Treść

Mój pies stróżujący

Szlachetne pochodzenie i atletyczna struktura ciała - te cechy są nieodłączne od psa rasy argentyńskiej. Obok śnieżnobiałego ochroniarza nie boi się opuścić dziecka, a dla aktywnych ludzi rasa stanie się prawdziwym partnerem podczas treningu na świeżym powietrzu.

Charakterystyka rasy

Przywiązanie rodzinne

Postawa wobec dzieci

Związek z nieznajomymi

Skłonność do trenowania

Pochodzenie tej rasy to dog niemiecki

Rasa została stworzona przez słynnego argentyńskiego tresera psów Antonio Noresa Martineza, przekraczając ponad dziesięć psów służących, walczących, myśliwych i sportowych. W 1925 roku młody hodowca postanowił stworzyć rasę myśliwską o wytrwałości psa bojowego, zapachu i uległości, jak w grupie zawodowej i aktywności psów sportowych. Wynik hodowli przerósł wszystkie zaplanowane cele, a dog niemiecki stał się dumą kraju. 21 maja 1964 r. Rasa została oficjalnie uznana przez Argentyńskie Towarzystwo Kynologiczne. Światowe uznanie rasy otrzymane 1 lipca 1973 roku.

Opis rasy

Wspaniały wygląd kryje dobroduszny i pomocny mastif argentyński, który jest przywiązany do właściciela i łatwo go trenować.

Międzynarodowa organizacja Canine FCI przez długi czas dyskutuje o tym, która grupa obejmuje rasę. Początkowo pies Argentyńczyk dog niemiecki został przydzielony do grupy molosów, następnie został przeniesiony na psy gończe, ale zmieniając jego cechy, został przywrócony.

Rasa standardowa (wygląd)

Charakterystyka rasy łączy usługi, geny myśliwskie i zwalczające.

  1. Głowa. Ogromny, z wyraźnym przejściem od pyska do szyi. Szerokość i długość kufy jest prawie identyczna jak szerokość czaszki, co pozwala zwierzęciu zachować dużą zwierzynę w pysku.
  2. Oczy. Szeroko od siebie, zagłębiony w twarz. Kolor oczu może być od jasnego do ciemnobrązowego. Z zewnątrz brązowe oczy są lepsze, ponieważ pies o jasnych oczach często cierpi na utratę słuchu.
  3. Usta. Grube, mięsiste, ale nie wchodź w skrzydła, jak bokser.
  4. Uszy. Wyprostowany, przycięty. W krajach, w których przycinanie uszu jest zabronione: wydłużone, zwisające, zaokrąglone końcówki.
  5. Ogon. Prosto, szabla.
  6. Wełna. Szorstki strażnik krótki, równej długości w całym ciele. Dozwolona jest krótsza długość włosa na łapach, pysku i głowie.
  7. Kolor Tylko biały, dopuszcza się kilka małych czarnych plam (do 10% całej głowy). Szczenięta z dużą liczbą miejsc są odrzucane i nie pasują do wyglądu zewnętrznego.
  8. Wymiary. Pies w kłębie sięga 60-68 cm, suka - 60-65 cm.
  9. Waga. Dorosły dogo argentino waży od 40 do 45 kg.
  10. Łapy. Długi, muskularny.

Postać rasy

Cechy charakteru są podobne do wszystkich mastifów, ale pies jest bardziej giętki dla właściciela.

  1. Uwielbia społeczeństwo i chętnie spędza czas z właścicielami, ale konieczna jest wczesna socjalizacja.
  2. Łatwo trenować, ale przez pierwsze dwa lata starają się zająć dominującą pozycję. Wymagane wcześniej. Pies nie będzie odpowiedni dla początkujących hodowców psów.
  3. Traktuj dzieci dobrze, chętnie bierze udział w aktywnych grach.
  4. Pies jest przyjazny dla innych zwierząt i jest łatwo trzymany razem z kotami, psami mniejszych ras. Ale można go ścigać i zabić nieznanego kota lub małego psa.
  5. Nieznajomi, którzy są ostrożni i bez odpowiedniego treningu mogą wykazywać agresję. Ale po randce szybko zmienia swój stosunek do przyjaznego.
  6. Mają wysokie cechy ochronne, hartują i będą bronić właściciela do końca.

Ten umięśniony i ogromny pies często wchodzi w ręce właściciela i uwielbia siedzieć z nim w objęciach. Jeśli nie lubisz stałego kontaktu fizycznego, ta rasa nie jest dla ciebie.

Opieka i konserwacja

Dogo Argentino nie wymaga pielęgnacji. Dla komfortowej pielęgnacji psa wystarczy przestrzegać prostych zaleceń:

  1. Co 2-3 dni przeczesywać psa szczotką z miękkim i naturalnym włosiem. Włosy psa są krótkie i zrzucają, trudno jest usunąć białe, twarde włosy z dywanów i mebli.
  2. Raz na dwa sezony dogo argentina jest myty specjalnym szamponem. Częste mycie prowadzi do utraty tłuszczu, co jest konieczne do ochrony górnych warstw naskórka w sezonie zimowym. Łatwiej jest nauczyć psa mycia od najmłodszych lat, ponieważ trudno będzie wykąpać psa ważącego 45 kg, który nie lubi wody.
  3. Uszy psów są czyszczone kilka razy w tygodniu. Aby to zrobić, po prostu wytrzyj górną część ucha za pomocą wacika ze specjalnym szamba.
  4. W zimie klocki psa, ze względu na dużą masę zwierzęcia, są ranione przez lód i skorupę. Zaatakowane obszary są traktowane prostym kremem dla dzieci z sznurkiem lub pantenolem.

Rasa jest przeznaczona do polowania na dużą zwierzynę i toleruje ciepło. Ale rasa nie jest przeznaczona do przechowywania w niewoli w krajach o zimnym klimacie. Gdy temperatura jest poniżej zera, zwierzę trzyma się w mieszkaniu lub domu. Ciepłe stoisko nie uratuje psa bez podszerstka, warto wziąć pod uwagę hodowców, którzy planują zatrzymać psa na ulicy.

Pies jest hodowany dla aktywnego polowania i jest trzymany w otwartych domach w domu. W domu lub mieszkaniu pies może być prawdziwą katastrofą. Szczeniak o wadze 20 kg jest ciągle w ruchu, a bieganie go rozdmuchuje wszystko na swojej drodze, przysypia meble i rzeczy osobiste właścicieli. Jeśli nie masz okazji aktywnie spędzać czasu ze swoim argentyńskim psem, to ta rasa nie jest dla ciebie.

Zdrowie zwierząt

Wiadomo, że duże rasy nie żyją długo. Średnia długość życia wynosi od 10 do 13 lat, czyli nieco dłużej niż na przykład w dogach.

Szczenię zaszczepiono przeciwko zapaleniu stawów, wściekliźnie i zapaleniu wątroby do ukończenia pierwszego roku życia. Następnie szczepienie powtarza się raz w roku, najlepiej w tym samym czasie. Łatwiej jest stosować szczepionkę złożoną do szczepienia.

Przed szczepieniem szczeniak jest odrobaczany przez jakikolwiek lek. Łatwo jest szczeniakowi psa argentyńskiego otrzymać zawiesinę podobną do dyni lub rozdrobnioną tabletkę. Helminthization odbywa się w dwóch etapach. Przerwa między terapią wynosi dwa tygodnie. Na pierwszym etapie dorosłe pasożyty umierają, w drugim etapie larwy wylęgnięte z jajek są niszczone. Dopiero po wydaleniu pasożytów pies może zostać zaszczepiony.

Wśród chorób, na które wystawiona jest rasa, wyróżniają się:

  • Głuchota. Według statystyk 10% zwierząt w wieku 6-7 lat traci zdolność słyszenia w części lub w całości. Głuchy pies staje się nierealny i w rzadkich przypadkach ratuje życie.
  • Reakcja alergiczna. Wiele smaków i kolorów w karmie wywołuje reakcję alergiczną u gładkowłosej rasy. Na skórze pojawia się mokry wyprysk, bez pozostawiania ran gorzkich i gojących się przez długi czas.
  • Inwersja jelita. Wszystkie duże i aktywne skały są podatne na ruchy jelit. W przypadku profilaktyki po jedzeniu przez 30 minut zaleca się zachowanie spokoju, aby pies nie mógł biegać, skakać i grać w aktywne gry.

Ważne! Wszelkie zmiany w zachowaniu zwierzęcia bez obiektywnych przyczyn powinny zaalarmować właściciela, a argentyński dog niemiecki powinien zostać natychmiast przedstawiony lekarzowi weterynarii.

Trening Dogo argentino

Charakterystyka rasy jest w pełni zgodna z psami myśliwskimi. Dlatego bez odpowiedniego treningu wszystkie małe zwierzęta spowodują zainteresowanie łowów Twojego pupila - aby dogonić i zabić. Ale przy odpowiednim treningu, Wielki Duńczyk jest posłuszny i spełnia wszelkie, nawet najbardziej złożone, polecenia.

Ogólny kurs szkolenia zaleca się rozpocząć za 3-4 miesiące. Przed tym wiekiem w domu trzeba trenować zwierzę w prostych poleceniach - "Dla mnie", "Fu". Naucz zespoły lepiej w formie gry. Każdy sukces dogo argentino powinien być wspierany przez delikatność. Ale nie przesadzaj, przynęta nie powinna zmienić się w coś niedrogiego.

Pies powinien dobrze znać swój pseudonim. Aby to zrobić, od pierwszych dni wyraźnie i głośno wymawiaj nazwę zwierzęcia, chwal, za każdym razem, gdy szczeniak odpowiada.

To będzie interesujące:

Do wstępnego szkolenia będą potrzebne:

  • kołnierz - skóra, szeroka. Wąskie obroże wymazują skórę psa o gładkich włosach;
  • smycz (długa i krótka);
  • przysmaki do wypromowania, możesz używać tabletek witaminowych dla szczeniąt z Gimpet;
  • ulubiona zabawka (piłka, różdżka).

Trening dla szczeniaka nie powinien być zbyt długi i zmęczyć dziecko. Lepiej prowadzić trening przez 15 minut w kilku wizytach.

Rasa należy do dominującej, a na szkolenie potrzeba czasu i wytrwałości właściciela. Zwierzę po 6 miesiącach będzie próbowało zająć pozycję lidera, a właściciel nie powinien dopuszczać luzu. Po wczesnym rozpoczęciu pies staje się posłuszny i bez zastrzeżeń podporządkowuje się jego właścicielowi.

Jeśli zwierzę nie jest przeznaczone do ochrony, nie zalecamy poddawania się kuracji ochronnej i ochronnej. Po tym jak charakter ZKS psa staje się twardy, pies agresywnie zareaguje na nieautoryzowane zwierzęta i zwierzęta.

Karmienie

Dogo Argentino potrzebuje zbilansowanego i bogatego w białko, tłuszcze i błonnik. Aby karmić psa normalnym jedzeniem lub suchym specjalistycznym jedzeniem, każdy właściciel decyduje indywidualnie. Pies suchy jest odpowiedni dla psów dużych ras o aktywnym trybie życia: Royal Canin Maxi Adult Body Condition, Brit Premium Sport, Akana Sport Zwinność. Dawkowanie jest wskazane przez producenta na opakowaniu.

Ilość regularnego jedzenia zależy od wieku mastifa argentyńskiego:

  • szczeniak do 3 miesięcy powinien być podawany 5-6 razy dziennie na 200 g. Podstawą diety są zboża w lekkim bulionie, twarogu, surowych jajach, fermentowanych produktach mlecznych;
  • Pies od 3 do 6 miesięcy w jedzeniu dodaje gotowane mięso i ryby. Stopniowo przechodź na dwa lub trzy posiłki dziennie. Część zwiększa się do 1-1,5 litra;
  • od 6 do 12 miesięcy idą na dwa posiłki. Wielkość porcji od 2 do 4 litrów. Do diety dodaje się warzywa (z wyjątkiem ziemniaków), gotowane serce, płuca, zboża;
  • Dorosły pies je 1-2 razy dziennie. W ciągu dnia duży pies spożywa nie więcej niż 5 litrów płynnego jedzenia.

Witaminy i minerały dodawane są do diety zwierzęcia w zwykłym jedzeniu. Odpowiednie witaminy dla psów aktywnych i zdrowych: Canvit Sport, Excel Brewer's Yeast For Large Breed.

Jeśli pies prowadzi siedzący tryb życia, w diecie stosuje się diety o niskiej zawartości tłuszczów i cukrów.

Wideo

Dogo Argentyńskie zdjęcie

Poniższe zdjęcie pokazuje właściwy kolor. Biała wełna, bez czarnych plam na twarzy i głowie.

Drugie zdjęcie pokazuje psa z niewielkimi odchyleniami na zewnątrz, ale w akceptowalnych normach. Na twarzy znajdują się małe czarne plamy, które nie zajmują więcej niż 10% koloru głowy.

Breed Recenzje

Elena: "Ten biały niedźwiadek zabierze cały swój wolny czas. Szczeniak stale potrzebuje uwagi, nosi się i prosi, aby się z nim bawić. Nie spotkałem bardziej aktywnego psa. Jeśli twoje życie jest spore i nie jesteś gotowy na regularne jogging i skoki, to rasa nie pasuje do ciebie. "

Anatolij: "Szkolenie w zakresie rasy wymaga od gospodarza pewnej sztywności. Trzeba tęsknić za psem, a ona "usiądzie na twojej szyi". Duże zwierzę, a ja nie polecałabym hodowli kruchych kobiet i starszych.

Eugene: "Wielki Duńczyk Argentyny jest odpowiedni dla osób prowadzących aktywny tryb życia. Moje zwierzątko z przyjemnością towarzyszy mi podczas joggingu. Musisz chodzić z psem przez co najmniej 2-3 godziny. Zwierzę uwielbia biegać, więc spacer na smyczy nie przyniesie radości zwierzęciu. Weź odpowiedzialność za wybór tego masywnego przystojniaka. "

Jaka jest cena rodowodowego szczeniaka z rodowodem? Cena zależy od wielu czynników:

  • szczenięta od elitarnych rodziców mastifa argentyńskiego kosztują 20-50% drożej;
  • Taniej jest kupić psa w oficjalnych klubach, niż kupić szczeniaka bezpośrednio od hodowcy. Kluby mają umowę z hodowcami, a szczenięta sprzedawane są pod rekordową niewielką zniżką, właściciel nie musi tracić czasu na poszukiwanie kupujących;
  • wadliwe szczenięta z odchyleniami na zewnątrz są tańsze, ale nie będą mogły uczestniczyć w wystawach.

Średnia cena psa szczeniaka z Argentyny wynosi 15 000 rubli lub od 9 510 UAH. Cena zależy od regionu i na zewnątrz szczenięcia.

Gdzie kupić psa

Możesz kupić szczenię rasową w oficjalnym pokoju dziecięcym:

Opis i recenzje rasy pomogą ci wybrać odpowiednie zwierzę. Każdemu szczeniakowi towarzyszą dokumenty, standardowo - jest to karta szczeniaka. Rodowód wydaje się na podstawie tej karty, kilka miesięcy później, jeżeli zwierzę spełnia wszystkie kryteria rasy.

Łatwo jest kupić psa z rodowodem, co powoduje trudności w podniesieniu posłusznego i dobrze wychowanego psa ze szczeniaka. Dogo d'Argentino jest dużą rasą i wymaga fizycznej siły i aktywności od gospodarza. W zręcznych rękach pies stanie się prawdziwym partnerem i ochroniarzem dla całej rodziny.

Rasy psów: dog niemiecki

Dogo Argentyńskie właściwe cechy psów myśliwskich i myśliwskich. Moc, nieustraszoność, wytrzymałość, szybkość - przedstawiciele tej rasy obdarzeni są wszystkim z zainteresowaniem. W tym samym czasie są wytrawni, inteligentni, lojalni wobec swoich właścicieli. Pomimo niesamowitego widoku, dla którego Argentino jest nazywany białym aniołem śmierci, psy są w stanie nie tylko walczyć z dzika, ale także stać się doskonałym przewodnikiem i ochroniarzem.

Pochodzenie rasy

Rasa jest niezwykła, ponieważ jest jedynym FCI rozpoznawanym przez argentyńską rasę psów. Rozpoznanie otrzymano w 1973 roku. Wcześniej były lata i dziesięciolecia pracy hodowlanej. Celem hodowców Martineza był pies, który stałby się doskonałym myśliwym, potrafił poradzić sobie z dużą bestią, był wytrzymały, potrafił gonić grę przez wiele godzin, ale nie wykazywał agresji wobec ludzi.

To jest interesujące! Zarówno strona zewnętrzna, jak i wielkość zwierzęcia odegrały ważną rolę, odpowiadając na potrzeby swoich czasów, hodowcy marzyli, aby ich rasa zakorzeniła się nie tylko wśród miłośników adrenaliny, którzy nie wyobrażali sobie życia bez podniecenia ścigania dzikiej bestii, ale także w zwykłych rodzinach.

Wydaje się, że jest to absolutnie niemożliwe, ale Antonio i Augustino okazali się upartymi ludźmi. Rozpoczynając pracę w latach 20. ubiegłego wieku, pracowali z mastifami, które już zakorzeniły się w Argentynie, krzyżując je z innymi rasami.

W tym kraju walki na psach zawsze cieszyły się wielką popularnością, wśród których zwykli uczestnicy byli zwykłymi hiszpańskimi strasznymi mastiffami, które sprowadzono tutaj w XVI wieku, oraz "psami Cordoby" - białymi, nieustraszonymi psami, w których żyłach płynęła także hiszpańska krew. Biała wściekłość psów w Kordobie była zawsze kontrolowana, nie traciły one umysłu na widok krwi, były dobrze świadome swojej siły i dlatego stały się podstawą dla nowej rasy.

Jednak nie tylko zdolność do wygrywania w pojedynkach i nie odczuwania lęku i bólu docenianych przez Martineza. Dlatego mastify zostały skrzyżowane z dogmatami, aby zwiększyć rozmiar psów, z buldogami o władzę, z bull terrierami, wzmacniając odwagę i zdolność ścigania ofiary. Krew bokserów, duży biały pies pirenejski, wilczarze, płynie w żyłach mastifa argentyńskiego.

Śnieżnobiałe, potężne piękności zrobiły niezatarte wrażenie na psich opiekunach w Argentynie. Przodkowie rasy Chińczycy, Johnson i Ton zasłynęli z chęci zwycięstwa: nie ponieśli pojedynczej porażki w ringu, nazywano ich psimi gladiatorami. A Włoch i Centaur zostali zapamiętani jako najodważniejsi z bojowników, którzy zawdzięczają swoją fizyczną formę nie tylko rasie, ale także ciężkiemu, bardzo poważnemu treningowi.

To jest interesujące! Federacja hodowlana Argentyny rozpoznała rasę w 1964 roku, w 1973 roku "białe anioły śmierci" podbiły Europę i zyskały światowe uznanie.

Pomimo oczywistej przewagi walczącej krwi, te psy prawie nigdy nie były uważane za przeznaczone na ring. Argentino niewątpliwie wygra, nie wie, jak się wycofać, ale jest bardziej skuteczny jako strażnik, polowanie na ogary, a także w krajach

Europejskie psy w Europie są poza konkursem jako towarzysze i przewodnicy, ponieważ potrafią całkowicie skoncentrować się na zadaniu, mają stabilną psychikę i nie cierpią na nadmierną agresję.

Opis psa argentyńskiego

Ogromny biały pies, którego ciało jest jakby przywiązane do mięśni, jego szczęki tak potężne, jak szczęki teriera i małe oczy, uważnie obserwują każdy ruch, wywołując szok, a nawet przerażenie. Niewiele osób będzie chciało poklepać takiego psa za kark, zwłaszcza jeśli pies nie chce pozwalać obcym na właściciela.

Warga uniesiona w uśmiechu eksponuje doskonale rozwinięte kły. Kiedy po raz pierwszy zobaczyli tego potomka mastifów, wielu zgadza się z definicją "maszyny do zabijania". A ci, którzy odważą się zapoznać z rasą, zakochują się na zawsze i bezinteresownie, odkrywając coś niesamowitego w miłości, adoracji, oddaniu i lojalności wobec tych wspaniałych psów, które mają służyć ludziom.

Standardy rasy

W 2012 roku zatwierdzono standardy rasy, które powinny w pełni odpowiadać wymogom dogo argentino.

Wysokość w kłębie musi wynosić co najmniej 60 cm dla psa (do 68 cm), wysokość w kłębie konaru powinna wynosić od 60 do 65 cm. Waga dorosłego psa wynosi od 40 do 45 kg.

Duża głowa, ale to nie zakłóca ogólnego wrażenia harmonijnej mocy. Wystające kości potyliczne, dobrze rozwinięte, lekko wypukłe przed kościami czaszki (u mastifa, linia czoła jest wyraźnie widoczna), gładkie linie przejścia do mięśni szyi.

Kufa jest długa i szeroka, "kwadratowa", z wklęsłą górną częścią. Jedną z wyróżniających cech białych psów jest koniecznie czarny nos i ciemne oczy, małe, szeroko rozstawione, w kształcie migdałów.

Grube, krótkie wargi, ukrywające potężne szczęki, uzupełniają niesamowity obraz. Ukąszenie może być "podobne do szczypiec", wzmacniające przyczepność: psy te łatwo przebijają skórę dzikich zwierząt podczas zagrody zdobyczy, docierając do tętnicy szyjnej. Warga ust może być bez pigmentacji, ale czerń jest bardziej doceniana.

Uszy są również szeroko rozstawione, na wpół zawieszone. Z reguły hodowcy zatrzymują je, więc zazwyczaj dorosły pies ma trójkątne, małe, wyprostowane uszy pokryte bardzo krótkimi białymi włosami. Standardy rasy pozwalają na małe czarne plamy na uszach, czasem w pobliżu oczu. Ale idealny kolor "białego anioła śmierci" jest śnieżnobiały z różową skórą brzucha, czarnym nosem i kilkoma czarnymi plamami na krawędzi warg.

To jest interesujące! Ogon ma kształt szabli, opuszczony, jeśli pies jest spokojny, lub podniesiony na poziomie ciała.

Ciało psa jest prostokątne, z rozwiniętym kłębem, grubą skórą na szyi, która może zwisać w fałdach. Klatka piersiowa jest masywna, dobrze rozwinięta, grzbiet płaski, szeroki, zmniejsza się w okolicy lędźwiowej, kończyny mięśniowe są ustawione równolegle, żołądek jest schowany. Rozwinięta klatka piersiowa jest wyraźnie widoczna, umożliwiając psu łatwe wdychanie dużej ilości powietrza podczas biegu. Piersi u psa są opuszczane do łokci łapy, ale to nie narusza ogólnego piękna zwierzęcia.

Wełna nie większa niż 2 cm, gładka, lśniąca, obcisła. Raz w roku Duńczycy rzucali się obficie. Z całą mocą pies ma raczej cienką skórę, pod którą mięśnie elastyczne są bardzo dobrze widoczne.

Szczenię może zostać zdyskwalifikowane z powodu lekkiej pigmentacji nosa lub oczu, nieproporcjonalnie rozwiniętych kończyn, plam, wełny dłuższej niż 2 cm, odwrócenia powieki, długich ścięgien na łapach, ze względu na małe zęby, obwisłe usta lub mocno zwisające fałdy na szyi. Ponadto zwierzę jest również zdyskwalifikowane ze względu na jego agresywny, niezrównoważony charakter.

Postać psa

Pomimo dzikiej krwi ich przodków, Argentyńczycy są bardzo spokojnymi i przyjaznymi psami, choć z pozoru nie można tego powiedzieć. Właściciele i członkowie rodziny czują się kochani, kochają zabawne gry, są bardzo mobilni.

Jeśli pies zostanie przejęty jako towarzysz, należy dołożyć wszelkich starań, aby uspołecznić zwierzę. Inteligentne, łatwe do trenowania, z dobrą pamięcią, te psy będą doskonałymi towarzyszami w długich wędrówkach, chętnie stworzą firmę do joggingu. Tak, ten pies jest przeznaczony przede wszystkim dla bardzo aktywnych osób, dla których aktywność fizyczna jest radością. Świetne psy wymagają ciągłego treningu, potrzebują poważnych obciążeń, aby organizm mógł normalnie się rozwijać. Psy Argentino nie działają.

To jest interesujące! Ostry zapach, natychmiastowa reakcja, umiejętność łapania w pułapkę i ścigania ofiary pomaga psom być bardzo dobrymi strażnikami, przy ich pomocy łatwo jest utrzymać bezpieczeństwo i porządek w magazynach i gospodarstwach domowych.

Należy pamiętać, że argentyńskie białe psy nie lubią samotności, nie powinny pozostawać same sobie przez długi czas. Pragnienie dominacji nad wszystkim jest jedną z cech mastifa, który, jeśli jest słabo wykształcony, po prostu nie zostanie stłumiony.

A potem pies będzie uważał się za właściciela terytorium, przywódcę stada, starając się, aby wszyscy byli posłuszni jego wymaganiom. Czasami prowadzi to do smutnych konsekwencji: musisz pozbyć się mastifa, a nawet uśpić.

Główne warunki, które musi spełnić właściciel mastifa: pamiętać, że wielki pies wyrośnie z uroczego szczeniaka, dla którego ekscytacja polowania jest najważniejsza i bez odpowiedniego wychowania, pies po prostu nie poradzi sobie z wezwaniem przodków; pies zareaguje agresją na agresję, bez względu na to, jak spokojny jest z natury; nie powinieneś specjalnie zatruwać i rozgoryczać zwierząt, nie każdy może sobie z tym poradzić; wysoka inteligencja i dobra pamięć mogą odegrać okrutny żart, pies nie wybaczy i nie zapomni przestępstwa, nigdy nie zaufa i nie będzie służyć osobie, która ją bije lub dźgnie. Nie powinieneś nigdy zapominać o dumie psa, jego pragnieniu bycia liderem stada, dominującej pary w parze dla psa.

Długość życia

Przy wszystkich wymaganiach dotyczących karmienia i trzymania, dog niemiecki żyje od 14 do 16 lat, czyli dłużej niż normalne życie dużych psów. Niewątpliwą zaletą jest brak skłonności tego psa do obracania żołądka lub jelit - plaga dużych ras.

Oczekiwana długość życia jest bezpośrednio związana z aktywnością psa, dla nich hipodynamia jest jak śmierć. Im dłużej pies idzie, tym poważniejsze obciążenie podczas treningów, tym większa gwarancja, że ​​pies przeżyje swój wiek, uwolniony z natury.

Treść dogo argentino

To duże zwierzę zaleca się rozpocząć dopiero po starannym rozważeniu możliwości. W końcu pies będzie potrzebował specjalnego karmienia, potrzebuje dużo miejsca na przestrzeń osobistą, gdzie poczuje się mistrzem, długimi i poważnymi ćwiczeniami, by wychować psa spełniającego niezbędne wymagania. Nawet drobne pomyłki mogą prowadzić do dużych problemów.

Opieka i higiena

Argentino rodzi właścicieli zarówno dużych mieszkań miejskich, jak i wiejskich domów i osiedli. Te psy są schludne, łatwe do zaakceptowania zasad, czyściutko. Ale w pierwszych miesiącach życia wymagają poważnej uwagi, ponieważ dziecko musi zrozumieć, czego się od niego oczekuje.

Od pierwszych miesięcy życia szczeniak powinien uczyć się obowiązkowych procedur higienicznych. Warto prać psa argentyńskiego nie częściej niż raz w miesiącu, jeśli nie ma takiej potrzeby. Po przejściu w deszczową pogodę wystarczy, że pies umyje łapy, a futro i brzuch wyczyści specjalną szczotką. Ale aby przeczesać wełnę, mimo że jest krótka, potrzebujesz co najmniej 1 raz w tygodniu. Dzięki temu właściciele nie będą musieli usuwać małych włosów z dywanów, mebli i odzieży.

Należy zwrócić szczególną uwagę na oczy: cechy strukturalne mogą powodować zapalenie spojówek. Jeśli nagle szczeniak zaczyna "płakać", pojawia się śluz w oczach, dwa razy dziennie, pożądane jest, aby delikatnie wytrzeć je wacikiem, usuwając najmniejsze cząstki brudu, które mogą powodować stan zapalny. Nie powinieneś próbować traktować psa sam, jeśli wydzielina stała się ropna, lepiej skontaktować się z weterynarzem.

Ważne! Uszy, zwłaszcza przycięte, należy czyścić co najmniej 2 razy w tygodniu, usuwając kurz i brud za pomocą bawełnianego wacika lub gazy.

Aby nie zepsuć stopy psa, trzeba nauczyć go, jak ciąć pazury. Odbywa się to za pomocą specjalnie zaprojektowanej pincety, bardzo ostrożnie, aby nie uszkodzić elektrod. Psy zbytnio nie lubią tej procedury, ale cierpliwość i pieszczota pomogą przezwyciężyć strach przed narzędziami w czasie. Dorosłe psy zwykle spokojnie dają łapę do posługiwania się pazurami.

Do mycia używaj specjalnych szamponów do białej wełny, wrażliwej skóry, nie powodującej alergii. Mastif argentyński nie lubi brei, wilgoci, przeciągów i mrozów. W czasie mroźnej zimy nie będą mogli przebywać na dworze przez długi czas, więc będziesz potrzebował specjalnego, ciepłego pokoju, aby odpocząć i spać swojego zwierzaka. Obowiązkowa, ciepła ściółka, odpowiednia pod względem wielkości, o wysokości nie mniejszej niż 5 cm Lepiej dostać dwie na raz, aby okresowo zmieniać je do prania. Kilka razy w tygodniu będziesz musiał przeczesywać mastiffa podczas okresu laktacji, powinieneś natychmiast zakupić specjalne szczotki lub "rękawiczki" do usuwania wełny.

Zasady opieki są wystarczająco proste dla doświadczonych hodowców psów, nie różnią się zbytnio od zasad utrzymywania innych ras psów, a pod pewnymi względami jeszcze łatwiejsze. Ale pies pozostawiony sam sobie, znudzony, może zrobić o wiele więcej nędzy niż mały pies, uwielbia łzawić buty, ubrania, żuć meble, więc nie powinno się pozostawać bez uwagi przez długi czas.

Lekarstwo na figle jest proste: aktywność fizyczna, długie spacery, treningi, które pochłaniają większość energii. Im pies bardziej aktywnie spędza czas na ulicy, tym dłużej będzie przywracany, pozostając spokojny. Idealnie, pies świetnie pasuje do terytorium wiejskiej posiadłości, która musi być strzeżona przez całą dobę, ponieważ zawsze są interesujące zajęcia, które wymagają pełnej koncentracji, czyli nie ma czasu na "figle".

Mieszkanie będzie musiało spróbować, wydać dużo energii na edukację, aby utrzymać nieruchomość w nienaruszonym stanie, aby chronić psa przed obrażeniami gruzami, fragmentami i ostrymi przedmiotami.

Odżywianie Argentyński Dog niemiecki

Wybierając dietę z hodowcą lub weterynarzem, który zna charakterystykę rodu dobrze jest zawsze trzymać się tego. Podobnie jak wszystkie duże rasy, dog niemiecki w młodym wieku ma wspaniały apetyt i nie zna miar. Nie powinieneś użalać się nad szczeniakiem, który patrzy z głodnym spojrzeniem - koraliki na następnej przekąsce, w żadnym wypadku nie można go przekarmić.

Obliczyć stawkę za porcje na 1 raz jest łatwe. Stawka dzienna nie może przekroczyć 8-9 procent wagi psa. Ta ilość powinna zostać podzielona na 4 porcje dla szczenięcia od półtora miesiąca do 18 tygodni. Następnie, stosując te same normy, liczba karmień zostaje zmniejszona do 3. Dorosły pies karmiony jest 2 razy.

Jeśli pies otrzymuje suchy pokarm, konieczne jest monitorowanie obecności w wystarczającej ilości czystej wody pitnej. Z reguły żywność wysokiej jakości zawiera już odpowiednią ilość witamin i minerałów. Ale pamiętaj, aby dać psu duże kości wołowe, aby pies mógł wyostrzyć i umyć zęby. Surowe mięso, a nie tłuszcz, będzie zbędne, co najmniej 3 razy w tygodniu.

Jeśli pies jest karmiony mash zbożami i warzywami. W tym przypadku karma dla psów jest przygotowywana w bulionie mięsnym, koniecznie zawierając ugotowane podroby (wątroba, płuca, serce), najlepiej wołowinę. Przydatne będzie podawanie ryb, twarogów, fermentowanych produktów mlecznych 2 razy w tygodniu w celu poprawy trawienia. Marchewki, buraki, gotowane i surowe ziemniaki dla dorosłego psa będą bardzo przydatne, szczenię należy podawać surowym warzywom z ostrożnością, aby nie powodować niestrawności. Z przyjemnością szczeniak obgryza marchewkę, z ziemniakami może po prostu grać, ale burak z jego przeczyszczającym działaniem może zaszkodzić dziecku. Okrawki mięsne, duże kości należy podawać codziennie na surowo.

W żadnym wypadku umów nie można karmić żywnością, którą ludzie jedzą, dawać resztki stołu. Nadmiernie wysokokaloryczny pokarm nie tylko zepsuje apetyt, ale także przyczyni się do rozwoju otyłości. Psy są inteligentne, zrozumieją, gdzie jedzenie jest smaczniejsze i będą czekać na materiały informacyjne przez cały czas.

To jest interesujące! Jeśli weterynarz zaleca specjalne preparaty z multiwitaminami, nie zaniedbuj porady. Zdrowie psa, sprawność fizyczna, wytrzymałość i wytrzymałość zależą od odżywiania psa, więc przy odpowiedniej dawce leki te pomogą normalnie rozwijać się.

Jak każdy pies, Argentino szkodzi słodkiemu, z którego psy mogą również ranić i łamać zęby. Nie podawaj słonego i ostrego, kwaśnego i wędzonego. Nawet jeśli pies lubi to wszystko, trzeba wykazywać jędrność: takie produkty, które są szkodliwe dla ludzi, znacznie szybciej uszkadzają ciało zwierzęcia, co jest zupełnie nieodpowiednie dla ich normalnego wchłaniania.

Nawet niewielkie odchylenie może spowodować otyłość u dogge i ma bardzo poważne konsekwencje. Narządy oddechowe, dopływ krwi, kości cierpią, pies staje się mniej aktywny, traci wytrzymałość, ale zachowuje apetyt i zyskuje na coraz większej wadze. Wraz z nim pojawiają się choroby skóry, stawów i kręgosłupa. Jedną z najczęstszych przyczyn przedwczesnej śmierci tych psów jest otyłość i związane z nią choroby.

Choroby i wady rasowe

Hodowcy starali się jak najlepiej, pracując nad tą rasą. Argentyńskie mastify mają doskonałą odporność, są ominięte przez wiele chorób charakterystycznych dla dużych ras psów. Ale niestety nie wszystkie.

Dysplazja stawów jest jednym z najpoważniejszych problemów. Zbyt aktywny trening dzieci, duże obciążenia, urazy mogą spowodować rozwój dysplazji u psa, w genetyce której występuje "naruszenie". Skrupulatni hodowcy nie zezwalają na pojawienie się potomstwa u chorych lub podatnych na dysplazję psów, ale czasami choroba objawia się zbyt późno, gdy kilka miotów zostało już otrzymanych.

Należy pamiętać, że przyczyną wystąpienia choroby może być niezdrowa dieta, uraz, nieznośny wysiłek, dokładne monitorowanie zwierzęcia, a jeśli masz najmniejsze objawy dysplazji, natychmiast skontaktuj się z lekarzem. Przebieg choroby można skorygować, negując negatywne konsekwencje.

Ważne! Zapalenie skóry i inne alergie na niektóre produkty są również charakterystyczne dla białych psów i ich cienkiej, delikatnej skóry.

Dog niemiecki może cierpieć na niedoczynność tarczycy, podobnie jak ludzie: tarczycy potrzebuje dużej ilości jodu, kiedy to nie wystarczy, hormony zaczynają się buntować, zmieniając charakter i wygląd psa. Badanie krwi i dostosowanie żywieniowe będą wystarczające, aby uniknąć nieprzyjemnych konsekwencji.

Wśród chorób charakterystycznych dla tej rasy psów, jaskry i blokady kanału łzowego, które mogą powodować ślepotę, a także wrodzoną głuchotę - cierpi na to 7-8 szczeniąt na 100. Głuchota jest konsekwencją niedoboru melaniny, która jest odpowiedzialna za pigmentację, hołd dla śnieżnej białości wełny.

Wychowanie i szkolenie

Uspołeczniaj psa powinien być od najmłodszych lat, ucząc go prawidłowego zachowania wśród ludzi, aby normalnie reagować na inne zwierzęta. Argentyńskie psy są inteligentne, szybko zapamiętują wszystko, czego się uczy, przyzwyczajają się do zatłoczonych miejsc, spacerów w parkach, poznają podstawowe zasady i nie przyjmą na ofiary tych, którzy są mniejsi od nich.

Obawa, że ​​pies zacznie okazywać życzliwość innym, nie jest tego warta. Naturalne cechy sprawiają, że psy zawsze stają na straży, ufają tylko właścicielowi. Każdy nieznajomy jest dla niego outsiderem, żeby mieć oko.

Od 3 miesięcy powinien rozpocząć szkolenie, ucząc podstawowych komend szczeniaka. Jednocześnie należy zwrócić uwagę na zaporowe zespoły. "Usiądź", "Miejsce", "Własne", "Połóż się", "Fu", "Niemożliwe" pomoże powstrzymać nastolatka, który zagrał lub stracił kontrolę.

Ważne! Właściciele powinni zwracać uwagę na zachowanie psa, gdy pojawiają się dzieci. Często "mało ludzie" powodują, że pies chce ustanowić własne zasady w relacjach - chodzi o dominację.

Aby uniknąć problemów, musisz przerwać każdą próbę warczenia na dziecko, gryzienia lub odtrącania go. Oczywiście trzeba również wyjaśnić dzieciom, że pies jest poważnym zwierzęciem wymagającym szacunku i nie jest warte prowokowania agresji u psa z poprawkami, policzkami lub próbami zastraszenia lub upokorzenia.

Kiedy trening jest konieczny wytrzymałość i cierpliwość. Żadnych okrzyków i szarpnięć, tylko spokój, dobra wola i wytrwałość pomogą osiągnąć rezultat. Kary mogą mieć odwrotny skutek, ponieważ psy są dość uparte. Decydując się na rozpoczęcie gry Argentino, należy zadecydować o kwestii innych zwierząt. Przyzwyczajony od najmłodszych lat do kota lub innego psa, pies ten spokojnie do nich odniesie, ale pojawienie się innych zwierząt w domu lub w jego pobliżu może zakończyć się tragedią - argentyński mastiff nie lubi konkurencji na własnym terytorium.

Od 6 miesięcy powinieneś rozpocząć trening z profesjonalnymi psami, które dostosują zajęcia, pomogą im zdobyć dodatkowe umiejętności i wykonają bardziej złożone polecenia. Mastify spędzają dużo czasu w ruchu, więc często przyjeżdżają tam, gdzie jest wiele innych psów. Zajęcia i ćwiczenia ponownie, 3-4 godziny dziennie, stale - to stanie się obowiązkiem mistrzów. W niektórych krajach mastify argentyńskie są zakazane, a to nie jest zbieg okoliczności: pies może stanowić zagrożenie dla ludzi.

Kup Dogo Argentino

Po zważeniu wszystkiego, osoba decyduje się na rozpoczęcie tego poważnego psa, pomimo faktu, że teraz musi spędzić dużo czasu, wysiłku i pieniędzy. Żadna rozsądna osoba, która trzeźwo ocenia swoje umiejętności, nie pożałuje swojego wyboru, ponieważ pies odpowie na troskę lojalnością i prawdziwą przyjaźnią.

Na co zwrócić uwagę

Pies powinien być kupiony tylko w hodowli lub od doświadczonych hodowców, aby nie nabyć szczeniaka z wadami, które później przeradzają się w duże problemy. Powinieneś więc sprawdzić rodowód, dokumenty dotyczące zdrowia fizycznego i psychicznego rodziców i samego siebie.

Wybierając dziecko, musisz zwracać uwagę na jego zachowanie wśród braci i sióstr, zwinność, mobilność, apetyt. Dziecko powinno być mobilne, chętne do zabawy, reagować na uczucia, wykazywać ciekawość. Zdrowy szczeniak ma gładką błyszczącą sierść, czyste błyszczące oczy, czyste uszy, brak wydzieliny z nosa, końcówka jest zimna i mokra.

Cena psa: Dogo Argentino

Poważna rasa wymaga poważnej inwestycji. Koszt mastifa szczeniaka zaczyna się od 30 000 rubli, do 60 000 są dzieci z dobrym rodowodem, spełniające wszystkie wymagania standardów rasy. Potomstwo rodziców - mistrzowie mogą kosztować znacznie więcej.

Opinie właścicieli

Z rozczarowaniem i żalem za wydane pieniądze, tylko ci właściciele, którzy nie poradzili sobie z hodowlą psa, mówią o argentyńskich mastifach. Mówią o niekontrolowalności, uporze i okrucieństwie psów, które wychowywały się bardzo surowo lub, wręcz przeciwnie, zbyt cicho.

Ważne! Pies nie jest zabawką, nie należy go rozpoczynać dla dziecka lub osoby starszej, która nie może zostać organem.

Większość właścicieli tych psów mówi o nich z rozkoszą. Wielu obawiało się, że nie poradzą sobie z tym, ale widzieli bardzo przyjazną, serdeczną uczu- cie dla dzieci, pełną godność, zorientowaną na ludzi i zdolną do zrozumienia osoby z pół słowa. Poświęcenie i siła tych psów uratowało wiele istnień.

Ani jeden przypadek ataków argentyńskich psów na ludzi, którzy powodują poważne obrażenia, pies dobrze kontroluje swoją wściekłość i jest posłuszny właścicielowi, powstrzymując atak na żądanie. Jako strażnik i ochroniarz pies nie może się pochwalić.

Dogo Argentino, opis rasy i zdjęcie

Wielki Duńczyk z Argentyny jest odważnym, przystojnym mężczyzną o śnieżnobiałym kolorze, który jest również nazywany mastifem argentyńskim. I nie jest to na nic, jak to nazywają: w końcu hiszpański mastif był protoplasta mastifa, ale o tym później. Pierwsza cecha, o której chcę wspomnieć - ta rasa jest jedyną rasą wyhodowaną w Argentynie. Jak możesz opisać tego psa w kilku słowach? Odważne, apodyktyczne, szlachetne, spokojne i pogodne - to najdokładniejsze definicje, ale nie wszystkie.

Zdjęcie: Dogo Argentino

Dogo Argentino - śnieżnobiała przystojna Ameryka Południowa

Dogo Argentino należy do klasy psów służbowych. Głównym celem mastifa jest polowanie na dużą zwierzynę (dziki, puma, jaguar itp.). Najczęściej w polowaniu bierze udział cała gromada psów i przedstawicieli innych ras, ale należy zauważyć, że "Argentyńczyk" jest bardzo twardy i silny, może ścigać ofiarę przez długi czas i zawsze wychodzi zwycięzcy w walce.

Jeśli chodzi o wygląd, to u psa wszystko jest więcej niż dobre. Ma atletycznie złożone ciało z rozwiniętymi mięśniami. To dość duży pies z dużą czaszką. Ma mocną i silną szyję i potężną szczękę. Sierść jest krótka i błyszcząca, wyjątkowo biała.

Pochodzenie rasy

Ta rasa ma bardzo interesującą historię pochodzenia. W XVI wieku mastify zostały sprowadzone na terytorium Argentyny. Następnie rozpoczęli stopniową "przemianę" w argentyński mastif współczesnego gatunku. Ale wielki wkład w ten rozwój złożył słynny argentyński profesor i hodowca psów Antonio Nores Martinez. Na przełomie XIX i XX wieku popularna była walka z psami. Najczęściej występującymi "uczestnikami" były białe hiszpańskie mastify, nazywano je również białymi psami walki z Kordoby. Martinez nie lubił walk psów, ale zwrócił uwagę na tego odważnego i silnego białego psa. Postanowił stworzyć rasę, której zakres cech i cech byłby tak szeroki, że mógłby być wykorzystany do polowania na dużą zwierzynę, do ochrony własności, jako przewodnika oraz jako wiarygodny i lojalny przyjaciel i towarzysz.

Martinez długo i starannie wybrał odpowiednich kandydatów do przejścia. W rezultacie takie psy jak pies Kordovsky, buldog, niemiecki bokser, bull terrier, pies Bordeaux, wilczarz irlandzki i oczywiście duży biały pies pirenejski uczestniczyły w formowaniu rasy. Formacja została ukończona dopiero w 1947 roku, następnie wprowadzono pierwszy standard dla rasy. W 1964 r. Rasa została uznana na arenie międzynarodowej. I jeszcze raz warto wspomnieć, że w tej chwili, dog niemiecki z Argentyny jest jedyną uznaną rasą z Argentyny.

Ten pies stał się symbolem Argentyny. I nie bez powodu: w końcu jego zalety przewyższyły wszelkie oczekiwania. Dzielny myśliwy o atrakcyjnym, umiarkowanym charakterze, dzielny obrońca i dzielna gwardia, świetny towarzysz i wierny niezastąpiony przyjaciel, a także pies przewodników - wszystko to łączy się w tak dużego i pozornie groźnego, argentyńskiego psa.

Postać dogo argentino

"Killing machine" lub "killer dog" to chyba najczęstsze opisy argentyńskiego dogów. Imponujące rozmiary, sportowe ciało, groźny wygląd i potężne szczęki sprawiają, że myślisz 10 razy zanim podchodzisz do tego psa. Ale tylko ci, którzy nigdy nie porozumieli się z "Argentyńczykiem" i nie znali go nawet, mogą to powiedzieć. Ale ci ludzie, którzy stali się szczęśliwymi posiadaczami dogo argentino, lub przynajmniej mieli trochę czasu na poznanie go, nazywają go "delikatną i delikatną bestią".

Wygląd czasami jest zwodniczy, więc jeśli zdecydujesz, że dogo musi być koniecznie twardym i agresywnym, to jesteś głęboko w błędzie. Sztywność i agresja mogą oczywiście być obecne, ale takie cechy jak życzliwość i wesołość wciąż panują. Większość recenzji na temat tego psa jest bardzo pozytywna. Negatywne recenzje pozostawiają tylko właściciele, którzy sami popełniali błędy w wychowaniu i szkoleniu.

Charakter "Argentyny" to harmonijne połączenie odwagi, instynktu łowieckiego, ogromnej miłości do ludzi i innych wybitnych cech. Twierdził, że dogo argentino to pies walczący. On naprawdę ma doskonałe dane fizyczne, które pozwoliłyby mu uczestniczyć w bitwach z innymi psami, a on wyłoniłby się z nich jako zwycięzca, ale jest bardzo sprytny i potrafi ocenić sytuację. Dlatego bezmyślne "sprzeczki" z innymi psami "Argentyńskimi" po prostu nie będą. Łatwo go nauczyć, pamięta wszystkie polecenia od pierwszego razu, jego zapach jest dobrze rozwinięty. Z tego powodu są często wykorzystywane jako psy służbowe w policji lub w operacjach poszukiwawczo-ratowniczych.

Jeśli chodzi o stosunek "Argentyny" do dzieci, to tutaj także panuje jego życzliwość i miłość do ludzi. Tylko pod jednym warunkiem - małe dzieci powinny być tak przyjazne dla psa, jak on jest dla nich. Często można zaobserwować drżenie i delikatne relacje między wszystkimi członkami rodziny i psem.

Jedyny mały minus w postaci "Argentyny" to jego wrodzone poczucie dominacji. Będzie mu bardzo trudno współistnieć w tym samym domu z innymi psami i kotami, na przykład. Najczęściej pokazuje agresję tylko psom. Dlatego, aby uniknąć nieprzyjemnych sytuacji podczas chodzenia, trzeba chodzić na smyczy na argentyńskim zwierzaku.

Standard rasy: Kluczowe cechy

Standard, który obowiązuje dzisiaj, został ostatnio zatwierdzony w 2012 roku. Jeśli mówimy o ogólnym opisie wyglądu, dogo argentino jest psem sportowca, złożonym proporcjonalnie i mającym bardzo rozwinięte muskulatury, a także dużą głowę i potężne szczęki. Mimo dużych rozmiarów nie ma skłonności do gigantyzmu. Skóra jest elastyczna i gruba, pod nią można wyraźnie obserwować mocne mięśnie. Kolor powinien być biały, mała czarna plama jest dozwolona tylko na twarzy.

Ogólnie rzecz biorąc, cały wygląd psa sprawia wrażenie siły i mocy, dla niektórych może wydawać się zniechęcający, ale w rzeczywistości "Argentyńczyk" jest inteligentnym, inteligentnym i przyjaznym psem. Aktywny, inteligentny, posłuszny, zdolny ocenić swoją siłę i możliwości, nie szczeka bez powodu, odważny, odważny, nieagresywny pies.

Wysokość dorosłego psa wynosi od 60 do 68 cm, wzrost suk wynosi od 60 do 65 cm.

Waga dorosłego psa - od 40 do 45 kg, masa samic waha się od 40 do 43 kg.

Głowa jest duża, wygląda na potężną, ale proporcjonalnie do całego ciała. Gładkie linie i przejścia, nie ma ostrych narożników. W duecie z szyją głowa tworzy potężny muskularny łuk. Kości czaszki są zwarte, lekko wypukłe z przodu. Kości potyliczne nie są bardzo silne.

Nos czarny, nozdrza szeroki. Nos jest lekko podniesiony, stopniowo podnosi się bliżej końca, kontynuując wklęsłą linię kufy. Kufa jest potężna, długa, ale nie płaska, szeroka. Górna linia jest wklęsła - jest to jedna z głównych cech wyróżniających dogo argentino.

Wargi ciasne, krótkie i nieco grube. Krawędź jest wolna, priorytetem jest czarna pigmentacja. Szczęki są dobrze rozwinięte, zbiegają się trochę jednorodnie. Zapewnia to najsilniejszy zgryz i najsilniejszą przyczepność. Zęby są duże i białe. Ukąszenia mogą być nożycami lub zgryzami. Policzki są płaskie, bez fałd i zagłębień, szczelnie pokryte skórą.

Oczy "argentyńskiego" w kształcie migdałów, ustawione wystarczająco szeroko od siebie. Znajduje się na średniej wysokości. Kolor może być piwny lub ciemny. W priorytetowych powiekach z czarną pigmentacją, ale również łagodne powieki są dozwolone. Wygląd powinien być zawsze żywy, ostrożny i trochę twardy.

Uszy są ustawione wystarczająco wysoko, oddalone od siebie ze względu na osobliwości czaszki. Musi stać i musi przestać. Trójkątny kształt. Jeśli ucho jest nieobcięte, ma ono średnią długość, szeroką, grubą, zaokrągloną końcówkę. Uszy powinny być pokryte gładkimi włosami, których długość jest znacznie krótsza niż na całym ciele. Małe czarne plamki są dozwolone na uszach, ale takie, że ogólny wygląd estetyczny psa nie jest zepsuty.

Ciało "Argentyny" ma format prostokątny, potężny. W kłębie są rozwinięte i lekko wystające, a linia górna prosta i pozioma. Szyja jest mocna, z grubą, ale elastyczną skórą. Z przodu szyi znajdują się małe fałdy, które nie powinny zbyt długo zwisać. Włosy na szyi są nieco dłuższe niż na innych częściach ciała. Klatka piersiowa powinna być głęboka i szeroka, opadając do poziomu łokci. Żebra są lekko zakrzywione, co pozwala psu wziąć najgłębsze oddechy podczas biegu. Brzuch schowany.

Plecy powinny być mocne, szerokie, z lekkim odchyleniem w kierunku talii. Schab jest również mocny z rozwiniętymi mięśniami. Przednie końce "argentyńskiego" są proste i równe. Na łokciach nie ma fałd ani zmarszczek. Ramiona są rozwinięte i potężne. Na okrągłych nogach są grube, mięsiste opuszki w kolorze czarnym. Skóra na nich jest szorstka i jędrna. Krótkie palce są zebrane w kulkę. Kończyny tylne są również pionowe i równe, ustawione równolegle do siebie. Biodra są bardzo rozwiniętymi mięśniami. Tylne nogi są podobne do przodu, ale nieco mniejsze i nieco szersze. Mogą występować wilcze pazury, które należy usunąć. Spacer po psie jest cichy, ledwo słyszalny. Musi poruszać się pewnie i szybko.

Ogon jest wystarczająco wysoki. Jest gęsty i długi, powinien wisieć w spokojnym stanie, a przy ruchu powinien lekko wznosić się, przypomina kształt szabli. Sierść powinna być krótka i jednolita, gładka w dotyku. Długość nie przekracza 2 centymetrów. Ale grubość i grubość wełny będzie zależeć od warunków klimatycznych, w jakich żyją dogowie. W związku z tym, w gorących krajach, w psy prawie bez wełny, można nawet zobaczyć skórę, na zimno - z grubymi włosami i rozwiniętym podszerstkiem.

Kolor może mieć tylko jeden kolor - biały. Dozwolone są tylko słabo wyczuwalne czarne plamy na uszach i wokół oczu. Wszystkie plamki czarnej pigmentacji nie powinny przekraczać 10% całej głowy.

Poważne braki obejmują:

  • niedorozwinięte kości i mięśnie;
  • nos nie jest czarny ani lekko czarny;
  • wiszące luźne usta;
  • małe, nierozwinięte, żółte zęby;
  • twista wieku;
  • oczy jasny kolor;
  • płaska wąska skrzynia;
  • długie ścięgno kolana;
  • pigmentacja skóry i włosów na ciele, z wyjątkiem głowy;
  • agresywny, niegrzeczny charakter.
  • przekrwienie lub tyłozgryz;
  • wzrost poniżej lub powyżej określonego w standardzie.

Edukacja i szkolenie dogo argentino

Należy zauważyć, że eksperci zalecają rozpoczęcie argentyńskiego dogów tylko dla doświadczonych właścicieli lub tych, którzy szaleńczo zakochują się w tej rasie i są gotowi na wiele cierpliwości. Pomimo tego, że pies ten jest raczej spokojny i spokojny, jego wychowanie i trening może być źródłem wielu problemów i problemów.

Podobnie jak w przypadku innych ras, konieczne jest rozpoczęcie wychowania "argentyńskiego" od pierwszych dni jego pojawienia się w domu. Proces edukacyjny musi być trwały, umiarkowanie delikatny, koniecznie spójny i spokojny. Wielki Duńczyk z Argentyny jest bardzo inteligentny, a nawet szczenięta potrzebują motywacji, by coś zrobić. Pamiętaj, że w przypadku "Argentyńczyków" musisz zapomnieć o surowych karach, niegrzecznych obelgach i wysokim tonu. Wszystko to może prowadzić do niepożądanego efektu i wkrótce obróci się przeciwko tobie. Faktem jest, że te psy bardzo lubią ludzi i szybko przywiązują się do nich, ale przestępstwo przez długi czas "osiedla się" w ich duszach, a następnie stają się obojętne, agresywne i niekontrolowane.

Na początek musisz zdobyć szacunek swojego zwierzaka. Jest to ważne w przypadku wszystkich psów, ale szczególnie w przypadku "Argentyny". W końcu mają wrodzone pragnienie dominacji. I tylko na chwilę przestaje być autorytetem w jego oczach, ponieważ pies natychmiast chwyta wodze za łapy. Poprawianie zachowania i postawy dorosłego psa jest prawie niemożliwe. Dlatego lepiej zrobić wszystko w odpowiednim czasie, zaczynając od wieku szczeniąt.

Zwróć szczególną uwagę na socjalizację mastifa argentyńskiego. Po zdobyciu małego szczeniaka zacznij nosić go ze sobą wszędzie. Jest to konieczne, aby pies mógł zapoznać się z ludźmi, dziećmi, innymi psami i różnymi zwierzętami, ze światem zewnętrznym itp. Przy pierwszej próbie ukąszenia lub agresywnego szczekania na kogoś, zatrzymaj go mocnym i pewnym tonem, możesz lekko poklepać kark.

Ważne jest, aby zrozumieć, że niepożądane jest rozpoczęcie dogo argentino, jeśli nie masz żadnego doświadczenia w kontaktach z psami. Ten pies musi być traktowany przez cały czas, musi być kochany za wszystko, traktowany czule, ale w tym samym czasie, zawsze być dla niego "przywódcą stada". Jeśli to twój pierwszy pies, a nadal nie masz doświadczenia w szkoleniu i edukacji, to z "Argentyną" możesz mieć trudności, a pozbędziesz się spokojnego życia nie tylko siebie, ale także zrujnujesz życie swojego zwierzaka.

Funkcje opieki, konserwacji i karmienia

Dogo Argentino jest idealny do mieszkań miejskich i wiejskich. "Argentine" z natury ma doskonałą atletyczną sylwetkę, więc nie trzeba go fizycznie ładować. Ale nie powinien leżeć bezczynnie przez długi czas, inaczej z banalnej nudy może się okazać, że nie jest całkowicie poprawnym hobby. Wystarczy chodzić psa 2 razy dziennie przez 1-1,5 godziny. Pies jest energiczny, więc podczas spaceru wyrzuci całą energię zgromadzoną w ciągu dnia i skieruje ją we właściwym kierunku.

Nie powinieneś długo opuszczać "Argentyny" bez nadzoru, inaczej poczuje wolność, uwolni swój wrodzony instynkt myśliwski i, na przykład, pokropie wszystkie twoje buty i niektóre meble, a jeśli w domu są inne zwierzęta, to może być dla nich bardzo nieprzyjemne.

Jeśli chodzi o opiekę, nie ma zbyt wielu problemów. Krótkie włosy nie wymagają szczególnej pielęgnacji, wystarczy, aby podczas wylinki usunąć luźne włosy za pomocą gumowej szczotki lub specjalnych rękawiczek. Konieczne jest szybkie wycięcie pazurów i umycie oczu. Monitoruj także stan uszu, szczotkę nie więcej niż 1 raz w ciągu 2 tygodni. Jeśli chodzi o procedury wodne, zaleca się kąpać dogo argentino tylko wtedy, gdy jest zanieczyszczony przez 100%. W przeciwnym razie pies może złapać przeziębienie.

Właściwe i zbilansowane odżywianie jest podstawą zdrowia i długowieczności każdego psa, w tym argentyńskiego doga. Małe szczenięta "Argentyńczycy" mają wielki apetyt. Ale nie możesz ich przekarmić. Istnieją obliczenia, które pomogą regulować jedzenie i wagę szczeniąt: ilość jedzenia na dzień nie powinna przekraczać 7% całkowitej wagi psa. Jeśli szczenięta przed półroczem powinny mieć 4 posiłki dziennie, to po pół roku i starszym konieczne jest przeniesienie ich na 2 posiłki.

W diecie dogo argentino musi koniecznie być surowe mięso. Jeśli zdecydujesz się dodać pokarmy, takie jak wątroba, serce i inne produkty uboczne, zdecydowanie musisz je przyrządzić. Należy również dodać do diety warzywa i zioła, z wyjątkiem ziemniaków. Możesz użyć zbóż i zbóż. Pamiętaj, aby dodać do diety ryby, niskotłuszczowy twaróg, kefir i inne produkty mleczne.

Zabronione jest karmienie "Argentyny" słodkim, słonym, wędzonym, gorzkim, smażonym, mąką, a także pokarmem ze wspólnego stołu. Idealnym rozwiązaniem byłaby zrównoważona sucha karma, która w razie potrzeby można połączyć z tradycyjną żywnością.

Zdrowie i choroba

Należy zauważyć, że pies argentyński doskonałe zdrowie. Przeciętnie ich średnia długość życia wynosi 14-16 lat. Pomimo faktu, że "Argentine" - jest dość dużym psem, nie jest podatny na odwrócenie jelit i żołądka. Ale są choroby typowe dla tej rasy:

  1. dysplazja stawów biodrowych i łokciowych;
  2. alergie pokarmowe w postaci zapalenia skóry;
  3. wrodzona głuchota (u przedstawicieli o barwnym kolorze i jasnych oczach);
  4. jaskrę i epiforę (brak perforacji kanału łzowego);
  5. niedoczynność tarczycy (niewystarczająca produkcja hormonów tarczycy).

Jak wybrać i gdzie kupić szczeniaka dogo argentino

Jeśli jednak zdecydowałeś się zostać szczęśliwym posiadaczem śnieżnobiałego argentyńskiego przystojniaka, to pozostaje tylko zapoznać się z przydatnymi wskazówkami dotyczącymi wyboru szczeniaka. Na początek upewnij się, że hodowca ma paszport i wszystkie niezbędne dokumenty potwierdzające, że szczenięta mają wszystkie cechy fizyczne i psychiczne określone w standardzie. Następnie możesz rozpocząć osobistą znajomość małych drobinek.

Idealny wiek dla szczeniaka to 1,5 miesiąca. Miejsce przechowywania szczeniąt musi być czyste, suche, wentylowane, z dostępem do słońca, bez przeciągu. Przede wszystkim skup się na zdrowiu i wyglądzie szczenięcia: zabawny, aktywny, z dobrym apetytem. Powinien cię zainteresować i spróbować cię zainteresować. Jeśli zauważysz, że szczeniak jest trzymany osobno i wykazuje zamkniętą naturę lub agresję, jest tchórzem, to lepiej go zignorować.

Wełna powinna być błyszcząca, oczy też. Uszy są czyste, nos mokry. Małe "Argentyny" powinny być trochę ciasne. Ale co najważniejsze, potencjalne zwierzę powinno reagować na twoje pieszczoty i uwagę.

Średni koszt szczeniąt z rodowodem około 30 000 rubli.

Czytaj Więcej O Psach

Seter szkocki

Treść Seter szkocki (ang. Gordon Setter, Gordon Setter) Pointing Dog, jedyna kobieta w Szkocji. Szkocki seter jest znany nie tylko jako wspaniały myśliwy, ale także jako towarzysz.Tezy
    Dorosły seter w Szkocji potrzebuje 60-90 minut codziennych ćwiczeń. Może to być bieganie, zabawa, chodzenie.
<

Zapalenie stawów u psa

Treść Psy są nie tylko najbardziej oddanymi i lojalnymi stworzeniami, ale często najbardziej pozytywnymi i mobilnymi. Ale co, jeśli patologiczny stan stawów ogranicza ich aktywność, powoduje ból i dyskomfort?