Szczepienia

Opis i cechy charakterystyczne rasy Bullmastiff

Bullmastiff jest rzadką i stosunkowo młodą rasą psów. Charakterystyka rasy obejmuje historię pochodzenia, standardy, charakter i cechy treści, edukację i szkolenia.

Historia pochodzenia

Ojczyzna Bullmastiff to Anglia. Pierwsza wzmianka o tej rasie pochodzi z 17-18 wieku. W tym samym czasie nieznana jest dokładna data hodowli.

Bullmastiff został uzyskany poprzez krzyżowanie dwóch różnych ras: Old English Bulldog i Mastif. Celem hodowli nowej rasy było pomaganie strażnikom w nocy, ochrona przed złodziejami i kłusownikami w lasach i na prywatnych gruntach.

Wojownicze buldogi

Purebred Old English Bulldog posiadał zwiększoną agresywność i szybkość w ataku na wroga, aby go złamać. Te psy wyróżniała ich szczególna nieustraszoność i odporność na ból.
Dlatego średniowieczni Anglicy używali buldożków, ich wojowniczego ducha i śmiercionośnego uścisku, w swojej ulubionej rozrywce - przynęty w boule: wyruszanie z byków i buldogów.
Nękanie byków narzucało wymagania nie tylko temperamentowi psa, ale także jego konstytucji i wytrzymałości. Buldogi miały małą masę ciała, krępą budowę, rozwinięte stawy barkowe i masywne łapy. Wszystko to pozwoliło im być doskonałymi wojownikami.

Nadzwyczajne mastiffy Watchmenów

Mastify w Anglii były bardzo popularne od czasów starożytnych jako psy stróżujące ze względu na ich wrażliwość na słuch, ostrość wzroku, wysoką inteligencję i usposobienie natury. Mastify doskonale łączyły najbardziej niezbędne cechy stróżów. Wykorzystano je zarówno do ochrony zbiorów, jak i przedstawicieli fauny: zające, sarny i lisy, zapotrzebowanie na skórę i wełnę w średniowieczu było bardzo wysokie.
Kłusownicy do polowania zwykle używali psów, które dla mastifa były słabymi rywalami w walce. Jednak angielski mastif z umysłem watchdog często nie wytrzymał fizycznego wysiłku niezbędnego do wyścigu dla złodziei.

Przejście i wynik


Łącząc wszystkie zalety dwóch najsilniejszych ras, hodowcy psów otrzymali doskonałe zabezpieczenie i ochronę przed niespodziewanymi gośćmi.

Co więcej, dzięki posłusznej i surowej instrukcji Bullmastiff, możliwe stało się dokładne zatrzymanie złodzieja tak, aby mógł on zasłużyć na zasłużoną karę, a nie tylko go zrujnować.

Prace zakończone sukcesem nad hodowlą nowej rasy łączącej najlepsze cechy zewnętrzne i wewnętrzne buldoga i mastifa. W 1935 r. Rasa Bullmastiff została oficjalnie uznana na całym świecie.

A wynikowa "formuła", składająca się ze stosunku 40% buldoga i 60% mastifa, przedstawiła światu dużego, muskularnego i wściekłego przystojnego mężczyznę, potrafiącego kontrolować wewnętrzną agresję i słyszeć ludzkie polecenia.

Opis rasy, standard

Zewnętrznie Bullmastiff zachował najbardziej podobieństwo ze swoimi angielskimi przodkami. Zmiany wpłynęły na wielkość psa i naturę zwierzęcia.

Wzrost i waga

  • Duże "męskie" osobniki, zgodnie z uznanymi standardami, ważą 55-59 kg, podczas gdy średnia suka waży 50 kg.
  • Wysokość u samców waha się od 65 do 70 cm, a dziewczęta są nieco mniejsze i osiągają maksymalnie 65-66 cm w kłębie.

Budowa ciała


Wśród unikalnych zewnętrznych znaków bullmastiff można zidentyfikować:

  • sześcienna głowa brachycefaliczna;
  • wydłużony i potężny mostek;
  • muskularna płaskorzeźba całego ciała i raczej duże nogi.

Silne i mocne ciało psa sadzi się na szerokim kroku prostych i masywnych łap. Ogon jest średniej długości z lekkim zgrubieniem u podstawy i zwężającym się ku dołowi.

Kufa

Głęboko pomarszczona twarz ma średnią długość między wyglądem buldoga i mastifa. Szeroko osadzone oczy w stanie pełnego odpoczynku psa są wypełnione smutkiem i troską. A zbieżność fałd skórnych w obszarze między oczami dodaje wyrazu atrakcyjnej głębi twarzy i inteligencji. Trójkątne uszy z zaokrąglonymi końcami w dół sprawiają, że kształt głowy jest bardziej kanciasty i kwadratowy. Ale to nie zniekształca w najmniejszym stopniu wizerunku bullmastifa, wręcz przeciwnie, wypełnia go surowością i perswazyjnością.

Wełna, kolory

Bullmastiff mają grube i krótkie włosy. Dostępne są 4 standardowe kolory tej rasy:

  1. piasek - najczęściej;
  2. imbir jest również dość popularny;
  3. jeleń jest rzadkim rodzajem koloru;
  4. pręgowany - uważany był za bardzo udany w Średniowieczu, kiedy pilnowanie lasów było najprostszym sposobem na ukrycie takiego psa w zasadzce.

Warto zauważyć, że czarny kolor wełny, powszechny wśród kolorów buldoga, dla standardów tego psa jest niedopuszczalny.
Jeśli chodzi o plamy, idealnym rozwiązaniem jest ciemne zabarwienie twarzy jako maski, wchodząc w obszar wokół oczu. Odbicia światła są rozpoznawane wyłącznie na klatce piersiowej, w innych obszarach ciała nie powinno być takich odblasków.

Charakter bullmastiff

Rasy Bullmastiff jest cenione właśnie przez zrównoważoną kombinację utrzymywania czujności z życzliwym i życzliwym podejściem do kogoś, kogo uważa za swoją rodzinę.

Cnoty charakteru

Pomimo swojego groźnego wyglądu, instynkt myśliwego jest łatwy do wyszkolenia, co nie pozwala psu, w pierwszym impulsie, atakować ludzi lub innych zwierząt. Rasa ta doskonale pamięta szlachetne korzenie i idealnie łączy w sobie wystarczającą uległość, zapobiegając wszystkim możliwym momentom znajomej i niegodnej postawy wobec siebie.

Wady charakteru


Wśród niedociągnięć charakteru bullmastiffa, oprócz impulsywnej agresywności, możemy wyróżnić uraz i upór tej rasy psów. Niemożność wewnętrznej pokory zwierzęcia z niesprawiedliwą klęską lub niegodnym zachowaniem może być kosztowna dla innego psa lub obcej osoby, której bullmastiff nie przyjął do swojej owczarni. A członkowie rodziny, którzy nie przejdą regularnych testów wytrzymałościowych, zorganizowanych przez psa, będą mieli trudności w zakresie posłuszeństwa.

Po odczuciu przynajmniej częściowej dominacji nad osobą, pies stanie się bezczelny, a kontrolowanie go będzie coraz bardziej niebezpieczne.

Postawa wobec innych zwierząt

Biorąc pod uwagę historię pochodzenia: udział buldoga w walkach z bykami, konfrontacja mastifów z niedźwiedziami i innymi zwierzętami - ta rasa nie jest szczególnie pożądana przez żadnego przedstawiciela świata zwierząt. Dotyczy to zwłaszcza małych zwierząt. Ale jeśli inny zwierzak, na przykład kot, dorastał ze szczenięciem z byka, wówczas pies byłby jego obrońcą, a nie wrogiem.

Postawa wobec dzieci

Bardzo troskliwie i cierpliwie, te psy należą do małych dzieci, zwłaszcza w ich młodym wieku, kiedy żartobliwość i radość są priorytetowymi składnikami ich życiowej aktywności. Z biegiem lat stosunek do dzieci nie zmienia się, zamieniając się w bardziej pasywną formę. Ćwicząc z własnej cierpliwości w kontaktach z małymi dziećmi, pies po długim dyskomfortu po prostu wycofuje się z nich w zacisznym miejscu. I prawie nigdy nie pokazuje agresji ani drażliwości w kierunku dzieci.

Tolerancja samotności

Dorastając, bullmastiff dość spokojnie znosi całodzienne samotności w mieszkaniu, gdy wszyscy lokatorzy są w pracy lub w szkole. Głośna komunikacja nie powoduje u niego dyskomfortu, a absolutna cisza też mu ​​nie przeszkadza.

Mimo to nie zaleca się pozostawiania zwierzęcia przez długi czas, ponieważ przywiązanie do członków rodziny jest bardzo wysokie wśród wszystkich członków psów.

Wychowanie i szkolenie


Konieczne jest kształcenie i tresowanie szczeniąt bullmastiff od wczesnego dzieciństwa. Dzięki swojemu intelektowi zwierzę chętnie wykonuje odpowiednie polecenia właściciela i bardzo szybko przyzwyczaja się do pewnej sekwencji codziennych czynności i czynów.

Tożsamość hosta

Warto pamiętać, że osoba o słabym umyśle po prostu nie ma prawa próbować podnieść bullmastiffa.

Bullmastiffy są bardzo wrażliwe na wewnętrzną siłę osoby. Jeśli właściciel nie uzyskał autorytetu ze swoim psem, proces edukacji i szkolenia będzie trudny i nieskuteczny.

Sztuczka tej rasy psów pozwala im manipulować słabymi ludźmi. Na przykład, udawanie głupoty nie odpowiada na pewne typy poleceń i instrukcji.

Ponadto, jeśli mistrz źle zrozumie ich ostentacyjne lekceważenie, pies może żywić urazę do osoby, jeśli jest emocjonalnie i otwarcie niezadowolony z wyniku.

Ta postawa bullmastiffa nie akceptuje, ponieważ przywykła być liderem nie tylko w fizycznym aspekcie jego nieustraszoności, ale także w psychologicznej i wolicjonalnej sferze osobistych cech.

Jak ograniczyć agresję?

Aby chronić siebie i psa przed negatywnymi skutkami nadmiernej agresji nieodłącznie związanej z tą rasą, konieczne jest wprowadzenie systematycznej umiejętności reagowania na nieznajomych i obcych w procesie edukacyjnym.

Czujność i intuicja tych psów objawia się wstępnym rykiem ostrzegawczym, na który lepiej reagować w czasie. W przeciwnym razie bullmastiff jest gotów walczyć o bezpieczeństwo bliskich mu ludzi i chronionego obszaru, który uważa za swoje posiadanie, aż do ostatniego oddechu. Obserwowanie zwierzaka podczas spaceru może wysuwać błędne wnioski dotyczące jego flegmatycznego temperamentu, ponieważ dorosły pies zwykle nie wykazuje żadnej specjalnej aktywności i wigoru. Minimalny program to zarządzanie naturalną potrzebą przerwania spokojnego marszu.

Bullmastiff włamie się do biegu, jeśli kot lub inne zwierzę pojawi się na horyzoncie, wywołując jego instynkt łowiecki. Ale przy odpowiednim wychowaniu pies z łatwością utrzyma tempo pościgu i zareaguje tak spokojnie, jak to tylko możliwe.

Warto chodzić tej rasy wyłącznie w kaganiec, a najlepiej na smyczy. Pomimo całkowitej kontroli nad zwierzakiem, może on w każdej chwili zachowywać się nieodpowiednio, co może prowadzić do tragicznych konsekwencji bez przestrzegania środków ostrożności.

Treść bullmastiff


Ogólnie zawartość psa jest bardzo prosta. Dlatego, jeśli chcesz zrobić przyjaciela, asystenta, partnera i opiekuna, najlepiej wybrać tę rasę zwierzęcia.

Treść w mieszkaniu

Psy tej rasy żyją wygodnie w ciasnym mieszkaniu, chociaż hodowcy zalecają kupowanie bullmastifu, kiedy mogą być trzymane w prywatnym domu.

Wśród trudności związanych z utrzymaniem się razem z tą rasą psów najbardziej nieprzyjemne są:

  • umiarkowane ślinienie często denerwuje zbyt czystych gospodarzy;
  • chrapanie w bullmastiffach ma głośno wymawianą formę i stale przewlekły kurs;
  • wzrostowi wzdęcia towarzyszą charakterystyczne i silne aromaty, których walka jest prawie niemożliwa, pozostaje tylko znieść.

Powiązane filmy wideo

Wniosek

Miłość mężczyzny do psa wynika z wielu powodów, ale przywiązanie do zwierząt dużych ras oznacza potrzebę całkowitej ochrony wiernego i oddanego przyjaciela.
Bullmastiff jest najbardziej odpowiedni jako strażnik, ponieważ jego wspaniały wygląd pasuje do dobrej natury i łagodnego podejścia do właściciela. Pies tej rasy może stać się idealnym obrońcą i lojalnym przyjacielem.

Bullmastiff: opis rasy, charakterystyka, opieka, szczenięta i zdjęcia

Dowiedz się o temperamencie, standardzie i cechach bullmastiff. Zobacz, co lubi, jego opis, poznaj jego cechy charakteru, cechy linienia i zachowania. Spójrz na zdjęcie bullmastiff.

Jeśli szukasz prawdziwego przyjaciela wielbiciela, to bullmastiff będzie odpowiednią rasą dla ciebie. Te duże, potężne psy są doskonałymi towarzyszami, ponieważ są bardzo lojalne wobec właściciela i mają doskonałe cechy ochronne. Są chętni, aby zawsze być z wami, być częścią wszystkiego, co robicie i mogą nie zachowywać się bardzo dobrze, jeśli zauważą, że zwracacie im niewielką uwagę lub są obojętni.

Bullmastiff: charakterystyka

Bullmastiff dobrze dogadują się z dziećmi i starannie je chronią. Należą do ras psów, które rzadko szczekają. Ale jeśli poczują się zagrożeni, przekonasz się, że mogą głośno szczekać. Bullmastiff nie dogaduje się dobrze z innymi psami i może pokazać swoją agresję w stosunku do nich, dlatego bardzo ważne jest, aby jak najszybciej przeprowadzić z nimi socjalizację.

Bullmastiff jest uważany za strażnika. Ta rasa strzegła wielu kopalni diamentów w Afryce Południowej. John D. Rockefeller trzymał bullmastifa, by strzec swojego majątku. Ale te masywne psy są właściwie nazywane łagodnymi olbrzymami.

Bullmastiff pojawił się w Anglii w XIX wieku jako skrzyżowanie buldoga z mastifem. Po pojawieniu się w USA w latach dwudziestych XX wieku, te dobroduszne i odporne stworzenia zaczęły odgrywać rolę psów obserwujących w filmach takich jak Rocky. Przeczytaj więcej o historii rasy.

Bullmastiff ma krótką czerwoną, żółtobrązową lub pinto wełnę i szeroką pomarszczoną głowę z krótką czarną kufą, z dużą szczęką i śliną. Płaszcz typu bullmastiff jest krótki i cienki, więc nie toleruje bardzo wysokich temperatur.

Bullmastiffy nie wymagają dużo przestrzeni życiowej, ponieważ nie są bardzo aktywne. Są łatwe do przechowywania w mieszkaniu.

To porównanie, jak to tylko możliwe, podkreśla znaczenie hormonalnej kombinacji siły i łaski. Głowa bullmastiff jest głową psa dla zachowania. Musiała mieć mocną i kwadratową czaszkę. Obwód czaszki może być równy wysokości w kłębie. Czaszka jest szeroka i głęboka z wyjątkowo wyraźnymi policzkami.

Kufa jest krótka, odległość między czubkiem nosa a stopą wynosi w przybliżeniu jedną trzecią całkowitej długości głowy. Szeroki pod oczami kufa zachowuje swoją szerokość aż po same kończyny. Skrajne mięśnie twarzy mają kierunek zbieżny. Dlatego zatrzymanie jest oczywiście wyraźne. Kufa nie jest podobna do hiperpermalnego i jest to bardzo ważne, ponieważ psy ze skróconym grzbietem nosa mają wiele problemów z układem oddechowym.

Nos jest szeroki, z szerokimi otworami nosowymi. Płat powinien być płaski, nie spiczasty i nie przekręcony do góry. Usta nie powinny się zawiesić iw żadnym wypadku nie powinny spaść poniżej wewnętrznej krawędzi dolnej szczęki. Oczy mogą być ciemne lub orzechowe, średniej wielkości, dość daleko od siebie i oddzielone rowkiem. Uszy w kształcie litery V lub wygięte do tyłu, ustawione szeroko i wysoko na wysokości tyłu głowy. Powinny być małe i ciemniejsze niż reszta koloru. Gdy pies jest na straży, czubki uszu powinny znajdować się na wysokości jej wzroku.

Zęby muszą być mocne z dużymi, szeroko rozstawionymi siekaczami. Zgryz nożycowy lub cęgowy. Dozwolone, chociaż jest to niepożądana lekko wystająca dolna szczęka. Szyja powinna być wyraźnie wysklepiona, o umiarkowanej długości i bardzo muskularna.

Klatka piersiowa jest szeroka i głęboka, opuszczona między kończynami przednimi. Łopatki są muskularne, pewne i mocne, ale nie obciążone. Kończyny przednie są mocne i proste, z mocnymi kośćmi oddzielonymi. Front ma kształt prosty. Regał jest prosty i wyjątkowo stabilny. Krótkie i proste plecy dają wrażenie zwartości.

Jednak nie jest tak krótki, aby utrudnić mobilność psa. Nadzwyczajna zwartość, która wygląda świetnie na ringu, czasami nawet szkodzi funkcjonalnym właściwościom zwierzęcia. Kończyny tylne są silne i muskularne, nogi są bardzo rozwinięte. Zachęcające kończyny silne, aktywne w ruchu, ale nie ciężkie. Stawy skokowe lekko zakrzywione. Łapy nie powinny być zbyt duże.

Palce są zaokrąglone, zakrzywione, podeszwy są twarde. Ogon jest ustawiony wysoko. Bardzo szeroki u podstawy, stopniowo znika, schodząc w dół do kostek. Ogon jest prosty lub zakrzywiony, ale nie przypomina ogara. Ruch o gęstej sylwetce bulmastifu powinien łączyć siłę i wdzięk, do którego dodaje się celowość. W przypadku kabli wysokość wynosi od 63 do 69 centymetrów w kłębie.

Temperament i charakter

Lojalny, ale to słowo nie wystarcza, aby opisać charakter bullmastiff. Ta rasa psów jest niezwykle odważna w swoich pragnieniach i zdolnościach do ochrony tych, którzy w jego opinii potrzebują ochrony. Ten instynkt ochronny nie przejawia się w tym, że pies będzie próbował rzucić się na ugryzienie nieznajomego. Bullmastiff będzie się zachowywał, aby jakoś odwrócić uwagę atakującego od osoby, która jest zagrożona. Ale jeśli Bullmastiff widzi, że oprócz ataku innych opcji obronnych, nie ma zawiści wroga, bullmastiff rzuci się na niego. Ale w innych przypadkach będzie po prostu pomiędzy wrogiem a osobą przez niego chronioną.

Zwykłą reakcją bullmastiffa na groźną sytuację jest strącenie napastnika i przytrzymanie go, dopóki nie otrzyma pozwolenia od hosta na uwolnienie wroga. Często w takich przypadkach pies po prostu wskazuje na ukąszenie, nie powodując uszkodzeń wroga. Jednak w niektórych sytuacjach, jeśli bullmastiff obawia się o życie swoich właścicieli, zaatakuje nieproszonych gości bardziej agresywnie i naprawdę gryzie.

Bullmastiff wiąże rodzinę, w której żyje bardzo szybko. A w obecności ludzi, którym ufa, będzie posłuszny i kochający. Spokojne z natury psy tej rasy są nieustraszone i lojalne. Jeśli zaczniesz je trenować od najmłodszych lat, będą one doskonałymi zwierzętami domowymi.

Chociaż bullmastiff jest świetny z dziećmi, nie zaleca się zostawiać go w spokoju, zwłaszcza z małymi dziećmi. Ponieważ, ze względu na swoją wielkość, pies nie może obliczyć swojej siły, aw grach nieumyślnie powoduje obrażenia dziecka.

Rozmiar
Wymiary nadają im ostry wygląd. Wysokość psa byka 63-69 centymetrów. Waga psa wynosi 50-60 kilogramów. Wysokość suka 61-66 centymetrów, waga - 45-54 kg.

Głównym zadaniem jest hodować psa proporcjonalnie do wagi, a jednocześnie musi być gęsty i mobilny. Nierzadko osiąga się maksymalny wzrost kosztem proporcjonalności i ogólnej elegancji wyglądu psa. Średnia wysokość niezawodnie gwarantuje harmonijny dodatek i niezbędne cechy funkcjonalne psa.

W dniu bullmastiff zjada około 1,5 kilograma jedzenia.

Długość życia
Przeciętnie bullmastiff żyją 8-10 lat. Są podatne na guzy i inne choroby. Podobnie jak wiele dużych ras psów, mają skłonność do raka.

Liczba szczeniąt w miocie
3-14 szczeniąt. Średnio 8 szczeniąt

Rozpoznane przez psie organizacje
CKC, FCI, AKC, UKC, ANKC, NKC, NZKC, APRI, ACR

Szkolenie
Bullmastiffy są niezależnymi myślicielami, ale cieszą się, że im się podobają, co pomaga w ich treningu.

Pomimo dużego rozmiaru bullmastiff ma łagodne usposobienie.

Przeczytaj więcej w artykułach: Karmienie i trening

Moult

Bullmastiff należy do ras psów, w których molekuła wyraża się w umiarkowanym stopniu. Rozrabiają się dwa razy w roku iw tym czasie wymagają częstszego czesania.

Bullmastiff: rasa psów o budzącym grozę wyglądzie i spokojnym usposobieniu

Bullmastiffi wyglądają groźnie, silnie i agresywnie. Ale w rodzinie zachowują się zupełnie inaczej - są lojalnymi i zrównoważonymi psami towarzyszącymi. Główną cechą rasy Bullmastiff jest spokój, brak złośliwości. Zwierzę zawsze przychodzi z pomocą właścicielowi i odczuwa jego nastrój.

Bullmastiffy wymagają dużej uwagi. Ich głównym pragnieniem jest nieustanne przebywanie w pobliżu właściciela. Brak odpowiedniego zainteresowania ze strony właściciela wywołuje tęsknotę lub protest - nawet dobrze wychowane psy zaczynają żartować. Zatrzymując wybór tej rasy, musisz obliczyć ilość wolnego czasu.

Charakterystyka rasy Bullmastiff

Duże, silne psy z czarną maską na twarzy rodzą się jako wierni towarzysze i obrońcy. Rasa jest kontrowersyjna - surowy wygląd dopełnia spokojna, potulna natura.

  • Waga Dorosły samiec waży 50-60 kg, suka nieco mniej - 45-54 kg.
  • Wzrost w kłębie. Psy są dość duże. Wielkość dorosłego psa rasy bullmastiff wynosi 63-69 cm, suki - 61-66 cm.
  • Kolor Bez względu na kolor na twarzy bullmastiffa, jest czarna maska, oczy są wyraźnie obrzeżone, a uszy ciemne. Norma dopuszczała obecność małej białej plamki w klatce piersiowej. Najczęstszy kolor czerwony, płowy lub pręgowany. Czasami są marmurowe bullmastiffy. Kolor niebieski jest niemożliwy genetycznie, szczenięta o podobnym kolorze są zwykle mestizos.
  • Długość życia. Hodowcy psów wyróżniają słabe zdrowie i krótki czas życia jako główną wadę rasy. Mieszka w Bulmastif 7-8 lat.
  • Postać. Spokojny, lekko leniwy, ale o silnej woli i nieustraszony. Właściciele są całkowicie zaufani, dobrze dogadują się z dziećmi. Kochają uwagę, obrażają się z powodu wykorzystywania i karania.
  • Intelekt Większość przedstawicieli rasy wyróżnia się rozwiniętym intelektem, szybko zapamiętują polecenia, rozumieją intonacje i nastrój gospodarza.
  • Bezpieczeństwo i potencjał strażniczy. Chroń hosta przed możliwym zagrożeniem. Rzadko atakują, częściej po prostu stoją pomiędzy mistrzem a wrogiem. Instynktowna ochrona terytorium nie jest rozwijana.

Standardowa ocena

Przedstawiciele czystej krwi mają potężną, ale harmonijną sylwetkę. Nie ma odmian intrabreed. Główne wymagania normy zostały opisane w tabeli.

Tabela - standard rasy Bullmastiff

  • długa i miękka wełna;
  • fałdy w uchu;
  • spiczasty nos;
  • zadławienie;
  • lekki odcień oczu.

Plusy i minusy

Bullmastiff mają swoje zalety i wady. Zaleca się, abyś zapoznał się z nimi przed wyborem tej rasy. Plusy i minusy zostały opisane w tabeli.

Tabela - Plusy i minusy bullmastiff

Historia pochodzenia i ciekawe fakty

Historia rasy Bullmastiff rozpoczyna się od mastifa. Pierwsze wzmianki o skrzyżowaniu mastifów i buldogów należą do końca XVIII wieku. W innych źródłach data rozpoczęcia prac nad stworzeniem nowej rasy wskazuje na koniec XIX wieku.

Bullmastiffy zostały stworzone specjalnie w celu ochrony łowisk przed kłusownikami. Sprytne, posłuszne psy mogły długo czekać na pojawienie się sprawców, na polecenie myśliwego, aby ich zatrzymać, aby zaatakować psy myśliwskie innych ludzi. W Bullmastiffs połączono najlepsze cechy obu przodków - duże rozmiary, szybkość reakcji, zwinność.

Nowa rasa rozprzestrzeniła się szybko. Zaczęła hodować nie tylko myśliwego, ale także właścicieli ziemskich. W Anglii rasa została po raz pierwszy uznana w 1924 roku, została zarejestrowana przez American Kennel Club w 1933 roku.

Wymagania dotyczące treści i żywienia

Trudność z wyważoną dietą dla bullmastiff łączy się z łatwością opieki nad psem. Koneserzy rasy polecają od wczesnego dzieciństwa, aby zwracać większą uwagę na zdrowie zwierzęcia, aby zmaksymalizować krótką oczekiwaną długość życia.

Podstawy opieki

Opis rasy Bullmastiff już daje pojęcie o cechach opieki. Krótkie włosy nie muszą być codziennie czesane, bullmastiffy wyrastają sezonowo, ale linienie nie jest tak zauważalne jak u długowłosych psów. Opieka jest zredukowana do następujących sześciu procedur.

  1. Czesanie Wełna czesana dwa razy w tygodniu. To wystarczy, aby utrzymać ją w czystości.
  2. Kąpiel Kąpać w razie potrzeby. Dokładnie umyj fałdy, wytrzyj je po kąpieli. Do regularnej pielęgnacji używaj suchych szamponów.
  3. Kontrola uszu. Zrób to co tydzień. Unika się stosowania wacików bawełnianych, leczonych profilaktycznie specjalnymi balsamami. Wraz z pojawieniem się zaczerwienienia, podrażnienia, zapachu natychmiast zwróć się do weterynarza.
  4. Szczotkowanie zębów Czyść raz w tygodniu za pomocą specjalnej pasty, dyszy na palcu. Regularne czyszczenie eliminuje nieświeży oddech.
  5. Obcinanie pazurów. Zwierzęta domowe są okresowo przycinane. Potrzeba skrócenia pazurów wskazuje na pojawienie się stukotu podczas chodzenia.
  6. Chodzić Obowiązkowy warunek opieki nad bullmastiff - regularne spacery z wysiłkiem fizycznym. Bez treningu psy szybko zyskują nadwagę.

Dieta

Możesz karmić bullmastifa zarówno żywnością naturalną jak i fabryczną (nie niższą niż klasa super premium). Jeśli nie ma możliwości finansowych, aby zapewnić psu profesjonalny i drogi pokarm, wolą "naturalka". Nawet "suszenie" klasy premium nie może dostarczyć bullmastiffowi niezbędnej ilości składników odżywczych. Szczególną uwagę zwraca się na przygotowanie diety aktywnie rosnących psów. Orientacyjne menu dla szczeniąt do czterech miesięcy podano w tabeli.

Tabela - karmienie szczeniakiem do 4 miesięcy

Dodatkowo podaj twaróg, nabiał. Miska z resztkami jedzenia jest usuwana natychmiast po karmieniu. Od czterech miesięcy w mięsie dodaj łyżeczkę mączki kostnej i jedną kroplę oleju z ryb.

Szczeniak jest użyteczny, poparzony wrzącą wodą, surową blizną. Zawiera korzystne enzymy i mikroorganizmy. Blizna nie zastępuje mięsa.

Od sześciu miesięcy do dwóch lat pies nadal się tworzy, zrównoważona dieta w tym okresie zapobiega rozwojowi chorób typowych dla tej rasy. Dzienna opcja menu dla psów do dwóch lat jest podana w tabeli.

Tabela - Karmienie bullmastiff od sześciu miesięcy do dwóch lat

Raz w tygodniu mięso zastępowane jest rybami. Szczenięta dają nadzienie surowego, mrożonego śledzia. Ryby rzeczne można podawać psu w postaci gotowanej, w ograniczonych ilościach. Jako źródło witamin żywność jest wzbogacana o świeże, gotowane warzywa i warzywa.

Szkolenie

Z natury bullmastiffs są łatwo wyszkoleni, ale właściciel potrzebuje odpowiedniego podejścia i doświadczenia w hodowli psów. Kluczem do sukcesu jest siła woli, konsekwentna sekwencja działań. Bullmastiff są wrażliwe na intonację człowieka. Nie można wywierać presji na zwierzaka, grozić, krzyczeć - negatywne emocje stanowią negatywny stosunek do treningu. W przypadku każdego ukończonego zadania pies jest zachęcany.

Bullmastiff jest dobre dla wszystkich członków rodziny, ale właściciel powinien być tylko jeden. Ważne jest, aby ustalić prawidłową hierarchię - pies musi przestrzegać poleceń, znać swoje miejsce. Doświadczeni hodowcy psów wyróżniają cztery podstawowe zasady.

  1. Miejsce do jedzenia. Pies powinien jeść w ściśle określonym miejscu, po właścicielach. Szczeniak nie może obracać się wokół stołu. Żebranie jest ignorowane.
  2. Miejsce do spania. Zwierzęta nie mogą spać na kanapie, łóżku. Zostaje mu przydzielone miejsce do spania i odpoczynku.
  3. Przywództwo Bullmastiff musi wyróżnić się, rozpoznać lidera. Uwagę zwraca pies, gdy właściciel tego chce. W wieżowcach właściciel najpierw wchodzi do windy, potem do psa. Nie pozwól, aby smycz została wymuszona. Podczas spacerów szukają spokojnego kroku obok właściciela.
  4. Zaufaj. Szczeniak powinien spokojnie dać właścicielowi zabawkę dla pierwszego zespołu.

Choroby i leczenie

Zwierzęta nie mają dobrego zdrowia. Niektóre choroby pojawiają się późno - po całkowitym ukształtowaniu ciała. Kupując szczeniaka, musisz zapoznać się z dokumentami, książkami weterynaryjnymi rodziców, upewnić się, że krycia dokonano po ukończeniu dwóch lat. Najczęściej bullmastiffs cierpią na cztery choroby.

  1. Dysplazja stawu biodrowego. Choroba dziedziczna. Charakteryzuje się luźnym dopasowaniem kości udowej. W ciężkich przypadkach prowadzi do kulawizny. Przy niewłaściwej diecie, wzmożonym wysiłku fizycznym, urazów w obszarze chorych stawów rozwija się zapalenie stawów.
  2. Dysplazja stawu łokciowego. Choroba dziedziczna charakterystyczna dla dużych ras psów. Objawia się słabością stawową, bólem, kulawizną. W ciężkich przypadkach należy skorzystać z zabiegu chirurgicznego.
  3. Niedoczynność tarczycy. Niedobór hormonu tarczycy. Konsekwencje - letarg, otyłość, niepłodność. Wełna ciemnieje, staje się krucha, twarda. Niedoczynność tarczycy jest leczona lekami.
  4. Entropia. Wrodzona wada, objawiająca się w wieku sześciu miesięcy. Charakteryzuje się toczeniem stulecia do wewnątrz. Wada jest eliminowana przez operację.

Rzadziej spotykane bullmastiffy cierpią na choroby skóry - alergie na brodę, kontaktowe zapalenie skóry, egzemę i wypadanie włosów. Podczas leczenia należy stosować specjalne środki do pielęgnacji, starać się całkowicie wyeliminować alergen.

Hodowla

Bardzo poważnie podchodzą do hodowli bullmastiffów - przechodzą kompletne badania weterynaryjne i odrobaczanie. Ostrożnie wybierz partnera do krycia, koncentrując się nie tylko na jego rodowodzie i zdrowiu, ale także na zachowaniu.

  • Przepływ. Pierwsza ruja suki zaczyna się za siedem - dziesięć miesięcy. W tym wieku pies nie jest jeszcze uformowany, nie jest gotowy do rozmnażania - pojawią się problemy zdrowotne, szczenięta urodzi się słabo. Suk bitmastiff pozwolił się kojarzyć nie wcześniej niż 20-22 tygodnie.
  • Krycia Przepływ trwa 10-15 dni, w rzadkich przypadkach - do 25 dni. Dzianie odbywa się od siódmego do dwunastego dnia, kiedy krwawienie zastępowane jest jasnymi błonami śluzowymi.
  • Ciąża Czas trwania ciąży wynosi 63 dni. Szczenięta rodzą się od 53 do 68 dni. Jeśli poród nie wystąpi w tym czasie, decyduje się na cesarskie cięcie. Dieta psa w ciąży jest wzbogacona o twarożek, produkty mleczne i specjalne witaminy. W drugiej połowie ciąży długość spacerów jest krótsza, unika się aktywnych gier.
  • Poród. Przed porodem pies staje się niespokojny, temperatura ciała spada. W większości przypadków porody są bezobjawowe. Jeśli jest to pierwszy miot psa, zaleca się wcześniejszą rozmowę z weterynarzem, na wypadek gdyby telefon był pod ręką.

Wbrew powszechnemu przekonaniu, ciąża nie wpływa na płodność i narodziny potomstwa. Jeśli nie planujesz poważnie zajmować się hodowlą, pies powinien być wysterylizowany.

TOP pseudonim

Przydomek powinien być prosty do zapamiętania, dźwięczny, łatwy do wymówienia, a także zgodny z wyglądem i charakterem. Tabela pokazuje przykłady pseudonimów dla psów i suk bestii z każdej litery alfabetu.

Szczegółowa charakterystyka rasy psów Bullmastiff

W artykule będę mówić o rasie psów - bullmastiff. O wiernym, silnym, cierpliwym kompanie i czujnym strażniku. Opowiem ci o cechach zawartości, podam charakterystykę rasy i jej cel.

Opis rasy Bullmastiff

Historia

Rasa została stworzona przez Brytyjczyków w XIX wieku. Przekroczyli Staroangielskiego Buldoga Angielskim Mastifem, największym z Mastifów. Mam potężnego, silnego, inteligentnego psa.

American Club (American Kennel Club) rozpoznał go w 1933 roku. W 1935 roku ustanowiono pierwszy standard rasy.

Spotkanie

Głównym celem rasy jest pies stróżujący. Jeśli chcesz mieć wiernego, niezawodnego i silnego ochroniarza, wybierz bullmastiff. Jest gotów nieustannie cię straszyć i dobrze nadaje się do utrzymania w mieszkaniu jako ochroniarz, zwierzak i pielęgniarka dla dzieci.

Pies musiał długo i cierpliwie czekać na sprawców wraz z właścicielem i czekając, aby z policjantem stawić im opór. Bullmastiff po cichu, niedostrzegalnie, bez szczekania idzie cicho, a nagle powstaje, powala go.

Wygląd

Niezwykła siła bullmastifu, jego potężne mięśnie, duża głowa, masywna klatka piersiowa tworzą prawdziwie okrutny wygląd. Jest to duży pies: pies w kłębie osiąga 68,5 cm, suka ma 66 cm, waży: psa - do 59 kg, suki - do 50 kg.

Na głowie z szeroką czaszką, w stanie podniecenia pojawiają się fałdy skóry. Podczas szlifowania są wygładzane. Sierść jest krótka, gładka, gęsta. Kolor monofoniczny - wszystkie odcienie brązu. Na szerokiej twarzy - czarna maska ​​do poziomu oczu. Uszy są małe, mocno przylegają do policzków. Oczy są brązowe, średniej wielkości, szeroko rozstawione. Ogon jest gruby, zwężający się ku dołowi. Nogi mocne, proste, równoległe. Na zwartej łapie - ciemne paznokcie.

Treści dla psów

Spacery

Rasa jest nieaktywna, nie jest uciskana przez niewielką część mieszkania. Ona nie potrzebuje długich spacerów. 2-3 spacery wystarczą na 20 minut dziennie. Trudność chodzenia jest w innym momencie. Bullmastiff, z racji swego pochodzenia pół buldoga, zachował agresywność wobec innych psów.

Mimo walczących przodków sami Bullmastiffowie nie są

Może wziąć udział w walce z nieznanym psem lub zaatakować czyjś kot. Dlatego konieczne jest chodzenie na smyczy i kagańcu.

Karmienie

Bullmastiff potrzebuje mięsa. Nadaje się do: przystrzygania mięsa (wołowina), blizny, serca. Wszystko to jest pożądane, aby gotować z dodatkiem płatków zbożowych i warzyw. Ze zbóż można użyć gryki lub ryżu. Warzywa - marchew, kapusta, cukinia. Przydatne jest podawanie przegotowanej ryby morskiej i niskotłuszczowych produktów mlecznych.

Aby wełna była błyszcząca, do owsianki dodaje się łyżkę stołową oleju roślinnego. Dzięki temu odżywianie będzie zrównoważone, bogate w białka, witaminy i węglowodany. Konieczne jest karmienie dwa razy dziennie, rano i wieczorem. Powinna zawsze mieć dostęp do czystej wody.

Szczenięta karmione są mieszanką pełnotłustego mleka krowiego (lepszej kozy) i żółtka kurczaka. Możesz stopniowo karmić mięso mielone, ryby, twarożek.

Podczas karmienia ryb, musisz usunąć z niego kości. Nie można karmić wieprzowiną, kiełbaskami, słodyczami.

Ta gładkowłosego rasa nie wymaga kompleksowej opieki.

Wystarczy umyć ją cztery razy w roku. Ale trzeba umyć psa, jeśli zabrudzi się na spacerze, na przykład leżąc w krowiego łajna lub zgniłej ryby, którą uwielbiają wszystkie psy.

1-2 razy w tygodniu należy czyścić zwierzę specjalną szczoteczką. Podczas przesiewania wełna jest czesana codziennie. Rzuca bullmastiff wiosną i jesienią.

Ponieważ przedstawiciele rasy prowadzą stosunkowo mało, muszą wyciąć pazury. Ale należy to robić ostrożnie, bez uderzania w miazgę, w odległości co najmniej 1,5 mm od niej. W przeciwnym razie bolesna kontuzja nie przejdzie. Pazury psa są twarde, a do ich cięcia używa się specjalnych maszynki do strzyżenia.

Jeśli chcesz wyciąć pazury psa, ale nie masz pewności, martw się, pies wyciąga łapę, poproś weterynarza o pomoc. Często właściciele, bez doświadczenia i bez konsultacji, powodują bolesne obrażenia psa podczas przycinania pazurów.

Pies wymaga szacunku i niczego więcej

Zwierzęcy charakter

Bullmastiff jest wyjątkowo groźny. Ale w rzeczywistości jest to spokojny, zrównoważony, bardzo cierpliwy pies. Jest oddany swemu panu, ma dobry nawyk, aby nie oddalać się od niego daleko, czuły wobec swoich dzieci i innych członków rodziny.

Ma wysoką inteligencję. Preferuje myślenie o swoich działaniach.

Jest całkiem wygodny na cichym spacerze lub w domu na kuchennej ławce. Z nie mniejszą przyjemnością pobiegnie rano obok właściciela lub pójdzie z nim na wycieczkę. Słabe transfery do innego miejsca zamieszkania, boleśnie doświadczając oddzielenia od właściciela. Z tego powodu może popaść w depresję.

Trenowanie rasy

Bullmastiff, ze względu na swoją wysoką inteligencję, cierpliwość i zrównoważony charakter, jest stosunkowo łatwy do wyszkolenia. Późniejsze dojrzewanie jest mu właściwe, dlatego nawet dwuletni pies poddaje się treningowi. Jego pełna formacja kończy się na 2,5 roku.

Konieczne jest wychowanie szczenięcia od pierwszych dni jego pojawienia się w domu, a trening można rozpocząć od sześciu miesięcy. Łatwo uczy się zespołu, szybko ukształtował nawyki. Ale to pod warunkiem, że szczeniak zdołał kochać i przywiązać się do swojego właściciela i zdać sobie sprawę, że właściciel jest liderem w ich związku.

Ostrzegawczy atak będzie budzącą lęk postawą psa.

Jeśli czujesz, że nie możesz sobie poradzić, nie możesz podnieść i właściwie wyszkolić swojego psa, poproś o pomoc trenera-instruktora. Bullmastiff musi być dobrze wykształcony, aby czuć się blisko niego pewnie i bezpiecznie.

Zdrowie

Psy tej rasy mają krótkie życie - 8-10 lat. W przypadku naruszenia warunków przetrzymywania, po sześciu latach mogą mieć problemy zdrowotne: choroba niedokrwienna serca, zapalenie stawu łokciowego, zaburzenie żołądka.

W przypadku starszych psów, suchą żywność lepiej zastąpić naturalną i zmniejszyć wskaźnik mięsa o połowę. Zamiast mięsa możesz podać więcej ryb i produktów mlecznych.

Ta rasa ma predyspozycje do chorób oczu: zaćma, jaskra itp.

Aby przedłużyć zdrowie ukochanego zwierzaka, regularnie ładuj go z możliwym wysiłkiem fizycznym. Trenuje serce i usuwa nadwagę.

Gdzie kupić i cenę

Możesz kupić bullmastifa od prywatnego hodowcy. Być może będziesz musiał poczekać w kolejce przez ponad miesiąc. Kupując, uważnie przeczytaj dokumenty na psie, sprawdź je wzrokowo. Cena waha się od 25 000 do 50 000 rubli.

Zdrowe szczenię o dobrym rodowodzie można kupić za granicą oraz w rosyjskich hodowlach:

  • My Bullmastiff - Moskwa;
  • VIVAT BULFAST - Wołgograd;
  • Marka odzieżowa - Tiumeń;
  • Skrem All - Rostov on Don.
Wybierając bullmastif dla rodziny lub strażnika, warto pamiętać, że to nie zabawka, ale duża odpowiedzialność.

Charakterystyka chowu

Duża waga mocno obciąża kręgosłup i więzadła psa.

Szczeniak tej rasy nie może przeskakiwać przez barierę, aby przeciągnąć po szyi grawitacji. Najlepsze treningi dla szczeniaka bullmastiff - pływanie lub chodzenie z aktywnymi grami.

Istnieją następujące odchylenia, które powodują dyskwalifikację rasy podczas jej rozmnażania:

  • żółte oczy;
  • brązowa maska;
  • agresja;
  • tchórzostwo

Ten pies może sobie pozwolić na zdobycie tylko tych osób, które mogą go odpowiednio wyżywić i utrzymać. W przeciwnym razie warto powstrzymać się od zakupu. Ale jeśli przemyślisz wszystko i zdecydujesz się na rozpoczęcie bullmastiff, to nie znajdziesz lepszego strażnika. W walce nazywany jest "czołgiem na czterech nogach".

Bullmastiff - nocny myśliwy, zdjęcia, opinie o rasie

Charakterystyka rasy Bullmastiff

Bullmastiff jest dużą rasą strażniczą, pies jest towarzyszem, lojalnym i niezawodnym strażnikiem.

"Night hunt hunter" - tak często określany jako ten piękny pies.

Po raz pierwszy wspomniano to pod koniec XIX wieku, a pierwszych hodowców uważa się za strażników strzegących gry, którzy regularnie musieli walczyć z kłusownikami.

Rangersowie potrzebowali pomocy silnej i odważnej rasy. Pies musi być cierpliwy, długo czekać i spokojnie kłusownik. Gdy tylko pojawił się w polu widzenia strażnika, polecenie zostało uruchomione, asystent psa, bez wahania, rzucił się na psa kłusownika i złapał go.

Najpierw próbowali użyć buldoga angielskiego, dobrze trzymał się idealnie, ale lekki wzrost go zawiódł.

Były też widoki angielskiego mastifa, ale nie był zręczny i szybki, często nie nadążał za zwierzę kłusownika. W rezultacie zdecydowano się na krzyżowanie tych dwóch typów - Mastifa Angielskiego i Buldoga Staroangielskiego, aby uzyskać wszystkie niezbędne cechy u jednej osoby.

Rezultatem była doskonała rasa, ciemna, prawie niewidoczna w nocy, zwana "nocnym psem" lub "strzeżoną grą". Połączyła najlepsze nawyki swoich przodków i miała osobowość.

Warto zauważyć, że w procesie hodowli używali różnych ras psów, a krew St. Bernarda, Doga i Bloodhound płynie w żyłach Bullmastiff.

Przez długi czas selekcja była przeprowadzana tylko na jakości roboczej, wypychając zewnętrzną część na zewnątrz. Dopiero na początku ubiegłego wieku rasa uzyskała nowoczesny wygląd i została oficjalnie oznaczona przez English Kennel Club. W 1924 r. Uzgodniono pierwszy standard rasy.

Opis rasy Bullmastiff

Bullmastiff jest harmonijnie zbudowanym, potężnym zwierzęciem.

Jest to aktywny, silny i silny pies o kwadratowej głowie wolumetrycznej.

Norma mówi, że jeśli pies jest zainteresowany czymś, na jego głowie pojawiają się zmarszczki, chociaż nowocześni przedstawiciele na czole i twarzy 2-3 duże fałdy są obecni nawet w spoczynku.

Obecność czarnej maski i czarnych plamek wokół oczu jest obowiązkowa.

Uzupełnij obrazek trójkątne uszy, ciasno przylegające do policzków.

Bullmastiff ma zwarte ciało, szeroką i głęboką klatkę piersiową.

Ruch wolny, mocny i gładki w tym samym czasie.

Kolor bullmastiff

Zdjęcie dorosłych bullmastiff na straży

Sierść jest twarda, krótka, lśniąca, mocno przylega do ciała.

Postać Bullmastiffa

Manifestacja odwagi i charakteru na zdjęciu Bulmastif

W przeciwieństwie do brutalnego wyglądu i poważnego wyglądu, serce jest miłe i pełne miłości, ma charakter gościnny.

Do dziś Bullmastiff nie zmienił swego przeznaczenia: chroni kasyna, banki, restauracje, biura i własność prywatną. Jednak najczęstszą rolę potężnego czworonożnego brytyjskiego psa rodzinnego jest towarzyszem.

Tylko poznając go lepiej, zdasz sobie sprawę, że jest to sprytne, piękne, odważne i kochające stworzenie.

Z takim samym sukcesem Bullmastiff będzie wspaniałym towarzyszem dla jednej osoby i prawdziwym przyjacielem dla dużej rodziny.

Pomimo gigantycznych rozmiarów dobrze radzi sobie z dziećmi i traktuje je bardzo ostrożnie. Przerażające spojrzenie nie przeszkadza im w drżeniu i czułej nianie, czerpią ogromną przyjemność z brania udziału w rozrywkach dla dzieci.

Ze względu na powściągliwy charakter łatwo dogadują się z czworonożnymi zwierzakami, szybko dostosowują się do wszelkich warunków i nie starają się zdominować rodziny.

Chcąc kupić bullmastiffa, musisz pamiętać, że nie jest to pies walczący, ale intelektualista, myśliciel i oddany przyjaciel o zrównoważonym temperamencie.

W chwili zagrożenia, twój zwierzak, w domu przypominający pluszowego misia, o inteligentnym charakterze, natychmiast przekształca się w okrutnego psa gotowego do ochrony właściciela i jego rodziny.

Właśnie dlatego potrzebuje dobrego, terminowego szkolenia i nieugiętego posłuszeństwa wobec właściciela.

Niewątpliwą zaletą jest umiejętność dostosowania się do stylu życia właściciela. Dorosłe zwierzę z radością stanie się wiernym towarzyszem w wędrówkach, uprawianiu sportu, długich spacerów.

A jeśli właściciel woli aktywny wypoczynek bez pośpiechu w parku i "maraton" przed telewizorem, pies z radością zaakceptuje to tempo życia.

Treść Bullmastiff

Photo bullmastiff - szczeniak o sprytnym wyglądzie

Pomimo imponujących rozmiarów, nieskrępowani milczący ludzie czują się świetnie w warunkach małych apartamentów miejskich.

Duży procent szczeniąt dużych ras wpada w zamknięte obszary domków letniskowych i domów letniskowych, a bullmastiff nie jest wyjątkiem.

Z treściami poza domem należy pamiętać, że życie "na podwórku" nie jest dla nich. Zapewnij przestronną wolierę, dostęp do świeżej wody w letnim upale i zrób cień.

Izolacja od społeczeństwa, nieznajomych, psów, zapachów i dźwięków nie prowadzi do niczego dobrego.

Bullmastiff nie mniej niż inni potrzebują miłości, przyjaźni i obowiązkowej terminowej socjalizacji.

Opieka Bullmastiff

Bullmastiff, krótkowłosa rasa i opieka nad nim nie będą dla ciebie dużym trudem.

Włóż wełnę specjalną szczotką lub rękawiczką z efektem masażu 1-2 razy w tygodniu. Poprawisz krążenie krwi i usuniesz martwe włosy.

Zrzucanie jest średnie, bardziej zauważalne sezonowo - wiosną i jesienią. U psów mieszkających w mieszkaniu, uwięzienie jest bardziej zauważalne, gdy powietrze jest ciepłe i suche. Nie mają charakterystycznego zapachu "psów" i nie wymagają częstego mycia.

Na zdjęciu bullmastiff z boku stoi w pełni wzrostu

Konieczne jest kąpanie w razie potrzeby lub 1-2 razy w miesiącu, aby nie przesadzić z naturalnymi tłuszczami. Często są one prane suchym szamponem.

Szczególnie godne uwagi uszy przylegają do policzków. Z reguły psy o podobnej strukturze uszu są bardziej podatne na występowanie infekcji ucha. Dlatego nie bądź leniwy i regularnie myj uszy dezynfekującymi chusteczkami.

Regularnie badaj oczy, gdy są kwaszone, spłucz je ciepłą przegotowaną wodą lub wywaru z rumianku.
W przypadku zaczerwienienia i długich łez, należy skontaktować się z weterynarzem.

Przecinaj pazury 1 - 2 razy w miesiącu za pomocą maszynki do strzyżenia, a po każdym spacerze sprawdź łapy pod kątem ran i skaleczeń. Zimą należy wyczyścić łapy wilgotną ściereczką, aby usunąć pozostałą sól i chemikalia ze śniegu.

Właściwa dieta dla bullmastiff

Bullmastiff należy do olbrzymich psów, które rosną dość szybko, co narzuca szereg określonych warunków dotyczących wyboru pokarmu dla zwierząt domowych. Potrzebują dużej ilości "materiału budowlanego" - minerałów i pierwiastków śladowych do tworzenia ciężkich i mocnych kości.

Dieta bullmastiff powinna obejmować twaróg, mięso, ryby (morze), morszczuka nie należy podawać, warzywa i owoce.

W ciągu dnia może zjeść pół kilograma jedzenia.

W tym samym czasie, w okresie gwałtownego wzrostu, szczeniaka, ważne jest, aby go nie przekarmić. Szczeniak z nadwagą ze słabymi więzadłami nie jest najlepszym przedstawicielem rasy.

Nie zaleca się karmienia psa pokarmem nawet w wieku dorosłym, zwłaszcza gdy zwierzę prowadzi siedzący tryb życia.

Nie ma znaczenia, czy przestrzegasz zasad naturalnego żywienia, czy twój czworonożny przyjaciel preferuje jedzenie "w puszkach", najważniejsze jest to, że powstała pasza składa się z wysokiej jakości produktów i spełnia potrzeby zwierzęcia w zakresie niezbędnych składników odżywczych.

Jäger Dog - Bullmastiff

Bullmastiff (angielski Bullmastiff lub Night Dog) jest dużą, stróżującą rasą psów o mocnej budowie i krótkiej pysku. Rasa została wyhodowana na początku 19 wieku, aby pomóc leśnikom w ich pracy. Wcześniej ostry strażnik, teraz jest zaskakująco posłuszny i delikatny, pomimo dużych rozmiarów. Ze względu na niskie wymagania fizyczne są odpowiednie do mieszkania w mieszkaniu.

Tezy

  1. Nie potrzebują dużych ciężarów, tylko kilka spacerów każdego dnia.

  • Dobrze tolerują samotność i są odpowiednie dla rodzin, w których oboje rodzice pracują. Oczywiście, szczenięta potrzebują większego nadzoru.

  • Pomimo wielkości doskonale nadaje się do treści w mieszkaniu. Chociaż prywatny dom będzie lepszy.

  • Agresywny wobec innych zwierząt, może ścigać koty i zabijać je.

  • Powinny mieszkać w domu, nie w łańcuchu lub wolierze, ponieważ potrzebują towarzystwa ludzi.

  • Ślinią się, choć nie tak obficie. Tętnienie, biorąc pod uwagę ich rozmiar, może stanowić problem.

  • Krótkie włosy i krótki pysk sprawiają, że są podatne na zimno i gorąco. Zimą zamarzają, a latem mogą umrzeć z powodu przegrzania.

  • Duże, lubią leżeć na kanapie z ulubionymi ludźmi. Tak, zajmują one miejsce, ale w zamian dają je miłość i oddanie.

  • Znakomici ochroniarze, aby chronić rodzinę do końca. Dzięki nim nie możesz bać się swoich dzieci, podczas gdy Bullmastiff żyje, będzie je chronić.

  • Bardzo lubią dzieci, ale mogą nieumyślnie powalić maluchy.

  • Mają wysoki próg bólu, trudno jest określić, kiedy pies jest chory.
  • Historia rasy

    Względnie młoda rasa, bullmastiffs jednak pochodzą od starożytnych psów. Pochodzili ze skrzyżowania Mastifa Angielskiego i Buldoga Staroangielskiego, co miało miejsce w latach sześćdziesiątych. Zarówno mastif, jak i buldog należą do grupy molosów lub mastifów, wciąż pochodzących od psów starożytnych Rzymian.

    W średniowiecznej Anglii psy te miały różne zastosowania. Old English Bulldogs bawili publiczność przynętą byków, tzw. Boule-baiting. A mastify angielskie były psami-strażnikami, chociaż ze względu na ich rozmiar i siłę były również używane w przynętach, ale już są niedźwiedziami.

    Bullmastiff miał inny cel. Zostali zabrani, by pomóc leśnikom, chronić prywatne lądy i lasy przed kłusownikami. Kłusownicy tamtych czasów różnili się od współczesnych, których celem jest zdobycie rzadkiego zwierzęcia. Kłusownicy w XIX wieku produkowali żywność i skóry na sprzedaż, a ich głównymi ofiarami były zające i ikra.

    Walka z psami nie była trywialnym zadaniem, ponieważ wielu z nich było dużych rozmiarów i złośliwości. Okazuje się, że strażnicy potrzebowali dużego, silnego psa, który mógłby dogonić i zatrzymać osobę. W tym samym czasie musiała nie ślepo pędzić do ataku, jak mastif, ale w razie potrzeby uchronić się przed zagrożeniem.

    Ponadto, na początku używali mastifów, które radziły sobie z ludźmi i psami, ale nie były przystosowane do ich ścigania. Poza tym, przyzwyczajeni do radzenia sobie z nieuzbrojonymi ludźmi, często ulegali odgłosom wystrzałów.

    Wykorzystanie Buldoga Staroangielskiego nie powiodło się ze względu na ich agresywność, podarli osobę, zamiast opóźnić, zignorowali polecenia i mogli zaatakować samych myśliwych.

    Może wydawać się dziwne, że nie myśleli o używaniu owczarków niemieckich lub innych ras. Jednak w latach 1860-tych psy te nie były tak dobrze znane, a ich dostawa z zagranicy była zbyt droga dla przeciętnego łowczego. Zamiast tego zaczęli krzyżować się ze sobą Old English Bulldogs and Mastiffs.

    Jest prawdopodobne, że takie prace zaczęły się na długo przed latami 60., ale dopiero wtedy moda na standaryzację i książki plemienne osiągnęły swój szczyt. Prawdopodobnie nie ominęła strażników, którzy chcieli podkreślić ich wyjątkową rasę. Stwierdzili, że idealna proporcja wynosi 60% mastifa i 40% buldoga.

    Tacy mestizos zachowali swój rozmiar, moc i powściągliwość w atakowaniu mastifów oraz atletyzm z furią buldoga. Rozwinęli także zdolność do cichego wytropienia kłusownika przez długi czas, a następnie nagle go zaatakowali. Doceniono również kolor tygrysa, co daje przewagę w lesie częściej. Chasseurs nazywali swoją rasę Bullmastiffami, tak jak krzyżowanie buldoga z terierem dało bull terriera.

    Pomimo, że bullmastiffy zostały wyprowadzone w celach praktycznych, są naszymi fanami wśród innych segmentów populacji. Rasa ta okazała się być mniejsza i nie tak droga w zawartości niż mastify, na które nie stać było bogatych ludzi. Ponadto świetnie nadają się do roli strażnika miejskiego.

    Cechy, które uczyniły je niezbędnymi dla leśniczych (do ataku, tylko jeśli to konieczne), zakochały się w właścicielach prywatnych domów. Wzrosła armia fanów, aw 1924 r. Rasa została uznana przez English Kennel Club.

    Na początku wieku psy są sprowadzane do Stanów Zjednoczonych, aw 1934 r. American Kennel Club uznaje tę rasę za pełnoprawną i klasyfikuje ją jako grupę usługową. Druga wojna światowa znacznie zmniejsza liczbę psów, ale jeszcze gorsze są te same mastify.

    Mówi się, że hodowcy używają psów, aby przywrócić liczbę mastifów. Ponadto są dobrze przyzwyczajeni do Stanów Zjednoczonych i Kanady, a psy są sprowadzane z powrotem do Europy.

    Od początku XX wieku zmienił się pierwotny cel, dla którego stworzono rasę. Stały się jednak strażnikami i psami towarzyszącymi oraz psami towarzyszącymi. Nawet dziś, Stowarzyszenie Diamentów Południowej Afryki wykorzystuje bullmastif do ochrony swoich depozytów.

    Opis

    Bullmastiffy są podobne do innych członków grupy Molossian, szczególnie angielskich mastifów. Jest to duży, potężny pies z głową typu brachycefalicznego. Pomimo tego, że nie są tak duże jak ich przodkowie, wciąż są dość dużymi psami.

    Typowy pies w kłębie osiąga 64 - 69 cm i waży 50 - 59 kg. Suki są mniejsze, w kłębie mają 61 - 66, ważą 45-54 kg. Bullmastiff ma szeroką klatkę piersiową, są pokryte mięśniami, a ich kości są mocne i duże, bardzo grube nogi. Ogon jest długi, gruby u podstawy, zwężający się ku końcowi.

    Głowa znajduje się na niezwykle grubym i mocnym karku. Sama głowa jest duża, jej kształt przypomina sześcian, jest prawie równy pod względem długości i szerokości. Kufa jest krótka, długa między długim pyskiem mastifa i krótkiego buldoga. W tym samym czasie jest szeroki, z dużym obszarem gryzienia. Zwykle ugryzienie jest proste, chociaż może być przodozgryz.

    Kufa jest pokryta zmarszczkami, a są to duże zmarszczki, nie wiele małych. Ponadto mają sprężystą skórę, co razem daje psu przewagę, ponieważ trudniej ją złapać.

    Oczy są średniej wielkości, szeroko rozstawione. Pomiędzy oczami wygląda groźnie i mądro. Uszy tej rasy są małe, trójkątne. Zwisają blisko pyska, wzmacniając jego kwadratowość. Ogólne wrażenie psa jest przerażające i imponujące.

    Sierść Bullmastiff jest krótka, gładka i gęsta. Chroni psa przed złymi warunkami pogodowymi, częste w Wielkiej Brytanii. Kolory to: pręgowany, czerwony i płowy. Odcienie są dopuszczalne, ale muszą być jednakowe w całym ciele.

    Czasami rodzą się szczenięta w kolorze czarnym, ale nie można ich pokazać. Mała biała plamka na klatce piersiowej jest dozwolona i często występuje, ale na innych częściach ciała nie powinna być biała. Kufa powinna być z czarną maską, bez względu na to, jaki kolor ma główny kolor.

    Postać

    Ich temperament jest dokładnie taki sam, jakiego oczekujesz od psa stróżującego. Nieskończenie wierni, będą między niebezpieczeństwem a właścicielem i będą chronić rodzinę aż do ostatniego oddechu. Lubią być w towarzystwie ludzi i cierpieć z powodu samotności. Jeśli istnieje wybór między treścią na podwórku lub w domu, to lepiej wybrać dom.

    Kochają firmę tak bardzo, że czasem rzucają płoty, by znaleźć przyjaciela. Niektórzy lubią być wśród ludzi, ale nie dezorientują się pod nogami, inni wspinają się na kolana lub leżą u ich stóp.

    Socjalizacja i szkolenie są podstawą podniesienia bullmastiff. Dobrze wychowany pies zwykle postrzega nieznajomych, na które członkowie rodziny nie reagują. Mimo to pozostaje ostrożny i odłączony. Ci, którzy nie są wykształceni, mogą być agresywni. Muszą przywyknąć do nowej osoby i zrozumieć go, zwykle postrzegają nowych członków rodziny, ale w pewnych granicach.

    To jeden z najlepszych psów stróżujących, nie tylko wrażliwy i ochronny od natury, ale także silny i przerażający. Potencjalni złoczyńcy czekają na ciepłe powitanie, a jeśli obrażają ukochaną osobę, to gorąco. Bullmastiffi są nieustraszeni i będą walczyć do końca. Jednak nie są to bezmyślne agresory, na początku pies ostrzeże kogoś z rykiem i demonstracją zębów. Jeśli nie rozumiesz... jego problemów.

    Większość przedstawicieli rasy dobrze dogaduje się z dziećmi i są one gotowe tolerować ich niegrzeczne zachowanie. To ich ulubieni przyjaciele, dla których wszelkie bulmas to góra.

    Ale znowu socjalizacja jest niezwykle ważna, tak, że pies zna dzieci i nie boi się ich. Ich instynkt obronny jest tak silny, że pies może postrzegać normalne dziecięce gry okrzykami i nogą jako zagrożenie dla dziecka i chronić go.

    W tym samym czasie bullmastiff ma typy poważnej agresji. Są niesamowicie terytorialne i absolutnie nie tolerują psów atakujących ich posiadłości. Większość jest dominująca i chce być odpowiedzialna w każdej sytuacji. Jeśli drugi pies rzuci wyzwanie, będzie w trudnej sytuacji, ponieważ nie jest przyzwyczajony do wycofania się i po prostu rozpoczyna atak.

    Ta agresja jest bardziej wyraźna między psami tej samej płci, większość nie chce i nie może tolerować obecności innych psów tej samej płci. Z drugiej strony spokojnie spostrzegają płeć przeciwną. Chociaż samce mają wyższą agresję, suk nie jest także darem. I to jest poważny problem, ponieważ mogą zranić lub zabić nawet duże psy.

    Podobnie jak inne rasy, jeśli pies dorastał w towarzystwie innego psa, wówczas postrzega go spokojnie. Gdyby jednak doszło do bójki, psy muszą zostać podzielone, ponieważ snajperowie pamiętają zniewagi od wielu lat.

    Nic dziwnego, że nie dogadują się z innymi zwierzętami. Instynkt łowiecki i terytorialność robią swój brudny czyn. Jeśli szczeniak wyrósł obok kota domowego, to nie powinno być problemów, postrzega go jako członka grupy. Ale w przypadku obcych kotów reguła nie ma zastosowania i jest mało prawdopodobne, aby przeżyły atak. I będą ścigać każde zwierzę, nawet jaszczurkę, nawet niedźwiedzia.

    Nie najłatwiejszy pies i na treningu. Pamiętaj, że to nie działa, ale chęć wykonywania poleceń wynika z nich nie zawsze. To nie jest pies, który ślepo będzie posłuszny właścicielowi, tylko jeśli uzna go za przywódcę. Właściciel musi przez cały czas zajmować pozycję dominującą, w przeciwnym razie pies wymknie się spod kontroli. Ponadto każdy pies będzie regularnie sprawdzał właściciela pod względem siły i dominacji i nie zawaha się zajmować wyższego miejsca w hierarchii.

    Bez kontroli może stać się niekontrolowany i wyjątkowo bezczelny. Co więcej, nawet posłuszne psy są bardzo uparte, ponieważ są zaprojektowane tak, by nigdy się nie poddawać. Z należytym wysiłkiem pies będzie posłuszny i posłuszny, ale nie będzie wykonywał sztuczek i nie nadaje się do zawodów posłuszeństwa. Jeśli właściciel traci kontrolę, może to być po prostu niebezpieczne.

    Jedna rzecz sprawia przyjemność, ponieważ pies tej wielkości ma niewielkie wymagania dotyczące wysiłku fizycznego. Podobnie jak wszystkie psy, potrzebują codziennych spacerów, eliminując nudę i lenistwo, ale rzadko więcej. Podczas spaceru musisz kontrolować psa i nie opuszczać go ze smyczy, w przeciwnym razie możesz walczyć z innymi psami i ścigać zwierzęta. Czasami bullmastiffowie mają wybuchy wigoru, ale nie trwają długo. Pomimo tego, że prywatny dziedziniec i jego strażnicy jak ta rasa, nie są psami stoczni i są zaskakująco dobrze przystosowani do mieszkania w domu. Szczenięta lubią się bawić, ale dorosłe psy nie są szczególnie zainteresowane grami. Duże ładunki stwarzają większe problemy, należy zachować ostrożność, aby nie dopuścić do przegrzania psa i nie pozwolić im na natychmiastowe zjedzenie.

    Potencjalni właściciele powinni zrozumieć, że bullmastiffy nie są odpowiednie dla wrażliwych lub czystych ludzi. Mają ślinę, ale nie tak obficie jak inni molosy. Chrapią bardzo, bardzo głośno i prawie za każdym razem, kiedy śpią. Chrapanie jest tak głośne, że budzi ludzi w środku nocy. Najbardziej denerwujące są wzdęcia, jak wszystkie rasy o krótkiej pysku, bullmastiffi często psują powietrze. Biorąc pod uwagę wielkość psa, te salwy są potężne i po tym, jak muszą opuścić pokój.

    Bardzo prosty i umiarkowany. Regularne szczotkowanie, to wszystko uwodzenie. Nie psują niewiele, ale z powodu wielkości wełny okazuje się bardzo. Potrzebna jest osobna pielęgnacja zmarszczek na twarzy, muszą być regularnie czyszczone i sprawdzane, jak uszy. W tych zmarszczkach brud, pasza, woda, tłuszcz zostają zatkane, co może prowadzić do infekcji.

    Zdrowie

    Niestety cierpią na różne choroby i nie mają długiego życia. Średnia długość życia wynosi 7-8 lat, kilka psów żyje do 10. Często cierpią na choroby serca lub raka już w wieku średnim. Jednak tak krótkie życie i częste choroby są powszechne wśród ras olbrzymich, a bullmastiffy są całkiem zdrowe w porównaniu do innych. Trzeba tylko pamiętać, że mogą zachorować, a ich leczenie kosztuje znacznie więcej niż leczenie małych psów.

    Czytaj Więcej O Psach

    Mój pies stróżujący

    Szczepienia Dog Blog - My WatchdogNajwiększe rasy psów na świecieNajwiększe rasy psów na świecie, przede wszystkim, są świetnymi myśliwymi, opiekunami i strażnikami dla ich właściciela. Są spokojni i pewni siebie, potrafią wytrzymać i bardzo rzadko szczekają, uznając, że jest poniżej ich godności.

    Jak wyciąć pazury dorosłego psa i szczeniaka

    Szczepienia Przycinanie pazurów - procedura niezbędna przy opiece nad psem. Niektórzy właściciele wolą skontaktować się z weterynarzem w tym celu. Ale możesz przyciąć pazury psa w domu.

    Co można dać psu na biegunkę

    Szczepienia Występowanie biegunki u zwierząt domowych to nieprzyjemne momenty, z których wielu po prostu nie zwraca uwagi, ponieważ takie zjawisko u psa nie zawsze wymaga leczenia. Po przekarmieniu organizm zwierzęcia samodzielnie radzi sobie z problemem, ale w innych przypadkach trzeba wiedzieć, co dać psu biegunce w celu złagodzenia stanu.