Szczepienia

Choroby skóry u psów: objawy i leczenie chorób

Może się to wydawać dziwne, ale u psów choroby skóry są dość powszechne. W weterynarii jest to jeden z głównych problemów, z którymi zwracają się właściciele. Istnieje wiele przyczyn takiego stanu rzeczy, ale najczęstsze są reakcje alergiczne, rozwój zakażeń lub predyspozycje genetyczne. Z reguły gospodarz może zauważyć gołym okiem choroby skóry.

Odmiany chorób skóry u zwierząt

Choroby skóry u psów są podzielone na różne grupy w zależności od przyczyny powodującej patologię:

  • alergiczny;
  • pasożytniczy;
  • grzybicze;
  • bakteryjny.

Jeśli właściciel odkryje, że jego zwierzę ma uszkodzenia skóry, powinien natychmiast pokazać zwierzę weterynarzowi. Choroba może mieć oczywiste objawy, ale czasami bardzo trudno jest postawić dokładną diagnozę, a następnie leczenie można opóźnić o długi czas.

Kiedy pojawiają się pierwsze podejrzenia chorób skóry, właściciel psa powinien podjąć następujące działania:

  • przed zidentyfikowaniem przyczyny choroby zwierzęcia lepiej nie prasować;
  • musisz przestrzegać zasad higieny osobistej;
  • nie pozwól, aby pies wspiął się na łóżko właścicieli;
  • zakazać kontaktu z małymi dziećmi;
  • Aby nie rozprzestrzeniać infekcji, należy przerwać czesanie zwierzaka.

Przed wizytą u lekarza nie należy smarować dotkniętych obszarów zielenią, jodem i innymi maściami. Możesz tylko golić włosy na dotkniętych obszarach.

Choroby grzybicze i ich objawy

Choroby grzybicze mają wspólną nazwę - dermatofitoza. Szczególnie podatni na nie są ci, którzy mają osłabioną odporność i młode osoby. Grzyb może powodować choroby, takie jak mikrosporia lub trichofitoza. Dla ludzi mikrosporia nie jest niebezpieczna. Ale drugi rodzaj choroby może prowadzić do zakażenia właściciela i członków jego rodziny.

Dermatofitozę można łatwo przenosić z jednego zwierzęcia na drugie za pomocą zarodników grzybów, ale Yorkshire terriery mają największą skłonność do tego. Objawy wywołane przez grzybiczą infekcję skóry obejmują:

  • łysina. W tym samym czasie nie ma powiązanych zmian i swędzenie jest dość rzadkie;
  • może to mieć wpływ na okolicę łóżka i pazura. W tym samym czasie może zacząć żółknąć i złuszczać;
  • w rzadkich przypadkach mogą pojawić się zmiany guzkowe obszarów skóry z ropnymi wydzielinami;
  • gdy rozwinie się ciężka choroba psów, nawet poduszki łapy mogą zostać uszkodzone przez mikrospory.

Jeśli u psa zdiagnozowana zostanie grzybicza choroba skóry, lekarz weterynarii zwykle zaleca stosowanie specjalnych szamponów. Zwykle stosowane Nizoral lub Dermazole, ale czasami mianowany Imaverol. Konieczne jest poddanie się kuracji lekami przeciwgrzybiczymi, które obejmują terbinafinę, itrakonazol, ketonazol.

Ponadto do niszczenia zarodników grzybów wymagane jest przetwarzanie śmieci i innych siedlisk zwierząt domowych. Szczególnie ważne jest, aby zwracać uwagę na to, które obszary grzbietu, psy zaczynają drapać. Często wysypka może obejmować brodę i szyję. A w przypadku gdy zaczerwienione miejsce zaczyna gnić, pilnie potrzebne jest ponowne badanie u weterynarza.

Reakcje alergiczne

Inną przyczyną zmian skórnych u psów jest alergia. W diagnozie alergii jest dość skomplikowana, ponieważ alergen może być trudny do zidentyfikowania. Do najczęściej występujących alergenów należą:

  • produkty spożywcze;
  • pył;
  • ukąszenia owadów;
  • pyłek roślinny;
  • pleśń;
  • chemia gospodarcza;
  • leki.

Często alergia u czworonożnych zwierząt domowych przejawia się w preparatach stosowanych do usuwania pcheł, a nawet najbardziej nieszkodliwe z nich może wywoływać reakcję alergiczną. Z głównych objawów alergii można zidentyfikować:

  • pojawienie się ciężkiego świądu;
  • występowanie ślinotoku;
  • cieknący nos;
  • pojawienie się nagłego kaszlu;
  • gorączka pokrzywowa;
  • obrzęk.

Z reguły reakcje alergiczne powodują obniżenie właściwości ochronnych skóry, dlatego po pewnym czasie mogą pojawić się różnego rodzaju wysypka, zaczerwienienie, plamy, krosty i skórki. Z powodu silnego świądu i zadrapań mogą pojawić się łysiny.

Gdy alergia występuje szybko, łatwiej jest ją zidentyfikować. Weterynarz z dokładnym badaniem może określić i wyeliminować przyczynę takiej reakcji. Częściej charakteryzuje się nieoczekiwanym pojawieniem się kataru i kaszlu. Czasami występuje pokrzywka, w której zwierzę doświadcza silnego swędzenia, a pęcherze pojawiają się w okolicy kufy. Mogą również być obecne w pachwinach i pachach.

Pokrzywka zwykle nie trwa długo. Jednak w tym czasie zwierzę może porysować infekcję podczas czesania. Witryny, które są w stanie zapalnym, można przecierać alkoholem salicylowym lub wódką. Pies otrzymuje również leki przeciwhistaminowe, takie jak Suprastin, Tavegil i inne.

Problemy alergiczne i prawdopodobne alergeny są identyfikowane etapami. Wszystko to obejmuje następujące kroki:

  • pierwszą rzeczą wykluczoną jest obecność pasożytów zwierzęcych;
  • Następnym krokiem jest ekskluzywna dieta. Musi być przestrzegane przez dwa, a nawet trzy miesiące. Alergeny obowiązkowe (mięso drobiowe, produkty mleczne, wołowina, jaja, ryby) są stopniowo usuwane z diety, a reakcja zwierzęcia jest monitorowana;
  • w przypadku braku pasożytów i reakcji pokarmowych prowadzone są badania nad alergenami ze środowiska otaczającego psa. Można to zrobić za pomocą specjalnego alergoprobu.

Jeśli zwierzę ma alergię pokarmową, należy wykluczyć alergeny produktów. Jednak występuje rzadziej. Alergie są leczone w następujący sposób:

  • najpierw podać zwierzęce leki przeciwhistaminowe, które pomagają zmniejszyć swędzenie;
  • upewnij się, że infekcja się nie rozwija;
  • regularnie przeprowadzać leczenie zwierząt pasożytami, aby objawy choroby nie wzrastały.

Pasożytnicze choroby skóry u psów

U psów jedną z najczęstszych chorób typu pasożytniczego jest pchłe zapalenie skóry. Jest mało prawdopodobne, że istnieje takie zwierzę, które przynajmniej raz nie złapało pcheł. Pchły żyjące na ciele zwierzęcia mogą prowadzić do różnych objawów. Odnosi się również do pasożytów skóry, które powodują sarkoptozę i otodektoz. W przypadku zaburzeń pasożytniczych mogą wystąpić następujące objawy:

  • dotykają uszu zwierzęcia i gromadzi się w nich siarka (z otodectami);
  • zwierzę doświadcza silnego swędzenia szyi, łapy i głowy (z sarkoptozą). Czasami tak bardzo przeczesuje dotkniętą okolicę, że wypiera włosy i skóra staje się zaogniona.

Leczenie obejmuje leczenie zwierząt za pomocą specjalnych leków przeciwpasożytniczych - na przykład Front Line lub Advantix. Są rzucane na kłąb zwierzęcia dwa razy dziennie.

Inną chorobą związaną z pasożytami jest świerzb. Jest to spowodowane przez mikroskopijne roztocza, które mogą znajdować się pod skórą, w gruczołach potowych i cebulkach włosowych. Ich rozmiar jest tak mały, że nie można ich dostrzec gołym okiem. Te kleszcze mogą być różnych typów. Rodzaj świerzbu u zwierząt zależy od ich gatunku. W niektórych postaciach świerzbu dana osoba może zostać zarażona, ale z reguły szybko zostaje wyleczona.

Głównym objawem świerzbu jest silne swędzenie. Najczęściej dotknięte obszary skóry na łokciach i uszach. Kiedy pies zaczyna podejrzewać świerzbę, konieczne jest jak najszybsze okazanie weterynarzowi potwierdzenia lub odrzucenia diagnozy i przepisania leczenia. W ciężkich przypadkach choroby wszystko może być śmiertelne.

Choroba jest leczona przy użyciu zintegrowanego podejścia. Konieczne jest leczenie zwierzęcia z pasożytów - podskórnych kleszczy, a także złagodzenie świądu, aby zwierzę nie grzeszyło dalej. Jeśli na ciele znajdują się owrzodzenia, wówczas przepisuje się preparaty do ich leczenia.

Choroby skóry u psów: objawy, opis zdjęcia, leczenie

Wśród wszystkich chorób psów najczęstsze choroby skóry, które występują najczęściej z powodu reakcji alergicznych, stanów zapalnych, infekcji, predyspozycji genetycznych. W przeciwieństwie do innych dolegliwości, choroby skóry u zwierząt można zauważyć gołym okiem i natychmiast skonsultować się z lekarzem, który określi diagnozę i zaleci leczenie.

Rodzaje chorób skóry u psów - zdjęcia

W zależności od przyczyny choroby skóry u psów są podzielone na kilka typów:

  • alergiczny;
  • pasożytniczy;
  • grzybicze;
  • bakteryjny.

Znajdując zmiany skórne, właściciel musi niezwłocznie pokazać psu lekarzowi. Jednocześnie, pomimo oczywistych objawów i objawów choroby, trudno jest postawić dokładną diagnozę, a leczenie można opóźnić na długi czas.

Jak tylko pojawi się podejrzenie, że zwierzę ma chorobę skóry, należy pilnie podjąć następujące działania:

  1. Przestań głaskać zwierzaka.
  2. Przestrzegaj zasad higieny osobistej.
  3. Nie pozwól, aby pies spał na łóżku właściciela.
  4. Wyklucz kontakty zwierząt domowych z dziećmi.
  5. Aby uniknąć rozprzestrzeniania się infekcji, przestań przeczesywać sierść psa.

Przed wizytą u lekarza nie jest konieczne smarowanie dotkniętych obszarów maścią, jasnozielonym lub jodem. Możesz ogolić płaszcz i leczyć skórę alkoholem salicylowym.

Choroby grzybicze skóry

Dermatofitozy są bardziej narażone na działanie młodych zwierząt i psów o obniżonej odporności. Grzyb pasożytujący na ciele zwierzęcia może być różnego rodzaju i powodować choroby, takie jak trichofitoza i mikrosporia. W tym samym czasie mikrosporia dla osoby nie jest niebezpieczna, a właściciele psa mogą zostać zarażeni trichofitami.

Przy pomocy zarodników grzybów, dermatofitoza łatwo przenosi się z zwierzęcia na zwierzę. Yorkshire terriery są najbardziej podatne na to.

Objawy grzybiczych chorób skóry:

  1. Łysienie, w którym rzadko występuje swędzenie i nigdy nie ma żadnych powiązanych zmian.
  2. Klęska łóżka periatrycznego i pazura, który rozwarstwia się i żółknie.
  3. Rzadko - zmiany guzkowe skóry, z której może wypływać ropa.
  4. W ciężkich postaciach choroby mikrospory mogą być uszkodzone.

W przypadku infekcji grzybiczych, weterynarz najczęściej przepisuje leczenie zwierząt specjalnymi szamponami, w tym Dermazolem i Nizoralem. Użyto również specjalnego leku dla zwierząt Imaverol. Przebieg leczenia jest zalecany przez terbinafinę, itrakonazol, ketonazol.

Specjalista musi niezwłocznie poinformować właściciela chorego psa, że ​​w celu zniszczenia zarodników grzybów konieczne jest traktowanie łóżka dla zwierząt i umycie ich wszystkich siedlisk.

Alergie u psów

Identyfikacja alergenów nie jest więc łatwa, dlatego też rozpoznanie alergicznych chorób skóry jest dość skomplikowane. Najczęstsze alergeny psa to:

  • produkty spożywcze;
  • pył domowy;
  • ukąszenia owadów;
  • pyłek roślinny;
  • pleśń;
  • chemia gospodarcza;
  • narkotyki.

Dość powszechny alergen jest często stosowany do usuwania pcheł. Nawet najbardziej nieszkodliwe, należą do grupy piretroidów, a więc dość często powodują reakcje alergiczne.

Główne objawy alergii u psów to:

  • silne swędzenie;
  • ślinotok;
  • cieknący nos;
  • nagły kaszel;
  • gorączka pokrzywowa;
  • obrzęk.

Ze względu na fakt, że właściwości ochronne skóry z alergiami są zmniejszone, z biegiem czasu pojawiają się na niej różne wysypki, zaczerwienienia, krosty. Gdy zwierzę zaczyna swędzić, wydaje się łysy.

Reakcja alergiczna, która wystąpiła szybko, jest najłatwiejsza do wykrycia. Po dokładnym zbadaniu można szybko zidentyfikować i wyeliminować przyczynę alergii. Najczęściej reakcje te charakteryzują się nagłym pojawieniem się kataru, kaszlu i pokrzywki, które objawiają się swędzącymi pęcherzykami na twarzy, pod pachami i w pachwinie. Pokrzywka znika dość szybko, ale aby zwierzę nie miało czasu na rozczesywanie pęcherzy i przenoszenie infekcji, obszary skóry z zapaleniem skóry są wycierane przy użyciu wódki lub alkoholu salicylowego. Ponadto pies powinien pić 3 razy dziennie suprastynę, tavegil lub difenhydraminę.

Przyczyny i źródła opóźnionych reakcji alergicznych rozpoznaje się etapami:

  1. Przede wszystkim należy wykluczyć obecność pasożyta ze zwierzęcia.
  2. Następnie wyznacza się wyłączną dietę, która trwa od dwóch do trzech miesięcy.
  3. Jeśli pies nie ma pasożytów i zjada wszystkie produkty bez żadnych reakcji, wówczas powstaje alergia na składniki środowiska. To, co dokładnie reaguje zwierzę, można znaleźć za pomocą specjalnych testów alergologicznych.

Alergie pokarmowe nie są powszechne u psów, ale jeśli zwierzę ma reakcję alergiczną na niektóre pokarmy, należy je wykluczyć z diety.

Zasadniczo leczenie alergii odbywa się zgodnie z następującym schematem:

  • przyjmowanie leków, które łagodzą swędzenie;
  • kontrola infekcji;
  • regularne leczenie pasożytów, które nasilają objawy choroby.

Pasożytnicze choroby skóry

Zapalenie skóry pcheł jest najczęstszą chorobą pasożytniczą, ponieważ prawie każdy pies złapał pchły co najmniej raz. Pasożyta tego nie należy lekceważyć, ponieważ pchły żyjące na ciele zwierzęcia mogą prowadzić do różnych objawów. Znane są również roztocza pasożytnicze, które powodują choroby, takie jak sarkoptoza i ektektoza.

Objawy chorób pasożytniczych obejmują:

  1. Uszkodzenie uszu i gromadzenie w nich siarki z otodectami.
  2. Ciężkie swędzenie w obrębie szyi, głowy i łap podczas sarkoptozy. Pies przeczesuje rany do tego stopnia, że ​​nawet rozpalił skórę i uczesane włosy.

Leczenie chorób pasożytniczych polega na leczeniu zwierząt preparatem Frotline lub Advantix, które są lekami przeciwpasożytniczymi. Potrzebują dwa razy dziennie, aby w ciągu miesiąca kapać na kłębie zwierzęcia.

Świerzb lub aranchoza

Jest to kolejna pasożytnicza choroba skóry spowodowana przez małe roztocza. Pasożyty żyją w skórze, gruczołach łojowych lub potowych, mieszków włosowych lub miąższu narządów wewnętrznych zwierzęcia. Kleszcze są tak małe, że nie można ich wykryć bez lupy. Mogą być innego rodzaju iw zależności od tego psy mają różne rodzaje świerzbu:

  1. Zheleznitsa.
  2. Strupy uszne
  3. Swędząca świerzb.

Niektóre formy tych chorób są zakaźne dla ludzi, ale są szybko leczone bez użycia jakichkolwiek leków.

Objawem świerzbu jest zlokalizowane swędzenie, które występuje najczęściej w uszach, stawach skokowych i łokciowych. Ponieważ z biegiem czasu kleszcze wpływają nie tylko na powierzchnię skóry, ale również zaczynają drażnić zakończenia nerwowe, swędzenie staje się nie do zniesienia. Dlatego przy najmniejszym podejrzeniu świerzbu, należy go natychmiast leczyć. W przeciwnym razie metabolizm zwierzęcia może zostać zakłócony i może rozpocząć się jego wyczerpanie. W ciężkich przypadkach, jeśli świerzb nie jest leczone, zwierzę może umrzeć.

Leczenie choroby powinno być kompleksowe. Po pierwsze swędzenie się uspokaja, a kleszcze zostają zniszczone. Równolegle konieczne jest usprawnienie procesów regeneracji skóry i zwiększenie odporności. U niektórych psów całkowite wyleczenie nie występuje, a gdy tylko odporność maleje, zmienia się stan hormonalny zwierzęcia, lub zwierzę rozwija stres, choroba powraca.

Łojotok

Jeśli pies jest zdrowy, nie ma łupieżu na skórze lub jest prawie niewidoczny. Łojotok może rozwijać się w wyniku zaburzeń endokrynologicznych lub może być skutkiem sarkoptozy. Z łojotokiem gruczoły łojowe zostają zaburzone, skóra staje się tłusta i pojawia się na niej wiele łusek.

Pierwsze ogniska choroby pojawiają się w dolnej części brzucha i na łapach. Następnie łupież rozprzestrzenia się na uszy i ogon, stawy skokowe i łokciowe, twarz i klatkę piersiową.

Łojotok ma dwa typy:

  1. Suche Gatunek ten charakteryzuje się suchą skórą, na której powstaje łuszczący się, suchy, płynący łupież.
  2. Oliwy. Choroba charakteryzuje się nadmiarem łoju, tłuszczowymi łuskami przylegającymi do sierści, brązowymi płytkami na skórze i zjełczałym zapachem.

Suchy łojotok często cierpi na małe kanapy, często kąpane różnymi detergentami. W rezultacie ich skóra jest odwodniona i pojawia się suchy łupież.

W niektórych przypadkach przyczyną suchego łojotoku może być brak tłuszczu w diecie zwierzęcia. Aby pozbyć się łupieżu, możesz spróbować w pokarmie psa łyżeczkę lub łyżeczkę deserową z olejem roślinnym, którą należy codziennie spożywać. Jeśli po pewnym czasie łupież nie zniknie, a swędzenie nasili się, wówczas należy skontaktować się ze specjalistą.

Jak tylko po analizie okaże się, że łojotok nie jest związany z pasożytami i grzybami, możliwe jest rozpoczęcie leczenia przeciw łojotokowi. Aby to zrobić, 1-2 razy w tygodniu, dotknięte obszary są traktowane specjalnym szamponem, który starzeje się na skórze przez 10 minut, a następnie zmywa. Następnie maść Pragmatar lub krem ​​Tiomar wciera się w dobrze wysuszoną skórę. Podczas gdy krem ​​lub maść nie jest całkowicie wchłaniany, zaleca się trzymanie zwierzęcia tak, aby go nie lizało.

Ponieważ w niektórych przypadkach łojotok wynika z choroby, lekarz przepisuje leki stosowane w leczeniu choroby podstawowej.

Zapalenie skóry psa

Zapalenie skóry to stan zapalny skóry. Przyczyny tej choroby mogą być bardzo zróżnicowane. Według nich, każde zapalenie skóry u psów ma kwalifikację warunkową:

  1. Traumatyczne. Choroba jest spowodowana ekspozycją skóry na czynnik negatywny.
  2. Alergiczny.
  3. Zapalny. Mogą występować w stanach zapalnych skóry fałdy na Chow, buldogów, mastiffów.

W niektórych przypadkach choroba wiąże się z wiekiem psów. W pierwszych latach życia zwierząt zapalenie skóry objawia ropnych i purpurowe bańki i krosty na wargach, brodzie, krocze i brzuch bezvolosyanoy. U starszych psów choroba objawia się w okolicy stawów kolanowych i wzdłuż grzbietu, gdzie znajdują się grudki, krosty lub trądzik.

W przypadku każdego zapalenia skóry obolałe miejsca traktuje się mydłem bakteriobójczym i 3% nadtlenkiem wodoru. Jeśli to nie pomoże, lekarz może przepisać antybiotyki.

Aby wyleczyć zwierzę, należy go zdiagnozować prawidłowo, co można zrobić tylko w klinice. Specjaliści przeprowadzą badanie, wezmą niezbędne testy i na ich podstawie zalecą odpowiednie leczenie. Trzeba pamiętać, że praktycznie niemożliwe jest wyleczenie chorób skóry u psów. Nie trzeba odkładać wizyty u weterynarza, ponieważ stracony czas może doprowadzić do cierpienia zwierzęcia, aw niektórych przypadkach do jego śmierci.

Choroby skóry psów: jak manifestować i jak leczyć

W weterynarii choroby skóry u psów zajmują jedno z czołowych miejsc w liczbie zdiagnozowanych przypadków. Najczęstsze z nich to pustus, niedoczynność tarczycy, zapalenie mieszków włosowych i rybia łuska. Zwolnienia, depigmentacja, obrzęk i obrzęk naczyń limfatycznych są również powszechne. Przed przepisaniem terapii przeprowadza się badania laboratoryjne, w niektórych przypadkach - biopsję skóry i badania cytologiczne.

Możesz przyjrzeć się zdjęciom objawów chorób skóry u psów i dowiedzieć się, jak je leczyć, czytając ten materiał.

Poważne choroby skóry u psów (ze zdjęciami)

Aseptyczne eozynofilowe krosty.

Aseptyczna eozynofilowa pustuloza to choroba spowodowana nieprawidłowym działaniem układu odpornościowego. Nie ma wieku, rodowodu ani predyspozycji seksualnych.

Na dotkniętej chorobą skórze psów z tą chorobą skóry powstają pęcherzykowe i nie pęcherzykowe grudki i krosty. Obserwuje się erozję pierścieniową. Krosty i krosty mogą znajdować się na dowolnej części ciała zwierzęcia. Przestępstwa systemowe nie są przestrzegane.

Podczas diagnozy ważne jest wykluczenie bakteryjnego zapalenia mieszków włosowych, pemphigus w kształcie liścia, dermatozy krostkowej i chorób ektopasożytniczych.

Aby uzyskać dokładniejszą diagnozę, zaleca się wykonanie biopsji skóry i badanie cytologiczne zawartości krost.

Glukokortykoidy są stosowane w terapii lekowej. Prednison jest podawany w dawce 3 mg / kg dziennie przez 7-10 dni. Następnie można zmniejszyć dawkę i stosować lek co drugi dzień.

Nadwrażliwość bakteryjna.

Nadwrażliwość na bakterie to swędzące krostkowe zapalenie skóry, które wynika z nadwrażliwej reakcji na antygeny gronkowcowe.

Jak pokazano na zdjęciu, z tą chorobą skóry na skórze psa powstają krosty. Występuje silna świąd, który wyraża się w niespokojnym zachowaniu psa i jego pragnieniu okresowego swędzenia. Ponadto u psów często rozwijają się choroby współistniejące: niedoczynność tarczycy, atonia, zapalenie skóry spowodowane alergią pcheł. Dla dokładniejszej diagnozy zalecana jest biopsja skóry.

Konieczne jest leczenie rozpoznanej choroby podstawowej. Aby to zrobić, należy stosować antybiotyki (na przykład cefaleksyn w dawce 20 mg / kg 2 razy dziennie). Czas leczenia wynosi 10-14 dni.

Przebieg leczenia to długie, możliwe nawroty choroby.

Bakteryjne zapalenie mieszków włosowych.

Choroba zakaźna charakteryzuje się powstawaniem krostek pęcherzykowych w miejscu nienaruszonego mieszków włosowych.

Czynnikami predysponującymi do występowania bakteryjnego zapalenia mieszków włosowych są reakcje alergiczne, łojotok i różne ektopasożyty (zwłaszcza roztocza).

Głównym objawem tej choroby u psów rasy krótkowłosej jest obecność małych pęczków sierści, która dalej prowadzi do łysienia.

U psów o długowłosych rasach obserwuje się łojotok, w wyniku którego zwiększa się utrata włosów. W rezultacie występuje również łysienie.

Pierwszymi objawami choroby są grudki i grudki pęcherzykowe. Potem powstają skorupy. Wełna staje się bardziej podniesiona. Wystąpiło łysienie. Zmiany są najbardziej widoczne na skórze bez włosów.

Przy potwierdzonych objawach antybiotyki (klindamycyna, sulfonamidy, cefalex) są stosowane u psów w dawce 20 mg / kg w leczeniu tej choroby skóry. Minimalny cykl antybiotykoterapii wynosi 3 tygodnie.

Pemfigoid pęcherzowy.

Pemfigoid Bullosa jest pęcherzykową chorobą wrzodową skóry i błon śluzowych jamy ustnej.

Występują dwie formy choroby: spontaniczna pemfigoida i pemfigoid, które wynikają ze stosowania leków, szczególnie po zastosowaniu leków sulfanilamidowych.

Nie ma wieku ani predyspozycji seksualnych. Najbardziej podatne na tę chorobę są Dobermany i Collie.

Najczęściej dotyka usta psa. Pęcherzyki i byki pojawiają się na skórze śluzowej skóry, na skórze, szczególnie w pachowych i pachwinowych obszarach. Wrzody tworzą się na miękkich tkankach łap. Chorobie towarzyszy swędzenie, które wyraża się w niespokojnym zachowaniu psa. Piodermia często dołącza się ponownie.

Istnieją nie tylko skóry, ale także ogólnoustrojowe objawy tej choroby. Są wyrażone jako anoreksja i hipertermia.

Podczas diagnozy ważne jest, aby wykluczyć układowy toczeń rumieniowaty, krostkową dermatozę i nużycę.

Aby uzyskać dokładniejszą diagnozę, zaleca się wykonanie biopsji skóry w miejscu pierwotnych zmian.

W ciężkim przebiegu spontanicznie pojawiającego się pemfigoidu bullosa rokowanie jest korzystne, ale tylko wtedy, gdy diagnoza zostanie podjęta na czas i rozpoczyna się leczenie. Wymaga długotrwałego leczenia dużymi dawkami leków. Często występują niepożądane efekty uboczne.

W tej chorobie skóry psów zaleca się leczenie skojarzone z prednizonem i azatiopryną. W leczeniu prednizolon jest stosowany w dawce 4-6 mg / kg doustnie 1 raz dziennie, azatiopryna w dawce 1-2 mg / kg doustnie 1 raz dziennie.

Należy zauważyć, że oba leki należy podawać tylko razem, aby osiągnąć efekt, a następnie można zmniejszyć dawkę leków do minimum skutecznego, przepisując je co drugi dzień. Podczas leczenia ważna jest kontrola długoterminowa.

Przy dołączaniu wtórnej infekcji należy stosować antybiotyki (np. Cefaleksyn w dawce 20 mg / kg 2 razy dziennie). Czas leczenia wynosi 10-14 dni.

Jeśli choroba jest spowodowana przez leki, przed rozpoczęciem leczenia wskazana jest dieta domowa.

Zapalenie naczyń

Zapalenie naczyń charakteryzuje się reakcją nadwrażliwości, która powoduje uszkodzenie naczyń krwionośnych. Przyczynami tej choroby mogą być infekcje, nowotwory złośliwe, choroby tkanki łącznej, stosowanie leków.

Nie ma wieku ani predyspozycji seksualnych. Najbardziej podatne na tę chorobę są rottweilery i jamniki.

Zwróć uwagę na zdjęcie - z tą chorobą skóry u psów pojawia się wysypka krwotoczna, krwawiące byki i owrzodzenia:

Czasami powstałe zmiany powodują ból zwierzęcia, co wyraża się w jego depresji.

Istnieją nie tylko skóry, ale także ogólnoustrojowe objawy tej choroby. Są wyrażone jako anoreksja, hipertermia i obrzęk. Podczas diagnozowania ważne jest, aby wykluczyć układowy toczeń rumieniowaty, zapalenie skórno-mięśniowe i odmrożenia.

Aby uzyskać dokładniejszą diagnozę, zaleca się wykonanie biopsji skóry w miejscu zmian.

Konieczne jest szybkie zidentyfikowanie przyczyny choroby i wyeliminowanie jej, a następnie rozpoczęcie leczenia.

Do leczenia prednizon stosuje się w dawce 2-4 mg / kg doustnie 1 raz dziennie. Ponadto dapson jest podawany w dawce 1 mg / kg doustnie 3 razy dziennie. Czas trwania leczenia wynosi co najmniej 3 tygodnie. Często wymagana jest długotrwała terapia podtrzymująca.

Niedoczynność tarczycy.

Niedoczynność tarczycy jest jedną z głównych chorób endokrynologicznych u psów. Istnieją trzy rodzaje niedoczynności tarczycy. Pierwotna niedoczynność tarczycy charakteryzuje się zmniejszoną zdolnością do wytwarzania hormonów przez tarczycę. W wtórnej niedoczynności tarczycy występuje niedostateczna produkcja hormonów. Tarczowa niedoczynność tarczycy charakteryzuje się również zaburzeniami receptorów.

Ta choroba dotyczy psów w wieku od 6 do 10 lat. Najczęściej łapią się retrievery, labradory, dobermany i jamniki.

Pies staje się apatyczny, obserwuje się otyłość, kulawiznę, zaburzenia układu wzrokowego i układu moczowo-płciowego. Szczególnie wyraźne objawy skórne. Występuje obustronne, symetryczne łysienie. Płaszcz psa staje się matowy. Skóra staje się zimna i obrzękliwa. Zmiany występują w pigmentacji skóry i sierści. Występuje łojotok i nadmierne tworzenie się woskowiny usznej. Często zdarzają się infekcje bakteryjne i drożdżowe. Świąd jest przeważnie łagodny, z wyjątkiem przypadków, w których występuje wtórna infekcja. Rany goją się powoli. Po ścinaniu występuje również słaby odrastanie włosów.

We wszystkich przypadkach wymagane jest leczenie przez całe życie. Najczęściej przepisuj lewotyroksynę w dawce 0,01-0,02 mg / kg doustnie 1-2 razy dziennie. Jeśli pies ma chorobę serca, lek należy przepisać, zaczynając od niższej dawki (0,005 mg / kg 1 raz dziennie) i zwiększając o 0,005 mg / kg co 2 tygodnie do dawki podtrzymującej. Skutki uboczne są rzadkie.

Depigmentacja w nosie.

Depigmentacja nosa jest formą bielactwa, która ogranicza się tylko do tej części ciała. W codziennym życiu choroba nazywa się "cielesnym nosem". Labradory, pudle i dobermany są najbardziej podatne na tę chorobę.

Nasycenie pigmentu w nosie zmienia się z czarnego lub brązowego na czekoladowy lub biały. Takie zmiany występują nawet u szczeniąt.

Nie ma potrzeby wykonywania biopsji, chyba że występują strupy i owrzodzenia. Przy takich przejawach zaleca się stosowanie tej metody w celu wykluczenia innych chorób.

Leczenie nie jest rozwinięte.

Ichthyosis

Ichthyosis jest powszechną chorobą często określaną jako "łuski ryb" z powodu tworzenia się łusek na skórze zwierzęcia. Teriery są najbardziej podatne na rybią łuskę.

Tworzy się szare łuski w ciele psa, a skóra staje się szorstka. Pojawia się łojotok z nieprzyjemnym zapachem. Na okruchach łap powstają duże keratomy.

Dla dokładniejszej diagnozy zalecana jest biopsja skóry.

Zobacz, jak objawy tej choroby skóry manifestują się u psów na tych zdjęciach:

Ichthyosis jest nieuleczalna, ponieważ wymaga agresywnej długotrwałej terapii.

Do miejscowego leczenia za pomocą 5% kwasu mlekowego w postaci sprayu lub maści. Izotretynoinę stosuje się do leczenia ogólnoustrojowego w dawce 1-2 mg / kg 2 razy dziennie. Czas trwania leczenia wynosi 2-3 tygodnie. Wiele psów musi zostać poddanych eutanazji.

Zwapnienie skóry.

Zwapnienie skóry jest chorobą, która objawia się zwapnieniem (tworzeniem się złogów soli wapnia) skóry. Przy ograniczonym zwapnieniu powstaje niewielki obszar zwapnienia z powodu zmian zapalnych, penetracji ciała obcego, ran itp.

Przy wszechobecnym zwapnieniu powstaje rozległy obszar zwapnienia z powodu cukrzycy i innych chorób.

W przewlekłej niewydolności nerek uszkodzenia znajdują się w okruchach łapy.

Objawami tej choroby są powstawanie licznych guzków skóry na skórze psów.

Przeprowadzono usunięcie chirurgiczne.

Z łagodnym przebiegiem leczenia nie należy wykonywać.

Cysty na skórze.

Torbiele skórne są torbowymi strukturami z nabłonkowymi granicami.

Najczęściej tworzyły torbiele pęcherzykowe, wypełnione żółto-brązową zawartością.

Zaleca się przeprowadzenie badań histologicznych w laboratorium, które wskażą pochodzenie cyst.

Przeprowadzono chirurgiczne usunięcie torbieli.

Z łagodnym przebiegiem leczenia nie należy wykonywać.

Pokrzywka i obrzęk naczynioruchowy.

Choroba ta występuje na tle reakcji alergicznej psa na leki, chemikalia itp.

Ponadto przyczyną pokrzywki mogą być różne efekty fizyczne (ciśnienie, światło słoneczne, ciepło) i zaburzenia genetyczne.

Gdy ule pojawiają się pęcherze na skórze psa, zauważa się swędzenie, które wyraża się w niespokojnym zachowaniu się zwierzęcia. Wiązki włosów powstają ponad obszarem pęcznienia. Obrzęk naczynioruchowy charakteryzuje się obrzękiem skóry, świądem. Może to być śmiertelne, zwłaszcza jeśli obszar obrzęku rozprzestrzenia się na obszar gardła i krtani.

W celu zapobiegania należy wyeliminować czynniki, które powodują reakcję alergiczną i unikać ich.

Przedstawiono leczenie objawowe: adrenalina (w stosunku 1: 1000) w dawce 0,1-0,5 ml podskórnie, prednizon w dawce 2 mg / kg doustnie, dożylnie lub domięśniowo.

W celu wykonania wstrzyknięcia podskórnego konieczne jest wystarczająco głębokie (2 cm) włożenie igły pod podstawą fałdu w kierunku pod pachą pod kątem około 45 cali. Wstrzyknąć lek Po wyjęciu igły, masować miejsce wstrzyknięcia wacikiem, w razie potrzeby można napełnić strzykawkę lekiem, a nie jednym i kilka razy, w tym przypadku igły nie trzeba wyjmować, wystarczy odłączyć strzykawkę od niej, pobrać lek przez nową igłę, a następnie wyjąć ją i podłączyć strzykawkę do igły znajdującej się pod skórą.

Zdjęcie pokazuje, jak leczyć tę chorobę skóry u psów:

W ostrych przypadkach konieczne jest podanie psom leków przeciwhistaminowych: na przykład hydroksyzyna w dawce 25-50 mg 2 razy dziennie lub chlorfeniramina w dawce 5 mg 2-3 razy dziennie przed złagodzeniem objawów.

Obrzęk limfatyczny.

Pierwotna choroba jest zaburzeniem w rozwoju układu limfatycznego.

Wtórna choroba występuje po zablokowaniu układu limfatycznego w stanie zapalnym, urazie lub nowotworze. Pierwotna choroba występuje u młodych osobników do 3 miesięcy. Nie obserwuje się predyspozycji do rasy.

W tej chorobie skóra psów w obszarze kończyn tylnych pogrubia się, dociskana podczas prasowania. Ponadto często dotyczy to kończyn przednich, brzucha, ogona i małżowin usznych. Wtórna infekcja może się przyłączyć.

Podczas diagnozy ważne jest, aby wykluczyć obrzęk z powodu niedrożności.

Dla dokładniejszej diagnozy zalecana jest biopsja skóry.

W przypadku łagodnej choroby leczenie często nie jest wymagane. W przypadkach umiarkowanych do ciężkich należy wykonać bandażowanie w celu zmniejszenia guza. Być może interwencja chirurgiczna w celu przywrócenia naczyń limfatycznych.

Ponadto czasami konieczne jest usunięcie dotkniętego obszaru.

Miaz

Z tą chorobą, przenikanie do skóry beznogich larw much. Owady te są przyciągane przez ciepłą, wilgotną skórę, szczególnie w obszarach poplamionych moczem lub kałem, a także ran z wysiękiem.

Czynnikami predysponującymi są słaba higiena, wyczerpanie psa z powodu wieku lub choroby, nietrzymanie moczu lub kału.

Objawy tej choroby skóry u psów to zmiany w okolicy oczu, wokół nosa, ust, odbytu lub narządów płciowych. Tworząc w nich otwarte dziury z nekrotyczną tkanką i larwami.

Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest golenie włosów w miejscach zmian. Następnie dotknięte obszary powinny zostać zdezynfekowane za pomocą płynnych środków przeciwbakteryjnych (chlorheksydyny itp.). Jeśli to konieczne, można wykonać leczenie operacyjne dotkniętej skóry psa.

Ważne jest, aby usunąć wszystkie larwy. Następnie zaleca się stosowanie płynnych produktów owadobójczych (permetryny itp.) W celu leczenia powierzchni dotkniętej skóry i pozostałej części sierści.

W razie potrzeby można stosować antybiotyki (na przykład cefaleksyn w dawce 20 mg / kg 2 razy dziennie). Czas leczenia wynosi 10-14 dni.

Kukurydza.

Uszkodzenia powstają w miejscach ściskania skóry nad kościami, szczególnie w obszarze stawów łokciowych i kolanowych, jako reakcja ochronna na ucisk. W rezultacie pojawia się stan zapalny. Grzyby powstają w wyniku umieszczenia psa na twardym podłożu z drewna lub betonu.

Duże rasy psów są najbardziej podatne na tę chorobę.

Oznaki uszkodzenia w postaci owalnych blaszek i łysienia.

Zwróć uwagę na zdjęcie - z tą chorobą zmiany na skórze psów są podobne do dużych keratomów:

Podczas diagnozy ważne jest, aby wykluczyć nużycę i dermatofitozę.

Aby zapobiec pojawianiu się pleśni, zaleca się umieszczanie miękkiego materiału na ściółce dla psa. Chirurgiczne usunięcie odcisków jest niepraktyczne, ponieważ często obserwuje się słabe gojenie i mogą pojawić się ponownie.

Nasieniodajna hiperkeratoza.

Nasiedigital hyperkeratosis może występować jako niezależna choroba lub integralna część innych chorób (rybia łuska, leiszmanioza, pęcherzyca podobna do liści, toczeń rumieniowaty układowy, dermatoza lub chłoniak skóry).

Na okruchach łap powstają silne pęknięcia dużych keratoma. Z powodu ich bólu podczas chodzenia, psy bezwładne. Dla dokładniejszej diagnozy zalecana jest biopsja skóry.

Konieczne jest przecięcie obszaru nadmiernego wzrostu keratoma. Zaleca się również wykonywanie okładów z wodą na dotkniętych obszarach.

Codzienne stosowanie 50% roztworu glikolu propylenowego w obszarach problemowych daje dobry efekt. Przebieg leczenia wynosi 7-10 dni.

Te zdjęcia pokazują oznaki poważnych chorób skóry u psów, jak opisano powyżej:

Inne choroby skóry u psów (ze zdjęciami)

Neuroma zadokowanego ogona.

Choroba ta charakteryzuje się wznowieniem wzrostu nerwów po bańce. Najczęściej chore Cocker Spaniele.

Utworzony zwarty guzek, połączony ze skórą w obszarze bańki.

W leczeniu tej choroby skóry u psów stosuje się jedynie chirurgiczne usunięcie nerwiaka.

Burns

Rodzaje i stopień obrażeń związanych z oparzeniem zależą od pierwotnej ekspozycji.

Najczęściej są to substancje chemiczne i oparzenia słoneczne.

Oparzenia są częściowymi uszkodzeniami. Po uzdrowieniu blizny nie pozostają. Przy głębokim oparzeniu obserwuje się uszkodzenie wszystkich struktur skóry, obserwuje się rozległe tworzenie się blizny.

Często zmiany na skórze psa pojawiają się w ciągu 48 godzin. Następnie skóra staje się twarda i sucha. Włosy mogą ukryć pełne rozprzestrzenianie się zmian. Po kilku tygodniach infekcja łączy się, co prowadzi do ropienia.

W przypadku tej choroby występują nie tylko objawy skórne, ale także ogólnoustrojowe. Najczęściej występują one po pokonaniu ponad 25% ciała. Obserwowano posocznicę, niewydolność nerek i niedokrwistość.

W ciężkich przypadkach bardzo ważne jest wykonanie badania nerek. Traktuj skórę środkami antyseptycznymi. Wymaga chirurgicznego leczenia ran. Miejscowo stosowana maść antybakteryjna. Glukokortykoidy są przeciwwskazane.

Frostbite

Odmrożenie pojawia się podczas długotrwałej ekspozycji na niskie temperatury lub po kontakcie z zamarzniętymi przedmiotami. Niektóre zmiany zależą od ekspozycji na skórę.

Głównie dotknięte palce, obszar ucha i koniec ogona. Skóra staje się blada.

Dotknięty obszar jest zimny, a po podgrzaniu powstaje rumień, zaczyna się śmierć tkanki. W ciężkich przypadkach następuje odrzucenie martwych obszarów.

Podczas diagnozy ważne jest, aby wykluczyć zapalenie naczyń.

Unikaj kontaktu z zimnem. Szybko podgrzej zamarznięte tkanki ciepłą wodą. Obrażenia mogą się samoistnie leczyć. Może być konieczne chirurgiczne wycięcie martwej tkanki.

Skleroderma ogniskowa (w kształcie pierścienia).

Skleroderma ogniskowa jest rzadką chorobą skóry występującą z powodu uszkodzenia naczyń, nieprawidłowego metabolizmu kolagenu lub choroby autoimmunologicznej.

Nie ma predyspozycji związanych z wiekiem, płcią ani rodowodem.

W tej chorobie na skórze psa powstają błyszczące blaszki twardzinowe z łysieniem, które znajdują się głównie w obrębie ciała i kończyn. Przestępstwa systemowe nie są przestrzegane.

Główne objawy tej choroby skóry psów pokazano na zdjęciach:

Dla dokładniejszej diagnozy zalecana jest biopsja skóry.

Ta choroba nie jest uważana za niebezpieczną. Często obserwuje się spontaniczny powrót do zdrowia, dlatego nie jest wymagana specjalna terapia.

Pediculosis.

Pediculosis to zaburzenie skóry wywołane przez wszy i towarzyszy mu świąd. Istnieją dwa rodzaje wszy: gryzienie i ssanie. Gryzące wszy powodują więcej podrażnień skóry niż ssanie. Choroba ta często występuje zimą.

Opisując tę ​​chorobę skóry u psów, warto zauważyć, że wszy zlokalizowane są głównie na końcach uszu i w splątanych kawałkach wełny. Wszy ssące mogą powodować niedokrwistość i wyczerpanie zwierząt. Często powstaje grudkowa wysypka, która prowadzi do drapania. Czynnikami predysponującymi są słaba higiena, niezrównoważona dieta, zatłoczone pomieszczenia dla zwierząt.

Aby prawidłowo zdiagnozować, konieczne jest poznanie charakterystycznych oznak wszy. Są to małe owady bezskrzydłe o długości 2-3 mm. Mają 6 nóg i szeroką głowę. Wszy ssące poruszają się powoli, więc ich złapanie jest dość łatwe, a gryzące wszy są aktywne.

Z potwierdzonymi objawami zapalenia mięśnia sercowego, przed rozpoczęciem leczenia tej choroby skóry u psów, konieczne jest przycięcie włosów w celu usunięcia grubych skórek i zmierzwionych włosów oraz ułatwienie dostępu do dotkniętych obszarów. W przypadku leczenia należy stosować specjalne szampony owadobójcze lub 1% roztwór siarczku selenu dziennie przez 7 dni. Zaleca się prowadzenie 3 kursów z 10-dniową przerwą. Również do codziennego mycia psa można użyć 1% roztworu permetryny. Ponadto niezbędna kontrola szkodników zwierząt i ich pielęgnacja.

Zespół Cushinga.

W wyniku zespołu Cushinga u psów wzrasta stężenie kortyzolu we krwi. Odróżnić naturalnie powstające zespół i uzyskane w wyniku długotrwałego nadmiernego stosowania leków steroidowych w postaci iniekcji, tabletki, lub miejscowego stosowania (do oczu, uszu lub skóry). Choroba ta dotyka zwierząt w średnim wieku, dowolnej płci i dowolnej rasy, ale najczęściej bokserzy, pudle i jamniki są chorzy.

U psów, apatia, mała wytrzymałość podczas treningu, zmiany w zachowaniu, obwisły brzuch, zadyszka. Zmienia się kolor i stan sierści. Po strzyżeniu włosy rosną bardzo powoli.

Łysienie jest zwykle obustronnie symetryczne po bokach, ale nie wpływa na dalsze części ciała.

Jak pokazano na zdjęciach, w tej chorobie skóra u psów staje się cieńsza i traci swoją elastyczność:

Siniaki łatwo tworzą się na ciele psa, a rany nie goją się dobrze. Obserwuje się łojotok. Mogą wystąpić infekcje bakteryjne, drożdżowe lub kleszczowe.

Przed leczeniem zespołu Cushinga należy leczyć inne choroby (jeśli występują): cukrzycę i zakażenie dróg moczowych. Może być wymagana operacja i radioterapia.

Istnieją konserwatywne metody leczenia. Przypisać chlorowodorek cyproheptadyny, w dawce 0,5 mg / kg dziennie doustnie oraz mesylan bromokryptyny w dawce 0,1 mg / kg dziennie. Przebieg leczenia wynosi 7-10 dni.

Ponadto wskazany jest chlorowodorek selegiliny w dawce 2 mg / kg doustnie. Przebieg leczenia wynosi 3-4 tygodnie. Może on zostać przedłużony do 6 tygodni.

Możesz stosować ketokonazol w dawce 10-30 mg / kg doustnie, aż pojawi się pozytywna reakcja na leczenie.

Sznaucer czarny.

Ta rzadka choroba występuje tylko u miniaturowych sznaucerów. Występuje z powodu rozwoju mieszków włosowych.

Obserwowana formacja czarnych "głów" z tyłu. Infekcja bakteryjna może ponownie dołączyć. Swędzenie jest łagodne.

Konieczna jest długa obserwacja.

Szampony antyelbowe powinny być stosowane jako środki miejscowe, szczególnie te zawierające siarkę, kwas salicylowy, smołę i nadtlenek benzoilu.

Izotretynoinę stosuje się w leczeniu wtórnej infekcji w dawce 1 mg / kg 2 razy na dobę. Czas trwania leczenia wynosi 14-20 dni.

Ogólnoustrojowa histiocytoza.

Histiocytoza układowa jest rzadką chorobą z powodu nadmiernego wzrostu komórek w narządach wewnętrznych i skórze. Najczęściej chore psy w wieku od 2 do 8 lat. Nie ma predyspozycji seksualnych i rasowych.

Choroba ta powoduje powstawanie blaszek, guzków i owrzodzeń w ciele psa, szczególnie w okolicy kufy, powiek i moszny. Obserwowane są nie tylko zmiany skórne, ale także ogólnoustrojowe objawy choroby. Pies staje się wyczerpany, pojawiają się dysfunkcje układu oddechowego i mięśniowo-szkieletowego.

Przed leczeniem tej choroby skóry u psa, zaleca się wykonać biopsję skóry i testy laboratoryjne zawartości zmian i węzłów chłonnych.

Zły efekt z chemioterapią. Skuteczne leczenie może obejmować 5 kursów widelca bydlęcego dławika.

Toksyczna martwica naskórka.

Toksyczna nekroliza naskórka charakteryzuje się ciężką reakcją immunologiczną skóry, której przyczyną mogą być infekcje, choroby ogólnoustrojowe, różne nowotwory lub stosowanie leków.

Zmiany na skórze psa występują w dowolnej części ciała, ale częściej występują w okolicy jamy ustnej, obrzęków i kończyn śluzowych skóry. Erupcja i wrzody tworzą się na skórze, pojawiają się pęcherzyki i pęcherze. Istnieją nie tylko skóry, ale także ogólnoustrojowe objawy tej choroby. Są wyrażone jako anoreksja i hipertermia. Stan zwierzęcia ulega depresji. Podczas diagnozy ważne jest, aby wykluczyć toczeń rumieniowaty układowy, rumień wielopostaciowy, chłoniak i oparzenia.

Aby uzyskać dokładniejszą diagnozę, zaleca się wykonanie biopsji skóry w miejscu zmian.

Prognozy są często niekorzystne. Ważne jest, aby szybko zidentyfikować przyczynę choroby i ją wyeliminować, a następnie rozpocząć leczenie.

W niektórych przypadkach zaleca się leczenie glikokortykosteroidami.

Dystrofia mieszków włosowych czarnych / ciemnych.

Dystrofia włosowa ciemnych włosów jest chorobą rodzinną, która występuje u szczeniąt dwukolorowych lub trójkolorowych. Kiedy tak się dzieje, tylko czarne lub ciemne włosy są uszkodzone. Przyjmuje się, że defekt wzrostu włosów jest związany z zaburzeniem transferu pigmentu.

Collie, jamniki, wskaźniki, a także hybrydy są najbardziej podatne na tę chorobę.

Występuje progresywna utrata czarnych włosów ze względu na kruchość ich prętów. Ten proces występuje u szczeniąt w wieku 4 tygodni. Objawia się w postaci łysienia lub wygląda jak krótko przycięte włosy.

Podczas diagnozy ważne jest, aby wykluczyć nużycę i dermatofitozę.

W przypadku drugiego zakażenia wskazane jest leczenie antybiotykami (na przykład cefaleksyna w dawce 20 mg / kg, 2 razy dziennie). Czas leczenia wynosi 10-14 dni.

Objawy tej choroby skóry u psów pokazano na zdjęciu:

Furunculosis

Ta choroba skóry występuje u psów, gdy głęboko zainfekowane pęcherzyki pękają wewnątrz skóry właściwej.

Pierwotne uszkodzenie pęcherzyka może być spowodowane przez bakterie lub pasożyty (najczęściej kleszcze). Głównymi przyczynami choroby wrzodowej psów są łojotok, osłabienie układu odpornościowego, zapalenie skóry wywołane działaniem leków i alergiami.

Objawy zależą od ciężkości choroby. Najpierw pojawiają się osobne grudki, następnie przechodzą do owrzodzonych krost z tworzeniem się skorup. W najcięższych przypadkach czerwone purpurowe grudki tworzą się w dotkniętych obszarach skóry z tworzeniem przetoki, z której wydzielany jest płyn. Następnie tworzenie się skorup.

W leczeniu furunculosis stosuje się antybiotyki (na przykład cefaleksyn w dawce 20 mg / kg 2 razy dziennie). Czas leczenia wynosi 10-14 dni.

Konieczne jest ogolenie włosów w dotkniętych obszarach i dezynfekcja skóry. Ponadto pokazano kompresy i kąpiele antybakteryjne. Możesz użyć balsamu z callaminą. Glukokortykoidy są przeciwwskazane.

Ważne jest, aby leczyć główne choroby, które powodują furunculosis.

Aseptyczne zapalenie błony śluzowej nosa.

Aseptyczne zapalenie błony śluzowej nosa może wystąpić w postaci pojedynczych zmian, które są związane z urazem lub wniknięciem ciał obcych. W innych przypadkach, może wystąpić wiele zmian, które są związane z chorobami układu odpornościowego, niektóre choroby (toczeń trzustki, zaburzenia, itp. N.).

Należy zwrócić uwagę na zdjęciach - podczas choroby skóry u psów mają postać pojedynczych zmian głębokich guzków umieszczonych na miejscu, które później stały wrzody z żółtym wyładowania tłustej lub krwawego:

Takie zmiany są najczęściej odnotowywane w szyi, brzuchu i na bokach.

W innych przypadkach na skórze psa występuje wiele zmian.

W strukturze są one takie same jak pojedyncze uszkodzenia, ale zwykle występują na przyciętych obszarach z tyłu i po bokach.

Obserwuje się nie tylko skórę, ale także ogólnoustrojowe objawy tej choroby. Zwierzę nie ma apetytu, pies staje się apatyczny. Po porażce trzustki obserwuje się wymioty.

Podczas diagnozy ważne jest, aby wykluczyć aseptyczną chorobę pyogranulatyczną i nowotwory.

Aby uzyskać dokładniejszą diagnozę, zaleca się wykonanie biopsji skóry i badanie cytologiczne rozmazu wydzieliny wrzodziejącej.

Pokazano również próbki krwi dla przeciwciał kontrolujących trzustkę.

W przypadku pojedynczych zmian wskazana jest interwencja chirurgiczna. W przypadku wielu zmian prednizon stosuje się w dawce 2 mg / kg raz na dobę przez 2-3 tygodnie. Następnie dawkę należy zmniejszyć i stosować lek przez kolejny miesiąc.

Często pojawiają się nawroty i wymagane jest dłuższe leczenie. Aby utrzymać przepisaną witaminę E.

Cheyletioza

Haletiosis jest częstą chorobą psów, w której pasożyty (duże kleszcze) nie poruszają się pod skórą, ale żyją i pasożytują na jej powierzchni. Młode psy są najbardziej podatne na cheiliozię.

Choroba jest przenoszona na ludzi: grudki pojawiają się w miejscach kontaktu ze zwierzętami, którym towarzyszy świąd.

Najczęściej występuje złuszczanie w tylnej części zwierzęcia z narastającym swędzeniem, które prowadzi do drapania. Czasami konkretne objawy mogą się nie pojawić.

Konieczne jest leczenie nie tylko chorych, ale także wszystkich zwierząt, które zetknęły się z nimi. W tym celu zaleca się stosowanie szamponów przeciwpasożytniczych lub roztworów do prania wełny (1% roztwór siarczku selenu lub 1% roztwór permetryny). Powinno to być 3 kursy z przerwami 10 dni.

Ponadto pokazano dezynsekcja z owadobójczych aerozoli otoczenia w miejscu chorego zwierzęcia. Aby to zrobić, użyj permetryny i cyromazyny.

Zdjęcie pokazuje, które leki są stosowane w leczeniu tej choroby skóry u psów:

Czarna akantoza.

Czarna akantoza wiąże się z alergiami, chronicznym swędzeniem skóry i chorobami endokrynologicznymi. Akantoza tego pochodzenia jest uważana za wtórną. Psy każdej rasy podlegają tej chorobie.

Pierwotna czarna akantoza ma charakter genetyczny. Jamniki podlegają temu warunkowi.

Choroba ta jest obserwowana u młodych psów w wieku poniżej 1 roku.

Głównym objawem pierwotnej czarnej akantozy jest przebarwienie regionu pachowego psów. W chronicznej postaci tej choroby obserwuje się łojotok. Zmiany mogą rozprzestrzeniać się z udziałem większych obszarów. Często występuje wtórna akcesja zakażenia. Wtórna czarna akantoza ma podobne objawy.

Biopsja skóry w przypadku czarnej akantozy nie ma charakteru informacyjnego.

Leczenie choroby podstawowej należy prowadzić z wtórną czarną akantozą. Wskazana jest miejscowa terapia. Aby to zrobić, użyj kremu z lekami steroidowymi. Można go używać tylko przez krótki czas. Dobry efekt daje szampony przeciwłojotokowe.

Również w weterynarii stosuje się melatoninę i prednizon w leczeniu tej choroby skóry u psów. Melatoninę należy podawać w dawce 2 mg na dobę przez tydzień, a następnie raz w tygodniu lub raz w miesiącu w ramach leczenia podtrzymującego. Prednizolon jest podawany w dawce 1 mg / kg mc. Raz dziennie, codziennie przez 7-10 dni, a następnie w minimalnej skutecznej dawce stosowanej co drugi dzień. Podaje się również witaminę E.

Świerzb

Ta choroba jest spowodowana przez pasożyty zewnętrzne. Świerzb jest chorobą zakaźną przenoszoną na ludzi. U ludzi występują zmiany w postaci grudkowych zmian na rękach i ciele.

Źródłem zakażenia u psów są często chore lisy.

Gdy świerzb tworzą grudki z skorupami i łuskami. Zmiany chorobowe najczęściej występują w okolicy uszu, jamy brzusznej i stawu kolanowego. Wraz z postępem choroby grudki rozwijają się w całym ciele psa.

Z powodu świądu często dochodzi do drapania. Często pies próbuje zadrapać, co wskazuje na podrażnienie brzegu małżowiny usznej.

Aby uzyskać dokładniejszą diagnozę, zaleca się wykonanie skrobaków skóry chorego psa. Przed skrobaniem wełnę należy wyciąć. Czasami stosuje się również testy serologiczne.

Przed rozpoczęciem leczenia tej choroby skóry, futro psa w obszarach zmiany musi zostać skrócony. Aby ułatwić proces pielęgnacji psa można uspokoić za pomocą środków uspokajających. Następnie należy umyć psa za pomocą szamponu przeciwzmarszczkowego. Ponadto należy pływać z psem w wodzie z dodatkiem 5% roztworu amitrazu (w stosunku 1: 200). Przebieg leczenia wynosi 5 dni.

Procedury leczenia powinny być stosowane 1 raz w tygodniu przez 6 tygodni. Oksym milimycyny jest również przepisywany w dawce 0,2 mg / kg doustnie 3 razy co 7 dni. Gdy leczenie dozwolone jest stosowanie glukokortykoidów (prednizon w dawce 1 mg / kg raz na dobę). Przebieg leczenia wynosi 7-10 dni.

Zaleca się dezynfekcję pomieszczenia, w którym przebywa chore zwierzę. Do tego celu można stosować permetrynę / cyromazynę i piretrynę / metopren.

Eozynofilowy ziarniniak.

Eozynofilowy ziarniak jest chorobą o podłożu genetycznym, która występuje w wyniku reakcji na alergeny środowiskowe. Najbardziej podatny na tę chorobę jest Siberian Husky. Najczęściej chore psy w wieku poniżej 3 lat.

Eozynofilowy ziarniak charakteryzuje się tworzeniem blaszek, guzków, które często przekształcają się w wrzody, zwłaszcza w jamie ustnej, na powierzchni brzucha i na bokach.

Przestępstwa systemowe nie są przestrzegane.

Podczas diagnozy ważne jest, aby wykluczyć zakaźne i aseptyczne ziarniniaki i nowotwory.

Dla dokładniejszej diagnozy zaleca się biopsję skóry i badanie hematologiczne.

W leczeniu tej choroby skóry u psów, prednizon stosuje się w dawce 1-2 mg / kg raz dziennie każdego dnia przez 2-3 tygodnie.

W większości przypadków terapia ta jest wystarczająca i dalsze leczenie nie jest konieczne.

Necrolithic erythema migrans (wirusowa choroba wątroby).

Nerwolityczny rumień wędrujący jest rzadkim skórnym objawem choroby wewnętrznej, zwykle trzustki lub wątroby. Większość psów z tą chorobą ma ciężkie uszkodzenie wątroby, często z patologią trzustki. Uważa się również, że brak biotyny, niezbędnych kwasów tłuszczowych lub cynku przyczynia się do rozwoju choroby.

Stare psy są w większości podatne na tę chorobę. Nie ma predyspozycji do rasy.

Rumień występuje głównie na stawach kolanowych i łokciowych, obrzęku śluzowo-skórnym w okolicy kufy i okruchach łapy. Powstają skorupy, erozja i wrzody.

W przypadku tej choroby występują nie tylko objawy skórne, ale także ogólnoustrojowe. Psy stają się apatyczne i wyczerpane.

Podczas diagnozowania ważne jest, aby wykluczyć toczeń rumieniowaty układowy, niedobór cynku, pęcherzycę liściastą i ogólną dermatozę psów dla składników żywności.

Aby uzyskać dokładniejszą diagnozę, zaleca się wykonanie biopsji skóry, laboratoryjnych badań krwi i ultrasonografii wątroby.

Leczenie i profilaktyka

Prognozy są niekorzystne. W większości przypadków psy giną lub są uśpione.

W niektórych przypadkach możliwa jest operacja.

W przypadku leczenia zachowawczego sukcesy są krótkotrwałe przy zastosowaniu leków kortykosteroidowych.

Na tych zdjęciach można zobaczyć oznaki chorób skóry psów, których opis przedstawiony jest w tym materiale:

Czytaj Więcej O Psach

Objawy

Szczepienia Doświadczony hodowca psów stwierdza, że ​​jego zwierzak jest chory prawie natychmiast. Ale nawet ekspert od psów nie jest w stanie określić, co to jest chory pies, ponieważ większość chorób dotkniętych przez prawdziwych przyjaciół danej osoby ma podobne objawy.

Pies faraona - opis i charakter rasy

Szczepienia Pies faraona ma charakter odróżniający od wielu innych ras i kocha wszystko, co nadaje mu życie. Jest inteligentna, żartobliwa i czuła i uwielbia bawić się z rodziną.