Choroby

Australijski pies pasterski (zdjęcie Aussie), opinie użytkowników

Australian Shepherd or Aussie (angielski owczarek australijski) to pies średniej wielkości, wyhodowany na ranczo w zachodnich stanach Stanów Zjednoczonych. Pomimo nazwy nie są spokrewnione z Australią, ich ojczyzną jest Ameryka. Popularność Owczarka australijskiego przyszła po pierwszej wojnie światowej, dzięki udziałowi w rodeo, pokazach koni i bajkach Disneya.

Tezy

  1. Dla owczarka australijskiego potrzebujesz od 30 do 60 minut dziennie, najlepiej z dużą aktywnością i obciążeniem. Ponadto potrzebują pracy (najlepiej - pasterza) lub treningu posłuszeństwa.

  • Mogą stać się niszczycielskie lub kora bez końca, jeśli przez dłuższy czas nie doświadczają stresu fizycznego i psychicznego.

  • Aussie ostrzega głosem, gdy widzi lub słyszy coś podejrzanego, i chroni dom i rodzinę z niesamowitą nieustraszonością.

  • Chociaż uważa się, że te psy powinny mieszkać w wiosce i na otwartej przestrzeni, czują się dobrze w mieście, z dobrymi ładunkami. Ale do utrzymania w mieszkaniu są słabo dostosowane, potrzebne jest przynajmniej małe podwórze, w którym może żyć.

  • Ten pies pasterski kontroluje stada i może zająć dominującą pozycję w domu niedoświadczonego właściciela. Jeśli nigdy wcześniej nie miałeś psa, to aussie nie jest najlepszym wyborem.
    Zrzucają średnio, a opieka nad nimi obejmuje cotygodniowe czesanie, a czasem przycinanie, tak aby pies wygląda dobrze zadbany.

  • Kochają towarzystwo ludzi i trzymają się blisko nich.

  • Australijscy Pasterze są naturalnie podejrzliwi wobec obcych, jeśli nie są przedstawiani różnym osobom od zarania, mogą być podejrzliwi wobec obcych. Przejawia się to w agresji i ukąszeniach. Przedstaw swojemu szczeniakowi przyjaciół, rodzinę, sąsiadów, a nawet nieznajomych, aby pomóc rozwinąć umiejętności społeczne.

  • Jeśli zdecydujesz się na zakup szczeniaka australijskiego, wybierz tylko sprawdzone budy. Kupując owczarka australijskiego od nieznanych dostawców, ryzykujesz pieniądze, czas i nerwy. Cena szczeniaka waha się od 20 000 do 50 000 rubli i lepiej przepłacić za psa zdrowego i wykształconego.
  • Historia rasy

    Historia Owczarka Australijskiego jest tak samo myląca jak pojawienie się jej imienia. Niektórzy uważają, że mogliby dostać się do USA, wraz z baskijskimi imigrantami z Hiszpanii, a w ich ojczyźnie byli pasterzami. Jednak badania naukowe sugerują, że pochodzą one od psów, które przybyły do ​​Ameryki przez Ziemię Beringa. Jest również całkiem jasne, że powstały one w zachodnich stanach Stanów Zjednoczonych, w XIX i XX wieku. Zdecydowanie są to pracownicy krwi, pierwsi hodowcy wybierają psy zgodnie ze swoimi umiejętnościami, a nie z zewnątrz.

    Australijczycy stali się nieodzownymi pomocnikami na pastwiskach bydła w Górach Skalistych, ponieważ są niewrażliwi na zmiany wysokości. Rolnicy z Boulder, Colorado, byli pierwszymi, którzy hodują te psy, ponieważ sława ich zdolności do zarządzania owcami rozprzestrzeniała się daleko poza stan.

    Wiele ras, które istnieją obecnie, nie istniało w epoce wiktoriańskiej, ich przodkowie przybyli do Ameryki ze swoimi właścicielami. Wiele z nich zniknęło, niektóre mieszają się z innymi rasami i dają nowe. Wydaje się, że to samo stało się z przodkami Owczarka Australijskiego, ponieważ psy pasterskie nigdy nie były czymś niewzruszonym, zostały skrzyżowane i przystosowane do nowych warunków. We wschodnich stanach Stanów Zjednoczonych warunki przypominały Europę, więc sprowadzone z niej psy były dobrze przystosowane.

    Ale na zachodzie były znacząco różne. W tych stanach aktywnie wychowywano hiszpańskie owce cenione za wełnę i mięso. Ale hiszpańskie rasy psów okazały się nieodpowiednie dla tej trudnej ziemi, mimo że w ojczyźnie zrobiły świetną robotę ze stadami. Te jałowe ziemie charakteryzują się dużymi różnicami temperatur i wysokości, a farmerzy preferowali bardziej agresywne psy, zdolne nie tylko do prowadzenia stada, ale także do strzeżenia go.

    Nie ma pewności co do nazwy rasy, prawdopodobnie australijscy Australijczycy zostali tak nazwani przez miejsce pochodzenia owcy, którą zbierali. Dlaczego to naprawiono, nigdy się nie dowiemy, ponieważ na początku, gdy tylko nie zadzwonili. I owczarka hiszpańskiego i kalifornijskiego, a także meksykańskiego, a nawet austriackiego.

    Opis

    Owczarki australijskie są podobne do innych ras pasterskich, ale mają specjalny płaszcz i ogon. Są to psy średniej wielkości, samce osiągają 46-58 cm w kłębie, kobiety 46-53 cm, waga od 14 do 25 kg. Są nieco dłuższe niż wysokie, ale zrównoważone. Aussie nie powinny wydawać się przysadziste ani grube, tylko silne. I choć większość ciała jest ukryta pod gęstymi włosami, są to wysportowane i muskularne psy.

    Jedną z wyróżniających cech rasy jest ogon, aby pies mógł wziąć udział w pokazie, jego ogon musi zostać skrócony, tzw. Bobtail. Wielu Australijczyków rodzi się z krótkim ogonem i tych, którzy nie przechodzą przez bańkę. Jeśli nie jest zatrzymany, pozostaje dość długi i pokryty długimi włosami.

    Głowa jest proporcjonalna do ciała, z gładką stopą. Kufa jest wydłużona, średniej długości. Kolor nosa jest zwykle ciemny, ale może się różnić w zależności od koloru psa. Uszy mają trójkątny kształt, z lekko zaokrąglonymi końcówkami, średniej wielkości. Zgodnie ze standardami rasy, uszy powinny wisieć, gdy pies jest zrelaksowany i być wskazane, gdy jest uważny. Oczy mogą być brązowe, niebieskie lub bursztynowe, wiele Australijczyków nie zgadza się, gdy oczy mają inny kolor. Ogólne wrażenie kufy - umysłu i inteligencji.

    Owczarki australijskie występują w czterech kolorach: niebieskim merle, czarnym, czerwonym merle, czerwonym - wszystkie kolory z białymi oznaczeniami lub bez nich. Gdy pies się starzeje, kolor ciemnieje.

    Oczywiście, rodzą się i inne kolory, a te psy nie nadają się do pokazu... Ale są to wspaniałe zwierzęta, ich cena jest znacznie niższa.

    Postać

    Owczarki australijskie są zorientowane na ludzi, potrzebują rodziny i nie tolerują samotności. Jeśli pozostawisz go w spokoju przez długi czas, spowoduje to destrukcyjne zachowanie, obgryzione przedmioty, szczekanie. Niektórzy z nich, zwłaszcza pracownicy krwi, są przywiązani do jednej osoby, wszędzie za nim podążają, nie pozwalając im zniknąć z pola widzenia. Są nawet pieszczotliwie nazywani rzepami. Ale daleko od wszystkich zachowań australijskich zachowują się w zasadzie w równych stosunkach ze wszystkimi członkami rodziny.

    Wszystkie owczarki australijskie są strażnikami z nieznajomymi i mogą być dobrymi strażnikami. Są bardzo wybiórcze w nawiązywaniu relacji z nieznajomymi, nie szukają kontaktu ani przyjaźni z nimi. W większości przypadków pasterz zignoruje nieznaną osobę i wydaje się, że są niegrzeczni, ale tak nie jest, to tylko właściwość ich charakteru. Nie ufają owczarkom, nie dlatego, że zostały stworzone. Przy odpowiedniej socjalizacji większość ich owczarków australijskich będzie grzeczna, ale nie oznacza to, że czują się dobrze w towarzystwie nieznanego.

    Ale bez socjalizacji będą nieśmiali i nieśmiali lub agresywni w stosunku do innych. Jeśli w rodzinie pojawia się nowa osoba, historia powtarza się, ale w końcu większość z nich odtaja i akceptuje ją. Będąc właścicielami owczarka australijskiego, doceniaj jego niewiarygodne poświęcenie i nie zmuszaj innych do powitania i nie denerwuj się, jeśli je ignoruje. Szanuj charakter i skłonność swojego psa. Pamiętaj, że obcy je denerwują, a jeśli są inwazyjne, mogą cierpieć. Ale są to działające psy, a one, aby poruszyć byka lub owcę, ściskają go za łapy. W ten sam sposób mogą pozbyć się tego, którego nie lubią.

    Aussie jest dobrze strzeżona, zawsze ostrzega gospodarza zbliżających się gości. Są one jednak również nieco terytorialne i dobrze nadają się do ochrony stoczni. Tendencja do funkcji strażnika zależy od linii, ale większość pracujących psów wykonuje je całkiem dobrze, może zarówno wywołać szczekanie, jak i ukąszenie.

    Ogólnie ta rasa jest umiarkowana. Nie mają agresji w stosunku do innych psów i odpowiednio wychowanych i innych zwierząt. Niektóre owczarki australijskie mogą być terytorialne, dominujące, ale wszystko to jest dostosowywane poprzez trening. Nawiasem mówiąc, zachowanie terytorialne lub zastrzeżone obejmuje także przedmioty: mogą one chronić zabawki, jedzenie, być zazdrosne o inne zwierzęta, jeśli właściciel zwraca na nie uwagę.

    Pomimo rozwiniętego instynktu skierowanego na inne zwierzęta, owczarek australijski dobrze sobie z nimi radzi. Ten instynkt łowiecki nie ma na celu zabicia lub zranienia innego zwierzęcia, ale na co go kontrolować. Australijczycy tak dobrze dostosowują się do swojej pracy, że często są wybierani do kontrolowania zwierząt bez stada, takich jak króliki lub kaczki. Drugą stroną medalu jest chęć kontrolowania wszystkiego, co się rusza, i robią to za pomocą poprawek. Właściciel musi wyeliminować niepożądane zachowanie, korzyść - można to zrobić.

    Niebieskooki szczeniak Aussie (głuchy)

    Australijczycy są bardzo podobni do szachistów, myślą o trzech krokach naprzód. Pamiętajcie, że na służbie nie tylko pędzą tu i tam, planują, prowadzą i dzielą się innymi zwierzętami. Dla nich jest to naturalne jak oddychanie, a przeszkody, które kłują inne psy, dla Australijskiego Pasterza to tylko interesująca zagadka. Właściciele są zaskoczeni, gdy ich psy znikną z zamkniętych pomieszczeń. A wszystko to: otwórz klamkę, jeśli się nie otworzy, wyskocz przez okno (skaczą bardzo dobrze), wspiąć się przez płot, kopać go lub przegryźć przez dziurę. Na przykład jeden znudzony Aussie nauczył się otwierać drzwi, opierając się na uchwycie za pomocą łap, a kiedy uchwyty były zastępowane okrągłymi, używała zębów, by je przekręcić. I używają smakoszy i używają swoich umysłów, aby dostać się do jedzenia.

    Owczarki australijskie są bardzo energiczne, potrzebują wielu aktywności każdego dnia.

    Większość ekspertów zaleca co najmniej dwie godziny pracy, trzy będą idealne. Są zaprojektowane tak, aby towarzyszyć właścicielowi na drodze i mogą wyczerpać najbardziej wysportowaną rodzinę. Niezwykle ważne jest, aby dać owczarkowi australijskiemu potrzebny ładunek. Jeśli nie zmarnuje energii, zaczną się problemy z zachowaniem. Większość z tych problemów wynika z niewykorzystanej energii i nudy, rozwijają się problemy psychiczne i emocjonalne. Znudzeni Australijczycy będą szczekać nieustannie, biegać po domu lub niszczyć meble. Ze względu na swój umysł, są czymś więcej niż tylko psem. Potrzebują nie tylko fizycznego, ale intelektualnego obciążenia.

    Zauważ, że te psy zachowują swoją wydajność w najbardziej ekstremalnych sytuacjach i pracują dosłownie aż do upadku. Dla niedoświadczonego gospodarza może to przerodzić się w problemy, ponieważ będą wykonywać swoje polecenia pomimo ran, udaru słonecznego i bólu. Będą grać, gdy ich łapa zostanie uszkodzona lub zwichnięta, i ważne jest monitorowanie ich zachowania. Jeśli twoja Aussie pokazała, że ​​nie czuje się dobrze, to zawsze są bardzo dobre powody.

    Włosy wymagają regularnej pielęgnacji, ale nie tak często, jak w przypadku innych podobnych ras. Muszą ostrożnie czesać, usuwając potencjalne maty. Wystarczy jednak zrobić to raz w tygodniu i praktycznie nie potrzebują profesjonalnego pielęgnowania.

    Owczarki australijskie psują, ale w dużej mierze polegają na psie. Nawet te, które zanikają, nie są silne, podczas sezonowych molekuł zasypiają wełną.

    Zdrowie

    Istnieje kilka chorób, które są predysponowane dla owczarków australijskich. Zły wzrok, padaczka, dysplazja stawu biodrowego i problemy z merle.

    Długość życia

    Zaskakująco długie dla psów wielkości, żyją znacznie dłużej niż podobne rasy. Wyniki ankiety przeprowadzonej w 1998 roku wykazały, że średnia długość życia owczarka australijskiego wynosi 12,5 lat. W 2004 r. Badanie wykazało zaledwie 9 lat, ale próba była znacznie mniejsza (22 psy). Głównymi przyczynami zgonu były: nowotwór (32%), kombinacja czynników (18%) i wieku (14%).

    Badanie 48 psów wykazało, że najczęstsze dolegliwości wywołują choroby oczu - zaćma, zaczerwienienie oczu, łzawienie i zapalenie spojówek. Kolejne są choroby dermatologiczne i oddechowe, dysplazja.

    Jednym z największych problemów napotkanych podczas hodowli jest problem z genem odpowiedzialnym za kolor merle. Ten gen odpowiada również za wiele innych funkcji, w tym wzrok i słuch. Owczarki australijskie, kolor merle, mają skłonność do poważnych zaburzeń widzenia i słuchu, od osłabienia do całkowitej ślepoty i głuchoty. Chociaż nie zawsze, ale zauważono, że im bardziej biały kolor, tym większa tendencja do problemów. Gen przekazujący kolor jest homozygotyczny, co oznacza, że ​​oboje rodzice muszą być koloru merle. Psy heterozygotyczne, gdy jeden rodzic jest merle, a drugi nie, są znacznie mniej narażone na te choroby.

    Australian Shepherd (Aussie): Jak zapewnić opiekę nad upiornym psem i zapobiegać pogromom w domu

    Owczarek australijski (nieformalna nazwa Aussie, Aussie) pomagał amerykańskim rolnikom w zarządzaniu zwierzętami hodowlanymi na ranczu, ale obecnie jest coraz częściej wybierany jako towarzysz dla rodziny. Hodowcy psów doceniają jej poświęcenie, inteligencję i życzliwe usposobienie. Jednak Aussie nie jest dla wszystkich. Ona potrzebuje obowiązków, aktywnych gier i długich spacerów. Szczegółowy opis rasy Owczarka australijskiego pomoże ci zrozumieć, czy powinieneś zrobić takiego przyjaciela.

    Wśród przodków Australijczyków są collie, berneński pies pasterski, pirenejski owczarek. Z tych ras Owczarek australijski zabrał wszystko, co najlepsze. Cechy robocze, których nie posiadała. Pies może wypasać bydło, strzegą, służyć w wojsku. Owczarki australijskie tworzą dobrych przewodników: rasa jest zorientowana na osobę, wykonawcza, ma rozwinięty intelekt.

    Opis rasy Owczarek australijski

    The Australian Shepherd to pies średniej wielkości, silny, umiarkowanie umięśniony i elastyczny. Ze względu na jasny nasycony kolor, Australijczycy wyglądają "elegancko". Szczegółowa charakterystyka rasy Owczarek australijski przedstawiona poniżej.

    • Waga. Dorosłe Australijki ważą od 22 do 30 kg. Nie ma wyraźnych ograniczeń: pies musi być dobrze nakarmiony, ale musi być mobilny. Ważne jest zachowanie lekkości obudowy. "Dziewczyny" są tradycyjnie lżejsze niż "chłopcy".
    • Wzrost w kłębie. Rozmiar dorosłego owczarka australijskiego zależy od płci. Optymalna wysokość dla psów - 51 - 58 cm; dla suk - 45 - 54 cm.
    • Kolor Czarny (czarny), niebieski marmur (niebieski merle), czerwony (czerwony), czerwony marmur (czerwony merl) są uznawane za standard. Każda z opcji kolorów jest możliwa w czystej postaci, przeplatanej białymi lub miedzianymi znakami. Marmurowy pies w obecności plamek staje się tricolor. Biały kolor nie powinien dominować. Standardy rasy nie pozwalają na obecność białego koloru na ciele - tylko na głowie, szyi, nogach i klatce piersiowej. Niebieski i marmurkowy czerwony pasterz może stać się ciemniejszy z wiekiem. Imbir, tygrys, szara, jasnoczerwona i marmurowo-brązowa wełna uważana jest za odchylenie od standardu.
    • Długość życia. Australijczycy są długowieczni. Średnio psy tej rasy żyją 13-15 lat. Oczekiwana długość życia owczarka australijskiego zależy od właściwej opieki i szybkiego leczenia "rasowych" chorób.
    • Postać. Główne zalety Australijczyków - życzliwość, atrakcyjność, lojalność. Są zorientowane na człowieka, zawsze starają się być blisko właściciela. Pies stanie się prawdziwym członkiem rodziny, niezawodnym towarzyszem, najlepszym przyjacielem dzieci.
    • Intelekt Aussie jest jedną z najmądrzejszych ras. Uczą się szybko iz przyjemnością, mogą podejmować właściwe decyzje na własną rękę. Australijczycy potrzebują obowiązków i obciążeń psychicznych, w przeciwnym razie będą się nudzić.
    • Bezpieczeństwo i potencjał strażniczy. Rasy nie zaleca się trenować w tempie ZKS. Australijczyk jest odpowiedzialnym psem, ale napięta atmosfera kursu nie przyniesie radości zwierzęciu. Dzięki danym naturalnym Australijczycy są dobrymi strażnikami. Od dzieciństwa są nieufni wobec obcych. Pies informuje właściciela o niebezpieczeństwie szczekania, ale nigdy nie przejawia otwartej agresji.

    Interakcja z innymi

    Fani tej rasy wierzą w ideał australijskiego owczarka. Aussie jest zawsze blisko właściciela, w każdej chwili przyjdzie mu na ratunek. Owczarek australijski znajduje wspólny język dla wszystkich.

    • Z właścicielem. "Ghost-eyed" uwielbia być blisko osoby znudzonej. Potrzebują pieszczoty. Bardzo cenne jest spędzanie czasu z właścicielem: wspólne działania wzmacniają przyjaźń. Krwi robotnicze są przywiązane do jednej osoby i dosłownie "przyklejają się" do niego, starając się być bliżej i nigdy nie tracić z oczu. W tym samym czasie Monogamous utrzymuje przyjazne stosunki ze wszystkimi członkami rodziny.
    • Z dziećmi. Aussi można przyjmować w rodzinie z małym dzieckiem. Ona będzie doskonałą nianią. Pies zajmie się dzieckiem, wesprze aktywną zabawę ucznia, chętnie pójdzie na spacer z nastolatkiem. Australijczycy są cierpliwi. Jest to szczególnie ważne, gdy dziecko dorasta w domu, który może nieumyślnie pociągnąć psa za ogon. Czasami Australijczyk, prowadzony przez instynkt pasterski, może uszczypnąć niespokojną okruchy (jak zwykle pies kontroluje owce). Ale jeśli pokażesz jej, jak prawidłowo wchodzić w interakcję z dzieckiem, nie pojawią się problemy z komunikacją. W grach dziecka i młodego psa musisz się opiekować. W grze Aussie zamienia się w niewiarygodny wir powietrzny i może przypadkowo strącić dziecko z nóg. Z wiekiem pies uczy się kontrolować swoje emocje i powstrzymywać energiczny temperament, gdy wymaga tego sytuacja.
    • Ze zwierzętami. Idealnie dogadać się z innymi psami, ale może być zazdrosny z powodu braku uwagi. Jeśli weźmiesz dorosłego psa do domu, w którym mieszka Australijczyk, może pojawić się problem dominacji terytorialnej. Jednak wystarczy kilka sesji treningowych, a Aussie zaprzyjaźni się z nowym zwierzakiem. Australijczycy zwykle dogadują się z kotami, zwłaszcza jeśli dorastają razem z nimi. W prywatnym domu, gdzie jest dom, aussi będzie nadzorował żywe istoty. Pragnienie kontrolowania wszystkiego, co się rusza, krwi psa. Czasami staje się to problemem: na przykład, gdy "pasterz" nie wybiera absolutnie żadnych stadnych zwierząt (króliki, kaczki) do kontroli.
    • Z nieznajomymi. Ossi nie szukają kontaktu z nieznajomymi. Skrupulatnie wybierają przyjaciół spoza kręgu rodzinnego. Ostrożny stosunek do nieznajomych przejawia się od wczesnego dzieciństwa. Jeśli szczeniak jest prawidłowo uspołeczniony, pozostanie uprzejmy w każdej nieznanej firmie.

    Historia pochodzenia i ciekawe fakty

    Historia rasy Owczarek australijski w Australii nie zaczęła się niczym, jak można by przypuszczać. Psy wyhodowane w Ameryce. "Australijska" nazwa rasy zawdzięcza swoim przodkom - baskijskim psom pasterskim. Przybyli do Stanów Zjednoczonych z Australii. Amerykańscy rolnicy polubili cechy robocze psów z kontynentu australijskiego tak bardzo, że postanowili wydobyć "ulepszoną" wersję pasterzy.

    Rasa owczarka australijskiego stała się popularna w okresie powojennym, kiedy zaczęły regularnie prowadzić rodeo. Piękne i sprytne psy zabawiły publiczność między rasami. Aussie od dawna cenione jest tylko przez rolników. W Ameryce do tej pory psy tej rasy są aktywnie wykorzystywane w rolnictwie, chociaż poza granicami kraju, Australijczycy od dawna stali się partnerami.

    Odmiany

    Jedynym gatunkiem rasy jest miniaturowy owczarek australijski lub owczarek północnoamerykański. Różnica między gatunkami ma tylko rozmiar. Miniaturowy pies pasterski waży 9-13 kg. Jej wzrost wynosi średnio 32 - 47 cm Wygląd, kolor skóry, temperament, motyw pracy - wszystko to jest identyczne ze standardowymi Australijczykami.

    Program hodowlany minipasterzy rozpoczął się w 1968 roku. Następnie przeszli przez dwa małe Australijczycy, aby zdobyć towarzysza dla mieszkańców miasta. Hodowcy stawiają sobie jedno zadanie - zredukować Australijczyka, co uprościłoby zawartość mieszkania. Zaledwie 20 lat później rasa została naprawiona, a nazwa "Owczarek północnoamerykański" pojawiła się, a później - w 1993 roku.

    Treść i żywienie

    Dbanie o owczarka australijskiego jako całość jest łatwe. Najważniejsze - dbać o wełnę. Australijczycy są bezpretensjonalni w jedzeniu, ale nie można ich przekarmić. Zwierzę potrzebuje wysiłku fizycznego, a im więcej - tym lepiej. Lepiej, żeby nie zaprzyjaźnić się z tą rasą: pies i osoba będą cierpieć.

    Mieszkanie lub dom

    Aktywny i mobilny Aussie potrzebuje dużo miejsca. Idealnie, aussie powinna mieszkać w prywatnym domu z niezakłóconym dostępem do działki. Możliwe jest wyposażenie przestronnej klatki na otwartej przestrzeni dla psa na ulicy, ale jednocześnie ważne jest, aby z niej było wolne wyjście. Jeśli właściciele psa mają farmę, owczarek z wielką przyjemnością będzie pilnował zwierząt w nocy. Często Australijczycy wybierają stodołę z bydłem jako miejsce do spania i słuchają dźwięków na miejscu przez całą noc. Nie ingeruj w pragnienie psa stania się strażnikiem: będzie to wyglądało jak "w biznesie", co jest bardzo ważne dla przedstawicieli tej rasy. Jeśli Aussie postanowiła spać w stodole, załatwić dla niej wygodne łóżko.

    Zachowaj owczarka australijskiego w mieszkaniu możliwe. Ale tylko pod jednym warunkiem: musisz zapewnić psu odpowiedni stres fizyczny i psychiczny. Aussie nie pasuje do roli "zwierzęcia na kanapie". Pies może zostać uwiedziony, a wręcz przeciwnie wszystko zniszczyć. Jeśli dostaniesz szczeniaka w mieszkaniu, ale nie jesteś gotowy na poświęcenie mu dużo czasu, może on przekształcić się w destrukcyjne zachowanie zwierzęcia. "Przyjaciel mieszkania" może skubać buty i meble, wyć i szczekać. Te problemy są eliminowane tylko przez klasy i długie przebiegi.

    Spacery

    Aussie potrzebują długich spacerów. Potrzeba zwierzęcia dwa lub trzy razy dziennie, a nie przez pół godziny, ale przynajmniej za godzinę za każdym razem. Referencje właścicieli dotyczące Owczarka Australijskiego świadczą o tym, że bez odpowiedniego chodzenia pies będzie odgrywał wszystko, co rzuca się w oczy.

    Nawet jeśli pies chodzi po podwórku, musisz regularnie zabierać go poza bramę. Jeśli zwierzę zostanie odpowiednio uspołecznione, nie będzie z tym żadnych problemów. Chodzenie musi być aktywne: zwinność, zabawa z frisbees, "dogonienie", bieganie po rowerze - Australijczycy uwielbiają to wszystko.

    Owczarek australijski jest rasą odporną. Zwierzę domowe z przyjemnością będzie towarzyszyć właścicielowi na długich dystansach. Pies uwielbia pokonywać przeszkody. Jeśli wybierasz się na wędrówkę, w lesie możesz zorganizować bieg przez przeszkody.

    Jedyną trudnością w opiece nad Australijczykami jest potrzeba regularnego zwracania uwagi na wełnę. Profesjonalne uwodzenie jest wymagane tylko przed wystawą, resztę czasu można łatwo poradzić sobie samemu. Dzięki funkcjom pielęgnacji i innym procedurom higieny pomożesz zapoznać się z tabelą.

    Tabela - funkcje opieki nad pacjentem z Aussie

    Karmienie

    Aussie to energiczny pies. Ważne jest, aby zapewnić zwierzęciu aktywne wszystkie niezbędne witaminy i minerały. Stan wełny zależy również od prawidłowego odżywiania: przy zrównoważonej diecie "futro" australijczyka będzie lśniące i jedwabiste.

    • Jakość jedzenia. Feed the Australian Shepherd może być "naturalka" lub produkty fabryczne. Ale jedzenie musi być wysokiej jakości. Jeśli kanał jest super premium. Lepiej jest wybierać żywność oznaczoną jako Aktywna, ponieważ pies wydaje dużo energii, aw specjalistycznym jedzeniu są wszystkie niezbędne substancje do uzupełnienia zasobów. Wybierając naturalny system żywienia, ważne jest dbanie o zbilansowaną dietę. Podstawą menu jest zamrożone chude mięso (najlepiej wołowina), dodatek - zboża i warzywa. Raz w tygodniu należy włączyć do diety fermentowane produkty mleczne (jeśli pies jest dobrze tolerowany), jajka na twardo i ryby morskie.
    • Liczba karmień. Do pół roku szczeniaki są karmione cztery razy, następnie jedno karmienie jest usuwane, a po roku są przekazywane do dwóch posiłków. W przerwach między karmieniem przekąsek nie powinno być. Jeśli chcesz leczyć psa - daj marchewkę lub kawałek jabłka.
    • Porcje Oblicz objętość porcji za pomocą naturalnego karmienia pomoże weterynarzowi. Na paczce żywności wskazano ilość jedzenia na dzień. Niemożliwe jest przekarmienie: pies musi być elastyczny i mobilny. Szczególną uwagę należy zwrócić na objętość porcji dla szczenięcia: otyłość we wczesnym wieku prowadzi do nieprawidłowego rozwoju układu mięśniowego i szkieletu.
    • Taboo Wędzone produkty, słodycze, pieczywo, jedzenie ze wspólnego stołu - wszystko to jest zabronione dla zwierzaka. Piesowi nie powinno się podawać surowej wieprzowiny i surowych ryb rzecznych: poprzez te pokarmy może dojść do zanieczyszczenia robaków. Jeśli w diecie podajesz kurczaka, musisz monitorować reakcję: kurczak często wywołuje alergie. Kości kurczaków są surowo zabronione: kruszą się w odłamki i ranią przewód pokarmowy zwierzęcia.
    • Woda. Pies musi zawsze mieć dostęp do miski z wodą. Aktywny zwierzak dużo pije. Podawanie płynów jest znacznie większe podczas karmienia. Woda nie powinna być uzupełniana, ale zmieniana na czystą.

    Szkolenie

    "Energizer" musi właściwie wychowywać. Dlatego Australijczycy nie są polecani dla niedoświadczonych hodowców psów.

    Bez szkolenia z niespokojnym pięknem nie poradzi sobie. Wędrówki na stronę przybliżają cię do "ogona", dają ci "pożywienie dla umysłu", które jest tak niezbędne dla intelektualnej aussie. Stres psychiczny, wspierany ćwiczeniami fizycznymi, uratuje dom przed zniszczeniem: po wysiłku zwierzę spać będzie spokojnie i nie myśleć o tym, gdzie zastosować swoją energię.

    Angażowanie się w Australijczyków jest przyjemnością. Łapią wszystko w locie, próbując zadowolić. Problemem, z którym boryka się właściciel, jest znalezienie sposobów na zróżnicowanie treningów. Monotonna i nudna rozrywka nie jest jak zwierzę o wysokim IQ: stąd upór, "zapomnienie". Główne niuanse treningu podano poniżej.

    • Chwała. Jedyną metodą jest promocja. A "przekąski" dają tylko na początku, tak że szczeniak zapamięta to, czego od niego chcą. Chwalenie jest najlepszą motywacją, dlatego zawsze dopingujcie za właściwie wykonaną akcję. Czworonożne uczucie miłości, nie toleruje grubiaństwa i krzyków, podwyższony ton usuwa je z równowagi. Bicie za niespełnienie poleceń jest surowo zabronione: nie osiągniesz wyniku przez napaść, ale na zawsze stracisz zaufanie towarzysza ogona.
    • Róbmy obowiązki. Dla pracowitego Australijczyka nic nie jest ważniejsze niż ważne uczucie. I dlatego musi znać swoją rolę "w stadzie". W sektorze prywatnym łatwo jest znaleźć przypadek - dbać o fabułę, wypasać zwierzęta. W mieszkaniu do zaoferowania "praca" jest już trudniejsza. Możesz wydostać się z sytuacji, ucząc psa przynosić trampki, pilnować śpiących dzieci, aby dać amunicję przed odejściem. Misja może być na ulicy: na przykład, ciągnąc puste sanki na wzgórzu. Połącz fantazję. Aussie, jako szachista, myśli wszystko do przodu. Imponująca inteligencja rasy nabytej na służbie. Aby dobrze pracować dobrze, urozmaicaj lekcje. Wprowadź momenty gry, ucz się sztuczek, proponuj "układanki". Zmień lokalizację zatrudnienia: zaoszczędzisz od stereotypowego zachowania.

    Choroby i leczenie

    Dobre zdrowie było do niedawna charakterystyczną cechą Australijczyków. Jednak niesprawiedliwe podejście do hodowli spowodowało pojawienie się szeregu chorób w tej rasie.

    • Dysplazja stawu biodrowego. Prowadzi do dysfunkcji układu mięśniowo-szkieletowego. Zaostrzenie problemu może polegać na niewłaściwej diecie i nadwadze.
    • Padaczka. Choroba spowodowana przez czynnik genetyczny przejawia się wcześnie - od sześciu miesięcy do trzech lat. Nabyta postać choroby rozwija się na tle przenoszonych zakażeń, zaburzeń metabolicznych, zatrucia.
    • Problemy z oczami. Istnieje pojedyncza i obustronna zaćma. Ten ostatni ma dziedziczną etiologię. U osób z czynnikiem merle często diagnozuje się tęczówkę.
    • Głuchota. Wada położona na poziomie genetycznym. Głuchym psom nie wolno się rozmnażać.
    • Nieprawidłowości autoimmunologiczne. Uwaga predyspozycje do pojawienia się tocznia, zapalenia tarczycy, świerzbu demodektycznego, alergii. Reakcja może być wywołana przez otoczenie zewnętrzne, ale nie można przewidzieć, co z góry stanie się "prowokatorem".
    • Onkologia. Złośliwe nowotwory pojawiają się z reguły po siedmiu latach i są śmiertelne.

    Hodowla

    W wieku 12-14 miesięcy Australijczycy są uważani za dojrzałych płciowo. Mniej więcej w tym samym czasie kobiety mają pierwsze ciepło. Ale pospiesz się z lepką, nie warto. Po dwóch latach zaleca się poszukać pary. Knit, zanim ani pies, ani suka nie mogą: niech ciało się wzmocni.

    Aby wykluczyć dystrybucję w ramach chorób dziedzicznych, przeprowadź testy. Odrzucone zwierzęta o słabej odporności, mutacjach genetycznych, odchyleniach od normy zewnętrznej. Jeśli prawdopodobieństwo przeniesienia wad na spadkobierców jest wysokie, najlepszym rozwiązaniem jest sterylizacja. Jest to szczególnie prawdziwe w przypadku "dziewcząt": operacja zapobiega zaburzeniom hormonalnym, fałszywemu pobudzeniu, procesom zapalnym w narządach rozrodczych.

    Ciąża przebiega łatwo. W okresie ciąży potomstwo zmniejsza aktywność fizyczną. Od 30 dnia po udanym kryciu obowiązuje ograniczenie skoków. Z programu spaceru wyklucza się gry z frisbee, zwinność. Ale spokojne spacery na świeżym powietrzu przyniosą tylko korzyści. Zwróć szczególną uwagę na kwestię żywienia: zrównoważona dieta jest teraz ważniejsza niż kiedykolwiek. Skonsultuj się z weterynarzem na temat witamin, zwłaszcza jeśli suka na "naturalka". W przypadku braku doświadczenia, nie podejmuj samodzielnej porodu, skontaktuj się z weterynarzem.

    TOP pseudonim

    Inteligentne i aktywne piękno powinno zawierać odpowiednią nazwę. W dokumentach z reguły wskazany jest jeden, a w domu imiona zwierząt domowych są różne.

    Popularne pseudonimy dla Owczarka australijskiego - "chłopcy":

    Popularne pseudonimy dla Owczarków Australijskich:

    Przegląd zdjęć

    Fotografowie muszą "polować" przez długi czas, aby złapać "wiązkę energii" w pozycji statycznej: siedzenie spokojnie nie jest związane z aussią. Niemożliwe jest spojrzenie na zdjęcie w dynamice bez uśmiechu. Zdjęcia szczeniąt i psów rasy Owczarek australijski pokazują wesoły i niestrudzony charakter, inicjatywę i ostrość pasterzy.

    Koszt i miejsce zakupu

    Australijczycy wciąż podbijają WNP. Pierwszy przedstawiciel pojawił się w Federacji Rosyjskiej w 2000 roku. W Rosji spadkobiercy rodziców-mistrzów mają nie więcej niż pięćdziesiąt. Znajomy nie jest dostępny dla wszystkich: szczeniak owczarka australijskiego jest drogi. Cena zaczyna się od 30 tysięcy rubli za "zwierzaka" (dane za marzec 2018 r.). Dla obiecującego kandydata, którego w przyszłości będzie można postawić, poproś o dwa razy - trzy razy więcej.

    Szkółki

    W kraju jest niewiele hodowli. Być może będziesz musiał udać się na swoje marzenie w bliskim sąsiedztwie. Poniżej znajduje się lista sprawdzonych szkółek w Federacji Rosyjskiej:

    • Status Imperial w Moskwie - http://www.audog.ru/;
    • IZ DOMA KOROLEVOI w Moskwie - http://aussie-ferret.wixsite.com/aussie-korolevoy;
    • Marrandi w St. Petersburgu - http://www.aussi.ru/;
    • Latanie na Księżyc w Petersburgu - http://aussie-dogs.ru/index.php/kontakty.

    The Australian Shepherd Aussie nie jest psem dla wszystkich. Piękno i rodowitości tego charakteru są imponujące, ale pamiętaj o wadach, które mogą być przeszkodą w przyjaźni. Jeśli jesteś domem, jesteś obcy w działaniu lub żyjesz w małej wielkości i przez długi czas znikasz w biurze - z Australijczykiem nie jesteś w drodze. Nie będziesz zwracał uwagi - naturalna pomysłowość powie zwierzęciu możliwość rozrywki, a pomysły, które rodzą się w umyśle "intelektualisty", raczej nie będą zadowolone. Ale na gotowość do oddania swojego czasu czeka na ciebie nagroda: pies spłaci bezgraniczną miłość, lojalność i zawsze tam będzie.

    Recenzje: "Naturalna czujność wobec obcych"

    Mieszkamy na wsi i trzymamy owce, więc przywieźli Limę, by im pomóc. Ale Lim stał się prawdziwym przyjacielem. Owczarki australijskie są bardzo inteligentne, kochają swoich właścicieli. Niezwykle miękki i przytulany. Jest ze mną cały czas. I na spacer i samochód. Z natury jest pasterzem, jest we krwi. Doskonałe stada dysków, chociaż nie są specjalnie przeszkolone. Próbuję mi pomóc. Może dom do ochrony. Jest bardzo czuły dla dzieci, uwielbia, gdy jest głaskany, zwłaszcza dzieci. Bardzo zazdrosny, nie można z nim wyprasować innych zwierząt, bardzo zdenerwowany i zaczyna jęczeć.

    Olga Ka, http://irecommend.ru/content/stal-mne-drugom-i-pomoshchnikom-0

    Pielęgnacja nie jest skomplikowana. Codziennie myję włosy. Mój szampon tylko przed wystawami, a czasem nie całkowicie, ale tylko białe obszary (kołnierz i łapy). Proces uwodzenia jest trudniejszy, ponieważ jeśli włosy nie będą regularnie cięte, soba zmieni się wizualnie w niedźwiedzia. Jeśli pies jest rzadko wystawiony lub wcale nie jest, myślę, że wystarczy kosić uszy, uszy (za uszami) i łapy raz na 2-3 miesiące. Jeśli pies jest często narażony, to wszystko trzeba będzie zrobić częściej, ponieważ konieczne jest ukształtowanie psa. Ale tutaj jest to dość proste, nie ma takiej fryzury, wszystko jest obcinane "przerzedzeniem" (głowa, uszy, za uszami, łapy, "dekorator" na dolnej części brzucha, spodnie, "dekorator" na przedramionach) i ma doskonały efekt. Ponieważ Najważniejsze, żeby nie przesadzić.

    Moje dziewczyny są zawsze ze mną, nie widziałem więcej bezpretensjonalnych psów w podróży. 2-Aussie naturalna czujność wobec nieznajomych. czasami (i nie wszyscy) może najpierw szczekać, a potem spieszyć się z uściskiem. Nie wiem nawet, czy to minus. 3- woda i Australijczycy są stworzeni dla siebie)) 4 - Czytałem gdzieś artykuł i tam było napisane: Australijczycy nie mają właściciela, mają rodzinę. jeśli pies wybierze kogoś jako właściciela, nie wpłynie to na jego relacje z innymi członkami rodziny. Kochają wszystkich))

    Czytaj Więcej O Psach

    Food Siberian Huskies, racja szczeniąt, przepisy kulinarne

    Choroby Mleczno niebieskie oczy, naturalny czarny kontur, miękkie szare "futro". Niewiele osób pozostaje obojętnych na szczenięta.Puszyste bryły szybko zamieniają się w dostojne, szybkie psy, ale aby stadium wegetacji mogło przebiegać gładko, warto przywiązać się do właściwego karmienia.

    Zdjęcie Siba Inu

    Choroby Siba Inu - egzotyczna rasa pochodząca z japońskiego archipelagu. Japończycy nazywają ich Shiba Ken.HistoriaBadania historyczne pokazują, że Siba Ken to bardzo starożytna azjatycka rasa.

    Jak zrobić lewatywa psa

    Choroby Właściciele zwierząt muszą często zapewniać zwierzętom pomoc w nagłych wypadkach. Nie zawsze jest lekarz weterynarii w zasięgu, więc właściciele muszą znać zasady przeprowadzania prostych i skutecznych manipulacji, takich jak wprowadzenie lewatywy.