Karmienie

Wściekły pies

Wścieklizna lub wścieklizna (Wścieklizna) to choroba, która wcześniej była znana jako hydrofobia lub hydrofobia. Jest to śmiertelna choroba zakaźna spowodowana wirusem Rabyesa należącym do rodzaju Lyssavirus i rodziny Rhabdviridae.

Przyczyny wścieklizny

Tak poważna choroba, jak wścieklizna, wywołuje specjalny rabdowirus u zwierząt ciepłokrwistych, który przedostaje się do ciała zdrowego czworonożnego zwierzęcia, gdy zostaje ugryziony przez chore zwierzę. Należy zauważyć, że infekcja może wystąpić nawet w wyniku ślinienia, ale takie przyczyny są skategoryzowane jako rzadsze przypadki wejścia wirusa do organizmu zwierzęcia. Najbardziej niebezpieczne są ukąszenia w głowie i kończynach.

W ostatnich dziesięcioleciach głównym źródłem śmiertelnej infekcji są dzikie zwierzęta. Do grupy wysokiego ryzyka należą czworonożne zwierzęta domowe, które żyją w pobliżu plantacji leśnych, lasów i stepów, a także w epizootologicznie niekorzystnych obszarach. Należy pamiętać, że ryzyko zarażenia się śmiercionośną chorobą istnieje prawie wszędzie, dlatego właściciel psa powinien zawsze zwracać uwagę na zdrowie zwierzęcia i jego zachowanie.

W naturalnych warunkach wiele gatunków dzikich zwierząt wspiera nie tylko ochronę, ale także rozprzestrzenianie się wirusa wścieklizny zawierającego RNA. W wyniku przeniknięcia do organizmu taki wirus zaczyna gwałtownie poruszać się wzdłuż włókien nerwowych i wnika do mózgu, a także rdzenia kręgowego, gdzie rozmnaża się i gromadzi w neuronach. Wtedy dochodzi do lokalnych zmian wszystkich tkanek mózgu, a także do wielu obrzęków i krwotoków, w tym do degeneracyjnych zmian komórkowych.

To jest interesujące! Migracja rabdowirusa do organizmu chorego zwierzęcia powoduje jego stosunkowo szybkie wejście do gruczołów ślinowych, a także późniejsze wypuszczenie ze śliną, która staje się główną przyczyną rozprzestrzeniania się wścieklizny wśród zwierząt.

Objawy i wczesne objawy wścieklizny

Od momentu wystąpienia infekcji i do czasu pojawienia się pierwszych objawów choroby u psa, zwykle trwa to od 3 do 7 tygodni. Istnieją jednak znane przypadki objawów wścieklizny u zarażonego zwierzęcia, nawet po sześciu miesiącach lub roku. Taka różnica zależy bezpośrednio od poziomu zjadliwości wirusów, jak również od stabilności odporności i innych cech dotkniętego nimi organizmu.

Nasilenie, swoistość, a także nasilenie objawów klinicznych pozwalają nam klasyfikować chorobę według form:

  • nietypowa forma;
  • forma depresyjna lub paralityczna;
  • bujny kształt;
  • przekazanie formularza.

Jak pokazuje praktyka weterynaryjna, pies jest najczęściej diagnozowany jako dziki, a także jako forma agresywna i paralityczna.

W pierwszym etapie po zakażeniu objawy pozostają niepozorne dla właściciela psa. Właściciel może wydawać się, że zwierzak jest na coś zmęczony lub obrażony, więc przestał biec i igra, często kłamie i unika kontaktu z ludźmi. Czasami uprzednio posłuszne zwierzę zaczyna się dziwnie zachowywać: nie wykonuje poleceń i nie reaguje na bodźce zewnętrzne. Zdarzają się przypadki, w których pierwsze oznaki infekcji są nietypowe dla czynności domowych i uczucia. Z tego powodu wszelkie nagłe zmiany w zachowaniu psa powinny ostrzec właściciela.

Ważne! Najbardziej widoczne objawy choroby stają się najczęściej drugiego lub trzeciego dnia i objawiają się zwiększonym wydzielaniem śliny, a także zauważalnymi problemami z oddychaniem, w wyniku czego pies zaczyna ziewać i szaleńczo podnosić dużą ilość powietrza za pomocą pyska.

Etapy wścieklizny

Choroba wścieklizny nie rozwija się jednocześnie, ale podczas kilku głównych, wyrażanych klinicznie etapów.

Przedstawiono agresywną formę:

  • prodromalny lub początkowy etap;
  • etap intensywnego podniecenia lub manii;
  • etap depresyjny lub zanikający.

Ta forma jest najbardziej charakterystyczna i obejmuje przedstawione objawy:

  • zmiany w zachowaniu zwierzęcia, co jest szczególnie widoczne na bardzo wczesnych etapach choroby. Ataki agresji bez motywacji można zastąpić ciężką depresją i zwiększoną drażliwością - nadmiernym pieszczotami;
  • skurcze mięśni lub drgawki;
  • dreszcze i gorączka;
  • spożywanie niejadalnych rzeczy i przedmiotów, w tym ziemi i śmieci;
  • ogólne osłabienie i dyskomfort;
  • światłowstręt, któremu towarzyszy poszukiwanie ciemnego lub ustronnego miejsca z minimalnym oświetleniem;
  • hydrofobia i niechęć do połykania wody i jedzenia, z powodu skurczów w mięśniach gardła.

To jest interesujące! Na pewnym etapie rozwoju choroby zarażone zwierzę ma zwiększone wydzielanie śliny, dlatego próbuje ciągle polizać się, a zachrypnięte szczekanie zamienia się w przeszywające wycie.

Trzeci etap charakteryzuje się zmianą ataków agresji na apatię i depresję. Zwierzę przestaje reagować na jego przezwisko i wszelkie podrażnienia, a także odmawia jedzenia i szuka odosobnionego, zaciemnionego miejsca dla siebie. W tym samym czasie następuje wzrost wskaźników temperatury w 40-41 o C. Zwierzę, wyczerpane chorobą, prawie całkowicie traci głos. Istnieje również dobrze zaznaczone zmętnienie rogówki oka. Ostatnim etapem jest wiele patologicznych procesów w układzie nerwowym i sercowo-naczyniowym, które są główną przyczyną śmierci zwierzęcia.

Cichy lub paralityk charakteryzuje się przejawem nadmiernego uczucia i niezwykłego spokoju zwierząt. Takie zachowanie szybko zastępuje przejaw lęku, niewielkie oznaki niezmotoryzowanej agresji, któremu towarzyszy nietypowa reakcja na nawykowe bodźce, obfite wydzielanie śliny i pojawianie się piany. Zwierzę zaczyna bać się światła i wody, a także odmawia karmienia. Ostatecznemu etapowi tego etapu towarzyszą trudności z oddychaniem, świszczący oddech i napadowy kaszel, po którym następuje pojawienie się skurczów mięśni, drgawek, postępującego paraliżu gardła, mięśni kończyn i tułowia. Zwierzę umiera około trzeciego dnia.

Mniej powszechna jest tak zwana nietypowa postać wścieklizny, której objawy przedstawiono:

  • drobne zmiany w zachowaniu;
  • niewielki wzrost temperatury ciała;
  • zmiana preferencji smakowych;
  • odrzucenie zwykłego jedzenia i smakołyków;
  • rozwijające się objawy zapalenia żołądka i jelit;
  • krwawe obfite biegunki i wyniszczające wymioty;
  • poważne wyczerpanie i gwałtowny spadek masy ciała.

Forma nietypowa jest reprezentowana przez kilka etapów, ale jest bardzo podobna w objawach do wielu innych chorób zakaźnych, więc diagnoza może być trudna.

Ważne! Wykrywanie nawet niewielkich odchyleń w zachowaniu psa powinno być powodem natychmiastowego kompleksowego zbadania czworonożnego zwierzaka przez weterynarza i szczegółowej diagnostyki.

Leczenie i profilaktyka

Przy pierwszym podejrzeniu zakażenia wścieklizną, zwłaszcza jeśli zwierzę miało kontakt z zabłąkanymi zwierzętami i psami niewiadomego pochodzenia lub zostało przez nie ukąszone, czworonożny przyjaciel powinien zostać odizolowany i zostanie skierowany do najbliższej służby weterynaryjnej. Zwierzę musi zostać poddane kwarantannie, a wszystkie osoby i zwierzęta, które miały styczność z zarażonym zwierzęciem, są zaszczepione.

Aby zabezpieczyć psa domowego i zminimalizować ryzyko zakażenia wścieklizną i rozprzestrzenienia się tej śmiercionośnej choroby kontaktowej, konieczne są terminowe i kompetentne środki zapobiegawcze. Należy pamiętać, że jedynym niezawodnym sposobem ochrony czworonożnego zwierzaka i ludzi wokół niego jest szczepienie.

Bez oznak szczepienia, w zakresie ustawodawstwa, zwierzę nie ma prawa do udziału w wystawach lub miejscach publicznych. Ponadto pies, który nie przeszedł szczepienia, nie może być transportowany po mieście lub wywieziony z kraju i wykorzystywany w hodowli. Przed szczepieniem przeciw wściekliźnie wymagane są interwencje przeciw pasożytom jelitowym. Tylko całkowicie zdrowe zwierzę może zostać zaszczepione.

To jest interesujące! Pierwsze szczepienie przeciwko wściekliźnie wykonuje się na szczeniaku przed zmianą zębów, w wieku około trzech miesięcy lub bezpośrednio po całkowitej zmianie zębów. Następnie takie szczepienia są przeprowadzane co roku.

Zagrożenie dla ludzi

Infekcja ludzka występuje w wyniku kontaktu ze śliną dowolnego chorego zwierzęcia. Dlatego najczęściej taka sytuacja występuje przy ugryzieniu. W szczególności obrażenia głowy i kończyn, a mianowicie rąk, są szczególnie niebezpieczne. Przy dużej liczbie ukąszeń ryzyko infekcji u ludzi znacznie wzrasta. Główny szczyt występowania wścieklizny przypada na okres wiosenno-letni.

Co do zasady okres inkubacji takiej choroby wynosi dziewięć dni, ale może być dłuższy - prawie czterdzieści dni. Choroba może rozwinąć się niemal z prędkością błyskawicy, jeśli bramą wejściową wirusa do ciała ludzkiego są obrażenia twarzy lub szyi. Ukąszenia dłoni mogą być również bardzo niebezpieczne. W tym przypadku średni okres inkubacji z reguły nie przekracza pięciu dni. Ta cecha jest spowodowana szybkim ruchem wirusa wzdłuż szlaków nerwowych z wejściem do komórek rdzenia kręgowego i mózgu. Infekcja poprzez ukąszenia nóg przyczynia się do znacznego wydłużenia okresu inkubacji.

Do tej pory terminowe wdrożenie szczepionki pozwala uratować chorego z choroby, ale czasami pacjent umiera na wściekliznę, co wyjaśnia:

  • długa nieobecność wykwalifikowanej opieki medycznej;
  • naruszenia przepisów dotyczących szczepień;
  • samodzielne wczesne ukończenie szczepień.

Eksperci zalecają poszukać pomocy medycznej nie tylko po ukąszeniu, ale także wtedy, gdy ślina uderza w skórę bez integralności. Objawy kliniczne wścieklizny u osób monitorowanych są monotonne. We krwi obserwuje się bardzo wyraźny wzrost poziomu limfocytów, jak również całkowity brak eozynofili. Podczas wykonywania odcisków z powierzchni rogówki istnieje obecność przeciwciał, które powstają w odpowiedzi na zakażenie organizmu.

Bezobjawowe istnienie rabdowirusa w ciele ludzkim może wynosić od jednego do trzech miesięcy. W szczególnie trudnych przypadkach okres inkubacji może zostać skrócony do dziesięciu dni, aw płucach może wzrosnąć do jednego roku.

Po zakażeniu wścieklizną osoba ma trzy etapy rozwoju choroby, z których każda charakteryzuje się osobliwymi objawami, ale pierwsze objawy, reprezentowane przez bolesne odczucia w miejscu ukąszenia, podwyższona temperatura ciała do parametrów podgorączkowych, bóle głowy i ogólne osłabienie, wymagają także nudności i wymioty.

Ważne! Należy zauważyć, że gdy osoba jest gryziona, osoba często ma halucynacje węchowe lub wzrokowe w postaci zewnętrznych zapachów i nieistniejących obrazów.

W końcowej fazie pojawiają się zaburzenia psychiczne, w tym depresja i lęk, niepokój i nadmierna drażliwość. Wścieklizna jest niezwykle groźną i śmiertelną chorobą. Każdy właściciel psa powinien być tego świadomy, a także odpowiednio wcześnie go uodpornić.

5 etapów wścieklizny u psa i niebezpieczeństwo wirusa dla ludzi

W artykule omówię chorobę wścieklizny u psów, jej przyczyny, formy i objawy, konsekwencje i potencjalne zagrożenie dla ludzi, szczepienia. Opiszę metody diagnostyczne i powiem, jak zrozumieć i sprawdzić wściekłe zwierzę. Podam środki zapobiegawcze, aby zapobiec chorobie. A także powiedzieć, jak możesz je zdobyć.

Wścieklizna - śmiertelna choroba zakaźna wywołana wirusem wścieklizny objawia się stanem zapalnym i upośledzoną funkcjonalnością mózgu zwierząt.

Grupa ryzyka i sposoby transmisji

Grupa ryzyka zakażenia wirusem obejmuje psy dowolnej rasy:

  • nie zaszczepione;
  • w kontakcie z nietestowanymi zwierzętami;
  • chodzenie w miejscach, gdzie zbierają się bezpańskie psy;
  • niekontrolowane chodzenie po pasie leśnym.

Przyczyny choroby u psów

Przyczyną choroby jest wirus wścieklizny wchodzący w krew psa.

Zwierzę może zarazić się chorym zwierzęciem, jeśli zostanie ugryzione. W tym samym czasie wirus uwięziony we krwi nosiciela choroby szybko rozprzestrzenia się po ciele zwierzęcia. Osiąganie komórek mózgowych, infekuje je i powoduje nieodwracalne uszkodzenia, które prowadzą do śmierci.

Wścieklizna jest przenoszona przez ukąszenie chorego psa.

Pierwotne objawy choroby, objawy i okres inkubacji

W ślinie psa wirus wykrywa się w testach laboratoryjnych 10 dni przed pojawieniem się pierwszych objawów choroby.

Objawy wścieklizny zależą od jej postaci:

  1. Wylewny. Trwa od 5 do 10 dni W ciągu pierwszych trzech dni dochodzi do stanu apatii, a pies słabnie. Próbując ukryć się przed wszystkimi w odosobnionym miejscu, lub odwrotnie, odczuwa ciągłą potrzebę uczucia. W tym czasie nadmierne ślinienie się, naruszenie ruchów połykania. Ten etap nazywa się prodromal, w ciągu następnych trzech dni zwierzę staje się agresywne i rozgoryczone, ugryza i chwyta otaczające przedmioty. Może zaatakować właściciela. Pies tak bardzo wgryza się we wszystko, co mu się wydaje, że może złamać mu szczękę. Jednym z objawów jest również nadmierne ślinienie, może być spienione. W tym okresie może również wystąpić fotofobia, skurcze mięśni, gorączka, dreszcze, drgawki. Ten etap nazywany jest maniakalnym, ponadto pies gwałci ruchy połykania i paraliż kończyn. Temperatura ciała wzrasta do 41 stopni. Pies jest przestraszony i wyczerpany. Rogówka oczu staje się mętna, język wypada, szczęka opada. Pies zapada w śpiączkę i umiera. Etap nazywany jest paralitykiem.
  2. Cichy. Ma nietypowe objawy zachowań wścieklizny i charakteryzuje się brakiem wyraźnej agresji. Natomiast zwierzę staje się zbyt czułe, dosłownie nie pozostaje w tyle za właścicielem i ciągle je liże. Objawia się zwiększonym ślinieniem i stopniowym paraliżem gardła, żuchwy i kończyn tylnych. Pies staje się trudny do przełknięcia, wyraża chwiejność chodu, możliwe jest spożywanie niejadalnych przedmiotów. Pies się boi, ukrywając się przed wszystkimi bodźcami (dźwiękiem, światłem). Oddychanie jest trudne, występuje świszczący oddech, szczekanie zostaje zastąpione przez wycie.
  3. Zwrotny. Różni się tym, że w trakcie choroby pojawiają się pierwsze objawy, a następnie tymczasowo znikają, a pies wygląda zdrowo. Następnie objawy powracają.
  4. Nieudane. Charakteryzuje się całkowitym wyzdrowieniem psa w drugim etapie rozwoju. Jest to niezwykle rzadkie i nie zostało w pełni zbadane przez lekarzy.
  5. Nietypowy. Ma nietypowe objawy wścieklizny w postaci krwawej biegunki i wymiotów. Być może niewielki wzrost temperatury, silne i dramatyczne wyczerpanie. Pozostałe objawy choroby są nieobecne.

Jak rozpoznać wirusa psa

Aby określić chorobę można na podstawie zewnętrznych objawów i badań laboratoryjnych.

W recepcji u weterynarza zwierzę jest badane, a historia ujawnia się w zależności od właściciela zwierzęcia. Wyjaśnia status epidemiologiczny regionu, w którym pies przebywał przez ostatnie dwa tygodnie.

Rozpoznanie potwierdza się po przeprowadzeniu diagnostyki różnicowej i badaniu materiałów mózgowych dla konkretnych ciał Babesh-Negri.

Jak leczyć wściekłe zwierzęta domowe

Podczas diagnozy konieczne jest całkowite odizolowanie zwierzęcia od ludzi i innych zwierząt.

Zwróć uwagę! W przypadku potwierdzenia diagnozy lekarze weterynarii zdecydowanie zalecają spanie. Bez względu na to, jak trudno jest pożegnać się z czworonożnym przyjacielem, eutanazja jest jedynym humanitarnym wyjściem z tej sytuacji. Przebieg choroby jest niezwykle trudny dla psa, nie ma szans na wyleczenie, a chore zwierzę jest zagrożeniem dla wszystkich żywych istot wokół niego.

Nie ma lekarstwa na tę chorobę

Niebezpieczeństwo choroby dla ludzi

Wścieklizna jest zaraźliwą i śmiertelną chorobą dla ludzi. Podczas zarażania zwierzęcia, musisz się zabezpieczyć, całkowicie od niego odseparowany.

Jeśli dana osoba została ukąszona przez bezpańskiego psa lub dzikie zwierzę, pilnie przepłukać ranę środkiem antyseptycznym (mydłem, miramistin, chlorheksydyną, alkoholem, wszystkim, co jest pod ręką) i wezwać pogotowie ratunkowe.

Placówka medyczna zostanie przepisana na szczepienie przeciwko wściekliźnie, które należy wypełnić w całości. Terapia polega na wprowadzeniu 7 szczepionek przeciwko wściekliźnie do okolicy barku.

Szczepienia przeciw wściekliźnie

Do chwili obecnej szczepienie jest jedyną metodą zwalczania epidemii wścieklizny. Każde zwierzę musi zostać zaszczepione zgodnie z ustalonym harmonogramem.

Zaszczepione psy umieszczane w klinikach weterynaryjnych i psich klubach. Pierwsze szczepienie wykonuje się w wieku od dziewięciu do jedenastu miesięcy, a następnie ponowne szczepienie wykonuje się po dwóch tygodniach. Kolejne szczepienia są przeprowadzane co roku.

Uratuj zwierzę przed tą chorobą jest możliwe tylko przez szczepienie.

Oporna odporność na tę chorobę powstaje po trzecim szczepieniu. Do tego czasu nawet zaszczepiony pies może zostać zarażony wirusem.

Popularne leki do szczepienia przeciwko wściekliźnie: Nobivak, Hexadog, Rabizin, Pentadog.

Zapobieganie

Zanim pies zostanie zaszczepiony, konieczne jest odizolowanie go od wszystkich nie testowanych zwierząt. Nie chodź w środowisku dzikich i bezdomnych zwierząt. Pożądane jest również, aby w tym czasie pieścić zwierzaka tylko na smyczy.

W artykule mówiłem o chorobie wścieklizny u psów, jej przyczynach, postaciach i objawach, konsekwencjach i możliwym zagrożeniu dla ludzi, szczepieniach. Opisane metody diagnostyczne. Prowadził działania zapobiegawcze w celu zapobiegania chorobie.

Wścieklizna u psów

Wścieklizna u psów (hydrofobia, hydrofobia) to śmiertelna, ostra choroba zooanthroponosis zwierząt o charakterze wirusowym. Charakteryzuje się silnym, ciężkim uszkodzeniem ośrodkowego układu nerwowego. Podstępność wścieklizny polega na tym, że nawet w przypadku braku manifestacji charakterystycznych objawów pies jest utajonym nosicielem wirusa. Niestety, nie ma nadziei na wyleczenie od momentu pojawienia się pierwszych objawów. Choroba jest śmiertelna. Stanowi zagrożenie dla wszystkich rodzajów zwierząt domowych i dzikich, jest przenoszony na ludzi. Z tego powodu właściciele, hodowcy psów i kotów powinni znać jak najwięcej informacji na temat wścieklizny.

Patogeneza, etiologia wścieklizny u psów

Zakażenie wścieklizną następuje poprzez kontakt, z ugryzieniem zarażonego zwierzęcia. Wirus wchodzi do organizmu przez krew, płyny ustrojowe, ślinę. Wścieklizna nie może być zakażona przez pokarm, mocz. W miejscach ukąszenia ze śliną wirus przechodzi przez mikropęknięcia na błonach śluzowych, otarcia skóry. kawałki wnikają w ciało zdrowego zwierzęcia. Lokalizacja i reprodukcja bakterii chorobotwórczych występuje w strukturach komórkowych tkanek ślinianek, narządów układu nerwowego (mózgu). Z mózgu, wzdłuż szlaków nerwowych, wirus rozprzestrzenia się do rdzenia kręgowego, innych narządów, tkanek. Rozwija się rozliczne zapalenie mózgu i rdzenia, patologie neurologiczne, poważne patologie różnego rodzaju.

Czynnikiem sprawczym jest filtrowanie wirusa zawierającego RNA z grupy myksowirusów. Jest odporny na środowisko, odporny na środki dezynfekujące. Nieodporny na wysokie temperatury, umiera natychmiast na 100 stopni. W zamrożonych środowiskach pozostaje aktywny przez okres od pięciu do sześciu miesięcy, w gnijącym materiale - od dwóch do trzech tygodni.

Głównym źródłem infekcji są bezpańskie psy, dzikie zwierzęta drapieżne - lisy, hieny, szopy, wilki, szakale, nietoperze i inne gatunki zwierząt stałocieplnych. Zagrożone są psy mieszkające w pobliżu wysadzonych lasów, lasów, stepów, w epizootologicznie niekorzystnych obszarach. Ryzyko zakażenia niebezpieczną chorobą istnieje zawsze i wszędzie, więc właściciele powinni zawsze dokładnie monitorować stan i zachowanie swojego zwierzaka.

Objawy wścieklizny u psów

Od momentu zakażenia do pierwszych objawów wścieklizny pies może trwać od trzech do siedmiu tygodni. Zdarzają się przypadki, gdy objawy wścieklizny u zarażonych zwierząt manifestują się po roku. Wiele zależy od wirulencji wirusa, stabilności układu odpornościowego, fizjologicznych cech organizmu.

Wścieklizna u psów, w zależności od nasilenia, swoistości, intensywności manifestacji obrazu klinicznego może przejawiać się w różnych postaciach i stadiach:

depresyjny (cichy, paralityczny);

W praktyce weterynaryjnej psy są najczęściej diagnozowane z użyciem przemocy, agresywnej, paralitycznej (cichej) postaci.

Forma agresywna ma trzy etapy rozwoju: prodromalny (początkowy), etap silnego pobudzenia (maniakalny), depresyjny (zanikający). Gdy dzika postać zwierząt diagnozuje następujące objawy:

Zmiany w zachowaniu, które są szczególnie widoczne na wczesnych etapach. Ataki agresji zostają zastąpione przez ciężką depresję. Pies staje się nadmiernie czuły, lub odwrotnie, wykazuje agresywność wobec właścicieli i członków rodziny, zwiększoną drażliwość.

Skurcze mięśni, drgawki.

Jeść niejadalne przedmioty, ziemię, śmieci.

Ogólne złe samopoczucie, dyskomfort, strach.

Fotofobia (strach przed jasnym światłem). Zwierzę próbuje znaleźć ciemność. zaciszne miejsce, wbite w kąt, ożywia niepokój, pędzi po mieszkaniu.

Hydrofobia, niechęć do przełknięcia z powodu skurczów mięśni gardła.

Zarażone zwierzę ciągle liże. drapiąc miejsce ukąszenia. zauważ, że zwiększone wydzielanie śliny (wydzielanie śliny). Szczekanie staje się ochrypłe, przechodzi w wycie. W trzecim etapie apatia i depresja zastępują ataki agresji i przemocy. Pies nie reaguje na przydomek, inne zewnętrzne bodźce, odmawia karmienia, zapycha w zaciszne, ciemne miejsce. Temperatura wzrasta do 40-41 stopni. Zwierzę jest wyczerpane, przestraszone przez ostre dźwięki, jasne światło, traci głos. Widocznie silna zmętnienie rogówki. Z czasem dochodzi do paraliżu kończyn i gardła, język wypada, dolna szczęka opada. W końcowym stadium patologicznego procesu całkowicie wpływa na układ nerwowy, sercowo-naczyniowy, temperatura ciała spada poniżej normy, pies umiera.

Z reguły czas trwania klinicznych manifestacji burzliwego stadium choroby trwa od pięciu dni do dwóch tygodni.

Z cichym, paralitycznym etapem, psy stają się nadmiernie czułe, spokojne, dosłownie chodzą po piętach właściciela, wymagają uwagi, polizają ręce i twarz. Stopniowo łagodny zwierzak zaczyna wykazywać niepokój, niewielkie oznaki agresji. Zauważają dziwną, nietypową reakcję na nawykowe bodźce, obfite ślinienie, pojawienie się piany. Zwierzę boi się światła, wody, odmawia jedzenia. Zwierzęta odmawiają przejścia w pobliżu zbiorników. W tym przypadku nawet szum wody może wywoływać wielki niepokój, a nawet panikę, i zauważyć trudności w oddychaniu, świszczący oddech i kaszel. W trzecim lub piątym dniu pojawiają się skurcze mięśni i konwulsje, rozwija się postępujący paraliż gardła, kończyn i ciała. Śmierć może nastąpić drugiego lub czwartego dnia.

Następujące objawy są charakterystyczne dla nietypowej postaci wścieklizny:

niewielkie zmiany w zachowaniu;

temperatura może wzrosnąć;

zmiany smaku, pies może jeść niejadalne przedmioty;

zwierzęta odmawiają jedzenia, ulubionych przysmaków;

rozwijają się objawy zapalenia żołądka i jelit;

krwawe obfite biegunki, wyniszczające wymioty;

poważne wyczerpanie, utrata masy ciała.

Nietypowa postać wścieklizny u psów może występować w podostrych, przewlekłych, utajonych postaciach. Objawy mogą pojawić się jakiś czas po infekcji. Biorąc pod uwagę podobieństwo objawów z innymi chorobami, bardzo trudno jest rozpoznać wściekliznę o nietypowej postaci. Dlatego jeśli znajdziesz jakieś, nawet najdrobniejsze odchylenia w zachowaniu lub stanie psa, natychmiast zanieś zwierzę do kliniki weterynarza w celu kompleksowego zbadania i postawienia diagnozy.

Rozpoznanie wścieklizny u psów

Wstępną diagnozę przeprowadza się na podstawie danych epizootycznych uzyskanych w regionie, oględzin zwierzęcia oraz laboratoryjnych i patologicznych danych anatomicznych. Diagnoza potwierdzająca wściekliznę powinna zostać postawiona na podstawie badań laboratoryjnych, podczas badania patologicznych materiałów mózgu pod kątem obecności specyficznych ciał Babes-Negri.

Biorąc pod uwagę podobieństwo objawów wścieklizny z innymi chorobami zakaźnymi (choroba Aujeszky'ego, nerwowa plaga dżumy), zostanie przeprowadzona dodatkowa diagnostyka różnicowa.

Leczenie wścieklizny u psów

Niestety, nie stosuje się leczenia w przypadku wścieklizny, zakażone psy i inne zakażone zwierzęta poddaje się eutanazji.

Zapobieganie wścieklizny

Głównym zapobieganiem wściekliźnie jest terminowe szczepienie psów. Szczepionki przeciw wściekliźnie otrzymują szczenięta po zmianie zębów mlecznych lub w wieku 9-11 miesięcy. Specjalnie opracowane szczepionki przeciwko wściekliźnie krajowej i zagranicznej są wykorzystywane do szczepień: Nobivac, Rabizin, Hexadog, Pentadog. Ponowne szczepienie odbywa się co roku. Terminowe szczepienie zapobiegnie infekcji w 95-98% wścieklizną.

Dopóki pies nie zostanie zaszczepiony przeciwko wściekliźnie, głównym zadaniem właścicieli jest kontrolowanie kontaktów ich zwierząt z innymi zwierzętami. Nie pozwalaj swojemu zwierzakowi komunikować się z bezpańskimi, dzikimi zwierzętami.

Jeśli inny pies ugryzł psa na spacer, inne zwierzę ugryzło się w lesie, natychmiast potraktuj ranę środkami odwadniającymi, dużą ilością wody i mydła, zabierz zwierzaka do weterynarza w celu sprawdzenia. Jeśli pies zaczyna wykazywać nietypowe zachowanie, natychmiast odizoluj zwierzaka, skontaktuj się z weterynarzem. Zauważając charakterystyczne objawy wścieklizny u innych zwierząt ulicznych, psów, pilnie wezwać służby weterynaryjne dzielnicy lub miasta.

Zwierzęta nie zaszczepione przeciwko wściekliźnie, zgodnie z zasadami transportu zwierząt, nie mogą być transportowane w transporcie lotniczym, pociągach, autobusach. Psy nieszczepione przeciwko wściekliźnie nie mogą brać udziału w wystawach.

Wścieklizna u psów - objawy, które każdy powinien znać

Taka śmiertelna choroba wirusowa, taka jak wścieklizna u psów, początkowo nie objawia się objawami. A odkąd odkryto pierwsze oznaki nadziei na uzdrowienie zwierzęcia, minęło. Chroniąc zwierzę przed tak straszliwą chorobą za pomocą szczepień, właściciel chroni siebie i całe otoczenie, ponieważ choroba ta jest niebezpieczna dla ludzi.

Jak pies może dostać wścieklizny?

W kwestii miejsca, w którym wścieklizna pochodzi od zwierząt, naukowcy udzielają jednoznacznej odpowiedzi: infekcja odbywa się za pośrednictwem płynów biologicznych - śliny, krwi. Często wirus przenoszony jest z chorego zwierzęcia na zdrowe przez ukąszenie. Zagrożone są zwierzęta domowe żyjące w pobliżu stepów, lasów, daleko od centralnych stref. Bezpańskie osobniki są zarażone od siebie, kotów, lisów, szopów i innych zwierząt stałocieplnych.

Nawet w domu, zwierzę, które nie wychodzi, może cierpieć z powodu szczura, który może wpaść do mieszkania. A jeśli psy są starymi znajomymi i nie gryzą się nawzajem, ale po prostu polizają, wirus przenika do zdrowego organizmu przez ślinę i najmniejsze pęknięcie. Może również udać się do osoby, jeśli płyn biologiczny zainfekowanego psa (ugryzienie) dostanie się na uszkodzoną skórę.

Etapy wścieklizny u psów

W przeważającej większości przypadków wścieklizna u zwierząt szerzy się w ciągu 6-11 dni z wyraźnymi objawami i podziałami na etapy:

  1. Prodromal Bardzo uważny hodowca, który wie, że jego pies krzyżuje się z podejrzanym zwierzęciem, może zobaczyć coś złego na pierwszym etapie. W ciągu dnia (czasami dwa lub trzy) zwierzę wygląda na zbyt przygnębionego - nie chce się bawić, dużo śpi, nie wykazuje zainteresowania innymi. Ukrywa się przed ludźmi w ciemnym miejscu i nie odpowiada na wezwanie. Niektóre psy wręcz przeciwnie trzymają się właściciela, chcą czułości i polizają sobie dłonie. Zwierzę zaczyna ziewać, ślinić się, "połyka" powietrze. Ten okres jest najbardziej niebezpieczny, ponieważ objawy nie są jeszcze oczywiste, a płyny już zawierają wirusa.
  2. Maniakalny. Sukcesywnie, kondycja psa i symptomy regresu choroby - następnie przyjmuje schronienie w ciemności, następnie płacze, a następnie rośnie chrapliwie i szydzi bez przyczyny. Zwierzę jest podekscytowane - próbuje zerwać smycz, gryzie podłogę, połyka przedmioty bezkrytycznie. Pies pędzi na wszystko, a także na właściciela. Pies uliczny jest w stanie pokonać dystans, gryząc ludzi i zwierzęta w drodze. Obficie płynąca ślina, pojawia się ochrypłe szczekanie. W spokojnej fazie cierpiący pada na bok, oddycha ciężko, połyka powietrze i cierpi na drgawki. Etap maniakalny trwa 3-5 dni.
  3. Paralityczny. Pies leży i umiera, symptomy: jest głęboka apatia, silne konwulsje, całkowita odmowa jedzenia i picia. Nie reaguje na ludzi, jej gardło jest sparaliżowane, ślina przepływa obficie przez klatkę piersiową. Ma porażenie kończyn tylnych, zwierzę próbuje wczołgać się w ciemne miejsce, zapada w śpiączkę i umiera z powodu niewydolności oddechowej. Czas trwania ostatniego etapu choroby wynosi do 7 dni.

Wciąż jest cicha, nawracająca, nieudana i nietypowa postać choroby. W pierwszym przypadku, przy braku agresywności, rozwija się paraliż kończyn i gardła. W przypadku nawracającej postaci następuje powrót do zdrowia, a po 3-4 tygodniach pojawiają się objawy typowe, z nieskutecznym (rzadkie i słabo poznane) - w drugim etapie następuje całkowite wyleczenie. Atypowa choroba trwa długo, do 5 miesięcy bez podziału na etapy.

Okres inkubacji wścieklizny u psów

Punktem końcowym wirusa jest rdzeń kręgowy i mózg. Im bliżej ich ukąszenia, tym szybciej zakażą te narządy, a u zwierząt pojawią się oznaki wścieklizny. Czas trwania okresu inkubacji zależy od ilości wirusa, który dostał się do organizmu. Podatność na tę chorobę wynika z wieku - młode psy chorują częściej i szybciej niż starsze. Etap inkubacji jest ukryty, trwa od 3 do 6 tygodni. Często trwa to długo, u niektórych osób choroba występuje dopiero po roku. Wirus gromadzi się w ślinie po 8-10 dniach, pies jest już niebezpieczny.

Objawy wścieklizny u psów

Najważniejsze to wiedzieć, jak wścieklizna objawia się u psów, aby w porę wyizolować zarażone zwierzę. Ciężka dolegliwość u psa może być określona przez fakt, że wygląda na wyczerpanego, jego zwierzę ma wydzielanie śliny z ust, język jest zauważalny, a zmętnienie rogówki i strabizm rozwijają się. Wścieklizna u psów - objawy:

  • zwierzę próbuje uciec przed właścicielem, zachowuje się agresywnie, atakuje bez ostrzeżenia;
  • jednym z głównych znaków jest strach przed wodą, zwierzę boi się nawet go wypić;
  • pies zaczyna gryźć otaczające przedmioty iz taką siłą, że łamie zęby;
  • zwierzę boi się czynników drażniących - oślepiającego światła, dźwięczących dzwonków;
  • ślina obficie;
  • szczekanie staje się ochrypłe i przytłumione.

Pierwszy objaw wścieklizny u psów

Podstępnie wściekliźnie na zwierzętach, pierwsze objawy u zwierząt domowych mogą wystąpić w różnym czasie. Jeśli są one obserwowane po kontakcie z podejrzanym zwierzęciem, lepiej pokazać psu lekarzowi. Co do zasady, młodzież choruje szybciej niż starsze, ponieważ w tym drugim układzie nerwowym jest bardziej stabilny. Wścieklizna u psów - pierwsze objawy:

  • częste ziewanie;
  • otwarte usta, zwierzę wydaje się zapomnieć zamknąć usta;
  • skurcze szczęki, pies jakby "połyka" powietrze;
  • słabość;
  • halucynacje;
  • zmienny nastrój.

Jak sprawdzić psa pod względem wścieklizny?

Jeśli właściciel psa zauważy objawy zwierzęcia zarażonego straszliwą chorobą, należy podjąć następujące kroki:

  1. Izoluj zwierzę od innych krewnych i ludzi.
  2. Dostarcz go do kliniki. Niestety dla żywych istot nie ma dokładnych metod - jak ustalić wściekliznę u psa. Lekarz umieszcza zwierzę w kwarantannie na 10 dni i obserwuje jego zachowanie. Nie przeprowadza się żadnych testów na żywych psach z powodu tej dolegliwości, ponieważ czworonożny stanowi zagrożenie dla personelu kliniki. Jeśli podczas okresu kwarantanny wścieklizna u psów przejawia wyraźne objawy, zwierzę zostaje uśpione, aby nie przedłużyć swojej udręki. Żadne leczenie, nawet ułatwiające państwo, nie produkuje. Dokładna diagnoza została już dokonana pośmiertnie.

Analiza wścieklizny u psów

Na pytanie, jak zrozumieć, że pies ma wściekliznę, nie ma dokładnej odpowiedzi. Oprócz brutalnej postaci z szczerymi objawami, zwierzę może być chore na cichą odmianę choroby i być nosicielem wirusa. Ważne jest, aby monitorować zwierzaka i zmiany w jego zachowaniu, szczególnie w przypadku epizodu komunikacji z podejrzanym ssakiem. Test na wściekliznę pochodzi od martwego zwierzęcia, jeśli kogoś ugryzł. Aby to zrobić, musisz dostarczyć swoje ciało lub głowę do laboratorium. Diagnozę potwierdzają testy mózgu na obecność ciał Babesha-Negriego w polu mikroskopowym.

Czy wścieklizna jest leczona u psów?

Niestety, wścieklizna u psów nie jest leczona. Chore i podejrzane zwierzęta są uśpione, aby nie cierpiały. Jednoznacznym i pewnym sposobem jest coroczne szczepienie zwierząt domowych. Jeśli hodowca nie dokonał iniekcji wścieklizny na zwierzę, pies mógł umrzeć od dowolnego wirusa, który wpłynął na jego zachowanie. Lekarz może ubezpieczyć, poddać kwarantannie psa, który podniósł go, lub koronawirusa i czworonożnego psa umrze bez leczenia. Pies mógłby żyć, gdyby właściciel zaszczepił go na czas od strasznej choroby.

Ile kosztuje pies z wścieklizną?

Podczas okresu inkubacji objawy choroby są niewyczuwalne, chociaż pies z wścieklizną jest już zakaźny. Po tym okresie zwierzę zaczyna wykazywać objawy, z których główne to hydrofobia, niezdolność do picia i agresja. Życie zwierzęcia po pojawieniu się początkowych objawów choroby waha się od 2-4 do 11 dni, niezależnie od rodzaju choroby. Wtedy cierpiący umiera.

W jaki sposób wścieklizna przenoszona jest z psów na ludzi?

Ludzie mogą zarazić się wirusem poprzez ugryzienie wściekłego zwierzęcia. Osoba ma również następujące objawy: zaczynają się konwulsje mięśni oddechowych i mięśniowych, a następnie paraliż, hydrofobia, skurcze krtani, nadchodzi śmierć. Jeśli dana osoba jest gryziona przez psa, pierwsze oznaki wścieklizny pojawiają się w ciągu tygodnia - jednego roku (pod koniec okresu inkubacji), w zależności od lokalizacji zmiany. Jeśli objawy zostaną wykryte, śmierć jest nieunikniona. Dlatego po ukąszeniu lepiej jest natychmiast udać się do lekarza i wykonać serię zastrzyków, które pomogą uniknąć śmiertelnych konsekwencji.

Szczepienia przeciw wściekliźnie dla psów

Coroczne szczepienie zwierząt przeciwko wściekliźnie pomoże zapewnić zwierzęciu jak najwięcej przed zakażeniem. Każdy właściciel z punktu widzenia prawa musi wykonać taką szczepionkę. Bez tego nie wolno zabierać zwierzęcia za granicę, jeździć na wystawy, startować w transporcie publicznym. Szczepienia są niedrogie (w instytucjach publicznych mogą być bezpłatne) i całkowicie bezpieczne, nie powodują alergii.

Pierwsze szczepienie podaje się szczeniętom po 3-4 miesiącach, a następnie co roku. Po tym choroba nie jest strasznym psem. W momencie zabiegu pies musi być klinicznie zdrowy, leczony od zewnętrznych robaków i pasożytów 10 dni przed manipulacją. Zastrzyki są wykonywane przez monopreparations lub nowoczesne połączone, które chronią bezpośrednio przed wszystkimi strasznymi dolegliwościami psa.

Wścieklizna u psów

Wścieklizna u psów jest rodzajem choroby, o której każdy właściciel zwierzęcia powinien wiedzieć absolutnie wszystko. Pojawienie się szczeniaka w domu niewątpliwie powoduje wielką radość i szczęście. Ale wraz z tym, wiele nowych problemów i trudności są dodawane. A kiedy zwierzę zaczyna boleć, wielu właścicieli wpada w panikę: jak pomóc ukochanemu stworzeniu, jak złagodzić jego cierpienie?

Istnieje wiele różnych dolegliwości, którym pies podlega. Niektóre z nich wynikają z niewłaściwej opieki, inne z powodu niewłaściwego rodzaju żywności. I są choroby, które występują z powodu nieprzewidzianych sytuacji. A w przypadku niektórych z nich dotychczas nie znaleziono leczenia. W przypadku zarażenia się taką chorobą zwierzę zostaje po prostu uśpione. Wścieklizna jest właśnie tym typem choroby.

Aby to nieszczęście nie dotknęło twojego czworonożnego zwierzaka, musisz wiedzieć, jak chronić siebie i swojego ogoniastego przyjaciela i co zrobić, gdy już doszło do infekcji.

Czym jest wścieklizna

Wścieklizna jest śmiertelną chorobą wirusową. Wirus należy do patogenów neutropicznych, to znaczy mnoży się i wpływa na centralny układ nerwowy i mózg. Wyjaśnia to główne kliniczne objawy choroby: agresję, drgawki, pobudliwość odruchów, paraliż kończyn, zwiększone wydzielanie śliny i tak dalej.

Ta ciepła choroba dotyka wszystkie ciepłokrwiste zwierzęta, a także ludzi. Wirus jest sprytny, ponieważ zarażony zwierzak staje się niebezpieczny już od momentu ukąszenia aż do wystąpienia oczywistych objawów choroby. Ponieważ leczenie tej choroby nie zostało jeszcze opracowane, nie ma nadziei na wyzdrowienie. Jeśli zwierzę nie jest zaszczepione, choroba zawsze kończy się śmiercią.

Wynik jest zawsze taki sam - paraliż i zatrzymanie oddechu.

Sposoby infekcji

Zagrożone są zwierzęta domowe żyjące w pobliżu stepów, lasów i narażone na kontakt z dzikimi stałocieplnymi zwierzętami (szopy, lisy, wilki itp.). W mieście źródłem rozprzestrzeniania się infekcji są z reguły bezpańskie psy.

W większości przypadków zakażenie wirusem wścieklizny następuje po tym, jak ukąszenie zdrowego zwierzęcia jest chorym osobnikiem. Ale możesz zarazić się przez ślinę, krew i inne płyny zainfekowanej bestii. Bardzo często w grze psy lekko gryzą się nosem, ustami, uszami. A jeśli ślina chorego psa przedostaje się przez najmniejszy pęknięcie lub ranę (i jest ich dużo na ciele zwierzęcia) do organizmu zdrowego zwierzęcia, to rozważ - wszystko, zwierzę jest w 100% zainfekowane.

Nawet jeśli nowy znajomy nie ma żadnych widocznych oznak choroby, ale w tym momencie wirus wścieklizny przechodzi okres inkubacji, pies jest uznawany za chorego. W każdym razie jest to godne ubolewania, ale na wczesnym etapie bardzo trudno jest zidentyfikować chore zwierzę. Dlatego staraj się chronić swojego zwierzaka przed kontaktem z psami, których nie znasz lub których zdrowia nie masz pewności.

Stadium choroby

Mechanizm powstawania i rozwoju choroby można podzielić na następujące fazy:

  • Faza I - pozana rodowa. Postępuje bez widocznych znaków.
  • Faza II - Intranevral. Na tym etapie wirus już zaczyna penetrować układ nerwowy, mózg i rdzeń kręgowy. Na tym etapie pojawiają się pierwsze kliniczne objawy wścieklizny u psów.
  • Faza III - rozpowszechnianie. Ta faza rozprzestrzeniania wirusa od pierwotnego ogniska do wszystkich narządów wewnętrznych i krwi. W połączeniu z jawnymi objawami choroby i śmiercią zwierzęcia.
do spisu treści ↑

Czas trwania okresu inkubacji

Okres inkubacji choroby może trwać od kilku dni do kilku miesięcy. W większości przypadków jest to 2-2,5 tygodnia.

Stąd 14-dniowa kwarantanna, ustalona w przypadku ukąszenia. Podczas kwarantanny pies umieszcza się w oddzielnym pomieszczeniu, ustala się kontrolę i przeprowadza się testy. Z pozoru zdrowy pies, który jest już zarażony wścieklizną przez 5-10 dni, ma wirusa, który został już wykryty w ślinie, zanim pojawią się pierwsze objawy kliniczne.

Jeśli pies otrzymuje roczne szczepienie przeciw wściekliźnie, w większości przypadków choroba nie występuje, a pies może wrócić do domu. Jeśli w tym okresie zwierzę zacznie wykazywać oznaki choroby, natychmiast zostanie ono uśpione.

Czas trwania okresu inkubacji może również zależeć od następujących czynników:

  • Liczba wirusów w ciele zwierzęcia.
  • Głębokość rany. Celem wirusa jest centralny układ nerwowy oraz rdzeń kręgowy lub mózg. Im bliżej im ukąszenie, tym szybciej wirus osiągnie swój cel.
  • Opór (odporność i odporność organizmu na działanie czynników zewnętrznych).
  • Wiek Młode psy są bardziej podatne na choroby niż dorośli. Z reguły w przypadku corocznego szczepienia przeciw wściekliźnie oporna odporność jest opracowywana przez 3 rok życia zwierzęcia domowego. Do tego czasu prawdopodobieństwo rozwoju choroby, nawet u zaszczepionego młodego zwierzęcia, jest bardzo wysokie.

Dlatego młode zwierzęta muszą być chronione przed kontaktem z nieznajomymi i bezpańskimi psami. Jak długo pies z wścieklizną żyje zależy od szybkości objawów. Udręka rzadko trwa 2 tygodnie. Z reguły już na 5-7 dni pies umiera, niestety.

Formy i objawy choroby

Zgodnie z oznakami rozwoju wścieklizny u psów wyróżnia się nie tylko stadia, ale także formy choroby. Każda postać charakteryzuje się pewnymi objawami choroby. Wszystkie ciepłokrwiste objawy wścieklizny są podobne. Ale najlepszy obraz kliniczny badany jest u psów.

Istnieje kilka form wścieklizny. Medycyna weterynaryjna identyfikuje trzy główne, od których zależy obraz kliniczny choroby:

Ale są też inne formy wścieklizny. Nie są tak powszechne i w całej historii badania choroby stwierdzono tylko w pojedynczych przypadkach. Formularze te obejmują:

Dzika forma

Gwałtowna forma choroby trwa od 5 do 14 dni i dzieli się na trzy etapy:

Stadium prodromalne

Stadium prodromalne jest uważane za prekursor choroby. Trwa od 12 godzin do 3 dni. Okres ten zaczyna się od drobnych zmian w zachowaniu zwierzaka, a objawy są prawie niezauważalne dla właściciela. Przeciwieństwo pojawia się w już ustalonym zachowaniu.

Wcześniejsze towarzyskie zwierzę staje się bez kontaktu. Wygląda na to, że pies był czymś urażony. Staje się nudny, apatyczny, przestaje biegać i bawić się, a więcej wbija się w ciemne miejsce i unika ludzi, niechętnie podchodzi do wołania właściciela.

I jest zupełnie odwrotnie. Wcześniej spokojny pies zaczyna się bawić, galopować, polizać dłonie, wymagać zwiększonej uwagi. Są to pierwsze sygnały alarmowe, na które warto zwrócić uwagę.

Po 2-3 dniach pojawiają się pierwsze oznaki wścieklizny. Pies staje się niespokojny i poruszony, może podskoczyć i szczekać bez wyraźnego powodu. Dyspnea, zwiększone wydzielanie śliny i częste ziewanie, trudności w połykaniu. To tak, jakby pies coś dławi, albo próbuje gorączkowo podnieść powietrze, jakby brakowało mu tlenu. Często dochodzi do perwersji smaku i apetytu: zwierzę może spożywać niejadalne przedmioty (ziemię, kał, kamienie itp.). Chód może stać się niepewny, a szczekanie jest chrapliwe i gwałtowne.

Maniakalna scena

Stadium maniakalne jest drugim i najniebezpieczniejszym stadium wścieklizny u psów. To okres ekscytacji. Pogarsza się stan zwierzęcia, apatia zostaje zastąpiona przez agresję. Ten etap jest niebezpieczny, ponieważ zwierzę traci kontrolę nad swoim zachowaniem, całkowicie zanika poczucie lęku.

W normalnym stanie, chcąc kogoś zaatakować, pies zawsze wyjaśnia: uszy są przyciśnięte, pies obnaża zęby, warczy, szyja jest uniesiona jak dinozaur. Zwierzę zainfekowane wściekliźnie atakuje błyskawicznie, cicho, bez ostrzeżenia. Odbija się na innych zwierzętach, atakuje właściciela, gryzie każdego bezkrytycznie. Chory pies zaczyna wszystko przegryzać: kije, ściany, żelazo. Ruchy chwytające są tak silne, że często prowadzi do złamania szczęki.

Ataki przemocy trwające kilka godzin zostają gwałtownie zastąpione okresami ucisku. Strach przed światłem i wodą wzrasta. Pies próbuje ukryć się w ciemnym kącie, z dala od okna, leży apatycznie, trzęsie się konwulsjami i łapczywie "połyka" powietrze. Na tym etapie może dojść do częściowego porażenia mięśni krtani. Zwierzę trudno przełknąć, szczekanie staje się chrapliwe i przerywane. Dolna szczęka jest sparaliżowana i opada, język "wypada", następuje zwiększone wydzielanie śliny, uzyskując teksturę piany. Mogą wystąpić zmętnienia i zmętnienia rogówki.

Ale mimo widocznych oznak osłabienia i apatii, wszelkie podrażnienia mogą ponownie doprowadzić do nagłej agresji. Czas trwania maniakalnego etapu wynosi 2-5 dni, ale z reguły 3 dnia rozpoczyna się przejście do kolejnego etapu.

Stadium paralityczne

Trzeci etap rozwoju gwałtownej postaci wścieklizny jest paraliżem. Może trwać 2-4 dni. Z powodu paraliżu krtani i żuchwy pies nie może jeść, pić ani połykać śliny. Stąd obfite wydzielanie śliny spływające ustami do ciała.

Na tym etapie pies już nie wykazuje agresji. Przez 2-3 dni paraliż rozprzestrzenia się już na kończyny. Łapy predvolokivaya, zwierzę próbuje czołgać się do schronienia, ukryć przed wszystkimi.

Przez 3-4 dni paraliż dotyka już wszystkich narządów wewnętrznych. Zwierzę zapada w śpiączkę, oddychanie ustaje, pies umiera.

Cicha forma

Milcząca postać wścieklizny u psów jest bardziej powszechna niż gwałtowna. Pies absolutnie nie jest agresywny. Wręcz przeciwnie, wydaje się nadmierną czułością. Apetyt jest normalny, ale połykanie może być trudne. Wygląda na to, że zwierzę coś dusiło. Pies staje się niespokojny, zmartwiony z jakiegokolwiek powodu. Występuje zwiększone wydzielanie śliny. Chora bestia może doświadczać niepewności i niepewności w chodzie.

W tej postaci choroby paraliż mięśni rozwija się z prędkością błyskawicy, w ciągu 2-3 dni. Najpierw następuje paraliż gardła i żuchwy, a następnie kończyn tylnych. Śmierć następuje za 3-4 dni.

Nietypowa forma

Nietypowa postać choroby, podobnie jak ta spokojna, nie ma fazy maniakalnej. Pies ma słabość, brak apetytu. Czasami mogą wystąpić wymioty i (lub) biegunka o śliskich od krwi masach.

Stan zwierzaka pogarsza się powoli i może trwać do 2-5 miesięcy. Niestety, ze względu na brak wyraźnych znaków i ostry podział na etapy, najczęściej właściciel zwierzęcia nie zwraca wystarczającej uwagi na tę formę wścieklizny, odnosząc się do faktu, że zwierzę ma prostą niedyspozycję. A stracony czas może prowadzić do poważnych konsekwencji. Z nietypową postacią wścieklizny diagnoza została już ujawniona pośmiertnie.

Następujące formy wścieklizny nie są tak powszechne i są dość rzadkie. Ale każdy właściciel zwierzęcia powinien znać możliwe objawy manifestacji tej niebezpiecznej choroby.

Formularz zwrotu

Powtarzająca się forma choroby charakteryzuje się tym, że przejawia się w spazmatycznym przebiegu choroby. Objawy znikają, a następnie pojawiają się ponownie. Pies nie chce jeść, próbuje się ukryć przed wszystkimi. W okresie zaostrzenia można zaobserwować objawy charakterystyczne dla gwałtownej postaci wścieklizny.

Przerwa między atakami może trwać od kilku dni do kilku tygodni. Po wyraźnym wyzdrowieniu objawy choroby powracają z jeszcze większą intensywnością.

Depresyjna forma

Postać depresyjna postępuje dość szybko. Na początku choroby pies ma dobry apetyt, zachowanie, nie ma agresji. Można zauważyć jedynie niewielkie osłabienie. Zwierzę szybko się męczy. Wtedy stan dramatycznie się pogarsza. Występuje zwiększone wydzielanie śliny, kaszel, paraliż żuchwy, kulawizna. Śmierć zdarza się już za 3-4 dni.

Nieudana forma

Postać przerywana jest raczej rzadką i źle zbadaną postacią wścieklizny. Już w drugim etapie choroby zwierzę całkowicie się regeneruje. Ale takie przypadki są rzadkie. Jeśli więc u psa występują oznaki wścieklizny, nie należy liczyć na cud.

Główne objawy wścieklizny

Wścieklizna może przybierać różne formy. Ale dla każdego z nich charakteryzuje się typowymi objawami, które mogą ujawnić, że zwierzę zostało zarażone tą szczególną chorobą:

  • Ostra zmiana zwyczajowych zachowań (agresywność lub nadmierna tkliwość).
  • Strach przed światłem i wodą.
  • Trudne oddychanie.
  • Zwiększone wydzielanie śliny.
  • Porażenie mięśni żuchwy i kończyn dolnych.
  • Zmętnienie krzyżowe i zmętnienie rogówki.

Zapobieganie wścieklizny

Psy są szczepione co roku, począwszy od 3 miesięcy.

Dlatego też należy zwrócić szczególną uwagę na młode zwierzęta, a nawet zwierzęta zaszczepione przeciwko wściekliźnie, aby kontrolować komunikację z innymi psami.

Wścieklizna jest jedną z najniebezpieczniejszych chorób, która prowadzi do śmierci zarówno psa, jak i osoby dotkniętej ugryzieniem. Dlatego na poziomie legislacyjnym każdy właściciel czworonoga jest zobowiązany do szczepienia zwierzęcia przeciwko tej chorobie.

Zgodnie z prawem szczepienia przeciwko wściekliźnie są przeprowadzane bezpłatnie w państwowych zakładach weterynaryjnych w miejscu rejestracji właściciela zwierzęcia.

Do wyboru może być kilka leków: krajowych i importowanych. W rzeczywistości zarówno leki krajowe, jak i importowane są równie skuteczne. Ale jeśli zamierzasz podróżować z czterema nogami do innych krajów, lepiej dać pierwszeństwo przywożonemu lekowi zatwierdzonemu do użytku w innych krajach.

Podczas okresu szczepienia zwierzę musi być całkowicie zdrowe. 10-14 dni przed planowaną datą szczepienia, musisz zgłębić postęp. Wynika to z faktu, że chore i osłabione zwierzęta nie rozwijają odporności na wstrzykiwany lek, to znaczy, że szczepionka będzie bezużyteczna.

Aby środki zapobiegawcze można przypisać i chodzić na smyczy w niektórych miejscach, gdzie masz pewność, że nie ma bezpańskich psów i dzikich zwierząt. Młode psy w wieku poniżej 3 lat powinny być chronione do maksimum przed kontaktem z nieznajomymi, a jeszcze bardziej z bezpańskimi psami.

Pamiętaj, że jeśli zwierzę zostanie zdiagnozowane z wściekliźnie, leczenie nie będzie już możliwe. Przeprowadzając roczne szczepienie, nie tylko chronisz swojego ukochanego, ogoniastego przyjaciela, ale także życie i zdrowie wszystkich członków rodziny.

Czy można wyleczyć psa wścieklizny?

Nie, nie jest. Nie można leczyć zwierzęcia, którego objawy wścieklizny zostały znalezione. Wirus, który dostaje się do organizmu, natychmiast rozmnaża się i uszkadza ciało na poziomie komórkowym. W ciągu kilku dni dociera do komórek mózgowych, powodując w nim zapalenie, aw rezultacie prelich i przestaje oddychać.

Jeśli podejrzewa się wściekliznę, pies umieszcza się w pudełku z kwarantanną na 14 dni w celu potwierdzenia lub odrzucenia diagnozy. Ludzie, którzy byli w kontakcie z "podejrzanym" czworonożnym są zaszczepieni, a zwierzęta są izolowane. Nie przeprowadza się leczenia, ponieważ stanowi to ogromne ryzyko dla personelu kliniki.

Jeśli stan pogarsza się podczas okresu kwarantanny, pies zostaje uśpiony, aby nie przedłużyć udręki. Rozpoznanie potwierdza się dopiero pośmiertnie.

Co zrobić, jeśli pies zostanie ugryziony

Jeśli Twój pupil został ugryziony przez nieznanego bezpańskiego psa, wykonaj następujące czynności:

  • Przyprowadź psa do domu i dokładnie obejrzyj ranę. Ponieważ wirus wścieklizny może przenosić się ze śliną zwierzęcia w wyniku drobnych skaleczeń i pęknięć na ciele, konieczne jest stosowanie osobistego wyposażenia ochronnego podczas kontroli. Załóż na ręce gumowe rękawiczki i pysk psa.
  • Wełna jest koniecznie pocięta wokół rany, a rana jest obficie obmywana wodą z mydłem o wysokim stężeniu mydła (1 część mydła na 10 części wody). Najlepiej dokładnie umyć ranę pod ciśnieniem. W tym celu roztwór mydła należy umieścić w strzykawce lub dużej strzykawce (bez igły), a ranę należy kilkakrotnie przepłukać pod ciśnieniem.
  • Po wstępnym leczeniu ukąszeń należy wezwać weterynarza w domu.

Jeśli pies jest zaszczepiony, to jest monitorowany i umieszczany w 14-dniowej kwarantannie w izolatorze w klinice weterynaryjnej lub w oddzielnym pomieszczeniu w domu.

Jeśli zwierzę nie jest zaszczepione, natychmiast otrzymuje się szczepionkę przeciw wściekliźnie (specjalny lek na wściekliznę, który po wstrzyknięciu powoduje, że organizm jest odporny). Następnie czworonożni ustanawia 14-dniową kontrolę kwarantanny.

Jeżeli podczas kwarantanny pies nie ma oznak wścieklizny, wówczas zwierzę otrzymuje szczepionkę przeciw wściekliźnie (niezależnie od tego, czy pies był wcześniej szczepiony, czy nie) i może wrócić do domu.

Jeśli podczas obserwacji pojawią się objawy choroby, zwierzę zostaje poddane eutanazji. Rozpoznanie potwierdza się po śmierci.

Co zrobić, jeśli pies ugryzł osobę

Wścieklizna należy do kategorii śmiertelnych chorób, zarówno dla zwierząt, jak i dla ludzi. Jeśli zostaniesz ugryziony przez nieznanego psa, kolejność działań jest następująca:

  • Jeśli naczynia krwionośne nie są poważnie uszkodzone, pozwól, aby krew trochę się rozlała, aby cząstki wirusa zostały usunięte do maksimum.
  • Ponadto, podobnie jak w przypadku opieki nad pogryzionym zwierzęciem domowym, konieczne jest natychmiastowe umycie rany stężonym roztworem mydła pod ciśnieniem. Mycie będzie skuteczne, jeśli zostanie wykonane w ciągu godziny po ukąszeniu.
  • Następnie należy traktować ranę nadtlenkiem wodoru, zastosować bandaż i uzyskać pomoc medyczną.
  • Kilka lat temu do jamy brzusznej przeciw wściekliźnie podano długi przebieg (ponad 40 zastrzyków). Teraz w okolicach barku przepisany jest kurs 7 szczepionek na wściekliznę.

Jeśli po ugryzieniu bezpańskiego psa osoba nie udała się do lekarza na czas, to w przypadku infekcji i pierwszych oznak wścieklizny, nie będzie możliwe uratowanie go.

Co mówi prawo

Zgodnie z art. 10.6 Kodeksu wykroczeń administracyjnych Federacji Rosyjskiej, właściciele psów są odpowiedzialni za naruszenie przepisów weterynaryjnych. Naruszenie zasad kwarantanny zwierząt lub innych przepisów weterynaryjnych i sanitarnych pociąga za sobą nałożenie kary administracyjnej dla obywateli w wysokości od pięciuset do tysiąca rubli, na urzędników od trzech do pięciu tysięcy rubli.

Zgadzam się, nie tak ogromna ilość. Ale żadne pieniądze nie są równe niebezpieczeństwu utraty ukochanego zwierzaka.

Rozpoznanie wścieklizny u zwierząt

Nie prowadzi się badań na całe życie na psach wścieklizny. Jedynym badaniem, które można przeprowadzić na zwierzęciu, jest analiza identyfikująca przeciwciała przeciwko patogenowi. A następnie, ta analiza jest przeprowadzana tylko u zdrowych, zaszczepionych psów, które są wywiezione na pobyt stały w tak zwanych krajach wścieklizny.

W paszporcie weterynaryjnym takiego zwierzęcia musi być oznaką szczepienia przeciwko wściekliźnie, potwierdzone pieczęcią państwowej kliniki weterynaryjnej.

Niestety, ostateczna diagnoza pojawia się dopiero po śmierci czworonoga, w wyniku badań laboratoryjnych mózgu. W życiu, wstępna diagnoza jest dokonywana tylko na podstawie objawów klinicznych i danych ankietowych właściciela ukąszonego zwierzęcia.

Wścieklizna psa jest bardzo niebezpieczną i nieuleczalną chorobą. Lepiej jest zaszczepić ogon w czasie, niż obwiniać siebie za to, że nie uratowałeś swojego najlepszego przyjaciela.

Czytaj Więcej O Psach

Jak umyć oczy psa w domu

Karmienie Opieka nad narządem psa powinna być wykonywana przez każdego uważnego właściciela. Czasami oczy zwierzaka powinny być wyprane z powodów higienicznych, czasami - w celu wyeliminowania procesów zapalnych.

Mój pies stróżujący

Karmienie Dog Blog - My WatchdogGolden retrieverGolden Retriever to legendarna rasa myśliwska, która została wyhodowana przez Brytyjczyków w XIX wieku i początkowo miała na celu odnalezienie zranionej gry.

Shar pei

Karmienie znakomici strażnicy niezależny i inteligentny przerażony hałasemOpis rasyShar Pei to rasa, która ucieleśnia egzotyczne cechy Chin. I niezwykła twarz, podobna do hipopotama i niebieskiego języka, odjeżdżająca zgodnie z legendami o złych duchach i zwinięta skóra, która wcale nie ma rozmiarów.