Treść

Bern Sheepdog: Opis rasy i charakter

Berneński lub berneński pies pasterski jest bardzo dużą rasą, której ojczyzną są szwajcarskie Alpy. Gdy przedstawiciele tej rasy byli wiernymi towarzyszami pasterzy. Warto zauważyć, że rasa ma ponad sto lat historii, ale pozostaje młoda, ponieważ została oficjalnie uznana dopiero w 1907 roku.

Historia rasy

Owczarek Berno uważany jest za jedną z najstarszych ras. Wzmiankę o takich zwierzętach można znaleźć w pracach starożytnych rzymskich historyków. Przez kilka stuleci psy były wykorzystywane jako strażnicy i pasterze. Wytrzymałe i silne zwierzęta były niezwykle lojalne wobec swoich właścicieli. W średniowieczu, gdy wieśniacy mogli cierpieć z powodu wędrownych bandytów i bydła z dzikich zwierząt, Berneński Pasterz był nieodzownym przyjacielem i pomocnikiem człowieka. Ludzie z Zennehundy nawet legendy. Zwierzęta są tak silne, że przy ich pomocy właściciele transportowali nawet małe ładunki.

Dziś Owczarek Bern jest doskonałym towarzyszem rodziny, zwierzakiem i strażnikiem.

Po raz pierwszy psy tej rasy zostały pokazane w 1902 roku na wystawie w Bernie. Dzięki pięknej postaci, pięknemu wyglądowi i doskonałemu zdrowiu, nowa rasa bardzo szybko zdobyła serca miłośników psów w Szwajcarii. Niemcy i Austria, a następnie w całej Europie. W 1907 roku powstał pierwszy klub w Szwajcarii, skupiający hodowców Berneńskiego Pasterza. Współczesna nazwa rasy, przetłumaczona z języka niemieckiego, oznacza nic innego jak "berneński pies łąkowy". W Rosji po raz pierwszy takie zwierzęta zarejestrowano pod koniec lat osiemdziesiątych. W 1995 r. W Moskwie powstał pierwszy rosyjski klub, zwany Berneńskim Pieskiem Górskim.

Charakterystyka rasy

Owczarek brunatny (zdjęcie zamieszczone w artykule) to zwierzęta tricolor z długimi i gęstymi włosami. Mają mocną budowę, a jednocześnie psy są niesamowicie mobilne. Psy są dobrze zbudowane. Są bardzo serdeczni i mili z bliskimi ludźmi, ale z nieznajomymi zachowują spokój i spokój. Zwierzęta są bardzo dobrze wyszkolone. Szwajcarzy nawet żartują, że Berneński Owczarek urodzi się już wyszkolony, wystarczy przypomnieć drużynie.

Mężczyźni osiągają w kłębie 70 centymetrów, a kobiety 58-66 centymetrów. Zważ zwierzęta 45-47 kilogramów.

Zwierzęcy charakter

Psy cieszyły się miłością hodowców nie tylko ze względu na ich jasny kolor, ale również ze względu na ich dobroduszne i bezduszne usposobienie. Psy tej rasy nie szukają dominacji i nie uważają, że ludzie są bardziej równi sobie. Przyjazny charakter daje szansę na przyzwyczajenie się do zwierzęcia praktycznie w każdej rodzinie. Ani małe dzieci, ani zwierzęta żyjące w domu nie stanowią problemu dla Bernza. Dzięki swoim instynktom psy zawsze będą chronić dzieci i kontrolować je, czując się za nie odpowiedzialna. Z jednej strony takie zwierzęta są dobre, ponieważ mają chęć zadowolenia ludzi na poziomie genów. Z drugiej strony taką cechę można uznać za niewielki brak rasy. Owczarek Bern będzie wymagał od ciebie dużej uwagi, ponieważ potrzebuje stałej komunikacji z ludźmi.

Sennenhundas są bardzo delikatnymi zwierzętami, nie przeszkadzają właścicielom i nie odczuwają nastroju jakiejś osoby. Jeśli chcesz bawić się ze swoim zwierzakiem, będzie niewiarygodnie szczęśliwy. Pomimo imponujących rozmiarów psy nie są przeciwne ściganiu piłki po podwórku.

Psy nie tolerują samotności. Idealną cechą ich charakteru jest niechęć do agresji, zawsze są gotowi na niestandardowe sytuacje. Zwierzęta zawsze znają granice terytorium należącego do ich właścicieli, dlatego zawsze są gotowi chronić je przed obcymi.

Owczarki wywiadowcze

Co jeszcze przyciąga uwagę hodowców pasterzy? Berneński pies pasterski jest bardzo inteligentnym zwierzęciem. Psy szybko zapamiętują wszystkie polecenia, więc nie są wymagane monotonne powtórzenia. Zwierzęta są w stanie szybko podejmować własne decyzje w sytuacjach awaryjnych. Inteligencja Sennenhuda jest połączeniem wrodzonych instynktów i cech nabytych przez zwierzęta w procesie rozwoju.

Ciekawostką jest to, że psy pasterskie uczą się bardzo szybko, ale dotyczy to nie tylko zespołów, ale także świadomości głównych cech charakteru ich właściciela. Ten jednoroczny pies szybko przestudiuje cię i będzie cię pilnie podobał, przynosząc kapcie, telefon i inne przedmioty. Częsta komunikacja ze zwierzęciem pomoże mu dopingować i pozwoli mu rozwinąć umiejętności komunikacyjne.

Sennenhund raczej powoli dojrzewa. Zdolności umysłowe osiągnęły szczyt około trzech lat. W tym wieku zwierzęta stają się spokojniejsze. Ale to nie znaczy, że ich temperament się zmienia. Podobnie jak bardzo młode psy są równie zabawne i emocjonalne.

Aktywność fizyczna

Owczarek brunatny (opis rasy podany w artykule) jest doskonałym zwierzęciem do trzymania w mieszkaniu miejskim. Należy jednak pamiętać, że takie zwierzę potrzebuje regularnego wysiłku fizycznego. Każdego dnia na ulicy pies powinien spędzić co najmniej godzinę. Pożądane jest zwiększenie czasu na podwórku. Pies musi mieć możliwość biegania bez smyczy. Idealnym miejscem do spacerów może być park, las lub pole. Na ruchliwych ulicach miasta pies po prostu nie ma gdzie biegać, by poczuć wolność i przestronność. Przynajmniej kilka razy w tygodniu spacery powinny być bardzo intensywne. Możesz zaoferować swojemu zwierzakowi sprawność, grać w piłkę lub wspólnie grać.

Opieka nad zwierzętami

Dorosłe zwierzę zupełnie bezpretensjonalne pod opieką. Psy mają dość długie, grube i jedwabiste włosy. Dlatego nie można uniknąć wszystkich uroków właścicieli moltingu. W takich okresach zwierzę należy regularnie wyczesywać, należy to robić codziennie, za pomocą metalowego grzebienia o zaokrąglonych zębach. Należy uważać, aby wełna nie spadła na maty. A jeśli takie kłopoty nadal występują, to musisz użyć balsamów i odżywek, ale jeśli nie uda ci się rozwikłać nici, będziesz musiał uzbroić się w nożyczki.

Kąpiel Sennenhund potrzebuje nie więcej niż raz na trzy do czterech miesięcy. Do zabiegu potrzebne są miękkie szampony i woda o temperaturze pokojowej. Konieczne jest mycie psa krok po kroku: najpierw spienić całą wełnę, a następnie zwrócić większą uwagę na białe obszary.

Oczy zwierzęcia muszą być czyszczone kilka razy w tygodniu, usuwając selekcję. Aby to zrobić, musisz kupić specjalny płyn w aptece weterynaryjnej. Uszy powinny być sprawdzane i czyszczone kilka razy w tygodniu. Jeśli zauważysz zwiększenie wydzieliny w oczach lub uszach, powinieneś skontaktować się z weterynarzem. Zennenhundu zęby czyścić dwa lub trzy razy w tygodniu. Aby to zrobić, należy stosować specjalne spraye do zębów, żele i pasty dla psów o smaku mięsa. Ponadto można kupić specjalne zabawki dla zwierząt domowych (oczyszczające) i higieniczne.

Bardzo ważne jest monitorowanie stanu paznokci psa. Zbyt długie pazury mogą prowadzić do dyskomfortu i deformacji łapy. Jeśli nie zostaną one w naturalny sposób wytarte podczas spacerów, będziesz musiał użyć noża do pazurów.

Sennenhund Food

Co takiego taki duży pies je? Berneński Pasterz powinien uzyskać dobre odżywianie. Hodowcy uważają, że idealnym rozwiązaniem jest mieszana dieta, która będzie oparta na wysokiej jakości żywności i naturalnych produktach. Karma sucha powinna być lekka i lekkostrawna, aby żołądek Twojego zwierzaka nie przeciążył.

Kilka razy w tygodniu trzeba podawać mięso (gotowane lub surowe), owoce i warzywa. Owczarki nie mają skłonności do przejadania się, ale mimo to mogą szybko przybrać na wadze, więc karmienie powinno odbywać się zgodnie z harmonogramem: dwa razy dziennie (wieczorem i rano). Uważaj na produkty mleczne i mięso drobiowe.

Pet kara

Berneńskie psy pasterskie są zabawnymi i aktywnymi psami, dlatego należy je obserwować. Od pierwszego momentu pojawienia się szczenięcia w mieszkaniu trzeba zacząć go podnosić, po ustaleniu jego miejsca dla zwierzaka. Stopniowo warto kupować różnego rodzaju zabawki, aby podczas twojej nieobecności pies miał coś do zrobienia. Ogólnie rzecz biorąc, pies górski jest miłującym pokój i miłym zwierzęciem, z którym nie ma problemów.

Ale jeśli zwierzę jest winne, nie możesz go ukarać ręcznie. To wystarczy komentarzy. Zwierzę bardzo szybko rozumie, co można i czego nie można zrobić. Aby prawidłowo wychować zwierzę, należy go umiarkowanie wychwalać i karać, jeśli pies jest winny. Jeśli chodzi o kary, powinny one być bardziej werbalne, zwierzę powinno cię doskonale zrozumieć.

Szczenięta

Zanim szczeniak Bern Shepherd dostanie się do twojego domu, musisz sam zdecydować, czego oczekujesz od swojego zwierzaka. Czy chcesz kupić psa wystawowego, czy tylko zwierzaka?

Nie wszyscy hodowcy chcą sprzedawać szczenięta osobom, które planują użyć zwierzęcia wyłącznie jako opiekuna domowego. Jeśli nie planujesz uczestniczyć w wystawach i konkursach, nie powinieneś ścigać zakupu psa wystawowego.

Wybierając szczeniaka, musisz być niezwykle ostrożny, ponieważ będziesz żył obok swojego zwierzaka przez wiele lat. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na stan zdrowia zwierzęcia. Szczeniak powinien być silny, umiarkowanie dobrze odżywiony, wesoły i aktywny. Nie powinien wybrzuszać żeber. Czyste sierść powinna być jedwabista i mieć przyjemny zapach. W oczach i uszach nie powinno być żadnych dodatkowych wydzielin. Wygląd psa musi być zgodny ze standardem rasy. Sprzedając, hodowca musi dostarczyć dokumenty, w których odnotowano już szczepienia. Ponadto warto poprosić o standardowe menu dla szczeniaka.

Zamiast posłowia

Owczarek brunatny to doskonałe zwierzę, które świetnie nadaje się do przechowywania w domu. Będąc wspaniałym towarzyszem, taki pies jest bardzo dobry dla dzieci i wszystkich członków rodziny. Miła i delikatna natura sprawia, że ​​Sennenhund jest ulubieńcem całej rodziny.

Mój pies stróżujący

Dog Blog - My Watchdog

Berneński pies pasterski

Rasa Berneńskiego psa górskiego jest jednym z najbardziej artystycznych i inteligentnych. Nic dziwnego, że ten pies można znaleźć w nowoczesnych filmach. Słynny baron z cyklu "Happy Together" przyciągnął uwagę i porwał serca wielu miłośników psów. Ale czym naprawdę jest ten pies i czy nadaje się do trzymania w mieszkaniu?

Charakterystyka rasy

Przywiązanie rodzinne

Postawa wobec dzieci

Związek z nieznajomymi

Skłonność do trenowania

Trochę historii

Bern Sheepdog pojawił się w Szwajcarii. Potomkowie tej rasy są uważani za walczących z legionistami molosów. Głównym celem tej rasy jest wypas bydła i małych zwierząt gospodarskich.

Historia rasy rozpoczyna się w 1907 roku, kiedy miłośnicy tych psów spotkali się i postanowili poprawić rasę. W pierwszym klubie Berneńskie psy górskie otrzymały surowy standard, dzięki któremu psy o nieregularnym ubarwieniu, przekroczeniu lub podbitce zostały odrzucone przez tchórzliwe i agresywne zwierzęta domowe.

Do 1910 r. Psy tej rasy nosiły nazwę Durbachler. Pod tą nazwą pies zyskał popularność wśród hodowców w Niemczech i Szwajcarii. Ale po wystawie w 1910 r., Gdzie było 104 rasowe psy, zmieniono nazwę rasy.

W 1949 r. Ulepszono rasę, krzyżując się z Nową Fundlandią. Ostateczny standard organizacji międzynarodowej został przyjęty w 1954 roku. Rasa została po raz pierwszy przywieziona do Rosji i na Ukrainę w 1989 roku.

Opis szwajcarskiego psa pasterskiego

Berneńskie psy górskie są rasami pasterskimi. Pies jest posłuszny i dobroduszny. Pies jest łatwo wyszkolony i nie zaszkodzi dziecku. Pomimo dobrej natury, przy odpowiednim przeszkoleniu, pies będzie mógł stanąć w obronie właściciela i ochronić swoją własność.

Pies uwielbia swojego właściciela i nie boi się żadnych zmian klimatycznych. Gruba wełna i podszerstek pomagają zwierzęciu nie przegrzewać się w wysokich temperaturach i niezawodnie chronić przed wiatrem i deszczem. Rasy nadaje się do treści niewoli, ale ten pies woli wolność. Pies nie ucieknie przed właścicielem, ale nie lubi, gdy jego wolność jest ograniczona łańcuchem lub płotem.

Berneńskie psy górskie dojrzewają przez długi czas, a pies opuszcza wiek szczenięcia o 1,7-2 lata. Do tego wieku pies jest niezwykle zabawny, a dzięki długiemu samotności zaczyna się nudzić. Z wiekiem pies staje się spokojniejszy i bardziej uważny. Swiss Shepherd jest odpowiednim towarzyszem i przewodnikiem dla osób niedowidzących.

Dbanie o gruby płaszcz wymaga czasu, a podczas zrzucania podkład pozostaje na meblach i dywanie. Warto rozważyć dla tych, którzy chcą mieć psa w mieszkaniu. Ale jeśli szybko pogrzebiesz zwierzę, problemy z wełną w całym domu mogą zostać znacznie zmniejszone.

Pies pasterski na zewnątrz

Standardy rasy są następujące:

  • Zbuduj Silne ciało średniej wielkości, z rozwiniętymi mięśniami i nogami, harmonijnie złożone. Długość ciała w stosunku do wzrostu psa wynosi 10/9. Wysokość w kłębie do głębokości klatki piersiowej wynosi 1/2.
  • Szyja Muskularne, niedługie i nie suche.
  • Głowa. W postaci nie-wydłużonego trójkąta, zrównoważonego wielkością do ciała, nie dużego.
  • Czoło Ma zaokrąglony kształt, przejście do twarzy jest niejawne.
  • Kufa. Tył nosa jest prawie prosty, średniej wielkości.
  • Usta. Nie mięsiste, bez obwisłości, czarny kolor.
  • Oczy. Owalny ciemny kolor, posadzony płytko. Obecność trzeciego wieku uważana jest za wadę.
  • Ugryzienie Standardowy kształt nożyczek, nie uwzględniono zębów trzonowych. Uścisk psa jest niezwykły, wydaje się bardzo mocno zaciskać ofiarę. Wynika to z rasy pasterza. Pies nie powinien kaleczyć bydła, a lekkie poprawki pozwalają wysłać stado we właściwym kierunku.
  • Uszy. Niedługie, ale nie małe, w formie trójkątów, zawieszone na chrząstce i ciasne do głowy psa.
  • Powrót. Prosto, szeroko. Zad jest nieco szerszy niż w okolicy klatki piersiowej.
  • Piersi. Szeroki, owalny kształt.
  • Kończyny. Przód jest dobrze rozwinięty, prosty z chudymi mięśniami. Szeroko rozmieszczone, z regałem równoległym do siebie. Tylne stopy z rozwiniętymi stawami skokowymi. Palce na łapach są mocne, mocno ściśnięte.
  • Ogon. Prosto, szabla, z grubymi i długimi włosami. Nie zwinięty w pierścień.
  • Wymiary. Idealny rozmiar kabla wynosi 66-68, ale standard pozwala psom od 64 do 70 cm na pierścień, u suk, idealny rozmiar to 60-63 cm, zwierzęta domowe o wysokości od 58 do 66 cm są dopuszczone do pierścienia.
  • Wełniana osłona. Długi błyszczący połysk z małą falą i grubym miękkim podszerstkiem. Sierść jest krótsza na twarzy i nogach, dłużej na ogonie i plecach.
  • Kolor Głównym kolorem jest czerń węglowa, na łapach, policzkach, za nimi są jasne, ogniste oparzenia. Jasne czerwone plamki na twarzy nie wchodzą do strefy oczu. Są małe białe plamki na klatce piersiowej i ogonie, na końcach łap i wokół nosa. Dopuszcza się mały biały znak z tyłu głowy.

Żywotność psa wynosi od 6 do 10 lat. Ale ile psów żyje, zależy od czynników:

  • konserwacja i pielęgnacja;
  • zasilanie;
  • aktywność;
  • indywidualne cechy zdrowia.

Postać rasy

Berneński pies pasterski ma następujące cechy:

  • Pies jest przywiązany do właściciela, ale samowystarczalny. Może pozostać w mieszkaniu lub domu sam, ale nie na długo.
  • Traktuj dzieci dobrze i będzie wspaniałym przyjacielem dla nastolatka. Małe dziecko może ciągnąć za włosy i ciągnąć za ogon. Dziecko może zostać skrzywdzone tylko przez przypadkowe upuszczenie go podczas gry.
  • Będzie w stanie stanąć w obronie właściciela i ochronić go przed agresją nieznajomych.
  • Do innych zwierząt w domu stosuje się samozadowolenie. Jeśli masz szczeniaka w tym samym czasie z kotkiem, będą przyjaciółmi.
  • Podczas spaceru może prowadzić koty lub ptaki, ale tylko z ciekawości. Jednocześnie dobrze reaguje na polecenia gospodarza, a przy pierwszym połączeniu przychodzi do nogi.
  • Pies z krwią z Nowej Funlandii lubi wodę. Pies pływa z przyjemnością na otwartej wodzie, nawet jesienią.
  • Podczas spacerów instynkt pasterski budzi się z psa. Zwierzę nie lubi ludzi do rozproszenia, będzie biegać i zbierać wszystkich.
  • Pies rzadko szczeka, ale ma czysty głos.
  • Szczeniak łatwo jest trenować, więc nawet amator może poradzić sobie z rasą.
  • Berneński pies pasterski ma rozwinięty intelekt, a pies jest w stanie zrozumieć ludzką mowę.
  • Wrażliwy i uważny pies, który zauważa zmiany w nastroju gospodarza.

Rasa jest odpowiednia dla samotnej osoby starszej, nastolatki lub pary młodych. Według właścicieli, każdy znajdzie przyjaciela i partnera w Berneńskim Dogu.

Opis rasy nie obejmuje zachowań agresywnych, drażliwości, tchórzostwa i niepewności. Szczenięta o takich cechach są odrzucane.

Dbanie o psa i opieka nad nim

Berneński pies górski nie spowoduje żadnych szczególnych trudności dla hodowcy. Pielęgnacja obejmuje standardowe procedury:

  • Rekultywacja uszu i oczu raz w tygodniu za pomocą specjalnych narzędzi i bawełnianego wacika.
  • Raz w miesiącu pies jest obcięty. Łatwiej jest wykonać zabieg za pomocą metalowej maszynki do strzyżenia.
  • Wełna co dwa dni czesana metalową szczotką. Podczas spęczniania podkład musi być czesany od dwóch do trzech razy dziennie.
  • Pies nie potrzebuje strzyżenia, ponieważ włosy straży po tym pogarszają się i nie rosną tak gładko.
  • Zimą, podczas spacerów między palcami na łapach, kry zamarzają, co powoduje dyskomfort dla zwierzęcia. Delikatnie chowają dłonie. W tym samym czasie staraj się nie uszkodzić włosów na nogach.

Zawartość w mieszkaniu nie sprawia trudności, ponieważ pies nie potrzebuje miejsca na gry. Pies odpoczywa na swoim miejscu, ale konieczne jest zabieranie zwierzęcia na spacer dwa lub trzy razy dziennie.

Swiss Shepherd Health

Pomimo sztucznej hodowli tej rasy przez krew jest zbliżona do naturalnego typu. Pies jest trochę chory i ma dobry układ odpornościowy. Mimo to, zwierzę ma predyspozycje do patologii:

  • Choroby układu sercowo-naczyniowego: arytmia, osierdzia. Choroby występują w pierwszym roku życia. W niektórych przypadkach konieczna jest operacja.
  • Patologie oczu: zaćma, ślepota. Częściej u odrzuconych szczeniąt o szarych oczach, ale może wystąpić u każdego zwierzęcia z wiekiem.
  • Przerwanie układu mięśniowo-szkieletowego: artroza, osteoporoza, dysplazja stawu biodrowego szkieletu. Dysplazja stawów biodrowych przejawia się we wczesnych stadiach szczeniąt w postaci kulawizny. Częściej występuje u szczeniąt, których rodzice cierpieli na tę chorobę.

W pierwszym roku życia szczeniak jest zaszczepiony przeciwko różnym chorobom wirusowym. Za obowiązkowe uważa się szczepienie przeciwko zapaleniu, zapaleniu jelit i zapaleniu wątroby.

Berneński pies górski ma słabą pierwszą ciążę i poród. Dzianie suki jest możliwe dopiero po 2 latach. Pierwszy miot jest koniecznie brany przez specjalistę. Standard w miocie 2-4 szczeniąt.

Trening szczeniąt

Berneńskie pieski górskie są zabawne i łatwe do nauczenia. Trening powinien rozpocząć się natychmiast po przyzwyczajeniu się do nowego szczeniaka. Do 3 miesięcy zaleca się nauczenie psa na smyczy, aby odpowiedzieć na pseudonim.

Od 3,5 do 4 miesięcy trening szczenięcia odbywa się pod nadzorem tresera psa. Na pierwszych kursach z wczesnego dzieciństwa (na kursie podstawowym) pies nauczy się wykonywać podstawowe polecenia:

Następnie pies szkolony jest w zespołach sprzętu sportowego:

Ochronny strażnik Berneński pies pasterski jest szkolony według uznania właściciela.

Co karmić Berneńskiego psa górskiego

Rasa, pomimo dużych rozmiarów, nie jest żarłoczna. Dorosły pies spożywa nie więcej niż 3-4 litry naturalnej żywności dziennie.

Dla psów o długich i gęstych włosach w diecie zawarte są następujące pokarmy:

Zabronione jest podawanie zwierzęcia:

  • skrobiowe warzywa i cebule;
  • tłuste mięsa;
  • produkty zawierające cukier;
  • wyroby cukiernicze;
  • Wypieki z mąki pszennej;
  • wędzone i gotowane kiełbaski, produkty spożywcze i marynaty.

Kompleksy witaminowo-mineralne są dodawane do psów na naturalce: Polidex Gelabon, Excel 8 w 1, Bosch Vi - Min, Unitabs ImmunoComplex z Q10, Beaphar Doggy's.

Łatwiej jest karmić psa specjalnymi pokarmami:

  • Hill's Science Plan Advanced Fitness;
  • Brit premium adult L;
  • Royal Canin Maxi Adult;
  • Monge Dog Maxi Adult;
  • Pro Plan Adult Large Solid.

Wideo

Zdjęcie przedstawia typowego długowłosego berneńskiego psa górskiego z białymi piersiami, kończynami i ogonkami. Pies ma jasny kolor i przyciąga uwagę.

Na zdjęciu mężczyzna i kobieta Swiss Shepherd. Widać, że pies jest większy i masywniejszy niż suka.

Berneńskie pieski górskie przypominają misie, takie jak krępy i puszysty z zabawnymi okrągłymi oczami.

Breed Recenzje

Anatolij: "Rasa wygląda trochę jak Nowa Fundlandia, a jej charakter jest podobny do collie. Dobroduszny i wesoły pies za treść w mieszkaniu i domu. Pies jest bezpretensjonalny i dobrze daje się trenować. "

Catherine: "Berneński pies pasterski stanie się oddanym przyjacielem dla nastolatka. Pies chętnie uczestniczy w długich spacerach iw razie potrzeby będzie chronił dziecko. Bez agresji ze strony innych ludzi pies jest przyjazny i pozwala się głaskać.

Maria: "Jeśli nie można przeczesać psa shaggy, to rasa nie pasuje do ciebie. A także nie polecam zakładania Sennenhund dla osób uczulonych na wełnę. Podczas wylinki podkład zostanie nałożony na meble i dywany, a puch jest trudny do złuszczenia. "

Berneński pies pasterski Cena

Koszt szczeniaka zależy od rodowodu jego rodziców. Szczenięta klasy pokazowej w Rosji kosztowały 66 000 r., A psy za klasę dla zwierząt domowych od 39 000 r.

Cena elitarnego szczeniaka na Ukrainie wynosi od 35 000 UAH., Klasa zwierząt domowych kosztuje od 19 000 UAH.

Gdzie kupić szczenięta

Szkółki w Rosji:

Jeśli uwielbiasz duże i kudłate psy, które wyglądają bardziej jak pluszowy miś, to pasterz Bern nie zawiedzie cię. Ten sprytny pies jest łatwy do nauczenia i jest odpowiedni dla początkujących hodowców psów.

Berneński pies pasterski - charakterystyka, opis i cechy opieki.

Piękne i potężne berneńskie psy górskie zostały wyhodowane na pastwiskach i strzeżeniu wysokich szczytów szwajcarskich Alp. Tutaj urodził się silny, szlachetny i nieskończenie czuły pies. Charakterystyka rasy łatwo mieści się w jednym słowie - życzliwość.

Ogólny opis. Pasterz z duszą arystokraty

Ale Berneńskie psy górskie nie ograniczały się do jednej owczarni. Były również używane do transportu towarów, jako strażnicy. Mimo, że psy nie mogą być strażnikami ze względu na ich dobrą naturę, wykonują świetną robotę w roli strażników. Jedna forma groźby może odstraszyć wrogów.

Przestrzenie alpejskie postępowały powoli. Dlatego też pasterze berneńscy przewozili w specjalnych wozach mleko i inne produkty.

Berneński pies górski może wyciągnąć 10-krotność swojej wagi - do 500 kg.

Psy zostały stworzone do pracy. Praca jest ich ulubioną pracą. Chętnie wyciągają uprząż, pomagają we wszystkich obowiązkach domowych. Muszą czuć się użyteczni. W przeciwnym razie zwierzęta umrą.

Berno przystosowane do życia w trudnym klimacie. Mocne kości, mocne łapy, grube włosy pozwalają im łatwo poruszać się po pasmach górskich i przetrwać zimne dni.

Pomimo pochodzenia "wiejskiego", Berneńskie psy górskie nie są pozbawione arystokratycznych manier. Nie rzucają się w oczy, wychwytują najmniejszą zmianę nastroju i samopoczucie właściciela.

Nawet wygląd psa pasterskiego nadaje szlachetności. Możesz bez końca podziwiać lekki krok, dumnie uniesioną głowę i lśniącą trójkolorową wełnę w słońcu.

Pochodzenie psów. Historia z dwoma tysiącleciami

Rasa Berneńskiego psa górskiego liczy ponad 2 tysiące lat. Nie było możliwe ustalenie, od kogo pochodzą psy. Najprawdopodobniej mastif tybetański stał się ich przodkiem.

Prelegenci Bernów przybyli do Europy wraz z rzymskimi legionistami. Osiedlili się w przełęczy Gotthard w Alpach.

Starożytne pochodzenie rasy potwierdzają wykopaliska Herman Kremer. Podczas ekspedycji pod Zurychem natknął się na parking Helwetów - dawnego Szwajcara.


Archeolog odnalazł psie czaszki psów, które zostały przywiezione przez Rzymian. Kremer zasugerował, że byli to przodkowie Górskich Psów.

Później zwierzęta były formowane w izolacji: bez domieszki krwi innych psów.

Pod koniec XV wieku Bernowie byli prawie zniszczeni. W 1489 r. Burmistrz Zurychu wydał rozkaz - chłopi mieli zabić wszystkie duże psy. Podobno zepsuły feudalne winnice. Ale ludzie zbuntowali się i stracili władcę.

Przez długą historię Berneńskich Psów Górskich kilkakrotnie zmieniano nazwę. Początkowo oni, jak wszystkie główne psy pasterskie, nazywani byli Szalaszowami. Później psy nazywały się Durrbachleras, ponieważ zwierzęta najczęściej spotykały się w pobliżu gospodarstwa Durrbach.

Obecna nazwa pojawiła się na początku XX wieku. Pierwsze słowo zostało ustalone w nazwie rasy z kantonu Berno. Hodowcy podkreślali różnicę między Bernsem a innymi psami górskimi.

Walka o uznanie rasy rozpoczęła się w 1900 roku. Bitwa była długa: psy zostały włączone do międzynarodowej klasyfikacji w 1981 roku, a standard został przyjęty w 1990 roku.

Do 1907 r. W hodowli Bernów przestrzegały jedynie granic warunkowych. Hodowcy z miasta Dürrbach martwili się o bezpieczeństwo rasy. Trzy lata później, w 1910 roku, przywieźli ponad sto przedstawicieli na wystawę.

W połowie XX wieku w hodowli pojawiły się poważne problemy. Pojawiły się z powodu długiego odosobnionego rozwoju, częstych pokrewnych kojarzeń. Aby "odświeżyć" krew, właściciele zaczęli krzyżować Berneńskie Psy z Nową Fundlandią. Pomogło to wzmocnić genotyp. Co ciekawe, po 2 pokoleniach w pojawieniu się Sennenhund, nie ma już śladu po Nowej Funlandii.

Ze względu na spektakularny wygląd, silną budowę ciała, spokojną i łagodną skłonność, berneńskie psy górskie stały się popularne w Szwajcarii i krajach sąsiednich.

W 1968 roku po raz pierwszy założono Amerykański Klub Berneńskich Psów Górskich. Początkowo miał 62 członków i 43 psy. Po trzech latach liczba uczestników przekroczyła sto.

Teraz Berno praktycznie nie jest wykorzystywane do celów zawodowych. Stali się towarzyszami. Psy dobrze sobie radzą w rodzinach z dziećmi i osobami starszymi.

Standardowy

Dziś są zgodne ze standardem FCI nr 45 z 2003 roku. Klasyfikuje górskie psy pasterskie do drugiej grupy, sekcji 3 - Szwajcarskie psy górskie.

Opis standardowego Berneńskiego psa górskiego jest raczej arbitralny. Po pierwsze nie ma oddzielnych wskaźników, ale proporcjonalna budowa ciała, stabilna psychika.

Według uznania sędziów przedstawiciel z niewielkimi odchyleniami od normy może brać udział w hodowli i wystawach, jeśli jest zdrowy i harmonijny.

Rozmiar

Wysokość samców waha się od 64 cm do 70 cm, samice - od 58 do 66. Waga również waha się znacznie: 38 - 50 kg dla chłopców i 36 - 48 kg dla dziewcząt.

Obudowa


Mocne, mocne, z dobrze rozwiniętą muskulaturą. Berneński pies pasterski raczej przysadzisty, ale nie kwadratowy. Klatka piersiowa jest głęboka, kończy się na łokciach. Brzuch nie jest schowany.

Głowa

Duża, średniej długości. Zgryz nożycowy. Charakterystyczną cechą - "suchy" latał, brak ślinotok.

Nos jest czarny, bez pigmentacji. Oczy o kolorze orzechowym, w kształcie migdałów. Uszy są trójkątne, lekko zaokrąglone na końcach, ustawione wysoko, gdy pies się nie porusza - zwisają wzdłuż głowy.

Prosto, o odpowiedniej długości, równolegle do siebie. Palce zgromadzone w kuli.

Ogon

Grube, mocne, owłosione na całej długości. Podczas ruchu Berneński Pies Górski utrzymuje ciężar, nieznacznie podnosząc czubek w górę. Ogon nie powinien się zwijać ani odsuwać.

Wełna

Długi, gruby, z gęstym podszerstkiem. Może być prosty, z falą świetlną.

Kolor

Głównym kolorem jest czarny. Nad oczami, na policzkach, we wszystkich łapach pod ogonem, klatka piersiowa jest brązowoczerwoną opalenizną. Na czole, w gardle, klatce piersiowej widoczne są białe ślady. Pożądane jest, aby również znajdowały się na łapach (ale nie powyżej środka śródręcza), na czubku ogona.


Zło, z powodu którego berneńskie psy górskie są zdyskwalifikowane, obejmuje:

  • rozszczepiony nos;
  • nietypowy kolor;
  • niebieskie oczy;
  • zakręcony ogon;
  • słabe kości.

Berneński pies pasterski i rasy podobne

Berneński pies pasterski - jeden z 4 przedstawicieli szwajcarskich psów górskich. Na zewnątrz są do siebie podobne. Ale są kluczowe różnice:

  • Berneńskie psy górskie - jedyne z falującymi długimi włosami;
  • Greater Swiss Mountain Dog jest największym psem, wzrost samców wynosi 72 cm, a jego waga wynosi 64 kg;
  • appenzeller Mountain Dog - pies średniej wielkości, charakterystyczny - ogon składany w róg;
  • Entlebucher Sennenhund - najmniejszy pies rasy, wzrost samców nie przekracza 50 cm w kłębie.

Skłonność do choroby, średnia długość życia


Berneński pies pasterski - mocny i wytrzymały. Niestety, są podatne na liczne choroby:

  • rak - występuje częściej niż u innych ras, u ponad 50% zwierząt domowych;
  • dysplazja stawów, biodra i łokci, osteochondroza barku - plaga dużych starszych psów, ale u Bernina może rozwinąć się w wieku 2 - 4 lat
  • patologia oka: zanik siatkówki, zaćma, entropia, ektropia;
  • łysienie;
  • wyprysk

Średnia długość życia Berneńskich Psów Górskich wynosi 10 - 12 lat. Jednak psy rzadko żyją dłużej niż 8 do 9 lat z powodu licznych chorób.

Jak dbać w domu

Główne problemy związane z pielęgnacją Berneńskiego psa górskiego są związane z wełną. Zwierzęta moltują przez cały rok, więc są przeczesywane 1 - 2 razy w tygodniu. Wiosną i jesienią pieszczoty są szczególnie intensywne, psy muszą być czesane każdego dnia.

Nakarm standard Bern Owczarek. Podstawą diety jest mięso, podroby, zboża, warzywa, produkty mleczne. W celu prawidłowego utworzenia kości konieczne jest codzienne wstrzykiwanie 1 łyżki. żelatyna, żylasta wołowina, blizna.

Nie możesz bezmyślnie mieszać Berneńskiego Psa z witaminami. Rasa rozwija alergię w przedawkowaniu witamin A, C, E. Dowolny kompleks jest skoordynowany z weterynarzem.

Jedzenie podaje się po przejściu pieszo. Zwierzęta muszą odpoczywać po jedzeniu. W przeciwnym razie wystąpią problemy z przewodem pokarmowym: wzdęcia i skręty jelit.

Reszta opieki w domu jest standardowa:

  • pocierać uszy gąbką i specjalnym balsamem raz w tygodniu;
  • myć zęby specjalną pastą i pędzlem co 7-10 dni;
  • oczy regularnie sprawdzają, usuwają podtlenek azotu;
  • pazury są przycinane, gdy rosną, jeśli pies ma wystarczającą aktywność fizyczną, muszą się zużyć;
  • Kontrola skóry po każdym spacerze - ze względu na gruby płaszcz nie można zauważyć kleszczy.


Szczenięta muszą usunąć wilcze pazury. Są bezużyteczne. W tym samym czasie zwierzę łatwo je zranić.

Bern bardziej przypomina zimny klimat. Latem upewnij się, że zwierzę nie przegrzewa się. Ze względu na długie, gęste włosy często występują szok termiczny.

Najlepsze ze wszystkich Berneńskich Psów Górskich czuję się w prywatnym domu. Można je trzymać w wolierze, ale nie w łańcuchu.

Bern nadaje się do utrzymania mieszkania. Jednak muszą chodzić co najmniej 2 razy dziennie. Problem jest obfitym wylinianiem. Musimy pogodzić się z tym, że wełna będzie wszędzie. Podobnie jak wszyscy Molosy, Berneński Pies Późny dojrzewa późno. Pies jest uważany za szczeniaka do 2 lat. W tym czasie niemożliwe jest załadowanie mięśni i kości zwierzęcia, na przykład, aby wymusić ciągnięcie ciężkiej uprzęży.

Intensywna aktywność fizyczna jest również zabroniona dorosłym psom. Nie możesz zmusić Berneńskiego Psa Górskiego do wyczerpania, skakać z dużych wysokości. Może to prowadzić do problemów ze stawami.

Giganci z dobrym sercem. Cechy charakteru i zachowania.

Bern Sheepdog jest bardzo przywiązany do rodziny. Chociaż kocha wszystkich członków, ale właściciel wybiera jedną. Nie możesz zostawić psa przez długi czas w spokoju - on musi ciągle być w towarzystwie ludzi. Seniorzy postrzegają inne zwierzęta jako stado, które musi być chronione. Pies dobrze dogaduje się z kotami, ptakami, gryzoniami.

Rzadko pokazuje agresję wobec innych psów. Zazwyczaj okrucieństwo jest wynikiem nieprawidłowości genetycznych lub niewłaściwego wychowania.

Bern może bezpiecznie wyjść z dziećmi. Nawet jeśli dziecko nadużywa zwierzę, pies górski po prostu odejdzie. Ale nigdy nie gryź i nie rycz na dziecko.

Dla Berneńskiego psa górskiego bezpieczeństwo dzieci jest najważniejsze. Ważniejsze niż zespół gospodarzy. Jeśli uzna, że ​​jego działania mogą zaszkodzić dziecku, pies nie wykona polecenia.

Dla nieznajomych Berneńskie psy górskie są przyjazne, ale ostrożne. Będą atakować tylko wtedy, gdy ich mistrz jest w niebezpieczeństwie.

Berneńskie psy górskie rzadko szczekają. Dają tylko głos, jeśli wydarzyło się coś niezwykłego.

Psy są wystarczająco leniwe. Szybko się męczą. Ważne jest prawidłowe dozowanie ładunków, odpoczynek na przemian z aktywnymi czynnościami.

Podstawy edukacji i szkoleń


Kształcenie Berneńskiego psa górskiego jest proste. Pies jest inteligentny, uważny, stara się zadowolić właściciela. Ale ponieważ zwierzęta pozostają szczenięta przez okres do 2 lat, mogą pojawić się problemy w tym okresie.
Berna zaczyna uczyć posłuszeństwa w 5 - 6 miesięcy. Przed rokiem musi uczyć się podstawowych poleceń. Zaledwie 1,5 roku życia, kiedy psychika ostatecznie się uformowała, przechodzi ogólny kurs treningowy.

Sennenhund z łatwością zapamiętuje polecenia. Należy jednak pamiętać, że nie jest to pies służbowy. Ma skłonność do podejmowania własnych decyzji. Dlatego nie czekaj na natychmiastowy powrót i błyskawiczną realizację zamówień.

W razie potrzeby można uczyć podstaw szkolenia defensywnego lub służby wartowniczej.

Najlepszą metodą edukacji berneńskiego psa górskiego jest regularna zachęta, wytrwałość i brak jednolitości. Idealnie, jeśli będzie postrzegał strój jako grę. Berneńskie psy górskie wyhodowane w Alpach do wypasania bydła. Dziś psy są świetnymi towarzyszami. Łatwo znaleźć wspólny język z członkami rodziny i innymi zwierzętami. Niestety, ze względu na częste choroby, psy rzadko żyją do 10 lat.

Opis szwajcarskiego arystokratycznego pasterza berneńskiego

Historia pochodzenia i opis

Nazwa Bern Owczarek, ona jest berneńskim psem górskim, została nadana przez miejsce pochodzenia - szwajcarskie miasto Berno. Sądząc po wielu źródłach, rasa powstała w średniowieczu. Krewni tych psów są uważani za duże psy rasy szwajcarskiej i Appenzeller, a także entlebucher.

Według niektórych teorii przodkowie Owczarków Bernych byli lokalnymi psami i molosów - walczącymi psami rzymskimi, którzy przybyli wraz z legionistami. Kiedy imperium upadło, a plemiona germańskie go schwytały, pinczery i sznaucery zostały dodane do krwi rasy, towarzyszącej nowym właścicielom. Początkowo ta rasa była używana do ochrony zwierząt przed drapieżnikami. Kiedy liczba dzikich zwierząt zmniejszyła się, psy "przeszły szkolenie" w celu zarządzania stadem. Ponadto często były one wykorzystywane jako siła napędowa: ze względu na brak jedzenia i trudny teren nie można było utrzymać koni.

Pierwszymi oficjalnymi hodowcami byli Albert Heim i Franz Shentreleb. Po raz pierwszy zaprezentowali te psy na wystawie w 1902 roku. W tym czasie rasa była na skraju wyginięcia, ale po serii wystaw zainteresowanie nią zaczęło rosnąć. W 1907 r. Zorganizowano Klub Durrbachler Fans (dawna nazwa rasy). Obecna nazwa Bern Owczarek otrzymała po 1910 roku. Teraz zróbmy szczegółowy opis rasy.

Dopuszczalna wysokość samców wynosi 64-70 cm (idealnie 66-68 cm); dopuszczalna wysokość konara wynosi 58-66 cm (idealnie 63-66); Dopuszczalna masa dorosłych psów wynosi od 45 do 47 kg. Ciało jest muskularne, klatka piersiowa szeroka, łapy zaokrąglone. Ogon jest długi. Wiszące uszy. Wełna jest długa lub półdługa. Z kolorów dopuszcza się tylko tricolor: główny kolor jest czarny; klatka piersiowa, pionowy pasek na twarzy i okolice nosa są białe; tylne łapy, policzki i brwi są brązowo-beżowe, wyraźne. Każdy inny kolor jest uważany za wadę.

Charakterystyka rasy

Owczarek brunatny jest inteligentnym, dobrodusznym i wesołym zwierzęciem, a te cechy są ważnymi cechami rasowymi. Są poświęcone temu samemu właścicielowi, ale dobrze dogadują się ze zwierzętami domowymi. Wrogość wobec obcych nie jest typowa: błędy w edukacji mogą uczynić Sennenhund raczej nieśmiałym z nieznajomymi niż agresywnymi.

Prawidłowo wykształcony pies zachowuje się z nieznajomymi trochę ostrożny, ale spokojny, ale w stanie rozpoznać zagrożenie w czasie. Ci pasterze łatwo tolerują zgiełk miast. Jako strażnik odgrywają bardziej odstraszającą rolę: gdy pojawia się nieznajomy, pies reaguje raczej na szczekanie niż na atakowanie.

Dobrze dogaduj się z innymi zwierzętami. Owczarek brunatny nadaje się do trzymania w mieszkaniu pod warunkiem regularnego wysiłku fizycznego. Chodzenie z psem powinno trwać co najmniej godzinę dziennie, podczas gdy powinien być w stanie igrać bez smyczy. Dwa razy w tygodniu potrzebne są intensywne obciążenia. Ważne jest, aby nie były wykonywane natychmiast po posiłku, ponieważ może to prowadzić do skręcenia jelit. Duże obciążenia dla młodych psów do 2,5 roku są niebezpieczne.

Charakter i edukacja

Bern Shepherd szybko wspomina zespół, bardzo posłuszny.

Oprócz ogólnego kursu, "bern" może otrzymać "specjalizację" ochroniarza lub stróża, jednak takie szkolenie najlepiej przeprowadzać pod nadzorem instruktora. Ten pasterz jest w stanie poznać nawyki właściciela i dostosować się do nich. Potrzebuje towarzystwa ludzi, uwielbia gry i rozrywkę. Najlepiej wykonuje polecenia natychmiastowego hosta, ale słucha także tych domowych, choć czasami reaguje nieco wolniej. Może konkurować w posłuszeństwie (posłuszeństwo), zwinności (pokonywaniu przeszkód) i ciągnięciu ciężarów (przeciąganie towarów przez jakiś czas).

Edukacja jest lepiej zbudowana na nagrodzie, niż na karaniu. Nie da się pokonać tych psów, doskonale zrozumieją ścisłą intonację. Ważne jest, aby odzwyczaić szczeniaka od przejawów uczuć, takich jak skakanie do właściciela lub usiłowanie stawania na kolanach (biorąc pod uwagę wielkość dorosłego psa, może to przerodzić się w problemy).

Funkcje konserwacji i pielęgnacji

"Bern" wymaga regularnego szczotkowania: 2-3 razy w tygodniu o zwykłej porze i podczas wylinki każdego dnia. 2-3 razy w tygodniu, muszą oczyścić swoje uszy i zęby, a także usunąć wydzielinę z oczu. Zaleca się kąpać nie częściej niż raz na 3-4 miesiące, podczas gdy pożądane jest zwrócenie szczególnej uwagi na białe obszary wełny. Uważaj na pazury: jeśli pies nie grinduje podczas chodzenia, musisz użyć noża do pazurów.

Posiłki powinny obejmować chude mięso, zboża, warzywa i owoce. Możesz używać przemysłowych premii za karmę i klas super premium dla dużych ras. Nie należy podawać kości, ponieważ zatykają jelita, a standardowa "czarna lista" produktów dla psów jest słodka, słona, wędzona, tłusta.

Plusy i minusy rasy

Łatwa nauka, posłuszeństwo i zachowanie bezkonfliktowe czynią te psy doskonałym wyborem nawet dla początkujących. Ale energia i zwinność można przypisać zarówno zaletom, jak i zaletom: miłośnikom aktywnego stylu życia to się spodoba, innym się zmęczy. Należy pamiętać, że sam znudzony pies może wymyślić grę, która zakończy się pokonanym mieszkaniem. Niewątpliwymi wadami są zły stan zdrowia i krótka oczekiwana długość życia - tylko osiem lat.

Przybliżony koszt szczeniaka

Koszt szczeniaka rasy Bern Shepherd różni się w zależności od klasy, przestrzegania standardów i tytułów rodzicielskich. Średnio waha się od 20 do 50 tysięcy rubli, a cena dla szczeniąt klasy pokazowej (która może brać udział w wystawach) zaczyna się od 35 tysięcy rubli.

Berneński pies pasterski - opis rasy, charakterystyczny dla psa

Początkowo ta szwajcarska rasa pasterskich psów mieszkała obok człowieka, stopniowo zmieniając się w niezawodny przyjaciel i towarzysz. Ale z zewnątrz nie można uciec. Gdy tylko spojrzysz z boku na psa - psa górskiego, natychmiast pojawia się panika i strach. Ale dlaczego jest tak pociągająca dla miłośników psów? Zrozumiemy to w naszym artykule.

Historia powstania Berneńskiego psa górskiego

Ta rasa psów jest typem szwajcarskiej góry. Naukowcy odkryli, że historia tej rasy minęła w głębokim czasie. Istnieją dowody na to, że istnieje na naszej planecie od ponad 2 tysięcy lat.

Pozostaje pytanie: kto jest przodkiem Berneńskiego psa górskiego? Niektórzy naukowcy twierdzą, że rasa ta pochodzi od mastifów tybetańskich, z której wywodzą się grupy psów pasterskich z gór i mossolis. Inni twierdzą, że rasa ta była wynikiem wyboru naturalnej i dużej liczby próbek do krzyżowania różnych ras psów. Psy mają inne imię - Owczarek Bern.

Bez wątpienia powstaje ich cel. Te psy to pasterze. Początkowo wszystkie rasy psów, które były duże i były używane do wypasu na szwajcarskich stokach zwierząt, zwane Shalashov. Z biegiem czasu zaczęto je nazywać, w zależności od tego, w jakim obszarze mieszkają. Tak pojawiła się rasa psów, która pracowała i mieszkała niedaleko Berna.

Przez bardzo długi czas Berneńskie psy górskie były używane wyłącznie jako strażnicy. Ale minęło dużo czasu i ta rasa była w stanie wygrać z mistrzami z innymi cnotami mentalnymi i fizycznymi. Wytrzymałość i moc pozwoliły na wykorzystanie ich do transportu. Te psy mogą przewozić ciężarówki z ładunkiem na duże odległości.

Psy te mogły wejść na wystawę dopiero w XX wieku. Nikogo nie zdziwi, że ten piękny pies piękności od razu uderzył w publiczność i nie mógł pozostać niezauważony. Stanowiło to punkt wyjścia do dalszej poprawy i rozwoju rasy. Po pewnym czasie zostali skrzyżowani z tymi samymi przystojnymi mężczyznami i gigantami o nazwie Nowa Fundlandia. Poprawiło to jakość niektórych cech.

Opis rasy Bern Sheepdog

Ten typ psa górskiego ma kilka podobieństw z innymi gatunkami, ale charakteryzuje się obecnością włosów grubszych i dłuższych. Berneńskie psy pasterskie różnią się gigantycznymi rozmiarami:

  1. Długość węzłów wynosi od 58 do 66 centymetrów w kłębie, a dla psów od 64 do 70 centymetrów.
  2. Długość suk wynosi około 35 do 45 kilogramów, a samców 35 do 55 kilogramów.

Te psy mają silną budowę, ale nie można ich nazwać krępymi. Są proporcjonalne we wszystkich częściach ciała. Jeśli spojrzysz pod gruby podszerstek, zobaczysz muskularny gorset. Psy różnią się nierzeczywistą wytrzymałością i siłą.

Opis cech Owczarka Berneńskiego:

  1. Wełna jest ich dumą, ale inne rodzaje Mountain Dogów nie mogą się nią pochwalić. Ma jedną warstwę i naturalny, jasny połysk. Możesz spotkać przedstawicieli z łagodnym rozczepieniem, miękkimi falami lub prostymi włosami. Eksperci twierdzą, że włosy takich psów są półdługie, nieco krótsze w okolicy kończyn, kufy i głowy.
  2. Uszy są trójkątne, wiszące. Z lękiem lub zainteresowaniem czymś, są lekko podnoszone. Jeśli weźmiesz pod uwagę wszystkie cechy, możesz dojść do wniosku, że te psy są zrównoważonymi i inteligentnymi zwierzętami.
  3. Oczy mają ciemnobrązową tęczówkę, kształt migdałów i niewielkie rozmiary. Mają bardzo ekspresyjny i uważny wygląd.
  4. Głowa znajduje się na szyi silnych, gładkich rysów na pysku (bez nagłych przejść). Bez ślinotoków. Usta szczelnie zamknięte.
  5. Ogon jest luksusowy, całkowicie pokryty długimi włosami. Sam ogon jest długi i lekko zwężający się ku końcowi.

Opis koloru Berneński pies pasterski

Wszystkie psy tej rasy mają ten sam kolor - tricolor. Główny kolor jest czarny, a na tle są symetryczne plamy z wyraźnymi granicami. Ich kolor jest rdzawo-czerwony i biały. W okolicach mostka i brwi powinien znajdować się rudy, a także kończyn i pod ogonem. Biały kolor powinien znajdować się na wyżłobieniu kufy, czubka ogona, łap i klatki piersiowej (ma kształt krzyża maltańskiego).

Ze względu na fakt, że ludzie od dawna próbują krzyżować różne rasy, czasami rodzą się szczenięta w różnych kolorach. Ale takie szczenięta nie nadają się na karierę wystawową i hodowlaną, ponieważ nie pasują do kolorystyki. Ale nie koliduje to z tym kolorem w ulubionym zwierzaku.

Temper owczarek berneński

Ta rasa zyskuje dziś na popularności. Wynika to z natury psów, a nie z trendów mody czy ich jasnego wyglądu. Odpowiedzialni hodowcy preferują hodowlę ras dobrodusznych, a nie agresywnych.

Wielu właścicieli psów z Berna opisuje ich jako pacjentów pomimo ich gigantycznych rozmiarów. Zwierzęta te wyróżniają się oddaniem, przywiązują się do właściciela i doskonale go rozumieją. Nawet pomimo tego, że z całej rodziny wybierają tylko jednego właściciela, komunikują się także z innymi. Mają jedną cechę "kota" - są ułożone na kolanach swojego mistrza.

Pies nie może odmówić komunikacji z osobami, które nie są członkami jego rodziny. Wynika to z faktu, że w przeszłości przewożono ładunki na gwarne i hałaśliwe rynki. Po otrzymaniu właściwej socjalizacji psy zachowują się grzecznie z nieznajomym. Jeśli Berneński Pies Górski nie wpaja dostatecznego wychowania, może stać się nerwowy i nieśmiały, gdy komunikuje się z osobami nieznanymi mu. Ale wykazują one agresję tylko w rzadkich przypadkach.

Berneński Pasterz może być niezawodnym strażnikiem. Aby atakujący mógł zmienić swoje plany, wystarczy jego głośny ryk i szczekanie. Ale w tych manifestacjach nie ma agresji. Dlatego jeśli złodziej jest koneserem psiej psychologii, łatwo wejdzie na terytorium chronione przez tego psa.

Ale pomimo tego, że Berneński Pies Górski nie jest dobry w ochronie powierzonego mu terytorium, bardzo dobrze strzeże członków swojej rodziny. A jeśli nagle zobaczy, że ich zdrowie jest zagrożone, jego zachowanie zmieni się dramatycznie. Niemożliwością jest powstrzymanie gniewu, który spadnie na oprawcę tego giganta.

W przypadku rodziny z dziećmi psy te również nie stanowią zagrożenia. I wręcz przeciwnie, idealnie pasują. Z łatwością przejmą część opieki rodzicielskiej. Ich olbrzymi rozmiar nie przeszkadza w byciu miękkim i bardzo zadbanym. Mimo wszystkich wybryków, które może zrobić mały łotr, nigdy się nie zemści.

W przypadku innych zwierząt Berneński pies górski również z łatwością znajduje wspólny język. Dotyczy to nawet psów i ich bliskich. Nie wykazują agresji z powodu jedzenia, nie dzielą terytorium i nie próbują dominować. Agresja spowodowana jedzeniem jest często wykorzystywana przez niektóre aroganckie, ale mniejsze zwierzęta domowe - koty. Pies z ich bezczelności może być zaskoczony, ale głównie próbuje się wycofać. Eksperci przypisują taką tolerancję brakowi instynktów łowieckich i celowi rasy.

Wszystkie powyższe zasady dotyczą psów uspołecznionych. W przypadku braku wychowania lub błędów popełnionych w jego obecności pies tej rasy może wykazywać niezwykłą agresję w stosunku do innego psa. W przypadku małych zwierząt rozmiar psa górskiego jest niebezpieczny. Z tego powodu konieczne jest ich wychowanie.

Przedstawiciele Owczarków Berneńskich są spokojni na treningach. Są bardzo inteligentni. Trening upraszcza pragnienie zwierzaka, by zadowolić swojego mistrza. Najważniejsze jest prawidłowe działanie i usystematyzowanie zajęć. W interakcji bardzo ważne jest, aby przywódca rodziny wydawał polecenia. W przeciwnym razie psy z mniejszym entuzjazmem spełniają swoje cele.

W porównaniu do innych ras, psy górskie są bardziej zgodne. Nie będą tolerować chamstwa, ale zawsze odpowiadają na promocję.

Konieczna opieka

Bern ma opracowany podszerstek. Chroni je przed wysokimi i niskimi temperaturami. Eksperci zalecają ochronę swojego zwierzaka przed palącymi promieniami słonecznymi i możliwymi przeciążeniami w tym czasie, chociaż ze względu na swój charakter różnią się one wytrzymałością. Ze względu na to, że psy Owczarka Berneńskiego nie przestają znikać przez cały rok, muszą być stale wyczesywane. Przy umiarkowanym pierzeniu można je czesać raz w tygodniu. Psy uwielbiają spać na śnieżnej skórze, więc spędzają bardzo mało czasu w budce.

Świetnym miejscem do ich przechowywania jest woliera. Jeśli zwierzę jest na łańcuchu, to tylko w tym przypadku konieczne jest ogrzanie kabiny. W tym samym przypadku chodzenie psa jest konieczne dłużej i częściej. Codziennie raz dziennie przez co najmniej dwie godziny.

Pies poczuje się dobrze na łańcuchu tylko wtedy, gdy powierzchnia, na której się porusza, będzie wynosić co najmniej 10 metrów kwadratowych.

Sennenhund, który znajduje się w mieszkaniu, powinien chodzić co najmniej dwa razy dziennie. Zwiedzanie szczeniąt zależy od ich wieku. Pamiętaj jednak, że każdemu spacerowi powinny towarzyszyć aktywne gry i biegi.

Karmienie Owczarków Berneńskich

Te psy potrzebują dużej ilości jedzenia. Wynika to z faktu, że mają wielki apetyt i duży rozmiar ciała. W przypadku naturalnego żywienia odsetek pokarmu jest następujący:

  1. Produkty z kwaśnego mleka - 10%.
  2. surowe i gotowane owoce i warzywa - 5%.
  3. Zboża (owsianka gotowana w wodzie) - 15%.
  4. Mięso i podroby - 70%.

Nie więcej niż raz na siedem dni można włączyć do diety psa chude ryby i surowe jajko z kurczaka. Zaleca się podawanie zwierzęciu nieograniczonej ilości świeżej wody pitnej. Dotyczy to zwłaszcza okresu letniego, kiedy na ulicach panuje nieznośny upał.

Podobnie jak inne duże rasy psów, Berneńskie psy górskie potrzebują pokarmu, który obejmuje tkankę chrzęstną. Takie jedzenie pomaga wzmocnić więzadła psa. Mięso lepiej dać im żylasty i gruby. Bliznę należy koniecznie podać swojemu pupilowi. On nie tylko kocha tę rasę, ale także ma pozytywny wpływ na pracę przewodu pokarmowego.

Od gotowej diety należy wybrać menu dla dużych ras o niskiej zawartości tłuszczu. Wynika to z faktu, że owczarek Bern jest podatny na nadwagę. Przed podaniem kompleksów witaminowych należy skonsultować się z weterynarzem.

Wady i zalety rasy

Wady tej rasy obejmują:

  1. Niska oczekiwana długość życia. Średnio wynosi od 6 do 8 lat.
  2. W obszarach zamkniętych zwierzę odczuwa dyskomfort i wymaga długich spacerów.
  3. Ze względu na to, że pies rzuca się stale, potrzebujesz uważnego pielęgnowania.

Zaletami rasy są takie cechy:

  1. Pies jest stosunkowo łatwy do trenowania.
  2. Nie agresywny pies z natury.
  3. W stosunku do osoby zdradzonej.

Dla mężczyzny, Berneński Pies Górski będzie doskonałym towarzyszem i nie spowoduje problemów z jego agresywnością. Ten pies jest przyjazny i wesoły. Ale lepiej jest trzymać go w prywatnych sektorach, a nie w apartamentach. Nigdy nie rozwinie się sama z siebie, ponieważ stale dąży do tego, aby być wiernym i lojalnym przyjacielem danej osoby i być zawsze blisko. Oczywiście na szkolenia trzeba poświęcić dużo czasu i wysiłku, ale wynik jest tego wart. Ten niezawodny towarzysz, jeśli to konieczne, zawsze będzie Cię chronić i nigdy Cię nie opuści w trudnych sytuacjach.

Czytaj Więcej O Psach

Co może i nie może karmić psa rasy Cane Corso

Treść Dieta szczeniątFunkcje karmienia Cane-Corso znacznie różnią się od menu przedstawicieli innych dużych ras. Takie psy rosną znacznie dłużej, więc nie spiesz się z przeniesieniem swojego zwierzaka z diety "szczeniąt" do pełnoprawnego karmienia dorosłego.