Szkolenie

Główne różnice między Shiba Inu i Akita Inu

Shiba Inu to rasa japońskich mini-psów, głównie zwierząt domowych.

Pojawiły się ponad dwa tysiące lat temu, o czym świadczą brązowe postacie pieska znalezione podczas wykopalisk archeologicznych w Azji Południowo-Wschodniej.

Dosłowne tłumaczenie nazwy tego psa oznacza "mały pies z lasu porośniętego krzewami", ponieważ rasa została uzyskana dla polowania u ptaków, chociaż siła i zręczność shiba Inu pozwala złapać duże zwierzę (dzik, jeleń, niedźwiedź).

Jest to mały pies o usztywnionych uszach, szerokim nosie; ogon owinięty w ciasny pierścień. Na pierwszy rzut oka - urocza, dobroduszna bestia.

Bezpośrednim "starszym bratem" Shiba Inu jest Akita Inu, często zdezorientowani z powodu zewnętrznych podobieństw, ale mają zasadnicze różnice nie tylko w nawykach, ale także wizualnie.

Opis standardu rasy

Zgodnie ze standardem z 1992 roku pies Shiba Inu powinien mieć następujące cechy:

Wysokość i waga dorosłego psa to 38-42 cm, 9-14 kg; suki mają te parametry - 35-38 cm, 8-13 kg.

Kufa jest trochę pulchna, spiczasta, podobna do lisa. Wargi to wąskie, mocne szczęki ze stalowym uchem.

Oczy są małe, lekko skośne, trójkątne, w kolorze ciemnej czekolady. Uszy są spiczaste, małe, końce lekko przechylone do przodu.

Szyja nisko, nisko, harmonijnie z głową i ciałem. Schab jest płaski i mocny. Głęboki brzuch w klatce piersiowej, cofnięty.

Przednie kończyny są proste. W kończynach tylnych górna część jest dłuższa niż dolna.

Sierść jest krótka, gruba, twarda (bardziej miękki podszerstek). Wyróżnia się następujące odmiany Shiba Inu: zonary (mały procent włosów ma kolor czarny), czarny z czerwoną lub stalową opalenizną, czerwony.

Pierwsza odmiana koloru może być zdominowana przez biało-biały sezam; czarny - czarny sezam; Imbir - imbirowy sezam. Zaleta ma bogaty czerwony kolor.

Wszystkie kolory, z wyjątkiem białego, powinny być wyjaśnione na dole (tak zwane urahiro).

Postać

Z reguły mieszkańcy Japonii mogą opisać charakter Shiba Inu w trzech słowach: odwaga, życzliwość i urzekający.

Takie niekompatybilne cechy po raz pierwszy współistnieją z tym samym zwierzakiem. Są to odważne stworzenia o doskonałej inteligencji i rozwadze.

Przyjaźni Shiba Inu są bardzo niewinni i mili dla swojego właściciela, chociaż są skłonni do egocentryzmu i maksymalnej manifestacji cech przywódczych.

Często Shiba Inu charakteryzuje się umiłowaniem wolności i upartym temperamentem, więc właściciel od pierwszego dnia powinien być wytrwały i stanowczy podczas wychowywania szczeniaka.

Aby pies był posłuszny właścicielowi, w psach zaczynają się towarzysko od najmłodszych lat, dostosowując nawyki i wzorce zachowań aroganckich szczeniąt.

Mimo swojej autonomii są dość zdyscyplinowanymi psami. Pozostawiając bardziej naturalne instynkty, wykwalifikowani hodowcy w szkółkach sprawiają, że ich charakter jest łagodniejszy.

Pies może zignorować polecenie właściciela, jeśli uzna to za nieinteresujące dla siebie. Traktują właściciela z miłością i oddaniem, ale nie tolerują nadmiernej czułości wobec siebie.

Chociaż w wieku dorosłym uwielbiają bawić się jak szczenięta. Mogą popełnić drobne psoty, a następnie błagać o przebaczenie od właściciela z niewinnym spojrzeniem.

Zwróć także uwagę na naśladowanie Shiba Inu. Dzięki czarującemu uśmieszkowi są w stanie wyrazić całą gamę emocji: szyderstwa, radości, oddania, a nawet oburzenia.

Rzadko można spotkać szczekanie Shiba Inu, alternatywą dla tego są specyficzne dźwięki: stękanie, piszczenie, wycie, a nawet śmiech.

Pomimo skromnego opisu rozmiarów psów tej rasy, wykazują one dobre cechy strażnicze.

Są w stanie kontrolować sytuację, pędząc, aby stanąć w obronie właściciela i własnego terytorium. Starają się nie omijać ani jednego szelestu.

Aktywnie weź udział we wszystkich zajęciach w domu. Shiba Inu wspiera zarówno pokój, równowagę, jak i aktywną interakcję ze wszystkimi członkami rodziny.

Różnice Shiba Inu od Akita Inu

Początkujący mogą dość łatwo pomylić rasy Inch i Akita Inu, ponieważ na pierwszy rzut oka są bardzo podobne, ponieważ są ze sobą spokrewnione.

Są to jednak dwie odrębne rasy z własnym standardem i charakterem rasy. Główną różnicą jest wielkość zwierząt domowych.

Akita Inu - największa z sześciu ras psów rasy azjatyckiej w kształcie szpica, wysokość w kłębie sięga 67 cm.

Shiba Inu, jak wspomniano wcześniej, jest uważana za rasę małych psów (prawie połowę wysokości).

Płaszcz Akita Inu i Shiba Inu ma podobne struktury i wrażenia dotykowe.

Ponadto obserwuje się różnice w naturze, charakterystykach zachowania. Solidny i silny Akita inu posiada wrodzone cechy nie tylko psa walczącego, ale także niezawodnego strażnika.

Często Akita inu jest prezentowana jako najlepsza niania dla dzieci, ale dotyczy to dzieci w starszym wieku szkolnym.

Nie będą tolerować znęcania się i ingerencji ze strony małych wiercipięta, będą próbować się ukryć i już nie złapać oka "oprawców".

Szczenięta Akita inu są szybkie i żarliwe, ale dorastając stają się spokojne i mierzone.

Akita Inu mają tendencję do wykazywania przywództwa w rodzinie, nadmiernej autonomii, dlatego też do norm zachowania powinno się trenować od wieku dwóch miesięcy.

Shiba Inu ma więcej cech myśliwskich niż strażnik. Niewątpliwie powiadomią właściciela o inwazji obcego na ich terytorium, ale nie będą wykazywać agresji.

W przeciwieństwie do akita inu, shiba inu jako dorosły może zachowywać się jak szczeniak: jest szczęśliwy, że może bawić się z właścicielem i wszystkimi członkami rodziny.

Treści domowe

Aby utrzymać się w domu, shiba inu jest bardziej odpowiedni ze względu na swój mały rozmiar, ale jednocześnie konieczne jest ciągłe angażowanie się w niego, nauczanie standardów zachowania.

Uparty charakter może być odwrócony tylko w młodym wieku. Dbanie o szczeniaka Inu nie spowoduje dużych problemów.

Ważne jest, aby wybrać właściwe miejsce odpoczynku dla zwierząt. Nie należy go umieszczać w przeciągu lub w pobliżu urządzeń grzewczych.

Do tego idealnie nadaje się specjalne łóżko, w którym powstaje gęsta tkanina z naturalnych materiałów.

Shiba Inu preferuje ciszę i spokój, ale jednocześnie chce być świadomy wszystkich wydarzeń.

Wybierz miejsce na dzwonek strażnika najlepiej na korytarzu, gdzie przegląd otwiera się na inne pokoje. Aby szczeniak nie zepsuł butów, mebli, książek i innych przedmiotów, warto wcześniej kupić gumowe zabawki.

Galeria zdjęć

Wybierając Shiba Inu jako zwierzaka, powinieneś rozważyć nie tylko atrakcyjny wygląd, ale także cechy o złożonej naturze.

Akita Inu

Ludzie zawsze interesowali się rasami zwierząt, które od niepamiętnych czasów pochodzą od nas. A japoński Akita Inu to taki pies - rasowy, niegdyś święty, pieszczota nie zwykłych ludzi, ale cesarzy. Dziś rasa znana jest z legendarnego Hachiko - wiernego psa rasy psów Akita Inu. Oczywiście, zainteresowanie tymi psami nie zanikło do tej pory, a historia rasy przyciąga jeszcze więcej wielbicieli.

Tło historyczne

Według dowodów uzyskanych przez historyków, japońska Akita Inu jest jedną z najstarszych ras psów. Oprócz analizy genetycznej dowodzą tego szczątki, które według danych archeologicznych mają około 4 tys. Lat. Ponadto, psy podobne do Akita Inu są przedstawione na rysunkach od starożytności.

Jeśli dla naszych uszu nazwa rasy brzmi nieco egzotycznie, to dla Japończyków ta dość powszechna kombinacja słów - "Inu" z języka japońskiego oznacza psa, a "Akita" to prowincja znajdująca się na wyspie Honsiu. Rasa w obecnej postaci pojawiła się tu w XVII wieku i od tego czasu nie uległa żadnym zewnętrznym zmianom.

Początkowo Akita Inu były zwierzętami domowymi w rodzinach chłopów, a później osiągnęły wyższy status, stając się ulubieńcami arystokratów, a nawet w domu cesarskim. A zwierzę tej rasy stało się zupełnie niedostępne dla zwykłych ludzi. Było nawet prawo karzące przestępców Akita Inu.

Rzadkość tej rasy polega również na tym, że jest rasowa, bez krzyżowania się z przedstawicielami innych ras.

Na początku XX wieku stworzono specjalne społeczeństwo w celu zachowania tej rasy. To przyczyniło się do tego, że pozostało nietknięte.

Podczas Drugiego Świata zakończyła się hodowla Akita Inu, a większość psów została wysłana na front. W Japonii jest tylko kilka rasowych przedstawicieli tej rasy, ale specjaliści od psów nadal potrafili zachować i przywrócić go na tym samym poziomie.

Opis Akita Inu

Być może ktoś wydaje się jej wygląd trochę rustykalny, ale pies nie jest pozbawiony uroku, ma specjalny artykuł, a jego skośne oczy lśnią umysłem.

Jeśli mówimy bardziej szczegółowo o wyglądzie, to zwierzęta z rodowodem mają silną, proporcjonalną sylwetkę, z ciężkimi kośćmi i dość dobrze rozwiniętymi mięśniami.

Funkcje zewnętrzne obejmują:

  • Głowa jest tępa, ma kształt trójkąta. Czaszka jest szeroka, między oczami psa ledwie zauważalny wycinek, który zakrywa część czoła.
  • Nos Akita-Itu jest duży, czarny. Tylko u przedstawicieli rasy białej dozwolona jest delikatna pigmentacja.
  • Uszy psów są małe, szczególnie w porównaniu do wielkości głowy, otwarte i stojące, mają nieznaczne zaokrąglenia na końcach.
  • Oczy mają normalny krój, nie wybrzuszają się, mały ciemnobrązowy kolor.
  • Szyja psa jest wystarczająco mocna, krótka, z minimalnym zawieszeniem.
  • Plecy są proste, z mięśniami okolicy lędźwiowej. Skrzynia jest szeroka, dobrze rozwinięta.
  • Skóra nie ma silnego dopasowania, możliwe jest powstawanie małych fałd.
  • Ogon Akita Inu jest duży proporcjonalnie do ciała, jest wysoki, zwykle skręcony w pierścień i założony na grzbiecie. Czasami kładzie się wzdłuż grzbietu, owija się wokół większości pierścienia, a następnie końcówka zwisa z boku.
  • Sierść u psów jest gruba, szorstka, średnia długość wynosi około 5 cm, a gruby podszerstek jest bardziej miękki niż warstwa główna.
  • Łapy, które są z przodu, że z powrotem na zwierzęta tej rasy charakteryzują się siłą, plecy są lekko ułożone w strony. Poduszki łapy przypominają kota, proste z grubą miękiszu i wybrzuszenia kłykciami.

Kolor psa rasowego może być różny, są białe, płowe, czerwone, tygrysie i srokaty. Do wszystkich wymagań - kolor musi być wyraźny, wyraźny. Rozwód i linie rozmycia są niedozwolone. Czasami kolor podszerstka jest trochę inny niż główny, ale jest to całkiem do przyjęcia.

Zgodnie z wymaganiami rasy, pies powinien mieć wysokość w kłębie w zakresie 66-71 cm, a samica - od 61 do 66 cm.

Ta niesamowita japońska postać

Będąc pierwotnie japońską rasą, Akita-Anu pochłonęła cechy temperamentu wschodniego. Powściągliwy i spokojny w obecności obcych, często okazuje ostrożność, staje się dobroduszny i towarzyski w swojej rodzinie.

Akity są bardzo aktywne i wesołe, wymagają długich spacerów. Psy są bardzo zabawne, a nawet będąc w starszym wieku odpowiedzą na wezwanie właściciela, by się pobawić.

Natychmiast przywiązują się do właściciela i stają się lojalnymi przyjaciółmi i towarzyszami. Ale to tylko pod warunkiem całkowitej wzajemności.

Ponadto przedstawiciele wyróżniają się niezależnością i autonomią. Jeśli nie posiadasz odpowiednich umiejętności, szkolenie zwierzaka nie będzie łatwe. Na szczęście w tym przypadku właściciel będzie musiał wykazać wytrwałość, aw niektórych miejscach i wymaganie, aby pies był posłuszny i uznał autorytet osoby. Fizyczna siła w tej materii nie odgrywa żadnej roli, ważna jest tylko siła ducha. Przy poważnym podejściu szkolenie przyniesie pozytywne rezultaty.

Akita Inu idealnie nadaje się do zamieszkania w rodzinie z małymi dziećmi. Oczywiście, gdy zwierzę wchodzi w kontakt z młodszymi członkami rodziny, należy go obserwować, ponieważ jest to nadal zwierzę.

Dog care

Jeśli istnieje chęć i możliwość założenia Akita-inu, nie powinieneś martwić się o jej zawartość - te zwierzęta są bardzo bezpretensjonalne. Mogą dobrze żyć na ulicy (do tego przeznaczony jest gruby podkład) i nadają się do przebywania w mieszkaniu. Jeśli pies jest kupowany na uliczne życie, trzeba go zapewnić na zimę rozgrzaną budką.

Zdjęcie rasy psów - Akita Inu

Konieczne jest wzięcie pod uwagę aktywności psów, ponieważ Akita musi chodzić przez dłuższy czas - dwa razy dziennie przez co najmniej 2 godziny. W przeciwnym razie zwierzę znajdzie coś dla siebie bardziej interesującego, a to nie obiecuje niczego dobrego dla właściciela.

Na chodzących psach zachowują się zdyscyplinowani, rzadko wchodzą w konflikty. Ale mogą bawić się ze swoim rodzajem.

Warto zadbać, aby pies nie przybrał na wadze. I do tego potrzebna jest zbilansowana dieta i odpowiednia aktywność fizyczna.

Wełna Akita nie wymaga specjalnej pielęgnacji. Wystarczy 1-2 dni w tygodniu przeczesać zwierzaka, jednocześnie pozbawiając go splątków. Ale podczas sezonowego linienia pies będzie musiał być szczotkowany prawie codziennie. Umożliwi to szybszą aktualizację wełny. W tym okresie zwierzęciu można podawać złożone suplementy witaminowe.

Przedstawiciele tej rasy nie mogą często kąpać się, ponieważ częste kąpiele mogą wywoływać rozwój różnych chorób. Wystarczy wykonać zabieg co 4-6 miesięcy. Konieczne jest stosowanie specjalnych detergentów, a po umyciu wełna musi być wysuszona.

Karmienie zwierzęcia nie powinno również rodzić pytań, ponieważ nie ma szczególnych trudności. Podobnie jak inne zwierzęta domowe, Akita-anu nie jest zalecana do karmienia jedzenia z twojego stołu.

Współcześni hodowcy wolą karmić zwierzątko suchym pokarmem, czasem uzupełniając dietę produktami ze sfermentowanego mleka, chudym mięsem, warzywami i bulionem. Zwierzę domowe powinno mieć zapewniony swobodny dostęp do wody pitnej.

Akita Inu Breed Photos

Akita Inu Wideo

Gdzie kupić i jaki jest koszt szczeniąt Akita Inu

Trzeba powiedzieć, że nie każdy może pozwolić sobie na szczeniaka Akita Inu. Ponieważ cena nie jest mała.

Ponadto mogą pojawić się problemy z zakupem, ponieważ akina-itu nie jest tak popularną rasą w Federacji Rosyjskiej, a w każdym mieście są gospodarstwa. Największa hodowla Akita Inu znajduje się w stolicy, więc w Moskwie najłatwiej kupić szczeniaka.

Szkółka w Moskwie: http://akita-shinatoinu.ru/nashishenki/28-stranica-schenkov.html

Szkółki w różnych miastach można zobaczyć tutaj: http://www.dressirovka.spb.ru/index.php/breeders?catid=32

Cena Akita Inu może odstraszyć potencjalnych nabywców, aby tak się nie stało, musisz najpierw zapoznać się z kosztami młodych. Może wahać się od 40 000 rubli do 70 000.

Możesz kupić czworonożnego przyjaciela w specjalnej hodowli (cena jest ustalona na około 3 000 $), lub możesz znaleźć właścicieli psów tej rasy na lokalnych targach - wystawie. W tym celu często trzeba uczestniczyć w kilku wydarzeniach. W drugim przypadku szczenię od aktywnych psów wystawowych może być znacznie droższe niż w hodowli. Jeśli okazujesz wytrwałość, możesz znaleźć odpowiedniego szczeniaka.

Innym sposobem na znalezienie czystej Akity, możesz użyć specjalnych witryn w Internecie. Tutaj możesz mieć szczęście, kupując szczeniaka po niższej cenie.

Pies Akitu Inu jest marzeniem wielu. Miły, przyjazny i inteligentny pies, dar niebios dla każdej rodziny.

Gatunki Akita Inu

Rasa ta znajduje się na liście 14 najstarszych ras świata, jej pierwsze zdjęcia pochodzą z drugiego tysiąclecia pne. Nazwa Akita Inu jest prosta: od japońskiego "Inu" oznacza psa, a "Akita" to nazwa tego górzystego obszaru, w którym w XVII wieku pojawiła się już uformowana "pełnoprawna" rasa, którą można teraz zobaczyć. Wcześniej nazywano ją po prostu: Japońskim psem. Początkowo rasa ta służyła jako strażnik wśród chłopów, a nawet była używana jako łowca gier, ale później stała się ulubieńcem w domach szlacheckich, szlacheckich rodzin, a nawet cesarzy.

Przez cały swój wygląd Akita Inu daje jasno do zrozumienia, że ​​jest to idealna, typowo-wschodnia rasa: gęsta, ale jednocześnie elegancka, jak w japońskich zwężonych i mądrych oczach, "czysty" kolor, który nie jest czymś, co można nazwać rudowłosym, chociaż standardowy kolor rasy jest czerwony, który zastępuje wyraźny zarys bieli. Istnieją inne kolory wełny: płowe, całkowicie białe i inne. Wielkość tej rasy sięga 75 cm w kłębie, ważąc 45 kg.

Cechy rasy

Cechą szczególną rasy Akita-Inu jest to, że jest rasą absolutnie "czystą": przez wiele dziesięcioleci specjalnie stworzone Towarzystwo Konserwatorskie Akita-Inu zapewniało, że rasa ta nie została skrzyżowana z żadną inną.

Akita Inu ma świetny charakter i rzadkie poświęcenie dla właścicieli. To właśnie o tej rasie powstał film "Hachiko", którego fabuła jest dobrze znana wszystkim: umiłowana właścicielka psa Hachiko umiera na atak serca bez powrotu do rodzinnego miasta, ale Hachiko wraca na platformę, z której wyjechał przez 11 lat i naprawdę czeka na niego. Hachiko postawił pomnik w pobliżu samej stacji, a teraz jest symbolem lojalności i miłości.

Co ciekawe, od niepamiętnych czasów Akita Inu ma tak pozytywną, przyjazną postać, że od jakiegoś czasu podejmowano nawet próby urozmaicenia rasy, aby - mówiąc prawdę - nie wyszło. Ten pies ochroni właściciela przed niebezpieczeństwem z oddania mu, ale nigdy nie okaże nieuzasadnionej agresji.

Historia tej rasy jest tak długa, że ​​w jej trakcie nastąpiło wiele zmian i innowacji. Tak więc wiele nowych gatunków Akita Inu.

American Akita Inu

Historia pojawiania się tego typu Akita Inu jest smutna. Podczas II wojny światowej japońska Akita Inu była aktywnie eksterminowana na wełnę, która była używana do ciepłych ubrań, pozostały tylko owczarki niemieckie, ponieważ uważano je za najbardziej zdolne do służby.

Kochający właściciele japońskiego Akita Inu, oczywiście, szukali sposobów na uratowanie swoich zwierząt i stwierdzili, że: krzyżują swoje psy z owczarkami niemieckimi, aby ich szczenięta trafiły do ​​"Niemców". I tak przyszedł jeden z gatunków tej rasy, a dokładniej jej najbliższy krewny - amerykański Akita Inu. Zaczęli nazywać ją Amerykaninem, kiedy zostali przetransportowani do Ameryki, gdzie ciepło ją przyjęli i zaczęli aktywnie hodować.

Amerykańska Akita Inu jest znacznie większa niż jej japoński przodek, dlatego ma inną nazwę - Big Japanese Dog. Ma inny wygląd (zupełnie inny od japońskiego) i charakter (jest znacznie sztywniejszy i prostszy). Jest to bardzo rzadka rasa psów, a jej cena jest wysoka - od 50 do 100 tys. Za szczeniaka.

Mini Akita Inu

Gatunek ten różni się tylko wielkością: jest o połowę mniejszy niż standardowy japoński Akita. Reszta psa wygląda dokładnie tak, jak jego bezpośredni przodek.

Tygrys akita inu

Ten rodzaj Akity pojawił się na tym samym skrzyżowaniu japońskiego Akita i Owczarka niemieckiego, i wyróżnia się tym, że jego kolor przekroczył oczekiwania: okazało się, że jest kombinacją czarnych, czerwonych i białych pasków.

Długie włosy

Długowłosa Akita Inu nie jest specjalną odmianą rasy podstawowej, ale ta cecha - długie włosy - odróżnia ją od zwykłej Akity. Niektóre szczenięta rodzą się długowłosy, jeśli oboje ich rodzice mają długowłosy gen. Przybliżony odsetek urodzeń długowłosych szczeniąt wynosi 25%.

Opieka i konserwacja

Dbanie o Akita Inu nie zapewni wielkich trudności: nie trzeba go często myć, można go czesać tylko raz w tygodniu i 3-4 razy w tygodniu w okresie linienia (zdarza się to w tej rasie 2 razy w roku). Jedyną funkcją opieki nad Akita Inu jest mycie zębów.

Zęby muszą być monitorowane, muszą być mocne i białe, a jeśli nie masz ochoty lub trudno jest myć zęby szczoteczką do zębów dla psów, możesz po prostu kupić specjalne kije czyszczące o smaku raz w tygodniu. Są one sprzedawane w rozsądnych cenach w każdym sklepie zoologicznym.

Akita jest aktywnym psem, który potrzebuje dużej aktywności fizycznej dziennie.

Nie zaniedbuj czyszczenia uszu, ponieważ Akita-inu ma taką cechę: przedsionki są w pozycji otwartej, dlatego są narażone na silne zanieczyszczenie. Uszy powinny być bardzo dokładnie czyszczone za pomocą wacików bawełnianych lub bawełnianych.

Wychowanie i szkolenie

W ich temperamencie Akita są bardzo żywymi, ciekawskimi i zabawnymi psami. Z pewnością staną się przyjacielem dla dzieci w rodzinie, ale w tym celu należy podjąć pewne działania od najmłodszych lat: od kiedy Akita był używany jako myśliwy we wczesnych stadiach rozwoju, wciąż mają instynkt myśliwski do dnia dzisiejszego, więc od dzieciństwa zrozumieć szczeniaka, że ​​jego dom jest jego twierdzą, gdzie nikt nie musi polować, nie trzeba się niczego bać, gdzie wszyscy go kochają.

W treningach i treningach Akity niemożliwe jest wykazanie się nadmierną sztywnością, ponieważ te psy lepiej rozumieją "język równych sobie" i nie chcą być podwładnym, ale przyjacielem, członkiem rodziny.

Szczeniak rodowodowy Akita nie będzie tańszy niż 60 000 rubli.

W przeciwieństwie do wielu innych dużych ras psów, Akita Inu nie ma specjalnego celu, może być przechowywany zarówno na ulicy, jak i w mieszkaniu, aw każdej z opcji przyniesie właścicielom wiele pozytywnych emocji. Na dworze, na mrozie, japońska Akita nie zamarznie, ponieważ jej wełna jest naprawdę ciepła, ale amerykański Akita będzie lepiej pasował do tego miejsca, przynajmniej pod względem wyglądu. W dzisiejszych czasach japoński akit coraz częściej budowany jest w mieszkaniach.

Mój pies stróżujący

Dog Blog - My Watchdog

Akita Inu

Obecność psa w domu jest zawsze wielkim szczęściem dla dzieci i dorosłych. Jednym z najbardziej spokojnych i oddanych psów jest rasa Akita Inu. Łączy w sobie harmonię i spokój japońskiej kultury.

Charakterystyka rasy

Przywiązanie rodzinne

Postawa wobec dzieci

Związek z nieznajomymi

Skłonność do trenowania

Historia pochodzenia


Ta rasa psów pochodzi z czasów starożytnych i istnieje od ponad ośmiu tysięcy lat. Został wyhodowany w prowincji Akita na japońskiej wyspie Honsiu. Przodkowie Akita Inu są uważani za chińską rasę w kształcie szpika, która miesza się z mastifami. Pierwotne powołanie Akity Inu było polowaniem.
Standard rasy został zatwierdzony 17 lipca 1982 r. W Ameryce.

Opis rasy Akita Inu

Akita Inu nie jest miniaturową rasą psów, jest wystarczająco potężna, ale jednocześnie bardzo
piękna, po prostu nie możesz oderwać od niej wzroku. Sierść jest gęsta i gęsta, ogon często wyrzucany z tyłu. Akita-Inu ma kufę o azjatyckiej twarzy, dużą z długim czołem i małymi wyprostowanymi uszami.

  1. Waga dorosłej samicy wynosi od 32 do 45 kg, a pies od 40 do 45 kg.
  2. Wzrost w kłębuszkach suka 58-64 cm, stala 64-70 cm
  3. Sześć podwójnych z grubym podszerstkiem, górne włosy są dłuższe i bardziej szorstkie. Podszerstek jest bardzo delikatny, podobny do puchu. Długość płaszcza wynosi 5 cm, ale może być dłuższa na brzuchu i ogonie.
  4. Czoło jest szerokie i ma dziurę w środku. Kufa ma średnią długość i grubą podstawę. Wargi są czarne, bardzo ciasne.
  5. Oczy Akita Inu są małe, trójkątne, z brązowym konturem.
  6. Uszy nie są bardzo duże, trójkątne, stojące, lekko pochylone do przodu.
  7. Szyja jest ogromna i muskularna, a włosy na niej tworzą rodzaj kołnierzyka.
  8. Z tyłu jest prosta, mocna, szeroka klatka piersiowa.
  9. Ogon zwinięty jest do góry.
  10. Żywotność Akita Inu wynosi 10 do 12 lat.

Kolory

Kolor Akita-Inu może być bardzo różny, od czerwonego do pręgowanego. Kolor płaszcza powinien być klarowny i jasny. Plamy są możliwe, ale powinny również wyraźnie się wyróżniać.
Najpopularniejsza kolorystyka to:

  1. Pręgowany - gotówka czerwona, czarno-biała.
  2. Czerwony - pies jest całkowicie czerwony, tylko na łapach, brzuchu, na twarzy są białe plamki.
  3. Biały - z wyjątkiem czubka nosa.

Postać Akita Inu

Właściciele Akita inu o najlepszym charakterze. Psy tej rasy mogą z łatwością zostać Twoimi najlepszymi przyjaciółmi. W końcu są ciche, spokojne, czuły, kora tylko wtedy, gdy jest to konieczne. Ta rasa jest bardzo czysta, zawsze czysta i bez nieprzyjemnego zapachu. Te psy są bardzo cierpliwe i dobrze dogadują się z dziećmi, mają tendencję do ochrony właściciela.

Ponieważ Akita Inu była od dawna wykorzystywana do polowań i posiada własny instynkt, musi być nauczana innych zwierząt w młodym wieku. Bez tego psy mogą zachowywać się agresywnie w stosunku do innych, zwłaszcza psów tej samej płci. Ale jeśli dorosną, na przykład, z kotem, będzie wspaniale się z tym dogadywać.
Są także doskonałymi psami stróżującymi i bardzo silnymi obrońcami. Niezwykle inteligentny, zrównoważony pies, ale jednocześnie niezależny, uparty i energiczny, ale tak jest w przypadku, gdy nie otrzymuje wystarczającego ładunku.

Szkolenie lub jak wychować Akita Inu

To nie jest mini pies, który można nosić i po prostu grać, ale proces treningu Akita Inu wymaga wielkiej cierpliwości i wytrzymałości. Wychowanie tego małego psa jest powolne, każdy członek tej rasy wymaga określonego podejścia i uwagi. Nie zaleca się wychowania jako psa stróżującego. Pies rozwija się bardzo powoli, w końcu dojrzewa dopiero o dwa lata.
Jej lenistwo można łatwo zastąpić żartobliwym nastrojem. Natura każdego osobnika tej rasy musi być dokładnie przestudiowana, a następnie przyniesie owoce. Hodowcy rozpoczynają treningi w młodym wieku.

Opieka i konserwacja

  1. Akita Inu nie należy do wybrednych psów, utrzymanie w domu nie jest trudne. Ale jeśli ona mieszka w mieszkaniu, musi chodzić dwa razy dziennie, ponieważ są bardzo aktywne. Każdego tygodnia trzeba go czesać kilkakrotnie, a kiedy przychodzi do pieprzenia co drugi dzień.
  2. Bardzo ważna jest również opieka nad jamą ustną. Za cztery miesiące zaczyna się zmiana zębów. W tym okresie należy upewnić się, że nabiał nie pozostawał długo w ustach psa. To prowadzi do złego ugryzienia. Musisz również myć zęby co najmniej raz w tygodniu.
  3. To nie jest pies, który będzie zachwycony procedurami wodnymi. 2-3 kąpiel rocznie jest dla niego absolutnie wystarczająca. W tym samym czasie musisz użyć detergentów dla psów. Po kąpieli wełnę należy rozczesać i suszyć suszarką.

Zdrowie

Psy Akita Inu zwykle mają doskonałe zdrowie. Jednak nie są
wyjątek i mają tendencję do niektórych chorób:

  • dysplazja stawu biodrowego;
  • wzdęcia;
  • marka von villa disease;
  • zaćma;
  • jaskra;
  • zaniki siatkówki;
  • alergie.

WAŻNE! Nie zapomnij, że po zakupie psa musisz udać się do kliniki weterynaryjnej na paszport i pełne badanie. Lekarz zaplanuje dla ciebie szczepienia przeciwko wszystkim chorobom zakaźnym. W końcu każde szczepienie jest bardzo ważne, aby szczeniak zawsze dobrze się czuł.

Co karmić

Jedzenie Akita Inu powinno być korzystne i zrównoważone. Pytania: "co karmić szczenię?", "Jaki rodzaj jedzenia jest lepszy w użyciu?" Można z łatwością odpowiedzieć, ponieważ są bezpretensjonalne w stosunku do jedzenia, ale nie należy zaniedbywać witamin dla wełny i stale monitorować wagę. Akita Inu ma tendencję do otyłości. Rasa ta dobrze radzi sobie również w wolierze na ulicy, ale wszystkie szczepienia muszą być wykonane.

Zalecane do przeczytania: Co karmić psa.

Wideo

Akita Inu Zdjęcia

Ile kosztuje szczeniak

Możliwe jest wykupienie miotu rasy Akat Inu o rodowodzie od 30 000 tysięcy rubli. Psy biorące udział w różnych wystawach będą droższe.
Ale jeśli jesteś gotowy kupić szczeniaka tylko z rąk, niedrogo, jego cena zacznie się od 8000 tysięcy rubli.
Przyda się: Jak wybrać szczeniaka?

Szkółki

Akita Inu jest bardzo powszechną rasą, jest też wielu hodowców; Nie zapomnij przeczytać recenzji o przedszkolach.

Akita Inu zawsze będzie twoim niezawodnym przyjacielem i wsparciem. I da waszym dzieciom tylko radość i troskę. Nie zwlekaj i rozpocznij tę konkretną rasę!

Japoński pies Shiba Inu: opis rasy, charakter, referencje i różnice od Akita Inu

Japońskie kamienie przypominające szpice są reprezentowane przez różne rozmiary. Shiba Inu to mały umiarkowanie wysokonogi. Pierwotny cel psa - pomoc na farmie i polowanie na małą zwierzynę - prawie zapomniane. Teraz japoński pies rasy Shiba Inu z powodzeniem odgrywa rolę psa towarzyszącego.

Historia rasy Shiba

Shiba została stworzona w naturalny sposób, pracując jako pies myśliwski i hodowlany, w warunkach trudnego terenu z grubą, niewymiarową roślinnością.

Historia rasy Shiba Inu sięga tysięcy lat, jest jednym z najstarszych psów. Został przywieziony z Azji przez koreańskich imigrantów w III wpne. Następnie wygląd zmienił się w wyniku przejścia z miejscowymi rasami.

Na początku XX wieku hodowle psów zostały wyselekcjonowane przez hodowców psów, co umożliwiło ustalenie oficjalnego standardu rasy w 1934 r., Aw 1936 r. Uzyskanie statusu dziedzictwa narodowego Japonii.

Shiba Inu stała się psem towarzyszem, umiłowanym nie tylko w domu, ale także w Ameryce i krajach europejskich.

Alternatywna nazwa rasy brzmi jak Shiba-ken, ze względu na podwójną interpretację odpowiedniego hieroglifu. Dopuszczalne jest również pisanie shiba-inu zgodnie ze skryptem łacińskim (FCI-Standart № 257, Shiba).

Siba Inu: opis rasy

Zewnętrzne

Sylwetka Siba w profilu pasuje do kwadratu. Rosnące samce 38-41 cm, konar 3 centymetr mniej.

Shiba Inu: opis rasy to przede wszystkim cechy zewnętrzne. Podkreśla się elegancki i jednocześnie naturalny wygląd:

  • mocna, sucha budowa, z prostym, krótkim grzbietem, umiarkowanie szerokim policzkiem i kufem, podnoszoną brzuszkiem i owalną klatką piersiową;
  • wysoko osadzony szyja mięśniowa i prosta, nawet ze wszystkich kątów łapy;
  • zestaw wysokiej ogona, w zwartym pierścieniu lub półokręgu;
  • średniej wielkości, zaokrąglone, prawie jak szpice, głowa, z gładkim przejściem od czoła do twarzy;
  • małe wyprostowane uszy, małe oczy;
  • kolor monochromatyczny (czerwony w standardzie międzynarodowym, również czarny podpalany i sezam w japońskich klubach).

Wzmacnia wrażenie czystości włosów Siba - z taką samą długością poduszki i poduszki, bez włosów i wyraźnych spodni.

Ukośne oczy, nierównomierna intensywność koloru i lekka ostrość twarzy pozbawiają psa nadmiernego rygoru.

Dane fizyczne

Charakterystyka Siba Inu:

  • wytrzymałość;
  • szybka reakcja;
  • głos informacyjny;
  • rozwinięty instynkt samozachowawczy (Siba jest świetnym strażnikiem, ale nie ochroniarzem);
  • stosowanie złożonego węchu, słuchu i wzroku;
  • różnorodne metody transportu;
  • zwrotność, zdolność i w głębokim śniegu, aby zastąpić ruch skokami do kłusa;
  • bezpretensjonalność wobec warunków przetrzymywania i jedzenia (niemniej nie jest to powód, aby beztrosko traktować higienę i dietę zwierzątka).

Siba Inu

Opis rasy shiba-inu (shiba-inu) zawiera wrodzone cechy myśliwskie. Jeśli mały piesek, kot, wiewiórka wyskoczą na piętach, Siba na pewno rozpocznie pościg i poważnie potraktuje pościg.

Uwaga, proszę! Fakt, że pies musi być trzymany na smyczy (z wyjątkiem specjalnego zamkniętego placu zabaw), dla psa myśliwskiego Siba-Inu jest podwójnie ważny. Są w stanie zapomnieć o wszystkim w ogniu polowania, zgubić się lub ugryźć "zdobycz".

Siba jest niesamowicie towarzyska. Budują złożone i elastyczne relacje w swoich rodzinach i przyjaciołach, każdy z własnym. Charakter Shiba Inu opiera się na dobrej woli wobec osoby. To z góry określiło jej rolę - satelitę, przyjaciela. Pies poinformuje o podejściu nieznajomego (głosem, zmieniając postawę, krok), ale nie będzie atakował.

Nowi znajomi bardzo lubią. Im więcej jasności wokół nich, tym bardziej są wygodne. Dla Ceby ważne jest, aby czuć się jak stado i zrozumieć, jak przyjazne jest środowisko zewnętrzne.

Różnice Shiba Inu i Akita Inu

Obie rasy należą do azjatyckich psów szpicowatych. Dlatego są bardzo podobne zarówno pod względem wyglądu, jak i charakteru. Prawdopodobnie najbardziej oczywiste różnice w rozmiarach siba inu i akita inu. Struktura Siba jest mniejsza niż w Akita. Porównaj siebie:

  • Samce Siba Inu standardowej wysokości 40 cm, Akita Inu 70 cm;
  • Standardowa waga psa Siba Inu wynosi nie więcej niż 14 kg, aw przypadku Akita Inu - nie mniej niż 35 kg.

Różnice między postaciami Shiba Inu i Akita Inu również istnieją. Pierwszy - zabawny z natury, mobilny i znośny z innymi członkami zespołu. Akita, wręcz przeciwnie, woli niepodległość, zachowuje się spokojnie i solidnie, nie lubi prześladowań. Dlatego Siba jest bardziej odpowiednia dla rodzin z małymi dziećmi, a Akita jest dla osób starszych.

Wychowanie

Nie będzie krzywdy z przebiegu posłuszeństwa z kompetentnym instruktorem, ale najważniejszą rzeczą w procesie edukacji będzie:

  • nawiązać kontakt z psem, usłyszeć go i nauczyć go słyszeć;
  • uspołecznić sibu z młodymi pazurami.

Ważne! Szpice pielęgniarskie wymagają elastyczności.

Charakterystyka rasy Shiba Inu obejmuje wrodzoną podwyższoną aktywność. Musi być gładko zgaszony, ale tylko nadmierna aktywność musi zostać zgaszona - gdy pies jest tak porywany, że nie może się zatrzymać. Ciągłe napięcie może zmienić aktywnego Sibu w tchórzliwego, nerwowego lub obojętnego.

Kolejną rzeczą jest satysfakcja z aktywności w grach, ćwiczeniach, badaniach nowych terytoriów. Warto zaopatrzyć się w arsenał niezawodnych "przełączników" uwagi psa.

Uspołecznienie najlepiej rozpocząć jak najszybciej. Nie zmuszaj kontaktów, ale daj szczeniakowi możliwość ich nawiązania. Nie wtrącaj się w niegroźne wspólne gry, często dotykaj małej Syby, aby nie stać się drażliwym.

Podczas spaceru nie należy rozpraszać uwagi psa. Zawsze patrzy na właściciela, czekając na jego wskazówki, jawne lub ukryte.

Terytorium paczki wymaga ochrony. Ten, kto pierwszy zauważył zagrożenie naruszenia swoich granic, powinien zostać natychmiast zgłoszony reszcie. Oczywiste jest, że tym "pierwszym" w rodzinie będzie Ciba.

Nie besztajcie psa, jeśli jej dźwięczny głos obudził sąsiadów, nawet jeśli alarm był fałszywy (w oczach człowieka). Spała też, ale nie przygotowała żartu, obudziła się i uratowała swoją trzodę. Czujny przyjaciel czeka na zatwierdzenie. (Wyjaśnienie sąsiadom, że ich dom znajduje się w strefie uwagi, jest zadaniem właściciela).

Pies nie będzie wydawał długiego hałasu - długie "szczekanie" jest używane przez niego tylko podczas polowania. Nauczyć się polecenia milczenia nie będzie zbędne.

Treść

Ważne! Miejsce do spania dla szczeniaka i dorosłego psa jest ustawione nie w ruchu, nie w przeciągu, nie przy baterii i poza jasnym światłem kierunkowym.

Szczenięta Siba są czyste, w tym będą musiały tylko pomóc. Trzeba wziąć miejsce z dala od łóżka pod toaletą. Po przebiegu szczepień - aby szczeniak na ulicy co 3-4 godziny.

Nie należy iść na spacer natychmiast po jedzeniu - aktywne ruchy z pełnym żołądkiem są szkodliwe dla dorosłego psa.

Zdrowie wełny będzie utrzymywać cotygodniowe szczotkowanie. Dwa razy w roku, zrzucanie włosów i podszerstek - wtedy nie jest wyrywany, ale rozczesany.

Pies obmyty neutralnym szamponem zwilża się ręcznikiem i suszy suszarką do włosów. Uszy, pazury, zęby wymagają regularnej kontroli.

W diecie Shiba Inu nie jest kapryśny, ale dieta powinna być prawidłowo wykonana. Należy wysłuchać doświadczenia hodowcy i porady weterynarza, nie karmić "od stołu", przestrzegać ustalonego schematu żywienia.

Zdolność do poruszania Shibą powinna zawsze mieć. Dużo chodzić, a w domu - grać.

Uwaga, proszę! Jeśli zwykły spacer z wytrzymałym i bystrego psa jest możliwy tylko po poziomej ścieżce, potrzebuje dodatkowej aktywności fizycznej.

Opinie właścicieli

Właściciele Siba cenią sobie możliwość nie rozstawania się ze zgrabnym, schludnym psem i na spacerze, a podróżowanie, dostępność treści w małym mieszkaniu.

Niezależność, a zarazem umiejętność koordynacji z innymi, złożone kompleksy behawioralne w komunikacji z właścicielem (postawy, dźwięki i mimika twarzy) sprawiają, że życie z psem jest interesujące i przyjemne.

Jej zdolności są szerokie i ograniczone tylko wielkością. Jest gotowa na prymitywne warunki egzystencji, jest w stanie uczestniczyć w polowaniach i pomagać w wypasaniu bydła, ostrzega przed pojawieniem się obcego lub zwierzęcia. Ale najważniejsze - podróżnik i amator chodzenia, wieśniak i mieszkaniec metropolii, Siba-Inu będzie przyzwoitą, często najbardziej emocjonalną firmą.

Dodatkowo obejrzyj film o rasie Shiba Inu (Shiba Inu):

Akita Inu mini - oddany przyjaciel z filmu "Hachiko"

Sensacyjny film z Richardem Gere w roli głównej "Hachiko" opowiada nam o psiej lojalności i uznaniu.

Takie uczucia dotknęły serca wielu ludzi, a rasa głównego bohatera czworonożnego od razu stała się kochana we wszystkich krajach świata.

I mówimy o japońskiej odmianie psów "Akita Inu". Świat zna nie wiele japońskich ras psów, z tego jeszcze ciekawiej jest zapoznać się z jednym z najbardziej znanych i popularnych.

Historia

Akita Inu należy do najstarszych ras. Ich historia jest nierozerwalnie związana z historią Japonii. W starożytnych freskach znalezionych podczas wykopalisk odkryto wizerunki puszystych dużych psów. Oficjalnie historia naszych bohaterów rozpoczęła się w XV wieku. Pojawiły się w miejscowości o nazwie Akita i zostały wykorzystane jako praca przez lokalnych rolników.

Były uniwersalne, a nie zwykłe codzienne zajęcia nie mogły obejść się bez ich pomocy. Akita pomagał pasterzom w stadzie stada, strzegł domu przed atakiem wrogów i drapieżców, bawiąc się z chłopskimi dziećmi. Ale w XVII wieku piękne, puszyste zwierzaki stały się chlubą miejsca w domach bogatych i wpływowych ludzi. To było uznanie i szacunek.

Rasa była tak uprzywilejowana, że ​​narzucono jej monopol, zgodnie z którym pies mógł być własnością wyłącznie ludzi z najwyższego kręgu, obdarzonych władzą i dużymi pieniędzmi. Nasi bohaterowie żyli w luksusie, ich zdrowie i dobre samopoczucie cieszyło się dużym zainteresowaniem nie tylko od właścicieli, ale także od państwa.

Japończycy drżą z powodu ras, które pojawiły się w ich ojczyźnie. Cenią je jako bogactwo narodu. Aby zachować czystość rodzaju, na początku XX wieku pojawił się wyspecjalizowany klub.

Podczas II wojny światowej Akita została powołana do służby wojskowej. Oczywiście, daleko od wszystkich wracało z przodu i szczerze mówiąc, prawie nikt.

Aby utrzymać zwierzęta w nienaruszonym stanie, ludzie ryzykowali życiem, ale odstraszali zwierzęta od wszechogarniającego oku rządu.

To dzięki tej odwadze i lojalności ze strony ludzi udało im się zachować kilka okazów pełnej krwi, które były bardzo przydatne po zakończeniu działań wojennych.

Trudno wyobrazić sobie liczbę zmarłych na froncie. Kryzys gospodarczy w okresie powojennym również nie towarzyszył rozwojowi kynologii. Ale cały ten sam klub, broniący bezpieczeństwa narodowego bogactwa, znalazł siłę i środki, by przywrócić rasę. Najprawdopodobniej inne rasy psów uczestniczyły w eksperymentach, ale nie można było się o tym dowiedzieć. Rozpoznanie przez Międzynarodową Federację Hodowli uzyskano w 1964 roku, a rejestr uzupełniono o numer 255.

Opis rasy

Akita inu jest często nazywany japońskim husky, ale ta nazwa ma prawo istnieć tylko jako związek. Nasi bohaterowie nie mają nic wspólnego z husky. Istniejące standardy dają nam następujący opis:

  • Jest to bardzo proporcjonalny pies, wszystkie części ciała są ze sobą powiązane w idealnych proporcjach.
  • Głowa jest mała, w kształcie klina, mocno przykryta skórą, bez fałd i obwisłości.
  • Wizualnie nos przypomina prostokąt. Końcówka jest pigmentowana w kolorze czarnym, różowym lub brązowym, w zależności od koloru płaszcza. Czarny kolor jest zawsze preferowany.
  • Zęby mają prawidłowy zgryz.
  • Oczy lekko wydłużone, owalne, z podniesionymi narożnikami. Tęczówka jest zawsze ciemnym odcieniem.
  • Ciało jest silne, mocne, lekko wydłużone.
  • Kończyny suche, muskularne, gładkie.
  • Ogon jest wysoko osadzony, zwinięty w pierścień i położony na grzbiecie. Jest możliwe, że jest to jedno z tych podobieństw z husky, co było powodem, dla którego pies otrzymał drugie nieoficjalne imię.
  • Wysokość w kłębie może sięgać siedemdziesięciu centymetrów.
  • Średnia waga to czterdzieści pięć kilogramów.

Cięcie wełny ma trzy warstwy. Zewnętrzne włosy nie są długie i raczej twarde. Druga warstwa jest mniej sztywna, a nawet krótsza. Jest gruby podkład, który jest uważany za trzecią warstwę.
Istnieją cztery popularne kolory: pręgowany, sezamowy, czerwony i czarny.

Postać

Niezwykłe oddanie psów jest już znane całemu światu z filmu Hachiko, nawiasem mówiąc, jest to bardzo realna historia.

Są szlachetni, samowystarczalni, ale jednocześnie kochający i potrzebujący w swoich mistrzowskich zwierzakach. Są bardzo inteligentni i łatwo się trenują.

Są w stanie podejmować niezależne decyzje, ale podlegają tej osobie i nie próbują zająć dominującej pozycji.

Treści zwierzęce

Jeśli nie zapewnisz psu warunków koniecznych dla jej komfortu, wtedy jej postać zacznie się pogarszać, a twoja własność zacznie się pogarszać. To zwierzę nie nadaje się do mieszkania. Tam będzie zbyt zatłoczony i samotny. Ale w prywatnym domu znajdzie prawie taki sam obszar, jaki miał na wczesnym etapie swojej formacji na japońskich farmach.

Są wspaniałymi strażnikami. Ale ich uprzejmość powinna być kontrolowana, w przeciwnym razie nie tylko nie wpuszczą wrogów do domu, ale także twoich gości.

Zanim zawrzesz umowę z żłobkiem, powinieneś sprawdzić jego reputację w kynologicznym klubie. Koszt szczenięcia zaczyna się od siedemdziesięciu tysięcy rubli. Wystarczająco duża ilość, aby podejść do zakupu z pełną odpowiedzialnością. Poproś o dokumenty dotyczące szczenięcia, jego rodowodu i świadectwa zdrowia.

Byłoby zupełnie przydatne, aby zapoznać się z rodzicami i dowiedzieć się o nich więcej. Na przykład o preferencjach smaku, kolorze sierści, zdrowiu, wadach i słabościach. Jeśli chcesz, możesz nawet znaleźć dane kontaktowe poprzednich kupujących, skontaktować się z nimi i zadać kilka kluczowych pytań.

Opinie właścicieli

  • "Nasz lis to cud. Przyszła do nas przypadkiem, chcieliśmy kupić husky, i podobno kupiliśmy japońskiego husky, który nie skończył jako taki. Ale to nie ma znaczenia. Ponieważ teraz mam prawdziwego wiernego przyjaciela. "
  • "Myślałem o minusach tej rasy przez długi czas, zanim usiadłem, aby napisać recenzję i nie mogłem znaleźć żadnej wady. To są najbardziej niesamowite i ciekawe psy, jakie kiedykolwiek miałem. "

Akita Inu: opis i charakterystyka rasy

Akita Inu to muskularne i pełne wdzięku zwierzę, którego każdy ruch i wygląd podkreślają szlachetność, siłę i godność. Popularność największego psa japońskiego w kształcie szpika rośnie każdego dnia, nie tylko ze względu na jego wygląd, ale także ze względu na siłę jego charakteru.

Opis i cechy charakterystyczne rasy

Akita Inu, czyli japoński pies Akita, jest zrównoważonym i samowystarczalnym zwierzęciem. Aby zasłużyć na szacunek dumnego przedstawiciela rasy, należy podjąć wysiłki. Niezależność i ostry umysł zmieniają psa z prostego myśliwego w aktywnego i żądnego przygód strażnika, który skutecznie strzeże powierzonego mu terytorium.

Ze względu na twardą teksturę wełny z grubym podszerstkiem, Akita może żyć w klatce na wolnym powietrzu, bez żadnych problemów znoszących śnieżną i deszczową pogodę. Niewątpliwą zaletą rasy w warunkach miejskiego życia jest rzadkie szczekanie. Ze swojej natury Akita jest liderem i próbuje zająć dominującą pozycję natychmiast po pojawieniu się w nowym domu. Aby zbudować niezbędną drabinę hierarchiczną, kierując psa w odpowiednie miejsce, właściciel będzie musiał ciężko pracować, stosując specjalne metody kształcenia i szkolenia. Dlatego nie zaleca się rozpoczynania hodowli od tej rasy jako pierwszego zwierzaka.

Ze względu na dobrowolność i niezależność rodzin z dziećmi, lepiej dać pierwszeństwo kobietom, w których dominuje elastyczność charakteru i rozwinięty instynkt macierzyński. Jednak dopóki dziecko i zwierzę nie nawiązują relacji, które nie będą powodować dyskomfortu u żadnego z uczestników, absolutnie niemożliwe jest pozostawienie ich w spokoju.

Historia legendarnego Hachiko, którego rasa to Akita Inu, ma ogromny wpływ na wzrost popularności czworonożnych przyjaciół na całym świecie. Pies, który po śmierci czekał na swojego pana z pociągu, stał się symbolem miłości i nieograniczonej lojalności. Historia ta stała się podstawą kilku filmów, które zdobyły uznanie na całym świecie.

Historia pochodzenia

Akita Inu to rasa psów o bogatej historii, której pochodzenie ma miejsce w 2 tysiącleciach pne, o czym świadczą szczątki znalezione podczas wykopalisk na terytorium japońskich wysp. Zwierzę jest zobowiązane swoim nazwiskiem do terytorium wyglądu, które jest uważane za prowincję Akita na wyspie Honsiu.

Przodkami współczesnego Akita były Matagi Inu, zaprojektowane do ochrony mieszkania wraz z lądem, a także do polowania na niedźwiedzie. W XVII wieku psy zaczęły pojawiać się w zamożnych domach, gdy kwestia bezpieczeństwa osobistego pojawiła się przed rodzinami szlacheckimi. Czworonożne zwierzaki zaczęły zdobywać popularność, a ich obecność jako ochroniarzy była już podyktowana modą i pozycją właścicieli w społeczeństwie. Sługa został przydzielony do zwierzęcia. A podnoszenie i karmienie Akity było całym rytuałem, który później spowodował, że pies nie lubił krzyków i przemocy.

Kiedy zwierzęta znacznie wzrosły, funkcje się rozszerzyły: zwierzęta stały się uczestnikami walk psów. Aby walki stały się bardziej widowiskowe, hodowcy zaczęli krzyżować szpicowate psy z wprowadzonymi mastifami, zwiększając tym samym rozmiar pierwszego. Wygląd zewnętrzny Akity zaczął się zmieniać, ale wkrótce ustąpił miejsca rasie Tosa-Inu na ringu.

W 1927 roku hodowcy otrzymali zadanie przywrócenia rasie pierwotnego wyglądu. A przed początkiem drugiej wojny światowej osiągnięto już znaczące wyniki: zewnętrzny zbliżył się do oryginału. Jednak podczas krwawych wydarzeń prawie wszystkie zwierzęta zostały zniszczone. Pozostało tylko kilka tajnych kopii, które stały się przodkami współczesnego akita.

Standard rasy Akita Inu

Zgodnie ze standardami rasy zatwierdzonymi przez ICF, rasowa wystawa Akita Inu musi spełniać następujące wymagania na zewnątrz:

  1. Czoło - bez fałd.
  2. Kufa jest trójkątna lub zaokrąglona.
  3. Nos - czarny (w białym kolorze dozwolony brąz).
  4. Szczęki - regularne zgryz nożycowy.
  5. Oczy są małe, trójkątne.
  6. Uszy - pionowy, trójkątny kształt z lekkim nachyleniem.
  7. Build - mocny, muskularny o kwadratowym formacie.
  8. Kończyny - gęste kocie łapy.
  9. Ogon - osadzony wysoko i blisko grzbietu za pomocą pojedynczego lub podwójnego zawinięcia.
  10. Wełna - twarde włosy z miękkim gęstym podszerstkiem.
  11. Kolor - czysty biały, czerwony, sezam lub pręgowany.
  12. Wysokość - 58-70 cm.
  13. Waga - 20-40 kg.

Kryteria wyboru szczeniąt

Kupując szczeniaka należy wziąć pod uwagę kilka ważnych niuansów:

  1. Przed podróżą dla przyszłego zwierzaka należy dokładnie zapoznać się ze standardami rasy lub skorzystać z usług specjalisty.
  2. Ponieważ japońskie psy Akita Inu nie istnieją bez metryki, konieczne jest upewnienie się, że ich brak związany jest tylko z niższą ceną, która nie obejmuje kosztów przetworzenia dokumentu.
  3. Kupując należy spojrzeć na sukę, która powinna być zrównoważona i spokojna.
  4. Jeśli szczeniak nabywa się w wieku powyżej 4 miesięcy, musi być zsocjalizowany i być w bliskim kontakcie z hodowcami i ich współtowarzyszami.

Cel i charakter psa

Pies Akita Inu jest silnym i muskularnym zwierzęciem o miękkich "kocich" łapach, dzięki czemu jest doskonałym pływakiem. Jest odważna, niezależna i uparta. Wrodzone instynkty łowieckie zmieniają Akitę w doskonałego łowcę na dużą zdobycz.

Przedstawiciele tej rasy są lojalni wobec swojej rodziny i wykonują doskonałą pracę z funkcjami strażnika, a nawet niani, jeśli mówimy o starszych dzieciach. Agresywna postawa Akita wobec innych psów jest często wykorzystywana do edukowania nieustraszonego wojownika.

Treści, opieka i karmienie

Zwierzęta z japońskiej rasy można trzymać zarówno na podwórku prywatnego domu, jak i w mieszkaniu miejskim, nie zapominając o regularnych i długich spacerach, podczas których zwierzę będzie się komunikowało z innymi zwierzętami. W przypadku braku socjalizacji zwierzę staje się nadmiernie agresywne i nerwowe.

Jeśli pies spędza zimę na ulicy, powinien być dobrze izolowany.

Pielęgnacja

Aby wełniany pokrowiec był zadbany i piękny, wystarczy go czesać 2 razy w tygodniu. Podczas długiego czasu linienia zabieg wykonywany jest codziennie za pomocą specjalnego pędzla. Specjalna faktura wełny sprawia, że ​​jest wodoodporna i odpycha brud, dlatego nie powinno się kąpać Akity więcej niż trzy razy w roku. Po zabiegach wodnych za pomocą specjalnych szamponów, zwierzę suszy się suszarką do włosów lub ręcznikiem.

Pielęgnacja oczu i uszu

Oczy zwierząt są codziennie wcierane wacikiem. Otwarte uszy wymagają również regularnego czyszczenia ze względu na ciągłe gromadzenie się brudu i siarki. Procedury higieniczne są zalecane co tydzień.

Pielęgnacja zębów i pazurów

W wieku czterech miesięcy należy monitorować terminową zmianę zębów, aby uzyskać prawidłowy zgryz. W przyszłości należy przeprowadzać cotygodniowe szczotkowanie.

Aby nie mieć problemów ze stoiskiem, zwierzę będzie musiało skrócić pazury w odpowiednim czasie, jeśli nie zmiękną naturalnie. Częstotliwość zabiegu wynosi co najmniej 1 raz w miesiącu.

Zasilanie

Odpowiednio dobrana dieta, której głównymi składnikami są ryż i ryby, jest gwarancją zdrowia Akita Inu.

Nadmierne ilości tłuszczu i węglowodanów mogą prowadzić do różnych zakłóceń w pracy całego organizmu. Dlatego najlepszym rozwiązaniem byłoby wybranie suchej karmy premium premium o odpowiednim składzie dla rasy.

Jak szkolić i edukować Akita Inu

Edukacja japońskiego psa zaczyna się od zbudowania przyjaznej relacji, w której właściciel musi zająć pozycję lidera. Następnie zwierzę spotyka się ze wszystkimi członkami rodziny, które będzie chronić przez całe życie. Pies jest uspołeczniony poprzez systematyczny kontakt z ludźmi i innymi zwierzętami. Jest to szczególnie ważne w przypadku kabli o wysoce rozwiniętych instynktach bojowych.

Ze względu na brak apetytu na przysmaki spożywcze tradycyjne metody szkoleniowe są bardzo skomplikowane. Najlepszym rozwiązaniem jest połączenie miękkiej mechaniki i bliskiego kontaktu zwierzęcia z właścicielem. Ze względu na temperament i twardą naturę, edukacja Akita powinna zakończyć się o 9 miesięcy. Dalej kontynuuje szlifowanie zespołów i kształtowanie osobowości dorosłej.

Plusy i minusy rasy

Wśród bezsprzecznych zalet tej rasy wyróżnia się:

  • bezkompromisowy, co zmienia psa w doskonałego stróża;
  • łatwość pielęgnacji wełny, która nie ma specyficznego zapachu.
  • rzadka kora;
  • dyskretny i niezależny.

Wady japońskiego Akita obejmują:

  • potrzeba specjalnego podejścia do karmienia;
  • potrzeba stałego i specjalnego kształcenia od najmłodszych lat;
  • słaba tolerancja na ciepło;
  • słaba żywotność w pakiecie.

Ile kosztuje pies?

Psy Akita Inu mają wysoki koszt:

  1. Szczenięta klasy pet, które zostaną wychowane jako "kanapowe", kosztują co najmniej 500 $.
  2. Psy rodowodowe będą kosztowały 800-1000 $.
  3. Jeśli potrzebujesz zwierzę, które może wygrać tytuł mistrza, powinieneś ugotować 1500-2000 $.

Jaka jest różnica między Akita Inu i Siba Inu

Azjatyckie psy szpicopodobne Akita Inu i Siba Inu, różnice, które nowicjusz może nie rozpoznać natychmiast, są przedstawicielami dwóch odrębnych ras o własnych standardach.

Charakterystyczne cechy:

  1. Wysokość - Siba-Inu odnosi się do miniaturowych psów o wysokości połowy wielkości Akita.
  2. Postać - dorosła Akita Inu z silnymi przywódzczymi cechami jest spokojna i zrównoważona, podczas gdy Siba, nawet w starszym wieku, może zachowywać się jak szczeniak
  3. Powołanie - Siba-Inu ma tylko cechy łowcy, w przeciwieństwie do silnej Akita-Inu, która przy odpowiednim wychowaniu staje się nie tylko wojownikiem, ale także doskonałą strażą.

Tak więc, przed nabyciem japońskiej urody, należy rozważyć wszystkie zalety i wady rasy, a także wziąć pod uwagę jej wysokie koszty, nie tylko przy zakupie, ale także w procesie dalszej konserwacji, która obejmuje wysokie koszty żywności.

Czytaj Więcej O Psach

Objawy i leczenie mykoplazmozy u psów

Szkolenie W artykule porozmawiam o tej chorobie psów, takich jak mykoplazmoza. Wymienię przyczyny choroby, podam przebieg transmisji. Powiem ci, kto jest zagrożony i jak objawia się choroba.

Mini Doberman: opis rasy, zdjęcia i ceny

Szkolenie Doberman mini ma kilka nazw, jeden z najsłynniejszych miniaturowych pinczerów, czyli imię psa znanego w Niemczech, i mamy bardziej popularnego mini dobermana Pinschera.