Rasy

Dlaczego zwierzak traci wełnę: najczęstsze przyczyny i leczenie łysienia u psów

Zdrowy pies można zobaczyć natychmiast: wesoły spacer, żywy wygląd, ale głównym znakiem jest piękny i lśniący płaszcz. Płaszcz jest ważny w życiu zwierzaka. Zgodnie z jego stanem, możliwe jest ustalenie, czy zwierzę ma problem zdrowotny. Dlatego każdy właściciel musi wiedzieć, czym jest łysienie u psów, aby móc je zidentyfikować na wczesnym etapie, aby szukać pomocy w czasie.

Opis choroby

Łysienie jest bolesnym stanem, w którym dochodzi do całkowitej lub częściowej utraty włosów. Najczęściej dotyczy to dystalnych kończyn, głowy i szyi. Skóra w obszarze łysienia wygląda normalnie, chociaż plamy pigmentowe są czasami widoczne. Psy i suki są chore. W strefie ryzyka zwierzęta w wieku powyżej 5 lat.

Wszystkie rasy są narażone na łysienie, ale psy z gęstym podszerkiem są podatne na to genetycznie: Akita Inu, Samoyed, Malamute, Husky, Szpic Pomorski, Chow Chow i Pudel.

Przyczyny i grupa ryzyka

Istnieją dwa rodzaje przyczyn łysienia u psów:

Możesz je odróżnić według lokalizacji. W przypadku zaburzeń endokrynologicznych łysiny zazwyczaj tworzą się symetrycznie. Przy niehormonalnej naturze patologii, łysienie znajduje się chaotycznie.

Hormonalne przyczyny łysienia obejmują:

  • Zespół Cushinga (zwiększone stężenie kortyzolu we krwi);
  • nadmiar lub brak produkcji estrogenu;
  • hormon wzrostu niezbilansowany;
  • niedoczynność tarczycy (niedobór hormonu tarczycy).

Łysienie endokrynne występuje najczęściej u starszych psów. Charakteryzuje się rozległymi, rozproszonymi, łysymi plamami, które powodują podrażnienie i swędzenie.

  • złe odżywianie;
  • infekcje grzybicze lub bakteryjne;
  • alergia (lek, kontakt, jedzenie, ukąszenia owadów wysysających krew);
  • choroby pasożytnicze;
  • wpływ ektopasożytów (kleszcze rodzaju Demodex, Sarcoptes);
  • zapalenie gruczołów skórnych.
Złe odżywianie jest częstą przyczyną łysienia, ponieważ sierść zależy od poziomu witaminy B, C i biotyny we krwi.

Najczęstszą przyczyną niedoboru tych składników jest to, że właściciele trzymają psa na naturalnej diecie, zapominając o wprowadzeniu warzyw do diety. Zwierzę je tylko zboża z dodatkami mięsnymi i kościami, nie pobierając niezbędnych minerałów, witamin i pierwiastków śladowych. Z reguły łysienie rozwija się stopniowo. Łatwo jest określić przez przerzedzenie podkładu, chronić włosy, ich matowy kolor.

Infekcje grzybicze są charakterystyczne dla ras pomarszczonej skóry (mopsy, Shar pei, Buldogi angielskie). Fałdy skóry są słabo wentylowane i zbierają wilgoć, co stwarza warunki do rozwoju bakterii. Przyczyną łysienia staje się grzyb drożdżakowy, który atakuje włosy w pachach, z tyłu uszu, w samych fałdach.

Reakcje alergiczne są dziś częstsze u psów. Często jest to spowodowane zmianą karmy, niskiej jakości szamponem lub niewłaściwym odżywianiem. Nawet kwitnący pyłek może powodować alergie i utratę włosów.

Infekcje pasożytnicze powodują łysienie psa u psów, tj. łyse plamy powstają przez małe ogniska, które następnie rosną zauważalnie. Najczęściej skóra jest dotknięta świerzbami, nużycą, sarkoptozą, grzybicą, zapaleniem mieszków włosowych, pchłowym zapaleniem skóry.

W tym przypadku łysieniu towarzyszy piodermia - tworzenie się grudek krostkowych, a także świąd. Pies mocno czesał miejsca łysych plam, tylko zwiększając utratę włosów.

Istnieje inna grupa przyczyn prowokujących czasowe łysienie:

  • suk w ciąży, zaburzenia równowagi hormonalnej podczas rui, a także w okresie poporodowym;
  • sezonowe linienie;
  • stres

Rodzaje łysienia

Dzisiaj w weterynarii nie ma jednego systemu klasyfikacji, który jasno opisałby rodzaje choroby. Trudność wynika z wielu objawów, często połączonych z inną chorobą. Ale istnieją dwie główne grupy łysienia:

  • według etymologii: zapalny i niezapalny;
  • według pochodzenia: wrodzony i nabytych;
  • lokalizacja: symetrycznie dwustronna (telogen lub lustro), wieloogniskowa i ogniskowa (zagnieżdżona).

Łysienie może być wrodzone, a może zależeć od koloru psa. Zjawisko to nazywa się "bieleniem bielącym". Występuje w rasach takich jak dog niemiecki, jamnik, whippet, chart, yorkshire terrier, doberman. Patologia dotyczy niebieskiego (osłabionej czerni), a także żółto-brązowych barw. Uszkodzenie mieszków włosowych w obszarach bielonych następuje zwykle od 6 miesiąca życia.

Odziedziczona anomalia dystrofii czarnych włosów jest zjawiskiem charakterystycznym dla ras takich jak collie, beagle, basset hound i wskaźnik. Ta postać wrodzonego łysienia wpływa na tricolor. Objawia się w kruchości i utracie ciemnych włosów, począwszy od 4 miesiąca życia szczeniaka.

Ale istnieje również forma wrodzonego łysienia, niezwiązanego z kolorem sierści. Wszyscy znani przedstawiciele - pies rasy chińskiej Crested i meksykański bezwłosy. Ale ta patologia podlega różnym rasom. Szczenięta rodzą się ze zwykłymi wskaźnikami, ale w wieku 1-4 lat zaczynają łysy.

Łysie plamy najpierw tworzą się po bokach, a następnie przesuwają się do tyłu. Najbardziej podatne na anomalie rasy: Cocker Spaniel amerykański, Rottweiler, Doberman, Pudel, Whippet, Belgian Shepherd, Labrador Retriever, Beagle.

Również lekarze używają terminu "łysienie X", co oznacza patologię o nieznanych przyczynach pierwotnych. Często nie jest możliwe ustalenie ostrości choroby.

Objawy

Nie ma jednego klinicznego obrazu łysienia, ponieważ każda z jego postaci ma swój własny kompleks manifestacji. Ale można je pogrupować:

  1. W przypadku łysienia spowodowanego przez alergie lub nużycę charakterystyczną cechą jest swędzenie, sverbezh, zaczerwienienie skóry.
  2. Kiedy zapalenie mieszków włosowych, zapalenie skóry pcheł, grudki rumienia tworzą się z płynem surowiczym. Kiedy pies je otwiera, krosty zmieniają się w wrzody.
  3. Grzybicznemu, wirusowemu i bakteryjnemu charakterowi łysienia towarzyszą wymioty, luźne stolce i letarg.
  4. Kiedy grzybicy można znaleźć na skórze pet wysypka, złuszczanie, pęknięcia, tworzenie się skorupy w miejscach uszkodzenia.
  5. Zapaleniu mieszków włosowych oprócz łysienia towarzyszy wzrost temperatury ciała, świąd, powstawanie krost, zaczerwienienie obszarów dotkniętych chorobą.

Hormonalne przyczyny łysienia są bezobjawowe, czasami występuje przebarwienie w strefie łysienia. To wielość manifestacji, a także ich odmienny charakter utrudnia diagnozę. Dlatego, aby potwierdzić diagnozę, musisz przeprowadzić kompleksową ankietę dotyczącą zwierzaka.

Diagnostyka

Diagnostyka różnicowa to czasochłonne badanie z wieloma kosztownymi analizami. Bez tego niemożliwe jest ustalenie przyczyny łysienia i opracowanie odpowiedniego schematu leczenia.

Pierwszym etapem badania jest zewnętrzne badanie zwierzęcia. Lekarz weterynarii określa rodzaj łysych plam, ich częstotliwość, czy występują towarzyszące objawy. Jeśli podejrzewa się patologię endokrynną, pobiera się krew w celu określenia poziomu hormonów. Analiza pozwala również ustalić stężenie białka, obecność antygenów, aktywność limfocytów B i T (z ogniskowym łysieniem).

W celu zebrania wywiadu można również przeprowadzić diagnostykę lumdiagnostyczną za pomocą lampy Wood'a (definicja grzybicy), mikroskopii włosowej (trichoskopii), kultury mikologicznej i bakteriologicznej.

Badanie cytologiczne polega na pobieraniu próbek materiału do biopsji skóry. Aby wykluczyć nowotwór narządów wewnętrznych, wykonuje się USG. Badanie ultrasonograficzne tarczycy będzie również wymagane, jeśli podejrzewa się zespół Cushinga (niedoczynność tarczycy).

Aby wykluczyć alergie na endogenne pasożyty, przeprowadzono analizę jaj robaków i badano kał (coprogram).

Leczenie

Weterynarz przepisuje kompleks środków terapeutycznych opartych na ciężkości choroby, powiązanych problemach, ogólnym stanie zdrowia zwierzęcia. Metoda i przygotowania zawsze zależą od podstawowej przyczyny.

Jeśli wystąpi łysienie z powodu braku równowagi endokrynologicznej, zalecana jest terapia hormonalna: Trilostan, Mitotan, Melatonina, Lewotyroksyna, Lizodren. Leki te mają działania niepożądane, dlatego zaleca się stosowanie tej metody pod ścisłym nadzorem lekarza.

Jeżeli ustali się hipoestrogenizm (brak równowagi hormonów płciowych), zwykle przeprowadza się sterylizację lub kastrację zwierzęcia. Lekarze zalecają rozpoczęcie tego kroku, aby nie inwestować w złożone i skomplikowane badania.

Kiedy pasożytniczy charakter łysienia, strzały ivermictin są przepisywane w połączeniu z szamponami przeciwko podskórnym szkodnikom. Zawierają mikonazol, siarczek selenu lub chloroheksydynę). Strefy łysych plam traktowane roztworem Fosmet. Jeśli wykryte zostanie łysienie pęcherzykowe, lekarz usuwa nagromadzenie ropy w grudkach, a także przepisuje antybiotyki: cefaleksynę, zenera lub amoksyklaw.

W walce z grzybiczą naturą łysienia stosuje się maści Zoicol, Dermatol, Griseofulfin lub Yuglon. Obszar uprzednio łysiony powinien zostać przycięty i potraktowany 5% roztworem jodu.

Jeśli łysienie jest spowodowane złym odżywianiem, menu psa musi zostać dostosowane. Najlepszym rozwiązaniem jest przeniesienie zwierzęcia do karmy super premium. Dobrze skomentował znaki towarowe Optima Nova, Royal Canin, ACANA. Naturalna racja powinna zostać rozszerzona, pamiętaj o jej uwzględnieniu: warzywa (marchew, dynia, ogórki, cukinia), zboża, podroby, mięso, chude ryby i owoce (z wyjątkiem owoców cytrusowych).

Funkcje menu dla różnych ras są różne, więc to pytanie najlepiej jest zbadać indywidualnie. Ponadto zaleca się podawanie witamin, kompleksu z biotyną lub drożdży piwowarskich - te składniki przyspieszają porost włosów.

Łysienie w czasie ciąży jest leczone dietą wysokokaloryczną. Dobrze jest zapewnić suce suplementy premium i witaminy. Ona także musi mieć dostęp do wody. Zapewnij psu w spokojnym i cichym miejscu, gdzie może być bez natarczywej uwagi (szczególnie dziecinna).

Zapobieganie

Jako środek zapobiegawczy lekarze weterynarii zalecają ścisłe monitorowanie stanu zdrowia zwierząt domowych, odpowiedzialne traktowanie ich diety i unikanie stresu. Podczas sezonowego linienia spróbuj rozczesać podszerstek 1-2 razy dziennie. Nie zaniedbuj leczenia przeciw robakom, co 3 miesiące, daj swojemu psu tablet dla robaków. Przestrzeganie prostych zasad pozwoli Twojemu zwierzakowi być zdrowym i szczęśliwym.

Subskrybuj nasz kanał w Zen!

Naturalna i anomalna łysina u psów: kiedy się martwić i co robić

Gruby i lśniący płaszcz zwierzaka jest dumą jego troskliwego właściciela. Dlatego taki problem jak łysienie u psa nie powoduje przypadkowych poważnych obaw. Przyczyną łysienia u zwierzęcia mogą być przyczyny naturalne, takie jak linienie lub poważne infekcje grzybicze lub choroby układu hormonalnego. Ważne jest, aby właściciel mógł rozpoznać rodzaj łysienia i podjąć odpowiednie działania, aby wyeliminować nieprzyjemne zjawisko.

Przeczytaj w tym artykule

Przyczyny łysienia u psów

Specjaliści weterynarii i doświadczeni hodowcy psów dzielą przyczyny wypadania włosów u psów na naturalne i anomalne.

Naturalny

Przyczyny natury natury, powodujące uogólnione łysienie u zwierząt, są przede wszystkim molekułami. Z reguły zjawisko to jest typowe dla okresu poza sezonem - wiosna-jesień. Przy utrzymaniu pokoju zwierząt domowych w ogrzewanych pomieszczeniach niektórych osób, wylinka może być trwała, niezależnie od pory roku.

Właściciel rasy, Szpic Pomorski, musi wiedzieć, że moltingu tych psów towarzyszy bardzo obfita utrata sierści i nie panikuj, gdy widzą oznaki masywnej łysiny u zwierzaka. Husky i Huskies również zrzucili dużo.

Utrata szaty podczas naturalnego procesu jest jednorodna, nie obserwuje się ognisk. Podczas wylinki ogólny stan zwierzęcia nie zmienia się, czasami pies może silnie swędzieć z powodu podrażnienia skóry przez martwe włosy. Przy regularnym czesaniu sytuacja szybko się poprawia, sierść staje się lśniąca i jedwabista.

W niektórych przypadkach ogniskowe łysienie w jamie brzusznej obserwuje się u ciężarnej samicy przed porodem i nie powinno powodować poważnych obaw właściciela.

A tutaj więcej o tym, jak zdobyć pchły u psów.

Nieprawidłowy

Właściciele czworonożnych zwierząt domowych najbardziej martwią się łysieniem, związanym z konkretną patologią. Weterynarze rozróżniają następujące anomalne czynniki, które powodują łysienie u psów:

    • Błędy w żywieniu. Niedobór w diecie niezbędnych aminokwasów zwierzęcych (zwłaszcza tauryny), witamin z grupy B, biotyny, kwasu askorbinowego, miedzi, selenu i cynku powoduje poważne zmiany w stanie skóry i towarzyszy jej intensywna utrata włosów.

Początkowo organizm reaguje na brak użytecznych składników odżywczych z tępymi i rozwichrzonymi włosami, a następnie pojawia się łysina ogniskową. Powód jest typowy dla zwierząt, które otrzymują pokarm naturalny lub gotową paszę o niezadowalającej jakości. Mono-diety również powodują utratę sierści przez psa.

    • Reakcja alergiczna. Jedną z najczęstszych przyczyn łysienia u psów są alergie pokarmowe. W niektórych przypadkach utrata włosów pojawia się, gdy reakcja alergiczna na leki i chemię gospodarczą.
    • Zaburzenia endokrynologiczne. Przyczyną łysienia u zwierząt domowych jest często zaburzenie równowagi hormonalnej. Tak więc, wraz z rozwojem zespołu Cushinga, znanego jako hiperadrenergiczny, w ciele zwierzęcia występuje nadmierna produkcja kortyzolu, któremu towarzyszy całkowita łysina. Przyczyną łysych plam jest często naruszenie produkcji estrogenu.

Hiperestrogenizm może rozwinąć się u osób obu płci. Łysienie na tle zmniejszonej produkcji estrogenów jest charakterystyczne dla sterylizowanych samic. Hormonalne przyczyny utraty sierści u psów obejmują także niedobór hormonu wzrostu i niedoczynność tarczycy. Brak hormonów prowadzi do licznych dysfunkcji narządów wewnętrznych i towarzyszy mu całkowite linienie.

Łysienie z powodu niedoczynności tarczycy

  • Choroby pasożytnicze. Przyczyną rozległych łysych miejsc u zwierząt jest często inwazja robaków. Wewnętrzne pasożyty, zatruwające organizm produktami jego życiowej aktywności, powodują poważne zatrucie, któremu towarzyszy łysina.
  • Oprócz wewnętrznych robaków, specjaliści weterynarii często spotykają się z zewnętrznymi pasożytami. Tak więc przyczyną całkowitej utraty włosów u psów są choroby takie jak nużyca, sarkoptoza, martwica, otodectosis. Patogeny patologii skóry są pasożytami roztoczy żyjącymi w naskórku zwierzęcia.
  • Bakteryjne infekcje skóry. Najczęstszą przyczyną łysienia jest ropne zapalenie skóry - pioderma.
  • Choroby grzybowe. Jedną z najczęstszych przyczyn łysienia ogniskowego jest grzybica. Choroba grzybicza stanowi poważne zagrożenie dla małych dzieci i dorosłych z osłabionym układem odpornościowym.
  • Różnorodne zapalenie skóry. Zapalenie naskórka, w szczególności słoneczne zapalenie skóry, towarzyszy wielu zwierzętom domowym przez całkowite lub ogniskowe wypadanie włosów. Łojotok, gruczolakowate gruczołów łojowych także prowokują łysiejące zwierzęta domowe z powodu infekcji mieszków włosowych.
  • Stres. Przyczyną nagłej utraty sierści u psów może być silne doświadczenie psycho-emocjonalne (przeniesienie się do nowego miejsca, śmierć właściciela, utrata domu itp.).

Eksperci weterynaryjni wśród czynników, które powodują rozwój łysienia u czworonożnego zwierzaka, obejmują również przyczyny dziedziczne. Najczęściej spotykane łyse spotyka się u Dobermanów (mutacja barwna), Malamutes, Chow Chow, Belgian Terrier i Rottweiler. Diagnoza łysienia ogona, pleców, brzucha

Po stwierdzeniu zmiany grubości futra u futrzastego zwierzaka właściciel nie powinien odkładać wizyty u specjalisty weterynaryjnego. Trzeba zwracać uwagę nie tylko na stan wełny, ale także na ogólne samopoczucie zwierzęcia.

W specjalistycznej placówce do diagnozowania chorego psa wykonuje się trichoskopię włosów. Badanie pozwala ocenić stan mieszków włosowych, rozpoznać pasożyta, wykryć zapalenie gruczołów łojowych gruczołów łojowych i podejrzenie bakteryjnego zapalenia mieszków włosowych.

Pobieranie krwi dla hormonów

Badanie stanu hormonalnego organizmu pomoże wyeliminować hormonalną naturę łysienia u psów. Według badania krwi specjalista weterynarii ustali niedoczynność tarczycy u zwierząt domowych, hiperkortyzację, hyperestrogenizm, które są częstymi przyczynami łysienia.

W celu wykluczenia infekcji grzybiczych skóry, w szczególności grzybicy, specjalista weterynarii przeprowadzi szybką diagnozę za pomocą fluorescencyjnej lampy Wood. Żółto-zielony lub szmaragdowy blask wskazuje na obecność mikrosporii, a niebieskie światło oznacza brak choroby grzybiczej na skórze zwierzęcia.

Jeżeli podejrzewa się bakteryjne zakażenie skóry u zwierzęcia, materiał biologiczny jest zbierany wraz z dalszymi badaniami nad identyfikacją patogenu. Jeśli to konieczne, wykonuje się biopsję skóry.

Biochemiczna analiza krwi i dokładna historia pomogą wyeliminować przyczynę pokarmową łysienia psa związanego z beri-beri lub niedoborem w organizmie niezbędnych minerałów, takich jak cynk.

Choroby skóry u psów, zobacz ten film:

Leczenie psów

Środki terapeutyczne w leczeniu łysienia u psów są w dużej mierze zdeterminowane przyczynami ich wystąpienia. Z naturalnym pierzyną właściciel powinien zwracać szczególną uwagę na pielęgnację sierści zwierzęcia.

Psy powinny być czesane regularnie, używając zarówno zwykłych grzebieni, jak i profesjonalnego futrzaka. Procedury wodne są pokazane tylko na zalecenie lekarza weterynarii. Aby umyć zwierzę, należy używać wyłącznie specjalnych produktów do pielęgnacji zwierząt zgodnie z rodzajem płaszcza.

Jeśli głównym czynnikiem w łysieniu było niezrównoważone odżywianie, to głównym zadaniem właściciela jest dostosowanie diety. Specjaliści weterynarii w takiej sytuacji zalecają stopniowe przenoszenie psa na specjalistyczne karmy premium i super-premium. Gotowe mieszanki zawierają wszystkie składniki odżywcze, jakich potrzebuje zwierzę w odpowiednim stosunku.

Karmiąc psy naturalnymi produktami, właściciel musi urozmaicić dietę warzywami, owocami, owocami morza, które są źródłem witamin i minerałów. Główną częścią diety powinna być wołowina o niskiej zawartości tłuszczu. Psy powinny otrzymać produkty zawierające kwas mlekowy - twarożek, ryazenkę, kefir.

Na zalecenie lekarza weterynarii zaleca się stosowanie kompleksów multiwitaminowych i suplementów biologicznych. Dobre wyniki osiąga się przy stosowaniu leków zawierających biotynę i drożdże piwne.

W przypadku, gdy łysienie jest związane z reakcją alergiczną, specjalista weterynarii zwykle przepisuje leki przeciwhistaminowe - Suprastin, Tavegil, Loratadin i inne. Bezwzględnie zwierzę przenosi się do karmy hipoalergicznej. Często dobry efekt terapeutyczny zapewnia karmienie psa holistyką premium i super-premium.

Łysienie zwierząt z powodu grzybicy wymaga od właściciela ścisłego wdrożenia zaleceń lekarza weterynarii. Pies ma przepisane lokalne leki przeciwgrzybicze (szampony, maści, kremy), w zaawansowanych przypadkach stosuje się ogólnoustrojowe środki przeciwgrzybicze. W przypadku krostkowych zmian skórnych z towarzyszącym łysieniem środki przeciwbakteryjne o szerokim spektrum działania są przepisywane chorym zwierzętom.

Jeśli przyczyną utraty sierści są roztocza pasożytnicze, specjalista weterynarii przepisuje określone leki o działaniu roztoczobójczym. W przypadku inwazji robaków pasożytniczych, odrobaczanie terapeutyczne przeprowadza się za pomocą leków ogólnego zastosowania - Twierdza, Adwokat, Trontsil itp.

Walka z łysiną u czworonożnego zwierzaka wymaga zwiększenia sił odpornościowych organizmu. W tym celu zwierzę przepisuje się kursom immunomodulatorów - Gamavita, Anandin, Roncoleukin, Fosprenil itp.

Środki zapobiegawcze

Aby zapobiec łysieniu u czworonożnych przyjaciół, specjaliści weterynarii i doświadczeni hodowcy psów zalecają właścicielom przestrzeganie następujących zasad dotyczących opieki nad zwierzętami:

  • Karm psa karmą wysokiej jakości. Z naturalnym rodzajem pokarmu do monitorowania równowagi w diecie.
  • Na zalecenie lekarza weterynarii, regularnie w celu profilaktycznym, aby dać zwierzętom suplementy multiwitaminowe.
  • Szczepić się przeciwko grzybicy w odpowiednim czasie.
  • Unikaj kontaktu z bezpańskimi zwierzętami.
  • Postępuj zgodnie z zasadami uwodzenia. Regularnie przeprowadzaj zabiegi wodne.

A tu więcej o opiece nad psem.

Łysienie u psów wynika z różnych przyczyn - od czynników naturalnych (molt) do poważnych chorób hormonalnych (zespół Cushinga). Kompleksowa diagnoza wskaże przyczynę patologii i zaleci skuteczne leczenie.

Przydatne wideo

W celu rozpoznania i leczenia łysienia endokrynologicznego u psów, zobacz ten film wideo:

W tym okresie nie obserwuje się ognisk łysienia.. Grzybica u psów jest zaraźliwą chorobą skóry o etiologii grzybowej.

Oznaki pchły u psa. Ze względu na mikroskopijny rozmiar pasożytów. w rejonie ogona, kłębu i zadu pojawiają się łysiny, rozległe łysiny.

. E, kwas askorbinowy może prowadzić do powstawania ognisk łysienia. U beri-beri u psa można zaobserwować następujące objawy: suchość skóry.

Łysienie u psów

Łysienie u psów (od łacińskiej Alpeci - łysienie, łysienie) jest patologiczną utratą lub brakiem wzrostu włosów na ciele, co prowadzi do ich częściowego lub całkowitego zniknięcia.

Przyczyny łysienia u psów

W zależności od przyczyn łysienia zwyczajowo dzieli się na dwie grupy: pierwotną i wtórną. Jeśli łysienie jest głównym objawem, to jest to pierwotne łysienie. Te rodzaje łysienia zazwyczaj nie są zaognione i często można je prześledzić do pewnych ras psów. Wtórne łysienie to te, dla których patologiczne wypadanie włosów wynika z innych objawów klinicznych. Najczęściej takie łysienie występuje z powodu urazu lub stanu zapalnego.

W dystrofii pęcherzyków obserwuje się występowanie nieprawidłowych mieszków włosowych lub włosów z powodu upośledzenia wzrostu włosów lub ich rozwoju. Dystrofie folikularne dzielą się na 2 grupy: nabytą i wrodzoną.

Dystrofie pęcherzykowe wrodzone:

1. Dystrofia pęcherzykowa, która nie jest powiązana z kolorem.
Ta patologia powoli rozwija się od szczenięcia. Chore psy różnych ras. Na przykład u pinczerów Dobermana wypadanie włosów odnotowuje się od wieku 1-4 lat. Najczęściej łysienie zaczyna się na bokach i stopniowo rozprzestrzenia się w dół do tyłu. U malamutów i siberian husky utrata włosów rozpoczyna się w młodym wieku. Z biegiem czasu płaszczyk zmienia kolor, staje się czerwonawy, a wełna cienka słabnie.
Większość zwierząt z hipotrychozą, odziedziczonych, rodzi się bez widocznych patologii sierści. Następnie przez 4-6 miesięcy zachodzą zmiany dystroficzne. Występuje u zwierząt następujących ras: Yorkshire Terrier, Rottweiler, Beagle, Pudel, Belgian Shepherd, Whippet, Labrador Retriever, American Cocker Spaniel.
Najlepsze przykłady zwierząt z dystrofią mieszków włosowych to Chinese Crested Dog, Mexican Hairless Dog.

2. Dystrofia pęcherzykowa, która jest związana z kolorem.

2.1. Bielenie się łysienia występuje u zwierząt o osłabionej czarnej (niebieskiej) lub osłabionej brązowej (żółtawo-brązowej) sierści. Podobna patologia występuje u jamników, Yorkshire Terrierów, psów niemieckich, chartów, dobermanów, whippetów. Uszkodzenie włosów w obszarach bielonych występuje, gdy zwierzę ma około 6 miesięcy.

2.2. Dystrofia mieszków włosowych czarnych (ciemnych) jest genetycznie dziedziczną patologią, która występuje u psów rasy beagle, psów z basetami, brodatych collie, jamników, wskaźników i ich hybryd. Strata ciemnych włosów zwiększa się z czasem ze względu na kruchość ich prętów u szczeniąt w dwukolorowym lub trójbarwnym kolorze sierści w wieku od 4 tygodni.

3. Nanacjonizm przysadkowy.
Rzadka wrodzona choroba hormonalna. Zwykle spotykany w owczarkach niemieckich, ale opisywał przypadki choroby u psich mięczaków i Weimarów. Początkowo szczeniaki rozwijają się normalnie przez pierwsze 2-3 miesiące, po czym przestają rosnąć.

Nabyte dystrofie pęcherzykowe z powodu nieprawidłowego rozwoju mieszków włosowych:

1. Łysienie związane z rasą i rodzajem wełny. Ta grupa obejmuje:

1.1. Alopecia X.
Często spotykane wśród arktycznych i miniaturowych psów długowłosych. Występowanie w rasie stwierdzono u psów rasy syberyjskiej, chowów, szpic pomorskiego, pudli, keeshond. Symetryczne łysienie ciała, tylne powierzchnie szyi i bioder stopniowo się rozwijają i dochodzi do przebarwienia skóry. Łysienie może rozprzestrzenić się na całe ciało, z wyjątkiem kończyn i głowy.

1.2. Łysienie u psów o falujących włosach.
Rasy cierpiące na tę łysienie obejmują irlandzkiego spaniela wodnego, kędzierzawego retriever, portugalskiego psa wodnego, lagotto romagnolo.

1.3. Łysienie deseniowe (miniaturyzacja mieszków włosowych) - idiopatyczna łysienie patologiczne. Występuje w rasach krótkowłosych: jamnik, bull terrier, chihuahua, whippet, boston terrier, charty, pinczer miniaturowy.

2. Łysienie związane z chorobami endokrynologicznymi.

2.1. Hiperadrenergii (zespół Cushinga u psów).
Zwierzęta w średnim i starszym wieku, dowolnej płci i rasy, są chore, zwłaszcza bokserzy, pudle i jamniki.

2.2. Hiperestrogenizm.
Rzadko spotykany. Najczęstsze przyczyny to nowotwory jajników i jąder.

2.3. Niedoczynność tarczycy u psów jest stanem patologicznym spowodowanym niedoczynnością tarczycy.

3. Łysienie po strzyżeniu.
Na obcinanych obszarach, włosy są skrócone, łysienie występuje z powodu opóźnienia w cyklu włosów. Po strzyżeniu wzrost włosów może wznowić się po 24 miesiącach. Siberian Huskies, Chow Chows są uważane za predysponowane rasy.

Przyczyny wtórnego łysienia u psów obejmują również:

  • obecność pasożytów zewnętrznych (infestacja pcheł, kleszcze rodzaju Demodex, Sarcoptes itp.);
  • grzybicze i bakteryjne choroby skóry;
  • choroby pokarmowe (z powodu niezrównoważonego odżywiania lub utraty składników odżywczych w zaburzeniach przewodu pokarmowego);
  • reakcje alergiczne.

Beagle z nieletnim demodezją

Owczarek niemiecki z atopowym zapaleniem skóry przed i podczas leczenia

Objawy łysienia u psów

Utrata włosów (łysienie) u psa może wystąpić przez długi czas lub wystąpić w krótkim okresie czasu. Istnieje kilka postaci łysienia na rozłożonym na skórze: ogniskowym, plamistym, regionalnym, rozproszonym. Również łysienie może być symetryczne. Dotknięty obszar i obecność lub brak swędzenia zależą od przyczyn łysienia.

Rozpoznanie łysienia u psów

Do stwierdzenia diagnozy wymagane jest staranne zbadanie wywiadu, badanie kliniczne zwierzęcia. Z dodatkowych badań diagnostycznych najczęściej wymagały: Lyum - diagnoza, przeprowadzanie głębokich i powierzchownych zeskrobin skóry, trichoskopia, cytologia. Jeśli to konieczne, należy pobrać próbki do wysiewu bakteriologicznego lub mikologicznego, biopsji skóry. Jeśli podejrzewasz choroby endokrynologiczne, konieczne jest przeprowadzenie badań w celu określenia poziomu hormonów we krwi, badań biochemicznych i klinicznych. Aby wykluczyć nowotwory narządów wewnętrznych, wykonuje się badanie ultrasonograficzne.

Leczenie łysienia u psów

Schemat leczenia psa z łysieniem bezpośrednio zależy od przyczyn tej patologii. W zależności od nasilenia procesu patologicznego, związanych z tym problemów zdrowotnych, indywidualnych cech ciała, weterynarz wybiera kompleks środków medycznych i zapobiegawczych.

Autor artykułu:
Weterynaryjny terapeuta
Mezerina Irina Sergeevna

Kliniczny przypadek łysienia u psa

Prawie pięcioletni Szpic, Sokrates zaczął łysnąć - włosy zaczęły wypadać z tyłu ciała. Nie przeszkadzało to psom, ale właściciele byli poruszeni i zwrócili się do endokrynologa-terapeuty M.А. W rezultacie zdiagnozowano X-Alopecia. Ta patologia nie ma wpływu na zdrowie, jest więcej problemów kosmetycznych, które nie są całkowicie wyleczone, ale można zaproponować metody korekty.

Jak leczyć łysienie u psów?

Łysienie u psów jest utratą włosów lub naruszeniem jej wzrostu. Najczęstszą przyczyną całkowitej lub częściowej łysiny są choroby różnych narządów i układów organizmu psa.

  • pasożyty (pchły, nużycy itp.);
  • zaburzenia układu dokrewnego: hormony płciowe, tarczycy, choroby nadnerczy;
  • bakteryjne zmiany skórne;
  • niedobór odporności;
  • stosowanie narkotyków;
  • wrodzone wady rozwoju włosów;
  • brak witamin i wiele innych.

Objawy i rozpoznanie łysienia u psów

Łysienie może wystąpić stopniowo lub raczej gwałtownie i być zlokalizowane w różnych częściach ciała zwierzęcia. W tym przypadku może nie być więcej objawów choroby, pies wygląda całkowicie zdrowo. Jednak jeśli przyczyną łysienia jest choroba pierwotna, mogą wystąpić jej objawy.

Rozpoznanie rozpoczyna się poprzez określenie formy łysienia. Jeśli więc łysienie jest symetryczne, może to wskazywać na zaburzenia hormonalne. Utrata włosów na różnych częściach ciała jest często obserwowana w przypadku nużycy. Jeśli fokus jest jeden, może to wskazywać na reakcję na wstrzyknięcie leku lub zakażenie bakteryjne.

Diagnoza jest wyjaśniona poprzez sprawdzenie stanu hormonalnego, badania krwi, zdrapki skóry z trichogramów włosów. Łysienie zwane łysieniem X (nieznanego pochodzenia) występuje najczęściej u psów w wieku 2-5 lat. Częściej jest chora z przedstawicielami:

W tej chorobie, futro stopniowo spada do całkowitego łysienia ogona, szyi, pachwiny, talii, tylnej części ud. Tylko przednie łapy i głowa pozostają w futrze.

Leczenie łysienia u psów

Jeśli zwierzę wygląda całkowicie zdrowo, to na początku najodpowiedniej jest po prostu monitorować jego stan. Jeśli oprócz łysienia pies ma również inne objawy: swędzenie, odmowę jedzenia, gorączkę, należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem weterynarii. Leki leczą takie przyczyny łysienia, jak zaburzenia hormonalne, pasożyty lub nadwrażliwość.

Takie preparaty jak Melatonina, Mitotan, Trilostan są używane do przywrócenia sierści. Skuteczne, ale z poważnymi skutkami ubocznymi są również leki, takie jak:

  • Prednison
  • Methyltestosterone,
  • Hormon wzrostu wieprzowiny
  • Cymetydyna
  • Octan lepruty (Lupron).

Przydatne jest dodanie octu jabłkowego do wody pitnej psa w ilości 1 łyżeczki na 600 ml. Możesz podać do picia nalewkę z mniszka lekarskiego. Z suchą skórą i łupieżem dobre są masaże łysych obszarów z korzeniami łopianu, odrastanie włosów następuje w ciągu 4-8 tygodni. Jeśli wełna nie urosła w ciągu trzech miesięcy, konieczne jest ponowne rozważenie diagnozy lub leczenia.

Łysienie u psów (łysienie)

Łysienie (łysienie) jest całkowitą lub częściową utratą włosów u psów w całym ciele. Najczęściej jest to objaw wtórny.

Przyczyny

Jest wiele powodów, dla których pies zaczyna łysy. Niektóre z nich są powszechne i łatwo można je naprawić, a inne mogą być objawami dość poważnych chorób. W związku z tym, w zależności od przyczyn, łysienie dzieli się na kilka rodzajów. Wszystkie psy w każdym wieku, rasy i wielkości są podatne na niehormonalną łysienie.

Hormonalny występuje w większości przypadków z powodu zakłóceń tarczycy. Ponadto zdarzają się przypadki, w których występuje nadmiar lub brak hormonów - kortyzolu, somatropiny (hormonu wzrostu), estrogenu i innych. Chow-chows, pudle, szpice pomorskie, teriery Airedale, pinczery, husky, chihuahua są predysponowane do łysienia hormonalnego.

Fizjologiczne łysienie najczęściej występuje u starych zwierząt, szczenięta podczas zmiany wełny, z rocznym wylinka. Może objawiać się w wyniku stresu lub złej opieki.

Pasożytniczy jest jednym z objawów obecności pcheł, infestacji robaków, kleszczy.

Alergicy rozwijają się w wyniku niewłaściwego karmienia, konserwacji lub z powodu reakcji na leki (gospodarstwa domowe, leki).

Zakaźna - reakcja na niektóre infekcje grzybowe, bakteryjne i wirusowe.

W jaki sposób objawia się łysienie u psów

Łysienie może być ogniskowe (wokół oczu, nosa, ogona, poszczególnych miejsc na ciele) lub masywne (całe ciało lub twarz), dwu- lub jednostronne. Zwykle występuje łupież, ale łupież nie jest warunkiem wstępnym. Swędzenie jest możliwe, ale nie we wszystkich przypadkach, zwykle z hormonalną formą łysienia.

Diagnostyka i leczenie łysienia u psów

Wstępna diagnoza przeprowadzana jest według właściciela. Jeśli nie ma widocznych czynników łysienia (pasożyty, choroba zakaźna, ogólny zły stan psa itp.), Wówczas pobiera się krew w celu sprawdzenia hormonów.

W przypadku niehormonalnego łysienia skuteczność leczenia zależy od prawidłowego określenia przyczyny łysienia i jego eliminacji. Zaleca się dodanie do diety pokarmów zawierających kwasy tłuszczowe omega-3, które przyczyniają się do szybkiego wzrostu wełny.

Gdy hormonalna przyczyna choroby przepisuje odpowiednie leki. Niestety, ich działanie jest niestabilne i łysina może zacząć się od nowa.

Zapobieganie łysieniu u psów

Jako takie, środki zapobiegawcze nie istnieją. Zaleca się właściwe karmienie i opiekę nad psem, regularne kontrolowanie go. Jeśli zwierzę należy do ras podatnych na łysienie, to w przypadku nawet małej manifestacji - udaj się do weterynarza w celu sprawdzenia. Istnieją statystyki, że dzięki szybkiemu leczeniu szanse neutralizacji łysienia hormonalnego są znacznie wyższe.

Pies dostaje wełnę, pojawia się łysina i łysiny

Większość właścicieli psów wie, że jeśli zwierzę zacznie wypadać z płaszcza kilka razy w roku, nie ma powodów do obaw - jest to proces sezonowego linienia. Jednakże, jeśli nadal jest daleko od tego okresu, a wełna zaczęła się chudnąć i aktywnie wypaść, właściciele zwierzęcia powinni być aktywnie zainteresowani jego zdrowiem. Warto również pamiętać, że sezonowe wydalanie nie wpływa na ogólne samopoczucie psa, natomiast utrata włosów lub łysienie, zwane również łysieniem, spowodowane przez choroby lub poważne zaburzenia robotów organizmu, mogą powodować inne objawy kliniczne, między innymi na przykład letarg. brak apetytu.

Możliwe przyczyny utraty włosów u psów

Istnieje wiele czynników, które mogą powodować aktywne wypadanie włosów u zwierząt. Wszystkie z nich można podzielić na dwa duże bloki: hormonalny i niehormonalny.

Aby ustalić pierwsze przyczyny, właściciele psów powinni przyjrzeć się bliżej łysej okolicy: jeśli włosy wypadną na symetrycznych obszarach ciała, przyczyną utraty włosów jest najprawdopodobniej zaburzenie hormonalne. Ale jeśli dotknięte obszary z nieobecnymi włosami są zlokalizowane chaotycznie, przyczyna patologii nie jest absolutnie związana z hormonami.

Choroby hormonalne, które mogą powodować łysienie obejmują:

  • Zespół Cushinga, znany również jako hiperadrenalokortyzm. Choroba ta powoduje poważną utratę sierści na całym ciele zwierzęcia. Podobna reakcja organizmu na tę chorobę wynika z nadmiaru jednego z hormonów - kortyzolu. Oprócz ciężkiego wypadania włosów, zespół Cushinga charakteryzuje się obecnością pewnych objawów klinicznych, w tym gwałtownego przyrostu masy ciała, ciągłego pragnienia, aw rezultacie nienormalnie częstego oddawania moczu, obrzęku i zwiotczenia brzucha psa. Ponadto niektóre infekcje mogą się powtarzać. W niektórych przypadkach zespół Cushinga może powodować stosowanie niektórych leków steroidowych.
  • Nadmiar estrogenu lub hiperestrogenizmu. W przeciwieństwie do powszechnego stereotypu, choroba ta może występować zarówno u kobiet jak iu psów różnych ras. Hiperestrogenizm charakteryzuje się silną utratą włosów w okolicy narządów płciowych, ostrym wzrostem sromu u kobiet i obrzękiem napletka u mężczyzn. Wszystkie te zmiany zachodzą z powodu braku równowagi hormonów płciowych.
  • Niedobór estrogenu lub hipoestrogenizm. Choroba ta najczęściej występuje u sterylizowanych suk, które osiągnęły już wiek średni. Przy hipoestrogenizmie pies ma zazwyczaj bardzo cienką sierść, najpierw w okolicach genitaliów, a następnie całego ciała, a tempo wzrostu włosów znacznie się zwalnia. Na tym tle zauważalne jest, że skóra samicy staje się bardzo delikatna i miękka.
  • Naruszenie wydzielania hormonu wzrostu do organizmu. Stanowi temu zwykle towarzyszy absolutnie symetryczna utrata włosów na różnych częściach ciała. W okresie dojrzewania występuje niedobór hormonu wzrostu, zwykle u mężczyzn. Istnieje wyraźna predyspozycja rasowa wobec tego naruszenia: najczęściej cierpią na to psy rasy Chow-Chow, pudle, boksery, teriery Airedale, pomorskie i holenderski szpic Wilczy.
  • Niedoczynność tarczycy jest chorobą charakteryzującą się ostrym niedoborem hormonów tarczycy. Oprócz utraty włosów i ich kruchości, obecność niedoczynności tarczycy może być określona przez następujące cechy: letarg, apatia zwierzęcia, jego odmowa aktywności fizycznej; ostry i "bezprzyczynowy" przyrost wagi; niski stopień ochrony przed różnymi infekcjami.

Czynniki niehormonalne (różne choroby i stany organizmu), które powodują utratę włosów u psa, obejmują:

  • Molekuły sezonowe i wieku. Podobna dynamika utraty wełny u zwierząt jest znana każdemu właścicielowi psa. Zwykle skala linienia u szczeniąt zależy od rodzaju włosów, a także od rasy zwierząt. Niektóre rasy charakteryzują się bardzo silnym moltem. Jednym z najjaśniejszych przedstawicieli tego gatunku jest pomarańcza - w odpowiednim czasie traci ogromną ilość wełny i jest pokryta jasnymi, bezwłosego miejsca. Będąc w wieku dorosłym, psy zrzucają kilka razy w roku. Jest to zjawisko absolutnie normalne, które nie powinno wywoływać żadnych obaw u właścicieli zwierząt domowych. Jednak w celu uniknięcia problemów dermatologicznych w tym okresie konieczne jest częste czyszczenie i pielęgnacja skóry zwierzęcia. U samic, molting można zaobserwować nie tylko w określonym sezonie, ale także podczas cyklu seksualnego i zaraz po porodzie. Jednak występowanie linienia nie zawsze jest spowodowane przyczynami naturalnymi. W niektórych przypadkach obfite wypadanie włosów można zaobserwować przy bardzo silnym stresie, na przykład podczas przeprowadzki, zmiany właściciela lub nawet wizyty u weterynarza. Niezaplanowane linienie u psów może być również wywołane przez pewien kosmetyk, którego współczujący właściciele psów używają do kąpieli zbyt często.
  • Alergie pokarmowe i nieżywnościowe. Właściciele psów uważają, że różne typy alergii występują dość rzadko. Jednak tak nie jest. Reakcja alergiczna może przejawiać się podczas eksperymentów z nowymi pokarmami - nawet niewielka ilość składnika, który wcześniej nie był zawarty w menu zwierząt, może wywołać swędzenie, wysypkę i łysiny. Co więcej, ciało zwierzęcia może nieodpowiednio reagować nawet na jedzenie, które je stale. Jednym z efektów alergii może być pojawienie się alergicznego (atopowego) zapalenia skóry. Oprócz alergii pokarmowych pies może doświadczyć reakcji alergicznej na pewne składniki i substancje ze środowiska, a także na kosmetyki. Takie alergie mogą również występować sezonowo.
  • Czarna akantoza. Choroba ta charakteryzuje się aktywną utratą włosów w pachach i uszach zwierzęcia. Te części ciała zwierzęcia stają się tłuste i wydzielają wyraźny nieprzyjemny zapach. Istnieje predyspozycja rasowa do tej choroby - głównie jamniki cierpią na czarną akantozę.
  • Pchły, kleszcze, zjadacze, a nawet robaki mogą również powodować wypadanie włosów. Często występuje swędzenie (nużycy i sarkoptoza). Ta choroba jest pasożytnicza. Patogeny świerzbu są roztoczami. Od nużycy najczęściej cierpią zwierzęta w średnim wieku i młode osobniki. Dlatego szczenięta cierpiące na niekontrolowane wypadanie włosów są zwykle sprawdzane pod kątem obecności tej choroby. Głównym towarzyszącym objawem demodycji jest silne swędzenie. Pomimo faktu, że Demodex może żyć na psie dowolnej rasy, najczęściej Shar Pei lub Bull Terriery cierpią na tego pasożyta, a także zwierzęta o znacznie osłabionej odporności. Jeśli chodzi o lokalizację dotkniętych obszarów skóry właściwej, najsilniejszą łysinę w przypadku nużycy obserwuje się zwykle w ustach i powiekach psa, na kończynach tylnych lub na brzuchu. Łysie plamy mogą osiągnąć kilka centymetrów średnicy. Jeśli swędzenie i utrata włosów są ignorowane przez dłuższy czas, liczba dotkniętych obszarów może znacznie wzrosnąć, a nawet łyse plamy mogą znacznie wzrosnąć.
  • Infekcje drożdżakowe często powodują łysienie u psów, zwłaszcza w młodym wieku. Najbardziej niebezpieczny jest grzybica, która oprócz powodowania wielu problemów dla psów, może rozprzestrzenić się na ich właścicieli. Ogólnie rzecz biorąc, obszary o wysokiej wilgotności, takie jak pachy lub fałdy skórne, cierpią na takie infekcje. Na tę chorobę narażone jest pewne usposobienie rodowodu - Shar Pei, Bulldogs, a także inne psy z wieloma fałdami skóry na ciele. Dodatkowymi klinicznymi objawami drożdży są zwiększona oleistość skóry i odpychający zapach wydobywający się z dotkniętych obszarów.
  • Bakteryjne infekcje skóry. Najczęstszym z nich jest pioderma, której przyczyną jest obniżenie odporności psa.
  • Słoneczne zapalenie skóry charakteryzuje się tym, że łysienie występuje głównie na twarzy zwierzęcia. Szczególnie podatny na tę chorobę, osoby o małej pigmentowanej skórze na nosie. Słoneczne zapalenie skóry jest niebezpieczne pod tym względem, że oprócz aktywnego wypadanie włosów może powodować owrzodzenie skóry, a także prowadzić do wielu problemów autoimmunologicznych.
  • Blue Doberman's Syndrome, znany również jako kolor mutacji łysienie. Choroba ta powoduje poważne wypadanie włosów w całym ciele zwierzęcia. W tym samym czasie wydaje się, że pies został "zjedzony" przez kret. Podczas tego łysienia na skórze powstają liczne krosty i grudki. Najczęściej dobermani cierpią na tę chorobę.
  • Wyraźny niedobór cynku. To naruszenie powoduje wzrost twardości skóry. W niektórych przypadkach na skórze właściwej mogą tworzyć się łuseczki, możliwe jest również pękanie miękkich poduszek zwierzęcia. Najczęściej psy północne i arktyczne cierpią na niedobór cynku.
  • Bielactwo powoduje utratę włosów z powodu utraty pigmentu skóry właściwej. Najbardziej aktywną utratę włosów można zaobserwować na głowie zwierzęcia. Belgijskie teriery i rottweilery są najbardziej umiejscowione dla ras bielactwa.
  • Adenitis gruczołów łojowych jest chorobą, której główną cechą kliniczną jest symetryczna łysina twarzy, głowy, pleców i szyi zwierzęcia. Najczęściej z powodu adenitis cierpią pudle. Ta choroba może wywołać infekcję mieszków włosowych.
  • Łojotok, znany również jako łupież, może jednocześnie powodować wypadanie włosów i może być wtórną chorobą.
  • Ringworm to infekcja grzybicza. Podczas pozbawiania ciała zwierzęcia pojawiają się małe łyse obszary pokryte skórą.

Leczenie wypadania włosów (łysienie) u psów

Pojedyncza, uniwersalna metoda leczenia łysienia u psów po prostu nie istnieje. Utrata włosów może powodować wiele chorób (najbardziej popularne z nich są opisane powyżej), a kolejna terapia będzie zależała wyłącznie od przyczyny źródłowej. Właściciele psów powinni pamiętać, że tylko specjalista może prawidłowo zidentyfikować chorobę-katalizator, więc próba zdiagnozowania przyczyny łysienia w domu jest nie tylko bezużyteczna, ale także niebezpieczna.

Aby określić chorobę, należy pobrać próbki. Tak więc, w celu ustalenia chorób grzybiczych i zakaźnych, zdrapana jest specjalna szkocka.

Jeśli przyczyną objawu jest niewydolność hormonalna, wówczas pies zostanie zwolniony z leków hormonalnych, które szybko przywrócą hormony i sierść zwierząt domowych.

Jeśli przyczyną zguby są pasożyty, wówczas przepisuje się psom krople, niszcząc kleszcze, pchły, wszy i rzęsy. Krótki kurs zażywania narkotyków pomoże pozbyć się robaków. W klinice weterynaryjnej można zaproponować stosowanie złożonych leków, które pozwolą ci natychmiast pozbyć się wszystkich szkodników (prawnik, twierdza). Podczas prowadzenia przypadków lekarz może być przepisywany antybiotykom.

Jeśli przyczyną jest obniżona odporność, przepisuje się leki immunostymulujące. W przyszłości lepiej dla psa przez jakiś czas podawać pokarm zawierający specjalne kompleksy witaminowe do wzrostu wełny (Kino3).

Jednak właściciele psów mogą próbować zapobiegać wypadaniu włosów, uważnie monitorując dietę i odporność zwierzęcia. Aby zwierzę mogło się oprzeć różnym infekcjom, jego dieta powinna zawierać witaminę B, a także niezbędne minerały i korzystne pierwiastki śladowe. Ponadto stosowanie "ludzkich" szamponów i odżywek jest niedopuszczalne w pielęgnacji zwierząt. Takie kosmetyki, a także niewłaściwie dobrane szampony dla psów, mogą powodować poważne alergie. Dlatego nawet ten pozornie zupełnie nieistotny wybór powinien zostać dokonany dopiero po konsultacji ze specjalistą.

Zapobieganie wypadaniu włosów

Aby zapobiec łysieniu u psów, należy stale kontrolować, czesać włosy, sprawdzać uszy i usuwać wyładowania, które się w nich pojawia.

Łysienie u psów

Cześć, drodzy czytelnicy!

Diagnoza - łysienie - weterynarze ustala się w przypadku utraty włosów u psa lub zaburzenia wzrostu. Choroba łysienia powoduje, że leży ona w problemach ze zdrowiem narządów wewnętrznych.

  • Różne pasożyty, takie jak pchły lub kleszcze (nużycy);
  • Nie jest to zdrowy układ hormonalny - brak równowagi hormonów płciowych, problemy z tarczycą i gruczołami nadnerczy;
  • Niska odporność;
  • Niedobór witaminy;
  • Efekt uboczny używania narkotyków;
  • Dziedziczność - szczenięta mogą rodzić się z normalną skórą głowy, ale po pewnym czasie zaczyna się łysina, taki rodzaj łysienia nazywany jest wzorem łysienia;
  • Bakteryjny atak skóry;
  • Stres. Szczególnie podatny na stres suki w czasie ciąży.

Łysienie występuje stopniowo lub nagle na dowolnej części skóry zwierzęcia. W takim przypadku pies może czuć się wspaniale, być aktywny i wesoły. Ale nie wolno nam zapomnieć - jeśli pojawi się łysina, należy szukać objawów pierwotnej choroby. Często po wyleczeniu chorego narządu łysienie znika samoistnie.

Diagnostyka

Wstępna diagnoza to zbadanie konfiguracji łysienia:

  • Zaburzenia hormonalne powodują kilka zmian o symetrycznym kształcie;
  • Wiele spontanicznie zlokalizowanych miejsc łysienia mówi o nużycy spowodowanej kleszczami. Jest szczególnie podatny na psy o niskiej odporności. Charakterystyczne są szorstkość, zaczerwienienie i swędzenie na łysinie. Gdy pchłe zapalenie skóry, ze względu na działanie toksyczne na pchłę psa, na skórę psa występuje zaczerwienienie, swędzenie, skórka na skórze;
  • Pojedynczy fokus wskazuje na możliwe bakteryjne zakażenie skóry lub efekt uboczny po zastosowaniu leków (antybiotyków, sulfonamidów). Zaczerwienienie skóry, grudek, wrzodów, świądu;
  • Reakcja alergiczna powoduje ogniska łysiny z nieprawidłowym zaczerwienieniem skóry (rumień). Pies może być dotknięty przez oczy. Wokół uszu tworzą się grudki i wrzody, pachwiny i usta;
  • Wraz z łysieniem może wystąpić zapalenie mieszków włosowych - zapalenie mieszków włosowych. W tym samym czasie krosty i strupy tworzą się blisko podstawy włosów. Włosy wypadają.

Kolejnym etapem diagnozy jest udoskonalenie diagnozy poprzez wykonanie różnych testów - krwi, poziomu hormonów, zeskrobania skóry, badania włosów (trichogram).

Łysienie u psów ma typ "X", w którym włosy z ciała psa wypadają stopniowo i całkowicie (z wyjątkiem przednich łap i głowy). Skóra w obszarach łysienia złuszcza się. Przyczyny tego rodzaju łysienia nie zostały w pełni wyjaśnione. Najbardziej narażone są zwierzęta w wieku 2-5 lat, zwłaszcza psy ras północnych z grubym podszerstkiem

  • Samoyeds
  • chow chow;
  • keeshondas;
  • Szpic pomorski;
  • Husky syberyjskie;
  • Alaskan Malamutes;
  • miniaturowe pudle.

Leczenie

Gdy zachowanie psa nie budzi niepokoju, to na wstępnym etapie wystarczy go obserwować. Jeśli zwierzę nie chce jeść, ma swędzącą skórę, pojawia się gorączka - potrzebna jest pilna pomoc weterynarza. Łysienie u psów jest leczone lekami, gdy zaburzona jest równowaga hormonalna, pasożyty są wydalane, nadwrażliwość.

Rehabilitacja wełny prowadzona jest przy pomocy preparatów medycznych "Melatonina", "Tripostan", "Mitotan", "Prednison", "Metylotestosteron", "Cymetydyna", "Hormon wzrostu wieprzowiny". Cztery ostatnie leki należy stosować ostrożnie, ponieważ są to niebezpieczne działania niepożądane. W ciężkich postaciach choroby zwierzę kastruje się lub sterylizuje.

Ocet, najlepiej jabłkowy (1 łyżeczka na 0,5 litra wody) lub wywar z mniszka lekarskiego jest zalecany zwierzęciu do picia w wodzie do picia. Łopatki wcierały olej łopianu. Z reguły wełna i podszerstek zostają przywrócone w ciągu półtora miesiąca. Jeśli pokrywa włosów nie odzyskała zdrowia po trzech miesiącach leczenia, istnieje ryzyko błędnej diagnozy. Być może to robaki. Objawy, gdy pies jest zainfekowany toksynami z tych niebezpiecznych pasożytów to łysienie. Obecność robaków spowoduje analizę kału i krwi pod względem zawartości eozynofili. Leczenie polega na przyjmowaniu leków przeciw robakom.

Efektywne wykorzystanie oliwy z oliwek zawierającej dużą ilość witamin A, E, B, K, minerałów, pierwiastków śladowych niezbędnych do skutecznej rehabilitacji zdrowia zwierząt. Oliwa z oliwek jest dodawana do pokarmu psa lub wcierana w skórę, wstępnie zagotowana w kąpieli wodnej.

Podsumowując, chciałbym jeszcze raz przypomnieć o znaczeniu szybkiego dostępu do opieki weterynaryjnej. Każda choroba jest łatwiejsza do leczenia na wczesnym etapie. Nie zostawiaj swojego zwierzaka w kłopotach, a on będzie ci dziękować miłością i oddaniem.

Czytaj Więcej O Psach

Mój pies stróżujący

Rasy Dog Blog - My WatchdogCo karmić mopsaNajtrudniej jest wybierać dietę dla psów ozdobnych i małych, ponieważ większość z nich cierpi na niestrawność i alergie. Jak karmić mopsa, ile razy i jak poprawnie, dowiadujemy się poniżej.

Owczarek węgierski - Komondor: zdjęcia

Rasy Owczarek węgierski - Komondor - pies pasterski, o niesamowitej sierści i słodkim temperamencie, zdolny do bycia niewidzialnym w stadzie.Owczarek węgierski - Komondor.

Jak krzywica u psów i czy można ją wyleczyć

Rasy Krzywica u psa jest chorobą, która rozwija się bez odpowiedniego leczenia. Charakteryzuje się zdeformowaniem ciała i kończyn zwierzęcia. Powoduje to problemy z motoryką i zmianami w pracy niektórych narządów.