Szczepienia

Buldogi są różne: wszystko o gatunkach

"Bulldog" w tłumaczeniu z angielskiego oznacza "bull dog". Rasa ta została zaprojektowana, aby stawić opór bykom, w bitwach, w których brała udział w przeszłości. Z krwawych czasów wydobywa się dużo wody, ale nazwa pozostaje. Chociaż dzisiejszy buldog, liczne zdjęcia są przed tobą - to cała rodzina różnorodnych psów. Poniżej opisano jego odmiany.

Czym są buldogi?

Pomimo różnic w rasach, wszystkie mają charakterystyczne cechy, które pozwalają im od razu uplasować je wśród "zwyżkowej" galaktyki. Jest to lekko spłaszczony pysk i składa się na nim.

Angielski

Współczesna rasa, która jest bezpośrednim spadkobiercą progenitora buldoga - Old English Bulldog. Jest to oddany, poważny pies, nieodpowiedni dla tych, którzy nie są gotowi lub nie mogą poświęcić wystarczająco dużo czasu dla zwierzaka.

Istnieje opinia, że ​​"Brytyjczycy" są bardzo leniwi - ich reakcja na zespoły jest zbyt powolna. W rzeczywistości te psy zastanawiają się nad zamówieniem na długo przed jego spełnieniem. Ponadto musisz zdobyć szczeniaka od zaufanego hodowcy, aby nie uzyskać zbyt agresywnego psa. Wynika to z hodowli niektórych hodowców, nie biorąc pod uwagę jej specyfiki.

Stary angielski

Podstawa podstaw wszystkich gatunków buldoga. Pies, który określił, jak wygląda każdy członek listy. Jest to bardzo stara rasa, podobna do mastifów i najprawdopodobniej przodka, który został z nią podzielony - Alan. Historycznie, ta rasa została wykorzystana do przynęty byków. Psy były niesamowicie agresywne i nieustraszone.

Pod koniec ubiegłego wieku amerykański D. Levitt, używając psów kilku ras, odtworzył staroangielskiego przedstawiciela. Okazało się, że zwierzę wygląda jak "korzeń" i jest podobne do jego charakteru i wyglądu.

Francuski

Można je natychmiast odróżnić od innych. Już szczenięta są dotykane niezwykłym kształtem uszu, co czyni je podobnymi do nietoperzy. Zobacz sam, patrząc na zdjęcie. Dorośli są znacznie mniejsi niż inni. Ich wysokość nie przekracza 35 cm, a waga nie przekracza 15 kg.

Amerykanin

Ale pojawienie się Amerykanina mówi o stanowczej determinacji, by się bronić. Przypomina bitewną przeszłość przodków walczących z bykami i niedźwiedziami. Oczywiście siły nie są takie same, a postać będzie bardziej miękka. Ale ciało jest muskularne, a za spojrzeniem leży silny charakter.

Buldog amerykański jest nie tylko doskonałym strażnikiem i ochroniarzem, ale także wspaniałym "domowym człowiekiem", który nie dba o właścicieli. Przy okazji, różni się od innych bułeczek ciekawy niuans. Szczenięta nie mają fałd na twarzy. Okazuje się, że karetka dojrzewa.

Continental

A ten przedstawiciel listy jest nawet szkoda. Wygląda jak buldog, ale jednocześnie nie. Najważniejsze jest to, że rasa była w sytuacji porzuconego dziecka. Organizacja FCI, która wzięła czynny udział w pojawieniu się nowego gatunku, odmówiła następnie oficjalnego uznania rasy. To jednak nie przeszkodziło fanom tej rasy w organizowaniu własnego klubu w 2004 roku.

Pierwsze szczeniaczki tego byka pojawiły się w Szwajcarii. Zmodernizowane staroangielskie i angielskie bule brały udział w hodowli tej rasy.

Alapakha

Alapah szczyci się ekskluzywnością - jest to rzadka rasa. Prawie wymarły. Niestety, w dzisiejszym świecie nie ma więcej niż półtora sto alapachowów. Pomimo amerykańskiego wyglądu, zaczyna się od angielskiego byka. Rasa ma ciekawą historię. Jego pierwszy przedstawiciel wyróżniał się zaskakującym oddaniem dla właściciela. Po śmierci właściciela i przyjaciela pies codziennie odwiedzał jego grób.

Mimo spokojnego wyglądu są agresywnymi i potężnymi psami. Trzymaj je tylko za płotem. Wymagają niewielkiej opieki: rzadkie szczotkowanie i kąpanie. Szczenięta generalnie nie są zalecane do kąpieli bez potrzeby.

Alano

Alano, znany również jako buldog hiszpański, jest dość dużym psem o dużej, potężnej głowie. Przodkowie tych psów zostali wyhodowani przez Alana - doskonałych wojowników, a także hodowców koni i ludzkich przyjaciół. Od nich nazwa rasy i poszła. Celem hodowli był udział zwierząt w pracy oraz w hiszpańskich walkach psów.

Dziś Buldog hiszpański jest inteligentnym, miłym i wiernym psem. A także piękne i rzadkie. Trudno kupić szczenięta Alano, co zapewnia im solidną cenę.

Campeyro

Występuje od Old English Bull, który do Brazylii w 16 wieku. przywieźli imigrantów. W nowym miejscu Anglik został "poprawiony" z należytym uwzględnieniem pracy i specyfiki gospodarstwa domowego. Tak więc pojawił się pies pasterski. Zwierzęta pracowały zwykle zbiorowo. Potężne psy radziły sobie dobrze z nadal nie w pełni udomowionym bydłem, często próbując uciec ze stada.

Charakterystyczną cechą brazylijskiego jest kolosalna wytrzymałość. Potrafi biegać bardzo długo bez oznak zmęczenia. Jest pełen szacunku i miłości dla właścicieli campeiro, ale nie zaleca się trzymania go w mieszkaniu. Pies wymaga bardzo stałej aktywności fizycznej.

Catahula

Catahula, czyli Bul Arab, została wyprowadzona w rejon amerykańskiego jeziora Catahula. Aby dostać psa o pięknych oczach, skrzyżował się z lampartem i Angielskim Bulldogiem. Nowa rasa należąca do stadników. Pierwszy "dawca" był wspaniałym pasterzem, ale był obrzydliwie łowcą. Drugi miał reputację znakomitego łapacza.

W rezultacie powstał ogromny agresywny pies o doskonałych instynktach łowieckich i potężnych szczękach. Niestety rasa nie jest jeszcze zbyt powszechna. Poza Stanami Zjednoczonymi stosunkowo niewiele osób wie o Bul Arab. I na próżno - niewiele osób wygląda tak imponująco jak ten buldog - fotografia jest tego dowodem. Zostanie właścicielem szczeniaka o niebieskich lub bursztynowych oczach jest drogie.

Galeria zdjęć

Wideo "Buldog, angielski buldog"

Uwzględniono cechy rasy Buldog angielski.

Bull arabski

Bull Arab jest symetryczny i dobrze zbudowany. Proporcja wielkości proporcjonalna do twarzy. Oczy są jasne. Kolor oczu zależy od koloru płaszcza. Zęby spotykają się w zgryzie. Pełne uszy mają umiarkowany rozmiar. Mocna szyja jest lekko wygięta, o umiarkowanej długości. Skrzynia nie jest zbyt duża ani zbyt płytka. To nie jest zbyt długa, nie za krótka. Nie widzisz z boku. Owalne stopy są zwarte i mają wygięte palce. Długość ogona jest proporcjonalna do ciała, grubsza niż podstawa i zwężająca się do punktu. Sierść jest gładka i krótka. W chłodniejsze dni może występować delikatny podszerstek. Pies nie ma podwójnego wyglądu. Większość psów jest przeważnie biała z plamami barw, często z tykaniem na białych plamach. Kolory żakietu obejmują wątrobę (z czerwonym nosem), czarne, czerwone, kożuchy, niebieskie, srebrne, brązowe i pręgowane.

Bull Arabs zostały specjalnie opracowane i zostały specjalnie wyhodowane. Bull Arabs są teraz wysoko cenione jako znakomicie lojalne rodzinne psy. Australia została przypuszczalnie przypisana do rasy. Raporty z kilku państw Ameryki Południowej, od 1 lipca 2005 r. Do 30 października 2006 r., Z wyszczególnieniem kilku prób zwiększenia liczby ataków.

American Bulli - zdjęcia, opis i żłobki

American Bull (ang. American Bully) to zabawny, towarzyski, stabilny i pewny siebie pies. Łagodny i kochający w stosunku do ludzi. Dobroduszny, zabawny, bardzo lojalny i czuły rodzinny zwierzak. Prawie zawsze posłuszny, ten pies zawsze jest gotów zrobić coś, by zadowolić swojego pana.

Jest to bardzo odważny i inteligentny pies stróżujący, który jest pełen życia. Rasa ma oddanie i stabilność amerykańskiego Pit Bull Terriera przy zachowaniu towarzyskości i uprzejmości American Staffordshire Terrier. Ta wyjątkowa rasa jest również znana z wysokiej tolerancji dla dzieci i nieodpartego pragnienia, by zadowolić swoją rodzinę.

Pewne, ale nie agresywne, te psy mają bardzo przyjemny temperament. Fizycznie, amerykański Bulli ma imponującą, atletyczną budowę, demonstrując zarówno siłę, jak i zwinność. Bullie to uniwersalna rasa, która może rozwiązać szeroki zakres zadań. Ogólnie rzecz biorąc, American Bulli jest dobrze zbudowanym, niezawodnym, godnym zaufania i wspaniałym towarzyszem rodzinnym. Rasa wyróżnia towarzyskość i silne pragnienie zadowolenia.

Te psy są odpornymi wojownikami, ale tylko wtedy, gdy są sprowokowane. Odwaga amerykańskiego Bulli czyni go jednym z najodważniejszych psów. Posiada bardzo rozwinięte umiejętności strażnicze właściciela i jego własności i będzie walczył z wrogiem na śmierć, jeśli złapie go w kącie lub zagrozi ukochanym. Rasa ma bardzo wysoką tolerancję na ból.

Socjalizacja jest niezwykle ważna dla amerykańskiego Bulli, zapewniać mu maksymalną możliwą liczbę spotkań z różnymi ludźmi, miejscami, dźwiękami i zapachami, aby zahamować wszelkie agresywne tendencje. Zapewniamy, że Bully da Ci znakomite wyniki jako opiekun Twojej nieruchomości, ale jednocześnie jest doskonałym towarzyszem psa. Ten pies nie jest dla biernego właściciela, który nie rozumie, że wszystkie psy mają instynkt paczki.

Amerykanin Bulli potrzebuje szefa, który będzie stanowczym, ale spokojnym, pewnym siebie i konsekwentnym "przywódcą". Powinien wiedzieć, czego się od niego wymaga, przestrzegać jasnych zasad i nie przekraczać dopuszczalnych limitów. Celem szkolenia Bully - jest to udane zgłoszenie mu swojego miejsca w stadzie i osiągnięcie statusu lidera przez właściciela.

Jest to naturalny instynkt psa, który rozumie jego położenie w rodzinie lub w paczce. Kiedy mieszkamy z psami, stajemy się ich stadem. Cały pakiet współpracuje jako jeden lider, a role są jasno określone. Ty i wszyscy inni ludzie powinniście być wyżsi niż pies. To jedyny sposób, w jaki twój związek z nią może być sukcesem.

Bulli amerykańskie jest czasami nazywane Bullipit lub American Bulli Pete. Bullipit to również nazwa hybrydowych mieszańców American Bulldog i American Pit Bull Terrier, więc jest to inna odmiana niż amerykański Bull.

Historia rasy

The American Bully został wyhodowany w połowie lat 90. z myślą o stworzeniu modelu rodzinnego towarzysza. Bully wykluł się przez wiele lat, wyhodowując pożądane cechy American Pit Bull i American Staffordshire Terrier. Niektóre psy mają jednak krzyżówki z innymi rasami.

Początki rasy leżą w stanach Wirginia i Kalifornia w USA, skąd rozprzestrzenił się na wszystkie części kraju. Dziś amerykański Bully jest dość często widywany w Europie i Azji. American Bull jest często mylony z American Pit Bull Terrier, ale jest oczywiste, że jest to inna rasa.

Wymiary

Wysokość w kłębie: 33 - 53 cm.
Waga: 31 - 54 kg.

Rozmiar amerykańskiego Bully jest podzielony na 5 kategorii. Pod tym względem ciężar i wysokość rasy różnią się znacznie w zależności od psa i nie są uważane za ważne. Ważniejsze są prawidłowe proporcje wagi i wzrostu.

Choroby i zdrowie

American Bulli ma oczekiwaną długość życia od 8 do 12 lat i zwykle ma doskonałe zdrowie. Uważaj, ponieważ niektórzy hodowcy Bullie dają swoim psom sterydy, by uzyskać duże muskularne ciało. Kiedy leczenie zostaje zatrzymane, organizm wraca do normalnej wielkości, ale pies nadal ma wiele problemów zdrowotnych, w tym chorób narządów i stawów. Czasami te leki są przekazywane z matki na szczeniaka.

Konserwacja i pielęgnacja

American Bulli może dobrze się przystosować w mieszkaniu, jeśli wystarczy trenować na świeżym powietrzu. Jest to aktywna rasa, dlatego w zamkniętym pomieszczeniu może się ona osiedlać tylko pod warunkiem, że otrzymuje wystarczającą aktywność fizyczną. Bulli woli ciepły klimat.

Psy tej rasy muszą mieć co najmniej 1 godzinę regularnych ćwiczeń każdego dnia. Bulli potrzebuje także długich energetycznych spacerów, aby wydać swoją energię psychiczną i fizyczną.

Gładka krótka wełna jest łatwa w pielęgnacji. Regularne szczotkowanie za pomocą szczotki z naturalnym włosiem i kąpiel w razie potrzeby pomogą utrzymać wełnę w dobrym stanie. Wcieranie wełny z zamszu nada jej naturalny połysk. American Bulli podlega sezonowemu linowaniu.

Charakterystyka i standard

American Bulli ma krótki, mocny w dotyku i lśniący płaszcz. Wszystkie kolory i wzory są dozwolone. Głowa jest średniej długości, głęboko osadzona, ma szeroką czaszkę, wyraźne kości policzkowe i wysoko osadzone uszy. Uszy mogą być przycięte. Oczy - wszystkie kolory z wyjątkiem albinosów; okrągłe lub owalne, rozstawione nisko i szeroko.

Kufa jest średniej długości, szeroka, zaokrąglona u góry, łatwo opadająca pod oczami na skrzyżowaniu z czaszką. Szczęki dobrze rozwinięte. Szeroki i mocny dolny szczęki - pokazuje potężny kawałek siły. Wargi ciasne, czyste. Górne zęby pasują ciasno do dolnych, na przykład zgryz nożycowy. Nos: wszystkie kolory są dopuszczalne.

Szyja jest ciężka, lekko zakrzywiona, sięgając od ramion do tyłu czaszki. Skóra nie jest luźna. Ramiona są mocne i muskularne. Plecy są raczej krótkie. Lekki spadek od kłębu do ogona lub prosty grzbiet z krótkim, łagodnym zboczem, zaczynając od zadu i podstawy ogona.

Ciało ma dobrze zakrzywione żebra w okolicy wyładowania z kręgosłupa, które tworzą głęboką klatkę piersiową. Wszystkie krawędzie są blisko siebie. Przedramię jest wystarczająco szerokie, aby zapewnić rozwój klatki piersiowej. Skrzynia jest głęboka i szeroka. Ogon jest krótki, nisko osadzony, zwężający się ku końcowi, nieskręcany. Ogon nie jest zadokowany. Przednie kończyny powinny być proste.

Przypuśćmy, że nieznaczne obrócenie stóp na zewnątrz, kości są duże i okrągłe. Kończyny tylne - dobrze rozwinięte mięśnie, nie skręciły się ani nie na zewnątrz. Nogi są średniej wielkości, dobrze wysklepione. Chód powinien być sprężysty, wolny.

Gdzie kupić szczeniaka American Bulli

Koszt bully szczeniaków od hodowców jest zwykle trochę tańszy niż w żłobkach. W Rosji i krajach WNP rasa pojawiła się stosunkowo niedawno, ale już zyskała popularność i rozwiedli się w kilkunastu psiarniach.

Mój pies stróżujący

Dog Blog - My Watchdog

Boerboel

Okazuje się, że nie tylko w Europie, ale także w Afryce hodują psy. Boerboel - jeden z przedstawicieli takich ras, niektórzy nazywają to Mastifem Południowej Afryki. Ten kolosalnie silny pies, pewny siebie, dość twardy i wymagający większej uwagi ze strony właściciela. Dokładnie sprawdźmy, czym jest ta rasa - duma afrykańskiej sawanny.

Historia pochodzenia

Ze względu na silne podobieństwo burbul z europejskim molosem, istnieją podejrzenia, że ​​rasa pierwotnie pojawiła się na kontynencie europejskim, a następnie przypadkowo wpadła do RPA w 1652 roku. Tam zaszczepili w burbulu maksymalne cechy robocze, robiąc psa stróżującego od psa. Nazwa "burbul" pochodzi od plemienia Burów, w którym żyli. W europejskiej społeczności hodowców psów rasa nie została oficjalnie uznana, pomimo wszystkich jej osiągnięć.

Wygląd

Opis rasy Boerboel sugeruje, że mamy do czynienia z poważnym psem, z dobrze rozwiniętymi mięśniami, ostrymi ruchami i niesamowitą zręcznością pomimo rozmiaru:

  1. Średnia waga dorosłego Boerboel wynosi 70 kg, ale samce mogą osiągnąć 90 kg.
  2. Suka wzrostowa 59-65 cm, samiec 64-70 cm.
  3. Ciało psa jest mocne, lekko wydłużone, zakończone potężnym ogonem, które można przyciąć lub nie.
  4. Łapy proste z dobrze rozwiniętymi mięśniami.
  5. Głowa Boerboel jest dość duża, ale nie tworzy poczucia braku równowagi.
  6. Wiszące uszy, zwierzęta domowe, najczęściej się nie zatrzymują.
  7. Sierść jest krótka, ściśle przylega do ciała.

Ważne! Znaczne odchylenia od tych standardów najczęściej sugerują, że pies nie jest rodowodem, to znaczy jest domieszką innej krwi. Tak więc, na przykład, burbules są skrzyżowane z bullmastiff, z bokserem, który jest całkowicie nie do przyjęcia.

Kolorystyka rasy Burbul

Być może już jesteś zainteresowany tym, jakie kolory ma afrykańska rasa Boerboel. Okazuje się, że nie są szczególnie zróżnicowani. Standardy rasy to 3-4 odcienie brązu lub czerwieni. Szczenięta jednego potomstwa będą najczęściej niemal identyczne. Ważne jest, aby Boerboel miał tak zwaną "maskę" - zaciemnienie na twarzy. Ale różne plamy w głównym kolorze są niedopuszczalne - to już będzie połowa rasy, a nie czystej krwi.

Postać

Czy zgadzasz się z oświadczeniem: "Ile osób, tyle opinii"? Jest najlepiej dopasowany do rasy. Amerykanie i wielu mieszkańców państw europejskich kategorycznie sprzeciwia się hodowli tych psów. Nawet przepisali je na poziomie legislacyjnym, a także zakazano importu tej rasy do kraju. Motywacja jest prosta - Boerboel, agresywny, poza kontrolą, ma dominujący charakter. Istnieje wiele przypadków, zarówno tutaj, jak i za granicą, o ataku tych psów na osobę, która zakończyła się śmiercią.

Takie przypadki miały miejsce, ale najczęściej sprawcą nie był boerboel jako taki, ale jego wychowanie, a raczej jego nieobecność. Rzeczywiście, ta rasa wymaga ciężkich rąk i ciężkiej pracy nad socjalizacją w wieku szczeniąt. Dzięki temu zwierzę będzie elastyczne, ponieważ początkowo rasa była przeznaczona do polowania, ochrony, co wymagało manifestacji niezależności w krytycznych sytuacjach.

Teraz, kiedy nie trzeba obawiać się nalotów innego plemienia, zniknęła potrzeba nadmiernej agresji tego psa. Ci, którzy mają takiego zwierzaka w swojej rodzinie, uważają go, choć nieco uparty, ale życzliwy, sympatyczny i czuły, zwłaszcza w przypadku małych dzieci.

Ważne! Bez względu na to, jak dobrze został podniesiony Twój Boerboel, nie powinno to pozostawać sam na sam z dzieckiem, jak również z żadną inną rasą.

Szkolenie

Szczeniak, ledwie pojawiający się w domu i nieco przyzwyczajony, może już rozpocząć proste treningi. Im szybciej rozpocznie się ten proces, tym łatwiej będzie nim zarządzać zwierzę w przyszłości. Nie ma potrzeby umieszczania sztywnego obroży na psie - edukacja powinna zawierać elementy sztywności, ale nie w młodym wieku. Najlepiej jest nauczyć się psa z przysmakami i pochwałami.

Opieka i konserwacja

Ze względu na fakt, że afrykański Boerboel długo żył w dzikich warunkach Afryki, gdzie istniała naturalna selekcja, rasa okazała się niezwykle odporna. A do dziś ci hardy robotnicy nie boją się ciepła i zimna, nie boją się udaru słonecznego i innych katastrof. Dlatego, aby dbać o burbul całkowicie łatwe.

Ważne! Pies wymaga odpowiednio dobranej diety, regularnego pływania i dużego ruchu. Co więcej, im częściej i trudniej będzie trenować, tym lepiej wpłynie to na zdrowie.

Ten duży pies, który cały czas jest w ruchu, lepiej nie mieszka w warunkach mieszkania, gdzie jego ruchy będą ograniczone, ale poza miastem.

Zdrowie rasy Boerboel Południowej Afryki

Jak wspomniano powyżej, pies doskonale przystosowuje się do różnych warunków. Nie wpływa to na zdrowie. Burbul rasy - zaskakująco silny i zdrowy pies. Jedyne dolegliwości, które można w niej znaleźć, to:

  • dysplazja stawu łokciowego i biodrowego, która jest podatna na korektę z odpowiednim odżywianiem i poprawą warunków życia, a także ograniczenie ruchliwości;
  • pochwowy rozrost narządów płciowych u kobiet; choroba jest nieuleczalna i taki pies nie jest dozwolony w hodowli.

Karmienie

Jak zapewne się domyślacie, konieczne jest doskonałe wyżywienie południowoafrykańskiego Boerboel. Aby zachować elastyczność skóry, wzrost mięśni i ruchomość stawów, dieta powinna być idealnie zrównoważona. Cóż, gdy właściciel ma możliwość karmienia paszy dla zwierząt klasy premium. Spełniają wszystkie wymagania lekarzy weterynarii w zakresie żywienia dużych, energochłonnych ras.

Jeśli z jakiegokolwiek powodu preferuje się pokarm naturalny, wówczas dieta musi zawierać:

  • podroby wołowe i mięso;
  • raz w tygodniu twarożek i ryby morskie;
  • warzywa i owoce, oprócz zakazanej kapusty, fasoli i winogron;
  • zboża ze zdrowych zbóż (kukurydza, kasza gryczana, ryż, płatki owsiane).

Ważne! W specjalnej misce pies powinien zawsze mieć czystą przefiltrowaną wodę. W razie potrzeby zmienia się kilka razy dziennie. Jest to szczególnie ważne w przypadku burbules, które spożywają suche jedzenie, ponieważ wymagają dużo więcej płynu.

Wideo

Burbulya zdjęcie

Przedstawiamy kilka zdjęć Boerboel - tego potężnego psa w kształcie mastifa o delikatnej duszy.

Recenzje o hodowli Burbul

Każdy, kto poważnie myśli o kupnie psa, powinien przeczytać opinie na temat rasy, aby zrozumieć, czy jest odpowiedni dla przyszłego właściciela:

Elena: "Szczenięta Boerboel są bardzo urocze, ale dorastają tuż przed naszymi oczami. Tak więc, nabywając tę ​​zwinną piłkę, trzeba od razu szukać osoby, która rozumie subtelną psychologię tej konkretnej rasy. "

Ignat: "Moja południowoafrykańska burbul, nazywana Markus, jest doskonałym obrońcą. Na służbie często muszę być wieczorem na ulicach i nie zawsze jest to bezpieczne. Przy najmniejszym podejrzeniu agresji w moim kierunku, mój pies natychmiast pokazuje, kto tu rządzi. "

Konstantin: "Bun - tak czule w rodzinie nazywamy naszego psa. Pomimo ogromu negatywności ze strony mediów, zdecydowaliśmy się założyć tę konkretną rasę i nie straciliśmy. To pies o pełnych sercach nie tylko dla właściciela, ale także dla jego "paczki". "

Cena dla szczeniąt

Przedszkole sprzedające młode zwierzęta ponosi duże wydatki na utrzymanie suki matki i jej potomstwa. Ponieważ cena nie może być niska. Średnio szczeniaka Boerboel można kupić za 45 tysięcy rubli, ale to nie jest limit.

Boule arabski pies

Jesteś zalogowany jako Gość | Grupa "Goście"| Witamy, Gość | RSS | Wtorek, 09/04/2018, 19:32

Drodzy odwiedzający stronę w związku z przeniesieniem strony do UCOZ hostują niektóre strony witryny

wyświetlane niepoprawnie. Pracujemy nad tym!

Strona wykorzystywała informacje z witryn

AKC - American Kannel Club (www. Akc.org),
UK Kennel Club, Canadian Kennel Club,

Australian National Kennel Council,
http://en.wikipedia.org,
Wiadomości i informacje ze świata zwierząt (http://www.tierblog.de),
http://listverse.com,
http://gomestic.com,
http://dog-breeds.suite101.com,
http://www.petmedsonline.org,
http://www.petyourdog.com,
http://www.petinsurance.com,
http://dogs-breeders.blogspot.com,
http://www.dogguide.net
http://www.eurobreeder.com,
http://japanese-breeds.start-info.nl,
Psy z Wysp Brytyjskich (http://chestofbooks.com),
http://www.france-property-and-information.com

Australian National Dog Breeds

Australian Retriever

Australijski terier (australijski terier)

Australian Silky Terrier (Australian Silky Terrier)

Australijski pies o krótkich ogonach (Australian Stumpy Tail Cattle Dog)

Australijski pies pasterski

Australijski buldog

Australijski Kelpie

Australijski Staghound

Bull Arab

Collie (Koolie)

Miniaturowy Fox Terrier

Retriever (Murray River Curly Coated Retriever)

Kangur pies

Tenterfield Terrier (Tenterfield Terrie)

Południowoafrykański Boerboel: Fot. Boerboel

Boerboel to rasa psów z Afryki, ale jeszcze nie rozpoznana przez Międzynarodową Federację Psów.

Historia rasy

Początki tej rasy są azjatyckie. Dostępne dowody wskazują, że w Asyrii wykorzystano walczące cechy tych psów: były używane jako żołnierze podczas formowania sił bitewnych. Później burbuli sprowadzono do Europy, gdzie po pewnym czasie wyhodowano nową rasę psów myśliwskich i myśliwskich zwanych mastifami.

W XVII wieku utracona rasa została ponownie utworzona z psów wielu ras europejskich jako pies hodowlany europejskich imigrantów w Afryce Południowej. Psy te mogły stać się przeszkodą na drodze nieproszonych gości, a także tropić i ścigać zdobycz podczas polowań. W warunkach Południowej Afryki, twardej i niebezpiecznej, przetrwały najsilniejsze i najsilniejsze osobniki, co zapewniło powstanie silnej, zdrowej populacji nowoczesnego burbuley.

Procesy cywilizacyjne, które miały miejsce w Afryce Południowej, doprowadziły do ​​zmniejszenia populacji burbonów, dlatego od lat osiemdziesiątych ubiegłego wieku rozpoczęto prace nad przywróceniem i rozwojem rasy.

Opis postaci

Boerboel to inteligentny, niekapkowy, dobrze zarządzany pies, wykazujący lojalność wobec każdego członka rodziny. W zachowaniu osobników tej rasy instynkt strażniczy jest wyraźnie widoczny. Boerboel w każdej chwili gotowy do ochrony właściciela i jego rodziny, aby przyjść im z pomocą. Ale jednocześnie nie wykazuje niepotrzebnej goryczy i niesprowokowanej agresji.

Psy tej rasy charakteryzują się stabilną psychiką, a odwaga i pewność siebie wyrażają się w zrównoważonym i spokojnym związku ze środowiskiem. Dzięki szybkiemu i właściwemu treningowi oraz odpowiedniemu wychowaniu prawie nigdy nie mają problemów z komunikacją z innymi zwierzętami w tym samym domu. Boerboole to dobre niańki, mogą opiekować się dziećmi, bawić się z hazardem iz przyjemnością.

Chociaż burbuli są nieco powolne w wykonywaniu poleceń, ale są zamyślone i nie działają nieświadomie, automatycznie. Te psy mają doskonałą pamięć, szybko się uczą, są niezależne. Każdy Boerboel - jest osobą posiadającą nieodłączne cechy.

Od najmłodszych lat Boerboel wymaga uwagi dla siebie, a także szkolenia i edukacji. Jeśli dorosły pies ma problemy z wykonywaniem poleceń właściciela, oznacza to, że popełniono błędy podczas szkolenia i wychowania tej osoby. Aby skorygować zachowanie psa, najlepiej skontaktować się z profesjonalnym treserem psów.

Wygląd

Boerboel to duży, potężny pies o mocnych kościach i doskonałej muskulaturze. Wysokość psa osiąga sześćdziesiąt pięć centymetrów, ale nie mniej niż sześćdziesiąt centymetrów, u samic - sześćdziesiąt, ale nie mniej niż pięćdziesiąt sześć centymetrów. Waga - osiemdziesiąt funtów, ale może osiągnąć dziewięćdziesiąt funtów. Osoby rasy mają dobre zdrowie i długowieczność: ich średnia długość życia wynosi nawet piętnaście lat.

Głowa jest proporcjonalna do ciała, szeroka i raczej krótka, ma prostokątne kontury i szeroki pysk, posadzona na silnej szyi średniej długości z silnymi mięśniami. Szyja jest wyraźna. Ciemnobrązowe oczy - różne odcienie brązu są dopuszczalne - uszy znajdują się blisko głowy, stosunkowo szerokie i wysoko osadzone. Ciało jest muskularne, grzbiet jest prosty i szeroki, odcinek lędźwiowy jest nieco wystający, z dobrze rozwiniętymi mięśniami. Skrzynia jest głęboka i szeroka, mięśnie piersiowe są dobrze rozwinięte. Ogon Boerboel jest wysoki i raczej gruby, pokryty gęstą wełną. Z reguły ogon burbuleya jest aresztowany w rejonie trzeciego - czwartego kręgu.

Burbuli - psy są gładkie i krótkie włosy. Standardy rasy określają te typy kolorów:

  • czerwony ciągły;
  • płowe ciało stałe;
  • pręgowany;
  • czarny

Kolor pręgowany implikuje obecność pionowych pasków - wyłącznie czarnych - na czerwonawym lub bladożółtym tle. Inny typ koloru jest niedozwolony.

Tarcza i miecz: walczące rasy psów

Na początku XVIII wieku walki psów stały się popularne, a udział w nich stawiał pewne wymagania wobec psów. W związku z tym pojawiły się nowe rasy psów, specjalnie hodowane do takich celów, a stare, już istniejące, zostały ulepszone. Były więc rasy walczące, chociaż nie ma oficjalnego terminu dla psów. Większość ras przeżyła po zakazie walki psów i stała się godnym zaufania strażnikiem i towarzyszem. W tym artykule wymieniono najsilniejsze rasy walczące.

Amerykański Pit Bull Terrier

Rasa została wyhodowana w XVI wieku w Anglii, gdzie było wielu miłośników walk psów. Następnie wraz z osadnikami przybyła do Ameryki, gdzie przez długi czas rozwijała i doskonaliła. Pit bull teriery zostały kupione w celu ochrony domów i polowania na dużą zwierzynę.

Jest potężnym psem z rozwiniętymi mięśniami, często osoby są szczupłe. Głowa jest w kształcie klina, zgryz nożycowy. Czasami uszy przestają. Zważyć pit bull terriera do 27 kg. I są przyrosty do 42 cm.

Agresja nie jest genetycznie wbudowana w tego psa, ale jest bardzo łatwa do wychowania, ponieważ od wielu lat hodowcy wierzą, że te psy mają główną zaletę - zdolność do walki. Ale jeśli właściciel psa przedstawia go jako towarzysza, to jest to dla niego łatwe.

Energia, którą mają dużo, sprawia, że ​​doły aktywnie uczą się natury, bawią się z właścicielem, chętnie wykonują jego polecenia. To zależy od właściciela psa, jak będzie rosło.

W pit bull terrier w dzieciństwie jest bardzo wrażliwa psychika, a zatem ważne jest, aby nie pozwolić na traumę psychologiczną, która następnie może przejawiać się również w agresji. Dorosłe psy są stabilne psychicznie.

Pit Bull Terrier jest łatwy w trenowaniu i potrafi wykonywać najtrudniejsze zadania. Ale aby poradzić sobie z edukacją i treningiem takiego psa, musisz mieć silny charakter.

W wielu krajach świata pies ten jest zabroniony w celach hodowlanych i pielęgnacyjnych. Niektóre kraje wprowadziły specjalny, wystarczająco wysoki podatek dla właścicieli tej rasy.

Mastif angielski

Naukowcy uważają, że rasa pochodzi od tybetańskich mastifów. Już w starożytności znane były potężne dzikie psy, walczące w armiach wraz z żołnierzami i uczestniczące w walkach gladiatorów.

Mastif ciężki, ale jednocześnie bardzo efektowny pies, o miękkich jasnych włosach, prawie kwadratowej głowie, krótkiej kwadratowej pysku, wysoko osadzonych uszach.

Przy odpowiednim wychowaniu są to miłe, kochające zwierzęta ich właścicieli. Są zgrani, posłuszni, nigdy nie atakują, a nawet szczekają bez powodu, wiedząc, że często ich pojawienie się wystarcza, by zastraszyć.

Uwielbiają pokazywać swoją moc, imponująco rozciągając się na podłodze w obecności nieznajomych, podnosząc swoje uszy energicznie i celowo pokazując całkowitą obojętność na to, co się dzieje.

Mastif musi być wykształcony i wyszkolony. Ci olbrzymy doskonale zdają sobie sprawę z posiadanej mocy i ważne jest, aby gospodarz upewnił się, że ta siła jest skierowana we właściwym kierunku. Mastify są jednak łatwo wyszkolone i szybko stają się dobrymi towarzyszami, niezawodnymi ochroniarzami i strażnikami.

Alano Espanyol

Są również nazywane buldożkami hiszpańskimi. O Alano powiedział w literaturze w połowie XIV wieku. Uwielbiali przedstawiać na płótnach Goi. Najprawdopodobniej rasa ta przybyła do Pirenejów z plemionami Alanów, którzy najeżdżali półwysep w IV wieku.

Wzięli udział w korytarzu, zostali wyhodowani na nocne polowania na konie. Podczas podboju Ameryki przez konkwistadorów używano ich do polowania na Indian.

Alano ma krótki, raczej gruby płaszcz z różnymi plamami. Kolor najczęściej jest płowy. Kufa jest krótka, ze zmarszczkami, nos jest duży. Skóra ma fałdy w szyi.

Ale z natury są to pasterze, działająca rasa z cechami obronnymi. Potrafi zachować spokój, a jednocześnie szybko podejmuje decyzję w krytycznej sytuacji.

Ma wielką siłę, może z łatwością sprowadzić byka o masie co najmniej 300 kg. Ale jednocześnie traktuje dzieci jak delikatną pielęgniarkę. Alano szybko opanowuje terytorium należące do właściciela i ściśle utrzymuje porządek na nim.

Walczący pies Brindiz

Rzadka nowoczesna rasa. Została zabrana przez handlarzy psów we włoskim mieście Brindisi, przejeżdżając przez canne Corso, pit bull i rottweiler. Pies jest przeznaczony do walki i obrony psów.

Zewnętrznie, Brindisian jest bardzo podobny do dużych pit bullów. Ma szeroką klatkę piersiową, dużą głowę, powstrzymuje ogon i uszy. Sierść jest krótka. Osiągają 56 cm w kłębie i ważą do 50 kg.

Takie psy potrzebują ścisłego treningu, silnego gospodarza i bardzo wczesnej socjalizacji. Brindisian jest lojalny wobec swojego pana, ale jest bardzo agresywny wobec otoczenia i łatwo może zostać zaatakowany przez inne psy. Do roli towarzysza nie pasuje idealnie.

Dogue de Bordeaux

Rasa od dawna hodowana we Francji, ale zyskała popularność dopiero pod koniec XIX wieku.

Dogue de Bordeaux może ważyć do 90 kg. Przysiad, z fałdami na ciele, z czerwonawo gładkimi włosami. Na krótkiej szyi opiera się potężna głowa.

Wiele osób unika ich ze względu na swój wygląd, odziedziczonych po wojennej przeszłości. Ale właściciele psów Bordeaux mówią o nich jako o łagodnych, przyjaznych zwierzętach, świadomych swojej mocy.

Bordeaux nie będzie brało udziału w psiej svarah, nie toną w irracjonalnym szczekaniu, są pełne godności i znają własną wartość. Ale gorliwie strzegą swego pana i ich terytorium. Mają błyskawiczną reakcję.

Jeśli pies jest odpowiednio uniesiony, spokojnie spostrzega inne zwierzęta, nie okazuje miłości do właściciela, skacząc i śliniąc się. Ale jeśli zachęcasz do gniewu, jest ona w stanie atakować inne psy bez powodu i wykazywać agresję wobec obcych: warczenie, uśmiechanie się.

Dogue de Bordeaux jest ranny i drażliwy, nie można go podnieść z krzykiem i podnieść ręki. Nie toleruje niezasłużonych kar i niezrozumiałych zespołów. Dogu potrzebuje wielkiego wysiłku fizycznego i stałej uwagi właściciela, w którym musi czuć się liderem stada.

Bull terrier

Bull terriery wyhodowane w połowie XIX wieku w Anglii. Wokół tej rasy jest wiele legend związanych z agresywnością. Ale powstały głównie z powodu pojawienia się tego psa.

Głowa ma długi owalny kształt, między uszami czaszka jest całkowicie płaska, oczy są małe, trójkątne uszy wystają bardzo blisko. Kończyny mocne i muskularne. Wełna jest gładka, twarda, może być zarówno czysta biała jak i kolorowa.

Wydedukowali bull terriery, a właściwie jako rasę bojową. I do tego otrzymała wszystko: stalowe szczęki, ciało jakby składające się tylko z mięśni. Ale bull terrier może być dobrym obrońcą i strażnikiem z odpowiednim wykształceniem.

Buldog

Rasa pojawiła się w Anglii, gdy już była psem marynarskim. W trakcie rozwoju przeszła od walk do dekoracji. Nazwa tłumaczy się jako "głowa byka", używano ich w walkach z bykami.

Buldog kaganiec pokryty fałdami skóry, mają przygnębiony nos, małą głowę. Ciało jest przysadziste. Należy do wielkości średnich psów.

Nowoczesne buldogi kochają wygodę, wolą zostać w domu, mogą spać cały dzień. Ale także lubię chodzić. Chętnie bawią się z dziećmi, mogą wszystko przeżuć. Ten pies jest zwierzęciem domowym i towarzyszem.

Gul-dong (Mastif pakistański)

Rasa została wyhodowana w Pakistanie podczas kolonizacji angielskiej. Użyto ich do polowania na przynętę na dużą bestię i jako psa bojowego. Często dochodziło do walk gul-dong z niedźwiedziem. Do walk psów używa się ich w Pakistanie i teraz.

Z wyglądu przypominają bulteriera. Tradycyjny kolor jest biały z ciemnymi plamami.

Są trzymane na polowanie i jako strażnicy. Gul-dong pomaga wypasać bydło. Do treści w mieszkaniu lub w domu nie są odpowiednie. W Europie jest ich niewiele.

Presso de Canarrio

Mastif kanaryjski używany do polowania i uboju. Cel rasy jest ukryty w jej nazwie: "presso" oznacza "naciśnij". Pies musiał przycisnąć duże zwierzę do ziemi i nie pozwolić mu się ruszyć, dopóki nie przybędzie właściciel. Były dość agresywne, a na wyspie wydano dekret zezwalający tylko takim rzeźnikom na trzymanie takich psów.

Psy osiągają 64 cm w kłębie, mają krótkie włosy, potężne szeroko rozstawione kończyny.

Presso trudno jest szkolić i kształcić, musi zrozumieć, kto jest przywódcą stada i być posłusznym bez pytania. Sam Canario nigdy nie próbuje znaleźć powodu, by walczyć, ale nie stroni od tego. Może być agresywny w stosunku do innych zwierząt. Ale jest bardzo niezawodnym strażnikiem i obrońcą.

Cordoba pies bojowy

Ten pies był hodowany przez krzyżowanie bulteriera, pitbulla i buldoga. Cordobany wyróżniała się agresywnością, mogły nawet atakować swoich krewnych bez wyraźnego powodu. Teraz rasa jest uważana za wymarłą.

Kubański dog niemiecki

Rasa została wyhodowana jako wojownik w XVI wieku, była używana zarówno jako ochrona, jak i jako pies pasterski. Obecnie uważany za wymarły.

Mallork Bulldog

Rasa ta zwana jest także Ca de Bou. Zostały wyhodowane jako psy bojowe do walk byków i psów. Dlatego mają potężne szczęki, kwadratową głowę, silne kończyny. Szkielet jest mocny, może wytrzymać duże obciążenia. Kolor zazwyczaj płowy.

Absolutne posłuszeństwo mężczyźnie zawsze było wymagane od Ca de Bou, co było ważne w bitwach z bykami. Są oddanymi ochroniarzami i pięknymi strażnikami. W przypadku braku właścicieli nie można wejść na terytorium chronione przez buldoga. Ale ścigają wroga tylko do granic przez nich chronionych.

Kiedy właściciele domu są posłuszni, kochające pokój zwierzęta. Bardzo kochają swoich właścicieli, ale nie narzucają się, ale czekają, aż zwrócą na to uwagę. Mają silną psychikę, odpowiednie zachowanie, nigdy nie szczekają nad drobiazgami, dobrze się przystosowują. Łatwy w pociągu, inteligentny, zdolny.

Tosa Inu

Został wyhodowany na pojedynki w japońskim księstwie Tosa. Przez wiele stuleci byli szkoleni do walki bez krwi, zgodnie z zasadą sumo, nie kąsając ani nie chwytając wroga, lecz przyciskając go mocno do podłogi.

Najczęstsze kolory to czerwony i czarny. Szeroka klatka piersiowa z mocnymi żebrami. Bardzo cienka skóra.

Tosa są doskonałymi towarzyszami, bardzo aktywnymi, kochającymi, gdy zajmują się właścicielami, łatwo się wszystkiego uczą. Raduj się treningiem. Beztroski, fundamentalny charakter. Lubią opanować duże przestrzenie, lepiej trzymać je w prywatnym wiejskim domu.

Tosa Inu musi trenować od najmłodszych lat. Wyróżniają się dobrym zdrowiem i długowiecznością.

Brazylijska Fila

Fila, przetłumaczona z języka staroangielskiego, oznacza "chwyć, chwyć, przytrzymaj". Pies narodowy Brazylii. Dotarłem tam z hiszpańskimi konkwistadorami. Fila miała wiele obowiązków: pilnowała osiedli kolonistów, eskortowała wozy, strzegła niewolników, wypasała bydło, brała udział w polowaniu na duże zwierzęta.

Są bardzo odporne, dobrze chronione przez stada, przestrzegane są nawet przez duże zwierzęta.

Rozumieją pół-słowo właściciela, a między mężczyzną a takim psem rozwija się szczególna ufna relacja. Dobrze się dogaduj z dziećmi. Piękny stróż i ochroniarz. Osobom z zewnątrz traktuje się z nieufnością i nie opuszcza właściciela w ich obecności.

Shar pei

Istnieje wiele legend o jego pochodzeniu, dokładnie wiadomo, że Shar Pei pochodzą z Chin, gdzie były talizmanami, które odstraszają złe duchy.

Shar pei to psy średnie. Mają zbyt "obszerną" skórę, z fałdami w całym ciele, co nadaje im oryginalność. Shar pei zrównoważony, dogadać się z innymi zwierzętami, łatwe do pociągu i bardzo czyste. Fakt, że niegdyś byli agresywnymi wojownikami, nic nie wyglądało ani w charakterze, ani w charakterze. Niemniej jednak jest to niezawodny obrończy pies.

W większości przypadków postać psa kształtuje się przez wykształcenie, trening i postawę właściciela. Od wszelkich łagodnych kundli można podnieść bestię, a od genetycznie okrutnego wojownika niezawodnym wielbicielem odpowiednim towarzyszem.

Chart arabski slyugi (służący)

Arabskie charty slyugi (sługi) są ascetyczne i pełne wdzięku, jest to pies-arystokrata o ekstremalnych wytrzymałościach i niezaprzeczalnych zdolnościach myśliwskich. Pomimo oddania dla swojego pana, chart arabski nie trenuje dobrze - jest zbyt niezależny.

Poniżej dowiesz się o cechach psa sługi i jego głównych cechach. Na uwagę zasługuje również zdjęcie arabskiego psa i historia rasy.

Chart arabski (Arabian greyhoun) jest bardzo rzadką rasą psów rasy chartów, ścigających grę "wzrokowo", to znaczy bez zapachu, tylko przez wzrok. Ma niesamowitą zwinność. W Afryce Północnej służy do polowania na zające, gazele, fenki, dziki. Standardowa rasa dla FCI - № 188d, kraj pochodzenia - Maroko. Jedna z najstarszych ras psów znanych człowiekowi od około 7000 lat.

Zewnętrzne greyhound slyugi

Pies znajduje się w dziesiątej grupie klasyfikacyjnej - charty. Wiele wieków temu osiedlili się w Afryce Północnej. Dziś najczęściej w Maroku. Ogólnie, chart slyugi należy do jednego z najbardziej rasowych psów: jego tempo, cienka skóra i wytłaczane chude muskulatury.

Arabski pies ma lekko wydłużoną głowę, lekko spiczastą kufę i potężne szczęki. Oczy są duże i ciemne. Uszy są trójkątne, opadające, zaokrąglone na końcu. Szyja smukła, z fałdami w górnej części. Ogon jest cienki, skręcony na końcu.

Są to charty: mężczyźni w standardzie 66-72 cm i idealna wysokość 70 cm; suki - odpowiednio 61-68 i 65 cm. Skóra jest bardzo cienka, ściśle przylega do ciała, bez fałd ani obwisłości.

Pokryta jest bardzo krótkim psem, którego kolor może być najbardziej zróżnicowany: piaskiem, lekkim piaskiem, kolorami czerwieni, szarego piasku, oparzeniami, z czarną maską lub bez niej, z czarnym kołnierzem lub bez niej. Spotted kolor jest niedozwolony.

Wady obejmują również jasne oczy, szorstki lub twardy pies i małą białą plamkę na klatce piersiowej. W 1935 r. Służby ICF uznały pracowników, aw 1998 r. Standard nieznacznie zmodyfikowano.

Slyugi ma wydłużoną głowę, lekko spiczastą kufę i potężne szczęki.

Postać Arabskiego Ogara

Najbardziej nieufni wobec obcych ze wszystkich chartów. Prawie nigdy nie szczeka, co nie przeszkadza jej być dobrym strażnikiem. Atakuje w ciszy i gryzie, jak wszystkie charty, w krótkich ukąszeniach, dochodząc do gardła. Trzymanie takiego psa w mieszkaniu w mieście jest bardzo trudne - wymaga długich spacerów, biegania. Boleśnie reaguje na zimne i małe zwierzęta domowe. Nawiasem mówiąc, hiszpański galgo (hiszpański chart) jest bezpośrednim potomkiem sługi, sprowadzonym do Hiszpanii w średniowieczu.

Postać arabskiego charta sługi nie zezwala na trening tych psów - odrzucają wszelkie próby zmiany osobowości.

Pomimo szlachetności i dumy, jest bardzo przywiązany do właściciela i chroni go w niebezpieczeństwie. Wrodzony instynkt Huntera przyczynia się do długotrwałej wydajności. Jednak nie rezygnuj z wygodnego życia w mieszkaniu. Piękny stróż, mądry, któremu można ufać z dziećmi. Służąca nie ma nieprzyjemnego zapachu, nie rzuca, dba o siebie, liże się jak kot.

Głównym celem tej rasy jest polowanie metodą rutting. Podobnie jak inni mieszkańcy pustyni, służący są ascetyczni, wytrwali i tolerancyjni wobec trudności. Nawiasem mówiąc, szejkowie, którzy mieli duże budy, polowali na koniach, trzymając psy w rękach, aby mogli szybko zauważyć ofiarę. Często do polowania używano także sokoły.

Psy tej rasy są hodowane przez wiele plemion północnoafrykańskich. Są szczególnie cenione przez nomadów, którzy używają służących jako psa stróżującego i psa myśliwskiego. W Europie i Ameryce przedstawiciele rasy biorą udział w biegu i są cenionymi zwierzętami dekoracyjnymi.

Historia arabskiego psa

Historia chartów arabskich w Europie rozpoczęła się z początkiem XIX wieku, kiedy psy zostały sprowadzone przez pionierów mało zbadanej Afryki Północnej i terytoriów arabskich. Europejscy podróżnicy, podbici przez możliwość studiowania wcześniej zamkniętego świata arabskiego i niedostępnych ziem północnoafrykańskich, przynieśli ze szkicami opowieści i o psie-chartu służącym. Najdokładniejszy i najdokładniejszy jej opis podał w swoich książkach o Saharze, o życiu i zwyczajach Arabów, francuskiego generała Dumasa. W ten sposób słynny hipolog i znawca kultury arabskiej utrwalał pamięć sługi.

Przodkowie charta arabskiego są przedstawieni na egipskich płaskorzeźbach, które mają ponad 3000 lat. Widoczne są również wcześniejsze wizerunki krótkowłosych chartów z wiszącymi uszami w okresie rozkwitu Mezopotamii. Historycznie rzecz biorąc, służący są przyjaciółmi, żywicielami rodziny i razem z arabskim rumakiem są najcenniejszymi rzeczami, które cenią każdy Beduin. Właściciele tak bardzo docenili służących, że kobiety pomogły suki karmić szczenięta.

W 1925 r. Francja opublikowała własny standard rasy, a później ogłosiła służących francuskiej rasie.

Charty arabskie zostały przywiezione do Niemiec dopiero od 1971 r. Dziś jednak to właśnie ten kraj ma wysokiej jakości materiał hodowlany około 750 osobników. W Rosji większość przedstawicieli rasy germańskiej.

Chartów wschodnich różnych regionów Afryki Północnej i Bliskiego i Środkowego Wschodu czasami niewiele różnią się od siebie.

Ich podział na trzy główne rasy (saluki, slyugi (servugi) i azavak) został sztucznie przeprowadzony przez Europejczyków. Zewnętrzne podobieństwo tych zwierząt potwierdza tylko fakt, że wszystkie należą do tego samego rodzaju psa. Znany jest także powszechność przodków Saluki, chart środkowoazjatycki Tazy i kigeryjski taigan.

Boule arabski pies

Rasa nie została rozpoznana przez FCI
Kraj pochodzenia USA

Sheepdog Panda uniwersalny pies.
Jest to pies towarzyszący, strażnik, pasterz, jeździectwo, sport, strażnik, pies poszukiwawczy i ratowniczy.

Sheepdog Panda łączy w sobie cechy robocze psa z uderzającym kontrastem kolorystycznym, pięknem i elegancją w ruchu.

Owczarek Panda jest zawsze gotowy do pracy, potrzebuje wysiłku fizycznego i ćwiczeń.
Panda jest skłonna do wypasania bydła, uwielbia eksportować.

Panda Sheepdog musi mieć odwagę i twardość, by móc służyć
pies do towarzystwa, strażnik, pies opiekuńczy, służbowy i stróżujący, strażnik, strażnik, pies pasterski, sanki, sport, pies poszukiwawczy i ratowniczy.

Wady - zbyt nieśmiały lub zbyt agresywny pies.

Kolor
Owczarek Panda ma piękny i niezwykły kolor.
Obowiązkowe duże białe znaczenia, w tym koniecznie na twarzy, obejmujące co najmniej jedno oko.
Sheepdog Panda ma jasny, elegancki kolor: trójkolorowy tricolor lub dwukolorowe bicolor, niebieskie oczy są dopuszczalne.

Nos, wargi, obręcze oczu i poduszki łap powinny być przeważnie czarne.

Wady: słaba pigmentacja nosa, ust i / lub nakładek na oczy jest poważnym błędem.

Dyskwalifikacja: całkowity brak pigmentacji nosa, ust i / lub konturu oka. Całkowity brak pigmentacji na skórze i na łapach. Albinizm.

Russian Saloon Dog to:

1) SHOW-dog dla domu i wystaw, czuły, lojalny przyjaciel

2) wielkość miniaturowa (dwa typy wzrostu: do 23 i 30 cm w kłębie)

3) solidna, długa, opadająca prosta wełna, równomiernie ubrana w całym ciele

4) czerwony zakres kolorów od czerwonego do jasnego płowego, a także inne kolory

5) klasyczny wygląd zewnętrzny

7) możliwość strzyżenia i ozdabiania wełny oraz udziału noszonych psów w wystawach na równi z nieciętymi.


Najlepszą rzeczą, jaką dana osoba ma, jest pies
N. Charle
Owczarek niemiecki jest przyjacielem i obrońcą.

Amerykański łobuz

American Bull (ang. American Bully) - młoda rasa psów, która po raz pierwszy pojawiła się w latach 90. i nagle stała się bardzo popularna. Psy te znane są ze swojego surowego i przerażającego wyglądu, ale z przyjaznego charakteru. Amerykański byk nie jest rozpoznawany przez żadną organizację hodowlaną dużych psów, ale niektóre małe rozpoznały rasę i są kluby amatorskie.

Tezy

  1. Bardzo kochają właściciela i oddadzą mu za niego życie.

  • Ale jednocześnie są uparci i uparci i nie nadają się dla niedoświadczonych hodowców psów, ponieważ mogą się źle zachowywać.

  • Słaba tolerować inne psy i zawsze gotowy do walki.

  • Koty i inne małe zwierzęta cierpią jeszcze gorzej.

  • Kochają dzieci i tolerują ich wybryki.

  • Te psy mają bardzo wysoki próg bólu.

    Historia rasy

    Do 1990 r. Rasa w ogóle nie istniała. Jej przodkowie są znani światu od co najmniej dwustu lat lub nawet dłużej. Rzeczywiście, przez długi czas w Anglii taki cholerny sport był popularny jako bójka, gdy pies zaatakował przykutego byka. W 1835 r. Został oficjalnie zakazany i stał się nielegalny. Ale walki psów nie zostały zakazane i stały się niezwykle popularne.

    W tym czasie w bitwach toczono bitwy Staroangielskiego Buldoga i Terierów, znanych obecnie jako bule i teriery. Z biegiem czasu stały się rasą czystą, podzieloną na Staffordshire Bull Terrier i Bull Terrier. Na początku XIX wieku, Staffordshire zostały uwięzione w USA, gdzie stały się bardzo popularne pod nazwą American Pit Bull Terrier.

    W latach 90. wielu hodowców w Stanach Zjednoczonych próbowało przekroczyć American Pit Bull Terrier i American Staffordshire Terrier. Stało się to z kilku powodów. Właściwości użytkowe American Pit Bull Terrier są tak wysokie, że demonstruje zbyt energiczne zachowanie dla zwierząt domowych. Ponadto ma niesamowicie wysoką agresję wobec innych psów, co jest trudne do kontrolowania.

    Nie jest jasne, jaki był cel hodowców, ulepszenie charakteru lub stworzenie nowej rasy, ponieważ jej historia jest myląca. Amerykański tyran jest niezwykły, ponieważ nie jedna osoba lub klub był zaangażowany w jego stworzenie, ale dziesiątki, jeśli nie setki, hodowców w Stanach Zjednoczonych. Wielu z nich pracowało bez kontaktu z innymi. Głównym celem tych wysiłków były stany Wirginia i Południowa Kalifornia, ale moda szybko rozprzestrzeniła się w całym kraju.

    Nawet czas pojawienia się nazwy rasy, nie mówiąc już o tym, że zaczęto ją nazywać rasą, jest zagadką. Dobrze znane byki stały się na początku XXI wieku i były popularne dopiero w ciągu ostatnich 5-8 lat.

    Ponieważ wielu hodowców brało udział w tworzeniu rasy, często nie mogli sobie wyobrazić, czego chcieli, amerykański byk wyszedł bardzo zróżnicowany na zewnątrz. Oboje byli znacznie mniejsi niż obecny pit bull terrier i znacznie więcej. O kolorach nie można mówić. Struktura ciała, typ, proporcje są znacznie bardziej zróżnicowane niż u innych ras czystorasowych, chociaż ogólnie są bardzo krępe i niesamowicie umięśnione. Nadal jednak przypominali swojego przodka, a większość przypadkowych osób myli go z innymi rasami.

    Podobnie jak ich przodek, amerykańskie byki spowodowały powstanie wielu klubów i organizacji. Wśród nich: American Bully Kennel Club (ABKC), United Bully Kennel Club (UBKC), Bully Breed Kennel Club (BBKC), United Canine Association (UCA). Europejski Związek Kynologiczny Bulli (EBKC) został założony w Europie, z oddziałami na Malcie, we Francji, Szwajcarii, Holandii, Niemczech, Belgii i we Włoszech.

    Pojawienie się rasy nie wzbudziło entuzjazmu wśród zwolenników klasycznych psów. Większość hodowców pitbuley uważa amerykański byk za inwazję swojej rasy, psa, który nie ma ani zewnętrznej, ani roboczej cechy. Hodowcy Amstaff mają tę samą opinię. Ich lęk jest uzasadniony, ponieważ często te psy są ze sobą skrzyżowane, co prowadzi do pojawienia się mestizos i jeszcze większego zamieszania.

    Opis

    Amerykanin Bully podobny w wyglądzie do swoich przodków, Pit Bull Terrier i American Staffordshire Terrier, ale znacznie bardziej krępy i muskularny, z kwadratową głowę, krótki pysk i różnią się co do ich wielkości. Są one podzielone według rozmiaru, niektóre organizacje rozpoznają cztery: standardowe, klasyczne, kieszonkowe i bardzo duże (bardzo duże lub XL).

    • Standard: mężczyźni 17-19 cali (43-48 cm), kobiety 16-18 cali (40-45 cm).
    • Klasyczny: 18-19 cali (45-48 cm), samice 17-18 cali (42-45 cm).
    • Kieszeń: Psy do 17 cali (43 cm) w kłębie, suki do 16 cali (40 cm).
    • XL: mężczyźni powyżej 20 cali (50 cm), kobiety powyżej 19 cali (48 cm).

    Wszystkie szczenięta do roku są uważane za standardowe, a po podzieleniu według wysokości.

    Waga psów zależy od wysokości i waha się od 30 do 58 kg.

    Jednak rośnie zainteresowanie tak zwanym typem egzotycznym. Te psy mają mniejszą wysokość niż Pocket i przypominają buldoga francuskiego, wiele z nich ma charakterystyczne duże uszy. Ten typ charakteryzuje się problemami zdrowotnymi i krótszym okresem życia.

    Ogólnie rzecz biorąc, rasa ta jest wyjątkowo ciężka ze względu na swoją wielkość i wielu amerykańskich łobuzów waży dwa razy więcej psów o podobnej wielkości. W tym przypadku większość wagi nie jest gruba, ale czyste mięśnie. Te psy są zbudowane jak profesjonalni kulturyści, mają krótkie nogi i ciało, które jest dłuższe niż wysokie. Ogon jest długi, cienki, lekko skręcony. Niektórzy ludzie go powstrzymują, ale ta praktyka nie jest szczególnie powszechna.

    Zgryz nożycowy, usta napięte. Skóra na twarzy ma zmarszczki, choć niezbyt wyraźne. Uszy naturalnie zwisają, ale wielu właścicieli woli je przyklejać. Oczy są średniej lub małej wielkości, głęboko osadzone, okrągłe lub owalne. Ich kolor jest określony przez kolor psa, a wyrażenie jest uważne i czujne.

    Sierść jest krótka, napięta, twarda w dotyku, błyszcząca. Kolor może być dowolny, w tym merle.

    Postać

    Amerykańskie byki wywodzą się od ras wyjątkowo zorientowanych na ludzi. Te psy są bardzo czułe, nawet lepkie. Pomimo przerażającego wyglądu zewnętrznego, psy te są delikatne w sercach, pełne miłości i sympatii.

    Kochają całą rodzinę, nie tylko jedną osobę i mają reputację psa, który uwielbia dzieci. Amerykańskie bule są bardzo tolerancyjne na ból i są w stanie znieść surowość i ból zadawany przez dzieci. Rzadko warkną i nie gryzą. Jednocześnie wiedzą, że dzieci mogą bawić się z nimi w nieskończoność i stać się ich najlepszymi przyjaciółmi. Podobnie jak w przypadku innych ras, właściwa socjalizacja jest kluczem do normalnej komunikacji między psem a dzieckiem.

    Amerykańskie byki z natury z rozwiniętym instynktem ochronnym, ale spokojniejsze. Rasa ta może być znośnym stróżem, ale nie ma wystarczającej agresywności, aby być dobrym strażnikiem. Jednak często nie potrzebują tego, o wystarczającym typie.

    Jeśli nie może strzec nieruchomości, chroni je bez lęku i nie toleruje ich, jeśli obrazią kogoś z członków rodziny. Kiedy trzeba się bronić, absolutnie nie patrzy na wielkość wroga i nie wycofa się na śmierć.

    Mimo wszelkich starań hodowców, z innymi zwierzętami nie jest tak przyjazny jak z ludźmi. Celem pierwszych hodowców było zmniejszenie agresji w stosunku do innych psów, a częściowo udało się to osiągnąć. Przynajmniej tyran nie jest tak agresywny jak jego przodkowie. Jednak większość z nich to nadal agresywni, zwłaszcza dojrzali mężczyźni. Jednocześnie doświadczają wszelkich form agresji, od seksualnej do terytorialnej, a najspokojniejsi nie poddadzą się.

    Właściciel musi zajmować wyższy poziom w hierarchii i ten pies nie jest zalecany dla początkujących. Ponadto mogą być niesamowicie uparte. Wielu wierzy, że pitbulle nie mogą być trenowane bez użycia siły, ale jest to dalekie od prawdy. O wiele lepiej reagują na pozytywne treningi. Z uwagi na to, że ten typ psa ma wyjątkowo złą reputację, ważne jest, aby jego pies był opanowany, spokojny i inteligentny. I nie stwarzało problemów dla ciebie i twoich sąsiadów.

    Prawdopodobnie największa różnica między amerykańskim bykiem a jego krewnymi w poziomie aktywności. Jeśli pitbul zawsze jest gotowy i chętny do tego, wówczas tyran jest znacznie spokojniejszy. Nie oznacza to, że jest leniwym, ale jego wymagania dotyczące aktywności są raczej podobne do wymagań innych psów towarzyszących. Oznacza to, że zwykła rodzina może je zaspokoić bez żadnych problemów.

    Nie wymagają profesjonalnej opieki, tylko w przypadku regularnego czesania. Płaszcz jest krótki i łatwy do rozczesania, zajmuje kilka minut. W przeciwnym razie stosuje się te same procedury, co u innych ras. Bull rzuca, ale ilość wypadania włosów zależy od psa. Właściciele muszą być uważni i regularnie kontrolować psy pod kątem chorób i urazów, tak aby ich progi bólu były bardzo wysokie i poniosły poważne obrażenia bez patrzenia.

    Zdrowie

    Ponieważ jest to dość młoda rasa, a liczba różnych klubów i organizacji jest duża, nie przeprowadzono pojedynczych badań nad zdrowiem rasy. Ogólnie rzecz biorąc, małe byki amerykańskie żyją przez kilka lat dłużej niż duże, a ich średnia długość życia wynosi od 9 do 13 lat.

  • Czytaj Więcej O Psach

    Otodectes u psów

    Szczepienia Czy pies myje uszy? Ciągle potrząsasz głową nienaturalnie? Czy widzisz, że te objawy powodują znaczny dyskomfort dla twojego zwierzaka? Nie odkładaj wizyty w klinice weterynaryjnej. Najprawdopodobniej zwierzę otodektoz.

    Mój pies stróżujący

    Szczepienia Dog Blog - My WatchdogRasy psów do mieszkania - 10 najlepszychJeśli mieszkasz w małym mieszkaniu, ale chcesz mieć psa dla siebie, musisz być uważny i selektywny. Ponieważ nie wszystkie rasy psów do mieszkania są odpowiednie ze względu na wielkość, cechy charakterystyczne i rodzaj wełny.

    Mój pies stróżujący

    Szczepienia Dog Blog - My WatchdogCo karmić szczeniakaKażdy nowy właściciel małego czworonożnego przyjaciela jest najbardziej zainteresowany kwestią karmienia szczeniaka. W końcu, im bardziej piśmienna będzie dieta, tym zdrowszy będzie pies.