Choroby

Beagle (angielski Beagle) - zdjęcie, opieka i treść

Beagle, są prawie idealne: przyjazna postać, doskonały zapach, krótki gruby płaszcz, który nie wymaga szczególnej pielęgnacji, wytrzymałości, aktywności i jasnego wyglądu, są tylko częścią cnót psów starej brytyjskiej rasy. Są odpowiednie do mieszkania w mieszkaniu i domu wiejskim, doskonałych myśliwych i psów poszukiwawczych. Nos beagle jest wyjątkowy, na jego błonie śluzowej znajduje się około 220 milionów receptorów węchowych i lepiej jest złapać i zatrzymać zapachy u zwierząt z długimi uszami.

Charakterystyka rasy

Beagle to rasa psa należącego do rodziny psów gończych. Ich głównym celem nie jest szczekanie i ochrona, ale szukanie i chwytanie zdobyczy, a teraz przystosowali je do poszukiwania narkotyków i innych szkodliwych substancji. Dla takich psów ważny jest aktywny tryb życia, bez którego nie będą w stanie czuć się dobrze. Są idealne do mieszkania w wiejskim domu i relaksu w kraju. Możliwe jest także utrzymanie pokoju, ale w tym przypadku musisz pamiętać o jednej rzeczy: są one bardzo głośne i mają głośny głos, więc sąsiedzi właścicieli również będą "zabawni".

Beagle są niezwykle przyjazne i nie mają skłonności do agresji, chcą być przyjaciółmi nawet z nieznajomymi. Jednak pod pewnymi warunkami psy są gotowe odważnie chronić swoich właścicieli.

Mieszkańcy wsi nie powinni zapominać o powołaniu Beagle - polowaniu, więc nie powinni pozostawać bez opieki z drobiem, małym bydłem, itp. Instynkt zwierzęcia nie może nawet złapać "gry", ale po prostu biegać po nim, grając, co może mieć fatalne konsekwencje dla "górnictwa".

Przechowując je w mieszkaniu, konieczne jest długie przebywanie psa na ulicy przynajmniej raz dziennie przy każdej pogodzie.

Zauważyłem, że mój pies musi chodzić na zewnątrz przez co najmniej 3 godziny, zimą oczywiście chodzimy mniej, aw ciężkich mrozach zakładamy kamizelkę.

Idealnie byłoby, gdyby rodzina miała dzieci, które będą szczęśliwie bawić się ze zwierzęciem, nie pozwalając mu się nudzić.

Dla tych, którzy kochają ciszę i relaksujący styl życia, ta rasa absolutnie nie nadaje się. Jedną z głównych potrzeb beagle jest prawie nieprzerwana aktywność, zabawa z właścicielami, znajomymi, a nawet innymi zwierzętami domowymi.

Galeria: pies rasy beagle (25 zdjęć)

Pochodzenie i opis rasy

Niezwykle trudne jest poznanie czasu i miejsca pochodzenia rasy. W tej kwestii jest wiele wersji i przypuszczeń. Tytuł "ojczyzny bigley" zakwestionował dwa kraje: Anglia i Francja. Niemniej jednak to Anglia jest uważana za ich rdzenne miejsce zamieszkania, ponieważ najprawdopodobniej pochodzą one od oryginalnych angielskich psów - Foxhounds.

Pierwsze pisemne wzmianki o psach o podobnych cechach pochodzą z III. n. e. Wiadomo, że za panowania Henryka VIII (15-16 w.) Byli już pospolici i kochani przez Brytyjczyków. Ponadto niektóre źródła wskazują, że ta rasa psów była powszechna w Cesarstwie Rzymskim. I w XVI wieku. Bigley został faworytem Catherine I.

Są to bardzo urocze, proporcjonalnie zwinięte psy. Miej silną i zadbaną sylwetkę:

  • rozmiar klatki piersiowej jest proporcjonalny do długości łap;
  • głowa o prawidłowym zaokrąglonym kształcie;
  • czoło wystaje nieznacznie do przodu;
  • wielkość nosa odpowiada objętości głowy, czubek nosa jest przeważnie czarny, ale może być brązowy;
  • oczy duże, szeroko rozstawione, przyjemny miękki brązowy kolor, miły wygląd;
  • płaszcz krótki, ale raczej gruby;
  • długie uszy - do 20 cm, powinny sięgać do czubka nosa;
  • ogon jest dość szeroki, z charakterystyczną białą końcówką - obowiązkowy wzorzec rasy;
  • jasny kolor, schemat kolorów jest charakterystyczny dla psów rasy beagle - czarny, biały i brązowy, chociaż występują dwukolorowe i cętkowane bigle;
  • waży dorosłego beagle od około 10 do 35 kg;
  • średnia długość życia wynosi 12-15 lat.

Etymologia nazwy

Istnieje kilka wersji pochodzenia nazwy rasy, oto najczęściej spotykane:

  1. Od francuskiego słowa "beugeule" - "shout", nazwa ta jest związana z niezwykłym, bardzo głośnym głosem tych psów.
  2. Francuski "begle" - "small". W tym przypadku wskazuje on niewielki rozmiar zwierzęcia.

Odmiany

Najbardziej znane gatunki tej rasy to:

  • Northern Beagle jest dość dużym psem, dorasta do 40 cm, wyróżnia się grubszą warstwą wełny.
  • Mały, min - charakteryzuje się niewielkim rozmiarem - do 35 cm wysokości.
  • Południowa - jeden z najwyższych przedstawicieli rasy - do 45 cm, kolor sierści w większości przypadków to czarno-biały bicolor.
  • Krasnolud lub kieszeń (Pocket) - wznosząca się do 20 cm, były popularne w czasach Elżbiety I.
  • Spotted - inny specjalny, raczej rzadki kolor cętkowany.
  • Amerykański - nieco większy niż europejski i z grubszymi włosami.

Opieka i konserwacja w mieszkaniu

Beagle są bardzo bezpretensjonalne pod względem zawartości, więc dbanie o nie jest dość proste, ale nadal musisz przestrzegać kilku zasad dotyczących opieki nad zwierzętami:

  1. Regularne zapobieganie pasożytom: robakom, pchłom i kleszczom. Robaki są niebezpieczne zarówno dla psów, jak i ich właścicieli, dlatego ważne jest, aby walczyć z nimi na czas - w każdym weterynarzu lub aptece powie Ci, jak to zrobić dobrze. Pchły, oprócz powodowania dyskomfortu u zwierząt, są również szkodliwe dla skóry i sierści zwierząt domowych. Kleszcze są bardzo niebezpieczne dla psów, niosą wiele chorób, w tym zapalenie mózgu.
  2. Opieka nad płaszczem. Podczas okresu linienia, który trwa kilka tygodni, należy szczotkować psa dwa razy dziennie krótkimi i grubymi zębami. Resztę czasu wystarczy, aby raz w tygodniu rozgrzewać zwierzaka.
  3. Uszy Beagle wymagają dostatecznie uważnej postawy właścicieli, są bardzo ważne dla psa, odgrywają ważną rolę w sensie węchu. Zaleca się czyszczenie ich raz na tydzień lub dwa tygodnie. W ciepłym sezonie wskazane jest codzienne badanie uszu psa na kleszcze, głównymi oznakami ich obecności są drżenie głowy, charakterystyczna czarna patyna w obszarze "osady" pasożyta. Kleszcze można usunąć samemu, biorąc skórkę psa i obracając ją ostro w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara, ale jeśli to możliwe, skontaktuj się z weterynarzem, ponieważ ta metoda może nie być wystarczająco skuteczna, a niektóre kleszcze mogą pozostać w skórze zwierzęcia, co może mieć nieprzyjemne konsekwencje.
  4. Niepożądane jest kąpanie bigleya - tylko w przypadku nagłej potrzeby, ponieważ naturalna tłusta skórka pęka podczas kąpieli, co prowadzi do charakterystycznego nieprzyjemnego zapachu.
  5. Zęby, oczy i pazury nie wymagają opieki, z wyjątkiem chorób i innych nieprzyjemnych okoliczności.

Mój ulubiony Rocky spokojnie reaguje na procedurę czyszczenia uszu i można powiedzieć, że mu się to podoba - spokojnie stoi, słucha i wkłada ucho!

Polowanie na Beagle

Beagle są pierwotnymi myśliwymi znanymi od czasów Imperium Rzymskiego. Ich głównym zadaniem jest prowadzenie królików lub innej drobnej zwierzyny. W chwili obecnej są również bardzo popularne wśród miłośników polowań. Psy te odtwarzają dźwięki trzech rodzajów: szczekają - gdy proszą o coś, boją się lub ochraniają właściciela, wyją - gdy są smutne, lub wydają charakterystyczny dźwięk, coś wspólnego między wyjącym a krzyczącym - co oznacza, że ​​pili się na szlaku i napędzać grę.

Tylko psy rasowe mogą polować, które powinny mieć wiele cech łowieckich: bezwzględne posłuszeństwo, natychmiastową reakcję na reakcję gospodarza, wytrzymałość, zdolność do wykończenia rzeczy - wybrać się na wybraną grę, nie przechodząc na węszenie innego zwierzęcia i zdolność do pracy w "drużynie" psy, jeśli mówimy o zagrodzie dużego zwierzęcia.

Pies w rodzinie

Pies tej rasy jest doskonałym "rodzinnym człowiekiem", który znajduje podejście do każdego, szczególnie jeśli kocha dzieci, ponieważ można z nimi igrać, a to ulubiona sprawa zwierzęcia.

Angielski beagle osiadł w naszym mieszkaniu kilka lat temu, od tego czasu nie przestaliśmy podziwiać i radować się z Hunterem, a dzieci są z niego zachwycone!

Beagle powinny być uruchamiane tylko w aktywnej i "głośnej" rodzinie, gdzie lubią zabawne gry i długie spacery na świeżym powietrzu.

Szczenięta Bigley są niezwykle urocze i zabawne. Dla dalszego życia zwierzęcia w rodzinie mały beagle powinien być przeszkolony i wyszkolony. Szczególnie dużo ćwiczeń fizycznych i obciążeń jest wymaganych w okresie "dojrzewania" - możesz zabrać go jako towarzysza na rowerze, a zimą - na wzgórzach, gdzie szczęśliwie będzie biegał po saniach - ogólnie rzecz biorąc, musi on zapewniać dużo aktywnej pracy.

Wady zwierząt obejmują:

  • absolutna nietolerancja do samotności - jeśli pozostawisz sam beagle przez długi czas, będzie on skubał wszystko w mieszkaniu, złościł się i nie nadawał;
  • są dość trudne do treningu;
  • bardzo lubią jeść i ciągle błagają o gadżety;
  • Bigle są bardzo ufni, więc można je łatwo ukraść;
  • mogą też kraść jedzenie ze stołu właściciela jak koty;
  • ekspres Beagle express nie może zostać zatrzymany, dlatego tylko aktywni i mało pracowici ludzie mogą uzyskać przedstawicieli tej rasy.

Recenzje rasy Beagle są praktycznie wszystkie dobroczynne, nie ma prawie osoby, która nie lubi tak doskonałego psa pod każdym względem: przyjaciela, myśliwego i dobrego pracownika - wiadomo, że są one często używane do wykrywania narkotyków, a nawet... pluskwy!

Szczegółowy opis zalet i wad tej rasy można znaleźć u miłośników i właścicieli psów w Bigleforum, stworzonych specjalnie w celu wymiany przydatnych informacji i wrażeń tej rasy.

Dbanie o zdrowie psa to przede wszystkim długie i aktywne spacery, umiarkowane i zbilansowane odżywianie. Warto zauważyć, że wielbiciele bardzo lubią dużo jeść, więc powinieneś śledzić spożywane porcje i unikać otyłości.

Mogą także być podatne na różne choroby, takie jak: różne zaburzenia przewodu pokarmowego, choroby układu mięśniowo-szkieletowego, choroby oczu, głuchota, cukrzyca, onkologia itp., Dlatego właściciele zwierząt powinni zwracać uwagę na ich zwierzątka i na pierwsze oznaki niedyspozycji lub ból u czworonożnego przyjaciela natychmiast skontaktować się ze specjalistą.

Interesujące fakty

  • Największa liczba bigleyów na żywo w USA - to jedna z ulubionych ras psów w USA.
  • Robią świetną robotę z detektywem, szukają narkotyków, zabronionych składników chemicznych, substancji wybuchowych, a nawet robaków i termitów.
  • Niestety w USA testują również nowe leki.
  • Brytyjczycy wydali krasnoludki, które zmieszczą się na dłoni lub w kieszeni.

Beagle są czułe, ufne, słodkie, inteligentne i bardzo przyjazne. Kupienie takiego psa nie jest trudne, ale należy pamiętać, że "jesteśmy odpowiedzialni za tych, którzy oswoili". Trzeba starać się być dobrym, wesołym przyjacielem, życzliwym i troskliwym właścicielem zwierzęcia, a także liderem stada - jeśli tak nie jest, zwierzak stanie się tylko ciężarem.

Beagle

  • Średni rozmiar
  • Krótka, łatwa w pielęgnacji wełna
  • Kontakt
  • Świetne z dziećmi
  • Autonomia
  • Charakterystyczny głos trąbki
  • Wyrażony instynkt łowiecki
  • Potrzeba dużego ruchu

Opis rasy

Trudno wyobrazić sobie psa bardziej popularnego w naszych czasach niż psa rasy beagle. Ten mały pies stopniowo odwraca się od psa myśliwskiego, bezinteresownie idącego szlakiem, do zwierzaka, dla którego łatwo jest znaleźć miejsce w wiejskim domu, gdzie może mieszkać w ogrzewanym pomieszczeniu iw małym mieszkaniu miejskim.

Beagle są łatwymi w utrzymaniu psami. Krótkie włosy nie wymagają kompleksowej pielęgnacji, mobilny temperament sprawia, że ​​te psy są doskonałymi towarzyszami dla dorosłych i dzieci. Beagle są dość lojalne wobec swoich współbraci, ale inne zwierzęta mogą stać się przedmiotem polowania. Dobry apetyt - cecha bigleya, więc ich dieta będzie musiała następować, unikając przejadania się. I, oczywiście, jak każdy inny pies, beagle nie może żyć normalnie bez ruchu. Pozbawiony regularnych długich ćwiczeń, pies ten staje się niszczycielem mieszkania w mieście, a także wydziera się głośno i wyraziście, sprawiając wiele kłopotów właścicielom i sąsiadom.

Beagle mają średnią zdolność uczenia się. Działają dobrze na poczęstunek, ale często są rozpraszane przez zapachy. Beagle są świetne do pracy torowej, a także chętnie angażują się w zwinność, freestyle. Nie ma wśród nich wielu dostawców, więc beagle jest najbardziej odpowiednią rasą dla frisbee.

Nie oczekuj od beagle wyjątkowych cech bezpieczeństwa. Łapią ręce obcym, ale z natury są lojalni wobec ludzi. Te psy czują się najlepiej w grupie, ponieważ są tradycyjnie hodowane i trzymane w psiarniach. Znakomity zarówno dla aktywnych mieszkańców, jak i życia poza miastem.

Standard rasy Beagle

Kraj pochodzenia Beagle - Wielka Brytania. Obecny standard został opublikowany 13.10. 2010

Beagle to mały potomek Foxhounda, wychowany na chodzenie na polowaniu na zająca. Jest to atletycznie złożony pies z nieprzemakalnym płaszczem i głosem trąby, zgodnie z którym myśliwy ma możliwość zlokalizowania beagle i jego zdobyczy. Najczęściej używane do szybkiego polowania, które nadal jest praktykowane przez wielbicieli. Gangi są zwykle zbierane w różnych klubach i instytucjach.

Ciekawe, że w czasach Heinricha 13 istniał bardzo mały, twardowłosy Bigley, zwany kieszenią. Do tej pory małe psy mogą rodzić się w miocie standardowego bigleya.

Beagle jest silnym, zwartym psem bez śladów grubiaństwa.

Stop dzieli głowę na dwie równe części. Wysokość na łokciu jest równa połowie wysokości w kłębie.

Charakter przyjazny, zwinny, wesoły, bez agresji i nieśmiałości. Psy są inteligentne, inteligentne i odporne.

Głowa jest mocna, ale bez szorstkości i fałd, długość jest proporcjonalna do ciała. Occiput jest wyrażony nieznacznie. Czoło jest nieco zaokrąglone, umiarkowanie szerokie. Stop jest wyraźny i powinien podzielić głowę na dwie równe części. Nos jest szeroki, z rozwiniętymi nozdrzami. Preferowane jest czarne, ale jaśniejsze odcienie są tolerowane u psów o słabym kolorze. Kufa wcale nie jest spiczasta. Usta umiarkowanie opadają. Szczęki są silne. Nożyczki do gryzienia, zęby w komplecie. Szczęki w kształcie prostokąta. Oczy są ciemne. Dozwolony orzech. Charakteryzuje się łagodnym wyrazem. Uszy są długie. Końcówki są zaokrąglone. W stanie rozszerzonym sięgnij do czubka nosa. Nisko osadzony, dopasowany do policzków.

Szyja jest dość długa, z wdziękiem wysklepiona, z lekkim podgardlem.

Topline jest wytrzymały. Schab jest krótki, mocny, sprężysty, zrównoważony przez ciało. Thorax głęboko, poniżej łokcia. Żebra są dobrze wysklepione. Dolna linia jest umiarkowanie napięta.

Ogon jest średniej długości, gruby, mocny, półksiężyc. Nie powinien być owinięty wokół grzbietu ani zakrzywiony w podstawie. Dobrze owłosione od tyłu.

Łopatki z dobrym prowadzeniem do przodu, nie powinny być ładowane. Łokcie są mocne, śródręcza krótkie, pionowe, równoległe, zaokrąglone w przekroju na całej długości. Łapa z ciasnymi palcami w piłkę.

Biodra kończyn tylnych są muskularne, raczej szerokie. Kąt stawu kolanowego jest dobrze zdefiniowany. Stawy skokowe nie są długie, równoległe.

W ruchu pies musi zademonstrować równy, solidny grzbiet, swobodny krok z dobrym zasięgiem i pchnięciem, bez skakania.

Sierść jest gruba i krótka, nie zamoknie.

Imadła są uważane za wszelkie odchylenia od normy. Nasilenie odchyleń zależy od tego, jak mocno wpływają one na zdrowie i witalność psa.

Znaki dyskwalifikujące to agresywność lub nadmierna bojaźliwość, wnętrostwo.

Charakter i funkcje właśnie

Pomimo faktu, że pies beagle był długo trzymany przez mieszkańców miasta jako pies towarzyszący, nie wolno nam zapominać, że jest to pies gończy. Ma krwiopochodne zapachy, zdolność całkowicie zapach i stracić kontakt ze światem zewnętrznym i właścicielem. Jak większość psów, Bigley trzymano w psich budach i dlatego nie przeprowadzono selekcji pod kątem braku zapachu u psów. Dlatego mimo krótkich włosów większość psów rasy beagle ma charakterystyczny zapach psa.

Kolejną cechą rasy jest jej potrzeba ruchu i umiarkowana pasja do aportirovka. Beagle musi biec i lepiej podążać szlakiem - więc zdaje sobie sprawę z jego naturalnych skłonności i czuje swoją potrzebę i użyteczność dla właściciela. Dlatego Bigley bardzo często samodzielnie poszukuje przygód, co wymaga stałej uwagi właściciela, treningu i spacerów na smyczy.

Cechą beagle jest jego głos. Te psy zawsze były cenione za zdolność z daleka, aby dać myśliwym sygnał o znalezionej zdobyczy i kierunku rutyny. Muzyczne wyjące beagle często stwarzają problemy dla właścicieli mieszkających w budynkach mieszkalnych.

Prawie wszyscy Bigley - wielkie żarcie i kochankowie szukają dla siebie jedzenia w śmieciach, nawet jeśli jedli w domu.

Większość cech charakterystycznych dla rasy jest w rzeczywistości problemem tylko dla tych właścicieli, którzy nie sami poważnie i dokładnie wybrali tę rasę. Wiele pieszych, zapracowanych beagle sportowych męczy się i odpoczywa w domu, przygotowując się na nowe spacery i wrażenia. I tylko właściciel beagle, który nie jest zajęty psem i trzyma cały dzień zamknięty, w pełni doświadczy niedogodności psów.

Opieka i konserwacja właśnie

Taki mały i krótkowłosy pies, jak pies gończy, jest łatwy do utrzymania. To wspaniałe uczucie zarówno w mieszkaniu miejskim z dostateczną ilością ćwiczeń, jak iw wiejskim domu, w którym na czas zimowego chłodu powinna być ogrzewana klatka na świeżym powietrzu lub możliwość swobodnego dostępu do ogrzewanego pomieszczenia.

Wełna Beagle jest czyszczona w miarę, jak się brudzi, prana jest tylko przed wystawą, jest regularnie wycierana wilgotną ściereczką frotte lub specjalną rękawicą.

Duże piękne oczy beagle wymagają regularnej pielęgnacji. Jest to szczególnie ważne w przypadku psów myśliwskich, które spędzają dużo czasu biegając w zaroślach iw krzakach, gdzie oczy są ranne. Wraz z wiekiem wiele psów rasy beagle cierpi na jaskrę i zaćmę, w hodowli występuje również gruczolak z trzeciego wieku - tak zwane "oko wiśniowe".

Nisko osadzone, ciężkie uszy beagle są słabo wentylowane. Dlatego te psy często cierpią na choroby uszu. Może to być sezonowe zapalenie ucha, otodektoz. Regularna opieka nad uszami Badanie i monitorowanie stanu może zmniejszyć ryzyko chorób ucha.

Wśród bigleyów są psy, cierpiące na niedoczynność tarczycy. Ta choroba wiąże się z brakiem hormonów tarczycy. Psy z taką diagnozą wymagają regularnej korekty medycznej i specjalnej diety.

Dla bigley sezonowej ochrony przed Ixodes kleszcze są bardzo istotne. Psy te są zapalonymi miłośnikami biegania w wysokiej trawie, podszytach i krzewach, gdzie wiosną i jesienią, a czasami w innych czasach, są drapieżne roztocza, które niosą różne choroby zakaźne. Najniebezpieczniejsze z nich to babeszjoza i zapalenie mózgu. Aby chronić psy mogą być stosowane jako krople na kłębek i spraye oraz specjalne tabletki.

W deszczu i błocie pies będzie potrzebował kombinezonu. Ale zimą, jeśli beagle nieustannie porusza się na spacer, nie powinno się go nosić. Te psy zamierają tylko wtedy, gdy przez dłuższy czas pozostają w stagnacji, podczas gdy właściciel zamiast rozmawiać z psem w drodze, rozmawia przez telefon lub pali.

Chciałbym zauważyć, że podobnie jak większość horny gończy, beagle czuje się lepiej w stadzie własnego gatunku. Dlatego lepiej mieć dwa beagle na raz - to da im możliwość radzenia sobie ze sobą i zmniejszenia ilości obrażeń domowych.

Karmienie psa rasy beagle

Najważniejszą rzeczą w karmieniu psa rasy beagle jest dostosowanie się do środka. I to właściciel powinien to zrobić, ponieważ same psy mają tendencję do objadania się i są bardzo nieczytelne w jedzeniu. Oczywiście nie ma żadnych zasad bez wyjątków, ale beagle rasy jest zawsze głodnym psem, który ciągle szuka pożywienia.

Dieta dla beagle może być naturalna lub składać się z gotowych pasz - suchych lub mokrych. Najważniejsze, że pies dobrze przyswajał im jedzenie, miał lśniący płaszcz, był aktywny i niestrudzony.

Gotowa sucha dla beagle powinna być specjalnie zaprojektowana dla średnich psów o dużej aktywności. Jeśli twój pies cierpi na brak spacerów przez całe życie, to lepiej wybrać jedzenie dla nieaktywnych psów podatnych na otyłość.

Szczenięta potrzebują racji o wysokiej zawartości białka i witamin. Dla starzejących się psów - żywność z dodatkiem wapnia, witamin, łatwo trawiona i nisko obciążona.

Szczenięta Beagle

Szczenięta Beagle są wzruszającymi oczami, ciągle węszą coś w swoim pokoju lub wolierze. Są bardzo ciekawi i słabo zorientowani w terenie, więc przed rozpoczęciem treningu należy stale je monitorować.

Lepiej jest, jeśli wybierzesz dziecko wychowane we własnym domu. Beagle to bardzo ważna poprawna wczesna socjalizacja, znajomość kotów i innych zwierząt domowych. W przeciwnym razie wszystkie zwierzęta domowe, z wyjątkiem psów, będą potencjalną zdobyczą dla niego w przyszłości.

Nie należy brać szczeniaka wychowanego w klatce na wolnym powietrzu bez kontaktów zewnętrznych - pies społecznie akceptowany nigdy z niego nie wyrośnie. Należy pamiętać, że okres wszczepiania, podczas którego szczenię tworzy swój własny obraz świata, kończy się za 3,5 miesiąca.

Nie trzeba odkładać rozpoczęcia szkolenia na 4-5 miesięcy. Pierwsze zajęcia można przeprowadzić w domu, ucząc szczeniaka najprostszych umiejętności. W tym wieku jest bardzo otwarty na naukę i chętnie nawiązuje kontakt z właścicielem.

W młodym wieku bardzo przydatne jest nakarmienie szczeniaka dłońmi, tworząc najprostsze umiejętności - dzwonienie, kurczenie się, podążanie. Nie pozostawiaj niezjedzonej żywności z bezpłatnym dostępem. Kontrola zasobów żywności przez właściciela-lidera jest jedną z głównych dźwigni wpływu na zachowanie psa.

Pierwsze zajęcia sportowe można rozpocząć od 4 miesiąca, upewniając się, że rozmiar muszli nie jest zbyt duży dla małego szczeniaka. Podczas chodzenia musisz ciągle dzwonić do szczeniaka, trenować go, by poruszał się obok siebie, by się skurczyć, bawić się z nim. I tylko krótki czas jest wymagany do socjalizacji - bezpłatna gra ze szczeniętami i starszymi psami. Reszta spaceru z szczeniakiem powinna być poświęcona komunikacji i nauce.

Szkolenie Beagle

Beagle to pies, który uwielbia biegać. Aby ta cecha nie stała się przyczyną stałych przygód beagle, lepiej skierować ją na spokojny kurs. Są to oczywiście różne rodzaje sportów dla psów - canicross, bikejorking, zwinność, a czasem frisbee (.

Początek zajęć na stronie poprzedza wczesna nauka, w której główny nacisk kładziony jest na kontakt z właścicielem i znajomość innych zwierząt domowych, szkolenie ich. Jeśli pies beagle jest twoim pierwszym psem, musisz znaleźć tresera psa, który pomoże ci zrobić pierwsze kroki w tresurze psa, nauczy cię, jak właściwie leczyć przysmak, sprawdzić tendencje do aportirovki, znaleźć najskuteczniejsze przyciski treningu. A co najważniejsze - nauczy właściciela, jak rozumieć psa, prawidłowo z nim współpracować, współpracować.

Historia rasy

Psy - starożytna grupa psów i ich wizerunki znajdują się nawet w starożytnych greckich i rzymskich freskach. Oprócz psów o długich nogach przedstawiano małe uszy z krótkimi nogami prześladującymi małą zwierzynę. Podczas kampanii na ziemiach północnych Rzymianie pozostawili tam nie tylko swoją kulturę, ale oczywiście ich psy. Dlatego teoria, że ​​dirsze, bezpośredni przodkowie beagle, są potomkami starożytnych rzymskich psów, jest obecnie dość popularna wśród psów. Oczywiście, rzymskie psy były zmieszane z miejscowymi, a myśliwych wybrano pod względem jakości pracy - wytrzymałość, dźwięczny głos trąbki i oczywiście kolor cętkowany, co pozwoliło odróżnić go od dzikich zwierząt z daleka.

Jedna z wersji pochodzenia nazwy rasy pochodzi od słowa "begueule", które tłumaczone jest dosłownie jako "cynowane gardło". Oznacza to, że beagle ma swoją nazwę od charakterystycznego głosu trąbki, z którym pies komunikował się z plecakiem i myśliwymi podczas rutyny.
Do najbliższych krewnych współczesnych psów rasy beagle należą: Carry Beagle, Blanhound i obecnie wymarły pies rasy talbo. Pierwsze wzmianki o beagle pochodzą z XVIII wieku. W tym czasie w Anglii były dwie rasy małych psów. Na północy kraju hodowano bigle, a na południu - na południu. Ciekawe, że nawet wtedy, wśród pracujących psów o standardowych rozmiarach, rodziły się okruchy, które nazywano rękawicami lub psami kieszonkowymi. Te psy nie polowały, żyjąc życiem w buduarach dworskich dam i były bardzo popularne wśród angielskiej szlachty.

W połowie XIX wieku grupa psów została po raz pierwszy pokazana na wystawie w Essex, z której z czasem powstała rasa. Zebrane psy "ze światem na sznurku" Parson Hannivwood. Te psy są w przodkach wszystkich współczesnych bigleyów. Już w 1870 roku nad oceanem pojawiły się psy. Amerykanie z normalnym lontem zaczęli ulepszać te psy. Głowy powiększyły się, kadłuby stały się bardziej zwarte, a ich hodowla przybrała coraz bardziej nowoczesny wygląd. Richard Rowette, generał z Illinois, zebrał całą paczkę klasycznych psów brytyjskich i rozpoczął hodowlę psów rasy beagle w Stanach Zjednoczonych. Stopniowo psy rozprzestrzeniały się po całym kraju.

Oficjalny standard rasy został zatwierdzony w 1957 roku. W tym czasie coraz więcej bigleyów zmieniło polowanie na pracę na policję i armię, stając się niestrudzonym szmalcem wyszukiwarek, narkotykami, a także pracowało nad ludzkim szlakiem. Współczesny pies gończy zamienia się stopniowo w psa towarzyskiego, ale jego przeszłość myśliwska jest zawsze z nim. Jest aktywnym, zrównoważonym i odpornym psem dla aktywnych mieszkańców miast lub wsi.

Interesujące fakty na temat rasy

- Beagle jest statkiem, który odbył ważną ekspedycję naukową na całym świecie w latach 1831-1836. Linia brzegowa Ameryki Południowej została zaktualizowana. Na pokładzie był Karol Darwin, który dokonał wielu odkryć biologicznych.

- "Golden Beagle" - dolar australijski wydany w 2008 r. W setną rocznicę przeprowadzenia kwarantanny w tym kraju. Na zdjęciach banknotów Elizabeth II i Beagle. Psy te aktywnie służą celnikom w poszukiwaniu zakazanych substancji.

- "Beagle Snoopy" - pieska z popularnego komiksu Peanuts. Najpierw pojawił się 4 października 1950 r. Jego obraz został stworzony przez artystę Charlesa Schulza. Snoopy jest ulubionym bohaterem wielu pokoleń dzieci.

- czteroletnia samica beagle o imieniu Miss Pi stała się najlepsza na znakomitym pokazie, który odbył się w połowie lutego 2015 r. w Nowym Jorku w Madison Square Garden.

Najsławniejszy beagle jest bohaterem prowizji Snoopy, który przynosi wiele kłopotów swojemu właścicielowi Charliemu Brownowi. Chłopiec próbuje wyszkolić psa, ale okazuje się, że jest bardzo zły, wydaje się, że ten Snoopy trenuje swojego właściciela. Autorem postaci jest artysta Charles M. Schulz.

Innym znanym beagle kreskówki był Lou - szczeniak z filmu "Cats Against Dogs".

Główną rolę w kreskówce "Underdog" otrzymał również beagle o imieniu Lace, który pod wpływem tajnych chemikaliów staje się superbohaterem.

Powodem dużej popularności bigleyów był pies o imieniu Uno, który kiedyś wygrał wystawę Westminster. Stało się tak w 2008 roku, kiedy oficjalna historia rasy liczyła już 132 lata. Od tego czasu pies gończy stał się bardzo popularny wśród hodowców psów.

W Anglii żyje teraz pies gończy, twierdząc, że jest to pies o długiej wątrobie. Ma teraz 21 lat. Imię to pies Lulu.

Niesamowite zdolności myśliwskie bigleya stały się powodem, dla którego na cześć została nazwana jedna z nowych wyszukiwarek zaprojektowanych dla systemu operacyjnego LINUX i jego odpowiedników.

Charles Darwin, który studiował florę i faunę świata, aby napisać swoją słynną książkę o pochodzeniu gatunków, podróżował statkiem o nazwie Beagle. Na cześć tego statku nazwano także cieśninę oddzielającą Tierra del Fuego od wysp Navarino i Ost. Na jego wybrzeżu znajduje się najbardziej wysunięta na południe osada - Ushuaia i wioska rybacka Puerto Toro.

W 2003 roku moduł lądowania Beagle-2, zaprojektowany przez Roberta Pillingera i jego kolegów z Wielkiej Brytanii, wylądował na Marsie, którego głównym zadaniem jest odnalezienie śladów życia na czerwonej planecie.

Ceny dla szczeniąt beagle

Beagle jest szeroko rozpowszechnioną rasą, dlatego szczeniaka rodowodowego można kupić za 300-400 dolarów. Wystawa nastolatka z gwarancją perspektywy w wieku 6-9 miesięcy będzie kosztować 500-700 dolarów. Dorosły utytułowany producent może kosztować od 800 do 1500 dolarów.

Czytaj Więcej O Psach

Jak leczyć psa zatruciem

Choroby Często zdarza się, że nasze zwierzęta nie jedzą wcale tego, co powinny. Zwierzęta, nawet z niesamowitym węchem, nie zawsze potrafią rozpoznać truciznę w jedzeniu. Ponadto nie powinniśmy zapominać o uboju, który wyrzuca truciznę w miejscach, w których zwierzęta idą na spacer ze swoimi właścicielami.

Golden retriever

Choroby Wyhodowane zwierzęta złotowłose są symbolem dobrego samopoczucia. Są zwykle przedstawiane na ganku dobrze utrzymanego domu, w kręgu szczęśliwej rodziny. I rzeczywiście, "złoty" (to znaczy złoty) retriever jest naprawdę psem rodzinnym.