Choroby

Szczegółowy opis rasy psów Appenzeller Mountain Dog

W tym artykule porozmawiam o Appenzellera Mountain Dog - szwajcarskiej rasie psów. Podam opis rasy. Dowiesz się o pochodzeniu, wyglądzie, charakterze i zdrowiu appencerów. Rozważ warunki uwięzienia, higieny, edukacji i zapobiegania chorobom. Dowiesz się, czy pies tej rasy jest odpowiedni dla ciebie, czy nie.

Historia pochodzenia

Sennenhundy - grupa 4 szwajcarskich ras, która łączy w sobie tylko kolor i jakość pasterską. Nazwa składa się z dwóch definicji: zenn - pastwisko, hund - pies.

Istnieją trzy najbardziej prawdopodobne teorie, że Psy górskie są potomkami:

  • bardzo stare wysokogórskie psy, które żyły z celtyckimi plemionami;
  • bojowe skały - Molosów, którzy przybyli do Alp z rzymskimi wojownikami;
  • Pinczery, które przybyły do ​​tego regionu po osiedleniu przez plemiona germańskie.

Historycy mają skłonność wierzyć, że psy górskie wciąż pochodzą od molosów. Ale z silnym wpływem starożytnych skał alpejskich i germańskich.

Przez wiele stuleci psy służyły rolnikom, którzy trzymali bydło. Sennenhundy prowadził bydło z odległych terenów górskich w osiedlach na sprzedaż lub do uboju.

Kosztowało to utrzymanie koni, więc psy zaczęły ciągnąć wózki z ładunkiem z farmy na rynek. W odległych Alpach było wiele wilków i innych drapieżników, często też działali rabusie. Rolnicy wybrali osoby o wyraźnych cechach obronnych.

Oficjalna historia rasy rozpoczyna się pod koniec XIX wieku. W tym czasie pojawił się Uppenzellerov obrońca - leśnik Max Seiber, który wniósł ogromny wkład w popularyzację rasy. W XX wieku Appenzellerowie pozostawali raczej rzadką rasą. Dopiero w 1993 r. English Kennel Club zarejestrował rasę i zabrał ją do służby.

Uppenzeller - średnia z rodziny psów górskich, psów pasterskich szwajcarskich

Opis rasy psów rasy Appenzeller Mountain

  • Wysokość w kłębie: 50-56 cm.
  • Waga: 22-32 kg.
  • Wełna: gruby podszerstek, krótkie i gładkie włosy ochronne.
  • Kolor: kolory podstawowe są czarne lub jasnobrązowe; białe znaczenia na łapach, na czubku ogona, w gardle, z tyłu nosa; czerwonawe ślady wokół oczu, na kościach policzkowych, nogach, klatce piersiowej.
  • Rodzaj ciała: prawie kwadratowy z proporcjonalnym ciałem.
  • Kufa: szeroka z lekkim zwężeniem do czubka nosa.
  • Ogon: wysoko osadzony, średniej długości, zwinięty nad zadem.
  • Uszy: trójkątny kształt z lekkim zaokrągleniem, wysoko i szeroko osadzony.
  • Kończyny: mocne, muskularne.
  • Średnia długość życia: 12 lat.

Dziś jest częściej używany jako uniwersalna rasa pracownicza i rodzinna.

Charakter i temperament

Appenzeller jest aktywną, niestrudzoną, pewną siebie i nieustraszoną rasą. Szczególnie żywiołowy temperament przejawia się do wieku 18 miesięcy, po uspokojeniu się psa. To nieprzekupny dozorca, który pilnie strzeże swojego terytorium.

Przy właściwej socjalizacji większość członków rasy współżyje z dziećmi.

Appenzeller dobrze dogaduje się z innymi zwierzętami, szczególnie jeśli razem dorastały. Być może zwierzak pokaże swoje cechy pasterza, próbując zapędzić wszystkich do stada. Ale agresja i zła nie są.

Psy są lojalne wobec wszystkich członków rodziny, ale bardziej przywiązane do jednej osoby. Wiele aktywności i chęci zadowolenia psa górskiego przejawia się w odniesieniu do małych dzieci. Ogląda je lepiej niż zwierzęta. Jest to bardziej widoczne u suk.

Appenzeller jest idealnym towarzyszem dla miłośników sportu i aktywnego wypoczynku. Właściciel musi zapewnić zwierzęciu stały ruch, uwagę, dać możliwość opiekowania się i ochrony.

Ale w prywatnym domu blisko przyrody i z dala od sąsiadów - to jest pozytywna cecha.

Funkcje treści

Appenzeller to typowa wiejska rasa. Idealną treścią jest woliera wolnowybiegowa na przestronnym dziedzińcu. Sennenhund nie można umieścić na łańcuchu. Zwierzę domowe będzie złe w mieszkaniu w mieście, ale mogą istnieć wyjątki, pod warunkiem, że aktywne chodzenie jest co najmniej 2 razy dziennie przez 1-2 godziny.

Ważne jest, aby Appenzeller wydawał energię - bierność może przejawiać się poprzez agresję, niekontrolowanie i nadaktywność.

Ze względu na regularną zmianę sierści Sennenhund wygląda świetnie.

Higiena zwierząt

Zmiana wełny Appenzeller występuje jesienią i wiosną.

W tym czasie pies jest regularnie wyczesywany w trzech etapach: grzebieniem z długimi zębami, szczotką o średniej twardości i rękawicą do masażu. W innym czasie czesał 1-2 razy w tygodniu.

Uszy, oczy i zęby są regularnie czyszczone, a pazury cięte. Myć zwierzę tylko w najmniejszej konieczności. Przy umiarkowanie pylącej wełnie - wytrzyj mokrym ręcznikiem.

Zasilanie

Sennenhundy może być zawarte w paszy naturalnej lub gotowej. Z gotowego jedzenia najlepsza opcja - karma super premium ze znakiem Dla aktywnych psów. Są przygotowane z wysokiej jakości produktów, a ich skład jest zrównoważony zgodnie z potrzebami fizjologicznymi psów.

Zaletą naturalnej żywności - 100% jakości produktów i różnorodności w diecie. Ale równowaga składników odżywczych i kaloryczności trzeba obliczyć.

Podaje się ją w hodowli podczas zakupu szczeniaka.

Zwierzęta karmione mięsem, podrobami, rybami, warzywami, zbożami i produktami mleczarskimi. Jeśli to konieczne, dodaj witaminy do jedzenia.

Podobnie jak inne Sennenhund, Appenzeller w jedzenie bezpretensjonalne

Zapobieganie chorobom i chorobom

Badania zdrowia psów tej rasy nie były prowadzone. Ale są wnioski wyciągnięte z pokrewnych ras i doświadczenia z treścią.

U Appenzellerev może wystąpić:

  • dysplazja stawów biodrowych i łokciowych;
  • zanik siatkówki, zaćma, entropia;
  • nużycy;
  • niedokrwistość hemolityczna;
  • epilepsja.

Sennenhund ma stosunkowo dobre zdrowie w porównaniu ze sztucznie hodowanymi rasami. Jeśli rodzice zwierząt są zdrowi i przestrzegane są wszystkie zasady zapobiegania - nie będzie problemów.

W pierwszym roku życia szczenię otrzymuje wszystkie główne szczepienia, po czym konieczne będzie szczepienie raz w roku.

Appenzeller Mountain Dog - opis rasy i charakter psa

Appenzeller Mountain Dog jest popularną rasą, która znajduje się wśród 10 najpopularniejszych psów w różnych krajach. Charakterystyczną cechą osobników jest to, że zostały one wyhodowane bez krzyżowania się, ale w wyniku doboru naturalnego. Cynolodzy jednogłośnie twierdzą, że idealne jest utrzymanie appenzellerów nie tylko w prywatnym domu, ale także w warunkach mieszkalnych. Dzisiaj patrzymy na wszystko, co wpływa na charakterystykę rasy.

Dane historyczne

W górach szwajcarskich wcześniej nie istniały możliwości komunikacyjne między osadami. W rezultacie w każdym odległym zakątku była rasa psów, która była wymagana do wypasu, ochrona przedsiębiorstw rolnych i terytoriów rolniczych.

Okazy reprezentowanej rasy żyły prawdopodobnie w północno-wschodniej części. Dane historyczne są trudne do zdobycia wzdłuż łańcucha, pierwsze wzmianki o psach przypominających Appenzellerów pochodzą z końca pierwszego wieku pne.

Niektórzy eksperci kojarzą pochodzenie rasy z przodkami, wysokogórskimi alpejskimi psami. Do formacji przyczyniły się rottweilery i mastify, ich krew jest również obecna u psów górskich.

Później trenerzy psów skompilowali swoje dane i byli w stanie dokładnie ustalić, kiedy urodziła się rasowa rasa. W połowie XIX wieku w Szwajcarii wspomnieli o psach o niezwykłej kolorystyce, dumnej budowie i dźwięczącym szczekaniem.

Później hodowca F. Shertenlaib został powołany do kraju, który postawił sobie za cel ogłaszanie psów całemu światu w celu uzyskania międzynarodowego standardu. Podjął poważną hodowlę, odseparował appenzeller od wszystkich szczeniąt w tym czasie. Na początku 1906 r. Powstał amatorski klub dla psów rasy.

Ogólnie przyjęte standardy

Zgodnie z jego zewnętrznymi cechami, rasa jest podobna do innych przedstawicieli psów pasterskich, które były powszechne w Szwajcarii. Psy żyły na wyżynach i są idealne do takich warunków.

  1. Nie można powiedzieć, że psy są ogromne, ale ich konstytucja jest duża, uformowana i harmonijna. Psy są raczej klasyfikowane jako rasy średnie. Suki od 46 do 53 cm wzrostu, mężczyźni nieco większe, 50-58 cm, a dla kategorii wagowej 18-32 kg.
  2. Głowa ma kształt klina, jest proporcjonalna i nie jest ostra. Wzgórze na karku jest prawie niewidoczne, czoło szerokie i płaskie, nie wypukłe. Łuki nad brwiami nie są widoczne. Kości policzkowe są widoczne, umięśnione i ulgą, dając psu specjalną rozkosz.
  3. Kufa jest dość szeroka z gładkim nosem, zwęża się w kierunku płata. Zgryz nożycowy, mocny, wszystkie zęby w kolekcji. Nie można pozwolić, by jedna ze szczęk wystawała do przodu. Nos psów jest duży i wyraźny, ma wyjątkowo czarny odcień.
  4. Uszy są zaokrąglone na końcach, w kształcie trójkąta. Jeśli pies jest spokojny i obojętny, trzyma uszy wzdłuż kości policzkowych. Gdy pies jest zainteresowany lub czujny, posuwają się naprzód.
  5. Oczy mają kształt migdałów, lekko skośne, niewielkich rozmiarów. Są umieszczone najlepiej w przedniej części kufy. Odcień jest ciemny, ale jeśli pies ma brązowawe włosy, może być jasnobrązowy.
  6. Budowa jest potężna, w harmonii z kończynami i głową. Jest muskularny, proporcjonalny. Jeśli spojrzeć na psa z boku, może wydawać się, że jest kwadratowy. Jest to częściowo prawda, ponieważ na całej długości ciała pies jest o 10% większy niż wysokość w kłębie.
  7. Klatka piersiowa jest dobrze rozwinięta, nacięta. Tył jest równy, wyraźnie usycha. Lędźwie krótkie, zad. Lekko opadające. Wybrano żołądek, następuje przejście do okolicy pachwiny. Szyja jest mocna i muskularna.
  8. Ogon psa obraca się i dotyka talii. Ale jeśli pies jest spokojny, nie ma specjalnych wymagań dotyczących umiejscowienia ogona. Kończyny gładkie, umięśnione. Uda są postrzegane całkiem dobrze. Cały wygląd psa mówi, że zanim jesteś prawdziwym sportowcem.

Kolor i rodzaj wełny

  1. Osoby rasy pasterskiej muszą mieć gęsty i gęsty płaszcz, który chroni psa przed niekorzystnymi warunkami pogodowymi. W związku z tym prezentowane osoby słyną z takiej właśnie wełny.
  2. Psy mają twarde włosy, które w swojej strukturze składają się z dwóch warstw. Tłusty i gęsty podszerstek nie przepuszcza wilgoci. Górne włosy przylegające do ciała. W szyi można zaobserwować falistość, ale włosy na całym ciele są proste.
  3. Podszerstek może być płowy, czarny lub szary. Jeśli appenzeller ma wełnę jednowarstwową, która nie chroni przed warunkami atmosferycznymi, wówczas będzie uważana za wadę. Pies będzie po prostu zimny w surowym klimacie.
  4. Jeśli chodzi o odcień wełny, często można znaleźć czarne lub brązowe psy. Zgodnie ze standardem powinny mieć czerwone ślady na brwiach, klatce piersiowej, policzkach, łapach, kościach policzkowych.
  5. Na końcu ogona znajduje się biały znaczek, to samo dotyczy rąk łap i obszaru od klatki piersiowej do podbródka (biały pasek). Biały znak przechodzi wzdłuż nosa i dochodzi do górnej wargi.

Postać rasy

  1. Pies ze swojej natury jest "koniem roboczym", który kocha pracę fizyczną i nie może siedzieć bezczynnie. Appenzeller wymaga ciągłej aktywności fizycznej, właściciel musi to wcześniej załatwić.
  2. Przedstawiciele tej rasy są prawdziwymi zwierzętami domowymi. Lubią być wśród dużych zgromadzeń bliskich krewnych. Psy dogadują się z ludźmi bardzo przywiązanymi do właściciela. Pies wybiera jednego właściciela dla siebie i podporządkowuje się mu.
  3. Ważne jest, aby uspołecznić zwierzę w porę, a następnie będzie mógł dogadać się z innymi zwierzętami. Jeśli pies nie jest uspołeczniony, może negatywnie odnosić się do hałaśliwych małych dzieci i innych zwierząt.
  4. Rasa ma długą historię. Psy są świetnymi strażnikami i wykonują świetną robotę. Podejrzenie obcych, które złożyli na poziomie genetycznym. Aby zwierzak nie był zbyt agresywny, ważne jest, aby przeprowadzić wczesną socjalizację.
  5. Jeśli takie zabiegi nie zostaną wykonane na czas, zwierzę będzie uważało każdą osobę lub zwierzę za potencjalne zagrożenie. Należy również zauważyć, że przy odpowiednim wychowaniu pies będzie grzeczny wobec obcych. Jednak z takich zwierząt domowych życzliwość nie powinna oczekiwać obcych.
  6. Appenzellerowie to nie tylko dobrzy strażnicy, ale także niezniszczalni czujni strażnicy. Pies w żadnym wypadku nie zezwala na przemieszczenie się obcego na jego terytorium. Dlatego możesz być pewien, że atakujący nie pozostanie niezauważony. Zwierzę będzie chronić ciebie i posiadłość za wszelką cenę.

Szkolenie i edukacja

  1. Aby wszystko odniosło sukces, ważne jest, aby od najmłodszych lat organizować proces kształcenia i szkolenia. W rezultacie możesz wyhodować prawdziwego mistrza. Prezentowana rasa różni się dużymi umiejętnościami w przeciwieństwie do odpowiedników.
  2. Zwierzęta czystej krwi uczą się bardzo szybko i mają doskonałą pamięć. Appenzeller zaradny i bystry. Kiedy zwierzę wykona wszystkie polecenia, nie ma wątpliwości, że robią wszystko sprawnie i sumiennie.
  3. Warto jednak zauważyć, że dana rasa uwielbia niezależność i wolność. Problem polega na tym, że z powodu tych cech może to być skomplikowane szkolenie. Pies zdecydowanie będzie dominujący. Ze strony właściciela należy zabezpieczyć cechy lidera. Nie pokazuj luzu.
  4. Po zdobyciu zwierzęcia musisz natychmiast określić, kto jest szefem. Zabrania się używania efektów fizycznych. Ponadto, nie traktuj psa niegrzecznie, podnieś głos i upokorz ją pod każdym względem.
  5. Nie zapomnij regularnie zachęcać swojego zwierzaka do prawidłowego wykonywania poleceń. Jeśli podczas treningu podniosłeś kij i ciągle się psujesz, pies stanie się tchórzem lub bardzo zły. Nie rozpoczynaj takiej rasy, jeśli nie masz doświadczenia w utrzymywaniu i wychowywaniu psów.
  6. Jeśli nadal masz niezwykłą rasę, zdecydowanie zaleca się udział w specjalnych szkoleniach ze swoim zwierzakiem. Profesjonalny treser psów pomoże tobie bez problemu wyszkolić psa we wszystkie potrzebne rzeczy. Ponadto specjalista powie Ci, jak właściwie kształcić tę rasę. Nie zaniedbuj tego.
  7. Umiejętności psa mogą być z powodzeniem stosowane w różnych dyscyplinach sportowych. Rasa ta doskonale radzi sobie z bieganiem, zwinnością i pokonywaniem przeszkód. Nie ograniczaj się do tego. Istnieje wiele możliwości uprawiania sportu z psem. Rasa jest również w stanie powtórzyć skomplikowane sztuczki dla rozwoju inteligencji.

Zasady opieki

  1. Aplikujący mają piękną i gęstą sierść, więc bądźcie przygotowani na pojawienie się wylinki 2 razy w roku. Dzięki tej funkcji płaszcz zwierzęcia zawsze wygląda świetnie. Jednak nie pozwól, aby wszystko samo zniknęło.
  2. Ulubiona potrzeba regularnego czesania i czesania. Nie zapominaj również o systematycznych procedurach wodnych. Do czesania zaleca się użycie specjalnego pędzla z rzadkimi metalowymi zębami.
  3. Podczas procesu linowania należy koniecznie wełnę o specjalnym składzie. Dopiero potem zacznij czesać zwierzę profesjonalnym pędzlem o pożądanej twardości. Jeśli chodzi o kąpiel zwierząt domowych, procedurę należy przeprowadzić nie więcej niż jeden raz w ciągu sześciu miesięcy.
  4. Ta procedura jest najlepiej praktykowana podczas okresu linienia. W innych przypadkach wełnę należy regularnie czyścić suchymi szamponami. Ponadto nie zapomnij o standardowych procedurach. Pamiętaj, aby monitorować stan oczu i regularnie je płukać. W razie potrzeby umyj uszy i zęby. Wytnij pazury.
  5. Regularnie wykonuj wszystkie niezbędne szczepienia i zapobiegaj robakom. Jeśli wszystko zostanie wykonane prawidłowo, zwierzę nie będzie miało żadnych problemów zdrowotnych. Jeśli zauważyłeś zły stan zdrowia u psa, nie próbuj samodzielnie rozwiązywać problemu, skontaktuj się ze swoim weterynarzem.

Choroby rasowe

  • Uppenzellera łatwo żyć do 15 lat, podczas gdy należy zauważyć, że psy mają doskonałe zdrowie. Jeśli chodzi o choroby, najczęściej rozwijają się one u osób w starszym wieku. Prezentowana rasa ma również swoje słabości.
  • W rzadkich przypadkach, wraz z wiekiem zwierząt domowych, wpływa na dysplazję dużych kompozycji. Dolegliwości wpływają na układ mięśniowo-szkieletowy. Obserwowano także zapalenie kości i stawów oraz osteoartroza.
  • Jak wspomniano wcześniej, najczęściej osoby starsze są chore. W niektórych przypadkach występuje niewydolność serca w postaci kardiomiopatii. Czasami dotyczy to pęcherza i nerek. Dlatego ważne jest monitorowanie stanu zdrowia zwierzęcia.
  • Sennenhundy jest dość interesującą i aktywną rasą o charakterystycznych cechach. Rozpoczęcie takiego zwierzaka jest ważne, aby mieć doświadczenie w utrzymywaniu psów myśliwskich. Jeśli nie posiadasz pewnych umiejętności, mogą pojawić się problemy przy podnoszeniu appenzellera. Dlatego przygotuj się wcześniej.

    Szwajcarski pies pasterski Appenzeller

    Appenzeller Sennenhund (Engenz Appenzeller Sennenhund) jest średniej wielkości rasą psów, jedną z czterech ras szwajcarskich psów pasterskich, która była wykorzystywana do różnych zadań w gospodarstwach w Szwajcarii.

    Historia rasy

    Nie ma wiarygodnych danych na temat pochodzenia rasy. W sumie istnieją cztery rodzaje zennehund: appenzeller, berneński pies pasterski, duży szwajcarski pies górski, pies górski entlebucher.

    Jedno jest pewne, jest to stara rasa, o której istnieje kilka teorii. Jeden z nich mówi, że Appenzellerowie, podobnie jak inne psy górskie, pochodzą od starożytnego alpejskiego psa. Badania archeologiczne wykazały, że szpice przypominające psy żyły w Alpach od tysięcy lat.

    Badania genetyczne potwierdziły, że przodkowie rasy byli masywnymi psami, jasnymi kolorami, zaprojektowanymi do ochrony zwierząt gospodarskich. Prawdopodobnie wszystkie szwajcarskie psy pasterskie pochodzą od jednego przodka, chociaż nie ma na to solidnych dowodów.

    Do niedawna komunikacja między dwoma dolinami w Szwajcarii była bardzo trudna. W rezultacie populacje psów nawet w sąsiednich kantonach znacznie się od siebie różniły. Prawdopodobnie były dziesiątki różnych psów górskich, które służyły rolnikom przez setki lat. Ich usługi trwały dłużej niż inne podobne rasy, ponieważ współczesna technologia pojawiła się w Alpach później, w innych krajach Europy Zachodniej.

    Jednak w rezultacie postęp dotarł do najbardziej odległych wiosek, aw XIX wieku popularność rasy znacznie się zmniejszyła. Wiele z nich po prostu zniknęło, pozostały tylko cztery gatunki psów pasterskich. Appenzeller Mountain Dog miał szczęście, ponieważ jego miejsce urodzenia, miasto Appenzell było daleko od głównych miast, takich jak Berno.

    W XX wieku psy rasy Appenzeller, mimo że były w innych krajach europejskich, a nawet w USA, pozostały rzadką rasą. W 1993 r. United Kennel Club (UKC) zarejestrował rasę i odesłał ją do oficjalnych ras. Niewielka liczba miłośników tych psów mieszkających w USA i Kanadzie zorganizowała Appenzeller Mountain Dog Club of America (AMDCA).

    Celem AMDCA było rozpoznanie rasy w największej organizacji, American Kennel Club, ponieważ trzy pozostałe rasy szwajcarskich psów pasterskich zostały już rozpoznane.

    Opis

    Appenzeller Mountain Dog jest podobny do innych szwajcarskich psów pasterskich, ale jest wyjątkowy. Samce w kłębie osiągają 50-58 cm, samice 45-53 cm, waga od 23-27 kg. Są bardzo potężne i muskularne, ale nie wyglądają na krępe ani krępe. Ogólnie rzecz biorąc, Appenzellers są najbardziej wysportowane i eleganckie wśród wszystkich psów górskich.

    Głowa i kufa są proporcjonalne do ciała, klinowaty, czaszka płaska i szeroka. Kufa płynnie przechodzi z czaszki, stop jest wygładzony. Oczy mają kształt migdałów, są małe. Preferowany jest kolor ciemnego oka, ale psy mogą mieć jasnobrązowe oczy. Uszy są małe, trójkątne, z zaokrąglonymi końcami, zwisające do policzków, ale mogą rosnąć, gdy pies jest uważny.

    Postać

    Te psy mają najbardziej pracujący charakter wszystkich innych Psów Górskich iw pewien sposób przypominają postać Rottweilera. Są bardzo oddani rodzinie, prawie bez pamięci. Chcą tylko być blisko, a brak uwagi wpędza ich w tęsknotę. Chociaż przyjaźnią się ze wszystkimi członkami rodziny, większość psów rasy appenzeller jest poświęcona jednej osobie.

    Jeśli pies jest wychowywany przez jedną osobę, wówczas taka lojalność będzie wynosić 100%. Przy odpowiedniej socjalizacji większość z nich dobrze dogaduje się z dziećmi, chociaż szczenięta mogą być zbyt aktywne i hałaśliwe dla małych dzieci. Zdarza się, że są agresywne w stosunku do innych psów i małych zwierząt, chociaż generalnie nie jest to typowe dla rasy.

    Socjalizacja i trening są bardzo ważne dla rozwoju prawidłowego zachowania u psów w stosunku do innych stworzeń, ale mimo to, kiedy spotykamy nowe zwierzęta, musisz być bardzo ostrożny.

    Od wieków zadaniem tych psów była ochrona. Są podejrzliwi wobec nieznajomych, niektórzy bardzo podejrzliwi. Ważna jest socjalizacja, w przeciwnym razie każdy z nich będzie postrzegany jako potencjalne zagrożenie. Ale przy właściwej socjalizacji większość będzie uprzejmy wobec obcych, ale bardzo rzadko przyjaźnie. Są nie tylko doskonałymi strażnikami, ale także strażnikami. Pies Appenzeller Mountain nigdy nie pozwoli nieznajomemu przejść niezauważony w pobliżu jego terytorium. Jeśli będzie to konieczne, będzie śmiało i pewnie ją chronić, i pokaże nieoczekiwaną siłę i zręczność.

    Oczywiście te psy potrzebują aktywności fizycznej, ponieważ urodziły się w wolnych Alpach. Wymagane są godziny marszu dziennie, najlepiej nawet więcej. Psy, które nie mają wystarczającej aktywności, rozwijają problemy behawioralne.

    Może to być nadpobudliwość, destrukcyjne zachowanie, nieustanne szczekanie, agresja. Regularna praca, która ładuje ciało wraz z głową, pomaga bardzo dobrze. Zwinność, kanikross i inne wydarzenia sportowe są dobrze dopasowane.

    Ale czują się naprawdę dobrze w prywatnym domu, lepiej w wiosce. Duży dziedziniec, własne terytorium i obcy, z których trzeba chronić - idealne połączenie. Są znacznie mniej odpowiednie do trzymania w mieszkaniu, potrzebują więcej swobody i przestrzeni.

    Stosunkowo nieskomplikowany. Chociaż zrzucali dużo w czasie sezonów, ale wymaga to jedynie dodatkowego czesania. Pozostała część opieki jest podobna do innych ras - musisz przyciąć pazury, sprawdzić czystość uszu i umyć zęby. Jeśli zdecydujesz się na zakup szczeniaka appenzellera Sennenhund, wybierz sprawdzone budy. Kupując appenzeller od nieznanych sprzedawców, ryzykujesz pieniądze, czas i nerwy. Cena szczeniaka jest dość wysoka, ponieważ w Rosji trudno znaleźć szczenię.

    Appenzeller Mountain Dog

    Uppenzeller - średnia z rodziny psów górskich, psów pasterskich szwajcarskich. Na popularności są one gorsze od większych "Bernza", ale istnieje tendencja do rozprzestrzeniania się tych wytrzymałych, odpornych psów. Podobnie jak wszyscy członkowie gatunku, appenzellers mają wyrazisty kolor, proporcjonalną, silną sylwetkę i rozwinięty intelekt. Co jest takiego specjalnego w tych niesamowitych psach?

    Pochodzenie rasy

    Przez długi czas górzyste regiony Szwajcarii praktycznie nie komunikowały się ze sobą, więc każdy z nich miał swoje własne psy wykorzystywane do celów chłopskich i rolniczych - pilnowanie i wypasanie, pilnowanie i posuwanie się.

    Appenzellerowie pojawili się w tym samym północno-wschodnim kantonie kraju. Ich historia jest szacowana na wiele stuleci, uważa się, że ich przodkowie służyli ludziom już pod koniec I wieku pne. Ich początki są związane ze starożytnymi alpejskimi psami. Eksperci nie wykluczają także obecności mastifów i rottweilerów.

    Pierwsze wzmianki o Swiss Mountain Dogs - psy o czystym głosie i niezwykłym kolorze, sięgają XIX wieku. Nieco później przyciągnęli hodowcę ze Szwajcarii, Franza Chertenleiba, który postanowił je hodować.

    Oddzielenie Appenzeller od innych psów górskich miało miejsce w 1898 r., Aw 1906 r. Powstał pierwszy klub psów tej rasy.

    Opis rasy psów rasy Appenzeller Mountain

    Zewnętrznie, appencellers są podobne do innych szwajcarskich psów pasterskich, które powstały w górach. Przedstawiciele tego gatunku są mniejsi od prawdziwych gigantów - Berneńczyków i wielkiego Szwajcara, ale są więksi od entlebuchera.

    Dorosły appenzeller to silny, proporcjonalny pies średniej wielkości. Wzrost samców zmienia się w granicach 50,8-58,4 cm, a samice - 45,7-53,3 cm. Odważone osobniki tej rasy mają 18,15-31,76 kg.

    Standardowe psy są opisane w następujący sposób:

    1. Głowa jest proporcjonalna do ciała, klinowata, ale nie spiczasta. Czoło jest nieco płaskie, szerokie, brwi z guzem potylicznym praktycznie niewidoczne. Łuki jarzmowe uniesione, muskularne.
    2. Kufa ma przyzwoitą szerokość, zwężenie idzie do końca, mostek nosa jest prosty, stop tworzy gładką linię, słabo zaznaczoną. Szczęki są mocne, zęby mocne, z ugryzieniem typu "nożyce".
    3. Nos jest duży, obszerny, dobrze oznakowany, powinien być pigmentowany tylko w kolorze czarnego węgla.
    4. Oczy mają kształt migdałów, małe, umieszczone na przedniej części kufy. Najciemniejszy kolor tęczówki jest preferowany, ale dla psów o brązowych włosach dozwolony jest jasnobrązowy odcień.
    5. Uszy są małe, trójkątne z zaokrąglonymi końcami. W stanie spokoju znajdują się wzdłuż kości policzkowych, gdy pies jest zaburzony, uszy poruszają się do przodu.
    6. Szyja jest wydłużona, raczej mocna, dobrze umięśniona.
    7. Podobnie jak w przypadku innych psów górskich, ciało jest harmonijne. Chociaż długość ciała w appenzellerov około 10% dłużej niż ich wzrost w okolicy barku.
    8. Psy są potężne, muskularne, ale oglądane z zewnątrz nie wydają się masywne ani krępe. Ich mostek jest głęboki, grzbiet tworzy linię prostą. Kłąb dobrze wyrażony, owalne żebra, skrócone biodra, zmieniające się w skośny zad. Brzuch napięty.
    9. Podczas przenoszenia zwierzęcia lub w stojaku, ogon skręca ciasno i leży na plecach, jak u większości ras szpicowatych. W spokojnym appenzeller może się złożyć lub być w różnych pozycjach.
    10. Kończyny są proste, pokryte suchymi mięśniami, a tył ma raczej masywne biodra. Łapy są zaokrąglone, z palcami zebranymi w ciasną bryłę.

    Ogólnie Appenzeller wygląda jak prawdziwy sportowiec, w porównaniu do innych psów tego typu, jest lżejszy, szczupły, ma dobrą masę mięśniową i mocne kości.

    Jakość wełny i możliwe kolory

    Istnieją specjalne wymagania dotyczące wełny psów pasterskich - musi to być niezawodna ochrona zwierzęcia przed ekstremalnymi warunkami pogodowymi, opadami i temperaturą. Właściwie to w Appenzellerov jest dokładnie to.

    Te psy mają włosy strażnicze średniej długości, mogą być faliste wokół kłębu. Futro jest bardzo grube, ściśle przylega do ciała, podszerstek jest bogaty, dobrze rozwinięty, czarny, płowy lub szary. Jeśli przedstawiciel rasy ma pojedynczą warstwę wełny, jest to poważna wada.

    Najczęściej są to osobniki, których głównym kolorem jest czarny węgiel, ale są psy o płowym kolorze. Psy muszą mieć wyraźne znaki:

    • czerwony odcień - w postaci "brovok", w okolicy policzków, kości policzkowych, klatki piersiowej, kończyn;
    • kolor biały - kolor czubka ogona, łapy, szeroka bruzda od brody do mostka, strefa w kształcie trójkąta na twarzy. Biały płaszcz psa pochodzi z rowka oddzielającego od górnej wargi.

    Obecność znaków w szyi, szyi, kołnierzu jest dozwolona, ​​ale jest niepożądanym elementem koloru.

    Charakterystyka appenzellerov

    Jeśli, ponownie, odniesiemy się do porównania tego typu Mountain Dogów z innymi, wtedy mają najbardziej wyrazisty charakter pracy. Niektóre aspekty sprawiają, że appenzeller wygląda jak rottweiler.

    Ten zwierzak jest zdecydowanie poświęcony rodzinie, musi być blisko, aby nie czuć się samotny. Bez uwagi gospodarza i psa domowego będzie smutno i tęskni. Chociaż pies jest przyjazny dla wszystkich członków rodziny, w pełni słucha tylko właściciela. Jeśli pies jest wychowywany przez jedną osobę, będzie on w 100% zobowiązany do niego.

    Przy właściwej socjalizacji większość członków rasy współżyje z dziećmi. Ale warto wziąć pod uwagę, że jeśli w domu jest małe dziecko, hałaśliwy i aktywny szczeniak może nie być najlepszym towarzyszem. Są jednostki, które są agresywne wobec swoich bliźnich i mniejszych istot żywych, ale to raczej wyjątek.

    Przez stulecia psy te działały jako strażnicy, więc podejrzenia o obcych zostały im przekazane na poziomie genetycznym. Aby ta jakość nie nadmiernie zwyciężyła, wymagana jest wczesna socjalizacja. W przeciwnym razie pies może być postrzegany przez ruchome stworzenie jako potencjalne zagrożenie.

    Jeśli jednak wychowywany pies jest wyjątkowo uprzejmy dla obcych, nie należy oczekiwać od niego przyjazności, a nawet mniejszy związek.

    Od appenzeller okazuje się nie tylko doskonałą strażnik, ale także czujny, nieprzekupny stróż. Pies nigdy nie pozwoli obcemu poruszać się po jego terytorium. Ponadto atakujący nie pozostanie niezauważony. Jeśli to konieczne, użyje wszystkich swoich umiejętności, aby ją chronić.

    Edukacja i szkolenie

    Jeśli odpowiednio zorganizujesz proces szkolenia, zacznij trenować swojego zwierzaka tak wcześnie, jak to możliwe, wtedy całkiem możliwe jest wyhodować prawdziwego mistrza sportowego. Uppenzeller bardzo zdolne psy, które są dobrze wyszkolone, szybkie do myślenia i mają dobrą pamięć. Jeśli pies wykonuje polecenia, robi to sumiennie - jakościowo i bez wad.

    Jednak podobnie jak inne psy pasterskie, appenzeller nie jest pozbawiony wolności i niezależności, co może skomplikować trening. Takie zwierzątko musi koniecznie pokazać cechy dominacji, właściciel jest ważny, aby utrzymać pozycję lidera i nie wykazywać słabości. Należy jeszcze raz podkreślić - kto jest szefem w domu.

    W żadnym wypadku nie możesz użyć siły fizycznej, potraktować psa z grubsza, upokorzyć go, podnieść głos. Nie zapomnij o szybkiej promocji. W wyniku agresywnych poszukiwań zwierzak może stać się zbyt okrutny lub tchórzliwy.

    Nie zaleca się uruchamiania appenzeller dla początkujących. Jeśli taki niezwykły pies trafił do niedoświadczonego gospodarza, zaleca się uczęszczanie na specjalne lekcje ze swoim pupilem, gdzie doświadczony treser psów nauczy psa dobrego tonu. Ponadto nowy właściciel uczy się, jak właściwie kształcić i trenować swojego czworonożnego przyjaciela.

    Ten pies odnosi sukcesy w sporcie, można robić zwinność, biegać, przechodzić tor przeszkód itp. Ponadto pies jest w stanie powtórzyć nawet skomplikowane akrobacje, które, jeśli nie wymagają treningu fizycznego, są przydatne do rozwijania inteligencji.

    Jak dbać o zwierzaka

    Alpejskie psy górskie mają piękną, gęstą sierść, która dwa razy w roku ulega obfitemu rozwojowi. Ze względu na regularną zmianę sierści pieski górskie wyglądają wspaniale.

    Jednakże nie zwalnia to właścicieli z obowiązkowych procedur pielęgnacyjnych: zwierzę powinno być myte, czesane i czesane. Grzebień specjalny szczotka appenzellera, wyposażony w rzadkie zęby metalu. Podczas biegu wełnę należy poddawać zabiegowi za pomocą grzebienia, rękawicy do masażu i szczotki o odpowiedniej twardości.

    Appensellers są rzadko kąpać się, nie częściej niż raz na 6 miesięcy, wskazane jest, aby to zrobić podczas sezonowej zmiany sierści. W innych okresach wystarczy oczyścić włosy zwierzęcia suchym szamponem w razie potrzeby.

    Wymagane są również standardowe procedury - mycie oczu, czyszczenie uszu, mycie zębów, przycinanie pazurów. Obejmuje to również terminowe szczepienia z odrobaczaniem. Wszystkie zajęcia odbywają się regularnie i pomagają utrzymać zdrowie zwierzęcia.

    Choroby rasowe

    Żywotność appencellerów często sięga 15 lat, a oni mają doskonałe zdrowie, a najczęściej choroby rozwijają się u bardzo starych osób. Ale przedstawiciele tego typu Szwajcarów mają również swoje "słabe punkty":

    • choroby układu mięśniowo-szkieletowego - dysplazja dużych stawów, choroba zwyrodnieniowa stawów, osteochondropatia;
    • patologie serca i naczyń krwionośnych - częściej objawiające się w postaci kardiomiopatii, rzadziej - niewydolność serca;
    • choroby nerek i pęcherza moczowego.

    Dieta i dieta

    Podobnie jak inni Sennenhund, appenzeller w jedzenie bezpretensjonalne. W końcu życie w gospodarstwie, ciągła ciężka praca i niewielka uwaga ze strony właścicieli nie sprzyja rozwojowi nałogowych nałogów kulinarnych.

    Ale współcześni właściciele są bardziej odpowiedzialnym podejściem do kwestii opieki nad czworonożnym zwierzakiem, w odniesieniu do żywności. Pies tak długo, jak to możliwe, był blisko, powinieneś go prawidłowo karmić:

    1. Co najmniej 50% diety powinno składać się z pokarmów białkowych - mięsa, ryb, podrobów. Mięso zaleca się kroić na kawałki, parzyć wrzącą wodą i podawać psu. Ryby i podroby najlepiej zagotować wstępnie.
    2. 1-2 razy w tygodniu w menu psa powinny zawierać: twarożek, jogurt, kefir, przepiórkę lub jajka kurze.
    3. Reszta jedzenia to płatki zbożowe (kasza gryczana, ryż, jęczmień, ale kukurydza i pszenica nie są odpowiednie dla tych zwierząt) i warzywa - są podawane jako gotowane, gotowane na parze lub surowe.
    4. Lepiej jest przyprawiać potrawy niewielką ilością oleju roślinnego.
    5. Następujące produkty nie nadają się do karmienia Appenzeller: ziemniaków, kukurydzy, pszenicy, słodyczy, zasolenia i wędzonek. Ponadto nie powinieneś traktować psa z własnym stołem.
    6. Naturalne karmienie obejmuje włączenie do diety suplementów witaminowych i mineralnych.

    Możliwe jest karmienie psa tej rasy paszami przemysłowymi, ale powinny to być produkty wysokiej jakości - mięso powinno znaleźć się na pierwszym miejscu listy składników. Tylko ryż nadaje się jako ziarno, ale odpowiednie są również ziarna bez ziarna.

    Konieczne jest wybranie menu przeznaczonego dla przedstawicieli dużych lub średnich ras prowadzących aktywny tryb życia. Jeśli pies spożywa suszenie, możesz okresowo podawać mu konserwy z tej samej marki co główny pokarm.

    Cechy zawartości appenzeller

    Jeśli "Bernińczycy" lub "wielcy Szwajcarzy" potrzebują dużej przestrzeni, wówczas appenzeller czuje się całkiem dobrze zarówno w mieszkaniu, jak i w wiejskim domu. Powinien zapewniać leżankę lub materac dla zwierząt domowych, aby mógł odpocząć od zgiełku i uwagi.

    Przedstawiciel tej rasy nie nadaje się do prowadzenia łańcucha, ale świetnie czuje się w wolierze. W takim przypadku ważne jest, aby pies miał możliwość regularnego chodzenia po okolicy.

    Uppenzeller potrzebuje fizycznego wysiłku, aby nie wystarczyło im normalne, ciche spacery. Powinieneś pozwolić psu, przynajmniej 2 razy w tygodniu, na odwiedzenie boiska treningowego z nim. Zwierze domowe z przyjemnością będzie towarzyszyć właścicielowi podczas joggingu, jazdy na rowerze, wędrówek.

    Właściciel nie powinien zapominać, że znudzony pies górski jest niebezpieczny dla mieszkania, pies będzie mógł znaleźć zajęcie dla siebie, co może zrujnować relacje między właścicielami a ich czworonożnym przyjacielem.

    Zdjęcie appenzeller Sennenhund

    Wideo o Appenzeller Sennenhund

    Kupowanie szczeniaka: jak wybrać i gdzie kupić

    Jeśli rodzina zdecyduje, że Appenzeller jest tym, czego potrzebujesz, możesz zacząć szukać odpowiedniego sprzedawcy. Tego typu psy górskie nie występują zbyt często, aw Rosji nie ma krajowego klubu hodowlanego, ale hodowle tych psów zajmują hodowle, a także dość doświadczeni hodowcy prywatni.

    W Moskwie są 2 hodowle, które hodują szczenięta rasowe:

    • Vingenium (Appenzeller Senenhund) Moskwa http://www.appenceller.ru/;
    • "From May Day scvelry" (Appenzeller Mountain Dog) http://www.psychologist-childrens.ru/prodazha-shchenkov.

    W ofercie szczeniaki od 8 tygodni do 6 miesięcy, co najważniejsze, nie należy przyjmować dzieci młodszych. Nie zaleca się również kupowania nastoletnich szczeniąt, ponieważ mają już czas na przyzwyczajenie się do właściciela, a rozdzielenie spowoduje stres.

    Lepiej jest kupić szczeniaka w żłobku lub od hodowcy spoza miasta - są to odpowiednie warunki do wychowywania i utrzymywania takich aktywnych zwierząt.

    Dla szczeniaka z przedszkola, z dokumentami, szczepieniami i dobrymi danymi, będziesz musiał zapłacić co najmniej 40 000 rubli. W takim przypadku istnieją gwarancje uzyskania zdrowego, mocnego zwierzaka, bez fizycznych odchyleń. Szczeniak z kilkoma wadami, które nie mają wpływu na zdrowie, ale nie pozwala mu uczestniczyć w wystawach i hodowli, będzie kosztował trochę mniej.

    Kupowanie zwierzaka od przypadkowych sprzedawców wiąże się z pewnym ryzykiem, szczególnie jeśli szczeniak nie ma dokumentów. Następnie możesz kupić kundelka lub szczeniaka z dziedziczną patologią lub niestabilną psychiką.

    Appenzeller Mountain Dog to piękny, poważny pies o mocnych nerwach i doskonałych parametrach roboczych. Dlatego pożądane jest pozyskanie takiego zwierzaka, jeśli potrafi je pokazać, stać się najlepszym przyjacielem rodziny, nie tracąc naturalnych talentów.

    Szwajcarski przystojny: Appenzeller Mountain Dog

    Mimo, że Appenzeller Mountain Dog jest uważany za jedną z najpopularniejszych ras na świecie, w Rosji mało znany jest szeroki krąg miłośników psów. Kim on jest, tym psem, o którym niewiele osób słyszało w naszym kraju, ale mimo to zasługuje na nie mniejszą popularność niż te same psy pasterskie? Chodzi o niego, o Appenzeller Mountain Dog, porozmawiamy dzisiaj.

    Na początku XXI wieku na świecie istnieją cztery rasy szwajcarskich psów pasterskich, lub, inaczej mówiąc, psy górskie, różniące się wysokością i drobnymi detalami zewnętrznymi. Uppenzeller ich średniej wielkości. Jak wszyscy jego krewni, odznaczają się wrodzonym instynktem pasterskim i stróżującym, ale jednocześnie - miłością do ludzi i serdeczną, przyjazną postawą.

    W tym artykule znajdziesz wszystko o rasie Swiss Mountain Dog - cena, zdjęcia psów, plusy, minusy, recenzje.

    Historia

    Pies Appenzeller Mountain zawdzięcza swój wygląd nie systematycznym pracom selekcyjnym, ale raczej doborowi naturalnemu. Zakłada się, że jego przodkowie byli starożytnymi rzymskimi psami bojowymi, którzy przybyli do Alp z armią Cezara. I rzeczywiście, pierwsi Sennenhundowie, którzy z nich pochodzą, wyróżniali się dość silną agresywnością i walecznymi cechami.

    Jednak pasterze, którzy od czasów starożytnych zamieszkiwali szwajcarskie Alpy, nie było potrzeby, aby pies wojowników. Potrzebowali psów do wypasu i pilnowania stad, pomocy w gospodarstwie domowym, no, w skrajnych przypadkach, do pilnowania zwierząt gospodarskich, domu i właściciela, ale nie czworonożnych wojowników.

    W trakcie asymilacji rzymskiego molla z miejscowymi rasami psów, wrzesień. Ale przez długi czas były one jedną rasą, a raczej grupą rasową, w której spotykały się zwierzęta o różnej wadze, wzroście i dodatku.

    Później psy zaczęły się rozmnażać zgodnie z ich odmianą, co było początkiem powstawania czterech ras współczesnych szwajcarskich psów pasterskich.

    Jeśli chodzi o właściwy szwajcarski Appenzeller Sennenhund, został wyhodowany w Appenzell, historycznym regionie położonym na północy Szwajcarii. Średniej wielkości psy o krótkich włosach w eleganckim kolorze tricolor czarno-biało-czerwonym lub brązowo-biało-czerwonym były używane tam jako pomocnicy miejscowych pasterzy i strażników. Ale do początku XX wieku nikt nie uważał ich za inne niż psy pracujące, nie nadające się na wystawy i hodowlę rodowodową. A potem nie byli jeszcze uważani za rasę.

    Uznanie dla Appenzeller przyszło później, kiedy byli zainteresowani profesjonalnym kiem. W 1906 r. Utworzono pierwszy klub hodowlany psów rasy Appenzeller Mountain Dogs i założono rodowód. W 1916 r. Pojawił się pierwszy standard tej rasy.

    Międzynarodowe uznanie dla Appenzellerów spóźniło się. Do 1989 r. FCI nie uznał ich za rasę. Ale po tym Appenzellers zaskakująco szybko stała się jedną z najpopularniejszych ras psów na świecie. Obecnie są one oczywiście coraz mniej wykorzystywane zgodnie z ich pierwotnym przeznaczeniem i stały się po prostu psami towarzyszącymi, z którymi łatwo i przyjemnie się komunikują, a także faworytami licznych wystaw i wydarzeń sportowych.

    Opis rasy

    Opis rasy ze zdjęciem objaśniającym:

    Kolor

    Podobnie jak wszystkie inne Sennenhundas, Appenzeller wyróżnia się jasnym, eleganckim, trójkolorowym kolorem, w którym plamy innych kontrastujących kolorów: czerwono-czerwone i białe są ułożone na tle głównym, lub jak mówią hodowcy psów. W tym samym czasie plamy te nie są rozproszone w nieładzie, ale rozmieszczone w ścisłej zgodności z wymaganiami określonymi w normie.

    • Czerwono-czerwone: nad brwiami, pysk, na uszach od wewnątrz. Na klatce piersiowej, na łapach (osiągając w przybliżeniu staw skokowy), na grzbiecie ogona.
    • Biały: Na czole i twarzy psa tworzy znak w postaci litery "T". Na brodzie i szyi, na klatce piersiowej tworzy znak w kształcie krzyża i obramowany krawędziami czerwonymi plamami. Ponadto appenzeller musi mieć białe łapy i (najlepiej) czubek ogona.

    Ten kolor nazywa się "Hawana"

    Wygląd

    1. Głowa ma kształt klina, proporcjonalnego do ciała, o odpowiedniej szerokości, ale nie ciężkiej, a tym bardziej nie grubej.
    2. Szerokie płaskie czoło jest podzielone przez dobrze zaznaczony rowek. Przejście na twarz nie jest ostre, ale raczej gładkie.
    3. Grzbiet głowy nie jest wypukły, ale raczej zaokrąglony. W takim przypadku czaszka i kufa powinny być skorelowane w długości w proporcji około 10: 9.
    4. Tylna część nosa jest płaska, płatek wystaje nieco poza szczękę. Kości policzkowe i policzki są dobrze rozwinięte, usta są napięte i nie obwisłe.
    5. Zęby mocne i równe. Pożądane jest ugryzienie nożycowe, chociaż kształt szczypiec jest akceptowalny. Możliwe jest również nieobecność 1-2 permolarnych lub trzonowych, ostateczne uzębienie.
    6. Pigmentacja nosa, warg i powiek czarna lub brązowa w zależności od koloru.
    7. Oczy są zaokrąglone, wewnętrzny kącik powieki opuszcza się w kierunku nosa.
    8. Uszy są trójkątne z zaokrąglonymi końcami, stosunkowo duże. Są ustawione szeroko i raczej wysoko. W spoczynku przylegają do głowy po bokach, a kiedy są podekscytowani, odwracają się do przodu.
    9. Ciało ma prostokątny format, ale nie jest rozciągnięte, ale kompaktowe.

    Wymiary

    • Wysokość psa: 50-58 cm.
    • Wysokość suki: 48-56 cm.
    • Waga psów tej rasy waha się od 22 do 32 kg.

    Norma nie reguluje długości ciała psów danej rasy, ale w każdym przypadku powinna być proporcjonalna do wzrostu.

    Waga i wzrost szczeniąt w poszczególnych miesiącach:

    • 1 miesiąc : 3 - 4 kg.
    • 2 miesiące : 7 - 8 kg.
    • 3 miesiące : 9,5 - 11 kg.
    • 4 miesiące: 12,5-14,5 kg.
    • 5 miesięcy: 16-19 kg.
    • 6 miesięcy 21-23 kg.
    • 7 miesięcy 22-24 kg.
    • 8 miesięcy 22 - 25 kg.
    • 9 miesięcy 22 - 27 kg.
    • 10 miesięcy 22 do 29 kg.

    Wycie i kora

    Appenzeller, wychowany na wypas bydła i na pastwiska ze stadami, nie ma nic przeciwko przeszkadzaniu i wychowywaniu. Ale tylko na właściciela i ile czasu i energii poświęca na szkolenie swojego zwierzaka, zależy od tego, czy pies szczeka wyłącznie w tym przypadku, powiedzmy, aby odstraszyć złodzieja, czy też nieuchronnie złamie go z najdrobniejszego powodu, reagując na najmniejszy hałas.

    Bardzo ważne jest, aby nauczyć szczeniaka zostawać samemu w domu, a jednocześnie zachowywać się w ciszy, tylko w tym przypadku, gdy appenzeller dorośnie, będzie szczekał tylko wtedy, gdy będzie od niego potrzebny.

    Długość życia

    Żywotność psa rasy Appenzeller wynosi średnio 12-14 lat.

    Gdzie lepiej kupić szczeniaka: budy

    Jeśli zdecydujesz się na appenzeller, lepiej kupić szczeniaka w przedszkolu lub od profesjonalnych hodowców. Ta rasa dla Rosji jest wciąż nowa, dlatego lista znanych krajowych szkółek zaangażowanych w tę rasę na 2018 r. Jest bardzo mała:

    • Od "Domu szlacheckiego"
    • FIDELITY HERD
    • Eberron
    • SHEKSBURG
    • Vingenium

    Kontakty do kontaktu z hodowcami można znaleźć na stronach internetowych wymienionych wyżej szkółek.

    Cena: ile

    Z uwagi na fakt, że w Rosji jest jeszcze niewiele psów tej rasy, a większość producentów sprowadzanych jest z zagranicznych hodowli, wartość szczeniaka appensellera nie może być mała. Tak więc, dziecku klasy pet można kupić za dwadzieścia tysięcy rubli i więcej, ale dla obiecującego szczeniaka klasy pokazowej trzeba będzie zapłacić sześćdziesiąt tysięcy i więcej.

    Opinie właścicieli

    Uwierzcie mi, nie znajdujecie negatywnej opinii od właścicieli tych wspaniałych psów w internecie:

    Alexey:

    "Dwa lata temu staliśmy się szczęśliwymi posiadaczami cudu zwanego Ralph Appenzeller Mountain Dog i przez cały ten czas nigdy nie żałowaliśmy, że go kupiliśmy, a nie Bernza, tak jak początkowo chcieliśmy. Nasz pies jest niesamowicie inteligentny: zespół wydaje się wiedzieć od urodzenia i szczęśliwie je wykonuje. Szczególnie podobało im się polecenie "Głos", ale mają też być rasy - psy pasterskie, kora na zagrodzie krów i owiec. I muszę przyznać, że jest znakomitym strażnikiem. I chodzenie z nim to przyjemność. Zabraliśmy go również na wycieczki rowerowe z nami, pies doskonale toleruje wszystkie utrudnienia na drodze. Chociaż nie, transfery - nie słowo. On po prostu lubi to wszystko... "

    Catherine:

    "Kilka lat temu nawet nie podejrzewaliśmy istnienia tych psów. A potem nagle zobaczyli w książce o hodowli psów i to wszystko - to była miłość od pierwszego wejrzenia. Ale o tym, jak wspaniale są zwierzęta, te appencellers, dowiedzieliśmy się tylko wtedy, gdy mamy naszą Berta. Jest bystry tylko po to, by zhańbić. Od czasu do czasu rozumiem, czego od niej oczekujemy, nigdy nie pamiętałem, kiedy Berta odmówiła wykonania polecenia. Z dziećmi możesz bezpiecznie ją opuścić: zajmie się nimi i ukarze je, aby nikt nikomu nie zaszkodził...

    Julia:

    "Zawsze marzyłam o psie, ale kiedy mój mąż na urodziny dał mi coś dziwnego, czarno-białego i czerwonego, a także powiedział, że to był jakiś rodzaj appelsellera, o którym nie słyszałem w swoim życiu, byłam zszokowana. Ale Sam, jak nazywaliśmy szczeniaka, dosłownie zafascynował nas nie tylko swoim niecodziennym wyglądem, ale także umysłem. Szkolenie go jest przyjemnością, wszystkie zespoły natychmiast pamiętają. Powiedzieć, że Sam jest złośliwy wobec obcych, nie jest prawdą, ale doskonale go strzeże. Prawda, czasem niegrzeczna, zsunęła się z pantofli czy rękawiczek i biegała z nimi po całym mieszkaniu, jakby się drażniła: "Chodź, zabierz!"...

    Cecha: Plusy i minusy

    Plusy

    • + Energiczny, aktywny i wesoły.
    • + Niewiarygodnie inteligentny i inteligentny.
    • + Przyjazny i niezbyt agresywny.
    • + Te psy mają dobrze rozwinięty instynkt strażniczy i wyłaniają się z nich znakomici strażnicy.
    • + Dobrze dogaduje się z innymi zwierzętami domowymi, w tym kotami.
    • + Nie są skłonni wybierać tylko jednego lidera w rodzinie, wszyscy członkowie rodziny ich właściciela są równie uznani.
    • + Dobrze nadaje się dla rodzin z dziećmi, pożądane jest, aby dzieci nie były już zbyt małe i zrozumiały, że pies nie jest zabawką.
    • + Nie mają skłonności do gryzienia, generalnie nie są agresywni.

    Przeciw

    • - Może być uparty i uparty.
    • - Jeśli nie zwracasz uwagi na edukację, mogą stać się pustolaykami.
    • - Potrzebują wielkiego wysiłku fizycznego, którego nie zawsze można zapewnić w obszarach miejskich.
    • "Te psy muszą być" zakłopotane "w jakikolwiek sposób, w przeciwnym razie appenzeller może nabyć złe nawyki, aw tym przypadku jego postać nabędzie cechy destrukcyjne.
    • - Jest stosunkowo słabo tolerowany przez samotność i wymaga stałego kontaktu z właścicielem, dlatego nie można przechowywać na łańcuchu.

    Warunki przetrzymywania

    Gdzie lepiej żyć: w mieszkaniu lub domu?

    Appenzeller został wyhodowany w górach Szwajcarii jako pies pracujący na roli. Niewątpliwie ten pies najlepiej poczuje się w wiejskim domu, ale jednocześnie może dobrze mieszkać w mieszkaniu miejskim. To prawda, pod warunkiem, że otrzyma wystarczającą aktywność fizyczną.

    Jak chodzić?

    • W warunkach wiejskich Appenzeller musi mieć możliwość nie tylko chodzenia na smyczy, ale także biegania w lesie lub na łące, z dala od dróg i samochodów.
    • W mieście z psem tej rasy musisz chodzić co najmniej dwa razy dziennie, a spacery powinny być długie.
    • Biegnij bez smyczy Appenzeller może być dozwolony tylko na ogrodzonych terenach specjalnych.
    • Przydatne gry aktywne na ulicy, aw ciepłym sezonie również pływanie.
    • No iw końcu, miło byłoby wywieźć zwierzaka z miasta przynajmniej raz w tygodniu, na wieś, gdzie będzie mógł swobodnie biec z dala od ludzi, samochodów i bezpańskich psów.

    Konieczna opieka

    Karmienie

    Pies Appenzeller Mountain nie należy do szeregu ras wymagających specjalnych racji. Możesz karmić je suchą, fabryczną żywnością nie niższą niż klasa premium (psy wystawowe lepiej otrzymywać pożywienie klasy wyższej i wyższej) lub produkty naturalne.

    Jeśli wybór zostanie dokonany na korzyść naturalne dziewczyny, należy pamiętać, że udział mięsa i produktów mięsnych nie powinien być mniejszy niż połowa dziennej dawki pokarmowej, a reszta, oprócz zbóż, powinna również obejmować kwaśne mleko, warzywa i owoce. Ponadto przy naturalnym żywieniu konieczne jest dostarczenie psom kompleksów witaminowych i mineralnych.

    Należy pamiętać, że appencellers są wielkimi miłośnikami jedzenia, a jeśli nie dają im wystarczająco dużo ćwiczeń, bardzo szybko uzyskać nadwagę. Dlatego konieczne jest dawanie psu tylko jego szybkości karmienia, a nie karmienie ich smacznym jedzeniem ze swojego stołu.

    Mycie i pielęgnacja

    Appenzeller jest psem o długich włosach, a opieka nad nim nie sprawia szczególnych trudności:

    • Rozgrzej sięPies powinien być nie mniej niż 1-2 razy w tygodniu, podczas okresu rozrodczego, procedura ta powinna być przeprowadzana codziennie.
    • Oczy i uszy oczyszczone w razie potrzeby pazury są przycinane, gdy rosną.
    • Konieczne jest również monitorowanie stanu zębów zwierzęcia i skórkaw razie potrzeby.
    • Ale często kąpać Appenzeller nie jest zalecane. Idealnie powinno być myte dwa razy w roku, a byłoby lepiej podczas wylewu, podczas korzystania z myjni psów. Jeśli pies się zabrudzi, a jest zbyt wcześnie, aby się wykąpać, możesz albo zmyć zanieczyszczenia zwykłą wodą, albo użyćsuchy szampon.

    Szkolenie i edukacja

    1. Konieczne jest, aby od samego początku appenzeller wiedział, kto jest odpowiedzialny za dom i że każdy członek rodziny goszczącej ma wyższą rangę niż pies.
    2. Szkoląc psa tej rasy, trzeba pamiętać, że dopóki zwierzę nie podbiega, nie będzie w stanie w pełni zaangażować się: będzie ono stale rozpraszało się z powodu tego, co może być gorsze, aby zapamiętać polecenia.
    3. Bardzo ważne jest, aby obejść się bez grubego przymusu, bez względu na to, jak śmiesznie by to nie brzmiało, ale lepiej negocjować psa pokojowo, niż szarpiąc smycz i krzycząc, nie wspominając o biciu.

    Pseudonimy dla chłopców i dziewcząt

    Psy: Agat, Asterix, Bucks, Vincent, Herzog, Dan, Clyde, Loyd, Marcel, Nix, Patrick, Raymond, Stanley, Urs, Edwin.

    Suki: Agatha, Berta, Vivienne, Gretta, Daisy, Carrie, Lotta, Milady, Nicole, Polly, Rachel, Ron, Sant, Ulfried, Esti.

    Różnice od entlebucher

    Główną różnicą między tymi rasami jest rozmiar. Entlebucher Sennenhund jest zauważalnie mniejszy niż Appenzeller, a zatem, być może, jest lepiej przystosowany do mieszkania w mieście niż jego większy "krewny". W przypadku domu prywatnego, a zwłaszcza gospodarstw, większy odpowiednik jest o wiele lepszy. Appenzeller / Bernese / Gross / Entlebucher

    Swiss Mountain Dog lub Labrador: kogo wybrać?

    Trudno odpowiedzieć na to pytanie, choćby dlatego, że rasy te hodowano do różnych celów, co wpłynęło na ich charakter i wygląd zewnętrzny.

    Appenzeller był pierwotnie pastuszkiem, ale mimo to musiał strzec domu.

    Labrador to rasa łowiecka, zaprojektowana do wyśledzenia, a następnie przyniesienia zabitej zwierzyny łowcom. Obecnie Labradory stały się także psami towarzyszącymi, ale nie straciły swoich instynktów łowieckich, ale nie uzyskały właściwości ochronnych.

    Dlatego odpowiadając na pytanie, kogo wybrać - appenzeller lub labrador, możesz odpowiedzieć w ten sposób: jeśli potrzebujesz psa-straży, lepiej wybrać appenzeller sennenhund, ale jeśli jesteś myśliwym, to labrador będzie dla ciebie bardziej pożądany. Ogólnie rzecz biorąc, wybór konkretnej rasy jest kwestią osobistego gustu potencjalnego właściciela.

    Interesujące fakty

    • Pies Appenzeller został wyhodowany w Appenzell, historycznym regionie położonym na północy Szwajcarii, słynącym również ze specjalnego sera, który jest tam produkowany.
    • Psy te odczuwają emocje i nastrój swoich właścicieli tak subtelnie, że czasami może wydawać się, że czytają ludzkie myśli.
    • Obecnie szczenięta appenzellerenowe są wykorzystywane jako psy ratownicze: pomagają znaleźć ludzi po lawinach lub innych klęskach żywiołowych, a inteligencja, autonomia i głośne szczekanie, które w innych okolicznościach jest uważane za niekorzystne, bardzo im pomagają.

    Wideo

    Niuanse wychowania psa tej rasy:

    Pies Appenzeller jest średniej wielkości wśród szwajcarskich ras pasterzy i, podobnie jak jego więksi "krewni", wyróżnia się odwagą, inteligencją i pomysłowością. Jest naturalnie związany z dobrymi cechami straży. Ten pies jest miły i miły w kręgu rodzinnym, ale nieufny wobec obcych, choć nie agresywny wobec nich.

    Może żyć zarówno w domu, jak iw mieszkaniu w mieście, ponieważ nie potrzebuje dużo miejsca. Pies Appenzeller, jeśli odpowiednio przeszkolony i wyszkolony, z pewnością stanie się lojalnym przyjacielem i wspaniałym strażnikiem. I nigdy nie będziesz żałować, że powstrzymałeś swój wybór.

    Podziel się komentarzami do tego artykułu opowieści o swoim Appenzellera, doświadczeniach i wskazówkach dotyczących ich pielęgnacji lub hodowli, a także zdjęć ich zwierząt domowych tej wspaniałej rasy.

    Czytaj Więcej O Psach

    Mój pies stróżujący

    Choroby Dog Blog - My WatchdogGolden retrieverGolden Retriever to legendarna rasa myśliwska, która została wyhodowana przez Brytyjczyków w XIX wieku i początkowo miała na celu odnalezienie zranionej gry.

    10 karłowatych ras psów - ras o krótkich nogach

    Choroby Jest sporo małych psów z krótkimi nogami, ale jest tylko kilka naprawdę karłowatych ras. Podczas gdy wiele psów różnych ras może cierpieć na karłowatość, istnieją pewne rasy, które zostały stworzone przez krótkie nogi, aby lepiej wykonywać swoją pracę.

    Zdjęcia z chińskiego grzywacza psa

    Choroby The Chinese Crested Dog to rasa małych, dekorujących pokój psów: aktywnej, pogodnej i oddanej przyjaciółki. Przedstawiciele rasy otrzymali swoją nazwę ze względu na charakterystyczną kępkę na głowie i chińskich kupców, którzy zauważyli niezwykłe psy na kontynencie afrykańskim i, widząc daleko idący potencjał zwierząt, sprzedawali je w portowych miastach świata.