Choroby

Mój pies stróżujący

Mało znany w Rosji i na Ukrainie, Griffon z Brukseli, jest popularny w krajach europejskich. Ten zabawny pies ma arystokratyczne maniery i niezwykły wygląd. Broda i zadarty nos psa nadają rasie ekstrawagancji i uroczej gorliwości.

Charakterystyka rasy

Przywiązanie rodzinne

Postawa wobec dzieci

Związek z nieznajomymi

Skłonność do trenowania

Historia rasy Brussels Griffon

W Belgii, krzyżując lokalną rasę Smousje z małymi psami, otrzymano trzy podobne rasy: brabancon z dołu, belgijskie i brukselskie gryfy. Różnica u psów w kolorze sierści i obecność brody w gryfach. Jest to rasa dekoracyjna należąca do grupy psów towarzyszących.

Rasa została zarejestrowana w 1883 roku. Standard rasy został po raz pierwszy zatwierdzony pod koniec 1998 roku na wystawie w Brukseli. Później w 2003 roku zmieniono standardy. Psi treserzy wprowadzili poprawki, które odnosiły się do kolorów rasy. Przed zmianami brukselskie gryfy mają tylko czerwony kolor, zgodnie z nowymi zasadami można dodawać czarne.

Opis rasy

Griffon z Brukseli to mały pies w kryjówce z krótkim noskiem, jak mops i kudłaty łeb. Ze względu na niezwykły wygląd tych piesków w porównaniu z domownikami.

Ten rudy piesek ma wesołe i przyjazne usposobienie. Mały rozmiar uzależnia rasę od osoby, ale pies jest pewny siebie. Małe Brussels Griffons nie boją się dużych psów, więc lepiej trzymać zwierzaka na smyczy na ulicy.

Energia psa o śmiesznym wyglądzie wystarcza kilku psom. Rasa uwielbia aktywne, ale nie hałaśliwe gry, skacze dobrze i uwielbia się spieszyć na bal lub kij. Wesoły pies jest lubiany przez dzieci i dorosłych, ale w Rosji i na Ukrainie rasa dopiero zaczyna się pojawiać, a nasi hodowcy psów są mało znani.

Griffon nadaje się jako towarzysz dla starszej osoby samotnej lub pary, a także stanie się oddanym przyjacielem dla dziecka. Ale nie powinieneś zaczynać szczeniaka w rodzinie z bardzo małymi dziećmi. Pies jest mały, a dziecko może nieumyślnie okaleczyć szczeniaka.

Rasa standardowa (wygląd)

  1. Ciało. Zwarty, gęsty, kwadratowy kształt. Wysokość psa w kłębie musi być równa odległości od łopatki do górnej części tylnej łapy zwierzęcia.
  2. Powrót. Prosto, nie wąsko. Kłąb lekko nad zadem.
  3. Łapy. Proste, cienkie, ale z dobrze rozwiniętymi mięśniami. Podkładki i pazury są zgrabne, szczelnie zmontowane. Przód szeroko rozstawiony równolegle do siebie. Nie obracaj łap w dowolnym kierunku.
  4. Szyja Gęsty, krótki. Z ciałem tworzy kąt prosty.
  5. Głowa. Praktycznie okrągły kształt, pokryty wełną o grubych drutach.
  6. Czoło Szeroki, okrągły kształt, dobrze zdefiniowany.
  7. Kufa. Płaski i okrągły.
  8. Nos. Krótki i odwrócony tył ma nie więcej niż 1,5 cm długości. Dużą wadą jest pozycja płata nosowego poniżej linii, którą można narysować wzdłuż dolnej części oczu. Czarna płatek ucha z otwartymi i szerokimi nozdrzami. Czubek nosa znajduje się w tej samej płaszczyźnie z najbardziej wypukłym punktem czoła.
  9. Usta. Są one położone blisko siebie, cienkie, bez latania. Dolna warga jest otwarta i nie zachodzi na górną. Krawędź warg jest pomalowana na czarno.
  10. Ugryzienie Niestandardowy. Dolna szczęka jest szersza i wystaje. Standard uważa się za przodozgryz, ale dozwolone jest ugryzienie proste. Usta zwierzęcia są zawsze szczelnie zamknięte, zęby nie wystają, język nie wypada.
  11. Oczy. Absolutnie okrągły kształt, duży, lekko wypukły. Psy w kształcie migdałów i małe oczy są odrzucane. Kolor źrenic jest ciemny. Jasno kolorowe oczy są niedozwolone.
  12. Uszy. Trójkątne, małe, wysoko osadzone. Półstały, stojąc na chrząstce, opadają do przodu. Szczenięta z długimi uszami są odrzucane, ponieważ duże końcówki mogą spaść po jednej stronie. W niektórych krajach uszy są przycinane, w tym przypadku pozostają małe.
  13. Ogon. Zadokowany na ⅔, ustawiony wysoko. Wirowanie ogona nie jest dozwolone.
  14. Wełniana osłona. Sierść jest ostro zakończona, twarda. Jest gruby podszerstek. Jest lekko falisty, ale bez loków. Długie włosy na łapach od stawu łokciowego i na głowie. Griffon ma grube wąsy, brodę i brwi.
  15. Kolor Kolor czerwony i jasny brązowy. Zgodnie z nowym standardem niektóre czarne włosy na głowie są dozwolone. Czarna podpalana to jedyny belgijski wygląd. Odrzucone zwierzęta domowe to kolor szary, czekoladowy i wątrobiany. A także obecność białych plam lub plam jest niedopuszczalna.
  16. Wymiary. Standardowo wysokość w kłębie nie jest określona. Średnio dorosły pies jest w kłębie od 26 do 32 cm, a mini przedstawiciele rasy mają nie więcej niż 25 cm.
  17. Waga. W ciągu dwóch lat gryfon waży od 3,5 do 6 kg.

Cechy charakteru

Mały ozdobny pies ma następujące cechy:

  • zależny od właściciela i mocno przywiązany do rodziny. Zmiana rodziny jest nie do przyjęcia, ponieważ pies ulega depresji i może umrzeć z powodu depresji;
  • praktycznie nie szczeka. Głos daje w najrzadszych przypadkach;
  • dobrze traktować inne zwierzęta i mogą być trzymane z kotami i innymi rasami. Ale nie będzie się z nimi bawić, ale będzie się wyróżniać, starając się nie zauważać innych zwierząt;
  • dyskretny pies i nie będzie ścigał kotów i ptaków na ulicy;
  • lubi aktywne gry, ale zawsze jest powściągliwy, nie wykazuje nadmiernej emocjonalności;
  • Kable nie są tchórzami i nie wycofają się przed dużymi skałami. Ale oni nigdy nie będą pierwszymi, którzy walczą lub nękają;
  • pies ma stabilną psychikę, nie boi się ostrych dźwięków i dobrze znosi zmiany klimatyczne;
  • traktujcie dzieci dobrze, ale nie okazujcie im szczególnego zainteresowania. Zbyt hałaśliwy pies nie lubi psa, gryfon odstaje na baczność i patrzy. Z przyjemnością przynosi kulkę lub ulubioną zabawkę;
  • uwielbia długie spacery.

Griffon z Brukseli może znajdować się w mieszkaniu. Przy złej pogodzie pies nie musi być chodzony, wystarczy nauczyć dziecko, aby przejść do jednorazowej pieluchy lub tacki. Przy dobrej pogodzie rasa musi być chodzona od dwóch do trzech razy dziennie.

Opieka i konserwacja

Dla małego psa w domu jest przydzielone oddzielne miejsce. Zwykle zwierzę wybiera miejsce na krześle lub na łóżkach właścicieli. Mały pies nie wymaga specjalnego pielęgnowania, wystarczy przestrzegać prostych zasad.

  1. Griffon z Brukseli ma gładkie włosy, ale na twarzy i łapach płaszcz jest dłuższy i musi się zaczesać. Sztywne i krótkie włosy na ciele są czesane raz w tygodniu za pomocą specjalnej szczotki do usuwania podszerstka.
  2. Wiosną i jesienią wyrastają martwe szczeciny. Przycinanie psa jest łatwiejsze dzięki specjalnemu nożowi i mocowaniu kciukiem.
  3. Dozwolone jest przycięcie brody i brwi. Niemożliwe jest całkowite przycięcie psa, więc zaburzony jest prawidłowy wzrost płaszcza ochronnego.
  4. Pazury psa są przycinane raz na dwa tygodnie za pomocą specjalnych maszynki do strzyżenia. Ważne jest, aby usunąć tylko sam wierzchołek pazura, bez wpływu na żyjącą część płyty.
  5. Oczy psa mogą stać się zaognione z powodu grubych i długich brwi. Raz dziennie należy przetrzeć oczy wacikiem nasączonym naparem z rumianku lub nagietka. Jako prewencja, zaszczepione krople przeciwzapalne.
  6. Uszy są skanowane raz w tygodniu. Do przetwarzania stosuje się alkohol borowy lub specjalny środek antyseptyczny.

Zwierzę jest ustawione w oddzielnych miseczkach dla płynnej i suchej żywności, pod wodą. Rasa dekoracyjna nie toleruje przeciągów, dlatego ławka kuchenna znajduje się w najcieplejszym i najcichszym miejscu w domu.

Zdrowie

Immunitet z Brussels Griffon nie jest gorszy od innych ozdobnych ras. Przed zmianą zębów mlecznych szczeniak jest zaszczepiony przeciwko chorobom: zapaleniu wątroby, zapaleniu jelit, dżumie. Nie jest konieczne szczepienie małego psa na wściekliznę, wyjątkiem są zwierzęta żyjące w sektorze prywatnym i w pobliżu strefy leśno-parkowej.

Rasa ma predyspozycje do chorób narządów wzroku:

  • zaniki siatkówki - rozwija się na tle nawracających zapalnych chorób oczu. Patologia postępuje szybko, więc przy pierwszym znaku warto skontaktować się ze specjalistą;
  • zaćma - rozwija się u zwierząt domowych w starszym wieku;
  • obfitość rzęs lub dystychii;
  • przemieszczenie gałki ocznej - utrata spowodowana płytkimi orbitami kostnymi, ale może się zdarzyć z powodu urazu;
  • suki często mają złą pracę. Zwierzę nie może rodzić samodzielnie, wymagana jest pomoc specjalisty.

Szkolenie

Uwięziony pies jest podatny na trening. Pies długo zapamiętuje komendy i jest w stanie wykonać najtrudniejsze akrobacje. Trening rozpoczyna się natychmiast po przyzwyczajeniu się do szczenięcia do pseudonimu i nowego właściciela.

W przypadku rasy dekoracyjnej wystarczy znać kilka podstawowych poleceń: dla mnie, idź na spacer, usiądź, miejsce, blisko, fu. Nauczanie szczeniaka jest konieczne w formie gry. Nie możesz ukarać szczeniaka, jeśli czegoś nie dostanie. Mały pies jest trudny do zniesienia jakiejkolwiek kary.

Każdy prowadzony zespół powinien być zachęcany przez gospodarza. Jako zachęta możesz użyć gotowych przysmaków: Chewell Dental, Triol, Mnyams.

Poza tym szczeniak potrzebuje pseudonimu:

Karmienie piersią

Rasa jest dość wybredna w jedzeniu i trudno dogodzić zwierzęciu. Zaleca się trzymanie psa na suchej, specjalistycznej karmie dla ras dekoracyjnych. Fit stamps: Hills z jagnięciną i ryżem, Royal Canin X-Small Adul, Pro Plan OPTI Digest Sensitive Digestion Small Mini dorosłych, dorosłych dorosłych.

W diecie psa na naturalnych produktach spożywczych są zawarte:

  • chude mięso: wołowina, cielęcina, indyk, mięso królicze;
  • zboża: kukurydza, kasza gryczana, ryż;
  • jaja: przepiórka, kurczak;
  • produkty mleczne: twarożek, śmietana, kefir, jogurt bez barwników;
  • warzywa i owoce.

Uwaga, proszę! Charakterystyka ugryzienia i miniaturowy rozmiar zębów powodują trudności podczas żucia twardych pokarmów, więc wszystkie produkty są gotowane lub duszone do stanu miękkiego. Mięso jest krojone na małe kawałki.

Dorosły pies dziennie nie spożywa więcej niż 500 ml płynnego jedzenia. Zaleca się karmić psa dwa razy dziennie. Szczenięta do trzech miesięcy przygotowują płynną owsiankę na mieszance mleka. Częstotliwość karmienia - co 3-4 godziny. Porcja nie większa niż 150 ml. Produkty z kwaśnego mleka i gotowane mięso stopniowo dodawane są do diety. Jaja i warzywa są wprowadzane stopniowo, jeden produkt na tydzień. Jeśli wystąpi reakcja alergiczna, nowy produkt jest wykluczony. Przez 6 miesięcy pies jest przenoszony do czterokrotnego karmienia. Po ośmiu miesiącach liczba porcji dziennie zmniejsza się do trzech. Do roku zwierzę zostaje przeniesione na dwa posiłki dziennie.

Witaminy są dodawane do zwierząt domowych w naturalnej paszy w diecie: 8 w 1 Excel Multi Vitamin Small Breed, Unitabs Immuno Complex z Q10, Radostin dla małych psów, Biorytm.

Wideo

Na zdjęciu czerwony kolor. Pies o kudłatej twarzy i przypominający żywą osobę.

Czarny belgijski gryfon z opalenizną. Wyróżnia psy jedynie farbą do wełny.

Szczenięta Brussels Griffon

Opinie właścicieli

Irina: "Brussels Griffons wciąż wygrywają serca hodowców psów w Rosji i na Ukrainie. Te małe pieski ze śmieszną brodą i zadartym nosem są naprawdę arystokratyczne i spokojne. "

Alain: "Mały pies rzadko szczeka, nie biegnie za kotami i nie reaguje na inne bodźce. Rasa najlepiej nadaje się jako towarzysz dla osoby starszej. Mała rasa nie potrzebuje częstego marszu, może iść do toalety po jednorazową pieluchę.

Jarosław: "Gryfon jest związany z mistrzem i oddany mu wiernie. Pies próbuje przebywać cały czas, a nawet woli spać z ukochaną osobą. Właściciel zwierzęcia, autorytet i przyjaciel. Rasa jest dobrze wyszkolona i szybko reaguje na nastrój człowieka. Uprzejmy pies o stabilnej psychice. "

Cena szczeniaka

Koszt szczeniąt gryfów jest wysoki, ponieważ rasa jest mało znana, a psy są dostępne tylko dla kilku hodowców. Mężczyzna o średnim dochodzie będzie mógł sobie pozwolić na tego szczeniaka. Możesz kupić szczeniaka taniej w wieku 6 miesięcy. Nastolatkowie nie byli przywiązani, a ich ceny są niższe.

Cena szczeniaka z rodowodem w Rosji zaczyna się od 25 000 p., Na Ukrainie od 8 000 UAH. Możesz kupić szczeniaka w wieku 6 miesięcy za 5 000 UAH.

Gdzie kupić

Griffon z Brukseli zachwyci każdego miłośnika dekoracyjnych skał. Mały pies o śmiesznym wyglądzie rozśmieszy i rozweseli, a poświęcenie i miłość rasy rozgrzeją każdego staruszka z samotności.

Małe psy belgijskie

Małe belgijskie psy to: Belgijski Griffon, Brussels Griffon, Petit Brabancon. Są to dekoracyjne rasy psów, których ojczyzną jest Belgia i których klasyfikacja ma wiele problemów. Istnieje kilka różnych odmian, ale każda organizacja nazywa je inaczej i traktuje je jako osobne rasy.

Większość międzynarodowych psów organizuje trzy rasy: Gryfon Brukselski (Griffon Bruxellois), Gryfon Belgijski (Griffon belge) oraz Gryf Petit Brabancon lub Brabant Griffon (Petit Brabancon). Niektóre kluby uważają je za odrębne rasy, inne warianty tej samej rasy, gładki i twardowłosy gryfon.

Byłoby technicznie poprawne nazywanie wszystkich trzech ras własnymi imionami, ale spowoduje to takie zamieszanie, że będzie trudne do odczytania. Będzie to nazywane psami z brukselskiego gryfa, ponieważ jest to najczęstsze imię.

Tezy

  1. Pomimo tego, że psy różnią się tylko kolorami i wełną, wokół nich istnieje wiele nieporozumień ze względu na różne zasady obowiązujące w organizacjach i klubach.

  • Są to małe, ozdobne psy, które w przeszłości były szczurołapami.

  • Oni dogadują się z dziećmi, ale tylko wtedy, gdy nie obrażają ich i nie ranią.

  • Monogamiczny, związany z właścicielem. Przyzwyczajenie się do innej osoby może zająć lata.

  • Małe stulatki, które żyją do 15 lat, a czasem dłużej.

  • Ze względu na strukturę czaszki może cierpieć z powodu ciepła i przegrzania, musisz monitorować je w tym czasie.

  • Niezwykle energetyczne, potrzebują więcej aktywności niż inne skały ozdobne.
  • Historia rasy

    Małe belgijskie psy pochodzą z Belgii, a jedna z nich pochodzi nawet od stolicy - Brukseli. Rasa pochodzi od psów, których starożytność szacowana jest na tysiąclecia, ale sama w sobie jest dość młoda. Griffoni nazywali dużą liczbę różnych psów o ostrych włosach, z których niektóre były myśliwymi psami lub psami.

    Co ciekawe, małe belgijskie psy w rzeczywistości nie należą do gryfonów. Najprawdopodobniej Belgowie znali francuskie gryfy i nazywali je tak z przyzwyczajenia. I należą do Brussels Griffins i Petit-Brabancon do Pinczery / Sznaucery.

    Od pierwszej wzmianki o sznaucerach określa się je jako psy z dwoma rodzajami wełny: twardą i gładką. Z biegiem czasu niektóre rasy stały się niezwykle twardowłosa, ale tylko affenpinscher przetrwały do ​​dnia dzisiejszego. Dla tych psów cel był charakterystyczny - byli szczurołapami, pomagając w walce z gryzoniami. Jednym z tych psowatych psów był belgijski Smousje, rasa, która teraz zniknęła.

    Tylko obraz na zdjęciu "Portret pary Arnolfiniego" Jana van Eycka dotarł do nas, gdzie pod stopami para rysuje małego, szorstkowłosego psa. To Smousje jest uważane za przodka wszystkich małych psów belgijskich, ponieważ pochodzi od innej rasy - stajni gryfowej lub Griffon d'Ecurie.

    Pomimo tego, że stabilne gryfy były dystrybuowane w całej Belgii, nie różniły się one jednolitością i miały bardzo różny wygląd. Jednak tak było w przypadku wszystkich skał tamtych czasów. Ale oni mieli swoją nazwę na podróżowanie z właścicielami w wagonach.

    Uważa się, że dzięki mopsowi współczesne belgijskie gryfy mają brachycefaliczną strukturę kufy, a zwierzę-brabanson ma gładkie włosy i czarne kolory. Ponadto zostały skrzyżowane z King Charles Spaniels.

    W końcu stabilny gryfon stał się tak różny od siebie, że różne linie nazwano inaczej. Petit-Brabancon lub elegancki griffon został nazwany po belgijskim hymnie - La Brabonconne. Psy ze sztywną sierścią, przeważnie w kolorze czerwonym, zaczęły nazywać się Griffon Bruxellois lub Brussels Griffon w stolicy Belgii. I psy z twardą wełną, ale inne kolory - belgijski Griffon lub Griffon Belges.


    Powszechne w całym kraju małe belgijskie psy były kochane zarówno przez klasę wyższą, jak i niższą. W połowie XIX wieku stały się one również modne dzięki pojawianiu się pokazów i pokazów. Pierwszy belgijski gryfon został zarejestrowany w 1883 roku w pierwszej książce hodowlanej - Livre des Origines Saint-Hubert.

    Równolegle z wystawami na całym świecie zaczyna się pasja do standaryzacji lokalnych ras, pojawiają się amatorskie kluby i organizacje. Belgowie nie są daleko w tyle, zwłaszcza, że ​​Queen Henrietta Maria jest zapaloną miłośniczką psów, która nie opuszcza ani jednego występu w kraju.

    To ona stała się głównym popularyzatorem rasy, nie tylko w Belgii, ale w całej Europie. Jest prawdopodobne, że wszystkie mniej lub bardziej znaczące populacje zagraniczne w tym czasie pojawiły się nie bez jego udziału. The Brussels Griffons znalazły największe uznanie w Anglii, gdzie w 1897 roku powstał pierwszy zagraniczny klub miłośników rasy. Chociaż nie wiadomo, kiedy po raz pierwszy przybyli do Ameryki, w 1910 r. Rasa była już dobrze znana, a amerykański Kennel Club ją rozpoznał.

    W Belgii miała miejsce jedna z najcięższych bitew pierwszej wojny światowej, a liczba psów w niej znacznie się zmniejszyła. Jeden został zabity, inni zmarli z głodu lub zostali wyrzuceni na ulicę. Ale druga wojna światowa była jeszcze bardziej destrukcyjna.

    Do końca gry Brussels Griffons praktycznie zniknęły w ich ojczyźnie iw większości krajów Europy. Na szczęście znaczna ich część została zachowana w Wielkiej Brytanii i USA, skąd szczenięta zostały wyeksportowane, aby przywrócić populację.

    W ostatnich latach wzrosło zainteresowanie psami dekoracyjnymi, w tym w Stanach Zjednoczonych. Griffoni z Brukseli zajmowali 80. miejsce pod względem liczby zarejestrowanych psów spośród 187 ras dopuszczonych przez AKC. Pomimo tego, że są to szczury-łapacze, nawet dziś zdolne do walki z gryzoniami, praktycznie nie są do tego trzymane. Praktycznie wszystkie małe belgijskie psy są towarzyszami lub zwierzętami pokazowymi.

    Dziś w Europie pti-brabanson, belgijski gryfon i brukselski gryfon są uważane za różne rasy i nie krzyżują się. Jednak w Wielkiej Brytanii i USA wszystkie są uważane za tą samą rasę i są regularnie przekraczane.

    Opis rasy

    Jak już wspomniano, różne organizacje uznają te rasy za odrębne i odmiany jednego. Na przykład na całym świecie rozpoznaje się trzy różne typy małych psów belgijskich, a amerykańskie AKC i UKC - tylko dwa.

    Jednak prawie wszędzie wzorzec rasy jest identyczny, a różnice dotyczą tylko rodzaju sierści i kolorów. Najpierw rozważamy cechy wspólne wszystkim psom, a następnie różnice między nimi.

    Brussels Griffon to rasa ozdobna, co oznacza, że ​​jest bardzo mały. Większość psów waży od 3,5 do 4,5 kg, a standard stwierdza, że ​​nie powinny ważyć więcej niż 5,5 kg. Ale wysokość w kłębie nie wskazuje standardu, chociaż w większości przypadków jest nie więcej niż 20 cm.

    Podczas gdy większość dużych ras ma różnicę w wielkościach między przeciwnymi płciami, u małych psów belgijskich nie jest wyraźna.

    Jest to proporcjonalnie złożony pies, chociaż jego łapy są długie w stosunku do ciała. Nie są grube, ale złożone i trudno je nazwać eleganckimi. Tradycyjnie zadokowały one ogon około dwóch trzecich długości, ale dziś jest to zabronione w wielu krajach. Naturalny ogon jest krótki i trzymany wysoko.

    Brussels Griffon Wełna Kolor i tekstura

    Jest to najczęstsza odmiana wśród małych psów francuskich, z grubą podwójną wełną. Podszerstek jest miękki i gruby, a górna koszula jest sztywna i falująca. Włosy Griffona Bruxellois mają średnią długość, wystarczającą do wyczuwania jego tekstury, ale nie na tyle, aby ukryć kontury ciała.

    Niektóre normy mówią, że wełna brukselska powinna być nieco dłuższa niż belgijska, ale jest to różnica pośrednia. Główna różnica między brukselskimi i belgijskimi gryfami w kolorze. Tylko tan można nazwać Brukselą, chociaż w większości klubów dozwolona jest niewielka ilość czerni na wąsy i brodę.

    Kolor i tekstura belgijskiej wełny płowej

    Są prawie identyczne z Brukselą, z podwójną i twardą wełną. Jednak Griffon Belge ma różne kolory, a nie tylko czerwień. Większość organizacji rozróżnia trzy główne rodzaje kolorów belgijskiego gryfa. Rude, z czarną maską; czarna i czerwona opalenizna na klatce piersiowej, łapach, nad oczami i na krawędziach uszu; całkowicie czarne.

    Kolor i tekstura wełny pty-brabansona

    Są to pieski o gładkich włosach, poza tym włosy są proste i lśniące, mają długość do 2 cm. Charakteryzuje je brak brody. Różne organizacje przyznają doskonałe kolory, ale zazwyczaj pokrywają się z twardymi kolorami: czerwonym, czarnym, czarnym i brązowym. Chociaż w niektórych klubach rozpoznawany jest tylko czarny kolor.

    Postać

    Griffony z Brukseli są nietypowym psem dekoracyjnym, ze względu na swoją naturę są bliżej terierów. Jest to energiczny i aktywny piesek, który traktuje siebie poważnie. Wszyscy członkowie rasy będą wspaniałymi towarzyszami, ale tylko we właściwych rękach.

    Tworzą silny związek z właścicielem, którego odwrotną stroną jest przywiązanie tylko do niego, a nie do wszystkich członków rodziny. To zajmie dużo czasu i wysiłku, gdy druga osoba (nawet jeśli jest to małżonek) może zdobyć zaufanie małego psa. Pomimo swojej pewności siebie i atrakcyjności czują się najlepiej w towarzystwie ukochanej osoby.

    Nie tolerują samotności i tęsknoty, podczas gdy właściciela nie ma w domu. Szczenięta potrzebują uspołecznienia, aby były pewne siebie i grzeczne wobec obcych, ale nawet najbardziej wykształcone gryfy są od nich oddzielone. Te psy, które nie zostały zsocjalizowane, będą się bały lub okazywały agresję, chociaż szczekają, a nie gryzą.

    Większość ekspertów nie poleca małych brukselskich psów jako rodziny, niektóre zdecydowanie nie polecają. Niezalecane dla rodzin z małymi dziećmi, chociaż mogą dobrze radzić sobie ze starszymi dziećmi.

    Mogliby być dobrym strażnikiem, gdyby nie rozmiar. Są jednak spostrzegawczy i zawsze będą głosić, jeśli coś pójdzie nie tak.

    Pod wieloma względami podobnymi do terierów, brukselskie gryfy różnią się od nich poziomem agresji w stosunku do innych zwierząt. Najspokojniej spostrzegają inne psy, nawet szczęśliwe firmy. Jednak nadal wolą towarzystwo ludzi i cierpią z powodu dominacji. Uwielbiają być na czele grupy i zajmować miejsce lidera, jeśli mają taką szansę.

    I uwielbiają głośno mówić w obecności psów innych ludzi. Chociaż takie zachowanie jest bardziej hałasem niż agresją, może denerwować duże psy. Wiele brukselskich griffonów jest również chciwych zabawek i jedzenia.

    Belgijskie psy są wystarczająco inteligentne i mogą z powodzeniem działać w posłuszeństwie i zręczności. Niektórzy właściciele uczą ich sztuczek, ale ich szkolenie nie jest łatwe. Są upartymi, nieposłusznymi, dominującymi i często kwestionują rolę osoby w stadzie.

    Aby właściciel mógł zarządzać tym psem, musi on pełnić rolę lidera i mieć to na uwadze. Tak, możesz je wyszkolić, ale zajmie to więcej czasu i wysiłku niż w przypadku innych ras.

    Brussels Griffons są jednymi z najbardziej energicznych i aktywnych wśród wszystkich skał ozdobnych. To nie jest pies, który będzie zadowolony z krótkiego, codziennego spaceru, właściciele będą musieli znaleźć czas na dodatkową aktywność. Kochają długie spacery i biegają bez smyczy.

    Poza tym uwielbiają biegać po domu i mogą to robić niestrudzenie. Jeśli szukasz spokojnego psa, to oczywiście tak nie jest. Jeśli nie możesz załadować go wystarczająco, to znajdzie dla siebie rozrywkę i stanie się dla ciebie koszmarem.

    Są to dobrze znani psotnicy, często muszą być zabrani z miejsc, gdzie mogli się wspiąć, ale nie mogą się wydostać. Kochają wpaść w kłopoty, zaspokajając ich ciekawość. Tego nie należy zapomnieć i pozostawić bez opieki na długi czas.

    Ogólnie rzecz biorąc, doskonale nadają się do mieszkania w mieszkaniu, ale jest jedna okoliczność, o której warto wiedzieć. Bardzo dużo szczekają, a ich szczekanie jest dźwięczne i często nieprzyjemne.

    Socjalizacja i trening zmniejsza poziom hałasu, ale go wcale nie usuwa. Jeśli Brussels Griffon mieszka w mieszkaniu i jest znudzony, może bez przerwy szczekać.

    Wydaje im się to zabawne, gdy kilogramowy brukselski pies warczy i gryzie, ale groźny, gdy bull terrier robi to samo. Dlatego większość chihuahuów wysiada ze smyczy i pędzi na inne psy, podczas gdy bardzo niewiele bullterierów robi to samo. Psy z syndromem małego psa stają się agresywne, dominujące i generalnie niekontrolowane.

    W przypadku psów z różnymi rodzajami wełny należy zachować inną ostrożność. We włosach (brukselski i belgijski gryfon) wymagania w zakresie opieki są znacznie wyższe. Aby mogły być w formie wystawy, trzeba dużo dbać o wełnę, zajmuje to kilka godzin tygodniowo.

    Trzeba je często czesać, najlepiej codziennie, aby wełna nie utknęła w matach. Okresowo potrzebują przycinania, chociaż sami właściciele mogą się tego nauczyć, ale lepiej skorzystać z usług profesjonalisty. Dobrą stroną tej opieki jest to, że ilość wełny w domu jest znacznie zmniejszona.

    Ale dla gładko-siwego gryfa (pti-brabanson) opieka jest znacznie mniejsza. Regularne czesanie, to wszystko. Jednak rzucają i wełna może pokrywać meble dywanami.

    Zdrowie

    Małe belgijskie psy mają dobre zdrowie. Są to małe, długie wątróbki, których średnia długość życia wynosi 12-15 lat, chociaż nierzadko zdarza się, że żyją dłużej niż 15 lat. Przeszła obok nich i popularność, która prowadzi do pojawienia się nieodpowiedzialnych hodowców, a wraz z nimi chorób dziedzicznych. Choroby genetyczne występują również w nich, ale ogólnie odsetek ten jest znacznie mniejszy niż u innych ras.

    Głównym źródłem problemów zdrowotnych dla tych psów jest głowa. Jego unikalna forma stwarza trudności przy porodzie i często musi uciekać się do cięcia cesarskiego. Jednak rzadziej niż u innych ras z brachycefaliczną czaszką.

    Kształt czaszki stwarza również problemy z oddychaniem, psy mogą chrapać, sapać i wydawać dziwne dźwięki. Co więcej, krótkie drogi oddechowe nie pozwalają grzebieniom na chłodzenie ciała z taką samą łatwością jak zwykłe psy. Należy zachować ostrożność podczas letnich upałów i monitorować stan psa. Chociaż są w znacznie lepszej formie niż te same buldogi angielskie i francuskie.

    Rasa psów Belgijski Griffon - nieposkromiony charakter, zawsze gotowy na przygodę

    Ten miły, towarzyski piesek z pewnością zdobędzie twoje serce. Belgijski gryfon idealnie pasuje do rodziny i daje wiele pozytywnych emocji Tobie i Twoim dzieciom. Nie będziesz musiał żałować, jeśli wybierzesz przedstawiciela tej konkretnej rasy.

    Historia rasy

    Belgijski Griffon jest przedstawicielem małych belgijskich psów. Oprócz niego ta społeczność obejmuje Gryfon Brukselski i Petit-Brabancon. Pierwsi przedstawiciele belgijskich gryfów mieli długą kufę i mocny płaszcz, więc nazywano ich małymi, twardowłosymi terierami. Niektórzy eksperci sugerują, że rasa pochodzi od małpiego Pinschera lub Affenpinchera. Według innej wersji, wśród pionierów belgijskich gryfów nazywane są teriery Yorkshire, sznaucery karłowate i mopsy!

    Ojczyzną belgijskich gryfonów, jak sama nazwa wskazuje, jest Belgia. Te miniaturowe psy stały się ulubioną pieszczotą zwierząt domowych w 15 wieku.

    Dowody służą jako płótna przedstawiające arystokratów w towarzystwie uroczego pieska. Panie często pojawiały się w świetle belgijskich gryfów, uważając je za doskonały dodatek do ich luksusowej sukienki.

    Rasa ta służyła nie tylko jako miła dekoracja. Podobnie jak Praga Ratter, jego przedstawiciele byli uważani za doskonałych łapaczy szczurów. Często trzymano ich w pobliżu stajni i innych domów dla zwierząt. Ale miniaturowe parametry i piękny wygląd nie pozostawiły belgijskich gryfów żadnemu innemu wyborowi: stały się dekoracyjnymi psami, ozdobą wydarzeń towarzyskich. Przedstawiciele tej rasy lubią brać udział w różnych pokazach i wystawach, gdzie niezmiennie zajmują wysokie miejsca.

    Parametry wystawy belgijskiego gryfa

    Po raz pierwszy te psy odwiedziły wystawę w Brukseli w 1880 roku. Ale oficjalny standard, z parametrami wystawy tej rasy, został opublikowany w 1904 roku. Zmiany zostały wprowadzone w latach 1998 i 2003. Miniaturowe psy szybko zyskały uznanie w kręgach znanych hodowców psów.

    Dokładne dane

    Wysokość dorosłego powinna wynosić od 16 do 25 cm. Waga nie powinna przekraczać 6 kg. Ważne jest, aby tors psa był proporcjonalny. Długość od ramienia do kości miednicy powinna być jak najbliżej wysokości zwierzęcia w kłębie.

    Pomimo wyglądu zabawki, belgijski ma dość gęstą budowę, szeroką klatkę piersiową i miniaturowe parametry. Jego kończyny powinny być średniej długości, a jego małe nogi zadbane. Ogon jest wysoki. Funkcje te pomagają gryfowi poruszać się szybko i łatwo.

    Ich kufa jest trochę jak małpa: okrągła głowa, wystająca żuchwa. Górne kły zamykają się niżej. Charakterystyczną cechą belgijskich gryfów są długie włosy wokół oczu, na policzkach i podbródku. Jego uszy powinny być małe.

    Przedstawiciele tej rasy charakteryzują się długą, twardą wełną w następujących kolorach:

    • czarny;
    • czarny brąz;
    • czarny z żółtymi oparzeniami.

    Ta ostatnia jest najrzadsza. Belgijskie gryfy w tym kolorze są bardzo cenne.

    Cechy inteligencji

    Belgijskie gryfy są inteligentnymi i uważnymi zwierzętami. Są łatwo wyćwiczeni, ale z wychowaniem mogą powstać trudności związane z ich krnąbrnością i uporem.

    Konieczne jest powstrzymanie się od zbyt surowego szkolenia. Idealnie, jeśli możesz zmienić ten proces w grę i często będziesz chwalić dziecko. Dzięki swojej inteligencji Griffony szybko dostosowują się do trybu domowego dnia.

    Aby ich właściciel chwalił, są gotowi na wiele. Pomimo dobrej woli, Belgowie mogą być zazdrośni o swojego pana, jeśli sprzyja on innym członkom rodziny. Ale nie widać agresji przeciwnika.

    Przedstawiciele tej rasy wyróżniają się doskonałym posłuszeństwem. Uwielbiają gry na świeżym powietrzu, łatwo uczą się różnych sztuczek.

    Postać

    Nie daj się zwieść miniaturowym parametrom psa. Podobnie jak Pinczer miniaturowy, są oni prawdziwymi obrońcami gospodarza. Nie są zawstydzeni rozmiarem innych psów: jeśli przeciwnik jest większy niż inni, nie wycofają się.

    Belgowie wyróżniają się swoim temperamentem i wielką ludzką orientacją. Szybko przywiązują się do właściciela i niełatwo tolerują jego nieobecność. Przedstawiciele tej rasy dobrze dogadują się z innymi zwierzętami domowymi. Belgijskie gryfy uwielbiają być w centrum uwagi, po prostu kochają uczucie i pochwałę. Dlatego nie tolerują samotności.

    Te psy lubią bawić się z dziećmi. Kochają gry na świeżym powietrzu, wszystko jest nowe i będzie doskonałą firmą dla Ciebie i Twoich dzieci sąsiadów. Ciekawą cechą gryfów jest ich nieśmiałość wobec obcych, od których nie czują się zagrożeni. W tym przypadku znajdują się za plecami właściciela i nieśmiało patrzą na nieznajomego.

    "Belgijski" łatwo dostosowuje się do nastroju bliskich. Dlatego, jeśli nie jesteś skłonny bawić się swoim zwierzakiem, nie będzie wymagał od ciebie uczucia. Griffon będzie z godnością, czekając na twoje żetony.

    Przedstawiciele tej rasy są ciekawi, kochają chodzić. Prosta podróż do sklepu może być dla nich prawdziwą przygodą, jeśli zobaczą coś nowego. Pomimo miłości do długich spacerów, belgijskie gryfy doceniają ciepło i komfort.

    Piękne zdjęcie

    Funkcje opieki i konserwacji

    Przez większość czasu właściciel belgijskiego gryfa będzie musiał dbać o swoje futro. Będziesz potrzebował dwóch rodzajów grzebieni: z rzadkimi zębami, aby usunąć brud, oraz z częstymi zębami do czesania podkładu.

    1. Wełnę należy czesać co trzy dni. Może to potrwać kilka godzin, ale twój zwierzak nie będzie miał maty, a mieszkanie będzie miało mniej wełny.
    2. Regularnie przycinaj włosy wokół oczu.
    3. Ostrożnie przycinaj bezbarwne czubki pazurów. Nie przeszkadzają mu podczas chodzenia, nie pozostawiają zadrapań na podłodze.
    4. Griffony to czyste psy. Ale czasami muszą umyć twarz po jedzeniu. Pamiętaj, aby traktować fałdy, aby zwierzę nie pojawiło się wysypką na pieluszkę.
    5. Konieczne jest rzadkie kąpiele "belgijskie", bez użycia szamponów w dużych ilościach. Ciągle monitoruj czystość ich uszu i zębów.
    6. Jedną z wymaganych procedur jest przycinanie. Usuwanie starej wełny powinno się odbywać 2-3 razy w roku. Jeśli nie zdejmiesz starej, twardej okładki, wygląd psa będzie niechlujny. Powierzenie procedury przycinania jest lepsze dla profesjonalisty.
    7. Belgijski gryfon musi mieć swój własny przytulny kącik.

    Twoje zwierzę potrzebuje godzinnego porannego i wieczornego spaceru. "Belgijski" - jest wrażliwy na temperatury: nie toleruje ciepła i przeciągów. Właściciele tej rasy otrzymują kombinezony dla zwierząt domowych do chodzenia w zimnych porach roku. Upewnij się, że ich mały pies nie był bardzo gorący.

    Karmienie dorosłych psów i szczeniąt

    Każdy pies do prawidłowego rozwoju wymaga odpowiedniego odżywienia, w tym niezbędnych witamin i pierwiastków. Dorosły "Belgijczyk" musi być karmiony dwa razy dziennie za jednym razem, szczenięta otrzymują mniejsze porcje, ale częściej 4-5 razy dziennie. Belgijskie gryfy - miłośnicy jedzenia, mogą z łatwością poprosić o dodatkowy kawałek od gospodarza.

    Jeśli zdecydujesz się na karmienie naturalnej żywności Belgii, w jej diecie muszą być produkty pochodzenia zwierzęcego z dużą ilością białka. Ich menu powinno zawierać:

    • chude mięso;
    • gotowany ptak;
    • owsianka z dodatkiem warzyw;
    • sfermentowane produkty mleczne.

    Z diety belgijskiego gryfa należy wykluczyć:

    • wszelkie kiełbasy;
    • produkty piekarnicze;
    • tłuste potrawy i wędzone mięso;
    • słodki;
    • mleko;
    • rośliny strączkowe;
    • jedzenie o zbyt dużych lub małych kościach.

    Miski do picia muszą znajdować się w strefie dostępu. Wszystkie pojemniki muszą być umieszczone tak, aby zwierzę nie musiało się nadmiernie pochylać, aby kręgosłup się nie odkształcił. Powinny znajdować się na wysokości klatki piersiowej zwierzęcia.

    Choroby

    Belgijskie gryfy charakteryzują się chorobami większości gatunków ozdobnych. Są podatne na choroby oczu, niektórzy przedstawiciele mogą mieć zwężone nozdrza.

    Ze względu na fizjologiczną charakterystykę samicy tej rasy, z zasady, poród otrzymuje weterynarz z cesarskim cięciem. Aby uniknąć chorób wirusowych, psy muszą być zaszczepione na czas.

    Nie uważaj belgijskich gryfów za zbyt zniewieściałe stworzenia, z należytą starannością, będą żyć długo.

    Jak wybrać szczeniaka

    Belgijskie gryfy nie są popularną rasą. W jednym miocie pojawia się do 3 szczeniąt. Nawet jeśli nie planujesz z nim uczestniczyć w wystawach i wygrywasz tytułów, nadal warto kupić szczeniaka od hodowców lub w przedszkolu. Szanowany hodowca sprzedaje małe gryfy po drugim szczepieniu.

    Przy zakupie należy zwrócić uwagę na:

    • na kolor sierści;
    • czystość i stan uszu i oczu;
    • stan ust;
    • podbrzusze muszą być elastyczne;
    • duża głowa z małym pyskiem.

    Zdrowe zwierzę jest wesołe, zabawne, zwinne.

    Cena dla szczeniąt

    Koszt szczeniąt zależy od ich kariery programowej.

    1. Szczenięta klasy pet - z powodu nieprzestrzegania standardów nie biorą udziału w wystawach. Ale to nie przeszkadza im zdobyć miłości człowieka. Ich koszt wynosi od 12 000 do 20 000 rubli.
    2. Przedstawiciele klas ras mogą brać udział w wystawach na niewielkim poziomie. Ale nie mogą ubiegać się o nagrody na międzynarodowych wystawach. Cena tych szczeniąt zaczyna się od 20 000 rubli.
    3. Pokaż klasę - te dzieci mają doskonały rodowód i od najmłodszych lat pokazują cechy charakteru mistrza. Biorą udział w międzynarodowych wystawach i wygrywają nagrody. Cena takich szczeniąt zaczyna się od 40 000 rubli. Wskazane jest, aby je nabyć po całkowitej zmianie zębów.

    Niezależnie od celu, w jakim chcesz kupić szczeniaka - "belgijskiego", stanie się prawdziwym lojalnym przyjacielem.

    Różnica od gry Brussels Griffon

    Psy tych ras często są zdezorientowane. Wynika to z faktu, że obydwoje reprezentują małe belgijskie psy. Nie mają silnych różnic w charakterze.

    Jednak w klubach hodowlanych rasy te mają różne parametry wystawiennicze i wymagania dotyczące opieki i edukacji. Ale jest jedna istotna różnica: grafon brukselski ma czerwonobrązowy kolor, a belgijski gryfon ma czarną opaleniznę.

    Plusy i minusy rasy

    Jedną z głównych zalet tej rasy jest ich życzliwość i sympatia do gospodarza. Jeśli jesteś energiczną osobą, ten pies jest idealny dla Ciebie. Mimo długiej wełny nie wymaga codziennej pielęgnacji. Kolejną zaletą jest czystość.

    "Belgowie" nie lubią zbyt częstych uścisków, są bardziej przyjemni niż głaskanie. Ponadto mogą być zirytowane zbyt dużą uwagą małych dzieci. Jeśli nie jesteś fanem długich spacerów, pomyśl zanim zaczniesz Griffon.

    Opinie właścicieli

    Będziesz musiał spróbować znaleźć negatywne opinie na temat belgijskich gryfonów. Wszyscy właściciele uważają, że nie znajdą bardziej oddanego i wesołego przyjaciela. Wszyscy zauważają jego delikatną naturę i uczucie do właściciela. Ale właściciel musi być przygotowany na specjalną opiekę dla niego. Ale będziesz miał jasnego i lojalnego przyjaciela.

    Przydatne wideo

    Obejrzyj bardzo ciekawe, pouczające i przydatne wideo o Harrym z Belgii Griffon. Wtedy będziesz reprezentował tę rasę znacznie lepiej.

    Wniosek

    Belgijskie gryfy to psy temperamentalne, które przez długi czas nie mogą żyć bez towarzystwa. Pomimo jego życzliwości i sympatii, czasami trzeba być z nimi surowo, aby nie byli rozpieszczani. Wybierając szczenięta tej rasy, możesz mieć pewność, że Twoja rodzina będzie miała zwierzaka gotowego do wyruszenia w poszukiwaniu przygód z ukochanym mistrzem.

    Belgijski Griffon

    Belgijski gryfon, mimo swojej dekoracyjnej funkcji, był uwielbiany przez wielu dzięki wrodzonym cechom charakteru. Małe psy belgijskie są różnorodne, co powoduje pytania od potencjalnych właścicieli. Ten artykuł opisuje rasę, ujawnia cechy charakteru i troski.

    Trzy rodzaje gryfonów

    Przede wszystkim warto zauważyć, że wśród małych ras belgijskich znajdują się gatunki z Brukseli, Belgii i Brabancji, które w niektórych przypadkach są uznawane za oddzielne rasy lub odmiany tego samego rodzaju. Mają podobne cechy i pewne różnice. W szczególności te psy mają różne kolory i strukturę włosów.

    Bruksela

    Zwierzę wyróżnia się twardą wełną w postaci drutu, długość włosa wystarcza do stworzenia struktury, ale nie pokrywa się z konturami ciała (na średnim poziomie), kolor - czerwony. Norma dopuszczała obecność obszarów ciemnego koloru na wąsie i brodzie według rodzaju maski. Bruksela jest najpopularniejsza wśród gierfów. Podszerstek "Brussels Griffon" jest miękki w dotyku i gruby w kompozycji. W tym przypadku wierzch wełny jest sztywny i pofalowany.

    Belgijski Griffon

    Struktura włosa jest podobna do poprzedniej - z podwójną podstawą i sztywną na zewnątrz, ale ma dużą różnorodność kolorystyczną. Kolor może być czarny, czarno-czerwony z podpalaniem w okolicy klatki piersiowej, a także czerwony z czarnymi plamami na twarzy w postaci maski.

    Griffon z czerwoną brodą

    Typ Brabant

    Zwierzę z kategorii Brabancon ma krótki, prosty i lśniący płaszcz, broda jest nieobecna zgodnie ze standardem. Długość włosa wynosi do 2 cm, kolor może być czarny, czarny podpalany lub czerwony. W czerwonych Brabanconach jest czarna maska.

    Zewnętrzne

    Wokół psich imion jest dużo zamieszania. Ogólnie nazywa się je Brukselskimi Gryfonikami, aby nie powstały żadne sprzeczności. Wspólne standardowe funkcje, które pojawiają się niezależnie od typu, mogą być reprezentowane jako lista:

    1. Waga psa jest ograniczona do 5,5 kg.
    2. Wysokość kłębu nie ma określonej normy, ale w praktyce jest w granicach dwudziestu centymetrów.
    3. Nie ma znaczącej różnicy w wielkości między samcami i samcami gryfów, jak ma to miejsce w przypadku dużych psów.
    4. Łapy nie są proporcjonalne do długości tułowia, cienkie, długie, z mocnymi kośćmi.
    5. Wysoki ogon.
    6. Wielkość głowy jest duża w stosunku do ciała, ma okrągły kształt, kufa nie jest długa i jest wciśnięta zgodnie z typem brachycefalicznym. Płytkie zmarszczki są dozwolone.
    7. U większości psów położenie żuchwy jest nieprawidłowe - jest zakrzywione w górę i wykracza poza górną.
    8. Okrągłe i duże oczy są charakterystyczne dla tej rasy. Zgodnie z normą mają one szerokie lądowanie i nie powinny wystawać ponad gniazda.

    Mogą wiązać się między wszystkimi trzema typami, ponieważ zwierzęta mają wspólne pochodzenie, a mieszane mioty mają korzystny wpływ na jasność koloru i strukturę włosów.

    Historia rasy

    Wszystkie powyższe typy pochodzą z Belgii i należą do młodych ras. Historia ich przodków sięga wieków, a nawet tysiącleci. W ciągu ostatnich 500 lat psy były przedstawiane na płótnach artystów w różnych odmianach, które są zbliżone do współczesnego wyglądu zwierzęcia. Prawdopodobnie rasa została opracowana z małych, mobilnych psów, które żyły w stajniach i służyły jako szczurołap, który nosił nazwę stabilnych gryfonów.

    Jednocześnie nie ma on żadnego związku z prawdziwymi przedstawicielami rasy. Belgowie znali francuskie gryfy i używali tego imienia. Hodowle małych psów belgijskich zaliczane są do grupy pincherów lub sznaucerów.

    Pierwsza informacja o przodkach stabilnych gryfów zawiera opisy psów, które mają twardą i gładką sierść. Są dwa typy, które przetrwały tylko twardowłosego żywiciela. Odległy przodek współczesnych zwierząt został uchwycony na zdjęciu poświęconym rodzinie Arnolfini. Artystka przedstawiła na niej psa, który stał się przodkiem wszystkich małych ras belgijskich, w tym stabilnych i później rozwiniętych w typ współczesny.

    Przodkowie Griffona w malarstwie

    Charakterystyczną cechą stabilnych griffonów była różnorodność wyglądu zewnętrznego. Różnice w pojawianiu się krzyży z innymi rasami, o których nie zachowano żadnej wiarygodnej informacji, zostały uzupełnione, z wyjątkiem tych, które odnoszą współczesną rasę do wyżej wspomnianego affinch (monkey pinscher) i rubinu Cavalier-King-Charles-Spaniel. A to tylko jedna z wersji, ponieważ według innych belgijskie psy o ostrych włosach były przodkami affenpinchera, któremu przywiązano krew Yorkshire terierów, by zmniejszyć rozmiar.

    Yorkshire Terrier przyczynił się do rozwoju rasy

    Grzywacze o gładkich włosach Brabancji, zawdzięczają swoje pochodzenie mopsom.

    Małe belgijskie psy stały się tak popularne wśród przedstawicieli różnych klas, że pod koniec XIX wieku rasa otrzymała pierwsze uznanie - belgijski gryf jest zarejestrowany w książce ras. W tym czasie odbywają się różne pokazy z udziałem tych mobilnych zwierząt, a także prowadzą aktywne życie wystawowe. Wraz z rozwojem popularności, rozwijają się standardy zewnętrzne, otwierają się kluby miłośników gryfów na kontynencie europejskim. Na początku XX wieku amerykańscy kynologowie rozpoznają rasę.

    Gryfony biorą udział w wystawach

    Wojny ubiegłego wieku prawie zniszczyły psy. Ludności udało się uratować Brytyjczyków i Amerykanów. Aby przywrócić inwentarz żywy, wywieźli szczenięta gryfowe.

    Do tej pory Brussels Griffons zajmują 80. miejsce na liście 187 ras pod względem liczby zwierząt gospodarskich. Pomimo naturalnych umiejętności łowienia szczurów i innych małych gryzoni, są one przechowywane na wystawy lub jako psy towarzyszące.

    Charakter belgijskiego Griffona

    Psy wyróżniają się inteligencją, ciekawością, są pogodne, pełne energii, uważne. Griffony to zrównoważone zwierzęta, są w dobrym nastroju i nie zawracają sobie głowy głośnym szczekaniem (z wyjątkiem dużej ilości ruchu w domu - w tym przypadku zwierzę może dać się ponieść funkcjom straży i stworzyć dużo hałasu, więc tak się nie stanie, trzeba wyszkolić psa do specjalnego zespołu).

    Griffony są przyjazne i gotowe na wszelkie figle.

    Griffony belgijskie można poznać, uwielbiając interakcję z gospodarzem. Ale konieczne jest nauczenie zwierzęcia posłuszeństwa we wczesnych stadiach życia. Taktyka treningu opiera się na wygodnych metodach z elementami gry, bez agresji na psa. Zwierzę powinno być często chwalone i promowane za ukończone zadania. W odpowiedzi na trudne szkolenie psa, zwierzę może się bać i będzie miało trudności z przyswojeniem materiału.

    Codzienna rutyna przyjęta w domu jest przez nich przyjmowana pozytywnie. Wygodne do wspólnego życia, takie jak spacery i nowe zajęcia.

    Kolejną pozytywną cechą tej rasy jest jej niezwykła czystość. Przyniesienie serwetki właścicielowi, tak że otarł twarz i brodę, jest typowym zachowaniem psa.

    Griffony lubią się bawić

    Minusem rasy jest niejednoznaczne postrzeganie dzieci. Griffony mogą warczeć w odpowiedzi na niechciane uściski i pocałunki, więc zwierzę nie jest dobrze przystosowane do domów z małymi dziećmi, które nie są w stanie kontrolować swoich reakcji ze względu na swój wiek.

    Griffony w rodzinie z dziećmi zachowują się inaczej

    Belgijskie Griffony są ostrożne wobec nowych ludzi. Mają tendencję do ochrony właściciela pomimo skromnych rozmiarów, dlatego nie należy zostawiać zwierzęcia na spacer z dużymi psami. Tchórzostwo nie jest charakterystyczne dla psa o umiejętnościach szczurołapu, dlatego też gryf nie musi być przekonany do udziału w różnych wydarzeniach.

    Samotność nie jest dobrze tolerowana przez psa. Zorientowane na właściciela i wrażliwe belgijskie gryfy szybko stają się przywiązane do swojego "przywódcy".

    Gryfy preferują znajome otoczenie.

    Fani podróży powinni mieć świadomość, że zwierzę jest wyjątkowo źle tolerowane przez właściciela. Lepiej zabrać ze sobą zwierzaka.

    Dobra wiadomość jest taka, że ​​przedstawiciele tej rasy spotykają się ze wszystkimi przedstawicielami świata zwierząt. Mogą prowadzić w zespole innych zwierząt domowych, ale obserwują hierarchię, jeśli jest wyraźnie obserwowana w domu.

    Rasa jako całość może być scharakteryzowana jako stabilna z punktu widzenia psychiki - nie jest osobliwa dla nerwowości i niestabilności emocjonalnej.

    Griffony dogadują się z innymi zwierzętami.

    Griffony (szczególnie typu brukselskiego i belgijskiego) są idealne dla osób starszych, ponieważ nie będą uciekać w nieznanym kierunku przy każdej okazji i trzymają się blisko właściciela, obserwując go z boku. Brabancons staną się towarzyszami rodzin z dziećmi, ponieważ są bardziej lojalni wobec nich i wolą hałaśliwe, aktywne gry.

    Opieka nad belgijskim gryfem

    Pies jest bezpretensjonalny pod względem życia - może być w prywatnym domu lub mieszkaniu. Konieczne jest wyposażenie w ciepłe i wygodne łóżko dla zwierząt bez hałasu i przeciągów. Szczeniak z gryfa pokocha kosz, który ma prześcieradło ze sztucznego futra lub materiału.

    Jeśli właściciel ignoruje tę potrzebę samotności, zwierzę znajdzie kącik w szafie, pod łóżkiem lub w innym chronionym miejscu. W jednym z naszych artykułów powiemy Ci, jak samemu zrobić dom dla psa.

    Griffony uwielbiają wygodne łóżka

    Konieczne jest wcześniejsze uzgodnienie z nadmiernym domowym zwierzakiem, który wjeżdża do swojego kąta wszystko, co jest nie na miejscu - pies może znaleźć brudne skarpetki, bieliznę właścicieli, dziecięce zabawki i inne rzeczy.

    Griffony utrzymują porządek w domu

    Belgijskie gryfy są aktywne, uwielbiają się poruszać i uprawiać gimnastykę, więc potrzebują długich spacerów na świeżym powietrzu - wskazane jest, aby spacerować przez co najmniej godzinę dwa razy dziennie (rano i wieczorem). Zimą można używać specjalnych kombinezonów do chodzenia. Ważne jest, aby nie przegrzać zwierzęcia.

    W zimie możesz nosić psa

    Kombinezon dla psów własnymi rękami

    Musisz chodzić z griffonami na smyczy-ruletce i obroży lub użyć uprzęży. Muszą być wykonane z miękkiej skóry lub tkanego jedwabiu, aby zachować strukturę wełny.

    Akcesoria powinny być dobrane pod względem wielkości, aby uniknąć poślizgnięcia się zwierzęcia lub, przeciwnie, dusić działanie zbyt ciasnych materiałów. Obroża, na przykład, musi być dwoma palcami w formie zapinanej na guziki. Spacer powinien nastąpić przed karmieniem.

    Griffon potrzebuje wygodnych akcesoriów.

    Do transportu należy zakupić specjalną torbę lub pojemnik.

    Istotną rolą w opiece nad gryfem jest eliminacja wad wełny. Do regularnej pielęgnacji potrzebne są dwa rodzaje grzebieni - jeden z rzadkimi zębami do usuwania zabrudzeń, drugi przeznaczony jest do utrzymania akceptowalnego podkładu - ma częste zęby. Zwykły grzebień może zranić delikatną skórę psów. Ogólne zasady to:

    1. Sierść belgijskiego gryfa jest przeczesywana raz na trzy dni (przynajmniej raz na 7 dni). Jest to dość długa procedura, ale jednocześnie zwierzę nie pozostawia wełny na odsłoniętych powierzchniach, a włosy nie będą zbierane w matach.
    2. Obszar wokół oczu wymaga regularnego usuwania włosów - muszą być starannie przycięte.
    3. Stara osłona z wełny jest usuwana dwa lub trzy razy w roku w okresie linienia. Jest to konieczne, aby pies nie wyglądał na zaniedbany. Przycinanie nie jest na ogół skomplikowaną procedurą. Ale jeśli masz wątpliwości, lepiej zwrócić się do profesjonalistów. Przycinanie rozpoczyna się od faktu, że zwierzę usuwa starą wełnę, której końcówki są już rozcięte. Najpierw usuwa się długą górną warstwę, po miesiącu usuwa się podkład.

    Gryfy wymagają pielęgnacji twarzy

    W pozostałych przypadkach postępuj zgodnie z poniższymi wskazówkami dotyczącymi pielęgnacji:

    1. Konieczne jest regularne przycinanie końców pazurów, aby chód zachował swój normalny wygląd. Zwykle robi się to raz lub dwa razy w miesiącu.
    2. Z wrodzoną czystością gryfa, po zjedzeniu oczyszczonej brody i wąsów nie będzie zbędny. Obróbka fałd na twarzy jest obowiązkowa, aby uniknąć pieluszkowej wysypki i zapalenia.
    3. Kąpiel nie powinna być częsta - nie częściej niż raz w miesiącu. Nie używaj dużo szamponu. Jeśli pogoda jest sucha i ciepła, lepiej ograniczyć pranie. Produkty kąpielowe są zmywane, a nie pozostawiane na ciele, po czym zwierzę można zwilżyć ręcznikiem (w zimie konieczne może być jego wysuszenie za pomocą suszarki do włosów). Dla piękna wełny po umyciu, ciało jest traktowane specjalną kompozycją olejową z butelki z rozpylaczem. Następnie pies przeczesuje się w kierunku wzrostu włosów i wciera zamszem lub aksamitną ściereczką.

    Wełna wymaga stałej opieki

    Dla właścicieli krótkowłosych Brabanów, opieka przynosi jeszcze mniej kłopotów - zamiast kąpać się, po prostu wytrzeć zwierzę wilgotną szmatką. Czesanie jest również konieczne, ale nie jest to trudne - do tego należy użyć pędzla z krótkimi włosami. Ogólnie rzecz biorąc, są mniej kapryśne w opiece niż twarde odpowiedniki. W tym przypadku zachowuje się linienie w Brabanconach. Aby przyspieszyć proces zmiany włosów i utrzymać zadbany wygląd psa, Brabancony można nosić na płaszczu w kierunku wzrostu włosów za pomocą kawałka aksamitu lub zamszu.

    Alarmy są rozładowywane z oczu, niepokój w uszach, zaczerwienienie i obrzęk dziąseł. Jeśli którykolwiek z tych objawów obserwuje się u zwierzęcia, należy go natychmiast pokazać lekarzowi weterynarii.

    W razie potrzeby skonsultuj się ze specjalistą

    Żywienie dzieci i dorosłych

    Belgijskie gryfy, aby zachować kształt i długowieczność, powinny otrzymywać wszystkie niezbędne substancje w postaci witamin i minerałów. Przedstawiciele rasy na ogół mają dobry apetyt, ale powinniście nadal stosować się do reżimu: dorosły "belgijski" je dwa razy dziennie w określonych godzinach (zazwyczaj to przejście ma miejsce w wieku jednego roku), dzieci do 3 miesiąca jedzą w małych porcjach, ale często - w 4 5 przyjęć.

    Liczba posiłków u dorosłych zwierząt może wzrosnąć tylko w czasie ciąży.

    Rzadkie karmienie hamuje rozwój dziecka, więc jeśli nie ma możliwości normalnej diety, nie spiesz się z wiekiem szczenięcia - na przykład, weź pół-rocznego szczeniaka z zapotrzebowaniem na jedzenie trzy razy dziennie. Uważa się, że dorosłe psy powinny być karmione dokładnie 3 razy, a nie dwa razy dziennie, aby uniknąć problemów z jelitami. Wybór w tym przypadku pozostaje dla właściciela, ale odżywianie frakcyjne w każdym przypadku ma pozytywny wpływ na pracę przewodu żołądkowo-jelitowego.

    Bardzo ważne jest, aby nie przekarmić zwierzęcia. Przy wyborze gotowego karmy nie należy wybierać opcji wysokobiałkowych. Wystarczy pozostawić około ćwiartki pokarmu białkowego w diecie dorosłego gryfa i około jednej trzeciej zwierzęcia w wieku szczenięcia. Nadmierne spożycie produktów białkowych prowadzi do reakcji alergicznych, problemów ze skórą głowy i skóry.

    Jeśli występują oznaki nadmiaru białka, musisz przenieść psa na pokarm warzywny

    Należy również zwrócić uwagę na obecność wapnia i fosforu. Najlepsza opcja, jeśli pies dostaje wapń o 20% więcej niż fosfor, ponieważ jego nadmiar negatywnie wpływa na stan układu nerwowego. Jeśli zwierzę żeruje na paszy, nie powinno się wybierać opcji opartych na rybach, ponieważ zawiera w sobie zbyt dużo fosforu. Węglowodany powinny być zrównoważone ze względu na wystarczającą mobilność rasy.

    Tanie opcje podawania gryfa nie są odpowiednie. Jeśli wybór zostanie dokonany na rzecz gotowych posiłków o zrównoważonym składzie, wystarczy kupić towary najwyższej jakości. Karma z profesjonalnych linii znajduje się w aptekach weterynaryjnych lub sklepie zoologicznym. Dodatkowe suplementy witaminowe nie są warte zakupu. Jedynym wyjątkiem jest wiek szczenięcia, kiedy wymagane są preparaty wapnia (można użyć do tego skorupki jajka) i kompleks składników mineralnych, które można podawać w kilku posiłkach w ciągu dnia z jedzeniem (wystarczy dwa lub trzy razy).

    W pewnym momencie gryfon spożywa 300-400 gram suchego jedzenia.

    Wybór paszy należy uważnie rozważyć.

    Belgijski Griffon może zjadać standardową naturalną żywność. W tym przypadku gospodarz musi dostosować się do proporcji białka - belgijski gryfon potrzebuje dostatecznej ilości gęstej żywności, w tym chudych produktów mięsnych, gotowanego mięsa drobiowego, płatków z dodatkami roślinnymi i kwaśnych produktów mlecznych. Jednocześnie ważne jest, aby nie przesadzić ze składnikiem białkowym w diecie.

    Podstawą żywienia jest mięso. Na dzień zjada około 250 gramów produktu. Griffon może być świeży, z wyjątkiem wieprzowiny i drobiu. Mięso z kurczaka należy ugotować. Zasadniczo ten element stanowi około jednej trzeciej diety.

    Gotowane białe mięso z kurczaka

    Mięso szczenię może uczyć się w wieku 1 miesiąca i starszych. Wskazane jest unikanie mięsa mielonego, które nie jest bardzo odpowiednie dla żołądka. Najlepszym rozwiązaniem jest zeskrobana masa mięsna pobrana z grubego, nietłustego kawałka. Produkty uboczne tych zwierząt nie mogą przebywać w wieku 4 miesięcy, nie należy zastępować mięsa alternatywami. W skrajnych przypadkach można ograniczyć 2-3 przyjęcia w ciągu 7 dni.

    Mleko jest również kompletnym produktem białkowym, ale jednocześnie nie należy podawać mu griffonów w czystej (pełnej) postaci po osiągnięciu 3 miesięcy - może to zakłócić trawienie. Twaróg, kefir, jogurt - wszystkie wskazane rodzaje produktów fermentowanych należy wprowadzać do menu trzy razy w tygodniu. Twarogowy daje schłodzone i rozcieńczone (na przykład w surowicy). Również masę serową można wstępnie namoczyć w mleku. Najważniejsze jest to, że struktura produktu była zbliżona do stanu papkowatego.

    Twaróg - integralny składnik diety

    Ryby morskie zawierają niezbędne aminokwasy i dużo fosforu. Jeśli dasz go raz na 7 dni, skóra i sierść zwierzątka z pewnością zachowa zdrowy wygląd. Jednak w swojej surowej postaci ryba może być szkodliwa pod względem obecności pasożytów - dla zapobiegania lepiej gotować przez 5 minut.

    Jedna trzecia diety przypada na składniki roślinno-zbożowe. Dobre kombinacje tworzą te produkty z potrawami mięsnymi i rybnymi i można je stosować w czystej postaci. Wśród zbóż dla gryfa powinien wybrać ryż i płatki owsiane. Gryfy trawią owsiankę semantyczną w inny sposób - w tym przypadku należy obserwować, jaka reakcja wywołuje u zwierzęcia. Warzywa, które skutecznie uzupełniają porcję, to plasterki marchewki, buraki, sałatki z dyni, dania z cukinii, a także pomidory i ogórki tradycyjne do zwykłego stołu.

    Ryż i owsianka - nadaje się do gryfonów

    Surowe jaja są źle tolerowane przez gryfy, a to surowe białko jest niebezpieczne, co może uszkodzić skórę. Surowe żółtko można połączyć z mlekiem i podać zwierzęciu, a elementy białkowe przed podaniem należy poddać obróbce cieplnej i zmieleniu.

    Wśród suplementów, które są niezbędne dla gryfów do 12 miesięcy, jest fosfor wapniowy. W tradycyjnym jedzeniu musisz okresowo brać udział w kursie multiwitamin. Zanim podasz suplementy witaminowo-mineralne Griffon, musisz skonsultować się z weterynarzem w sprawie niezbędnych leków i ich dawkowania.

    Toksyczne pokarmy dla zwierząt nie powinny być włączone do diety

    Lista zakazanych produktów:

    1. Gotowane kości (ryby, kurczak) - miażdżąc małe kości, zwierzę może uszkodzić żołądek.
    2. Kiełbasy.
    3. Produkty piekarnicze.
    4. Tłuste jedzenie.
    5. Produkty wędzone.
    6. Słodycze (w tym czekolada).
    7. Mleko.
    8. Rośliny strączkowe (szczególnie nie polecane dla szczeniąt).
    9. Ziemniaki.
    10. Łuk
    11. Zupy.
    12. Ogórki, pikle.
    13. Ryba rzeczna.
    14. Wieprzowina
    15. Surowy ptak
    16. Pokarm bogato przyprawiony przyprawami.
    17. Sucharki i inne przekąski sklepowe.

    W specjalnym artykule przyjrzymy się szczegółowo, czego pies nie powinien karmić, jakie produkty są surowo zabronione dla członków jakiejkolwiek rasy i są w stanie je skrzywdzić.

    Latem należy zmniejszyć ilość spożywanego jedzenia.

    Picie powinno być zawsze widoczne. Szczególnie dużo płynów powinno otrzymywać psy, które jedzą gotowe potrawy. Lepiej nie wystawiać wody na działanie wody (wyjątkiem jest woda ze źródła naturalnego, której nie należy ufać).

    Griffon nie może pić z bagien i kałuż, ponieważ są pełne niebezpiecznych patogenów

    Pojemność jedzenia jest umieszczona tak, aby zwierzę było wygodne i sięgało do naczyń - najlepiej, aby pies tylko obniżył tam twarz.

    Jest to szczególnie ważne w przypadku dzieci, których powierzchowność dopiero się tworzy. Nawyk niewłaściwego podejścia do miski może negatywnie wpłynąć na strukturę ciała.

    Możesz zaoferować podwójny podajnik Griffon, w którym możesz wlewać wodę i wkładać jedzenie. Najlepsza opcja - naczynia z regulatorem, który dostosowuje się do wzrostu zwierzęcia.

    Wygodne i wysokiej jakości dania - gwarancja zdrowia

    Griffon z glinianej i ceramicznej zastawy będzie trudny do obrócenia. Możesz również kupić naczynia wykonane ze stali nierdzewnej, plastiku, emaliowane, gliny bez odprysku - najważniejsze jest to, że nie można uszkodzić języka w czasie jedzenia.

    Gdy szczeniak zjada, należy umieścić pod jego łapami matę antypoślizgową i zmusić ją do zajęcia odpowiedniej pozycji: przednie nogi są proste i równoległe do siebie, natomiast stawy skokowe tylnych kończyn są pod kątem prostym. Zaleca się nauczenie szczeniaka tego stelaża przy każdym karmieniu.

    Właściwa pozycja podczas posiłków

    Aby zapobiec tworzeniu się kamienia nazębnego, gryfom można pozwolić raz na tydzień obgryzać marchewkę, kawałek jabłka, chrząstkę i kości wołowe. Powinno to nastąpić po osiągnięciu 2 miesięcy. Chrząstka cielęca jest również bogata w minerały.

    Idealne jedzenie - gdy porcja jedzenia jest w pełni zjedzona. Jeśli pies podejdzie do miseczki i spróbuje ją polizać, ilość pokarmu powinna zostać zwiększona podczas następnego karmienia. Nie trzeba odpowiadać na wnioski o suplementację. To zepsuje zachowania żywieniowe i złamie reżim.

    Zaleca się nauczanie zdobywania pożywienia na komendę. Niedopuszczalne jest odwracanie uwagi i obgryzanie zwierzęcia w tym momencie.

    Temperatura serwowania nie powinna być zbyt wysoka lub zimna.

    Po raz pierwszy, aby zaoferować jedzenie szczeniakowi, zaleca się rano o godzinie siódmej, w ostatniej - o godzinie 22. W nocy szczeniak nie powinien jeść, ale dla spokojnego snu zaleca się podawanie produktów mięsnych do ostatniego posiłku. Harmonogram karmienia może się zmieniać w zależności od wzrostu i czasu spoczynku członków rodziny, ale ogólnie rzecz biorąc, przerwy między posiłkami powinny być takie same - jest to główny wymóg, który należy przestrzegać.

    Jeśli szczeniak stara się zdobyć jedzenie z rąk właściciela, nie powinieneś go zachęcać. W przyszłości mogą wystąpić trudności z jedzeniem z poszczególnych potraw.

    Starsze zwierzęta powinny jeść trzy razy dziennie, a porcje nie powinny być duże. Procesy metaboliczne w ciele starzejących się zwierząt są spowolnione. Nakarm je, gdy ciało dostanie wystarczającą ilość wysiłku fizycznego i zacznie intensywnie wydawać energię. Starsze psy potrzebują więcej węglowodanów, a także mają zwiększone zapotrzebowanie na wapń, sód i fosfor. Gdy zwierzę zbliża się do starości, musisz dostosować dietę.

    Pogryzienie chrząstki jest dobre dla zębów.

    Zasady szkolenia

    Gryfy są interesujące, ponieważ przechwytują najmniejsze zmiany w głosie, nastroju i mimiki właściciela w trakcie tego procesu. Czują się, gdy osoba wykazuje niezadowolenie i raduje się z zachęt w postaci pysznych przysmaków. Niemniej jednak jedną z podstawowych zasad szkolenia małych psów belgijskich jest wymaganie. Ważne jest, aby od pierwszych minut wyjaśnić zwierzęciu, że powinno ono zostać ukończone.

    Trening gryfowej to ciekawa aktywność.

    Wskazane jest, aby nie nadużywać długich treningów. Lepiej uczynić je częstszymi, ale nie tak dawno.

    Konieczne jest szkolenie zwierzęcia od pierwszych dni. Nawet 3-miesięczne dziecko jest w stanie nauczyć się prostych rzeczy, które ułatwią interakcję z właścicielem. Po pierwsze, ważne jest, aby utworzyć kontakt, aby przyzwyczaić się do pseudonimu. Jednym z najważniejszych nawyków jest poznanie twojego miejsca. Po wymowie odpowiedniego polecenia, musisz zanieść szczeniaka na materac, aby osiągnąć pozycję na kanapie i zachęcić do delikatności.

    Przed pierwszym spacerem musisz przyzwyczaić szczeniaka do smyczy i obroży. W przyszłości będzie musiał uczyć się takich poleceń głosowych jak "Fu!", Chodzić i natychmiastowy powrót do gospodarza - wszystkie z nich są konieczne, aby wspólne wyjścia na świeże powietrze pozostawiły jedynie przyjemne wrażenia.

    W warunkach domu i na spacerze, "Połóż się!" I "Usiądź!" Polecenia są również przydatne.

    Jeśli Griffon zostanie pokazany na targach, powinien nauczyć się stoiska wystawienniczego i ruchów pierścienia.

    Aby przygotować się do wystawy, Griffon uczy specjalnego kursu.

    Tabela 1. Metodologia szkolenia

    Czytaj Więcej O Psach

    10 największych psów na świecie: kompilacja zdjęć

    Choroby Te psy są nie tylko duże, są ogromne! Każdy z nich miał zaszczyt dostać się do pierwszej dziesiątki największych psów na świecie, co oznacza, że ​​te olbrzymy są nie tylko największymi, ale także najsilniejszymi rasami psów na świecie.

    Mój pies stróżujący

    Choroby Dog Blog - My WatchdogHipoalergiczne rasy psówNiektórzy uważają, że reakcja alergiczna u osoby występuje na płaszcze psa, ale tak nie jest. Dlatego krótki i gładki płaszcz nie gwarantuje, że nie wystąpi kaszel, kichanie, łzawienie lub wysypka.