Choroby

Mój pies stróżujący

Szlachetne pochodzenie i atletyczna struktura ciała - te cechy są nieodłączne od psa rasy argentyńskiej. Obok śnieżnobiałego ochroniarza nie boi się opuścić dziecka, a dla aktywnych ludzi rasa stanie się prawdziwym partnerem podczas treningu na świeżym powietrzu.

Charakterystyka rasy

Przywiązanie rodzinne

Postawa wobec dzieci

Związek z nieznajomymi

Skłonność do trenowania

Pochodzenie tej rasy to dog niemiecki

Rasa została stworzona przez słynnego argentyńskiego tresera psów Antonio Noresa Martineza, przekraczając ponad dziesięć psów służących, walczących, myśliwych i sportowych. W 1925 roku młody hodowca postanowił stworzyć rasę myśliwską o wytrwałości psa bojowego, zapachu i uległości, jak w grupie zawodowej i aktywności psów sportowych. Wynik hodowli przerósł wszystkie zaplanowane cele, a dog niemiecki stał się dumą kraju. 21 maja 1964 r. Rasa została oficjalnie uznana przez Argentyńskie Towarzystwo Kynologiczne. Światowe uznanie rasy otrzymane 1 lipca 1973 roku.

Opis rasy

Wspaniały wygląd kryje dobroduszny i pomocny mastif argentyński, który jest przywiązany do właściciela i łatwo go trenować.

Międzynarodowa organizacja Canine FCI przez długi czas dyskutuje o tym, która grupa obejmuje rasę. Początkowo pies Argentyńczyk dog niemiecki został przydzielony do grupy molosów, następnie został przeniesiony na psy gończe, ale zmieniając jego cechy, został przywrócony.

Rasa standardowa (wygląd)

Charakterystyka rasy łączy usługi, geny myśliwskie i zwalczające.

  1. Głowa. Ogromny, z wyraźnym przejściem od pyska do szyi. Szerokość i długość kufy jest prawie identyczna jak szerokość czaszki, co pozwala zwierzęciu zachować dużą zwierzynę w pysku.
  2. Oczy. Szeroko od siebie, zagłębiony w twarz. Kolor oczu może być od jasnego do ciemnobrązowego. Z zewnątrz brązowe oczy są lepsze, ponieważ pies o jasnych oczach często cierpi na utratę słuchu.
  3. Usta. Grube, mięsiste, ale nie wchodź w skrzydła, jak bokser.
  4. Uszy. Wyprostowany, przycięty. W krajach, w których przycinanie uszu jest zabronione: wydłużone, zwisające, zaokrąglone końcówki.
  5. Ogon. Prosto, szabla.
  6. Wełna. Szorstki strażnik krótki, równej długości w całym ciele. Dozwolona jest krótsza długość włosa na łapach, pysku i głowie.
  7. Kolor Tylko biały, dopuszcza się kilka małych czarnych plam (do 10% całej głowy). Szczenięta z dużą liczbą miejsc są odrzucane i nie pasują do wyglądu zewnętrznego.
  8. Wymiary. Pies w kłębie sięga 60-68 cm, suka - 60-65 cm.
  9. Waga. Dorosły dogo argentino waży od 40 do 45 kg.
  10. Łapy. Długi, muskularny.

Postać rasy

Cechy charakteru są podobne do wszystkich mastifów, ale pies jest bardziej giętki dla właściciela.

  1. Uwielbia społeczeństwo i chętnie spędza czas z właścicielami, ale konieczna jest wczesna socjalizacja.
  2. Łatwo trenować, ale przez pierwsze dwa lata starają się zająć dominującą pozycję. Wymagane wcześniej. Pies nie będzie odpowiedni dla początkujących hodowców psów.
  3. Traktuj dzieci dobrze, chętnie bierze udział w aktywnych grach.
  4. Pies jest przyjazny dla innych zwierząt i jest łatwo trzymany razem z kotami, psami mniejszych ras. Ale można go ścigać i zabić nieznanego kota lub małego psa.
  5. Nieznajomi, którzy są ostrożni i bez odpowiedniego treningu mogą wykazywać agresję. Ale po randce szybko zmienia swój stosunek do przyjaznego.
  6. Mają wysokie cechy ochronne, hartują i będą bronić właściciela do końca.

Ten umięśniony i ogromny pies często wchodzi w ręce właściciela i uwielbia siedzieć z nim w objęciach. Jeśli nie lubisz stałego kontaktu fizycznego, ta rasa nie jest dla ciebie.

Opieka i konserwacja

Dogo Argentino nie wymaga pielęgnacji. Dla komfortowej pielęgnacji psa wystarczy przestrzegać prostych zaleceń:

  1. Co 2-3 dni przeczesywać psa szczotką z miękkim i naturalnym włosiem. Włosy psa są krótkie i zrzucają, trudno jest usunąć białe, twarde włosy z dywanów i mebli.
  2. Raz na dwa sezony dogo argentina jest myty specjalnym szamponem. Częste mycie prowadzi do utraty tłuszczu, co jest konieczne do ochrony górnych warstw naskórka w sezonie zimowym. Łatwiej jest nauczyć psa mycia od najmłodszych lat, ponieważ trudno będzie wykąpać psa ważącego 45 kg, który nie lubi wody.
  3. Uszy psów są czyszczone kilka razy w tygodniu. Aby to zrobić, po prostu wytrzyj górną część ucha za pomocą wacika ze specjalnym szamba.
  4. W zimie klocki psa, ze względu na dużą masę zwierzęcia, są ranione przez lód i skorupę. Zaatakowane obszary są traktowane prostym kremem dla dzieci z sznurkiem lub pantenolem.

Rasa jest przeznaczona do polowania na dużą zwierzynę i toleruje ciepło. Ale rasa nie jest przeznaczona do przechowywania w niewoli w krajach o zimnym klimacie. Gdy temperatura jest poniżej zera, zwierzę trzyma się w mieszkaniu lub domu. Ciepłe stoisko nie uratuje psa bez podszerstka, warto wziąć pod uwagę hodowców, którzy planują zatrzymać psa na ulicy.

Pies jest hodowany dla aktywnego polowania i jest trzymany w otwartych domach w domu. W domu lub mieszkaniu pies może być prawdziwą katastrofą. Szczeniak o wadze 20 kg jest ciągle w ruchu, a bieganie go rozdmuchuje wszystko na swojej drodze, przysypia meble i rzeczy osobiste właścicieli. Jeśli nie masz okazji aktywnie spędzać czasu ze swoim argentyńskim psem, to ta rasa nie jest dla ciebie.

Zdrowie zwierząt

Wiadomo, że duże rasy nie żyją długo. Średnia długość życia wynosi od 10 do 13 lat, czyli nieco dłużej niż na przykład w dogach.

Szczenię zaszczepiono przeciwko zapaleniu stawów, wściekliźnie i zapaleniu wątroby do ukończenia pierwszego roku życia. Następnie szczepienie powtarza się raz w roku, najlepiej w tym samym czasie. Łatwiej jest stosować szczepionkę złożoną do szczepienia.

Przed szczepieniem szczeniak jest odrobaczany przez jakikolwiek lek. Łatwo jest szczeniakowi psa argentyńskiego otrzymać zawiesinę podobną do dyni lub rozdrobnioną tabletkę. Helminthization odbywa się w dwóch etapach. Przerwa między terapią wynosi dwa tygodnie. Na pierwszym etapie dorosłe pasożyty umierają, w drugim etapie larwy wylęgnięte z jajek są niszczone. Dopiero po wydaleniu pasożytów pies może zostać zaszczepiony.

Wśród chorób, na które wystawiona jest rasa, wyróżniają się:

  • Głuchota. Według statystyk 10% zwierząt w wieku 6-7 lat traci zdolność słyszenia w części lub w całości. Głuchy pies staje się nierealny i w rzadkich przypadkach ratuje życie.
  • Reakcja alergiczna. Wiele smaków i kolorów w karmie wywołuje reakcję alergiczną u gładkowłosej rasy. Na skórze pojawia się mokry wyprysk, bez pozostawiania ran gorzkich i gojących się przez długi czas.
  • Inwersja jelita. Wszystkie duże i aktywne skały są podatne na ruchy jelit. W przypadku profilaktyki po jedzeniu przez 30 minut zaleca się zachowanie spokoju, aby pies nie mógł biegać, skakać i grać w aktywne gry.

Ważne! Wszelkie zmiany w zachowaniu zwierzęcia bez obiektywnych przyczyn powinny zaalarmować właściciela, a argentyński dog niemiecki powinien zostać natychmiast przedstawiony lekarzowi weterynarii.

Trening Dogo argentino

Charakterystyka rasy jest w pełni zgodna z psami myśliwskimi. Dlatego bez odpowiedniego treningu wszystkie małe zwierzęta spowodują zainteresowanie łowów Twojego pupila - aby dogonić i zabić. Ale przy odpowiednim treningu, Wielki Duńczyk jest posłuszny i spełnia wszelkie, nawet najbardziej złożone, polecenia.

Ogólny kurs szkolenia zaleca się rozpocząć za 3-4 miesiące. Przed tym wiekiem w domu trzeba trenować zwierzę w prostych poleceniach - "Dla mnie", "Fu". Naucz zespoły lepiej w formie gry. Każdy sukces dogo argentino powinien być wspierany przez delikatność. Ale nie przesadzaj, przynęta nie powinna zmienić się w coś niedrogiego.

Pies powinien dobrze znać swój pseudonim. Aby to zrobić, od pierwszych dni wyraźnie i głośno wymawiaj nazwę zwierzęcia, chwal, za każdym razem, gdy szczeniak odpowiada.

To będzie interesujące:

Do wstępnego szkolenia będą potrzebne:

  • kołnierz - skóra, szeroka. Wąskie obroże wymazują skórę psa o gładkich włosach;
  • smycz (długa i krótka);
  • przysmaki do wypromowania, możesz używać tabletek witaminowych dla szczeniąt z Gimpet;
  • ulubiona zabawka (piłka, różdżka).

Trening dla szczeniaka nie powinien być zbyt długi i zmęczyć dziecko. Lepiej prowadzić trening przez 15 minut w kilku wizytach.

Rasa należy do dominującej, a na szkolenie potrzeba czasu i wytrwałości właściciela. Zwierzę po 6 miesiącach będzie próbowało zająć pozycję lidera, a właściciel nie powinien dopuszczać luzu. Po wczesnym rozpoczęciu pies staje się posłuszny i bez zastrzeżeń podporządkowuje się jego właścicielowi.

Jeśli zwierzę nie jest przeznaczone do ochrony, nie zalecamy poddawania się kuracji ochronnej i ochronnej. Po tym jak charakter ZKS psa staje się twardy, pies agresywnie zareaguje na nieautoryzowane zwierzęta i zwierzęta.

Karmienie

Dogo Argentino potrzebuje zbilansowanego i bogatego w białko, tłuszcze i błonnik. Aby karmić psa normalnym jedzeniem lub suchym specjalistycznym jedzeniem, każdy właściciel decyduje indywidualnie. Pies suchy jest odpowiedni dla psów dużych ras o aktywnym trybie życia: Royal Canin Maxi Adult Body Condition, Brit Premium Sport, Akana Sport Zwinność. Dawkowanie jest wskazane przez producenta na opakowaniu.

Ilość regularnego jedzenia zależy od wieku mastifa argentyńskiego:

  • szczeniak do 3 miesięcy powinien być podawany 5-6 razy dziennie na 200 g. Podstawą diety są zboża w lekkim bulionie, twarogu, surowych jajach, fermentowanych produktach mlecznych;
  • Pies od 3 do 6 miesięcy w jedzeniu dodaje gotowane mięso i ryby. Stopniowo przechodź na dwa lub trzy posiłki dziennie. Część zwiększa się do 1-1,5 litra;
  • od 6 do 12 miesięcy idą na dwa posiłki. Wielkość porcji od 2 do 4 litrów. Do diety dodaje się warzywa (z wyjątkiem ziemniaków), gotowane serce, płuca, zboża;
  • Dorosły pies je 1-2 razy dziennie. W ciągu dnia duży pies spożywa nie więcej niż 5 litrów płynnego jedzenia.

Witaminy i minerały dodawane są do diety zwierzęcia w zwykłym jedzeniu. Odpowiednie witaminy dla psów aktywnych i zdrowych: Canvit Sport, Excel Brewer's Yeast For Large Breed.

Jeśli pies prowadzi siedzący tryb życia, w diecie stosuje się diety o niskiej zawartości tłuszczów i cukrów.

Wideo

Dogo Argentyńskie zdjęcie

Poniższe zdjęcie pokazuje właściwy kolor. Biała wełna, bez czarnych plam na twarzy i głowie.

Drugie zdjęcie pokazuje psa z niewielkimi odchyleniami na zewnątrz, ale w akceptowalnych normach. Na twarzy znajdują się małe czarne plamy, które nie zajmują więcej niż 10% koloru głowy.

Breed Recenzje

Elena: "Ten biały niedźwiadek zabierze cały swój wolny czas. Szczeniak stale potrzebuje uwagi, nosi się i prosi, aby się z nim bawić. Nie spotkałem bardziej aktywnego psa. Jeśli twoje życie jest spore i nie jesteś gotowy na regularne jogging i skoki, to rasa nie pasuje do ciebie. "

Anatolij: "Szkolenie w zakresie rasy wymaga od gospodarza pewnej sztywności. Trzeba tęsknić za psem, a ona "usiądzie na twojej szyi". Duże zwierzę, a ja nie polecałabym hodowli kruchych kobiet i starszych.

Eugene: "Wielki Duńczyk Argentyny jest odpowiedni dla osób prowadzących aktywny tryb życia. Moje zwierzątko z przyjemnością towarzyszy mi podczas joggingu. Musisz chodzić z psem przez co najmniej 2-3 godziny. Zwierzę uwielbia biegać, więc spacer na smyczy nie przyniesie radości zwierzęciu. Weź odpowiedzialność za wybór tego masywnego przystojniaka. "

Jaka jest cena rodowodowego szczeniaka z rodowodem? Cena zależy od wielu czynników:

  • szczenięta od elitarnych rodziców mastifa argentyńskiego kosztują 20-50% drożej;
  • Taniej jest kupić psa w oficjalnych klubach, niż kupić szczeniaka bezpośrednio od hodowcy. Kluby mają umowę z hodowcami, a szczenięta sprzedawane są pod rekordową niewielką zniżką, właściciel nie musi tracić czasu na poszukiwanie kupujących;
  • wadliwe szczenięta z odchyleniami na zewnątrz są tańsze, ale nie będą mogły uczestniczyć w wystawach.

Średnia cena psa szczeniaka z Argentyny wynosi 15 000 rubli lub od 9 510 UAH. Cena zależy od regionu i na zewnątrz szczenięcia.

Gdzie kupić psa

Możesz kupić szczenię rasową w oficjalnym pokoju dziecięcym:

Opis i recenzje rasy pomogą ci wybrać odpowiednie zwierzę. Każdemu szczeniakowi towarzyszą dokumenty, standardowo - jest to karta szczeniaka. Rodowód wydaje się na podstawie tej karty, kilka miesięcy później, jeżeli zwierzę spełnia wszystkie kryteria rasy.

Łatwo jest kupić psa z rodowodem, co powoduje trudności w podniesieniu posłusznego i dobrze wychowanego psa ze szczeniaka. Dogo d'Argentino jest dużą rasą i wymaga fizycznej siły i aktywności od gospodarza. W zręcznych rękach pies stanie się prawdziwym partnerem i ochroniarzem dla całej rodziny.

Dogo Argentino (Dogo Argentino): zdjęcia, charakterystyka i pielęgnacja

Charakterystyka rasy dogo argentino

Dogo Argentino (Mastif argentyński, Dogo Argentino) - pies myśliwski i psy myśliwskie są średniej wielkości. Na jego cześć w Argentynie władze lokalne postawiły pomnik.

Jedyny pies wyhodowany w Argentynie i oficjalnie uznany za standard.

Dogo Argentino jest wszechstronny i sprawdził się w służbie wartowniczej, służbie policyjnej, armii, radzi sobie z pracą psa przewodnika i angażuje się w akcję ratunkową i dochodzeniową.

Argentyńscy Duńczycy są wrodzonymi myśliwymi, polują na dziką grę: dzik, puma. Są bardzo wytrzymali i celowi, ponieważ nawet po długim i trudnym pościgu za zdobyczą mogą dołączyć do walki z bestią i pokonać ją.

Dogo Argentino jest piękne i będzie ci wiernie służyć przez lata, aw zamian wymaga tylko szacunku, miłości i uwagi ze strony gospodarza.

Historia dogo argentino

Dogo d'Argentino zostało wyhodowane na początku lat dwudziestych, Antonio Norez Martinez i jego brat Agustín, chcieli wyhodować specjalną rasę do polowania na duże zwierzęta w warunkach zachodniej Argentyny. Łączy w sobie wysoką jakość zewnętrzną, doskonałe dane fizyczne, zrównoważony charakter i całkowity brak agresji w stosunku do osoby.

Zdjęcie dogo argentino stand

Poprzez krzyżowanie silnych i odpornych przedstawicieli różnych ras, początkujący hodowcy mogli zrealizować swoje marzenie. Później, otrzymując dyplom medyczny i zostając lekarzem, Antonio Martinez osobiście opracował nowy standard.

Aby wyhodować pożądaną rasę, bracia przekroczyli:

  • Cordoba - pies bojowy (wyhodowany w wyniku przekroczenia Hiszpańskiego Mastifa, Bull Terriera, Old English Bulldog i Boxera)
  • Wielki Duńczyk (marmurowy kolor, użyty do zrobienia nowego wzrostu)
  • Wielki pies z Pirenejów (ich śnieżnobiała wełna pomógł utrwalić biały garnitur, słynął z wytrzymałości)
  • Dogo Bordeaux (za dawanie władzy)
  • Wilczarz irlandzki (w celu zwiększenia prędkości)
  • English Pointer (znany z doskonałej atmosfery)

W dniu 21 maja 1964 r., Duńczyk z Argentyny został uznany przez Federację hodowlaną Argentyny.

31 lipca 1973 r. Dog niemiecki Argentyny otrzymał oficjalne międzynarodowe uznanie FCI (ICF).

W latach 70. XX wieku, dzięki austriackiemu kynologowi Otto Shimfu, dog niemiecki zdobył popularność w Europie i odniósł sukces we Włoszech i Francji.

Pomimo ich popularności, biorąc pod uwagę pewne cechy i walcząc w przeszłości w Wielkiej Brytanii, Australii, Nowej Zelandii i Irlandii, zakazano zakładania psów argentyńskich i przypisywano je najniebezpieczniejszym rasom na świecie.

Opis rasy Dogo Argentino i standard MKF (FCI)

Klasyfikacja FCI: Grupa 2 Molosy; Sekcja 2.1. dogoobraznye. Bez testu pracowników.

Ważne proporcje: Wielki Duńczyk z Argentyny jest bardzo harmonijnie złożony. Długość kufy równa się czaszce. Wysokość w kłębie jest prawie równa zadu. Głębokość klatki piersiowej równa się 50% kłębie. Długość ciała (od łopatki do pośladka) jest o 10% większa niż wysokość w kłębie.

Rodzaj ciała: harmonijny, o silnych mięśniach, wyraźnie wystający pod gęstą, elastyczną skórą.

Ciało: długość ciała (od występu stawu barkowo-ramiennego do wzgórza kulszowego) przekracza wysokość w kłębie o 10%.

Kłąb: szeroki, wysoki.

Linia górna: kłębek i najwyższy punkt uda (sacrum) o tej samej wysokości są punktami o największej wysokości.

Na zdjęciu dogo argentino demonstruje swoje mięśnie.

Głowa: mocna bez ostrych zakrętów i wyraźnych zagłębień.

Czaszka: masywny, wypukły. Łuki jarzmowe są zauważalnie odsunięte od czubka czaszki, tworząc obszerny drenik skroniowy, w którym umiejscowiony jest dobrze rozwinięty mięsień skroniowy. Grzbiet potyliczny wygładzony przez rozwinięte mięśnie potyliczne. Centralna część czaszki ledwie się wyróżnia.

Przejście od czoła do twarzy (stop): nieznacznie zaznaczone. W profilu zagłębienia są oglądane kosztem łuków pomocniczych łuków.

Kufa: typ mezokefaliczny (w tej samej długości co czaszka). Mocny, jego rozmiar jest nieco większy niż wysokość. Dobrze rozwinięty w kierunku poprzecznym. Lekko zwęża się ku końcowi. Górna linia jest lekko wygięta, co jest cechą charakterystyczną prawie wyłącznie argentyńskiego psa.

Nos: czarny z szeroko rozwartymi nozdrzami, nieznacznie podniesiony do przodu, nadający twarzy zakrzywiony wygląd na końcu.

Wargi: umiarkowanie grube, krótkie, gładkie. Krawędzie są wolne, pigmentowane na czarno.

Szczęki / zęby: zgryź proste "szczypce" lub ugryź "nożyce". Szczęki tworzą jednolite łuki zębowe.

Szczęki mocne, bez dużego rozwoju górnej lub dolnej szczęki (przekroczenie lub przodozgryz).

Zęby prosto. Standard zaleca kompletny zestaw zębów z jednolitymi łukami zębowymi.

Policzki: szeroki, płaski, bez fałd, wypukłości lub zagłębień. Skóra na nich mocno.

Oczy: ciemne, w kształcie migdałów, szeroko rozstawione. Krawędzie powiek są czarne, ale brak ciemnej pigmentacji powiek nie jest uważany za wadę.

Uszy: ustawione wysoko, szeroko rozstawione. Gęsto pokryta krótkimi włosami.

Przycięte uszy: stojące, trójkątne, nie przekraczają 50% przedniej krawędzi naturalnego małżowiny usznej.

Nie przycięte uszy: szeroka, gruba, płaska, zaokrąglona u góry, uszatka, przykryć tył policzków. W stanie wzbudzonym można częściowo unieść.

Szyja: prosta, muskularna. W górnej linii widoczne jest lekkie wybrzuszenie. W połączeniu z głową szyja tworzy muskularny łuk, który wygładza relief kości. Pokryty elastyczną skórą o maksymalnej grubości, przesuwa się swobodnie po podskórnej tkance łącznej, tworząc miękkie, lekko opadające fałdy na poziomie gardła. Włosy na szyi są nieco dłuższe niż na całym ciele.

Powrót: szeroki, silny, muskularny.

Lędźwie: mocne, wygładzone rozwiniętymi mięśniami lędźwiowymi, lekko zaznaczone pośrodku wzdłuż kręgosłupa. Nieco krótszy niż grzbiet i lekko uniesiony do punktu zadu.

Zad: średni, z rozległymi i silnymi mięśniami. Prawie równy szerokości skrzyni.

Klatka piersiowa: szeroka, nieporęczna. Punkt mostka znajduje się w jednej linii z punktem barku (staw barkowy). Dolna linia klatki piersiowej na linii łokcia. Klatka piersiowa dogo argentinian jest obszerna, co zapewnia maksymalną objętość oddechową. Żebra są długie i umiarkowanie łukowate, przegubowe z mostkiem na wysokości linii łokcia.

Brzuch: lekko schowany z dobrym napięciem mięśniowym.

Ogon argentyńskiego Doga: gruby, długi, szablasty. Znajduje się pod kątem 45 stopni w stosunku do linii ciała. Opada do stawów skokowych kończyn tylnych. W spokojnym stanie jest pominięty. W pozycji roboczej jest nieco powyżej linii ciała i wykonuje ciągłe ruchy z boku na bok. Podczas kłusa jest on utrzymywany na lub tuż powyżej górnej linii kręgosłupa.

Fotografia dogo argentino szczeniak na kamieniach

Przednie kończyny: proste, z dobrą konfiguracją mięśniowo-szkieletową.

Obszar barkowy: wysoki, silny, proporcjonalny do ciała. Z umiarkowaną ulgą mięśni.

Ramię: Średniej długości, dobrze umięśnione. Tworzy kąt poziomy 45 stopni.

Łokcie: potężny, przyciśnięty do ściany nadbrzeżnej, wyglądający dokładnie z powrotem.

Przedramię: prosty, równy długości ramion, ułożony pionowo, umięśniony o mocnych kościach.

Nadgarstki: długi, wyrównany z przedramionami.

Śródręcza: lekko płaski, pochylony pod kątem 70 - 75 stopni.

Łapy: okrągły; palce są krótkie, mocne, zebrane w bryłę. Klocki są twarde, pokryte grubą, szorstką skórą.

Kończyny tylne: proste, muskularne. Lekko przechylony. Zapewnij odpowiedni chód i określ chód, charakterystyczny dla tego typu.

Uda: dobrze umięśnione. Połącz ze stawem biodrowym pod kątem prawie 100 stopni.

Kolana: dobrze zdefiniowane, ich kąt wynosi prawie 110 stopni.

Shins: muskularny, nieco krótszy niż biodra.

Hock: trwały, zapewniający mocny ruch tylnej kończyny.

Stawy skokowe: mocny, lekko owalny, ułożony pionowo pod kątem 90 stopni. Wilcze pazury są usuwane.

Łapy: trochę mniejsze i dłuższe niż łapy przednich kończyn. Palce to krótka, zbita grudka. Klocki są twarde, pokryte szorstką, szorstką skórą.

Ruch: zręczny, pewny siebie, krok mierzony. Odruchy są szybkie. Ryś jest szeroki, z dobrą fazą lotu i silnym pchnięciem. W galopie rozwija się najwyższa możliwa moc. Amble uważa się za poważną wadę.

Skóra: skóra jest gładka, nieco gruba, miękka, elastyczna. Jest przymocowany do ciała za pomocą słabej tkanki podskórnej, która pozwala na swobodne przesuwanie się skóry po ciele bez tworzenia wyraźnych fałd. Jedynie na obszarze szyi tworzy się fałdowa tkanka łączna podskórna. Skóra jest mało pigmentowana, chociaż z biegiem lat pigmentacja ulega poprawie. Nadmiernie pigmentowana skóra jest uważana za wadę. Dozwolone są standardowe pigmentowane czarne krawędzie śluzowych warg i powiek.

Wełna: włosy strażnika są krótkie, gładkie i miękkie w dotyku. 1,5-2 cm długości. Gęstość i grubość zmienia się w zależności od klimatu siedliskowego. W klimacie tropikalnym skóra jest cienka, przez nią widoczna jest skóra, a obszary pigmentowane są widoczne, co nie jest wadą. W chłodnym klimacie włosy są gęste i gęste, pojawia się podszerstek.

Wady argentyny dogo: Każde odchylenie od powyższych kryteriów jest uważane za wadę, a jej stopień nasilenia zależy od stopnia odchylenia od normy.

  • Rozwój układu mięśniowo-szkieletowego (niewystarczająca moc).
  • Lekko pigmentowany nos.
  • Wiszące usta.
  • Małe, słabe lub próchnicze zęby. Niekompletny zestaw zębów.
  • Nadmiernie jasne oczy. Inwersja lub erekcja wieku.
  • Skrzynia baryłkowa. Pierś Kielnie.
  • Płaskie żebra.
  • Kończyna tylna jest pod nadmiernym kątem.
  • Zbyt długie golenie.
  • Nietypowy chód.
  • Nadmierna pigmentacja skóry u młodych osób.
  • Pojawienie się małych obszarów z farbowanymi włosami.
  • Niezrównoważony układ nerwowy.
  • Bezbarwny nos.
  • Nadmierny rozwój górnej lub dolnej szczęki.
  • Oczy niebieskie lub różne kolory.
  • Głuchota.
  • Długi płaszcz.
  • Plamy na skórze głowy. Więcej niż jedno miejsce na głowie.
  • Rozmiary mniejsze niż 60 i ponad 68 cm.
  • Agresywność.

P. S. Samce mają dwa jądra normalnych gatunków, całkowicie zstępujące do moszny.

Kolor Dogo Argentino

Dogo Argentino jest całkowicie biały. Norma dopuszcza jeden czarny lub ciemny punkt wokół oczu, nie przekraczający 10% obszaru głowy. Wybierając pomiędzy dwoma osobami na wystawie, sędzia wybierze najbardziej białego psa.

Postać Dogo Argentino

Dogo Argentino zdjęcie na piasku

Z natury dogo argentino jest bardzo odważny, serdeczny i przyjazny. Jest wytrzymały, energiczny i odważny jak każdy myśliwy. Przy odpowiednim wykształceniu, dog niemiecki z Argentyny jest posłusznym psem, rzadko szczeka, kocha właściciela i członków jego rodziny.

Każda duża rasa psów wymaga szczególnej uwagi. Przyszły właściciel powinien jasno określić, co będzie miało potężne zwierzę. Dogo Argentino potrzebuje wczesnej socjalizacji i właściwego wychowania. Konieczne jest podejście do kwestii szkolenia z odpowiedzialnością, należy szukać pomocy profesjonalistów, będą mogli uczyć posłuszeństwa i wykonywania poleceń.

Podczas treningu miej silny charakter, zyskaj cierpliwość, pokaż, kto rządzi, i nie zapomnij go uwielbiać i traktuj go z delikatnością przy wykonywaniu poleceń.

Główną zasadą dobrego hodowcy - nigdy nie pokonaj psa! Takie metody nigdy nie przynoszą rezultatów, a dogo argentino zostaje zamknięte i rozgoryczone. Tylko zrozumienie, miłość i cierpliwość zapewnią ci przyjemność komunikacji.

Dogo Argentino jest idealny dla osoby aktywnej, która zapewni mu wystarczającą ilość czasu, utrzymanie kondycji, rozwinięcie umiejętności sportowych i łowieckich. Jak każdy wielki łowca, jest cichy, potrafi doskonale poruszać się po terenie i podążać szlakiem.

Uwielbia dzieci właściciela, ale lepiej nie wpuszczać nieznanych dzieci. Biorąc pod uwagę wielkość psa, nigdy nie zostawiaj dziecka samego z nią.

Pokojowo dogaduje się ze zwierzętami, zwłaszcza jeśli rośnie razem z nimi. Nad jednostkami płciowymi dominuje terytorium, szczególnie mężczyźni. Nie zaleca się nawet trzymania ich w tym samym pomieszczeniu, aby uniknąć konfliktów.

Możesz zachować dogo argentino w mieszkaniu miejskim lub w wiejskim domu z przestronnym dziedzińcem i zacienionym ogrodem, gdzie może ukryć się w letnim upale, ponieważ jego biała skóra jest bardzo wrażliwa na światło słoneczne.

Nigdy nie umieszczaj psa na łańcuchu. Dogo Argentino stworzony do aktywnego stylu życia, w przeciwnym razie rozluźnić i zacząć przybierać na wadze.

Dogo Argentino jest doskonałym sportowcem i wykazuje doskonałe wyniki w zręczności, obciążeniu ciała (sport, gdzie pies porusza ładunek) i flyball (zadaniem jest złapać i przynieść właścicielowi największą liczbę piłek lecących ze specjalnej maszyny).

Dogo Argentino Care

W fotografii psim szczeniaku siedzi w trawie

Dbanie o dogo argentino jest proste, ale obowiązkowe. Krótkowłosy, bezwonny "pies", szopy. Rzucają obfite, sezonowe wiosenno - jesienne. Meble i odzież w tym okresie będą musiały być regularnie czyszczone z małych igieł - wełny.

Grzebień za pomocą szczotki z naturalnym włosiem lub gumową rękawicą dwa razy w tygodniu. Ta procedura poprawi krążenie krwi, usunie martwe włosy i stworzy doskonały masaż.

Podczas linienia będzie trzeba czesać każdego dnia.

Kąpać śnieżny argentyński mastiff z łagodnym szamponem dla psa lub szamponem z białej wełny 1 raz w miesiącu, w razie potrzeby lub przed koncertem. Po kąpieli dobrze osusz uszy i uszy, upewnij się, że nie leżą one w przeciągu aż do całkowitego wyschnięcia.

Oczy regularnie sprawdzane. Aby zapobiec zakwaszeniu, należy czyścić miękką, niepozostawiającą włókien ściereczką zwilżoną herbatą rumiankową raz w tygodniu. Przetrzyj każde oko oddzielną szmatką.

Zdrowe oczy argentyńskiego psa są błyszczące, bez zaczerwienienia i rozładowania. Gromady poranne w rogach są naturalne, więc oko oczyszcza się z kurzu nagromadzonego w ciągu dnia.

Ale zauważając zaczerwienienie, ciężkie wyładowanie, łzawienie, opuchniętą powiekę, natychmiast szukaj pomocy u weterynarza i nie leczyj się sam.

Uszy: Szczeniak mastifa argentyńskiego ma trzy miesiące, w krajach, w których można zatrzymać uszy. Ta procedura jest przeprowadzana wyłącznie przez specjalistę. Zadokowane uszy są lepiej wentylowane, ale w każdym przypadku będą musiały sprawdzać codziennie.

Przetrzyj małżę uszną raz w tygodniu wilgotną watą bawełnianą zanurzoną w ciepłej wodzie. Zdrowe ucho ma przyjemny różowy kolor bez nadmiernej siarki, nieprzyjemnego zapachu i płynu.

Jeśli przedsionki są opuchnięte lub zaczerwienione, pies potrząsa głową i ociera się o ziemię, istnieje kilka przyczyn, od kleszczy uszu po alergie. Aby uzyskać prawidłową diagnozę i leczenie, należy pokazać go weterynarzowi.

Pazury cięte nożem do pazurów dla dużych ras 1 raz w miesiącu. Ostre końcówki gładkiego pilnika do paznokci, aby uniknąć zadziorów. Po przejściu łap, sprawdź, czy nie są uszkodzone i wytrzyj je wilgotną ściereczką między poduszkami.

Aby zapobiec pęknięciom poduszek, wcieraj w nie olej roślinny i włącz ten produkt do diety 1 łyżeczkę. dziennie.

Zęby regularnie sprawdzają się 1-2 razy w tygodniu, aby wyszczotkować specjalną pastę do zębów dla psów za pomocą pędzla lub przystawki do palca. Aby zapobiec powstawaniu kamienia nazębnego, włącz świeże pomidory do swojej diety i zjadajmy twarde warzywa i skubbujmy pokarmy stałe.

Zdjęcie z Great Dane dla kamieni

Kleszcze i pchły: regularnie traktuj dogmaty z ektopasożytami. Kleszcze i pchły są nosicielami niebezpiecznych chorób o często śmiertelnym końcu.

Pchły powodują swędzenie, niepokój, alergie i mogą powodować pojawienie się robaków po połknięciu.

Kleszcze, w szczególności kleszcza Ixodic, są nosicielami śmiertelnej choroby dla psów - piroplazmozy (babeszjozy).

Istnieje kilka rodzajów leków:

  • Krople na kłębach - umieść 1 raz w ciągu 3 tygodni, po nie dobraniu 10 dni.
  • Spray - nakładany przed opuszczeniem lasu, zaparkować. Są oni również traktowani rzeczami, leżakami i ubraniami.
  • Obroża jest ważna tylko przy stałym zużyciu.
  • Tabletki są do 12 tygodni.
  • Zastrzyk - 1 raz na pół roku, ale ta metoda powinna być stosowana w ostateczności i tylko po konsultacji z weterynarzem. Jest wytwarzany na silnym etapie infekcji, ponieważ lek do wstrzykiwań jest toksyczny. Zabrania się tworzenia bardzo małych szczeniąt, karmiących i ciężarnych suk, ponieważ lek został opracowany dla dużych zwierząt. W tym okresie nie można użyć innych środków przeciwko ektopasożytom, powód - odurzenie.

Po spacerach przyrodniczych zawsze badaj skórę psa pod kątem obecności pasożytów. Na szczęście jest biały i tyknięcie nie jest trudne do zauważenia. Szyja, pachy, obszar pod ogonem, uszy, brzuch, ulubione miejsca dla owadów.

Po znalezieniu kleszcza, nie wpadaj w panikę, zakładaj gumowych rękawiczek, używaj pincety, aby wyrwać ją ze skóry ruchem okrężnym. W żadnym przypadku nie należy ciągnąć, a jedynie odkręcać. Traktuj miejsce ukąszenia środkiem antyseptycznym, aw kolejnych dniach monitoruj swoje zdrowie. Jeśli jest to pożądane i możliwe, umieść kleszcza w słoiku i przekaż go weterynarzowi w celu analizy (procedura jest płatna i odbywa się w celu uspokojenia gospodarza).

Jeśli w kolejnych dniach dogo argentino jest aktywne, je z apetytem, ​​nie ma podwyższonej temperatury ciała, masz szczęście, pasożyt nie był zakaźny.

  • Letarg
  • Apatia
  • Odmowa jedzenia i picia
  • Białka oczu zmieniły kolor na żółty.
  • Mocz czerwony brąz
  • Pada na tylne nogi
  • Zwiększona temperatura ciała 39-42 stopni

Natychmiast skontaktuj się ze swoim lekarzem weterynarii. Tylko dzięki szybkiej diagnozie lekarz będzie mógł zdiagnozować i zalecić leczenie, które uratuje życie Twojego zwierzaka.

Zwiedzanie: co najmniej 2 - 3 razy dziennie. Spacery są zawsze aktywne z elementami treningu. Musisz chodzić na smyczy (nie na taśmie mierniczej).

Jedzenie Dogo Argentino

Do diety Mastifa Argentyńskiego pasuje odpowiedzialność. Są dość alergiczne i wszelkie zmiany w diecie mogą prowadzić do zaczerwienienia skóry, swędzenia i drapania. Posiłki mogą być dwojakiego rodzaju:

  • naturalna żywność
  • gotowy pasz

Co najważniejsze, nigdy nie mieszaj dwóch rodzajów żywności w jednym karmieniu. Takie eksperymenty bardzo źle wpływają na przewód żołądkowo-jelitowy psa.

Gotowe pasze są wysokiej jakości, najlepiej bez mięsa z kurczaka (silny alergen dla wielu psów) z dodatkiem warzyw i zbóż, niewielkich ilości białka i glutenu (znajdującego się w pszenicy, kukurydzy, a także alergenu). Pamiętaj, aby obserwować, jak pies pije wystarczającą ilość wody po posiłku. Dawka zależy od wieku, wagi psa.

Naturalna żywność jest zawsze świeża, w temperaturze pokojowej, ze zdrowych i pożywnych produktów spożywczych. Plus fakt, że wiesz, jakie pokarmy lubisz najbardziej, minus - przygotowanie wymaga czasu i musisz wymyślić zrównoważoną dietę.

Karmi się je po spacerach, część powinna zostać zjedzona w strachu w ciągu 20 minut. W przeciwnym razie ukrywamy żywność w lodówce do następnego karmienia.

Aby dogo argentino miało piękną postawę i dumną szyję, nakarm go ze stoiska. Zadbaj o stałą świeżą wodę w misce. Miski po karmieniu, umyć w gorącej wodzie.

  • Mięso chude (królik, indyk, wołowina) parzone lub gotowane bez soli.
  • Podroby (gotowane)
  • Gotowana lub duszona wątroba z warzywami
  • Brzuch wołowy (blizna) zawiera wiele ważnych enzymów - daj syriom.
  • Sezonowe warzywa i owoce
  • Kashi (ryż, kasza gryczana, płatki owsiane)
  • Zieleń
  • Beztłuszczowe produkty mleczne (twarożek, jogurt, kefir)
  • Ryby morskie, gotowane, bez kości
  • Olej roślinny 1 łyżeczka. w dzień
  • Tłuste mięso (wieprzowina, jagnięcina)
  • Salo
  • Wędzone mięso
  • Słodycze
  • Czekolada
  • Orzechy
  • Winogrona
  • Makarony
  • Rośliny strączkowe
  • Ciasto drożdżowe
  • Ryba rzeczna
  • Ptasie kości rurowe

Dogo Argentino, opis rasy i zdjęcie

Wielki Duńczyk z Argentyny jest odważnym, przystojnym mężczyzną o śnieżnobiałym kolorze, który jest również nazywany mastifem argentyńskim. I nie jest to na nic, jak to nazywają: w końcu hiszpański mastif był protoplasta mastifa, ale o tym później. Pierwsza cecha, o której chcę wspomnieć - ta rasa jest jedyną rasą wyhodowaną w Argentynie. Jak możesz opisać tego psa w kilku słowach? Odważne, apodyktyczne, szlachetne, spokojne i pogodne - to najdokładniejsze definicje, ale nie wszystkie.

Zdjęcie: Dogo Argentino

Dogo Argentino - śnieżnobiała przystojna Ameryka Południowa

Dogo Argentino należy do klasy psów służbowych. Głównym celem mastifa jest polowanie na dużą zwierzynę (dziki, puma, jaguar itp.). Najczęściej w polowaniu bierze udział cała gromada psów i przedstawicieli innych ras, ale należy zauważyć, że "Argentyńczyk" jest bardzo twardy i silny, może ścigać ofiarę przez długi czas i zawsze wychodzi zwycięzcy w walce.

Jeśli chodzi o wygląd, to u psa wszystko jest więcej niż dobre. Ma atletycznie złożone ciało z rozwiniętymi mięśniami. To dość duży pies z dużą czaszką. Ma mocną i silną szyję i potężną szczękę. Sierść jest krótka i błyszcząca, wyjątkowo biała.

Pochodzenie rasy

Ta rasa ma bardzo interesującą historię pochodzenia. W XVI wieku mastify zostały sprowadzone na terytorium Argentyny. Następnie rozpoczęli stopniową "przemianę" w argentyński mastif współczesnego gatunku. Ale wielki wkład w ten rozwój złożył słynny argentyński profesor i hodowca psów Antonio Nores Martinez. Na przełomie XIX i XX wieku popularna była walka z psami. Najczęściej występującymi "uczestnikami" były białe hiszpańskie mastify, nazywano je również białymi psami walki z Kordoby. Martinez nie lubił walk psów, ale zwrócił uwagę na tego odważnego i silnego białego psa. Postanowił stworzyć rasę, której zakres cech i cech byłby tak szeroki, że mógłby być wykorzystany do polowania na dużą zwierzynę, do ochrony własności, jako przewodnika oraz jako wiarygodny i lojalny przyjaciel i towarzysz.

Martinez długo i starannie wybrał odpowiednich kandydatów do przejścia. W rezultacie takie psy jak pies Kordovsky, buldog, niemiecki bokser, bull terrier, pies Bordeaux, wilczarz irlandzki i oczywiście duży biały pies pirenejski uczestniczyły w formowaniu rasy. Formacja została ukończona dopiero w 1947 roku, następnie wprowadzono pierwszy standard dla rasy. W 1964 r. Rasa została uznana na arenie międzynarodowej. I jeszcze raz warto wspomnieć, że w tej chwili, dog niemiecki z Argentyny jest jedyną uznaną rasą z Argentyny.

Ten pies stał się symbolem Argentyny. I nie bez powodu: w końcu jego zalety przewyższyły wszelkie oczekiwania. Dzielny myśliwy o atrakcyjnym, umiarkowanym charakterze, dzielny obrońca i dzielna gwardia, świetny towarzysz i wierny niezastąpiony przyjaciel, a także pies przewodników - wszystko to łączy się w tak dużego i pozornie groźnego, argentyńskiego psa.

Postać dogo argentino

"Killing machine" lub "killer dog" to chyba najczęstsze opisy argentyńskiego dogów. Imponujące rozmiary, sportowe ciało, groźny wygląd i potężne szczęki sprawiają, że myślisz 10 razy zanim podchodzisz do tego psa. Ale tylko ci, którzy nigdy nie porozumieli się z "Argentyńczykiem" i nie znali go nawet, mogą to powiedzieć. Ale ci ludzie, którzy stali się szczęśliwymi posiadaczami dogo argentino, lub przynajmniej mieli trochę czasu na poznanie go, nazywają go "delikatną i delikatną bestią".

Wygląd czasami jest zwodniczy, więc jeśli zdecydujesz, że dogo musi być koniecznie twardym i agresywnym, to jesteś głęboko w błędzie. Sztywność i agresja mogą oczywiście być obecne, ale takie cechy jak życzliwość i wesołość wciąż panują. Większość recenzji na temat tego psa jest bardzo pozytywna. Negatywne recenzje pozostawiają tylko właściciele, którzy sami popełniali błędy w wychowaniu i szkoleniu.

Charakter "Argentyny" to harmonijne połączenie odwagi, instynktu łowieckiego, ogromnej miłości do ludzi i innych wybitnych cech. Twierdził, że dogo argentino to pies walczący. On naprawdę ma doskonałe dane fizyczne, które pozwoliłyby mu uczestniczyć w bitwach z innymi psami, a on wyłoniłby się z nich jako zwycięzca, ale jest bardzo sprytny i potrafi ocenić sytuację. Dlatego bezmyślne "sprzeczki" z innymi psami "Argentyńskimi" po prostu nie będą. Łatwo go nauczyć, pamięta wszystkie polecenia od pierwszego razu, jego zapach jest dobrze rozwinięty. Z tego powodu są często wykorzystywane jako psy służbowe w policji lub w operacjach poszukiwawczo-ratowniczych.

Jeśli chodzi o stosunek "Argentyny" do dzieci, to tutaj także panuje jego życzliwość i miłość do ludzi. Tylko pod jednym warunkiem - małe dzieci powinny być tak przyjazne dla psa, jak on jest dla nich. Często można zaobserwować drżenie i delikatne relacje między wszystkimi członkami rodziny i psem.

Jedyny mały minus w postaci "Argentyny" to jego wrodzone poczucie dominacji. Będzie mu bardzo trudno współistnieć w tym samym domu z innymi psami i kotami, na przykład. Najczęściej pokazuje agresję tylko psom. Dlatego, aby uniknąć nieprzyjemnych sytuacji podczas chodzenia, trzeba chodzić na smyczy na argentyńskim zwierzaku.

Standard rasy: Kluczowe cechy

Standard, który obowiązuje dzisiaj, został ostatnio zatwierdzony w 2012 roku. Jeśli mówimy o ogólnym opisie wyglądu, dogo argentino jest psem sportowca, złożonym proporcjonalnie i mającym bardzo rozwinięte muskulatury, a także dużą głowę i potężne szczęki. Mimo dużych rozmiarów nie ma skłonności do gigantyzmu. Skóra jest elastyczna i gruba, pod nią można wyraźnie obserwować mocne mięśnie. Kolor powinien być biały, mała czarna plama jest dozwolona tylko na twarzy.

Ogólnie rzecz biorąc, cały wygląd psa sprawia wrażenie siły i mocy, dla niektórych może wydawać się zniechęcający, ale w rzeczywistości "Argentyńczyk" jest inteligentnym, inteligentnym i przyjaznym psem. Aktywny, inteligentny, posłuszny, zdolny ocenić swoją siłę i możliwości, nie szczeka bez powodu, odważny, odważny, nieagresywny pies.

Wysokość dorosłego psa wynosi od 60 do 68 cm, wzrost suk wynosi od 60 do 65 cm.

Waga dorosłego psa - od 40 do 45 kg, masa samic waha się od 40 do 43 kg.

Głowa jest duża, wygląda na potężną, ale proporcjonalnie do całego ciała. Gładkie linie i przejścia, nie ma ostrych narożników. W duecie z szyją głowa tworzy potężny muskularny łuk. Kości czaszki są zwarte, lekko wypukłe z przodu. Kości potyliczne nie są bardzo silne.

Nos czarny, nozdrza szeroki. Nos jest lekko podniesiony, stopniowo podnosi się bliżej końca, kontynuując wklęsłą linię kufy. Kufa jest potężna, długa, ale nie płaska, szeroka. Górna linia jest wklęsła - jest to jedna z głównych cech wyróżniających dogo argentino.

Wargi ciasne, krótkie i nieco grube. Krawędź jest wolna, priorytetem jest czarna pigmentacja. Szczęki są dobrze rozwinięte, zbiegają się trochę jednorodnie. Zapewnia to najsilniejszy zgryz i najsilniejszą przyczepność. Zęby są duże i białe. Ukąszenia mogą być nożycami lub zgryzami. Policzki są płaskie, bez fałd i zagłębień, szczelnie pokryte skórą.

Oczy "argentyńskiego" w kształcie migdałów, ustawione wystarczająco szeroko od siebie. Znajduje się na średniej wysokości. Kolor może być piwny lub ciemny. W priorytetowych powiekach z czarną pigmentacją, ale również łagodne powieki są dozwolone. Wygląd powinien być zawsze żywy, ostrożny i trochę twardy.

Uszy są ustawione wystarczająco wysoko, oddalone od siebie ze względu na osobliwości czaszki. Musi stać i musi przestać. Trójkątny kształt. Jeśli ucho jest nieobcięte, ma ono średnią długość, szeroką, grubą, zaokrągloną końcówkę. Uszy powinny być pokryte gładkimi włosami, których długość jest znacznie krótsza niż na całym ciele. Małe czarne plamki są dozwolone na uszach, ale takie, że ogólny wygląd estetyczny psa nie jest zepsuty.

Ciało "Argentyny" ma format prostokątny, potężny. W kłębie są rozwinięte i lekko wystające, a linia górna prosta i pozioma. Szyja jest mocna, z grubą, ale elastyczną skórą. Z przodu szyi znajdują się małe fałdy, które nie powinny zbyt długo zwisać. Włosy na szyi są nieco dłuższe niż na innych częściach ciała. Klatka piersiowa powinna być głęboka i szeroka, opadając do poziomu łokci. Żebra są lekko zakrzywione, co pozwala psu wziąć najgłębsze oddechy podczas biegu. Brzuch schowany.

Plecy powinny być mocne, szerokie, z lekkim odchyleniem w kierunku talii. Schab jest również mocny z rozwiniętymi mięśniami. Przednie końce "argentyńskiego" są proste i równe. Na łokciach nie ma fałd ani zmarszczek. Ramiona są rozwinięte i potężne. Na okrągłych nogach są grube, mięsiste opuszki w kolorze czarnym. Skóra na nich jest szorstka i jędrna. Krótkie palce są zebrane w kulkę. Kończyny tylne są również pionowe i równe, ustawione równolegle do siebie. Biodra są bardzo rozwiniętymi mięśniami. Tylne nogi są podobne do przodu, ale nieco mniejsze i nieco szersze. Mogą występować wilcze pazury, które należy usunąć. Spacer po psie jest cichy, ledwo słyszalny. Musi poruszać się pewnie i szybko.

Ogon jest wystarczająco wysoki. Jest gęsty i długi, powinien wisieć w spokojnym stanie, a przy ruchu powinien lekko wznosić się, przypomina kształt szabli. Sierść powinna być krótka i jednolita, gładka w dotyku. Długość nie przekracza 2 centymetrów. Ale grubość i grubość wełny będzie zależeć od warunków klimatycznych, w jakich żyją dogowie. W związku z tym, w gorących krajach, w psy prawie bez wełny, można nawet zobaczyć skórę, na zimno - z grubymi włosami i rozwiniętym podszerstkiem.

Kolor może mieć tylko jeden kolor - biały. Dozwolone są tylko słabo wyczuwalne czarne plamy na uszach i wokół oczu. Wszystkie plamki czarnej pigmentacji nie powinny przekraczać 10% całej głowy.

Poważne braki obejmują:

  • niedorozwinięte kości i mięśnie;
  • nos nie jest czarny ani lekko czarny;
  • wiszące luźne usta;
  • małe, nierozwinięte, żółte zęby;
  • twista wieku;
  • oczy jasny kolor;
  • płaska wąska skrzynia;
  • długie ścięgno kolana;
  • pigmentacja skóry i włosów na ciele, z wyjątkiem głowy;
  • agresywny, niegrzeczny charakter.
  • przekrwienie lub tyłozgryz;
  • wzrost poniżej lub powyżej określonego w standardzie.

Edukacja i szkolenie dogo argentino

Należy zauważyć, że eksperci zalecają rozpoczęcie argentyńskiego dogów tylko dla doświadczonych właścicieli lub tych, którzy szaleńczo zakochują się w tej rasie i są gotowi na wiele cierpliwości. Pomimo tego, że pies ten jest raczej spokojny i spokojny, jego wychowanie i trening może być źródłem wielu problemów i problemów.

Podobnie jak w przypadku innych ras, konieczne jest rozpoczęcie wychowania "argentyńskiego" od pierwszych dni jego pojawienia się w domu. Proces edukacyjny musi być trwały, umiarkowanie delikatny, koniecznie spójny i spokojny. Wielki Duńczyk z Argentyny jest bardzo inteligentny, a nawet szczenięta potrzebują motywacji, by coś zrobić. Pamiętaj, że w przypadku "Argentyńczyków" musisz zapomnieć o surowych karach, niegrzecznych obelgach i wysokim tonu. Wszystko to może prowadzić do niepożądanego efektu i wkrótce obróci się przeciwko tobie. Faktem jest, że te psy bardzo lubią ludzi i szybko przywiązują się do nich, ale przestępstwo przez długi czas "osiedla się" w ich duszach, a następnie stają się obojętne, agresywne i niekontrolowane.

Na początek musisz zdobyć szacunek swojego zwierzaka. Jest to ważne w przypadku wszystkich psów, ale szczególnie w przypadku "Argentyny". W końcu mają wrodzone pragnienie dominacji. I tylko na chwilę przestaje być autorytetem w jego oczach, ponieważ pies natychmiast chwyta wodze za łapy. Poprawianie zachowania i postawy dorosłego psa jest prawie niemożliwe. Dlatego lepiej zrobić wszystko w odpowiednim czasie, zaczynając od wieku szczeniąt.

Zwróć szczególną uwagę na socjalizację mastifa argentyńskiego. Po zdobyciu małego szczeniaka zacznij nosić go ze sobą wszędzie. Jest to konieczne, aby pies mógł zapoznać się z ludźmi, dziećmi, innymi psami i różnymi zwierzętami, ze światem zewnętrznym itp. Przy pierwszej próbie ukąszenia lub agresywnego szczekania na kogoś, zatrzymaj go mocnym i pewnym tonem, możesz lekko poklepać kark.

Ważne jest, aby zrozumieć, że niepożądane jest rozpoczęcie dogo argentino, jeśli nie masz żadnego doświadczenia w kontaktach z psami. Ten pies musi być traktowany przez cały czas, musi być kochany za wszystko, traktowany czule, ale w tym samym czasie, zawsze być dla niego "przywódcą stada". Jeśli to twój pierwszy pies, a nadal nie masz doświadczenia w szkoleniu i edukacji, to z "Argentyną" możesz mieć trudności, a pozbędziesz się spokojnego życia nie tylko siebie, ale także zrujnujesz życie swojego zwierzaka.

Funkcje opieki, konserwacji i karmienia

Dogo Argentino jest idealny do mieszkań miejskich i wiejskich. "Argentine" z natury ma doskonałą atletyczną sylwetkę, więc nie trzeba go fizycznie ładować. Ale nie powinien leżeć bezczynnie przez długi czas, inaczej z banalnej nudy może się okazać, że nie jest całkowicie poprawnym hobby. Wystarczy chodzić psa 2 razy dziennie przez 1-1,5 godziny. Pies jest energiczny, więc podczas spaceru wyrzuci całą energię zgromadzoną w ciągu dnia i skieruje ją we właściwym kierunku.

Nie powinieneś długo opuszczać "Argentyny" bez nadzoru, inaczej poczuje wolność, uwolni swój wrodzony instynkt myśliwski i, na przykład, pokropie wszystkie twoje buty i niektóre meble, a jeśli w domu są inne zwierzęta, to może być dla nich bardzo nieprzyjemne.

Jeśli chodzi o opiekę, nie ma zbyt wielu problemów. Krótkie włosy nie wymagają szczególnej pielęgnacji, wystarczy, aby podczas wylinki usunąć luźne włosy za pomocą gumowej szczotki lub specjalnych rękawiczek. Konieczne jest szybkie wycięcie pazurów i umycie oczu. Monitoruj także stan uszu, szczotkę nie więcej niż 1 raz w ciągu 2 tygodni. Jeśli chodzi o procedury wodne, zaleca się kąpać dogo argentino tylko wtedy, gdy jest zanieczyszczony przez 100%. W przeciwnym razie pies może złapać przeziębienie.

Właściwe i zbilansowane odżywianie jest podstawą zdrowia i długowieczności każdego psa, w tym argentyńskiego doga. Małe szczenięta "Argentyńczycy" mają wielki apetyt. Ale nie możesz ich przekarmić. Istnieją obliczenia, które pomogą regulować jedzenie i wagę szczeniąt: ilość jedzenia na dzień nie powinna przekraczać 7% całkowitej wagi psa. Jeśli szczenięta przed półroczem powinny mieć 4 posiłki dziennie, to po pół roku i starszym konieczne jest przeniesienie ich na 2 posiłki.

W diecie dogo argentino musi koniecznie być surowe mięso. Jeśli zdecydujesz się dodać pokarmy, takie jak wątroba, serce i inne produkty uboczne, zdecydowanie musisz je przyrządzić. Należy również dodać do diety warzywa i zioła, z wyjątkiem ziemniaków. Możesz użyć zbóż i zbóż. Pamiętaj, aby dodać do diety ryby, niskotłuszczowy twaróg, kefir i inne produkty mleczne.

Zabronione jest karmienie "Argentyny" słodkim, słonym, wędzonym, gorzkim, smażonym, mąką, a także pokarmem ze wspólnego stołu. Idealnym rozwiązaniem byłaby zrównoważona sucha karma, która w razie potrzeby można połączyć z tradycyjną żywnością.

Zdrowie i choroba

Należy zauważyć, że pies argentyński doskonałe zdrowie. Przeciętnie ich średnia długość życia wynosi 14-16 lat. Pomimo faktu, że "Argentine" - jest dość dużym psem, nie jest podatny na odwrócenie jelit i żołądka. Ale są choroby typowe dla tej rasy:

  1. dysplazja stawów biodrowych i łokciowych;
  2. alergie pokarmowe w postaci zapalenia skóry;
  3. wrodzona głuchota (u przedstawicieli o barwnym kolorze i jasnych oczach);
  4. jaskrę i epiforę (brak perforacji kanału łzowego);
  5. niedoczynność tarczycy (niewystarczająca produkcja hormonów tarczycy).

Jak wybrać i gdzie kupić szczeniaka dogo argentino

Jeśli jednak zdecydowałeś się zostać szczęśliwym posiadaczem śnieżnobiałego argentyńskiego przystojniaka, to pozostaje tylko zapoznać się z przydatnymi wskazówkami dotyczącymi wyboru szczeniaka. Na początek upewnij się, że hodowca ma paszport i wszystkie niezbędne dokumenty potwierdzające, że szczenięta mają wszystkie cechy fizyczne i psychiczne określone w standardzie. Następnie możesz rozpocząć osobistą znajomość małych drobinek.

Idealny wiek dla szczeniaka to 1,5 miesiąca. Miejsce przechowywania szczeniąt musi być czyste, suche, wentylowane, z dostępem do słońca, bez przeciągu. Przede wszystkim skup się na zdrowiu i wyglądzie szczenięcia: zabawny, aktywny, z dobrym apetytem. Powinien cię zainteresować i spróbować cię zainteresować. Jeśli zauważysz, że szczeniak jest trzymany osobno i wykazuje zamkniętą naturę lub agresję, jest tchórzem, to lepiej go zignorować.

Wełna powinna być błyszcząca, oczy też. Uszy są czyste, nos mokry. Małe "Argentyny" powinny być trochę ciasne. Ale co najważniejsze, potencjalne zwierzę powinno reagować na twoje pieszczoty i uwagę.

Średni koszt szczeniąt z rodowodem około 30 000 rubli.

Czytaj Więcej O Psach

Oceny najmądrzejszych ras psów

Choroby Psy wywiadowcze można ocenić inaczej. Są jednak listy z najmądrzejszymi rasami, które potwierdzają oficjalne badania. Niektórzy naukowcy ocenili zdolność do szkolenia, inni do zapamiętywania słów lub działań w wolnym locie.

Mój pies stróżujący

Choroby Dog Blog - My WatchdogWelsh CorgiUlubionym psem królowej jest Walijski Corgi, który opisywany jest jako "pies pasterski w małym ciele". Historia rasy pokryta jest wieloma legendami i tajemnicami.