Rasy

Silky Terrier

Australian Silky Terrier (angielski australijski Silky Terrier snares-terrier) to mała rasa psów z grupy terierów. Rasa opracowana w Australii, chociaż jej przodkowie pochodzą z Wielkiej Brytanii. Często są one mylone z Yorkshire terrierami, ale te jedwabiste powstały znacznie później.

Historia rasy

Przodkami rasy były Yorkshire Terrier i Australian Terrier, które z kolei wyłoniły się z włosowskich terierów sprowadzonych do Australii. Zgodnie z zapiskami American Kennel Club, rasa pojawiła się pod koniec XIX wieku. Z początku była znana jako Sydney jedwabista, odkąd pojawiła się w tym mieście. Psy żyjące w Australii pracują głównie i służą, a jedwabisty terier jest typowym towarzyszem, choć znany jest z tego, że potrafi zabijać węże.

Po drugiej wojnie światowej żołnierze amerykańscy służący w Australii przywieźli do domu i szczenięta tej rasy. W 1954 roku w gazetach pojawiły się zdjęcia psów, które dały popularność, a setki jedwabnych terierów sprowadzono z Australii do USA. American Kennel Club zarejestrował rasę w 1959 roku, British Kennel Club w 1965 roku i obecnie psy są uznawane przez wszystkie główne organizacje w anglojęzycznym świecie i Międzynarodową Federację Psów (Fédération Cynologique Internationale).

Opis

Podobnie jak inne rasy, jedwabisty terier jest bardzo małym psem. Wysokość w kłębie 23-26 cm, z dziewczynami trochę mniej. Chociaż standard rasy nie określa idealnej wagi dla tych psów, ale właściciele nazywają 3,5-4,5 kg. Mają długie ciało, o około 20% więcej niż na wysokości. Ale dla psa tej wielkości, jedwabisty terier jest niewiarygodnie umięśniony i mocny.

Na całym świecie mylą się z Yorkshire Terrierami, a te dwie rasy są bliskimi krewnymi.

Łatwo się domyślić, że włosy jedwabistego teriera są wyjątkowe - proste, błyszczące, jedwabiste. Jest wystarczająco długi, ale nie do tego stopnia, że ​​przeszkadza w ruchu, a łapy powinny być widoczne, gdy patrzysz na psa z boku. Na głowie jest wystarczająco długo, aby utworzyć wiązkę, ale na twarzy, a zwłaszcza na uszach, jest krótszy.

Postać

Ze wszystkich małych psów silky terier jest najbardziej pracującą rasą. Jest tak w przypadku, gdy terier ma taki sam rozmiar, a nie rozmiar teriera. Jeśli lubisz teriery, ale chcesz psa o wysokiej adaptacji do różnych sytuacji - te psy są dla Ciebie. Są bardzo przywiązani do ludzi i tworzą bardzo silne relacje z ich ukochanymi właścicielami.

Są jednak bardziej niezależni od innych i mogą spędzać godziny chodząc po domu na własną rękę. Większość małych psów cierpi z powodu nudy i samotności, jeśli zostawia je w spokoju, ale nie jest jedwabistym terierem. Ponadto są tolerancyjni dla obcych, a nawet przyjazne z nimi.

Właściwa socjalizacja i szkolenie są bardzo ważne dla ślimaków, ale bez tego są całkiem społeczne. Większość z nich jest inteligentna i odważna, niektórzy mogą być nieśmiali z nieznajomymi.

Są stosunkowo tolerancyjne wobec innych psów, mogą mieszkać w tym samym domu, jeśli dobrze się znają. Jednak lepiej, żeby był to pies i płeć przeciwna. Faktem jest, że australijskie jedwabiste teriery są nieznacznie dominujące, pomimo wielkości.

Jeśli spotykają się z czyimś psem, natychmiast próbują zająć dominującą pozycję, choć nie są tak zadziorni jak inne teriery. Niemniej jednak mogą rzucić się do walki i poważnie zranić psa o podobnej wielkości lub sami cierpią na większe.

Większość psów krasnoludów dobrze dogaduje się z innymi zwierzętami, ale nie z snajperami. Australijskie teriery mają o wiele więcej krwi, przez co instynkt myśliwego jest silny. Co zaskakujące, w swojej ojczyźnie zasłużył na sławę łowcy węży.

Jeśli zostawisz silky teriera bez opieki na podwórku, to z dużym prawdopodobieństwem wkrótce przyniesie ci czyjeś zwłoki. Pozostawione bez opieki mogą zabić chomika lub świnkę, nawet jeśli wiedzą o tym od wielu lat. W związku z tym nie dogadują się z kotami. Mimo, że odpowiednie treningi zmniejszają agresję, mimo to będą regularnie atakować koty.

Australijskie jedwabiste teriery są wystarczająco inteligentne i uczą się szybko. Mogą wykonywać dobrze w zręczności. Jednak szkolenie nie jest takie proste. Jak wszystkie teriery, jedwabne uparte, a czasem kapryśne, wolą łamać zasady, nawet wiedząc, że zostaną ukarane. Silna ręka i postać są potrzebne, aby ich trzymać w szachu. Są zdecydowanie bardziej zainteresowani sobą niż właścicielem, a pozytywne przywiązanie w postaci gadżetów działa świetnie. Mimo to, jedwabiste teriery są mniej złożone niż pozostałe psy karłów i są znacznie bardziej inteligentne.

Są tak samo aktywne w domu i spędzają godziny bawiąc się. Ale ważne jest, aby właściciele wiedzieli, że znudzony, jedwabisty terier zaczyna mieć poważne problemy behawioralne, a nawet psychiczne. W szczególności mogą stać się nieśmiałe, agresywne, niszczące, bez końca szczekające. Aby pozbyć się niepożądanego zachowania, pies musi zostać załadowany, wyszkolony i chodzić z nim.

Każdy, kto chce kupić jedwabistego teriera, musi pamiętać, że lubi szczekać. A ich głos jest cienki i dźwięczny, a oni szczekają w kolejce. Trening zmniejsza to zachowanie, ale nawet najbardziej spokojni członkowie rasy szczekają więcej niż inne psy.

Potrzebują profesjonalnego groomingu kilka razy w roku, codzienne czesanie. Minimalny czas, jaki należy poświęcić na pielęgnację jedwabistego teriera, to 15 minut dziennie, usunięcie martwej wełny, zapobieganie splątaniu i przycinanie.

Zdrowie

Silky teriery są bardzo zdrową rasą, jedną z najzdrowszych wśród krasnoludów. Średnia długość życia waha się od 12 do 15 lat. Pochodzą z silnych, pracujących psów i praktycznie nie cierpią na choroby genetyczne. Jeśli zdecydujesz się na zakup australijskiego jedwabistego teriera, wybierz sprawdzone budy.

Kupując ślimaki terier od nieznanych sprzedawców, ryzykujesz pieniądze, czas i nerwy. Cena szczeniaka waha się od 15 000 do 30 000 rubli i lepiej przepłacić za psa zdrowego i wykształconego.

Australian Silky (Silky) Terrier: Standard, Różnice i Historia

Miniaturowy i czarujący, a jednocześnie niespokojny i poważny pies roboczy - to australijski jedwabisty terier. Rasa jest wizualnie podobna do popularnej i uwielbianej przez wielu Yorkshire terrierów, jednak w przeciwieństwie do swojej dekoracyjnej przyjaciółki, Silki, jest to pies pracoholika, który woli złapać pasikoniki i myszy niż siedzieć cicho w torebce.

Tło historyczne

Silky Terrier jest potomkiem Yorku i australijskiego Old Type Terriera. Rasa wywodzi się z Sydney, stolicy Australii w czasach, gdy kontynent był kolonią Wielkiej Brytanii. Terytoria Nowej Południowej Walii i Victorii były bogate w złoto i inne minerały, co spowodowało, że Brytyjczycy przeprowadzili się do Australii. Wraz z ludźmi na kontynent przybyły psy.

Dawne australijskie teriery słynęły z doskonałych walorów użytkowych, polowały z wielkim sukcesem i chroniły własność właściciela. Nie ma wiarygodnych danych na temat pochodzenia australijskich terierów, ale wiadomo, że rasa była sztucznie hodowana. Jako eksperyment rozszerzający paletę kolorów kolorów starych terierów australijskich, samice rasy były dziane dużymi Yorkami. Wiadomo, że inny doskonały myśliwy, Skytayer, brał udział w programie hodowlanym.

A potem wszystko stało się raczej chaotycznie. Szczenięta urodzone z kojarzeń eksperymentalnych zostały zarejestrowane jako australijskie, Yorkshire i silky teriery, chociaż były już hybrydami. Co więcej, psy "nieczystej" krwi były ze sobą wszerzone... i, prawdopodobnie, łatwo jest założyć, że przy tak "dobrych intencjach" nieszczęśni hodowcy ryzykowali doprowadzenie wszystkich ras do zwyrodnienia.

W 1932 r. Wiktoriańska Unia Cynologiczna zakazała kojarzenia krzyżówek i zasada ta została spełniona, tak jak można było prześledzić rodowody. Nowa rasa była niestabilna w stosunku do wiązań introligowanych, ale mimo wszystko, mimo iż silky terier w Sydney była nadal, stała się popularna jako ozdobny pies o cechach roboczych. W 1906 r. Pierwotny standard rasy został opracowany dla sideł, aw 1907 r. Przedstawiciele Sydney Snare zaczęli podbijać australijskie ringi wystawowe. Do 1909 r. Eksperci stanu Victoria stworzyli "swoje standardowe" wnyki, ale jak się wkrótce okazało, dwa opisy rasy miały znaczące różnice.

To jest interesujące! Do 1930 roku Silky Terrier podbił już ekspozytorów wystawowych w Stanach Zjednoczonych, jednak ostateczna popularyzacja rasy w Ameryce nastąpiła po zakończeniu II wojny światowej, gdy żołnierze z Australii wracali do domu w towarzystwie czworonożnych przyjaciół.

Standardy Sydney i Victorian różniły się opisem typu uszu i wagi psa. Sytuacja konkurencyjna została uregulowana dopiero w 1926 r., A przyjęcie ostatecznego standardu nastąpiło w 1959 r. W tym samym roku rasa została uznana w Stanach Zjednoczonych jako australijski Silky Terrier, który otrzymał nowy amerykański standard, który został ponownie dostosowany w 1967 r.

Wygląd

Energiczny charakter, umiejętność polowania, mała postawa, umiarkowanie wydłużony korpus, kości o średniej sile, urocza atrakcyjna twarz i jedwabisty wełniany płaszcz - to idealny pies do towarzystwa i mieszkania. Australijski Silky Terrier to "dzwonek", źródło energii i pozytywnych emocji oraz wspaniała "niania" dla dzieci, podczas gdy w tym samym czasie zwierzę musi wykazywać pewność siebie, czujność i chęć kontrolowania sytuacji.

Długie spory i powtarzające się dostosowania do normy dotyczące przyjęcia wspólnych ram dotyczących wagi rasy zakończyły się kompromisem. Waga Silky terriera powinna być proporcjonalna do wysokości, która waha się od 23 do 29 centymetrów. Należy zauważyć, że dolny próg nie jest trudny dla kobiet.

Różnice między Yorkshire i Silky Terrierami

A teraz bębnienie, badając rynki w światowej sieci, można łatwo znaleźć szczeniaki Silky Terriery na sprzedaż, jednak na zdjęciu w reklamie zobaczysz Yorki. To, na co liczyć są żałośni hodowcy, nie jest całkiem jasne, ale skoro taki biznes istnieje, oznacza to, że jest na to popyt!

Silky i York to zupełnie inne psy, które są podobne tylko w kolorystyce koloru, różnice w punktach:

  • Wełna - w Yorku, długie, płynne i elastyczne włosy ochronne. Włosy jedwabiu są również długie, jednak bardzo miękkie i lekkie.
  • Struktura ciała - wnyki rozciągnęły się i przysiły, a York ma typ kwadratowy.
  • Głowa - twarz York jest jak szczeniak, dolna szczęka jest elegancka, zęby są zgrabne. Silky może pochwalić się silną żuchwą (łapie także szczury i myszy!), Głowę średniej wielkości.
  • Waga i wymiary - York jest znacznie mniejszy i lżejszy od sidła!
  • Australian Silky Terrier to bardzo rzadka i droga rasa!

Standard australijskiej rasy Silky Terrier

  • Głowa proporcjonalna do wielkości ciała, mocna, uszy ustawione na średniej odległości. Czoło jest płaskie, nieco dłuższe niż nos. Przejście od czoła do nosa było wyraźne. Nos czarny, usta z wyraźnie zaznaczonym eyelinerem. Zęby równe, białe, zgryz nożycowy. Wełna opadająca na oczy, policzki, kości policzkowe lub długie loki na uszach jest niepożądana.
  • Oczy owalne, nie wypukłe. Wyglądaj żywy, ostrożny.
  • Uszy - trójkątne, stojące z cienką, ale elastyczną chrząstką. Płaszcz w małżowinach usznych jest nieobecny. W przeciwieństwie do standardu istnieją Silky Terrier z zakrzywionymi uszami.
  • Ciało jest wydłużone, mocne, grzbiet jest szeroki, płaski. Szyja jest umiarkowanie wysklepiona, proporcjonalna. Całe ciało, od zadu do karku, pokryte jest jedwabiście długimi włosami. Klatka piersiowa ma średnią szerokość i głębokość, żebra są umiarkowanie zaokrąglone.
  • Stopy - mocne, gładkie, niezbyt grube. Łokcie i ramiona są ułożone harmonijnie, wszelkie odchylenia od kąta nachylenia złącza są uważane za wadę. Pędzle są bardzo mocne, zebrane.
  • Ogon - wygląd zależy od długości. "Naturalny ogon" jest ustawiony wysoko, dolne kręgi stoją pionowo, reszta jest lekko zgięta do tyłu. Zadokowany, wyprostowany. W obu przypadkach płaszcz jest krótki. Ozdabianie włosów uważane jest za imadło.

Ważnym niuansem rasy jest kolor psa. Kolor biały lub srebrny nie jest dozwolony na rysunku! Podstawowy ton grzbietu i ogona nazywa się niebieski. Tylko na twarzy jest dozwolone połączenie niebieskiego, płowego i srebrnego. Nasycony kolor jest mile widziany, jednak rozjaśnienie od tyłu do brzucha jest normą. Pazury i oczy powinny być tak ciemne, jak to możliwe.

Długość płaszcza zależy od wieku psa i sposobu pielęgnacji. Istnieją jednak ramki, których rozbieżność jest niepożądana:

  • Wełna nie powinna przeszkadzać zwierzęciu w ruchu.
  • Nawet przy maksymalnej długości powłoki, w pozycji stojącej, istnieje luka między dolną linią a powierzchnią.
  • Na nogach i ogonie nie jest dozwolone długie włosy.
  • Z tyłu psa jest wymagane, aby par part.

Ważne! U szczeniąt w wieku poniżej 18 miesięcy czarny kolor jest uważany za normalny. Po osiągnięciu wieku 1,5 roku wełna powinna zmienić kolor.

Charakter i trening

Aktywny, uważny, wrażliwy, przywiązany do właściciela, bystry i raczej przebiegły wnyki, może być idealnym zwierzakiem lub "horrorem lecącym na skrzydłach nocy". Australijski jedwabisty terier, szczególnie szczenięta, potrzebują wysokiej jakości treningu i szybkiej socjalizacji, dziedziczność odgrywa ważną rolę dla charakteru psa.

Każdy potencjalny właściciel powinien zrozumieć, że zawartość Silky Terriera jest pracą, codziennie i przez całe życie. Pies potrzebuje ciągłego stresu fizycznego i psychicznego. Jeśli mieszkasz w prywatnym domu, przygotuj się na amatorskie zajęcia, w formie wykopanych łóżek, szczekania, ochrony terytorium przed gryzoniami, kotami, ptakami, a nawet owadami.

Dzięki właściwemu wychowaniu i opiece, Silky Terrier honoruje rodzinę i właściciela, jest szczęśliwy, że pracuje i wykonuje polecenia. Należy zauważyć, że pies jest bardzo przyjazny dla starszych dzieci, ale pociągnięcie ogona, uszu i włosów nie będzie tolerować zwierząt domowych! Nie jest pożądane współżycie z kotami, a zwłaszcza z gryzoniami. W uczciwy sposób należy zauważyć, że doświadczonym hodowcom psów udało się nauczyć zwierzęcia innych zwierząt.

Ważne! Australijski Silky Terrier będzie ścigał koty - jest to instynkt łowiecki i zbyt trudno go pokonać! Podczas gdy pies nie nauczył się połączenia, chodzenie bez smyczy jest przeciwwskazane! Zasada dotyczy szczeniąt.

Pies powinien być przeszkolony przez doświadczoną, cierpliwą i dyskretną osobę. Jeśli nie masz wystarczającego doświadczenia, najlepiej zwrócić się do tresera psa, który nauczy cię najpierw, a potem psa. Australijski Silky Terrier jest bardzo energiczny, co komplikuje proces szkolenia psów. Dosłownie po 3-4 powtórzeniach poleceń pies zaczyna się rozpraszać.

Ważne! Podczas zajęć podnoszenie głosu lub kary fizyczne jest przeciwwskazane, w pierwszym przypadku pies staje się tchórzliwy, w drugim - agresywny.

Konserwacja i pielęgnacja

Jedwabisty - przetłumaczony jako jedwabisty, opalizujący i naturalnie odnosi się do opisu "płaszcza" zwierzęcia. Niewątpliwą zaletą tej rasy jest minimalny wylinka i prawie całkowity brak zapachu wełny. Jednak, aby płaszczyk pasował do opisu, pies musi mieć zrównoważoną dietę i staranną opiekę.

Zwróć uwagę! Karmienie zależy od preferencji właściciela, jednak hodowcy polecają wysokiej jakości suchą karmę dla długowłosych psów ozdobnych.

Pielęgnacja płaszcza ma przede wszystkim na celu utrzymanie jego elastyczności i codziennego czesania. Wśród zaleceń dotyczących opieki nad rasą można spotkać się z dość dziwnymi wskazówkami, na przykład, aby kąpać australijskiego jedwabistego teriera co drugi dzień lub co trzy dni. Silky terrier to przede wszystkim pies, a następnie "inteligentny" zwierzak. Psy nie powinny kąpać się częściej niż raz w ciągu pół roku lub w razie potrzeby. Używając wysokiej jakości szamponów i płukanek, Silky Terrier kąpać 1 raz w 2-3 miesiące! Najlepszą opcją pielęgnacji jest wizyta w salonie pielęgnacyjnym, wycinaniu wełny i wycinaniu pazurów 1 co 2-3 miesiące lub w razie potrzeby.

Nie zapomnij troszczyć się o swoje oczy, uszy i zęby. Każdego dnia sprawdzaj oczy pod kątem zakleszczenia wełny. Uszy raz w tygodniu wycierane są olejem lub kliniką. Dzięki dobrze zaprojektowanej diecie zęby psa pozostają białe, ale obecność kamienia nazębnego u starszego zwierzaka uważana jest za normalną. Regularnie sprawdzaj zęby pod kątem odpryskiwania i tworzenia się płytki nazębnej, karm je miękką chrząstką i specjalnymi pałeczkami do czyszczenia w celu dbania o jamę ustną. Jeśli kamień nazębny powstaje zbyt aktywnie, należy pokazać zwierzęciu weterynarzowi i skorygować dietę.

Zwróć uwagę! Pies jest przysadzisty, a przy złej pogodzie wełna jest szybko zanieczyszczona, dlatego zaleca się noszenie warkoczy w kombinezonach nieprzemakalnych.

Długie spacery i aktywne gry są integralną częścią komfortowej egzystencji zwierzaka. Jeśli mieszkasz w domu z terytorium podwórka, zwróć uwagę na fortecę i wysokość ogrodzenia. Nie pochlebiaj się małymi rozmiarami psa, kopać w okopach i skakać wystarczająco wysoko.

Zdrowie

Amerykański Silky Terrier jest podatny na choroby kataralne. Najczęściej z powodu częstych kąpieli choroba może dotknąć nawet psa o silnym układzie odpornościowym. Zwróć szczególną uwagę na spacery w zimnych porach roku, werset ma długi, ale jasny płaszcz i jest wolny od podszerstka. Warto zwrócić uwagę na staranną pielęgnację jamy ustnej, wczesną utratę zębów - częstym problemem Silky Terrier.

Podobnie jak wszystkie karłowate, aktywne psy, Australian Silky Terrier jest podatny na dysplazję stawów biodrowych i nieprawidłowe tworzenie stawów (choroba Perthesa). Uważa się, że choroba może być przenoszona genetycznie, więc kupując szczeniaka, warto zapoznać się z badaniami weterynaryjnymi rodziców i poprosić hodowcę o pisemne gwarancje dotyczące braku choroby w następnych pokoleniach. Ryzyko wystąpienia dysplazji stawu łokciowego jest niewielkie, jednak przy niezrównoważonym karmieniu i wysiłku rozwija się dość szybko.

Australijski Silky Terrier

Australijski Silky Terrier to wielka plątanina sprzeczności i niespodzianek. Mając wygląd zabawki, przedstawiciele tej rasy nie są wcale dekoracyjnymi psami. Czy można wierzyć, że te urocze stworzenia są potężnymi myśliwymi, strażnikami, pasterzami, strażnikami? Tak, za tak ładną buzią kryje się niesamowicie silny pies o niezwykłych zdolnościach.

Historia pochodzenia

Australijski Silky Terrier jest skracany jako "wnyki" - jest to pies o małej rasie, uzyskany przez krzyżowanie dwóch terierów - australijskiego i Yorkshire.

Historia rasy rozpoczęła się w XIX wieku, kiedy to pierwsze Yorkshire terriery sprowadzono do Australii. Takie małe rasy były wysoko cenione w kraju, dlatego w celu poprawy lokalnych przedstawicieli australijskich terierów krzyżowano je z importowanymi. Prowadzony przez inny ważny cel - uzyskanie niebieskiego koloru wełny.

Nadzieje hodowców były uzasadnione - nowa rasa przyszła na chwałę, korzystnie różniąc się w najpiękniejszym płaszczu o srebrzysto niebieskawym odcieniu. Ta wełna i poszła do nazwy rasy - ponieważ w tłumaczeniu "Jedwab" oznacza jedwab.

Światowe stowarzyszenia kynologiczne dość szybko docenili nowo wyhodowaną rasę, a już na początku XX wieku jej przedstawiciele mogli spotkać się na najbardziej prestiżowych wystawach. Nieco wcześniej zatwierdzono standardy tych małych psów.

Jednak w ciągu ćwierćwiecza jego istnienia oficjalne standardy zostały zmienione nie raz, ale zostały zunifikowane i niezmienione dopiero w 1926 roku. Do połowy ubiegłego wieku, oprócz głównej nazwy, psy rasowe zaczęto nazywać sidney sidami.

Intensywna dystrybucja rasy na całym świecie rozpoczęła się pod koniec II wojny światowej, kiedy zdemobilizowane wojsko zabrało te małe psy do ojczyzny. W ten sposób terier dostał się do Stanów. Tam przedstawiciele szybko zdobyli popularność, a na terenie całego kraju zaczęli otwierać psie kluby snake-teriery.

Jak wygląda rasowy pies

Zdjęcie Australian Silky Terrier

Zgodnie z zatwierdzonymi standardami przedstawiciele rasy muszą przestrzegać następujących wskaźników:

  • Głowa jest całkowicie proporcjonalna do wielkości ciała, z płaskim czołem dłuższym niż grzbiet nosa; następuje wyraźne przejście od czoła do nosa.
  • Uszy mają średnie dopasowanie, trójkątne, wyprostowane, z zaostrzonymi końcami. Chrząstki ucha są dość elastyczne. Uszy pokryte są miękką warstwą wełny, w środku nie ma wełny. Są osoby z zakrzywionymi uszami, które wykraczają poza zakres normy.
  • Nos jest wierzchołkiem danych czarnego teriera.
  • Zęby są równe, małe, białe, gryzą jak nożyczki, usta mają wyraźny skok.
  • Oczy - mały, okrągły kształt, tęczówka ciemnego koloru. Wygląd węża jest żywy, czasami nieco ostrożny.
  • Ciało psa jest wydłużone, mocne. Tył jest płaski, umiarkowanie szeroki; mostek ma średnie, zaokrąglone krawędzie. Szyja z umiarkowanymi wygięciami.
  • Łapy są płaskie, mocne, z zaokrąglonymi, zebranymi klockami i czarnymi pazurami. Łokcie i barki są harmonijnie umiejscowione. Wadami są wszelkie zmiany ich skłonności.
  • Ogon, jeśli jest zadokowany, ma proste pionowe położenie, w przypadku naturalnego rozmiaru tylko dolne kręgi znajdują się w tym samym położeniu, reszta jest lekko zgięta w kierunku tyłu. W obu przypadkach ogon jest pokryty krótkimi włosami, jeśli jest ozdabianie włosów, to jest to wada osoby.
  • Płaszcz jest wydłużony, miękki i jedwabisty, jego długość może sięgać 15 cm, przykrywa ciało psa od ziaren zwierzęcia po kark; ma niebieską falę, kolor staje się coraz bliższy ogonie psa. Dostępne są oznaczenia fawn w łapach i pod ogonem. Zgodnie ze standardami rasy, opadanie włosów na twarzy jest uważane za zjawisko niepożądane.

Zewnętrznie, australijskie teriery są bardzo podobne do Yorkshire terrierów, ale najbardziej oczywistą różnicą jest niebieskawy i miękki płaszcz. Waga psa tej rasy może wynosić od 3,5 do 4,5 kg.

Cechy charakteru

Te małe psy mają wesołe usposobienie, wigor i zwiększoną aktywność. Bieganie, skakanie, bawienie się z dziećmi - to ulubione snajperskie zajęcie rozrywkowe.

Również przedstawiciele tej rasy odznaczają się doskonałą inteligencją, żywym i bystrym umysłem, ciekawością. Jedwabie mogą być dobrymi towarzyszami, mając jedynie nieokrzesany charakter, niełatwo ich trenować. Psy w większości przypadków są mocno przywiązane do właścicieli i kochają dzieci.

Na zdjęciu jedwabisty terier spoczywa na sofie

Podczas rozmnażania rasy hodowcy starali się nie traktować zwierząt domowych jako małego łowcę szkodników, strażnika i pasterza. W rezultacie, jedwabisty terier australijski, pomimo niewielkich rozmiarów, ma wrodzony instynkt myśliwski, jest otwartą burzą szczurów i innych gryzoni. Zwierzę bez lęku strzeże powierzone mu terytorium i może opiekować się małymi zwierzętami gospodarskimi.

Te małe ozdobne psy są raczej zarozumiałe iw takim przypadku będą mogły stanąć nie tylko dla siebie, ale także dla swojego ukochanego mistrza. W kontakcie z człowiekiem, wąż-terier jest posłuszny i posłuszny. Mają zrównoważony temperament, uwielbiają się bawić, ale potrafią też wykazać się powściągliwością.

Urzekają ich doskonałą kondycją do utrzymania w mieszkaniu, a niewielki rozmiar pozwala na rozpoczęcie tego zwierzaka w małych obszarach. Ale burzliwy temperament może być niewygodny - pies, zwłaszcza młody, często zaczyna biec i skakać wczesnym rankiem, pomimo protestów domowych.

Aby uniknąć problemów, konieczne jest zapewnienie psom długich spacerów, aktywnego treningu, tak, że nie ma wystarczającej ilości energii na figle werbli.

Dbaj o przedstawicieli tej rasy

Jak wspomniano powyżej, spacery są długie, z grami i biegami, to jest to, czego potrzebuje aktywny snajper. Idealnym miejscem dla nich jest strefa leśna lub park.

Codzienna higiena obejmuje następujące niezbędne czynności:

  • Codzienną uwagę należy zwrócić na stan oczu, zębów i uszu zwierzęcia;
  • jeśli to konieczne, oczy i uszy należy traktować wacikiem zanurzonym w przegotowanej wodzie;
  • okresowo konieczne jest przycięcie pazurów.

Wełna jest osobnym artykułem pod opieką australijskiego jedwabistego teriera. Wełna może wyglądać wspaniale, jeśli podążysz za wszystkimi środkami i zadbasz o jej wygląd. Aby to zrobić, musisz poświęcić 10-15 minut dziennie na procedurę czesania. Do tych celów wygodniejsze jest użycie pędzla do masażu.

Na zdjęciu szczenię rasy psów Australian silky terrier

Struktura wełny sprawia, że ​​jest podatna na stukanie w maty. Dlatego konieczne jest codzienne ich ręczne rozszyfrowywanie, ale nie próbowanie ich rozczesywać ani przycinać. Po zabiegu możesz zrobić fryzurę dla zwierząt, zbierając wełnę z wiązek, oślepiające oczy.

Jeśli chodzi o procedury wodne, wszystko jest tutaj bardzo proste - przedstawiciele tej rasy uwielbiają wodę i pływanie, poza tym te działania są tylko dla dobra psa. Dlatego możesz kąpać jedwabistego teriera tyle razy, ile chcesz. Lepiej jest używać specjalnych środków do prania, a po kąpieli psa należy suszyć ręcznikiem i suszarką do włosów. Znając skłonność tej rasy do jakiegokolwiek przeziębienia, należy zadbać o to, aby zwierzę nie zachorowało podczas kąpieli i po nim.

Australijskie zwierzątko może jeść zarówno naturalną żywność, jak i zrównoważone, gotowe pasze. W pierwszym przypadku dieta dla zwierząt może być uzupełniona suplementami witaminowymi, ale tylko po konsultacji ze specjalistą weterynaryjnym. Brak korzystnych substancji prowadzi do dysplazji stawów. Regularne wizyty u lekarza w celu szczepienia i rutynowa kontrola pomogą zachować zdrowie zwierzęcia, aby zapobiec rozwojowi choroby.

Zdjęcia z Australian Silky Terriers

Wideo o terrierze

Ile kosztuje szczeniak i gdzie go kupić

W naszym kraju, a zwłaszcza w prowincjonalnych miastach, rzadko można znaleźć psy tej rasy. Dlatego zakup psa rasowego może być problematyczny. Najłatwiejszy sposób na zdobycie psa tej rasy na wystawach lub przez ogłoszenie.

Musisz być przygotowany na to, że niektórzy pozbawieni skrupułów hodowcy dają szczenięta Yorkshire Terrier dla australijskiego jedwabisty. Dlatego lepiej wiedzieć z góry wszystkie cechy psa.

Jeśli zostanie znaleziony odpowiedni licytant, możesz wynegocjować cenę australijskiego jedwabistego teriera. Przy okazji, może odstraszyć nawet doświadczonego hodowcę, ponieważ szczeniak kosztuje 1000 $ i więcej. Najprawdopodobniej koszt związany jest z nietypowym wyglądem psa i jego rzadkością.

Australian Silky Terrier - opis rasy i zdjęcie

Australijski Silky Terrier jest jednym z najmniejszych pracujących psów. Jest używany jako pasterz, strażnik, myśliwy drapieżnego zwierzęcia, węże i gryzonie, a także po prostu jako towarzysz. Jest to niestrudzony pracownik na farmie i wrażliwy dozorca. Dowiedz się więcej o rasie Australian Silky Terrier, przeczytaj opis ✅, zobacz zdjęcie ✅.

Pomimo niewielkich rozmiarów pies ten jest bardzo odważny. Jest to pracowity i lojalny przyjaciel, niezastąpiony pomocnik na farmie i przyjacielski faworyt w domu.

Australijski Silky Terrier

Historia rasy

Te psy myśliwskie były hodowane w Australii w 19 wieku. Pochodził z kilku angielskich terierów, w szczególności z Cairn Terrier i Yorkshire Terrier, które osadnicy sprowadzili na nowy kontynent. Rasy nazwano na różne sposoby: zarówno twardowłosego teriera, jak i włochatego teriera.

Wygląd psa również zmienił się, aby uzyskać małego, ale śmiałego myśliwego i stróża. W Europie rasa ta została rozpoznana dopiero w pierwszej połowie XX wieku i rozprzestrzenia się na całym świecie dość powoli.

Wygląd

Jest to pies o mocnej budowie, przysadzisty, gęsty, ale o małym wzroście. Wysokość w kłębie nie przekracza 26 cm, waga - do 6,5 kg.

Jego zewnętrzna część jest lekko rozciągnięta, wygląda niepozornie i nieuprzejmie. Długa głowa z płaskim czołem. Uszy są wyprostowane, oczy są ciemne, czarny nos.

Długi, gruby, prosty płaszcz pokrywa psa, z wyjątkiem ogona, tylnych kończyn i samego dołu kończyn. U góry widać miękki kęp.

Barwa jest piaszczysta, ciemnoszara, czerwonawo-brązowa z niebieskim cheprakiem, a także czarna lub srebrna z brązową opalenizną na głowie i stopach.

Postać australijskiego teriera

Są energiczne i dociekliwe, dogadują się z innymi zwierzętami domowymi i psami, nie wykazują agresji wobec kotów.

Australijski terier wspiera dzieci, ale jest nieufny wobec obcych, chociaż nie zachowuje się agresywnie bez prowokacji. Wyczuwając nieznajomego, po prostu zaczynają szczekać, mówiąc właścicielowi o swoim znalezisku. Lepiej nie zostawiać psa samego przez dłuższy czas, inaczej znajdzie zajęcie, które może nie odpowiadać właścicielom.

Trenuje się szybko, ale zajęcia muszą być zróżnicowane, aby pies nie zaczął się upierać od nudy. Rasa ta musi odbyć kurs posłuszeństwa i zapewnić wczesną socjalizację. Kiedy trening nie ma sensu używać siły fizycznej i krzyczy, ten pies uwielbia zachętę i pochwałę.

Są to przyjazne i śmieszne zwierzęta, czułe i zgodne z właścicielem, ale czasami zadziorne z innymi psami. Są przywiązani do gości właścicieli, zwracając na siebie uwagę.

Konserwacja i pielęgnacja

Australijski jedwabisty (werbel) terier ma twardą i prostą sierść z miękkim grubym podszerstkiem. Długie włosy psa są dość długie i chronią psa przed czynnikami atmosferycznymi. Musi być przeczesywany kilka razy w tygodniu, a co trzy miesiące zaleca się przycinanie. Wtedy nie będzie wełny w domu. Opcjonalnie możesz obciąć włosy wokół uszu i oczu.

Lepiej jest kąpać psa bardzo rzadko i wyjątkowo miękkiego szamponu. Jest to bardzo aktywny pies, a do utrzymania mieszkania potrzebny jest poważny wysiłek fizyczny i długie spacery, trening sportowy i gry.

Australijski terier można zatrzymać na terenie wiejskiego domu, ale w tym przypadku działka powinna być dobrze ogrodzona.

Te psy są całkiem zdrowe. Ich długość życia sięga 15 lat. Chociaż ta rasa ma tendencję do pewnych chorób. Na przykład jest to padaczka, cukrzyca, dysplazja rzepki, różne rodzaje chorób skóry, problemy z tarczycą.

Cena szczeniaka

W Rosji trudno kupić szczeniaka australijskiego jedwabistego teriera. Poza ojczyzną psy te niewiele się rozmnażają. Ponieważ koszt takiego dziecka będzie dość wysoki - od 1000 dolarów.

Australian Silky (snare) terrier: odważny stróż i towarzysz

Pomimo miniaturowego rozmiaru tych psów, należą one do rasy pracującej. Australian Silky (snare) terrier łączy w sobie cechy stróża i myśliwego. Ale dziś przedstawiciele tej rasy są wykorzystywani głównie jako towarzysze. Ze względu na wytrzymałość, wigor i bezpretensjonalność, pułapka może towarzyszyć gospodarzowi podczas długich podróży.

Historia i cechy australijskiego Silky Terriera (werbel)

Pochodzenie rasy

Australia jest miejscem narodzin pułapek, gdzie w XIX wieku rasy uzyskano poprzez krzyżowanie australijskich i Yorkshire terierów. Tak więc hodowcy chcieli poprawić wygląd zewnętrzny. I udało im się osiągnąć swój cel. W rezultacie wyhodowano osobniki o niebieskawych jedwabistych włosach, które otrzymały odpowiednią nazwę.

Pierwsza wersja normy została przyjęta w Sydney w 1906 roku, a od 1907 roku australijskie teriery brały już udział w wystawach. Ale hodowcy nie od razu zgadzają się co do wyglądu psów. W 1909 r. W Wiktorii opracowano drugi standard, który znacznie różni się od pierwszego. Jednolite wymagania na zewnątrz zostały zatwierdzone dopiero w 1926 roku.

Po zakończeniu drugiej wojny światowej sidła terierów wraz z żołnierzami dotarły do ​​Ameryki. Miniaturowe rasy w tym kraju były bardzo pożądane. W 1955 roku zorganizowano American Terrier Club, a trzy lata później Krajowa Rada Szkolenia Psów rozpoczęła działalność w Australii, która przyjęła wymagania dotyczące standardu psa terierów.

Ważne! Dziś rasa jest uznawana przez organizacje FCI, KCGB, AKC, CKC, UKC, ANKC.

Wideo: opis i recenzja rasy

Standardowy pies

Australijski Terrier to pies kompaktowy, ale o mocnej budowie. Rasa ta charakteryzuje się następującymi cechami:

  1. W kłębie osiągają 26 cm, w wadze 3,5-6,5 kg. Głowa jest proporcjonalna do ciała. Długość czoła przekracza rozmiar nosa.
  2. Nos ma pigment w kolorze czarnym. Przejście z czoła jest dobrze widoczne. Zgryz nożycowy.
  3. Uszy są wyprostowane, trójkątne, ich końce skierowane są ku górze. Oczy są małe, owalne, ciemne.
  4. Tułów jest wydłużony. Linia grzbietu jest płaska. Szyja jest lekko wygięta. Klatka piersiowa nie jest zbyt szeroka. Łapy są gładkie, o umiarkowanej grubości. Pazury ciemnego koloru.
  5. W obszarze ogona płaszcz jest krótki, a długa pokrywa jest uważana za wadę. Podczas aresztowania jest pionowa. Jeśli ogon jest utrzymywany w swojej naturalnej postaci, jego górna część jest zgięta w kierunku tyłu.
  6. Silky żyją do 15-17 lat.

Wełna osiąga 15 cm długości. Ale liczba ta może się różnić w zależności od opieki i wieku zwierzęcia. Norma określa pewne wymagania dotyczące wełny:

  • nie powinna ograniczać ruchu psa;
  • w pozycji stojącej między powierzchnią a linią wełny jest przerwa;
  • na ogonie i łapach osłona powinna być krótka, z tyłu musi być równe rozstanie;
  • kolor może być szaro-niebieski lub niebieski z płową (im bogatszy kolor, tym bardziej jest on cenny).

Ważne! Kolor srebrny lub biały jest niedozwolony, z wyjątkiem kombinacji srebrnych, płowych i niebieskich na twarzy.

Zwierzę domowe

Australijski Terrier to odważny, dociekliwy, energiczny pies, poświęcony właścicielowi. Kiedy pojawiają się obcy, głośno szczekają, ale nie wykazują agresji. Rasa zachowuje cechy bezpieczeństwa i służy jako znakomity opiekun na farmie, w domu lub mieszkaniu. Hodowcy celebrują niezwykłą odwagę tych małych zwierząt.

Silky może dogadać się z innymi psami, ale z kotami i gryzoniami nie zawsze znajduje wspólny język, ponieważ ma cechy myśliwskie. Uwielbia bawić się z dziećmi, ale nie należy zostawiać psa z dziećmi poniżej 6 lat. Jeśli dziecko zacznie ciągnąć ogon lub uszy, zwierzę nie będzie tego tolerowało i może ugryźć.

Postać jest stosunkowo plastyczna, pies łatwo wyszkolony, ale może być uparty podczas ćwiczeń. Dlatego hodowcy zalecają kurs posłuszeństwa.

Jak wybrać zdrowego szczeniaka

Najpierw wybierz przedszkole o dobrej reputacji. Aby to zrobić, możesz odwiedzić specjalistyczną wystawę lub zapoznać się z propozycjami zawartymi w zasobach internetowych.

Pamiętaj, aby określić cel, do którego pozyskujesz psa, ponieważ wartość zwierzęcia zależy od niego. Szczeniak klasy pet kosztuje około 500 $, klasa rasy - od 900 $ do 1 200 $, a cena za sideł klasy pokazowej teriera waha się od 1300 do 2000 $.

Ważne! Nie kupuj dziecka, które nie osiągnęło 3 miesięcy. To w tym wieku możesz określić, do której klasy należy pies.

Wełniane szczenięta nie mają cech charakterystycznych dla tej rasy. Dopóki pies nie osiągnie 18 miesięcy, zachowuje czarny kolor. Aby upewnić się, że Twoje dziecko nie ma żadnych problemów zdrowotnych i że szczepienie odbywa się na czas, sprawdź jego dokumenty. Kupując szczeniaka, hodowca musi dać ci kartę szczeniaka, zalecenia dotyczące uprawy, paszport weterynaryjny z informacją o szczepieniu. Sprawdź także jego rodowód.

Wideo: zachowanie i rodzaj szczeniąt

Jak dbać o węża teriera

Ogólnie rzecz biorąc, australijski werbel nie jest zbyt wymagający, ale jego długi płaszcz wymaga szczególnej uwagi.

Niuanse treści w mieszkaniu

Silky terrier całkiem wygodny w mieszkaniu miasta. Niewielki rozmiar pozwala oswoić go z tacą. Jedyną niedogodnością może być głośne szczekanie teriera. Również właściciel powinien pamiętać, że jest to pies mobilny, który każdego dnia potrzebuje aktywności fizycznej, aby utrzymać płaszcz w czystości, wyprowadź psa na ulicę w wodoodpornym kombinezonie.

Ważne! Silky nie zaleca się trzymania razem z królikami, kotami, świnkami morskimi, chomikami.

Psy higieniczne i pielęgnacyjne

Płaszcz ślimakowy wymaga starannej konserwacji. Musisz grzebiec zwierzaka codziennie, lub co najmniej co drugi dzień, w przeciwnym razie nie można uniknąć tworzenia splątków. Minimalny czas trwania procedury powinien wynosić 15 minut, ale lepiej poświęcić ten proces pół godziny.

Ważne! Nie wystawiaj psa na częste zabiegi w wodzie. Wystarczy kąpać wnęki raz na 6 miesięcy lub w miarę zanieczyszczenia.

Do tej rasy stosuje się szampony przeznaczone wyłącznie do długich wełny: BioVaks, Trixie, Herba Vitae. Po nich drapanie pokrywy będzie tak proste i bezbolesne, jak to tylko możliwe.

Kolejnym etapem opieki jest strzyżenie (uwodzenie). Będzie to wymagało specjalnej maszyny i nożyczek. Rozcieńczanie odbywa się między oczami. Wełna skraca się na uszach, łapach, grzbiecie, ogonie. W obszarze klatki piersiowej i brzucha pozostawić długie włosy. Od kącików oczu do przestrzeni między uszami, włosy są cięte w kształcie litery V.

Wideo: warsztaty pielęgnacyjne

Inne środki ostrożności sprowadzają się do następujących aspektów:

  1. Terier musi odciąć pazury. Wygodniej jest to zrobić po pływaniu. Silky nie jest szczególnie lubi tej procedury, więc pre-owinąć psa ręcznikiem, to pomoże utrzymać go.
  2. Przetrzyj oczy zwierzęcia wilgotną watą wacikową, gdy gromadzi się wyładowanie.
  3. Co tydzień sprawdzaj stan uszu i czyść je chusteczkami zwilżonymi specjalnym balsamem lub czystą wodą.
  4. Aby zapobiec tworzeniu się kamienia nazębnego, raz na tydzień, należy zwrócić uwagę na higienę zębów Twojego zwierzaka. Dziś w sklepach zoologicznych można kupić specjalne pasty i pędzle: Trixie, Hartz, Gimpet.

Produkty do pielęgnacji zwierząt na zdjęciu

Zasady i normy zdrowego żywienia

Australijski Terrier może być karmiony suchymi miksami lub naturalną żywnością. Ale nie można mieszać tych produktów, takie jedzenie może zakłócać trawienie zwierzęcia. Jeśli wolisz karmienie naturalne, pozwól swoim odchudzonym typom mięsa, zbożom, rybom morskim, gotowanym jajkom, warzywom. W tym samym czasie unikaj potraw takich jak ziemniaki, fasola, groch, wieprzowina, kiełbaski, słodycze.

Należy zauważyć, że za pomocą paszy przemysłowej można również zapewnić zwierzęciu wszystkie niezbędne składniki odżywcze. Ale dotyczy to wyłącznie preparatów premium i super-premium, które nie zawierają składników chemicznych. Są to Eukanuba, Hills, Royal Canin, Artemis, itp.

Ważne! Pies wodny musi odbierać w nieograniczonych ilościach.

Galeria zdjęć: karma odpowiednia dla węża teriera

Ciąża i poród

Ciąża trwa średnio 56-63 dni, ale zazwyczaj szczenięta pojawiają się do 60 dni. Pies w tym okresie wymaga szczególnej troski:

  1. Wraz z nadejściem drugiego miesiąca zaczyna zużywać dwa razy więcej paszy. Ale żywność należy podzielić na 4-5 karmień dziennie.
  2. Również samica musi pić dużo płynów, ponieważ jej organizm wydaje dużo płynu na produkcję płynu owodniowego.

Od 5 miesięcy ograniczają aktywność fizyczną przedszkola, ostre ruchy są przeciwwskazane.

Możesz określić shchennost poprzez charakterystyczne zmiany w wyglądzie psa, a także poprzez metodę obmacywania:

  • w czwartym tygodniu w okolicy brzucha czujesz twarde grudki;
  • u samic gruczoły mleczne wzrastają, ich pigmentacja zmienia się, stają się lżejsze;
  • brzuch zwiększa swój rozmiar.

Po 55 dniach ciąży regularnie mierz temperaturę swojego psa. Gdy wartości spadną do 37 ° C, rozpocznij przygotowania do narodzin szczeniąt (pojawią się one w ciągu najbliższych 24 godzin). Zbuduj specjalne miejsce dla swojego zwierzaka. Najlepszym rozwiązaniem jest karton z wysokim bokiem, wewnątrz którego musisz położyć czyste pieluchy. Wskazane jest również umieszczenie lampy do ogrzewania obok niej lub postawienie podkładki grzewczej (umieszcza się ją w miejscu, w którym leżą szczenięta, aby nie zaszkodzić suce po porodzie).

Na początku aktywności zawodowej wskazuje zachowanie kobiety. Wraz z początkiem skurczów staje się niespokojna, stara się zwrócić na siebie uwagę, skomle, zadrapania na podłodze, odmawia jedzenia. Zabierz psa do przygotowanego miejsca.

Przed wydaleniem płodu, suka wydaje się śluzowe, jasne, lepkie wydzieliny. Jest to naturalne zjawisko, którego nie należy się obawiać. Potem pojawia się szczeniak. W normalnym toku porodu on wraca, idąc do przodu. Twoje działania są następujące:

  1. Dziecko powinno zostać uwolnione z błon, przeciąć pępowinę i potraktować cięcie środkiem dezynfekującym.
  2. Następnie należy go wytrzeć ze śluzu.
  3. Jeśli szczeniak nie ma tchu, przetrzyj go ręcznikiem frotte (nie przesadzaj, aby nie zaszkodzić dziecku).
  4. Przerwy między narodzinami dzieci wynoszą 15-30 minut. Jeżeli czas trwania przekracza 2 godziny, pilnie należy szukać pomocy weterynaryjnej.
  5. Po pojawieniu się każdego szczeniaka należy pójść dalej. Policz je i porównaj z liczbą szczeniąt. Jeśli przynajmniej jedno pozostanie w przedszkolu, natychmiast skontaktuj się z weterynarzem.

Wychowanie i szkolenie

Jedwabisty szczeniak może nauczyć się pewnych umiejętności już od 1,5 do 2 miesięcy. Edukacja powinna zaczynać się od zwierząt domowych na tacy, a także do pseudonimu, miejsca, smyczy i obroży. Australijskie teriery są wystarczająco inteligentne, ale nieco uparte, co może utrudniać ich przetwarzanie. Nie pozwól zwierzęciu na ulicy z dala od smyczy, dopóki nie nauczy się dobrego powołania. Aby odwieść go od niepożądanego działania, powiedz pewnym tonem: "Nie możesz!".

Ważne! Nie używaj kary fizycznej, to uczyni psa tchórzliwym i agresywnym.

Z australijskim terierem możesz robić zwinność. Jest to sport, który obejmuje przejście przez tor przeszkód, w którym biorą udział nie tylko psy, ale także właściciele. Zręczność przyczyni się do rozwoju zręczności w pułapce, a także pozwoli mu zrealizować ogromny zapas energii.

Aby ułatwić interakcję ze zwierzęciem domowym, naucz go zespołów uczestniczących w ogólnym kursie posłuszeństwa: "Przyjdź do mnie!", "Dalej!", "Stój!", "Usiądź!", "Połóż się!", "Nie rób!". Pomoże to nie tylko kontrolować zachowanie teriera, ale także chronić go przed niebezpieczeństwem. W końcu wnyki mogą ścigać kota i być na drodze.

Wideo: Trening psów agility

Możliwe choroby i zasady szczepień

Silky teriery mogą podlegać następującym chorobom:

  1. Dysplazja rzepki jest dziedziczną dolegliwością, w której pies rozwija kulawość, porusza się niewiele, a czasem kończyny zawodzą.
  2. Epilepsja objawia się w postaci nerwowości, marudzenia, kołysania się, ślinienia, utraty przytomności. Niemożliwe jest całkowite wyleczenie zwierzęcia. Ale właściwa terapia może zatrzymać postęp choroby i poprawić jakość życia psa.
  3. Zapalenie skóry.
  4. Cukrzyca - pies zwiększył pragnienie, wyczerpanie, osłabienie, kruchość i utratę włosów.

Wzmocnienie odporności zwierzęcia pomoże we właściwym czasie szczepienia. Pies otrzymuje szczepionki przeciwko paragrypie, pladze drapieżników, parwowirusowe zapalenie jelit, leptospirozę, koronowirusy, choroby wapna i wściekliznę. Dwa tygodnie przed szczepieniem zwierzę musi zostać odrobaczone. Weterynarze udzielają specjalnych przygotowań, na przykład Dirofen lub Azinoks.

Za pierwszym razem pies jest zaszczepiony w ciągu 2 miesięcy. Po 14 dniach przeprowadza się ponowne szczepienie. Następne szczepienie wykonuje się po 6-7 miesiącach, później - co roku przez całe życie zwierzęcia. Tworzenie ochrony immunologicznej wymaga trochę czasu. Dlatego pies w ciągu dwóch tygodni po szczepieniu powinien być chroniony przed możliwymi zakażeniami i kontaktem ze zwierzętami domowymi na ulicy.

Opinie właścicieli

W toalecie można pójść na tacę, piękne, dobre zdrowie, kocha dzieci, nie szczeka bez powodu, bezpretensjonalnie. Doskonały towarzysz, odpowiedni do małych mieszkań, wierny, inteligentny, wrażliwy i wyrozumiały. Wybrał naszą babcię jako gospodynię, choć traktował resztę rodziny z szacunkiem. Od pierwszego słowa zrozumiałem, że nie można mu tego powiedzieć. Zerknął na nieznajomych, ale jeśli powiedział mu "jego", uspokoił się i po cichu wrócił na swoje miejsce. Hałas od psa - przynajmniej. Miłość i uczucie - maksimum. Dla nieznajomych psy nigdy się nie wspinały. Szedłem bez smyczy i nigdy nie uciekłem!

Victoria

http://irecommend.ru/content/udivitelno-chto-ob-etoi-porode-eshche-nikto-ne-ostavil-otzyva-foto

Silky Terrier to doskonały pies stróżujący, wspaniała "zabawka" w domu, wytrzymały przyjaciel w każdej podróży. Może być stosowany do eksterminacji gryzoni w pomieszczeniach.

Olqa_mallish-Carrie

http://eyorkie.ucoz.ru/forum/33-1260-1

Silky jest bardzo łatwa do zepsucia, jeśli nie angażujesz się w wychowywanie szczeniaka z dzieciństwa. Mogą stać się błędne i agresywne. Temperament Silky Terrier to wiązka energii. Lubią chodzić przez długi czas, bawić się piłką lub innymi psami, kopać dziury.

DENCHIK

http://eyorkie.ucoz.ru/forum/33-1260-1

Australijski terier jest odpowiedni dla osób aktywnych, które mogą poświęcić wystarczająco dużo czasu na zwierzaka. Potrzebuje socjalizacji i edukacji. Silky dostosowuje się dobrze do każdych warunków, dzięki czemu można go utrzymać nawet w małym mieszkaniu, ale w codziennych spacerach.

Australian Silky Terrier - opis rasy, charakterystyka, opieka, zdjęcia wężowych terierów i wiele więcej

Miniaturowy i czarujący, a jednocześnie niespokojny i poważny pies roboczy - to australijski jedwabisty terier. Rasa jest wizualnie podobna do popularnej i uwielbianej przez wielu Yorkshire terrierów, jednak w przeciwieństwie do swojej dekoracyjnej przyjaciółki, Silki, jest to pies pracoholika, który woli złapać pasikoniki i myszy niż siedzieć cicho w torebce.

Galeria ras psów - zdjęcia sidła australijskich silky terierów

Historia rasy jedwabistych terierów

Silky Terrier jest potomkiem Yorku i australijskiego Old Type Terriera. Rasa wywodzi się z Sydney, stolicy Australii w czasach, gdy kontynent był kolonią Wielkiej Brytanii. Terytoria Nowej Południowej Walii i Victorii były bogate w złoto i inne minerały, co spowodowało, że Brytyjczycy przeprowadzili się do Australii. Wraz z ludźmi na kontynent przybyły psy.

Dawne australijskie teriery słynęły z doskonałych walorów użytkowych, polowały z wielkim sukcesem i chroniły własność właściciela. Nie ma wiarygodnych danych na temat pochodzenia australijskich terierów, ale wiadomo, że rasa była sztucznie hodowana. Jako eksperyment rozszerzający paletę kolorów kolorów starych terierów australijskich, samice rasy były dziane dużymi Yorkami. Wiadomo, że inny doskonały myśliwy, Skytayer, brał udział w programie hodowlanym.

A potem wszystko stało się raczej chaotycznie. Szczenięta urodzone z kojarzeń eksperymentalnych zostały zarejestrowane jako australijskie, Yorkshire i silky teriery, chociaż były już hybrydami. Co więcej, psy "nieczystej" krwi były ze sobą wszerzone... i, prawdopodobnie, łatwo jest założyć, że przy tak "dobrych intencjach" nieszczęśni hodowcy ryzykowali doprowadzenie wszystkich ras do zwyrodnienia.

W 1932 r. Wiktoriańska Unia Cynologiczna zakazała kojarzenia krzyżówek i zasada ta została spełniona, tak jak można było prześledzić rodowody. Nowa rasa była niestabilna w stosunku do wiązań introligowanych, ale mimo wszystko, mimo iż silky terier w Sydney była nadal, stała się popularna jako ozdobny pies o cechach roboczych. W 1906 r. Pierwotny standard rasy został opracowany dla sideł, aw 1907 r. Przedstawiciele Sydney Snare zaczęli podbijać australijskie ringi wystawowe. Do 1909 r. Eksperci stanu Victoria stworzyli "swoje standardowe" wnyki, ale jak się wkrótce okazało, dwa opisy rasy miały znaczące różnice.

Do 1930 roku Silky Terrier podbił już ekspozytorów wystawowych w Stanach Zjednoczonych, jednak ostateczna popularyzacja rasy w Ameryce nastąpiła po zakończeniu II wojny światowej, gdy żołnierze z Australii wracali do domu w towarzystwie czworonożnych przyjaciół.

Standardy Sydney i Victorian różniły się opisem typu uszu i wagi psa. Sytuacja konkurencyjna została uregulowana dopiero w 1926 r., A przyjęcie ostatecznego standardu nastąpiło w 1959 r. W tym samym roku rasa została uznana w Stanach Zjednoczonych jako australijski Silky Terrier, który otrzymał nowy amerykański standard, który został ponownie dostosowany w 1967 r.

Długie spory i powtarzające się dostosowania do normy dotyczące przyjęcia wspólnych ram dotyczących wagi rasy zakończyły się kompromisem. Waga Silky terriera powinna być proporcjonalna do wysokości, która waha się od 23 do 29 centymetrów. Należy zauważyć, że dolny próg nie jest trudny dla kobiet.

Opis rasy jedwabistego teriera, cechy

Australijski Terrier i jego uroczy kuzyn - Australijczyk Silky Terrier (z angielskiego Silky Terrier, znany również jako Silky Terrier lub Sydney Silky) - należą do najmniejszych działających terierów. Te małe aktywne psy o rozwiniętym poczuciu własnej wartości zgromadziły w sobie cechy genetyczne wielu ras brytyjskich "przodków". Powstanie rasy związane z rozwojem Australii.

Yorkshire Terrier i Australian Silky Terrier Różnice

Silky i York to zupełnie inne psy, które są podobne tylko w kolorystyce koloru, różnice w punktach:

  • Wełna - w Yorku, długie, płynne i elastyczne włosy ochronne. Włosy jedwabiu są również długie, jednak bardzo miękkie i lekkie.
  • Struktura ciała - wnyki rozciągnęły się i przysiły, a York ma typ kwadratowy.
  • Głowa - twarz York jest jak szczeniak, dolna szczęka jest elegancka, zęby są zgrabne. Silky może pochwalić się silną żuchwą (łapie także szczury i myszy!), Głowę średniej wielkości.
  • Waga i wymiary - York jest znacznie mniejszy i lżejszy od sidła!
  • Australian Silky Terrier to bardzo rzadka i droga rasa!

Charakter Silky Terriery

Podobnie jak wiele innych miniaturowych psów, wąż terrier jest bardzo aktywny, wesoły. Po części można powiedzieć, że jest nadaktywny.

Delikatna natura, ale jednocześnie bardzo temperamentalna, może prowadzić do niezrozumienia jej właścicieli, jak się zachować. Ale to tylko za pierwszym razem. Wystarczająco szybki australijski jedwabisty snajper spróbuje zająć dominującą pozycję. Jeśli ulegniesz jego prowokacjom, możesz na zawsze stracić dla niego wiarygodność. Musicie spełnić wszystkie jego kaprysy.

Silky terriery są bardzo niezależne. Jeśli nie angażujesz się w ich edukację, mogą wykazywać agresję. W tym wszystkim trzeba wykazać się powściągliwością w treningu, ponieważ snajperki nie lubią, gdy ktoś na nich krzyczy. Treningi, które łatwo dają, lepiej budować na pieszczocie i uwielbieniu.

Ulubionymi zajęciami, poza chodzeniem, są gry w piłkę i kopanie licznych dziur. Pomimo, że nie ma w nich nawyków łowieckich, pozostało pragnienie przeniknięcia do norki małych zwierząt. Poczuj dobre szczury, więc mogą ścigać taką zdobycz.

Pies z powodzeniem dostosowuje się do rodziny. Ale pomimo doskonałych relacji z dziećmi, nie będą tolerować ciągnięcia za ogon i inne niegrzeczności w jego adresie. Dlatego bardzo małe dzieci powinny być trzymane z dala od psa, aby zapobiec urazom i ukąszeniom.

Pacjenci czekają cierpliwie i szczęśliwie na spotkanie w domu, czekając na kolejny wspólny spacer. Wolę przydzielać w rodzinie kogoś, jako zwierzę domowe. W odpowiedzi, czekając na aktywne gry i uczucia.

Lubią uczestniczyć w zajęciach rodzinnych, towarzyszyć, gdziekolwiek indziej, ich właścicielom. Zła samotność, więc podczas wyjazdów lepiej je zabrać ze sobą.

Pomimo tego, że rasa została pierwotnie stworzona jako pokój, werbel nie jest wcale gotowy, by znieść rolę sofy. Ich aktywność i wigor wymagają wolności i działania.

Silky terriery nie wykazują bardzo żywych cech psa stróżującego, ale przy najmniejszym podejrzeniu obcej osoby lubią głośno szczekać. Instynkt myśliwski jest bardziej wyraźny. Nie można przekupić tego na pozór bardzo przyjaznego psa.

Kolor Silky Terriera

Ważnym niuansem rasy jest kolor psa.

Podstawowy ton grzbietu i ogona nazywa się niebieski. Tylko na twarzy jest dozwolone połączenie niebieskiego, płowego i srebrnego. Nasycony kolor jest mile widziany, jednak rozjaśnienie od tyłu do brzucha jest normą. Pazury i oczy powinny być tak ciemne, jak to możliwe.

Standardowa rasa Australian Silky Terrier

  • Australian Silky Terrier (Silky Terrier)
  • Standard FCI № 236
  • Pochodzenie: Australia
  • Data publikacji aktualnego standardu: 05.12.2012
  • Cel: pies do towarzystwa
  • Klasyfikacja FCI: Grupa 3 - Teriery
  • Sekcja 4 - Teriery zabawkowe
  • Bez pracy próbnej
  • WRAŻENIE OGÓLNE: Pies jest zwarty, umiarkowanie niski, niezbyt rozciągnięty, z elegancką, ale raczej mocną strukturą, umożliwiającą polowanie i zabijanie gryzoni domowych. Oddzielony od rozstępów, opadający po obu stronach ciała, prosta wełna jedwabna nadaje mu zadbany wygląd.
  • ZACHOWANIE / TEMPERAMENT: Musi wykazać wszystkie cechy charakterystyczne teriera, uosabiać czujność, energię, zdrowie i siłę. Dzielny i dostojny terier, w tym wspaniały towarzysz.
  • GŁOWA: Z umiarkowanej długości odległość od czubka nosa do przejścia od czoła do kufy jest nieco krótsza niż od tego samego punktu do potylicy. Głowa powinna być, jak przystało na teriera, mocna: czaszka jest umiarkowanie szeroka między uszami.
    • REGION MÓZGOWY:
      • Czaszka: Płaska i nie wypukła (nie wypełniona) między oczami. Głowa jest pokryta cienkimi, długimi, jedwabistymi włosami, które nie zasłaniają oczu (długie włosy opadające na twarz lub kości policzkowe są wyjątkowo niepożądane).
      • Stop: wyraźny, ale umiarkowany.

    • OBSZAR MORDA:
      • Nos: czarny
      • Wargi: Cienkie, zwarte do szczęki i wyraźny wzór.
      • Oczy: muszą być małe, owalne, nie okrągłe i nie wystające, tak ciemne jak to możliwe w kolorze z ostrożnym, mądrym wyrazem twarzy.
      • Szczęki / zęby: Mocne szczęki, zęby nie są ograniczone, płaskie, stoją prosto w linii. Górne siekacze ściśle przylegają do dolnych siekaczy (zgryz nożycowy).
      • Uszy: muszą być małe, w kształcie litery V, wyprostowane, osadzone wysoko, spiczaste, chrząstki ucha cienkie, bez długich włosów.

    • SZYJA: Średniej długości, z lekkim zgięciem, z dobrą wydajnością. Obficie pokryte długimi, jedwabistymi włosami.
    • TUŁÓW: Umiarkowanie długi, proporcjonalny do wzrostu psa w kłębie.
      • Linia górna: Zawsze płaska (w stojaku iw ruchu).
      • Loin: Strong.
      • Klatka piersiowa: umiarkowanie głęboka i umiarkowanie szeroka. Żebra wypukłe do mocnej części lędźwiowej.

    • OGON: Jeśli jest zadokowany, wówczas wysoko ustawiony i noszony pionowo, a nie "wesoły ogon". Musi być bez ozdabiania włosów. Nieprzycięty: pierwsze trzy kręgi powinny lecieć w górę lub mogą być lekko zakrzywione, ale nie zakrzywione na grzbiecie. Nie powinien być skręcony. Długość ogona powinna być w równowadze z ogólnym wyglądem. Nieprzetworzony ogon, jak przycięty, nie powinien mieć zdobionych włosów.
    • KOŃCZYNY:
      • KOŃCZYNY PRZEDNIE:
        • Ogólne wrażenie: Przednie kończyny są pełne wdzięku, proste. Silne śródręcza.
        • Łopatki: Łopatki są ukośne, ściśle przylegają do ciała, wyraźny jest kąt stawu ramiennego.
        • Łokcie: nie wróciły ani nie wypłynęły.
        • Łapy: małe, wysklepione, mocno ściśnięte w bryłę przypominającą kocie łapy, pazury powinny być czarne lub bardzo ciemne.

      • KOŃCZYNY TYLNE:
        • Biodra: Dobrze rozwinięte.
        • Dławik: Kąt kolana jest dobrze zdefiniowany.
        • Staw skokowy: kątowy, skierowany prosto w dół. Oglądane z tyłu równolegle do siebie
        • Łapy: małe, wysklepione, mocno ściśnięte w kulę, przypominające kocie łapy, pazury powinny być czarne lub bardzo ciemne.

    • POKRYWA WEŁNY
      • Wełna: powinna być prosta, płynna, delikatna, lśniąca, jedwabista. Długość płaszcza nie powinna być zbyt długa i uniemożliwić psu ruch. Pod dolną poziomą krawędzią wełny spadającej z ciała powinien być widoczny prześwit. Na przednich i tylnych nogach nie powinno być długich włosów.
      • Kolor: dozwolone są wszystkie odcienie niebieskiego i jasnobrązowego, preferowany jest bardziej nasycony kolor. Srebro lub biel są niedozwolone. Na ogonie niebieski kolor jest znacznie ciemniejszy. Na głowie pożądany kolor jest srebrno-niebieski lub płowy. Rozmieszczenie koloru niebieskiego i następujące są opalone: ​​opalenizna - wokół podstawy uszu, na kufie i na kościach policzkowych, niebieski zaczyna się od podstawy czaszki do końca ogona, opuszczając kończyny przednie do nadgarstków i wzdłuż kończyn tylnych - do kolan i stawów skokowych. Linia opalenizny pochodzi od kolan do stawów skokowych i dalej w dół, pokrywając obszar pod ogonem. Niebieski kolor wełny nie powinien zawierać zanieczyszczeń z włosów płowych lub rudobrązowych. Upadł powinien być czysty, bez zaciemnienia. Czarny kolor jest akceptowalny u szczeniąt, zmiana koloru na niebieską powinna zostać zakończona przed ukończeniem 18 miesięcy.

    • ROZMIAR I WAGA:
      • Wysokość w kłębie:
        Mężczyźni: 23-26 cm
        Suki: Może być trochę niższe.
      • Waga: waga proporcjonalna do wysokości.

    • WADY: Wszelkie odstępstwa od powyższych przepisów powinny być traktowane jako wada (wada), a powaga, z jaką wada (wada) powinna być oceniana, powinna być proporcjonalna do jej ciężkości, a także wpływu na zdrowie i dobre samopoczucie psa.
    • POWAŻNA DEFICJENCJA:
      Nierówna górna linia - garbaty lub nieudane.
    • WADY DYSKWALIFIKACYJNE:
      • Agresywne lub zbyt nieśmiałe psy.
      • Każdy pies wyraźnie wykazujący zaburzenia fizyczne lub behawioralne musi zostać zdyskwalifikowany.

    • Uwaga: Samce powinny mieć dwa normalnie rozwinięte jądra całkowicie zstępujące do moszny.

    Wideo: TEST.TV - Australian Silky Terrier

    Food Australian Silky Terriers Snare

    Optymalna liczba posiłków dla szczeniaka w wieku poniżej 3 miesięcy to trzy posiłki. Następnie, gdy dorośnie, częstotliwość karmienia można zmniejszyć do dwóch razy dziennie.

    Jeśli chodzi o skład diety, możesz karmić Australijski Terier jako wysokiej jakości suchą karmę i naturalne produkty. Ale absolutnie nie zaleca się mieszania tych dwóch rodzajów żywności.

    Do rozwoju zębów psa lepiej nadają się duże kości, które nie mogą uszkodzić jego układu trawiennego.

    Około 40% racji terierów powinno składać się ze zbóż: gryki, ryżu, płatków owsianych i innych. Wymagane i warzywa, z wyjątkiem kapusty. Wiele witamin znajduje się w pieczonej rybie, mleku krowie, ale nie nadużywaj ich i w różnych owocach.

    Silky terier opieka i opieka nad psami

    • Pielęgnacja płaszcza ma przede wszystkim na celu utrzymanie jego elastyczności i codziennego czesania.
    • Psy nie powinny kąpać się częściej niż raz w ciągu pół roku lub w razie potrzeby. Używając wysokiej jakości szamponów i płukanek, Silky Terrier kąpać 1 raz w 2-3 miesiące!
    • Najlepszą opcją pielęgnacji jest wizyta w salonie pielęgnacyjnym, wycinaniu wełny i wycinaniu pazurów 1 co 2-3 miesiące lub w razie potrzeby.
    • Nie zapomnij troszczyć się o swoje oczy, uszy i zęby.
      • Każdego dnia sprawdzaj oczy pod kątem zakleszczenia wełny.
      • Uszy raz w tygodniu wycierane są olejem lub kliniką.
      • Dzięki dobrze zaprojektowanej diecie zęby psa pozostają białe, ale obecność kamienia nazębnego u starszego zwierzaka uważana jest za normalną. Regularnie sprawdzaj zęby pod kątem odpryskiwania i tworzenia się płytki nazębnej, karm je miękką chrząstką i specjalnymi pałeczkami do czyszczenia w celu dbania o jamę ustną. Jeśli kamień nazębny powstaje zbyt aktywnie, należy pokazać zwierzęciu weterynarzowi i skorygować dietę.

    Edukacja i szkolenie węża teriera

    Jedwabisty szczeniak może nauczyć się pewnych umiejętności już od 1,5 do 2 miesięcy.

    Nie używaj kary fizycznej, to uczyni psa tchórzliwym i agresywnym.

    Z australijskim terierem możesz robić zwinność. Jest to sport, który obejmuje przejście przez tor przeszkód, w którym biorą udział nie tylko psy, ale także właściciele. Zręczność przyczyni się do rozwoju zręczności w pułapce, a także pozwoli mu zrealizować ogromny zapas energii.

    Wideo: agility training agility silky

    Spacery

    Właściwa opieka nad Silky Terrier obejmuje obowiązkowe spacery. Biorąc pod uwagę, że przedstawiciele rasy są raczej aktywni, nie wystarczy zwykły 20-minutowy spacer. Terier potrzebuje przestrzeni, wolności. On potrzebuje dużo do ucieczki, prowadzenia kotów lub ptaków.

    Inokulacja wężowych terierów

    Szczepienia przeprowadza się przeciwko następującym chorobom:

    • plaga drapieżników lub narkomanów;
    • parwowirusowe zapalenie jelit - parwowirus patogenu;
    • zakaźne zapalenie wątroby - patogen hepatnawirusa;
    • paragrypa;
    • wścieklizna
    • leptospiroza;
    • koronawirus;
    • trichofitoza.

    Kiedy wykonać pierwsze szczepienie?

    • W ciągu 2 miesięcy pierwsze szczepienie. Po wstrzyknięciu szczeniaka nie można myć, przekarmić i wystawić na ulicy. Odporność po pierwszej szczepionce rozwija się w ciągu 12 dni, okres ten staje się najbardziej niebezpieczny dla dziecka. Osoba potrzebuje dużo wysiłku, aby złagodzić stan szczeniaka. Po pierwszym szczepieniu szczenięta mają wysoką temperaturę ciała, ogólne osłabienie i biegunkę.
    • Po 3 tygodniach szczenię otrzymuje drugie szczepienie, ale z tą samą szczepionką. Z reguły po drugim szczepieniu pies czuje się znacznie lepiej, ale w ciągu 12 dni powinien być chroniony przed innymi zwierzętami, przed przeciągami i nie powinien wychodzić. Po tym czasie spacery są dozwolone.
    • W wieku 6 miesięcy szczenię zaszczepiono przeciwko wściekliźnie i kompleksowej szczepionce przeciwko kilku chorobom. Zabrania się szczepienia w przypadku zmiany zębów psa. Musisz poczekać, aż wszystkie zęby zostaną wymienione, a następnie zaszczepić dziecko.
    • W wieku jednego roku pies otrzymuje kompleksową szczepionkę.
    • Następnie, raz w roku, pies powinien zostać zaszczepiony tą samą kompleksową szczepionką.

    Jak szczepić szczeniaka?

    Przed szczepieniem powinien zbadać psa, zmierzyć jego temperaturę ciała i tylko wtedy, gdy wszystko jest w porządku, wykonać zastrzyk. Szczepienia umieszcza się w szyi lub w udzie psa. Cały skład zaszczepionych przez weterynarza szczepień musi zapisać w paszporcie psa. Wskazuje również datę szczepienia, a następnie sam właściciel będzie znał spodziewaną datę następnego szczepienia.

    Choroby jedwabistych terierów, objawy i leczenie

    • Dysplazja rzepki rozwija się w różnych latach życia, najczęściej ta choroba jest dziedziczna. Wraz z rozwojem tej choroby pies zaczyna utykać, poruszać się mniej, odczuwać ból, może odmówić kończynom. Konieczne jest wykonanie zdjęcia rentgenowskiego kończyn, jeśli istnieje ryzyko rozwoju choroby, aby wykluczyć jej objawy.
    • Epilepsja objawia się również w różnym wieku i jest diagnozowana przez specjalistę z powodu charakterystycznych objawów. Choroba nie jest całkowicie wyeliminowana, ale przy odpowiednim leczeniu nie postępuje i nie przeszkadza zwierzęciu w żaden sposób.
    • Choroby skóry rozwijają się z różnych przyczyn, dlatego warto zwracać uwagę, gdy pies ciągle swędzi lub gryzie. Powinieneś również regularnie badać skórę pod kątem zapalenia, ran, podrażnień, owadów i innych problemów.
    • Cukrzycę może zdiagnozować tylko specjalista, ale przyczyną podniecenia może być ciągłe, nieuchwytne pragnienie zwierząt domowych, niestrawność, osłabienie i inne anomalie. W przypadku tej choroby pies będzie potrzebował diety i określonego leczenia.

    Jeśli źle się poczujesz, musisz pokazać go swojemu weterynarzowi. Nie można ignorować choroby i samoleczenia, może to prowadzić do katastrofalnych konsekwencji dla psa.

    Australijskie Silky Terriery mają Thatch

    Co powinien wiedzieć właściciel suczki?

    • wiek początku pierwszej rui u suki - 6-12 miesięcy;
    • czas trwania rui - 20-22 dni, czasem nawet do miesiąca;
    • częstotliwość rui - 1-2 razy w roku w odstępie 6-9 miesięcy;
    • oznaki rui - obrzęk zewnętrznych narządów płciowych psa, plamienie;
    • częste oddawanie moczu - muszą chodzić częściej niż zwykle;
    • oznaki psychologiczne - zmieniające zachowanie psa - z agresywnego na ospały;
    • być może zmiana apetytu i pies pije więcej wody;
    • często suky zaczynają się przelewać przed upałem;
    • intensywnie polizać pętlę.

    Jak zauważyć początek rui?

    Zbliżając się do rui można zobaczyć podczas spaceru z psem. Zachowanie może się zmienić, często pies staje się aktywny, żartobliwy i niegrzeczny, lub odwrotnie - wygląda na nieszczęśliwego i ospałego. Suka robi częste oceny - zapach "przynęta" dla psów, częstsze oddawanie moczu. Pętla staje się coraz bardziej opuchnięta, z naciskiem widać rozładowanie jasnoróżowego lub niejasnego różu. Jeśli zauważysz zmianę w zachowaniu psa, nie bądź leniwy i codziennie sprawdzaj psa pod kątem pojawienia się rui, kopiąc z serwetką lub pętlą z papieru toaletowego u suki. Różowawe wydzielanie i będzie początkiem rui - zaznacz ten dzień w zeszycie psa.

    Przepływ pierwszej rui u psa.

    • Pierwsza ruja u psów nie jest taka sama jak poniżej.
    • Może być krótszy lub dłuższy niż zwykły okres wycieku.
    • Suka ma albo słabe objawy gorąca, albo, odwrotnie, bardzo ciężkie wyładowanie.
    • Pierwsza ruja może nagle zostać przerwana, a po pewnym czasie może zacząć się od nowa.
    • Z pętli może wydobywać się śluz, zapach, który przyciąga samców, a sam ruja zacznie się po pewnym czasie.
    • Staraj się nie przegapić czasu rozpoczęcia pierwszej, a później drugiej rui, w celu prawidłowego określenia przerw między rui, znać ich daty i czas trwania.


    Środki ostrożności podczas rui.

    Jeśli nie jesteś zainteresowany otrzymywaniem szczeniąt od psa, powinieneś zachować środki ostrożności podczas rui:

    • Pójść psa TYLKO na smyczy: nawet najbardziej posłuszna osoba może po prostu uciec, nie zwracając uwagi na drużyny;
    • Nie pozwól, aby pies wszedł do psa mężczyzny: w przypadku współżycia seksualnego, przeciąganie ich jest prawie niemożliwe;
    • na spacerze w dosłownym znaczeniu tego słowa NIE WYRAŻAM OCZU od psa, nawet kupując chleb w namiocie, wykluczając lub minimalizując kontakt z samcami;
    • istnieje niebezpieczeństwo, że pies stanie się zimny podczas zimy, najlepszym sposobem na ochronę siebie jest nie chodzenie bardzo długo w zimne dni i używanie ubrań dla psów;
    • jeśli twój pies żyje w trybie swobodnym na twoim terytorium, to od początku rui zamknij psa w wolierze.

    Knitting Australian Silky Terrier

    • Zanim lepkie zwierzęta będą musiały dobrze chodzić, ale karma nie powinna. Lepiej jest poznawać psy na neutralnym terytorium, aby mogły się spotkać i uciekać, a następnie doprowadzić do terytorium psa.
    • Krycie jest zawsze konieczne tylko u samca psa. W rzeczywistości akt miłości może pojawić się podczas randkowania, więc nie ingeruj w ten proces.


    Jesteś na terytorium psa. Najprawdopodobniej żadna interwencja nie będzie wymagana, a suka, grając wystarczająco dużo z samcem, pozwoli kadrze zostać wytrwałym konkurentem.

    Po wytrysku jest szczypanie. Mężczyzna może być na dziwce lub stać z powrotem do niej. Zwierzęta same to odkryją. Jeśli jednak dana kobieta próbuje uciec lub położyć się - nie pozwól jej trochę ją przytulić. Spróbuj też nie straszyć psów.

    Zdarza się, że po kryciu klejenie się nie pojawia i pies natychmiast traci zainteresowanie samicą.

    Ciąża australijska i ciąża

    Od dnia pierwszego krycia do porodu natychmiast przechodzi od 56 do 72 dni. Wskazane jest, aby zwrócić uwagę na dzień krycia, aby wiedzieć, jak długo trwa ciąża u psów. Zbyt wczesny i zbyt późny poród często prowadzi do śmierci miotu, więc w obu powyższych przypadkach należy zwrócić się o pomoc do wykwalifikowanego lekarza weterynarii. Okres ciąży u psów może być zmniejszony z powodu małej liczby potomstwa.

    Liczba szczeniąt wzrasta, gdy pies osiąga wiek 3-4 lat, a następnie ponownie się zmniejsza. Czas trwania ciąży u psów nie jest zbyt długi, aby ustalić, że pies jest w ciąży, nie jest tak łatwo.

    Oczywiste objawy ciąży u psów pojawiają się na dość późnych etapach. Ani sondowanie, ani pojawienie się kota we wczesnym etapie ciąży nie powie właścicielowi, czy związana suka czeka na potomstwo, czy nie. Pierwsze objawy dotyczą nie tyle wyglądu, co stanu psychicznego, a więc zachowania ciężarnej suki. Pies z reguły staje się spokojniejszy, częściej pokazuje pieszczoty i wymaga pieszczot od ludzi wokół. Czasami zwierzę może nawet nie wydawać się całkiem zdrowe.

    Jeśli ciąża przebiega normalnie, specjalista może ustalić ciążę podczas sondowania w trzecim tygodniu. Pod koniec miesiąca brzuch psa znacznie się zwiększa, w piątym tygodniu gruczoły mleczne rozjaśniają się i rozjaśniają. Krótko przed porodem, biust zrzuca brzuch. Charakterystyczną cechą zbliżającej się porodu jest obfite uwolnienie z pętli, żółtawe lub zielonkawe.

    Przygotuj także "zestaw do dostawy", aby wszystko, co potrzebne jest pod ręką, powinno zawierać:

    • stare poszwy na kołdry lub duże jednorazowe pieluchy (60 * 90), na których suka będzie miała na sobie sukienkę (preferowane są pieluszki jednorazowe - mniej prania i większa czystość);
    • dużo małych miękkich ścierek, wyprasowanych gorącym żelazkiem, ze starej pościeli (wycieranie szczeniąt);
    • sterylne serwetki z gazy (zwykle bez potrzeby, usta szczeniaka są suszone kawałkiem płótna, do którego w rzeczywistości zabiera się szczenię);
    • długopis, notatnik, waga i grube nici wełniane lub wstążki (lepiej użyć nici dentystycznej, ponieważ samica rozdarła wełniane nici i usuwa je);
    • miska na afterbirth;
    • pudełko lub miseczka dla szczeniąt z podkładką grzewczą (owinięcie w pieluszkę) - w przypadku, gdy suka zachowuje się niespokojnie w pracy i istnieje ryzyko utraty szczeniąt... najlepszą opcją jest suka rodząca szczenięta w sutkach;
    • sterylne nożyczki i zacisk medyczny (nie trzeba gotować, na początku porodu umieścić w słoiku z dowolnym alkoholem);
    • baton mleczny;
    • antyseptyczny, lepszy spray (aluminium, Ksidikol, Septonex) do leczenia pępowiny.


    Oprócz zestawu do resuscytacji szczeniąt:

    • Kordiamina do stymulacji czynności serca (dla nowonarodzonej kropli na język);
    • butla z tlenem (słaby oddech szczeniaka), kosztuje około 400 rubli w aptekach;
    • mały gumowy podgrzewacz;
    • mała lewatywa do ssania śluzu z ust bardzo słabego szczeniaka.

    Również oznaczenie czasu urodzenia szczeniąt i notesu zajmie godziny, aw ważnym miejscu znajduje się numer telefonu weterynarza. Wspaniale jest także mieć wagi do ważenia nowonarodzonych szczeniąt. Ciężar szczenięcia przy narodzeniu, między innymi szczegółami uszu, należy również zapisać w zeszycie.

    Suki zazwyczaj mają od 58 do 63 lat po południu. Duże mioty rodzą się wcześniej, a małe mioty nieco później.

    Przed ujeciem dobrze jest dać suce niezbyt silną substancję przeczyszczającą, aby oczyściła jelita.

    Różne pytania dotyczące rasy węża teriera

    Jakie są różnice między Australian Terrier a Australian Silky Terrier (snare)?

    • Nie tylko Australijski Terrier, ale także snajper jest dumą i narodowym skarbem zielonego kontynentu. Mają wspólną początkową historię i podobieństwo wyglądu. Ale jeśli pierwszy rzut oka przypomina bardziej kopiec w swoim wizerunku i zachowaniu, sidłem jest York. Chociaż obie rasy psów są popularne w innych krajach, to w Australii okazują im więcej miłości.
    • Jeśli Australijski Terier jest rudowłosą rasą psów, wnyki należą do długowłosych. Hodowcy mieli wiele problemów. W końcu konieczne było, aby pies dostosował się do lokalnych warunków najlepiej jak to możliwe. Problem polegał na tym, że rasy nie tylko się ze sobą kojarzą, ale także dodawały "obcej krwi" z obcego teriera obcego pochodzenia, które sprowadzono tu z Anglii.
    • Zarówno w ozdobnej rasie ślimaka, jak i w australijskim terażu myśliwskim udało się utrwalić unikalny kolor w postaci niebieskiego koloru z płową. Czasami zmienia kolor na szaro-niebieski z płowym. I ten kolor ślimaka istnieje od samego początku istnienia tej rasy Terrier. Tylko pies o tym kolorze może należeć do tej rasy, inny kolor nie jest dozwolony. Ale australijskie teriery mogą być również czerwonawe i piaszczyste. Ponadto australijski Silky Terrier, w przeciwieństwie do swojego odpowiednika, ma nieco mniejszy rozmiar i wagę.
    • Jeśli u teriera australijskiego wysokość w kłębie wynosi od 25 do 30 cm, a waga przekracza 6 kg, wówczas sidło nie jest większe niż 23 cm, a ciężar tego ozdobnego psa można znaleźć tylko od 3 do 5 kg.

    Powiązane rasy

    Australijski Terrier

    Mały, szorstkowłosy Australijski Terier, z zewnętrzną niepozorną postacią, jest prawdziwym pracującym psem, zatwardziałym, hardym i odważnym. Słynie z silnego instynktu stróżującego, niezwykle cienkiego instynktu i szybkiej reakcji. Zasłynął jako znakomity szczurołap i niestrudzony pracownik na farmie. Postać Australijskiego Teriera, jak wszystkie podobne psy, jest energiczna, energiczna, optymistyczna. Pure terrier - nie lubi swoich bliskich i jest bardzo zadziorny. Treści są bezpretensjonalne, mogą żyć zarówno w domu, jak iw wolierze, bez obawy o zmiany pogody. Aktywnie i namiętnie podążają za szlakiem.

    Australijski Terrier jest wielkim wynalazcą. Pomysłowa i kontrowersyjna, ale szczera i prawdomówna natura pomaga mu być zwierzakiem. Równolegle z cechami psa pracującego, Australijski Terier jest dość posłuszny, ma dobry kontakt z ludźmi, bardzo lojalny wobec właścicieli, czuły i inteligentny. Jego ciemne małe oczy mają pogodny i czujny wyraz. Jeśli pies jest kuszony przez kogoś, jego wygląd staje się delikatny, łagodny i miękki. Tylko prawdziwy hodowca jest w stanie docenić wyrazistość takich oczu!

    Ubrania Silky Terrier

    Pies jest przysadzisty, a przy złej pogodzie wełna jest szybko zanieczyszczona, dlatego zaleca się noszenie warkoczy w kombinezonach nieprzemakalnych.

    Kup ubrania dla australijskiego Sealy Terriera jest teraz łatwe. Wiele sklepów sprzedających ubrania dla zwierząt ma w swoim asortymencie stylowe i piękne rzeczy dla psów każdej rasy.

    Dog Nicknames: Nazwy australijskich Silky Terrierów

    Większość ludzi woli wybrać krótkie dźwięczne imię dla swojego psa.

    Będziesz musiał wymawiać imię psa wiele razy dziennie, a jeśli będzie zbyt długi, będzie to nudne.

    Wybierając australijski Silky Terrier, możesz użyć dwóch metod.

    • Pierwszy i najprostszy: otwórz listę najbardziej odpowiednich nazw dla tej rasy i wybierz tę, którą najbardziej lubisz.
    • Drugim jest pozyskanie niezwykłej nazwy z innych źródeł, na przykład z mitologii lub literatury, zadzwoń do psa po ulubionej celebry lub wymyśl swoje własne, ekskluzywne imię.

    Opinie użytkowników o Silky Terrier


    Ten cud przyszedł do nas, gdy miał 2 miesiące. Od pierwszych dni był kochany przez wszystkich członków naszej rodziny. Ciekawy, niegrzeczny, z oczami "jak kot z Shreka" i łagodnym typem - jak możesz go nie kochać? Ząb wypróbował meble tylko raz. W tacy poszło, ale tylko dla "małych". Nigdy nie układano stosów w domu. Śmiał, błagał, tolerował, ale narzucać gdzieś w niewłaściwym miejscu? Nie, nie pamiętam tego.

    Muszę powiedzieć, że nasz pies nie jest czystym Australijczykiem. Oprócz australijskich i Yorkshire terierów, istnieje jeszcze jedna rasa (nie pamiętam nazwy małego, który ma ogon-ogon), ale jest podobieństwo do charakteru Australijczyków. Różnica z Yorkiem jest bardzo zauważalna zarówno pod względem wyglądu, jak i charakteru.

    Wybrał naszą babcię jako gospodynię, choć traktował resztę rodziny z szacunkiem. Od pierwszego słowa zrozumiałem, że nie można mu tego powiedzieć. Na przykład, moja młodsza siostra (2,5 roku) cierpiała, jak człowiek nie mógł znieść.) Dla spojrzenia, warknął na innych, ale jeśli powiedziano mu, by powiedzieć "jego", uspokoił się i po cichu odszedł. Hałas od psa - przynajmniej. Miłość i uczucie - maksimum. Kiedy dostaliśmy kotka w domu, pierwszą rzeczą, którą zrobił, było zlizanie go i położenie obok łóżka. Jak kot-mama) Nigdy nie wspinałem się na inne psy, jak to zwykle bywa z małymi psami. Szedłem bez smyczy i nigdy nie uciekłem! Na dziedzińcu wszyscy byli zaskoczeni. Aż do swojego 56-letniego człowieka zachowywał się jak szczeniak. Frolicking i zabawa. Prawdziwe powiedzenie: "mały pies - szczeniak do starości".

    Przez osiem lat nosił dumne imię Flinta. Niestety, w Nowy Rok 2012, przerażony odgłosami salutu, wybiegł na jezdnię. Bez łez, aby zapamiętać to najpiękniejsze stworzenie, tak w przeciwieństwie do innych krewnych, nie możemy wciąż.

    Wybór szczeniaka Silky Terriera

    • Wybierając szczenię australijskiego jedwabistego teriera, wybór hodowcy odgrywa ważną rolę. Powinno to być dość odpowiedzialne podejście: dokładnie zbadaj warunki, w jakich trzymane są psy, porozmawiaj z hodowcą. Sumienni hodowcy zawsze chętnie opowiedzą o cechach rasy, podzielą się różnymi problemami, które mogą się pojawić, podadzą wiele przydatnych wskazówek i zaleceń.
    • Bardzo dobrze, jeśli możesz zapoznać się z rodzicami twojego przyszłego szczeniaka. Obserwuj ich zachowania, zwracaj uwagę na zdrowie matki.
    • Następnie przejdź bezpośrednio do kontroli samego szczenięcia. Powinien być trochę pulchny, zabawny, żartobliwy i dociekliwy. Oczy i uszy psa muszą być czyste, a sierść lśniąca. Spójrz na stan zębów psa, oceń jego wysokość i wagę.
    • Ponadto należy pamiętać, że szczeniak australijskiego jedwabistego teriera powinien zostać zabrany z matki dopiero po osiągnięciu wieku dwóch miesięcy. Wszakże w tej chwili może on zająć się sobą bez opieki rodzicielskiej, a także sam się wyżywić. Nie zapominaj również, że szczeniak, który osiągnął trzy miesiące, musi zostać ponownie zaszczepiony.
    • I pamiętaj, że jeśli będziesz w stanie zapewnić swoim werbelowi niezbędną opiekę i troskę, otaczaj jego uwagę i miłość, nie wątp, że twój zwierzak odpowie ci tak samo i stanie się wiernym i wiernym przyjacielem dla ciebie i całej twojej rodziny.

    Koszt Silky Terriera - cena szczeniaka

    W Rosji trudno kupić szczeniaka australijskiego jedwabistego teriera. Poza ojczyzną psy te niewiele się rozmnażają. Ponieważ koszt takiego dziecka będzie dość wysoki.

    • Szczeniak klasy pet kosztuje około 500 $,
    • Klasa rasowa - od 900 $ do 1200 $,
    • a cena za pokazy w snajpie terrarium waha się od 1300 do 2 000 USD.

Czytaj Więcej O Psach

Pies hoduje ze zdjęciami

Rasy Trudno wyobrazić sobie współczesny świat bez psa - najstarszego zwierzęcia domowego na świecie. Przodków psów uważa się za wilka i kilka gatunków szakali, a pytanie, czy osoba wilka człowieka lub inicjatywa do życia obok osoby należała do wilka, jest nadal otwarta.

Złamanie biodra u psa: rodzaje i pierwsza pomoc

Rasy Kość udowa jest jedną z najsilniejszych w ciele, więc jej złamanie może wystąpić jedynie przy poważnych urazach lub patologiach. Główne objawy: ból, niezdolność do stania na zranionej nodze.

Mój pies stróżujący

Rasy Dog Blog - My WatchdogJak karmić szpic pomorskiNie jest tajemnicą, że małe psy wymagają więcej opieki i opieki niż duże. Dotyczy to zwłaszcza żywienia i wyboru diety. Dlatego też w każdym razie powstaje pytanie "jak karmić szpic pomorski".