Szkolenie

Bichon Frise

Bichon Frise to różni lapowcy z Francji, którzy zdobyli popularność na całym świecie. Częściowo wynika to z atrakcyjnego wyglądu psów, przypominającego miękką zabawkę. Ale nie można zdyskontować ich niesamowitego charakteru i zdolności do doskonałych towarzyszy. Biorąc pod uwagę modę pięknych przedstawicieli małych ras, nie jest zaskakujące, że przy wyborze przyszłych właścicieli wolą te urocze stworzenia.

Pochodzenie rasy

Rasa nie zdarzyła się wczoraj, jej historia sięga kilku stuleci. Eksperci uważają, że bezpośredni przodkowie Bichona to Bichonas na Teneryfie - psy zwyczajne w epoce renesansu. Następnie z powodzeniem wykorzystano je do łapania szczurów, w tym w ładowniach statków. Jeśli spojrzysz głębiej, może się okazać, że te kędzierzawe pieski pochodzą z wodnych spanieli.

W XV wieku Bichoni stali się ulubieńcami arystokratów Włoch i Hiszpanii, aw XVI wieku stali się gościnnymi zwierzętami domowymi we francuskiej arystokracji. Francuzi nazwali te urocze psy "barbishonami" - małe pudle, a później nazwa została zredukowana do "Bichon" - lapdog. "Frieze" jest tłumaczone jako "kręcone", co podkreśla jakość ich futra.

Od tamtych czasów do dnia dzisiejszego rasa doświadczyła zarówno wzlotów, jak i upadków, była na skraju wyginięcia. Jednak w XX wieku zaczęła ona aktywnie zdobywać popularność, a dziś Bichony można znaleźć we wszystkich zakątkach świata.

Opis rasy Bichon Frise

Psy tej rasy są uroczymi, kędzierzawymi, zwiewnymi stworzeniami o bardzo niewielkich rozmiarach: wysokość psów w kłębie nie przekracza 30 cm, Bichony ważą od 3 do 6 kg.

Wielkość osobników przypada na podłogę - psy są nieco większe, choć są też suki o wadze 5-6 kg. Na wystawie ciężar i wysokość nie mają znaczenia - małe i duże osoby będą miały równe szanse na sukces, najważniejsze jest to, że pies pasuje do standardu, jest harmonijnie złożony, ma eleganckie futro.

Standard Bichon jest opisany w następujący sposób:

  1. Zwykle Bichony są cięte w taki sposób, że ich głowa wygląda jak trójwymiarowa kula, ale jest to wrażenie wizualne, w rzeczywistości jest średniej wielkości. Czoło jest płaskie, z gładkim przejściem do gładkiego nosa.
  2. Orbity są dobrze określone, kości policzkowe umięśnione, ale jest to prawie niedostrzegalne. Wargi pasują ciasno, mają czarne brzegi, góra jest na dole.
  3. Uzębienie jest gęste, równe, z ugryzieniem nożycowym, uchwyt jest raczej słaby. Bezpośrednie ugryzienie przypisywane niedociągnięciom, a pies nie otrzyma szczególnie wysokich ocen na wystawach.
  4. Nos jest duży i okrągły z szeroko otwartymi nozdrzami. Oczy owalne, bez wybrzuszenia, o żywym, wesołym spojrzeniu. Klosz jest przeważnie ciemny, prawie czarny. Powieki napięte, pokrywające białko i trzecią powiekę.
  5. Uszne małżowiny uszne po bokach, średniej długości, raczej wysokie, jest ozdoba w postaci długiej sierści. Chrząstka jest elastyczna, gdy pies jest czujny, uszy unoszą się trochę.
  6. Prostokątny format tułowia, z mocną, okrągłą, elastyczną szyjką, sięgającą do ramion. W kłębie są prawie niewidoczne, grzbiet jest szeroki, z lekkim wybrzuszeniem w okolicy zadu.
  7. Skrzynia jest szeroka, z przyzwoitą głębią, z zaokrąglonym kilem. Brzuch jest umiarkowanie napięty, nie zwisa i nie przeszkadza zwierzęciu w ruchu.
  8. Kończyny są jędrne, mają mocne kości i dobrze rozwinięte mięśnie. Przód i tył są równoległe, łokcie dociskane do mostka. W tylnych kończynach stawy stawów tworzą miękki, proporcjonalny kąt.
  9. Okrągłe dłonie, obecność wilczych pazurów nie jest mile widziana, są one usuwane ze szczeniąt.
  10. Ogon pokryty jest bogatym, długim płaszczem. Umieszczony na poziomie kręgosłupa, niesie psa na plecach.

Wełna i kolory

Szczególną uwagę zwraca się na fakturę wełny - powinien on składać się z miękkiego, gęstego podszerstka i grubej, kędzierzawej wierzchniej warstwy. Razem tworzą gruby futro przypominające aksamitną tkaninę, jeśli zostanie przyciśnięte, natychmiast się wyprostuje.

Po zabiegach wodnych i czesaniu pozostaje w tyle za skórą, staje się napompowane, nieporęczne. Twarda lub jedwabista sierść, ściśle przylegająca do skóry, jest uważana za poważną wadę, jak również za brak podszerstka.

Jest tylko jeden kolor Bichon Frise - solidna biel. Szczenięta mogą mieć plamy w beżowym odcieniu, ale z wiekiem znikają. Czasami u potomstwa dzieci pojawiają się z wełną innego koloru - beżową, kremową itp., Ale takie psy są wyłączone z hodowli i nie uczestniczą w wystawach. Ale to nie przeszkadza im być cudownymi zwierzętami.

Postać

Szczenięta Bichon Frise są urocze, zabawne, przyjazne i aktywne. Dorosłe psy nie są pozbawione entuzjazmu, ale zachowują się jeszcze poważniej i lepiej.

Francuskie psy lapońskie są bardzo inteligentne, co pozwala im szybko uczyć się i dostosowywać do nowych warunków. Uwielbiają swojego mistrza, lubią chodzić z nim, ale nie lubią podróżować na długich dystansach. Dzięki niewielkim rozmiarom pies może również biegać i bawić się w domu, uzyskując niezbędny ładunek.

Te urocze małe pieski są towarzyszami zwierząt, więc nie tolerują długiej samotności. Zasmuciwszy się, Bichon może zacząć skamleć przez długi czas i zbyt długo, aby zrobić małe, brudne sztuczki, na przykład, poklepać kapcie mistrza, wyciągnąć okładkę z sofy lub rozbić poduszkę, uwalniając jej zawartość.

Możesz hodować szczenię tej rasy dla rodzin z dziećmi, par starszych, samotnych osób. Inne zwierzęta nie będą się wtrącać - kędzierzawy pies zaczepi prawie wszystkie zwierzęta. Ale Bichonowie nie są pozbawieni poczucia niezależności: niegrzeczny, dziecko sprawi niewinne spojrzenie, nawet jeśli zostanie przyłapany na gorącym uczynku. Spowodowanie winy psa jest mało prawdopodobne.

Edukacja i szkolenie

Bichon Frise - inteligentny i inteligentny, dzięki czemu są łatwe do nauczenia i szkolenia. Jednak pieski mogą być bardzo mistrzowskie, często rozpraszane przez zewnętrzny hałas, więc potrzebują kursu posłuszeństwa. Ale specjalistyczne szkolenia nie są dla nich, ale te kręcone babki są wyłącznie towarzyszami, a nie psami.

Głośnym, potężnym głosem ci maluchy mogą wyrażać różne emocje - radość, radość, niepokój, będą również szczekać, chroniąc właściciela lub informując go o zbliżaniu się obcych. Dlatego zaleca się wychowanie psa tak, aby był bardziej powściągliwy i nie hałaśliwy, jeśli bez powodu.

Podczas nauki należy przestrzegać następujących zasad:

  • ostrożność i konsekwencja są ważne;
  • pies jest zarażony nastrojem swojego mistrza, a jeśli dana osoba wykazuje zainteresowanie podczas lekcji, jest szczerze zadowolona z sukcesów, to ta postawa z pewnością zostanie przeniesiona na kędzierzawego przyjaciela;
  • Przede wszystkim dziecko musi nauczyć się trzech głównych zespołów, na których zbudowana jest cała reszta treningu: "Miejsce!", "Przyjdźcie do mnie!" I "Nie!";
  • każda agresja i okrucieństwo wobec dziecka będą w stanie negować wszystkie osiągnięte sukcesy, takie traktowanie może poważnie urazić psa i zniechęcić ją do nauki.

Niemal od samego początku Bichonowie rozumieją, czego oczekuje od nich host, ale nie zawsze natychmiast wykonują polecenia. Być może pies chce pokazać swoją niezależność lub sprawdza właściciela - jak silny i pewny siebie jest.

Podobnie jak inni przedstawiciele dekoracyjnych skał, Bichon może być przyzwyczajony do domowej toalety - pieluszki lub tacki. Pozwoli to nie prowadzić śnieżnobiałego dziecka na zewnątrz, gdy pogoda nie pozwala lub nie ma wolnego czasu. Przedstawiciele tej rasy lubią chodzić, ale nie wymagają intensywnych obciążeń.

Opieka i zdrowie

Jeśli spojrzysz na zdjęcie Bichon Frise, łatwo sobie wyobrazić, że opieka nad twoim dzieckiem będzie trudna. I, przede wszystkim, jego futro zasługuje na szczególną uwagę - aby wyglądało jak delikatne, przewiewne, białe pianki, właściciel będzie musiał spróbować:

  • pies powinien być czesany codziennie;
  • dziecko kąpać raz na 4 miesiące, jeśli to konieczne, możesz zrobić to częściej;
  • procedura wymaga specjalnych detergentów odpowiednich dla wełny kręconej;
  • Bichony są krojone - można to zrobić zarówno w celach higienicznych - raz w miesiącu wycinamy wełnę często zanieczyszczonych miejsc, a także ze względu na piękny wygląd;
  • Wełna w pachwinie i na twarzy powinna być regularnie czyszczona, ponieważ tutaj może zmienić kolor na żółty - zabieg można wykonać roztworem kwasu borowego, ale należy ściśle obserwować proporcje, aby nie zaszkodzić małemu psu;
  • Zwierzę, które regularnie bierze udział w wystawach, nie zaleca się noszenia obroży, ponieważ psuje futerko, usuwa je.

Jeśli pies jest skrócony, znacznie ułatwi opiekę czworonożnego przyjaciela. Bichony są również regularnie przycinane pazurami, kilka razy w tygodniu myją zęby i myją oczy przegotowaną wodą lub środkiem antyseptycznym. Niemożliwe jest użycie do tych celów wywarów roślinnych lub parzenia herbaty - te płyny mogą plamić włosy wokół oczu.

Wskazane jest, aby uczyć psa czynności pielęgnacyjnych od szczeniaka, a następnie procedura odbędzie się bez żadnych problemów, spokojnie i owocnie. Zabieg szczepienia, odrobaczania i leczenia pasożytów zewnętrznych jest obowiązkowy.

Choroby

Wśród chorób dziedzicznych przenoszonych na potomstwo od rodziców można zauważyć:

  • epilepsja;
  • dysplazja;
  • niestabilność atlantoaksjalna (stan patologiczny kręgosłupa).

Często, w pogoni za zyskiem, hodowcy nie mówią, że ich szczenięta są chore, więc warto kupić zwierzaka tylko od sprzedawców, którzy cenią sobie ich reputację.

Ponadto istnieje wiele chorób, które rozwijają się, jeśli pies nie zapewnia wysokiej jakości opieki i pełnej diety:

  • kamica nerkowa;
  • cukrzyca;
  • otyłość;
  • hypotrychoza (utrata sierści);
  • choroby dermatologiczne;
  • alergia;
  • patologie narządów wzroku - zaćma, dystrofia rogówki, volvulus powieki.

Bichony nie mogą skakać z wysokości, ponieważ istnieje ryzyko złamania kończyn lub zwichnięcia rzepki. Nie wolno im też bawić się z większymi i silniejszymi psami, które mogłyby nieumyślnie zaszkodzić dziecku.

Karmienie

Właściciel może wybrać odpowiedni suchy pokarm lub preferować naturalne karmienie zwierzęcia. W drugim przypadku należy wziąć pod uwagę następujące funkcje:

  • W diecie psa musi być obecne surowe mięso, jest wstępnie parzona wrzącą wodą;
  • warzywa dają psom gotowane i surowe;
  • ryby są ujęte w menu 2-3 razy w tygodniu, ale pieskowi nie wolno dawać rzeki; ugotuj i usuń kości;
  • pokarmem użytecznym dla psów lapdog jest gotowana kasza gryczana lub kasza owsiana we wrzącej wodzie;
  • jeśli pies spożywa naturalne produkty, potrzebuje dodatkowych źródeł witamin - weterynarz może przepisać odpowiedni kompleks witaminowo-mineralny, zaleca się również dodanie niewielkiej mączki kostnej do żywności;
  • jedzenie przed podaniem należy pokroić na małe kawałki;
  • mleko podaje się tylko szczeniętom, dorosłemu psu wystarczy jeść jogurt, kefir lub twarożek raz na 5-7 dni;
  • Nie karm swoje zwierzę gorące lub bardzo zimne jedzenie.

Wędzone, solone, marynowane potrawy, produkty zawierające różne przyprawy, rośliny strączkowe, jęczmień perełkowy, ciasta i ciastka powinny być wyłączone z diety zwierząt domowych.

Wybierając suchą karmę należy skupić się na marce klasy super premium. Najlepiej, jeśli dieta jest przeznaczona dla przedstawicieli tej konkretnej rasy.

Treści dla psów

Bichon Frise - pies ozdobny, przeznaczony do przebywania w domu lub mieszkaniu. Dziecko będzie potrzebowało tradycyjnego zestawu akcesoriów:

  • miska - pożądane jest, aby była na stojaku lub przymocowana do powierzchni;
  • pościel - może to być materac, kosz lub dom, o ile miejsce jest przytulne;
  • kołnierz i smycz - schludne akcesoria, które minimalnie uszkadzają futro;
  • śnieżnobiałą ukochaną należy natychmiast zaopatrzyć w akcesoryjny brelok do kluczy;
  • taca - powinna być większa niż kot;
  • szczenięta są dość dociekliwe i często ranne, więc warto kupić małą klatkę na mieszkanie, w którym możesz zostawić dziecko podczas twojej nieobecności;
  • noszenie;
  • zabawki.

Francuskie psy-pieski uwielbiają chodzić, ale wskazane jest, aby je zabrać z kłujących krzewów i łopatek, aby nie musiały męczyć małego psa i zrywać puszystego futra, usuwając rośliny i śmieci.

Zdjęcie Bichon Frise

Bichon Frise wideo

Kupowanie szczeniaka

Bichon Frise jest powszechną rasą, więc nie będzie problemów z pozyskaniem szczeniaka. Wskazane jest skontaktowanie się z hodowcą o doskonałej reputacji, szczególnie jeśli potrzebujesz szczeniaka do dalszej kariery pokazowej.

Najlepsze przedszkola są następujące:

  • White Star, Moskwa http://belayazvezda.com/index.php/contacts/;
  • Barberry berberys, Moskwa https://cvbarbaris.ru/;
  • Frizzled Life, Kijów http://bichon.kiev.ua/.

Można kupić zwierzę bez rodowodu za 10 000-15 000 rubli, potomstwo z dokumentami kosztuje od 15 000 do 50 000 rubli, w zależności od klasy. Często wystawiane na sprzedaż mestizo - mieszanka Bichon z innymi małymi psami. Często szczenięta okazują się bardzo ładne, a ich cena może osiągnąć 7000-8000 rubli.

Bichon Frise - zaskakująco piękne, pozytywne psy, kochające i lojalne. Kiedyś angażowali się w łapanie gryzoni, więc duch niezależności i uporu w nich wciąż istnieje. Powinien nie tylko kochać swojego zwierzaka, ale także szanować jego uczucia.

> Psy> Bichon Frise> Dobrze wiedzieć
Bichon Frise

Bichon Frise. Standard FCI nr 215

Bichon Frise. Standardowa rasa FCI №215 /

KLASYFIKACJA F.C.I.

KRÓTKI RYS HISTORYCZNY

Na wybrzeżu Morza Śródziemnego i na wyspach Morza Śródziemnego, od czasów starożytnych, pierwszych wzmianek z XIII-XIV w. Żyły małe psy o białym kolorze, głównie z długimi i kręconymi włosami. Byli wykorzystywani jako łapacze szczurów i podróżowali z marynarzami na statkach kursujących po okolicy. Ich wielkość wynika z przestrzeni statku, ich białego koloru ze względu na ciepły klimat.

Dzięki modom na małe psy w arystokratycznym społeczeństwie, w Hiszpanii, we Włoszech, we Francji i na Wyspach Kanaryjskich, te psy stały się bardzo popularne. Byli to przodkowie psów pasterskich, wszystkie psy-psy, nie tylko Bichon Frise, ale także maltański pies lapowy, Bolonez (włoski lapdog), itp.

We Francji ta rasa psów nosi nazwę Teneryfa Bichon, co wskazuje na jej pochodzenie z Wysp Kanaryjskich. Jednak wraz z oficjalną rejestracją rasy w 1933 r. W Międzynarodowej Federacji Psów, ze względu na sprzeczne informacje o pochodzeniu i szerokim zasięgu, rasa została zarejestrowana jako Bichon Frise, w tym samym czasie francuska wspólnota psów sformułowała swój standard. W książce plemiennej francuskiej rasy Dog Club Bichon Frise została wymieniona 18 października 1934 roku. Po II wojnie światowej rasa została sprowadzona do Nowego Świata, stamtąd rozprzestrzeniła się na cały świat.

ZACHOWANIE / TEMPERAMENT

Pies o szlachetnych manierach, wrażliwy, wesoły i kochający. Charakterystyczną cechą tej rasy jest wesołość.

REGION MÓZGOWY

Czaszka: Dość płaska podczas sondowania, chociaż włosy w toalecie nadają jej zaokrąglony wygląd. Przepaść między łukami brwiowymi nieznacznie się zamanifestowała.

Stop: niezbyt wyraźny.

OKOLICA TWARZOWA

Nos jest okrągły, czarny, o delikatnej skórze i błyszczącej.

Kufa: krótsza niż czaszka. Nie powinna jednak być masywna ani szorstka, bez zawężania.

Wargi: Cienkie, raczej suche, jednak w mniejszym stopniu niż u psa szypera, opadające tylko na tyle, by zamknąć dolne wargi, ale nigdy nie gęste, a nie bryazhlye; zazwyczaj są one całkowicie czarne do samych kącików warg; dolne wargi nie powinny być widoczne, gdy usta są zamknięte, nie powinny być grube lub wilgotne, nie jest dopuszczalne, że śluz są widoczne, gdy usta są zamknięte.

Kości policzkowe: płaskie i niezbyt muskularne.

Szczęki / zęby: Zgryz jest normalny, tzn. siekacze żuchwy znajdują się bezpośrednio obok siebie i za siekaczami szczęki.

Oczy: Ciemne, o ile to możliwe z ciemnymi powiekami, raczej okrągłe, a nie migdałowo-lewiste; nie skośne; na żywo, niezbyt duże, nie pokazujące białka. Nie duże i nie wypukłe jak Brukselski Gryfon lub Pekińczyk; oczodoły nie wystają. Gałki oczne nie powinny wyróżniać się zbyt mocno.

Uszy: Wiszące, ozdobione elegancko zwiniętymi długimi włosami, podczas strzeżenia trzymają się bardziej z przodu, ale w tym przypadku dotykają części czaszki przedniej krawędzi i nie przesuwają się skośnie w bok; w długości, uszko nie powinno, jak pudel, sięgać do nosa, ale sięgać do środka kufy. Uszy nie są tak szerokie jak pudle, ale gładsze.

Dość długi, wysoki i dumny. Zaokrąglone i zgrabne w pobliżu czaszki, stopniowo rozszerzające się, gładko wchodzące w ramiona. Jego długość wynosi około jednej trzeciej długości ciała (11 cm: 33 cm dla psa, wysokość 27 cm), za rzuty przyjmuje się występy łopatek w kłębie.

HULL

Kłąb: praktycznie podkreślony, przechodzi w prostą górną linię.

Grzbiet: Mocny, muskularny, prosty.

Lędźwie: Szerokie i muskularne, lekko wysklepione.

Zad: Lekko zaokrąglony, umiarkowanie nachylony.

Klatka piersiowa: Dobrze rozwinięta; mostek jest wyrażony; fałszywe krawędzie są okrągłe i nie kończą się pod deską rozdzielczą, klatka piersiowa jest raczej obniżona poziomo.

Linia dolna i brzuch: dobrze dobrane w jamie brzusznej; Skóra jest cienka i nie obwisła, dając dość grząski wygląd.

OGON

Posadzone nieco niżej w linii grzbietu niż w pudle. Zwykle ogon jest przytrzymywany i wygięty z wdziękiem wzdłuż linii kręgosłupa, bez tworzenia pierścienia; nie zatrzymuje się i nie powinien dotykać grzbietu; jednak wieszak na ogonie może spaść na grzbiet. Obficie pokryty zdobioną wełną, osadzony na poziomie grzbietu i pięknie zawinięty na plecach. Ogon ma połowę długości grzbietu.

KOŃCZYNY PRZEDNIE

Wygląd ogólny: Widziane z przodu przednie nogi są proste i pionowe; cienki warkocz

Łopatki: dość skośne, nie wystające, mają tę samą długość co kość ramieniowa, około 10 cm. Kość ramieniowa nie odsuwa się od ciała.

Łokcie: nie wyszło.

Śródręcza: Krótkie i proste, widziane z przodu; bardzo nieznacznie przechylony w profilu.

TYLNE KOŃCZYNY

Ogólny wygląd: Szeroki krup.

Uda: szerokie i muskularne; nachylenie.

Staw skokowy: W porównaniu z pudlem, staw skokowy z wyraźniejszymi kątami.

Silny, okrągły, koci, skierowany wyłącznie do przodu. Klocki są czarne. Pazury są mocne, krótkie.

CHÓD / RUCH

Ryś wolny, lekki, skoordynowany i prosty. W tym przypadku linia górna pozostaje prosta, a głowa i szyja są wysoko uniesione. Wraz ze wzrostem prędkości ruchu kończyny zbliżają się do linii środkowej. Patrząc od tyłu, kończyny poruszają się w linii prostej, umiarkowanie szeroko rozstawione, z widocznymi łapkami.

Pigmentacja pod białą wełną jest korzystnie ciemna; wtedy narządy płciowe są pigmentowane na czarno, niebieskawo lub beżowo.

POKRYWA WEŁNY

Cienkie, jedwabiste, bardzo bujne loki wyglądają jak mongolskie kozie włosy, a nie proste i nie tworzących sznurków. Podszerstek jest miękki i gruby, zewnętrzna warstwa ma nie więcej niż 7-10 cm długości, jest cienka, jedwabista, w luźnych, małych lokach, które przypominają włosie jaków. Ich połączenie w dotyku wywołuje wrażenie miękkości i gęstości, jak plusz lub aksamit; podczas głaskania sprężyny. Kiedy wełna jest myta i czesana, podnosi się i wygląda jak spuchnięty proszek, dzięki czemu rasa ma swoją nazwę.

KOLOR

WYMIARY I WAGA

Wysokość w kłębie nie powinna przekraczać 30 cm, a niewielki rozmiar jest elementem sukcesu.

WADY / WADY

Wszelkie odstępstwa od powyższych punktów należy traktować jako wady lub występki w zależności od stopnia manifestacji.

- Drobne przegryzienie lub niedopałek.

- Wełna jest prosta, falista, sznurkowa lub zbyt krótka.

- Pigmentacja rozciąga się na wełnę i tworzy zardzewiałe (czerwone) plamy.

WADY DYSKWALIFIKACYJNE

• Różowy nos.

• Wargi koloru ciała.

• Przekrój głowy lub przodozgryz tak wyraźny, że siekacze się nie dotykają.

• Ogon skręcony lub zwinięty.

• Czarne plamki na wełnie.

• Agresja lub tchórzostwo.

• Każdy pies wyraźnie wykazujący zaburzenia fizyczne lub behawioralne musi zostać zdyskwalifikowany.

Uwaga: Samce powinny mieć dwa normalnie wykształcone jądra całkowicie opuszczone do moszny.

Standardowy pies Bichon Frise

Bichon Frise - Bolonia z Francji, która dzięki spektakularnemu wyglądowi stała się popularna na całym świecie. Zewnętrznie wyglądają jak miękkie pluszowe zabawki i mają zaskakująco dobroduszny charakter. Szybko przywiązany do właściciela i bardzo kochający dzieci. Łatwo przystosowują się do różnych warunków, mogą mieszkać w apartamentach o różnej wielkości i miłości, aby znaleźć się w centrum uwagi. Potrzebna jest ostrożna opieka.

Standardowy dorosły pies Bichon Frise

Obecny standard pojawił się dzisiaj w 1988 roku. Charakterystyczną cechą, która stała się charakterystyczna dla tych psów, jest skrzywienie. Oto bardziej szczegółowe cechy, które należą do tej rasy.

Głowa jest proporcjonalna do ciała, płaskie czoło. Okrągłe ciemne oczy są ustawione prosto. Kufa jest mocna, krótsza niż czaszka, usta są do siebie dopasowane, górna warga całkowicie pokrywa dolną. Zęby są równe, zgryz nożycowy. Nos jest okrągły na czarno. Uszy zwisają po bokach pyska, niezbyt długie, pokryte włosami.

Prostokątny korpus. Prosty, mocny i szeroki tył. Szyja jest elastyczna, zaokrąglona. Klatka piersiowa jest dobrze rozwinięta, szeroka i głęboka. Ogon znajduje się na poziomie kręgosłupa, ma średnią długość, jest pokryty długimi włosami.

Kończyny są silne, z dobrze rozwiniętymi mięśniami. Przednie nogi są równoległe, ustawione blisko ciała, zaokrąglone i gęste, z czarnymi pazurami.

Rodzaj i długość wełny. Sierść tych psów jest bardzo długa, miękka, jedwabista w dotyku, nieustannie dążąca do zwijania się w spiralne loki. Mają raczej miękki i gruby podszerstek, który chroni je przed nagłymi zmianami temperatury.

Waga jest taka sama jak u samców i suk. Te psy ważą od trzech do pięciu kilogramów.

Rozmiar jest inny. U mężczyzn waha się od dwudziestu pięciu do trzydziestu centymetrów, u kobiet - od dwudziestu trzech do dwudziestu dziewięciu centymetrów.

Gatunki Bichon

W przyrodzie istnieje kilka odmian psich psów, które są podobne nie tylko pod względem wyglądu, ale także charakteru. Różnica między nimi jest tylko w krajach pochodzenia i wzrostu.

Znane są takie Bichony jak:

  • Hawana (Hawanaise);
  • Bolognese (pies z Bolonii);
  • Maltański (maltański);
  • Levkhen (lew pies);
  • Coton de Tulear (Madagaskar Bichon);
  • Rosyjski pies okrążeniowy;
  • loach

Funkcje wspólne Bichon

Bardzo podobne do odmian tej rasy psów. Wszystkie są małe, większość psów jest tylko biała, bardzo urocza, piękna i niezwykła. Ponadto mają te same znaki.

Różnica bichon frize od innych psów

Główną różnicą jest specjalne podejście do pielęgnacji fryzu. Potrzebują profesjonalnej fryzury. Zaleca się regularne zabieranie psów do groomera, czesanie. Jedzenie, które mają, jest wyjątkowe, właściciel musi znać listę produktów, których jego zwierzak nie toleruje. Piękne śnieżnobiałe psy wymagają ostrożniejszego pielęgnowania. Konieczne jest, aby nie było śladów łez na twarzy oraz aby wytrzeć uszy i usta.

Jaka jest różnica między powiązanymi rasami?

Powiązane rasy są często bardzo podobne do siebie, ale mają swoje drobne różnice. Rozważ każdą z tych ras:

  • Hawańczyk (Hawajski Bichon) pochodzi z Kuby. Ich charakterystyczną cechą jest kudłaty. Jego długie włosy nie są obcięte, pozostawione na twarzy i udające brodę. Kolor może być bardzo różny: oprócz białego, niebieskiego, kremowego i kasztanowego są dozwolone.
  • Coton de Tulear (Madagaskar Bichon) jest krewnym Bichon Frise, więc nie ma prawie żadnych różnic. Jedyną różnicą jest wełna. W fryzach jest kędzierzawy, w Cotonie jest prosty i długi. Oprócz koloru białego, dopuszczalny kolor kości słoniowej.
  • Lyon Bichon pojawił się we Francji. Różnica w strzyżeniu. Lyon jest obcięty niezwykle, dając mu obraz lwa, tylne kończyny są obcięte bardzo krótko, podobnie jak podstawa ogona. Głowa i tułów pokryte są obfitą puszystą wełną, wyglądają jak król przez tę fryzurę. Różnią się także kolorem, łącząc różne kolory: od czarnego do białego, popiołu, a niektórzy przedstawiciele rasy mogą być nawet nieregularni.
  • Bichon Bolognese to ozdobny pies, którego miejscem urodzenia są Północne Włochy. To od nich pochodzi flisz Bichon. Ten piękny piesek ma wesołą, zabawną postać, jest doskonałym towarzyszem, jak wszyscy przedstawiciele lapdogów. Różni się od reszty, powiązana z Bichonami łatwiejsza opieka. Nie potrzebuje strzyżenia, raczej regularnie czesała wełnę i często myła, ponieważ jej kolor jest czysto biały.
  • The Bichon Maltański (maltański) pochodzi z wyspy Mljet. Ma śnieżnobiały kolor i miękkie, długie włosy, które wymagają codziennej pielęgnacji ze względu na brak podszerstka. Tylko kręcone nogi. Ich główne różnice to charakter i wielkość. Są to najbardziej czuły i delikatny przedstawiciel rasy, a także bardzo małe. Ich maksymalna waga sięga tylko trzech kilogramów.

Który bichon jest lepszy?

Każdy z nich jest godnym przedstawicielem. Ale Bichon Frise pozostaje najbardziej poszukiwanym i kochanym. Dzieci go uwielbiają, ponieważ jest zabawny i czuły, a dorosłych przyciąga dobroć w oczach tych psów i niezwykle dobry wygląd.

Istnieje wiele różnych opowiadań od właścicieli tych psów, że jeśli krzyczysz lub obrażasz się na nich, wtedy na twarzy natychmiast zobaczysz wszystkie uczucia i emocje, których doświadcza ta biała kula szczęścia. A jeśli będzie żywił urazę do ciebie, natychmiast to pokaże swoimi chuligańskimi czynami.

Rasy rasowe

Historia tych czworonożnych piękności nie jest w pełni zrozumiała. Istnieje kilka różnych opinii na temat tego, komu te psy zostały skrzyżowane. Niektórzy mówią, że było skrzyżowanie z pudlem, z barbetem. Inni twierdzą, że Bichon skrzyżował się z psem bolońskim, aby wyhodować kilka typów psów lęgowych. Istnieje również opinia, że ​​Maltańczycy byli krzyżowani z różnymi psami.

Arystokratyczny, francuski, rasowy, jak pyszny ptasie mleczko, ucieleśnia samą doskonałość. Jest czarująca, inteligentna i może stać się prawdziwą ozdobą, prawdziwym przyjacielem i towarzyszką dla każdej pani z najróżniejszych kategorii wiekowych. Jeśli przyniosłeś ten cud do domu, staraj się traktować go w ten sam sposób, w jaki traktujesz dzieci. Psy są bardzo wrażliwe iw pełni odzwierciedlają postawę danej osoby. Bądź miły, towarzyski i zawsze zwracaj uwagę na swojego zwierzaka. Bichon nie lubi być sam.

Wzorzec rasy - NKP Bichon Frise

PATRONAT: Francja i Belgia

DATA PUBLIKACJI OFICJALNEGO STANDARDU AKTUALNEGO: 04.04.2016

KLASYFIKACJA FCI: Grupa 9 - towarzyszki psów i rasy zabawek

Sekcja 1. Bichony i rasy pokrewne

Bez pracy próbnej

KRÓTKI RYS HISTORYCZNY: Bichon Frise został przywieziony do Francji z Włoch w okresie renesansu. Z uwagi na to, że pies przypominał bardzo mały barbet (Barbet (angielski barbet) lub francuski pies wodny), nadano mu nazwę Barbishon, która z kolei została skrócona do Bichon. W XVII i XVIII wieku wielu znanych artystów przedstawiało te małe psy obok królów, szlachty i innych znanych osobistości. Rasa była ponownie modna w czasach Napoleona III iw tym czasie była znana jako Teneryfa Bichon. Wkrótce został spopularyzowany i stał się ukochany w Belgii i Francji. Rasa prawie zniknęła po dwóch wojnach światowych i tylko dzięki kilku hodowcom we Francji i Belgii udało się zachować i ożywić populację tej rasy. Pierwszy pies zarejestrowany w Belgii, Pete, urodził się 23/219/1924 w belgijskiej księgi hodowlanej w 1932 roku. Pierwszym numerem w francuskiej książce hodowlanej był pies Ida, suka Bichon Frise, zarejestrowana w dniu 18.10.1934 r. Współczesna francuska nazwa - Bichon and Got Frize została przyznana w 1978 r., A rasa została uznana za francusko-belgijską.

WRAŻENIE OGÓLNE: Wesoły, zabawny piesek o energicznych ruchach i bardzo jasnej białej wełnie zwijającej się w kręcone loki. Dumnie nosi głowę, oczy ciemne, żywe i bardzo wyraziste. Ogon noszony jest z wdziękiem na plecach.

WAŻNE PROPORCJE: Bichon Frise jest psem o rozciągniętym formacie, długość ciała (od linii ramienia do linii pośladków) jest większa niż wysokość w kłębie. Skrzynia ma kształt prostokąta. Stosunek długości czaszki do długości kufy wynosi 3 do 2. Głębokość klatki piersiowej jest równa wysokości od podłogi do łokci.

ZACHOWANIE I TEMPERAMENT: Naprawdę pies do towarzystwa, który możesz zabrać wszędzie ze sobą. Ze stabilnym układem nerwowym, nierzadko szczeka, bardzo towarzysko zarówno z ludźmi, jak iz innymi psami, nawet z nieznajomymi. Jest bardzo łatwy w adaptacji i bardzo przywiązany do właścicieli.

GŁOWA: W dobrej proporcji do ciała. Oczy i nos, czyli trzy wyraźne punkty na białej głowie, powinny tworzyć trójkąt równoboczny.

Czaszka: Dość płaska w dotyku, chociaż zewnętrzna wydaje się bardziej zaokrąglona. Przedni rowek lekko zaznaczony. Czaszka jest dłuższa niż kufa, mniejsza niż szerokość i 3/5 długości głowy, brwi nie są zbyt wyraźne.

Stop: zauważalne, ale niezbyt wyraźne.

Nos: okrągły, czarny, drobnoziarnisty i błyszczący.

Kufa: bardzo szeroka u podstawy, zwężająca się lekko w kierunku nosa, tworzy 2/5 długości głowy. Mostek nosowy jest prosty, nie skierowany ani w dół, ani w górę.

Wargi: Cienka, raczej sucha, górna warga tak niska, aby zamknąć dolną, ale nie powinna być ani ciężka, ani zwisająca; Z reguły pigmentowane na czarno, prosto do rogów. Dolna warga nie powinna być ciężka, widoczna ani obwisła. Usta szczelnie zamknięte, a wewnętrzna część warg nie powinna być widoczna.

Szczęki / zęby: górna i dolna szczęka szeroka, każda z sześcioma równomiernie rozmieszczonymi siekaczami. Wolą odgryźć "nożyce", ale powiedzmy wprost. Preferowane będą psy z pełnym uzębieniem.

Oczy: bardzo ciemne, średniej wielkości, raczej zaokrąglone, nie w kształcie migdałów i nie wystające. Nie powinien być wybrzuszony. Oczu felgi powinny być całkowicie pigmentowane na czarno. Gdy pies patrzy do przodu, białka oczu nie powinny być widoczne.

Uszy: Wiszące i obficie pokryte włosami. Znajdują się one nad linią oczu, tworzą trójkąt równoboczny i zwisają pionowo wzdłuż linii kości policzkowych. Jeśli pociągniesz uszy do przodu, skóra powinna przynajmniej dotrzeć do kącików ust, maksymalnie do środka twarzy. Uszy są ruchliwe, zwłaszcza gdy coś przyciąga uwagę psa.

SZYJA: dość długa, noszona wysoko i dumna. Okrągłe i cienkie w czaszce, równomiernie rozszerzające się w kierunku ramion. Długość szyi jest w przybliżeniu równa jednej trzeciej długości ciała. Brak zawieszenia.

Górna linia: Prosta, prawie pozioma do podstawy ogona.

Kłąb: rozsądnie wymowny.

Tył: poziomy, dobrze umięśniony.

Lędźwie: Szerokie i dobrze umięśnione, lekko zakrzywione.

Zad: szeroki, lekko zaokrąglony z lekkim nachyleniem.

Klatka piersiowa: dobrze rozwinięta, dobrze opadająca do łokci, głęboki mostek, fałszywe żebra dobrze zakrzywione i nie powinna gwałtownie się odrywać, klatka piersiowa jest dość długa.

Linia dołu i linii brzucha: Dolna część klatki piersiowej unosi się lekko do linii brzucha, która z kolei jest umiarkowanie podciągnięta. Boki są dobrze napięte, skóra cienka i nie luźna.

OGON: Osadzony umiarkowanie wysoko, tuż poniżej linii grzbietu, uniesiony i z gracją zakrzywiony wzdłuż kręgosłupa, nie kręcony i nie zapadający się. Końcówka ogona, nie biorąc pod uwagę włosów, nie powinna dotykać tylnej części psa. Włosy na ogonie mogą spaść na grzbiet. Ogon nie powinien wisieć, gdy pies jest w ruchu.

Wygląd ogólny: Jeśli patrzysz na psa z przodu, przednie nogi są proste. Kości o średniej grubości.

Łopatka: Dobrze wyluzowana.

Kości barkowe: tworzą dobry kąt z ramieniem.

Łokcie: Dopasuj do klatki piersiowej.

Przedramię: Proste i prostopadłe, gdy widzimy je ze wszystkich stron.

Śródręcza: Krótkie i proste, widziane z przodu, lekko nachylone, patrząc z boku.

Stopy: Gęste, zaokrąglone i dobrze zmontowane, bez inwersji na zewnątrz lub do wewnątrz, podkładki powinny być czarne, pazury najlepiej czarne.

Widok ogólny: Szeroki zestaw. Kończyny tylne z dobrze rozwiniętymi mięśniami, równolegle do siebie, patrząc od tyłu. Pionowo.

Uda: Szerokie i dobrze umięśnione.

Staw kolanowy (kolano): Przy dobrze zdefiniowanym kącie nie przekręcał się ani nie wchodził.

Podudzie: w przybliżeniu tej samej długości co uda.

Stawy skokowe: Nisko osadzone i dobrze widoczne.

Śródręcze kończyn tylnych: szczupłe, pozbawione wilczych pazurów.

Łapy: Gęste, zaokrąglone i dobrze zmontowane, bez wywinięcia na zewnątrz i do wewnątrz, podkładki powinny być czarne, a pazury najlepiej czarne.

CHÓD / RUCH: Ruch jest szybki, wolny, szeroki krok. Podczas poruszania się kłusa głowa jest uniesiona wysoko, ogon jest dobrze zgięty nad grzbietem. Dobrze pchnij tylne kończyny. Kończyny poruszają się w płaszczyznach równoległych.

SKÓRA: Mocno naciągnięta na całe ciało, preferowana jest ciemna pigmentacja, która jednak nie powinna wpływać na kolor sierści. Genitalia są korzystnie pigmentowane do czerni.

Włosy: obfita wełna. Włosy zewnętrznej powłoki tworzą luźne spiralne loki (struktura spiralna). Również pies powinien mieć miękki i gruby podszerstek. Wełna nie powinna być płaska ani drutowa, nie może być pomieszana i nie może być zwijana.

Kolor: czysto biały. Jednakże, dopóki pies nie osiągnie wieku 12 miesięcy, płaszcz może mieć lekko beżowy odcień (odcień szampana), ale takie zjawiska są dozwolone przez nie więcej niż 10% psa.

Wysokość w kłębie: 25-29 cm, dopuszczalne odchylenia 1 cm w dużym kierunku u mężczyzn. Dopuszczalne są również odchylenia o 2 cm w dół u kobiet, pod warunkiem, że proporcje pozostają zrównoważone, a dymorfizm płciowy jest dobrze wyrażony.

Waga: około 5 kg, proporcjonalnie do wielkości.

Wszelkie odstępstwa od powyższych punktów należy uznać za wady, a powaga, z jaką winę należy wziąć pod uwagę, powinna być proporcjonalna do stopnia jej wpływu na zdrowie i dobre samopoczucie psa.

• Temperament: Pies pozbawiony pewności siebie.

• Głowa: kaganiec uśpiony.

• Nos: Strata / brak pigmentacji.

• Wargi: Różowe lub częściowo odbarwione, obwisłe kąciki ust.

• Oczy: jasna, niepełna pigmentacja konturu oczu, widoczne białka oczu. Na włosach pod oczami nie powinno być śladów łez.

• Ogon: owinięty, zwinięty w pierścień, uniesiony prostopadle lub opuszczony podczas ruchu.

• Kończyny: niewystarczające kąty.

• Wełna: niewystarczająca ilość i / lub podające złe loki, co prowadzi do płaszczyzny wełny i braku objętości.

• Kolor: Plamy na sierści (z wyjątkiem psów poniżej 12 miesiąca życia).

• Agresywny lub zbyt skromny pies.

• Każdy pies wyraźnie wykazujący wszelkie nieprawidłowości fizyczne lub behawioralne musi zostać zdyskwalifikowany.

• Ugryzienie: prognatyzm (przodozgryz lub przekroczenie).

• Pełna depigmentacja nosa, ust i konturu oka.

• Oczy: małe, o kształcie migdałów, wystające, zbyt jasne lub wyblakłe.

• Wełna: całkowity brak krętej struktury.

• Kolor: dowolny kolor inny niż biały na wełnie u psów powyżej 12 miesiąca życia.

• Rozmiar: poza zakresem.

• Wrażenie ogólne: wszelkie oznaki karłowatości.

• Ogólna struktura: Każdy pies, którego ogólna sylwetka pasuje do kwadratu.

• Samce powinny mieć 2 normalnie rozwinięte jądra całkowicie zstępujące do moszny.

• Tylko psy funkcjonalne i zdrowe klinicznie o potwierdzonej rasie powinny mieć możliwość rozmnażania.

DODATKOWE DO STANDARDÓW:

Głowa: Uszy, broda i wąsy przycięte tak, aby nadać głowie kształt kulisty lub dzwonowy.

Ciało: Aby stworzyć wrażenie elegancji i smukłości, wełna skraca się (ale nie mniej niż 3 cm) na dolnej części pleców i boków. Dolna część brzucha pokryta jest wełną.

Kończyny i stopy: okrągły kształt cylindryczny.

Ogon: nie należy go ciąć.

Standard FCI nr 215 / 11. 05. 1998 / GB

BISON FRIZE
(Bichon a poil frise)

TŁUMACZENIE: Pani Peggy Davis, zaktualizowana przez Dr. J.-M. Paschoud.

POCHODZENIE: Francja / Belgia.

DATA PUBLIKACJI ORYGINALNEGO STANDARDU WAŻNEGO: 01/10/1972.

KLASYFIKACJA F.C.I. : Grupa 9 psów towarzyszących i psom z zabawek.
Sekcja 1 rasy spokrewnione z Bichonami.
Bez pracy próbnej.

WRAŻENIE OGÓLNE: Wesoła i zabawna sierść psa, z dużą ilością włosów i włosów, bardzo podobna do sierści mongolskiego kozła. Karetka jest żywa i ekspresyjna.

GŁOWA: W harmonii z ciałem.

REGION MÓZGOWY:
Czaszka: Pozwala to zaokrąglić w górę. Czaszka jest dłuższa niż kufa.
Stop: mało zaznaczony.

OKOLICA TWARZOWA:
Nos: Nos jest zaokrąglony, czarny, drobnoziarnisty i błyszczący.
Kufa: snipey. Widać bruzdę między łukami brwiowymi.
Wargi: Ale to nie jest normalne, ale nie jest zbyt ciężkie; są zaciemnione; Należy zauważyć, że nie jest to normalne.
Szczęki / zęby: Zgrywaj normalnie, tzn. W przypadku szczęk jest
Policzki: płaskie i niezbyt muskularne.
Oczy: Ciemne oczy, o ile to możliwe, z ciemnymi powiekami; nie umieszczone skośnie; żywy, niezbyt duży, nie pokazujący białego. Ani duży, ani prominentny jak w Gryfie Bruxellois i pekińsku; gniazdo nie może się wybrzuszać. Gałka oczna nie może zbyt mocno wyróżniać się.
Uszy: Opadające włosy i włosy, które są pod dobrą opieką; nie musisz wiedzieć, jak zachować kaganiec. Uszy i nie drobniejsze niż pudle.

SZYJA: Zasięg szyi jest dość długi, noszony wysoko i dumnie. Łagodnie łączą się z ramionami. Długość ciała wynosi około 30 cm.

BODY:
Lędźwie: Szerokie i dobrze umięśnione, lekko wysklepione.
Zad: Lekko zaokrąglony.
Klatka piersiowa: Dobrze rozwinięta; mostek jest wymawiany; horyzont skrzyni
Flanki: Boki są dobrze schowane w brzuchu; to jest skóra, która daje całkiem niezły wygląd.

OGON: Ogon linii. Normalnie ogon jest wykonywany zgodnie z kręgosłupem, bez zwinięcia; nie jest zadokowany i musi być w kontakcie z plecami; jednak meble ogona mogą spaść na plecy.

KOŃCZYNY PRZEDNIE: Widziane z przodu, przednie nogi naprawdę proste i prostopadłe; cienka kość.
Ramię: nie wyeksponowane, nie jest widoczne, ale nie jest ważne, że jest to ramię, około 10 cm.
Ramię: Nie stojąc z dala od ciała.
Łokieć: nie wyszło.
Śródręcze: krótkie i proste widziane z przodu; bardzo nieznacznie ukośne widoczne w profilu.

KOŃCZYNY TYLNE: Miednica jest szeroka.
Uda: szerokie i muskularne; dobrze skośne.
Staw skokowy: W porównaniu z pudlem staw skokowy jest bardziej kątowany.

ŁAPY: Sinewy. Gwoździe korzystnie czarne; to nie jest idealne.

SKÓRA: pigtail jest korzystnie ciemny; genitalia są następnie pigmentowane albo czarne, niebieskawe albo beżowe.

SIERŚĆ: W przeciwieństwie do skóry mongolskiego kozła

GROOMING: Pies może być pokazywany z lekko rozłożonymi nogami i kufą.

KOLOR: czysto biały.

ROZMIAR: Rozmiar nie powinien przekraczać 30 cm.

Należy zauważyć, że nie było straty czasu.
· Nieznacznie przekrwione usta lub tyłozgryz.
· Płaszcz płaski, falisty, kordowy lub zbyt krótki.
· Pigmentacja rozszerzająca się na zardzewiałe (czerwone) łaty.

WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:
· Różowy nos.
· Wargi w kolorze ciala.
· Tak rozwinięty prognatyzm (przodozgryz).
· Jasne oczy.
· Zwinięty w górę ogon lub skręcony spiralnie.
· Czarne plamy w płaszczu.

Bichon Frise

Dumny, wesoły i energiczny

Kluczowe cechy

  • aktywne
  • czujny
  • wesoły
  • przywiązany do właściciela
  • niezależny
  • sprytny
  • otwarty
  • wychodzące
  • czuły
  • delikatny
  • łaskawy

Opis

Bichon Frise, czyli francuski lap-dog, to inteligentny, wesoły, zabawny i bardzo mobilny piesek. Ma wszystkie niezbędne cechy idealnego zwierzaka. Nie najmniejszą rolą wśród tych cech jest jej niezwykła czułość.

Postać

Pieski Bichon Frise są znane ze swojej wesołej, przyjaznej i wesołej postaci. Uwielbiają być w centrum uwagi i urzekają każdego swoim urokiem. Te psy nie lubią być same i mogą nawet cierpieć na zaburzenia lękowe podczas oddzielania od właściciela. Dlatego nie są odpowiednie dla osób, które nie są w domu przez dłuższy czas. Zgodnie z opisem i cechami rasy, Bichons-Frise są aktywnymi psami i potrzebują dostatecznej aktywności fizycznej. Mogą jednak mieszkać w małych mieszkaniach, jeśli właściciele zapewniają im możliwość gier i ruchu.

Bichon Frise, zdjęcia i opis rasy, standard i pielęgnacja

Dowiedz się o temperamencie, standardzie i cechach Bichon Frise. Odkryj cechy charakteru Bichon Frise, co lubi i jak się zachowuje. Spójrz na zdjęcie Bichon Frise.

Bichon Frise

Bichon Frise to mały pies o jedwabistych kręconych włosach. Henryk III uwielbiał swój bichon. Nosił go na szyi w koszu, jako biżuterię. Później zaczęli występować w cyrku. Bichon Frise lubi uczestniczyć w różnych pokazach. To są prawdziwe gwiazdy w świecie zwierząt. Uwielbiają uwagę. Niewielu na świecie są ludzie w stanie oprzeć się urokowi Bichon Frise. Są świetnymi towarzyszami, aktywnymi, zabawnymi i wesołymi.

Rasa Bichon Frise pojawiła się na Morzu Śródziemnym w XIV wieku, kiedy to spaniel z barbecie został skrzyżowany z pudlem. Bichon Frise był pierwotnie uważany za psa myśliwskiego. Teraz trudno w to uwierzyć, patrząc na białą, kudłatą chmurę, jakby unosił się nad ziemią. Ale wiele cech decydowało o ich losie.

Po pierwsze, budowa ciała. Ze względu na krótkie łapy i mocny szkielet, Bichon Frise stał się doskonałym dekoracyjnym psem towarzyszem. Są 2 razy więcej niż inne ozdobne psy rasy Chihua Hua i można z nimi grać, bawić się, tańczyć i toczyć bez obawy o złamanie czegokolwiek.


Bichon Frise jest również znany z wesołego usposobienia. Ich właściciele przysięgają, że ich psy mogą się uśmiechać. Jednak głównym powodem popularności psów tej rasy był ich gęsty, miękki płaszcz. Osoby z alergiami są o wiele łatwiej tolerować wełnę bichon niż wełnę innych ras. Możesz myśleć, że te psy są tylko białe, ale są też szczenięta z szarymi i morelowymi plamami na uszach.

Bichon Frise bardzo dobrze nie toleruje samotności. Jeśli pozostanie sam na długie godziny, z powodu niepokoju, może zacząć żuć własną skórę lub wełnę. Z nudów, Bichon Frise może również głośno szczekać, co raczej nie zadowoli sąsiadów. Jeśli chodzi o szczekanie, powinieneś być przygotowany na to, że Bichon Frise często szczeka. Bichon Frise ma doskonały słuch i będzie szczekał na wszystko i wszystkich. Bichon Frise nie potrzebuje dużo ćwiczeń, ale krótkie spacery są mu niezbędne.

Bez względu na kolor, ludzie są absolutnie zafascynowani rasą Bichon Frise przez ponad 6 wieków.

Eksperci twierdzą, że Bichon Frise jest jedną z najzdrowszych ras. Te psy żyją średnio 15 - 20 lat. Bichon Frise bardzo szybko dostosowuje się do warunków uwięzienia. Spokojnie reagują na ekstremalne zimno lub gorąco.

Bichon Frise to świetny pies rodzinny, polecany wszystkim, którzy mają dzieci.

Rozmiar

Wysokość w kłębie wynosi średnio od 24 do 29 centymetrów.

Waga w zakresie od 3 do 6 kilogramów.

Czytaj więcej w artykule - Standard Bichon Frise

Szkolenie

Dzięki treningowi nie ma problemów. Są bardzo inteligentni. Lubią treningi i wykonują wszystkie polecenia, ale nie są przyzwyczajeni do utrzymywania domu w czystości.

Moult

Bichon Frise ma wiele zalet w stosunku do innych psów. Na przykład nie blakną i prawie nie pachną. Ich wełna jest hipoalergiczna.

Opieka

Dla Bichon Frise wymaga stałej opieki. Wełna Bichon Frise, podobnie jak włosy mężczyzny, nigdy nie przestaje rosnąć. Ludzie nie zdają sobie sprawy, jak trudno jest się nimi zaopiekować. Należy je ciąć co 6-8 tygodni. To wcale nie jest tanie. Wełna Bichon Frise musi być starannie wykańczana codziennie przy pomocy pukhoderki i szczotek do włosów o średnich i drobnych zębach. Bichon Frise jest płukany raz lub dwa razy w miesiącu łagodnym szamponem z odżywką lub balsamem do płukania. Po umyciu pies suszy się suszarką, nadając loki odpowiedni kierunek i objętość.

Standard rasy Bichon Frise

DATA PUBLIKACJI OFICJALNEGO STANDARDU AKTUALNEGO: 04.04.2016

Grupa 9. Psy towarzysze i rasy-zabawki.

Sekcja 1. Bichony i rasy pokrewne.

Podsekcja - 1.1. Bichons

Bez testu pracowników.

KRÓTKIE HISTORYCZNE TŁO: Bichon Frise został przywieziony do Francji z Włoch w okresie renesansu. Ze względu na podobieństwo do bardzo małego barbeta (Barbeta) lub francuskiego psa wodnego, zaczęli nazywać ją barbiszon, który z kolei został zredukowany do bichon. W XVII i XVIII wieku wielu znanych artystów przedstawiało te małe psy obok królów, szlachty i innych znanych osobistości. Rasa była ponownie modna w czasach Napoleona III iw tym czasie była znana jako Teneryfa Bichon. Wkrótce został spopularyzowany i stał się ukochany w Belgii i Francji. Rasa prawie zniknęła po dwóch wojnach światowych i tylko dzięki kilku hodowcom we Francji i Belgii udało im się zachować i ożywić populację rasy. Pierwszy pies, zarejestrowany w Belgii, nazwany Pete, urodzony 23 marca 1924 r., Został zarejestrowany w belgijskiej księgi stadnej w 1932 r. Pierwszym numerem w francuskiej księdze hodowlanej był pies Ida, suka Bichon Frise, zarejestrowana dnia 18.10.1934 r. Współczesna francuska nazwa brzmi Bichon, a fraza pauzy została wydana w 1978 r., A sama rasa została uznana za francusko-belgijską.

WRAŻENIE OGÓLNE: Wesoły mały o szybkich ruchach, z bardzo luźną białą wełną, skręcony w spiralne loki. Głowa jest dumna, oczy są mroczne, żywe i bardzo wyraziste. Ogon jest trzymany z wdziękiem, owinięty z tyłu.

WAŻNE PROPORCJE: Bichon Frise jest psem o rozciągniętym formacie, długość ciała (od stawów barku do rąbka kulszowego) jest większa niż wysokość w kłębie. Skrzynia ma kształt prostokąta. Stosunek długości czaszki do długości kufy wynosi 3: 2. Głębokość klatki piersiowej jest równa wysokości od ziemi do łokci.

ZACHOWANIE I TEMPERAMENT: Naprawdę pies do towarzystwa, który bez problemu można zabrać wszędzie ze sobą. Nerwowość nie jest osobliwa, szczeka nie często, jest bardzo towarzyska zarówno z ludźmi, jak iz innymi psami, nawet z nieznajomymi. Łatwo się dopasowuje, bardzo przywiązany do właścicieli.

GŁOWA: W dobrej proporcji do ciała. Oczy i nos mają trzy wyraźne punkty na białej głowie, muszą tworzyć trójkąt równoboczny.

Czaszka: Dość płaska w dotyku, chociaż wełna tworzy wrażenie okrągłości. Przedni rowek lekko zaznaczony. Czaszka jest dłuższa niż kufa, mniejsza niż długość w szerokości i wynosi 3/5 długości głowy. Łuk brwiowy wyrażony umiarkowanie.

Przejście od czoła do twarzy: zauważalne, ale niezbyt wyraźne.

Nos: okrągły, czarny, drobnoziarnisty i błyszczący.

Kufa: bardzo szeroka u podstawy, zwężająca się lekko w kierunku nosa, stanowi 2/5 długości głowy. Tył nosa jest prosty, nie odwrócony, nie opuszczony.

Wargi: cienkie, raczej suche. Górna warga jest obniżona dostatecznie dokładnie, aby zakryć dolną wargę, podczas gdy nie powinna być ani gruba, ani luźna; Z reguły wargi z czarną pigmentacją do rogów. Dolna warga nie powinna być ciężka, widoczna ani obwisła. Usta szczelnie zamknięte, a wewnętrzna część warg nie powinna być widoczna.

Szczęki / zęby: górna i dolna szczęka szeroka, każda z sześcioma równomiernie rozmieszczonymi siekaczami. Preferowanym ugryzieniem jest nożyczek, ale linia prosta jest akceptowalna. Preferowana jest pełna formuła dentystyczna.

Oczy: bardzo ciemne, średniej wielkości, raczej zaokrąglone, nie w kształcie migdałów i nie wystające. Nie powinien być przekrzywiony. Krawędzie powiek powinny być całkowicie czarne pigmentowane. Gdy pies patrzy do przodu, białka oczu nie powinny być widoczne.

Uszy: Wiszące, mocno pokryte włosami. Są one ustawione nad linią oczu, tworzą trójkąt równoboczny i zwisają pionowo wzdłuż kości policzkowych. Jeśli pociągniesz przednią ściankę ucha, powinna ona sięgać przynajmniej do kącików warg, a maksymalnie do środka kufy. Uszy są ruchliwe, zwłaszcza gdy coś przyciąga uwagę psa.

SZYJA: Bardzo długa, noszona wysoko i dumna. Zaokrąglone i cienkie w czaszce, równomiernie rozszerzające się w kierunku ramion. Długość szyi jest w przybliżeniu równa jednej trzeciej długości ciała. Bez zawieszenia.

Górna linia: Prosta, prawie pozioma do podstawy ogona.

Kłąb: bardzo wyraźny.

Grzbiet: poziomy, muskularny.

Lędźwie: Szerokie, muskularne, lekko wysklepione.

Zad: szeroki, lekko zaokrąglony, lekko nachylony.

Klatka piersiowa: dobrze rozwinięta, opuszczona do łokci. Fałszywe żebra są wygięte i nie kończą się ostrym podcięciem. Skrzynia jest dość długa.

Dolna linia i brzuch: dolna linia unosi się gładko od klatki piersiowej do umiarkowanie podciągniętego brzucha. Dobrze dopasowane pachwiny. Skóra w pachwinie jest cienka, dobrze schowana.

OGON: Osadzony umiarkowanie wysoko, tuż poniżej linii grzbietu, trzymany wysoko i z gracją zakrzywiony wzdłuż górnej linii; nie skręcony w pierścień, a nie przycięty. Koniec ogona (z wyjątkiem wełny) nie powinien dotykać tyłu psa. Ogon nie powinien wisieć, jeśli pies jest w ruchu.

Wygląd ogólny: Widziane z przodu przednie nogi są proste. Szkielet jest umiarkowany.

Łopatka: Dobrze przechylona.

Kości barkowe: Uformuj dobry kąt z łopatkami.

Łokcie: naciśnij do klatki piersiowej.

Przedramię: Proste i prostopadłe, gdy widzimy je ze wszystkich stron.

Śródręcze: Krótkie i proste, patrząc od przodu, lekko nachylone, patrząc z boku.

Przednie łapy: zaokrąglone, szczelnie zamknięte i wysklepione, nie odwrócone ani na zewnątrz, ani na zewnątrz; podkładki powinny być czarne, a pazury najlepiej czarne.

Ogólny wygląd: miednica jest szeroka. Tylne łapy są muskularne, patrząc od tyłu równolegle do siebie i ustawione pionowo.

Uda: szerokie i muskularne.

Stawy kolanowe (kolana): o dobrze zdefiniowanych kątach, nie obracały się ani do wewnątrz, ani na zewnątrz.

Podudzie: w przybliżeniu tej samej długości co uda.

Stawy skokowe: dobrze kątowane i ustawione nisko.

Stawy skokowe: suche, pozbawione wilczych pazurów.

Łapy tylne: dobrze zaokrąglone, mocno zamknięte i wysklepione, nie zwrócone ani do środka ani na zewnątrz; podkładki powinny być czarne, a pazury najlepiej czarne.

CHÓD / RUCH: Ruch jest szybki, wolny, szeroki krok. W kłusie głowa trzyma wysoko, ogon jest dobrze zgięty nad grzbietem. Dobrze pchnij tylne kończyny. Kończyny poruszają się w płaszczyznach równoległych.

SKÓRA: Mocne dopasowanie na całym ciele, preferowana jest ciemna pigmentacja, która jednak nie powinna wpływać na kolor sierści. Moszna powinna być z czarną pigmentacją.

Wełna: obfita i gruba. Zewnętrzna warstwa jest skręcona w luźne spirale (kręcone). Opracowany podkład jest miękki i gruby. Wełna nie powinna być prosta ani skręcona w sznury, ani wełnista ani matowa.

Kolor: czysto biały. Jednak w wieku do 12 miesięcy wełna może mieć lekko beżowy odcień (szampan), a ten odcień nie powinien przekraczać 10% całkowitej barwy.

Wysokość w kłębie: 25-29 cm, dopuszczalne odchylenia 1 cm w dużym kierunku u mężczyzn. Dopuszczalne są również odchylenia o 2 cm w dół u samic, pod warunkiem, że proporcje pozostają zrównoważone i dymorfizm płciowy jest wyraźnie zaznaczony.

Waga: około 5 kg, proporcjonalnie do wielkości.

WADY / WADY: Wszelkie odstępstwa od powyższych przepisów powinny być traktowane jako wada / wada, a powaga, z jaką oceniany jest defekt / wada, powinna być proporcjonalna do jej ciężkości i wpływu na zdrowie i dobre samopoczucie psa.

• Głowa: wąska kufa.

• Nos: Brak pigmentacji.

• Wargi: Różowe lub częściowo odbarwione, obwisłe kąciki ust.

• Oczy: lekkie, niecałkowite pigmentowanie konturu oczu, widoczne białka oczu. Na włosach pod oczami nie powinny być widoczne ścieżki łez.

• Klatka piersiowa: Słabo rozwinięta.

• Ogon: Skręcony, zwinięty w pierścień, uniesiony prostopadle lub opuszczony podczas ruchu.

• Kończyny: niewystarczające kąty przegubu.

• Wełna: Niedorozwinięta i gruba i / lub w niewłaściwych lokach, w wyniku czego płaszcz wydaje się być otwarty lub prosty.

• Kolor: wełna z odcieniem (z wyjątkiem psów poniżej 12 miesiąca życia).

 Agresywny lub nadmiernie nieśmiały.

 Każdy pies wyraźnie wykazujący zaburzenia fizyczne lub behawioralne musi zostać zdyskwalifikowany.

 Ugryzienie: prognatyzm (przodozgryz lub przekroczenie).

 Pełna depigmentacja nosa, ust i konturu oka.

 Oczy: małe, w kształcie migdałów, wystające, zbyt lekkie, łzawiące.

 Wełna: całkowicie kręcone za darmo.

 Kolor: każdy kolor inny niż biały na włosach psów powyżej 12 miesiąca życia.

 Rozmiar: nietypowy.

 Wrażenie ogólne: wszelkie oznaki karłowatości.

 Widok ogólny: Format kwadratowy.

 Samce powinny mieć dwa normalnie rozwinięte jądra całkowicie opuszczone do moszny.

 Do hodowli mogą być wykorzystywane wyłącznie psie funkcjonalnie i klinicznie zdrowe o charakterystycznych cechach charakterystycznych dla danej rasy.

DODATKI DO STANDARDU:

Głowa: Uszy, broda i wąsy są przycinane tak, aby nadać głowie kształt okrągły lub dzwonkowaty.

Ciało: Aby stworzyć wrażenie elegancji i smukłości, wełna skraca się (ale nie mniej niż 3 cm) na dolnej części pleców i na pachwinach. boki. Podbrzusze pokryte są zdobioną wełną.

Czytaj Więcej O Psach

Zatrucie u psów

Szkolenie Pies w domu to nie tylko zwierzak. W większości przypadków staje się prawdziwym członkiem rodziny, której choroba jest bardzo źle postrzegana. A psy chorują nie tak rzadko. Częstym bolesnym stanem psa jest zatrucie.

Zatrucie szczurami u psów: objawy, antidotum, leczenie

Szkolenie Dlaczego zwierzęta często giną? Wielu uważa, że ​​z różnych chorób zakaźnych, ale to nie do końca prawda. Tak, te ostatnie są niebezpieczne, ale znacznie częściej nagłe zgony są wynikiem zatrucia.

Niehodowlane rasy psów: 20 ras hipoalergicznych

Szkolenie Psy nie-alergiczne i dla alergików są dziś bardziej popularne niż kiedykolwiek wcześniej. Alergie na psach są dość powszechne, dlatego wielu miłośników zwierząt domowych szuka nie-ras psów, a czasami płaci za nie duże kwoty.