Treść

Alergiczne zapalenie skóry u psów

Bardzo często nasi młodsi bracia mogą cierpieć na zapalenie skóry właściwej, a następnie wysypkę. Choroba ta definiowana jest jako zapalenie skóry i jest uważana za jeden z rodzajów alergii. Dziwne, ale to psy są bardziej podatne na zapalenie skóry niż ludzie.

Objawy zapalenia skóry u psów

Głównym znakiem ostrzegawczym zapalenia skóry jest stałe swędzenie, po którym zwierzę na skórze wydaje się silnie drapać, aż do powstania ran. Ale oznaka swędzenia może wskazywać na tak wiele chorób skóry, więc nie można się nim kierować tylko dlatego, że można cierpieć na fałszywe leczenie.

Zapalenie skóry to choroba, której objawy w ogóle nie zależą od przyczyny. Istnieją pewne oznaki wskazujące na obecność choroby. Należą do nich:

  • miejscowa gorączka;
  • dotknięte obszary zaczynają się rumienić;
  • możliwe jest łysienie psa, ponieważ płaszcz zaczyna intensywnie wypadać;
  • powstawanie skrzepów krwi w następstwie krwawienia włośniczkowego;
  • obszary dotknięte chorobą skóry zaczynają boleć;
  • obrzęk i swędzenie;
  • obrzęk zapalny;
  • zadrapania zamieniają się w wrzody.

Ze znaków można wywnioskować, że choroba jest trudna i powoduje ogromne cierpienie dla zwierzęcia. Jeśli właściciel nie rozpocznie leczenia na czas i nie zwróci się do weterynarza, wynik może być bardzo żałosny dla zwierzęcia.

Dlaczego pies ma zapalenie skóry?

Istnieje szereg czynników, które mogą wpływać na rozwój choroby:

  • cechy mikroklimatu mogą przyczyniać się do postępu choroby (na przykład, jeśli pies jest uczulony na pył);
  • sezonowość;
  • temperatura zewnętrzna;
  • główne choroby, które mogą towarzyszyć rozwojowi (dyskinezy lub dysbioza);
  • konsekwencja leczenia lekiem lub kompleksem witamin;
  • obecność pasożytów w ciele.

Typy zapalenia skóry

Choroba wyróżnia się przyczyną wywołania reakcji alergicznej u zwierzęcia.

  1. Pasożytnicze zapalenie skóry. Czynnikiem sprawczym choroby jest na przykład pasożyt. pchłe zapalenie skóry u psów. Charakteryzuje się utratą włosów i swędzeniem.
  2. Kontakt z zapaleniem skóry. Może wystąpić w miejscu, które jest poddawane stałemu kontaktowi z materiałem powodującym alergie.
  3. Pourazowe zapalenie skóry. Może wystąpić w wyniku mechanicznego uszkodzenia skóry.
  4. Alergiczne lub atopowe zapalenie skóry u psów. Osobliwością jest to, że jest dziedziczna. Mogą występować od kleszczy, grzybów, pyłków itp.
  5. Lek na zapalenie skóry.

Leczenie zapalenia skóry u psów

Leczenie rozpoczyna się od pierwszego podejrzenia zapalenia skóry, ponieważ zaawansowane stadium może prowadzić do poważnych powikłań - obrzęku skóry, występowania krwawiących wrzodów, wypadania włosów.

Zasadniczo choroba jest leczona środkami antyseptycznymi. W zależności od rodzaju zapalenia skóry lekarz weterynarii określa wymagany przebieg leczenia. Samo leczenie zwierzęcia w tym przypadku jest wykluczone.

W przypadku atopowego zapalenia skóry u psów konieczne jest obliczenie i wyeliminowanie alergenu do leczenia.

Działania zapobiegawcze

Aby zapobiec rozwojowi zapalenia skóry u psa, musisz uważnie obserwować zwierzę i doprowadzić do rutynowego badania przez weterynarza.

Podstawowe zasady zapobiegania obejmują:

  • antyseptyczne leczenie ran lub jakiekolwiek inne uszkodzenie;
  • prawidłowe leczenie wszelkich chorób lekami, które nie powodują alergii lub nie mają niebezpiecznych konsekwencji.

Filmy na temat zapalenia skóry psów

Zapalenie skóry jest uważane za poważną chorobę, która powoduje silny dyskomfort dla zwierzęcia. Możesz dowiedzieć się o osobliwościach pchlego zapalenia skóry u psów z klipu wideo, który szczegółowo zaznajomi właściciela z wszystkimi problemami choroby.

Jeśli pies podejrzewa zapalenie skóry, nie należy odkładać wizyty u weterynarza, choroba może postępować i prowadzić do komplikacji.

Zapalenie skóry u psów to zapalenie skóry właściwej, które nie charakteryzuje się pojawieniem się wysypki na ciele zwierzęcia. Choroba ta jest szczególnym rodzajem alergii, w której układ odpornościowy psa nieodpowiednio reaguje na penetrację skóry lub ciała obcego organizmu. Jednak nie zawsze powoduje to kliniczne konsekwencje dla organizmu, chociaż psy są znacznie bardziej narażone na zapalenie skóry niż ludzie.

Podobnie jak w przypadku bezwzględnej większości chorób u psów, w przypadku zapalenia skóry istnieje również specjalny system predyspozycji rasowych.

Zapalenie skóry najczęściej występuje w shar-pei, amerykańskich, angielskich i francuskich buldożkach, bokserach, psach, dalmatyńczykach i golden retrieverach. Labradory, cocker spaniele, mopsy, owczarki niemieckie i psy chow-chow są znacznie mniej podatne na zapalenie skóry.

Głównym objawem zapalenia skóry jest ciągłe swędzenie, aw rezultacie pojawienie się drapania na skórze. Jednak swędzenie jako objaw nie łagodzi zadania właściciela psa lub weterynarza, ponieważ jest to bezpośredni objaw tak wielu chorób.

Główne objawy zapalenia skóry u psów

Bez względu na przyczyny zapalenia skóry u psów, istnieje wyraźna lista objawów, które ułatwiają stwierdzenie, że masz do czynienia z tą szczególną chorobą. Typowe objawy zapalenia skóry to:

  • wysoka temperatura w miejscu zapalenia skóry;
  • zaczerwienienie skóry zwierzęcia w pewnych miejscach;
  • wypadanie włosów, łysienie psa, pojawianie się łysych plam;
  • krwawienie włośniczkowe iw konsekwencji pojawienie się skrzepów krwi;
  • ból na dotkniętej chorobą skórze;
  • swędzenie;
  • pojawienie się traumatycznego obrzęku;
  • przejście obrzęku urazowego na stan zapalny;
  • pojawienie się wrzodów na skórze.

Czynniki, które mogą wpływać na przebieg choroby

  • Mikroklimat (na przykład, jeśli zwierzę ma alergię na kurz, reakcję nadwrażliwości można zaobserwować przez cały rok)
  • Sezon i położenie geograficzne (czynniki takie jak wilgotność, temperatura i flora również mają znaczący wpływ na przebieg choroby)
  • Temperatura (może przyczyniać się do przedłużonej ekspozycji na powietrze)
  • Choroby współistniejące (na przykład alergie na pokarmy, dyskinezy, niedoczynność tarczycy i dysbioza)
  • Przyjmowanie niektórych leków
  • różne pasożyty żyją w narządach i skórze zwierząt domowych.

W zależności od tego, jaki czynnik wywołują alergie, należy rozróżnić następujące rodzaje zapalenia skóry:

  1. Pasożytnicze zapalenie skóry. Pasożytnicze zapalenie skóry jest dwojakiego rodzaju. Pasożyty powodujące ten typ choroby mogą przenikać zarówno do skóry, jak i do narządów wewnętrznych. W drugim przypadku, gdy kleszcze, pchły lub małe nicienie występują w wątrobie, śledzionie, nerkach, jelitach lub węzłach chłonnych, przeniknięcie do organizmu (uogólnione zapalenie skóry) jest obarczone bardziej poważnymi konsekwencjami, niż gdyby pasożyty po prostu uderzyły w skórę właściwą. Prawidłowemu pasożytnemu zapaleniu skóry towarzyszy zwykle swędzenie i utrata włosów, a uogólniona postać choroby wymaga natychmiastowego i długotrwałego leczenia.
  2. Kontakt z zapaleniem skóry. Kontaktowe zapalenie skóry rozwija się w miejscach, w których skóra psa jest regularnie narażona na działanie jakichkolwiek materiałów lub innych czynników. Stała ekspozycja na światło słoneczne, tkaninę, materiał, z którego wykonany jest kołnierz - wszystkie te czynniki mogą powodować wystąpienie kontaktowego zapalenia skóry. Konsekwencje tego typu choroby wyrażają następujące objawy: pojawienie się pęcherzy na skórze właściwej, wysoki stopień obrzęku na dotkniętej chorobą skórze.
  3. Pourazowe zapalenie skóry. Ten typ zapalenia skóry jest spowodowany uszkodzeniem skóry, takim jak skaleczenia, siniaki, pęknięcia lub zadrapania. Może manifestować się w dowolnym miejscu na ciele zwierzęcia, ale najczęściej rozwija się z urazami do pleców, głowy lub ogona.
  4. Alergiczne (atopowe) zapalenie skóry. Główną cechą tego typu choroby jest to, że jest ona dziedziczna. To zapalenie skóry jest najtrudniejsze do zdiagnozowania, ponieważ jego objawy są często bardzo podobne do objawów innych chorób. Przejawia się to pojawieniem się nowotworów w okolicy ucha, zgięciami łapy i nadmierną suchą skórą. Przyczynami choroby mogą być kleszcze, pyłki, a nawet części ludzkiej skóry.
  5. Słoneczne zapalenie skóry. Charakteryzuje się tym, że łysienie występuje głównie na twarzy zwierzęcia. Szczególnie podatny na tę chorobę, osoby o małej pigmentowanej skórze na nosie. Słoneczne zapalenie skóry jest niebezpieczne pod tym względem, że oprócz aktywnego wypadanie włosów może powodować owrzodzenie skóry, a także prowadzić do wielu problemów autoimmunologicznych.
  6. Lek, który jest spowodowany używaniem pewnych rodzajów leków, które nie są postrzegane przez psa.

Leczenie tej choroby musi rozpocząć się w odpowiednim czasie, z pojawieniem się co najmniej kilku z powyższych objawów. Jeśli nie uruchomisz mechanizmu odzyskiwania, konsekwencje mogą być bardzo poważne. Ignorowanie zapalenia skóry u psów może prowadzić do obrzęku skóry i tkanki podskórnej, złuszczania i zgrubienia skóry, a ostatecznie do utraty włosów oraz pojawienia się wrzodów i ran w dotkniętym obszarze skóry właściwej.

Leczenie zapalenia skóry

Ponieważ zapalenie skóry jest chorobą skóry, antyseptyki są stosowane w leczeniu tej choroby. Kiedy choroba przybrała poważny obrót, weterynarze odcinają włosy z dotkniętego obszaru ciała zwierzęcia, po czym skóra właściwa jest traktowana silnymi środkami antyseptycznymi. Następnie z reguły usuwa się martwe obszary skóry i nanosi się antyseptyczne proszki. Oprócz proszków stosuje się maści o podobnych właściwościach antyseptycznych.

W przypadku pasożytniczego zapalenia skóry lekarze przepisują specjalne leczenie, mające na celu oczyszczenie organizmu z innych czynników drażniących - pasożytów. Leczenie wymaga również specjalnego leczenia i domięśniowego wprowadzenia antybiotyków do organizmu.

Jeśli lekarzowi uda się ustalić atopowe zapalenie skóry u zwierzęcia, pierwszym zadaniem będzie określenie alergenu, czyli przyczyny choroby. Następnie musisz całkowicie wyeliminować kontakt psa z drażniącą substancją lub materiałem. Jeśli alergen zostanie określony prawidłowo, pies nie będzie wymagał dodatkowego leczenia.

Preparaty do leczenia zapalenia skóry na naszej stronie internetowej:

Podobnie jak ludzie, skóra psa jest ogromnym systemem, który wykonuje wiele ważnych funkcji w ciele. Skóra chroni organizm przed uszkodzeniem, pełniąc funkcję ochronną. Bierze udział w procesie termoregulacji. Piękno wełny zależy od zdrowia skóry i całego ciała zwierzęcia. Częstym powodem wizyty u weterynarza jest naruszenie integralności skóry. Jednym z problemów jest zapalenie skóry. Rozważ najczęstsze rodzaje zapalenia skóry u psów, ich główne objawy i istniejące metody leczenia.

Zapalenie skóry i jej klasyfikacja u psów

Zapalenie skóry to proces zapalny, który występuje na powierzchni skóry lub w jej wnętrzu. Chorobie towarzyszy zaczerwienienie, swędzenie i ból.

Dodatkowe objawy zależą od ciężkości procesu, przyczyn i związanych z tym powikłań. Bardzo często swędzenie prowadzi do tego, że zwierzę przeczesuje skórę rany, dodatkowe łączenie się infekcjami, wzrosty temperatury ciała, pojawiają się ropiejące rany.

W przypadku zapalenia skóry pies przeczesuje skórę rany.

Substancja dermatologiczna

Przyczyny zapalenia skóry mogą być różne, więc istnieje wiele rodzajów choroby. Najczęstsze rodzaje psiego zapalenia skóry:

  • Pododermatitis dotykające kończyny czworonożnego zwierzaka;
  • pchła spowodowana ugryzieniem pcheł i reakcją organizmu na ich śliny i produkty odpadowe;
  • akralne, przedstawiające pieczęcie na stopach lub w przestrzeni międzypalcowej;
  • malassezionny, spowodowane aktywacją specjalnego rodzaju grzyba na skórze;
  • łojotokowy, który jest również podzielony na pierwotny i wtórny łojotok.

Pchły mogą powodować zapalenie skóry.

Weź pod uwagę główne objawy charakterystyczne dla każdego rodzaju zapalenia skóry, aby każdy właściciel psa mógł zwrócić na nie uwagę i zwrócić się do weterynarza o pomoc.

Charakterystyczne cechy podermatytu

Poddermatit na łapie psa.

Pododermatitis wykrywane jest na łapach lub klockach psów. Główne czynniki prowokujące to: zmiany grzybicze i bakteryjne, alergie. Pierwsze objawy, na które zwracają uwagę właściciele opiekuńczy to:

  1. Trwałe, bardzo wąskie lizawki. Kończyny wyglądają mokro, a skóra jest zaczerwieniona i wilgotna.
  2. Pojawienie się ran wokół poduszek, między palcami.
  3. Krwawe pęcherze na kończynach.
  4. Opuchnięcie dotkniętej kończyny.
  5. Bolesność podczas chodzenia. Pies zaczyna utykać, staje się trudny dla zranionej łapy.
  6. Dodatek zakażenia bakteryjnego przejawia się w postaci krost i ropni.

Leczenie

Jeśli zmiany kończyn są niewielkie, można je leczyć i czekać na wyleczenie ran. W takim przypadku nie można stosować antybiotyków, wystarczy leczenie miejsc uszkodzenia za pomocą chlorheksydyny lub dowolnego leku przeciwbakteryjnego.

Zimą można kupić specjalne buty dla swojego psa.

  • Kiedy zapalenie skóry dotknęło większość skóry, zaczynają walczyć z chorobą podstawową, podczas gdy przepisywanie antybiotykoterapii jest uzasadnionym krokiem. Przebieg leczenia jest długi, do ustąpienia objawów, a następnie kolejnych 14 dni w celu utrwalenia wyników.
  • Pododermatitis często występuje z powodu kontaktu z substancjami alergizującymi. Na przykład, podczas oblodzenia, do oblodzenia oblodzonych dróg używana jest specjalna mieszanina przeciwoblodzeniowa. To ona działa szkodliwie na skórę psa. Aby chronić swojego zwierzaka przed problemami w zimie, możesz kupić dla niego specjalne buty do chodzenia.
  • W zaawansowanych przypadkach lub w sytuacjach, w których rany są spowodowane niewłaściwie umieszczonymi łapami, może być wskazana operacja.
  • Aby złagodzić swędzenie, użyj środków antyalergicznych i balsamów ziołowych.
  • Zrównoważona dieta i stosowanie immunomodulatorów pomoże przywrócić odporność i pokonać chorobę.

Objawy i leczenie pchlego zapalenia skóry

Zapalenie skóry pcheł towarzyszy utracie włosów.

Jeśli na ciele zwierzęcia znajdują się ślady ugryzień pcheł, a po dokładnym zbadaniu, same pasożyty zostaną wykryte, wówczas zapalenie skóry zostanie nazwane pchłą. Jego główne cechy są następujące:

  1. Pies gryzący skórę.
  2. Swędzenie i ślady drapania na skórze.
  3. Owrzodzenia z powodu obrażeń skóry zwierząt podczas czesania.
  4. Brak apetytu, odruch wymiotny, problemy z kałem i żołądkiem.
  5. Łysiące plamy na skórze, częściowe wypadanie włosów.
  6. Zmiana zachowania: szczekanie, sporadyczne marudzenie, drażliwość.

Zwykle reakcja na ukąszenia pcheł nie następuje natychmiast, ale wraz ze wzrostem odurzenia wzrasta reakcja organizmu. Taka odpowiedź jest uważana za powolną. Bardzo rzadko osobnicy mogą natychmiast reagować na ukąszenia. Występuje u osób nadwrażliwych.

Zapalenie skóry, które pojawia się w odpowiedzi na ukąszenia pcheł może rozprzestrzeniać się w całym ciele, ale zazwyczaj głowa, stopy i uszy nie są dotknięte tym typem choroby.

Zalecenia dotyczące eliminacji pcheł

Przed leczeniem zapalenia skóry należy wyeliminować jego przyczynę - pchły.

Aby pozbyć się pcheł, możesz użyć specjalnego szamponu.

  • Aby to zrobić, użyj szamponów, specjalnych kropli na kłębach, roztworów i produktów w aerozolu. Po traktowaniu zwierzęcia należy przejść do dezynfekcji pomieszczenia. Zaleca się potraktować pomieszczenie specjalnym roztworem, umyć i wyprasować pościel zwierzęcia. Jeśli to konieczne, procedura dezynfekcji powtarza się po 14 dniach.
  • Leki przeciwhistaminowe pomogą wyeliminować swędzenie. Jeśli pożądany efekt nie zostanie zaobserwowany lub choroba przeszła do postaci przewlekłej, lekarz weterynarii zaleci kortykosteroidy. Ich stosowanie powinno być prowadzone zgodnie z programem ustalonym przez lekarza, czas trwania jest również zalecany przez lekarza weterynarii. Rezygnacja z przebiegu leczenia jest niemożliwa, aby jeszcze bardziej nie zaszkodzić zdrowiu zwierzęcia.
  • Aby zwierzę nie cierpiało z powodu inwazji pcheł, zaleca się zakup obroży przeciw pchłowi.

Objawy Acralnego zapalenia skóry

W tej postaci zapalenia skóry, z tyłu łap, w obszarze nadgarstka widoczne są zgrubienia lub miejsca owrzodzenia. Płytki można znaleźć na kostkach, a czasami nawet w przestrzeniach międzypalcowych.

Acralne zapalenie skóry na łapie psa.

Acralne zapalenie skóry często dotyka dużych psów. Charakterystyczne objawy zapalenia skóry:

  • Liżąc dotknięty obszar, niektóre psy zaczynają żuć bolące miejsce.
  • Uszkodzenie w niektórych przypadkach występuje w miejscu urazu długotrwałego (siniak, złamanie).
  • Uszkodzenia są pojedyncze, ale czasami istnieje kilka zagęszczonych płytek na raz.

Istniejące zabiegi

Acralna postać zapalenia skóry jest trudna do leczenia, jeśli przyczyna problemu nie została dokładnie ustalona. Bardzo rzadko stosuje się leczenie chirurgiczne. Operacja jest wykonywana tylko wtedy, gdy wszystkie metody leczenia zostały wypróbowane, ale żadna z nich nie przyniosła ulgi.

Wywar z rumianku łagodzi stany zapalne i podrażnienia.

Zwykle weterynarz przepisuje następujące rodzaje leków:

  1. Antybiotyki są przepisywane z uwzględnieniem zidentyfikowanego środowiska bakteryjnego i wrażliwości na określone grupy leków.
  2. Spośród leków ogólnoustrojowych można stosować następujące substancje: substancje psychotropowe lub antydepresyjne, leki przeciwhistaminowe (clemensin, cyproheptadine, chlorphenamine) i leki hormonalne (prednison, metyloprednisolon, deksametazon), leki przeciwświądowe - misoprostol, cyklosporyna.
  3. Leczenie miejscowe może obejmować stosowanie maści lub płynów ze składników ziołowych. Na przykład pomaga wywar z rumianku, liści żywokostu, kwiatów nagietka. Są bezpieczne dla zwierząt, łagodzą stany zapalne i podrażnienia skóry.

Malsesiezii zapalenie skóry

Maleses dermatitis w ucho pies.

Porażka skóry zwierzęcia przez specjalny rodzaj grzyba Malassezia pachydermatis prowadzi do pojawienia się typu zapalenia skóry u psów typu Malassezioni. Zwykle infekcja grzybicza zaczyna się rozwijać na tle innych chorób. Objawami choroby mogą być:

  • silne swędzenie łapy, uszu i okolicy wokół oczu;
  • dotknięte obszary zaczynają łysić i rumienić się;
  • skóra pogrubia;
  • nieprzyjemny zapach emanuje ze zwierzęcia;
  • futro staje się nieporządne, tłuste;
  • chorobie może towarzyszyć zapalenie ucha zewnętrznego.

Leczenie

Zabieg ma na celu wyeliminowanie patogennej mikroflory.

Kąpiel odbywa się za pomocą specjalnych szamponów przeciwgrzybiczych (Sebasol, Mycozoral, Nizoral), możliwe jest użycie szamponu z chlorheksyną. Ma właściwości antybakteryjne. Możesz używać balsamu z Enilconazolem. Środki ludowej - rozcieńczony do 2% stanu octu, który wytrzeć dotkniętej skóry. Pocieranie odbywa się okresowo w odstępie 2-3 dni.

Nizoral - szampon przeciwgrzybiczy.

Objawy łojotoku i jego metody leczenia u psów

Główne objawy łojotokowego zapalenia skóry u psów:

  1. Charakterystyczny zapach psa pochodzący od bezpańskich zwierząt może również występować w zwierzęciu, gdy pojawia się w nim łojotok.
  2. Matowy odcień wełny. Zazwyczaj świeci wełna, a przy tej chorobie natychmiast przygasa.
  3. Wełna krucha, co powoduje jej nadmierną utratę.
  4. Łupież w dużych ilościach widoczny gołym okiem.
  5. Świądowi towarzyszy ciągłe pocenie się zwierzęcia.
  6. Czarne plamy na skórze.

Łojotok w psie.

Wydarzenia medyczne

Aby poprawić kondycję skóry i wełny, stosuje się specjalne szampony zawierające smołę, kwas salicylowy i siarkę. Jeśli diagnoza ujawniła niedobór w organizmie składników odżywczych, należy przepisać preparaty witaminowe.

Można także przepisać leki przeciwgrzybicze (flukonazol) i przeciwbakteryjne (ceftriakson). W celu złagodzenia swędzenia można zastosować leczenie kortykosteroidami.

Flukonazol jest lekiem przeciwgrzybiczym.

Szczególną uwagę należy zwrócić na dietę psa. Dieta będzie mogła odebrać weterynarza. Musi zawierać niezbędne składniki odżywcze i nie powodować alergii na zwierzę domowe.

Film o pchlym zapaleniu skóry

Najczęstsze typowe objawy alergii u psów to:

  • Swędzenie
  • Rumień (rozszerzenie naczyń krwionośnych w połączeniu z zaczerwienieniem skóry, wywołane ekspansją)
  • Skłonność do wtórnych infekcji.

W tym samym czasie zwierzę może doświadczyć tylko jednego z powyższych objawów lub kombinacji dowolnych dwóch zjawisk, jak również wszystkich trzech naraz.

Nie zawsze można natychmiast zrozumieć, że zwierzę swędzi. Czasami właściciel może stwierdzić, że zwierzę jest po prostu bardzo czyste, ponieważ tak często liże. Aby stwierdzić, że zwierzę jest swędzące, możesz na następujących podstawach:

  • Zwierzę swędzi
  • Kęsa się
  • Lizanie łap
  • Potrząsając głową
  • Pociera twarz
  • Jazda na plecach
  • Self-induced alopecia (nadmierne uwodzenie)

Trzy najczęstsze typy alergii to:

  1. Alergia z powodu ukąszeń pcheł
  2. Alergie pokarmowe
  3. Atopowe zapalenie skóry

Lokalizacja objawów w alergiach pokarmowych i atopowym zapaleniu skóry

Alergie u psów na ukąszenia pcheł

Objawy

Mówiąc o swędzeniu wywołanym ugryzieniami, możemy mówić o dwóch opcjach:

  • Pierwsza opcja to inwazja pcheł. W tym przypadku swędzenie może być intensywne lub całkowicie nieobecne, w zależności od liczby pcheł. W tym samym czasie na zwierzęciu widać pchły, a przyczyna swędzenia jest niewątpliwa.
  • W drugim wariancie świąd jest wywoływany właśnie przez nadwrażliwość na ślinę pchłą. W tym samym czasie, niezależnie od liczby pcheł, swędzenie będzie bardzo intensywne. Nie można zidentyfikować pcheł na zwierzęciu, co spowoduje wątpliwości co do trafności diagnozy. Należy jednak pamiętać, że dorosłe pchły, które można znaleźć na zwierzęciu stanowią zaledwie 5% populacji pcheł w mieszkaniu. Pozostałe 95 osób mieszka w dywanach, meblach i innych meblach.

Alergia na pchły może nie pojawić się u wszystkich zwierząt w domu. W ciepłym sezonie jest bardziej powszechne, ale zimą wcale nie jest wykluczone.

Gdzie szukać pcheł u psa

U psów z rozpoznaniem różnicowym alergii na ukąszenia pcheł istnieje jeden punkt pomocniczy - ulubione miejsca pcheł. Ten zad, korzeń ogona, grzbiet ud.

Tak zwane pchłe zapalenie skóry (w istocie, które jest uczulone na ślinę pchłą), ignorując jego obecność, może być skomplikowane przez wtórną infekcję w postaci piodermy lub "płaczącej egzemy" - powierzchowne ostre zapalenie bakteryjne w postaci zaokrąglonych obszarów z silnym świądem i silnym wysiękiem.

Diagnostyka

Diagnoza obejmuje:

  • Objawy, typowe miejsca lokalizacji
  • Przetestuj na mokrym papierze. Arkusz A4, zwilżony wodą, umieścić na płaskiej powierzchni. Połóż na nim zwierzę i dobrze nim potrzyj lub podrap je. Złamane brunatnoczerwone plamy na liściu - odchody pcheł. Tylko wytrawiona krew może wytworzyć takie ślady.
  • Odpowiedź na leczenie

Leczenie

Leczenie jest następujące:

  1. W leczeniu zwierząt preparatami owadobójczo-roztoczobójczymi w celu eliminacji populacji dorosłych pcheł, a także w przypadku alergików, leczenie to powinno być częstsze niż w instrukcjach raz na dwa tygodnie. Zabiegi należy wykonywać przez cały rok, nawet w zimne dni, ale zimą można to robić rzadziej. Efekt może nie być natychmiast widoczny, ale nie oznacza to, że diagnoza lub leczenie nie jest prawidłowe. Może wystąpić dopiero po 3 miesiącach.
  2. Repelenty
  3. Czyszczenie i kontrola hodowlana w celu wyeliminowania pozostałych stadiów populacji pcheł

Alergie pokarmowe u psów

Objawy

Istnieją cztery pojęcia:

  1. Niepożądana reakcja pokarmowa - klinicznie nieprawidłowa reakcja na składniki żywności
  2. Nadwrażliwość / alergia - zwiększona odpowiedź układu immunologicznego na alergen
  3. Nietolerancja pokarmowa to nienormalna odpowiedź fizjologiczna na składniki żywności, rozwój reakcji farmakologicznych, metabolicznych. Niezwiązane z alergiami.
  4. Toksyczne reakcje - zależna od dawki odpowiedź na toksyny

W pełni mechanizm alergii pokarmowych nie jest znany. Jak prawidłowo, reakcja zachodzi na białkach (glikoproteinach). Od 35% do 60% procent psów reaguje na więcej niż 1 składnik. Występuje częściej u zwierząt w wieku poniżej 1 roku. U 15-20% psów, wraz ze skórnymi objawami alergii, obserwuje się zaburzenia przewodu żołądkowo-jelitowego.

Predysponowane rasy psów na alergie pokarmowe

Nie ma predyspozycji seksualnych do alergii pokarmowych. Może wystąpić w każdym wieku. Najczęstsze rodzaje psów cierpią:

Objawy kliniczne alergii pokarmowych:

  • Sezonowe, nawracające, nawracające swędzenie
  • Zapalenie ucha w 50-80% przypadków
  • Dotyczy: pach, pachwiny, żołądka, kufy, powiek, okolicy okołoporodowej, przestrzeni międzypalcowej (manifestacja klasyczna)
  • Nawracające infekcje

Diagnostyka

Niestety, możliwe jest zdiagnozowanie alergii pokarmowych tylko w jeden sposób - dietę diagnostyczną i prowokację. Nie ma jednego testu, który mógłby potwierdzić lub zaprzeczyć alergiom pokarmowym. Wybór diety z tym jest:

  • Kanał diagnostyczny dla nowych komponentów
  • Domowe jedzenie z nowych składników
  • Hydrolizowane pasze (zawierają białka rozszczepione, to znaczy nie mogą wywoływać alergii)

Konieczne jest stosowanie nowych składników z tego prostego powodu, że alergie u psów są kumulatywne. Jeśli pozwolisz psu zjeść mięso, którego nigdy nie jadł w swoim życiu, to po prostu nie może mieć na nie reakcji, ponieważ przeciwciała nie mogłyby się kumulować. Ale jednocześnie, jeśli w najbliższej przyszłości obraz kliniczny się nie zmieni (swędzenie trwa), można argumentować, że swędzenie nie jest związane z jedzeniem.

Leczenie Dieta alergii pokarmowej

Przy wyborze diety należy wziąć pod uwagę możliwe reakcje krzyżowe - niektóre białka w różnych produktach mogą mieć podobne właściwości. W ten sposób kurczak i indyk mogą dać reakcję krzyżową, a także wołowinę z dziczyzną i jagnięcinę. W tym przypadku pożądane jest, aby węglowodany były również nowe - w diecie trzeba również zmienić owsiankę i warzywa.

Czas trwania diety powinien wynosić 6-8 tygodni. Do czasu ponownej oceny nie powinno być żadnych wtórnych infekcji, pasożytów.

Niepowodzenia w diecie najczęściej występują z powodu:

  • Nieprzestrzeganie diety (krewni leczeni, karmione przysmaki, witaminy z własnej woli, narkotyki "w jednym kawałku)
  • Duża liczba zwierząt w domu
  • Kradzież
  • Pickiness (odrzucenie diety)

Prowokacja jest następująca: zwierzę powraca do poprzedniej diety i ocenia stan. W większości przypadków zaostrzenie alergii następuje w ciągu 7 dni, a czasem nawet 24 godzin. Następnie zwierzę ponownie wraca do diety. Alergie u psów na nowej diecie mogą wystąpić, rozwój tej reakcji jest zauważalny od 6 do 12 miesięcy. Ostateczne rozpoznanie alergii pokarmowej jest możliwe dopiero po prowokacji. Po prowokacji można spróbować co dwa tygodnie, aby pobrać produkty, które nie są uczulone, lub po prostu zostawić zwierzę na diecie, które początkowo swędziło.

Atopowe zapalenie skóry

Atopowe zapalenie skóry jest niewystarczającą odpowiedzią układu odpornościowego (natychmiastowa reakcja alergiczna), powstałą z powodu odziedziczonej skłonności genetycznej i spowodowanej przez pewne czynniki środowiskowe (kurz domowy, pleśń, skala skóry ludzkiej, inne zwierzęta, pyłki roślin).

Przyczyny i skały predysponowane

  • Najczęściej atopowe zapalenie skóry występuje u psów w wieku od 6 miesięcy do 3 lat.
  • Może być sezonowy (w zależności od alergenów powodujących to).
  • Nie ma predyspozycji seksualnych.
  • Najczęściej spotykane w takich rasach jak: Labrador, West Highland White Terrier, Owczarek niemiecki, Jack Russell Terrier, Boxer i inne. Jak można zauważyć, wśród tych ras są te, które są podatne na alergie pokarmowe, więc mogą one występować w połączeniu, co może wpływać na diagnozowanie i leczenie.

Objawy

Klinicznie atopowe zapalenie skóry przypomina alergie pokarmowe.

  • Przede wszystkim na skórze pojawiają się oznaki, ale reakcja alergiczna może również wystąpić na błonach śluzowych (spojówka, błona śluzowa nosa) i narządach oddechowych (astma atopowa).
  • Jest to ten sam świąd w tych samych miejscach (kufa, przestrzenie międzypalcowe, łokcie, pod pachami, pachwina, okolice odbytu), zewnętrzne zapalenie ucha środkowego i nawracające infekcje (bakteryjne zapalenie mieszków włosowych i / lub malasseous dermatitis).
  • W takim przypadku może dojść do zmiany koloru włosów na kończynach, a na przednich łapach - do dwustronnego zapalenia trapezowego.
  • Rumień można obserwować na twarzy (w pobliżu oczu i na wargach), stan zapalny warg, przewlekłe niespecyficzne zapalenie skóry.
  • Obustronne zapalenie spojówek.
  • Nie wykluczone łojotok, nadmierne pocenie się.

Kiedy zmieniają się warunki środowiskowe, nasilenie alergii może również ulec zmianie.

Diagnostyka

Atopowe zapalenie skóry jest diagnozą kliniczną, nie jest potwierdzone badaniami. Potwierdza to kombinacja charakterystycznych objawów, z wyjątkiem innych przyczyn swędzenia. Testy alergiczne nie są w 100% opcją diagnostyczną, ale jeśli wszystko mówi o atopowym zapaleniu skóry, a także o testach alergicznych, może to wzmocnić zaufanie do diagnozy. Jeśli testy alergiczne nie ujawniły niczego, leczenie będzie nadal takie samo jak w przypadku atopowego zapalenia skóry potwierdzonego testami alergicznymi.

Leczenie atopowego zapalenia skóry

Leczenie atopowego zapalenia skóry trwa zawsze przez całe życie. Jednocześnie konieczne jest kontrolowanie czynników prowadzących do zaostrzeń (wtórne infekcje, reakcje pokarmowe, pasożyty zewnętrzne) i kontrola swędzenia. Możesz kontrolować świąd za pomocą:

  • Leki przeciwhistaminowe
  • Kortykosteroidy
  • Cyklosporyna
  • Specjalna immunoterapia

Leki przeciwhistaminowe

Niestety, leki przeciwhistaminowe nie są w stanie wpływać na receptor już związany z histaminą, więc w przypadku alergii, która już istnieje, będą miały słaby efekt. Mogą jednak uniemożliwić jego rozwój. U zwierząt są one bardzo słabo wchłaniane, w związku z czym ich dawki znacznie przekraczają dawki u ludzi, podczas gdy są one mniejsze niż 30% zwierząt, więc nie należy na nich polegać. W tym samym czasie są całkowicie nieszkodliwe. Przy stosowaniu z kwasami tłuszczowymi i hormonami mogą wykazywać synergizm - wzajemne wzmocnienie działania, to znaczy, dawkę można zmniejszyć.

Kortykosteroidy

Glukokortykoidy skutecznie wpływają na swędzenie, podczas gdy mają niespecyficzne działanie przeciwzapalne i hamują (hamują) syntezę białek zapalnych.

Lekami pierwszego wyboru są prednizon i metyloprednizolon. Ich średni czas działania wynosi półtrwania, 12-36 godzin. Im silniejszy hormon, tym wyraźniejsze są efekty uboczne (deksametazon). Psy często mają efekty uboczne (krwawe wymioty), więc nie zaleca się przedłużania dawek hormonów. Im dłużej stosowany jest lek hormonalny w leczeniu, tym wolniej będzie on później anulowany, ponieważ zatrzymanie hormonu w tej samej ilości może spowodować zespół odstawienia. Pożądane jest połączenie leczenia hormonalnego (z tymi samymi kwasami tłuszczowymi, środkami przeciwhistaminowymi, miejscowymi terapiami) w celu skrócenia czasu trwania leczenia. Terapia lekami hormonalnymi zawsze zaczyna się od maksymalnych dawek, a następnie ich redukcji do minimum skutecznego, a nie odwrotnie.

Efekty uboczne

Działania niepożądane mogą obejmować zmiany w zachowaniu, wymioty, biegunkę, a najczęściej poliurię (zwiększenie wydalania moczu) i polidypsję (zwiększone pragnienie).

Przy długotrwałym leczeniu może rozwinąć się szereg skutków ubocznych:

  • Wtórne infekcje
  • Osteoporoza
  • Zanik mięśni
  • Steroidowe zapalenie wątroby, zapalenie trzustki
  • Tłumienie nadnerczy
  • Przyrost wagi
  • Obwisły brzuch
  • Cukrzyca
  • Zaćma

To wszystko potwierdza raz jeszcze, że przebieg leczenia powinien być jak najkrótszy.

Ze skóry:

  • Atrofia
  • Wtórne infekcje
  • Łysienie
  • Słabe gojenie się ran
  • Krwotok

Zwierzę, które jest na kursie leczenia hormonalnego, powinno być regularnie monitorowane przez weterynarza i znajdować się pod czujnym nadzorem gospodarza.

Kontakt z zapaleniem skóry

Oprócz trzech najczęstszych reakcji alergicznych wymienionych powyżej, istnieją takie alergie u psów jak kontaktowe zapalenie skóry.

Przyczyny

Patogeneza tej alergii jest następująca: pyłki, materiały roślinne, zwierzęce lub sztuczne, farby do tkanin, środki czyszczące i dezynfekujące, leki przeciwpasożytnicze (obroża pcheł z diclofos), mydło, szampon, metale mogą powodować reakcję alergiczną po bezpośrednim kontakcie. Oznacza to, że ten bezpośredni kontakt musi zostać powtórzony, aby podejrzewać, że ten konkretny alergen wywołuje reakcję. Czasami kontaktowe zapalenie skóry można zaobserwować u psów, które bardzo lubią kopać. Od ciągłego pocierania twarzy po ziemi skóra ulega zapaleniu i następuje reakcja alergiczna.

Objawy i leczenie

Objawy kliniczne są następujące: rumień, plamka, postać grudek w miejscu kontaktu i ten obszar swędzi. Rozpoznanie można ustalić poprzez wyeliminowanie alergenu, a następnie ponowne wywołanie reakcji alergicznej. Leczenie polega na wyeliminowaniu alergenu i miejscowym leczeniu zmiany.

Wysypki od leków, reakcja alergiczna na pasożyty i / lub stawonogi, zapalenie alergiczne spowodowane działaniem hormonów płciowych, alergiczna ropne zapalenie skóry są znacznie rzadsze.

Rozwój atopowego zapalenia skóry u psów

Atopowe zapalenie skóry u psów jest jednym z najczęstszych problemów w hodowli psów. Współczesne warunki środowiskowe doprowadziły do ​​zwiększenia liczby chorób alergicznych wśród zwierząt.

Atopowe zapalenie skóry wywołuje nadwrażliwość na alergeny. Nie jest przenoszony z jednego zwierzęcia na drugie, ale jest przenoszony genetycznie, co zostało udowodnione w licznych badaniach, dlatego należy je leczyć na podstawie wywiadu.

Przyczyny choroby

U psów zapalenie skóry zwykle objawia się po raz pierwszy od roku do trzech lat, dotykając do 15% zwierząt, niezależnie od płci zwierzęcia.

Najczęstsze przyczyny atopowego zapalenia skóry to:

  • predyspozycje genetyczne;
  • wszelkiego rodzaju alergeny (pyłki roślin kwiatowych, roztocza kurzu i kurzu, produkty odpadowe pcheł itp.);
  • warunki klimatyczne w miejscu zamieszkania psa, wpływające na ścieżkę penetracji patogenów;
  • mikroklimatyczne otoczenie psa;
  • przewlekłe choroby, których nasilenie wywołuje atopowe zapalenie skóry u psów.

Ważne jest, aby pamiętać, że zapalenie skóry wywołane przez pchły występuje u prawie każdego zwierzęcia, szczególnie u osób, które nie są odpowiednio opiekuńcze przez gospodarza.

Rodzaje reakcji alergicznych u psów

  1. Przede wszystkim jest to atopowa postać zapalenia skóry na ukąszenia pcheł, często nazywana pchłowym zapaleniem skóry. Aż do 80% zwierząt cierpi właśnie z tej formy.
  2. Drugie miejsce należy do pokrzywki, która pojawia się w wyniku natychmiastowej reakcji, której towarzyszy silny świąd i obrzęk.
  3. Istnieje także kontaktowy typ alergicznego zapalenia skóry, który rozwija się poprzez bezpośredni kontakt psa z alergenem. Ponadto występuje alergia pokarmowa występująca w przypadku nadwrażliwości na niektóre pokarmy, która może wystąpić niespodziewanie.

Największym problemem jest rozwój atopowego zapalenia skóry. Pomimo dziedzicznego charakteru zapalenia skóry, sposoby jego przenoszenia nie są w pełni zrozumiałe.

Diagnostyka

Ważną rolą w rozpoznawaniu choroby u psów jest wyjaśnienie historii, która dostarczy odpowiedzi na pytanie o alergiczny charakter choroby. Ponadto w tym przypadku prawdopodobieństwo zidentyfikowania alergenu jest wysokie. Dane dotyczące reakcji psa i jego zachowania pozwolą na odpowiednie leczenie atopowego zapalenia skóry u psów.

Przede wszystkim konieczne jest wyjaśnienie następujących informacji o właścicielu zwierzęcia:

  • potwierdzona podatność psów na choroby dermatologiczne;
  • przewlekłe objawy zapalenia skóry z częstymi nawrotami;
  • czas trwania choroby;
  • wiek, w którym po raz pierwszy pojawiło się zapalenie skóry;
  • nasilenie objawów;
  • zależność od pory roku;
  • informacje o innych osobach z jednego miotu;
  • odpowiedzi na terapię.

Ponadto, jeśli wyjaśnienie historii należy sprawdzić u właściciela psa:

  • obecność innych zwierząt w domu;
  • jak karmienie zwierząt domowych;
  • sposób chodzenia i możliwość życia na ulicy;
  • wykonywanie zabiegów pasożytniczych;
  • charakter miotu;
  • wcześniejsze interwencje terapeutyczne i ich skuteczność.

Po dokładnym przebraniu historii konieczne jest odróżnienie atopowego zapalenia skóry od innych chorób:

  • uczulenie na ukąszenia pcheł;
  • alergie pokarmowe;
  • kontaktowe zapalenie skóry;
  • świerzb;
  • malassezny zapalenie skóry itp.

Kolejnym etapem diagnozy jest wzrokowa kontrola zwierząt i testy laboratoryjne:

  • złomowanie skóry jest dokładnie badane;
  • ogólne badania moczu, potasu i krwi są zalecane;
  • badania krwi dla biochemii;
  • ustalenie mikroflory grzybów;
  • Zaleca się określenie poziomu hormonów we krwi.

Ponadto, aby uzyskać jak najdokładniejsze wyniki, piesowi przepisuje się ścisłą dietę przez 6-12 tygodni. Odpowiedzialność za przestrzeganie diety zależy wyłącznie od właściciela. Ta metoda badania pozwala wykluczyć alergie pokarmowe.

Na podstawie tych informacji lekarz weterynarii określa objawy choroby.

Objawy atopowego zapalenia skóry u zwierząt

Co do zasady objawy choroby wyrażane są w 6 głównych objawach, z których 3 są poważne, a kolejne 3 są dodatkowe.

  1. Obecność uporczywego świądu, w którym zwierzę swędzi cały czas.
  2. Liczne uszkodzenia skóry w kufie i palcach (na zdjęciu), co prowadzi do pęknięć w skórze, pęknięć, procesów ropnych, przebarwień i pojawiania się wrzodów.
  1. Pojawienie się liszajowania ogniskowego z powodu drapania.
  • pies ma stałą suchość skóry;
  • jeśli alergen jest znany, reakcja zwierzęcia jest natychmiastowa;
  • po badaniu określa się zewnętrzną postać zapalenia ucha środkowego;
  • obecność powierzchownych objawów zakażenia gronkowcami.

Ten objaw wskazuje na dziedziczną naturę rozwoju zapalenia skóry, która pozwala na przypisanie odpowiedniego leczenia.

Kryteria nasilenia atopowego zapalenia skóry u psów

Nasilenie choroby zależy od czasu trwania zaostrzeń, czasu trwania remisji i obszaru zmiany:

  • w przypadku łagodnego atopowego zapalenia skóry objawy pojawiają się nie więcej niż 2 razy w roku przez 2-3 tygodnie;
  • umiarkowany etap choroby charakteryzuje się dłuższym przebiegiem (1-2 miesiące) nie więcej niż 3-4 razy w roku;
  • ciężki rozwój zapalenia skóry charakteryzuje się długim przebiegiem (ponad 2 miesiące) i obserwuje się go ponad 4 miesiące w roku.
  • z łagodną remisją atopowego zapalenia skóry w ciągu ostatnich 6-8 miesięcy;
  • umiarkowany etap charakteryzuje się 6-8 miesięczną remisją;
  • w przypadku ciężkiej choroby remisja może trwać nie dłużej niż 30 dni lub jest całkowicie nieobecna.
  • łagodny - charakteryzuje się pojedynczymi ograniczonymi plamami (na zdjęciu);
  • umiarkowany jest określany przez liczne zmiany skórne;
  • ciężkie - występują liczne zmiany skórne, które mogą się połączyć w jeden rozległy obszar z przejściem do erytrodermii.

Zgodnie z nasileniem atopowego zapalenia skóry u zwierząt, rozważa się najbardziej optymalne leczenie.

Leczenie atopowego zapalenia skóry u psów

Z reguły leczenie choroby u psów odbywa się w domu. Przede wszystkim należy wyeliminować wszystkie kontakty z alergenem. Czasami wymaga to zmiany miejsca zamieszkania i całkowitej zmiany w życiu zwierzęcia. Ważne jest, aby przeprowadzać terminowe przetwarzanie przeciwko pasożytom, wykonywać czyszczenie na mokro i wietrzenie w pomieszczeniach.

W praktyce weterynaryjnej istnieje wiele leków do leczenia zwierząt.

Najczęściej wyznaczane:

  • kortykosteroidy - Prednisolon, Dexamizaton, Methylprednisolone;
  • leki przeciwhistaminowe - Suprastin, Benadril, Fenistil, Zyrtec, Tavegil, Peritol;
  • tricykliczne leki przeciwdepresyjne - Pyrazidol, Trimipramin, Amitryptylina, Toloxaton.

Ponadto, w leczeniu zwierząt można podawać wielonienasycone kwasy tłuszczowe, które należy przyjmować 1 raz dziennie w dawce przepisanej przez weterynarza.

Środki zapobiegawcze

Atopowe zapalenie skóry u psów nie stanowi zagrożenia dla ich życia. Jednakże, jeśli choroba nie jest leczona w odpowiednim czasie, stan zwierzęcia może zmienić się w ciężką postać z masą wtórnych objawów i wzrost odurzenia organizmu. W szczególnie trudnych przypadkach, gdy nie można wyleczyć atopowego zapalenia skóry za pomocą żadnego leku, przeprowadza się eutanazję.

  1. Ważne jest dbanie o psa. Terminowo kąpać zwierzę i przetwarzać je z pasożytów. Ponadto nie należy przekarmiać psa i oferować mu jedzenia, które karmi właściciela. Może to niekorzystnie wpłynąć na jego trawienie, aw rezultacie wywołać reakcję alergiczną.
  2. Aktywność fizyczna ma ogromne znaczenie dla zwierzęcia, dlatego zaleca się więcej czasu na spacery ze zwierzęciem na świeżym powietrzu.

Trzeba wiedzieć, że wraz z rozwojem atopowego zapalenia skóry u psów konieczna jest obowiązkowa konsultacja z lekarzem weterynarii i zaleca się przeprowadzanie badania kontrolnego co najmniej raz na 2 miesiące. Po wyzdrowieniu badanie przeprowadza się co 12 tygodni.

Ważne jest, aby pamiętać, że wszystkie zabiegi medyczne mogą być wykonywane tylko po badaniu lekarskim. Zapobiega to rozwojowi niepożądanych efektów podczas leczenia.

ARTYKUŁ JEST W RUBRIC - choroby, zapalenie skóry.

Rodzaje zapalenia skóry u psów: jak wyglądają i jak leczyć

Jedną z najczęstszych chorób skóry u psów jest zapalenie skóry, takie choroby mogą rozwijać się nawet przy dobrych warunkach utrzymywania zwierzęcia. Tego rodzaju choroby najczęściej dotykają rasy takie jak dalmatyńczyki, rottweilery, dobermany, labradory, shar pei setery i buldogi. Różne typy skóry u psów mogą być wywoływane przez pasożyty lub mogą być wynikiem kontaktu z alergenami.

Główne typy zapalenia skóry u psów i ich leczenie w domu

Acralne zapalenie skóry (ziarniniak). Acralne zapalenie skóry występuje z powodu częstego lizania.

Główne powody takiego częstego lizania obejmują choroby bakteryjne lub grzybicze, zmiany kleszczowe, urazy, alergie, nowotwory, histiocytoma, choroby układu mięśniowo-szkieletowego (uszkodzenie stawów, itp.).

Wszystkie te choroby powinny być co najmniej wykluczone lub wyleczone przed zastosowaniem leków, które wpływają na zachowanie zwierzęcia. Ta choroba występuje częściej u psów dużych ras w średnim wieku.

Rasy psów, takie jak Dobermany, Labradory i setery są najbardziej podatne na to zapalenie skóry.

Zmiany są pojedynczymi gęstymi blaszkami, guzkami, często z owrzodzoną powierzchnią.

Przed leczeniem zapalenia skóry u psów zaleca się przeprowadzenie badań laboratoryjnych, w tym skrobania skóry, biopsji skóry, testów na grzyby i bakterie, w celu dokładniejszej diagnozy.

W przypadku urazów z wtórną infekcją bakteryjną należy stosować antybiotyki na podstawie wyników badań kulturowych i określenia czułości mikroflory u nich w ciągu 4 miesięcy.

W leczeniu acralnego zapalenia skóry u psów zaleca się stosowanie leków psychotropowych. Spośród leków przeciwlękowych, fenobarbiton jest najskuteczniejszy w dawce 2-6 mg / kg 2 razy dziennie lub diazepam w dawce 0,2 mg / kg 2 razy dziennie. Hydroksyzynę można stosować w dawce 2 mg / kg 3 razy dziennie.

Ponadto wskazane są tricykliczne leki przeciwdepresyjne. Najczęściej amitryptylinę przepisuje się w dawce 1-3 mg / kg 3 razy dziennie lub klomipraminę w dawce 2 mg / kg raz na dobę.

Czas trwania leczenia wynosi co najmniej 3 tygodnie.

Aby jak najszybciej wyleczyć acralowe zapalenie skóry u psów, zaleca się stosowanie fizycznych metod zapobiegania lizaniu, stosowanie specjalnych kołnierzy lub bandażowanie.

Z miejscowym leczeniem przepisane leki kortykosteroidowe. Należy pamiętać, że można z nich korzystać tylko na kursach krótkoterminowych. Nie należy ich stosować, jeśli występuje infekcja. W ciężkich przypadkach istnieje potrzeba chirurgicznej naprawy uszkodzeń. Po tymczasowej poprawie, szkoda jest często formowana ponownie.

Radioterapia ma ograniczone zastosowanie. Zaleca się stosowanie metody kriochirurgicznej.

Atopowe zapalenie skóry.

Atopowe zapalenie skóry u psów występuje na tle genetycznych predyspozycji do rozwoju alergicznej choroby skóry, wywołanej przez nadwrażliwą reakcję na alergeny środowiskowe. Uważa się, że pasożyty, infekcje wirusowe i szczepienia mogą przyczyniać się do zwiększenia wrażliwości na alergeny środowiskowe. Alergeny przedostają się do organizmu psa przez skórę, wdychane lub połykane.

Choroba ta dotyka zwierząt w wieku od kilku miesięcy do 7 lat. W większości przypadków początek choroby ma charakter sezonowy, ale w przyszłości psy chorują przez cały rok. Teriery, Labradory i Retriever są najbardziej podatne na atopowe zapalenie skóry.

W atopowym zapaleniu skóry występuje swędzenie, które wpływa na obszar kufy, dystalne kończyny i zewnętrzną powierzchnię stawów łokciowych.

Jak pokazano na zdjęciu, w atopowym zapaleniu skóry pies ma również obszar brzucha:

Choroba jest wyrażana w wyjątkowo niespokojnym zachowaniu się zwierzęcia, które ociera się o otaczające przedmioty i drapie problematyczne obszary łapą. Często psy mają objawy atopowego zapalenia skóry, takie jak zapalenie zewnętrznego przewodu słuchowego i zapalenie spojówek. Ponadto występuje ostre, wilgotne zapalenie skóry. W wielu przypadkach obserwuje się zakażenie grzybicze.

Objawy ogólnoustrojowe są rzadko obserwowane: mogą wystąpić choroby żołądkowo-jelitowe i astma.

Aby uzyskać dokładniejszą diagnozę zaleca się wykonanie testu wewnątrzskórnego, który jest uważany za najlepszy test alergenowy dla psów.

Często pies wymaga leczenia przez całe życie. Ważne jest, aby unikać kontaktu z alergenami.

Zdarzają się sytuacje, gdy bardzo trudno jest całkowicie ograniczyć kontakt zwierzęcia z alergenami, ale zmiana miejsca pobytu może znacznie zmniejszyć występowanie alergii. Na przykład, jeśli jesteś uczulony na roztocze kurzu domowego, pies powinien być umieszczony na zewnątrz.

W miejscowym leczeniu atopowego zapalenia skóry u psów stosuje się leki przeciwświądkowe: roztwory chłodzące zawierające mentol, itp. Stosuje się również preparaty przeciwhistaminowe: clemensin w dawce 0,1 mg / kg raz dziennie, hydroksyzyna w dawce 2,2 mg / kg doustnie 3 razy dziennie lub chlorofeniraminę w dawce 0,4 mg / kg 3 razy dziennie. Bardzo ważne jest, aby włączyć do diety kwasów tłuszczowych psa.

Zaleca się leczenie ogólnoustrojowe glikokortykosteroidami: prednizon w dawce 1 mg / kg mc. Raz dziennie przez 7-10 dni, aż objawy znikną całkowicie, a następnie co drugi dzień w niższej dawce w celu utrzymania stanu.

Konieczne jest ostrożne stosowanie tego leku, zwłaszcza jeśli występuje tendencja do rozwoju infekcji bakteryjnej.

Wirusowe krostkowe zapalenie skóry.

Ten rzadki rodzaj psiego zapalenia skóry wywoływany jest przez paramyksowirusa.

Źródłem zakażenia są chore zwierzęta. Wirus rozprzestrzenia się za pomocą zainfekowanych strupów i skorup.

Objawy tego typu zapalenia skóry u psów są podobne do ostrego mokrego zapalenia skóry: powstają wrzody, które później pokrywają się skorupami. Główną lokalizacją jest obszar kufy i ust.

Przy pierwszych oznakach choroby przepisywany jest krem ​​przeciwbakteryjny, który powinien być stosowany miejscowo na dotknięte chorobą obszary skóry psa 2 razy dziennie przez 14 dni. Glukokortykoidy są przeciwwskazane.

Zobacz, jak na tych zdjęciach traktowane jest wirusowe zapalenie skóry u psów:

Zapalenie skóry w obszarze nosa z powodu promieniowania słonecznego.

Ta choroba jest reakcją fototoksyczną obserwowaną na słabo zabarwionej skórze w obszarze nosa psa. Depigmentacja skóry w obszarze nosa może wystąpić naturalnie, a także wtórnie po urazach lub stanach zapalnych.

Uszkodzenia mogą występować na dowolnym obszarze kufy, gdzie włosy są rzadkie lub skóra jest słabo zabarwiona.

Pierwotne zmiany chorobowe pojawiają się jako rumień i łuski. W chronicznych zmianach, powstawanie skorup i wrzodów. Następnie pozostań bliznami. Zmiany mogą przekształcić się w nowotwory.

Podczas diagnozowania ważne jest, aby wykluczyć toczeń rumieniowaty układowy, pemphigus w kształcie liścia, zapalenie skórno-mięśniowe, grzybicę skóry, aseptyczną eozynofilową furunculosis, zapalenie skóry spowodowane użyciem leków i nowotworów.

Dla dokładniejszej diagnozy zalecana jest biopsja skóry.

Aby leczyć ten typ zapalenia skóry u psów w domu, dotknięte obszary, 2 razy dziennie przez 3 dni, muszą być leczone żelami opartymi na antybiotykach i lekach steroidowych (na przykład betametazon i kwas fusydowy) i chloroheksydynie. Zaleca się również stosowanie szamponów antybakteryjnych.

Ponadto, prednizon jest pokazany w dawce 1 mg / kg 1 raz dziennie przez 7-10 dni.

Zapalenie skóry spowodowane alergią pcheł.

Zapalenie pcheł jest bardzo rozpowszechnione u psów różnych ras. Towarzyszy mu swędzenie spowodowane reakcją na ślinę pchłą, która zawiera co najmniej 15 potencjalnie alergicznych składników. Psy, które nie mają reakcji alergicznej, są odporne na uszkodzenia pcheł i mają minimalne objawy kliniczne.

U psów cierpiących na alergie na pchły obserwuje się różne stopnie reakcji alergicznych i nadwrażliwość skóry.

Najbardziej podatny na choroby psów w wieku od 3 do 5 lat.

W ostrym zapaleniu skóry pcheł u psów występują objawy, takie jak swędzące, skorupiaste grudki i obszary ostrego mokrego zapalenia skóry. Przewlekła postać choroby charakteryzuje się łysieniem, przebarwieniem okolicy lędźwiowo-krzyżowej i powierzchni brzucha.

Jak pokazano na zdjęciu, przy pchłowym zapaleniu skóry u psów obserwuje się czasami włókniste swędzące guzki:

Zwykle nie ma to wpływu na obszar uszu, kończyn i kufy.

Każdy przypadek tej choroby powinien być traktowany indywidualnie, biorąc pod uwagę rasę zwierząt i nasilenie choroby.

W przypadku profilaktyki konieczne jest podjęcie działań w celu dezynsekcji terytorium, na którym mieszka pies (w ogrodzie, na dziedzińcu itp.). Jako insektycydy można stosować dichlorfos lub permetrynę.

Leczenie systemowe pchlego zapalenia skóry u psów powinno być prowadzone za pomocą obroży pcheł, specjalnych szamponów itp.

Glukokortykoidy są stosowane w terapii lekowej. Prednison jest podawany w dawce 1 mg / kg na dobę przez 7-10 dni. Następnie można zmniejszyć dawkę i stosować lek co drugi dzień. Ponadto zaleca się podawanie psom leków przeciwhistaminowych (na przykład cefaleksyny w dawce 20 mg / kg 2 razy dziennie). Czas leczenia alergicznego pchlego zapalenia skóry u psów wynosi 10-14 dni.

Jak leczyć inne zapalenie skóry u psów

Nadwrażliwość kontaktowa.

Choroba ta jest rzadko występującym zapaleniem skóry u psów, objawiającym się alergiczną, wypryskowato-grudkową reakcją, która ma wpływ na obszary z rzadkimi włosami psa. Alergia kontaktowa różni się od kontaktowego zapalenia skóry wywołanego przez drażniące. Przyczyną rozwoju reakcji są często różne rośliny, metale, środki do czyszczenia dywanów itp.

Może również wystąpić miejscowa reakcja nadwrażliwości na leki.

Ta choroba dotyczy psów wszystkich ras. W obecności jedynego chorego zwierzęcia w domu można założyć nadwrażliwość, a jeśli kilka zwierząt choruje, następuje reakcja na drażniące substancje.

Zmiany występują na bezwłosych obszarach ciała psa.

W ostrym początku choroby pojawiają się grudki i krosty o różnym nasileniu.

Zwróć uwagę na zdjęcie - przy przewlekłym alergicznym zapaleniu skóry u psów obserwuje się różne zmiany pigmentacyjne i łysienie:

Zaleca się unikać kontaktu zwierzęcia z alergenem.

Przyjmowanie glukokortykoidów pokazano w dawce, która zależy od ciężkości choroby i od rasy psa.

Minimalna dawka prednizonu wynosi zwykle 1 mg / kg doustnie co drugi dzień. W miejscowym leczeniu atopowego zapalenia skóry u psów należy unikać stosowania silnych leków steroidowych.

Leiszmanioza.

Choroba ta jest szczególnym rodzajem zapalenia skóry, które rozprzestrzeniają się komary zasysające krew. Głównie młode psy są podatne na leiszmaniozę.

Kiedy pojawia się leiszmanioza, powstają łuski, zwłaszcza w kończynach i głowie. Ponadto pojawiają się owrzodzenia, głównie w miejscach o największym ciśnieniu, w obszarach przejścia skóry w błony śluzowe, w okruchy łapy iw okolicy małżowiny usznej. Często powstają krosty i guzki skóry. Oprócz objawów skórnych występują inne zaburzenia: utrata masy ciała, hipertermia, kulawizna.

Po potwierdzeniu objawów leczenia tego zapalenia skóry u psów, antymonian meglumininy podaje się dożylnie lub podskórnie w dawce 100 mg / kg na dobę przez 2 tygodnie. Ponadto pentamidyna jest podawana domięśniowo w dawce 4 mg / kg co drugi dzień przez 15 dni. Rokowanie jest zwykle złe, ponieważ często występują nawroty. Chore zwierzę zaleca się uśpić.

Aby wykonać iniekcję domięśniową, należy zamocować psa tak, aby nie drgnął podczas wstrzyknięcia, w przeciwnym razie może dojść do złamania igły.

Musisz chwycić ud lew zwierzęcia, podzielić wzrokowo na cztery części i wybrać pierwszą ćwiartkę ogona. Rozłóż włosy i prostopadle do powierzchni uda, aby wprowadzić igłę w mięsień na głębokość około 2-3 cm Głębokość włożenia igły zależy od grubości warstwy tłuszczu podskórnego. Możesz także wykonać zdjęcia w mięśniach barku.

Zapalenie skóry kukurydzy.

W przypadku tej choroby dochodzi do powstawania odcisków, które są następnie zranione. To prowadzi do dodania infekcji.

Corny dermatitis występuje, ponieważ pies jest umieszczony na twardym łóżku z drewna lub betonu. Duże rasy psów są najbardziej podatne na tę chorobę.

Na uszkodzonych obszarach tworzą się wrzody i przetoki. Granuloma może również pojawić się z powodu wprowadzenia włosów jako ciała obcego.

Podczas diagnozy ważne jest, aby wykluczyć nużycę, grzybicę skóry, zapalenie naczyń i przewlekłą świerzb.

Dla dokładniejszej diagnozy zaleca się biopsję skóry i cytologię zmian.

Spójrz na objawy takiego zapalenia skóry u psów na tych zdjęciach:

Do leczenia stosuje się antybiotyki (np. Cefaleksyn w dawce 20 mg / kg 2 razy dziennie). Czas leczenia wynosi 10-14 dni.

Przebieg leczenia wynosi co najmniej 2 tygodnie.

Lokalnie zaleca się stosowanie maści mupirocynowej codziennie przez 7 dni.

Ostre wilgotne zapalenie skóry.

Choroba ta najczęściej obserwuje się latem i jesienią. Psy wszystkich ras są nim objęte. Głównymi przyczynami ostrego zapalenia skóry są alergie, ektopasożyty, uraz, zapalenie ucha zewnętrznego i słaba lub niewłaściwa pielęgnacja włosów zwierzęcia.

W ostrym mokrym zapaleniu skóry skóra wygląda jakby została oderwana, sącząca się z krwiożercą lub ropą. Wokół rany występuje utrata włosów.

Zobacz, jak wygląda ten typ zapalenia skóry u psów na zdjęciu:

Najpierw musisz wyciąć dotknięty obszar skóry. Jeśli zwierzę jest niespokojne, zaleca się podanie psom środków uspokajających przed rozpoczęciem pielęgnacji. Aby zapobiec porysowaniu, należy nałożyć na psa specjalny kołnierz.

W leczeniu takiego zapalenia skóry u psów w domu, dotknięte obszary 2 razy dziennie przez 3 dni muszą być leczone żelami opartymi na antybiotykach i preparatach steroidowych (na przykład betametazon i kwas fusydowy) i chloroheksydynie. Zaleca się również stosowanie szamponów antybakteryjnych.

Ponadto wykazano krótkotrwałe leki steroidowe (na przykład prednizon w dawce 1 mg na 1 kg masy ciała psa) raz dziennie przez 7-10 dni.

Piotraumatic dermatitis.

Piotraumatic dermatitis przypomina ostre ostre zapalenie skóry, ale w tym przypadku proces infekcji jest głębszy. Choroba jest wynikiem rozwoju infekcji z powierzchni skóry. Psy rasy Golden Retriever i Labrador Retriever są najbardziej wrażliwe.

Przy piotraumatycznym zapaleniu skóry skóra na dotkniętych obszarach staje się pogrubiona, często tworzą się płytki. Obecność grudek i krost wskazuje na głęboką infekcję.

Antybiotyki (na przykład cefaleksyna w dawce 20 mg / kg, 2 razy dziennie) są stosowane w leczeniu pyotraumatycznego zapalenia skóry u psów. Czas leczenia wynosi 10-14 dni.

Dobry efekt dają specjalne antybakteryjne szampony.

Pododermatit.

Choroba ta charakteryzuje się pojawieniem się pęcherzyków i powstawaniem wrzodów w obszarze łapy (głównie w strefach międzypalcowych). W pojedynczych zmianach skórnych mogą występować różne ciała obce (nasiona trawy, trawa itp.) I obrażenia.

W przypadku wielu zmian na różnych łapach najczęstsze przyczyny to infekcje alergiczne, grzybicze lub bakteryjne, zmiany kleszczami i innymi pasożytami oraz nowotwory charakterystyczne dla cech anatomicznych rasy (głównie w pekińsku i buldożkach).

Buldog angielski, dog niemiecki, angielski bulterier, bokser, owczarek niemiecki, labrador retriever, golden retriever są najbardziej podatne na pododermatit.

Gdy poddermatit dotyczył głównie kończyn przednich. Rumień pojawia się z guzkami, przetokami, które czasami krwawią. Zasadniczo uszkodzenie jest bolesne, więc często pies jest kulawy.

W przypadku pojedynczych zmian, spłukać obszary problemowe rozcieńczoną chloroheksydyną.

W przypadku wielu zmian stosuje się antybiotyki (np. Cefaleksyn w dawce 20 mg / kg 2 razy dziennie). Czas leczenia wynosi 10-14 dni.

W przypadku pododermatitis może czasami dojść do wtórnego zakażenia, które należy wyeliminować przed rozpoczęciem leczenia przeciwzapalnego.

W leczeniu tego typu zapalenia skóry u psów zaleca się stosowanie leku, takiego jak maść na bazie Mupirodinu, który należy stosować 2 razy dziennie przez 10 dni. Jest stosowany głównie w leczeniu wczesnych zmian powierzchownych oraz jako terapia podtrzymująca w przypadku wielokrotnego leczenia głębokiej infekcji.

Ponadto, prednizon podaje się w dawce 1 mg / kg na dobę przez 10 dni.

Objawy i leki stosowane w leczeniu tego typu zapalenia skóry u psów pokazano na zdjęciu:

Uncinaria.

Uncinariosis to zapalenie skóry, które powstaje w wyniku zmian larw nicieni, które przenikają przez skórę, uszkadzając ją w miejscu jej wprowadzenia. Larwy występują najczęściej w glebie wiosną i jesienią.

W tej chorobie obserwuje się zmiany grudkowe na skórze psa w obszarach kontaktu z ziemią, zwłaszcza na stopach, klatce piersiowej i brzuchu.

W palcach występują przewlekłe zmiany w postaci obrzęku i łysienia. Obserwuje się swędzenie, które jest przyczyną niespokojnego zachowania psa. Czasami następuje zapalenie stawów międzypaliczkowych.

Aby zapobiegać, konieczne jest podjęcie działań w celu poprawy warunków higienicznych, szybkiego usuwania kału z miejsc chodzących psów.

W leczeniu i profilaktyce tego zapalenia skóry u psów zaleca się stosowanie leków przeciw robakom, a także fenbendazolu w dawce 20 mg / kg raz na dobę. Przebieg leczenia wynosi 10 dni.

Acrodermatitis.

Acrodermatitis to dziedziczna choroba bulterierów. Uważa się, że ta choroba wiąże się z nieprawidłowościami w wymianie cynku u psa. Wykryto chorobę u urodzenia szczeniąt.

Objawy skórne przejawiają się w postaci nadmiernego rogowacenia przez kredki łap, prowadząc do ropnego zapalenia gałki ocznej.

Często powstały wrzodziejące zmiany w uszach i kufie. Z powstałych owrzodzeń zaobserwowano absolutorium. Często występuje wtórna choroba bakteryjna.

Obserwowane są nie tylko objawy skórne, ale także ogólnoustrojowe. Szczenięta stają się słabe, trudno je przeżuć i połknąć. Występuje opóźnienie wzrostu. Początkowo psy wykazują agresję, ale potem stają się apatyczne i senne. Często dochodzi do biegunki, łączą się infekcje górnych dróg oddechowych. Średnia długość życia chorych szczeniąt to 7 miesięcy.

Zobacz, jak ten typ zapalenia skóry wygląda u psów:

Dla dokładniejszej diagnozy zalecana jest biopsja skóry.

Objawowe leczenie jest konieczne w przypadku wtórnych infekcji.

Czytaj Więcej O Psach

Historia rasy Mops

Treść Mopsy są bardzo przyjazną i popularną rasą psów w naszym kraju, która jest bardzo mocno przywiązana do właściciela i wszystkich członków rodziny. Takie dekoracyjne zwierzęta charakteryzują się bardzo zabawnym i oryginalnym wyglądem zewnętrznym, a także wieloma legendami i mitami otaczającymi ich pochodzenie.

Mój pies stróżujący

Treść Dog Blog - My WatchdogCane CorsoNawet starożytni artyści malowali sceny z życia starożytnego Rzymu na swoich płótnach i grafikach. Na tle wydarzeń przedstawionych w wielu pracach można zobaczyć wizerunek Cany Corso - silnego, nieustraszonego i pięknego psa.