Karmienie

Alabai - opis rasy i charakteru owczarka środkowoazjatyckiego

Odmiana Alabai lub turkmeńska owczarka środkowoazjatyckiego jest starą rasą, która pojawiła się na terytorium Rosji i przez długi czas aż do lat 2000. była numerem jeden w popularności w kraju. Alabai znany jest ze spokojnego, ale nieustraszonego temperamentu, który stoi na swoim miejscu i nie wycofuje się.

Początkowo wykorzystywano je jako psy pasterskie, aby chronić zwierzęta przed dużymi drapieżnikami. Ich wytrzymałość i umiejętność miażdżenia wilków nadawały im przydomek "Wilczarz".

Alabai to duża i jedna z najbardziej umięśnionych ras psów. Długość ciała jest nieco większa niż na wysokości. Sierść jest prosta, szorstka, krótka lub średniej długości z grubym podszerstkiem. Kolor wełny ma szeroki zakres od bieli i szarości do pręgowania, czekolady i niebieskiego.

Wiszące uszy, małe, często przycięte. Ogon jest szabla, również zwykle zadokowany. Pies ma szeroką klatkę piersiową i potężne mięśnie ramion. Plecy są szerokie, umiarkowanie długie, mocne. Biodra są potężne, charakteryzują się lekkim wysokim oparciem. Skóra na twarzy jest gruba i może się marszczyć.

Historia rasy

Owczarek środkowoazjatycki jest najstarszą rasą psów, której historia sięga 4000 lat. Niewiele wiadomo o prawdziwym pochodzeniu rasy, ale wielu uważa ją za przodka mastifa tybetańskiego.

Te psy są "popularne" na wielu obszarach Rosji, Iranu i Afganistanu. Byli także kochani i doceniani w Kazachstanie, Kirgistanie, Uzbekistanie, Turkmenistanie i Tadżykistanie.

Ta niezależna rasa od stuleci chroniła pasterzy koczowniczych i ich stada. Podobne psy towarzyszyły Mongołom, gdy atakowały Europę Wschodnią i Środkową, i prawdopodobnie przyczyniły się do powstania wielu europejskich psów pasterskich.

Jednak ta rasa jest rzadko spotykana poza Azją Środkową, a nawet w Rosji jest dziś w spadku, ustępując miejsca popularności rasy owczarka kaukaskiego.

Charakter alaby

Owczarek środkowoazjatycki, Alabai, jest spokojnym, niewzruszonym i odważnym psem stróżującym. Jest to niezależna, samowystarczalna rasa, nie przyzwyczajona do odwrotu. Te psy szanują i zachowują się dobrze z członkami rodziny, ale zawsze powinny być pod nadzorem dzieci.

Poza domem często próbują dominować nad innymi psami i są podejrzliwi wobec obcych. Są to psy stróżujące i działają z reguły jako takie. Alabai lubi szczekać w nocy, a to może być problem, jeśli masz bliskich sąsiadów.

Właściwa socjalizacja jest obowiązkowa dla alabaya, chyba że jest używana jako pasterz. Pasterze dogadują się z kotami, psami i innymi zwierzętami, o ile nie stanowią zagrożenia dla nich lub dla rodziny.

Alabai to pies rodzinny, który uwielbia codzienną interakcję z osobą. Ale te psy stróżujące nie są dla wszystkich. Potrzebują inteligentnego właściciela, który rozumie ich charakter strażniczy. Ta rasa nie jest dla nieśmiałych lub miękkich właścicieli.

Głównym celem szkolenia tych psów jest osiągnięcie statusu lidera. Jest to naturalny instynkt psów, aby żyć w stadzie, a kiedy żyją z ludźmi, stadem dla nich jest rodzina. W trzodzie lub rodzinie zawsze powinien być tylko jeden lider, gdy wszystkie zasady i obowiązki są jasno określone i ustalone.

Ponieważ psy pasterskie komunikują się z warknięciem, a ostatecznie ukąszenia, wszyscy ludzie powinni mieć pozycję w paczce wyżej niż pies. Decyzje powinny podejmować wyłącznie ludzie, a nie psy. To jedyny sposób na zbudowanie właściwych relacji z Alabai.

Rozmiar rasy

Wzrost samców i samic to odpowiednio 65-78 cm i 60-70 cm. Masa Alabay wynosi 55-79 kg u mężczyzn i 50-65 kg u kobiet. Niektóre samce mają znacznie większy wzrost i wagę.

Zdrowie

Alabai jest podatny na dysplazję stawu biodrowego i wiele innych problemów genetycznych, które występują u dużych ras. Psy te mogą również powodować wzdęcia i plamienie jelit.

Pies Alabai, charakterystyczny dla rasy i recenzje

Owczarek środkowoazjatycki, czyli Alabai, charakteryzuje rasę, recenzje, standardy i cechy tej najstarszej rasy psów, której historyczne rozmieszczenie jest bardzo popularne wśród narodów Azji Środkowej, zobaczymy w tym artykule.

Trochę o psach rasy Alabai: tło historyczne

Historyczna nazwa rasy Alabai nie jest całkowicie poprawna. Alabai ma pewien kolor psa, prawidłową nazwą rasy jest owczarek środkowoazjatycki. Jednak nazwa psa rasy Alabai (zdjęcie) utknęła, a obecni hodowcy używają tego terminu. Owczarek środkowoazjatycki jest najstarszą rasą psów na świecie. Opis rasy można znaleźć w dokumentach z czasów prehistorycznych sprzed tysięcy lat.

Początkowo psy rasy Alabai pochodzą z centralnych regionów Azji. Inną popularną nazwą rasy jest wilczur, czyli dusiciel wilków. Celem psa była ochrona i ochrona żywego inwentarza, który ma znaczenie dla dnia dzisiejszego. Owczarki środkowoazjatyckie uważają, że rasa Alabai jest najbardziej niezawodna w ochronie zwierząt gospodarskich, ponieważ pies odważnie i bezwzględnie chroni swoje terytorium przed nieproszonymi gośćmi. Warto zauważyć, że w Turkmenistanie rasowy owczarek środkowoazjatycki lub Turkmen Alabai uważany jest za narodowy skarb i zakazano mu eksportu poza terytorium republiki. W innych krajach, takich jak Uzbekistan, rasowe Owczarki Środkowoazjatyckie mają inną nazwę - buribossar, aw Kazachstanie - tobet.

W piśmiennictwie nie ma informacji, że alabai (zdjęcia) gatunki pochodzące z Khyi i naturalnej hodowli i selekcji przez cztery tysiące lat, posiada rozległą powierzchnię podziału Morza Kaspijskiego do Chin, a przez południowych Uralu do Afganistanu. Rasa psów Alabai, charakterystyczna dla cech naturalnych:

  • wielka siła;
  • szorstka skóra;
  • potężne szczęki;
  • doskonały aparat oddechowy;
  • cechy walki zwycięzcy.

Alabai to pies, który jest nieodzowną pomocą w ochronie domu pasterzy i innych obiektów w różnych warunkach klimatycznych.

Ogólne wrażenia i standard rasy

Od lipca 1990 r. Państwowa Agencja Rolna Republiki Turkmenistanu została oficjalnie zarejestrowana na alabai.

Standard rasy został zatwierdzony przez Międzynarodową społeczność osób zajmujących się psami w 1993 roku jako Owczarek środkowoazjatycki. Ogólny standard hodowli osób:

  • wielkość samców do 70 cm, samic do 65 cm;
  • typ konstytucyjny - nierówny;
  • szkielet jest masywny, z dobrze rozwiniętym układem mięśniowym;
  • gruba skóra, elastyczna i sprężysta, z dobrze rozwiniętą tkanką podskórną;
  • zrównoważony stan nerwowy i psychiczny;
  • mężczyźni są znacznie potężniejszymi i masywniejszymi sukami;
  • aktywna reakcja obronna.

Turkmen Alabai: cechy rasy charakteryzują się odwagą, instynktem ochronnym, umiejętnością przeciwstawiania się agresji, wytrwałością i odwagą, doskonałą wytrzymałością i odpornością na ból. Wszystkie wymienione cechy rasy pozwalają nam polecić Owczarek środkowoazjatycki jako psa stróżującego.

Wygląd alabaya: opis rasy

Głowa alabya ​​jest masywna, czaszka szeroka, proporcjonalna do ciała, co odpowiada płci, z dobrze zatłoczoną przestrzenią pod oczami. Przejście czaszki od czoła do nosa jest ledwo zauważalne. Łuk brwiowy jest wyraźny i symetryczny. Papugi są krótkie i stanowią około 1/3 długości głowy. Z profilu czaszka wygląda jak tępy klin o znacznym górnym przemieszczeniu. Dolne szczęki są lepkie.

Zęby białe, mocne, duże, szerokie u podstawy, blisko siebie. Siekacze są rozmieszczone w linii z blokadą typu gilotynowego.

Uszy Alaby są małe i niskie. Ulga w uszach jest regulowana prawami określonych stanów.

Oczy małe, okrągłe, szeroko oddalone od siebie, wprost proporcjonalne. Kolor oczu może mieć różne odcienie, współmierne do koloru płaszcza lub nieco ciemniejsze. Wygląd jest ponury, niedowierzający, ale pewny.

Szyja jest krótka, muskularna i mocna, o okrągłym przekroju.

Ciało psa jest potężne, długość jest większa niż wysokość w kłębie. Skrzynia jest szeroka, długa i okrągła, z przedłużeniem na ramionach. Kręgosłup piersiowy jest nieco wyższy niż w talii. Oś kręgosłupa jest stabilna, szeroka, z lekko zakrzywionym końcem. Pas jest szeroki, muskularny, prosty.

Ogon psa ma wygląd szabli, zwykle zadokowany.

Przednie i tylne kończyny psa są mocne, o mocnej strukturze kości. Kąty przegubowe są średnie. Łapy są zwarte, mają silny owalny kształt.

Waga dorosłego psa waha się od 40 do 85 kg i więcej.

Cechy charakteru Turkmen Alabai

Strach jest nieznany tym psom, a odwaga i odwaga są głównymi cechami owczarka środkowoazjatyckiego. Powodem tego są cechy charakteru rozwinięte od tysiącleci w rasie, które sprawiają, że alabaj bez wahania atakuje wroga, gdy narusza jego integralność terytorialną. Pomimo przerażającego wyglądu Turkmen Alabai, charakterystyka rasy jest taka, że ​​kieruje całą swoją agresją na inne psy, dlatego osoba nie powinna bać się wilczarza.

Nie oznacza to jednak, że nieproszony gość zostanie zignorowany przez psa stróżującego. Jest genetycznie inkorporowane, że Pasterz Środkowoazjatycki jest najbardziej aktywny wieczorem i w nocy, pokazując wszystkie jego cechy straży i straży. Pod osłoną nocy nie należy naruszać cudzej własności, którą "dusiciel wilków" niezawodnie chroni.

W kręgu członków rodziny ten pies zachowuje się uroczo i słynie z wesołości, radosnego charakteru. Nie ma bardziej interesującego towarzysza spaceru niż Turkmen Alabai. Pies (zdjęcie poniżej) jest bardzo posłuszny i uprzejmy. Jest jednak jeden problem: psy innych ludzi stanowią powód do niepokoju, z którymi Pasterzowi Azji Środkowej jeszcze się nie udało.

Dzięki śmiertelnemu uścisku alabai bez uprzedniego powiadomienia wroga (ukąszenia, szczekanie, itp.) Może złapać głowę zewnętrznego psa i przegryźć czaszkę. Dlatego powinieneś z wyprzedzeniem dbać o bezpieczeństwo, wybierając odpowiednie miejsce do chodzenia.

W domu, gdy Alabai jest w kręgu jego stada, ten pies stróżujący nie obraża nawet kurczaka, który niezawodnie chroni i blokuje wszelkie próby wymknięcia się z podwórka pana. Te cechy strażnicze sprawiają, że pies jest po prostu niezbędnym pomocnikiem w ochronie i ochronie zwierząt domowych.

Inną atrakcyjną cechą wilczura turkmeńskiego są jego zdolności intelektualne. Podczas wydawania komend serwisowych na alabay pies decyduje o sobie i decyduje, czy wykonać komendy właściciela. Przykładem są częste przypadki, gdy pasterz, po zobaczeniu inwazji nieproszonych gości (wilków), wydaje polecenie ochrony swojej trzody. Sprytny pies sam określa bezpieczną odległość, aw przypadku naruszenia granicy terytorialnej reaguje błyskawicznie na drapieżnika. Jednakże takiej woli nie należy zachęcać, a tym samym tworzyć w psie niezależność i samodzielność. Sprzeciw wobec właściciela rasy może negatywnie wpłynąć w przyszłości. Od czasu szczeniąt właściciel Owczarka środkowoazjatyckiego powinien mieć czas na ciężką pracę nad podniesieniem psa i konsekwentne trenowanie swojego zwierzaka.

Edukacja i cechy szkolenia Owczarka środkowoazjatyckiego

Głównym warunkiem wychowania wilczura turkmeńskiego jest wytrwałość i wytrwałość ze strony właściciela. Spokój i cierpliwość to główne cechy hodowcy Turkmen Alabai. Szczenięta psów rodowodowych są bardzo przyjazne i chętnie przyjmują wszystkie nowe polecenia, kontaktując się z właścicielem z oddaniem i miłością, co ułatwia psom treningowym.

Jeśli jednak hodowca dostał psa dojrzewającego, przyzwyczajonego do niesubordynacji, możesz przekwalifikować go z wielkim wysiłkiem lub skorzystać z pomocy doświadczonego tresera psa. Po wykazaniu słabości właściciel traci kontrolę nad psem i nie może być mowy o niekwestionowanym posłuszeństwie.

Aby powstrzymać agresję Turkmen Alabai wobec innych psów, konieczne jest, nawet w wieku szczenięcym, nauczenie owczarka dobrego sąsiedztwa z innymi przedstawicielami rasy psów. Aby to zrobić, konieczne jest prowadzenie wspólnych spacerów, aw przypadku agresji natychmiast ją stłumić. Jest to bardzo ważne, jeśli twój czworonożny przyjaciel będzie w przyszłości reprezentował swoją rasę na różnych wystawach i psich festiwalach.

Zasady utrzymania i opieki nad rasą

Zauważono, że przedstawiciele rasy Turkmen Alabai są bardzo bezpretensjonalni i niewymagający warunków ich życia. Naturalnie, taki gigant powinien izolować miejsce zamieszkania. W tym przypadku jest to przestronna woliera na terenie twojego gospodarstwa domowego. Naturalny instynkt dla swobodnego życia w górach lub stepach z pewnością będzie miał wpływ na przyszłość, ponieważ żądza psa na życie koczownika położona jest na poziomie genetycznym. Dlatego konieczne jest, aby pies miał możliwość korzystania z bezpłatnych spacerów po podwórku tak często, jak to możliwe. Trzymanie owczarka środkowoazjatyckiego w mieszkaniu w mieście to powolna śmierć dla psa.

Szczególną uwagę należy zwrócić na wyżywienie Owczarka środkowoazjatyckiego. W okresie formowania, który kończy się po 3-4 latach, konieczne jest monitorowanie wystarczającej ilości wapnia w żywności, co jest bardzo ważne dla tak masywnego psa jak Turkmen Alabai.

Oczywiście, karmienie swojego zwierzaka nie jest łatwym zadaniem. Aby pies był energiczny i spełniał wszystkie zadania, konieczne jest nasycenie go pokarmem białkowym i witaminowo-mineralnym. Odpowiednio dobrana żywność to nie tylko energia psa, ale także jego zewnętrzne cechy. Możesz uzyskać wykwalifikowaną pomoc w doborze składników odżywczych, kontaktując się z wyspecjalizowanymi hodowlami, które hodują rasy Owczarek środkowoazjatycki.

Częste choroby i ich leczenie

Najsłabszym i najbardziej bezbronnym miejscem Turkmen Alabai są stawy kończyn. Wszystkie rodzaje artretyzmu, artroza, zapalenie mięśni, zapalenie ścięgna i inne choroby części stawowych - główne zagrożenie dla rasy. Wynika to z dużej wagi i zwiększonego obciążenia. Można jednak zmniejszyć ryzyko w przypadku, gdy pies jest stale na świeżym powietrzu i otrzymuje niezbędną ilość witamin i suplementów mineralnych w diecie.

Utrzymanie w dobrym stanie lub ograniczenie mobilności może prowadzić do zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, jest to obarczone rozwojem takich chorób jak zawał mięśnia sercowego, arytmia serca i inne choroby. Anomalie genetyczne to wnętrostwo u mężczyzn i niepłodność u kobiet.

Jeśli pies ma problemy z pracą układu hormonalnego, jest to odzwierciedlone w wyglądzie. Wełna staje się nudne, bolesne oczy, a alabai staje się nieaktywny, aw niektórych przypadkach agresywny stwór. Obowiązkowa wizyta u weterynarza jest głównym warunkiem utrzymania tak dużego psa.

Wybór szczeniaka z Alabamy w Turkmencie

Wybór szczeniaka, który spełniałby wszystkie twoje wymagania i życzenia z wyglądu, nie jest łatwym zadaniem. Ta rasa ma dużą heterogeniczność, która może mieć wpływ na standardy w przyszłości. Konieczne jest dokładne zbadanie rodowodu zwierzęcia i zwrócenie uwagi na wygląd jego rodziców i dziadków.

Ten Turkmen Alabai można kupić od wiarygodnych i sprawdzonych hodowców, którzy cenią sobie reputację swojego rodowodu. Nabycie rasy elitarnej kosztuje oczywiście dużo pieniędzy. Dlatego przyszły właściciel Turkmen Alabai powinien omówić wszystkie za i przeciw, a dopiero potem nabyć psa, który przyniesie radość wszystkim członkom rodziny.

Interesujące fakty

  1. Tam, gdzie mieszka Turkmen Alabai, nie ma skorpionów, pająków i węży.
  2. Wśród największych psów Owczarek środkowoazjatyckich znajduje się 8 miejsce.
  3. Z języka tureckiego słowo Alabai jest tłumaczone jako wielobarwne.
  4. Największym psem w historii rasy był Buldożer o wadze 125 kg i wysokości 2 m. Dzienna porcja takiego "dziecka" wynosiła 5 kg wyselekcjonowanego mięsa i 10 kg płatków.

Jeśli nie zmieniłeś zdania, aby rozpocząć hodowlę dla siebie, poszukaj odpowiedzialnych hodowców.

Alabai: charakterystyczny dla rasy

Alabai to duży, potężny i energiczny pies, który nie jest odpowiedni dla wszystkich, ale dzięki odpowiedniemu podejściu stanie się doskonałym strażnikiem. Rasa ta wyróżnia się imponującymi rozmiarami i posiada doskonałe cechy ochronne, a także wrodzoną dobrą naturę w stosunku do właściciela.

Alabai: Charakterystyka rasy

Nazwa rasy i jej pochodzenie

Alabai to nazwa powszechna wśród ludzi, ale hodowcy i trenerzy psów zazwyczaj używają innego - Owczarek środkowoazjatycki. Jest wybrany na podstawie terytorialnej. Początkowo te duże psy były rozprowadzane w krajach azjatyckich - od granic Chin po brzegi Morza Kaspijskiego.

Początkowo Alabai były powszechne w Azji Środkowej

Nazwa Alabai ma również interesujące pochodzenie. Słowo ma tureckie korzenie i jest tłumaczone jako motley (ala) i rich (buy). Ta nazwa jest używana na terytorium Turkmenistanu. To tak, jakby nic innego nie odzwierciedlało barwy owczarka środkowoazjatyckiego.

Ciekawe, że w sąsiednim Uzbekistanie psy te nazywa się inaczej - buribasar, co dosłownie z miejscowego języka tłumaczy się jako wilczarz. Mieszkańcy Kazachstanu nazywają ich tobetami, co oznacza psa na wzgórzu.

Historia rasy

Alabai to najbliżsi krewni mastifów Tibe, którzy wyróżniają się jeszcze większym rozmiarem. Pochodzą one od pasterza i psów walczących ze Starożytną Mezopotamię - terytorium Bliskiego Wschodu.

Początkowo istniał rasa wilczura turkmeńskiego. Psy stale przemieszczały się z miejsca na miejsce przez step, podążając za ludem koczowniczym i stadem bydła. Głównym problemem było regularne atakowanie wilków, więc tylko najsilniejszym przedstawicielom psów udało się przeżyć i kontynuować populację. To właśnie te wartości cenią ludzie.

Alabai był wiernym towarzyszem koczowniczych plemion w najtrudniejszych warunkach

Próby hodowlane podejmowano dopiero pod koniec XVIII wieku, ale nie zakończyły się sukcesem. Genetyka chciała zachować wszystkie cechy straży, ale jednocześnie zmiękczyć postać i dodać taką cechę, jak atrakcyjność. Jednak rasa zachowała swoje naturalne cechy i dziś jest uważana za jedną z najstarszych.

Cel owczarka środkowoazjatyckiego

Od czasów starożytnych Alabai służyli jako obrońcy zwierząt gospodarskich i domów ludów koczowniczych przed wilkami, szakalami i innymi drapieżnikami. Dziś nie ma takiej potrzeby, ale rasa nie traci znaczenia i znaczenia.

Ciągła walka o przetrwanie przez wieki poprawiała charakter Alabai.

Psy rasy środkowoazjatyckiej należą do grupy ras stróżujących. Ich głównym celem jest ochrona hosta, ale możliwe są również inne zastosowania, w tym:

  • ochrona stref przemysłowych i innych terytoriów;
  • kontrola zwierząt gospodarskich podczas wypasu;
  • trakcja napędowa;
  • polowanie.

Alabai to wielofunkcyjna rasa psów o doskonałych właściwościach obronnych. Jednak nie wymaga długiego szkolenia i działa na poziomie instynktów.

Alabai otoczony przez potomstwo

Opis rasy

Alabai wchodzi do pierwszej trójki najsilniejszych i najtrwalszych ras, ustępując miejsca przywództwu wyłącznie Świętym Bernardynom i Nowej Funlandii, które są aktywnie przyciągane do akcji ratowniczych. Owczarek środkowoazjatycki ma swoje własne cechy - standardy rasy. Bardziej szczegółowo omówiono je w tabeli.

Tabela 1. Zewnętrzne alabai

Główny znak rasy w alabaya - specyficzna budowa głowy

Niektórzy hodowcy i właściciele Alabayev korzystają z klasyfikacji, która obejmuje podział na trzy grupy - w zależności od regionu zamieszkania i specyficznych warunków klimatycznych:

  1. Typ pustyni Oasis. Zawarte głównie w gorących obszarach, dzięki czemu mają krótki, ale gruby płaszcz, który jest doskonały przed przegrzaniem.
  2. Typ stepowy. Są to psy szybkie i szczupłe ze średniej wielkości wełną. Są uważane za uniwersalną opcję i najlepiej odzwierciedlają wygląd współczesnego alabaya.
  3. Typ górski Są to duże, masywne psy, bardziej niż wszystkie inne przypominające mastify. Mają długi płaszcz z grubym podszerstkiem, dzięki czemu nie zamrażają nawet w ekstremalnych warunkach.

Wideo - Ciekawe fakty o Alabay

Możesz zapoznać się z rasą bardziej szczegółowo, oglądając film na jej temat

Odchylenia od standardów rasy

Wszystkie szczenięta w hodowli są dokładnie sprawdzane pod kątem możliwych wad i usterek. Wśród nich znajdują się nieistotne, które tylko obniżają klasę zwierzęcia. Należą do nich:

  • zmiana wysokości psa o więcej niż 2 cm w dół;
  • ogon ciasny pierścień;
  • ogon leżący na plecach;
  • blisko ustawione oczy;
  • niebieskie oczy;
  • zbyt wąska lub wydłużona kufa;
  • luźna budowa.

Niebieskie oczy, mimo niesamowitego piękna, uważane są za odchylenie w Alabai

Istnieją również dyskwalifikujące wady, które implikują przymusową kastrację zwierzęcia i zakaz uczestnictwa w wystawach. Lista obejmuje:

  • kręcona wełna;
  • oczy różnych kolorów;
  • nietypowy kolor nosa;
  • brak więcej niż dwóch zębów.

Nietypowe przejawy natury zwierzęcia są również uważane za poważne defekty. Alabai nie powinien być zbyt agresywny i emocjonalny, a także tchórzliwy i niekontrolowany.

Agresywność alaby nie jest kontrolą, jest wielkim niebezpieczeństwem

Charakter alaby

Owczarek środkowoazjatycki jest odzwierciedleniem wielkości i spokoju. Dzięki takiej straży każdy czuje się bezpiecznie. Warto zauważyć, że alabai są zawsze przywiązani do swoich panów, ale obawiają się obcych.

Pomimo swojej siły i siły Alabai może się ograniczyć.

Przy okazji! Jako szczenięta alabai wykazują największą życzliwość. Wraz z dorastaniem naiwna życzliwość zmniejsza się z powodu pragnienia Alabai, aby zająć dominującą pozycję w stadzie i nie pozwolić na outsiderom.

Alabai, zawarty w domach, stał się pełnoprawnym członkiem rodziny. Kochają dzieci i są w stanie dogadać się z innymi zwierzętami, ale w odniesieniu do innych zwierząt mogą wykazywać agresję, ponieważ instynktownie chronią swoje terytorium.

Spokojna i zrównoważona alabaya pozwala mu znaleźć wspólny język nawet z dziećmi

Są to spokojne i cierpliwe psy, które nie wytwarzają nadmiernego hałasu. Oni, jak wszystkie zwierzęta, kochają uczucie i komfort. Jednocześnie alabays są dumni i niezależni, dlatego mogą pojawić się trudności w ich wychowaniu.

Kto pasuje do owczarka środkowoazjatyckiego

Alabai nie jest rasą dla wszystkich. Wymaga silnej ręki i specjalnego podejścia do treningu. Pies nie będzie szanował właściciela, który pozwala jej płynąć. Należy pamiętać, że wiele jego cech jest wrodzonych, dlatego niezwykle trudno jest na nie wpływać. Jednak przy odpowiednim podejściu można z powodzeniem zarządzać energią wewnętrzną i agresją wobec innych. Wtedy alabai stanie się najbardziej niezawodnym obrońcą domu i wszystkich jego mieszkańców.

Firmowy, ale sprawiedliwy właściciel podniesie od obrońcy alabaya i lojalnego przyjaciela

Idealnym gospodarzem dla owczarka środkowoazjatyckiego jest człowiek, który prowadzi aktywny tryb życia, być może uprawiając sport. Kobiety są znacznie trudniejsze w radzeniu sobie z tak dużym i krnąbrnym psem. Nie rozpoczynaj alabaju i tych, którzy nie mają doświadczenia w hodowli psów.

Mimo wszystkich pozytywnych cech, młody Alabai nie będzie odpowiedni dla początkujących.

Zalety i wady

Decydując się na zakup alabaju, powinieneś uważnie zapoznać się ze wszystkimi cechami tej rasy, zwracając szczególną uwagę na jej temperament. Warto przeanalizować zalety rasy. Należą do nich:

  • wysoka inteligencja;
  • poświęcenie dla mistrza;
  • dobra natura w stosunku do rodziny;
  • cechy strażnicze;
  • zaufanie i odwaga;
  • spokój i tolerancja;
  • czysty wygląd z minimalną starannością;
  • bezpretensjonalność w jedzeniu;
  • umiarkowany apetyt.

Istnieją rasy i wady, których nie można zignorować. Należą do nich:

  • agresja na obcym terytorium;
  • słaba adaptacja społeczna;
  • trudności w utrzymaniu małego mieszkania;
  • potrzeba regularnej aktywności fizycznej;
  • trudne przewidywalne zachowanie w nieznanych warunkach;
  • roczne pierzenie.

Terminowa socjalizacja alabaya pozwala uniknąć wybuchów agresji

Alabay pod nieobecność solidnej ręki staje się niezdolna do kierowania. Taki pies nie będzie wykazywał agresji w stosunku do domowych, ale nie będzie przestrzegał. Owczarki środkowoazjatyckie bez treningu nie zachowują się źle na spacerach - uciekają, ciągną za smycz, podnoszą kamienie i wszystko, co przychodzi im na drodze, kopie dziury. Bardzo trudno jest skorygować zachowanie, dlatego lepiej bezwzględnie zatrzymać wszystkie próby zachowania się w ten sposób od czasu szczenięcia.

Utrzymanie i opieka dla Alabai

Alabai jest duży, więc pies potrzebuje przestrzeni. W mieszkaniu będzie ciężko. Idealną opcją byłby prywatny dom z ogrodzonym terenem, na którym pies może się swobodnie poruszać. Umieszczenie Owczarka środkowoazjatyckiego w łańcuchu, jeśli zostało nabyte jako członek rodziny, nie jest tego warte, aby nie prowokować agresji.

Przykuty Alabai nie potrafi pokazać się najlepiej

Gruba wełna pozwala utrzymać zwierzę w kabinie, ale jego rozmiar powinien być dość obszerny - około metra długości i szerokości oraz co najmniej 80 cm wysokości. Należy zapewnić szeroki i wygodny właz.

Alabayam musi stale utrzymywać mięśnie w formie, więc właściciel będzie miał dużo i aktywnie angażuje się w psa. Możesz zabrać go ze sobą na jogging i długie spacery. Pies musi przejść kilka kilometrów dziennie. Alabajew jest prowadzony co najmniej dwa razy dziennie, a każdy spacer powinien trwać co najmniej godzinę.

W przypadku braku ciągłego wysiłku fizycznego, zwierzę szybko uschnie.

Każdej wiosny zaczyna się molt w pobliżu Owczarek środkowoazjatyckich. W tym czasie włosy zastępuje się nowym, a gruby i gęsty podszerstek jest coraz cieńszy, tak że pies nie czuje się zbyt gorąco w lecie. Przyspieszenie tego procesu pomoże rozczesywanie, które powinno być przeprowadzane na świeżym powietrzu.

Okresowe czesanie psa ułatwi zmianę wiosennego płaszcza.

Często nie wymaga się prania, ponieważ jego wełna może samooczyszczać się, ale inne procedury higieniczne nie mogą być zignorowane. Procedury te obejmują:

  1. Zęby psa czyści się dwa razy w miesiącu, aby zapobiec tworzeniu się kamienia. Konieczne jest regularne sprawdzanie szczęk, aby zakleszczyły się ciała obce. Są ostrożnie usuwane natychmiast po wykryciu.
  2. Uszy są traktowane co tydzień, ponieważ tam najszybciej gromadzą się kurz i brud. Wewnętrzna powierzchnia zlewu jest wycierana wilgotną szmatką lub czystą szmatką. Przy bardzo silnym zabrudzeniu obróbkę przeprowadza się bandażem zanurzonym w roztworze nadtlenku wodoru.
  3. Oczy czyszczone codziennie. Aby to zrobić, użyj słabego wywaru z kwiatów rumianku.
  4. Pazury są przycinane w miarę wzrostu, ale często mielą się na asfalcie. Jeśli pies chodzi głównie po trawie, musisz regularnie używać noża do pazurów. Ważne jest, aby ciąć tylko twardą, martwą część bez nerwów i naczyń krwionośnych. Ostre krawędzie po przycięciu zgrzytają plik.
  5. Kąpiel alabya ​​to rzadka procedura (wystarczająca dwa lub trzy razy w roku), ale ważna po sezonowym moltowaniu.

Kąpiele alabay w domu

Wychowanie i szkolenie

Szkolenie Owczarka środkowoazjatyckiego wyróżnia się. Jest to trudna rasa, dlatego przy braku umiejętności lepiej powierzyć ten proces profesjonalnemu ekspertowi od psów. Szczeniak musi przejść kurs posłuszeństwa, po którym pies uczy się chodzić w pysku, kołnierzu i na smyczy. Środki te są konieczne, ponieważ czasami nierealistyczne jest nawet przewidzenie reakcji na bodźce zewnętrzne nawet doświadczonemu hodowcy psów.

Wayward alabai musi przejść szkolenie na czas.

Podczas samokształcenia się z psem ważne jest nawiązanie kontaktu. Alabai musi szanować i być posłusznym swojemu panu. Z reguły zespoły są szybko wchłaniane dzięki doskonałym zdolnościom psychicznym psa. Problemy mogą powstać tylko z powodu jego krnąbrności.

Przy okazji! W przeciwieństwie do panującej opinii o alabai jako niewzruszonej, psy tej rasy mają dobry intelekt. Często alabai musi pomyśleć dwa razy przed wykonaniem polecenia, dlatego powstaje zwodnicze wrażenie.

Umysł i chłodny temperament sprawiają, że nie jest to najprostszy przedmiot do treningu

W domu szczeniak alabay zaczyna być nauczany od dwóch miesięcy, czyli bezpośrednio po przeniesieniu do nowych właścicieli. Wymagane jest opanowanie wszystkich podstawowych poleceń, w tym:

Polecenia są zawsze przekazywane głosem i towarzyszą im gesty. Pies musi odpowiedzieć na oba.

Jedzenie owczarka środkowoazjatyckiego

Dzięki dużym rozmiarom owczarek środkowoazjatycki ma umiarkowany apetyt, więc rzadko występują problemy z karmieniem. Ponadto pies spożywa stosunkowo niewiele w porównaniu do innych ras tej samej wielkości.

W przeciwieństwie do swoich rozmiarów, Alabai ma skromny apetyt.

Według hodowców, najlepsza opcja - gotowa pasza przemysłowa. Trzeba je ostrożnie wybierać, ponieważ nie każdy z nich jest w stanie zaspokoić potrzeby i korzyści. Najlepiej jest kupować żywność premium i super-premium w wyspecjalizowanych sklepach, w tym:

Jakościowe jedzenie nie może być tanie. Należy o tym pamiętać przy zakupie. Jeśli wybór zostanie dokonany prawidłowo, ciało psa otrzyma niezbędną ilość wszystkich składników odżywczych.

Właściwa dieta - gwarancja zdrowia i długowieczności zwierzęcia

Przy okazji! Profesjonalna żywność nie zawiera sztucznych aromatów i substancji poprawiających smak, więc psy często niechętnie je wypróbowują. Daj zwierzęmu czas na dostosowanie się.

Możesz wyżywić alabay i naturalne jedzenie, ale w tym przypadku ważne jest, aby prawidłowo wybrać dietę. Menu psów powinno zawierać takie produkty jak:

  • surowa cielęcina lub wołowina (szczenięta otrzymują parzone mięso);
  • podroby;
  • mięso drobiowe;
  • zboża (gryka, ryż, płatki owsiane);
  • warzywa (kapusta, ogórki, zielenie, cukinia);
  • owoce (jabłka);
  • jajka;
  • sfermentowane produkty mleczne.

Istnieje również lista zakazanych pokarmów, których nie należy podawać ani alabajamowi, ani innym psom. Należą do nich:

  • czekolada;
  • biały chleb;
  • rurowe kości;
  • wieprzowina;
  • ziemniaki;
  • rośliny strączkowe;
  • żywność w puszkach;
  • jęczmień;
  • semolina;
  • żywność w puszkach;
  • pikantne jedzenie.

Karmienie psa naturalnym pokarmem nie oznacza, że ​​możesz podawać jedzenie ze swojego stołu. Jest to surowo zabronione. Jedzenie dla psa jest zawsze przygotowywane osobno. Powinien być świeży, a wszystkie resztki z miski są natychmiast usuwane.

Przybliżona dieta na tydzień dla średniej wielkości psa środkowoazjatyckiego podana jest w tabeli.

Tabela 2. Cotygodniowa dieta dla owczarka środkowoazjatyckiego.

Przy okazji! Jedną z kluczowych cech rasy jest umiejętność szybkiego trawienia i wydajnego wykorzystywania pokarmów bogatych w węglowodany. Jedzenie mięsne nie jest priorytetem wśród alabajewów.

Szczególną uwagę należy poświęcić opracowaniu porcji szczeniąt. Ustalenie prawidłowych nawyków żywieniowych pomoże utrzymać zdrowie psa w przyszłości. Poniżej znajdują się podstawowe wskazówki dotyczące karmienia szczeniąt.

Dieta i zasady dotyczące jedzenia szczeniaka alabai

Średni szczeniak dietetyczny od miesięcy

Choroby charakterystyczne dla Alabai

Owczarek środkowoazjatycki jest silnym psem, ale może również mieć problemy zdrowotne. Z reguły u osób starszych rasa ta zwiększa ryzyko rozwoju dysplazji stawowej, patologii, w której zniszczona jest tkanka kostna. Głowa stawu jest przesunięta i zbyt mocno ociera się o krawędzie wgłębienia, co prowadzi do jego ścierania i rozwarstwiania.

Zużyte stawy - wieczny problem dużych ras

Zewnętrznie choroba pojawia się chwiejny i niepewny chód, obrzęk kończyn, utykanie i bolesność przy naciskaniu na łapy. Przyczyny często leżą w siedzącym trybie życia i dużej wadze, więc musisz upewnić się, że pies był w stanie aktywnie się poruszać.

Alabayam ma również inne patologie, w tym:

  • otyłość (pojawia się podczas przekarmiania i niskiego poziomu aktywności);
  • zawał serca (ich przyczyna leży w utrzymaniu mieszkania);
  • patologie stawów (pojawiają się z powodu nadwagi i braku długich spacerów);
  • niedoczynność tarczycy (na tarczycę wpływają zaburzenia odżywiania).

Opieka nad zwierzętami i planowane wyjazdy do weterynarza zapobiegają większości chorób

Przy okazji! Alabai, podobnie jak inne duże rasy, mają zwiększone ryzyko odwrócenia żołądka lub jelit.

Weterynarze i hodowcy potwierdzają, że wszystkie możliwe choroby owczarka środkowoazjatyckiego wywołały niewłaściwą treść. Dlatego właściciele muszą odpowiedzialnie leczyć swoje zwierzęta i organizować dla nich odpowiedni harmonogram spacerów i optymalną dietę.

Wybór szczeniaka

Decydując się na zakup straży w domu, musisz skontaktować się z hodowcami w Twojej okolicy. Istnieją żłobki specjalizujące się w owczarzu środkowoazjatyckim. Tam możesz ocenić cały miot i spojrzeć na rodziców szczeniąt, zwracając szczególną uwagę na ich upodobania.

Znajomość całej rodziny szczeniąt pozwala lepiej zrozumieć przyszłość czworonożnego przyjaciela.

Szczenięta są pobierane z żłobków w wieku dwóch miesięcy. W tym czasie są już dość silne i zdolne do rozwoju na nowym terytorium bez matki. Mogą poruszać się samodzielnie, jeść i skutecznie trenować.

Zakup alaby szczeniaka bez dokumentów jest obarczony nieprzewidywalnymi konsekwencjami

Właściciele profesjonalnego przedszkola zapewniają szczepienie szczenięcia w zależności od wieku. Kolejna odpowiedzialność za szczepienie spada na nowego właściciela psa. Wszystkie dane dotyczące szczepień są wprowadzane do weterynaryjnego paszportu zwierzęcia, który jest podawany wraz z metryką szczenięcia w celu wymiany na rodowód. Kupno psa bez wymienionych dokumentów nie jest tego warte.

Wybierając szczeniaka w przedszkolu, zwracaj uwagę na jego wygląd i aktywność. To nie powinno wyglądać na letargiczne ani bolesne. Każdy zdrowy szczeniak jest umiarkowanie zabawny i czuły. Oczy są czyste, a płaszcz gładki.

Od najmłodszych lat szczenięta alabay wykazują żywe zainteresowanie badawcze w świecie

Doświadczeni hodowcy psów zalecają przeprowadzenie małego testu. Wystarczy rzucić przed grupą szczeniąt nieznany mały przedmiot, aby zwrócić ich uwagę. Najlepszym strażnikiem będzie ten, który się nie boi i zacznie odkrywać innowacje.

Przed przyszłymi właścicielami często pojawia się pytanie - jaką płcią wybrać psa. Suki są zauważalnie mniejsze od psów i łatwiej się nimi opiekować, ale regularna ruja może stanowić problem. Jeśli hodowla nie jest planowana, najlepiej sterylizować psa.

Koszt rasy Alabay

Żaden hodowca nie może wskazać konkretnej liczby. Koszt szczeniaka zależy od jego klasy. Są trzy z nich:

  1. Klasa zwierząt. Te zwierzęta nie nadają się do dalszej hodowli, ale mogą stać się doskonałymi strażnikami przy odpowiednim szkoleniu. Koszt takiego psa zaczyna się od znaku 10.000 rubli.
  2. Klasa rasowa Są to psy rodowodowe posiadające wszystkie typowe cechy rasy. Taki zakup będzie kosztował średnio 15 000 - 18 000 rubli.
  3. Pokaż klasę. Są to zwierzęta o unikalnych lub rzadkich cechach, które są idealne do hodowli i hodowli. Koszt szczeniąt sięga 25 000 rubli.

Wybierając szczeniaka, warto zaufać tylko profesjonalnym hodowcom.

Cena alaby bez dokumentów i potwierdzenie przynależności do rasy jest niższa, ale w tym przypadku nikt nie może zagwarantować, jak będzie wyglądać dorosły pies i jaki charakter będzie miał. Z tego powodu ryzyko nie jest tego warte. Dobrzy strażnicy są kupowani tylko od profesjonalnych hodowców.

Opinie właścicieli

Właściciele owczarek środkowoazjatyckich twierdzą, że jest to faktycznie najlepszy pies stróżujący. Alabai może żyć w spokoju w kabinie i wolierze. Nie jest wybredny w kwestii jedzenia, bezpretensjonalnej opieki. Taki pies, zdaniem właścicieli, nie pozwoli na to, by ktoś z zewnątrz przebywał na terytorium i nie będzie karał rodziny.

Przed zakupem alabay musisz wziąć pod uwagę wszystkie plusy i minusy tej rasy

Istnieją również negatywne aspekty rasy. Alabai jest kapryśna, dlatego wymagają stałej edukacji i silnej ręki. Ponadto, bez długich spacerów i biegania, pies szybko traci kształt, co w przyszłości grozi otyłością lub patologią stawów. Powinni to wziąć pod uwagę ci, którzy tylko przygotowują się do nabycia dla siebie niezawodnego strażnika w postaci Owczarka środkowoazjatyckiego.

Pies Alabai - pochodzenie, charakterystyka rasy, charakter i cechy treningu

Owczarki albańskie lub owczarki środkowoazjatyckie - jedna z wielu odmian psów pasterskich, których historia powstała około 6 tysięcy lat temu. W tym czasie ludy Azji angażowały się w oswajanie przodków współczesnych mastysów Alabajewa, aby wykorzystać je do ochrony stada, pomocy w polowaniu i obrony przed atakami. Dlatego siła, odwaga i wytrzymałość u tych psów były kultywowane od czasów starożytnych.

Pokolenia pasterzy starannie wyselekcjonowały tylko najlepszych przedstawicieli rasy, a tchórzliwe, słabe i agresywne zostały bezwzględnie odrzucone. Ale najważniejszym kryterium wyboru był brak agresji wobec ludzi. W tym czasie psy poruszały się swobodnie po podwórzach aulów, a cywile i dzieci nie powinni się bać ewentualnych ataków z ich strony. Przodkowie owczarek środkowoazjatyckich zostali przeszkoleni nie tylko po to, by chronić stada przed atakami drapieżników, ale także by chronić domy i życie rodzin ich właścicieli. Psy ufały, że będą opiekować się kobietami i dziećmi, podczas gdy mężczyźni są nieobecni.

Opis standardowego wyglądu rasy psów "Alabai"

Ludzie, którzy nie są zaznajomieni z tą rasą mogą mylić ich z rasy białej czy z moskiewskimi strażnikami. Przyczynę tego można nazwać brakiem określonego ramowego charakteru. Alabai może mieć tak różne cechy, że dla wygody eksperci od psów warunkowo dzielą Azjatów na podgatunki.

Pierwszy oficjalny opis rasy został sporządzony w 1926 r. Przez profesora Bogolyubsky'ego, a już w 1931 r. Komisja zatwierdziła jeden standard rasy Owczarek środkowoazjatycki (CAO). Z biegiem lat wprowadzono wiele poprawek do opisu, ostatnie - w roku 2003.

Do zewnętrznych cech rasy Alabai są takie wymagania:

  • ciało jest lekko rozciągnięte, formy są opływowe. Pomimo ogromnej budowy pies nie powinien sprawiać wrażenia nieuprzejmości i nieporadności;
  • budowa ciała jest proporcjonalna, mięśnie są obszerne, ale nie widoczne. Wszystkie ruchy są harmonijne i porywcze;
  • kończyny proste i równoległe;
  • u samców wysokość w kłębie nie powinna być mniejsza niż 70 cm, a u samicy - od 65 cm;
  • masywna, prostokątna głowa z gładkim przejściem od czoła do kufy;
  • szczęki są duże, ugryzienie jest prawidłowe, usta są grube;
  • włosy są bardzo grube, dozwolone są krótkie włosy i osoby o włosach 10 cm, ogon również dobrze owłosiony;
  • dopuszcza się wiele odmian kolorów, z wyjątkiem brązowego i niebieskiego.

Zarówno wcześniej, jak i dzisiaj, istnieje praktyka stapiania uszu i ogona na alabai, ale nie jest to konieczne, nie ma wymagań dotyczących rasy. Jeśli decyzja zostanie podjęta, aby zatrzymać, procedura ta jest dozwolona tylko w ciągu pierwszych kilku dni po urodzeniu szczeniąt.

Charakterystyka ras psów "Alabai"

Wśród Azjatów odwaga i nieustraszoność wyraźnie przeważają nad wszystkimi cechami charakteru. Jest to wynikiem wielowiekowej selekcji od przodków do współczesnych przedstawicieli rasy. Nie wahają się przez sekundę, aby zaatakować wroga, czy nie. Atak nie sprawi, że będziesz czekać, musisz tylko przekroczyć pewną granicę, którą pies wyznaczył na swoim terytorium.

U ludzi straszny i przerażający widok alabayeva nie powinien wywoływać strachu, ich agresja jest częściej skierowana do innych zwierząt. Na poziomie genetycznym ustanowili obronę terytorium i własności przed atakami dużych drapieżników. To także określa nocne życie tych psów. Podczas gdy pasterze spali, w ciemności "na straży" wstąpił Alabai. Tak więc od prostych pasterzy wyszło również znakomitych stróżów. Stanowią one realne zagrożenie dla innych psów, ponieważ prawie niemożliwe jest nauczenie przyjaznego nastawienia do nich.

Jednak skupienie się na ochronie przed inwazją innych zwierząt nie oznacza, że ​​Azjaci będą spotykać się z nieznajomymi. Te psy z ostrożnością i nieufnością odnoszą się do wszystkich nieznanych i nieznanych osób, które nie są uważane za członków grupy. Jeśli chodzi o właściciela i członków rodziny, z nimi alabai zamieniają się w czarujących ludzi o wesołym usposobieniu. Przez resztę życia psy utrzymują zabawę i mobilność szczeniąt, mogą stać się dobrymi towarzyszami chodzenia, nigdy nie przestając bawić się nowymi wybrykami.

Dzięki "ich" oddziałom zwierząt alabai nie są spokojne. Bez żadnych instrukcji psy uważają za swój obowiązek ochronę każdego kurczaka na podwórku. Sugeruje to wysoki rozwój intelektualny psów tej rasy, ponieważ są one nie tylko zdolne do wykonywania wyuczonych poleceń, ale także wyznaczają sobie cele i podejmują decyzje w różnych sytuacjach. Dlatego Alabai wyróżniają się szczególną niezależnością i samodzielnością, co uniemożliwia im posłuszne spełnianie wszelkich wymagań właściciela.

Wznoszenie posłuszeństwa u psów Alabai

Wytrwałość, wytrwałość i umiar to cechy, których nie można uniknąć, jeśli zdecydujesz się zacząć wychowywać psa. Konieczne jest rozpoczęcie zajęć od szczenięcia, kiedy ciekawość i żywy szczeniak nie są jeszcze uzupełnione przez surową naturę i upór dorosłego psa. W "młodym" wieku, wszystkie psy lepiej nawiązują kontakt z osobą, ich właścicielem jest główny przedmiot zainteresowania, a głównym celem jest próba nauczenia się rozumienia i wyjaśniania za pomocą swojego "stada". Każdy, kto widział u szczenięcia chwile radości, kiedy po raz pierwszy rozumie słowa i polecenia właściciela, zrozumie sekret sukcesu treningu ze schenyachestva.

Jeśli mówimy o już dojrzałym Azjacie, który jest przyzwyczajony do życia wyłącznie według własnych zasad, to tylko wysoko wykwalifikowany profesjonalista, który ma praktyczne doświadczenie w ponownym kształceniu trudnych psów, może pomóc niedoświadczonemu właścicielowi.

Alabai bardzo dokładnie i subtelnie czują swoich panów, a po złapaniu chwili najmniejszej słabości, mają gwarancję, że wykorzystają ją do przechwycenia prymatu nad "plecakiem". W takiej sytuacji warto martwić się nie tyle możliwymi przejawami agresji, co banalnymi nieposłuszeństwami. Na przykład przebiegły Alabai może udawać, że nie słyszy polecenia, aby go nie wykonywać, lub użyć innych sztuczek, jeśli nie podoba mu się to zadanie. W takich sytuacjach eksperci od psów zalecają wykazanie się szczególną wytrwałością i dyscypliną, poszukując posłuszeństwa. Nie możesz udzielać alabajamu odpustu, w przeciwnym razie szybko zapomni on, kto jest zobowiązany do przestrzegania.

Psy rasy Alabai (owczarek środkowoazjatycki): jak wybrać i podnieść "ogoniasty ochroniarz"

Owczarek środkowoazjatycki zajmuje trzecie miejsce na liście najsilniejszych psów na świecie. Tylko Nowa Fundlandia i św. Bernard mogli "wyprzedzić" imponującą wielkość puszystej bestii. Brązowy orientalny przystojny wygrał zasłużenie, ponieważ pierwszą i najważniejszą cechą rasy Alabai jest wrodzony instynkt strażniczy. Owczarki środkowoazjatyckie nie muszą być nauczane, aby być dobrą strażniczką, to umiejętność we krwi.

Wizualnie alabai przypomina niedźwiedzie polarne: duże, w białym puszystym "futrze", z krótkimi małymi uszami i zwężonymi oczami. Pożądane jest obijanie przyjemnej w dotyku wełny, ale niesamowity wygląd i rozmiar wilczura sprawiają, że wyciągasz rękę w porę. Rasa ta należy do najstarszych: współczesne psy środkowoazjatyckie - wynik ewolucji gatunku, który trwał kilka tysiącleci. O jakiejkolwiek sztucznej selekcji w tym przypadku nie rozmawiamy. Rasa "oczyszczona" i rozprzestrzenia się niezależnie - w rzeczywistości bez pomocy człowieka.

Charakterystyczne rasy Alabai

Jeśli chcesz odtworzyć drzewo genealogiczne Alabaya, a następnie w drodze na samą górę, na której znajdują się nowocześni przedstawiciele gatunku, możesz znaleźć prawie wszystkie rasy psów pasterskich i walczących ze wschodnioazjatyckimi psami. W imponujący sposób nie tylko staje się: natura zwierzęcia jest w pełni zgodna z jego niesamowitymi rozmiarami. Jest nieustraszony, niezależny od okoliczności, a do końca wierny temu, kogo uważa za swego pana.

  • Waga Przy okazji wygląda Alabai, od razu staje się jasne: to nie jest pies, ale prawdziwe cielę. A może nawet byka. Przeciętnie chłopcy alabajscy ważą około 70 kg. Jest trochę lżejszy niż dziewczyna, której waga może osiągnąć 65 kg, ale z reguły waha się ona około 50 kg.
  • Wzrost W kłębie dojrzały samiec może osiągnąć 70 cm, pies w pełni dorasta tylko o trzy lata. Do tego czasu nadal trwa formowanie przedstawiciela gatunku, co oznacza, że ​​psa nie można uznać za dojrzałego. Samice owczarka środkowoazjatyckiego z reguły są niższe niż samce. Ich średnia wysokość to 67 cm, ale jest też imponująca. W Azji Centralnej można spotkać psy pasterskie, których wzrost w kłębie dochodzi do 90 cm.
  • Kolor Wiele odmian ras może mieć inny kolor. Niemal wszystkie kolory są dopuszczalne, z wyjątkiem jednego - mieszania kolorów niebiesko-szarego i brązowego.
  • Długość życia. Alabai żyje od 11 do 15 lat, co według standardów psów jest wystarczająco długie.
  • Postać. Wrażenie na innych wynika nie tylko z wielkości dorosłego alabaya, ale także z głównych cech jego charakteru: odwagi, dumy i odwagi. Te psy są w stanie stanąć samodzielnie. Drugą stroną medalu jest agresja wobec innych członków plemienia. Ta cecha jest włączona do owczarek środkowoazjatyckich na poziomie genetycznym, została ukształtowana, a także instynkt obronny, przez wiele tysiącleci. Często wilczarze turkmeńskie są wybierane jako psy towarzyszące. Szybko przywiązują się do ludzi, stają się pełnoprawnymi członkami ludzkiego "plemienia". Kochają dzieci swoich właścicieli, ale są nieufni wobec obcych.
  • Intelekt Azjaci są całkiem sprytni. W pięciostopniowej skali ich poziom rozwoju intelektualnego jest oceniany przez solidną czwórkę.
  • Bezpieczeństwo i potencjał strażniczy. Grzechem jest szukanie najlepszej ochrony dla siebie i swojej własności. Pies doskonale czuje terytorium, które zostało mu przydzielone do ochrony. I pamiętajcie, nigdy nie pozwólcie niepożądanemu gościowi na ten kawałek ziemi.

Tabela wiekowa wzrostu i wagi

Dla każdego hodowcy psów czworonożne zwierzę jest jak dziecko. Trzeba go obserwować, dbać o niego, dbać o niego i szybko go podejmować w przypadku problemów zdrowotnych. Tabela z danymi orientacyjnymi (uśrednionymi) pomoże rozpoznać poprawność i terminowość rozwoju szczeniaka owczarka środkowoazjatyckiego.

Tabela - Stosunek wysokości i wagi alabai w pierwszym roku życia

Standard zewnętrzny

Pierwszy standard rasy "Wilczarz turecki" został zatwierdzony w 1990 roku w ojczyźnie dużych psów - w Turkmenistanie. Standard owczarka środkowoazjatyckiego został opracowany nieco później. Zrozumienie wyglądu idealnego przedstawiciela rasy pomoże przy stole.

Tabela - Zewnętrzny standard wilczura tureckiego

Historia pochodzenia i ciekawe fakty

Owczarek środkowoazjatycki Alabai jest narodowym skarbem Turkmenistanu. Oznacza to, że szczenięta rasowe są surowo zabronione do przewozu przez granicę państwa. Stąd logiczny wniosek: psy sprzedawane w naszym kraju to tylko przemyt. Jednak to Alabai nie przestaje być popytem i popularne wśród zapalonych hodowców psów, właścicieli domów wiejskich w przestrzeni poradzieckiej.

Uważa się, że historia rasy Alabai uformowała się około czterech tysięcy lat temu. Psy poruszały się z miejsca na miejsce wraz z koczowniczymi plemionami. Ich zadaniem była ochrona majątku plemiennego i zwierząt gospodarskich. Przeciwnikami były dzikie wilki, dlatego przetrwali tylko najsilniejsi przedstawiciele rasy. Zainteresowanie badaczy wilczurami turkmeńskimi wzbudziło zainteresowanie dopiero pod koniec XVIII wieku. Naukowcy podjęli kilka prób doprowadzenia bardziej posłusznego i posłusznego typu zwierząt. Ale nie zrobili tego: wszystkie próby były daremne.

Nawiasem mówiąc, gruba skóra i gęste, gęste włosy są cechami nabytymi dzięki koczowniczemu życiu. W procesie ewolucji ciało psa nabrało istotnych cech: owady nie mogły gryźć przez grubą skórę, a ciepły futro nie pozwalało mu zamarznąć w zimie, by umrzeć z powodu wysokich temperatur latem.

7 ciekawych chwil

Pies CAO (skrót od "Owczarek środkowoazjatycki", często znajdujący się w literaturze przedmiotu) lubi uciekać z podwórka. A opinie właścicieli potwierdzają ten fakt. Alabai szukają przygód, a zatem, jeśli chcą, wykopują dwa konta - i idą na spacer. Czasami jednak ich łapy nie docierają do kopania: wystarczy, aby zwinny pies przeskoczył przez płot, aby być wolnym. Bliższe spojrzenie na przedstawicieli rasy pomoże w pozostałych siedmiu interesujących faktach o Alabai.

  1. Idealne słyszenie. Uważa się, że wilczarze tureckie mają doskonały słuch. Nawet komar nie przelatuje obok nich niezauważony. Umiejętność słyszenia i rozpoznawania najmniejszego szelestu to kolejna cecha genetyczna tworzona przez przedstawicieli rasy ze względu na wiekowe koczownicze życie.
  2. Kolor "Olśniewający". "Ala" w tłumaczeniu na język rosyjski oznacza "motley", a "buy" oznacza "rich".
  3. Późna klasyfikacja. Co zaskakujące, rasa "Owczarek środkowoazjatycki" została oficjalnie wpisana do klasyfikacji dopiero w 1993 roku ubiegłego wieku. A standard rasy został uzgodniony jeszcze później - w 2010 roku.
  4. "Starożytny" wiek rasy. Niektórzy badacze, którzy badają występowanie wilczura turkmeńskiego, są przekonani, że rasa ma co najmniej 5000 lat.
  5. Mieszanie krwi. Alabai, które można dziś zaobserwować, są wynikiem naturalnego krzyżowania się mastifów i puszystych psów, które żyły w nomadycznych plemionach. Według drugiej wersji alabai pochodzi od mastifa i mongolskiego pasterza.
  6. Uznanie przywódców. Aby pies zaczął szanować swojego mistrza, drugi będzie musiał bardzo się postarać. Takie psy rozpoznają tylko ludzi o wyraźnych cechach przywódczych. Jeśli hodowca nie jest pewny, że potrafi zdominować swojego zwierzaka, lepiej nie zadzieraj z alabaem.
  7. "Plusz" jako wizytówka. Kupując szczeniaka z wilczura turkmeńskiego, pamiętaj o wyglądzie jego wełnianej przykrywki. Wełna powinna przypominać wysokiej jakości plusz. Jest to ważna cecha odróżniająca zwierzę czyste.

Odmiany

Wewnątrz rasy alabai są podzielone na tzw. Gatunki aborygeńskie i hybrydy. Pierwsze są wynikiem życia koczowniczego. Drugi - wynik nieudanej selekcji, która została przeprowadzona w czasach Związku Radzieckiego. Istnieją cztery rodzime gatunki i co najmniej dwa gatunki. Bardziej szczegółowo, każdy z nich jest opisany w poniższej tabeli. Punktem wyjścia jest gładkowłose Turkmen Alabai, który jest uważany za rasę pierwotną.

Tabela - Aborygenów i typowe rodzaje wilczura turkmeńskiego

Inny pogląd nieuwzględniony w tabeli to tak zwany turecki Alabai. Jest stosunkowo młody, niedawno zaczął pojawiać się na rynku. Historia pojawiania się gatunku pozostaje tajemnicą, nawet dla profesjonalistów. Ponadto w Turkmenistanie istnieje gatunek - długowłosy Alabai. To prawda, że ​​nie jest oficjalnie uznany. Dlatego psy pasterskie środkowoazjatyckie z długimi włosami w tym kraju, jeśli wierzysz w dokumenty, to kundle.

Wymagania dotyczące treści i żywienia

Kupowanie wilczura turkmeńskiego do trzymania w mieszkaniu jest absolutnie niewłaściwą opcją. Jeśli nie powiemy więcej: ograniczenia w mieszkaniach w budynkach mieszkalnych to kpina ze zwierząt. Pies musi mieszkać na terenie wiejskiego domu lub kamienicy. Mieszkanie go zniszczy. Upewnij się, że nawet życie w łańcuchu poza klatką jest lepsze dla przedstawiciela tego gatunku niż życie w małym mieszkaniu i ograniczone życie na zewnątrz.

  • Zwichnięcie hodowli. Jednym z najczęstszych pytań na forach dla psów jest coś takiego: "Dlaczego alabai ignoruje psią budę?". To naprawdę się dzieje. Powód - w złym miejscu psa do domu. W przypadku alabaju niezwykle ważne jest, aby mieć dobry wgląd w terytorium 24 godziny na dobę. Jeśli wilczur źle spojrzy na obszar, w którym został przydzielony do ochrony, po prostu nie wejdzie do kabiny.
  • Wymagane chodzenie Dotyczy to również zwierząt domowych mieszkających w mieszkaniach miejskich oraz przedstawicieli CAO, którzy mieszkają w klatkach na wolnym powietrzu. Co najmniej dwie godziny dziennie lub co drugi dzień z psem, którego musisz chodzić. On bardzo potrzebuje aktywnej rozrywki.
  • Łatwa pielęgnacja. Opieka nad Alabai jest bardzo prosta. Konieczne jest kąpanie zwierzęcia nie częściej niż raz w roku. Czesanie - tylko w okresie linienia. Od pilnych - rutynowe szczepienia, regularne badania wzroku w kierunku zapalenia spojówek. Te piękności uwielbiają kopać ziemię, która często dostaje się do oczu, wywołuje stan zapalny.

Funkcje opieki dla kobiet

Jeśli zdecydujesz się rozpocząć hodowlę alabai na sprzedaż lub chcesz przynajmniej spróbować swoich sił w tej trudnej dziedzinie, oceń swoją siłę. Zasady kojarzenia są dość zrozumiałe. Ale czy możecie po przyjściu na świat szczeniaków znaleźć tych, którzy chcą zdobyć to małe szczęście, które za sześć miesięcy będzie miało taką samą wielkość jak dobrze odżywione cielę? Resztę odpowiedzi znajdziesz w tabeli.

Tabela - Upał, krycie, ciąża i poród w alabai

Zasady żywienia

Dieta odpowiednia dla owczarka środkowoazjatyckiego może być przygotowana niezależnie. Najważniejsze - zrozumieć, że jedzenie musi być zgodne z aktywnym stylem życia, który prowadzi zwierzę. Węglowodany w diecie powinny być niewielkie, zwłaszcza jeśli pies jest młody. Jeśli zauważysz, że pies zaczął gwałtownie przybrać na wadze, popraw jego menu. W przeciwnym razie sytuacja obfituje w otyłość.

  • Naturalne żywienie. Historycznie, Azjaci są typem zwierząt czworonożnych, którzy preferują naturalne pożywienie. Ich dieta powinna składać się z produktów mięsnych, płatków zbożowych i błonnika, obfitujących w owoce i warzywa. Pamiętaj, aby zaoferować mleko dla psów. Ale jeśli odmawia produktów mlecznych - nie przerażające, nie są one obowiązkowe. Podobnie jak ryby, których również nie można włączyć do diety.
  • Feed jako alternatywa. Jeśli zdecydujesz się porzucić naturalną żywność i nakarmić Owczarek środkowoazjatycki sztucznym pokarmem, jest to całkiem do przyjęcia. Ale w tym przypadku pamiętaj: jeśli masz do czynienia z szczeniakiem lub starszym Alabai, kup mu jedzenie klasy "super premium". Jeśli zwierzę jest młode i pełne energii, doskonałe żywienie będzie pasować idealnie. Karmienie niższej klasy dla owczarek środkowoazjatyckich jest niedopuszczalne.

Pytania szkoleniowe

W wielu źródłach napisano, że postać azjatyckich "niedźwiedzi" nie jest najłatwiejsza i że te hulki można trenować z skrzypieniem. Trzeba przyznać, że podnoszenie alabaya nie jest łatwym zadaniem. Są więc trzy główne punkty, o których powinieneś pamiętać.

  1. Dojrzewanie i nawrót. W wieku ośmiu miesięcy do roku szczeniak jest w wieku dojrzewania. W tej chwili jest szczególnie nieposłuszny i uparty. Sytuacja może się powtórzyć w wieku dwóch do dwóch i pół roku, ale niech ci to nie przeszkadza. Nieposłuszeństwo i brak autorytetu gospodarza to zjawisko przejściowe.
  2. Lider z natury. Alabai jest liderem z natury i może zrezygnować z tego miejsca tylko dla tych, których cechy przywódcze będą jaśniejsze i bardziej zauważalne. Nie dziwcie się, bo te psy od stuleci prowadziły stada i stada. Nie opuszczaj rąk, ale wiedz: bardzo trudno jest zostać niewolnikiem tego, który prowadził.
  3. Agresja żywnościowa. Szczególnie charakterystyczne dla młodych przedstawicieli rasy. Dla wielu hodowców psów reakcja agresywna przed karmieniem staje się kamieniem węgielnym. Pomoc w rozwiązaniu problemu może być tylko ciągła systematyczna praca, pokazując zwierzakowi fakt, że podajesz jedzenie, a nie lodówkę czy talerz.

Choroby i leczenie

"Czyste" psy rasowe zazwyczaj nie są podatne na choroby. Jedyną rzeczą, która może rozwinąć się w przedstawicielach czystej rasy, jest dysplazja stawowa. A potem w godnym wieku. Jeśli mówimy o "wyrafinowanych" gatunkach, szczególnie tych, które zostały sztucznie wyhodowane, to istnieje predyspozycja do konkretnych dolegliwości.

  • Choroby stawów. Najczęstszą przyczyną takich problemów zdrowotnych jest brak aktywności, siedzący tryb życia i niezrównoważone menu, na które właściciel nie zwrócił należytej uwagi na kompilację.
  • Ataki serca i arytmie. Choroby te pochodzą z braku aktywności fizycznej - braku aktywności. Ona z kolei jest generowana przez zwierzę żyjące w mieszkaniu.
  • Nadwaga. Otyłość jest kolejną konsekwencją nieaktywnego trybu życia. Teraz rozumiesz, dlaczego tak ważne jest, aby spacerować z udomowionym "niedźwiedziem" przez długi czas, dużo i regularnie? Chodzenie nie jest kaprysem, ale istotną koniecznością.

Oprócz tych chorób istnieje wiele dolegliwości genetycznych. Stół pomoże rozpoznać je na czas, aby w porę zapewnić przyjacielowi pomocnika niezbędną pomoc lekarską.

Tabela - Choroby genetyczne Alabayeva i ich objawy

Czytaj Więcej O Psach

Co karmić psa w domu? Karma dla psów

Karmienie Co może karmić psa? Najbardziej popularne pytanie wielu właścicieli, którzy nabywają zwierzaka. Niektórzy ludzie znają przybliżony pokarm dla psa, ale mimo to, jak karmić psa w domu?

Orijen dla psów

Karmienie Zarejestruj się, aby zostawić opinię.
Zajmuje mniej niż 1 minutę.Marka Orijen to holistyczna karma. W składzie nie ma żadnych odpadków, udział mięsa jest duży. Wszystkie składniki odżywcze i witaminy mogą otrzymać zwierzaka na zestaw owoców, ziół i warzyw, które są w składzie paszy.

Lista najlepszych filmów o psach

Karmienie Hachiko: najbardziej lojalny przyjaciel Hachi: Dog's Tale USA w Wielkiej Brytanii Dramat rodzinny 89 min. 2008 Wzruszająca i porywająca fabuła przedstawiona jest w filmie "Hachiko".