Choroby

Biewer-Yorkshire Terrier: opis rasy, cechy charakteru, opieka i recenzje

W ostatnich latach coraz więcej mieszkańców megalopoli, którzy lubią psią naukę, staje się małym dekoracyjnym pieskiem. Najbardziej popularnym z nich jest Biver-Yorkshire Terrier. Opis rasy znajdziesz w dzisiejszym artykule.

Trochę historii

Wraz z pojawieniem się tej stosunkowo młodej rasy wiąże się kilka legend. Według jednej, najbardziej prawdopodobnej wersji, pojawił się zupełnie przypadkowo z powodu mutacji genu recesywnego odpowiedzialnego za obecność białych plam. Niemieccy hodowcy o imieniu Biver, który od ponad dwudziestu lat hodowali Yorkshire terriery, otrzymali miot, w którym było kilka szczeniąt o nietypowym kolorze. Stało się to w 1984 roku.

Kilka lat później, miłośnikom psów zaprezentowano nową rasę Biver-Yorkshire Terrier, której opis spróbujemy dopasować do dzisiejszego artykułu. Piękne pieski szybko zdobyły miłość do hodowców psów, aw 1989 roku zostały oficjalnie uznane przez świat psów.

Główne różnice w biverov od Yorkshire terrier

Wyniki badań genetycznych przeprowadzonych przez amerykańskich naukowców, DNA przedstawicieli tych dwóch ras nie są całkowicie identyczne. Oznacza to, że niektóre inne psy zostały dodatkowo wykorzystane do hodowli bobrów. W przeciwieństwie do Yorkerów, którzy pojawili się w Wielkiej Brytanii w XIX wieku, nie tak dawno uzyskano je w Niemczech.

Kolejną cechą biwalu jest kolor. Jeśli yorkowie mają dominujący kolor stali, to mają kolor biały, czerwony i czarny. Ponadto bobry są bardziej podatne na różne choroby. Nie mają tak dobrej odporności, w wyniku czego często cierpią na choroby dziedziczne.

Biver-Yorkshire Terrier: opis rasy

Są to małe, zwarte psy o długiej, luksusowej sierści. Wysokość osoby dorosłej nie powinna przekraczać 22 centymetrów. Waga zwierzęcia wynosi około trzech kilogramów.

Pomimo miniaturowego rozmiaru, biwal - dość mocne psy. Mają mocne, zwarte ciało z płaskim grzbietem, obszerną klatką piersiową i mięśniowym zadem, płynnie zmieniając się w wysoki, nieobcięty ogon. Pod ciałem zwierzęcia znajdują się dwie pary silnych parzystych kończyn.

Na małej płaskiej głowie z dobrze rozwiniętymi szczękami są okrągłe, ciemne oczy i osadzone wysokie trójkątne uszy pokryte grubymi włosami. Pies porusza się swobodnie, idealnie zrównoważony kłus.

Płaszcz i kolor

Rasa psów Biver-Yorkshire Terrier ma jedną cechę, która korzystnie odróżnia ją od wielu innych psów ozdobnych. Zwarta bryła pokryta jest długimi włosami. Sięga do ziemi i jest bardzo przyjemny w dotyku. Ponadto, bóbr jest całkowicie nieobecny podszerstek.

Jeśli chodzi o kolor, standard zapewnia kilka opcji. Dozwolone jest śnieżnobiałe tło z czarnymi lub niebieskimi oznaczeniami. Również ciało bobra może być pomalowane na ciemny kolor, ale jednocześnie klatka piersiowa, kończyny i brzuch psa powinny pozostać białe.

Cechy charakteru

The Biver-Yorkshire Terrier (opis rasy, recenzje właścicieli można znaleźć w tej publikacji) ma energiczny, wesoły usposobienie. Są to bardzo odważne i sprytne psy, serdeczne w stosunku do właścicieli i podejrzane o obcych. Analogicznie do wszelkich terierów, uwielbiają chodzić i kochać aktywne granie.

Pomimo miniaturowego rozmiaru bobry mają silny układ nerwowy. Są bardzo zrównoważone i odporne na stres. Dzięki tym cechom łatwo dostosowują się do warunków środowiskowych.

Charakter bobra i jorka jest bardzo podobny. Przedstawiciele obu ras nie znają strachu i nie są skłonni do agresji. Nie tolerują samotności i zawsze są blisko właścicieli. Ponadto te miniaturowe pieski dobrze dogadują się z dziećmi i są gotowe do nawiązania kontaktu z innymi zwierzętami.

Konserwacja i pielęgnacja

Bobry to rasa psów, idealna do mieszkania w mieszkaniu miejskim. Ponieważ te psy mają długie włosy, powinny być regularnie kąpane przy użyciu specjalnych szamponów. Pożądane jest, aby robić to co najmniej raz w tygodniu. W przeciwnym razie płaszcz psa będzie miał niechlujny wygląd i nieprzyjemny zapach. Po zabiegu higienicznym pies owinięty jest ręcznikiem frotte. Po wchłonięciu nadmiaru wilgoci płaszcz psa kondycjonuje się i suszy suszarką.

Ponadto Biver-York (Biver-Yorkshire Terrier) wymaga regularnej pielęgnacji oczu. Muszą codziennie wytrzeć. W przeciwnym razie oczy psa zaczną nawadniać, a egzema może pojawić się na skórze wokół nich. Zęby są kolejnym słabym punktem tej rasy. Zbyt mało śliny jest wydzielane u tych psów, więc usta nie są całkowicie oczyszczone z resztek jedzenia. Niedokończone cząsteczki osadzają się na zębach i powodują rozmnażanie się drobnoustrojów. Z biegiem czasu prowadzi to do powstania kamienia. Aby tego uniknąć, szczeniak uczy się szczotkowania zębów od najmłodszych lat.

Zasilanie

Biver-Yorkshire Terrier to rasa, której opis nie ogranicza się wyłącznie do cech wyglądu i charakteru. Niedoświadczeni właściciele będą prawdopodobnie zainteresowani tym, jak karmić czworonożne zwierzęta domowe. Te psy mogą otrzymać zarówno żywność przemysłową, jak i naturalną. W pierwszym przypadku zaleca się wybór wysokiej jakości suchej karmy najwyższej jakości. Zawierają wszystkie witaminy i pierwiastki śladowe niezbędne do prawidłowego rozwoju psa.

Ci, którzy chcą dać swojemu bóstwu naturalny pokarm, trzeba pamiętać, że podstawą jego diety powinno być mięso. Może to być surowa wołowina lub gotowany drób (kurczak lub indyk). Dodatkowo, w menu psa, pożądane jest wprowadzenie niewielkiej ilości blizn i chudej ryby morskiej. Kilka razy w tygodniu zaleca się podawanie sfermentowanych produktów mlecznych, takich jak twarożek, kefir lub jogurt.

Eksperci doradzają także, aby nie zapominać o warzywach, owocach i zbożach. Beaver-yorkshire terrier można karmić marchewką, dyniami, papryką, cukinią i jabłkami. Jeśli chodzi o zboża, w diecie psa powinny być obecne tylko ryż i gryka.

Zabronione jest bobry z słonymi lub słodkimi potrawami. Również w ich menu nie powinny być kiełbasy, kości, tłuste sery, ryby rzeczne, ziemniaki, ciasta, kapusta i fasola.

Zalecenia dotyczące wyboru szczeniaka

Aby chronić się przed pozbawionymi skrupułów hodowcami, każdy potencjalny właściciel powinien uważnie przeczytać opis psów rasy Biver-York. Po określeniu tej chwili wskazane jest zbadanie rodowodu rodziców szczeniaka, którego lubisz. Jeśli dokumenty są w porządku, możesz oglądać same dzieci.

Zdrowy szczeniak powinien mieć lśniące gładkie włosy, czyste uszy i nie wodniste oczy. Brzuch dziecka nie powinien być spuchnięty jak piłka. Nie powinieneś przyjmować zbyt ostrożnego lub przestraszonego szczeniaka, który niechętnie nawiązuje kontakt.

Mały bóbr powinien mieć zwarte proporcjonalne ciało i płaskie plecy. Oczy szczeniaka powinny być ciemne, a nos powinien być czarny. Ponadto należy zwrócić uwagę na kolor płaszcza, symetrię i obecność plam. Ugryzienie odgrywa ważną rolę. Idealnie powinno być nożycowe lub proste.

Ponieważ biver-yorkshire terriery są podatne na niektóre choroby dziedziczne, powinieneś zapytać hodowcę z wyprzedzeniem o zdrowie rodziców wybranego przez ciebie szczeniaka. Nie powinni mieć przepukliny, torbieli, guzów, problemów z tarczycą i układu trawiennego.

Opinie właścicieli

Według osób, w których domu żyje bobry-york, są to wyjątkowe psy o innym, zabawnym charakterze. Jednocześnie potencjalni właściciele powinni być przygotowani na to, że będą musieli wydać pieniądze na zakup specjalnych produktów do pielęgnacji i regularne wizyty u pana młodego.

Te śliczne małe psy są bardzo łatwe do utrzymania. Stanowią świetnych towarzyszy, gotowych towarzyszyć ich właścicielom wszędzie. Z tą samą przyjemnością bobry wezmą udział w wesołych, aktywnych grach i spokojnie będą leżeć na kanapie obok właściciela.

Pomimo tego, że przedstawiciele tej rasy dobrze dogadują się z dziećmi, niepożądane jest przyjmowanie ich w rodzinie z dziećmi, które nie osiągnęły jeszcze określonego wieku. Zainspirowany grą małe dziecko może przypadkowo zranić obrażonego zwierzaka. Musisz również być bardzo ostrożny podczas chodzenia. Staraj się, aby twój bóbr nie zbliżył się do większych krewnych, ponieważ pies pasterski lub labrador może przypadkowo wkroczyć na miniaturowego teriera i zaszkodzić mu.

Pies Yorkshire Terrier Beaver

Psy rasy Biewer Yorkshire Terrier istnieją od ponad 30 lat. W tym czasie podbili serca wielu miłośników psów, dzięki ich niezwykłemu wyrafinowanemu kolorowi, ładnemu wyglądowi i dobrodusznemu usposobieniu. Bobry nie zrzucają, ich wełna nie wywołuje reakcji alergicznych, dobrze sobie radzą z innymi zwierzętami domowymi i małymi dziećmi i są oddane właścicielowi.

Historia wyglądu

Rasa york pojawiła się w Niemczech.

W 1984 r. Pojawili się hodowcy Beaver w miocie urodzonym ze zwykłych Yorkshire terrierów, z powodu mutacji genowej pojawił się szczeniak o czarnym, białym i złotym kolorze.

Hodowcy zaangażowani w hodowlę szczeniąt tego koloru i odnieśli sukces. Po 4 latach hodowli, w 1988 r. Na wystawie w Wiesbaden - The Biver Yorkshire Terrier zaprezentowano nową rasę psów.

Pierwszym klubem, który zarejestrował biverov jako niezależną rasę o nazwie "Biver Yorkshire Terrier a la pompon", był niemiecki klub dla psów. W Rosji rasa została oficjalnie uznana w 2008 roku, po podpisaniu najnowszej wersji normy w 2007 roku.

Bivera to nie tylko kolejna wersja koloru Yorkshire terriera czy jego odmiany - wyniki badań genetycznych przeprowadzonych przez amerykańskich naukowców mówią o różnicach w DNA Yorkshire i biver, co oznacza użycie krwi innych ras w ich hodowli.

Różnica od zwyczajnej

Pierwszą i najbardziej zauważalną różnicą jest kolor. Yorkshire terriery są właścicielami ciemnego, niebiesko-stalowego odcienia wełny, podczas gdy biver ma na głowie jasną wełnę i białe znaczenia, a ich łapy i brzuch są białe.

Istnieją inne różnice w zewnętrznych i mentalnych cechach mieszkańców Yorkers i Biver:

  1. Bobry mają większą, muskularną i zwartą sylwetkę, są silniejsze od Yorkie i poruszają się szybciej dzięki mocniejszym kończynom;
  2. Wełna bobra jest grubsza i gęstsza, często tworzy maty, ale jest bardziej odporna na zabrudzenia;
  3. Bobry mają bardziej stabilną psychikę i spokojny charakter, Yorki są bardziej histeryczne i przerażające.

Rasy różnią się także czasem i miejscem pojawienia się: Yorki pojawiły się w XIX wieku w Wielkiej Brytanii, a biowar z końca XX wieku w Niemczech.

Pomóż!

Według ekspertów bobry mają silniejszą odporność.

Opis rasy

Zgodnie ze standardem rasy, biwal ma 22 cm wysokości, a waga 2,5 - 3,1 kg. Suki mogą być większe od samców, a dla nich +5 cm wysokości i +500 gramów są dopuszczalne, jeśli proporcje i elegancki wygląd są zachowane.

Zewnętrzne

  1. Ciało ma prostokątny format, zbliża się do kwadratu, jest zwarte i mocne. Linia grzbietu jest płaska, lędźwie krótkie, zad jest muskularny. Masa klatki piersiowej, żebra długie, zaokrąglone.
  2. Ogon ma wysoką pozycję, nie zatrzymuje się, jest obficie pokryty wełną. W stanie obniżonym czubek ogona dociera do stawu skokowego, ale może być krótszy.
  3. Łapy. Przedramiona są proste, ustawione równolegle, tylne mają muskularne biodra, dobrze określone kąty są równe wzdłuż uda i dolnej części nogi. Szczotki są wybijane, palce mocne i zakrzywione, pazury krótkie, białe lub czarne.
  4. Głowa. Mały, kufa jest krótsza niż część przednia, czoło jest płaskie. Nos czarny, szeroki, lekko wybrzuszony do przodu.
  5. Ugryzienie - "nożyczki" lub proste, ale niepożądane ugryzienie gryzienia i nieobecność maksymalnie 2 przedtrzonowców. Zęby są małe, równe i białe.
  6. Oczy są małe, okrągłe, lekko wystające, ciemnobrązowe, ułożone prosto i wysoko.
  7. Powieki napięte i czarne. Wygląd jest żywy i przebiegły.
  8. Uszy są trójkątne, małe, wyprostowane, wysoko osadzone i szerokie, pokryte włosami. Chrząstka ucha jest gruba, sprężysta.

Poniżej zdjęcia tej rasy.

Biver-Yorkshire Terrier: historia rasy, postaci, standard i fotografia

Trudno powiedzieć, czy terier Beaver-Yorkshire jest typem Yorku, czy też "płatkami śniegu", które należy uznać za osobną rasę. W psim świecie urocze dzieci są uważane za kopię swoich przodków - Yorkshire Terrier, jednak ich oryginalny kolor, a tym samym indywidualny zestaw genów, odróżnia rasę w osobnej linii.

Tło historyczne

Rasa psów Biver york jest wynikiem połączenia okoliczności i woli natury. Oryginalne psy były zadowolone z ich pojawienia się stosunkowo niedawno, dopiero w latach 80-tych. Ich historia nie jest zdezorientowana, ale wciąż nie do końca jasna. Dwa rasowe yorkshire terriery z niemieckiej hodowli von Friedheck zostały rodzicami świeżo wyhodowanej rasy. Ojciec o imieniu Drogi i matka Frou-Frou byli mistrzami rasy, więc nie było wątpliwości co do ich plemiennej gałęzi. Skąd pochodzą szczenięta z białymi plamami?

Niewiele osób wie, że York u zarania pojawienia się rasy był uważany za psa chłopów, mówiąc prościej, za biednych. Wielka Brytania w XVIII - XIX wieku niewiele różniła się od państwa dyktatorskiego, a "zwykłym śmiertelnikom" zabroniono trzymać dużych psów. Próbując chronić własność przed złodziejami i zapasy od gryzoni, ludzie celowo wyprowadzali małe, żywe psy. Chłopi docenili czworonożnych pomocników i wszędzie zabierali ze sobą psy. Podczas podróży w hrabstwach Anglii, a dokładniej w Yorkshire i Lancashire, psy otrzymały nowoczesną nazwę.

Paisley, Clydesdale, Cairo, Manchester i Sky Terrier powszechnie nazywane są wśród przodków Yorku. Dziś na planecie żyją tylko Skye Terrierowie, a wszyscy inni przodkowie Yorku, według historycznych opisów, nie mają białych plam.

Możliwe, że pojawienie się rasy Biver York jest wolą natury i konsekwencją mutacji genów barw przed recesywnym (pojawia się tylko w kilku pokoleniach), jest również możliwe, że przez 4 stulecia psy, które nie są wymienione przez źródła historyczne, brały udział w programie hodowlanym. Jako wersję można uwzględnić fakt, że wśród przodków Yorkshire Terrier uważają maltańczyków. Uważa się, że "śnieżna biel" została wprowadzona do programu hodowlanego, aby lżejsze i bardziej miękkie włosy jarzrowa stały się lżejsze. Wersja nie została udowodniona, ponieważ psy różnią się dosłownie dla każdego elementu normy, ale struktura wełny jaśniejszych Yorkie jest jedwabista, dlatego nie warto z ufnością zaprzeczyć obecności genów maltańskich.

Werner Beaver i jego żona Gertrude zasłynęli jako hodowcy championów, wspierając "jakość" rasy od ponad dwudziestu lat, a pojawienie się białych plamek Yorkshire terrierów skłoniło ich do odziedziczenia specjalnego genu odpowiedzialnego za kolor zwierząt. Do 1986 roku hodowcy pracowali nad utrwaleniem koloru i po częściowej stabilizacji rasy postanowili wprowadzić swoje podopieczne na świat. Na wystawie w Wiesbaden (1988) "główną atrakcją programu" był York z oryginalnym, czarno-białym kolorem.

Rok później "płatki śniegu" zostały uznane w domu jako teriery Yorkshire w kolorze tricolor, jednak ostateczny standard rasy pojawił się dopiero w 2007 roku. W 2004 roku międzynarodowy klub hodowlany Biver Yorkshire powstał w Niemczech. Gertrude opuściła fabrykę po śmierci męża, ale nadal uczestniczyła w formowaniu rasy. Z pomocą założyciela, opis rasy z 2007 roku został kilkakrotnie udoskonalony. Dziś iw niedalekiej przyszłości Beavers pozostają w fazie początkowej i aktywnie zdobywają popularność na całym świecie. W 2009 r. Rasa została zarejestrowana przez Federację Kynologiczną Federacji Rosyjskiej jako gatunek Yorku.

To jest interesujące! Pełna nazwa rasy, uzyskana od hodowców, składa się z trzech części:

• Beaver - nazwa hodowców.
• Yorkshire Terrier.
• A la Pom Pon - dosłownie oznacza kolorową kulkę z wełny lub przędzy.

Należy zauważyć, że istnieje poważna wojna między hodowcami Biver York w Niemczech i USA. Amerykanie początkowo zakwestionowali prawdziwość danych dostarczonych przez parę Beaver, sugerując, że rasa jest wynikiem krzyżowania psów z różnymi pulami genów, innymi słowy, mestizo. Obrażeni niemieccy hodowcy całkowicie zakończyli stosunki handlowe z klubami Biver Yorkies w USA. Jednak to nie był koniec.

Amerykanie, aby udowodnić swoją teorię, ogłosili całemu światu, że testy DNA zostały przeprowadzone na rasie z udziałem ponad stu psów różnych linii. Trzeba powiedzieć, że hodowcy nie zadali sobie trudu, aby wyjaśnić, skąd wzięli taką liczbę psów, ani też nie publikowali danych z otwartego dostępu. Niemniej jednak takie manipulacje doprowadziły do ​​wielu zmian w hodowli w Stanach Zjednoczonych.

Niektórzy hodowcy kontynuują rozmnażanie Biver york terrierów i wolą wersję Biver dla pary. Kolejny "obóz" to hodowcy, którzy trzymają się Międzynarodowego Klubu Beaver. Słowo "York" zostało usunięte z nazwy rasy, co można wyjaśnić jedynie chęcią uzyskania uznania od największych klubów kynologicznych Ameryki - FCI i AKC.

Ważne! Międzynarodowa Federacja Hodowców (FCI) nie uznała Biver Yorkies, ale jest gotowa rozpatrzyć petycje po otrzymaniu 8 linii rasowych z populacją powyżej 1000 psów w każdej z nich.

Wygląd

Prawdopodobnie każdy miłośnik psów wie, jak wygląda Yorkshire Terrier, zobaczył przedstawiciela rasy na żywo lub zdjęcie - miniaturę, eleganckie z luksusowymi, miękkimi włosami i odważnym charakterem. Dzieci mogą robić włosy, ozdabiać je dodatkami, nosić eleganckie garnitury, a przy uzależnieniach czworonożnych, wielu właścicieli nosi swój "skarb" w noszeniu toreb. Na wystawach sędziowie widzą w Yorku niewielki, harmonijnie złożony "chuligan o czterech nogach" o właściwych proporcjach, a idealnie równomierne, opadające włosy podzielone przez rozstanie. Główne różnice pomiędzy Biver York i Yorkshire Terrier to lokalizacja plam (obrazek) i faktyczny kolor wełny, w przeciwnym razie rasy mieszczą się w jednym standardzie.

Standard rasy

Większość psów ras miniaturowych ma różne rozmiary w zależności od płci, a suczki są bardziej męskie i Biver Yorkshire terrier nie jest wyjątkiem. Standardowa wysokość zalecana do 22 cm, waga od 2 do 3,1 kg, kobiety mogą być o 5 cm wyższe i o 0,5 kg cięższe, pod warunkiem, że zachowane zostaną proporcje i elegancki wygląd.

  • Głowa jest proporcjonalna do ciała, zgrabna, z płaskim, szerokim czołem. Patrząc na głowę z góry, kufa jest krótsza niż część przednia. Przejście od czoła do nosa jest prawie pionowe z ostrym łukiem przed nosem. Kości policzkowe i policzki są grube, ukryte za włosy, usta zaciskają się, a nie uginają. Żuchwa jest nieco krótsza niż linia nosa. Wizualnie kufa wygląda na uśmiechniętą.
  • Zęby i zęby - najlepiej pełny zestaw zębów i zgryz nożycowy. Jest to niepożądane, ale przypuśćmy, że zgryz cęgowy i brak nie więcej niż 2 zębów trzonowych przedtrzonowców (po kłach przed żuciem). Wizualnie chwyt jest słaby, zęby małe, gładkie, idealnie białe. Zakrzywione siekacze, kły, przekrocze, przodozgryz lub inne wady odrzucają psa od hodowli.
  • Nos - stosunkowo duży, szeroki, lekko wystający. Pigmentacja jest wyłącznie czarna.
  • Oczy - okrągłe, umiarkowanie wypukłe, niewielkie w stosunku do wielkości głowy. Ustaw szeroko, nad mostem nóg. Żywy, przebiegły lub podstępny wyraz oczu jest mile widziany. Przebarwienia tęczówki są ciemnobrązowe, im ciemniejsze, tym lepiej. Powieki gęste, pigmentowane kolorem czarnym.
  • Uszy - ustawione szeroko i wysoko, małe, ściśle trójkątne. Chrząstka ucha jest proporcjonalnie gruba, elastyczna, ma kształt uszu. Uszy są ozdobione długimi włosami, które wizualnie powodują, że uszy są bardzo małe.
  • Ciało - prostokątny kształt, dążyć do kwadratu. Szyja jest proporcjonalnie długa, zakrzywiona, szyja i przejście do tyłu głowy są widoczne wizualnie. Tył jest płaski, bez ostrych krawędzi w okolicy zadu. Skrzynia jest wąska, ale głęboka, do stawów łokciowych. Kil jest zaokrąglony, żebra są wyraźnie zaokrąglone, wydłużone. Niższe zrzucanie klatki piersiowej jest prawie płaskie.
  • Kończyny - gładkie z dobrze rozwiniętymi, harmonijnie umiejscowionymi stawami. Łopatki są lekko nachylone, dzięki czemu kłąb ma gładką linię przejścia. Zad jest silny, z dobrze rozwiniętymi mięśniami, kolana i stawy skokowe są ustawione pod kątem. Pędzel jest powalony, palce są mocne, zgięte. Pazury są raczej wąskie, krótkie, w kolorze głównej palety wełny, najczęściej czarnej lub naturalnie białej.
  • Ogon - osadzony i noszony wysoko, pokryty dużą ilością wełny dekoracyjnej. Dokowanie jest zabronione, w swojej naturalnej postaci ogon jest opuszczany i osiąga staw skokowy (może krótszy).

Rodzaj płaszcza i koloru

Główne wymagania dotyczące sierści Biver Yorkshire Terrier można określić za pomocą kilku wymagań - prostych, a nie ukrytych proporcji ciała, jedwabistych, o maksymalnej długości (od kręgosłupa do powierzchni, na której stoi pies).

Jeśli chodzi o kolor i wzór, standard przyjmuje kilka opcji. Na głowie obecność białego koloru jest opcjonalna, dlatego kolor może zawierać kolory czerwony i niebieski lub czerwono-niebiesko-biały, preferowany jest symetryczny wzór. Wewnętrzna część łap, brzuch i dolna część piersi są białe z dowolną kombinacją:

  • Czarno-biały.
  • Niebieski (szary) i biały.
  • Czarno-niebieska i biała koszula na piersi.

Zwróć uwagę! Białe obszary powinny być czyste, bez wtrąceń. Plamy białych, ale nie czerwonych włosów są dopuszczalne na czarnym i niebieskim tle. Standardowy kolor Yorkshire Terriera jest wadą dla Biver.

Charakter i trening

Szczenięta Beaver York są jak niestrudzone, zawsze biegające, wspinające się i skaczące "kulki wełny". Wybierając najaktywniejszego dziecko (co jest poprawne teoretycznie) powinieneś zrozumieć, że za 10-12 godzin w nowym domu pies stanie się huraganem. Początkowo zachowanie psa może stwarzać problemy, jednak dzieci Biver York szybko uczą się odczuwać emocje właściciela i zapamiętują podstawowe zespoły, najważniejsze jest poświęcenie wystarczająco dużo czasu na wychowanie oddziału.

Training Biver York nie sprawi trudności, jeśli zostanie nawiązany kontakt interpersonalny między psem a właścicielem. Uważają, że pies powinien być przeszkolony przez właściciela, adaptacja do reszty rodziny odbywa się stopniowo. Pomimo wielkości, psy mają charakter całościowy i silny, dlatego nie zaleca się ufania wychowaniu wychowanków dzieciom.

Konserwacja i pielęgnacja

Głównym niuanse zawartości bobra to pielęgnacja wciąż rosnących długich włosów. Pies potrzebuje regularnego szczotkowania i pielęgnacji. Wbrew powszechnemu przekonaniu, bóbr york nie powinien być kąpany zbyt często. Początkujący powinni ufać psu profesjonalnym groomerom. Z biegiem czasu będziesz w stanie w pełni zadbać o Biver York, jednak, jak pokazuje praktyka, w rękach groomera pies zachowuje się znacznie spokojniej.

Biorąc pod uwagę aktywny temperament psa, właściciel powinien wybrać lekkostrawną i odżywczą dietę. Food Biver York to wysokiej jakości żywność przemysłowa. Po zakupie szczeniaka, nie powinno się go przenosić na inny rodzaj jedzenia przez 14 dni, wtedy powinieneś zdecydować, co nakarmić Biver york. Psy doskonale dostosowują się do naturalnej diety, jeśli są odpowiednio skomponowane.

Zdrowie

Średnia długość życia Biver York waha się od 12 do 15 lat. Rasa ma dobre zdrowie, jednak właściciel musi znać wiele niuansów:

  • Bobry nie tolerują znieczulenia.
  • Skacząc z łóżka lub innych mebli, pies może sam siebie uszkodzić - skręcenia lub złamania nóg.
  • Gęsta grzywka może powodować podrażnienie oczu, więc zwykle należy zbierać wełnę w ogonie.
  • Bobry tracą zęby wcześnie, a dziąsła są wrażliwe. Jako środek zapobiegawczy konieczne jest wyeliminowanie pojawiającego się kamienia nazębnego i regularne odwiedzanie weterynarza.

Biver York - opis rasy, zdrowie, opieka i zdjęcia

Pierwsze dzieci rasy Biewer Yorkshire Terrier a la Pom Pont urodziły się trzydzieści lat temu w Niemczech w rodzinie niemieckich hodowców Werner i Gertrude Biver. Rodzicami niezwykłych szczeniąt były Yorkshire terriery. Rodzina Beaver od 20 lat współpracuje z Yorkshire terrierami, a pojawienie się miotu w białe kropki było wielką niespodzianką, ale hodowcy nie zatrzymali się na tym i naprawili tę linię hodowlaną. Więc był ród "bóbr". Prefiks w nazwie rasy "a la Pom-Pon" jest tłumaczony jako "kolorowa kula z włóczki", a jej dwójka jest zobowiązana do męża niemieckiej piosenkarki Margot Escans, która podarowała jej szczeniaka tej rasy, podając ten epitet.

Zdjęcie: Beaver York

Wygląd rasy Biver York

Biver York to mały, harmonijnie złożony pies o wysokości do 27 cm i wadze od 2 do 3,5 kg.

Jej dumą jest luksusowa, długa, idealnie prosta wełna, opadająca z fantazyjnym płaszczem po bokach kadłuba o dobrych proporcjach i rozstępująca się wzdłuż całej linii grzbietu od głowy do podstawy ogona. Na ciele włosy z kłęczy sięgają do ziemi, jedwabne, nie puszyste, ale raczej grube, nie ukrywają proporcji ciała. Ogon - nieobcięty i obficie pokryty wełną.

Główna różnica od Yorków - kolor. Może być dość różnorodny. Mogą więc być miejsca na głowie: biały - czarny - złoty lub biały - niebieski - złoty. Korpus: czarny i biały lub biało-niebieski, niebieski lub czarny z białym "żabotem". Łapy, klatka piersiowa i brzuch są zawsze białe.

Charakter Biver York

Jest to wesoły, aktywny, inteligentny i pewny siebie pies, bardzo czuły i kontaktowy, o zrównoważonym i silnym charakterze. To jest standard rasy w programie.

W rzeczywistości bóbr jest bardziej zrównoważony niż york. Ale to zależy od edukacji.

Bobry są terierami i mają cechy ich starożytnego przodka: odwagę, wytrwałość, a czasem upór. Dlatego, jeśli to konieczne, właściciel musi być stanowczy i odważny, pomimo wzruszającego wyglądu szczenięcia.

Bobry - szczenięta na całe życie, zachowując dziecięcą spontaniczność i otwartość charakteru. Jednocześnie szybko rozumieją, co jest niemożliwe, a co można zrobić w domu i nie rzucają się w oczy. Idealnie przystosowany do konserwacji w domu.

Opieka nad bobrem

Głównym problemem opieki jest dbanie o luksusową wełnę tej rasy. Musi być regularnie wyczesywany. Jeśli pies nie zamierza uczestniczyć w wystawie, to rozsądnie jest skrócić go na przykład pod szczeniakiem.

Po kąpieli, suszenie ciepłym powietrzem jest obowiązkowe przy pomocy suszarki z jednoczesnym czesaniem.

Uszy należy czyścić wacikiem, a włosy na nich obciągać, odsłaniając jedną trzecią ucha. Trzeba też stale golić włosy między opuszkami palców i wokół łapy.

Podczas zmiany zębów mlecznych bobry często nie wypadają z kłów. Jeśli przez siedem miesięcy tak się nie stanie, musisz skontaktować się z weterynarzem i usunąć je. Konieczne jest regularne usuwanie kamienia nazębnego.

Należy wziąć pod uwagę dociekliwy i odważny charakter bobrów, więc spacery powinny zawsze być trzymane na smyczy, aby pies się gdzieś nie spieszył.

Zdrowie beaver york

Bobry żyją dość długo - 12-15 lat. Mają również najczęstsze choroby charakterystyczne dla tej rasy.

Przytorowe przecieki pozaustrojowe - wrodzona patologia naczyniowa, w której pies przestaje rosnąć, często ma nieuzasadnione wymioty, konwulsje. Jest leczony chirurgicznie. Ostre zapalenie trzustki - zniszczenie tkanki trzustki. Częstą przyczyną jest żywienie wysokokaloryczne i zwierzęta z nadwagą.

Choroba Legg-Perthesa nie jest zapalną martwicą głowy kości udowej, objawiającą się postępującym chromaniem i atrofią mięśni. Jest leczony tylko chirurgicznie.

Wiele chorób bólowych jest dziedzicznych, więc przed zakupem szczeniaka należy zebrać informacje na temat jego rasy.

Biver york dog. Opis, cechy, cena i troska o rasę Biver York

Stosunkowo nowa rasa psów ozdobnych szybko zdobyła serca miłośników zwierząt domowych. Oficjalnie Biver jako podgatunek Yorkshire Terriera został rozpoznany w 2008 roku, ale przez co najmniej trzy dekady fani znali śliczne tricolorowe psy. Biver York zyskał unikalny wygląd, dzięki któremu łatwo go rozpoznać.

Opis i cechy rasy

W Rosji miniaturowe psy pojawiły się w 2006 roku. Standard zewnętrzny został przyjęty 3 lata później w federacji psów Federacji Rosyjskiej. Oficjalna hodowla i udział w wystawach przyniosły popularność małym towarzyszom.

W historii rasy pojawienie się trójkolorowych szczeniąt jest uważane za przejaw spontanicznej mutacji. Szczęście zostało zapewnione przez hodowców, którzy przez 4 lata pracowali nad hodowlą nowego dekoracyjnego wyglądu.

Nie tylko niemieckie pochodzenie odróżnia nową rasę od Yorkshire Terrier, ludzi z Wielkiej Brytanii, ale także cechy rozwoju, nowe odcienie jasnego wyglądu.

Główną różnicą pomiędzy bóbrem a zwykłym Yorkshire terrierem jest kolor tricolor.

Dodatek psów proporcjonalny, elegancki. Wysokość 22-27 cm, waga 2-3 kg. Samice mogą ważyć o 500 więcej. Mała głowa bobra jest proporcjonalna do ciała. Oczy średniej wielkości, ciemne, z czarnymi krawędziami powiek.

Wygląd psa jest sprytny, z odrobiną chytrości. Nos może być tylko czarny. Uszy są wyprostowane, trójkątne. Łapy są zaokrąglone, z mocnymi pazurami.

Duma bobra to długi, opadający płaszcz bez podszerstka. Grube jedwabiste nici tworzą proste pasma. Ogon jest również pokryty obfitą wełnianą osłoną. Dokowanie jest niedozwolone. Aby uzyskać piękny strój, harmonijne proporcje zwierzęcia są nadal widoczne.

Z natury bobry są bardzo ciekawe i przyjacielskie.

Charakterystyczny kolor bobrów jest główną cechą odróżniającą rasę od jej rodziny Yorkshire. Ważne jest symetryczne rozmieszczenie wielobarwnych i białych plam na głowie zwierząt domowych, chociaż dozwolone są różnice w umieszczaniu biało-złotych i niebieskich oznaczeń.

Ciało psów o ciemnym odcieniu, głównie czarne, ale mostek, brzuch i nogi są białe. Snowy żabot chwyta szyję, brodę.

Wady rasy obejmują:

  • wiszące uszy;
  • krzywe kły i siekacze;
  • przewaga bieli w kolorze ciała - ponad 80%;
  • lekki odcień oczu;
  • obecność podszerstka i loków.

Rozpoznaj specjalne imadła:

  • rzadka wełna;
  • skrzywiona szczęka;
  • brak ciemnych śladów na ciele.

Wygląd przypomina York na delikatnym i miękkim futrze, ale ma wyraźne różnice w kolorze tricolor. Ekspresyjny strój pozwala psom stać się modelami, które sprawiają, że stylizacja, ozdabianie akcesoria, splot warkocze. Miło jest zabrać ze sobą takiego towarzysza.

Pies biver york jest niesamowicie łagodny i wesoły. Połączenie aktywności i temperamentu równowagi korzystnie odróżnia zwierzęta od krewnych. Zabawne do starości, dobroduszne i urocze zwierzęta dobrze dogadują się z każdym, w tym z dziećmi.

Właściciele wiedzą, że bobra york mini jest bardzo inteligentna, odważna. Dobrze wyszkolony. Manifesty odwagi sprawiają, że są dość dobrymi strażnikami, którzy szczekają, aby powiadomić o podejściu osób nieuprawnionych. Okruchy pokazują charakter, pomimo nierówności z rywalem.

Dotknięta twarz bobra nie powinna stanowić przeszkody w jego edukacji. Lekcje, których się uczą, zrozumienie zakazów i zasad.

Yorkie z Biver są bardzo przywiązani do swojego pana i są gotowi podążać za nim wszędzie.

Wesoły charakter czworonożnego dzieciaka podnosi nastrój wszystkich gospodarstw domowych. Nie ma alergii na miękką wełnę bobra, dlatego bezpieczne i przyjemne jest noszenie zwierzaka w ramionach.

Pies będzie szczęśliwy w komunikowaniu się z członkami rodziny. Obecność innych zwierząt w mieszkaniu nie jest przeszkodą dla siedliska bobra.

Opieka i utrzymanie w domu

Warunki najskromniejszego apartamentu pozwolą zatrzymać malutkiego zwierzaka. Mała ławka, dwie miski, zabawki - wszystko, czego potrzebujesz, bobra. Ale pełne życie małego przyjaciela jest możliwe tylko w atmosferze miłości i troski.

W początkowym okresie pojawienia się szczeniaka w domu, musisz liczyć się z wrażliwością dziecka wśród dużych obiektów i nieznajomych.

Ważne jest, aby przyzwyczaić zwierzęcia do higienicznych procedur od pierwszych dni, wtedy wszystkie manipulacje staną się nawykowe i nie spowodują odrzucenia. Opieka nad dzieckiem obejmuje następujące klasy:

  • pocieraj rano wacikiem nasączonym przegotowaną wodą lub wywaru z rumianku;
  • czesanie włosów za pomocą szczotki do masażu;
  • wiązanie ogona z długiego huku;
  • mycie zębów po 3-4 dniach za pomocą specjalnego pędzla i pasty dla psów;
  • higieniczne strzyżenie w razie potrzeby;
  • strzyżone szpony, gdy rosną;
  • pływanie do 3 razy w miesiącu za pomocą specjalnych środków.

Fryzjerskie fryzury od 4 miesiąca życia powinny być powierzone profesjonalistom, jeśli pies bierze udział w wystawach. Doświadczony narzeczony sprawi, że Twoje zwierzę będzie błyszczące. Jeśli nie planuje się demonstracyjnych wydarzeń, lepiej dla psa skrócić wełnę dla wygody zwierzęcia i właściciela.

Podczas zabiegów zaleca się ostrożność i ostrożność, aby nie wyrządzić szkody zwierzęciu przez przypadek:

  • nie można wyczyścić uszu bobra wacikami bawełnianymi, do tych celów stosuje się bawełniane podkładki;
  • grzebiesz bez nagłych ruchów, rozplątując sęki na wełnie, bez ciągnięcia za włosy zwierzęcia;
  • przecinać włosy między palcami, na uszach, bez dotykania miękkiej tkanki.

Regularny kontakt z weterynarzem pomaga wyeliminować problemy z próchnicą, usuwanie kamieni na zębach i inne.

Codzienne spacery są niezbędne do socjalizacji psów, rozpryskują ich aktywność na świeżym powietrzu w grach, zabawach. W kontaktach z ludźmi i zwierzętami bobry wykazują ciekawość i odwagę. Pozostawienie ich bez opieki nie może być, ponieważ entuzjastycznie badają otaczający ich świat i nieustraszenie uciekają.

Podnoszenie Yorkie z Brenta sprowadza się do wpojenia dobrego tonu. Zwierzak musi nauczyć się, co jest zachętą w ich zachowaniu, co przypisuje się pobłażliwości, za które są karani. Eksperci uważają złe nawyki bobrów za błędy właścicieli.

Wczesny wiek to właściwy czas na wyszkolenie kołnierzyka. Dziecko musi wykonać polecenia "do mnie", "fu" od najmłodszych lat, aby nie rozwinęły się nawyki śmieci i zepsuć rzeczy.

Nauczanie jedzenia tylko we właściwym miejscu jest trudnym zadaniem dla właściciela, który zawsze chce zadowolić zwierzaka czymś wyjątkowym. Możesz psuć słodycze tylko w celach edukacyjnych.

Yorkies Biver łatwo znaleźć wspólny język z innymi zwierzętami i dziećmi.

Bohater bobra jest zabawny, ze względu na szczere usposobienie właściciela, jest gotowy na wiele. Zagrożenia i agresja działają na psy w depresyjny sposób, ukrywają się. Przemoc i złość w szkoleniu zwierząt nie powinny być.

Shaluns może testować wolę osoby, uparcie i obserwować reakcję właściciela. Przejawem twardości będzie ich słuchać.

Właściciele psów, ważne jest, aby wziąć pod uwagę ich naturalne potrzeby, nie opóźniać wyjścia na ulicę, jeśli bóbr pędzi w poszukiwaniu zacisznego miejsca. Uczenie się pieluchy częściowo rozwiązuje te problemy.

Odpowiednia kara za losowe baseny jest odpowiednia, jeśli tylko szczeniak zrobił to bez "ostrzeżenia". Opłakane wyrzuty nie będą akceptowane - pies nie zrozumie, co jest winne.

Możesz rozpocząć szkolenie od 3 miesięcy, jeśli planujesz wziąć udział w wystawach. Reszta może trochę dorosnąć do ćwiczeń celowanych. Dzieciak nie powinien być przestraszony przez obcych, nowe warunki. Treningi w domu i na świeżym powietrzu powinny być przeplatane, czas treningu nie powinien trwać dłużej niż 20 minut.

Zasilanie

Specjalny stojak z miskami na wymaganym poziomie jest bardzo wygodny do karmienia Twojego zwierzaka. Jeden zbiornik przeznaczony jest do przegotowanej wody, którą zaleca się często wymieniać. Drugi dotyczy pasz. Po zjedzeniu miski należy umyć.

Jedzenie 2-5 miesięczne szczenięta wymagają 4 razy dziennie ze stałą częstotliwością. Następnie częstotliwość karmienia zostaje zmniejszona do trzech, aż bobry skończy rok. Gdy dorosną, psy mogą jeść 2 razy dziennie.

Regułą powinno być trochę odpoczynku po karmieniu. Aktywne gry po jedzeniu prowadzą do regurgitacji.

Rasa ta jest bobrem, pomimo rozmiarów zabawek, drapieżnych. W diecie głównym daniem jest gotowane mięso (wołowina, kurczak, indyk). Możesz urozmaicić dania z ugotowanymi podrobami, chude kawałki ryb morskich. Pod zakazem są ryby rzeczne, kości, kiełbasy.

Przydatne suplementy w postaci owsianki wzbogacą zwierzaka o składniki magnezu, fosforu, potasu, witaminy i minerałów. Możesz zaoferować ryż, kasza gryczana w bulionie lub wodzie. Przegotowana na śluz. Kasza jęczmienna i płatki owsiane. Jeden jest słabo strawiony, drugi może wywoływać alergie.

W jedzeniu bobry nie są kapryśne.

Do aktywnego trawienia potrzebują owoców i warzyw, zieleni. Powinno to wykluczać ziemniaki, kapustę, fasolę. Ubieranie naczyń może być olej roślinny, produkty mleczne. Pod zakazem są słodycze, zasolenie, tłuste sery, wypieki.

Psy podatne na alergię mogą zastąpić pokarm naturalny suchym pokarmem w małych granulkach. Specjalista ds. Konsultacji pomoże ci wybrać najlepszą opcję karmienia. Ogólnie rzecz biorąc, szczeniaki rasy beaver york są bezpretensjonalne dla jedzenia, ale błędy żywieniowe mogą podważyć zdrowie zwierzęcia.

Powielanie i długowieczność

Dobra opieka, właściwe leczenie i karmienie pozwalają biverze żyć 12-15 lat, czasem dłużej. Jeśli właściciele pary dojrzałych płciowo psów marzą o uzyskaniu od nich potomstwa, musisz zadbać o zapobieganie infekcjom i nieprawidłowościom hormonalnym.

Ciąża trwa 58-65 dni. Samica potrzebuje więcej wapnia do rozwoju potomstwa, więc pokarm musi być wzbogacony i nieco zwiększony. Chodzenie powinno być utrzymywane w celu utrzymania tonu mięśni. Wełna Mami jest lekko skrócona ze względu na łatwość pielęgnacji. W miocie z reguły 4-6 szczeniąt, choć istnieją wyjątkowe przypadki pojawienia się do 10 spadkobierców.

Do 25 dni niemowlęta są nierozłączne z matką, która karmi szczenięta mlekiem. Następnie stopniowo zacznij karmić, co rozpoczyna pierwsze kroki samodzielnego życia.

Możliwe choroby

Psy ozdobne, niestety, są narażone na wiele patologii i chorób, z których wiele można zobaczyć u szczeniąt:

  • Zespół Legg-Perthesa - uszkodzenie głowy kości biodrowej, co prowadzi do kulawizny, atrofii mięśni;
  • zapalenie trzustki jest wynikiem awarii zasilania;
  • kardiomiopatia;
  • zapadnięcie tchawicy.

Badanie linii rasowych pomoże zapobiec pomyłce w pozyskaniu szczenięcia z wrodzonymi wadami. Obserwacja u weterynarza jest dobrą prewencją obecnych chorób.

Kupowanie szczeniąt rasy nietypowej i interesującej powinno odbywać się w sprawdzonych hodowlach. W Internecie bobry york na zdjęciu zawsze dotyka i dotyka swoim urokiem. Ale właściciel potrzebuje pięknego i zdrowego zwierzaka.

Koszt szczeniaka od profesjonalnych hodowców wynosi od 30 do 50 tysięcy rubli. Zakup za 10-20 tysięcy rubli może wydawać się opłacalny, ale z czasem powód niskiej ceny stanie się jasny: bobry nie będą mogły uczestniczyć w wystawach dla wielu znaków lub będą nosicielami wrodzonej choroby.

Właściciele bobrów cenią rasę nie tylko za dekoracyjny wygląd. Miłe i delikatne zwierzęta tworzą komfort w domu, otaczają rodzinę uwagą i radością z wesołym nastrojem.

Biver Yorkshire Terrier - standard, plusy i minusy

Biver Yorkshire Terrier to młoda rasa psów, które zostały wyhodowane ponad 30 lat temu. Ze względu na swój niezwykły wygląd nazywa się "La Pom Pont".

Dokładna kopia progenitorów (Yorkshire terriery), ale pewna różnica, umieszczona w osobnej linii. Jaka jest różnica, jak dbać, natura zwierząt, o tym naszym artykule.

Treść artykułu:

Opis

Pojawienie się tej rasy to zbieżność okoliczności, kiedy szczenięta z białymi plamami pojawiły się z pary czystej krwi York. Stało się to w Niemczech z hodowcami o imieniu Beaver.

Przez kilka lat wybierano zwierzęta z białymi plamkami. Prezentowany na wystawie, jako osobna linia. W 2007 roku został napisany standard

Różnica od Yorkshire Terriera

Beaver

Yorkshire terrier

Cena Bobry w szkółkach 700-1000u.e.

Postać

Ta rasa ma stabilną psychikę. Nie zwracają uwagi na bodźce zewnętrzne, słyną z raczej spokojnego usposobienia.

Mimo to prawdziwe teriery są zabawne, wesołe, zabawne. Zawsze jest hałas i gwar.

Małe psy są zwykle narażone na stres, nerwowość i strach. Tego nie można powiedzieć o bobrach. Wręcz przeciwnie, zachowują się spokojnie w stresujących sytuacjach.

Uwielbiają być blisko swojego pana, towarzyszyć mu wszędzie. Prawdziwi towarzysze mogą siedzieć godzinami w przewoźniku, po prostu być w pobliżu.

Nie są typowe dla agresji. Dobrze komunikują się z innymi psami, nie boją się obcych dźwięków (sygnał samochodowy, syrena, fajerwerki).

Od dłuższego czasu mogą sami znaleźć coś dla siebie (żuć na butach lub na kanapie). Na agresję innego zwierzęcia zareaguje tak samo, może ugryźć.

Ich zęby są dość ostre. Dla dzieci w psach szczególny związek. Uwielbiają się bawić i igraszki. Im więcej hałasu, tym ciekawiej.

Standardowy


Przyjęty w 2007 roku sugeruje, że wzrost zwierzęcia osiągnie 22 centymetry. Waga od 2 do 3,5 kilograma.

  • Głowa jest płaska, mała w stosunku do ciała. Kufa jest średniej długości, lekko spłaszczona.
  • Szyja dobrze się wyróżnia, bardzo ruchliwa.
  • Zęby są równe, zgryz nożycowy.
  • Małe oczy z czarnym eyelinerem, ciemny kolor.
  • Uszy ustawione wysoko, blisko. Mają trójkątny kształt, stoją.
  • Ciało jest proporcjonalne do prostej, głębokiej klatki piersiowej. Ogon jest wysoki z grubymi włosami.
  • Kolor główki - tricolor. Łapy, brzuch - biały.

Treść


Wygląd zależy od opieki nad nim. Właściwa, zbilansowana dieta - to podstawa zdrowia zwierzęcia, również wygląd ma wielkie znaczenie.

  • Codziennie sprawdzaj oczy i wytrzyj wilgotną szmatką.
  • Badanie zębów, czyszczenie 2-3 razy w miesiącu.
  • Chodząc w zimnych porach, powinny być specjalne ubrania (kombinezony) wykonane z naturalnych materiałów.
  • Szczególną uwagę należy zwrócić na wełnę, która szybko rośnie. Często nie można kąpać zwierzaka (możesz 2-3 razy).
  • Konieczne jest codzienne czesanie. Rozpocznij cięcie od 4 miesięcy. Higieniczne strzyżenie jest bardzo ważne. Nadmiar włosów na łapach i wokół pachwiny jest usuwany w razie potrzeby.

Profesjonalne pielęgnowanie odbywa się dla ras wystawowych. Możesz nauczyć się wycinania zwierzaka.

Ciąża

Trwa on dla psów w wieku 58-62 dni. W tym okresie suka wymaga opieki. Zwróć szczególną uwagę na żywienie. Dodatkowo dodaj witaminy do diety.

Trzy tygodnie po kryciu wykonaj ultradźwięki, aby określić liczbę szczeniąt. Jeśli dużo, będzie mały. Pies będzie mógł łatwo rodzić.

W przypadku niewielkiej liczby szczeniąt (2-3) może być konieczne przygotowanie się do cięcia cesarskiego, ponieważ płód będzie duży, a poród trudny.

Jakie są oznaki pracy:

  • Opuszczony brzuch sprawia, że ​​suka często chodzi do toalety.
  • W całym ciele może pojawić się drżenie.
  • Odmowa jedzenia.
  • Czasami pojawia się czarna biegunka.
  • Lepiej jest, jeśli odbywają się w klinice weterynaryjnej, aby uniknąć powikłań.

Jak się umyć


Od właściwego pływania zależy od wyglądu psa. Konieczne jest stosowanie specjalnych szamponów. Od "człowieka" może rozwinąć się egzema, pojawi się łupież.

Po zabiegu owinąć ręcznikiem frotte. Pędzel ze specjalnym balsamem, który pomoże rozczesać mokry płaszcz. Następnie osusz delikatnie za pomocą ciepłej suszarki.

Na wystawę trzeba skręcić włosy na papilotki, żeby jej końce nie były przycięte, wyglądały elegancko na wystawie.

Zasilanie


W przypadku gęstych włosów pożądane jest ich wysuszenie (ze względów higienicznych). Musi to być klasa premium. Zawiera wszystkie niezbędne minerały i witaminy.

Jeśli używasz naturalnej żywności, musisz wiedzieć, że podstawą diety jest chude mięso. Podaj w formie surowej lub gotowanej.

  • Warzywa i owoce w diecie w wystarczających ilościach.
  • Fermentowane produkty mleczne (kefir, twarożek).
  • Z węglowodanów są zboża (gryka i ryż).
  • Nie można karmić od pieczenia stołu, słodyczy, kwaśno-solonej żywności.

Wychowanie

Beaver terrier to mobilny i uparty pies. Ponieważ jego formacja wymaga dużo cierpliwości. Pomimo niewielkich rozmiarów, przez 6 miesięcy mogą pokazać swój upór.

Szkolenie do zrobienia od pierwszych dni. Szybko przyswajaj zamówienia, z ruchem (do mnie, aportem).

Polecenia (siedzenie, kłamstwo) są znacznie trudniejsze. Ta rasa, podobnie jak wszystkie teriery, jest bardzo mobilna i energiczna.

Przebywanie w jednym miejscu jest problematyczne. Konieczne jest okazanie wytrwałości, zmuszenie ich do posłuszeństwa przykazaniom, zachęcanie do właściwych działań.

Szkolenie specjalne odbywa się z psami wystawowymi, tak aby podczas imprezy nie reagowały na obcych i pozwalały się dotykać. Czytaj nowe artykuły na naszej stronie.

Beaver

  • Mały rozmiar
  • Bez zapachu i wylinki
  • Kontakt
  • Autonomia
  • Wymaga szkolenia
  • Wyrażony instynkt łowiecki
  • Nie bardzo lubią dzieci

Opis rasy

Biver to rasa pozyskana od Yorkshire Terrier. Według twórców został stworzony z nietypowych psów do Yorku, z dodatkiem białych plam. Istnieje również wersja, która służy do otrzymania biwala, Maltańczyk został upuszczony do Yorkshire.

Niedawno rasa nosiła pompatyczną nazwę "Biver york a la pom-pon". Jednak zasady FCI zabraniają używania w nazwach nowych ras nazw istniejących. W rezultacie rasa stała się znana jako "bóbr", utrwalając nazwę jej twórców.

Biewerowie to Yorkshire terriery z białymi plamami. Opieka nad nimi nie różni się od standardowej opieki nad Yorkiem. Jest to regularne mycie i przetwarzanie wełny, szczególnie trudne dla psów wystawowych, dbałość o uszy, oczy, kontrola stanu brody i wąsów. Biuletyn nie wystawiony na strzępy "pod szczeniakiem".

Te psy są dobrze wyszkolone, ale złą edukacją, upartą i nadmiernie niezależną. Są czujni, aktywnie szczekają na obcych, chociaż zgodnie z opisem hodowców i właścicieli, są bardziej zrównoważeni niż teriery Yorkshire. Oczywiście jeden z nich nie będzie dobrze strzegł. Głównym celem biverov - towarzysz psa.

Standard rasy Beaver

Przyjęty w dniu 2009-02-22. Szacowana klasyfikacja - grupa 9, psy ozdobne.

Ogólne wrażenie. Beaver to mały, harmonijnie zbudowany, elegancki, kompaktowy pies. Jej wełna jest prosta, opada jak płaszcz, z rozchyleniem wzdłuż górnej linii.

Temperament u żywego bobra, to sprytny, pewny siebie, kochający i wesoły pies. Musi mieć wysoki poziom kontaktu i zrównoważoną psychikę.

Głowa jest średniej wielkości, proporcjonalna do ciała z płaską czaszką i krótkim pyskiem.

Szyja jest długa, nie masywna, z karłem.

Oczy są ciemne, błyszczące, średniej wielkości, ustawione prosto, z zabawnym, przebiegłym wyrazem twarzy. Powieki w pełni pigmentowane.

Uszy są wyprostowane, osadzone na wysokim, małym, trójkątnym kształcie. Nie powinny być szeroko rozstawione. Włosy na uszach są krótkie.

Nos jest czarny.

Zęby zgryz nożycowy. Bezpośrednie i nieobecność 2 przedtrzonowców jest dozwolona.

Przednie kończyny z idealnie prostymi przedramionami, równoległe, dobrze przykryte włosami. Łopatki są szerokie, staw barkowy dobrze rozwinięty, kłębek krótki, słabo wyrażony.

Kończyny tylne dobrze pokryte włosami, proste, równoległe, dobrze umięśnione. Długość bioder jest równa długości nóg. Stawy skokowe są krótkie, stawy kolanowe są silne.

Łapy zaokrąglone czarnymi lub białymi szponami.

Prosty górny korpus, kompaktowy. Żebra są dobrej długości, umiarkowanie wysklepione, klatka piersiowa jest obniżona do poziomu łokcia, przednia część mostka znajduje się na wysokości stawów barkowych lub lekko wystaje.

Ogon jest wysoko osadzony, nie zadokowany, z obfitymi włosami.

Wełna na kadłubie sięga ziemi. Prosty, lśniący, jedwabny, gęsty i gruby, nie ukrywa proporcji ciała. Puszysta wełna jest niepożądana.

Kolor główki tricolor - biały, złoty i czarny lub biały, złoty i niebieski. Pożądane jest, aby koloryt głowy był symetryczny.

Ciało jest czarno-białe lub niebiesko-białe bez impregnacji czerwonej wełny. Pożądany kolor symetryczny. Kończyny, szyja, podbródek, klatka piersiowa i brzuch są białe.

Charakter i cechy bobra

Biver to rasa pochodząca od Yorkshire Terrier. Psy te odziedziczyły swoje jedwabiste, włosy podobne do włosów z ich przodków yorki. Te psy są uważane za bardziej zrównoważone, jednak w rasie są różne temperamenty i, oczywiście, wiele zależy od właściwego wychowania.

Bobry są świetnymi biegaczami. Chętnie ścigają gołębie i koty, ale ta pasja nie powinna być wspierana, ponieważ zwykle powoduje obrażenia, a nawet śmierć psa. Uczą się szybko, ale zwykle wykonują polecenia, które im się podobają, więc właściciel będzie potrzebował wytrwałości i cierpliwości.

Wool Beaver nie zrzuca, więc psy muszą być regularnie drapane. Rasy tej nie powinni rozpoczynać ci, którzy nie lubią bawić się wełną, bo nawet bobrowany bóbr potrzebuje regularnej opieki - czesania, mycia.

Wraz z wiekiem gruczoły para- trynne mogą się zatkać u psów tej rasy. Muszą być regularnie czyszczone przez weterynarza.

Bobry są dość gadatliwe. Chętnie szczekają na nieznajomych i psy, pełniąc funkcję dzwonu. W takim przypadku zwykle łatwo jest je odzwyczaić - najważniejsze jest cierpliwość i porady doświadczonego instruktora.

Opieka i utrzymanie bóbr

Troska o bobra powinna być taka sama jak dla Yorkshire terriera. Pokaż psa wymaga znacznie więcej wysiłku. Jej wełnę należy regularnie czyścić specjalnymi środkami, traktować olejem kosmetycznym, utrzymywać w papilotkah, od czasu do czasu zmieniając. To jedyny sposób na wystawę wełnistego blasku. Niektóre bobry, takie jak Yorkshire Terrier, są pokryte specjalnym żelazkiem przed pokazem. Po zakończeniu wystawy wszystkie specjalne kosmetyki należy zmyć miękkimi środkami czyszczącymi.

Psy zakupione jako zwierzęta domowe można ciąć i kąpać raz w miesiącu lub częściej, jeśli zajdzie taka potrzeba. Do prania lepiej jest kupić specjalne kosmetyki, które poleci hodowca. Są to zazwyczaj szampony i balsamy dla długowłosych psów z różnymi olejkami. Bóbr ma obfitą wełnę na głowie, więc robią ogon, na którym zawiązują łuk. Jednak rzadko jakikolwiek pies nosi ten łuk przez długi czas. Pozostawiony bez opieki bóbr łatwo usuwa dekorację, której nie rozumie.

Raz w tygodniu bobry oczyszczają uszy przy pomocy specjalnych narzędzi i paluszków do uszu. Psy te również muszą szczotkować zęby co tydzień, ponieważ nie lubią gryźć, dlatego też nie wiedzą, jak myć zęby na własną rękę. W zaawansowanych przypadkach trzeba myć zęby w klinice weterynaryjnej.

Mniej więcej raz w miesiącu psy odcinały futro na łapach między palcami i przecinały pazury. Jest to bardziej istotne w zimnych porach roku, kiedy psy chodzą trochę i nie szlifują pazurów na własną rękę. Procedura ta jest również wymagana w przypadku psów, które rzadko opuszczają dom, a praca z toaletami jest zwykle wykonywana na pieluchach.

Każdego ranka musisz sprawdzać oczy bobra, usuwając wysuszone wydzieliny z rogów za pomocą wacika lub krążka. Musisz także śledzić brodę, zwłaszcza gdy pies spożywa naturalne pożywienie.

Chciałbym zauważyć, że bivera, która ma dużo bieli na ciele, jest bardziej wymagająca w pielęgnacji - brudzi się szybciej, wymaga częstszego mycia, specjalnej pielęgnacji brody i wąsów.

Jako łóżka, bobry wolą otwarte ławki, z których cały dom jest wyraźnie widoczny. Łóżka powinny znajdować się na elewacji, w przytulnych, nieprzejezdnych miejscach, a nie w przeciągu.

Na spacery dla bobrów zorganizuj specjalnie ogrodzone terytorium. Można go sadzić trawnikiem lub pokrytym drobnym żwirem lub żwirem.

Karmienie bobra

Większość właścicieli małych psów z brodą i wąsami preferuje suche jedzenie. Jest to bardzo wygodne, ponieważ brody nie brudzą się. Jednak bobry chętnie spożywają naturalną żywność - mięso, miękkie cukrowe doły, warzywa gotowane na parze, kasza gryczana i ryżowa, produkty mleczne, jaja przepiórcze. Raz lub dwa razy w tygodniu mięso może być zastąpione przez chude ryby morskie, podroby (serce, wątroba).

Suche produkty Biever powinny być specjalnie zaprojektowane dla psów małych ras. Lepiej jest, jeśli będzie to żywność oparta na mięsie i warzywach, o niskiej zawartości ziarna.

Nie jest pożądane ciągłe podawanie miękkiego pokarmu dla psa z opakowania. Ma zły wpływ na nerki, ponadto często zawiera środki zwiększające apetyt. Przyzwyczajony do takiego jedzenia pies często odmawia przyjęcia bardziej przydatnych produktów, stając się zakładnikiem swoich ulubionych torebek. Biorąc pod uwagę, że bobry są bardzo wytrwałe i często dowodzą swoimi właścicielami, dążąc do pożądanych kawałków, lepiej uczyć ich dobrego jedzenia od najmłodszych lat.

Szczenięta Beaver

Szczenięta Beaver są aktywne, dociekliwe, kontaktowe, chętnie poznają nowych ludzi. Jeśli dzieci nagle rzucają się na twoją prośbę, a hodowca zbiera je w kojec spod sof, lepiej zabrać dziecko do innego domu. Brak wczesnej socjalizacji jest przyczyną większości problemów behawioralnych u dorosłych psów.

Najlepszy wiek na zakup zwierzaka to 2-3 miesiące. W tym wieku można zobaczyć lokalizację białych plam, ale nie można przewidzieć, jak szczeniak będzie się rozwijał w przyszłości. Oba warianty są dopuszczalne w rasie - czarno-czerwono-biała i niebiesko-czerwono-biała. Wyróżnia je obecność genu wieku siwiejącego, który zamienia czarne futro szczenięcia w stal, jasnoszar lub srebro u dorosłego psa.

Jeśli chcesz dostać psa z perspektywami wystawienniczymi, lepiej jest wziąć nastolatkę, która już miała zęby zmienione, jądra opadły (jeśli to pies), nabrała ostatecznego kształtu uszu i wełny. Występuje wystarczająco dużo ryzyka w rasie, która może wystąpić u psa w wieku 6 miesięcy i starszych. Dlatego, marząc o psie wystawowym lub przyszłym producencie hodowlanym, lepiej jest wybrać nastolatka.

Trening bobra

Ponieważ małe psy spędzają dużo czasu w domu, nie wychodząc na zewnątrz, muszą koniecznie nauczyć się korzystać z toalety na specjalnej tacy. Ta umiejętność zaczyna tworzyć kolejnego hodowcę, więc po przeniesieniu szczeniaka do nowego domu, szybko rozumie, co jest czym.

Głównymi umiejętnościami bobra są wywoływanie, kurczenie się, kłonienie (dla psów wystawowych), pielęgnacja i ruch w pobliżu właściciela. Ponadto są oni przeszkoleni w zakresie stylizacji, różnych sztuczek, które psy szybko uczą się i robią dla własnej przyjemności, starając się zarobić na poczęstunku od właściciela.

Bobry, podobnie jak teriery Yorkshire, chętnie wykonują zwinność. Ta aktywność jest bardzo ekscytująca i warta poświęcenia na nią czasu. Oczywiście, psy sportowe muszą hodować wełnę przed sezonem wystawowym. Ponadto sport wymaga kondycji sportowej, która znacząco różni się od wystawy. Pierwsza obejmuje wyraźne mięśnie i brak tłuszczu. Drugi wymaga wystarczającej ilości podskórnej tkanki tłuszczowej i jest osiągany poprzez wzmocnienie tuczu psa przed pokazem i brak treningu. Chciałbym zauważyć, że psy sportowe rzadko są tak udane, jak psy wystawowe. Nie wynika to jednak z wad powierzchni zewnętrznych, ale z faktu, że właściciele i psy są bardziej zainteresowani uprawianiem sportu, a z czasem chodzą na wystawy tylko wtedy, gdy jest to konieczne.

Historia rasy

Pojawienie się rasy wiąże się z nazwiskami niemieckich hodowców Yorkshire terrierów Werner i Gertrude Beaver. Pierwszym przedstawicielem przyszłej rasy był tricolor Schneeflöckchen von Friedheck, Snowflake, urodzony z dwóch Yorkshire terrierów o standardowym kolorze DarlingvonFriedheck i Fru-FruvonFriedheck.

Oficjalnie rasa została uznana w 1986 roku. Następnie jej zarejestrowana niemiecka organizacja ACH (AllgemeinerClubderDeutschland). Po raz pierwszy bivera została pokazana na wystawie w Wiesbaden w 1988 roku, a ostatnia edycja tego standardu została wydana w 2007 roku.

Na początku rasę nazwano bardzo pompatycznie - Beaver York A La Pom Pont. Prefiks ten został nadany rasie przez lekką rękę niemieckiej piosenkarki Margot Escans, która kiedyś otrzymała na danie szczeniaka bobra w prezencie od swojego męża. Widząc go, powiedziała, że ​​przypomina piłkę z wełny. Tak powstał przedrostek A-la-pom-pon, który po francusku znaczy "jak kula z wełny". Do tej pory organizacje alternatywne zachowały oryginalną nazwę rasy. Jednak podczas rejestracji standardu w FTsI rasa nazywała się po prostu bóbrem, ponieważ York jest regionem Wielkiej Brytanii.

Istnieją wersje, w których rasa została uzyskana przez spuszczenie maltańskiego, a nawet Shih Tzu, na terier Yorkshire z krwi. Zwolennicy rasy odmawiają tego. Możemy zgodzić się, że Shih Tzu nie są zbyt podobni do Yorków, a ich mestizos nie przypominają bobrów. Ale Maltańczycy, zwłaszcza nowocześni, mogli być wśród przodków Biverów.

Chciałbym zauważyć, że genealogia współczesnego twórcy nie jest kompletna. Nadal spotykają psy, których pochodzenie jest nieznane. Dlatego nie można całkowicie wykluczyć napływu krwi innych ras.

Interesujące fakty na temat rasy

Ciekawe, że alternatywne organizacje kynologiczne przyznają się do pokazów twórców innych kolorów, poza tymi uznanymi przez FCI. To, na przykład, czekolada-biała i czekolada-podpalana z białymi psami, a także opcje dla kombinacji bieli i złota, bez cheprak. W tym standardzie są uważane za złote i brązowe kolory z irlandzkimi plamami lub bez białego.

Innym ciekawym faktem jest okresowy występ wśród bobrów szczeniąt o krótkich włosach i braku włosów na głowie.

Najbardziej pożądanym odcieniem czerwieni u bobra jest jasny, bogaty złoty lub czerwonawy odcień, jak najlepsze Yorkshire terriery. Jest to jednak trudna do osiągnięcia doskonałość. Pozyskiwanie psów o jasnoczerwonej barwie jest jednym z głównych obszarów hodowli.

Czytaj Więcej O Psach

Sen psa dwa psy

Choroby Po co marzyć o dwóch psach we śniePies we śnie jest symbolem przyjaźni, a także kontrolowanej agresji. Powiązane elementy zwykle oznaczają trudności z partnerami. Jeśli marzyłeś o dwóch psach idących obok siebie i ustawionych nieprzyjaźnie, oznacza to, że agresja i irytacja zaczynają dominować w twojej postaci.

Charakter chiński grzywacz puszysty pies

Choroby Chiński grzywacz puchaty jest rasą miniaturowych psów.Chiny są uważane za miejsce narodzin pochodzenia, ale według różnych źródeł istnieje opinia, że ​​przedstawiciele tej rasy mogą pochodzić z Meksyku.

Jakie owoce i jagody mogą psy

Choroby Czy psy mogą mieć owoce? Oczywiście możesz, ale w małych ilościach i tylko te, które są bezpieczne dla zwierzęcia.Pies otrzymuje niezbędne witaminy i minerały wraz z żywnością, w szczególności z warzywami i owocami.