Choroby

Alabai - opis rasy i charakteru owczarka środkowoazjatyckiego

Odmiana Alabai lub turkmeńska owczarka środkowoazjatyckiego jest starą rasą, która pojawiła się na terytorium Rosji i przez długi czas aż do lat 2000. była numerem jeden w popularności w kraju. Alabai znany jest ze spokojnego, ale nieustraszonego temperamentu, który stoi na swoim miejscu i nie wycofuje się.

Początkowo wykorzystywano je jako psy pasterskie, aby chronić zwierzęta przed dużymi drapieżnikami. Ich wytrzymałość i umiejętność miażdżenia wilków nadawały im przydomek "Wilczarz".

Alabai to duża i jedna z najbardziej umięśnionych ras psów. Długość ciała jest nieco większa niż na wysokości. Sierść jest prosta, szorstka, krótka lub średniej długości z grubym podszerstkiem. Kolor wełny ma szeroki zakres od bieli i szarości do pręgowania, czekolady i niebieskiego.

Wiszące uszy, małe, często przycięte. Ogon jest szabla, również zwykle zadokowany. Pies ma szeroką klatkę piersiową i potężne mięśnie ramion. Plecy są szerokie, umiarkowanie długie, mocne. Biodra są potężne, charakteryzują się lekkim wysokim oparciem. Skóra na twarzy jest gruba i może się marszczyć.

Historia rasy

Owczarek środkowoazjatycki jest najstarszą rasą psów, której historia sięga 4000 lat. Niewiele wiadomo o prawdziwym pochodzeniu rasy, ale wielu uważa ją za przodka mastifa tybetańskiego.

Te psy są "popularne" na wielu obszarach Rosji, Iranu i Afganistanu. Byli także kochani i doceniani w Kazachstanie, Kirgistanie, Uzbekistanie, Turkmenistanie i Tadżykistanie.

Ta niezależna rasa od stuleci chroniła pasterzy koczowniczych i ich stada. Podobne psy towarzyszyły Mongołom, gdy atakowały Europę Wschodnią i Środkową, i prawdopodobnie przyczyniły się do powstania wielu europejskich psów pasterskich.

Jednak ta rasa jest rzadko spotykana poza Azją Środkową, a nawet w Rosji jest dziś w spadku, ustępując miejsca popularności rasy owczarka kaukaskiego.

Charakter alaby

Owczarek środkowoazjatycki, Alabai, jest spokojnym, niewzruszonym i odważnym psem stróżującym. Jest to niezależna, samowystarczalna rasa, nie przyzwyczajona do odwrotu. Te psy szanują i zachowują się dobrze z członkami rodziny, ale zawsze powinny być pod nadzorem dzieci.

Poza domem często próbują dominować nad innymi psami i są podejrzliwi wobec obcych. Są to psy stróżujące i działają z reguły jako takie. Alabai lubi szczekać w nocy, a to może być problem, jeśli masz bliskich sąsiadów.

Właściwa socjalizacja jest obowiązkowa dla alabaya, chyba że jest używana jako pasterz. Pasterze dogadują się z kotami, psami i innymi zwierzętami, o ile nie stanowią zagrożenia dla nich lub dla rodziny.

Alabai to pies rodzinny, który uwielbia codzienną interakcję z osobą. Ale te psy stróżujące nie są dla wszystkich. Potrzebują inteligentnego właściciela, który rozumie ich charakter strażniczy. Ta rasa nie jest dla nieśmiałych lub miękkich właścicieli.

Głównym celem szkolenia tych psów jest osiągnięcie statusu lidera. Jest to naturalny instynkt psów, aby żyć w stadzie, a kiedy żyją z ludźmi, stadem dla nich jest rodzina. W trzodzie lub rodzinie zawsze powinien być tylko jeden lider, gdy wszystkie zasady i obowiązki są jasno określone i ustalone.

Ponieważ psy pasterskie komunikują się z warknięciem, a ostatecznie ukąszenia, wszyscy ludzie powinni mieć pozycję w paczce wyżej niż pies. Decyzje powinny podejmować wyłącznie ludzie, a nie psy. To jedyny sposób na zbudowanie właściwych relacji z Alabai.

Rozmiar rasy

Wzrost samców i samic to odpowiednio 65-78 cm i 60-70 cm. Masa Alabay wynosi 55-79 kg u mężczyzn i 50-65 kg u kobiet. Niektóre samce mają znacznie większy wzrost i wagę.

Zdrowie

Alabai jest podatny na dysplazję stawu biodrowego i wiele innych problemów genetycznych, które występują u dużych ras. Psy te mogą również powodować wzdęcia i plamienie jelit.

Alabai lub owczarek środkowoazjatycki

Ta rasa, Turkmen Alabai, ma kilka innych nazw. Nazywa się go zarówno owczarka środkowoazjatyckiego, wilczura tureckiego, jak i po prostu azjatyckiego. Jest to prawdopodobnie najstarszy pies na świecie, który dotarł do nas prawie bez zmian. Inaczej szacowany przez ekspertów wiek tej rasy. Rozpoczyna się od trzech do sześciu tysięcy lat.

Podobnie jak wszystko, co ma starożytną historię, istnieje wiele legend o alabai. Jedna z najstarszych narracji o tym, że jej przodek był mitycznym stworzeniem - turkmeńska bestia Syrthlon, podobna do gigantycznego psa, a zarazem hieny. Był sprytny, przebiegły, mściwy, sprytny i przerażony starymi pasterzami, atakującymi stada. Podczas rutyny Syrtlons wyprowadziły najlepsze psy pasterskie. W ten sposób ich potomkowie pojawili się na stepach. Były to ogromne psy, które miały temperament Syrthlonu i potężny dodatek - alabai.

Przedstawiciele tej rasy są nieufni wobec obcych, wierni i oddani jednemu z ich właścicieli. Alabai pójdzie za nim na krańce świata, odda swoje życie, jeśli będzie to konieczne. Nigdy nie skarży się na ból, nie usłyszysz od niego krzyku ani jęku. Monogamiczny pies, wierny tylko wybranemu, z dumą strzeże wszystkiego, co należy do niego: domu, spisku, krewnych, dzieci.

Będąc oryginalnym i do dnia dzisiejszego psem pasterskim, potężnym, niezależnym i kochającym wolność, alabai nie jest sługą, a nie niewolnikiem człowieka. Pies nie odwróci wzroku, jeśli patrzy bezpośrednio na niego. Ten pies nie może być zmuszony do wykonania woli właściciela. Może być wrogiem lub przyjacielem. Alabai nie będzie "służyć" na mszę, ale akceptuje zdobytą nagrodę z wielką godnością. Ta bestia jest bardzo dumna, często patrzy na mężczyznę z mądrością Wschodu w jego oczach, wybaczając mu za głupotę i arogancję.

Dla psów tej rasy charakteryzuje się dużym rozmiarem, atletyczną budową, nieufnością do obcych. Rodzą się z genetycznym instynktem, który chroni własność ich właściciela. Alabai okazują złośliwość na "jego" terytorium. Zawsze pewni siebie, są niezwykle niezależni i niezależni, jeśli muszą podjąć decyzję.

Milenijne uśpienie leniwych, tchórzliwych psów, z gniewem związanym z osobą, doprowadziło do tego, że stali się podejrzliwi i wściekli na ochronę owiec. Nie pozwalają one na zbliżanie się do stada, którego granice są ustalane osobno. Pracując swobodnie, bez smyczy, Alabai nie okazuje złośliwości ludziom znajdującym się poza strefą, która stanowi zagrożenie dla jego podopiecznych.

Na powstanie tych cech wpłynęła najokrutniejsza wiekowa selekcja naturalna. Gorący klimat pustynny, raczej skąpe jedzenie, brak wody, ciągłe odbicie ataków drapieżników miały wpływ na wygląd i charakter psa, dodawały mu siły i odwagi. Alabai nauczył się oszczędzać energię, a walka z dzikimi zwierzętami poprawiła jego umiejętności walki. Aby bronić trzody, musi najpierw być w stanie się chronić.

Bardzo ważne jest, aby pies chwytał głowę i szyję iw żadnym wypadku nie puszczał. Wadą byłoby, gdyby wzięła wroga w kłębie i poza nią. Alabai musi mieć masywną głowę w czaszce, płynnie przechodzącą w krótką, mocną szyję.

Czoło powinno być płaskie lub lekko zaokrąglone, kufa jest matowa, szeroka, głęboka u podstawy i prawie nie zwężająca się do dużego czarnego nosa. Grube, mięsiste usta powinny całkowicie zamknąć masywną i szeroką dolną szczękę. Nos o jasnym kolorze można wyjaśnić.

Nie będzie w stanie wykonywać swoich funkcji bez silnych kończyn, szerokiej klatki piersiowej, silnej talii i bardzo dobrego układu oddechowego. Łapy alabai są duże i owalne, wilcze pazury powinny zostać usunięte. Ogon ustawiony wysoko, gruby u nasady. nieprzycięte ogony sięgające stawu skokowego i sierpowatego są dozwolone.

Wielkość psa Turkmen Alabayeva nie powinna być mniejsza niż 65 cm, a suki 60 cm. Kolor jest najbardziej zróżnicowany: od białego i czarnego do czarnego i jasnobrązowego z odpowiednim rysowaniem opalenizny, a także płowy, szary, czerwony, cętkowany i trójbarwny.

P.S. Na zdjęciu - Semargla Troyan House (caokun.ru). Champion Rosji, wielokrotny zwycięzca wystaw.

Inne, nie mniej niesamowite rasy psów ze zdjęciami, czekają na Ciebie na osobnej stronie!

Owczarek środkowoazjatycki - Alabai: charakterystyczny dla rasy, recenzje i szczegółowy opis

Alabai - owczarek środkowoazjatycki - jedna z najstarszych ras psów, które przyszły do ​​nas w swojej pierwotnej formie. Potężne, duże turkmeńskie wilczarze rodzą się z instynktem opiekuńczym.

Są majestatyczne i nieustraszone, są zaliczane do rankingu najsilniejszych na świecie, a priori budzą szacunek. Wszystkie lub prawie wszystkie Alabay w szczegółowej recenzji poniżej.

Historia pochodzenia

Owczarki środkowoazjatyckie należą do grupy molosów. Przodkowie są starożytnymi egipskimi psami asyryjskimi. Wśród prekursorów rasy były psy pasterskie, mastify tybetańskie.

Alabai ostatecznie utworzył się około czterech tysięcy lat temu. Selekcję przeprowadzono w naturalny sposób. Psy strzegły karawany nomadów, stada pasterzy. Chroniąc własność przed wilkami stepowymi, najsilniejsze przetrwały.

Wolfhounds były dystrybuowane w całej Azji Środkowej. Od Afganistanu po Ural Południowy. Od Morza Kaspijskiego do Chin.

Ważne! Turkmeńskie wilczarze czystej krwi - narodowy skarb Turkmenistanu, nie wolno im eksportować z kraju.

W XVIII wieku biolodzy zainteresowali się owczarkami turkmeńskimi. Naukowcy próbowali hodować, aby przynieść bardziej posłuszną wersję. Próby były na próżno.

Opis rasy

Standard FCI nr 335 z dnia 13 października 2010 r., Owczarek środkowoazjatycki.
Grupa 2 "Pinczery i sznaucery, molosy, górskie i szwajcarskie psy pasterskie".
Sekcja 2 "Molosy".

W standardzie FCI wymiary dorosłego to alabya:
Wysokość w kłębie: dla psa co najmniej 70 cm, dla suki co najmniej 65 cm.
Pożądany jest większy wzrost w odniesieniu do harmonii dodawania.
Waga: dla psa co najmniej 50 kg, dla suki co najmniej 40 kg.

Owczarek środkowoazjatycki: opis rasy zawiera potężne ciało, szeroką klatkę piersiową i grzbiet. Wyróżniają się szeroką, masywną głową z płaskim czołem, obszerną kufą z dużym czarnym lub brązowym nosem. Oczy szeroko otwarte, zaokrąglone. Małe kłosy o kształcie trójkąta, czasem są zatrzymywane - standard pozwala na obie opcje.

Żołądek jest lekko podniesiony. Wysokość w kłębie jest nieco wyższa niż wysokość przy kości krzyżowej. Łapy są zwarte i mocne.

Uwaga, proszę! Doczepianie ogonów jest dozwolone w standardzie, naturalny ogon ma taką samą wartość jak zadokowany.

Sierść szorstka, twarda, prosta, z grubym podszerstkiem. W zależności od długości osłony włosów odróżnić psy z krótką (3-5 cm), przylegającej na całym owłosienia i dłuższy (7-10 cm) typ pośredni płaszcz grzywę powłoki na karku, za uszami Wyczesy, tylnych stron kończyny i ogon.

Norma dopuszczała dowolny kolor, z wyjątkiem niebieskiego genetycznego, genetycznego brązu w dowolnej kombinacji i czerni.

Jak długo żyje alabai? Średnia długość życia przy odpowiedniej opiece wynosi średnio 12-15 lat.

Alabai: charakterystyka rasy, recenzje

Cechy charakteru

Podczas swojego istnienia, Alabai były używane głównie do ochrony zwierząt, przyczep kempingowych i mieszkania właściciela, poddawanych ścisłej selekcji naturalnej. Surowe warunki egzystencji i ciągła walka z drapieżnikami tworzyły wygląd i wzmacniały charakter tego psa, sprawiały, że był silny, nieustraszony, uczył się oszczędzać na energii.

W ich rodzinnych siedliskach owczarki środkowoazjatyckie są używane przede wszystkim do ochrony stad przed drapieżnikami, a także jako psy stróżujące. Charakteryzują się niezależną linią postępowania, nie będą służyć ze względu na jedzenie. Raczej z godnością przyjmują jedzenie, jako nagrodę za posługę.

Nie oderwie oczu od swojego wzroku, a on z dumą i spokojnie spojrzy w dół - to najlepsza cecha rasy Alabai. Wolą myśleć podczas podejmowania decyzji i mogą odmówić wykonania poleceń od gospodarza, który uważa to za niewłaściwe.

Alabai flegmatyczny, zrównoważony. Nie lubią pokazywać agresji, pędzą do bitwy. Zamiast tego będą ostrzegać, szczekając lub warcząc, że ich granice nie mogą zostać naruszone. Alabai: charakterystyka rasy, opinie wskazują, że tylko w rzadkich przypadkach zamieniają się w okrutnych bojowników.

Ważne! Alabai strasznie nie lubi pijaków i inwazji na swoją osobistą przestrzeń.

Azjaci są dobrymi dziećmi, ale nie dopuszczają do swobodnego obrotu. Komunikują się bardzo dobrze z innymi współplemieńcami, gromadzą się w stadach i rozpoznają tam swoje miejsce.

Szkolenie

Owczarek środkowoazjatycki: charakterystyczny dla rasy nie pozwala na wychowanie i przeszkolenie niedoświadczonych hodowców psów. Edukacja alabay w domu powinna rozpocząć się niemal od urodzenia pod kierunkiem tresera psa. W ciągu trzech miesięcy wilczarze przekształcają się w niezależną osobę, a skorygowanie ustalonego wzorca zachowań będzie znacznie trudniejsze.

Uwaga, proszę! Zabronione jest wywoływanie bólu alabaju. Konieczne jest wykluczyć krzyki, zbyt ostre ruchy. Pies może wymknąć się spod kontroli, kaleki.

Azjata powinien nauczyć się dawać jedzenie właścicielowi. Tak więc szczeniak uczy się, kto jest liderem paczki. Nie możesz pozwolić sobie na zwierzaki - szybko biorą wodze w swoje łapy.

Wystarczająco szybko pasterz zaczyna wykonywać standardowe polecenia. A przecież wykształcenie psa powinno zostać powierzone specjaliście w szkoleniu.

Opinie właścicieli

Właściciele owczarek środkowoazjatyckich są zgodni w swoich opiniach na temat rasy. Przydziel te same za i przeciw.

Jarosław, Czelabińsk.
"Jestem właścicielem odpowiedniego przedstawiciela tej rasy z doskonałym rodowodem. Mukhtar jest prawdziwym przyjacielem. Dobry stróż. Pozwala dzieciom trzymać się samodzielnie. Polecam tym, którzy mieszkają na obszarach wiejskich. Wadą jest to, że mają skłonność do podejmowania niezależnych decyzji. "

Eris, Korolev.
"Najlepszy pies w moim życiu! Duży obrońca. Razem z nią nie bałem się nigdzie jechać. Bardzo lojalny przyjaciel. Ron był zrównoważony, ale swoją opinią. Mieszkał z nami przez 17 lat. Od trzech lat nie jest z nami, ale nadal nie mogę dostać nowego psa. Zbyt dobry był alabajka. ".

Slavyana, Chmelnicki.
"Pies-przyjaciel, pies-stróż. Alabai jest naturalnie hodowaną rasą psów pasterskich. Mają wysoką inteligencję, wytrzymałość. Bezpretensjonalne. Praktycznie bez reklamacji. Jedyny minus jest kapryśny. "

Konserwacja i pielęgnacja

Owczarek środkowoazjatycki jest bezpretensjonalny pod względem treści. Jej płaszcz jest odporny na zabrudzenia. Nawet po spaniu na ziemi alabai wygląda schludnie.

Zaleca się kąpać psy dwa razy w roku. Podczas przesiewania konieczne jest czesanie wełny. Okresowo należy wycinać paznokcie, myć uszy.

Przedstawiciele tej rasy mają doskonałe zdrowie. Wizyta u weterynarza jest potrzebna tylko w przypadku szczepień.

Wilczarz potrzebuje spacerów. Najlepiej różne ścieżki. Zawsze na smyczy, w pysku.

W diecie alabay należy naprzemiennie zupy i stałe jedzenie. Obecność włókna jest wymagana. W sezonie zimowym do menu dodaje się otręby, w sezonie letnim - zielenie, warzywa.

Podstawa żywienia - produkty mięsne: podroby i flaki, mocna wołowina. Muszą pracować szczęki dla zdrowia zębów, dziąseł.

Nie przekarmiaj azjatyckiego. Jest to obarczone problemami trawiennymi. Ideałem jest kształt psa, w którym żebra nie wystają, ale są łatwe do wyczucia.

Owczarki środkowoazjatyckie są idealnymi strażnikami dla prywatnych domów. Bezpretensjonalne, o doskonałym zdrowiu i stabilnej psychice, mają własne zdanie.

Dowiedz się więcej o filmie o psach Alabai: opis rasy, postać i wiele innych.

Pies Alabai, charakterystyczny dla rasy i recenzje

Owczarek środkowoazjatycki, czyli Alabai, charakteryzuje rasę, recenzje, standardy i cechy tej najstarszej rasy psów, której historyczne rozmieszczenie jest bardzo popularne wśród narodów Azji Środkowej, zobaczymy w tym artykule.

Trochę o psach rasy Alabai: tło historyczne

Historyczna nazwa rasy Alabai nie jest całkowicie poprawna. Alabai ma pewien kolor psa, prawidłową nazwą rasy jest owczarek środkowoazjatycki. Jednak nazwa psa rasy Alabai (zdjęcie) utknęła, a obecni hodowcy używają tego terminu. Owczarek środkowoazjatycki jest najstarszą rasą psów na świecie. Opis rasy można znaleźć w dokumentach z czasów prehistorycznych sprzed tysięcy lat.

Początkowo psy rasy Alabai pochodzą z centralnych regionów Azji. Inną popularną nazwą rasy jest wilczur, czyli dusiciel wilków. Celem psa była ochrona i ochrona żywego inwentarza, który ma znaczenie dla dnia dzisiejszego. Owczarki środkowoazjatyckie uważają, że rasa Alabai jest najbardziej niezawodna w ochronie zwierząt gospodarskich, ponieważ pies odważnie i bezwzględnie chroni swoje terytorium przed nieproszonymi gośćmi. Warto zauważyć, że w Turkmenistanie rasowy owczarek środkowoazjatycki lub Turkmen Alabai uważany jest za narodowy skarb i zakazano mu eksportu poza terytorium republiki. W innych krajach, takich jak Uzbekistan, rasowe Owczarki Środkowoazjatyckie mają inną nazwę - buribossar, aw Kazachstanie - tobet.

W piśmiennictwie nie ma informacji, że alabai (zdjęcia) gatunki pochodzące z Khyi i naturalnej hodowli i selekcji przez cztery tysiące lat, posiada rozległą powierzchnię podziału Morza Kaspijskiego do Chin, a przez południowych Uralu do Afganistanu. Rasa psów Alabai, charakterystyczna dla cech naturalnych:

  • wielka siła;
  • szorstka skóra;
  • potężne szczęki;
  • doskonały aparat oddechowy;
  • cechy walki zwycięzcy.

Alabai to pies, który jest nieodzowną pomocą w ochronie domu pasterzy i innych obiektów w różnych warunkach klimatycznych.

Ogólne wrażenia i standard rasy

Od lipca 1990 r. Państwowa Agencja Rolna Republiki Turkmenistanu została oficjalnie zarejestrowana na alabai.

Standard rasy został zatwierdzony przez Międzynarodową społeczność osób zajmujących się psami w 1993 roku jako Owczarek środkowoazjatycki. Ogólny standard hodowli osób:

  • wielkość samców do 70 cm, samic do 65 cm;
  • typ konstytucyjny - nierówny;
  • szkielet jest masywny, z dobrze rozwiniętym układem mięśniowym;
  • gruba skóra, elastyczna i sprężysta, z dobrze rozwiniętą tkanką podskórną;
  • zrównoważony stan nerwowy i psychiczny;
  • mężczyźni są znacznie potężniejszymi i masywniejszymi sukami;
  • aktywna reakcja obronna.

Turkmen Alabai: cechy rasy charakteryzują się odwagą, instynktem ochronnym, umiejętnością przeciwstawiania się agresji, wytrwałością i odwagą, doskonałą wytrzymałością i odpornością na ból. Wszystkie wymienione cechy rasy pozwalają nam polecić Owczarek środkowoazjatycki jako psa stróżującego.

Wygląd alabaya: opis rasy

Głowa alabya ​​jest masywna, czaszka szeroka, proporcjonalna do ciała, co odpowiada płci, z dobrze zatłoczoną przestrzenią pod oczami. Przejście czaszki od czoła do nosa jest ledwo zauważalne. Łuk brwiowy jest wyraźny i symetryczny. Papugi są krótkie i stanowią około 1/3 długości głowy. Z profilu czaszka wygląda jak tępy klin o znacznym górnym przemieszczeniu. Dolne szczęki są lepkie.

Zęby białe, mocne, duże, szerokie u podstawy, blisko siebie. Siekacze są rozmieszczone w linii z blokadą typu gilotynowego.

Uszy Alaby są małe i niskie. Ulga w uszach jest regulowana prawami określonych stanów.

Oczy małe, okrągłe, szeroko oddalone od siebie, wprost proporcjonalne. Kolor oczu może mieć różne odcienie, współmierne do koloru płaszcza lub nieco ciemniejsze. Wygląd jest ponury, niedowierzający, ale pewny.

Szyja jest krótka, muskularna i mocna, o okrągłym przekroju.

Ciało psa jest potężne, długość jest większa niż wysokość w kłębie. Skrzynia jest szeroka, długa i okrągła, z przedłużeniem na ramionach. Kręgosłup piersiowy jest nieco wyższy niż w talii. Oś kręgosłupa jest stabilna, szeroka, z lekko zakrzywionym końcem. Pas jest szeroki, muskularny, prosty.

Ogon psa ma wygląd szabli, zwykle zadokowany.

Przednie i tylne kończyny psa są mocne, o mocnej strukturze kości. Kąty przegubowe są średnie. Łapy są zwarte, mają silny owalny kształt.

Waga dorosłego psa waha się od 40 do 85 kg i więcej.

Cechy charakteru Turkmen Alabai

Strach jest nieznany tym psom, a odwaga i odwaga są głównymi cechami owczarka środkowoazjatyckiego. Powodem tego są cechy charakteru rozwinięte od tysiącleci w rasie, które sprawiają, że alabaj bez wahania atakuje wroga, gdy narusza jego integralność terytorialną. Pomimo przerażającego wyglądu Turkmen Alabai, charakterystyka rasy jest taka, że ​​kieruje całą swoją agresją na inne psy, dlatego osoba nie powinna bać się wilczarza.

Nie oznacza to jednak, że nieproszony gość zostanie zignorowany przez psa stróżującego. Jest genetycznie inkorporowane, że Pasterz Środkowoazjatycki jest najbardziej aktywny wieczorem i w nocy, pokazując wszystkie jego cechy straży i straży. Pod osłoną nocy nie należy naruszać cudzej własności, którą "dusiciel wilków" niezawodnie chroni.

W kręgu członków rodziny ten pies zachowuje się uroczo i słynie z wesołości, radosnego charakteru. Nie ma bardziej interesującego towarzysza spaceru niż Turkmen Alabai. Pies (zdjęcie poniżej) jest bardzo posłuszny i uprzejmy. Jest jednak jeden problem: psy innych ludzi stanowią powód do niepokoju, z którymi Pasterzowi Azji Środkowej jeszcze się nie udało.

Dzięki śmiertelnemu uścisku alabai bez uprzedniego powiadomienia wroga (ukąszenia, szczekanie, itp.) Może złapać głowę zewnętrznego psa i przegryźć czaszkę. Dlatego powinieneś z wyprzedzeniem dbać o bezpieczeństwo, wybierając odpowiednie miejsce do chodzenia.

W domu, gdy Alabai jest w kręgu jego stada, ten pies stróżujący nie obraża nawet kurczaka, który niezawodnie chroni i blokuje wszelkie próby wymknięcia się z podwórka pana. Te cechy strażnicze sprawiają, że pies jest po prostu niezbędnym pomocnikiem w ochronie i ochronie zwierząt domowych.

Inną atrakcyjną cechą wilczura turkmeńskiego są jego zdolności intelektualne. Podczas wydawania komend serwisowych na alabay pies decyduje o sobie i decyduje, czy wykonać komendy właściciela. Przykładem są częste przypadki, gdy pasterz, po zobaczeniu inwazji nieproszonych gości (wilków), wydaje polecenie ochrony swojej trzody. Sprytny pies sam określa bezpieczną odległość, aw przypadku naruszenia granicy terytorialnej reaguje błyskawicznie na drapieżnika. Jednakże takiej woli nie należy zachęcać, a tym samym tworzyć w psie niezależność i samodzielność. Sprzeciw wobec właściciela rasy może negatywnie wpłynąć w przyszłości. Od czasu szczeniąt właściciel Owczarka środkowoazjatyckiego powinien mieć czas na ciężką pracę nad podniesieniem psa i konsekwentne trenowanie swojego zwierzaka.

Edukacja i cechy szkolenia Owczarka środkowoazjatyckiego

Głównym warunkiem wychowania wilczura turkmeńskiego jest wytrwałość i wytrwałość ze strony właściciela. Spokój i cierpliwość to główne cechy hodowcy Turkmen Alabai. Szczenięta psów rodowodowych są bardzo przyjazne i chętnie przyjmują wszystkie nowe polecenia, kontaktując się z właścicielem z oddaniem i miłością, co ułatwia psom treningowym.

Jeśli jednak hodowca dostał psa dojrzewającego, przyzwyczajonego do niesubordynacji, możesz przekwalifikować go z wielkim wysiłkiem lub skorzystać z pomocy doświadczonego tresera psa. Po wykazaniu słabości właściciel traci kontrolę nad psem i nie może być mowy o niekwestionowanym posłuszeństwie.

Aby powstrzymać agresję Turkmen Alabai wobec innych psów, konieczne jest, nawet w wieku szczenięcym, nauczenie owczarka dobrego sąsiedztwa z innymi przedstawicielami rasy psów. Aby to zrobić, konieczne jest prowadzenie wspólnych spacerów, aw przypadku agresji natychmiast ją stłumić. Jest to bardzo ważne, jeśli twój czworonożny przyjaciel będzie w przyszłości reprezentował swoją rasę na różnych wystawach i psich festiwalach.

Zasady utrzymania i opieki nad rasą

Zauważono, że przedstawiciele rasy Turkmen Alabai są bardzo bezpretensjonalni i niewymagający warunków ich życia. Naturalnie, taki gigant powinien izolować miejsce zamieszkania. W tym przypadku jest to przestronna woliera na terenie twojego gospodarstwa domowego. Naturalny instynkt dla swobodnego życia w górach lub stepach z pewnością będzie miał wpływ na przyszłość, ponieważ żądza psa na życie koczownika położona jest na poziomie genetycznym. Dlatego konieczne jest, aby pies miał możliwość korzystania z bezpłatnych spacerów po podwórku tak często, jak to możliwe. Trzymanie owczarka środkowoazjatyckiego w mieszkaniu w mieście to powolna śmierć dla psa.

Szczególną uwagę należy zwrócić na wyżywienie Owczarka środkowoazjatyckiego. W okresie formowania, który kończy się po 3-4 latach, konieczne jest monitorowanie wystarczającej ilości wapnia w żywności, co jest bardzo ważne dla tak masywnego psa jak Turkmen Alabai.

Oczywiście, karmienie swojego zwierzaka nie jest łatwym zadaniem. Aby pies był energiczny i spełniał wszystkie zadania, konieczne jest nasycenie go pokarmem białkowym i witaminowo-mineralnym. Odpowiednio dobrana żywność to nie tylko energia psa, ale także jego zewnętrzne cechy. Możesz uzyskać wykwalifikowaną pomoc w doborze składników odżywczych, kontaktując się z wyspecjalizowanymi hodowlami, które hodują rasy Owczarek środkowoazjatycki.

Częste choroby i ich leczenie

Najsłabszym i najbardziej bezbronnym miejscem Turkmen Alabai są stawy kończyn. Wszystkie rodzaje artretyzmu, artroza, zapalenie mięśni, zapalenie ścięgna i inne choroby części stawowych - główne zagrożenie dla rasy. Wynika to z dużej wagi i zwiększonego obciążenia. Można jednak zmniejszyć ryzyko w przypadku, gdy pies jest stale na świeżym powietrzu i otrzymuje niezbędną ilość witamin i suplementów mineralnych w diecie.

Utrzymanie w dobrym stanie lub ograniczenie mobilności może prowadzić do zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, jest to obarczone rozwojem takich chorób jak zawał mięśnia sercowego, arytmia serca i inne choroby. Anomalie genetyczne to wnętrostwo u mężczyzn i niepłodność u kobiet.

Jeśli pies ma problemy z pracą układu hormonalnego, jest to odzwierciedlone w wyglądzie. Wełna staje się nudne, bolesne oczy, a alabai staje się nieaktywny, aw niektórych przypadkach agresywny stwór. Obowiązkowa wizyta u weterynarza jest głównym warunkiem utrzymania tak dużego psa.

Wybór szczeniaka z Alabamy w Turkmencie

Wybór szczeniaka, który spełniałby wszystkie twoje wymagania i życzenia z wyglądu, nie jest łatwym zadaniem. Ta rasa ma dużą heterogeniczność, która może mieć wpływ na standardy w przyszłości. Konieczne jest dokładne zbadanie rodowodu zwierzęcia i zwrócenie uwagi na wygląd jego rodziców i dziadków.

Ten Turkmen Alabai można kupić od wiarygodnych i sprawdzonych hodowców, którzy cenią sobie reputację swojego rodowodu. Nabycie rasy elitarnej kosztuje oczywiście dużo pieniędzy. Dlatego przyszły właściciel Turkmen Alabai powinien omówić wszystkie za i przeciw, a dopiero potem nabyć psa, który przyniesie radość wszystkim członkom rodziny.

Interesujące fakty

  1. Tam, gdzie mieszka Turkmen Alabai, nie ma skorpionów, pająków i węży.
  2. Wśród największych psów Owczarek środkowoazjatyckich znajduje się 8 miejsce.
  3. Z języka tureckiego słowo Alabai jest tłumaczone jako wielobarwne.
  4. Największym psem w historii rasy był Buldożer o wadze 125 kg i wysokości 2 m. Dzienna porcja takiego "dziecka" wynosiła 5 kg wyselekcjonowanego mięsa i 10 kg płatków.

Jeśli nie zmieniłeś zdania, aby rozpocząć hodowlę dla siebie, poszukaj odpowiedzialnych hodowców.

Alabai (owczarek środkowoazjatycki, Turkmen Alabai) - opis rasy, charakterystyka, opieka, zdjęcie alabai i wiele innych

Alabai (owczarek środkowoazjatycki) to starożytna rasa psów, którym udało się zachować oryginalny wygląd i cechy, które zostały im przekazane przez ich przodków. Dziś, podobnie jak wiele lat temu, jest jedną z najbardziej poszukiwanych, odkąd ugruntowała swoją pozycję jako wspaniałego towarzysza, dobrego opiekuna, czuły i lojalnego członka rodziny.

Galeria ras psów - zdjęcie alabayev

Historia rasy Alabai

Owczarki środkowoazjatyckie są jedną z najstarszych ras psów i są typowymi molosozami. Molezy nazywają kilka ras pochodzących od starożytnych psów trawiących, które wyhodowano w Egipcie i Asyrii. Najpierw przeniknęli oni na terytorium Hellady, a następnie na terytorium współczesnych Włoch, a stamtąd rozprzestrzenili się po całej Europie.

Jako rasę, Alabai powstało w wyniku "selekcji popularnej" przez ponad cztery tysiące lat w rozległych przestrzeniach, wycierając z Afganistanu na południowy Ural i od Chin po Morze Kaspijskie.
To krew starożytnych tybetańskich psów, a także psy pasterskie, które towarzyszyły wszelkiego rodzaju koczowniczym plemionom. Są również związane z mastifami tybetańskimi i psami walczącymi w Mezopotamii.

W Turkmenistanie rasowe alabai (narodowa nazwa rasy to "wilczur turecki"), podobnie jak konie Akhal-Teke, są uznawane za narodowy skarb, a nawet zabrania się ich zabierać poza granice kraju. W Uzbekistanie nazywane są alaparami i są używane przez pasterzy pasterskich do ochrony owiec przed szakalami i wilkami. Zostało już bardzo mało Alaparos, ale nadal można je znaleźć na odległych pastwiskach.

W Związku Radzieckim praca w fabryce z Alabai rozpoczęła się w latach trzydziestych XX wieku. Założono, że Środkowi Azjaci będą masowo wykorzystywani do ochrony obiektów o znaczeniu państwowym, ale ze względu na złożoną psychologię tej rasy, trening masowy alabai został uznany za mało obiecujący.

Opis rasy Alabai, charakterystyka

Alabai zawsze okazuje szacunek i często nierozsądny strach. Nie jest to zaskakujące, biorąc pod uwagę wielkość i spojrzenie, które jest w stanie odstraszyć każdego, kto przyszedł do domu, do Azjatki w złych myślach. Wygląda na to, że alabai cię przejrzy.

Alabaev postaci

Alabai jest skomplikowany, wymagający odpowiedniego przeszkolenia.

Jeśli zdecydujesz się na psa, musisz natychmiast udowodnić mu, że jesteś panem domu, inaczej nie da się uniknąć incydentów. Ale przy odpowiednim przeszkoleniu i prawidłowym zachowaniu zawsze będziesz z oddanym i posłusznym asystentem, wiernym towarzyszem i ulubionym członkiem rodziny.

Suka Alabai, której postać jest bardziej posłuszna, wymaga uczucia i wyraźnej opieki. Jeśli właściciel po prostu użyje go zamiast alarmu, nie komunikować się z nią, pies uschnie z udręki. Ale w diecie przedstawiciele tej rasy są bezpretensjonalni, mają doskonały apetyt i trzeba to wziąć pod uwagę, jeśli chcesz utrzymać psa w dobrej kondycji fizycznej. Do ochrony terytorium nie powinno zaczynać się kilka samców rasy Alabai. Ich natura jest taka, że ​​wkrótce nieuniknione będą starcia o prawo do prowadzenia, którzy ryzykują nie kończąc na "pierwszej krwi". Dwie suki takie walki będą wygładzone. Najlepszy ze wszystkich jest ochrona zwierząt płciowych. Suka najpierw odczuwa niebezpieczeństwo i zachęca do działania bardziej flegmatycznego psa. Ponadto przedstawiciele tej rasy mają bardzo silny instynkt seksualny. Właściciel suki musi związać ją co najmniej trzy razy, a aby zatrzymać psa na podwórku, który wypełnił obecną sukę, będziesz potrzebował trzy metrowego ogrodzenia, a nawet lepszego łańcucha.

Kolor Alabaev

W rasie Owczarek środkowoazjatyckich rozpoznawane są niemal wszystkie kolory. Tylko brąz (wątroba), czerń i błękit są zabronione.

Stosunek do dwóch ostatnich można wyjaśnić racjonalnie - wskazują one, że płynie krew niemieckiego psa pasterskiego lub dog niemiecki. Zakaz brązowania jest mniej oczywisty, ponieważ wyprawy do habitatów w Alabais regularnie informują, że psy brązowe są regularnie spotykane u swoich pierwotnych populacji. Amerykańscy hodowcy nawet stworzyli linię krwi tych psów. Ich kolor różni się jasnością, a ich cechy robocze nie różnią się od tych u psów o standardowym kolorze.

Standardowa rasa Alabai

Kraj pochodzenia: ZSRR (regiony Azji Środkowej), pod patronatem Rosji.

Data publikacji niniejszego standardu - 23.05.03g.

Zastosowanie - strażnik, pies stróżujący.

Grupa 2. Pinczery, sznaucery, molosy, górskie i szwajcarskie psy pasterskie.

Sekcja 2.2. Molosy / psy górskie bez prób pracy.

  • Ogólne wrażenie.

Owczarek środkowoazjatycki (Asian moloss) to pies o harmonijnej budowie, dużym wzroście, umiarkowanie rozciągniętej formie. Rodzaj dodatku jest gruby z dobrze rozwiniętymi, obszernymi, ale nie wybitymi mięśniami. Skóra jest gruba, raczej elastyczna, bardzo ruchliwa w stosunku do mięśni, co przyczynia się do mniejszej podatności psa podczas walki z drapieżnikiem. Rodzaj seksualny jest wyraźny, mężczyźni są bardziej masywni i odważniejsi niż suki. Ostateczna formacja następuje przez 3 lata. Ważne proporcje to: wysokość w kłębie u samców co najmniej 70 cm, u samic co najmniej 65 cm Długość ciała przekracza wysokość w kłębie o 3-10%, podczas gdy samce są bardziej zwarte niż samice. Długość przedniej nogi do łokcia wynosi 50-52% wysokości psa w kłębie. Pożądany jest większy wzrost przy proporcjonalnym dodawaniu.

Zachowanie Pewni siebie, zrównoważeni, spokojni, dumni i niezależni. Charakterystyczne podejrzane, czasami nieprzyjazne podejście do obcych. Pies jest bardzo odważny, ma wysoką wydajność, wytrzymałość, wrodzony instynkt dla ochrony swojego terytorium i właściciela. Charakteryzuje się nieustraszonością w walce z dużymi drapieżnikami.

  • Głowa.

    Masywny, proporcjonalny do całości kompozycji, głęboko w czaszce, w kształcie, patrząc z góry iz boku, zbliża się do prostokąta.
    Obszar czaszki. Czoło jest płaskie, część czaszkowa płaska, długa, patrząc od góry, ma kształt prostokąta. Guz potyliczny dobrze rozwinięty, ale mało widoczny ze względu na wysoko rozwinięte, obszerne mięśnie. Opracowano łuk brwiowy.

    Przejście. Przejście od czoła do kufy jest gładkie, umiarkowanie wyraźne, ale ze względu na rozwinięte łuki brwiowe wydaje się bardziej gwałtownym przejściem.

    • Kufa. Kufa nie jest długa (mniej niż połowa, ale więcej niż 1/3 długości głowy), matowa, masywna i obszerna, dobrze wypełniona pod oczami, prawie nie zwężająca się do nosa, patrząc z góry, z przodu iz profilu jest prawie prostokątna. Tylna część nosa jest szeroka, prosta, istnieje delikatny garb. Dolna szczęka z masywnym, dobrze zarysowanym podbródkiem. Nos jest duży, czarny, nie wystający z ogólnego kształtu kufy. Przy białym lub bladożółtym kolorze dozwolony jest bielony nos.
    • Usta. Wargi są grube, górna warga z zamkniętymi szczękami zamyka dolną szczękę.
    • Szczęki, zęby i ukąszenia. Szczęki szerokie. Zęby są białe, duże, obcisłe, kompletne (42 zęby). Dozwolony jest podwójny pierwszy przedtrzonowiec. Siekacze u podstawy znajdują się w jednej linii. Zgryz nożycowy, prosty lub tyłozgryz (z bardzo szeroką żuchwą). Kły są duże, szeroko rozstawione. Obecność złamanych lub złamanych siekaczy i kłów, które nie zakłócają definicji ukąszenia, nie wpływa na ocenę psa.
    • Kości policzkowe Łuki jarzmowe są długie, kości policzkowe z dobrymi mięśniami, ale nie naruszają prostokątnego kształtu głowy.
    • Oczy. Małe, szeroko rozstawione, proste, umiarkowanie głębokie, zaokrąglone. Nacięcie jest owalne. Kolor oczu jest brązowy w różnych odcieniach - od ciemnobrązowego do orzechowego. Powieki grube, umiarkowanie suche, charakteryzujące się widocznością trzeciego wieku. Pożądany jest pełny skok powieki. Spójrz pewny siebie, surowy, pełen godności.
    • Uszy. Średniej wielkości, trójkątne, wiszące, nisko osadzone - dolna krawędź podstawy ucha na linii oczu lub nieco poniżej linii oka. W pierwszych dniach życia szczeniak zostaje wkrótce zatrzymany. Nieprzycięte uszy są dozwolone, co nie wpływa na ocenę psa.

  • Szyja Średniej długości, masywny, zaokrąglony w przekroju, muskularny niski wynik. Charakterystyczne zawieszenie.
  • Obudowa. Zintegrowany, dobrze wyważony.
    • Topline. Linia grzbietu i talii płynnie zwiększa się od kłębu do zadu, tworząc mocną górną linię.
    • Kłąb. Kłąb jest bardzo dobrze zdefiniowany, krótki, muskularny i wysoki.
    • Powrót. Plecy są proste, szerokie, raczej długie, z dobrze rozwiniętymi mięśniami, charakteryzujące się regeneracją.
    • Lędźwie. Schab jest krótki, szeroki, muskularny, lekko wysklepiony.
    • Zad Zad jest średniej długości, szeroki, muskularny z lekkim nachyleniem do podstawy ogona. Odległość między mydłami jest nie mniejsza niż odległość między łopatkami. Wysokość w kłębie jest 1-2 cm wyższa niż wysokość przy kości krzyżowej, jednak dopuszczalna jest niewielka wysokość.
    • Piersi. Klatka piersiowa jest długa, szeroka, z wypukłymi, zaokrąglonymi żebrami, gładko rozszerzającymi się za łopatkami w kierunku fałszywych żeber, zmierzając w tej części do cylindrycznego kształtu. Fałszywe żebra są długie. Przednia część klatki piersiowej nieznacznie rozciąga się poza linię stawów barkowo-szklistych. Charakteryzuje go fenon.
    • Linia dołu i brzucha. Dolna część klatki piersiowej jest obniżona do poziomu łokci lub nieco niżej. Brzuch jest lekko podciągnięty.

  • Ogon. Gruby u podstawy, dość wysoko osadzony. W stanie naturalnym, w kształcie półksiężyca lub zwinięty w pierścień w ostatniej trzeciej. Zwykle zatrzymuje się w pierwszych dniach po urodzeniu. Istnieje wrodzony krótki ogon. Niedozwolony ogon nie jest dozwolony, co nie ma wpływu na ocenę psa.
  • Kończyny przednie. Widziane z przodu prosto równoległe. Łopatki są długie, zwarte do klatki piersiowej, odsunięte, odległość pomiędzy wierzchołkami łopatek jest znaczna.
    • Ramiona. Kości długie, ustawione z lekkim nachyleniem, dobrze rozwinięte muskulatura. Kąty stawów barku i łopatki są około 100 stopni.
    • Łokcie Łokcie ściśle skierowane do tyłu.
    • Przedramię Przedramiona są proste, masywne, długie, zaokrąglone w przekroju. Długość przedniej nogi do łokci wynosi 50-52% wysokości psa w kłębie.
    • Nadgarstek Stawy nadgarstkowe są bardzo szerokie, grube.
    • Metacarpus Śródręcza są masywne, o umiarkowanej długości, ustawione prawie pionowo.

  • Kończyny tylne, widziane z tyłu, ustawione szeroko i równolegle.
    • Uda. Biodra szerokie, z silnymi mięśniami. Kość udową ustawia się z lekkim nachyleniem.
    • Staw kolanowy (kolano). Kolana w statywie ledwo zauważalne. Stawy kolanowe umiarkowanie zaznaczone.
    • Shins. Nogi nie są długie i mają dobrą muskulaturę.
    • Stawy skokowe Stawy skokowe masywne, umiarkowanie wyraziste, z dobrą stabilnością. Kości pięty są dobrze rozwinięte, długie.
    • Plus. Stawy skokowe są masywne, o umiarkowanej długości, ustawione pionowo. Istnieją wilcze pazury, które nie wpływają na ocenę psa.
    • Łapy. Masywny, okrągły kształt, łukowaty, w bryle. Klocki są grube, mięsiste, ze sztywną, grubą skórą.

  • Ruch. Dobrze wyważony, miękki (koci). Ryś z swobodnym rozciąganiem przodu i silnym pchnięciem kończyn tylnych. Górna linia musi pozostać twarda. Stawy luźne. Podczas ruchu rogi kończyn tylnych są wyraźniejsze niż w zębatce.
  • Skóra. Skóra jest gruba, raczej elastyczna, bardzo ruchliwa w stosunku do mięśni. Charakterystyczne zawieszenie na szyi i podgardlu.
  • Płaszcz: gruby, prosty, gruby z dobrze rozwiniętym podszerstkiem. Na głowie i przedniej stronie kończyn płaszcz jest krótki i napięty. W zależności od długości osłony i zewnętrznych włosów, psy są rozróżniane za pomocą krótkich (3-5 cm), ciasno układanych włosów i dłuższych (7-10 cm) włosów pośrednich, tworzących grzywę na szyi, wtapianie za uszami, z tyłu boki kończyn i ogon. Kolor Dowolne, z wyjątkiem niebieskiego i brązowego w dowolnej kombinacji. Rośliny nasienne. Samce powinny mieć dwa pełnowartościowe, dobrze rozwinięte jądra, które są całkowicie w mosznie.
  • Wady. Drobne odchylenia od wymagań normy nie naruszają ogólnego wrażenia i nie mają wpływu na cechy robocze psa.
  • Imadła (poważne wady - wynik nie wyższy niż "dobry").
    • znaczące odchylenia w rodzaju kompozycji i anatomii, które zmniejszają cechy użytkowe psa (lekkość lub kruchość kompozycji, wysoki stopień, słabość, silna wysoka tylność, wąski, krótki, ostro wypaczony zad, szablasty);
    • lekka, wąska głowa, długa kufa; zaokrąglona czaszka, ostre przejście od czoła do pyska, wypukła kufa, wyrazista policzek, wysoko osadzone uszy;
    • nie pełność (brak nie więcej niż dwóch zębów trzonowych lub przedtrzonowców w dowolnej kombinacji);
    • bardzo jasne lub niebieskie oczy; wybrzuszone, duże, ściśle osadzone oczy;
    • wzrost poniżej normy o więcej niż 2 cm;
    • ogon, leżąc na plecach lub zwinięty w ciasny pierścień.

  • Usterki dyskwalifikujące.
    • tchórzostwo, choleryk, niekontrolowana zło;
    • wnętrostwo jednostronne i kompletne;
    • nedokus;
    • przekąski z przekąskami;
    • niepełny ząb (brak więcej niż dwóch zębów w dowolnej kombinacji);
    • nieporozumienie;
    • brązowe (z brązowym nosem, brzegami powiek i warg) lub niebieskie (z szarym nosem, brzegami powiek i warg) w dowolnej kombinacji kolorów;
      kręcona miękka wełna;
    • słabe mocowanie stawów, niezrównoważone ruchy;
    • mężczyźni w typie suki.

    Wideo: o rasie Alabai

    Jedzenie Alabai

    Psy tej rasy są predysponowane do chorób stawów, więc dieta powinna zawierać wystarczającą ilość pokarmu o wysokiej zawartości wapnia. Szczeniak alabay powinien być karmiony ściśle według reżimu, 2-3 razy dziennie.

    • Mięso - tylko wołowina lub cielęcina.
    • Produkty uboczne - 2 razy w tygodniu, ale nie częściej.
    • Zupa, gotowana w mięsie, z dodatkiem warzyw i zbóż.
    • Ryby o niskiej zawartości tłuszczu.
    • Płatki zbożowe - preferowana kasza gryczana, ryż i płatki owsiane.
    • Świeże warzywa i owoce.
    • Nabiał i nabiał, jaja, twaróg.

    Dieta dla dorosłych Alaby powinna zawierać:

    • Cielęcina i wołowina.
    • Ryby morskie o niskiej zawartości tłuszczu.
    • Ryż i kasza gryczana.
    • Surowe i gotowane warzywa.

    Karm psa powinien być 2 razy dziennie, ściśle o tej samej godzinie.

    Troska o alabajami i trzymanie psów

    • Duże przedstawicielki rasy wymagają od właścicieli pewnych warunków owczarka środkowoazjatyckiego, diety, a czasem użycia specjalnych dodatków paszowych, które mogą spowolnić wczesne starzenie się stawów. Jeśli to wszystko nie jest dla ciebie problemem, nie jesteś zdezorientowany przez krótką średnią długość życia i jesteś gotów wydać pieniądze na specjalne jedzenie, wtedy możesz bezpiecznie zabrać psa od hodowcy, który hoduje krupnyachok.
    • Jeśli ważne jest dla ciebie, aby alabai żyło długo, bezproblemowo i nie było chore, to lepiej wybrać szczeniaka od swoich rodziców, którego rozmiar jest bliższy standardowym wskaźnikom w rasie. Ci, którzy chcą, aby pies z powodzeniem działał na rzecz ochrony i kierował stadem, powinni wybrać szczeniaka od rodowitych rodziców i wiedzieć, że rozmiar nie jest istotny dla pracy. Zachowanie alabaya w dużej mierze zależy od tego, jaka to jest krew.

    Najlepsze jest bezpłatne zakwaterowanie na dziedzińcu z dostępem do wszystkich chronionych obiektów i stoisko zainstalowane w punkcie, który pozwala kontrolować całe terytorium. Wybierz miejsce na stoisko, zaufaj psu. Powinien mieć widok na wejście i znajdować się na elewacji. Płaski dach niskiej budki z pewnością będzie wykorzystywany przez Azjatów do lepszego widoku terenu, dlatego należy umieścić kabinę tak, aby pies nie mógł skoczyć z niej do ogrodzenia.

    Jeśli masz dwa psy różnej płci, na pewno zauważysz różnicę w ich pracy. Pies Alabai zwykle siedzi na podwyższeniu, ostrożnie rozglądając się po okolicy, podczas gdy suka biegnie wzdłuż ogrodzenia, kontrolując sytuację co minutę. Lepiej jest, jeśli planujesz witrynę z wyprzedzeniem, aby takie zachowanie psów nie powodowało żadnych niedogodności.

    Przygotowując się do pojawienia się na podwórzu nowego psa, rozważ inną cechę rasy Owczarek środkowoazjatycki. Lubią kopać dziury. Dotyczy to zwłaszcza suk, dla których takie zachowanie jest nieodłącznie związane z naturą - w Azji Centralnej szczenięta rodzą się właśnie w jamie, dokładnie wykopane przez matkę. Wykopując dziury, prowokujesz psa, by szukał innego miejsca. O wiele bardziej praktyczne jest wybranie jednego z nich i umożliwienie psom przeszukiwania, podejmując wszelkie kroki, aby drugie wyjście z budynku nie zakończyło się za ogrodzeniem.

    Wełna alabaya moltuje raz w roku na wiosnę. W tym czasie pies musi dodawać do diety specjalne witaminy, jaja i elementarną siarkę, i codziennie go czesać, aż proces się zakończy. Zdrowa wełna alabya ​​ma zdolność do samoczyszczenia. Dlatego często organizują sobie kąpiele błotne, uciekające przed upałem, starą wełną i pasożytami. Po godzinie psy potoczyły się w suchym słońcu, a ich sierść staje się lśniąca i czysta.

    Owczarki środkowoazjatyckie tolerują wszelkie upały w lecie. Ich piętą achillesową jest wysoka wilgotność. W wilgotnych regionach i podczas pory deszczowej, Azjaci mogą cierpieć na choroby skóry i zwykle rozwijają zapalenie spojówek. Zimą dorosłe Alabai czują się świetnie na ulicy, ale wymagają one lepszego odżywiania.

    Edukacja i szkolenie alabayev

    Alabay wychowawczy rozpoczyna się w pierwszym dniu jego pojawienia się w nowym domu. Jego pewność siebie wymaga wsparcia ze strony właściciela, ponieważ w rzeczywistości dziecko jest bardzo wrażliwe i dopiero w wieku szczeniąt położono fundamenty jego przyszłego zachowania.

    Najszybszym sposobem nawiązania kontaktu jest pójść na spacer ze swoim szczeniakiem. Charakterystyczny dla Alabajewa upadek na bok, odwracanie głowy i głośne piszczenie nie jest tchórzostwem. To świetny sposób na uniknięcie agresji ze strony dorosłych psów. Częściej występuje u szczeniąt wychowanych na wolnym wybiegu wraz z kilkoma dorosłymi psami. Pakiet zawsze utrzymuje pod kontrolą szczenięta i młodego alabayeva.

    Do 6 miesięcy dozwolone są prawie wszystkie szczenięta w stadzie. Dorosłe psy odwracają się i cicho mruczą, wyglądając jak młody gangster próbujący wyciągnąć kość z łap. Mężczyzna pies pozwala szczeniętom przeciągać się po policzkach i łapach i może tylko opuścić obszar gry i ukryć się przed szczeniętami. Po 6 miesiącach treningu owczarek środkowoazjatycki staje się bardziej sztywny. Najbardziej hałaśliwe i zgryźliwe szczenięta już zarabiają biczowanie i rozpaczliwie krzyczą, starając się uniknąć kary. Do roku młodzieńcy idą w randze straży granicznej, zdesperowani, ale czasem bezużyteczni szczekanie ostrzegających dorosłych psów o zdarzeniach mających miejsce w odległych obszarach paczki.

    Wiedząc o tych cechach wychowywania szczeniąt alabai, łatwo jest wyobrazić sobie prawidłowe zachowanie właściciela w tym ważnym okresie życia psa.

    Wspólne spacery rodzą wrażenie, że właściciel, jak przystało na lidera, wybiera kierunek ruchu i zna trasę. Poza tym zawsze przychodzi na ratunek szczeniakowi, jeśli zgubi się lub wejdzie na terytorium kufy, która zaatakowała go jako nieznajomego. W razie niebezpieczeństwa wygodnie usiąść i wziąć szczeniaka do ringu z rąk, zapewniając poczucie bezpieczeństwa.

    Długie spacery bez smyczy na trudnym terenie mogą nauczyć psa tropić właściciela. Główne umiejętności psa miejskiego to ruch na smyczy, kurczenie się, układanie, stoisko wystawowe i kłusowanie na dzwonku są wchłaniane o wiele szybciej, jeśli jest kontakt z właścicielem.

    Te proste chwile pozwalają uniknąć sytuacji, gdy szczeniak warczy do właściciela. W przypadku pracy z sukami wcale nie występują, a samce zdarzają się znacznie rzadziej. Korektę zachowania psa najlepiej przeprowadzać pod nadzorem specjalistycznego trenera, a także uczyć psa gryźć.

    Alabai bardzo rzadko jedzenie. Ponadto są bardzo ostrożni, jedząc nieznane jedzenie. Dlatego ich trening jest połączeniem kontaktu głosowego i mechaniki. Najprostsze dla nich umiejętności to wytrwałość i skurcz. Trudniejsze - ruch na smyczy i stylizacji. Większość psów tej rasy szybko uczy się pozostać w miejscu, strzegąc rzeczy.

    Wideo: szczeniak Alabai - właściwe karmienie, szkolenie i edukacja

    Spacery

    Tematem specjalnym jest chodzenie alabayev w środowisku miejskim. Chodzenie ze zwierzętami w uprzęży wzdłuż alei to za mało. Fizyczna budowa rasy wymaga stresu.

    Jedynie otrzymując ogromną liczbę ruchów, alabai rośnie w potężne i pełne wdzięku zwierzę. Odpowiedzialny właściciel jest zobowiązany do ciągłego ładowania swojego przyjaciela. Bieg, wspinaczka i zjazdy wzmacniają kości zwierzęcia.

    Jednak pies jest zbyt duży, by zręcznie się poruszać. Jeśli pies jest trzymany w mieszkaniu, konieczne są codzienne spacery. Częstotliwość i czas trwania spacerów określa właściciel psa, ale warto wziąć pod uwagę, że Alabayam wymaga długich spacerów. Ma to kluczowe znaczenie, jeśli w ciągu dnia pies nie ma możliwości aktywnego poruszania się.

    Szczepienia alabayam

    Najlepszym sposobem na uniknięcie większości dolegliwości typowych dla wszystkich ras psów jest uzyskanie szczepionki na czas.

    • Aby wykonać hodowlę, konieczne jest pierwsze kompleksowe szczepienie.
    • Powtarza się zrobić 10-12 dni po pierwszym.

    Następnie odpowiedzialność za szczepienie przenosi się na gospodarza alabaya. Roczne jednorazowe wejście do organizmu leków, takich jak Nobivak Trikat, Kvadrikat, Heksadog, uratuje zwierzę przed zapaleniem stawów, zapaleniem jelit, leptospirozą, zapaleniem wątroby i wścieklizną.

    Jeśli występują inne problemy zdrowotne, odłóż szczepienie, aż zwierzę zostanie całkowicie wyleczone.

    Choroby Alabai, objawy i leczenie

    To jest to, co może pochwalić się alabai, więc jest to doskonałe zdrowie.

    Jednak nie można powiedzieć, że choroby go obchodzą.

    • Pierwszą rzeczą, którą należy się zająć, jest układ mięśniowo-szkieletowy zwierzęcia. Dla dużego i ciężkiego psa ważne są długie spacery. W przypadku ich braku istnieją poważne problemy ze stawami.
    • Niewłaściwa dieta i brak ruchu mogą prowadzić do różnych rodzajów artrozy.
    • Rasa ma problemy z układem trawiennym.
    • Częste skargi od właścicieli, którzy kupili szczeniaka w krajach Azji Środkowej, pojawiają się w obecności robaków. Rozważ problem ostrożnie i odrobacz swojego zwierzaka na czas. Nie podawaj swojego zwierzaka słodko i słono, upewnij się, że nie pobiera pokarmu z ziemi.
    • Ze względu na bardzo gruby płaszcz, owczarek środkowoazjatycki, właściciele mają do czynienia z takimi zjawiskami jak alergie i trudności w identyfikacji pasożytów skóry. Zapobieganie pomoże ci tutaj. Wmasuj wełnę w kleszcze roztoczy i monitoruj równowagę diety.

    Techka u Alabai

    Dojrzałość fizjologiczna u owczarków środkowoazjatyckich występuje około dwóch lat. Jest to minimalny wiek owczarka środkowoazjatyckiego.
    Najczęściej suczki tej rasy płyną raz w roku od sierpnia do lutego. Tym razem jest sezon azjatyckich szczeniąt, gdy podaż znacznie przewyższa popyt. Dlatego jeśli twoja suka wciąż płynie dwa razy w roku, lepiej jest robić na drutach wiosną.

    Jeśli chcesz sprzedać szczenięta, nie wahaj się, wystaw swój pies na wystawach w pobliskich miastach. Oceny wystawowe podnoszą jej ocenę jako producenta, sprawiają, że jest rozpoznawalna w całkowitej masie bez twarzy Azjatów, którzy siedzą za płotami i nigdy nie uczestniczą w takich wydarzeniach.

    Lepki alabayev

    Najczęściej psy owczarki środkowoazjatyckie płyną raz w roku. Jeśli twój pies biegnie dwa razy w roku, spróbuj przywiązać go wiosną lub latem, gdy jest niewiele szczeniąt. Suka przeznaczona do hodowli powinna być zdrowa zarówno fizycznie, jak i genetycznie. Brak instynktu macierzyńskiego, jedzenie szczeniąt, rzucawka po pierwszej ciąży jest przekonującym powodem do wykluczenia tego producenta z hodowli.

    Knitting of alabayev to standardowy system opracowany dla większości ras. Na pierwszym kryciu bierze suczkę w wieku półtora do dwóch lat, czyli po trzecim upale. Mężczyzna powinien być starszy i bardziej doświadczony. Gody przeprowadza się na terytorium samca, gdzie łatwiej jest mu nie rozpraszać czynników drażniących. Oba zwierzęta muszą być całkowicie zdrowe w czasie krycia. Zajmij się tym wcześniej, usuń robaki, jeśli istnieją, nie pozwól na przeziębienia i alergie.

    Zaleca się powtórzyć proces w ciągu 2-3 dni, aby uzyskać pozytywny wynik. Starożytna skała, która powstała w górzystych regionach i stepach Azji Środkowej, wyróżnia się wspaniałym wyglądem i silnym charakterem. Dobrze zbudowane, hardy, owczarki środkowoazjatyckie zasługują na miano najlepszych stróżów i wiernych przyjaciół. Ważne jest, aby właściciel psa był tak zrównoważony i silny, jak jego potężny wilczarz azjatycki, a wtedy dostaniesz wspaniały tandem.

    Ciąża Alabaev i poród

    Ciąża

    Okres ciąży dla owczarka środkowoazjatyckiego wynosi 60-65 dni. Jego ofensywa zależy od całkowitej masy szczeniąt, wód płodów i sukcesji - im są one cięższe (w stosunku do masy ciała matki), tym szybciej rodzi się ich suka. Młode suki czasami nie noszą licznych miotów przez 1-2 dni.

    Pierwszy miesiąc ciąży pojawia się jak zwykle u Azjatów. Zyskują na wadze i stają się bardziej agresywne w stosunku do innych suk. Ponieważ niepożądane jest skrócenie czasu ćwiczeń w tym czasie, właściciel sam idzie z suczą, nie pozwalając jej na towarzystwo innych psów. Nawiązano więc kontakt z przyszłą kobietą w ciąży, która jest bardzo ważna podczas narodzin szczeniąt.

    Pierwszymi oznakami ciąży są charakterystyczne lepkie i przezroczyste wydzieliny śluzowe z pętli w trzecim tygodniu po kryciu. Ich pojawienie się jest sygnałem, że ciąża nadeszła. W piątym tygodniu po kryciu pojawiają się inne znaki. Brzuch suki rośnie w okolicy żeber, stają się bardziej wypukłe, łóżka puchną, a wełna opada wokół sutków. Szczególnie zauważalna ciąża po pięciu tygodniach, gdy patrzysz na sukę w tyle.

    Tydzień przed porodem suka zaczyna szukać odosobnionego miejsca na gniazdo. Lepiej zaoferować jej te, które są dla Ciebie wygodne i pozwolić na darmową opiekę nad szczeniętami i oczyścić je po porodzie. Upewnij się, że suka na początku złamie otwarte klatki lub inne budynki, tworząc gniazdo. Dostanie go stamtąd podczas porodu będzie bardzo trudne.
    Mioty azjatyckie są dość duże - zwykle mają 6-10 szczeniąt, są przypadki urodzenia do 17, a nawet 20 szczeniąt pod jedną suką. Śmiertelność poporodowa jest wyższa w licznych miotach - tak natura reguluje liczbę zwierząt gospodarskich, wybierając najbardziej aktywne szczenięta o doskonałej odporności. Optymalna liczba szczeniąt pozostawionych pod suką to 6-8.

    Powiązane rasy

    Owczarek niemiecki

    Owczarek niemiecki ma charakter wyłącznie indywidualny, jest pewny siebie, pełen temperamentu, odważny i uparty, ale jest skłonny do bezwzględnego posłuszeństwa swojemu właścicielowi. Ten pies uwielbia pracować, a ty nie powinieneś go pozbawiać zdolności do demonstracji. Potrzebuje ruchu, codziennych ćwiczeń i nowych zadań, które trzeba wykonać. Nie wystarczy trzymać go jako psa domowego, ponieważ może to prowadzić do problemów behawioralnych.

    W stosunku do swoich bliskich, owczarek niemiecki jest posłuszny, słodki, nieskończenie lojalny i wierny. Spokojnie zachowuje się z przyjaciółmi. Jest doskonałym towarzyszem zabaw dla dzieci i traktuje dzieci z troską i tolerancją. W stosunku do nieznajomych jest zwykle powściągliwa i nieufna, ale nie podstępna ani agresywna.

    Ubrania dla alabai

    Alabai nie potrzebuje dodatkowego ocieplenia, więc kupowanie ubrań dla tego psa jest bardziej kaprysem właściciela niż koniecznością.
    Kup ubrania dla alaby teraz nie jest trudne. Wiele sklepów sprzedających ubrania dla zwierząt ma w swoim asortymencie stylowe i piękne rzeczy dla psów każdej rasy.

    Pseudonimy: imiona dla Alabai

    Większość ludzi woli wybrać krótkie dźwięczne imię dla swojego psa.

    Będziesz musiał wymawiać imię psa wiele razy dziennie, a jeśli będzie zbyt długi, będzie to nudne.

    Wybierając to, co możesz nazwać alabay, możesz użyć dwóch metod.

    • Pierwszy i najprostszy: otwórz listę najbardziej odpowiednich nazw dla tej rasy i wybierz tę, którą najbardziej lubisz.
    • Drugim jest pozyskanie niezwykłej nazwy z innych źródeł, na przykład z mitologii lub literatury, zadzwoń do psa po ulubionej celebry lub wymyśl swoje własne, ekskluzywne imię.

    Filmy z alabayev

    • "Makar-pathfinder",
    • "Boatswain",
    • Okhlamon

    Opinie użytkowników o Alabai


    Nie wiem, dlaczego ten pies jest tak trudny do nauczenia. Mój Alabai chwytał wszystko dosłownie w locie, już 3 miesiące zrozumiałem wszystkie polecenia. Mamy dwa koty w naszym domu. On ich nie lubi, ale zachowuje się spokojnie i już są przyzwyczajeni do niego. Ale od razu mówię - tym, którzy nie są gotowi codziennie chodzić z psem przez wiele godzin, lepiej nie brać alabaya. Jeśli nie będzie biegał codziennie, jego postać zacznie się pogarszać. "

    Wybór szczeniaka Alabai

    Jeśli jest ich więcej niż pięć, nie zaleca się ich przyjmowania, ponieważ ryzyko rozwoju poważnych chorób w przyszłości jest wysokie.

    Niepożądane jest, aby matka szczenięcia miała ponad 8 lat.

    Sam szczeniak musi być:

    • Telefon komórkowy.
    • Miej zdrowy wygląd.
    • Dobry apetyt.
    • Bądź zabawny i aktywny.
    • Futro powinno świecić, a w dotyku być grube, gładkie i bez łysych miejsc.
    • Konieczne jest również sprawdzenie szczenięcia pod kątem zgodności ze standardami rasy: zgryz nożycowy;
    • szeroka i potężna głowa
    • czoło - płaskie;
    • usta są grube i mięsiste;
    • łapy są owalne, ściśnięte w kulkę;
    • ogon wysoki, szeroki u podstawy.
    • Szczenięta rasowe to uszy i ogon uszyty przez 3-4 dni po urodzeniu.
    • Nie powinieneś przyjmować zbyt szczupłych lub pełnych szczeniąt - istnieje możliwość, że coś złego czują.
    • Kichanie, łzawienie oczu i kaszel również są niedopuszczalne.
    • Nie byłoby zbyteczne badanie uszu - jeśli są czyste wewnątrz, wszystko jest w porządku.
    • Mokry nos jest oznaką zdrowego psa.


    Lepiej jest wziąć szczeniaka od profesjonalnych hodowców lub szkółek. Tylko tam możesz być pewien, że nie sprzedasz chorego psa lub jakiejś mieszanki.

    Szczeniak Alabay zaleca się przyjmować w wieku 40-60 dni. Przy zakupie należy sprawdzić wszystkie dokumenty na psie, a także upewnić się o szczepieniach.

    Koszt alabayev - cena szczeniąt

    • Jeśli kupisz strażnika na podwórku bez dokumentów, możesz wziąć szczeniaka od 3 do 5 tysięcy rubli
    • Jeśli potrzebujesz rodowodu, to od 10 do 15 tysięcy rubli
    • Chcesz obiecującej wystawy od rodziców z doskonałymi rodowodami, zwycięzcami targów? Gotuj ponad 20 tysięcy rubli

    Wniosek

    Po podjęciu decyzji o wyhodowaniu psa Alabai, przyszły właściciel powinien wiedzieć, że kochające wolność, krnąbrne, dumne zwierzę nigdy nie stanie się sługą, nie będzie słuchać (jeśli uzna, że ​​jest poniżej jego godności) nawet dla najbardziej atrakcyjnej nagrody. Jednak z przyjemnością postaram się to uczciwie zarobić własnymi siłami.

    Gospodarze powinni traktować Azjatę jako równorzędnego partnera, okazywać rygor i szacunek, eliminując arogancję i agresję.

    Plusy i minusy alabay

    Zalety:

    • Niezawodny ochroniarz
    • Niezbyt agresywny poza swoim terytorium.
    • Ma wyraźny instynkt pasterskiej straży
    • Lojalny wobec szczeniąt i dzieci
    • Bardzo sprytny
    • Bezpretensjonalne treści i hardy
    • Rzadko chory
    • Toleruje zawartość na zewnątrz i ekstremalne temperatury.


    Wady:

    • Duży rozmiar wymagający szczególnych umiejętności od właściciela
    • Wymaga wystarczającego ruchu
    • Obowiązkowa wczesna socjalizacja
    • Może być zadziorna i nietolerancyjna wobec innych psów.
    • Uczenie się i posłuszeństwo są zawsze powolne.
    • Nie przeznaczone do konserwacji w mieszkaniu
    • Obficie zrzuca co wiosnę
  • Czytaj Więcej O Psach

    Pomóż psom rasowym

    Choroby Witryny, fora, blogi "rasy" - miłośników psów określonej rasy oraz nieformalne organizacje społeczne osób pomagających psom pewnej rasy ("Help Funds" i "Breed Teams")Jeśli chcesz wziąć psa określonej rasy, ale nie znalazłeś przedstawiciela tej rasy w naszym katalogu "na załącznikach" lub masz chęć i okazję, aby pomóc psom określonej rasy, możesz zwrócić się do wolontariuszy, którzy są zjednoczeni w organizacjach publicznych, fundusze na pomoc dla psów określonej rasy rasy.

    Rzadkie rasy psów

    Choroby Według Międzynarodowego Stowarzyszenia Cynologicznego, dzisiaj istnieje ponad czterysta ras psów. Jednak niewiele wiadomo o niektórych z nich i nie tylko trudno jest spotkać się z ich przedstawicielami, ale nawet nie zawsze można znaleźć informacje.