Treść

Wścieklizna u psów: pierwsze objawy i objawy, zapobieganie i leczenie

W lipcu tego roku ukąszenie psa wściekłego w Kazachstanie doprowadziło do śmierci ojca rodziny. Odsunął psa od swojego 2-letniego syna, który poniósł sam siebie. Ci, którzy zostali ugryzieni na obozie pasterskim w dzielnicy Uille, poprosili o pomoc medyczną. Uratowała dziecko. Mój ojciec nie zastosował się do zaleceń lekarzy, zaczął dostrzegać oznaki wścieklizny. Choroba doprowadziła do śmierci.

Tak silny wpływ infekcji na osobę sprawia, że ​​patrzy się na psy nie tylko jako przyjaciele, ale także na wrogów. Nauczymy się oddzielać je od całkowitej masy czworonożnych, zrozumieć, jak rozpoznać chorobę i chronić przed nią i jej nosicielem.

Okres inkubacji wścieklizny u psów

Inaczej nazywa się ukryty, czyli ukryty. Choroba zyskuje siłę wewnątrz ciała, nie manifestując się zewnętrznie. Podobnie jak większość infekcji, inkubacja wścieklizny ma niewyraźne granice od 21 do 42 dni. Po pojawieniu się objawów choroby.

Możesz zostać zainfekowany 3-5 dni przed końcem etapu utajonego. Patogen jest już aktywny we krwi, moczu, kale i ślinie zwierzęcia. Dlatego ważne jest, aby zapamiętać objawy wścieklizny, przechwytując pierwsze, wciąż nieistotne objawy choroby.

Ugryzienie - główna metoda infekcji. Jeśli jednak na ciele znajdują się otwarte rany, choroba może przeniknąć przez nie wraz z fizjologicznymi płynami, które są uszkodzone. Okres utajony dla alternatywnej infekcji pokrywa się z normą. Wszędzie są jednak wyjątki.

Zdarzają się przypadki, gdy choroba objawia się w ciągu 2-3 miesięcy. Dotyczy to dorosłych psów. Szczenięta ustawiają rekordy odwrotne. W niektórych przypadkach choroba objawia się już w piątym dniu.

Szybkie rozprzestrzenianie się zakażeń u młodych zwierząt polega na niestabilności odporności i niewielkich rozmiarach ofiar. Wirus wścieklizny należy do grupy zapalenia mózgu, transportowanej przez neurony z prędkością 3 milimetrów na godzinę. Długość obwodów nerwowych u szczeniąt jest mniejsza niż u dorosłych psów. Z tego samego powodu ukryty okres choroby w dużych czworonogach jest dłuższy niż u gatunków karłowatych.

Objawy wścieklizny u psów

Pierwsze objawy wścieklizny u psów są dalekie od dobrze znanego obrazu choroby w jej fazie aktywnej. Zwierzę zaczyna sprawiać wrażenie winnego, podchodzi do ziemi i patrzy ze smutkiem. Jakby uciekając przed poczuciem winy, pies się wycofuje, przestaje igrać. Rozpoczyna długie dojrzewanie. W tym samym czasie zwierzak lub dziedziniec zaczyna dużo pić. Tak więc pragnienie jest pierwszym objawem wścieklizny u psów.

Silne pragnienie można uznać za jedną z pierwszych oznak wścieklizny u psa.

Wobec braku wody, osoba zarażona nie odczuwa podobnego pragnienia jedzenia. Brak apetytu, szczególnie u żarłocznego psa, jest alarmującym znakiem. W niektórych postaciach wścieklizny nawyki żywieniowe pozostają takie same, ale połykanie jest trudne. Pies zaczyna się często dusić, a nie tylko kości i duże kawałki jedzenia.

Istnieje trzecia zmiana w diecie zwierzęcia. Niektóre osoby zaczynają jeść kamienie, drewno i inne przedmioty, które nie nadają się do spożycia.

Pierwszymi objawami wścieklizny u psów są również:

  • Biegunka
  • Chrapliwy i ochrypły głos
  • Dreszcze
  • Zmysłowość i drażliwość
  • Unikanie jasnego światła
  • Utrata włosów poza linieniem

Następnie pojawia się obraz kliniczny późnego okresu wścieklizny. Choroba jest wirusowa. Patogen wpływa na mózg zwierzęcia. Związane z tym jest rosnąca nieadekwatność zachowania i utrata kontroli nad ciałem. Tak więc rozpoznajemy aktywną fazę choroby poprzez:

  • Panic Fear of Water
  • Odpływ piany i śliny z ciągle otwartych ust z złym uśmiechem
  • Próby skubania własnego ogona, łap
  • Ataki na zwierzęta i ludzi bez powodu

Gniewny uśmiech z obfitą śliną również wskazuje na chorobę psa.

Przed śmiercią przestaje wykazywać agresję i nie może więcej. Ciało jest paraliżujące. Pierwsze tylne nogi są unieruchomione. Paraliż powoli "czołga się" w głowę. Jednak wściekła bestia umiera, zwykle z poruszającymi się przednimi nogami, szyją i głową.

Gwałtowna forma choroby

W rzeczywistości jest to aktywny etap w przebiegu wirusa. Ten okres ma pod-kroki. Jest ich trzech. Na pierwszym psie unika komunikacji, przestaje odpowiadać na pseudonim. Jeśli nadal idziesz do psa, on łka i się smuci.

W agresji łasica przechodzi w drugi etap brutalnej wścieklizny. Objawy psa w tym okresie zostają zredukowane do nieuzasadnionych:

  • Drażliwość
  • Nieśmiałość
  • Atakuje nie tylko na żywe istoty, ale także przedmioty nieożywione

W trzecim etapie gwałtownej wścieklizny krtań jest zablokowana. Wynik - sapanie i obwisanie żuchwy. Ślina zaczyna płynąć swobodnie z ust, wyróżniając się w zwiększonej ilości. Piana powstaje w pobliżu ust. Brutalne stworzenie nieustannie wyje.

Ostatni etap gwałtownej choroby nazywany jest paralitykiem lub depresyjnym weterynarzem. Poprzedza go maniakalny etap, a pierwszy etap nazywamy prodromalnym lub melancholijnym. Całkowity czas trwania wściekłych wścieklizny - 5-13 dni.

Cicha forma choroby

Jest to mylone z chorobą Aujeszky'ego. Jest również nazywany pseudo-szaleństwem. Wpływa również na drogi oddechowe. Kiedy Aujeszky zaczyna świerzb, co prowadzi do drażliwości. Mózg zwierzęcia cierpi nie mniej niż z wścieklizną. Dla psa nie ma żadnej szczególnej różnicy. Oba wirusy są śmiertelne. Człowiek jest słabo otwarty na Aujeszky'ego. Wścieklizna dotyka ludzi o takiej samej intensywności jak zwierzęta.

W jednym z etapów cichej formy wścieklizny zwierzę odmawia jedzenia, traci na wadze i słabnie

Cicha postać choroby trwa 2-4 dni. Pies pozostaje potulny, normalnie je. Wirus zaczyna objawiać się biegunką, wymiotami i bólem brzucha. Powoduje to zamieszanie z zapaleniem jelit i innymi infekcjami przewodu żołądkowo-jelitowego. Zainfekowane schudnąć i osłabić.

Czasami, w spokojnej fazie wścieklizny, zaczyna się paraliż krtani. Zewnętrznie pies zdawał się dusić na kości. Na korzyść tej wersji mówić kaszel, łyk. Właściciele psów domowych często wchodzą do buzi. Nie znajdując tam kości, ludzie zarażają się przez ślinę zwierzęcia.

Nietypowa choroba

Niektóre źródła wyróżniają się w osobnym podgatunku wścieklizny. Oficjalnie choroba nietypowa jest równoznaczna z cichą postacią choroby. Nietypowy, pochodzi od niewyraźnego obrazu objawów. Jeśli nawet amatorzy rozpoznają gwałtowne wściekliźnie, weterynarze mylą spokój z innymi chorobami.

Oprócz Ausenki i zaburzeń żołądkowo-jelitowych, wściekłym psom przypisuje się rodzaj nerwowej zarazy. Prowadzi to również do paraliżu i napadów padaczkowych. Zwierzę staje się drażliwe i agresywne. Na wyjściu "czystej wody":

  • Brak blokady żuchwy
  • Rozwój surowiczego zapalenia spojówek

W przypadku wścieklizny paraliż szczęki jest obowiązkowy, może nie pojawić się we wczesnym stadium choroby, ale z czasem pomoże w ustaleniu trafnej diagnozy.

Nawracająca postać choroby

Różni się pofałdowany, cykliczny rozwój. Przejście od cichego do brutalnego etapu powtarza się wiele razy. Za każdym razem wzrasta apatia i zwiększa się agresja.

Zwrot zwrotny zwany jest także zwrotem. Początkowo pojęcie to było używane do zmiany temperatury ciała w ciągu dnia podczas gorączki. Zazwyczaj redukcja ciepła do 37,3-37,5 stopni z powtarzającym się wzrostem i ponownie zastąpienie go spadkiem.

Czasami nawracające cykle wścieklizny wywołują wrażenie ostrej choroby, a następnie szybkiego powrotu do zdrowia. Wrażenie jest fałszywe. Pies jest skazany na zagładę. Z setek osób przeważnie przeżywa się. Co więcej, rodzaj choroby u tej osoby definiuje się jako nieskuteczną. W następnym rozdziale dowiedz się, co to oznacza.

Przerwana choroba

Przed ostry etap przebiega typowo. Potem następuje szybki powrót do zdrowia. Jego mechanizm jest tajemnicą dla lekarzy. Pojęcie "abortive" oznacza "interrupted". Choroba zostaje przerwana u 1-2% zakażonych. Być może odsetek byłby duży, nie uciszaj weterynarzy wściekłych psów. Zostaje złapany i doprowadzony do zastrzyków w celu ochrony siebie i innych zwierząt przed zakażeniem.

Nieprzestrzeganie postaci wścieklizny obserwuje się również u ludzi. Jednym ze świadectw jest kontakt z bezdomną kobietą w szpitalu w Teksasie. Analiza jej krwi potwierdziła infekcję lissawirusem. Jest to nazwa naukowa czynnika sprawczego wścieklizny. Jednak możliwe było zdiagnozowanie choroby za pomocą zewnętrznych znaków. Choroba weszła w ostrą fazę. Tymczasem hospitalizowani przeżyli, szybko opuszczając szpital z powodu niemożności zapłaty za usługi medyczne.

Istnienie poronionego typu wścieklizny daje nadzieję, ale nie powinno być bodźcem do bezczynności. Wirus należy do grupy "rebies", czyli jest szczególnie niebezpieczny. Ważne jest, aby szybko i poprawnie zidentyfikować chorobę. Jak to zrobić, opowiadamy w następnym rozdziale.

Jak ustalić wściekliznę

Niezawodnie "obliczyć" wirusa, wykonując badanie krwi od zwierzęcia. Podczas przetwarzania zwierzę jest poddawane kwarantannie i po prostu w pojedynczej klatce lub zamkniętej obudowie. Bez badania krwi, pies jest widziany zamknięty przez około 2 tygodnie. Okres ten jest wystarczający do zweryfikowania diagnozy lub do jej obalenia, bez uciekania się do badań płynów fizjologicznych.

Dodatkowym dowodem na wściekliznę podczas zewnętrznego badania zwierzęcia może być ślad ugryzienia. Jest on powodem do szczepienia zwierzęcia, jeśli obraz kliniczny choroby jeszcze się nie ujawnił.

Upewnij się, że pies jest zarażony wścieklizną może przejść badania krwi

Czy leczy się wścieklizny

Choroba jest nieuleczalna. Poszukuję medycyny na pół tysiąclecia. Pierwsze wzmianki o infekcji lissawirusem znaleziono w zapisach z XVI wieku. Do tej pory opracowano tylko szczepionkę. Jego twórcą jest Louis Pasteur. To francuski mikrobiolog. W 1885 roku wynalazł szczepionkę przeciw wściekliźnie.

Lekarstwo na lissawirus zostało "zmartwychwstałe" tylko w XXI wieku. Lekarstwo jest dalekie od klasycznego. Wścieklizna próbuje leczyć ze śpiączką. Pacjenci są sztucznie do niego wstrzykiwani. Pierwsze doświadczenie dotyczy roku 2005. Następnie amerykański Jean Gis został przyjęty do szpitala z pierwszymi oznakami infekcji. Do kogo została wprowadzona dziewczynka na podstawie tego, że patogen tymczasowo blokuje układ nerwowy, nie powodując jej nieodwracalnych zmian.

Po wyłączeniu większości mózgu pacjenta lekarze dali ciału możliwość wyprodukowania odpowiedniej ilości przeciwciał. Równolegle lekarze podawali leki immunostymulujące gen. Po tygodniu w śpiączce dziewczyna poszła dalej.

Przełom ze śpiączką jest warunkowy. Metoda próbowała ponownie. Sukces osiągnięto tylko w pierwszym z 24 przypadków. Sugeruje to, że odzyskane tajemnicze wady wścieklizny, niezależnie od pracy lekarzy.

Ze względu na "mgławicę" i wysokie koszty, metoda leczenia śpiączki i immunostymulanty nie były testowane na zwierzętach. Ponieważ pytanie dotyczy pieniędzy, kochający właściciel może zapłacić, organizując próbę wyleczenia zwierzęcia. Do tej pory nikt nie był chętny.

Przyczyna prawdopodobnie leży w szczepieniu przeciw wściekliźnie, planowanym do umieszczenia psów domowych. Ponadto mają mniejsze szanse na bycie ugryzionym niż dzikie. Nawiasem mówiąc, na wolności większość nosicieli wirusa tego typu zamieszkuje:

W rosyjskich otwartych przestrzeniach głównymi nosicielami choroby są lisy i wilki. Dołączyły do ​​nich dzikie koty. Jednak również wścieklizna domowa jest narażona.

Ukąszenia dzikich zwierząt mogą powodować zakażenie wścieklizną.

Zapobieganie i leczenie wścieklizny u psów

Zapobieganie chorobom - szczepionka. Hodowane okazy zaszczepione w nim bezbłędnie. Arkusze szczepień wymagają na przykład sprzedaży biletów kolejowych i lotniczych czteronożnych.

Zaszczepione psy, gryzione przez zarażone zwierzę, zachorują tylko w 2% przypadków. Zwykle są to osoby z osłabioną odpornością, już cierpiące na inne infekcje lub wyczerpane po operacji.

Podobnie jak zapalenie mózgu, szczepionkę przeciw wściekliźnie podaje się w kilku etapach:

  • Pierwsze spędzają 2-miesięczne szczenięta
  • Drugą dawkę szczepionki podaje się po 3 tygodniach.
  • Trzecią dawkę leku umieszcza się po zmianie młodych zębów

Po głównym programie szczepienia są nadal aktualizowane raz w roku. Lek podaje się w tym samym czasie, na przykład na wiosnę.

Psy zaszczepione w celu zapobiegania wściekliźnie rzadziej się zarażają.

Jeśli zwierzę zostanie ugryzione, ale nie zostanie zaszczepione, szczepionka jest natychmiast wstrzykiwana. W tym samym czasie są warunki. Kilka miesięcy po otrzymaniu leku zwierzę nie powinno przepracowywać, przechłodzić ani przegrzewać. Nerwowe wstrząsy są również przeciwwskazane. Czynniki ryzyka osłabiają układ odpornościowy, prowadzą do zmęczenia fizycznego i nerwowego - idealne warunki do rozwoju choroby.

Co zrobić, jeśli twój pies jest ugryziony?

Ważne jest, aby wykluczyć samoleczenie. Zwierzęta pilnie dostarczone do kliniki weterynaryjnej. Musisz się spieszyć, nawet z czworonożnym szczepionym. Lekarz przepisze leki immunostymulujące, które wspomagają działanie szczepionki. Nie zapominaj, że 2% zaszczepionych psów jest zarażonych. Szczepionka, nawiasem mówiąc, jest bezpłatna w państwowych klinikach weterynaryjnych i prywatnych grosheva. Kieszeń na szczepionkę nie opróżni się, a zwierzę będzie chronione.

Bez względu na to, czy ukąszony pies zostanie wszczepiony, czy nie, jest natychmiast izolowany, eliminując kontakt z innymi zwierzętami domowymi, bydłem i ludźmi. Jeśli czworonożny przyjaciel jest zainfekowany, jest mało prawdopodobne, że zostanie zapisany. Priorytetem jest zapobieganie dalszemu rozprzestrzenianiu się choroby.

Co zrobić, gdy pies z wściekliźnie ugryzł osobę?

Zalecane pilne leczenie w szpitalu chorób zakaźnych. Szczepionka zostanie podana ukąszonemu i ewentualnie będzie podawana wraz z antybiotykami wraz ze środkami immunostymulującymi. Wiadomo, że te ostatnie zabijają wszystkie mikroorganizmy, w tym wirusy. Ofiara pożytecznej mikroflory jest uzasadniona, gdy życie i śmierć są na szalach.

Czekając na wizytę u lekarza, można zauważyć pierwsze objawy infekcji. Pierwsze oznaki wścieklizny u osoby po ugryzieniu psa:

  • Ból i pieczenie w miejscu ukąszenia
  • Po wygojeniu rany puchną i zaczerwienią się ponownie.
  • Temperatura wzrasta do 37,5, czasami wzrasta do 38 stopni
  • Występuje duszność, uczucie braku powietrza.
  • Trudne połknięcie
  • Ból głowy
  • Słabość "rozprzestrzenia się" poprzez ciało

Jeśli dana osoba jest gryziona przez psa, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Zauważenie wymienionych objawów pozostaje nadzieją na cud. W przypadku szybkiej opieki medycznej szansa na przetrwanie sięga 90%. Umieranie z zasady nie jest zgodne z zaleceniami lekarzy.

Na przykład mężczyzna z Kazachstanu, który bronił swojego syna przed wściekłym psem, nadal pracował na budowie, podnosząc ciężary i wystawiając się na palące słońce. To, według lekarzy, osłabiło odporność organizmu na wirusa i działanie szczepionki na niego.

Wścieklizna u psów: objawy i zapobieganie

Wścieklizna jest śmiertelną chorobą zwierząt stałocieplnych.

Pies może zostać zarażony wirusem z bezpańskich krewnych, którzy z kolei stają się źródłem infekcji po kontakcie z dzikimi zwierzętami.

Wirus jest przenoszony głównie w momencie ukąszenia, ale zdarza się również, że wnikanie śliny na otwarte rany prowadzi do rozwoju niebezpiecznej choroby.

Okres inkubacji wścieklizny u psów

Czynnikiem sprawczym tej choroby jest neurotropowy wirus, który atakuje mózg. Okres inkubacji rozwoju wirusa osiąga trzy miesiące.

U pozornie zdrowego, ale już zarażonego psa, wirus w ślinie jest określany 5-10 dni przed pojawieniem się pierwszych objawów klinicznych. Dlatego należy chronić zwierzę przed kontaktem ze wszystkimi zabłąkanymi psami.

Objawy, oznaki wścieklizny

Psy mają gwałtowną, cichą, nawracającą i nieudaną formę wścieklizny.

Gwałtowna forma choroby

Gwałtowna forma choroby trwa od 5 do 11 dni i dzieli się na trzy etapy:

Prodromal

Etap prodromalny trwa do trzech dni.

  • Charakterystyczne dla zwierzęcia jest apatia, pies może chować się w zacisznych miejscach, nie reaguje, a wręcz przeciwnie, próbuje pieścić, polizać dłonie.
  • Widoczne są chwytliwe ruchy jamy ustnej, czasem odnotowuje się pogorszenie połykania i ślinotok.
  • Pies w tym okresie wypuszcza dużą liczbę wirusów.

Maniakalny

Maniakalny etap trwa również do trzech dni.

  • Apatia zostaje zastąpiona przez agresję, zwierzę może zaatakować swojego właściciela, wściekle chwyta otaczające go przedmioty.
  • Ruchy chwytające charakteryzują się ogromną siłą, która często prowadzi do złamania szczęk.
  • Łamiąc smycz, pies może przebyć znaczną odległość, gryząc i zarażając inne zwierzęta po drodze. Charakterystyczne jest, że pies z wściekliźnie atakuje bezgłośnie, bez uprzedniego szczekania.
  • Są oznaki paraliżu krtani - zwierzę sprawia, że ​​dźwięki przypominają wycie.
  • Widocznie silny, spieniony ślinotok.
  • Ataki przemocy zostają zastąpione przez apatię, ale jakiekolwiek zewnętrzne podrażnienie może ponownie doprowadzić do ostrej agresji.

Paralityczny

Etap paralityka trwa do 7 dni.

  • W przypadku psów charakterystyczne są poważne trudności w połykaniu, rozwija się paraliż kończyn tylnych.
  • Pies zapada w śpiączkę i umiera za kilka dni.

Zapalenie jelit to kolejna potencjalnie śmiertelna choroba. Przeczytaj o objawach zapalenia jelit u psów io tym, jak pomóc swojemu zwierzakowi.

Podejrzewasz swojego psa o fałszywą ciążę? Dowiedz się, jak rozpoznać łyżkę w naszym artykule.

Cicho

Cicha forma odnosi się do nietypowego wariantu rozwoju wścieklizny.

  • Pies nie jest agresywny, apetyt zostaje uratowany, mogą wystąpić trudności w połykaniu, podobnie jak w przypadku, gdy zwierzęta są miażdżone kośćmi.
  • Istnieje paraliż gardła, żuchwy, kończyn tylnych.
  • Chory pies może doświadczyć niestałego chodu, czasami w nietypowej postaci, zwierzę je całkowicie niejadalne przedmioty i rozwija się wydzielanie śliny.

Zwrotny

Powtarzająca się forma wścieklizny charakteryzuje się całkowitym wyleczeniem, które po dwóch lub trzech tygodniach jest ponownie zastępowane wszystkimi objawami choroby.

Nieudane

Nieużywana forma wścieklizny kończy się odzyskiem zwierzęcia w drugim etapie choroby. Ta forma wścieklizny jest bardzo rzadka i wielu badaczy nadal ją bada.

Nietypowy

Nietypowe wściekliźnie mogą również objawiać się objawami zapalenia żołądka i jelit - krwawą biegunką i wymiotami. Ta forma choroby najczęściej pozostaje bez odpowiedniej opieki, a chory pies może zarazić osobę.

Jak ustalić wściekliznę

Przejawy wścieklizny u psów można określić przez to, że wygląda na przerzedzone, ma wydzielanie śliny z jamy ustnej, zauważalny wypadanie języka i rozwija się zeza i zmętnienie rogówki.

W miarę rozwoju choroby rozwija się paraliż kończyn tylnych, a następnie mięśnia sercowego i oddechowego, powodując śmierć zwierzęcia.

Konieczne jest różnicowanie wścieklizny z postacią układu nerwowego, z zapaleniem mózgu i chorobą Aujeszky'ego. Dog distemper objawia się również paraliżem i napadami padaczkowymi, ale wraz z ich rozwojem nigdy nie dochodzi do paraliżu mięśni żuchwy. A przy wścieklizny nie ma zapalenia spojówek i nieżytu nosa.

Choroba Aujeszky'ego lub pseudo-szaleństwo charakteryzuje się wyraźnym swędzeniem i drapaniem, śmierć następuje w krótkim okresie - w 2-3 dni. W chorobie Aujeszky'ego psy mają agresywność wobec przedmiotów i zbliżających się zwierząt, ale nie ma agresji skierowanej na ludzi.

Czy leczy się wścieklizny?

Należy pamiętać, że wścieklizna u psów nie jest leczona. Jeśli podejrzewasz rozwój choroby u swojego zwierzaka, musisz pokazać go weterynarzowi i miejsce w kwarantannie. Pies musi znajdować się w wolierze, w której wykluczony jest kontakt z innymi zwierzętami.

Kwarantanna trwa dziesięć dni, podczas których wszystkie oznaki wścieklizny zwykle rozwijają się lub nie rozwijają. Weterynarz może również wykonać testy, za pomocą których będzie możliwe zidentyfikowanie wirusa lub innego patogenu.

Zapobieganie

Jedynym sposobem zapobiegania wściekliźnie jest szczepienie, które odbywa się co roku.

Odporność odporna jest rozwijana mniej więcej po trzecim szczepieniu, aż do tego czasu ugryzienie wściekłego zwierzęcia może prowadzić do rozwoju choroby nawet u zaszczepionych osób.

Co jeśli twój pies jest ugryziony?

Najważniejsze, żeby nie wpadać w panikę, właściwe działania uratują życie twojego zwierzaka i nie pozwolą na infekcję.

Jeśli zauważysz, że twoje zwierzę zostało ugryzione przez bezpańskiego psa, musisz postępować w następujący sposób:

  1. Konieczne jest doprowadzenie psa do domu, podczas gdy niemożliwe jest sprawdzenie rany bez użycia sprzętu ochronnego.
  2. W domu trzeba nosić ochronne rękawiczki i pysk psa.
  3. Włosy wokół rany są odcięte, a ranny obszar jest obmyty dużą ilością mydlanej wody. Wskazane jest, aby robić to pod ciśnieniem, to znaczy, aby w strzykawce umieścić gęsty roztwór mydła i wypłukać wszystkie rany pod ciśnieniem.
  4. Po wstępnym leczeniu należy zadzwonić do weterynarza w domu.
  5. Jeśli pies nie jest zaszczepiony, należy natychmiast umieścić szczepionkę przeciw wściekliźnie. Ponowne szczepienie powtarza się dwa tygodnie po pierwszym szczepieniu.
  6. Zwierzęta muszą być uważnie obserwowane przez co najmniej 10 dni.

Znalazłeś kleszcza po spacerze? Pamiętaj, aby sprawdzić u psów objawy piroplazmozy i podjąć działania zapobiegawcze.

Zarówno dorośli, jak i małe szczenięta są podatne na infekcję przez robaki. Wszystko o różnych typach robaków i odrobaczaniu w tym artykule.

Należy pamiętać, że jeśli pies zostanie ugryziony przez kilka bezpańskich zwierząt naraz, to objawy wścieklizny mogą rozwinąć się u niej w ciągu dwóch lub trzech dni. W przypadku, gdy pies jest porysowany podczas walki, istnieje duże prawdopodobieństwo, że objawy wścieklizny pojawią się w ciągu dwóch lub więcej tygodni. W bardzo rzadkich przypadkach wirus w ciele zwierzęcia może przeżyć nawet sześć miesięcy, a dopiero potem zaczyna się zamanifestować.

Poprzez umieszczenie szczepionki po możliwej infekcji, chronisz siebie i swojego zwierzaka.

Co jeśli pies ugryzł osobę?

Wścieklizny, które rozwinęły się u ludzi, odnoszą się również do chorób śmiertelnych.

Osobę można wyleczyć po infekcji tylko wtedy, gdy przed pierwszymi oznakami choroby może dojść do szczepienia profilaktycznego.

Jeśli zostaniesz ugryziony przez nieznanego psa, a także lisa, jeża lub inne dzikie zwierzę, należy wykonać kilka kroków:

  1. Myj obficie w ranie lub obszarze sedymentacji grubą wodą z mydłem. Następnie potraktuj skórę nadtlenkiem i nałóż bandaż.
  2. Pamiętaj, aby odwiedzić lekarza, który przepisze szczepionkę przeciw wściekliźnie.
  3. Całą obróbkę należy przeprowadzić do końca. Kilka dekad temu w ścianie brzucha znajdowało się do 40 zastrzyków, obecnie stosuje się do 7 szczepionek, a obszar barku służy do ich umieszczenia.

Po wystąpieniu objawów wścieklizny nie zostanie wyleczony z tego powodu, więc psy są spać tylko. Nie możemy pozwolić, aby chore zwierzę miało czas na zarażenie swoich bliskich i pobliskich ludzi.

Wścieklizna u psów: oznaki śmiertelnej choroby i sposoby zapobiegania temu

Wścieklizna i dzikie zwierzęta cierpią na wściekliznę. Nawet zwierzę domowe może stać się ofiarą niebezpiecznej choroby. Pierwsze objawy u psów są subtelne i podobne do objawów innych patologii. Rozwój choroby prowadzi do zmiany układu nerwowego, w wyniku której pies umiera. Dlatego nie można wyleczyć zwierzęcia, ale można zapobiec infekcji.

Wścieklizna (hydrofobia lub hydrofobia) jest śmiertelną chorobą, która atakuje nie tylko psy, ale także inne zwierzęta, a także ludzi. Zdrowie zwierząt domowych to zdrowie wszystkich członków rodziny. Dlatego ważne jest, aby wiedzieć o cechach tej strasznej choroby i podejmować działania na czas.

Cechy choroby

Wirus wścieklizny (Neuroryctes wścieklizny) zaraża mózg, powodując długą drogę wzdłuż włókien nerwowych, dostając się do tkanek i śliny zwierzęcia. Osiągając ośrodki układu nerwowego, patogen zaczyna aktywnie namnażać się w neuronach, powodując nieodwracalne zmiany w układzie nerwowym. Zewnętrznie objawia się to nieodpowiednim zachowaniem, agresywnością, drażliwością.

Im bliżej zmiany w mózgu, tym szybciej choroba. Okres inkubacji może trwać od dziesięciu dni do roku, najczęściej dwa miesiące. Szczenięta mają trzy tygodnie. Nie ma żadnych objawów, więc bardzo trudno jest zidentyfikować chorobę.

Sposoby infekcji

Źródłem tej choroby są dzikie zwierzęta - szopy, lisy, szczury, a także bezpańskie koty i psy. Wirus jest przenoszony przez ślinę, dlatego kontakt zwierzęcia z innymi zwierzętami jest niebezpieczny.

  • Ugryzienie Najbardziej oczywisty sposób infekowania. Dlatego hodowcy psów zakazują komunikacji zwierząt domowych z nieznajomymi, bezpańskimi zwierzętami. O walce z tym pytaniem. Pies, który pragnął krwi z "bezpańskim psem" pilnie potrzebuje pierwszej pomocy i weterynarza. Im większe i głębsze rany, tym większe ryzyko infekcji.
  • "Pocałunek". Zwierzęta mogą polizać się nawzajem w grze lub w manifestacji czułych uczuć. Zarażona ślina, nawet wpadająca w niepozorne zadrapanie na ciele zwierzęcia, wywołuje chorobę. Wrażliwe błony śluzowe - nos, oczy, usta.
  • Popularne przedmioty. Dobrze wykształcony pies wie, że nic nie może być odebrane z ziemi i zjedzone przez resztki innych ludzi. Niestety właściciel nie zawsze może wprowadzić tę prostą zasadę do swojego zwierzaka. Jeśli zainfekowany pies przegryzł i zabił osierocony obiekt, zwierzę, które podniosło go na spacer, mogło łatwo złapać infekcję.

Konsekwencje

Konsekwencje są zawsze takie same - pies umiera. Niezależnie lub poprzez eutanazję po badaniu i potwierdzeniu diagnozy.

Choroba trwa nie więcej niż dwa tygodnie. Przez cały ten czas pies jest dręczony, czuje skurcze i ból. W niektórych przypadkach śmierć następuje w ciągu pięciu dni.

Objawy

Są niespecyficzne, co utrudnia identyfikację patologii na wczesnym etapie. Wśród pierwszych oznak choroby odnotowano:

  • biegunka;
  • wymioty;
  • gorączka;
  • apatia;
  • odmowa jedzenia (ból podczas połykania);
  • lęk;
  • pragnienie ukrycia się;
  • strach przed ludźmi.

To nie wystarczy, aby ustalić dokładną diagnozę. Jednak te znaki niepoprawnie wskazują na niezdrowy stan zwierzaka. Jeśli istnieje podejrzenie, na przykład, obecność octu, wówczas zwierzę powinno zostać pokazane weterynarzowi.

Formularze

Po okresie inkubacji choroba wchodzi w fazę otwartą z widocznymi objawami. Mogą mieć różne objawy, które prowadzą do tego samego wyniku - paraliżu i śmierci. Istnieją trzy główne formy patologii.

  1. Wylewny. Najczęstsza manifestacja choroby, dzięki której choroba otrzymała nazwę. Zwierzę zachowuje się agresywnie wobec ludzi i zwierząt wokół niego. Może atakować uwielbionego hosta. Zirytowany przez wodę (nawet dźwięk), światło, hałas.
  2. Cichy. Pies jest czuły, nie oddala się od właściciela, liże ręce. Ślina zawiera patogen, który przenika wszelkie zmiany skórne. Dlatego takie zachowanie jest niebezpieczne dla ludzi. Jest ślinienie, trudności w oddychaniu i połykaniu. Szybko pojawia się paraliż, a pies umiera w ciągu maksymalnie pięciu dni.
  3. Nietypowy. Ta postać łatwo mylić z chorobami przewodu żołądkowo-jelitowego. Na przykład przy zapaleniu żołądka lub jelitach. Charakteryzuje się brakiem apetytu, letargu, wymiotami, biegunką (czasami krwawieniem).

Wprowadza formę przemocy

Najczęściej występuje forma przemocy, która jest tradycyjnie podzielona na trzy etapy. Pierwszy nieuważny host może tęsknić. W niektórych przypadkach późny etap rozpoczyna się piątego dnia. Tabela opisuje rozwój choroby.

Tabela - Rozwój gwałtownych form wścieklizny

Działanie hosta

Wizualne wykrywanie wścieklizny w okresie utajonym jest bardzo trudne. Dlatego właściciel powinien być czujny. Jeśli zwierzę ma kontakt z bezpańskimi psami (gry, bójki, lizanie), musisz natychmiast podjąć działanie. Dotyczy to nie tylko zwierząt domowych, ale także ludzi - ukąszenie bezdomnych lub dzikich zwierząt powinno być zarejestrowane w placówce medycznej.

Jeśli ugryzłeś psa

Nie każdy kęs nosi śmiertelny wirus. Jednak nie trzeba tracić czasu. Natychmiast daj zwierzęciu pierwszą pomoc:

  • pranie - noszenie rękawic, przemyj ranę wodą z mydłem przez dziesięć minut;
  • Zadzwoń do weterynarza - specjalista wprowadzi szczepionkę przeciw wściekliźnie, jeśli zwierzę nie zostanie zaszczepione (powtórzone po dwóch tygodniach).

Jeśli dana osoba ugryzła

Choroba jest niebezpieczna dla ludzi. Dlatego w przypadku ukąszenia musisz:

  • dokładnie umyć ranę wodą z mydłem;
  • przetwarzać nadtlenek wodoru;
  • bandaż;
  • skontaktować się z pogotowiem;
  • zaszczepić się.

Prognoza

Wścieklizna nie reaguje na leczenie, zwierzęta dotknięte chorobą umierają bez żadnej nadziei na zbawienie. Ze względu na trudność rozpoznania choroby, właściciele zwracają się do weterynarza z reguły, gdy wykazują oznaki choroby (agresja, pobudzenie, ślinienie). Obraz kliniczny pokazuje, że mózg jest już dotknięty, co oznacza, że ​​pies czeka na śmierć.

Jeśli podejrzewasz wściekliznę, zwierzak jest poddawany 10-dniowej kwarantannie i monitorowany. Ten czas wystarczy, aby naprawić dane kliniczne. Analiza mózgu może być wykonana tylko pośmiertnie. Pomimo nieuniknionego smutnego wyniku, weterynarze powinni w każdym przypadku zdiagnozować chorobę. Nie ma znaczenia, czy pies umarł samotnie, czy też został uśpiony. Po potwierdzeniu diagnozy wszystkie zwierzęta i osoby, które miały kontakt z chorym psem, są szczepione.

Wścieklizna ma podobne objawy z innymi chorobami, dlatego ważne jest postawienie właściwej diagnozy. Zwierzę może cierpieć na dżumę nerwową, chorobę Aujeszky'ego lub fałszywe wścieklizny, zapalenie opon mózgowych, zapalenie mózgu i rdzenia. Choroby te charakteryzują się drażliwością, niespokojnym zachowaniem, ślinotokiem, gorączką i słabym apetytem. Jednak tylko z hydrofobią pojawia się paraliż szczęki, strach przed światłem, woda, hałas i agresja wobec osoby. W przeciwieństwie do hydrofobii choroby te można leczyć we wczesnych stadiach.

Środki zapobiegawcze

Tylko rutynowa szczepionka pomoże zapobiec wystąpieniu śmiertelnej choroby. Szczepienia można podawać w placówce miejskiej lub handlowej. Od trzeciego miesiąca życia procedura jest przeprowadzana co roku.

Jeśli zaszczepiony pies jest chory, oznacza to, że właściciel lub weterynarz popełnił jeden z trzech błędów.

  1. Niewłaściwe przechowywanie leku. Jeśli zasady przechowywania zostaną naruszone, szczepionka traci swoje właściwości i staje się nieskuteczna.
  2. Naruszenia kwarantanny. Szczeniak jest poddawany kwarantannie przez 21 dni, dorosły pies ma 14 dni. W tym okresie organizm adaptuje się do szczepionki i wytwarza odporność. Ta ostatnia staje się stabilna dopiero po trzecim szczepieniu.
  3. Zły stan zdrowia zwierzaka. W momencie szczepienia zwierzę musi być całkowicie zdrowe. Osłabione ciało nie będzie w stanie wypracować mechanizmu obronnego, a szczepionka będzie bezużyteczna.

Jeśli zauważysz oznaki wścieklizny u psa w odpowiednim czasie, nie uratujesz zwierzęcia, ale uratujesz życie i zdrowie członków rodziny. Obowiązkowe szczepienia i kontrola zachowań zwierząt zapobiegną tragedii.

Wściekły pies

Wścieklizna lub wścieklizna (Wścieklizna) to choroba, która wcześniej była znana jako hydrofobia lub hydrofobia. Jest to śmiertelna choroba zakaźna spowodowana wirusem Rabyesa należącym do rodzaju Lyssavirus i rodziny Rhabdviridae.

Przyczyny wścieklizny

Tak poważna choroba, jak wścieklizna, wywołuje specjalny rabdowirus u zwierząt ciepłokrwistych, który przedostaje się do ciała zdrowego czworonożnego zwierzęcia, gdy zostaje ugryziony przez chore zwierzę. Należy zauważyć, że infekcja może wystąpić nawet w wyniku ślinienia, ale takie przyczyny są skategoryzowane jako rzadsze przypadki wejścia wirusa do organizmu zwierzęcia. Najbardziej niebezpieczne są ukąszenia w głowie i kończynach.

W ostatnich dziesięcioleciach głównym źródłem śmiertelnej infekcji są dzikie zwierzęta. Do grupy wysokiego ryzyka należą czworonożne zwierzęta domowe, które żyją w pobliżu plantacji leśnych, lasów i stepów, a także w epizootologicznie niekorzystnych obszarach. Należy pamiętać, że ryzyko zarażenia się śmiercionośną chorobą istnieje prawie wszędzie, dlatego właściciel psa powinien zawsze zwracać uwagę na zdrowie zwierzęcia i jego zachowanie.

W naturalnych warunkach wiele gatunków dzikich zwierząt wspiera nie tylko ochronę, ale także rozprzestrzenianie się wirusa wścieklizny zawierającego RNA. W wyniku przeniknięcia do organizmu taki wirus zaczyna gwałtownie poruszać się wzdłuż włókien nerwowych i wnika do mózgu, a także rdzenia kręgowego, gdzie rozmnaża się i gromadzi w neuronach. Wtedy dochodzi do lokalnych zmian wszystkich tkanek mózgu, a także do wielu obrzęków i krwotoków, w tym do degeneracyjnych zmian komórkowych.

To jest interesujące! Migracja rabdowirusa do organizmu chorego zwierzęcia powoduje jego stosunkowo szybkie wejście do gruczołów ślinowych, a także późniejsze wypuszczenie ze śliną, która staje się główną przyczyną rozprzestrzeniania się wścieklizny wśród zwierząt.

Objawy i wczesne objawy wścieklizny

Od momentu wystąpienia infekcji i do czasu pojawienia się pierwszych objawów choroby u psa, zwykle trwa to od 3 do 7 tygodni. Istnieją jednak znane przypadki objawów wścieklizny u zarażonego zwierzęcia, nawet po sześciu miesiącach lub roku. Taka różnica zależy bezpośrednio od poziomu zjadliwości wirusów, jak również od stabilności odporności i innych cech dotkniętego nimi organizmu.

Nasilenie, swoistość, a także nasilenie objawów klinicznych pozwalają nam klasyfikować chorobę według form:

  • nietypowa forma;
  • forma depresyjna lub paralityczna;
  • bujny kształt;
  • przekazanie formularza.

Jak pokazuje praktyka weterynaryjna, pies jest najczęściej diagnozowany jako dziki, a także jako forma agresywna i paralityczna.

W pierwszym etapie po zakażeniu objawy pozostają niepozorne dla właściciela psa. Właściciel może wydawać się, że zwierzak jest na coś zmęczony lub obrażony, więc przestał biec i igra, często kłamie i unika kontaktu z ludźmi. Czasami uprzednio posłuszne zwierzę zaczyna się dziwnie zachowywać: nie wykonuje poleceń i nie reaguje na bodźce zewnętrzne. Zdarzają się przypadki, w których pierwsze oznaki infekcji są nietypowe dla czynności domowych i uczucia. Z tego powodu wszelkie nagłe zmiany w zachowaniu psa powinny ostrzec właściciela.

Ważne! Najbardziej widoczne objawy choroby stają się najczęściej drugiego lub trzeciego dnia i objawiają się zwiększonym wydzielaniem śliny, a także zauważalnymi problemami z oddychaniem, w wyniku czego pies zaczyna ziewać i szaleńczo podnosić dużą ilość powietrza za pomocą pyska.

Etapy wścieklizny

Choroba wścieklizny nie rozwija się jednocześnie, ale podczas kilku głównych, wyrażanych klinicznie etapów.

Przedstawiono agresywną formę:

  • prodromalny lub początkowy etap;
  • etap intensywnego podniecenia lub manii;
  • etap depresyjny lub zanikający.

Ta forma jest najbardziej charakterystyczna i obejmuje przedstawione objawy:

  • zmiany w zachowaniu zwierzęcia, co jest szczególnie widoczne na bardzo wczesnych etapach choroby. Ataki agresji bez motywacji można zastąpić ciężką depresją i zwiększoną drażliwością - nadmiernym pieszczotami;
  • skurcze mięśni lub drgawki;
  • dreszcze i gorączka;
  • spożywanie niejadalnych rzeczy i przedmiotów, w tym ziemi i śmieci;
  • ogólne osłabienie i dyskomfort;
  • światłowstręt, któremu towarzyszy poszukiwanie ciemnego lub ustronnego miejsca z minimalnym oświetleniem;
  • hydrofobia i niechęć do połykania wody i jedzenia, z powodu skurczów w mięśniach gardła.

To jest interesujące! Na pewnym etapie rozwoju choroby zarażone zwierzę ma zwiększone wydzielanie śliny, dlatego próbuje ciągle polizać się, a zachrypnięte szczekanie zamienia się w przeszywające wycie.

Trzeci etap charakteryzuje się zmianą ataków agresji na apatię i depresję. Zwierzę przestaje reagować na jego przezwisko i wszelkie podrażnienia, a także odmawia jedzenia i szuka odosobnionego, zaciemnionego miejsca dla siebie. W tym samym czasie następuje wzrost wskaźników temperatury w 40-41 o C. Zwierzę, wyczerpane chorobą, prawie całkowicie traci głos. Istnieje również dobrze zaznaczone zmętnienie rogówki oka. Ostatnim etapem jest wiele patologicznych procesów w układzie nerwowym i sercowo-naczyniowym, które są główną przyczyną śmierci zwierzęcia.

Cichy lub paralityk charakteryzuje się przejawem nadmiernego uczucia i niezwykłego spokoju zwierząt. Takie zachowanie szybko zastępuje przejaw lęku, niewielkie oznaki niezmotoryzowanej agresji, któremu towarzyszy nietypowa reakcja na nawykowe bodźce, obfite wydzielanie śliny i pojawianie się piany. Zwierzę zaczyna bać się światła i wody, a także odmawia karmienia. Ostatecznemu etapowi tego etapu towarzyszą trudności z oddychaniem, świszczący oddech i napadowy kaszel, po którym następuje pojawienie się skurczów mięśni, drgawek, postępującego paraliżu gardła, mięśni kończyn i tułowia. Zwierzę umiera około trzeciego dnia.

Mniej powszechna jest tak zwana nietypowa postać wścieklizny, której objawy przedstawiono:

  • drobne zmiany w zachowaniu;
  • niewielki wzrost temperatury ciała;
  • zmiana preferencji smakowych;
  • odrzucenie zwykłego jedzenia i smakołyków;
  • rozwijające się objawy zapalenia żołądka i jelit;
  • krwawe obfite biegunki i wyniszczające wymioty;
  • poważne wyczerpanie i gwałtowny spadek masy ciała.

Forma nietypowa jest reprezentowana przez kilka etapów, ale jest bardzo podobna w objawach do wielu innych chorób zakaźnych, więc diagnoza może być trudna.

Ważne! Wykrywanie nawet niewielkich odchyleń w zachowaniu psa powinno być powodem natychmiastowego kompleksowego zbadania czworonożnego zwierzaka przez weterynarza i szczegółowej diagnostyki.

Leczenie i profilaktyka

Przy pierwszym podejrzeniu zakażenia wścieklizną, zwłaszcza jeśli zwierzę miało kontakt z zabłąkanymi zwierzętami i psami niewiadomego pochodzenia lub zostało przez nie ukąszone, czworonożny przyjaciel powinien zostać odizolowany i zostanie skierowany do najbliższej służby weterynaryjnej. Zwierzę musi zostać poddane kwarantannie, a wszystkie osoby i zwierzęta, które miały styczność z zarażonym zwierzęciem, są zaszczepione.

Aby zabezpieczyć psa domowego i zminimalizować ryzyko zakażenia wścieklizną i rozprzestrzenienia się tej śmiercionośnej choroby kontaktowej, konieczne są terminowe i kompetentne środki zapobiegawcze. Należy pamiętać, że jedynym niezawodnym sposobem ochrony czworonożnego zwierzaka i ludzi wokół niego jest szczepienie.

Bez oznak szczepienia, w zakresie ustawodawstwa, zwierzę nie ma prawa do udziału w wystawach lub miejscach publicznych. Ponadto pies, który nie przeszedł szczepienia, nie może być transportowany po mieście lub wywieziony z kraju i wykorzystywany w hodowli. Przed szczepieniem przeciw wściekliźnie wymagane są interwencje przeciw pasożytom jelitowym. Tylko całkowicie zdrowe zwierzę może zostać zaszczepione.

To jest interesujące! Pierwsze szczepienie przeciwko wściekliźnie wykonuje się na szczeniaku przed zmianą zębów, w wieku około trzech miesięcy lub bezpośrednio po całkowitej zmianie zębów. Następnie takie szczepienia są przeprowadzane co roku.

Zagrożenie dla ludzi

Infekcja ludzka występuje w wyniku kontaktu ze śliną dowolnego chorego zwierzęcia. Dlatego najczęściej taka sytuacja występuje przy ugryzieniu. W szczególności obrażenia głowy i kończyn, a mianowicie rąk, są szczególnie niebezpieczne. Przy dużej liczbie ukąszeń ryzyko infekcji u ludzi znacznie wzrasta. Główny szczyt występowania wścieklizny przypada na okres wiosenno-letni.

Co do zasady okres inkubacji takiej choroby wynosi dziewięć dni, ale może być dłuższy - prawie czterdzieści dni. Choroba może rozwinąć się niemal z prędkością błyskawicy, jeśli bramą wejściową wirusa do ciała ludzkiego są obrażenia twarzy lub szyi. Ukąszenia dłoni mogą być również bardzo niebezpieczne. W tym przypadku średni okres inkubacji z reguły nie przekracza pięciu dni. Ta cecha jest spowodowana szybkim ruchem wirusa wzdłuż szlaków nerwowych z wejściem do komórek rdzenia kręgowego i mózgu. Infekcja poprzez ukąszenia nóg przyczynia się do znacznego wydłużenia okresu inkubacji.

Do tej pory terminowe wdrożenie szczepionki pozwala uratować chorego z choroby, ale czasami pacjent umiera na wściekliznę, co wyjaśnia:

  • długa nieobecność wykwalifikowanej opieki medycznej;
  • naruszenia przepisów dotyczących szczepień;
  • samodzielne wczesne ukończenie szczepień.

Eksperci zalecają poszukać pomocy medycznej nie tylko po ukąszeniu, ale także wtedy, gdy ślina uderza w skórę bez integralności. Objawy kliniczne wścieklizny u osób monitorowanych są monotonne. We krwi obserwuje się bardzo wyraźny wzrost poziomu limfocytów, jak również całkowity brak eozynofili. Podczas wykonywania odcisków z powierzchni rogówki istnieje obecność przeciwciał, które powstają w odpowiedzi na zakażenie organizmu.

Bezobjawowe istnienie rabdowirusa w ciele ludzkim może wynosić od jednego do trzech miesięcy. W szczególnie trudnych przypadkach okres inkubacji może zostać skrócony do dziesięciu dni, aw płucach może wzrosnąć do jednego roku.

Po zakażeniu wścieklizną osoba ma trzy etapy rozwoju choroby, z których każda charakteryzuje się osobliwymi objawami, ale pierwsze objawy, reprezentowane przez bolesne odczucia w miejscu ukąszenia, podwyższona temperatura ciała do parametrów podgorączkowych, bóle głowy i ogólne osłabienie, wymagają także nudności i wymioty.

Ważne! Należy zauważyć, że gdy osoba jest gryziona, osoba często ma halucynacje węchowe lub wzrokowe w postaci zewnętrznych zapachów i nieistniejących obrazów.

W końcowej fazie pojawiają się zaburzenia psychiczne, w tym depresja i lęk, niepokój i nadmierna drażliwość. Wścieklizna jest niezwykle groźną i śmiertelną chorobą. Każdy właściciel psa powinien być tego świadomy, a także odpowiednio wcześnie go uodpornić.

Objawy i niebezpieczeństwo wścieklizny u psów

Jak przebiega infekcja?

Wścieklizna jest szeroko rozpowszechnioną ostrą chorobą zakaźną. Od zwierząt domowych dotyczy głównie psów i kotów oraz dzikich zwierząt - wilków, lisów, borsuków, szakali, skunksów, jenotów, gryzoni i nietoperzy. Ta poważna choroba nie jest podatna na leczenie i zawsze kończy się zbliżającą się śmiercią chorego zwierzęcia. Wścieklizna u psów jest najtrudniejsza i stanowi wielkie zagrożenie nie tylko dla nich samych, ale także dla ludzi. Przeczytaj o przyczynach infekcji i objawach tej śmiertelnej choroby, a także o metodach jej diagnozowania i zapobiegania.

O wścieklizny znane już w starożytności. W tym czasie sądzono, że nienormalne zachowanie chorych zwierząt i domowych psów, a także zwierząt gospodarskich, zostało wyjaśnione przez atak demonów. Na tej podstawie choroba ma swoją nazwę. Dziś jest rozprowadzany w prawie wszystkich krajach, z wyjątkiem małych wysp Oceanii.

Wściekły wirus Neuroryctes irytuje. Jest w ślinie, we łzach i moczu chorych zwierząt. Zdrowy pies jest przenoszony od pacjenta przez ukąszenie. Krajowe zwierzęta rasowe zarażają się wścieklizną od bezpańskich psów miejskich oraz od tych samych bezdomnych lub dzikich zwierząt. W środowisku zewnętrznym wirus ten jest niestabilny i szybko ginie w bezpośrednim świetle słonecznym, z silnym ogrzewaniem i warzeniem. Etanol i wiele środków dezynfekcyjnych na niego działa destrukcyjnie. W tym samym czasie Neuroryctes wścieklizna jest odporna na antybiotyki, fenol i niskie temperatury.

Po wejściu w ciało psa wirus przenika do komórek nerwowych i rozprzestrzenia się prawie w całym układzie nerwowym zwierzęcia, powodując w nim zapalenie, zmiany dystroficzne i nekrotyczne. Gdy patogeny docierają do rdzenia kręgowego i mózgu, u chorych psów zaczynają się rozwijać meningoencephlitis (zapalenie błon i wewnętrzna substancja mózgu). To w tych narządach wirus wścieklizny mnoży się i gromadzi.

Następnie migruje do gruczołów ślinowych zainfekowanego psa i zaczyna energicznie wyróżniać się w środowisku zewnętrznym wraz z zakażoną śliną.

Co więcej, patogeny są wykrywane w nim na tydzień przed początkowymi objawami wścieklizny, a jednak pozornie zdrowy, aktywny i silny pies staje się nosicielem tej strasznej choroby.

Okres inkubacji (czas od ukąszenia do wystąpienia symptomatycznych objawów) trwa od 0,5 do 3 miesięcy, ale czasami może być opóźniony do 12 miesięcy lub dłużej. Średnio ten etap rozwoju wścieklizny u psów trwa 1-1,5 miesiąca.

Taką zmienność tłumaczy się odległością od miejsca, w którym pies został ugryziony, do jego mózgu. Im dalej od głowy jest miejsce przenikania wirusa do ciała psa, tym dłużej trwa okres wścieklizny. U szczeniąt, niezależnie od tego, gdzie znajduje się ugryzienie, choroba rozwija się szybciej.

Czy wścieklizna jest niebezpieczna dla ludzi?

Wścieklizna stanowi poważne zagrożenie nie tylko dla psów, ale także dla ludzi. Wściekły wirus Neuroryctes wchodzi do naszych ciał dokładnie w taki sam sposób, jak pies - przez ukąszenia. I możesz zarazić się nie tylko bezpańskimi psami i kotami, ale także z domu, mieszkania lub mieszkania.

Możesz także zachorować w razie przypadkowego kontaktu zakażonej śliny zwierzęcej z błonami śluzowymi:

jak również na skórze, na której znajdują się mikrouszkodzenia. Dlatego chory pies może zarażać swojego właściciela, nawet jeśli polizać on będzie twarz i dłonie językiem, co często robi wiele psów, wyrażając radość lub wdzięczność. Zadrapania pozostawione przez pazury chorego psa są również niebezpieczne dla ludzi, ponieważ zawierają także zainfekowaną ślinę.

Objawy wścieklizny u psów

Ta choroba u czworonożnych zwierząt domowych może występować w 3 różnych formach, różniących się objawami. Pierwsza z nich jest burzliwa, co wyraża się w następujący sposób:

  1. W pierwszych dniach choroby pies staje się apatyczny, ospały, odchodzi od kontaktu z ludźmi, wykonuje słabe polecenia, prawie nie je i szuka zacisznych miejsc, w których może się schować.
  2. Wtedy jej zachowanie radykalnie się zmienia. Pies staje się niezwykle rozdrażniony, zły, agresywny i nieśmiały, ostro reaguje na dźwięki i rozgląda się. Chore zwierzę nie chce jeść, ale zaczyna gryźć różne niejadalne rzeczy zębami. Pies ma dużo śliny wypływającej z ust, szczeka ochryple i zaczyna rzucać każdego, kto widzi, bez ostrzeżenia. Może uciekać z domu i biegać po dzielnicy, pokonując dziesiątki kilometrów dziennie.
  3. Po kilku dniach choroby ataki agresji zostają zastąpione przez ucisk. Zwierzę bezsilnie kłamie, nie wykazując zainteresowania pokarmem i wodą, ale ostro reaguje na jasne światło, hałas i mowę.
  4. W ostatnich dniach choroby, mięśnie psa w szczęce zostają sparaliżowane, a on zapada, język wypada z ust, a ślina płynie ciężko. Paraliż wpływa również na mięśnie oczu i kończyn, najpierw na tył, a następnie na przód. Pies nie może się podnieść ani zaciągnąć. Rezultatem choroby staje się porażenie mięśni żeber i śmierć w wyniku uduszenia i zatrzymania akcji serca. Choroba rozwija się bardzo szybko - w ciągu zaledwie 3-11 dni.

W przypadku cichej formy wścieklizny, pies, przeciwnie, początkowo staje się nadmiernie uczuciowy wobec ludzi, a nawet obsesyjnie. Nieustannie szuka właściciela i próbuje polizać dłonie i twarz. Wtedy chore zwierzę staje się niespokojne, gniewne i agresywne. W przyszłości choroba postępuje w taki sam sposób, jak w przypadku przemocy. Czas trwania wścieklizny w tym przypadku wynosi 2-4 dni. W nietypowej postaci tej choroby jej objawy przypominają zaburzenia układu trawiennego, nerwowego lub innego, dlatego nie jest łatwo zidentyfikować chorobę. Nietypowa forma trwa maksymalnie 2-3 miesiące.

Notatka gospodarza. Wiele osób wie, że jednym z objawów wścieklizny jest hydrofobia. Dlatego widząc, że chory pies nie boi się wody, postanawia, że ​​ma jakąś inną chorobę. Jest to jednak błędne przekonanie, ponieważ strach przed wścieklizną jest typowy dla ludzi, ale nie dla psów.

Diagnoza choroby

Przed chorobami rozpoznaje się zewnętrzne objawy wścieklizny u psów: ślinienie, niedostateczne zachowanie agresywne itp. Potwierdzają to testy laboratoryjne śliny psa, biopsji skóry lub biomateriału pobranego z rogówki oka. Biomateriały zebrane od czworonożnego pacjenta są przesyłane do analizy immunofluorescencyjnej, co umożliwia wykrycie antygenów wirusa w prawie 100% przypadków.

Również w rozpoznaniu tej choroby wykluczyć choroby z podobnymi objawami: nerwowej postaci distemper, zapalenie mózgu i rdzenia, zapalenie opon mózgowych i choroby Aujeszky'ego.

Szczepienia przeciw wściekliźnie

Wśród innych szczepień dla psów, które muszą być zrobione, szczepienie przeciwko wściekliźnie zajmuje pierwsze miejsce i jest kontrolowane przez państwo. Zrób to w specjalnych punktach szczepień. Pierwsza procedura dla szczeniąt przeprowadzana jest nie wcześniej niż 3 miesiące, ale najczęściej w 6-7 miesięcy. Jeśli szczepienie zostało wykonane małemu psu nie starszym niż 3 miesiące, to po 3 tygodniach jest powtórzone.

Dorosłe zwierzęta są szczepione po 2 lub 3 latach, w zależności od rodzaju szczepionki przeciwnowotworowej, która zapewnia silną odporność. Psy myśliwskie, a także te, które żyją w regionach, które są zbyt niekorzystne dla wścieklizny, są szczepione co roku. Wyjątki dotyczą starych zwierząt domowych i osób cierpiących na choroby przewlekłe.

Szczepienie jest wykonywane wyłącznie przez całkowicie zdrowe i rozwinięte zwierzęta, które nie mają robaków, infekcji i żadnych urazów. Chore psy i suki nie są szczepione podczas rui, są przenoszone do bardziej odpowiedniego czasu.

Zastrzyki wykonuje się domięśniowo lub podskórnie w strefie kłębu. Po zabiegu weterynarz umieszcza odpowiedni znak w świadectwie weterynaryjnym zwierzęcia.

Wskazuje datę procedury antyaborcyjnej, nazwę leku, jego cykl i okres ważności. Wszystkie dane wprowadzone do broszury są poświadczone przez lekarza za pomocą osobistego podpisu i pieczęci instytucji weterynaryjnej.

Po szczepieniu

Okres rozwoju stabilnej odporności u psów po tym szczepieniu wynosi 3 tygodnie. Dlatego, aby uniknąć możliwych komplikacji w tym czasie, niemożliwe jest umożliwienie psu kontaktu z innymi zwierzętami, zmiana trybu dnia i diety, przechłodzenie lub przegrzanie, kąpiel.

Po szczepieniu może pojawić się niewielki obrzęk lub niewielkie stwardnienie w miejscu wstrzyknięcia, które znika samoistnie po 1 lub 2 tygodniach.

Szczepienie przeciw wściekliźnie jest poważnym testem dla psów, więc czasami mogą mieć komplikacje w postaci:

  • silny ból w miejscu podania zastrzyku;
  • osłabienie i utrata apetytu;
  • wzrost temperatury;
  • wydzielanie z oczu, nosa i ślinotoku;
  • sinica języka i zaczerwienienie uszu;
  • duszność, skurcze mięśni.

Jeśli wystąpią takie groźne objawy, należy niezwłocznie zabrać zwierzaka do weterynarza.

Terapia wścieklizny

Całkowicie wyleczenie tej niebezpiecznej choroby jest niemożliwe. Psy z potwierdzoną diagnozą i podejrzeniem są poddawane eutanazji, ponieważ leczenie w tym przypadku jest bez znaczenia, a trzymanie chorych zwierząt w domu lub w centrum wentylacyjnym niesie ze sobą ryzyko zakażenia właścicieli, personelu i innych zwierząt.

Kwarantanna z wścieklizną

Jeśli właściciel zwierzęcia podejrzewa o to śmiertelną chorobę, powinien wykonać następujące czynności:

  • przenieść psa do osobnego pokoju, z dala od ludzi i innych domowych stworzeń;
  • nie dotykaj jej i nie pozwól jej polizać jej twarzy i rąk;
  • zabrać zwierzę do kliniki weterynaryjnej lub wezwać weterynarza do domu;
  • przeprowadzić wszystkie testy przepisane przez lekarza.

Jeśli zostanie potwierdzona diagnoza "wścieklizny", nie pozostanie nic innego jak położyć zwierzę na sen.

Jeśli znajdziesz błąd, zaznacz fragment tekstu i naciśnij Ctrl + Enter.

Czytaj Więcej O Psach

Ile i jak dokładnie musisz przejść psa

Treść Praktycznie każdy pies potrzebuje codziennego spaceru. Wyjątkiem są psy ozdobne, takie jak Chihuahua, Teriery Zabawka, Yorkshire Terriery. Ale niektóre psy z wymienionych ras również nie są przeciwko chodzeniu.

Jak nauczyć psa iść do toalety na zewnątrz

Treść Rozpoczynając psa, osoba marzy o wiernym i wiernym zwierzaku o doskonałym zachowaniu. W rzeczywistości pierwsze miesiące życia z psem można porównać tylko z wychowaniem dziecka.

Doberman - ofiara złego PR

Treść Dobermany to psy niemalże kultowe w Rosji. Dzięki bardzo szczególnemu PR-owi w hollywoodzkich filmach, ludność z dala od hodowli psów uważa te psy za posłusznych zabójców, gotowych rzucić się na każdego, kto wejdzie w ich obszar odpowiedzialności.