Rasy

Charakterystyka i zasady zawartości Pasterza

Owczarek środkowoazjatycki, czyli Alabai, jest jednym z najbardziej niezwykłych psów na naszej planecie. Zwierzak, pojawiający się z tobą w miejscu publicznym, zawsze wywoła burzę zaskoczenia i radości. Owczarek azjatycki imponuje swoim egzotycznym wyglądem, rozmiarem i głębokim, przenikliwym i, co najważniejsze, rozsądnym wyglądem. Z jednej strony, to zwierzę jest klasycznym psem Molossa, jednak z drugiej strony ma subtelną różnicę od reszty swoich towarzyszy.

Historia rasy

Rasa Owczarek środkowoazjatycki, znany również pod nazwą Turkmen Wolfhound lub Alabai, istnieje od czterech tysięcy lat. Zwierzęta te żyły na rozległym terytorium rozciągającym się od Afganistanu po Ural Południowy i od Chin po Morze Kaspijskie. Owczarek azjatycki w swoim drzewie genealogicznym ma psy pasterskie różnych koczowniczych plemion, psy walczące o Mezopotamię, a także starożytne mastify tybetańskie. Przez wiele tysiącleci te sprytne, ogromne psy służyły jako znakomici ludzcy pomocnicy. Owczarek azjatycki, którego charakter był zawsze bardzo elastyczny, chronił zwierzęta gospodarskie, budynki mieszkalne i wędrujące przyczepy kempingowe. Rasowe psy tej rasy w Turkmenistanie uważane są za mniej lub bardziej narodowy skarb, a ich wywóz z tego kraju jest surowo zabroniony.

Pasterz azjatycki: postać, opis rasy

Niewątpliwie ten olbrzymi pies, który posiada wrodzony instynkt ochrony, potrzebuje specjalnego podejścia do edukacji i postawy w ogóle. Po pierwsze, przed wyborem tej rasy potencjalni właściciele powinni rozważyć, czy potrafią poradzić sobie z tym dużym zwierzęciem wyłącznie fizycznie.

Nie zapominaj, że owczarek azjatycki (Alabai) jest rasą o trudnym charakterze. Te psy są dumne, niezależne, pewne siebie, a czasem samowolne. Owczarek azjatycki - zwierzę w pełni zdolne do samodzielnego podejmowania decyzji. Z tego powodu pies będzie wykonywać polecenia tylko wtedy, gdy jest naprawdę świadomy ich potrzeby.

Azjatycki Pasterz - jest niewątpliwie silną osobowością. Aby prawidłowo wychować szczeniaka, musisz zaopatrzyć się ze znaczną ilością cierpliwości, wytrwałości i miłości. Nie zapominaj, że z natury, owczarek azjatycki jest psem-psem. Dlatego charakteryzuje się chęcią zajęcia najwyższej pozycji w stadzie lub w rodzinie.

Socjalizacja

Dog cierpliwość z innymi członkami rodziny jest średnia. Owczarek azjatycki jest zwykle tak przyjazny dla domowników, jak pozwala na to flegmatyczny temperament. Pies tej rasy jest dość przyjazny dzieciom, ale zdecydowanie muszą wyjaśnić, że zwierzę nie powinno być zranione. W przeciwnym razie przyjaźń zakończy się bardzo szybko i smutno.

Intelekt

Owczarki azjatyckie - właściciele dobrej inteligencji. Ich rozwój jest na poziomie dzieci w wieku dwóch lub trzech lat. Jednak alabaya ma jedną cechę, która może wywołać błędne wrażenie dotyczące cech intelektualnych tego psa: myśli przez bardzo długi czas.

Pomimo tej jakości, owczarek azjatycki jest daleki od głupoty, chociaż pierwsze wrażenie może być odwrotne. Alabai są intelektualnie lepsi od swoich najbliższych krewnych - Owczarków Kaukaskich. Dlatego zachowanie tych psów podyktowane jest nie instynktem, ale raczej rozumem.

Nie można nie zauważyć, że to właśnie ta cecha rasy może stwarzać pewne problemy dotyczące posłuszeństwa i posłuszeństwa: Pasterz Środkowoazjatycki jest skłonny podejmować samodzielne decyzje. Dlatego mało prawdopodobne jest, aby głupi, pusty lub po prostu nielogiczny wymóg właściciela psa został spełniony.

Trening i ćwiczenia

Profesjonalny trener po prostu potrzebuje alabai. "Uniwersalny" dla tej roli absolutnie nie nadaje się. Konieczne jest wybranie takiego specjalisty, który byłby dobrze zaznajomiony ze specyfiką charakteru i temperamentu tej rasy. Ponadto niewątpliwie owczarek azjatycki będzie potrzebował regularnych długich spacerów, a także intensywnej aktywności fizycznej.

Owczarek azjatycki: szczenięta. Jak je wybrać?

Kiedy zdecydujesz, że kupisz szczeniaka alabay, musisz być przygotowany na trudności, które z pewnością pojawią się w procesie utrzymania, szkolenia i wychowania tej rasy. Ponadto należy mieć świadomość, że opieka nad takim psem wymaga znacznych kosztów finansowych.

Na przykład, jeśli zamierzasz karmić psa naturalnymi produktami, powinieneś wiedzieć, że wskaźnik spożycia mięsa dla suki alabaya wynosi około 700 gramów dziennie. Oczywiście dla psa ta zasada jest jeszcze większa. Poza tym owczarek środkowoazjatycki potrzebuje trenera-profesjonalisty, a koszt usług takich specjalistów jest raczej niż duży.

Gospodarz alabaya musi być w doskonałej kondycji fizycznej i mieć znaczną siłę, by poradzić sobie z ogromną masą zwierzęcia. Ponadto nie powinniśmy zapominać, że owczarek środkowoazjatycki ma trudny charakter, którego wykształcenie z pewnością będzie wymagało silnej woli właściciela psa.

Następnym krokiem jest ustalenie płci zwierzęcia. Samce owczarka środkowoazjatyckiego nie są tak mobilne, ale są bardziej pewne siebie niż suki. Pies, który zasymilował swoje miejsce w stadzie lub w rodzinie, nie jest skłonny naruszać utworzonej hierarchii, a samice tej rasy zawsze będą dążyć do zajęcia wiodącej pozycji. Suki są bardziej wytrwałe i przebiegły, podczas gdy mężczyźni mają więcej siły i siły.

Pugnactwo płci Owczarka Azji jest na tym samym poziomie. Pies wycofuje się, gdy zdaje sobie sprawę, że wróg się poddaje i uwalnia go. Ale bitwa o samice alabai często kończy się śmiercią jednego z rywali.

Optymalny wiek szczenięcia wynosi 2 miesiące. Alabajew najlepiej jest zacząć dostosowywać się do nowych warunków i, oczywiście, wychowywać dokładnie w tym wieku.

Gdzie kupić psa rasowego?

Jeśli zdecydujesz się na zakup szczeniaka, z pewnością będziesz mieć pytanie o to, gdzie znaleźć rodowód. Możesz kupić zwierzę na rynku drobiu, ale nie będziesz miał dowodów, że jest to owczarek. Szkółka będzie gotowa dać ci szczeniaka za 15-40 tysięcy rubli. Naturalnie, rasa zwierzęcia, która jest nabyta w specjalnej instytucji, zostanie udokumentowana. Ponadto szczeniak będzie miał prawo do udziału w różnych konkursach i wystawach.

Opieka i konserwacja

Psy rasy Owczarek środkowoazjatycki lub Alabai mogą być trzymane w mieszkaniu. Ale warto pamiętać, że w tym przypadku zwierzę potrzebuje tylko świeżego powietrza i długich spacerów.

Miejsce na alabay lepiej jest ustawić z dala od mebli, baterii i przeciągów. Pożądane jest, aby znajdował się w najcichszej części domu. Konieczne jest pokrycie łóżka owczarka środkowoazjatyckiego dywanikiem lub szmatką łatwą do czyszczenia. Materac nie jest polecany jako pościel dla psa, ponieważ jest po pierwsze niehigieniczny, a po drugie, może rozpieszczać zwierzę.

Apartament alabay powinien być chodzony co najmniej dwa razy dziennie. Spacer nie powinien zająć mniej niż godzinę. Szczenięta owczarka środkowoazjatyckiego chodzą trzy lub cztery razy dziennie. Podczas każdego spaceru pies powinien mieć kaganiec i długą smycz. Możesz zabrać zwierzę ze smyczy tylko na specjalnym obszarze do chodzenia, który jest ogrodzony ogrodzeniem lub siatką.

Podstawowa jakość kołnierza - wytrzymałość. Dla dorosłych Pasterza środkowoazjatyckiego odpowiedni jest dwuwarstwowy skórzany kołnierz, jego szerokość wynosi 3-4 cm, a długość 40-60 cm.

Czyszczenie pokoju, w którym żyje pies, jest zalecane codziennie. Podłogę należy wytrzeć wilgotną ściereczką, a łóżko należy wyczyścić odkurzaczem. Konieczne jest umycie maty, na której pies śpi raz w tygodniu. Konieczne jest codzienne czyszczenie zwierzęcia za pomocą specjalnego pędzelka. Przed czyszczeniem należy sprawdzić psa: uszy, usta, oczy, nos, futro i łapy. Oczy i uszy są czyszczone za pomocą wilgotnej bawełnianej podkładki.

Powinieneś kąpać swojego zwierzaka nie częściej niż raz w miesiącu. Mycie odbywa się za pomocą specjalnego szamponu. Gdy zwierzę zacznie kąpać się, jego wełnę należy wytrzeć do sucha ręcznikiem. Nie jest zabronione i wysuszyć.

Szkolenie Owczarek Środkowoazjatycki

Możesz trenować swojego zwierzaka w wieku 3-5 miesięcy. Wszyscy członkowie rodziny powinni być zaangażowani w ten proces. Czas trwania szkolenia powinien wynosić co najmniej 10-20 minut dziennie.

Warto pamiętać, że owczarek środkowoazjatycki jest wyjątkowo drażliwy i mściwy, dlatego krzyk przy treningu lub biciu psa jest nie do przyjęcia.

BestAnimals

Tylko najlepsze dla Twoich zwierząt.

Pasterz azjatycki: opis rasy, charakter, opieka i wykształcenie

The Asian Shepherd to bardzo silny i pewny siebie pies. Ze względu na ich cechy, psy tej rasy stają się niezwykłymi strażnikami: nie boją się niczego i posiadają rozwinięty intelekt, który pozwala im dokładnie zidentyfikować niebezpieczeństwo i zapobiec temu.

Historia rasy

Przedstawiciele tej rasy - jeden z niewielu przedstawicieli świata zwierząt, których formacja praktycznie nie miała wpływu na ludzi. Eksperci uważają, że ta rasa jest gatunkiem od kilku tysięcy lat. Nawet w dawnych czasach ten pies pomagał osobie wypasać bydło i chronić mienie. Owczarki azjatyckie wyróżniają się miłością do wolności, spokojnego usposobienia i rozwiniętego intelektu. Przedstawiciele tej rasy bez problemu idą na kontakt zarówno w dzień, jak iw nocy, więc zastosowanie umiejętności psów tej rasy, być może o każdej porze dnia i nocy.

Początkowo owczarek azjatycki hodowano ze względu na hodowlę, którą wymieniali przedstawiciele osób zaangażowanych w hodowlę bydła. Geograficznie przedstawiciele Pasterza Azjatyckiego pojawili się na kontynencie azjatyckim na terenie nowoczesnej granicy z Chinami. Tam warunki sprzyjały hodowaniu bydła przez ludzi. Wcześniej terytorium, na którym żyły te ludy koczownicze, które wypijało Pasterza Azji, nazywane było Turan. Teraz nazwa Turkiestan jest bliżej. Ze względu na lokalizację przyjęto nazwę tej rasy psów. Standardowe parametry, według których zaangażowanie zwierząt jest określone przez tę parodię, zwiększyły rejestrację w ostatniej dekadzie XX wieku. Ta rasa ma wiele imion Alabai Asian Turkmen Wolfhound lub Asian Shepherd Dog.

Wiele oznak tej rasy powstało pod naciskiem okoliczności: ponieważ klimat pozostawiał wiele do życzenia, ludzie zajmowali się hodowlą bydła. Innymi słowy, populacja była karmiona owcami: ubierały one ludzi i karmiły je, więc istniało zapotrzebowanie na silne i inteligentne psy, które byłyby w stanie chronić główną własność człowieka i móc przetrwać w takim klimacie. Hodowla jest podyktowana rygorystyczną selekcją w warunkach niewielkiej ilości pożywienia, wody i surowego klimatu. Ponadto psy wymagały wysokiego poziomu wydajności. W końcu warunki nie pozwoliły utrzymać dużej hordy psów. Dlatego duże stado musiało poradzić sobie z dwoma lub trzema przedstawicielami tego gatunku.

W rezultacie wybór był podobny do selekcji naturalnej: wyeliminowano bardziej głupich i słabszych przedstawicieli. Ponadto wymagano wysokiego poziomu świadomości od ludzkich asystentów, ponieważ nieoczekiwane sytuacje zawsze pojawiają się w zarządzaniu stadem. W związku z tym genetyka odegrała istotną rolę w kształtowaniu cech tej rasy: w końcu, chroniąc własność danej osoby przed drapieżnikami, pies ryzykował jego życie, dlatego pozostali tylko najrozsądniejsi przedstawiciele rasy, którzy nie popełniali błędów charakterystycznych dla swoich przodków.

Charakter i opis rasy

Typowym przedstawicielem psa pasterskiego jest duży pies, złożony proporcjonalnie do potężnej głowy z rozwiniętym umysłem i silną czaszką. Masywna kufa ma płaski kształt. Charakteryzuje się szerokim grzbietem i grubymi ustami. Oczy mogą być innego koloru, głównie brązowe. Łapy są równoległe do siebie i szeroko osadzone. Przedstawiciele Alabai mają szorstkie proste włosy. Różni członkowie rasy mogą mieć inną wełnę: albo długą, która może uformować grzywę na szyi jak lew, albo bardzo krótko. Azjatycki Pasterz

Niestety, problemy stawów biodrowych i łokciowych nie ominęły tej rasy. Zasadniczo problem ten dotyczy wszystkich dużych psów. Na szczęście ta choroba ma dziedziczne korzenie. Innymi słowy, jeśli przodkowie psa byliby zdrowi, wówczas prawdopodobieństwo wystąpienia tych problemów u nabytego psa będzie niższe. Ponadto zwiększona mobilność psów zwiększa ryzyko rozwoju tej choroby. Innymi słowy, jeśli zwierzę żyje w mieszkaniu, potrzebuje ruchu i opieki.

Oprócz zdrowia psa, takie ćwiczenia będą miały pozytywny wpływ na zdrowie właściciela. Oprócz braku ruchu pies może niekorzystnie wpływać na niewłaściwą dietę. Zwierzęta są predysponowane do otyłości, więc musisz uważnie monitorować dietę zwierzaka. Poza chorobami związanymi z nadwagą, nadwaga przyczynia się do chorób serca.

Charakter i opis rasy

Owczarek środkowoazjatycki ma bardzo zrównoważony i spokojny charakter. Ze względu na swoje cechy jest to jedna z najbardziej niezawodnych osłon. Przedstawiciele tej rasy mogą pochwalić się wytrzymałością i wytrzymałością, a ponadto są w stanie wcześnie wyczuć zagrożenie i temu zapobiec. W tym samym czasie, jeśli pies nie wyczuwa zagrożenia i należy do niego, jest zrównoważony i przyjazny.

Niestety, dla wszystkich cnót, psy tego typu mają pewne wady. Najważniejsza jest niezależna natura alabajewa. Dzięki swoim instynktom są przyzwyczajeni do samodzielnego działania. Dlatego postrzegają osobę jako partnera, a nie jako mistrza. Ponadto przedstawiciele tej rasy są nieufni wobec innych psów i mogą być agresywni.

Szczenięta rasy azjatyckiej

Płaszcze Owczarka Azjatyckiego na zdjęciu to łagodne stworzenia wyglądające jak niedźwiadki. Lubią się bawić i rozmawiać. Jednak, aby wychować odpowiedniego psa, konieczne jest wychowanie szczenięcia od pierwszych minut jego pobytu w domu.

Szczenięta rasy azjatyckiej

Opieka i edukacja

Niewłaściwa edukacja może zmienić tego potężnego psa w bardzo niebezpiecznego zwierzęcia. Szczeniaki Owczarka Azjatyckiego chętnie nawiązują kontakt. Odpowiednio wykształcony Alabai doskonale traktuje członków swojej rodziny i jest nieufny wobec obcych. Zły pies jest bardzo trudny do kontrolowania ze względu na swoją siłę.

Koszt i miejsce zakupu

Koszt czystej krwi alabejskiej wynosi od piętnastu do czterdziestu tysięcy rubli. W związku z tym, w żłobkach, z zapewnieniem niezbędnych dokumentów i rodowodu. Aby znaleźć taniego szczeniaka, można skorzystać z rynku ptaków lub reklam w Internecie, jednak jest prawdopodobne, że nie będzie psów rasowych z takich źródeł. Dlatego lepiej kupić owczarek azjatycki w sprawdzonym miejscu.

Owczarek azjatycki: zdjęcia rasy i szczenięcia

Owczarek azjatycki jest jedną z najstarszych ras psów, która pozostała niezmieniona nawet po tysiącach lat. Według badań rasa ma około 7 tysięcy lat, chociaż nie ma dokładnych informacji na ten temat. Wielu naukowców uważa, że ​​ten owczarek ma tylko 3-4 tysiące lat, a reszta jest pewna czegoś innego.

Ale ich opinie zgadzają się co do jednego: gatunek pojawił się w Azji, a potomkami azjatyckich psów pasterskich były wilczarze i wielcy Duńczycy. A jeśli spojrzysz na zdjęcie Owczarka, możesz zrozumieć, że ma ono wiele podobieństw do tybetańskich mastifów.

Owczarek azjatycki: zdjęcie i opis rasy

Psy rasy Pasterz Azji są duże i mają stosunkowo dużą masę. Przez tysiące lat były wykorzystywane do:

  1. strzeże stada owiec przed wszelkiego rodzaju drapieżnikami i złodziejami. Ponadto strzegli pasterza i jego domu. To właśnie wyróżnia Pasterza Azjatyckiego od tradycyjnego Europejczyka, który mógł jedynie wypasać stada, ale nie mógł ich chronić.
  2. charakterystyczne walki psów. Rozrywka nie straciła swojej popularności do dnia dzisiejszego. Mieszkańcy Azji aktywnie się bawią, organizując krwawe bitwy pomiędzy tymi dużymi psami.

Obecnie istnieją cztery typy owczarków azjatyckich:

Najpopularniejszym z nich jest Pasterz Turkmenów, który często nazywany jest wilczarzem turkmeńskim lub Alabai. Alabai z kolei tłumaczy się jako "pstrokaty pies", ale Asian Shepherd Dog otrzymał swoją pełną nazwę dopiero niedawno. Wcześniej psy tej rasy nazywane były wilczarzem turkmeńskim. Pierwsza oficjalna wzmianka o Pasterzu Azjatyckim pojawiła się w 1939 roku.

To wtedy organy ścigania i służby specjalne wykazały zainteresowanie psami. Niektórzy z nich zaczęli nawet otwierać specjalne hodowle owczarek azjatyckich na terenie swoich baz. Psy tej rasy pokazały się jako strażnicy i uczestniczyli w wielu operacjach poszukiwawczych. Ale nadejście II wojny światowej znacznie zmieniło sytuację, odpowiednio, psy pasterskie miały trudności.

Po zakończeniu wojny eksperci i entuzjaści psów podjęli pierwsze próby przywrócenia liczby osobników tej rasy. I już w latach 50. ubiegłego wieku, azjatyckie psy wzięły udział w międzynarodowej wystawie, otrzymując prestiżową nagrodę.

Jednak w latach osiemdziesiątych ponownie zagrożono istnieniu rasy owczarek azjatyckich. Silny cios dla psów spowodowany był szybkim rozwojem działalności przestępczej, w związku z czym duże psy stróżujące stały się popularne. W tym czasie pojawili się nawet oszuści ze szkółek, którzy zajmowali się hodowlą mesises, a nie Azjaci. Faktem jest, że zaczęli krzyżować psy rasy azjatyckiej z rasy kaukaskiej i dogas, sprzedając je na rynku. To wtedy prawdziwi Azjaci byli zagrożeni wyginięciem jako czysta rasa.

Ale wszystko pozostało w przeszłości, ponieważ po chwili opiekunowie psów, entuzjaści, a nawet naukowcy ponownie zaczęli przywracać populację. Przez kilka lat ciężkiej pracy przywrócono czystość rasy azjatyckiej. Dziś owczarek australijski uważany jest za jedną z najbardziej popularnych i rozpoznawalnych ras psów. Dopiero teraz ich nominacja znacznie się zmieniła: teraz używa się ich wyłącznie jako zwierząt domowych i ochroniarzy.

Aby zapoznać się z cechami wyglądu szczeniąt i dorosłych psów rasy azjatyckiej, wystarczy spojrzeć na liczne zdjęcia.

Charakter rasy. Szczenięta

Kupując szczeniaka rasy owczarek australijski, warto pamiętać, że ten zwierzak będzie mógł przywiązać się tylko do jednej osoby. Dla psów tej rasy ma silny charakter, więc musisz pokazać jej z góry, kto jest szefem. Jeśli tak nie jest, to sam Azjat będzie uważał się za lidera, a dalsze kształcenie stanie się trudne, a nawet niemożliwe.

Często przedstawiciele Owczarka Azji, którzy nie mieli odpowiedniego wychowania, atakowali swoich właścicieli, co doprowadziło do katastrofalnych konsekwencji. To prawda, że ​​dzieje się tak nie tylko z psami tej rasy.

Aby uniknąć takiego przebiegu, szczeniak rasy azjatyckiej musi zostać wychowany od wczesnego dzieciństwa, kiedy pojawia się tylko w domu. Jeśli nie masz doświadczenia w hodowaniu dużych psów, najlepszą rzeczą jest nie kupowanie szczeniaka w ogóle lub powierzenie go profesjonalistom.

Jeśli zrobisz wszystko dobrze, będziesz w stanie stworzyć szczenię prawdziwego strażnika o posłusznym i spokojnym charakterze. Ale warto pamiętać, że będzie posłuszny tylko jednemu mistrzowi - ty i kochasz swoje otoczenie.

Ludzie, którym udało się odpowiednio wychować szczeniaka, dostali prawdziwie odpowiedzialnego i nieustraszonego strażnika, który będzie gotowy przeżyć gardło i walczyć na śmierć dla swojego właściciela.

Jeśli przedstawiciel innej rasy lub potencjalny intruz jest na twoim podwórku, Azjatka natychmiast rzuci się na niego. Nieznajomi na ich terytorium, te psy nie są dozwolone.

Jak zachować owczarka azjatyckiego. Szczenięta hodowlane

Zawartość owczarka australijskiego, którego zdjęcia można obejrzeć poniżej, jest złożonym procesem. Przecież Azjaci wychowywani są przez ochroniarzy i strażników. Dla komfortowej konserwacji, rozsądne będzie zbudowanie klatki na wolnym powietrzu lub dużego pudełka, które można od wewnątrz izolować piankowym tworzywem. I musisz to zrobić przed zakupem szczeniaka.

Obecność mocnego podszerstka i grubej wełny pozwala płynnie przenosić wszelkie zmiany pogody. Psy te czują się dobrze zarówno w zimnie, jak iw upale. Azjatyckie Pasterze spędzają cały czas na ulicy, więc prawie nie potrzebują kąpieli. Możesz to zrobić 1-2 razy w roku.

Podnoszenie i opieka nad dużym dorosłym psem nie wymaga dużego wysiłku. Ale opieka nad szczeniakami to trudniejsze zadanie. Zarządzanie szczeniakiem jest dość trudne. Konieczne jest, aby szczeniak zrozumiał z góry, że nie jest on przywódcą i że we wszystkim musi być posłuszny swojemu panu. Tylko w tym przypadku możesz stać się nie tylko dobrym strażnikiem, ale także prawdziwym przyjacielem.

Psy rasy Alabai (owczarek środkowoazjatycki): jak wybrać i podnieść "ogoniasty ochroniarz"

Owczarek środkowoazjatycki zajmuje trzecie miejsce na liście najsilniejszych psów na świecie. Tylko Nowa Fundlandia i św. Bernard mogli "wyprzedzić" imponującą wielkość puszystej bestii. Brązowy orientalny przystojny wygrał zasłużenie, ponieważ pierwszą i najważniejszą cechą rasy Alabai jest wrodzony instynkt strażniczy. Owczarki środkowoazjatyckie nie muszą być nauczane, aby być dobrą strażniczką, to umiejętność we krwi.

Wizualnie alabai przypomina niedźwiedzie polarne: duże, w białym puszystym "futrze", z krótkimi małymi uszami i zwężonymi oczami. Pożądane jest obijanie przyjemnej w dotyku wełny, ale niesamowity wygląd i rozmiar wilczura sprawiają, że wyciągasz rękę w porę. Rasa ta należy do najstarszych: współczesne psy środkowoazjatyckie - wynik ewolucji gatunku, który trwał kilka tysiącleci. O jakiejkolwiek sztucznej selekcji w tym przypadku nie rozmawiamy. Rasa "oczyszczona" i rozprzestrzenia się niezależnie - w rzeczywistości bez pomocy człowieka.

Charakterystyczne rasy Alabai

Jeśli chcesz odtworzyć drzewo genealogiczne Alabaya, a następnie w drodze na samą górę, na której znajdują się nowocześni przedstawiciele gatunku, możesz znaleźć prawie wszystkie rasy psów pasterskich i walczących ze wschodnioazjatyckimi psami. W imponujący sposób nie tylko staje się: natura zwierzęcia jest w pełni zgodna z jego niesamowitymi rozmiarami. Jest nieustraszony, niezależny od okoliczności, a do końca wierny temu, kogo uważa za swego pana.

  • Waga Przy okazji wygląda Alabai, od razu staje się jasne: to nie jest pies, ale prawdziwe cielę. A może nawet byka. Przeciętnie chłopcy alabajscy ważą około 70 kg. Jest trochę lżejszy niż dziewczyna, której waga może osiągnąć 65 kg, ale z reguły waha się ona około 50 kg.
  • Wzrost W kłębie dojrzały samiec może osiągnąć 70 cm, pies w pełni dorasta tylko o trzy lata. Do tego czasu nadal trwa formowanie przedstawiciela gatunku, co oznacza, że ​​psa nie można uznać za dojrzałego. Samice owczarka środkowoazjatyckiego z reguły są niższe niż samce. Ich średnia wysokość to 67 cm, ale jest też imponująca. W Azji Centralnej można spotkać psy pasterskie, których wzrost w kłębie dochodzi do 90 cm.
  • Kolor Wiele odmian ras może mieć inny kolor. Niemal wszystkie kolory są dopuszczalne, z wyjątkiem jednego - mieszania kolorów niebiesko-szarego i brązowego.
  • Długość życia. Alabai żyje od 11 do 15 lat, co według standardów psów jest wystarczająco długie.
  • Postać. Wrażenie na innych wynika nie tylko z wielkości dorosłego alabaya, ale także z głównych cech jego charakteru: odwagi, dumy i odwagi. Te psy są w stanie stanąć samodzielnie. Drugą stroną medalu jest agresja wobec innych członków plemienia. Ta cecha jest włączona do owczarek środkowoazjatyckich na poziomie genetycznym, została ukształtowana, a także instynkt obronny, przez wiele tysiącleci. Często wilczarze turkmeńskie są wybierane jako psy towarzyszące. Szybko przywiązują się do ludzi, stają się pełnoprawnymi członkami ludzkiego "plemienia". Kochają dzieci swoich właścicieli, ale są nieufni wobec obcych.
  • Intelekt Azjaci są całkiem sprytni. W pięciostopniowej skali ich poziom rozwoju intelektualnego jest oceniany przez solidną czwórkę.
  • Bezpieczeństwo i potencjał strażniczy. Grzechem jest szukanie najlepszej ochrony dla siebie i swojej własności. Pies doskonale czuje terytorium, które zostało mu przydzielone do ochrony. I pamiętajcie, nigdy nie pozwólcie niepożądanemu gościowi na ten kawałek ziemi.

Tabela wiekowa wzrostu i wagi

Dla każdego hodowcy psów czworonożne zwierzę jest jak dziecko. Trzeba go obserwować, dbać o niego, dbać o niego i szybko go podejmować w przypadku problemów zdrowotnych. Tabela z danymi orientacyjnymi (uśrednionymi) pomoże rozpoznać poprawność i terminowość rozwoju szczeniaka owczarka środkowoazjatyckiego.

Tabela - Stosunek wysokości i wagi alabai w pierwszym roku życia

Standard zewnętrzny

Pierwszy standard rasy "Wilczarz turecki" został zatwierdzony w 1990 roku w ojczyźnie dużych psów - w Turkmenistanie. Standard owczarka środkowoazjatyckiego został opracowany nieco później. Zrozumienie wyglądu idealnego przedstawiciela rasy pomoże przy stole.

Tabela - Zewnętrzny standard wilczura tureckiego

Historia pochodzenia i ciekawe fakty

Owczarek środkowoazjatycki Alabai jest narodowym skarbem Turkmenistanu. Oznacza to, że szczenięta rasowe są surowo zabronione do przewozu przez granicę państwa. Stąd logiczny wniosek: psy sprzedawane w naszym kraju to tylko przemyt. Jednak to Alabai nie przestaje być popytem i popularne wśród zapalonych hodowców psów, właścicieli domów wiejskich w przestrzeni poradzieckiej.

Uważa się, że historia rasy Alabai uformowała się około czterech tysięcy lat temu. Psy poruszały się z miejsca na miejsce wraz z koczowniczymi plemionami. Ich zadaniem była ochrona majątku plemiennego i zwierząt gospodarskich. Przeciwnikami były dzikie wilki, dlatego przetrwali tylko najsilniejsi przedstawiciele rasy. Zainteresowanie badaczy wilczurami turkmeńskimi wzbudziło zainteresowanie dopiero pod koniec XVIII wieku. Naukowcy podjęli kilka prób doprowadzenia bardziej posłusznego i posłusznego typu zwierząt. Ale nie zrobili tego: wszystkie próby były daremne.

Nawiasem mówiąc, gruba skóra i gęste, gęste włosy są cechami nabytymi dzięki koczowniczemu życiu. W procesie ewolucji ciało psa nabrało istotnych cech: owady nie mogły gryźć przez grubą skórę, a ciepły futro nie pozwalało mu zamarznąć w zimie, by umrzeć z powodu wysokich temperatur latem.

7 ciekawych chwil

Pies CAO (skrót od "Owczarek środkowoazjatycki", często znajdujący się w literaturze przedmiotu) lubi uciekać z podwórka. A opinie właścicieli potwierdzają ten fakt. Alabai szukają przygód, a zatem, jeśli chcą, wykopują dwa konta - i idą na spacer. Czasami jednak ich łapy nie docierają do kopania: wystarczy, aby zwinny pies przeskoczył przez płot, aby być wolnym. Bliższe spojrzenie na przedstawicieli rasy pomoże w pozostałych siedmiu interesujących faktach o Alabai.

  1. Idealne słyszenie. Uważa się, że wilczarze tureckie mają doskonały słuch. Nawet komar nie przelatuje obok nich niezauważony. Umiejętność słyszenia i rozpoznawania najmniejszego szelestu to kolejna cecha genetyczna tworzona przez przedstawicieli rasy ze względu na wiekowe koczownicze życie.
  2. Kolor "Olśniewający". "Ala" w tłumaczeniu na język rosyjski oznacza "motley", a "buy" oznacza "rich".
  3. Późna klasyfikacja. Co zaskakujące, rasa "Owczarek środkowoazjatycki" została oficjalnie wpisana do klasyfikacji dopiero w 1993 roku ubiegłego wieku. A standard rasy został uzgodniony jeszcze później - w 2010 roku.
  4. "Starożytny" wiek rasy. Niektórzy badacze, którzy badają występowanie wilczura turkmeńskiego, są przekonani, że rasa ma co najmniej 5000 lat.
  5. Mieszanie krwi. Alabai, które można dziś zaobserwować, są wynikiem naturalnego krzyżowania się mastifów i puszystych psów, które żyły w nomadycznych plemionach. Według drugiej wersji alabai pochodzi od mastifa i mongolskiego pasterza.
  6. Uznanie przywódców. Aby pies zaczął szanować swojego mistrza, drugi będzie musiał bardzo się postarać. Takie psy rozpoznają tylko ludzi o wyraźnych cechach przywódczych. Jeśli hodowca nie jest pewny, że potrafi zdominować swojego zwierzaka, lepiej nie zadzieraj z alabaem.
  7. "Plusz" jako wizytówka. Kupując szczeniaka z wilczura turkmeńskiego, pamiętaj o wyglądzie jego wełnianej przykrywki. Wełna powinna przypominać wysokiej jakości plusz. Jest to ważna cecha odróżniająca zwierzę czyste.

Odmiany

Wewnątrz rasy alabai są podzielone na tzw. Gatunki aborygeńskie i hybrydy. Pierwsze są wynikiem życia koczowniczego. Drugi - wynik nieudanej selekcji, która została przeprowadzona w czasach Związku Radzieckiego. Istnieją cztery rodzime gatunki i co najmniej dwa gatunki. Bardziej szczegółowo, każdy z nich jest opisany w poniższej tabeli. Punktem wyjścia jest gładkowłose Turkmen Alabai, który jest uważany za rasę pierwotną.

Tabela - Aborygenów i typowe rodzaje wilczura turkmeńskiego

Inny pogląd nieuwzględniony w tabeli to tak zwany turecki Alabai. Jest stosunkowo młody, niedawno zaczął pojawiać się na rynku. Historia pojawiania się gatunku pozostaje tajemnicą, nawet dla profesjonalistów. Ponadto w Turkmenistanie istnieje gatunek - długowłosy Alabai. To prawda, że ​​nie jest oficjalnie uznany. Dlatego psy pasterskie środkowoazjatyckie z długimi włosami w tym kraju, jeśli wierzysz w dokumenty, to kundle.

Wymagania dotyczące treści i żywienia

Kupowanie wilczura turkmeńskiego do trzymania w mieszkaniu jest absolutnie niewłaściwą opcją. Jeśli nie powiemy więcej: ograniczenia w mieszkaniach w budynkach mieszkalnych to kpina ze zwierząt. Pies musi mieszkać na terenie wiejskiego domu lub kamienicy. Mieszkanie go zniszczy. Upewnij się, że nawet życie w łańcuchu poza klatką jest lepsze dla przedstawiciela tego gatunku niż życie w małym mieszkaniu i ograniczone życie na zewnątrz.

  • Zwichnięcie hodowli. Jednym z najczęstszych pytań na forach dla psów jest coś takiego: "Dlaczego alabai ignoruje psią budę?". To naprawdę się dzieje. Powód - w złym miejscu psa do domu. W przypadku alabaju niezwykle ważne jest, aby mieć dobry wgląd w terytorium 24 godziny na dobę. Jeśli wilczur źle spojrzy na obszar, w którym został przydzielony do ochrony, po prostu nie wejdzie do kabiny.
  • Wymagane chodzenie Dotyczy to również zwierząt domowych mieszkających w mieszkaniach miejskich oraz przedstawicieli CAO, którzy mieszkają w klatkach na wolnym powietrzu. Co najmniej dwie godziny dziennie lub co drugi dzień z psem, którego musisz chodzić. On bardzo potrzebuje aktywnej rozrywki.
  • Łatwa pielęgnacja. Opieka nad Alabai jest bardzo prosta. Konieczne jest kąpanie zwierzęcia nie częściej niż raz w roku. Czesanie - tylko w okresie linienia. Od pilnych - rutynowe szczepienia, regularne badania wzroku w kierunku zapalenia spojówek. Te piękności uwielbiają kopać ziemię, która często dostaje się do oczu, wywołuje stan zapalny.

Funkcje opieki dla kobiet

Jeśli zdecydujesz się rozpocząć hodowlę alabai na sprzedaż lub chcesz przynajmniej spróbować swoich sił w tej trudnej dziedzinie, oceń swoją siłę. Zasady kojarzenia są dość zrozumiałe. Ale czy możecie po przyjściu na świat szczeniaków znaleźć tych, którzy chcą zdobyć to małe szczęście, które za sześć miesięcy będzie miało taką samą wielkość jak dobrze odżywione cielę? Resztę odpowiedzi znajdziesz w tabeli.

Tabela - Upał, krycie, ciąża i poród w alabai

Zasady żywienia

Dieta odpowiednia dla owczarka środkowoazjatyckiego może być przygotowana niezależnie. Najważniejsze - zrozumieć, że jedzenie musi być zgodne z aktywnym stylem życia, który prowadzi zwierzę. Węglowodany w diecie powinny być niewielkie, zwłaszcza jeśli pies jest młody. Jeśli zauważysz, że pies zaczął gwałtownie przybrać na wadze, popraw jego menu. W przeciwnym razie sytuacja obfituje w otyłość.

  • Naturalne żywienie. Historycznie, Azjaci są typem zwierząt czworonożnych, którzy preferują naturalne pożywienie. Ich dieta powinna składać się z produktów mięsnych, płatków zbożowych i błonnika, obfitujących w owoce i warzywa. Pamiętaj, aby zaoferować mleko dla psów. Ale jeśli odmawia produktów mlecznych - nie przerażające, nie są one obowiązkowe. Podobnie jak ryby, których również nie można włączyć do diety.
  • Feed jako alternatywa. Jeśli zdecydujesz się porzucić naturalną żywność i nakarmić Owczarek środkowoazjatycki sztucznym pokarmem, jest to całkiem do przyjęcia. Ale w tym przypadku pamiętaj: jeśli masz do czynienia z szczeniakiem lub starszym Alabai, kup mu jedzenie klasy "super premium". Jeśli zwierzę jest młode i pełne energii, doskonałe żywienie będzie pasować idealnie. Karmienie niższej klasy dla owczarek środkowoazjatyckich jest niedopuszczalne.

Pytania szkoleniowe

W wielu źródłach napisano, że postać azjatyckich "niedźwiedzi" nie jest najłatwiejsza i że te hulki można trenować z skrzypieniem. Trzeba przyznać, że podnoszenie alabaya nie jest łatwym zadaniem. Są więc trzy główne punkty, o których powinieneś pamiętać.

  1. Dojrzewanie i nawrót. W wieku ośmiu miesięcy do roku szczeniak jest w wieku dojrzewania. W tej chwili jest szczególnie nieposłuszny i uparty. Sytuacja może się powtórzyć w wieku dwóch do dwóch i pół roku, ale niech ci to nie przeszkadza. Nieposłuszeństwo i brak autorytetu gospodarza to zjawisko przejściowe.
  2. Lider z natury. Alabai jest liderem z natury i może zrezygnować z tego miejsca tylko dla tych, których cechy przywódcze będą jaśniejsze i bardziej zauważalne. Nie dziwcie się, bo te psy od stuleci prowadziły stada i stada. Nie opuszczaj rąk, ale wiedz: bardzo trudno jest zostać niewolnikiem tego, który prowadził.
  3. Agresja żywnościowa. Szczególnie charakterystyczne dla młodych przedstawicieli rasy. Dla wielu hodowców psów reakcja agresywna przed karmieniem staje się kamieniem węgielnym. Pomoc w rozwiązaniu problemu może być tylko ciągła systematyczna praca, pokazując zwierzakowi fakt, że podajesz jedzenie, a nie lodówkę czy talerz.

Choroby i leczenie

"Czyste" psy rasowe zazwyczaj nie są podatne na choroby. Jedyną rzeczą, która może rozwinąć się w przedstawicielach czystej rasy, jest dysplazja stawowa. A potem w godnym wieku. Jeśli mówimy o "wyrafinowanych" gatunkach, szczególnie tych, które zostały sztucznie wyhodowane, to istnieje predyspozycja do konkretnych dolegliwości.

  • Choroby stawów. Najczęstszą przyczyną takich problemów zdrowotnych jest brak aktywności, siedzący tryb życia i niezrównoważone menu, na które właściciel nie zwrócił należytej uwagi na kompilację.
  • Ataki serca i arytmie. Choroby te pochodzą z braku aktywności fizycznej - braku aktywności. Ona z kolei jest generowana przez zwierzę żyjące w mieszkaniu.
  • Nadwaga. Otyłość jest kolejną konsekwencją nieaktywnego trybu życia. Teraz rozumiesz, dlaczego tak ważne jest, aby spacerować z udomowionym "niedźwiedziem" przez długi czas, dużo i regularnie? Chodzenie nie jest kaprysem, ale istotną koniecznością.

Oprócz tych chorób istnieje wiele dolegliwości genetycznych. Stół pomoże rozpoznać je na czas, aby w porę zapewnić przyjacielowi pomocnika niezbędną pomoc lekarską.

Tabela - Choroby genetyczne Alabayeva i ich objawy

Alabai - opis rasy i charakteru owczarka środkowoazjatyckiego

Odmiana Alabai lub turkmeńska owczarka środkowoazjatyckiego jest starą rasą, która pojawiła się na terytorium Rosji i przez długi czas aż do lat 2000. była numerem jeden w popularności w kraju. Alabai znany jest ze spokojnego, ale nieustraszonego temperamentu, który stoi na swoim miejscu i nie wycofuje się.

Początkowo wykorzystywano je jako psy pasterskie, aby chronić zwierzęta przed dużymi drapieżnikami. Ich wytrzymałość i umiejętność miażdżenia wilków nadawały im przydomek "Wilczarz".

Alabai to duża i jedna z najbardziej umięśnionych ras psów. Długość ciała jest nieco większa niż na wysokości. Sierść jest prosta, szorstka, krótka lub średniej długości z grubym podszerstkiem. Kolor wełny ma szeroki zakres od bieli i szarości do pręgowania, czekolady i niebieskiego.

Wiszące uszy, małe, często przycięte. Ogon jest szabla, również zwykle zadokowany. Pies ma szeroką klatkę piersiową i potężne mięśnie ramion. Plecy są szerokie, umiarkowanie długie, mocne. Biodra są potężne, charakteryzują się lekkim wysokim oparciem. Skóra na twarzy jest gruba i może się marszczyć.

Historia rasy

Owczarek środkowoazjatycki jest najstarszą rasą psów, której historia sięga 4000 lat. Niewiele wiadomo o prawdziwym pochodzeniu rasy, ale wielu uważa ją za przodka mastifa tybetańskiego.

Te psy są "popularne" na wielu obszarach Rosji, Iranu i Afganistanu. Byli także kochani i doceniani w Kazachstanie, Kirgistanie, Uzbekistanie, Turkmenistanie i Tadżykistanie.

Ta niezależna rasa od stuleci chroniła pasterzy koczowniczych i ich stada. Podobne psy towarzyszyły Mongołom, gdy atakowały Europę Wschodnią i Środkową, i prawdopodobnie przyczyniły się do powstania wielu europejskich psów pasterskich.

Jednak ta rasa jest rzadko spotykana poza Azją Środkową, a nawet w Rosji jest dziś w spadku, ustępując miejsca popularności rasy owczarka kaukaskiego.

Charakter alaby

Owczarek środkowoazjatycki, Alabai, jest spokojnym, niewzruszonym i odważnym psem stróżującym. Jest to niezależna, samowystarczalna rasa, nie przyzwyczajona do odwrotu. Te psy szanują i zachowują się dobrze z członkami rodziny, ale zawsze powinny być pod nadzorem dzieci.

Poza domem często próbują dominować nad innymi psami i są podejrzliwi wobec obcych. Są to psy stróżujące i działają z reguły jako takie. Alabai lubi szczekać w nocy, a to może być problem, jeśli masz bliskich sąsiadów.

Właściwa socjalizacja jest obowiązkowa dla alabaya, chyba że jest używana jako pasterz. Pasterze dogadują się z kotami, psami i innymi zwierzętami, o ile nie stanowią zagrożenia dla nich lub dla rodziny.

Alabai to pies rodzinny, który uwielbia codzienną interakcję z osobą. Ale te psy stróżujące nie są dla wszystkich. Potrzebują inteligentnego właściciela, który rozumie ich charakter strażniczy. Ta rasa nie jest dla nieśmiałych lub miękkich właścicieli.

Głównym celem szkolenia tych psów jest osiągnięcie statusu lidera. Jest to naturalny instynkt psów, aby żyć w stadzie, a kiedy żyją z ludźmi, stadem dla nich jest rodzina. W trzodzie lub rodzinie zawsze powinien być tylko jeden lider, gdy wszystkie zasady i obowiązki są jasno określone i ustalone.

Ponieważ psy pasterskie komunikują się z warknięciem, a ostatecznie ukąszenia, wszyscy ludzie powinni mieć pozycję w paczce wyżej niż pies. Decyzje powinny podejmować wyłącznie ludzie, a nie psy. To jedyny sposób na zbudowanie właściwych relacji z Alabai.

Rozmiar rasy

Wzrost samców i samic to odpowiednio 65-78 cm i 60-70 cm. Masa Alabay wynosi 55-79 kg u mężczyzn i 50-65 kg u kobiet. Niektóre samce mają znacznie większy wzrost i wagę.

Zdrowie

Alabai jest podatny na dysplazję stawu biodrowego i wiele innych problemów genetycznych, które występują u dużych ras. Psy te mogą również powodować wzdęcia i plamienie jelit.

BestAnimals

Tylko najlepsze dla Twoich zwierząt.

Pasterz azjatycki: opis rasy, charakter, opieka i wykształcenie

The Asian Shepherd to bardzo silny i pewny siebie pies. Ze względu na ich cechy, psy tej rasy stają się niezwykłymi strażnikami: nie boją się niczego i posiadają rozwinięty intelekt, który pozwala im dokładnie zidentyfikować niebezpieczeństwo i zapobiec temu.

Historia rasy

Przedstawiciele tej rasy - jeden z niewielu przedstawicieli świata zwierząt, których formacja praktycznie nie miała wpływu na ludzi. Eksperci uważają, że ta rasa jest gatunkiem od kilku tysięcy lat. Nawet w dawnych czasach ten pies pomagał osobie wypasać bydło i chronić mienie. Owczarki azjatyckie wyróżniają się miłością do wolności, spokojnego usposobienia i rozwiniętego intelektu. Przedstawiciele tej rasy bez problemu idą na kontakt zarówno w dzień, jak iw nocy, więc zastosowanie umiejętności psów tej rasy, być może o każdej porze dnia i nocy.

Początkowo owczarek azjatycki hodowano ze względu na hodowlę, którą wymieniali przedstawiciele osób zaangażowanych w hodowlę bydła. Geograficznie przedstawiciele Pasterza Azjatyckiego pojawili się na kontynencie azjatyckim na terenie nowoczesnej granicy z Chinami. Tam warunki sprzyjały hodowaniu bydła przez ludzi. Wcześniej terytorium, na którym żyły te ludy koczownicze, które wypijało Pasterza Azji, nazywane było Turan. Teraz nazwa Turkiestan jest bliżej. Ze względu na lokalizację przyjęto nazwę tej rasy psów. Standardowe parametry, według których zaangażowanie zwierząt jest określone przez tę parodię, zwiększyły rejestrację w ostatniej dekadzie XX wieku. Ta rasa ma wiele imion Alabai Asian Turkmen Wolfhound lub Asian Shepherd Dog.

Wiele oznak tej rasy powstało pod naciskiem okoliczności: ponieważ klimat pozostawiał wiele do życzenia, ludzie zajmowali się hodowlą bydła. Innymi słowy, populacja była karmiona owcami: ubierały one ludzi i karmiły je, więc istniało zapotrzebowanie na silne i inteligentne psy, które byłyby w stanie chronić główną własność człowieka i móc przetrwać w takim klimacie. Hodowla jest podyktowana rygorystyczną selekcją w warunkach niewielkiej ilości pożywienia, wody i surowego klimatu. Ponadto psy wymagały wysokiego poziomu wydajności. W końcu warunki nie pozwoliły utrzymać dużej hordy psów. Dlatego duże stado musiało poradzić sobie z dwoma lub trzema przedstawicielami tego gatunku.

W rezultacie wybór był podobny do selekcji naturalnej: wyeliminowano bardziej głupich i słabszych przedstawicieli. Ponadto wymagano wysokiego poziomu świadomości od ludzkich asystentów, ponieważ nieoczekiwane sytuacje zawsze pojawiają się w zarządzaniu stadem. W związku z tym genetyka odegrała istotną rolę w kształtowaniu cech tej rasy: w końcu, chroniąc własność danej osoby przed drapieżnikami, pies ryzykował jego życie, dlatego pozostali tylko najrozsądniejsi przedstawiciele rasy, którzy nie popełniali błędów charakterystycznych dla swoich przodków.

Charakter i opis rasy

Typowym przedstawicielem psa pasterskiego jest duży pies, złożony proporcjonalnie do potężnej głowy z rozwiniętym umysłem i silną czaszką. Masywna kufa ma płaski kształt. Charakteryzuje się szerokim grzbietem i grubymi ustami. Oczy mogą być innego koloru, głównie brązowe. Łapy są równoległe do siebie i szeroko osadzone. Przedstawiciele Alabai mają szorstkie proste włosy. Różni członkowie rasy mogą mieć inną wełnę: albo długą, która może uformować grzywę na szyi jak lew, albo bardzo krótko. Azjatycki Pasterz

Niestety, problemy stawów biodrowych i łokciowych nie ominęły tej rasy. Zasadniczo problem ten dotyczy wszystkich dużych psów. Na szczęście ta choroba ma dziedziczne korzenie. Innymi słowy, jeśli przodkowie psa byliby zdrowi, wówczas prawdopodobieństwo wystąpienia tych problemów u nabytego psa będzie niższe. Ponadto zwiększona mobilność psów zwiększa ryzyko rozwoju tej choroby. Innymi słowy, jeśli zwierzę żyje w mieszkaniu, potrzebuje ruchu i opieki.

Oprócz zdrowia psa, takie ćwiczenia będą miały pozytywny wpływ na zdrowie właściciela. Oprócz braku ruchu pies może niekorzystnie wpływać na niewłaściwą dietę. Zwierzęta są predysponowane do otyłości, więc musisz uważnie monitorować dietę zwierzaka. Poza chorobami związanymi z nadwagą, nadwaga przyczynia się do chorób serca.

Charakter i opis rasy

Owczarek środkowoazjatycki ma bardzo zrównoważony i spokojny charakter. Ze względu na swoje cechy jest to jedna z najbardziej niezawodnych osłon. Przedstawiciele tej rasy mogą pochwalić się wytrzymałością i wytrzymałością, a ponadto są w stanie wcześnie wyczuć zagrożenie i temu zapobiec. W tym samym czasie, jeśli pies nie wyczuwa zagrożenia i należy do niego, jest zrównoważony i przyjazny.

Niestety, dla wszystkich cnót, psy tego typu mają pewne wady. Najważniejsza jest niezależna natura alabajewa. Dzięki swoim instynktom są przyzwyczajeni do samodzielnego działania. Dlatego postrzegają osobę jako partnera, a nie jako mistrza. Ponadto przedstawiciele tej rasy są nieufni wobec innych psów i mogą być agresywni.

Szczenięta rasy azjatyckiej

Płaszcze Owczarka Azjatyckiego na zdjęciu to łagodne stworzenia wyglądające jak niedźwiadki. Lubią się bawić i rozmawiać. Jednak, aby wychować odpowiedniego psa, konieczne jest wychowanie szczenięcia od pierwszych minut jego pobytu w domu.

Szczenięta rasy azjatyckiej

Opieka i edukacja

Niewłaściwa edukacja może zmienić tego potężnego psa w bardzo niebezpiecznego zwierzęcia. Szczeniaki Owczarka Azjatyckiego chętnie nawiązują kontakt. Odpowiednio wykształcony Alabai doskonale traktuje członków swojej rodziny i jest nieufny wobec obcych. Zły pies jest bardzo trudny do kontrolowania ze względu na swoją siłę.

Koszt i miejsce zakupu

Koszt czystej krwi alabejskiej wynosi od piętnastu do czterdziestu tysięcy rubli. W związku z tym, w żłobkach, z zapewnieniem niezbędnych dokumentów i rodowodu. Aby znaleźć taniego szczeniaka, można skorzystać z rynku ptaków lub reklam w Internecie, jednak jest prawdopodobne, że nie będzie psów rasowych z takich źródeł. Dlatego lepiej kupić owczarek azjatycki w sprawdzonym miejscu.

Czytaj Więcej O Psach

Dog Alabai - opinie o rasie

Rasy Negatywne recenzje zły podczas jedzenia szopy zjada dużo niezależny i niezależnyTe psy nie są przeznaczone na mieszkanie, a nawet na dom. Aby chronić stada na dużych obszarach, lub w skrajnych przypadkach, warsztaty lub rośliny są doskonałe.

Nowa Fundlandia - pies ratownik, zdjęcie, charakter, opieka

Rasy Charakterystyka rasy Nowa FundlandiaNowa Fundlandia (nurek) - duża rasa psów, ratownik, asystent. Uwielbia wodę i uwielbia pływać. Posiada wszechświatowe zdolności, ratuje życie tonących ludzi, ponieważ dobrze czuje strach człowieka, sprowadza gracza do myśliwego, który wpadł do wody, może być dobrym towarzyszem i ulubieńcem rodziny, wiernym towarzyszem i pomocnikiem dla rybaka.

Mój pies stróżujący

Rasy Dog Blog - My WatchdogCane CorsoNawet starożytni artyści malowali sceny z życia starożytnego Rzymu na swoich płótnach i grafikach. Na tle wydarzeń przedstawionych w wielu pracach można zobaczyć wizerunek Cany Corso - silnego, nieustraszonego i pięknego psa.