Treść

Charakter i funkcje właśnie

Zaradny myśliwy i świetny towarzysz, niania i dusza towarzystwa, ciężko pracujący pies-ogar i niestrudzone niegrzeczne rzeczy - wszystkie te cechy są nieodłączną cechą angielskiej rasy beagle. Eksperci uważają, że ten pies będzie trzymał młodego właściciela, a takiego leku nie można kupić w aptece.

Informacje ogólne:

Trochę historii

Początkowo hodowla miała na celu stworzenie rasy psów, które mogą ścigać małą zwierzynę i znajdować zranione zwierzęta. Idealny do rozwiązania takich problemów mogą być psy o subtelnym zapachu, szybkich nogach i znośnym charakterze.

W XVII wieku angielscy myśliwi mieli już dwa rodzaje pomocników, którzy przynęli króliki i zające - północnego beagle i południowego psa.

W połowie XIX wieku Wielka Brytania została objęta prawdziwą modą dla tej rasy. Pojawił się nawet kieszonkowy bigley, ale pomysł nie zapuścił korzeni i dalszy rozwój był kontynuowany w ramach doskonalenia psa pakującego. Do roku 1957 świat ukształtował obecnie obowiązujący standard.

Wizualny opis cech zewnętrznej części rasy.

Wygląd i funkcje

Najnowsza edycja opisu rasy rasy tylko FCI-Standard N 161 z roku 2011 roku. Nasz bohater jest sklasyfikowany w szóstej grupie, "małe psy, pracujące na szlaku", i jest scharakteryzowany jako pies "silny, zwarty, złożony, dający wrażenie jakości bez szorstkości".

Wysokość beagle od 33 do 40 cm waży od 8 do 12 kg. To jest lekkoatleta o lekko skróconych nogach. Kolor jest głównie tricolor czarno-czerwono-biały, ale kombinacje dwóch kolorów: białego z czerwonym, cytrynowym, niebieskim, czarnym, czerwonym, stłumione lub plamki są całkiem do przyjęcia. W tych pytaniach eksperci wykazują liberalizm, uważając, że beagle to "dowolny dozwolony kolor psów".

Ważne jest, aby zawsze być biały:

  1. koniec ogona;
  2. kaganiec;
  3. skrzynia;
  4. brzuch;
  5. nogi.

Płaszcz jest gruby, z mocno sztywnym zaszyciem. Brązowe lub orzechowe oczy, czarny lub brązowy nos, proporcjonalna kufa, długie zaokrąglone uszy - to portret beagle.
Książka "The New Beagle" A.Musladin, J.Musladin, Ada Leuke (USA) zawiera ilustrowany standard, który pomoże właścicielowi określić szanse jego własnego zwierzaka na wygrywanie wystaw.

Rasa charakteryzuje się wyjątkowym zapachem, pomysłowością, odwagą i determinacją, zrównoważonym temperamentem i życzliwością.

Inteligencja i zachowanie

Najbardziej wyraziste cechy beagle są jego zaletami i wadami - wszystko zależy od nastroju i osobistych preferencji właściciela.

  • Petycja i pragnienie komunikowania się z zwierzakiem sprawiają, że staje się towarzyszem, uczestnikiem zabawnych gier, niestrudzonym towarzyszem chodzenia. Jest gościnny, troskliwy wobec dzieci, przyjazny dla innych zwierząt. Ale samotność prowokuje ją do zakazanej rozrywki w domu związanej z uszkodzeniem przedmiotów. Kolejnym wyjściem na smutek i smutek jest wycie i głośne szczekanie.
  • Zdrowy zmysł powonienia czyni go nie tylko łowcą gier, ale także skutecznym ogarkiem zabronionych substancji. Są one szeroko stosowane w Europie przez straż graniczną, celników i funkcjonariuszy policji.
  • Zaradność i umiejętność podejmowania własnych decyzji, tak potrzebnych w polowaniu, czyni z niego niedoścignionego niegrzecznego i niegrzecznego chłopca. Jego credo to ciągłe poszukiwanie nowych sposobów na znalezienie nowego jedzenia lub zabawki.
  • Vigor pozwala ogarowi podróżować dziesiątki kilometrów dziennie, prawie bez odpoczynku. Jaki powinien być spacer, aby ukoić moc beagle i nie pozwolić mu "rozgrzać się" w mieszkaniu? Eksperci zalecają intensywne chodzenie dwa razy dziennie przez godzinę lub dłużej.
  • Nie są agresywni, ale grają, mogą gryźć. Brak opanowania jest korygowany przez trening.
  • Urok i kunszt doprowadził wielu przedstawicieli rasy do planu, a zwierzak z pewnością stanie się gwiazdą filmów familijnych.

Spośród minusów w opisie rasy beagle, zauważamy, że ich wrażliwy nos może być również przyczyną kłopotów: pies, który jest namiętny w byciu prześladowanym, może zostać utracony. Zapach dla niego jest zawsze bardziej interesujący niż zespół "Ko me".

Według skali Stanleya Corena opisanej w książce Intellect of Dogs 133 ras Bigley zajmuje 72. miejsce i jest uważane za najtrudniejsze pod względem szkolenia psów. Sukces w wykonaniu zespołu może nie wystąpić nawet po 40 powtórzeniach. Gospodarz powinien być cierpliwy na setki lekcji. Taka sytuacja nie jest związana z głupotą, ale z upartym usposobieniem i skłonnością do samodzielnego podejmowania decyzji w określonej sytuacji.

Inną wadą beagle jest to, że znudzi się on długimi powtórzeniami, dlatego lekcje ze zwierzętami powinny być krótkie i fascynujące. Pomoc w nauczaniu podstaw posłuszeństwa zapewniają trenerzy. Porady i porady dotyczące szkolenia, nauki w domu i chodzenia można uzyskać od hodowców. Oni, jak nikt, znają nawyki przedstawicieli rasy i trudności, z którymi zmierzy się właściciel psa.

Zasilanie

W nim, podobnie jak w jamie jamniczej, smakują smakosz i żarłok. W przypadku gotowanej wątróbki, domowych krakersów lub ciasteczek wykona każde polecenie, ale jednocześnie nie będzie lekceważył, aby podnieść i zjeść adepta z gniazda, pakując się z placka lub kupki na ulicy. Zadaniem właściciela, aby chronić zwierzaka przed przejadaniem się i zatruciem. W pierwszym przypadku musi się wykształcić, a w drugim - na oddziale.

Naturalna dawka pokarmowa powinna wynosić co najmniej 300 gramów. świeże mięso, twarożek, warzywa, zboża. Uciążliwość przygotowywania potraw dla psów wyeliminuje użycie gotowych produktów premium i super premium. Należy zachować ostrożność tylko w celu zapewnienia, że ​​jedzenie pasuje do wieku i aktywności fizycznej zwierzęcia.

Chodzenie, opieka i zdrowie

Spacer w harmonogramie dnia konkuruje tylko z karmieniem.

Nękanie, granie z piłką i kijem, przechodzenie przez tor przeszkód (zwinność), taniec z psem (freestyle) - jest to niepełna lista ekscytujących zajęć, na które dziecko nie musi być dwukrotnie zapraszane.

W domu pies potrzebuje dużo wytrzymałych zabawek. Nie powinieneś oddawać wszystkich naraz, aby stworzyć efekt nowości przy wymianie jednej na drugą. Gumowa i pluszowa "gra", kości lub kije do rozdrabniania, rozjaśnią samotność zwierzaka. Dowiedz się więcej o tym, które zabawki wybrać i które gry grać, dowiesz się tutaj: http://www.krohotun.com/soderzhanie/igrushki-dlya-malenkih.html

Powinien stworzyć bezpieczne środowisko dla życia zwierzęcia w domu. Przewody, leki, żywność, kosztowności są usuwane ze strefy zasięgu. Buty muszą być teraz przechowywane w zamkniętej szafie. Przygotuj się na to, że ciekawy zwierzak będzie próbował złamać zakaz i będzie stale wkraczał na "mistrzowskie zabawki".

Opieka Beagle jest prosta. Nasi bohaterowie mają godną pozazdroszczenia odporność i wytrzymałość, są czyści, nie tracą wiele. Ich uszy wymagają uwagi: wietrzenie, cotygodniowe kontrole i czyszczenie są wymagane, ponieważ stają się zabrudzone. Wełna czesana naturalna szczotka, raczej dla psów do masażu i przyjemności. Z normalnym harmonogramem chodzenia, pazury są szlifowane naturalnie, ale w zimie ich długość powinna być zwracana i przycinana zgodnie z naszą instrukcją szkoleniową.

Rasa ma niskie ryzyko jaskry, niedoczynności tarczycy i epilepsji.

Little video bigley

Tak, z obfitości energii stają się niedorzecznymi dowcipnisiami!

Wady i zalety rasy beagle

Instynkt łowy i energia psa rasy beagle może być świetnym plusem dla miłośników profesjonalnego polowania. Ale te cechy mogą być minus, jeśli zdecydujesz się kupić jako zwierzę domowe. Jeśli nie zapłacisz psu odpowiedniej uwagi, jego zachowanie i charakter ulegną pogorszeniu. W tym artykule przeczytasz o zaletach i wadach psów rasy beagle.

Najważniejsze funkcje

Beagle jest urodzonym myśliwym, dlatego ta rasa psów jest preferowana głównie przez zawodowych myśliwych lub kochanków do prowadzenia zająca. Oczywiście pies gończy jest idealny w roli rodziny zwierząt domowych, z którego szczególnie ucieszy dzieci.

Pomimo tego, że pies gończy jest inteligentnym i lojalnym psem, może bardzo zepsuć sytuację. Na przykład, aby rozerwać buty lub obgryzać futro. Ale, przyjmując pozycję usprawiedliwioną, z poczuciem winy machając ogonem i wiernie spoglądając w oczy, będzie mógł roztopić twoje serce, a ty mu wszystko wybaczysz.

Jeśli nie planujesz codziennych spacerów, okresowych wyjazdów poza miasto do lasu lub pola, jeśli jesteś zajęty, to ta rasa psa nie będzie dla ciebie odpowiednia. Dlatego pomyśl, sto razy, zanim kupisz psa rasy beagle. W przeciwnym razie znajdziesz wiele problemów.

Nie zapominaj o tym bigley - przyjemność nie jest tania. Zwłaszcza ze wszystkimi niezbędnymi dokumentami.

Aby pomóc ci w dokonaniu ostatecznego wyboru, weź pod uwagę wszystkie zalety i wady psów tej rasy.

Cnoty beagle

Zalety beagle można podzielić na dwie grupy:

Zalety psychologiczne

Pierwszy plus beagle - to brak agresji. Nie szczeka na wszystkich ani nie organizuje walk z psami tej samej płci. W warunkach miejskich może pokazać początki agresji tylko kotom. Podczas polowania ten sam zając otrzyma zające.

Psy tej rasy są niezwykle przyjazne, witają inne zwierzęta, są zadowolone z przyjazdu gości.

Zwłaszcza szczęśliwa rodzina, w której są dzieci. W końcu dusze Bigley nie dbają o dzieci i są gotowe do zabawy z rana do nocy.

Psy tej rasy są po prostu zakochane w swoim właścicielu, zawsze starają się być blisko, chętnie spędzają z nim czas. Nigdy nie rezygnuj z leżenia na kanapie, choć nie na długo.

Ze względu na dobry nastrój i wesoły charakter pies beagle może uratować przed depresją lub samotnością.

Co najważniejsze, Bigley świetnie się czuje w każdym otoczeniu. Mogą żyć nawet w mieszkaniu, nawet w prywatnym domu, nawet w wolierze na ulicy.

Fizyczne zalety

Energiczni ludzie prowadzący zdrowy styl życia, tacy jak inni podróżni. Psy tej rasy są odporne i będą w stanie wspierać firmę w każdej długiej wędrówce.

Beagle są bardzo schludne i czyste. Są w stanie zadbać o swoją czystość. Plus będzie również brak śliny i specyficzny zapach psa.

Ponieważ płaszcz psów tej rasy praktycznie nie rzuca się i ma zdolność odstraszania brudu, jego właściciel nie będzie miał żadnych problemów ani z czyszczeniem płaszcza psa, ani opieką nad beagle.

Również takie zwierzę jest bezpretensjonalne w jedzeniu, chętnie zje wszystko, co mu zaoferujesz i oczywiście poprosi o suplementy.

Jedną z zalet tego zwierzęcia jest jego atrakcyjny wygląd. Te psy będą doskonale wyglądać w każdych warunkach - na przykład w domu na kanapie i na spacerach po mieście.

Miłośnicy Beagle docenią entuzjastów myśliwych, którzy rozwinęli zdolności myśliwskie i potrafią biegać tak dużo, jak to konieczne.

Na tle pozytywnych cech można zapomnieć, że beagle ma swoje wady. Zwłaszcza jeśli nie dasz mu wystarczająco dużo czasu. W takim przypadku wiele zalet szybko zmieni się w wady.

Negatywne cechy właśnie

Podobnie jak plusy, minusy beagle są również podzielone na dwie grupy:

Wady psychologiczne

Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na to, że pies gończy nie toleruje samotności. Jeśli zostawisz go samego na długi czas, on nie tylko gryzie wszystko, co dostaje się w jego oczach, ale także stopniowo zmienia jego charakter. W przypadku braku należytej uwagi zwierzę staje się agresywne i nieadekwatne. A takie zachowanie jest bardzo trudne do zmiany.

Ogromny minus beagle - złożoność jego treningu. Psy tej rasy są bardzo uparte, niezależne i nie wiedzą, jak zbyt długo koncentrować się na jednej czynności. I instynkty łowieckie mogą go nęcić wszędzie.

Beagle to wspaniały aktor. Jeśli chce jeść w nieautoryzowanym czasie lub chce suplementów, zwierzę rozpocznie show, którego celem jest błaganie o jak najwięcej jedzenia.

W niektórych przypadkach zwierzę może wykazać się sprytem. A bez szybkiego wychowania, może spokojnie wymyślić coś pysznego ze stołu mistrza.

Nie każdy potrafi poradzić sobie z wigorem psa tej rasy. Po prostu wyczerpuje leniwych lub zapracowanych właścicieli, ale w końcu albo ucieka, albo staje się zbyt nachalny.

Również beagle ma kolejną ogromną wadę - jest bardzo ufny. Bez strachu przed nieznajomymi, łatwo podąży za nimi, jeśli go wezwieją. W ten sposób skradzione są te psy. Poza tym nie będzie w stanie prowadzić służby bezpieczeństwa ze względu na wrodzoną przyjazność.

Niepełnosprawność fizyczna

Ponieważ Bigley są dużymi obżartuchami, są bardzo podatni na tłustość. Właściciel takiego psa będzie musiał stale monitorować swoją wagę - tak, aby nie jeść za dużo. Szczególnie trzeba uważać na ulicy, gdzie zwierzę może podnosić brudną żywność z ziemi, ryzykując zachorowanie.

Chociaż psy rasy beagle są w większości ciche, niektóre osoby mogą nadużywać szczekania, szczególnie po długiej samotności. A jak wiadomo, psy tej rasy mają bardzo głośne szczekanie.

Zbyt toczyć się trzeba tylko chodzić tylko na smyczy. W przeciwnym razie może zaspokajać koła samochodu lub uciekać w nieznanym kierunku.

Chociaż Bigley i kochają dzieci, ale można grać z nimi tylko dla dzieci, które skończyły już siedem lat. W przeciwnym razie nie będą w stanie poradzić sobie z takim psem.

Wniosek

Pies rasy beagle musi być wykształcony i przeszkolony od najmłodszych lat, w przeciwnym razie jego wady przytłoczyć będą cnoty. Jeśli masz mało czasu lub nie jesteś wystarczająco cierpliwy, aby wychować psa, lepiej nie kupować tylko dlatego, że złe wychowanie i konserwacja spowoduje wiele problemów.

Możesz dowiedzieć się, jak kształcić psy tej rasy z artykułu "Edukacja i szkolenie".

Jeśli nadal masz psa tej rasy, to wiedz, że wiele wad można naprawić. A jej zalety dadzą Ci wiele przyjemnych chwil.

Jakie cechy ma twój pies? Udostępnij nam komentarze.

Beagle (angielski Beagle) - zdjęcie, opieka i treść

Charakterystyka rasy
beagle

Pies gończy to pies gończy, średniej wielkości pies pieszy do polowania zające i lisy. Ojczyzna oficjalnie uznawana jest za Wielką Brytanię, ale nie znaleziono dokładnych informacji o jej pochodzeniu.

Beagle ma niezwykle subtelny styl i dobrze działa na szlaku. Jego zadaniem jest znaleźć ofiarę na szlaku i głos myśliwego. Nawiasem mówiąc, "beagle" w języku francuskim oznacza "głośne usta", i to prawda, ponieważ głośny głos jest jedną z cech tej niesamowitej rasy.

Niewielkie rozmiary i sztywna struktura wełny pozwolą ogarowi swobodnie wyszukiwać zdobyczy w krzakach i tarninie. Beagle odporny, odważny i lepki dla rasy bestii, będzie świetną pomocą dla każdego myśliwego.

Na zdjęciu beagle z bliska

Co ciekawe, w niektórych krajach pies gończy jest wykorzystywany do polowania na inną bestię. Na Półwyspie Skandynawskim beagle śledzi jelenia, w Europie poluje na zające, króliki, bażanty i małe kopytne zwierzęta, na Sri Lance na dzika. Ogólnie rzecz biorąc, beagle może polować na dowolne zwierzę, tylko polując na dużych myśliwych zabiera ze sobą całą paczkę psów.

Rząd Stanów Zjednoczonych wykorzystuje na lotniskach intensywny zmysł węchu. Wyłapują bagaż, pomagając znaleźć przemyt i narkotyki.

Dziś pies gończy jest doskonałym towarzyszem i ulubieńcem hodowców.

Opis rasy Beagle i standard MKF (FCI)

Kraj pochodzenia: Wielka Brytania.

Użyj: Ogar, pracuj na szlaku (Pies z tropem).

Klasyfikacja FCI: Grupa 6. Harriery i rasy pokrewne Sekcja 1.3. Małe psy; Z próbą pracy.

Rodzaj seksualny: dobrze zdefiniowany. Vyzhletsy (pies rasy Hunter) jest nieco większy, odważniejszy; vyzhlovki mniejszy wzrost, łatwiejszy dodatek.

Zachowanie / postać: aktywna, energiczna, uważna i odważna.

  • długość głowy między grzbietem głowy a czubkiem nosa powinna być zmniejszona o połowę wraz ze stopą (przechodząc od czoła do twarzy) tak równomiernie, jak to możliwe
  • Wysokość do łokcia jest około połowy wysokości w kłębie.

Zdjęcie Beagle na polowaniu

Rodzaj budowy: silny, z dobrze rozwiniętymi kośćmi i elastycznymi mięśniami.

Format: zbliżony do kwadratu.

Ogólny wygląd Beagle: mocna, zwarta budowa, bez nadmiernego chamstwa.

Wysokość / waga: idealna wysokość w kłębie: 33-40 cm Średnia waga: 8-13 kg.

Głowa: długa, mocna, bez nadmiernej szorstkości, u kobiet cieńsza; skóra na głowie bez zmarszczek i fałd.

Czaszka: lekko kopuła, średnia szerokość, mała potylica.

Stop (przejście od czoła do kufy): dobrze zdefiniowany, dzieli odległość między grzbietem głowy a czubkiem nosa tak równomiernie, jak to możliwe.

Nos: duży z szerokimi, dobrze rozwiniętymi nozdrzami, najlepiej czarny, osłabienie pigmentacji jest dozwolone w beagle o jaśniejszym kolorze.

Kufa: nieostrzona.

Wargi: umiarkowanie obwisłe.

Szczęki / zęby: Szczęki silne, mocne, tworzą prostokąt. Ugryź regularny nożyczek, górne zęby szczelnie przykrywają dolne zęby. Musi istnieć pełna formuła dentystyczna.

Oczy: dość duże; nie głęboko posadzone, ale nie wystające, rozmieszczone w wystarczającej odległości (nos powinien wyglądać jak trójkąt prostokątny), ciemnobrązowy lub orzechowy. Powieki suche, obcisłe, z ciemnym obramowaniem. Wygląd jest miękki, ale uważny.

Uszy: cienkie z zaokrąglonymi końcami, osadzone nisko, powieszone pięknie, przylegające do policzków. Wydłużony kanał słuchowy prawie dociera do czubka nosa.

Szyja: wystarczająco długa, aby beagle mógł łatwo podążać szlakiem; lekko zakrzywione, z lekkim podgardlem.

Kłąb: wyraźny.

Górna linia: prosta, płaska, mocna.

Klatka piersiowa: głęboka, opadająca poniżej łokcia. Żebra są dobrze zgięte i obszerne.

Lędźwie: mocne, szerokie, krótkie, ale dobrze wyważone, lekko wysklepione.

Zad: Zaokrąglone, szerokie, muskularne, umiarkowanie nachylone.

Konkluzja: umiarkowanie podciągnięty.

Ogon: mocny, średniej długości, osadzony wysoko, gęsto pokryty wełną, noszony radośnie, nie zwinięty z tyłu i nie wygięty od podstawy.

Były kończyn: bezpośrednio z mocnymi kośćmi, są umieszczone równolegle.

Łopatki: ukośnie ustawione, muskularne, ale nie obciążone.

Łopatki: muskularne, skośne, zwarte do tyłu.

Łokcie: przyciśnięte do klatki piersiowej, spoglądające z powrotem na siebie, nie zwracające się ani do środka ani na zewnątrz.

Przedramiona: proste, pionowe, okrągłe do kości, nie zwężają się ku końcowi.

Stopy: Zwarte, owalne, nie zające; palce łukowate zebrane w bryłę; poduszki są gęste, elastyczne. Pazury są silne.

Kończyny tylne: silne, muskularne.

Kąty artykulacji: umiarkowane.

Biodra: muskularne, dobrze rozwinięte, zapewniające moc ruchów.

Podudzie: Prosto i równolegle do siebie, z mocnymi kośćmi.

Kolana: kąt jest dobrze zdefiniowany.

Staw skokowy: niski, silny.

Stawy skokowe: mocne, dość krótkie i równoległe względem siebie.

Łapy: owalne, zwarte; palce zebrane w bryłę; podkładki elastyczne, gęste. Pazury są mocne, krótkie.

Ruch: podczas ruchów pies gończy utrzymuje plecy nawet bez oznak "garbusa". Krok psa jest wolny, łapy są przenoszone daleko do przodu, krok bez skakania; tylne nogi pokazują siłę.

Skórka: gładka, ściśle przylegająca.

Wełna: krótka, gruba, wodoodporna.

Beagle - zdjęcie szczeniaka o dobrym wyglądzie

  • Mężczyźni powinni mieć dwa normalne jądra w pełni zstępujące do moszny.
  • W hodowli stosuje się tylko zdrowy i klinicznie zdrowy pies o typowych cechach rasowych.

Wady / wady: każde odstępstwo od powyższego powinno być traktowane jako występek, a jego powaga jest proporcjonalna do stopnia wpływu na zdrowie i samopoczucie oraz zdolność do pracy.

  • Małe odchylenia od typu seksualnego
  • Beagle wykazuje letarg lub nieśmiałość
  • Odchylenia od prostych ruchów kończyn; wiele powiązanych ruchów
  • Długie, płaskie łapy
  • Lekkie kości i słabe mięśnie; wąskie lub lekko szablowate kończyny; proste biodra; niewystarczające kąty stawów kolanowych i stawów skokowych; krótkie nogi; słaba puzzana
  • Zbyt szeroki lub wąski zestaw kończyn; proste ciężkie ramiona; skręcone łokcie
  • Napięty lub prosty brzuch
  • Płaski, niewielki, szeroki lub wąski but
  • Prosty, wąski, raczej słaby, spadzisty zad
  • Długie, raczej słabe, proste lędźwie
  • Miękki, nadmiernie wypukły, nie muskularny grzbiet
  • Krótka, nieco luźna szyja
  • Mały, z małym żółtym kwiatem, zęby usunięte z wiekiem; nieregularnie umiejscowione lub dodatkowe siekacze
  • Zbyt małe lub zbyt duże, nadmiernie wybrzuszone, lśniące oczy
  • Krótki, wysoki zestaw, uszy luźno sięgające do głowy
  • Lekko gruba, raczej krótka głowa; lekka bezczelność; lekka, wąska kufa, sucha górna warga; niepełna pigmentacja ust, powiek i nosa
  • Przewaga któregokolwiek z kolorów
  • Miękki, lekko wydłużony, luźny, rzadko napalony pies
  • Małe odchylenia od określonego formatu.
  • Małe odchylenia od określonej wysokości.
  • Lekkość lub grubość dodatku, niewystarczająco gęste i mocne mięśnie
  • Nagłe odchylenia od rodzaju seksualnego
  • Nadmierna okrucieństwo, flegma
  • Powiązane ciężkie ruchy
  • Długie, płynące łapy; Wilcze pazury
  • Słabe mięśnie, krótkie biodra i nogi; prawe lub ostre rogi stawów, zbyt szerokie, blisko, kończyn w kształcie beczki lub krowy; słabe układanki; prostolinijność lub wysokość.
  • Silna lekkość szkieletu i słabych mięśni; luźne łokcie; krzywe przedramiona; kuzyn
  • Obniżony lub ostro wybrany brzuch
  • Ostro nachylony lub poziomy zad
  • Zbyt długi lub krótki, w kształcie beczki
  • Płaskie, wąskie, małe, słabe, obwisłe lub garbowane lędźwie
  • Nadmiernie podłużny, wąski, słaby, opadający z tyłu lub z koniem
  • Gruba, krótka, luźna szyjka z wyraźnym zawieszeniem
  • Rzadkie, próchnicze zęby; obecność złamanych siekaczy, jeśli przeszkadza w ustaleniu właściwego zgryzu; niepełny ząb
  • Wąskie, słabe lub obciążone kłębowisko; luźne, strome lub ukośne łopatki
  • Duże, świniowate lub jasne oczy z przeszywającą ekspresją; niepełna pigmentacja powiek
  • Uszy podniesione na chrząstce, krótkie, wysoko osadzone
  • Szorstka lub lekka głowa; czaszka płaska lub kopulasta; bezczelność lub bezczelność; ostre lub gładkie przejście od czoła do twarzy; zbyt długa, krótka lub lisa pyska, orli lub rzymski nos, kaganiec
  • Kombinezon wątrobowy (czerwono-brązowy)
  • Miękki, jedwabisty, falisty, rzadki pies
  • Skrócony lub rozciągnięty format
  • Wysokość poniżej 33 cm
  • Grube lub lekkie kości; grube, słabo rozwinięte lub luźne mięśnie; otyłość, marnowanie
  • Wnętrostwo
  • Tchórzostwo
  • Brak agresji wobec bestii
  • Strach przed strzały
  • Wysokość powyżej 40,5 cm
  • Depigmentacja powiek, warg i nosa
  • Jasnożółty kolor oczu.
  • Połknij ukąszenie; skrzywiona żuchwa.
  • Agresywny lub zbyt nieśmiały.
  • Każdy pies wykazujący nieprawidłowości fizyczne lub behawioralne zostanie zdyskwalifikowany.

Kolor Beagle

Z wyjątkiem białego, wszystkie kolory są dozwolone drobiny. Koniec ogona czystej rasy beagle jest zawsze biały.

Wystarczy kilka włosów na czubku lub całkowicie biały kolor ogona.

  • Tricolor (czarny, czerwony i biały)
  • Niebiesko-czerwono-białe
  • Borsuk borsuka
  • Motyl zająca
  • Cytrynowy pstrokat
  • Lemon White
  • Czerwony biały
  • Czerwony i biały
  • Czarno-biały
  • Całkowicie biały

Postać Beagle

Z natury beagle jest bardzo aktywny, wesoły, przyjazny, dociekliwy i czuły. Ten pies szkolny łatwo dogaduje się w dużej rodzinie, ponieważ kocha uwagę i towarzystwo.

Beagle uwielbia dzieci i chętnie bawi się z nimi w dowolne gry na świeżym powietrzu: piłkę, frisbee, przynieść patyk i inne rzeczy. Najważniejsze jest to, że dzieci i pies gończy będą cieszyć się grą.

Jeśli jesteś myśliwym, beagle będzie Twoim idealnym towarzyszem i pomocnikiem. Jest wytrzymały i pełen energii, potrafi pozostać w przyrodzie przez cały dzień, biegać, szczekać i świetnie się czuć w tym samym czasie. Ale jeśli nie masz związku z polowaniem, nie zwalnia cię to z odpowiedzialności za wychowanie i prawidłową zawartość beagle. Ponieważ zdecydowałeś się na zakup takiego aktywnego zwierzaka, musisz po prostu znaleźć czas i regularnie zabierać go na łono natury, aby dać mu możliwość samodzielnego biegania w terenie, w lesie bez smyczy.

W kwestii szkolenia psów beagle trudne i nieuprzejme. Jest przebiegły, sprytny, pamięta zespoły, ale jego osobliwością jest to, że stale chce pokazać, kto jest w domu, co oznacza, że ​​nie będzie on natychmiast wypełniał twojego zespołu. Zadaniem mistrza cierpliwie i sprawiedliwie (bez brania), aby nauczyć go, że najważniejszą rzeczą jest człowiek.

Szczenięta Beagle potrzebują wczesnej socjalizacji i pamiętaj o wczesnym kursie (ogólny kurs treningowy). Beagle musi być posłuszny, zrozumieć i wykonać swoje polecenia. A ty, z kolei, powinna dać mu możliwość rozwoju, on sam może podejmować decyzje bez udziału właściciela, jej zasady "wyczuł cel, znajdę to". Ale ostatnie słowo zawsze pozostaje dla właściciela. Mimo uporu lubi uprawiać sport dla psów: zwinność, frisbee, freestyle, a także pokazuje swoje umiejętności i uwalnia energię.

Na zdjęciu beagle czeka na swojego mistrza

Uwielbia towarzystwo i będzie ci towarzyszył wszędzie, tylko po to, aby być sam. Najgorszą karą dla niego jest samotność i bezczynność. Beagle nie toleruje samotności. Z nadmiaru energii i nudy zacznie psuć rzeczy w domu i domu: rozdarta tapeta, nadgryzione nogi krzeseł i zjedzone buty to tylko mała lista tego, do czego zdolny jest ten słodki dowcipniś. Czasami hodowcy zalecają posiadanie innego psa lub kota, jeśli beagle pozostanie w domu sam przez długi czas, ponieważ był pierwotnie hodowany w celu polowania na paki i potrzebuje towarzystwa. Beagle dobrze dogadują się z kotami, a nawet z ptakami. Razem dzielą leżankę i miłość mistrza.

Prawdziwa przyjaźń beagle i kot - zdjęcie na kanapie

Kolejną cechą - beagle jest bardzo głośne szczekanie. Struktura krtani umożliwia wykonywanie różnych głośnych dźwięków. I nie jest to zaskakujące, ponieważ rasa poluje, a właściwie z różnymi dźwiękami, powiadamia gospodarza, czy myśliwy jest ofiarą czy nie. Ale w warunkach mieszkaniowych mogą wystąpić problemy z sąsiadami. Pamiętaj, aby zastanowić się nad tym czynnikiem przed zakupem, aby nie uszkodzić psychiki później za pomocą elektrycznego kołnierza, odsuwając go od tego. Ale czy to naprawdę wina beagle, że natura go stworzyła? Zanim wybierzesz beagle, zastanów się kilka razy, czy jest odpowiedni dla Twojego stylu życia.

Beagle są podatne na otyłość, jeśli trzymane są w niewłaściwych warunkach, poruszają się trochę, a jedzenie nie jest zrównoważone. Potrzebują długich i aktywnych spacerów z elementami nauki.

W ogóle nie nadaje się jako ochroniarz, może się spierać z nieznajomym, podczas gdy on sam ukrywa się za właścicielem. To prawda, że ​​nie znając jego funkcji, głośny głos może wystraszyć złego przyjaciela.

Opieka nad Beagle

Pies gończy potrzebuje odpowiedniej opieki, nie mniejszej niż inni. Rasy krótkie włosy, twarda wełna, samooczyszczanie, szopy. Zrzucam sezonowe wiosenno-letnie, dość obfite. Gdy zawartość Beagle w mieszkaniu z suchego i ciepłego powietrza będzie długa. Ale jeśli twoje beagle spadają zbyt obficie, aż do łysienia, może to służyć jako sygnał problemów zdrowotnych.

Przyczyny nadmiernego linienia beagle:

  • Zbyt suche powietrze w mieszkaniu (warto pomyśleć o nawilżaczu)
  • Częste mycie lub niewłaściwie wybrany szampon i odżywka
  • Zła dieta
  • Brak lub nadmiar witamin
  • Pasożyty skórne (pchły, rzęsy)
  • Worms
  • Zaburzenia hormonalne
  • Zaburzenia metaboliczne
  • Stres
  • Alergia
  • Po chorobie lub operacji

Skonsultuj się z weterynarzem, a ponieważ wyeliminujesz niektóre czynniki, możesz poprawić kondycję sierści zwierzęcia.

Rozgrzej 1-2 razy w tygodniu za pomocą gumowej rękawicy lub szczotki. Ta procedura poprawia krążenie krwi i usuwa martwe włosy.

W okresie zapłodzenia grzebień jest codziennie wyczesywany grzebieniem. Doskonale usuwa martwy podkład bez uszkadzania włosów strażnika. Pamiętaj, aby uwzględnić w diecie oleju roślinnego (słonecznik, siemię lniane, oliwek, itp.) 1ch.lozh. dziennie. Przy regularnym stosowaniu oleju roślinnego zmniejsza proces linienia, włosy stają się lśniące i elastyczne.

Na zdjęciu wdzięczny pies gończy przygląda się właścicielowi.

Kąpać się jak najmniej lub, jeśli to konieczne, hipoalergicznym szamponem dla ras krótkowłosych. Często nie zaleca się mycia kulki, bez względu na to, jak zmyje się ochronny tłuszczowy film z wełny. Po spacerach (szczególnie w deszczową pogodę) zaleca się dokładne umycie żołądka i stóp ciepłą wodą i płynnym mydłem smołowym.

Po wieczornym spacerze należy kąpać się wieczorem, ponieważ sierść powinna dobrze wyschnąć. Po kąpieli włóż waciki do uszu zwierzęcia, aby usunąć pozostałą wilgoć. Nie pozwalać na siedzenie w przeciągu po umyciu.

W zimne dni wytrzeć beagle wilgotnym ręcznikiem, ściereczką z mikrofibry lub użyć suchego szamponu, aby utrzymać czystość.

Latem pies rasy beagle szczęśliwie kąpie się w wodach otwartych. Ale po takich zabiegach wodnych, zawsze spłukuj zwierzaka przegotowaną wodą, aby zmyć resztki planktonu.

Łapy po chodzeniu do mycia w ciepłej wodzie. Sprawdź, czy poduszki łapek nie są przecięte lub pęknięte. Traktuj rany środkiem antyseptycznym, a aby uniknąć pęknięć, wcieraj olej roślinny do poduszek łapy i dodaj go do diety.

Zimą, gdy drogi są posypane solą i odczynnikami, niektóre zwierzęta odczuwają ból i dyskomfort po lub podczas spacerów. Nie pozwalać na lizanie łap, a po przejściu pieszo dokładnie umyć je ciepłą wodą lub smolistym mydłem z resztek soli i odczynnika.

Zdjęcia beagle w butach

Istnieje kilka możliwości ochrony nóg beagle:

+ chronić przed zimnem i solą
+ gumowana podeszwa antypoślizgowa
- śnieg i woda z kałuż są pakowane w krótkie buty
- czasem zagubiony w śniegu
- nie pasują zbyt aktywnie

+ chroni przed zimnem i solą
+ zapobiega poślizgowi (w pierścieniu)
+ stymuluje gojenie się pęknięć
+ umyte mydłem dla dziecka, specjalnymi szamponami lub wilgotnymi chusteczkami
-blokuje zimne receptory u psa, z długim spacerem istnieje ryzyko odmrożenia łap
- plami podłogę, dlatego trzeba ją założyć na łapy tuż przed chodzeniem po gumowej macie, a następnie zmyć.

  • Skarpety (wodoodporne, gumowane, silikonowe, antypoślizgowe)

+ łatwe do mycia
+ ciepłe i wygodne (zwłaszcza z zaciskami)
+ chronić meble przed pazurami
± silikonu siedzieć mocno, ale może oderwać się z długimi pazurami
- są szybko instalowane
-w ciężkim śniegu lub błoto zamoczyć

Pazury cięte za pomocą maszynki 1 raz w miesiącu. Gładkie ostre końce z pilnikiem do paznokci. Często zwierzęta nie lubią tej szczególnej procedury, są nerwowe i boją się. Dlatego stopniowo przycinaj pazury. Na przykład dziś na jedną nogę, a jutro na drugą. Nigdy nie krzycz na niego, bądź chwalony i traktuj go z przyjemnością.

Oczy: regularnie sprawdzaj oczy swojego zwierzaka, ponieważ widzisz problemy zdrowotne w nich jak w lustrze. Oczy zdrowego psa rasy beagle powinny być czyste, lśniące i zabawne, bez zaczerwienień, dróg żałobnych i łzawiących. Małe szare grudki w kącikach oczu są dopuszczalne rano, ponieważ prowadzą one aktywny obraz i dużo biegają, a oczy są oczyszczone z nagromadzonego kurzu. Można je łatwo usunąć za pomocą wilgotnej, niestrzępiącej się szmatki zwilżonej ciepłą wodą. Każde oko jest przecierane oddzielnym kawałkiem.

Jeśli zauważysz zaczerwienienie, obrzęk powiek, ciężkie łzawienie lub kwaśne oczy, koniecznie pokaż je weterynarzowi, ponieważ istnieje zbyt wiele przyczyn (alergie, zapalenie spojówek itp.), Dlatego tylko specjalista powinien postawić diagnozę i przepisać właściwe leczenie.

Uszy Beagle składają się, słabo wentylowane. Muszą być sprawdzane codziennie, aby zauważyć każdą zmianę czasu i zapobiec chorobie. Zdrowy róż w kolorze ucha, bez nadmiernej ilości siarki i nieprzyjemnego zapachu.

Raz w tygodniu wytrzyj uszy wacikiem nasączonym płynem do pielęgnacji uszu. Ale jeśli małżowina uszna jest czysta, wystarczy przewietrzyć. Po prostu machnij swoimi uszy beagle przez kilka minut jak skrzydła motyla.

Jeszcze jedno, brudne uszy brudzą się podczas posiłku.

Są miski dla psów z długimi uszami (mają zderzaki powyżej, a szyja jest cieńsza) lub po prostu zwiąż uszy zwierzęcia elastyczną opaską.

Na zdjęciu beagle je z miski

Zauważywszy zaczerwienienie skóry w uszach, wysypka, nadmiar siarki, nieprzyjemny zapach, płyn lub pies często potrząsa głową i potrząsa uszami na podłodze, należy poprosić weterynarza o pomoc.

Do mycia zębów 2-3 razy w tygodniu za pomocą specjalnej pasty do zębów dla psów za pomocą pędzla, załączników na palcu lub bandaża do owinięcia palca. Nie używaj makaronu dla ludzi, ponieważ psy nie lubią piany w ustach i ostry miętowy zapach.

Ubrania Beagle są niezbędne, aby chronić je przed zabrudzeniem i ułatwiają opiekę po chodzeniu. Wystarczy, że ma cienką szatę i płaszcz przeciwdeszczowy lub na podszewce z polaru.

Kufa: każdy hodowca ma prawo zdecydować, czy w czasie spaceru chodzić na pysku, czy nie. Ponieważ Bigley uwielbia odbierać na ulicy wszelkiego rodzaju złośliwości, prowadzi to do zatrucia, a kufa tylko chroni przed nim.

Toaleta: szczeniak rasy beagle musi nauczyć się chodzić pieluchy od pierwszej minuty pojawienia się w domu. Oczywiście, nie możesz ubezpieczyć swojego domu od kałuż w nieodpowiednim miejscu, ale gdzie pieluszka będzie leżeć, lepiej rozłożyć gumową lub samochodową matę, a już na niej pieluszkę.

Zwiedzanie: co najmniej 2 razy dziennie, rano - wieczorem przez 2 godziny. Ale to wymuszone minimum. Beagle jest bardzo aktywny i energiczny, potrzebuje długich spacerów z treningowymi elementami wysiłku fizycznego. Na spacerze po mieście, nie pozwól beagle'owi zejść ze smyczy, ponieważ mają tendencję do biegania po wszystkim, co ciekawe. Instynkt i zapachy Huntera przeważają, a on cię nie słyszy.

Kleszcze i pchły: Traktuj swojego zwierzaka regularnie za pomocą leku przeciw pasożytom zewnętrznym. Te małe owady sprawiają, że pies ma bardzo duże problemy zdrowotne.

Pchły i zjadacze przenoszą zakażenie od chorych zwierząt, powodują swędzenie, zaczerwienienie skóry i mogą powodować pojawienie się robaków.

Kleszcze, w szczególności kleszcza Ixodic, są nosicielami piroplazmozy śmiertelnej choroby (babeszjozy).

Skonsultuj się z weterynarzem i wybierz środek przeciwko pasożytom skóry w zależności od wieku, wagi i stanu zdrowia. Zachowaj rekord po zakończeniu ostatniego przetwarzania, aby nie pominąć następnego.

Istnieje kilka rodzajów środków zaradczych dla ektopasożytów:

  • Krople na kłębach (ważne przez 3 tygodnie, po zastosowaniu psa nie kąpie się przez 10 dni)
  • Spray (natryskiwany na powierzchnię przed chodzeniem, podczas infekcji pcheł, pies traktowany jest rzeczami: leżakiem, ubraniami)
  • Pigułki
  • Kołnierz (efektywny przy stałym zużyciu)
  • Szampony (myć psa podczas infekcji pcheł, są bezsilne od kleszczy)

Po przejściu przez las, park zawsze sprawdza włosy zwierzęcia pod kątem obecności pasożytów. Po zauważeniu kleszcza, załóż gumowe rękawice i użyj pincety lub zakręcaj ruchem okrężnym, aby odkręcić pasożyta ze skóry psa. Sprawdź miejsce ugryzienia, jeśli nie ma już resztek kleszczy (należy je wyciągnąć) i potraktuj środkiem antyseptycznym. Uważaj na zdrowie swojego zwierzaka przez kilka następnych dni. Jeśli pies gończy jest aktywny, je dobrze, nie ma gorączki, wszystko jest w porządku, kleszcz nie jest zakaźny.

Objawy piroplazmozy (babeszjozy):

  • Zwiększona temperatura ciała (39-42 stopni)
  • Odmowa jedzenia i picia
  • Powolny, nie wykazuje zainteresowania
  • Czerwonawo-brązowy mocz
  • Pada na tylne nogi
  • Błona śluzowa jamy ustnej i białka oczu stają się blade z żółtym odcieniem.
  • Biegunka i wymioty

Zauważając powyższe objawy, natychmiast zwróć się o pomoc do weterynarza, ponieważ im wcześniej zobaczysz lekarza, tym bardziej prawdopodobne jest, że uratujesz zdrowie i życie psa.

Cage: Nie pozwól, aby to słowo cię przestraszyło, ponieważ wielu hodowców bigley używa go, by ocalić dom przed klęską. Jest to zwykła stacjonarna klatka lub komórka, jeśli chodzi o wystawy lub często podróżujesz z psem w interesach. Wewnątrz powinno być wystarczająco dużo miejsca na miskę z wodą, leżak i zabawki. Najlepiej przyzwyczaić się do klatki od szczenięcia, od pierwszych dni pojawienia się w domu. Zwierzę domowe weźmie to jako dom, a tam będzie ci cicho, gdy cię nie będzie. Dorosły beagle będzie trochę trudniej uczyć, jak być w klatce, może wyć, szczekać i pod każdym względem oburzać. Dlatego staraj się nie przegapić tej chwili.

Rasy psów: Beagle

Beagle (Beagle) jest znaną i bardzo popularną rasą psów w wielu krajach, z wyraźnym zewnętrznym podobieństwem do foxhound, ale charakteryzuje się mniejszymi rozmiarami, dość krótkimi nogami i długimi uszami. Rasa należy do wspólnej grupy psów gończych.

Pochodzenie rasy

Beagle jest jedną z bardzo starożytnych, prawdziwych angielskich ras, których pochodzenie nie jest obecnie znane. Do chwili obecnej istnieje kilka wersji dotyczących pochodzenia, ale wszystkie z nich nie mają przekonywających dokumentów. Najwcześniejsze, zachowane do tej pory informacje o używaniu beagle na polowaniu, należą do mało znanego greckiego słownika "Onomastikon", którym był Julius Pollux. Dokument pochodzi z drugiego wieku naszej ery.

To jest interesujące! Zgodnie z odniesieniami w starych angielskich książkach pies beagle mógł być noszony w kieszeni stroju myśliwskiego, a cała paczka takich psów była często przewożona w specjalnych koszach, które były zamontowane po bokach koni.

Pierwszą wzmianką o tej rasie były rozdziały książki "Husorodny Esq.", Która ukazała się ponad pięć wieków temu, a już w 1650 roku bardzo interesujący angielski pisarz myśliwski otrzymał bardzo ciekawy opis wyjątkowych umiejętności angielskiego pisarza łowieckiego Bluma. Autorka charakteryzuje tę rasę jako najmniejszy ze wszystkich angielskich psów wykorzystywanych w zajęciach myśliwskich.

Opis, wygląd tylko

Niedawno w książce "Guide to British Sport" były cztery główne typy rasy myśliwskiej:

  • Beagle są średniej wielkości południe i północ;
  • karłowaty bigley;
  • Lisiątko beagle, przypominające wygląd Foxhounda;
  • długowłosy terier bigley.

Nowoczesna oficjalna standaryzacja rasy została zatwierdzona dopiero we wrześniu 1957 r. Wysokość w kłębie i masa psów rasy beagle angielskiej i amerykańskiej różnią się nieznacznie.

Standardy rasy

Obecnie rasa jest scharakteryzowana jako srednerosly, o zewnętrznym podobieństwie do foxhound. Wysokość dorosłego psa w kłębie waha się między 33-41 cm, a waga nie przekracza 8-18 kg. Samce są nieco większe niż suki. Pies ma:

  • silne szczęki;
  • duże brązowe lub jasnobrązowe oczy;
  • umiarkowanie opadające usta;
  • szeroki nos;
  • średnia długość szyi;
  • szeroka i zwężająca się do klatki piersiowej;
  • gruby, średniej długości, osadzony wysoko i dobrze owłosiony ogon z wyczuwalnym pomponem.

Beagle mają muskularne, gładkie ciało, potężne biodra, zaokrąglone lub lekko wydłużone nogi z mocnymi i ciasno zmontowanymi palcami. Ustanowione standardy dopuszczają dowolny kolor wełny akceptowany przez psy gończe, za wyjątkiem barwienia wątroby. Pies tricolor rodzi się z czarno-białym kolorem, ale czarne plamy stopniowo zanikają. Dwukolorowy bigley, jako główny, ma białą kolorystykę, wzbogaconą o różne czerwone odcienie.

Ważne! Na twarzy psa musi być obecna charakterystyczna maska ​​w kolorze czerwonym. Końcówka na ogonie jest biała.

Pies rasy Beagle

Beagle są niezwykle energicznymi, bardzo przyjaznymi i inteligentnymi psami, wyróżniającymi się pozytywnym stylem życia. Rasa została wyhodowana, aby polować na najbardziej zwinne i małe zwierzęta, które nie mogą nie wpływać na charakter, więc inną charakterystyczną cechą beagle jest silny upór. Beagle są dość dobrze i szybko nawiązują kontakt nie tylko ze wszystkimi członkami rodziny hodowcy, ale także z innymi zwierzętami domowymi.

W procesie edukacji konieczne jest poświęcenie wystarczającej ilości czasu i energii na proces socjalizacji zwierzaka. Ze względu na swój mały rozmiar i przyjazny charakter, pies gończy jest uważany za idealną rasę do trzymania w warunkach mieszkalnych, ale długie spacery o każdej porze roku są nieodzownym elementem opieki.

Długość życia

Beagle zasługują na miano kategorii długowiecznych psów. Mimo że przeciętna długość życia zmienia się w ciągu 11-12 lat, stworzenie wygodnych warunków zatrzymania i odpowiedniej diety pozwoli znacznie wydłużyć życie zwierzęcia. Również bardzo ważnym wskaźnikiem jest to, że pies ma dobrą dziedziczność i brak chorób rodowodowych u rodziców.

Treść tylko w domu

Pomimo tego, że biglei czują się świetnie w utrzymaniu mieszkania, najlepiej jest wyhodować takie energiczne i dociekliwe zwierzę w prywatnym domu. Z reguły nawet początkujący i zupełnie niedoświadczeni hodowcy amatorzy nie mają trudności z tą rasą.

Główną troską dla beagle w każdym wieku jest terminowa i kompetentna, regularna realizacja wszystkich zabiegów oraz środków profilaktycznych i higienicznych, a także zapewnianie zwierzęciu odpowiedniego programu wychowania i żywienia.

Opieka i higiena

Wszelkie procedury, w tym opieka dentystyczna, powinny być prowadzone od najmłodszych lat. Cotygodniowe czyszczenie zębów za pomocą miękkiej szczoteczki do zębów i specjalnej pasty do zębów pozwala uniknąć problemów z jamą ustną, zębami i dziąsłami. Oczy można przetrzeć wacikiem zwilżonym przegotowaną wodą o temperaturze pokojowej w razie potrzeby. Standardowe podstawowe środki ostrożności obejmują również punktowe przycinanie pazurów.

Beagle nie wymagają częstych kąpieli, więc zwierzę powinno być umyte, gdy jest mocno zabrudzone, a przed wystawą lub lepkie. W przypadku psów kąpielowych stosuje się tylko specjalne szampony i dodatkowy rodzaj kosmetyku. Nie zaleca się używania suszarki do włosów do suszenia. Czesanie zwierzęcia najlepiej wykonywać za pomocą szczotki z naturalnym włosiem, ale godnym zastępcą może być również specjalna gumowa rękawica o wysokiej jakości.

Dieta - co należy po prostu karmić

Całkowita liczba karmień, a także szybkość karmienia, zależy od wieku beagle, jego wagi i stanu. Szczenięta Beagle, od trzech miesięcy do sześciu miesięcy, pożądane jest karmienie cztery lub pięć razy dziennie. Psy w wieku od sześciu miesięcy do roku można przenosić do trzech posiłków dziennie. Zwierzę, którego wiek jest dłuższy niż dwanaście miesięcy zaleca się karmić kilka razy dziennie.

Ważne! Eksperci i doświadczeni hodowcy nie zalecają karmienia bigleyów wyłącznie naturalną żywnością, ze względu na cechy rasy i trudność w uzyskaniu prawidłowej, optymalnie zrównoważonej diety.

Do karmienia zaleca się stosowanie suchej karmy super premium produkowanej przez znanych i sprawdzonych producentów. Takie odżywianie nie będzie wymagać suplementacji kompleksami witaminowymi lub innymi istotnymi produktami.

Dopuszcza się stosowanie mieszanej metody karmienia, w której podstawą powinna być sucha, wysokiej jakości i kompletna żywność, a suplementy mogą być produktami naturalnymi, reprezentowanymi przez mięso, warzywa, produkty uboczne i produkty mleczne.

Choroby, wady rasowe

Beagle są nie tylko odporne, bardzo bezpretensjonalne i nie wymagają zbyt skomplikowanej opieki nad psem. Ta rasa ma również dobre zdrowie.

Rasa tej rasy jest niezłomnym apetytem lub tak zwanym obżarstwom dla zwierząt domowych, więc bigle potrzebują ścisłej kontroli wagi i obowiązkowego przestrzegania zasad diety.

Niektóre choroby są częstsze, więc wybierając rasę musisz być przygotowany na następujące możliwe problemy zdrowotne:

  • padaczka jest złożoną chorobą, która jest korygowana w procesie specjalnych środków terapeutycznych;
  • niedoczynność tarczycy, któremu towarzyszy znaczny wzrost masy ciała, pogorszenie stanu sierści, problemy z narządami rozrodczymi;
  • otyłość wynikająca z nieprawidłowego żywienia i zaburzeń jedzenia.

Jaskra, zaćma, dysplazja tęczówki, infekcje ucha i niektóre zapalne choroby skóry są uważane za główne choroby ras.

Zaleca się przeprowadzanie rutynowych badań kontrolnych w klinikach weterynaryjnych około dwa razy w roku, co pozwoli na wczesne wykrycie problemu i rozpoczęcie terapii na czas.

Kup psa rasy beagle - napiwki

W naszym kraju, aby uzyskać rasę całkiem realną. Doświadczeni hodowcy, a także dobrze znane żłobki, znajdują się głównie w stolicy i głównych miastach centralnego okręgu federalnego.

Oczywiście beagle nie są najpopularniejszą i najpopularniejszą rasą wśród krajowych hodowców psów, więc jeśli chcesz kupić szczenię należące do wysokiej klasy, wskazane jest, aby zarezerwować takie zwierzę z wyprzedzeniem.

Gdzie kupić, na co zwrócić uwagę

Wybierając szczeniaka, należy zwrócić uwagę na następujące zalecenia, które pozwalają prawidłowo ocenić stan zwierzęcia:

  • w wieku dwóch miesięcy szczeniak beagle musi być dość stabilny i poruszać się pewnie;
  • dobrze rozwinięte zwierzę ma silne kończyny przednie i tylne;
  • prawidłowe ugryzienie u beagle to nożyczki;
  • wełna powinna być świetlista, gładka, bez łysych plam;
  • zdrowy szczeniak ma mokry i zimny, bladoróżowy nos, a także czyste i jasne oczy;
  • Wybierając psa, należy zwrócić szczególną uwagę na rozwój narządu rodnego.

Przy wyborze trzeba przez jakiś czas obserwować psa, a także empirycznie testować apetyt zwierzęcia. Doświadczeni właściciele zalecają kupno szczeniaka w wieku półtora miesiąca, co przyczynia się do szybszej i bezproblemowej adaptacji zwierzęcia w nowych warunkach zatrzymania.

Bardzo ważne jest, aby zapytać hodowcę o rodowód rodziców, a także rodzaj jedzenia i dietę, do której szczeniak był przyzwyczajony. Beagle mogą mieć zarówno dwukolorowe, jak i trójkolorowe zabarwienie, ale szczenięta do dwóch miesięcy mają czarne i białe włosy z subtelnymi, czerwonymi plamami na twarzy.

Ważne! Zakupione zwierzę musi być aktywne i dociekliwe, bez oznak letargu i apatii.

Cena po prostu

W zależności od zalet i klasy szczeniaka, a także tytułów rodziców, koszt beagle w dużych miastach naszego kraju może wynosić od trzydziestu do siedemdziesięciu tysięcy, a czasem nawet więcej.

Możliwe jest zakupienie zwierzęcia z nieplanowanego krycia lub z pewnymi odchyleniami rodowodowymi, nieprzeznaczonymi do udziału w wystawach lub hodowli rodowodowej, za dziesięć do piętnastu tysięcy rubli. Należy zauważyć, że hodowle chętnie sprzedają takie szczenięta, ale dokumenty dotyczące zwierząt są wydawane nabywcy tylko z obowiązkiem sterylizacji zakupionej osoby.

Opinie właścicieli

W opinii hodowców bigleyów, z całą swoją bezpretensjonalnością, rasa potrzebuje odpowiedniej edukacji, której właściciel bez doświadczenia najprawdopodobniej nie będzie w stanie zapewnić. Na początku, ogólny kurs edukacji, pies musi być zarejestrowany w wieku nie więcej niż sześć miesięcy. Drugi powinien być ogólny przebieg posłuszeństwa, w którym w dziesięciu klasach zwierzę jest maksymalnie uspołecznione.

Poniższy ogólny kurs składa się średnio z piętnastu klas i pozwala na przekazanie podstawowych umiejętności beagle, które następnie można rozwinąć w specjalnych klubach łowieckich w klasach do wiosłowania lub leczenia. Oczywiście, pies gończy nie jest rasą dla leniwych, dlatego nabywając takiego psa trzeba odpowiednio obliczyć jego siłę, a także mieć wystarczająco dużo wolnego czasu.

Beagle - opis rasy, standard, cechy, pielęgnacja i zdjęcia

Beagle to najstarsza rasa, hodowana przez koneserów polowań - przez Anglików nawet w czasie narodzin arystokracji. W epoce wczesnego średniowiecza nawet bogaci ludzie nie mieli tyle rozrywki, a polowanie na dzikie zwierzęta stało się jednym z najbardziej popularnych i tętniących życiem.

Beagle: charakterystyka

Oczywiście pojawiły się psy do polowań, a nie Brytyjczycy. Idea ta zrodziła się w starożytnych cywilizacjach, o czym świadczą znaleziska archeologiczne i źródła pisane. Na ścianach budynków i przedmiotów gospodarstwa domowego przedstawiono sceny z polowań, w których znajdowały się starożytne psy, które były przodkami współczesnych gliniarzy, psów i jamników. Najprawdopodobniej te psy zostały sprowadzone na Wyspy Brytyjskie przez Celtów ze starożytnego Rzymu i starożytnej Grecji. Potem nastąpiło połączenie tego typu psów z miejscowymi, w wyniku których pojawili się przodkowie beagle.

Wraz z rozwojem angielskiej państwowości i kultury rozpoczęła się celowa hodowla psów na szlacheckie szlacheckie polowania, w których brały aktywny udział znaczące panie. Był to jeden z powodów wyboru małych psów myśliwskich, których wielkość nie przekraczała 20 centymetrów. Z łatwością zmieściły się nawet w ręce jeźdźca i były używane głównie do polowania zające.

Wraz z miniaturowymi psami aktywnie wykorzystywano także psy średniej wielkości. Początkowo w Anglii nie było dużych psów myśliwskich i pojawiły się dopiero po tym, jak Wilhelm Zdobywca sprowadził dużego ogara Talbothauda z Europy kontynentalnej. Doszliśmy do wizerunku tego psa, który był w większości biały.

Wszystkie te odmiany psów i stały się przodkami współczesnych bigleyów, które różnią się także w kilku gatunkach w zależności od wzrostu, a także od swoich dalekich krewnych. Pierwsza wzmianka o beagle dotyczy 1475. Co więcej, ciągle pojawiają się stwierdzenia na temat tych ulubionych arystokratów. Zwłaszcza małe bingo były wygodne do wykorzystania podczas wędrówek, były łatwo przenoszone w torbie nawet przez dzieci i kobiety, które były regularnymi uczestnikami tej zabawy.

Zdjęcie: Beagle, opis rasy

Na dworze królowej Elżbiety 1 znajdowała się słynna kolekcja śpiewających psów rasy beagle, nazwanych tak od melodyjności ich szczekania. Taki osobliwy sposób na szczekanie bestii podczas rutyny nie przerwał arystokratycznego ucha, a jeszcze bardziej podkreślał przynależność tej rasy do wysokiego społeczeństwa.

Ze względu na swój niewielki rozmiar nazwa rasy angielskich psów została nazwana - beagle, które w języku starożytnego angielskiego brzmiało "Begle" i zostało przetłumaczone jako "małe".

W uczciwy sposób należy zauważyć, że rasy małych psów były w innych krajach europejskich. Szczególnie Francuzi próbują rozpoznać beagle jako swojego rodaka, który uważa, że ​​obecność słowa "Begueule" w ich języku, oznaczającym "cynowane gardło", jest jednym z dowodów. Oczywiście, trudno wyobrazić sobie małego śpiewającego beagle jako potwora z puszonym łykiem, aw każdym razie sława Anglika została ustalona na beagle dzięki dalszej selekcji w tym kraju.

W wieku 16-17 lat rasa nadal się rozwijała, stopniowo stając się nie tylko ulubieńcami szlachty. Duzi farmerzy, a nawet mniejsi właściciele ziemscy zaczęli spakować bigle. Ostatecznie uratowało to rasę. Faktem jest, że wraz z arystokracją polowanie stopniowo stało się nie tylko widowiskowym widowiskiem, ale także sportem narodowym. Przygotowano specjalne kostiumy do tych jasnych wydarzeń, zorganizowano konkursy, opracowano scenariusze. Bigley miał poważnych konkurentów - długo legged Foxhounds, więc bigle nie były już tak liczne.

Właściciele bigleyów krzyżowali ich jednak głównie z przedstawicielami rasy z okolic. W rezultacie można prześledzić wyraźny podział na typy rodowodów. Południowe beagle charakteryzują się ciężkim typem konstytucji i powolnością, podczas gdy północne beagle są bardziej szczupłe i ruchliwe.

W książce "Benefit of British Sport", która pojawiła się w 1861 roku, oprócz typów północnych i południowych, występują także karłowate bigle, długowłosy terrier bigley i lis bigley, polujące lisy. Z tego opisu jasno wynika, że ​​pies rasy beagle zaczął tracić cechy rodowodu ze względu na swój mały rozmiar, krzyżowanie się z innymi rasami łowieckimi oraz wyginięcie zainteresowania rasą małych psów gończych.

Ale miłośnicy rasy i koneserzy starożytnego polowania na zające i króliki, znani jako "Beagling", przejęli inicjatywę w swoich rękach. Oprócz pokochania tej rasy, istniała również strona praktyczna, ponieważ małe psy żerowały nie tyle, co ich więksi konkurenci, odpowiednio, bardziej opłacało się zatrzymać ich paczkę.

Nie ma znaczenia, co doprowadziło Brytyjczyków, ale udało im się utrzymać rasę i uczynić ją popularną na całym świecie. Od połowy XIX wieku Bigley stał się uczestnikiem parady myśliwskiej. W 1890 r. Powstał Klub Beagle, a po 5 latach pojawił się pierwszy standard rasy. Równolegle rozwinęły się dwa kierunki: aby bigley stał się oficjalnie uznaną rasą i miał otwarty dostęp do wystaw, a także kontynuował tradycję polowania z paczkami bigleyów.

Początek XX wieku był trudny dla rasy, kiedy mimo starań wielbicieli, ich hodowla zmalała. Druga fala popularności pojawiła się u tych starożytnych psów zaledwie w połowie XX wieku, standard rasy został przyjęty w 1957 roku i od tego momentu rozpoczął się triumfalny marsz na całym świecie.

W Wielkiej Brytanii bigley jest nadal używany nie tylko jako zwierzak, ale także do polowania. W innych krajach są bardziej przyzwyczajone do psów towarzyszących, ale czasami są zaufaną i odpowiedzialną służbą: szukają materiałów wybuchowych na lotniskach i w urzędzie celnym.

Beagle od ponad 100 lat należy do najbardziej prestiżowych ras.

Standard: główne cechy rasy beagle

Po przyjęciu pierwszego standardu został on poddany edycji, a obecnie bigley na wystawach jest oceniany zgodnie z normą przyjętą w 1987 roku przez Federację FCI.

Beagle są psami o silnej, ale nie wulgarnej posturze. Wysokość - od 33 do 40 cm.

Umiarkowanie długa głowa wygląda potężnie, ale bez śladów grubiaństwa. Brakuje fałd i zmarszczek. Na kopulastej czaszce średniej szerokości widoczny guzek potyliczny. Kufa nie powinna być spiczasta. Nos jest preferowany w kolorze czarnym, ale u psów o jasnym kolorze dozwolona jest jaśniejsza pigmentacja.

Zgryz nożycowy, wargi nieznacznie uginające się.

Oczy są ciemnobrązowe lub orzechowe, duże, ale nie wybitne, z miękkim wyrazem dobrodusznego uroku.

Długość uszu sięga do czubka nosa, jeśli jest wyprostowana. Uszy mają zaokrąglony kształt, cienki, zgrabny, nisko osadzony, zwisający.

Szyja jest dość długa, aby wygodnie podążać szlakiem. Jest małe zawieszenie.

Kompaktowy korpus z prostym grzbietem i elastyczną talią. Linia brzucha nie jest napięta.

Kończyny przednie są proste, bez zwężenia do dołu, z krótkimi wypustkami. Kończyny tylne mają muskularne uda, silne stawy skokowe. W ruchu przednie nogi są wyrzucane do przodu, podczas gdy tylne nogi służą jako silne wsparcie dla kroku, zapewniając swobodny, płynny ruch.

Ogon średniej długości często jest w ruchu, ale nie zawija się za grzbietem i nie zgina się.

Płaszcz składa się z krótkiej grubej wełny o tej samej długości na wszystkich częściach ciała.

Kolor

Na szczególną uwagę zasługuje kolor bigley, który pasuje do każdego ogara kolorowego. Pamiętaj, aby mieć białą końcówkę ogona. Standard to połączenie trzech kolorów: białego, czerwonego i czarnego, z których powstają różne kombinacje. Najczęściej jest to trójkolorowy, w którym wszystkie kolory są obszarami o różnych rozmiarach. W związku z tym można usłyszeć dodatki wyjaśniające do tricolor: błyszczące (dużo bieli), ubrane na czarno (bardziej czarne z tyłu). Czasami charakteryzują się one wielkimi kolorami i bez precyzowania szczegółów, tak jak psy gończe.

Bicolor to połączenie bieli i różnych odcieni czerwieni. Są kombinacje cytrynowe, czerwono-białe, kasztanowobiałe i czerwono-białe. Bicolor w Wielkiej Brytanii jest ceniony bardziej niż inne opcje kolorystyczne. Jest to możliwe i czarno-białe, ale jest bardzo rzadkie.

Czystej białej bigley są również rzadkie. Dla tej rasy wersja jednokolorowa jest możliwa tylko w tej wersji. Kolejną rzadkością są pstrokaci beagle, których barwa na białym tle pozostałych dwóch kolorów jest ułożona nie w jednym kawałku, ale na przemian. Istnieje również udoskonalenie kolorów, zgodnie z dominującym kolorem: cytrynowym pasemkiem, hare-motley, borsukowym pstrokacizną.

Kolor spotted przypomina bicolor i tricolor, ale na białym tle występują również plamy w kolorze czarnym lub czerwonym.

Co ciekawe, przodkowie bigleyów byli niebiesko-czerwono-białymi ogarami, których kolor zamiast czystej czerni był niebieski. Obecnie praktycznie nie ma takich psów, ale czasem się pojawiają, chociaż eksperci nie są skłonni do uznania tego koloru za charakterystyczny dla psa, a także do szarej wersji czarnego koloru.

Tak więc opcje kolorów bigley są czymś więcej niż znanym tricolor, co czyni ten pies jeszcze bardziej interesującym.

3-letni beagle, nazwany Uno, został zwycięzcą głównej amerykańskiej wystawy kynologicznej w Kenmin Club Westminster w 2008 roku, pokonując głównych konkurentów - pudla i teriera.

Charakter tylko

Już w samej rasie wyczuwa się żywiołowość charakteru i wesołe usposobienie. Beagle są dobrodusznymi psami, aktywne i wesołe. Są prawdziwymi mistrzami dla dzieci bawiących się w gry, uwielbiają towarzystwo dzieci i potrafią bawić się z nimi godzinami, pozwalając im niemal na wszystko.

Beagle są bardzo uzależnieni od swojego właściciela, nie mają tendencji do dominacji, więc nawet dziecko ma nad nimi władzę i często to oni wybierają siebie jako głowę rodziny. Dlatego tak często ten niegdyś pies myśliwski jest kupowany jako przyjaciel dla dzieci.

Pomimo niewielkiego wzrostu dużych, mocnych psów, nie różniących się kruchością dekoracyjną, kochają aktywne gry i są odpowiednie dla fanów sportu. Wcześniej psy rasy beagle były zawsze trzymane w opakowaniach, więc zachowały poczucie wspólnoty z krewnymi. Świetnie czują się w towarzystwie innych psów, zachowują się przyjaźnie, bawią się i igrają bez zmęczenia.

Beagle wyraźnie pokazuje takie cechy jak odwaga, determinacja i życzliwość. Są agresywne tylko dla małych zwierząt, które są postrzegane jako ofiary, dlatego nie zaleca się trzymania w domu fretek, szynszyli, ozdobnych królików i kotów. Zasadniczo można je pogodzić z kotem, jeśli jest to pożądane i trwałe, ale kot w tym tandemie będzie miał trudności: żyć, ciągle czuć się jak obiekt polowania, widzisz, to nie jest bardzo zabawne. Dlatego te same często muszą dokonać wyboru: pies gończy lub kot.

Przedstawiciele tej rasy wyróżniają się inteligencją i pomysłowością. Są bardzo ciekawi i kochają, gdy właściciel jest w nich zaangażowany, ale co dziwne, ich wyszkolenie nie jest takie łatwe. Faktem jest, że bigley różni się "czarującą arogancją" i próbuje działać na swym mistrzu, nie chcąc przestrzegać standardowych zasad. Na przykład nie są przyzwyczajeni do tego miejsca, lubią się spieszyć po domu i śpią tam, gdzie wpadają w sen. Niektórzy właściciele zwracają uwagę, że ich ciekawość graniczy z nienasyconą ciekawością, gdy Bigleys wkładają swoje czarne nosy we wszystko: gdzie jest to konieczne i gdzie nie jest to konieczne. Ta cecha sprawia pewne kłopoty, jeśli zostawisz psa samego w domu.

Opieka i konserwacja

Nie powinniśmy zapominać, że pies gończy to przede wszystkim pies gończy, wymagający wysiłku fizycznego w postaci długich przejazdów. Są w stanie przejechać kilkadziesiąt kilometrów dziennie bez zmęczenia. Doszła już dość beagle - to gwarancja, że ​​twoje mieszkanie nie zostanie zniszczone, bo kiedy wróci do domu, będzie spał.

Dlatego zastanów się, czy możesz dostarczyć widelec do takiego obciążenia. Bieganie i zabawa na świeżym powietrzu są ważne nie tylko dla porządku w twoim domu, ale także dla zdrowia psa. Niektórzy właściciele znajdują wyjście: trzymają beagla pod swoją nieobecność w klatce, aby nie stała się biedna. Nie komentując takiego wyboru, należy jedynie zauważyć, że bez wysiłku fizycznego, spędzając wiele czasu w bezruchu, beagle szybko staje się grubszy, co jest dla niego bardzo szkodliwe. Jego kręgosłup nie jest przeznaczony do dużej masy ciała, więc się załamuje, zaczynają się problemy z sercem, jednym słowem, nie jest to już ruchliwy, wesoły pies gończy, ale pies, który potrzebuje pomocy weterynarza.

Tendencja do otyłości - jest to jeden z problematycznych punktów w treści bigley. Kochają jeść i robić to przy każdej okazji, nie gardząc i nie kradnąc ze stołu. Trudno zobaczyć pełnego beagle. Zawsze wydaje się być trochę głodny, co powoduje, że współczujący właściciele zwiększają jego dietę.

Jeśli zauważysz, że twój pies staje się coraz grubszy podczas chodzenia na tyle, to znaczy, że przekarmiasz go. Szczególnie często zdarza się to podczas karmienia kaszek, których zawartość nie powinna przekraczać 30% całego menu. Reszta to mięso i produkty uboczne w postaci gotowanej, warzywa. Okresowo trzeba podawać gotowane ryby bez kości. W diecie powinny być produkty mleczne: twarożek, mleko, ryazhenka, ale jeśli pies nie jest przyzwyczajony do nich od dzieciństwa, to mogą prowadzić do niestrawności.

Inną opcją karmienia jest sucha karma, której wyraźną zaletą jest zdolność do dokładnego obliczania wymaganej dawki w zależności od wagi, a nie przekarmiania beagle. Co więcej, nie ma problemów z tworzeniem zrównoważonego menu i procesu gotowania.

Jeśli mówimy o zabiegach kosmetycznych, są one w zasadzie standardowe, tak jak w przypadku innych ras: kąpiel, czesanie za pomocą twardego pędzla z martwej wełny. Zbyt często nie można wykąpać psa, ponieważ zmywanie naturalnego tłuszczowego smaru sprawia, że ​​skóra staje się bezbronna wobec różnych bakterii i drobnoustrojów. Wystarczy kąpać się 2-3 razy w roku, ale oczywiście, jeśli beagle został mocno umazany, to trzeba zaplanować nieplanowaną kąpiel. Udział w wystawach obejmuje również dodatkowe zabiegi wodne.

Dwa lub trzy razy w miesiącu należy oczyścić uszy beagle z zanieczyszczeń specjalnymi środkami. Oczy, które stanowią strefę problemową tej rasy, wymagają większej uwagi. Jeśli pojawi się wydzielina z oczu, konieczne jest natychmiastowe rozpoczęcie leczenia, a w przypadku profilaktyki konieczne jest przecieranie oczu raz dziennie specjalnymi środkami przeciwdrobnoustrojowymi, które zaleci weterynarz.

Polowanie na Beagle

W naszym kraju rzadcy właściciele używają bigleyów do polowań, ale te psy nie zapomniały o swojej przeszłości. Mogą zacząć na szlaku, zapominając o właścicielu i ścigać swoją ofiarę przez bardzo długi czas, w wyniku znalezienia się w nieznanym terenie. Jest to kolejny problem, z którym borykają się właściciele bigleya, który ulegając instynktowi, może zostać utracony.

Nawet jeśli nie jesteś myśliwym, ale masz beagle, musisz wiedzieć o jego zdolnościach łowieckich, aby lepiej zrozumieć swojego psa. Beagle to mały pies do polowania na małe zwierzęta, głównie króliki i zające. Ich zadaniem jest odnalezienie śladu bestii i podążanie nią, oddawanie głosów, aż bestia zostanie zabita przez myśliwego lub złapana przez psa.

W tym procesie Bigley wykazuje pewną wytrwałość, ścigając bestię do samego końca. Psy houndujące zaczynają w wieku 9 miesięcy w miejscach, w których jest dużo ptaków z jednym kamieniem, najlepszy czas na rozpoczęcie wyścigu to wrzesień. Pies ma wrodzoną zdolność do rozpoczęcia poszukiwań bestii i śledzenia jej na torach, więc nie zdziw się, jeśli przyjdziesz ze swoim beaglem, aby "po prostu odpocząć" w naturze, zobaczysz, jak się zmienił i, słuchając instynktu, nie podnosi głowy z ziemi, wąchając i rozplatając tory.

Prezydent Stanów Zjednoczonych, Lyndon Johnson, mieszkał w Bigley z imionami On i She.

Jak wybrać szczeniaka rasy beagle

Wybór szczeniaka jako psa towarzyszącego jest łatwiejszy niż w przypadku wyboru psa rasy beagle do polowania lub kariery pokazowej. W takim przypadku możesz po prostu przyjść do reklamy i wybrać szczeniaka, który Ci się podobał, a które wskaże twoje serce.

Jeśli twoim celem jest kariera wystawowa i dalsza hodowla, tutaj musisz poważnie przeanalizować wszystkie dostępne informacje na temat różnych szkółek. Fani tej rasy są gotowi do śledzenia genetycznie obiecujących krycia za granicą, rezerwacji i zakupu szczeniąt w zagranicznych hodowlach. Na terenie naszego kraju znajdują się również profesjonalni hodowcy, od których zawsze można kupić właśnie. Ta rasa nie jest bardzo pospolita, ale nie najrzadsza, więc zakup szczeniaka nie jest trudny.

Ogólne porady dotyczące wyboru szczeniąt sprowadzają się do analizy reputacji hodowcy, znajomości z pochodzeniem rodziców oraz kontroli samego szczenięcia pod kątem odchyleń od normy. Należy pamiętać, że kolor nowonarodzonego psa rasy beagle zmienia się do 12 tygodni, na przykład czerń może zniknąć z uszu i głowy, drobiny na czarnym tle mogą zniknąć.

Cena szczeniaka

Średni koszt szczeniaka beagle to 20 tysięcy rubli. Z rękoma w reklamie można znaleźć przedstawicieli rasy bez rodowodu za 7-10 tysięcy rubli. Wystawowe szczenięta w klasie kosztują ponad 30 tysięcy rubli. W kategorii średniej z cenami od 10 do 30 tysięcy rubli można kupić szczenięta rasy beagle z rodowodem. Zakres cen zależy od obecności czempionów w rodowodzie, ambicji i sławy hodowców oraz innych czynników subiektywnych.

Czytaj Więcej O Psach

Golden retriever

Treść Wyhodowane zwierzęta złotowłose są symbolem dobrego samopoczucia. Są zwykle przedstawiane na ganku dobrze utrzymanego domu, w kręgu szczęśliwej rodziny. I rzeczywiście, "złoty" (to znaczy złoty) retriever jest naprawdę psem rodzinnym.

Yorkshire Terrier (York) opis i charakter rasy

Treść Podsumowanie artykułu:Ulubieniec wielu właścicieli psów Yorkshire terrier - nie tylko mały ozdobny pies. Ten york nie zawsze jest słodki i nieszkodliwy, ale pokazuje upór tkwiący w tej niesamowitej rasie.

Jak odzwyczaić psa od pisania i gówno w domu

Treść Pies jest najlepszym przyjacielem osoby, która ma wiele pozytywnych cech. Ale, jak każda osoba, zwierzęta nie są pozbawione wad. Jedno zwierzę głośno szczeka, drugie lubi spać na łóżku mistrza...