Szczepienia

Rasy psów: Belgian Shepherd

Belgian Shepherd Dog (Belgium sherhrd) jest jedną z ras pasterskich psów, do której, zgodnie z klasyfikacją ICF, należą odmiany Grünendal, Malinois, Lackenoy i Tervuren. Na terenie niektórych krajów każda z tych odmian jest uważana za odrębną rasę.

Pochodzenie rasy

Pod koniec dziewiętnastego wieku belgijski weterynarz i profesor Adolf Riyouli usiłował wyhodować pasterską rasę krajową opartą na psach tego samego typu, które mają uszy średniej wielkości i stojące, ale różnią się kolorem sierści i długością sierści. Pomimo zaleceń profesora Riyula, by oprzeć hodowlę na typowych cechach wełny, preferowano kolor:

  • półdługowaty pasterz powinien mieć czarny kolor - gryunendal;
  • Krótkowłosy Owczarek powinien mieć żółtobrązowy lub węglowy kolor - Malinois;
  • długowłosy pasterz powinien mieć popielaty kolor - lakenoy.

Odmiana Groenendael została wyhodowana przez hodowcę psów Rose i otrzymała nazwę na cześć miasta, które stało się jego rodzinnym miastem. Wyhodowana odmiana Tervuren ma również swoją nazwę na cześć osady, w której mieszkał pierwszy hodowca tej rasy. Malinois został nazwany na cześć francuskiego miasteczka Malin, a odmiana Laquinoy zawdzięcza swoją nazwę królewskiemu zamkowi Läken, w pobliżu którego osiedlili się pasterze, hodując rasę z grubej i mocnej wełny.

Opis owczarka belgijskiego

Owczarki belgijskie wszystkich czterech gatunków w chwili obecnej należą do dość dużych ras oficjalnych.

Połącz najpopularniejsze, podstawowe cechy najlepszych psów poszukujących i pasterskich.

Wygląd

Rasa ma umiarkowane linie, charakteryzuje się harmonijną proporcjonalnością, inteligencją i bezpretensjonalnością, doskonale dostosowaną do zawartości w wolierze na świeżym powietrzu.

Wszystkie odmiany belgijskiego pastucha są odporne na różne sezonowe zmiany pogody i niekorzystne warunki pogodowe. Ta rasa ma harmonijny kształt i dumne lądowanie głowy, co stwarza wrażenie bardzo eleganckiej fortecy psa.

Standardy rasy

Zgodnie z klasyfikacją FCI, Belgian Shepherd Dog należy do pierwszej grupy hodowlanej, Shepherd Dog. Pies jest oceniany w naturalnej postawie, a najważniejsze parametry to:

  • format kwadratowy;
  • umiejscowienie skrzyni na wysokości łokcia;
  • wylot na całej długości jest równy lub nieco większy niż długość głowy.

Główne standardy każdego typu Owczarek belgijski obejmują:

  • z czystym plastikiem, proporcjonalną i długą, raczej suchą głową z gładkim i płytkim przejściem od linii czoła do kufy;
  • obszar czaszki jest średniej szerokości, proporcjonalny, z kwadratową częścią czołową, nieznaczoną łukami brwiowymi i umiarkowanym zatrzymaniem;
  • kufa jest średniej długości, z dobrą pełnością pod oczami i stopniowym zwężeniem do okolicy nosa;
  • usta są suche i cienkie, z bardzo wyraźną i charakterystyczną pigmentacją;
  • mocne zęby o białym zabarwieniu, umiejscowione na prawidłowo wykształconych szczękach, z ugryzieniem "kleszcze" lub "nożyce";
  • oczy są średniej wielkości, bez silnego zanurzenia i nadmiernego wysunięcia, o lekko migdałowym kształcie, ciemnobrązowy, z powiekami mającymi czarny pigment;
  • uszy o małych rozmiarach, o wysokim kroju, o wyraźnym trójkątnym kształcie, z zaokrągloną skorupą i twardą chrząstką stojącą;
  • dobrze określone, z niewielkim wydłużeniem, raczej pionowe, z dobrym umięśnieniem i szyją sięgającą do ramion, nie ma zawieszenia, a "wyjście" jest dobrze widoczne;
  • ciało potężne, ale bez obciążenia, kwadratowe, o długości od ramion do pośladków równych w przybliżeniu wysokości zwierzęcia w kłębie;
  • z prostą górną linią i jasnym obwodem ramieniowym odcinek lędźwiowy jest krótki i szeroki, z dość dobrą umięśnieniem;
  • obszar grzbietu jest muskularny i krótki, z dobrze umięśnionym i lekko nachylonym, niezbyt szerokim zadem;
  • powierzchnia klatki piersiowej nie jest szeroka i ma wystarczającą głębokość, charakteryzuje się łukowym złączem w górnej części żeber;
  • ogon, dobrze osadzony na mocnej i rzucającej się w oczy podstawie, średniej długości, nie krótszy niż staw skokowy, swobodnie zwisający w spoczynku i lekko wznoszący się podczas ruchu.

Przednie nogi psa są równoległe, patrząc od przodu, z zaokrąglonymi nogami i ciemnymi, mocnymi pazurami. Kończyny tylne są potężne, ale bez grawitacji, z zaokrąglonymi nogami i wygiętymi palcami.

To jest interesujące! Zgodnie z ustalonymi standardami, rozmiar dorosłego psa wynosi średnio 61-62 cm, a samica 57-58 cm, o masie odpowiednio 25-30 kg i 20-25 kg.

Odmiany

Do chwili obecnej cztery główne gatunki nie są rozróżniane na osobne rasy, ale należą do belgijskiego psa pasterskiego, który różni się znacznie na zewnątrz:

  • Groenendael jest jedną z najbardziej niezwykłych i wszechstronnych odmian używanych jako strażnik i pies policyjny nadający się do pracy w urzędzie celnym. W czasie I wojny światowej odmiany służyły jako ratownik, saper lub człowiek rozbiórki. Osobliwością tej odmiany jest obecność niebiesko-czarnej i miękkiej wełny, która jest dłuższa w szyi i tworzy luksusowy kołnierz. Zgodnie z normami koloryzacja węglowa powinna być nieodłącznie związana z nosem, pazurami, wargami i powiekami. Oczy są ciemnobrązowe;
  • Tervuren to odmiana charakteryzująca się twardymi i krótkimi włosami na głowie, a także długim płaszczem na innych częściach ciała, szczególnie w klatce piersiowej i szyi. Kolor zgodny ze standardami rasy, musi być czerwony z węglem. Jednak w ostatnich latach pojawia się coraz więcej przypadków, które mają płaszcz w odcieniach czerwieni z czarną maską. W tym przypadku mile widziany jest ciepły czerwony kolor, a psy o niewystarczająco jasnym zabarwieniu nie twierdzą, że są oceniane jako "doskonałe";
  • Malinois to popularna odmiana, która może być doskonałym towarzyszem, stróżem i ochroniarzem. Ciało dorosłego psa jest średniej wielkości z wystającymi i dobrze zaznaczonymi mięśniami odciążającymi. Płaszcz gruby i z zauważalną gęstością. Jest czarna i dobrze zdefiniowana maska, która zakrywa usta, powieki i twarz, a główny kolor płaszcza powinien być płowy. Standardy rasy umożliwiły obecność białej piersi;
  • Laekenois - charakteryzuje się czerwoną barwą z pewnym czernieniem, która przejawia się głównie w obszarze kufy i na ogonie. Płaszcz, jakby trochę zaniedbany. Obecność niewielkiej ilości białego koloru w klatce piersiowej, a także na palcach kończyn tylnych. Ten typ owczarka belgijskiego nie jest zbyt popularny wśród krajowych hodowców psów, ale uważa się, że to Laquenois ma najgładszy charakter spośród wszystkich typów "Belgów".

Ważne! Wybierając gatunek na wystawy i hodowlę, należy pamiętać, że przeprowadzanie jakichkolwiek krzyżówek międzygatunkowych jest zabronione, z wyjątkiem sytuacji niemożliwych do pokonania i obecności zgody wydanej przez oficjalną radę rasy.

Owczarek belgijski

Owczarek belgijski, niezależnie od gatunku, ma bardzo bezpośredni i żywy, inteligentny i pytający wygląd. Z charakteru - jest to bardzo aktywny i inteligentny pies o doskonałych właściwościach ochronnych.

Absolutnie wszyscy "Belgowie" mają doskonałą pamięć, która ułatwia przeniesienie nawet długich kursów specjalnego treningu i edukacji. Pies tej rasy musi koniecznie odczuwać "silną rękę" swojego właściciela, ale obecność nadmiernego chamstwa w hodowli jest niedopuszczalna, ponieważ może wywołać rozwój tchórzostwa lub silnej neurastenii u zwierząt domowych.

Owczarka belgijskiego nie można nazwać rasą zbyt przyjazną, ale taka rasa jest w pełni zdolna do kontrolowania swojej agresywności. "Belgijczyk" jest często obojętny wobec obcych, chyba że obcy próbuje zaatakować przestrzeń psa lub właściciela.

Długość życia

Średnia żywotność belgijskiej odmiany wynosi około jedenastu lub dwunastu lat, co jest wystarczająco dobrą porą dla zwierząt rasowych i rasowych. Niemniej jednak właściwa opieka i przestrzeganie warunków przetrzymywania pozwala zwierzęciu żyć i pozostać aktywnym nawet do piętnastu lat.

Content Belgian Shepherd House

Szczenięta owczarka belgijskiego są bardzo ruchliwe, wyróżniają się aktywnością i niezwykłą ciekawością, dlatego pojawienie się takiego zwierzaka w domu musi być wcześniej przygotowane. Najlepszy ze wszystkich, pies takiej rasy czuje się w dość przestronnej ulicznej wolierze, ale nawet w warunkach mieszkalnych to zwierzę nie spowoduje żadnych szczególnych problemów.

Opieka i higiena

Pomimo faktu, że opieka nad "Belgiem" jest niezwykle indywidualna i zależy bezpośrednio nie tylko od specyfiki, ale także od cech konkretnej osoby, istnieje wiele ogólnych zaleceń, które pozwalają na zachowanie zdrowia takiego psa przez wiele lat.

Przede wszystkim właściwa pielęgnacja wymaga regularnej pielęgnacji sierści zwierzęcia, która ma wystarczającą długość i grubość. Regularne czesanie lub czesanie włosów, pozwala na usuwanie martwych włosów i masowanie skóry, co jest szczególnie ważne podczas okresu linienia.

Ważne! Czesanie ras długowłosych odbywa się dwa lub trzy razy w tygodniu za pomocą specjalnych szczotek do masażu. Wiosną i latem nie należy lekceważyć właściwego traktowania włosów zwierząt domowych przed pasożytami zewnętrznymi.

Oprócz sierści należy zwrócić szczególną uwagę na stan uszu, oczu, zębów i pazurów. Uszy i oczy powinny być systematycznie sprawdzane i, jeśli to konieczne, oczyszczane. Zęby są czyszczone specjalnymi pastami do zębów, co zapobiega powstawaniu kamienia nazębnego. Okresowo możesz dać psu specjalne kości do żucia. Pazury są przycinane dość regularnie, za pomocą specjalnych pazurów.

W pełni dba o zdrowie fizyczne i długowieczność belgijskiego Pasterza jest niemożliwe bez zapewnienia takiemu zwierzakowi częstych i bardzo aktywnych spacerów. Zwiedzanie "Belgii" jest wymagane przynajmniej kilka razy dziennie, przydzielając co najmniej kilka godzin na takie wydarzenie. Podczas codziennych spacerów należy bawić się z psem, używając do tego piłki lub innych zabawek.

Jak nakarmić belgijskiego pasterza

Szczególną uwagę należy zwrócić na karmienie szczenięcia owczarka belgijskiego, co pozwoli uzyskać dobrze rozwinięte, silne i zdrowe zwierzę. Białko musi zostać spożyte przez psa w postaci surowej wołowiny, bez kości, żywej i filmu. Mięso jest pocięte na nie za małe kawałki. Konieczne jest również karmienie psiej ryb oceanicznych dorszy, w tym rdzawca, dorsza i plamiaka. Filety rybne są również krojone na małe kawałki. Dania mięsne są korzystnie uzupełniane warzywami, które używają sałaty liściastej, cukinii i marchwi.

Jak pokazuje praktyka, zboża są opcjonalne, to jest opcjonalne jedzenie, ale w razie potrzeby można dać gryczaną belgijską owcę z dodatkiem niewielkiej ilości oleju roślinnego.

Aby usprawnić proces trawienia, należy uzupełnić dietę o potrawy z fermentowanego mleka, w postaci mieszanki opartej na 1% kefiru i 5% twarogu, a także bio-kefiru lub bio jogurtu.

Karmienie Owczarka Belgijskiego może być nie tylko produktem naturalnym, ale także suchą paszą przemysłową. Tak zwane "suszenie" dobiera się zgodnie z wiekiem i stanem fizjologicznym zwierzęcia. Producenci produkują racje przeznaczone do karmienia psów aktywnych i dorosłych, a także suk w ciąży i karmiących.

Wysokiej jakości gotowe racje, z reguły, są całkowicie zbilansowane, więc nie będziesz musiał uzupełniać ich witaminami i minerałami. Ale karmienie psa "naturalka" ma na celu wprowadzenie do codziennej racji specjalnych kompleksów witaminowo-mineralnych.

Choroby i wady rasowe

Najczęściej spotykane wady "Belgów" można przedstawić:

  • agresywny lub tchórzliwy temperament;
  • płat nosowy, usta i powieki z pigmentacją;
  • trochę przekroczenia;
  • jasny odcień oczu;
  • nadmiernie proste ramiona;
  • osłabione, spłaszczone stawy skokowe;
  • bardzo luźne łapy;
  • ogon bardzo wysoki lub zaczepiony;
  • brak podszerstka;
  • szary kolor, zbyt ciepłe lub rozmyte odcienie;
  • nierówna lub zbyt mała maska.

Dyskwalifikujące są wyraźne wady, które można uznać za obecność:

  • wyraźny przodozgryz lub przekąska;
  • wiszące lub sztucznie osadzone uszy;
  • krótki ogon, zadokowany lub amputowany ogon;
  • białe plamki w nieautoryzowanych miejscach;
  • niekontrolowana lub nadmierna agresywność;
  • nadmierna nerwowość i tchórzostwo.

Najczęstsze choroby ras, na które narażeni są przedstawiciele rasy pasterskiej, to:

  • epilepsja lub drgawki;
  • wzdęcia lub skręty jelit;
  • dysplazja stawu łokciowego lub biodrowego;
  • reakcje alergiczne;
  • pojawienie się nadwagi;
  • zaćma.

Jak pokazuje praktyka, przy należytej staranności, jak również przy przestrzeganiu reżimu zapobiegania i szczepień, "Belgowie" mają wystarczającą wytrzymałość i bardzo rzadko zachorują. Jednak szczepienie psów jest obowiązkowe. Przed szczepieniem, około dziesięciu dni, konieczne jest podanie zwierzęcia przeciw robakom.

W półtora miesiąca podaje się szczepionkę PuRPY-novibak, dwa tygodnie po pierwszym szczepieniu, dawcę zaszczepiono lepto-novibac, a po sześciu miesiącach, po zmianie zęba, lekarz jest zaszczepiony lepto-novibak i NOBIVAK-RABI.

Wychowanie i szkolenie

Rozwój cech użytkowych psa jest wynikiem prawidłowego wychowania i regularnego treningu z czworonożnym zwierzakiem. Tervurenas nie są zalecane dla niedoświadczonych psów, ponieważ mają zbyt wyraźną osobowość i ostry, niezwykły umysł.

W warunkach nieudolnych działań taki sprytny zwierzak szybko staje się "przywódcą", co bardzo utrudnia porozumiewanie się z psem i szkolenie go. Jednak wszystkie psy rasy Belgian Shepherd są bardzo dobrze wyszkolone i szybko uczą się wykonywać wszystkie wymagane polecenia.

Trening to oparty na nauce i celowy, metodyczny, a także systematyczny wpływ na psa, który pozwala rozwijać określone, niezbędne umiejętności i umiejętności w swoim zwierzaku.

Aby proces szkolenia Owczarka Belgijskiego zakończył się sukcesem, konieczne jest połączenie sygnałów sterujących z pozytywnym wzmocnieniem, które można uznać za łaskę i domek z psimi przysmakami.

Szczególną uwagę należy zwrócić na ogólny kurs szkolenia, którego różnicą jest obecność surowych wymagań w zakresie zarządzania zwierzętami i wykonywania umiejętności rozwiniętych przez psa.

Właśnie w procesie edukacji wczesnoszkolnej pastuch belgijski rozwija wszystkie umiejętności dyscyplinujące zwierzę i pozwala kontrolować jego zachowanie nie tylko w codziennym użyciu, ale także w specjalnych czynnościach.

To jest interesujące! Należy zauważyć, że "Belgowie" wszystkich odmian mogą z łatwością opanować nie tylko ogólny kurs szkolenia i służby ochrony, ale także bardzo łatwo przejść szkolenie zwinności i wielu innych typów sportowych.

Kup belgijski pasterz

Zdecydowanie nie zaleca się kupowania żadnego rodzaju Owczarek belgijski od hodowcy bez licencji lub "z rękami". Między innymi bardzo trudno jest niezależnie określić charakter rodowodu wszystkich czterech odmian "belgijskiego", dlatego wskazane jest, aby wybrać zwierzaka za pomocą doświadczonego specjalisty psa.

Przejęcie rasy musi zostać porzucone przez leniwych i siedzących ludzi, ponieważ belgijscy pasterze potrzebują regularnych, wystarczających obciążeń fizycznych i psychicznych, a przy braku uwagi i braku niezbędnej aktywności szybko manifestuje się destrukcyjne zachowanie zwierzęcia.

Na co zwrócić uwagę

Wielu pozbawionych skrupułów hodowców często nie poświęca wystarczającej uwagi hodowaniu zwierząt od pierwszych dni życia, a podczas hodowli psów rasowych kieruje się jedynie dobrym rodowodem.

Efektem tej działalności jest wdrożenie niewytrenowanych, dzikich i tchórzliwych szczeniąt, które następnie są bardzo trudne do wychowania lub szkolenia.

Szczenięta powinny zostać odstawione od matki i przyzwyczaić się do nowych warunków życia w wieku około jednego miesiąca. Szczególną uwagę należy zwrócić na warunki nie tylko matki, ale także szczeniąt. Obszar przydzielony musi być suchy, dobrze oświetlony i czysty.

Ważne! Zaleca się poprosić o całkowitą liczbę szczeniąt w wybranym miocie. Im mniejsza ilość, tym silniejsze są same dzieci, które z reguły otrzymują wystarczającą ilość pokarmu od swojej matki.

Należy pamiętać, że zdrowe zwierzę musi być aktywne i energiczne, ma dobry apetyt. Sierść szczeniaka powinna być raczej gruba, z charakterystycznym blaskiem, a oczy i uszy powinny być czyste, bez widocznych patologicznych wydzielin. Między innymi przy wyborze "belgijskiego" należy wziąć pod uwagę fakt, że niestety epilepsja i dysplazja są chorobami wrodzonymi, dlatego nie są one leczone.

Cena psa rasy Belgian Shepherd

Koszt szczeniaka może być bardzo różny. Ceny z reguły zależą bezpośrednio od tego, jak dobrze utytułowani rodzice są wykorzystywani w kryciu, od popularności hodowcy, a także od "klasyki" szczeniaka, jego wieku i wielu innych czynników.

Na terenie naszego kraju, obecnie najbardziej rozpowszechnionymi i popularnymi wśród hodowców są odmiany Groenendaal i Malinois, które można łatwo kupić w szkółkach. Pojedynczy hodowca zajmuje się hodowlą lenozaurów i tervurenów, więc kolejki są ustawione na takie odmiany i trudno je kupić.

Koszt powszechnych odmian jest dość przystępny. Na przykład możesz kupić miesięczny szczeniak gründänd przez reklamę lub "z rękami" za około 15-20 tysięcy rubli. Są też szczenięta z hodowli losowej lub amatorskiej i kosztem 10 tysięcy rubli, ale rodowód i całkowicie zdrowe zwierzę z wyspecjalizowanego przedszkola, nadającego się na wystawy i hodowlę, będzie kosztować potencjalnego nabywcę 35-50 tysięcy rubli lub więcej.

Opinie właścicieli

Owczarek belgijski ze swej natury potrzebuje dużej ilości miejsca na aktywność fizyczną. Przechowując je w środowisku mieszkalnym, konieczne jest zapewnienie takiego zwierzaka długich spacerów, a także dodatkowych ćwiczeń.

To jest interesujące! Belgijskie psy pasterskie charakteryzują się mocnymi i bardzo odpornymi psami, posiadającymi wystarczająco silną odporność i doskonałe zdolności adaptacyjne do różnych warunków pogodowych.

"Belgowie" każdej odmiany urzekają swoją łaską, wrodzoną inteligencją i niezwykłym umysłem. Taki zwierzak będzie doskonałym towarzyszem i lojalnym strażnikiem. Pomimo pozornej "jednolitości" charakteru, każdy typ belgijskiego psa pasterskiego ma swoje indywidualne cechy:

  • Gruenendaal to wrażliwy, bezpretensjonalny, o dociekliwym umyśle, odmiana idealna do wszelkiego rodzaju "pracy z psami", zaczynając od konkurencji i kończąc na różnych akcjach ratowniczych;
  • Tervuren będzie znakomitym strażnikiem, nigdy nie atakującym bez wyraźnego powodu, ale wyraźnie znającym wszystkie swoje obowiązki;
  • Malinois należy do psów z wyraźnymi cechami ochronnymi i ochronnymi, a także jest najbardziej silnym psychicznie, dominującym ze wszystkich "Belgów";
  • Laqueno jest uważane za najbardziej dobroduszne, posłuszne i spokojne ze wszystkich odmian, dlatego najczęściej jest nabywane przez rodziny z dziećmi i osoby w wieku emerytalnym.

Według doświadczonych hodowców psów i profesjonalnych opiekunów psów, zanim zaczniesz uczyć się i trenować "belgijski", należy ustanowić relację zaufania między właścicielem a zwierzęciem domowym, która pozwoli psu poczuć się i przyzwyczaić do władzy.

Przy najmniejszej słabości, Belgijski Pasterz często manifestuje się w umyślnym charakterze, dlatego trzeba bardzo rozsądnie podchodzić do kwestii szkolenia.

Tervuren - opis rasy, cechy, troska, zdjęcia belgijskich owczarków Tervuren i wiele więcej

Najsilniejszym, zręcznym i najszybszym przedstawicielem Belgijskich Owczarków jest Tervuren. Długowłosy, przystojny mężczyzna o czerwonawo-żółtym zabarwieniu śladów wełny i węgla. Rasa jest bardzo podobna do czarnego psa Grundal, ponadto ma wspólną pulę genową. Nie dziw się, ale Tervuren jest bardzo bliskim krewnym z Laquinoy, co oznacza Malinois. W rzeczywistości linia wzięła to, co najlepsze od swoich bliskich, co miało pozytywny wpływ na jej właściwości robocze.

Galeria ras psów - zdjęcie Tervurenov

Historia Tervuren - belgijski pasterz

W 1891 r. Adolf Riyul i koneserzy czworonożnych inscenizowali psa pasterskiego z różnych regionów kraju. Spośród 117 psów pasterskich wybrano tylko 40. W 1892 r. Zespół weterynarzy i sędziów stanowił podstawowy standard rasy owczarków belgijskich.

Do 1898 r. Kolor nie miał znaczenia, główną rolę odgrywał rodzaj wełny. Jednak istniała niepisana zasada, że ​​długowłose psy powinny mieć czarny kolor. Jak widać, pomimo niejasnego opisu rasy, niestabilna powierzchowność i dziesiątki opinii na temat "idealnego belgijskiego" Tervurena nie miały miejsca wśród "krewnych rodowodowych".

Pomimo szczerych prób stworzenia rasy krajowej właściciele belgijskich psów pasterskich nie mieli motywacji do rejestracji swoich podopiecznych. Po dostosowaniu opisu rasy i wprowadzeniu ograniczeń dotyczących kolorów, pod ubraniem znalazły się nie tylko producenci o wysokiej jakości, ale także referenci. Pozbawieni uwagi hodowcy kontynuowali swoją działalność poza murami oficjalnego klubu. Założycielem linii jest Pan Corbel (Corbeel) - piwowar i miłośnik psów pasterskich, który mieszkał w flamandzkim regionie Belgii, mieście Tervuren. Pula genów linii hodowlanej została utworzona w następujący sposób:
Łącząc psy z dobrym wyglądem zewnętrznym, Korbel otrzymał psa o imieniu Tom i suczkę Poes. Później te psy zostaną zauważone jako przodkowie Tervurena.

Od pary Toma i Poesa urodziła się suczka o imieniu Miss. Pies miał wspaniały zewnętrzny i delikatny kolor renifera, aby pasował do rodziców. W tym Tom zakończył swoją karierę hodowlaną, ponieważ jego właściciel odmówił zdziercenia psa z własnych powodów.

Z krycia Miss i Grünändal, Duc urodził się Milsart, pies płci męskiej, po uznaniu Tervurenans, stał się pierwszym członkiem linii, aby przejść do plemiennych książek i zdobyć tytuł mistrza w swojej klasie.

Duc jest synem Picarda i Petite. Te psy są uważane za przodków Groenendaals. To wyjaśnia, że ​​linie hodowlane są spokrewnione.

Jednak to nie koniec historii. Fenomenalna prędkość i posłuszeństwo odegrały okrutny żart z Tervurensami - były bardzo szeroko stosowane podczas Pierwszej i Drugiej Wojny Światowej. Oczywiście psy umarły, a pod koniec starcia były na skraju wyginięcia. Jeśli podniesiemy rodowody współczesnego Tervurena, to w progenitorach znajdziemy:

  • Vos I - pies Lackenois.
  • Picard - pies Groenendael.
  • Liske to brązowo-szara suka, przodek Laekenois (nieznane pochodzenie).


Wiadomo, że przy odtwarzaniu rasy użyto również Malinois - rudych krótkowłosych psów z czarną maską. Malinois wyróżniają się godnymi pozazdroszczenia umiejętnościami pracy, które przekazali współczesnym Tervurens. Krótkowłosych psów urodzonych z takich miotów przyznał Malinois i ich długowłosych dzieci Tervuren.

Opis rasy tervuren, charakterystyka

Niepowtarzalny charakter i walory użytkowe psa pasterskiego-tervuren sprawiają, że jest wspaniałym uniwersalnym psem, który może nie tylko pewnie radzić sobie ze złożonymi funkcjami psa pasterskiego, ale także być poszukiwany w strukturach siłowych jako poszukiwacz usług, pies stróżujący, pies poszukiwawczy i służba wojskowa.

Tervurenas są doskonałe jako psy sportowe biorące udział w zawodach zwinności, posłuszeństwa lub rajdowych posłuszeństwach.

Coraz częściej pies tej rasy ma za zadanie chronić domy wiejskie lub psa "za duszę", jako towarzysza i przyjaciela.

Wideo: Dog Planet - Belgian Shepherd Tervuren

Charakter Tervuren

Ta rasa psów, jak to mówią, z charakterem. Szczeniaczki Tervuren są pokazywane od dzieciństwa. Są lojalni i zazdrośni. Pies ma ostry umysł i skłonność do treningu. Ale możliwy do zaakceptowania tylko dla wymagającego, surowego, ale sprawiedliwego trenera. Nie toleruj agresji i użycia siły.

Pies Tervuren ma spokój, temperament. Jeśli jest wychowywana od dzieciństwa wraz z innymi zwierzętami, szybko przyzwyczaja się do nich.

Rasa ma wady charakteru. Należą do nich głównie nieśmiałość.

Tervuren ma wyraźny instynkt pasterski, ponieważ od najdawniejszych czasów rasa była dobrym hodowcą bydła. Może być używany jako strażnik, a także jako pies rodzinny. Uwielbia dzieci, może jest pielęgniarką, pokazuje najlepsze cechy pasterskie.

Tervuren to rasa o raczej niezależnym charakterze i wysokiej inteligencji. Te psy są zalecane, aby dostać doświadczonych właścicieli.

Standardowa rasa Tervuren

  • BELGIAN SHEPHERD DOCTOR: STANDARD HODOWLI FCI NR 15 OD 04.1.2002
  • Ostatnie zmiany i dodatki do obecnego standardu: 04/19/2002
  • Klasyfikacja FCI: 1 grupa, sekcja 1 - owczarki.
  • Z testami roboczymi
  • Użyj:
    Początkowo - pies z trzodą owiec (lub bydła), teraz powszechny pies służbowy (straż, ochrona, stalking).
  • Widok ogólny:
    Pies średniej wielkości, harmonijny, kompaktowy, elegancki i jednocześnie mocny, o suchej, mocnej muskulaturze, prawie kwadratowej formie, sprytny, bezpretensjonalny, naturalnie przystosowany do złej pogody. Powinna być wrażliwa, uważna, o żywym dociekliwym wyrazie. Powinien stworzyć wrażenie wdzięku, który był wynikiem wyboru najlepszych przedstawicieli z pokolenia na pokolenie jako rasy pracującej. Musi być oceniony w naturalnej postawie.
  • Ważne rozmiary:
    • Pasterz belgijski powinien być w formacie kwadratu.
    • Klatka piersiowa - na wysokości łokci.
    • Długość kufy jest równa lub nieco większa niż długość głowy.

  • Zachowanie / Temperament:
    Ostrożny i aktywny pies o wysokiej, utajonej energii, zawsze gotowy do działania. Wrodzone cechy psa, który strzegł dużego stada żywego inwentarza sprawiają, że jest to najlepszy pies stróżujący i stróżujący. Bez wątpienia Belgian Shepherd jest inteligentnym i uważnym obrońcą swojego właściciela. W Belgijskim Pasterzu zebrano cechy pasterza, strażnika i obrońcy.

    Ma żywy, temperamentalny, stabilny charakter, nie okazywający strachu ani agresji, co wyraża całe ciało i dumny, uważny wyraz błyszczących oczu. Oceniając tę ​​rasę, należy wziąć pod uwagę jej temperament.

  • Głowa:
    • Czyste tworzywa sztuczne, bardzo proporcjonalne, długie, suche, przejście od czoła do kufy jest gładkie i płytkie, kufa zwęża się ku czubkowi nosa.
    • Długość głowy jest równa długości kufy.

  • Czaszka:
    Średnia szerokość, proporcjonalna, z kwadratowym czołem; z profilu linia czubka czaszki jest równoległa do linii grzbietu nosa; pagórek potyliczny nie jest wyraźny, brwi nie są podświetlone, stop - umiarkowany.
  • Nos jest czarny.
  • Kufa:
    Średniej długości, dobrze wypełniony pod oczami, stopniowo zwęża się do nosa jak podłużny klin, grzbiet nosa jest prosty i równoległy do ​​linii wyobrażonej z czoła; usta otwierają się dobrze - oznacza to, że gdy usta są całkowicie otwarte, można bezpiecznie obserwować cały układ stomatologiczny psa.
  • Wargi:
    Cienki, suchy, mocno pigmentowany.
  • Szczęki / zęby:
    Zęby mocne, białe, zebrane w dobrze rozwinięte szczęki. Kompletny zestaw zębów. Dozwolony jest brak dwóch przedtrzonowców 2P1 lub rodzimych M3.
  • Ugryzienie - nożyczki, dozwolone "kleszcze".
  • Policzki:
    Suche, ciasne.
  • Oczy:
    Średniej wielkości, ani wypukły, ani przygnębiony, lekko migdałowy, brązowy, najlepiej ciemniejszy, powieki powinny mieć czarny pigment, wyglądać prosto, żywiołowo, intelektualnie i pytająco.
  • Uszy:
    Mały, mocno osadzony, wyraźnie trójkątny kształt, bardzo wrażliwa, okrągła skorupa, sztywna chrząstka stojąca pionowo, w napiętym stanie.
  • Szyja:
    Dobrze wydane, lekko wydłużone, raczej pionowe, dobrze umięśnione, rozszerzające się w kierunku ramion, bez podgardla, "wylot szyi" jest dobrze zdefiniowany.
  • Ciało:
    Mocny, ale nie ciężki, kwadratowy format - długość od ramienia do pośladka jest w przybliżeniu równa wysokości w kłębie.
  • Górna linia:
    Prosto.
  • Lędźwie:
    Krótkie, szerokie, umięśnione.
  • Pasek na ramię
    Jawny.
  • Powrót:
    Krótki, muskularny.
  • Zad:
    Dobrze umięśnione, lekko nachylone, dostatecznie, ale nie nadmiernie szerokie.
  • Klatka piersiowa:
    Nie szeroka, ale wystarczająco głęboka, górna część łukowych żeber przegubowych, aby nie wyróżniać się podczas czołowego egzaminu.
  • Konkluzja:
    Zaczyna się od klatki piersiowej i stopniowo podnosi się harmonijnie do żołądka, który nie zwisa i nie jest mocno wycofany (dopasowany), ale napięty i umiarkowanie rozwinięty.
  • Ogon:
    Jest dobrze sadzona na mocnej podstawie, średniej długości, nie mniej niż do stawu skokowego, w stanie spoczynku swobodnie zwisającym, w ruchu może wznieść się nie wyżej niż linia pozioma. Koniec ogona może być lekko zgięty w spoczynku lub w ruchu, bez tworzenia zawinięcia ani haka.
  • Kończyny:
    Ogólna wydajność - nie ciężka, muskularna, sucha i mocna.
  • Kończyny przednie:
    Pionowo ze wszystkich stron i równolegle, patrząc od przodu.

    • Ramię:
      Łopatka jest długa i pochyła, dobrze przyłożona, tworzy z ramieniem kąt wystarczający: idealnie 110-115 stopni.
    • Przedramię:
      Długi i prosty. Łokieć - dość wyraźny, ale niewiele. Nadgarstek jest bardzo stabilny, chrupiący i krótki.
    • Pastern:
      Mocne i krótkie, prostopadłe do ziemi lub lekko pochylone do przodu.
    • Łapa:
      Zaokrąglone, zebrane w bryłę, palce wygięte, mocno przyciśnięte do siebie, ciemne pazury, mocne.

  • Tylne kończyny:
    Ogólna koncepcja jest potężna, ale nie ciężka, z profilu w pionie, równoległa, patrząc od tyłu.

    • Zad:
      Średniej długości, szeroki, muskularny.
    • Uda:
      Średniej długości, szeroki, muskularny.
    • Skakanki:
      Umiarkowana długość, artykulacja (połączenie) blisko ziemi, umiarkowany kąt.
    • Stawy skokowe:
      Bardzo krótki.
    • Łapa:
      Okrągłe, może mieć lekkie, owalne, łukowate palce, mocno wciśnięte (w kulkę), raczej grube i elastyczne, pazury ciemne i mocne.

  • Ruch:
    Aktywny i bezpłatny we wszystkich krokach. BO jest dobrym "galloper", tj. porusza się w studni galopowej, ale normalne tempo jest specyficznym szybkim krokiem, w którym wszystkie kończyny poruszają się równolegle do wyimaginowanej linii środkowej ciała. Wraz ze wzrostem tempa kończyny zbliżają się do tej wyobrażonej linii środkowej. Ruchy są lekkie, swobodne, a jednocześnie przenoszą napięcie. Zawsze w ruchu, BO wydaje się niestrudzony, spacer jest szybki, elastyczny, energiczny. BO może zmieniać kierunek ruchu z dużą prędkością. A ze względu na ich pragnienie ochrony i ochrony, swobodne ruchy BO (ruchy w wolności) mogą mieć tendencję do ruchów kołowych.
  • Skórka:
    Bardzo elastyczny, ale mocno rozciągnięty w całym ciele, łącznie z obrzeżem warg i powiek.
  • Wełna i opcje:
    Ponieważ wełna w BO ma różnice w długości, kierunku wzrostu i koloru, cztery typy BO: Groenendael, Malinois, Lackenua i Tervurenins na wystawach są uważane za różne rasy z odrębnymi ocenami i przypisaniami odpowiednio: CAC, CACIB i RCAC, RCACIB. We wszystkich wariantach powłoka powinna być gęsta, o dobrej strukturze z podkładem (ale nie wyraźna). Sierść powinna stanowić doskonałą ochronę dla psa.

    • Długie włosy: włosy są krótkie na głowie, na zewnętrznej stronie uszu, z przodu kończyn, z wyjątkiem tylnej części przedramienia, która może być zamknięta od łokcia do nadgarstka długimi końcami wełny. W całym ciele włosy są długie i gładkie, obfitsze i dłuższe wokół szyi, tworząc kołnierzyk i falbankę; również z tyłu uda, tworząc spodnie, bryczesy. U podstawy ucha włosy rosną pionowo, tworząc piękną głowę. Włosy na ogonie również są długie i obfite, uformowane w formie pióra. To jest rodzaj wełny w Groenendaals i Tervuren.
    • Krótki płaszcz: Płaszcz jest bardzo krótki na głowie i na zewnątrz uszu oraz na dolnej części kończyn. Sierść jest krótka w całym ciele. Szyja jest pokryta bardzo gęstą wełną, tworząc efekt strzępienia, tj. włosy rosną prostopadle, zaczynając od podstawy ucha i szyi. Podobnie, tylna część uda może mieć dłuższe włosy. Włosy na ogonie mogą być dłuższe niż na ciele, ale ogon nie powinien być uformowany w pióro. Ten rodzaj wełny w malinowym.
    • Gruba wełna: Gruba jest rodzajem wełny, w której włosy są szorstkie i suche, a także twarde i rozczochrane. Długość włosów na ciele wynosi w przybliżeniu 6 cm, na twarzy, czole i kończynach. Włosy wokół oczu i na twarzy nie powinny ukrywać kształtu głowy. Ogon nie powinien tworzyć pióra. Ten rodzaj wełny w lakierze.

  • Kolor
    • Maska:
      Tervurenas i malinois powinny mieć wyraźnie określoną maskę: górne grzbiety lub czoło, dolne - usta, po bokach - w zewnętrznym rogu górnej powieki do kącików warg.
    • Powieki, usta, uszy powinny być czarne.
    • Czarna nakładka: tervureny i malinois powinny mieć czarną nakładkę - oznacza to, że każdy pojedynczy włos powinien mieć czarną końcówkę. Ta czarna nakładka ma kolor podstawowy. Czarna nakładka powinna być obecna w całym ciele jako "rozprysk", ale nie powinna tworzyć plam ani pasków. W Laekenois czarna nakładka jest bardziej wyrazista.
    • Grunendali: kolor czarny.
    • Tervureny: płowe z czarną nakładką lub szare z czarną nakładką z czarną maską. Oleniy powinna być tak jasna, soczysta, nasycona, jak to tylko możliwe. Każdy pies, którego kolor nie jest płowy z czarną nakładką lub niepożądaną intensywnością koloru (wyblakły, nie jaskrawy) nie może być uważany za cechę jakościową.
    • Malinois: płowe z czarną maską i czarną maską.
    • Laekenois: jelenie ze śladami czarnej plamki głównie na pysku i ogonie.
    • Wszystkie odmiany kolorów mają białe znaczenia na klatce piersiowej i palcach.

  • Waga i rozmiar tervuren:
    • Rozmiar:
      • Mężczyźni - średnio 62 cm,
      • suki - 58 cm.
      • Ograniczenia: 2 cm mniej, 4 cm więcej.

    • Waga:
      • Mężczyźni: około 25 do 30 kg,
      • samice: około 20-25 kg.

  • Wady:
    Wszelkie odstępstwa od powyższych punktów należy uznać za wadę. Wagę niedoboru należy oceniać w dokładnej proporcji do jego stopnia.

    • Ogólne wrażenie: szorstki, nie elegancki pies, zbyt jasny lub zbyt smukły, powyżej maksymalnego wzrostu, a nie kwadratowy format.
    • Głowa: ciężka, z nierównoległymi liniami, niewystarczająco cienka lub sucha, zbyt zaokrąglone czoło, przystanek mocno podkreślony lub, przeciwnie, nadmiernie spłaszczony, zbyt krótki pysk, rzymski nos, brwi zbyt zaznaczone.
    • Nos, usta, powieki: bez pigmentu.
    • Zęby: bardzo nierówne siekacze, nieobecność 1I (siekacz), 1P2 (drugi przed-korzeń), 1P3 (trzeci przed-korzeń), 3P1 (trzy pierwsze przed-korzeń).
    • Oczy: jasne, okrągłe.
    • Uszy: duże, długie, zbyt szerokie u podstawy, osadzone nisko, do wewnątrz lub na zewnątrz.
    • Szyja: zbyt smukła, krótka lub szorstka.
    • Ciało: za długie.
      • Klatka piersiowa - zbyt szeroka, głęboka;
      • schab jest zbyt długi, słaby lub wypukły (wygięty);
      • zad - zbyt ciężki, zbyt pochyły;
      • górna linia - nachylona;
      • dolna linia - niepotrzebnie opuszczona lub uboga,
      • wydatny brzuch;
      • ogon - ustawiony zbyt nisko, podniesiony zbyt wysoko w ruchu, w postaci haka;
      • kończyn są zbyt lekkie lub zbyt ciężkie kości, brak pionów widzianych z profilu, a nie przedni równoległy, patrząc z przodu iz tyłu;
      • paw - otwarty (rozpuszczony).

    • Ruch: nie wolny, z krótkim skokiem, w zwolnionym tempie, z kiepską wydajnością kończyn tylnych.
    • Wełna: wszystkie cztery odmiany nie są wystarczająco jasne.
      • Grunendal i Tervuren: blady, falisty, kędzierzawy, za krótki.
      • Malinois: zbyt długo, gdzie powinny być krótkie, faliste.
      • Lakenua: zbyt długie, jedwabiste, faliste lub krótkie, zbyt długie włosy wokół oczu, na pysk, gruby ogon.

    • Kolor: dla wszystkich czterech gatunków białe znaczenia to więcej niż "krawat" na klatce piersiowej lub "skarpetki" na nogach lub innych miejscach.
      • Gruenandali: czerwonawy odcień lub szare spodnie.
      • Tervureny: szary.
      • Tervuren i malina: cętkowane, odcienie zbyt ciepłe, za dużo lub za mało czarnej nakładki lub nakładka w postaci plam, niewystarczająca maska.
      • Tervuren, malinois, lacainois: zbyt słaby (jasny) jeleń, jakby rozpuszczony, rozcieńczony.

    • Charakter: nie jest pewny siebie lub nadmiernie pobudliwy.

  • Wady dyskwalifikujące:
    • Charakter: agresywny lub bojaźliwy,
    • Ogólne wrażenie: za mało rasy
    • Zęby: przodozgryz, przodozgryz, brak 1C, górny 1P4, dolny 1M1, górny 1M1, 1М2, 1μ3 lub brak więcej niż trzech zębów, nawet dopuszczony do nieobecności.
    • Nos, usta, powieki: bez pigmentacji.
    • Uszy: nie stojące lub ustawione sztucznie pionowo.
    • Ogon: całkowita nieobecność lub skrócenie przy urodzeniu lub z konieczności; który pies niesie zbyt wysoko, rzucony na grzbiet lub na ringu.
    • Wełna: brak podszerstka.
    • Barwa: dowolne kolory, które nie są opisane w standardzie, zbyt duże białe znaczenia pojawiające się na szyi lub powyżej śródręcza / śródstopie, brak maski, w tym twarzy, gdzie kolor nie powinien różnić się od reszty koloru.

    Rozmiar: mniej lub bardziej określone limity.

  • N. B. Psy powinny mieć dwa normalne i oczywiste jądra całkowicie opuszczone do moszny.
  • Wszelkie przekraczanie międzygatunkowe jest zabronione, z wyjątkiem wyjątkowych okoliczności i za zgodą oficjalnej rady rasy.
  • Owczarek belgijski Tervuren

    Tervuren to pies z Belgii, wyróżniający się ostrym umysłem, niezwykłym wyglądem i wszechstronnością. Rasa ta od dawna jest i jest nadal używana w różnych działaniach. Inteligentny, lojalny i na pozór przypominający wilka (patrz zdjęcie) - to główne różnice tej rasy od innych pasterzy belgijskich. Zwierzę jest "z charakterem", ale jednocześnie bardzo miłe i wierne - to recenzje właścicieli o zwierzaku z rasy Tervuren w Belgii.

    Historia powstania belgijskiego Pasterza Tervuren

    Wśród pasterzy belgijskich istnieje kilka odmian różniących się długością sierści i koloru. Tervuren różni się od swoich kongenerów (malinois, groenendaal i lacnoux) długimi warstwami jasnego koloru renifera. Ich różnice są wyraźnie widoczne nawet na zdjęciu.

    Za datę powstania rasy uważa się rok 1891, kiedy to weterynarz Adolph Ryil zajął się hodowlą psa krajowego. Do swoich eksperymentów używał psów tego samego typu i wielkości, mających inny kolor i typ płaszcza.

    W 1907 r. Pojawił się pierwszy wzorzec, zgodnie z którym rasa została podzielona na cztery odmiany. Otrzymali swoje imiona od miast, w których zostali po raz pierwszy wyprowadzeni.

    Belg Tervuren to pies uważany za najbardziej elegancki ze wszystkich czterech. Był używany głównie jako pasterz. A w czasie wojny jego cechy się poszerzyły: tervuren był posłańcem, stróżem, psim zaprzęgiem.

    Obecnie pasterz belgijski Tervuren może być używany na pastwiskach, jako strażnik, a nawet jako pielęgniarka dla dzieci. Jest inteligentna, dobrze wyszkolona i ma spokojny charakter.

    Wygląd Belgii

    Tervuren wygląda jak wilk. Można to zobaczyć, patrząc na zdjęcie psów. Zwierzę ma średnią wielkość, jego kształt jest zrównoważony. Wzrost samców waha się od 60-66 cm, 62 jest idealny; suki mają wysokość od 56 do 62 cm (standard - 58 cm). Samce i samice psów ważą odpowiednio 25-30 i 20-25 kg.

    Ciało jest muskularne i eleganckie. Ciało jest potężne z szeroką klatką piersiową i wyraźnym kłębkiem. Plecy i podbrzusze są mocne i krótkie. Ogon jest średniej długości, w spokojnym stanie zwisającym.

    Płaszcz jest długi, krótki na głowie i tworzy kołnierzyk na szyi. Belgijski Tervuren ma umiarkowanie długą głowę, ma oczy w kształcie migdałów o ciemnobrązowej barwie. Kolor zwierzęcia jest opisany kolorem czerwonym z węglem. Kolory bez ciemności, z różnymi kolorami od żółtawego do szarego, są również rozpoznawane, ale nie są uważane za odniesienia. Uszy są twarde, mają trójkątny kształt, stoją (patrz zdjęcie).

    Pies Tervuren jest mobilny i aktywny. Jej ruchy są pełne wdzięku, lekkie i wolne. Zwierzę ma niespokojną naturę, z powodu której często może "kręcić koła".

    Charakter i temperament tervuren

    Ta rasa psów, jak to mówią, z charakterem. Szczeniaczki Tervuren są pokazywane od dzieciństwa. Są lojalni i zazdrośni. Pies ma ostry umysł i skłonność do treningu. Ale możliwy do zaakceptowania tylko dla wymagającego, surowego, ale sprawiedliwego trenera. Nie toleruj agresji i użycia siły.

    Pies Tervuren ma spokój, temperament. Jeśli jest wychowywana od dzieciństwa wraz z innymi zwierzętami, szybko przyzwyczaja się do nich.

    Rasa ma wady charakteru. Należą do nich głównie nieśmiałość.

    Tervuren ma wyraźny instynkt pasterski, ponieważ od najdawniejszych czasów rasa była dobrym hodowcą bydła. Może być używany jako strażnik, a także jako pies rodzinny. Uwielbia dzieci, może jest pielęgniarką, pokazuje najlepsze cechy pasterskie.

    Tervuren to rasa o raczej niezależnym charakterze i wysokiej inteligencji. Te psy są zalecane, aby dostać doświadczonych właścicieli.

    Funkcje utrzymania i opieki nad zwierzakiem

    Belgijskie Tervuren ma długi, piękny płaszcz, a wraz z nim jego właściciel będzie miał najwięcej problemów. Rasa jest podatna na wylinkę. Zwierzę będzie musiało regularnie czesać, ścinać rosnące włosy między palcami. Dwa razy do roku - w okresie letniego i zimowego linienia - pielęgnacja powinna być szczególnie dokładna.

    "Belgowie" powinni kąpać się tylko wtedy, gdy jest to konieczne, w przeciwnym razie straci swoje naturalne cechy. Czasami zwierzę powinno myć zęby, sprawdzać uszy. Surowo zabrania się cięcia wełny (wyjątki to tylko włosy między palcami).

    Szczeniaki Tervuren i zwierzęta domowe są bardzo przywiązane do właścicieli, wymagają ich uwagi. W przeciwnym razie mogą pokazywać destrukcyjne zachowania - skubanie rzeczy, uciekanie, kopanie dziur (jeśli mieszkają w prywatnym domu).

    Zwierzęta wymagają przestrzeni. Potrzebują dużo czasu na chodzenie, aktywny trening i trening. Można je przechowywać zarówno w mieszkaniu, jak i prywatnym domu. Tylko treść w łańcuchu jest niedopuszczalna. To zwierzę nie jest dla ogrodzeń, ale dla swobodnego życia.

    Przy dobrej opiece i właściwej pielęgnacji psy żyją do 15 lat, pozostając aktywne i wesołe do końca dni.

    Pedigree Shepherd Disease

    Ogólnie, tervuren dość silna rasa. Do najczęstszych chorób należą epilepsja, dysplazja stawów (plaga wszystkich dużych i średnich ras). U zwierząt mogą pojawiać się alergie, przy niewłaściwym odżywianiu może wystąpić plama jelit i otyłość. Również psy cierpią na zaćmę.

    Aby zapobiec chorobom, zaleca się, aby właściciel regularnie zabierał swojego zwierzaka do weterynarza, dawał mu wszystkie niezbędne szczepienia oraz monitorował jego zdrowie i nastrój.

    Opinie właścicieli

    Dewocyjny, energiczny, odważny, wesoły - to recenzje właścicieli o psach tej rasy. Właściciele są pewni: to pies dla duszy, dla tych, którzy cenią inteligentne, lojalne zwierzęta i są gotowi odpowiedzieć na nie z uwagą, troską i miłością. Niewątpliwą zaletą są zewnętrzne dane tych psów - są pełne wdzięku i eleganckie, mają piękną warstwę przyjemnego koloru (patrz zdjęcie).

    Po przeczytaniu recenzji właścicieli można również zrozumieć, że rasa psów Tervuren ma pewne wady. Są bardzo małe. Jest to złożoność treści podczas wylinki, a także pewna zazdrość nieodłącznie związana z naturą psów tej rasy.

    Dzięki odpowiedniej hodowli ta rasa staje się doskonałym towarzyszem, lojalnym przyjacielem, uważnym strażnikiem i strażnikiem.

    Wybór szczeniaka Tervuren

    Zanim kupisz szczeniaka, powinieneś dokładnie przemyśleć, zważyć plusy i minusy, dowiedzieć się, czy jesteś gotowy poświęcić zwierzę maksymalnie uwagi i czasu na szkolenie. Psy tej rasy są bardzo aktywne i wymagają długich spacerów i treningu z ciężarem. Zdecyduj, czy jesteś gotowy na to.

    Znajdź ogłoszenia dotyczące sprzedaży szczeniąt w Internecie (ze zdjęciami szczeniąt i rodziców), w prasie, w sklepach zoologicznych lub zapoznaj się z nimi na specjalistycznych wystawach. W sieci zazwyczaj można znaleźć reklamy ze zdjęciami Tervuren. Podczas wizyty u hodowcy należy sprawdzić i ocenić możliwości rodziców szczenięcia, dowiedzieć się o rodowodzie.

    Kupując szczeniaka w hodowli, należy zapytać, czy istnieją testy umiejętności roboczych i cech charakteru. Jeśli tak, przydatne będzie poznanie ich wyników.

    Od pierwszych dni pobytu zwierzęcia w domu, konieczne jest zaangażowanie się w jego socjalizację i szkolenie. Jeśli pojawią się problemy ze szkoleniem, powinieneś zasięgnąć profesjonalnej pomocy.

    Tervuren jest jedną z czterech odmian psów pasterskich hodowanych w Belgii. Pies ten będzie doskonałym towarzyszem, godnym zaufania i lojalnym przyjacielem, pielęgniarką dla dzieci, strażnikiem, stróżem, a co najważniejsze ulubieńcem całej rodziny, który swoim eleganckim wyglądem z radością udekoruje rodzinne zdjęcia.

    Mój pies stróżujący

    Dog Blog - My Watchdog

    Owczarek belgijski

    Belgian Shepherd Dog nie jest dekoracyjnym zwierzakiem, a nie domowym psem kanapowym. Rasa wymaga ręki solidnego mistrza i obowiązkowego szkolenia zawodowego. Jeśli cię to nie przestraszy, to w jej oczach dostaniesz inteligentnego, wyszkolonego, zorganizowanego i zmontowanego psa służbowego, który może stać się twoim niezawodnym towarzyszem. W naszym kraju rasa jest rzadka, ale zainteresowanie nią stale rośnie. Poznajmy wszystkie typy cech belgijskich, rasy i niuanse utrzymania, opieki i edukacji.

    Pochodzenie rasy

    Przodkami belgijskiego pasterza były psy pasterskie, które pod koniec XVIII wieku strzegły licznych belgijskich pastwisk. Wszystkie różniły się od siebie nawzajem. Grupa entuzjastów amatorów psów postawiła sobie ambitny cel - sprowadzić nową rasę psów pasterskich i uczynić ją narodowym skarbem Belgii. Projekt prowadził Adolph Reul, profesor weterynarii.

    W 1891 r. Zaczęli pracować amatorscy hodowcy psów, a ich realizacja zajęła im 6 lat. W wyniku selekcji przyszły na świat cztery odmiany belgijskich owczarków: Malinois, Groenendael, Tervuren, Lachenois. Wszystkie miały podobną charakterystykę, różnica tkwiła w sierści: kolorze, długości i jakości włosów. Normy dla każdego gatunku zostały opublikowane na początku 20 wieku.

    Historia pochodzenia nazw ras jest interesująca.

    1. Tervurenov został nazwany na cześć rodzinnego miasta odkrywcy rasy.
    2. Malinois pochodzi od nazwy miasta Malin, w pobliżu którego wywodzi się rasa.
    3. Gruenendalpoluchili swoją nazwę z tytułowego belgijskiego miasta, w którym pracowali hodowcy rasy.
    4. Lakenua zawdzięcza swój wygląd zamkowi Laken - tam żyli hodowcy jednej z ras prekursorów belgijskiego pasterza.

    Przez pewien czas w Belgii oficjalnie używano języka francuskiego i jego dialektów, w związku z czym zachowano wymowę nazw w języku francuskim: malinois, laquenoux.

    Krótki opis rasy Owczarek belgijski

    Niezależnie od przynależności do konkretnego gatunku, owczarki belgijskie różnią się proporcjonalną budową ciała, w eleganckim, potężnym tułowiu średniej wielkości, z dobrze rozwiniętymi mięśniami ulgowymi. Są to pasterze usług powszechnych (bezpieczeństwo, śledzenie, ochrona), wysoko wyszkoleni, z wysoką inteligencją i nienaganną wydajnością.

    Standard rasy FCI

    • Zbuduj Suche, harmonijne. Rozmiary są średnie.
    • Powrót. Dość krótki, muskularny, mocny.
    • Kończyny. Proste linie ustawione równolegle. Mocny, ale nie ciężki.
    • Łapy. Przód - "kot", okrągły kształt. Tył - często owalny. Palce - mocno ściśnięte, spłaszczone. Elastyczne grube podkładki z ciemną pigmentacją. Pazury - bardzo silne, ciemne.
    • Chód. Ruch aktywny. Pies może chodzić kłusem, spokojnym tempem i dobrym galopem.
    • Szyja Rozszerzony, z prostą sylwetką, do łopatek rozszerza się. Ustaw wysoko. Muskulatura jest dobrze rozwinięta. Szyja jest lekko zakrzywiona.
    • Głowa. Suche, dobre modelowanie. Wysoko podniesiony, o umiarkowanej długości. Kufa nieco dłuższa niż czaszka. Lądowanie z dumą.
    • Kufa ma średnią długość. Płynnie zwęża się w kierunku nosa. Kształt przypomina wydłużony klin.
    • Czaszka ma średnią szerokość. Proporcjonalna do długości głowy. Brwi i łuki jarzmowe ledwo zauważalne. Guz potyliczny jest słabo zaznaczony.
    • Czoło jest płaskie.
    • Nos. Tył nosa jest prosty. Mocha - czarny.
    • Usta. Cienki, płaski, o bogatej pigmentacji.
    • Ugryzienie Nożyczki. Silne białe zęby znajdują się w rozwiniętych szczękach.
    • Uszy. Mały rozmiar. Ustaw wysoko. Trójkątny kształt z zaostrzonymi końcami.
    • Oczy. Średniej wielkości, w kształcie migdałów. Skośne Brown. Powieka jest ciemna. Sprytnie, energicznie, ciekawie.
    • Ogon. Średniej długości, dobrze osadzony, zagęszczony u podstawy. W spoczynku - opuszczony w dół, końcówka jest lekko zgięta do poziomu stawów skokowych. Po wzbudzeniu - podniesiony w formie zakrzywionej krzywej. Nie powinien być krzywy i zwinięty w kłębek.
    • Skóra. Mocno przylegający, elastyczny. Jaskrawa pigmentacja błon śluzowych oczu i ust.
    • Wzrost w kłębie. Psy - 62 cm suki - 58 cm, dopuszczalne odchylenia: -2 cm, +4 cm.
    • Waga. Mężczyźni - 25-30 kg. Suki - 20-25 kg.

    Rodzaje ras w zależności od rodzaju sierści i koloru

    Wewnątrz rasy znajdują się cztery podgatunki owczarka belgijskiego, które różnią się od siebie teksturą, długością i kolorem: Malinois, Groenendael, Tervuren i Lakenois.

    Ogólna charakterystyka sierści: gruba, gęsta, dobra struktura. Podszerstek jest jedwabisty. Ten rodzaj wełny zapewnia psom niezawodną ochronę przed niekorzystnymi warunkami pogodowymi. W zależności od rodzaju wełny, Belgian Shepherd to:

    • długowłosy: Tervuren i Groenendael;
    • Krótkowzór: Malinois;
    • Sznurowaty: Laekenois.
    1. Grunendal - solidna czysta czerń.
    2. Tervuren - nasycony ciepły płowy z czarnym wzorem; szary z czarną maską i czarnym wzorem. Preferowany jest kolor płowy.
    3. Malinois - bogaty płowy z czarną maską i czarnym wzorem.
    4. Laekenois jest zawsze płowy ze śladami czerni na ogonie i twarzy.

    Wszystkie odmiany belgijskiego Pasterza powinny mieć wyraźną maskę, ekscytujące usta, kąciki warg i powiek. Dla wszystkich podgatunków dozwolone są małe białe oznaczenia.

    Średnia długość życia w Belgian Shepherd wynosi od 10 do 12,5 lat. Zarejestrowano przypadek długowieczności - 18,3 lat. Aktywność fizyczna wpływa bezpośrednio na ten czynnik. Oczywiście nie można "prowadzić" psa - jego serce może nie wytrzymać, ale całkowity brak aktywnej aktywności fizycznej jest nie do przyjęcia.

    Postać rasy

    Korzenie pasterskie odcisnęły piętno na postaci "Belgów" - nie są to absolutnie agresywne, energetyczne, aktywne psy o zrównoważonej psychice. Zwierzę jest zawsze czujne - chroni i chroni wszystkich członków rodziny właściciela, jego dzieci i mienie. Dlatego psy pasterskie rasy belgijskiej są często używane w służbie wartowniczej.

    Każdy z czterech gatunków ma cechy charakteru związane wyłącznie z tym gatunkiem:

    • Malinois. Hazard, dominujący charakter. Lepiej niż inni stworzyli instynkt "pasterza". Idealni strażnicy i ochroniarze.
    • Grunendal. Bardzo bezpretensjonalne psy. Chętnie wykonamy każdą pracę. Może brać udział w zabawnych wyścigach sztafetowych. Używany w służbach ratowniczych.
    • Laqueno. Różnią się od innych przedstawicieli rasy elastycznością, absolutną dobrocią i posłuszeństwem.
    • Tervuren. Te psy stróżujące, z temperamentem. Nie ma powodu, aby nie atakować. Podczas zagrożenia zachowuj się stanowczo i bez strachu.

    Wszystkie cztery gatunki są bardzo przyjazne dla znajomych ludzi. Obcokrajowcy są zarezerwowani bez zamieszania i agresji. Tchórzostwo i nadpobudliwość są podstawą do dyskwalifikacji psa.

    The Belgian Shepherd Dogs są bardzo wyszkoleni, psy lubią wykonywać polecenia właściciela. Łatwo znaleźć wspólny język dla wszystkich członków rodziny. Belgowie nie lubią komunikować się z małymi dziećmi, ale słuchają ich bez pytania.

    Na spacerze pies włącza tryb "pasterza", monitoruje wszystkich członków firmy - nikt nie może odeprzeć improwizowanego "stada". Belgowie nie lubią się nudzić. Konieczne jest zapewnienie, że zwierzę zawsze miało to miejsce. Możesz poinstruować go, aby nosił torbę, pilnował wózka lub roweru - zwierzak wykona taką pracę z przyjemnością i całą odpowiedzialnością psa.

    Opieka i utrzymanie Belgian Shepherd

    Rasa nadaje się zarówno do utrzymania ulicy, jak i do zakwaterowania w apartamencie. Owczarki belgijskie są odporne, bezpretensjonalne, znosić ciepło i zimno. Jeśli planujesz zatrzymać psa na ulicy, powinieneś zająć się przestronną ptaszarnią z budą.

    Ważne! W łańcuchu "belgijskim" nie można sadzić!

    Bez względu na rodzaj treści, będziesz musiał regularnie chodzić z psem, dużo i przez długi czas. Miłośnicy leżą na kanapie w telewizji tak aktywna rasa nie jest odpowiednia.

    Opieka nad belgijskim Pasterzem polega na regularnym sprawdzaniu ust, oczu, uszu. Oczy, jeśli to konieczne, umyć słabym wywar z rumianku. Zęby i usta czyścić 2-3 razy w tygodniu. Auricles są oczyszczone z brudu i nagromadzonej siarki. Psy, których pazury same nie miewają, powinny je pociąć.

    Powinniśmy również porozmawiać o pielęgnacji włosów zwierzęcia. Każdy podgatunek rasy ma własne niuanse:

    1. Malinois. Nie powodują kłopotów właścicieli - ich krótka wełna jest czesana specjalnym pędzlem lub rękawicą kilka razy w miesiącu. Podczas procedury linowania powtórzyć 2-3 razy w tygodniu.
    2. Grunendal i Tervuren. Psy te mają długie i grube włosy, należy je rozczesać raz na 2-3 dni. Podczas wylinki robisz to codziennie. Częstotliwość linienia długowłosych samców - 1 raz w roku. Suki molt częściej - 2 razy w roku. Strzyżenie przedstawicieli tych ras nie, usuń tylko zarośniętą wełnę między palcami.
    3. Laqueno. Podobnie jak wszystkie bezwłose psy, lenoidy wymagają regularnego przycinania - usuwania martwych włosów. Ich włosy rosną powoli - rasa nie potrzebuje strzyżenia.

    W razie potrzeby umyj psy. Szamponem - nie więcej niż 1 raz w miesiącu, aby nie zmyć ochronnej warstwy tłuszczu. Jeśli zastosujesz się do wszystkich zaleceń - Belgowie nie będą mieli żadnych problemów.

    Stan zdrowia

    Belgian Shepherd jest uważany za rasę stosunkowo zdrową i wytrzymałą. Jednakże, podobnie jak wiele sztucznie hodowanych ras psów, nie są one ubezpieczone na następujące choroby dziedziczne:

    • epilepsja;
    • dysplazja stawów biodrowych i łokciowych;
    • zanik siatkówki i zaćma;
    • problemy w tarczycy;
    • skręt żołądka;
    • udar;
    • choroby onkologiczne.

    Najbardziej podatne na choroby genetyczne są laquenois. Inbredowanie było często wykorzystywane podczas rozmnażania tego gatunku - krzyżowanie blisko spokrewnionych osobników.

    Bez odpowiedniego wysiłku fizycznego psy pasterskie mogą rozwinąć otyłość. Nadwaga powoduje fizyczny dyskomfort i wpływa na stan psychiczny zwierzęcia. Istnieją reakcje alergiczne na kwitnienie roślin, pyłków i niektórych pokarmów. Z uwagi na zwiększoną aktywność belgijskich urazów kończyn może wystąpić.

    Ważne! Owczarek nie będzie zdrowy, bez ścisłego przestrzegania harmonogramu szczepień.

    Wychowanie i szkolenie

    Szczeniak belgijskiego pasterza to nie tylko mały szczeniak, to prawdziwy skrzep niewyczerpanej energii. Dzieci tej rasy są niezwykle aktywne i dociekliwe - chcą badać wszystko i wypróbować swoje zęby. Dopóki szczenię nie dorośnie, nie należy zostawiać go w spokoju - zawsze należy się nim opiekować. Gdy tylko dziecko zostanie zepsute, musisz rozproszyć jego uwagę zabawkami. Pies musi nauczyć się rozumieć, co można grać i co jest zabronione.

    Belgijski Pasterz jest w pełni zorientowany na rodzinę, uważa się za jego część i stara się chronić i chronić w każdy możliwy sposób. Dlatego źle wychowany pies może stanowić prawdziwe niebezpieczeństwo dla osób postronnych. Gdy tylko okaże się, że coś jest nie w porządku, zacznie działać. Jest to manifestacja instynktów stadnych. Konieczne jest nauczenie posłuszeństwa zwierząt i powściągliwości, pies musi podnieść się do obrony właściciela tylko na polecenie.

    Rasa potrzebuje stałej interakcji z osobą. Jeśli nie ma wystarczającej komunikacji z właścicielem, pies może stać się krnąbrny i uparty. Uspołecznienie szczenięcia powinno rozpocząć się w młodym wieku, zaraz po zaszczepieniu zwierzęcia. Szczeniak uczy się komunikowania się z nieznajomymi i zwierzętami domowymi, powinien znajdować się w mieście, korzystając z transportu publicznego. Aby utrzymać psa w dobrym stanie fizycznym i być pogodnym - musisz chodzić z nim przez 2-3 godziny dziennie.

    Wskazówki dotyczące szkolenia w języku belgijskim:

    1. Na pierwszym etapie edukacji użyj pyska.
    2. Nigdy nie krzycz na owczarka, nie używaj fizycznego uderzenia i nieuprzejmej postawy - Belgowie są bardzo wrażliwi. Maksymalne, na które możesz sobie pozwolić, to skok na smycz.
    3. Nie ignoruj ​​zwierzaka - pies będzie cierpieć.
    4. Psy są wrażliwe na atmosferę panującą w rodzinie - staraj się nie podnosić głosu w domu i nie robić skandali.
    5. Owczarki szybko pojmują podstawowe umiejętności. Nie potrzebują monotonnego napakowania. Ale podstawowy program to za mało - konieczne jest rozwijanie umiejętności psa.
    6. Jeśli pies nie jest używany w serwisie, znajdź inną aktywną aktywność. Na przykład zawody sportowe.

    Pies, który nie nauczył się zasad dobrego dźwięku, będzie szczekał na przejeżdżające samochody, koty i przechodniów. Może nawet ugryźć. Dlatego ważne jest, aby rozpocząć socjalizację i szkolenia w odpowiednim czasie.

    Jak nakarmić belgijskiego pasterza

    Większość belgijskich właścicieli stosuje naturalne żywienie. Szczenięta potrzebują 5 przyjęć dziennie. W ciągu 6-8 miesięcy są przenoszone do trybu dla dorosłych - 2 posiłki dziennie. Naturalne karmienie wymaga od właściciela dużej odpowiedzialności - konieczne jest prawidłowe zbilansowanie diety opartej na produktach mięsnych.

    Oprócz mięsa i podrobów menu obejmuje:

    • zboża;
    • warzywa - świeże i gotowane;
    • świeże warzywa;
    • ryby;
    • jaja, lepsza przepiórka;
    • kefir, twaróg i jogurt;
    • owoce

    Dzienna dawka pokarmu wynosi 3% masy psa.

    Lista zakazanych produktów:

    • wyroby cukiernicze i mączne;
    • kiełbasa, wędzone mięso i solona żywność;
    • tłuste mięso, smalec;
    • pikantne przyprawy i przyprawy.

    Jeśli właściciel owczarka nie może gotować naturalnego pokarmu, zwierzę zostaje przeniesione do gotowej paszy przemysłowej.

    Ważne! Pasza musi być holistyczna lub super premium.

    Lista odpowiednich kanałów:

    1. Dorosłe rasy dużych i gigantycznych rasy guabi dla dużych i olbrzymich ras;
    2. Bosch Adult Maxi;
    3. 1st Choice Adult MediumLarge Breed;
    4. Flatazor ELITE ADULT MAXI;
    5. Arden Grange Adult Large Breed - ze świeżym kurczakiem ryż.

    Dzienna stawka suchego jedzenia - 290-300 gr.

    Bez względu na rodzaj pożywienia, pies musi mieć całodobowy dostęp do czystej wody. Oczywiście karmione psy otrzymują kompleksy witaminowo-mineralne dla weterynarza.

    Wideo

    Zdjęcia przedstawicieli rasy

    Malinois. Wyczyść czarną maskę. Kolor płowy z czarnym wzorem.

    Tervuren. Bogaty płowy z czarnym wzorem.

    Tervuren. Szary z czarnym wzorem.

    Grunendal. Czysty czarny, jednolity kolor.

    Laqueno. Kolor płowy z śladami czarnego wzoru na twarzy i ogonie.

    Recenzje właścicieli Belgian Shepherd

    Vladimir: "Mam malinę - niesamowitego psa z wielkimi uszami i przeszywającymi oczami. To prawdziwy tajfun w domu. Działalność tego pasterza może tylko pozazdrościć. Dla niej nic nie jest niemożliwe - może nawet skoczyć i wyrwać jabłko z drzewa zębami. Nie możesz przyprowadzić psa do nudy, do jego własnego dobra. Natychmiast zapisałem szczeniaka do profesjonalnego trenera, aby zaszczepił mu niezbędne umiejętności. W przypadku malinois - jest koniecznością. Sześć miesięcy szkolenia z trenerem wykonali swoją pracę - pies zapamiętał cały podstawowy kurs. Nie chciałem trenować dla ochrony, mój Nord szczekał na każdego, kto tak dobrze próbował wejść na dziedziniec.

    Renat: "Ja, jako doświadczony właściciel Malinois, powiem jedno - jeśli nie masz doświadczenia w wychowywaniu belgijskiego psa pasterskiego, to nie zaczynaj. Zachowanie takiego strażnika w domu to ogromna odpowiedzialność i codzienna praca. Trzeba dużo chodzić i aktywnie, cały czas, aby zabrać owczarka z jakąś pracą. Obowiązkowe szkolenie zawodowe. Firma jest kłopotliwa i droga. Chcesz żyć w pokoju - nie bierz Belgów. "

    Ile kosztuje szczeniak z Belgian Shepherd

    Szczenięta belgijskie nie mogą być tanie i nie sprzedają ich na rynku drobiu. Jeśli cena szczeniaka jest niższa niż 30 000 rubli - warto pomyśleć, że starają się go sprzedać.

    W Rosji szczenięta w klasie zwierząt domowych (nie nadające się do hodowli i wystaw) kosztowały 30-35 tysięcy rubli. Zwierzęta bez tytułów mistrzowskich, ale dopuszczone do krycia - od 35 000 rubli. Najdrożsi przedstawiciele klasy pokazowej - od 60 000 rubli.

    Na Ukrainie podobny zakres cen. Szczenięta można kupić w cenach od 5 000 do 17 000 UAH.

    Gdzie kupić szczeniaka

    Aby kupić dobrego szczeniaka, musisz poszukać przedszkola o dobrej reputacji lub doświadczonego hodowcy.

    Czytaj Więcej O Psach

    Kobieca książka marzeń

    Szczepienia Wyszukiwanie snuCo to jest husky kobieta z wymarzonego psaCo oznacza pies husky dla kobiety we śnie? Dlaczego marzysz o pieszczocie czarnego psa? Tutaj książka marzeń mówi, że takie zwierzę może ci przewidzieć wroga lub osobę, która nie cieszy się twoją sympatią i zaufaniem, która chce cię zrozumieć i przywiązać.

    8 najlepszych pokarmów dla szczeniąt

    Szczepienia W wieku jednego roku, ciało psa bardziej niż kiedykolwiek potrzebuje zrównoważonej diety i zwiększonego spożycia różnych składników odżywczych. Młode zwierzę rozwija się bardzo szybko, do prawidłowego wzrostu potrzebuje dużo białka i tłuszczu, witamin i minerałów.

    Leczenie zapalenia gruczołu mlekowego u psów w domu

    Szczepienia Mastitis u psów jest stanem patologicznym charakteryzującym się zapaleniem gruczołów sutkowych. Jest przewlekły, ostry. Ta patologia u psów zwykle objawia się po urodzeniu szczeniąt lub z powodu rozwoju fałszywej ciąży.