Choroby

Belgian Shepherd Groenendael - Rasa psów hodowlanych

Belgian Shepherd można nazwać wyjątkowym: od wyglądu po wyjątkowe zdolności umysłowe i fizyczne. Głównym kryterium wyboru jest inteligencja.

Opis standardowy i rasowy

Wysokość w kłębie: mężczyźni 61-66 cm, kobiety - 55-60 cm;

Waga: mężczyźni 30-37 kg, kobiety - 25-30 kg.

Kolor: długa, gruba, czarna wełna.

Dodatkowe cechy: energia, mobilność, poświęcenie, wysoka inteligencja. Wyprowadzone dla stałej aktywności fizycznej, co oznacza, że ​​są niezbędną aktywnością fizyczną. Ze względu na swoją naturę pies musi nieustannie odczuwać jego znaczenie, dlatego wymaga częstych pochwał i odpowiedzialnych zadań.

Historia Belgian Shepherd

Pod koniec XIX wieku hodowla psów Nichols Roz została wyhodowana w belgijskim mieście Gruenendaal, a jej nazwa pochodzi od złoża i stała się przodkiem wszystkich pasterzy belgijskich. Pasterz był pierwotnie używany jako strażnik i pasterz.

Charakter i temperament

Grunendal to najbardziej oddana rasa, charakteryzująca się niesamowitą szybkością, siłą, wytrzymałością i doskonałym zdrowiem.

Kolejną cechą charakteru jest nadmierna energia wywołana instynktem psów pasterskich. W związku z tym ta rasa nie jest odpowiednia dla osób, które były nieobecne przez długi czas w domu, pozostawiając zwierzę nieaktywne. Nudząc się, zwierzę domowe może zacząć samodzielnie bawić się, co z pewnością zakończy się zniszczeniem mienia. Nawiasem mówiąc, nuda jest głównym powodem, dla którego psy pasterskie nie powinny być trzymane w mieszkaniu.

Grunendal ma idealny temperament. To zależy od wielu czynników, takich jak dziedziczność, nauka i socjalizacja.

Pasterz jest nieskończenie przyjazny, co czyni ją świetną przyjaciółką dla dzieci i innych członków rodziny. Ale taka życzliwość nie obejmuje zagrożenia, które powstało dla właściciela lub jego bliskich, co powoduje, że zwierzę staje w obronie bez wahania.

Ponadto belgijski jest "właścicielem" terytorium, które często staje się przyczyną konfliktu z tymi, którzy "choćby trochę" zaatakowali jego własność. Aby uniknąć takich konfliktów, hodowcy psów zalecają rozpoczęcie szkolenia tak szybko, jak to możliwe.

Szkolenie i edukacja Grünändal

Każdego dnia pies potrzebuje co najmniej dwóch godzin energicznej aktywności fizycznej. Jeśli lubisz spacery lub jogging, twój pasterz będzie zadowolony z przebywania w pobliżu.

Szczeniaka tej rasy należy uczyć od wczesnego dzieciństwa do obcych dźwięków, zapachów, różnych terenów. Jest bardzo nieśmiały, choć ciekawy.

Grunendal jest doskonale wyszkolony i dokładnie wykonuje polecenia hosta.

W wieku od 9 tygodni do 4 miesięcy szczeniak potrzebuje ćwiczeń fizycznych i 15-20 minut ćwiczeń umysłowych rano i wieczorem. Konieczne jest rozpoczynanie od prostych zadań, na przykład rzucanie piłki dziecku i poproszenie go, aby przyniósł ją z powrotem.

W wieku 4-6 miesięcy pies potrzebuje co najmniej pół kilometra i 20-30 minut ćwiczeń umysłowych dwa razy dziennie. Począwszy od szóstego miesiąca życia, trening powinien trwać co najmniej 40 minut rano i wieczorem każdego dnia.

Po roku pies musi biegać codziennie przez co najmniej 1,5 kilometra. Należy jednak unikać twardych powierzchni, takich jak asfalt i beton.

Grunendahl jest niesamowicie inteligentny i doskonale nadaje się do edukacji. Aby odnieść sukces w szkoleniu, właściciel musi zdobyć jego zaufanie i szacunek. Gniew, zastraszanie lub siła fizyczna nie mogą być zastosowane do tej rasy.

Z całą siłą i pewnością siebie Gruenendael jest niezwykle wrażliwy, co oznacza, że ​​ostre zachowanie gospodarza może zaszkodzić jego temperamentowi. Najlepszym sposobem komunikowania się z właścicielem psa jest połączenie kolejnych zespołów i nagród za prawidłowe zachowanie.

Konserwacja i pielęgnacja

Grunendal to rasa, która powinna mieszkać w przestronnym domu z bezpłatnym dostępem do ulicy, gdzie z kolei powinna być zbudowana ogrodzona woliera. Pozwoli to uniknąć ucieczki i prześladowania rowerzystów, biegaczy i samochodów.

Grunendal potrzebuje pełnej zbilansowanej diety. Karm go 2 razy dziennie o określonej porze. Najlepszym wyborem jest wysokiej jakości sucha karma. Średnia porcja to 1-1,5 kubka w recepcji. Należy jednak zauważyć, że wielkość porcji zależy od wieku, wielkości, budowy, stopnia aktywności i metabolizmu psa. Dlatego do karmienia każdego osobnika należy podchodzić indywidualnie.

Jeśli karmisz psa naturalnymi produktami, powinieneś dodać do diety dodatkowe witaminy i minerały, a także przestrzegać podstawowych zasad: obecności białka (mięso, jaja, mleko), węglowodanów (owsianka) oraz tłuszczy roślinnych i zwierzęcych.

Grunendahl nie wymaga specjalnej opieki. Zaleca się kąpać tę rasę niezbyt często, używając specjalnego szamponu. Konieczne jest przeczesanie płaszcza psa za pomocą specjalnej szczotki z rzadkimi zębami, aby zapobiec tworzeniu się opadłych grudek. Konieczne jest dokładne dopasowanie do wzrostu wełny: dorośli raz w tygodniu, szczenięta 2 razy w tygodniu.

Ścinanie psa jest surowo zabronione - może ono zepsuć wygląd sierści. Tylko włosy na łapach między opuszkami palców są przycięte.

Leczenie uszu i oczu powinno odbywać się za pomocą wacika zamoczonego w przegotowanej ciepłej wodzie.

Zdrowie i długość życia

Grunendal charakteryzuje się dobrym zdrowiem, ale ma skłonność do dysplazji stawów biodrowych lub łokciowych. Kupując szczeniaka tej rasy, musisz upewnić się, że rodzice nie mieli problemów ze stawami.

Inną poważną chorobą dziedziczną jest epilepsja. W przypadku zauważenia drgawek lub drgawek w ciele - konieczne jest pilne wskazanie zwierzęciu weterynarzowi dokładnych zaleceń dotyczących diagnozy i leczenia.

Gruenendal jest podatny na taką chorobę, jak postępująca atrofia siatkówki, która może doprowadzić do całkowitej ślepoty zwierzęcia.

Rzadką, ale bardzo niebezpieczną chorobą jest niedoczynność tarczycy - nienormalnie niski poziom hormonu wytwarzanego przez tarczycę. Charakteryzuje się niepłodnością, otyłością, hamowaniem umysłowym. Płaszcz psa zaczyna opadać, a skóra staje się sztywna. Niemożliwe jest wyleczenie, ale przy odpowiedniej codziennej terapii zwierzę może żyć pełnią życia.

Podobnie jak mężczyzna, ten pasterz ma predyspozycje do raka. Ponadto gruenendaal podlega różnym reakcjom alergicznym (zarówno na pokarm, jak i niektóre leki). Z powodu niewłaściwego odżywiania psy tej rasy mogą rozwinąć się wzdęcia lub wzdęcia.

Długość życia Grünendal wynosi 10-12 lat.

Ile i gdzie mogę kupić

Koszt grunendalu jest dość wysoki. W naszym kraju są dobre żłobki, w których można kupić szczenięta pierwszej klasy.

Cena szczeniaka: od 1000 $.

Zdjęcia rasy

Jeszcze kilka zdjęć Groenendaals, abyś mógł ocenić, jak słodkie są te psy.

Rasy psów: Belgian Shepherd

Belgian Shepherd Dog (Belgium sherhrd) jest jedną z ras pasterskich psów, do której, zgodnie z klasyfikacją ICF, należą odmiany Grünendal, Malinois, Lackenoy i Tervuren. Na terenie niektórych krajów każda z tych odmian jest uważana za odrębną rasę.

Pochodzenie rasy

Pod koniec dziewiętnastego wieku belgijski weterynarz i profesor Adolf Riyouli usiłował wyhodować pasterską rasę krajową opartą na psach tego samego typu, które mają uszy średniej wielkości i stojące, ale różnią się kolorem sierści i długością sierści. Pomimo zaleceń profesora Riyula, by oprzeć hodowlę na typowych cechach wełny, preferowano kolor:

  • półdługowaty pasterz powinien mieć czarny kolor - gryunendal;
  • Krótkowłosy Owczarek powinien mieć żółtobrązowy lub węglowy kolor - Malinois;
  • długowłosy pasterz powinien mieć popielaty kolor - lakenoy.

Odmiana Groenendael została wyhodowana przez hodowcę psów Rose i otrzymała nazwę na cześć miasta, które stało się jego rodzinnym miastem. Wyhodowana odmiana Tervuren ma również swoją nazwę na cześć osady, w której mieszkał pierwszy hodowca tej rasy. Malinois został nazwany na cześć francuskiego miasteczka Malin, a odmiana Laquinoy zawdzięcza swoją nazwę królewskiemu zamkowi Läken, w pobliżu którego osiedlili się pasterze, hodując rasę z grubej i mocnej wełny.

Opis owczarka belgijskiego

Owczarki belgijskie wszystkich czterech gatunków w chwili obecnej należą do dość dużych ras oficjalnych.

Połącz najpopularniejsze, podstawowe cechy najlepszych psów poszukujących i pasterskich.

Wygląd

Rasa ma umiarkowane linie, charakteryzuje się harmonijną proporcjonalnością, inteligencją i bezpretensjonalnością, doskonale dostosowaną do zawartości w wolierze na świeżym powietrzu.

Wszystkie odmiany belgijskiego pastucha są odporne na różne sezonowe zmiany pogody i niekorzystne warunki pogodowe. Ta rasa ma harmonijny kształt i dumne lądowanie głowy, co stwarza wrażenie bardzo eleganckiej fortecy psa.

Standardy rasy

Zgodnie z klasyfikacją FCI, Belgian Shepherd Dog należy do pierwszej grupy hodowlanej, Shepherd Dog. Pies jest oceniany w naturalnej postawie, a najważniejsze parametry to:

  • format kwadratowy;
  • umiejscowienie skrzyni na wysokości łokcia;
  • wylot na całej długości jest równy lub nieco większy niż długość głowy.

Główne standardy każdego typu Owczarek belgijski obejmują:

  • z czystym plastikiem, proporcjonalną i długą, raczej suchą głową z gładkim i płytkim przejściem od linii czoła do kufy;
  • obszar czaszki jest średniej szerokości, proporcjonalny, z kwadratową częścią czołową, nieznaczoną łukami brwiowymi i umiarkowanym zatrzymaniem;
  • kufa jest średniej długości, z dobrą pełnością pod oczami i stopniowym zwężeniem do okolicy nosa;
  • usta są suche i cienkie, z bardzo wyraźną i charakterystyczną pigmentacją;
  • mocne zęby o białym zabarwieniu, umiejscowione na prawidłowo wykształconych szczękach, z ugryzieniem "kleszcze" lub "nożyce";
  • oczy są średniej wielkości, bez silnego zanurzenia i nadmiernego wysunięcia, o lekko migdałowym kształcie, ciemnobrązowy, z powiekami mającymi czarny pigment;
  • uszy o małych rozmiarach, o wysokim kroju, o wyraźnym trójkątnym kształcie, z zaokrągloną skorupą i twardą chrząstką stojącą;
  • dobrze określone, z niewielkim wydłużeniem, raczej pionowe, z dobrym umięśnieniem i szyją sięgającą do ramion, nie ma zawieszenia, a "wyjście" jest dobrze widoczne;
  • ciało potężne, ale bez obciążenia, kwadratowe, o długości od ramion do pośladków równych w przybliżeniu wysokości zwierzęcia w kłębie;
  • z prostą górną linią i jasnym obwodem ramieniowym odcinek lędźwiowy jest krótki i szeroki, z dość dobrą umięśnieniem;
  • obszar grzbietu jest muskularny i krótki, z dobrze umięśnionym i lekko nachylonym, niezbyt szerokim zadem;
  • powierzchnia klatki piersiowej nie jest szeroka i ma wystarczającą głębokość, charakteryzuje się łukowym złączem w górnej części żeber;
  • ogon, dobrze osadzony na mocnej i rzucającej się w oczy podstawie, średniej długości, nie krótszy niż staw skokowy, swobodnie zwisający w spoczynku i lekko wznoszący się podczas ruchu.

Przednie nogi psa są równoległe, patrząc od przodu, z zaokrąglonymi nogami i ciemnymi, mocnymi pazurami. Kończyny tylne są potężne, ale bez grawitacji, z zaokrąglonymi nogami i wygiętymi palcami.

To jest interesujące! Zgodnie z ustalonymi standardami, rozmiar dorosłego psa wynosi średnio 61-62 cm, a samica 57-58 cm, o masie odpowiednio 25-30 kg i 20-25 kg.

Odmiany

Do chwili obecnej cztery główne gatunki nie są rozróżniane na osobne rasy, ale należą do belgijskiego psa pasterskiego, który różni się znacznie na zewnątrz:

  • Groenendael jest jedną z najbardziej niezwykłych i wszechstronnych odmian używanych jako strażnik i pies policyjny nadający się do pracy w urzędzie celnym. W czasie I wojny światowej odmiany służyły jako ratownik, saper lub człowiek rozbiórki. Osobliwością tej odmiany jest obecność niebiesko-czarnej i miękkiej wełny, która jest dłuższa w szyi i tworzy luksusowy kołnierz. Zgodnie z normami koloryzacja węglowa powinna być nieodłącznie związana z nosem, pazurami, wargami i powiekami. Oczy są ciemnobrązowe;
  • Tervuren to odmiana charakteryzująca się twardymi i krótkimi włosami na głowie, a także długim płaszczem na innych częściach ciała, szczególnie w klatce piersiowej i szyi. Kolor zgodny ze standardami rasy, musi być czerwony z węglem. Jednak w ostatnich latach pojawia się coraz więcej przypadków, które mają płaszcz w odcieniach czerwieni z czarną maską. W tym przypadku mile widziany jest ciepły czerwony kolor, a psy o niewystarczająco jasnym zabarwieniu nie twierdzą, że są oceniane jako "doskonałe";
  • Malinois to popularna odmiana, która może być doskonałym towarzyszem, stróżem i ochroniarzem. Ciało dorosłego psa jest średniej wielkości z wystającymi i dobrze zaznaczonymi mięśniami odciążającymi. Płaszcz gruby i z zauważalną gęstością. Jest czarna i dobrze zdefiniowana maska, która zakrywa usta, powieki i twarz, a główny kolor płaszcza powinien być płowy. Standardy rasy umożliwiły obecność białej piersi;
  • Laekenois - charakteryzuje się czerwoną barwą z pewnym czernieniem, która przejawia się głównie w obszarze kufy i na ogonie. Płaszcz, jakby trochę zaniedbany. Obecność niewielkiej ilości białego koloru w klatce piersiowej, a także na palcach kończyn tylnych. Ten typ owczarka belgijskiego nie jest zbyt popularny wśród krajowych hodowców psów, ale uważa się, że to Laquenois ma najgładszy charakter spośród wszystkich typów "Belgów".

Ważne! Wybierając gatunek na wystawy i hodowlę, należy pamiętać, że przeprowadzanie jakichkolwiek krzyżówek międzygatunkowych jest zabronione, z wyjątkiem sytuacji niemożliwych do pokonania i obecności zgody wydanej przez oficjalną radę rasy.

Owczarek belgijski

Owczarek belgijski, niezależnie od gatunku, ma bardzo bezpośredni i żywy, inteligentny i pytający wygląd. Z charakteru - jest to bardzo aktywny i inteligentny pies o doskonałych właściwościach ochronnych.

Absolutnie wszyscy "Belgowie" mają doskonałą pamięć, która ułatwia przeniesienie nawet długich kursów specjalnego treningu i edukacji. Pies tej rasy musi koniecznie odczuwać "silną rękę" swojego właściciela, ale obecność nadmiernego chamstwa w hodowli jest niedopuszczalna, ponieważ może wywołać rozwój tchórzostwa lub silnej neurastenii u zwierząt domowych.

Owczarka belgijskiego nie można nazwać rasą zbyt przyjazną, ale taka rasa jest w pełni zdolna do kontrolowania swojej agresywności. "Belgijczyk" jest często obojętny wobec obcych, chyba że obcy próbuje zaatakować przestrzeń psa lub właściciela.

Długość życia

Średnia żywotność belgijskiej odmiany wynosi około jedenastu lub dwunastu lat, co jest wystarczająco dobrą porą dla zwierząt rasowych i rasowych. Niemniej jednak właściwa opieka i przestrzeganie warunków przetrzymywania pozwala zwierzęciu żyć i pozostać aktywnym nawet do piętnastu lat.

Content Belgian Shepherd House

Szczenięta owczarka belgijskiego są bardzo ruchliwe, wyróżniają się aktywnością i niezwykłą ciekawością, dlatego pojawienie się takiego zwierzaka w domu musi być wcześniej przygotowane. Najlepszy ze wszystkich, pies takiej rasy czuje się w dość przestronnej ulicznej wolierze, ale nawet w warunkach mieszkalnych to zwierzę nie spowoduje żadnych szczególnych problemów.

Opieka i higiena

Pomimo faktu, że opieka nad "Belgiem" jest niezwykle indywidualna i zależy bezpośrednio nie tylko od specyfiki, ale także od cech konkretnej osoby, istnieje wiele ogólnych zaleceń, które pozwalają na zachowanie zdrowia takiego psa przez wiele lat.

Przede wszystkim właściwa pielęgnacja wymaga regularnej pielęgnacji sierści zwierzęcia, która ma wystarczającą długość i grubość. Regularne czesanie lub czesanie włosów, pozwala na usuwanie martwych włosów i masowanie skóry, co jest szczególnie ważne podczas okresu linienia.

Ważne! Czesanie ras długowłosych odbywa się dwa lub trzy razy w tygodniu za pomocą specjalnych szczotek do masażu. Wiosną i latem nie należy lekceważyć właściwego traktowania włosów zwierząt domowych przed pasożytami zewnętrznymi.

Oprócz sierści należy zwrócić szczególną uwagę na stan uszu, oczu, zębów i pazurów. Uszy i oczy powinny być systematycznie sprawdzane i, jeśli to konieczne, oczyszczane. Zęby są czyszczone specjalnymi pastami do zębów, co zapobiega powstawaniu kamienia nazębnego. Okresowo możesz dać psu specjalne kości do żucia. Pazury są przycinane dość regularnie, za pomocą specjalnych pazurów.

W pełni dba o zdrowie fizyczne i długowieczność belgijskiego Pasterza jest niemożliwe bez zapewnienia takiemu zwierzakowi częstych i bardzo aktywnych spacerów. Zwiedzanie "Belgii" jest wymagane przynajmniej kilka razy dziennie, przydzielając co najmniej kilka godzin na takie wydarzenie. Podczas codziennych spacerów należy bawić się z psem, używając do tego piłki lub innych zabawek.

Jak nakarmić belgijskiego pasterza

Szczególną uwagę należy zwrócić na karmienie szczenięcia owczarka belgijskiego, co pozwoli uzyskać dobrze rozwinięte, silne i zdrowe zwierzę. Białko musi zostać spożyte przez psa w postaci surowej wołowiny, bez kości, żywej i filmu. Mięso jest pocięte na nie za małe kawałki. Konieczne jest również karmienie psiej ryb oceanicznych dorszy, w tym rdzawca, dorsza i plamiaka. Filety rybne są również krojone na małe kawałki. Dania mięsne są korzystnie uzupełniane warzywami, które używają sałaty liściastej, cukinii i marchwi.

Jak pokazuje praktyka, zboża są opcjonalne, to jest opcjonalne jedzenie, ale w razie potrzeby można dać gryczaną belgijską owcę z dodatkiem niewielkiej ilości oleju roślinnego.

Aby usprawnić proces trawienia, należy uzupełnić dietę o potrawy z fermentowanego mleka, w postaci mieszanki opartej na 1% kefiru i 5% twarogu, a także bio-kefiru lub bio jogurtu.

Karmienie Owczarka Belgijskiego może być nie tylko produktem naturalnym, ale także suchą paszą przemysłową. Tak zwane "suszenie" dobiera się zgodnie z wiekiem i stanem fizjologicznym zwierzęcia. Producenci produkują racje przeznaczone do karmienia psów aktywnych i dorosłych, a także suk w ciąży i karmiących.

Wysokiej jakości gotowe racje, z reguły, są całkowicie zbilansowane, więc nie będziesz musiał uzupełniać ich witaminami i minerałami. Ale karmienie psa "naturalka" ma na celu wprowadzenie do codziennej racji specjalnych kompleksów witaminowo-mineralnych.

Choroby i wady rasowe

Najczęściej spotykane wady "Belgów" można przedstawić:

  • agresywny lub tchórzliwy temperament;
  • płat nosowy, usta i powieki z pigmentacją;
  • trochę przekroczenia;
  • jasny odcień oczu;
  • nadmiernie proste ramiona;
  • osłabione, spłaszczone stawy skokowe;
  • bardzo luźne łapy;
  • ogon bardzo wysoki lub zaczepiony;
  • brak podszerstka;
  • szary kolor, zbyt ciepłe lub rozmyte odcienie;
  • nierówna lub zbyt mała maska.

Dyskwalifikujące są wyraźne wady, które można uznać za obecność:

  • wyraźny przodozgryz lub przekąska;
  • wiszące lub sztucznie osadzone uszy;
  • krótki ogon, zadokowany lub amputowany ogon;
  • białe plamki w nieautoryzowanych miejscach;
  • niekontrolowana lub nadmierna agresywność;
  • nadmierna nerwowość i tchórzostwo.

Najczęstsze choroby ras, na które narażeni są przedstawiciele rasy pasterskiej, to:

  • epilepsja lub drgawki;
  • wzdęcia lub skręty jelit;
  • dysplazja stawu łokciowego lub biodrowego;
  • reakcje alergiczne;
  • pojawienie się nadwagi;
  • zaćma.

Jak pokazuje praktyka, przy należytej staranności, jak również przy przestrzeganiu reżimu zapobiegania i szczepień, "Belgowie" mają wystarczającą wytrzymałość i bardzo rzadko zachorują. Jednak szczepienie psów jest obowiązkowe. Przed szczepieniem, około dziesięciu dni, konieczne jest podanie zwierzęcia przeciw robakom.

W półtora miesiąca podaje się szczepionkę PuRPY-novibak, dwa tygodnie po pierwszym szczepieniu, dawcę zaszczepiono lepto-novibac, a po sześciu miesiącach, po zmianie zęba, lekarz jest zaszczepiony lepto-novibak i NOBIVAK-RABI.

Wychowanie i szkolenie

Rozwój cech użytkowych psa jest wynikiem prawidłowego wychowania i regularnego treningu z czworonożnym zwierzakiem. Tervurenas nie są zalecane dla niedoświadczonych psów, ponieważ mają zbyt wyraźną osobowość i ostry, niezwykły umysł.

W warunkach nieudolnych działań taki sprytny zwierzak szybko staje się "przywódcą", co bardzo utrudnia porozumiewanie się z psem i szkolenie go. Jednak wszystkie psy rasy Belgian Shepherd są bardzo dobrze wyszkolone i szybko uczą się wykonywać wszystkie wymagane polecenia.

Trening to oparty na nauce i celowy, metodyczny, a także systematyczny wpływ na psa, który pozwala rozwijać określone, niezbędne umiejętności i umiejętności w swoim zwierzaku.

Aby proces szkolenia Owczarka Belgijskiego zakończył się sukcesem, konieczne jest połączenie sygnałów sterujących z pozytywnym wzmocnieniem, które można uznać za łaskę i domek z psimi przysmakami.

Szczególną uwagę należy zwrócić na ogólny kurs szkolenia, którego różnicą jest obecność surowych wymagań w zakresie zarządzania zwierzętami i wykonywania umiejętności rozwiniętych przez psa.

Właśnie w procesie edukacji wczesnoszkolnej pastuch belgijski rozwija wszystkie umiejętności dyscyplinujące zwierzę i pozwala kontrolować jego zachowanie nie tylko w codziennym użyciu, ale także w specjalnych czynnościach.

To jest interesujące! Należy zauważyć, że "Belgowie" wszystkich odmian mogą z łatwością opanować nie tylko ogólny kurs szkolenia i służby ochrony, ale także bardzo łatwo przejść szkolenie zwinności i wielu innych typów sportowych.

Kup belgijski pasterz

Zdecydowanie nie zaleca się kupowania żadnego rodzaju Owczarek belgijski od hodowcy bez licencji lub "z rękami". Między innymi bardzo trudno jest niezależnie określić charakter rodowodu wszystkich czterech odmian "belgijskiego", dlatego wskazane jest, aby wybrać zwierzaka za pomocą doświadczonego specjalisty psa.

Przejęcie rasy musi zostać porzucone przez leniwych i siedzących ludzi, ponieważ belgijscy pasterze potrzebują regularnych, wystarczających obciążeń fizycznych i psychicznych, a przy braku uwagi i braku niezbędnej aktywności szybko manifestuje się destrukcyjne zachowanie zwierzęcia.

Na co zwrócić uwagę

Wielu pozbawionych skrupułów hodowców często nie poświęca wystarczającej uwagi hodowaniu zwierząt od pierwszych dni życia, a podczas hodowli psów rasowych kieruje się jedynie dobrym rodowodem.

Efektem tej działalności jest wdrożenie niewytrenowanych, dzikich i tchórzliwych szczeniąt, które następnie są bardzo trudne do wychowania lub szkolenia.

Szczenięta powinny zostać odstawione od matki i przyzwyczaić się do nowych warunków życia w wieku około jednego miesiąca. Szczególną uwagę należy zwrócić na warunki nie tylko matki, ale także szczeniąt. Obszar przydzielony musi być suchy, dobrze oświetlony i czysty.

Ważne! Zaleca się poprosić o całkowitą liczbę szczeniąt w wybranym miocie. Im mniejsza ilość, tym silniejsze są same dzieci, które z reguły otrzymują wystarczającą ilość pokarmu od swojej matki.

Należy pamiętać, że zdrowe zwierzę musi być aktywne i energiczne, ma dobry apetyt. Sierść szczeniaka powinna być raczej gruba, z charakterystycznym blaskiem, a oczy i uszy powinny być czyste, bez widocznych patologicznych wydzielin. Między innymi przy wyborze "belgijskiego" należy wziąć pod uwagę fakt, że niestety epilepsja i dysplazja są chorobami wrodzonymi, dlatego nie są one leczone.

Cena psa rasy Belgian Shepherd

Koszt szczeniaka może być bardzo różny. Ceny z reguły zależą bezpośrednio od tego, jak dobrze utytułowani rodzice są wykorzystywani w kryciu, od popularności hodowcy, a także od "klasyki" szczeniaka, jego wieku i wielu innych czynników.

Na terenie naszego kraju, obecnie najbardziej rozpowszechnionymi i popularnymi wśród hodowców są odmiany Groenendaal i Malinois, które można łatwo kupić w szkółkach. Pojedynczy hodowca zajmuje się hodowlą lenozaurów i tervurenów, więc kolejki są ustawione na takie odmiany i trudno je kupić.

Koszt powszechnych odmian jest dość przystępny. Na przykład możesz kupić miesięczny szczeniak gründänd przez reklamę lub "z rękami" za około 15-20 tysięcy rubli. Są też szczenięta z hodowli losowej lub amatorskiej i kosztem 10 tysięcy rubli, ale rodowód i całkowicie zdrowe zwierzę z wyspecjalizowanego przedszkola, nadającego się na wystawy i hodowlę, będzie kosztować potencjalnego nabywcę 35-50 tysięcy rubli lub więcej.

Opinie właścicieli

Owczarek belgijski ze swej natury potrzebuje dużej ilości miejsca na aktywność fizyczną. Przechowując je w środowisku mieszkalnym, konieczne jest zapewnienie takiego zwierzaka długich spacerów, a także dodatkowych ćwiczeń.

To jest interesujące! Belgijskie psy pasterskie charakteryzują się mocnymi i bardzo odpornymi psami, posiadającymi wystarczająco silną odporność i doskonałe zdolności adaptacyjne do różnych warunków pogodowych.

"Belgowie" każdej odmiany urzekają swoją łaską, wrodzoną inteligencją i niezwykłym umysłem. Taki zwierzak będzie doskonałym towarzyszem i lojalnym strażnikiem. Pomimo pozornej "jednolitości" charakteru, każdy typ belgijskiego psa pasterskiego ma swoje indywidualne cechy:

  • Gruenendaal to wrażliwy, bezpretensjonalny, o dociekliwym umyśle, odmiana idealna do wszelkiego rodzaju "pracy z psami", zaczynając od konkurencji i kończąc na różnych akcjach ratowniczych;
  • Tervuren będzie znakomitym strażnikiem, nigdy nie atakującym bez wyraźnego powodu, ale wyraźnie znającym wszystkie swoje obowiązki;
  • Malinois należy do psów z wyraźnymi cechami ochronnymi i ochronnymi, a także jest najbardziej silnym psychicznie, dominującym ze wszystkich "Belgów";
  • Laqueno jest uważane za najbardziej dobroduszne, posłuszne i spokojne ze wszystkich odmian, dlatego najczęściej jest nabywane przez rodziny z dziećmi i osoby w wieku emerytalnym.

Według doświadczonych hodowców psów i profesjonalnych opiekunów psów, zanim zaczniesz uczyć się i trenować "belgijski", należy ustanowić relację zaufania między właścicielem a zwierzęciem domowym, która pozwoli psu poczuć się i przyzwyczaić do władzy.

Przy najmniejszej słabości, Belgijski Pasterz często manifestuje się w umyślnym charakterze, dlatego trzeba bardzo rozsądnie podchodzić do kwestii szkolenia.

Belgian Shepherd Groenendael: inteligentny, elegancki i zawsze czarny

Jednym z podgatunków belgijskiego Owczarka Groenendael jest duży pies o długich czarnych włosach, wyróżniający się życzliwością, zręcznością, żywym umysłem i pomysłowością. Stanie się zarówno oddanym przyjacielem, jak i lojalnym obrońcą swojego pana. W naszej okolicy rasa nie zdobyła jeszcze popularności i popularności w Europie. Ale hodowcy psów powoli zaczynają zwracać uwagę na piękne i inteligentne zwierzę, a zdjęcia czworonożnych przyjaciół coraz częściej pojawiają się na różnych forach.

Dane historyczne dotyczące pochodzenia rasy

Psy pasterskie, wspomniane w 1650 roku, uważane są za przodków belgijskiego psa pasterskiego.

Pochodzenie Owczarka belgijskiego wiąże się z nazwiskiem profesora Adolpha Riyula. Uważa się, że w 1891 roku wyhodował ją, krzyżując psa z innymi rasami o różnej długości i kolorze wełny z pasterzem. Rezultatem są cztery odmiany. Oprócz Groenendael, istnieją jeszcze trzy typy psów pasterskich z Belgii: Malinois, Lachenois i Tervuren. Ich imiona pochodzą od nazw miast, w których brali udział w ich hodowli. Jeśli spojrzysz na zdjęcia tych psów, różnice będą natychmiast zauważalne. Mają różną długość sierści i jej kolor. Międzynarodowe Stowarzyszenie Cynologiczne klasyfikuje wszystkie te odmiany jako jedną rasę, ale w niektórych stanach dzieli się na osobne rasy.

Według innych danych, rasa o nazwie Groenendael pojawiła się w XIX wieku. Nazwę nadała jej mieszkaniec małego belgijskiego miasta, właściciela tytułowej kawiarni. W miocie swojego pupila znalazł szczenię o wyjątkowo czarnym kolorze, nazwał go Picard. Później Picard miał potomków, jeden z nich, przodek rasy, otrzymał przydomek Grunendal.

Psy te były używane nie tylko jako pasterze, ale także jako ratownicy, policja i policyjne psy poszukiwawcze, psy przewodników i strażnicy. Mieli wrażliwy i żywy umysł, pomysłowość i zręczność, co pozwalało im na łatwe wykonywanie przydzielonych zadań.

Wygląd

Cechy i różnice od innych Grundal Belgian Shepherd przyciągają wzrok, nawet na zdjęciu. Zwierzę średniej wielkości, eleganckie, proporcjonalne, silne, z rozwiniętymi mięśniami. Szybko dostosowuje się do warunków klimatycznych, dobrze tolerując złą pogodę. Głowa ma umiarkowaną długość, kufa jest średnia, zwężająca się ku nosowi. Oczy mają ciemnobrązowy kolor. Patrz ostrożnie, inteligentnie. Uszy ustawione wysoko, proste. Kończyny potężne, z rozwiniętymi mięśniami. Płaszcz jest długi, kolor jest wyłącznie czarny.

Wiszące uszy, zadokowany lub krótki ogon, inny kolor to odchylenie od standardowej i dyskwalifikującej wady.

Wysokość do 66 cm, waga do 35 kg. Długość życia: do 15 lat.

Grunendal bierze udział w wystawach, zdjęciach i filmach, które można oglądać w Internecie.

Owczarek belgijski

Gruenendaal wyróżnia się aktywnością i mobilnością, a także oddaniem i lojalnością. Ma dobre poczucie humoru, często właściciele nawet nagrywają wideo, jak ich pies gra i dobrze się bawi. Z właścicielem zwierzęcia silna więź.

Rasy można łatwo trenować, obciążenie psychiczne jest jednakowe, podobnie jak fizyczne, ponieważ jest po prostu konieczne. Zabawa z talerzem, piłką, kijem, tropieniem i bieganiem - to niewątpliwie spodoba się zwierzęciu. Filmy szkoleniowe dla psów można znaleźć w Internecie.

Pies potrzebuje ładunku, inaczej zacznie wyrzucać energię, niszcząc swój dom lub mieszkanie.

Zwierzę uwielbia spędzać czas ze znajomymi, z rodziną, ale traktuje obcych z ostrożnością i ostrożnością. Kocha dzieci, bawi się nimi i dba o najmłodszych.

Warunki przetrzymywania i opieki

Grunendal może mieszkać zarówno w mieszkaniu, jak i prywatnym domu. Głównym warunkiem jego zawartości jest to, że powinien mieć przestrzeń i zdolność do gry i wyrzucania swojej energii. Właściciel będzie musiał zainwestować czas i energię w psa, komunikować się z nią i trenować. W zamian za to zwierzę da mu swoją szczerą miłość i oddanie.

Jeśli zwierzę mieszka w mieszkaniu, powinno ono chodzić często i przez długi czas. Trening musi się rozpocząć w wieku szczeniąt. Jak wyszkolić psa, możesz obejrzeć film. Od 2 miesięcy zwierzę musi być zażywane przez 20 minut dziennie za pomocą ćwiczeń umysłowych i fizycznych. W wieku sześciu miesięcy pies potrzebuje już dłuższych godzin chodzenia i co najmniej półgodzinnych zajęć dwa razy dziennie. Przez pół roku z psem musisz chodzić i robić 40 minut rano i wieczorem. Od wieku rocznego zwierzę musi przebywać dystans 1,5 km dziennie.

Rasa ta jest doskonale przystosowana do życia na ulicy. Ze względu na długie włosy i podszerstek, dobrze dopasowuje się do złych warunków klimatycznych, takich jak wiatr, deszcz czy mróz.

Pies nie dostrzega innych małych zwierząt domowych, biorąc je na ofiary, które należy ścigać. Może też być agresywna i spieszyć się z innymi psami.

Owczarek ma długi płaszcz i rzuca ciężko. Dlatego troska o nią będzie musiała poświęcić dużo czasu. Jeśli czeszesz go co najmniej kilka razy w tygodniu, to uratuje twój dom przed ogromną ilością luźnej wełny. Należy używać grzebienia z rzadkimi zębami. Niezbędne jest rzadkie kąpanie zwierzęcia. Nie możesz tego wyciąć. Możesz przyciąć włosy tylko między palcami.

Funkcje szkolenia

Ogólnie rzecz biorąc, rasa jest łatwa do nauczenia. Najważniejsze jest znalezienie podejścia do zwierzęcia. Gruenendaal doceni szacunek, może być surowy, ale sprawiedliwy. Psy te nie mogą być zastraszane, nie należy wykazywać agresji ani gniewu - nie osiągniesz tego samego, wykonując polecenia od nich.

W Internecie można znaleźć filmy z charakterystyką szkoleń i główne punkty, które zależą przede wszystkim od celów zakładania psa. Grunendal może zostać przeszkolony do agresywnego bezpieczeństwa za pomocą ataku na nieznajomych, a ty możesz nauczyć się po prostu strzec obszaru i dać głos, gdy osoby postronne zostaną wykryte.

Dieta

Aby zwierzę było zdrowe, musi dobrze i dobrze jeść. Świeże i wysokiej jakości produkty, suplementy diety w formie kompleksów witaminowych lub zmineralizowanych - to klucz do zdrowia i długowieczności Twojego pupila. Uważa się, że lepiej jest wybrać suchy pokarm do karmienia psa. Jego cena może być wysoka, ale najważniejsze jest to, że pasza powinna być wysokiej jakości.

Dorosły pies powinien być karmiony dwa razy dziennie, porcje powinny zależeć od jego wielkości, wieku i aktywności. Podczas karmienia produktami pochodzenia naturalnego należy pamiętać, że dieta psa powinna zawierać białka, węglowodany i tłuszcze pochodzenia roślinnego i zwierzęcego. Substancje te są nasycone mięsem, jajkami, zbożami, produktami mlecznymi.

Choroby "rodowodowe"

Pies ma dobre zdrowie. Ale, jak wszystkie duże psy, rasa jest podatna na dysplazję stawów biodrowych lub łokciowych. Dostając szczeniaka, musisz upewnić się, że jego rodzice nie cierpią z powodu tej choroby. Gruenendali są również podatne na epilepsję. Tak więc, zauważając drgawki u zwierząt, należy je zabrać do weterynarza w celu postawienia diagnozy. Wśród chorób psów tej rasy jest dość: uwaga: niedoczynność tarczycy (problem z hormonami), zanik siatkówki, alergie, rak. Niewłaściwe karmienie może powodować problemy z jelitami lub żołądkiem.

Kupowanie szczeniaka

Cena szczeniaka z owczarka belgijskiego jest dość wysoka. Rasowe zwierzę będzie kosztować właściciela do tysiąca dolarów. Możesz kupić psa z dokumentami i rodowodem w specjalnej hodowli. Jego adres można znaleźć w Internecie, a jednocześnie zobaczyć zdjęcia psów. Przez reklamy można znaleźć szczenięta, których cena jest znacznie niższa. Najprawdopodobniej te psy nie będą miały rodowodu i mogą być wątpliwości co do ich czystej krwi. Ale jeśli zaczniesz zwierzaka nie do hodowli, nie powinno to odgrywać specjalnej roli.

Bez względu na cenę, pies zwróci pieniądze wydane na nią z miłością, oddaniem i troską. Belgijski Pasterz Groenendael stanie się prawdziwym przyjacielem, towarzyszem i obrońcą.

Grunendal to rasa charakteryzująca się niesamowitym umysłem. Jest łatwo wyszkolona, ​​a przy właściwym wychowaniu psa jej właściciel nie będzie miał z nią żadnych problemów. Będzie świetnym przyjacielem i ulubieńcem, ozdobi zdjęcie na albumie rodzinnym i zawsze będzie gotowa, by stanąć w obronie swoich rodaków.

Belgian Shepherd Groenendael - Rasa psów hodowlanych

Belgian Shepherd można nazwać wyjątkowym: od wyglądu po wyjątkowe zdolności umysłowe i fizyczne. Głównym kryterium wyboru jest inteligencja.

Opis standardowy i rasowy

Wysokość w kłębie: mężczyźni 61-66 cm, kobiety - 55-60 cm;

Waga: mężczyźni 30-37 kg, kobiety - 25-30 kg.

Kolor: długa, gruba, czarna wełna.

Dodatkowe cechy: energia, mobilność, poświęcenie, wysoka inteligencja. Wyprowadzone dla stałej aktywności fizycznej, co oznacza, że ​​są niezbędną aktywnością fizyczną. Ze względu na swoją naturę pies musi nieustannie odczuwać jego znaczenie, dlatego wymaga częstych pochwał i odpowiedzialnych zadań.

Historia Belgian Shepherd

Pod koniec XIX wieku hodowla psów Nichols Roz została wyhodowana w belgijskim mieście Gruenendaal, a jej nazwa pochodzi od złoża i stała się przodkiem wszystkich pasterzy belgijskich. Pasterz był pierwotnie używany jako strażnik i pasterz.

Charakter i temperament

Grunendal to najbardziej oddana rasa, charakteryzująca się niesamowitą szybkością, siłą, wytrzymałością i doskonałym zdrowiem.

Kolejną cechą charakteru jest nadmierna energia wywołana instynktem psów pasterskich. W związku z tym ta rasa nie jest odpowiednia dla osób, które były nieobecne przez długi czas w domu, pozostawiając zwierzę nieaktywne. Nudząc się, zwierzę domowe może zacząć samodzielnie bawić się, co z pewnością zakończy się zniszczeniem mienia. Nawiasem mówiąc, nuda jest głównym powodem, dla którego psy pasterskie nie powinny być trzymane w mieszkaniu.

Grunendal ma idealny temperament. To zależy od wielu czynników, takich jak dziedziczność, nauka i socjalizacja.

Pasterz jest nieskończenie przyjazny, co czyni ją świetną przyjaciółką dla dzieci i innych członków rodziny. Ale taka życzliwość nie obejmuje zagrożenia, które powstało dla właściciela lub jego bliskich, co powoduje, że zwierzę staje w obronie bez wahania.

Ponadto belgijski jest "właścicielem" terytorium, które często staje się przyczyną konfliktu z tymi, którzy "choćby trochę" zaatakowali jego własność. Aby uniknąć takich konfliktów, hodowcy psów zalecają rozpoczęcie szkolenia tak szybko, jak to możliwe.

Szkolenie i edukacja Grünändal

Każdego dnia pies potrzebuje co najmniej dwóch godzin energicznej aktywności fizycznej. Jeśli lubisz spacery lub jogging, twój pasterz będzie zadowolony z przebywania w pobliżu.

Szczeniaka tej rasy należy uczyć od wczesnego dzieciństwa do obcych dźwięków, zapachów, różnych terenów. Jest bardzo nieśmiały, choć ciekawy.

Grunendal jest doskonale wyszkolony i dokładnie wykonuje polecenia hosta.

W wieku od 9 tygodni do 4 miesięcy szczeniak potrzebuje ćwiczeń fizycznych i 15-20 minut ćwiczeń umysłowych rano i wieczorem. Konieczne jest rozpoczynanie od prostych zadań, na przykład rzucanie piłki dziecku i poproszenie go, aby przyniósł ją z powrotem.

W wieku 4-6 miesięcy pies potrzebuje co najmniej pół kilometra i 20-30 minut ćwiczeń umysłowych dwa razy dziennie. Począwszy od szóstego miesiąca życia, trening powinien trwać co najmniej 40 minut rano i wieczorem każdego dnia.

Po roku pies musi biegać codziennie przez co najmniej 1,5 kilometra. Należy jednak unikać twardych powierzchni, takich jak asfalt i beton.

Grunendahl jest niesamowicie inteligentny i doskonale nadaje się do edukacji. Aby odnieść sukces w szkoleniu, właściciel musi zdobyć jego zaufanie i szacunek. Gniew, zastraszanie lub siła fizyczna nie mogą być zastosowane do tej rasy.

Z całą siłą i pewnością siebie Gruenendael jest niezwykle wrażliwy, co oznacza, że ​​ostre zachowanie gospodarza może zaszkodzić jego temperamentowi. Najlepszym sposobem komunikowania się z właścicielem psa jest połączenie kolejnych zespołów i nagród za prawidłowe zachowanie.

Konserwacja i pielęgnacja

Grunendal to rasa, która powinna mieszkać w przestronnym domu z bezpłatnym dostępem do ulicy, gdzie z kolei powinna być zbudowana ogrodzona woliera. Pozwoli to uniknąć ucieczki i prześladowania rowerzystów, biegaczy i samochodów.

Grunendal potrzebuje pełnej zbilansowanej diety. Karm go 2 razy dziennie o określonej porze. Najlepszym wyborem jest wysokiej jakości sucha karma. Średnia porcja to 1-1,5 kubka w recepcji. Należy jednak zauważyć, że wielkość porcji zależy od wieku, wielkości, budowy, stopnia aktywności i metabolizmu psa. Dlatego do karmienia każdego osobnika należy podchodzić indywidualnie.

Jeśli karmisz psa naturalnymi produktami, powinieneś dodać do diety dodatkowe witaminy i minerały, a także przestrzegać podstawowych zasad: obecności białka (mięso, jaja, mleko), węglowodanów (owsianka) oraz tłuszczy roślinnych i zwierzęcych.

Grunendahl nie wymaga specjalnej opieki. Zaleca się kąpać tę rasę niezbyt często, używając specjalnego szamponu. Konieczne jest przeczesanie płaszcza psa za pomocą specjalnej szczotki z rzadkimi zębami, aby zapobiec tworzeniu się opadłych grudek. Konieczne jest dokładne dopasowanie do wzrostu wełny: dorośli raz w tygodniu, szczenięta 2 razy w tygodniu.

Ścinanie psa jest surowo zabronione - może ono zepsuć wygląd sierści. Tylko włosy na łapach między opuszkami palców są przycięte.

Leczenie uszu i oczu powinno odbywać się za pomocą wacika zamoczonego w przegotowanej ciepłej wodzie.

Zdrowie i długość życia

Grunendal charakteryzuje się dobrym zdrowiem, ale ma skłonność do dysplazji stawów biodrowych lub łokciowych. Kupując szczeniaka tej rasy, musisz upewnić się, że rodzice nie mieli problemów ze stawami.

Inną poważną chorobą dziedziczną jest epilepsja. W przypadku zauważenia drgawek lub drgawek w ciele - konieczne jest pilne wskazanie zwierzęciu weterynarzowi dokładnych zaleceń dotyczących diagnozy i leczenia.

Gruenendal jest podatny na taką chorobę, jak postępująca atrofia siatkówki, która może doprowadzić do całkowitej ślepoty zwierzęcia.

Rzadką, ale bardzo niebezpieczną chorobą jest niedoczynność tarczycy - nienormalnie niski poziom hormonu wytwarzanego przez tarczycę. Charakteryzuje się niepłodnością, otyłością, hamowaniem umysłowym. Płaszcz psa zaczyna opadać, a skóra staje się sztywna. Niemożliwe jest wyleczenie, ale przy odpowiedniej codziennej terapii zwierzę może żyć pełnią życia.

Podobnie jak mężczyzna, ten pasterz ma predyspozycje do raka. Ponadto gruenendaal podlega różnym reakcjom alergicznym (zarówno na pokarm, jak i niektóre leki). Z powodu niewłaściwego odżywiania psy tej rasy mogą rozwinąć się wzdęcia lub wzdęcia.

Długość życia Grünendal wynosi 10-12 lat.

Ile i gdzie mogę kupić

Koszt grunendalu jest dość wysoki. W naszym kraju są dobre żłobki, w których można kupić szczenięta pierwszej klasy.

Cena szczeniaka: od 1000 $.

Zdjęcia rasy

Jeszcze kilka zdjęć Groenendaals, abyś mógł ocenić, jak słodkie są te psy.

Owczarek belgijski

Belgian Shepherd Dog to pies rasy. Należą do ras pasterzy. Do belgijskich owczarków zaliczają się Groenendael, Lachenois, Malinois i Tervuren. Zgodnie z klasyfikacją ICF, wszystkie te psy są uważane za psy tej samej rasy. W niektórych krajach każda z tych ras jest przydzielana osobno.

Treść

Jak już wspomniano, istnieją 4 odmiany Owczarka Belgijskiego:

  • Gruenendal (długowłosa czarna)
  • Laqueno (szorstkowłosy)
  • Malinois (krótkowłosy)
  • Tervuren (długowłosy, inny niż czarny)

Wszystkie różnią się jedynie teksturą i długością wełny oraz kolorem.

W USA, pod nazwą Belgian Shepherd, znany jest tylko Groenendael; Malinois i Tervuren są zarejestrowane jako odrębne rasy - "Belgian Malinois" i "Belgian Tervuren", a laquenois, najrzadsza z czterech odmian, nie jest w ogóle rozpoznawana.

W 1891 r. Belgijski weterynarz, profesor Adolph Ryill, próbował wyhodować rasę pasterską. Wziął średnie psy tego samego typu ze stojącymi uszami, ale różniły się kolorem i sierścią - krótkowłosy, średniozłowaty i długowłosy. Chociaż profesor Riyul zalecał hodowlę według rodzaju wełny, nadal preferowano kolor.

Później, w 1907 roku, ustalono następujący standard: psy o długich włosach powinny mieć kolor czarny (grünendal), owce krótkowłose powinny być żółto-brązowe lub węgiel (malinois), a długowłose powinny być popielate (lakenoy).

Gruenendaal został wyhodowany przez hodowcę psów Nicholasa Rose'a, który mieszkał w mieście Grünendahl.

Malinois jest również nazywane po małym mieście Mechelen lub Malin, po francusku.

Lakenua otrzymała nazwę od królewskiego zamku w Laeken, w pobliżu którego żyli pasterze, hodując psy grubym i twardym futrem. To najmniejsza odmiana "Belgów".

Tervuren ma również swoją nazwę od miasta, w którym mieszkał ich pierwszy hodowca.

Widok ogólny

Pies o umiarkowanych liniach, harmonijnie proporcjonalny, inteligentny, bezpretensjonalny, przystosowany do przebywania na świeżym powietrzu, odporny na sezonowe zmiany pogody i różne zjawiska atmosferyczne charakterystyczne dla belgijskiego klimatu. Dzięki harmonijnym kształtom, dumnemu lądowaniu na głowie, Belgijski Pasterz powinien sprawiać wrażenie eleganckiej fortecy, która stała się własnością selekcji tej pracującej rasy psów.

Głowa

Głowa dobrego modelowania, długa, ale niezbyt sucha. Długość czaszki i kufy jest prawie taka sama, kufa jest nieco dłuższa niż czaszka, co nadaje głowie pełny kształt. Nos czarny, nozdrza dobrze otwarte. Kufa średniej długości, stopniowo zwężająca się ku nosowi. Tył nosa jest prosty, gdy oglądany z profilu jest równoległy do ​​wyobrażonej linii kontynuacji czoła. Usta są dobrze otwarte.

Wargi cienkie, gęste, silnie zabarwione, bez różowych obszarów błony śluzowej. Policzki suche, prawie płaskie, z dobrymi mięśniami. Szczęki są wyposażone w mocne i białe zęby, odpowiednio ustawione, mocno osadzone w dobrze rozwiniętych szczękach. Zgryz nożycowy, to znaczy siekacze górnej szczęki lekko przykrywają siekacze żuchwy, jednocześnie dotykając się. Przejście od czoła do twarzy (stop) jest umiarkowane, ale zauważalne. Brwi nie wystają, kufa pod oczami jest dobrze wypełniona.

Oczy

Oczy średniej wielkości, nie wystające i bez zagłębienia, zbliżone do kształtu w kształcie migdałów, koloru brązowego, najlepiej bardziej nasycone, powieki czarne. Spójrz prosto, żywy, inteligentny i dociekliwy.

Uszy mają kształt prawie trójkątny, prosty i stały; ustawione wysoko w stosunku do wielkości, przedsionki są dobrze zaokrąglone u podstawy.

Szyja jest dobrze wykształcona, lekko wydłużona, dobrze umięśniona, bez podgardla, stopniowo rozszerzając się w kierunku ramion.

Kończyny przednie

Były to kończyny o mocnych kościach, suche i stylowe mięśnie. Łopatki są długie i ustawione ukośnie, ciasno, tworzą kąt dostawowy z kością ramienną dla swobodnego ruchu łokci. Łokcie powinny poruszać się ściśle równolegle do osi podłużnej ciała. Przedramiona są długie i dobrze umięśnione. Śródręcza mocne i krótkie, czyste, bez śladów krzywicy. Łapy są prawie zaokrąglone; palce zakrzywione i mocno ściśnięte; poduszki są grube i elastyczne, pazury są ciemne i trwałe.

Tułów

Tors jest potężny, ale nie ciężki. U mężczyzn długość ciała od ramienia do tylnej części biodra jest w przybliżeniu równa wysokości w kłębie. U suk, długość ciała może być nieco większa niż wysokość w kłębie. Klatka piersiowa jest umiarkowanie szeroka, ale raczej głęboka i obszerna, jak u wszystkich zwierząt o wysokiej wytrzymałości. Żebra są zakrzywione u góry. Kłąb wyrażony. Linia górna (z tyłu i podbródek) prosta, szeroka, z silnymi mięśniami. Brzuch jest umiarkowanie rozwinięty, ani objętościowy, ani podciągnięty jak chart, kontynuuje harmonijnie zakrzywioną linię dolnej części klatki piersiowej. Zad jest lekko pochyły, raczej szeroki.

Kończyny tylne

Kończyny tylne są potężne, bez obciążenia, poruszają się w tej samej płaszczyźnie, co przednie kończyny. Dostarczone prostopadle do ziemi. Biodra szerokie i muskularne. Makloki znajduje się w przybliżeniu na tej samej linii pionu ze stawem kolanowym. Nogi są długie, szerokie, muskularne, raczej zakrzywione w kierunku stawu skokowego, ale nie nadmiernie. Stawy skokowe są silne i krótkie. Pazury szczątkowe są niepożądane.

Łapy mają prawie owalny kształt, palce są zgięte i mocno ściśnięte, podkładki są grube i elastyczne, pazury są ciemne i grube.

Ogon

Ogon jest dobrze osadzony, mocny u podstawy, średniej długości. W spokojnym stanie pies utrzymuje go opuszczony, a koniec lekko podciągnięty na wysokości stawu skokowego; w ruchu ogon wznosi się w zakrzywionej krzywej, ale jednocześnie nie powinien być skrzywiony ani zgięty w bok. U samców ogon jest nieco szerszy i dłuższy niż u suk.

Kolor

Tervuren

Kolor czerwono-czerwony z "węglem" (czarny), im bardziej naturalny kolor, tym lepiej. Czerwony kolor powinien być ciepły, ani lekki, ani rozmazany. Wszystkie psy o niewystarczająco jasnym kolorze nie mogą zakwalifikować się do oceny "doskonała", w szczególności do otrzymania tytułu CAC, CACIB lub CACIB, CACIB.

Malinois

Kolor jednolity czerwony z "węglem" i czarną maską.

Grunendal

Jednolity, czysty czarny kolor. Dopuszcza się biały "krawat" i trochę białej wełny na palcach tylnych nóg.

Laquinoy

Rude z śladami czernienia, głównie na pysku i na ogonie. Dopuszcza się nieco bieli na klatce piersiowej i na palcach nóg tylnych.

Wełna

Długość płaszcza i jego struktura jest inna u Pasterza Belgijskiego, różnice te stanowiły podstawę do oddzielenia rasy od odmian. We wszystkich wariantach powłoka powinna być gruba, gęsta, dobrze zbudowana, z jedwabistym podszerstkiem, aby zapewnić doskonałą ochronę przed niekorzystnymi warunkami pogodowymi.

Skóra jest elastyczna, ale przylega do ciała. Błony śluzowe są silnie zabarwione.

Żądana średnia wysokość dla samców wynosi 62 cm w kłębie, suki - 58 cm, a wzrost jest mniejszy niż średnia o 2 cm i więcej niż średnia - o 4 cm.

Allure

W ruchu pies jest aktywny, przechwytuje dużą przestrzeń, nie jest ograniczony. Dzięki swojemu pobudliwemu temperamentowi, Belgian Shepherd woli poruszać się w kółko, niż podążać ściśle prostym kierunkiem.

Wady

  • agresywny lub tchórzliwy charakter;
  • nos nosowy, usta, powieki, ze śladami pigmentacji;
  • trochę przekroczenia;
  • jasne oczy;
  • zbyt proste ramiona;
  • słabe, wyprostowane staw skokowy;
  • luźne łapy;
  • zbyt wysoki podniesiony ogon w postaci haka odchylającego się od linii środkowej ciała;
  • brak podszerstka;
  • szary kolor, odcienie nie są ciepłe lub niewyraźne;
  • nierówna maska.

Usterki dyskwalifikujące

  • wyraźny przegryz lub przesuszenie.
  • brak niektórych przedtrzonowców: nieobecność jednego małego przedtrzonowca (PMI) znajdującego się bezpośrednio za psem jest dopuszczalna bez zmniejszenia wartości szacunkowej; brak dwóch PMI lub jednego z kolejnych zębów przedtrzonowych pozwala uzyskać niższy wynik dla psa; brak trzech przedtrzonowców dyskwalifikuje psa;
  • opadające lub sztucznie osadzone uszy;
  • krótki ogon od urodzenia lub zadokowany ogon lub amputowane;
  • białe plamy inne niż na klatce piersiowej lub palcach;
  • brak maski w Tervuren lub Malinois;
  • niekontrolowany lub nadmiernie agresywny lub nadmiernie nerwowy i tchórzliwy: podczas badania pies musi zachowywać się spokojnie i pewnie;
  • brak jednego lub dwóch jąder u samców.

Odmiany

Grunendal i Tervuren

Wełna

Sierść jest krótka na głowie, z tyłu uszu i na dolnej części kończyn, z wyjątkiem tylnych kończyn przednich, które mrugają od łokcia do stóp. Na innych częściach ciała włosy są długie i bliskie, dłuższe i obfitsze wokół szyi i poniżej klatki piersiowej, gdzie tworzą obrożę w kształcie żabotu. Przedsionki wewnątrz są chronione grubymi włosami, u nasady włosów są uniesione i obramowują głowę. Biodra są pokryte bardzo długimi i gęstymi włosami, tworzącymi "spodnie". Ogon zdobią długie i gęste włosy w formie sułtana.

Kolor

Grunenndal ma jednolitą czerń. Tervuren - czerwony z "węglem". Rude włosy powinny być ciepłe, nie wyjaśnione i nie rozmyte. Maska pokrywa dokładnie 8% powierzchni całkowitej okrywy skórnej Maska pokrywa dwoje uszu, górne powieki, górne i dolne wargi, które powinny być czarne.

Wady
  • jedwabista wełna, falista lub kręcona, niewystarczająco długa;
  • dla grunnendal - czerwonawa tablica na wełnie, szare "spodnie";
  • dla Tervurena jest to niepożądane - szare, cieniutkie raczej ciepłe lub rozmyte, brak czerni "węgla" lub nierówne rozmieszczenie czerni na ciele, słabo zaznaczona lub nierówna maska, nadmierne zaczerwienienie na ciele;
  • krótkie włosy - bardzo krótkie na głowie, z tyłu uszu i na dolnej części kończyn. Krótko po reszcie ciała. Bardziej obfity na ogonie i wokół szyi, gdzie tworzy kołnierz, zaczynając od podstawy uszu i dalej do gardła.

Malinois

Kolor

Czerwony z "węglem" i czarną maską. Czarna maska ​​zajmuje te same 8% powierzchni skóry co Tervuren. W przypadku odmiany krótkowłosej nie można rozpoznać żadnego innego koloru oprócz czerwonego z "węglem".

Wady
  • półdługa wełna na obszarach, gdzie powinna być krótka, włączenie twardej wełny na obszarach o krótkich włosach, falującej wełnie;
  • całkowity brak "węgla", lub odwrotnie, jego obecność w postaci plam;
  • niewystarczająco wyrażona maska ​​lub nierówna maska;
  • nadmiar "węgla" na kadłubie jest niepożądany.

Laquinoy

Wełna

Sierść jest szorstka i sucha na czerwono ze śladami "węgla", głównie na pysku i na ogonie, który wygląda na zaniedbany. Długość włosów jest w przybliżeniu taka sama w różnych częściach ciała, około 6 cm. Włosy wokół oczu i na pysku nie są tak rozwinięte, że głowa przypomina głowę buriaka lub wrzośca. W tym samym czasie obecność podszewki na twarzy jest obowiązkowa. Ogon nie powinien być w formie sułtana.

Wady
  • płaszcz zbyt długi, miękki, kędzierzawy, falisty lub krótki;
  • włączenie miękkiej wełny w postaci pęczków w twardej wełnie;
  • zbyt długie włosy wokół oczu lub pod głową;
  • kudłaty ogon.

Z natury przedstawiciele tej rasy są obdarzeni inteligencją i dobrą pamięcią. Są posłuszni, odważni, inteligentni i bardzo inteligentni.

Belgijscy pasterze są dobrze wyszkoleni, w rękach doświadczonego trenera pies szybko uczy się robić wszystko, czego od niej wymaga. Wręcz przeciwnie, surowe leczenie nie przyniesie korzyści zarówno właścicielowi, jak i psu, a z czasem może przekształcić niespokojnego szczeniaka w neurastenię.

Czytaj Więcej O Psach

Imiona dla chłopców chihuahua

Choroby Wielu właścicieli szczeniaków poświęca dużo czasu na myślenie o nazwie swojego nowego lub planowanego zwierzaka. Imiona naszych psów mówią o tym, jak na nie patrzymy, o naszych związkach.

Dlaczego suchy nos psa: powoduje, co robić, jak leczyć

Choroby Opinia jest w błędzie, że jeśli pies ma ciepły i suchy nos, to musi to być oznaką choroby. Pamiętaj, aby zwracać uwagę na towarzyszące znaki, ponieważ tylko gorący nos może być w całkowicie zdrowym zwierzęciu.

Co ma sen - analiza snów

Choroby TreśćWedług książki ze snami szczeniak symbolizuje przyjaźń. Aby uzyskać szczegółową interpretację snu o szczeniaku, rozważ szczegóły snu. Ważne informacje: typ i kolor szczeniaka jest mały, biały, czarny, martwy; Zachowanie szczeniaka we śnie - gra, szczeka, gryzie, pije.<