Choroby

Ból psa nos

Cała pora dnia. Potrzebuję pomocy, pies ma ból w nosie przez tydzień, pies ma już 10 lat, nie wychodzi na zewnątrz, chodzi po podwórku, jedzenie jest normalne trzy razy dziennie. Posmarowałem się maścią antybiotykową przez tydzień - "tetracykliną", proszę powiedz mi, jaki jest problem i jak leczyć go w domu, jeśli to możliwe. Z góry dziękuję.

Nie pogarszam sytuacji przez to, co zacząłem rozmazać, zmuszając w ten sposób psa do polizania (maści)?

Dobry wieczór, chciałbym zapytać o dietę psa (co oznacza normalną dietę). Ten stan warstwy rogowej naskórka może wystąpić z elementarnymi niedoborami witamin, czyli z niedoborem pokarmowym witaminy A rozpuszczalnej w tłuszczach, a także z grupą B. lizanie). Wewnątrz - kompleks witamin.
Jeśli leczenie nie przynosi poprawy, można dodać maść opartą na miramistinie (metyluracyl z miramistinem, trimodinem lub tridermą). Ale najprawdopodobniej podstawowe środki powinny wystarczyć. Czy pies miał kontakt z chemikaliami (z wyłączeniem oparzeń chemicznych lub termicznych).
Jeśli w ciągu tygodnia maść tetracykliny nie pomogła, nie ma sensu jej stosować. Jeśli chodzi o lizanie, nie sądzę, żebyś go posmarował w taki sposób, aby zaszkodził mikroflorie jelitowej.

Choroby skóry psów: jak manifestować i jak leczyć

W weterynarii choroby skóry u psów zajmują jedno z czołowych miejsc w liczbie zdiagnozowanych przypadków. Najczęstsze z nich to pustus, niedoczynność tarczycy, zapalenie mieszków włosowych i rybia łuska. Zwolnienia, depigmentacja, obrzęk i obrzęk naczyń limfatycznych są również powszechne. Przed przepisaniem terapii przeprowadza się badania laboratoryjne, w niektórych przypadkach - biopsję skóry i badania cytologiczne.

Możesz przyjrzeć się zdjęciom objawów chorób skóry u psów i dowiedzieć się, jak je leczyć, czytając ten materiał.

Poważne choroby skóry u psów (ze zdjęciami)

Aseptyczne eozynofilowe krosty.

Aseptyczna eozynofilowa pustuloza to choroba spowodowana nieprawidłowym działaniem układu odpornościowego. Nie ma wieku, rodowodu ani predyspozycji seksualnych.

Na dotkniętej chorobą skórze psów z tą chorobą skóry powstają pęcherzykowe i nie pęcherzykowe grudki i krosty. Obserwuje się erozję pierścieniową. Krosty i krosty mogą znajdować się na dowolnej części ciała zwierzęcia. Przestępstwa systemowe nie są przestrzegane.

Podczas diagnozy ważne jest wykluczenie bakteryjnego zapalenia mieszków włosowych, pemphigus w kształcie liścia, dermatozy krostkowej i chorób ektopasożytniczych.

Aby uzyskać dokładniejszą diagnozę, zaleca się wykonanie biopsji skóry i badanie cytologiczne zawartości krost.

Glukokortykoidy są stosowane w terapii lekowej. Prednison jest podawany w dawce 3 mg / kg dziennie przez 7-10 dni. Następnie można zmniejszyć dawkę i stosować lek co drugi dzień.

Nadwrażliwość bakteryjna.

Nadwrażliwość na bakterie to swędzące krostkowe zapalenie skóry, które wynika z nadwrażliwej reakcji na antygeny gronkowcowe.

Jak pokazano na zdjęciu, z tą chorobą skóry na skórze psa powstają krosty. Występuje silna świąd, który wyraża się w niespokojnym zachowaniu psa i jego pragnieniu okresowego swędzenia. Ponadto u psów często rozwijają się choroby współistniejące: niedoczynność tarczycy, atonia, zapalenie skóry spowodowane alergią pcheł. Dla dokładniejszej diagnozy zalecana jest biopsja skóry.

Konieczne jest leczenie rozpoznanej choroby podstawowej. Aby to zrobić, należy stosować antybiotyki (na przykład cefaleksyn w dawce 20 mg / kg 2 razy dziennie). Czas leczenia wynosi 10-14 dni.

Przebieg leczenia to długie, możliwe nawroty choroby.

Bakteryjne zapalenie mieszków włosowych.

Choroba zakaźna charakteryzuje się powstawaniem krostek pęcherzykowych w miejscu nienaruszonego mieszków włosowych.

Czynnikami predysponującymi do występowania bakteryjnego zapalenia mieszków włosowych są reakcje alergiczne, łojotok i różne ektopasożyty (zwłaszcza roztocza).

Głównym objawem tej choroby u psów rasy krótkowłosej jest obecność małych pęczków sierści, która dalej prowadzi do łysienia.

U psów o długowłosych rasach obserwuje się łojotok, w wyniku którego zwiększa się utrata włosów. W rezultacie występuje również łysienie.

Pierwszymi objawami choroby są grudki i grudki pęcherzykowe. Potem powstają skorupy. Wełna staje się bardziej podniesiona. Wystąpiło łysienie. Zmiany są najbardziej widoczne na skórze bez włosów.

Przy potwierdzonych objawach antybiotyki (klindamycyna, sulfonamidy, cefalex) są stosowane u psów w dawce 20 mg / kg w leczeniu tej choroby skóry. Minimalny cykl antybiotykoterapii wynosi 3 tygodnie.

Pemfigoid pęcherzowy.

Pemfigoid Bullosa jest pęcherzykową chorobą wrzodową skóry i błon śluzowych jamy ustnej.

Występują dwie formy choroby: spontaniczna pemfigoida i pemfigoid, które wynikają ze stosowania leków, szczególnie po zastosowaniu leków sulfanilamidowych.

Nie ma wieku ani predyspozycji seksualnych. Najbardziej podatne na tę chorobę są Dobermany i Collie.

Najczęściej dotyka usta psa. Pęcherzyki i byki pojawiają się na skórze śluzowej skóry, na skórze, szczególnie w pachowych i pachwinowych obszarach. Wrzody tworzą się na miękkich tkankach łap. Chorobie towarzyszy swędzenie, które wyraża się w niespokojnym zachowaniu psa. Piodermia często dołącza się ponownie.

Istnieją nie tylko skóry, ale także ogólnoustrojowe objawy tej choroby. Są wyrażone jako anoreksja i hipertermia.

Podczas diagnozy ważne jest, aby wykluczyć układowy toczeń rumieniowaty, krostkową dermatozę i nużycę.

Aby uzyskać dokładniejszą diagnozę, zaleca się wykonanie biopsji skóry w miejscu pierwotnych zmian.

W ciężkim przebiegu spontanicznie pojawiającego się pemfigoidu bullosa rokowanie jest korzystne, ale tylko wtedy, gdy diagnoza zostanie podjęta na czas i rozpoczyna się leczenie. Wymaga długotrwałego leczenia dużymi dawkami leków. Często występują niepożądane efekty uboczne.

W tej chorobie skóry psów zaleca się leczenie skojarzone z prednizonem i azatiopryną. W leczeniu prednizolon jest stosowany w dawce 4-6 mg / kg doustnie 1 raz dziennie, azatiopryna w dawce 1-2 mg / kg doustnie 1 raz dziennie.

Należy zauważyć, że oba leki należy podawać tylko razem, aby osiągnąć efekt, a następnie można zmniejszyć dawkę leków do minimum skutecznego, przepisując je co drugi dzień. Podczas leczenia ważna jest kontrola długoterminowa.

Przy dołączaniu wtórnej infekcji należy stosować antybiotyki (np. Cefaleksyn w dawce 20 mg / kg 2 razy dziennie). Czas leczenia wynosi 10-14 dni.

Jeśli choroba jest spowodowana przez leki, przed rozpoczęciem leczenia wskazana jest dieta domowa.

Zapalenie naczyń

Zapalenie naczyń charakteryzuje się reakcją nadwrażliwości, która powoduje uszkodzenie naczyń krwionośnych. Przyczynami tej choroby mogą być infekcje, nowotwory złośliwe, choroby tkanki łącznej, stosowanie leków.

Nie ma wieku ani predyspozycji seksualnych. Najbardziej podatne na tę chorobę są rottweilery i jamniki.

Zwróć uwagę na zdjęcie - z tą chorobą skóry u psów pojawia się wysypka krwotoczna, krwawiące byki i owrzodzenia:

Czasami powstałe zmiany powodują ból zwierzęcia, co wyraża się w jego depresji.

Istnieją nie tylko skóry, ale także ogólnoustrojowe objawy tej choroby. Są wyrażone jako anoreksja, hipertermia i obrzęk. Podczas diagnozowania ważne jest, aby wykluczyć układowy toczeń rumieniowaty, zapalenie skórno-mięśniowe i odmrożenia.

Aby uzyskać dokładniejszą diagnozę, zaleca się wykonanie biopsji skóry w miejscu zmian.

Konieczne jest szybkie zidentyfikowanie przyczyny choroby i wyeliminowanie jej, a następnie rozpoczęcie leczenia.

Do leczenia prednizon stosuje się w dawce 2-4 mg / kg doustnie 1 raz dziennie. Ponadto dapson jest podawany w dawce 1 mg / kg doustnie 3 razy dziennie. Czas trwania leczenia wynosi co najmniej 3 tygodnie. Często wymagana jest długotrwała terapia podtrzymująca.

Niedoczynność tarczycy.

Niedoczynność tarczycy jest jedną z głównych chorób endokrynologicznych u psów. Istnieją trzy rodzaje niedoczynności tarczycy. Pierwotna niedoczynność tarczycy charakteryzuje się zmniejszoną zdolnością do wytwarzania hormonów przez tarczycę. W wtórnej niedoczynności tarczycy występuje niedostateczna produkcja hormonów. Tarczowa niedoczynność tarczycy charakteryzuje się również zaburzeniami receptorów.

Ta choroba dotyczy psów w wieku od 6 do 10 lat. Najczęściej łapią się retrievery, labradory, dobermany i jamniki.

Pies staje się apatyczny, obserwuje się otyłość, kulawiznę, zaburzenia układu wzrokowego i układu moczowo-płciowego. Szczególnie wyraźne objawy skórne. Występuje obustronne, symetryczne łysienie. Płaszcz psa staje się matowy. Skóra staje się zimna i obrzękliwa. Zmiany występują w pigmentacji skóry i sierści. Występuje łojotok i nadmierne tworzenie się woskowiny usznej. Często zdarzają się infekcje bakteryjne i drożdżowe. Świąd jest przeważnie łagodny, z wyjątkiem przypadków, w których występuje wtórna infekcja. Rany goją się powoli. Po ścinaniu występuje również słaby odrastanie włosów.

We wszystkich przypadkach wymagane jest leczenie przez całe życie. Najczęściej przepisuj lewotyroksynę w dawce 0,01-0,02 mg / kg doustnie 1-2 razy dziennie. Jeśli pies ma chorobę serca, lek należy przepisać, zaczynając od niższej dawki (0,005 mg / kg 1 raz dziennie) i zwiększając o 0,005 mg / kg co 2 tygodnie do dawki podtrzymującej. Skutki uboczne są rzadkie.

Depigmentacja w nosie.

Depigmentacja nosa jest formą bielactwa, która ogranicza się tylko do tej części ciała. W codziennym życiu choroba nazywa się "cielesnym nosem". Labradory, pudle i dobermany są najbardziej podatne na tę chorobę.

Nasycenie pigmentu w nosie zmienia się z czarnego lub brązowego na czekoladowy lub biały. Takie zmiany występują nawet u szczeniąt.

Nie ma potrzeby wykonywania biopsji, chyba że występują strupy i owrzodzenia. Przy takich przejawach zaleca się stosowanie tej metody w celu wykluczenia innych chorób.

Leczenie nie jest rozwinięte.

Ichthyosis

Ichthyosis jest powszechną chorobą często określaną jako "łuski ryb" z powodu tworzenia się łusek na skórze zwierzęcia. Teriery są najbardziej podatne na rybią łuskę.

Tworzy się szare łuski w ciele psa, a skóra staje się szorstka. Pojawia się łojotok z nieprzyjemnym zapachem. Na okruchach łap powstają duże keratomy.

Dla dokładniejszej diagnozy zalecana jest biopsja skóry.

Zobacz, jak objawy tej choroby skóry manifestują się u psów na tych zdjęciach:

Ichthyosis jest nieuleczalna, ponieważ wymaga agresywnej długotrwałej terapii.

Do miejscowego leczenia za pomocą 5% kwasu mlekowego w postaci sprayu lub maści. Izotretynoinę stosuje się do leczenia ogólnoustrojowego w dawce 1-2 mg / kg 2 razy dziennie. Czas trwania leczenia wynosi 2-3 tygodnie. Wiele psów musi zostać poddanych eutanazji.

Zwapnienie skóry.

Zwapnienie skóry jest chorobą, która objawia się zwapnieniem (tworzeniem się złogów soli wapnia) skóry. Przy ograniczonym zwapnieniu powstaje niewielki obszar zwapnienia z powodu zmian zapalnych, penetracji ciała obcego, ran itp.

Przy wszechobecnym zwapnieniu powstaje rozległy obszar zwapnienia z powodu cukrzycy i innych chorób.

W przewlekłej niewydolności nerek uszkodzenia znajdują się w okruchach łapy.

Objawami tej choroby są powstawanie licznych guzków skóry na skórze psów.

Przeprowadzono usunięcie chirurgiczne.

Z łagodnym przebiegiem leczenia nie należy wykonywać.

Cysty na skórze.

Torbiele skórne są torbowymi strukturami z nabłonkowymi granicami.

Najczęściej tworzyły torbiele pęcherzykowe, wypełnione żółto-brązową zawartością.

Zaleca się przeprowadzenie badań histologicznych w laboratorium, które wskażą pochodzenie cyst.

Przeprowadzono chirurgiczne usunięcie torbieli.

Z łagodnym przebiegiem leczenia nie należy wykonywać.

Pokrzywka i obrzęk naczynioruchowy.

Choroba ta występuje na tle reakcji alergicznej psa na leki, chemikalia itp.

Ponadto przyczyną pokrzywki mogą być różne efekty fizyczne (ciśnienie, światło słoneczne, ciepło) i zaburzenia genetyczne.

Gdy ule pojawiają się pęcherze na skórze psa, zauważa się swędzenie, które wyraża się w niespokojnym zachowaniu się zwierzęcia. Wiązki włosów powstają ponad obszarem pęcznienia. Obrzęk naczynioruchowy charakteryzuje się obrzękiem skóry, świądem. Może to być śmiertelne, zwłaszcza jeśli obszar obrzęku rozprzestrzenia się na obszar gardła i krtani.

W celu zapobiegania należy wyeliminować czynniki, które powodują reakcję alergiczną i unikać ich.

Przedstawiono leczenie objawowe: adrenalina (w stosunku 1: 1000) w dawce 0,1-0,5 ml podskórnie, prednizon w dawce 2 mg / kg doustnie, dożylnie lub domięśniowo.

W celu wykonania wstrzyknięcia podskórnego konieczne jest wystarczająco głębokie (2 cm) włożenie igły pod podstawą fałdu w kierunku pod pachą pod kątem około 45 cali. Wstrzyknąć lek Po wyjęciu igły, masować miejsce wstrzyknięcia wacikiem, w razie potrzeby można napełnić strzykawkę lekiem, a nie jednym i kilka razy, w tym przypadku igły nie trzeba wyjmować, wystarczy odłączyć strzykawkę od niej, pobrać lek przez nową igłę, a następnie wyjąć ją i podłączyć strzykawkę do igły znajdującej się pod skórą.

Zdjęcie pokazuje, jak leczyć tę chorobę skóry u psów:

W ostrych przypadkach konieczne jest podanie psom leków przeciwhistaminowych: na przykład hydroksyzyna w dawce 25-50 mg 2 razy dziennie lub chlorfeniramina w dawce 5 mg 2-3 razy dziennie przed złagodzeniem objawów.

Obrzęk limfatyczny.

Pierwotna choroba jest zaburzeniem w rozwoju układu limfatycznego.

Wtórna choroba występuje po zablokowaniu układu limfatycznego w stanie zapalnym, urazie lub nowotworze. Pierwotna choroba występuje u młodych osobników do 3 miesięcy. Nie obserwuje się predyspozycji do rasy.

W tej chorobie skóra psów w obszarze kończyn tylnych pogrubia się, dociskana podczas prasowania. Ponadto często dotyczy to kończyn przednich, brzucha, ogona i małżowin usznych. Wtórna infekcja może się przyłączyć.

Podczas diagnozy ważne jest, aby wykluczyć obrzęk z powodu niedrożności.

Dla dokładniejszej diagnozy zalecana jest biopsja skóry.

W przypadku łagodnej choroby leczenie często nie jest wymagane. W przypadkach umiarkowanych do ciężkich należy wykonać bandażowanie w celu zmniejszenia guza. Być może interwencja chirurgiczna w celu przywrócenia naczyń limfatycznych.

Ponadto czasami konieczne jest usunięcie dotkniętego obszaru.

Miaz

Z tą chorobą, przenikanie do skóry beznogich larw much. Owady te są przyciągane przez ciepłą, wilgotną skórę, szczególnie w obszarach poplamionych moczem lub kałem, a także ran z wysiękiem.

Czynnikami predysponującymi są słaba higiena, wyczerpanie psa z powodu wieku lub choroby, nietrzymanie moczu lub kału.

Objawy tej choroby skóry u psów to zmiany w okolicy oczu, wokół nosa, ust, odbytu lub narządów płciowych. Tworząc w nich otwarte dziury z nekrotyczną tkanką i larwami.

Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest golenie włosów w miejscach zmian. Następnie dotknięte obszary powinny zostać zdezynfekowane za pomocą płynnych środków przeciwbakteryjnych (chlorheksydyny itp.). Jeśli to konieczne, można wykonać leczenie operacyjne dotkniętej skóry psa.

Ważne jest, aby usunąć wszystkie larwy. Następnie zaleca się stosowanie płynnych produktów owadobójczych (permetryny itp.) W celu leczenia powierzchni dotkniętej skóry i pozostałej części sierści.

W razie potrzeby można stosować antybiotyki (na przykład cefaleksyn w dawce 20 mg / kg 2 razy dziennie). Czas leczenia wynosi 10-14 dni.

Kukurydza.

Uszkodzenia powstają w miejscach ściskania skóry nad kościami, szczególnie w obszarze stawów łokciowych i kolanowych, jako reakcja ochronna na ucisk. W rezultacie pojawia się stan zapalny. Grzyby powstają w wyniku umieszczenia psa na twardym podłożu z drewna lub betonu.

Duże rasy psów są najbardziej podatne na tę chorobę.

Oznaki uszkodzenia w postaci owalnych blaszek i łysienia.

Zwróć uwagę na zdjęcie - z tą chorobą zmiany na skórze psów są podobne do dużych keratomów:

Podczas diagnozy ważne jest, aby wykluczyć nużycę i dermatofitozę.

Aby zapobiec pojawianiu się pleśni, zaleca się umieszczanie miękkiego materiału na ściółce dla psa. Chirurgiczne usunięcie odcisków jest niepraktyczne, ponieważ często obserwuje się słabe gojenie i mogą pojawić się ponownie.

Nasieniodajna hiperkeratoza.

Nasiedigital hyperkeratosis może występować jako niezależna choroba lub integralna część innych chorób (rybia łuska, leiszmanioza, pęcherzyca podobna do liści, toczeń rumieniowaty układowy, dermatoza lub chłoniak skóry).

Na okruchach łap powstają silne pęknięcia dużych keratoma. Z powodu ich bólu podczas chodzenia, psy bezwładne. Dla dokładniejszej diagnozy zalecana jest biopsja skóry.

Konieczne jest przecięcie obszaru nadmiernego wzrostu keratoma. Zaleca się również wykonywanie okładów z wodą na dotkniętych obszarach.

Codzienne stosowanie 50% roztworu glikolu propylenowego w obszarach problemowych daje dobry efekt. Przebieg leczenia wynosi 7-10 dni.

Te zdjęcia pokazują oznaki poważnych chorób skóry u psów, jak opisano powyżej:

Inne choroby skóry u psów (ze zdjęciami)

Neuroma zadokowanego ogona.

Choroba ta charakteryzuje się wznowieniem wzrostu nerwów po bańce. Najczęściej chore Cocker Spaniele.

Utworzony zwarty guzek, połączony ze skórą w obszarze bańki.

W leczeniu tej choroby skóry u psów stosuje się jedynie chirurgiczne usunięcie nerwiaka.

Burns

Rodzaje i stopień obrażeń związanych z oparzeniem zależą od pierwotnej ekspozycji.

Najczęściej są to substancje chemiczne i oparzenia słoneczne.

Oparzenia są częściowymi uszkodzeniami. Po uzdrowieniu blizny nie pozostają. Przy głębokim oparzeniu obserwuje się uszkodzenie wszystkich struktur skóry, obserwuje się rozległe tworzenie się blizny.

Często zmiany na skórze psa pojawiają się w ciągu 48 godzin. Następnie skóra staje się twarda i sucha. Włosy mogą ukryć pełne rozprzestrzenianie się zmian. Po kilku tygodniach infekcja łączy się, co prowadzi do ropienia.

W przypadku tej choroby występują nie tylko objawy skórne, ale także ogólnoustrojowe. Najczęściej występują one po pokonaniu ponad 25% ciała. Obserwowano posocznicę, niewydolność nerek i niedokrwistość.

W ciężkich przypadkach bardzo ważne jest wykonanie badania nerek. Traktuj skórę środkami antyseptycznymi. Wymaga chirurgicznego leczenia ran. Miejscowo stosowana maść antybakteryjna. Glukokortykoidy są przeciwwskazane.

Frostbite

Odmrożenie pojawia się podczas długotrwałej ekspozycji na niskie temperatury lub po kontakcie z zamarzniętymi przedmiotami. Niektóre zmiany zależą od ekspozycji na skórę.

Głównie dotknięte palce, obszar ucha i koniec ogona. Skóra staje się blada.

Dotknięty obszar jest zimny, a po podgrzaniu powstaje rumień, zaczyna się śmierć tkanki. W ciężkich przypadkach następuje odrzucenie martwych obszarów.

Podczas diagnozy ważne jest, aby wykluczyć zapalenie naczyń.

Unikaj kontaktu z zimnem. Szybko podgrzej zamarznięte tkanki ciepłą wodą. Obrażenia mogą się samoistnie leczyć. Może być konieczne chirurgiczne wycięcie martwej tkanki.

Skleroderma ogniskowa (w kształcie pierścienia).

Skleroderma ogniskowa jest rzadką chorobą skóry występującą z powodu uszkodzenia naczyń, nieprawidłowego metabolizmu kolagenu lub choroby autoimmunologicznej.

Nie ma predyspozycji związanych z wiekiem, płcią ani rodowodem.

W tej chorobie na skórze psa powstają błyszczące blaszki twardzinowe z łysieniem, które znajdują się głównie w obrębie ciała i kończyn. Przestępstwa systemowe nie są przestrzegane.

Główne objawy tej choroby skóry psów pokazano na zdjęciach:

Dla dokładniejszej diagnozy zalecana jest biopsja skóry.

Ta choroba nie jest uważana za niebezpieczną. Często obserwuje się spontaniczny powrót do zdrowia, dlatego nie jest wymagana specjalna terapia.

Pediculosis.

Pediculosis to zaburzenie skóry wywołane przez wszy i towarzyszy mu świąd. Istnieją dwa rodzaje wszy: gryzienie i ssanie. Gryzące wszy powodują więcej podrażnień skóry niż ssanie. Choroba ta często występuje zimą.

Opisując tę ​​chorobę skóry u psów, warto zauważyć, że wszy zlokalizowane są głównie na końcach uszu i w splątanych kawałkach wełny. Wszy ssące mogą powodować niedokrwistość i wyczerpanie zwierząt. Często powstaje grudkowa wysypka, która prowadzi do drapania. Czynnikami predysponującymi są słaba higiena, niezrównoważona dieta, zatłoczone pomieszczenia dla zwierząt.

Aby prawidłowo zdiagnozować, konieczne jest poznanie charakterystycznych oznak wszy. Są to małe owady bezskrzydłe o długości 2-3 mm. Mają 6 nóg i szeroką głowę. Wszy ssące poruszają się powoli, więc ich złapanie jest dość łatwe, a gryzące wszy są aktywne.

Z potwierdzonymi objawami zapalenia mięśnia sercowego, przed rozpoczęciem leczenia tej choroby skóry u psów, konieczne jest przycięcie włosów w celu usunięcia grubych skórek i zmierzwionych włosów oraz ułatwienie dostępu do dotkniętych obszarów. W przypadku leczenia należy stosować specjalne szampony owadobójcze lub 1% roztwór siarczku selenu dziennie przez 7 dni. Zaleca się prowadzenie 3 kursów z 10-dniową przerwą. Również do codziennego mycia psa można użyć 1% roztworu permetryny. Ponadto niezbędna kontrola szkodników zwierząt i ich pielęgnacja.

Zespół Cushinga.

W wyniku zespołu Cushinga u psów wzrasta stężenie kortyzolu we krwi. Odróżnić naturalnie powstające zespół i uzyskane w wyniku długotrwałego nadmiernego stosowania leków steroidowych w postaci iniekcji, tabletki, lub miejscowego stosowania (do oczu, uszu lub skóry). Choroba ta dotyka zwierząt w średnim wieku, dowolnej płci i dowolnej rasy, ale najczęściej bokserzy, pudle i jamniki są chorzy.

U psów, apatia, mała wytrzymałość podczas treningu, zmiany w zachowaniu, obwisły brzuch, zadyszka. Zmienia się kolor i stan sierści. Po strzyżeniu włosy rosną bardzo powoli.

Łysienie jest zwykle obustronnie symetryczne po bokach, ale nie wpływa na dalsze części ciała.

Jak pokazano na zdjęciach, w tej chorobie skóra u psów staje się cieńsza i traci swoją elastyczność:

Siniaki łatwo tworzą się na ciele psa, a rany nie goją się dobrze. Obserwuje się łojotok. Mogą wystąpić infekcje bakteryjne, drożdżowe lub kleszczowe.

Przed leczeniem zespołu Cushinga należy leczyć inne choroby (jeśli występują): cukrzycę i zakażenie dróg moczowych. Może być wymagana operacja i radioterapia.

Istnieją konserwatywne metody leczenia. Przypisać chlorowodorek cyproheptadyny, w dawce 0,5 mg / kg dziennie doustnie oraz mesylan bromokryptyny w dawce 0,1 mg / kg dziennie. Przebieg leczenia wynosi 7-10 dni.

Ponadto wskazany jest chlorowodorek selegiliny w dawce 2 mg / kg doustnie. Przebieg leczenia wynosi 3-4 tygodnie. Może on zostać przedłużony do 6 tygodni.

Możesz stosować ketokonazol w dawce 10-30 mg / kg doustnie, aż pojawi się pozytywna reakcja na leczenie.

Sznaucer czarny.

Ta rzadka choroba występuje tylko u miniaturowych sznaucerów. Występuje z powodu rozwoju mieszków włosowych.

Obserwowana formacja czarnych "głów" z tyłu. Infekcja bakteryjna może ponownie dołączyć. Swędzenie jest łagodne.

Konieczna jest długa obserwacja.

Szampony antyelbowe powinny być stosowane jako środki miejscowe, szczególnie te zawierające siarkę, kwas salicylowy, smołę i nadtlenek benzoilu.

Izotretynoinę stosuje się w leczeniu wtórnej infekcji w dawce 1 mg / kg 2 razy na dobę. Czas trwania leczenia wynosi 14-20 dni.

Ogólnoustrojowa histiocytoza.

Histiocytoza układowa jest rzadką chorobą z powodu nadmiernego wzrostu komórek w narządach wewnętrznych i skórze. Najczęściej chore psy w wieku od 2 do 8 lat. Nie ma predyspozycji seksualnych i rasowych.

Choroba ta powoduje powstawanie blaszek, guzków i owrzodzeń w ciele psa, szczególnie w okolicy kufy, powiek i moszny. Obserwowane są nie tylko zmiany skórne, ale także ogólnoustrojowe objawy choroby. Pies staje się wyczerpany, pojawiają się dysfunkcje układu oddechowego i mięśniowo-szkieletowego.

Przed leczeniem tej choroby skóry u psa, zaleca się wykonać biopsję skóry i testy laboratoryjne zawartości zmian i węzłów chłonnych.

Zły efekt z chemioterapią. Skuteczne leczenie może obejmować 5 kursów widelca bydlęcego dławika.

Toksyczna martwica naskórka.

Toksyczna nekroliza naskórka charakteryzuje się ciężką reakcją immunologiczną skóry, której przyczyną mogą być infekcje, choroby ogólnoustrojowe, różne nowotwory lub stosowanie leków.

Zmiany na skórze psa występują w dowolnej części ciała, ale częściej występują w okolicy jamy ustnej, obrzęków i kończyn śluzowych skóry. Erupcja i wrzody tworzą się na skórze, pojawiają się pęcherzyki i pęcherze. Istnieją nie tylko skóry, ale także ogólnoustrojowe objawy tej choroby. Są wyrażone jako anoreksja i hipertermia. Stan zwierzęcia ulega depresji. Podczas diagnozy ważne jest, aby wykluczyć toczeń rumieniowaty układowy, rumień wielopostaciowy, chłoniak i oparzenia.

Aby uzyskać dokładniejszą diagnozę, zaleca się wykonanie biopsji skóry w miejscu zmian.

Prognozy są często niekorzystne. Ważne jest, aby szybko zidentyfikować przyczynę choroby i ją wyeliminować, a następnie rozpocząć leczenie.

W niektórych przypadkach zaleca się leczenie glikokortykosteroidami.

Dystrofia mieszków włosowych czarnych / ciemnych.

Dystrofia włosowa ciemnych włosów jest chorobą rodzinną, która występuje u szczeniąt dwukolorowych lub trójkolorowych. Kiedy tak się dzieje, tylko czarne lub ciemne włosy są uszkodzone. Przyjmuje się, że defekt wzrostu włosów jest związany z zaburzeniem transferu pigmentu.

Collie, jamniki, wskaźniki, a także hybrydy są najbardziej podatne na tę chorobę.

Występuje progresywna utrata czarnych włosów ze względu na kruchość ich prętów. Ten proces występuje u szczeniąt w wieku 4 tygodni. Objawia się w postaci łysienia lub wygląda jak krótko przycięte włosy.

Podczas diagnozy ważne jest, aby wykluczyć nużycę i dermatofitozę.

W przypadku drugiego zakażenia wskazane jest leczenie antybiotykami (na przykład cefaleksyna w dawce 20 mg / kg, 2 razy dziennie). Czas leczenia wynosi 10-14 dni.

Objawy tej choroby skóry u psów pokazano na zdjęciu:

Furunculosis

Ta choroba skóry występuje u psów, gdy głęboko zainfekowane pęcherzyki pękają wewnątrz skóry właściwej.

Pierwotne uszkodzenie pęcherzyka może być spowodowane przez bakterie lub pasożyty (najczęściej kleszcze). Głównymi przyczynami choroby wrzodowej psów są łojotok, osłabienie układu odpornościowego, zapalenie skóry wywołane działaniem leków i alergiami.

Objawy zależą od ciężkości choroby. Najpierw pojawiają się osobne grudki, następnie przechodzą do owrzodzonych krost z tworzeniem się skorup. W najcięższych przypadkach czerwone purpurowe grudki tworzą się w dotkniętych obszarach skóry z tworzeniem przetoki, z której wydzielany jest płyn. Następnie tworzenie się skorup.

W leczeniu furunculosis stosuje się antybiotyki (na przykład cefaleksyn w dawce 20 mg / kg 2 razy dziennie). Czas leczenia wynosi 10-14 dni.

Konieczne jest ogolenie włosów w dotkniętych obszarach i dezynfekcja skóry. Ponadto pokazano kompresy i kąpiele antybakteryjne. Możesz użyć balsamu z callaminą. Glukokortykoidy są przeciwwskazane.

Ważne jest, aby leczyć główne choroby, które powodują furunculosis.

Aseptyczne zapalenie błony śluzowej nosa.

Aseptyczne zapalenie błony śluzowej nosa może wystąpić w postaci pojedynczych zmian, które są związane z urazem lub wniknięciem ciał obcych. W innych przypadkach, może wystąpić wiele zmian, które są związane z chorobami układu odpornościowego, niektóre choroby (toczeń trzustki, zaburzenia, itp. N.).

Należy zwrócić uwagę na zdjęciach - podczas choroby skóry u psów mają postać pojedynczych zmian głębokich guzków umieszczonych na miejscu, które później stały wrzody z żółtym wyładowania tłustej lub krwawego:

Takie zmiany są najczęściej odnotowywane w szyi, brzuchu i na bokach.

W innych przypadkach na skórze psa występuje wiele zmian.

W strukturze są one takie same jak pojedyncze uszkodzenia, ale zwykle występują na przyciętych obszarach z tyłu i po bokach.

Obserwuje się nie tylko skórę, ale także ogólnoustrojowe objawy tej choroby. Zwierzę nie ma apetytu, pies staje się apatyczny. Po porażce trzustki obserwuje się wymioty.

Podczas diagnozy ważne jest, aby wykluczyć aseptyczną chorobę pyogranulatyczną i nowotwory.

Aby uzyskać dokładniejszą diagnozę, zaleca się wykonanie biopsji skóry i badanie cytologiczne rozmazu wydzieliny wrzodziejącej.

Pokazano również próbki krwi dla przeciwciał kontrolujących trzustkę.

W przypadku pojedynczych zmian wskazana jest interwencja chirurgiczna. W przypadku wielu zmian prednizon stosuje się w dawce 2 mg / kg raz na dobę przez 2-3 tygodnie. Następnie dawkę należy zmniejszyć i stosować lek przez kolejny miesiąc.

Często pojawiają się nawroty i wymagane jest dłuższe leczenie. Aby utrzymać przepisaną witaminę E.

Cheyletioza

Haletiosis jest częstą chorobą psów, w której pasożyty (duże kleszcze) nie poruszają się pod skórą, ale żyją i pasożytują na jej powierzchni. Młode psy są najbardziej podatne na cheiliozię.

Choroba jest przenoszona na ludzi: grudki pojawiają się w miejscach kontaktu ze zwierzętami, którym towarzyszy świąd.

Najczęściej występuje złuszczanie w tylnej części zwierzęcia z narastającym swędzeniem, które prowadzi do drapania. Czasami konkretne objawy mogą się nie pojawić.

Konieczne jest leczenie nie tylko chorych, ale także wszystkich zwierząt, które zetknęły się z nimi. W tym celu zaleca się stosowanie szamponów przeciwpasożytniczych lub roztworów do prania wełny (1% roztwór siarczku selenu lub 1% roztwór permetryny). Powinno to być 3 kursy z przerwami 10 dni.

Ponadto pokazano dezynsekcja z owadobójczych aerozoli otoczenia w miejscu chorego zwierzęcia. Aby to zrobić, użyj permetryny i cyromazyny.

Zdjęcie pokazuje, które leki są stosowane w leczeniu tej choroby skóry u psów:

Czarna akantoza.

Czarna akantoza wiąże się z alergiami, chronicznym swędzeniem skóry i chorobami endokrynologicznymi. Akantoza tego pochodzenia jest uważana za wtórną. Psy każdej rasy podlegają tej chorobie.

Pierwotna czarna akantoza ma charakter genetyczny. Jamniki podlegają temu warunkowi.

Choroba ta jest obserwowana u młodych psów w wieku poniżej 1 roku.

Głównym objawem pierwotnej czarnej akantozy jest przebarwienie regionu pachowego psów. W chronicznej postaci tej choroby obserwuje się łojotok. Zmiany mogą rozprzestrzeniać się z udziałem większych obszarów. Często występuje wtórna akcesja zakażenia. Wtórna czarna akantoza ma podobne objawy.

Biopsja skóry w przypadku czarnej akantozy nie ma charakteru informacyjnego.

Leczenie choroby podstawowej należy prowadzić z wtórną czarną akantozą. Wskazana jest miejscowa terapia. Aby to zrobić, użyj kremu z lekami steroidowymi. Można go używać tylko przez krótki czas. Dobry efekt daje szampony przeciwłojotokowe.

Również w weterynarii stosuje się melatoninę i prednizon w leczeniu tej choroby skóry u psów. Melatoninę należy podawać w dawce 2 mg na dobę przez tydzień, a następnie raz w tygodniu lub raz w miesiącu w ramach leczenia podtrzymującego. Prednizolon jest podawany w dawce 1 mg / kg mc. Raz dziennie, codziennie przez 7-10 dni, a następnie w minimalnej skutecznej dawce stosowanej co drugi dzień. Podaje się również witaminę E.

Świerzb

Ta choroba jest spowodowana przez pasożyty zewnętrzne. Świerzb jest chorobą zakaźną przenoszoną na ludzi. U ludzi występują zmiany w postaci grudkowych zmian na rękach i ciele.

Źródłem zakażenia u psów są często chore lisy.

Gdy świerzb tworzą grudki z skorupami i łuskami. Zmiany chorobowe najczęściej występują w okolicy uszu, jamy brzusznej i stawu kolanowego. Wraz z postępem choroby grudki rozwijają się w całym ciele psa.

Z powodu świądu często dochodzi do drapania. Często pies próbuje zadrapać, co wskazuje na podrażnienie brzegu małżowiny usznej.

Aby uzyskać dokładniejszą diagnozę, zaleca się wykonanie skrobaków skóry chorego psa. Przed skrobaniem wełnę należy wyciąć. Czasami stosuje się również testy serologiczne.

Przed rozpoczęciem leczenia tej choroby skóry, futro psa w obszarach zmiany musi zostać skrócony. Aby ułatwić proces pielęgnacji psa można uspokoić za pomocą środków uspokajających. Następnie należy umyć psa za pomocą szamponu przeciwzmarszczkowego. Ponadto należy pływać z psem w wodzie z dodatkiem 5% roztworu amitrazu (w stosunku 1: 200). Przebieg leczenia wynosi 5 dni.

Procedury leczenia powinny być stosowane 1 raz w tygodniu przez 6 tygodni. Oksym milimycyny jest również przepisywany w dawce 0,2 mg / kg doustnie 3 razy co 7 dni. Gdy leczenie dozwolone jest stosowanie glukokortykoidów (prednizon w dawce 1 mg / kg raz na dobę). Przebieg leczenia wynosi 7-10 dni.

Zaleca się dezynfekcję pomieszczenia, w którym przebywa chore zwierzę. Do tego celu można stosować permetrynę / cyromazynę i piretrynę / metopren.

Eozynofilowy ziarniniak.

Eozynofilowy ziarniak jest chorobą o podłożu genetycznym, która występuje w wyniku reakcji na alergeny środowiskowe. Najbardziej podatny na tę chorobę jest Siberian Husky. Najczęściej chore psy w wieku poniżej 3 lat.

Eozynofilowy ziarniak charakteryzuje się tworzeniem blaszek, guzków, które często przekształcają się w wrzody, zwłaszcza w jamie ustnej, na powierzchni brzucha i na bokach.

Przestępstwa systemowe nie są przestrzegane.

Podczas diagnozy ważne jest, aby wykluczyć zakaźne i aseptyczne ziarniniaki i nowotwory.

Dla dokładniejszej diagnozy zaleca się biopsję skóry i badanie hematologiczne.

W leczeniu tej choroby skóry u psów, prednizon stosuje się w dawce 1-2 mg / kg raz dziennie każdego dnia przez 2-3 tygodnie.

W większości przypadków terapia ta jest wystarczająca i dalsze leczenie nie jest konieczne.

Necrolithic erythema migrans (wirusowa choroba wątroby).

Nerwolityczny rumień wędrujący jest rzadkim skórnym objawem choroby wewnętrznej, zwykle trzustki lub wątroby. Większość psów z tą chorobą ma ciężkie uszkodzenie wątroby, często z patologią trzustki. Uważa się również, że brak biotyny, niezbędnych kwasów tłuszczowych lub cynku przyczynia się do rozwoju choroby.

Stare psy są w większości podatne na tę chorobę. Nie ma predyspozycji do rasy.

Rumień występuje głównie na stawach kolanowych i łokciowych, obrzęku śluzowo-skórnym w okolicy kufy i okruchach łapy. Powstają skorupy, erozja i wrzody.

W przypadku tej choroby występują nie tylko objawy skórne, ale także ogólnoustrojowe. Psy stają się apatyczne i wyczerpane.

Podczas diagnozowania ważne jest, aby wykluczyć toczeń rumieniowaty układowy, niedobór cynku, pęcherzycę liściastą i ogólną dermatozę psów dla składników żywności.

Aby uzyskać dokładniejszą diagnozę, zaleca się wykonanie biopsji skóry, laboratoryjnych badań krwi i ultrasonografii wątroby.

Leczenie i profilaktyka

Prognozy są niekorzystne. W większości przypadków psy giną lub są uśpione.

W niektórych przypadkach możliwa jest operacja.

W przypadku leczenia zachowawczego sukcesy są krótkotrwałe przy zastosowaniu leków kortykosteroidowych.

Na tych zdjęciach można zobaczyć oznaki chorób skóry psów, których opis przedstawiony jest w tym materiale:

Owrzodzenia psa

Owrzodzenia psa 08/07/16 23:16

Cześć, Naprawdę potrzebuję porady
Pasterz wschodnioeuropejski, chłopiec, 8 lat.
Zadowolony z jedzenia pies, jagnięcina. Mieszka poza miastem, ulicą, w wolierze!
2 lata temu miał on pyloplazmozę, po czym w okresie kleszczy otrzymał pigułki od kleszczy (nie znam imienia, bo pies mieszka z rodzicami)
Lubi kopać bardzo dużo (w tym nos), zwłaszcza w upale. Po kolejnym takim wykopalisku znaleźli trochę pagórków na czubku nosa, które przypominały wysuszoną ziemię. Apelowałem do weterynarza. Analizy nie są przekazywane. Mianowany do pracy z chloroheksyną, olejem z rokitnika. Zajęło 1, 5 miesięcy - "Narost" stał się bardziej.
Pies jest niezwykle agresywny wobec nieznajomych, więc znowu jest to duży problem, aby pokazać lekarza. Tak, i lekarze z wątpienia. Wyjazd do Moskwy i plus dla niego to niesamowity stres!
Załączam 2 zdjęcia, na ziemi - 1, 5 miesięcy temu, na drugim, teraz
Z góry dziękuję za odpowiedzi!

re: Owrzodzenia psa na nosie 08/07/16 23:32

Dlaczego nie ma problemu z przesyłaniem zdjęć. zdjęcia są ładowane, jak chcą. Nie mogę tego zmienić: (przepraszam, bo 3 zduplikowane zdjęcia to 1, 5 miesięcy temu. Dog close-up (ale ciężko to zobaczyć)) dzisiaj, a dzisiejszy nos nie został uruchomiony z bliska :(

re: Owrzodzenia psa na nosie 08.08.16 7:20

Cześć, Najprawdopodobniej jest to nadmierna rogowacenie nosa. Choroba ta jest często dziedziczna i nie wymaga specjalnego leczenia. Aby zmiękczyć skórę w tym miejscu, dobrze pracuj kremami z mocznikiem z natoptyshey.

Owrzodzenia psa

Jak teraz jest twój nos? Okazało czarny?

Elizavetin Khutorok Pigment Gac plus dał? Z starszą jest. Pytam, bo też spotkałem się z takim problemem z moim psem.

+Elena Makarova nie jest, to po prostu nie dawało

O kleszczach, bolesnym przedmiocie, ukłuję pirokopem, raz w miesiącu, przez 6 lat ((a jeśli zdejmę 15 sztuk dziennie ((

+Irina Irina Bravekta! Karmiłem się jesienią i zupełnie o nich zapomniałem

I obroże i nie działają. Konieczne jest przetworzenie aerozolu: wtedy zbierzesz martwe kleszcze od pieska i kota.

+Moje cudowne koty nie otrzymują od kleszcza piroplazmozy, ale wygląda na to, że jest bruceloza i nie jest to tak wyraźnie widoczne. Może w ogóle nie przejawia się w moim życiu, a dla niektórych kotów nawet nie jest jasne, ale ktoś jest nudny i ospały

Dziękuję, Vlad. W przyszłym sezonie wybiorę inne lekarstwo. Ale mam koty. Twoje koty jeszcze nie cierpiały? O tym właśnie mówię. Nasze dawne krzesło ogrodnicze miało wspaniałego Alabai - dobrodusznego psa. Imię chłopca było. Mieszkali na nizinach, gdzie jest dużo wilgoci, komarów, a tam jest o wiele chłodniej niż piętnaście metrów wyżej, gdzie znajduje się główny wachlarz działek. Cóż, tutaj. W lipcu - żywy i zdrowy, a do sierpnia - uśpiony. Ale Chłopiec mieszkał w dolinie nie rok. I oto jest. Kleszcze. Podobno w tym samym pieprzonym weterynarzu powiedziano "tak", uśpij, żeby nie cierpieć. Do tej pory głowa nie pasuje. Może tak? A moje koty zbierają się w tej wiejskiej dzielnicy przez 20 lat. Cóż, wykręcam te kleszcze - to się dzieje. Tylko w tym roku spryskali przetworzone. Wokół - lasy.

+Moje cudowne koty kleszczowe, takie jak robaki z infekcjami, zmutowały i zabrały niewiele. Nawet z odważnym miałem przypadki ukąszenia i klejenia.

Najwyraźniej nie spray. Lub dawka jest zepsuta. Musisz nacisnąć i rozdać 40 razy alaby i 4 razy na kota.

+Moje cudowne koty nie pracują w sprayu, oglądają wideo - znowu tykają.

Kapusta sucha występuje w produktach, w których sosy itp. do sprzedaży sushi.

LPH Alyonka Z miasta do wioski, tak, Wcześniej można go łatwo kupić, dziś tylko w zestawach))

Dodaję te witaminy do jedzenia. Ale TRIVITES w zwykłej ludzkiej aptece kosztuje 100 rubli po rosyjsku. Te same witaminy i więcej objętości i tańsze. Jak twój nos?

Nos nadal jest różowy - najprawdopodobniej tylko kolor

W Auchan sprzedawana jest sucha kapusta morska.

+Elena Kasimova na Białorusi nie ma Auchan)

Mój złoty nos również stał się dokładnie taki sam. Lorachka żył 14 lat 2 miesiące i dwa tygodnie. A mój buldog francuski ma nos cały czas suchy i to jest jakaś bakteria. Jego wyleczenie jest prawie niemożliwe. I zaczęłam go smarować wazeliną bez perfum.

Smalec Mira Kocharova, możliwy jest normalny tłuszcz wewnętrzny.

więc jak masz nos? robi się ciemno?

Coś nie tak naprawdę. Zauważyłem to - jeśli robi się ciemno, to nie na długo. różowy znowu się zaczyna. a skóra i podszerstek są teraz czarne - alabai taki chip (same są białe, a skóra staje się czarna). Tutaj myślę, że cała pigmentacja może iść tam w skórze i liściach. Czekam) przynajmniej - to nie przeszkadza w życiu psa. I pęknięcia i suchość zniknęły.

Czy pęknięcia nosa psa są niebezpieczne?

Czasami właściciele psów napotykają na specyficzny problem - nadmierną suchość nosa, która może prowadzić do pęknięć. Ponieważ zmysł węchu dla zwierzęcia jest bardzo ważny, obecność pęknięcia w nosie psa może powodować poważne komplikacje, zwłaszcza jeśli w ranach występuje infekcja. Trudno jest określić przyczyny tego stanu, ponieważ może on być wywołany przez różne czynniki.

Przyczyny

Nie zawsze przyczyny suchych i gorących nosa są poważnymi chorobami, ale występowanie pęknięć w tle procesu zapalnego wskazuje na występowanie poważnych problemów zdrowotnych. Jest to sygnał, że należy podjąć odpowiednie działania. Jeśli skóra nosa jest pęknięta u psa, może to być spowodowane takimi czynnikami:

  1. Dziedziczność i zmiany związane z wiekiem. Ciepły nos dla większości szczeniąt jest powszechnym zjawiskiem, a dla ras z powolnym metabolizmem jest odmianą normy.
  2. Podczas snu lub bezpośrednio po przebudzeniu większość psów domowych ma suchy i ciepły nos. Nie ma w tym nic dziwnego, jako że stan jest całkiem normalny. Warto budzić niepokój, jeśli na tle tak charakterystycznej cechy zwierzę straciło apetyt, stało się ospałe, miało wzrost temperatury ciała i inne oznaki choroby.
  3. Zmęczenie. Po długiej grze, zwierzę nie jest w stanie dobrze regulować funkcji organizmu, w wyniku czego jego nos może być suchy.

Te przyczyny ciepłego i suchego nosa są naturalne i nie są w stanie zaszkodzić zdrowiu zwierzęcia. Jednak pojawiające się pęknięcia mogą mówić o takich poważnych chorobach, jak:

  • Wynik obrażeń. Skorupa nosa jest bardzo wrażliwa i może powodować pęknięcia przy uderzeniu. Powoduje to dyskomfort i silny ból u zwierzęcia, ponieważ traci zmysł węchu, nie tylko w wyniku pęknięć na skórze, ale także siniaków i obrzęków po uderzeniu;
  • Infekcja. Z kolei dzieli się na pośrednie i bezpośrednie. Jeśli skóra nosa psa jest pęknięta, przyczyną może być ciężkie przeziębienie, śmiertelna choroba, taka jak choroby zakaźne i inne choroby zakaźne. Zwierzę może również przenosić bakterie i grzyby na nos, jeśli istnieje źródło infekcji w jamie ustnej lub na ciele. Zakażenie może wystąpić w wyniku nadmiernej ciekawości. Zwierzę może kopać piasek lub ziemię, wysypywać śmieci itp. W rezultacie pojawiają się stany zapalne i pęknięcia o bolesnej naturze;
  • Starość Wraz z wiekiem zwierzęta doświadczają problemów z procesami metabolicznymi, które mogą powodować choroby tkanek;
  • Choroby. Uszkodzenie wątroby, cukrzyca, inwazja robaków, pęcherzyca, reakcja alergiczna - wszystkie te choroby mogą powodować wysychanie nosa, aw rezultacie pęknięcia;
  • Niedobór witaminy. U małych dzieci, w wyniku braku witamin w organizmie, można zaobserwować pęknięcia w opuszkach palców. Coś podobnego dzieje się z nosem psa;
  • Stres. Ciało zwierzęcia może reagować w ten sposób na każdą niezwykłą sytuację z jego punktu widzenia.

Ponieważ istnieje wiele przyczyn pęknięć w nosie, tylko weterynarz może postawić dokładną diagnozę. Ponadto specjalista musi przepisać leczenie, ponieważ stosowanie antybiotyków może być nie tylko szkodliwe dla zdrowia, ale także całkowicie bezużyteczne, na przykład z błoną śluzową grzyba lub robaków.

Crack na nosie psa zdjęcie

Oznaki patologii

Jeśli przyczyna pęknięcia nosa psa jest patologiczna, towarzyszą jej następujące objawy:

  • Zwiększona suchość skóry;
  • Peeling;
  • Zwiększa lub obniża temperaturę ciała, a także lokalny wzrost temperatury;
  • Brak apetytu;
  • Zmiany w zachowaniu zwierzęcia;
  • Katar;
  • Występowanie regularnego drapania w chorej okolicy;
  • Wymioty, nudności;
  • Problemy z oddawaniem moczu i stolcem.

W obecności powyższych objawów zwierzęciu zaleca się pilne wskazanie lekarzowi w celu zidentyfikowania problemu i wyznaczenia szybkiego leczenia.

Rozwiązania problemu

Leczenie w tym stanie powinno być ukierunkowane, bezpośrednio związane z przyczyną pęknięć nosa. Dlatego leczenie w domu może być nie tylko bezsensowne, ale również niebezpieczne dla zwierzęcia. Przede wszystkim musisz zidentyfikować przyczynę choroby i na tej podstawie lekarz przepisze leki i procedury.

Suchą powierzchnię nosa można nasmarować za pomocą Trivit - roztworu witamin, maści zgodnie z zaleceniami weterynarza. Konieczne jest wykluczenie możliwości urazu i tarcia tego obszaru kaganem, który może tylko pogorszyć stan. Ponadto zwierzę musi mieć spokojne, czyste warunki życia, zrównoważoną dietę i stosować się do pełnego cyklu leczenia zaleconego przez weterynarza.

Zakaźne choroby grzybowe psów

Microsporia (gatunki porostów)

Jest to najczęstszy grzyb Ringworm, najczęściej dotykający bezdomne zwierzęta. Są predysponowane do choroby psa w wieku do jednego roku, z powodu niedoskonałego układu odpornościowego, a także osłabionych zwierząt, które były chore i miały infekcje wirusowe lub bakteryjne. Koty mają mikrosoporię częściej niż psy. Yorkshire terriery, pekińczyk i niemiecki Shorthair Pointers są predysponowane wśród psów.

Czynnik sprawczy może utrzymywać się w środowisku przez kilka lat, więc infekcja nie wymaga bezpośredniego kontaktu z pacjentem, wystarczy jedna misa lub pościel. Psy mogą zarażać ludzi lub zarazić się nimi. Brak witamin C i A zwiększa ryzyko infekcji.

Obraz kliniczny jest zróżnicowany, ale najczęściej występuje jedno lub kilka miejsc łysienia o zaokrąglonym nieregularnym kształcie. Microsporia może również objawiać się zaczerwienieniem i zgrubieniem skóry między palcami kończyn. Jakość wełny maleje, włosy sklejają się i wyglądają na brudne. Istnieją splamione, rozpowszechnione, wymazane i ukryte formy mikrosoprii.

Ukryta forma jest wykrywana tylko wtedy, gdy patrzy się na nią z wykorzystaniem lampy Wooda. W promieniach ultrafioletowych włosy mikrosporyczne mają kolor szmaragdowozielony.

Zużyta forma charakteryzuje się małymi, prawie niezauważalnymi ogniskami ze złamanymi włosami i suchą łuszczącą się skórą.

Postaci ogniskowej towarzyszy pojawienie się na głowie, kończynach lub ogonie wyraźnie zdefiniowanych bezwłosych ognisk, ze skórą pokrytą grubą, białobrązową skórką.

Rozpowszechnianie jest ogniskową, która rozprzestrzenia się na dużej części ciała psa. Jest to niezwykle rzadkie u zwierząt o obniżonej odporności.

Diagnoza jest przeprowadzana po badaniu kulturowym materiału (wełna, cząstki skóry) pobranego z dotkniętego obszaru. Na podstawie tylko jednego badania pod lampą Wooda niemożliwe jest zdiagnozowanie.

Leczenie. Microsporia jest zakaźna dla ludzi, szczególnie dla niemowląt, osób starszych i osób w stanie niedoboru odporności. Dlatego w przypadku mikroskopii pacjenta pies powinien zachować ostrożność. W przeciwieństwie do leczenia ludzi na zwierzętach pokrytych włosami, preparaty do miejscowego leczenia nie są wystarczająco skuteczne i są stosowane jako terapia adjuwantowa. Równie ważne jest szczepienie terapeutyczne za pomocą vacderma lub polyvac. Podstawą leczenia są układowe środki przeciwdrobnoustrojowe, takie jak intrakonazol, które należy przyjmować na długi czas.

Praktyczne zalecenia. Manifestacje mikrosporii są tak różne, że niemożliwe jest określenie "naocznie" obecności lub nieobecności. Do diagnozy - potrzeba badania. Długowłosy pies z ciężkimi zmianami skórnymi potrzebuje fryzury, a następnie kąpieli szamponem clotrimazolowym.

Zdarzają się przypadki samoleczenia się z mikrosporii. Ale bez użycia ogólnoustrojowych środków przeciwgrzybiczych, pies może pozostać zaraźliwy dla innych zwierząt i ludzi przez długi czas. Kontaktując się z chorym psem, należy zachować ostrożność. Pomieszczenie, w którym przebywa zwierzę, musi być odkurzane codziennie, usuwając cząstki skóry i włosów oraz traktowane preparatami jodu.

Trichophytosis (gatunki porostów)

Choroba podobna do mikrosporii spowodowana pasożytnictwem pokrewnego grzyba pleśniowego. Zarodniki grzyba są wyjątkowo odporne, wytrzymują ogrzewanie do 100 stopni i przetwarzają większość środków dezynfekcyjnych. Bezpośrednie promienie słoneczne zabijają czynnik wywołujący trichofitię przez kilka pokoleń, umierają również w 20% roztworze formaliny.

Zakażenie następuje poprzez bezpośredni kontakt z chorym psem, przez przedmioty lub ludzi niosących grzyby na ubraniu lub rękach. Częściej chore szczenięta o cieńszej skórze, żyjące w wilgotnych i brudnych pomieszczeniach. Mokre zwierzę z zadrapaniami lub otarciami na skórze łatwiej jest uzyskać trichofitię niż zdrowe i zadbane szczenięta.

Objawy Najczęściej dotyczy to skóry głowy, kończyn i szyi. Na skórze pojawiają się zaokrąglone miejsca bezwłosy, pokryte łupkowo-szare łusek skóry. Po jakimś czasie ich wzrost zatrzymuje się i na środku miejsca pojawia się nowy płaszcz. Czasami u psów trichofitozą towarzyszy tworzenie pęcherzyków z klarownym płynem lub ropą.

U psów czasami obserwuje się osobliwą postać choroby, w której na skórze głowy pojawiają się wyraźnie ograniczone obszary gęstej konsystencji. Są pozbawione włosów, mają ciemną barwę, z naciskiem, z niewielu pozostałych mieszków włosowych, ropa wystaje. Ta postać choroby charakteryzuje się długim przebiegiem i formowaniem się na dotkniętych obszarach, a nie przerośniętymi łysymi plamami.

Leczenie i diagnostykę przeprowadza się podobnie do mikrosporii.

Praktyczne zalecenia. Trichofitoza jest zaraźliwa dla ludzi. Należy zauważyć, że po zakażeniu grzybem ze strony zwierząt, choroba jest cięższa, z występowaniem głębokich ropnych zmian skórnych z grubym strupem, a nawet łysiną. Powinieneś zachować szczególną ostrożność podczas opieki nad chorym psem.

Favus (parch)

Zmiany grzybicze skóry u psów, kotów i ludzi. Czynnikiem sprawczym jest grzyb z rodzaju Achorion, który poważnie atakuje mieszki włosowe i nabłonek skóry i jest poważniejszy niż porost. Okres inkubacji wynosi 1-5 tygodni.

Objawy najczęściej obserwuje się u podstawy pazurów, na głowie, rzadziej na klatce piersiowej i brzuchu. Na dotkniętych obszarach futro traci blask, wygląda sucho i bez życia. Szaro-żółte strupy tworzą kształt kielicha z zagłębieniem pośrodku. Z biegiem czasu, dotknięte obszary powiększają się, łączą ze sobą i na skórze widoczne są solidne grube szaro-żółte skorupy, które emitują zgniły zapach. Mieszki włosowe są niszczone, a włosy wypadają, a włosy nie pękają, tak jak w przypadku innych rodzajów porostów.

Po wyleczeniu łysiny najczęściej nie zarastają, ponieważ włosy są zniszczone na zawsze. Nieleczony, fawus może rozprzestrzenić się na kości i narządy wewnętrzne. Lekarze znaleźli grzyby, nawet w mózgu, poległych psów.

Diagnoza i leczenie są takie same jak w przypadku mikrosporii i trichofitii.

Praktyczne zalecenia w przypadku problemów ze skórą dla psa, nie zwlekaj z wizytą u weterynarza. Zabieg jest już długi, a w zaniedbanych warunkach może trwać latami.

Złośliwe zapalenie skóry i zapalenie ucha środkowego

Choroba spowodowana przez nadprodukcję grzybów drożdżowych i towarzyszący swędzeniu, zaczerwienieniu i łuszczeniu się skóry na szyi, w uszach, między palcami iw innych fałdach skórnych.

Szkockie białe teriery, jamniki, cocker spaniele, basset hounds, miniaturowe pudle i australijskie jedwabiste teriery są predysponowane. Wiek i płeć nie mają znaczenia. Malassematyczne zapalenie skóry często komplikuje choroby alergiczne i endokrynologiczne. Mokra, upalna pogoda pomaga wzmocnić objawy malassezionnogo zapalenia skóry.

Objawy: miejscowe lub uogólnione zmiany skórne z zapaleniem, łysieniem, zwiększonymi gruczołami łojowymi lub złuszczaniem się skóry. Przy długotrwałej chorobie skóra gęstnieje, pokrywa się i ciemnieje. Swędzenie może być łagodne lub bardzo ciężkie.

Diagnozę przeprowadza się przy wykryciu Malassezii w cytologicznej rozmazie z dotkniętej skóry.

Leczenie łagodniejszych postaci choroby może być lokalne. W przypadku ogniskowych stosuje się preparaty zawierające azol, a uogólnione zapalenie skóry powoduje kąpanie psa co 3 dni szamponem z 2% mikonazolem i 2% chlorheksydyną. W ciężkich przypadkach konieczne są układowe leki przeciwgrzybicze, takie jak itrakonazol.

Praktyczne porady: obecność Malassezionnogo zapalenie skóry u psa może być sygnałem o istnieniu alergii lub zaburzeń endokrynologicznych. Wskazane jest, aby w pełni zbadać zwierzę, zidentyfikować i wyeliminować podstawową przyczynę stanu chorobowego.

Candidiasis

Nadmierne rozmnażanie grzybów drożdżakowych Candida albicans prowadzi do problemów z włosami i skórą, zapaleniami ucha i zaburzeniami trawienia.

Czynniki predysponujące: niesystematyczne leczenie antybiotykami, karmienie głównie pokarmami węglowodanowymi (ziemniaki, makarony, zboża). Szczególnie szkodliwe produkty zawierające cukier. Candida szczególnie aktywnie rozmnaża się w uszkodzonych obszarach: podczas cewnikowania cewki moczowej lub żył, w miejscach otwartych ran, szczególnie jeśli pies może je lizać.

Choroby prowadzące do obniżenia odporności, takie jak cukrzyca, zaburzenia tarczycy i przytarczyc oraz przewlekłe infekcje są niebezpieczne.

Objawy zależą od lokalizacji infekcji. Najczęściej dotyczy skóry na łapach, kufie, pachach, brzuchu i narządach płciowych. Czasem pojawia się zaczerwienienie i obrzęk uszu, zapalenie pochwy, zapalenie pęcherza moczowego, zaburzenia trawienia.

Kandydoza skóry postępuje jak suchy lub mokry wyprysk. W suchej formie skóra odpada, wełna opada, tworzy się, pokryta białawym nalotem i otoczona czerwoną obwódką, plamami.

Mokre zapalenie skóry zaczyna się od zaczerwienienia skóry, toczącego się do surowca z bąbelkami wypełnionymi przezroczystym lub ropnym wysiękiem, które pękają, tworząc lepką, wilgotną powierzchnię. Z długim biegiem, dotknięty obszar puchnie, skóra pogrubia, staje się zwinięta.

Candida może powodować ropień fałdów międzypalcowych i zapalenie podstawy pazura.

Choroba jelita grubego prowadzi do ostrej i przewlekłej biegunki. Zapaleniu pochwy towarzyszy zaczerwienienie błony śluzowej pochwy i tandetna wydzielina, pies jest niespokojny, swędzi, ciągle liża. Możliwe są zapalenie trzustki i zapalenie jamy ustnej wywołane przez Candida.

Diagnoza i leczenie. Diagnoza jest przeprowadzana, gdy drożdże są wykrywane w rozmazie cytologicznej z dotkniętej powierzchni. W wątpliwych przypadkach wykonuje się diagnostykę PCR.

Do leczenia stosuje się miejscowe i układowe leki przeciwgrzybicze, zalecane są probiotyki i diety niskowęglowodanowe. Leczenie jest długie, choroba może się nawracać.

Zalecenia praktyczne: zachowaj ostrożność podczas leczenia antybiotykami, dysbakterioza najczęściej jest spowodowana nieregularnym podawaniem leku, stosowaniem zbyt wysokich lub niskich dawek lub nieuzasadnionym przerwaniem przebiegu terapii. Zgodnie z objawami nie można odróżnić zmian naczyniowych od zakaźnych lub alergicznych, dlatego przed rozpoczęciem leczenia należy postawić diagnozę.

Traktuj otwarte rany natychmiast i chroń je przed rozluźnieniem. Dokładnie zbadaj psa ze zidentyfikowaną kandydozą, aby znaleźć podstawową przyczynę upośledzenia odporności.

Cryptococcosis

Ciężka choroba skóry, płuc i układu nerwowego spowodowana przez grzyby Cryptococcus neoformans lub Torula hystolitica. Grzyb jest niebezpieczny nie tylko dla psów, ale także dla ludzi. Zakażenie występuje w powietrzu unoszącym się w powietrzu od chorych zwierząt lub w kontakcie z ptasimi odchodami, w tym z klinicznie zdrowymi ptakami. Występowanie choroby jest zawsze związane z defektem układu odpornościowego.

Predyspozycje pinczera Dobermana, Cocker Spaniela i Labradora. Choroba może wystąpić w każdym wieku, ale najczęściej występuje w okresie od 2 do 7 lat.

Objawy: w kontakcie z patogenu do jamy nosowej do śluzówki tworzą ziarniniaków stopniowo małżowiny kości szczęki i złamane, skórę wokół nosa i zatok występują owrzodzenia, węzłów chłonnych wzrasta. Oczy psa stają się zaognione, wysięk uwalniany jest z nosa.

Z jamy nosowej strumień krwi z kryptokoków można przenosić do ośrodkowego układu nerwowego, powodując zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Klęsce układu nerwowego towarzyszą drgawki, ślepota, upośledzona koordynacja i paraliż. Niezwykle rzadko u psów występuje zapalenie płuc lub zawiłe zmiany narządów wewnętrznych.

Połowa zainfekowanych psów ma gorączkę. Większość traci apetyt.

Diagnoza: Wykrywanie antygenu cryptococcus w badaniu serologicznym surowicy krwi. Cytologia wysięków z nosa pozwala na wykrycie grzyba. Radiografia pozwala ocenić stopień zaangażowania kości nosogardła i nasilenie ich zniszczenia.

Dokładna diagnoza jest konieczna, aby wykluczyć choroby o podobnym przebiegu: plagę drapieżników, nowotwory i inne infekcje grzybicze.

Zabieg trwa długo, od kilku miesięcy do roku. Stosuje się triazol, z porażką ośrodkowego układu nerwowego lepiej stosować flukonazol. Poważne uszkodzenie nosogardzieli polega na usunięciu ziarniniakowatości chirurgicznie.

Psy z uszkodzeniem ośrodkowego układu nerwowego będą potrzebowały terapii podtrzymującej przez całe życie.

Zalecenia praktyczne: Każdy przypadek przedłużonego zapalenia błony śluzowej nosa powinien być badany pod kątem obecności kryptokoków. Często, kryptokokozy dotykają psów z erlichiozą, dlatego w cieplejszych miesiącach chronią psy przed atakami kleszcza ixodidów. I przy najmniejszym podejrzeniu kontaktu z kleszczem zbadaj zwierzaka na erlichiozę.

Podczas leczenia leków przeciwgrzybiczych należy monitorować czynność wątroby regularnie, oddając krew dla enzymów wątrobowych: ALT i AST. Pozostałe wskaźniki ogólnej i biochemicznej analizy krwi w tej chorobie i jej leczeniu pozostają prawidłowe.

Zachowaj ostrożność w kontaktach z psem kryptokokowym, nie udowodniono możliwości zarażenia człowieka przez psa, ale istnieje ryzyko.

Aspergilloza

Pleśń zakażenia grzybiczego u zwierząt o obniżonej odporności. Grzyb jest szeroko rozpowszechniony w środowisku, szczególnie w słomie, sianie i glebie. Dlatego ryzyko zakażenia jest wyższe u psów żyjących w sektorze prywatnym lub na obszarach wiejskich. Koty i ludzie mogą również dostać Aspergillosis, ale ich choroba jest mniej powszechna.

Predyspozycje do ogólnej postaci znaleziono u owczarków niemieckich i ich mieszańców. Najczęściej zwierzęta z chorobami endokrynologicznymi, nowotworami lub po długotrwałym leczeniu antybiotykami, hormonami lub lekami przeciwnowotworowymi.

Objawy: Istnieje nosowa i uogólniona postać choroby. Postać donosowa może być powierzchowna ze zmianą błony śluzowej nosa lub głęboką, ekscytującą kością nosowo-gardłową.

W postaci donosowej obserwuje się przewlekłe wysięki ropnej, ropnej lub ropnej postaci krwotocznej, które nie reagują na stosowanie antybiotyków. Skóra wokół nozdrzy jest owrzodziała, nos jest odbarwiony, a krwawienia z nosa okresowo występują.

Drażnienie nosa jest bolesne dla psa, oddychanie jest utrudnione, niektóre psy oddychają otwartymi ustami. Możliwe jest kichanie i zwężenie nozdrzy. Możliwe jest przeniesienie infekcji do mózgu i rozwój objawów neurologicznych.

Uogólnionej formie towarzyszy ból w kręgosłupie, zaburzenia koordynacji ruchów, zmiany rdzenia kręgowego - zaburzenia neurologiczne. Gdy czynnik wywołujący przenosi się do nerek, zwiększa się pragnienie z obfitym moczem i krwią w moczu.

Czasami rozwija się grzybicze zapalenie szpiku, któremu towarzyszy chromanie chorej kończyny i zapalenia błony naczyniowej oka z zaangażowaniem w proces oczny. U chorych psów gorączka, zmniejszony apetyt, możliwe wymioty i nagła utrata wagi.

Leczenie: w postaci donosowej leki przeciwgrzybicze są wstrzykiwane głęboko do jamy nosowej w znieczuleniu ogólnym. Rozproszona forma jest prawie nie do wyleczenia, możesz spróbować leczenia za pomocą intrakonazolu.

Zalecenia praktyczne: Nosowa forma aspergilozy często występuje jako powikłanie nowotworu w jamie nosowej lub uszkodzenie przez obce ciało (łodyga rośliny). Dlatego diagnoza powinna być niezwykle dokładna. Najlepszy wynik uzyskano przez badanie tkanki z biopsji ze zmiany, cytologia wysięków nosa nie jest dokładna i może dawać wyniki fałszywie dodatnie lub fałszywie ujemne.

Nocardiosis

Nocardia asteroides jest czynnikiem wywołującym chorobę grzybiczą psów, kotów, zwierząt hodowlanych i ludzi. Nocardioza charakteryzuje się ropnym zapaleniem węzłów chłonnych skóry i tkanki podskórnej, uszkodzeniem gruczołów sutkowych i tworzeniem ziarniniaków w narządach wewnętrznych.

Objawy: skóra tworzy włosy, skóra staje się przebarwiona, staje się zbyt sucha lub zbyt mokra. Na nim pojawiają się wrzody, strupy, przetoki z ropnymi wydzielinami, z czasem może wystąpić martwica lub zgorzel skóry. Dotknięcie skóry jest bolesne.

Najczęściej dotknięte kończyny, szyja w okolicy ślinianki przyusznej lub gardła, przestrzeń międzyżylakowa, brzuch lub ogon. Pus szary z domieszką krwi, śluzowata konsystencja z drobnymi, stałymi plamkami, bezwonny.

Pseudotuberculosis towarzyszą zmiany dróg oddechowych. Pies traci apetyt, apatyczny, temperatura jest wysoka, powiększone są węzły chłonne. Oddychanie jest trudne, występuje silny kaszel i postępujące wyczerpanie.

Uogólniona postać może obejmować wszystkie powyższe, a także zmiany w wielkości jąder, obrzęk, ból i kulawizny kończyn, wymioty i tkliwość w jamie brzusznej. Węzły chłonne ropią i otwierają ropnie. Sporadycznie pojawiają się paraliż i zjawiska nerwowe. Psy często umierają z ciężką sepsą.

Leczenie trwa co najmniej 3 miesiące, najczęściej stosuje się sulfadimezynę, czasami w połączeniu z furadantyną. Zmiany skórne wycięte chirurgicznie. Prognoza od ostrożnych do niekorzystnych, nawet przy szybkim leczeniu.

Zalecenia praktyczne: nie pozwól swojemu psu na kontakt ze zwierzętami, z ropnymi zmianami na skórze. Nokardii może penetrować uszkodzoną skórę. Dlatego dokładnie dezynfekuj wszystkie rany otrzymane przez psa. Nie podawaj swojemu psu mięsa i mleka zwierząt, których stan zdrowia nie jest znany.

Czynnik wywołujący nocardiozę można przenosić z chorych zwierząt na zdrowe osoby z kleszczami, dlatego należy leczyć psa środkami przeciwpasożytniczymi.

Histoplazmoza

Choroba grzybicza wielu gatunków zwierząt i ludzi spowodowana przez drożdże Histoplasma capsulatum. Zwierzęta są infekowane przez wdychanie lub spożycie zarodników grzybów, które utrzymują się przez długi czas w glebie lub gdy wchodzą w kontakt z wydzieliną chorych zwierząt.

Objawy: najczęściej układowe - depresja, wycieńczenie, wymioty, powiększone węzły chłonne, wątroba i śledziona, później niedowład kończyn miednicy. Czasami choroba ogranicza się do złuszczania i zaczerwienienia skóry na wargach iw pobliżu odbytu oraz wrzodów w jamie ustnej. Kiedy patogen wchodzi do płuc, choroba objawia się kaszlem, dusznością, gorączką i krwawym wydzielaniem z nosogardła.

Diagnoza: pełna liczba krwinek ujawnia niedokrwistość i leukopenię. Mikroskopia wydzielin z dotkniętych obszarów ujawnia samego patogenu.

Leczenie: długotrwałe stosowanie amfoterycyny B i stosowanie dużych dawek nystatyny.

Zalecenia praktyczne: obserwuj zwiększoną ostrożność podczas podróży z psem przez kraje azjatyckie, w europejskiej części kontynentu histoplazmoza jest rzadkością.

Blastomykoza

Przewlekła choroba grzybicza u psów i ludzi, która atakuje płuca, skórę i tkankę podskórną i charakteryzuje się tworzeniem się ziarniniaków i procesów ropnych.

Psy myśliwskie i sportowe do trzech lat są predysponowane. Blastomykoza jest szeroko rozpowszechniona w Ameryce, w Rosji odnotowano pojedyncze przypadki.

Objawy: Okres inkubacji długi okres od zakażenia do wystąpienia objawów klinicznych choroby może trwać do sześciu miesięcy. Temperatura psa wzrasta, apetyt znika, zmniejsza się masa ciała, nieżytowe zapalenie oczu i nosa, przewlekły kaszel, duszność i liczne zmiany skórne z ropniami.

Choroba może wystąpić zarówno ostro z stopniowym przejściem do przewlekłego przebiegu, jak i przewlekle, z pominięciem ostrej fazy. Z czasem mogą wystąpić trudności w połykaniu jedzenia i ślepocie.

Diagnoza: wydzieliny cytologiczne z obszaru dotkniętego chorobą. Pod mikroskopem widać grzyby z podwójnymi ścianami na tle ropnego zapalenia. Potwierdzeniem jest wykrycie tych samych grzybów w analizie histologicznej. Badania kulturowe w przypadkach podejrzenia blastomykozy nie są przeprowadzane, ponieważ to kultura grzybów jest zakaźna, a nie chore zwierzę.

Zabieg trwa długo, przez 3 miesiące. Lekiem z wyboru jest itrakonazol. Po wyleczeniu możliwy jest nawrót choroby.

Kokcydioidomikoza

Choroba grzybicza zwierząt i ludzi spowodowana uszkodzeniem narządów wewnętrznych kokcydioidów imitis. Patogen występuje często w gorących, suchych obszarach, infekcja następuje, gdy zarodniki grzyba są wdychane wraz z pyłem w sezonie letnim i jesiennym. Z chorego zwierzęcia nie można zarazić.

Częstość występowania kokcydioidomikozy na niektórych obszarach Stanów Zjednoczonych jest zainfekowana ponad 60% populacji, w Rosji jest ich mniej niż 100 w obwodach Moskwy, Sankt Petersburga, Włodzimierza i Amur.

Objawy: zwiększenie utraty wagi, wymioty, drżenie mięśni, porażenie. Autopsja ujawnia zmiany ziarniniakowe w różnych narządach.

Diagnoza: test skórny z alergenem kokcydioidoidowym ma najwyższą pewność.

Leczenie nie jest rozwinięte. Można stosować środki przeciwgrzybicze, ale prognozy są złe.

Zalecenia praktyczne: objawy choroby nie są swoiste, co utrudnia diagnozę, dlatego postaraj się szczegółowo poinformować lekarza o odwiedzanych miejscach z psem.

Czytaj Więcej O Psach

Mój pies stróżujący

Choroby Dog Blog - My WatchdogColliePo słynnym filmie "Lessi" szkockie owcze psy stały się bardzo popularne. Rasa dobrze dogaduje się z dziećmi i, pomimo genów pasterskich, będzie mogła chronić właściciela.

Mój pies stróżujący

Choroby Dog Blog - My WatchdogPseudonimy dla mopsa i dziewczynkiPrawdopodobnie każdy właściciel mopsa jest zainteresowany, aby wiedzieć, co nazwać szczeniakiem zabawne i poprawne. W końcu zależy to od spełnienia poleceń psa, jego charakteru i stosunku do innych.