Choroby

Choroba wirusowa - zaburzenia u psów: objawy i leczenie w domu, w jaki sposób objawy są prezentowane i przekazywane ludziom?

Plaga mięsożerna u psów (odmiana), tak zwana wirusowa i bardzo zakaźna choroba, w wyniku której umierają szczenięta i młode zwierzęta. Jak zaraza pojawia się u psów, znaki? Jak przebiega infekcja? Jakie istnieją metody leczenia?

Sposoby infekcji

Czynnikiem powodującym chorobę jest wirus należący do grupy "paramyksowirusów". Wchodzi do psa przez przewód pokarmowy i drogi oddechowe. Jest wydalany z kałem, moczem i wydzielinami chorych zwierząt. Zwierzę może zarazić się bezpośrednio lub przez zwykłe przedmioty (naczynia, grzebienie, dywaniki itp.).

W grupie wysokiego ryzyka są małe szczenięta i psy do 1-2 lat, ale czasami dorośli są również zarażeni osłabioną odpornością. Dylemat jest śmiertelny dla szczeniąt: w 40-100% przypadków dzieci umierają. Dog distemper: czy jest przekazywany ludziom? Na szczęście ten wirus nie jest niebezpieczny dla ludzi.

Psy, które po pewnym czasie miały plagę (od kilku tygodni do miesięcy) mogą doświadczać powikłań, takich jak głuchota, zaburzenia centralnego układu nerwowego, ciemnienie zębów, kulawizny i skurcze.

Ważne! Nerwowa postać choroby jest szczególnie niebezpieczna, ponieważ prowadzi do śmierci komórek mózgowych.

Dyskomfort u psów: objawy i leczenie

Choroba po zakażeniu objawia się nie natychmiast, ale dopiero po pewnym czasie, który może wynosić od 3 dni do 21 dni (w zależności od odporności zwierzęcia). W okresie inkubacji zwierzę domowe jest już niebezpieczne dla krewnych. Jak zaraza pojawia się u psów?

Objawy choroby

Objawy, znaki, dzięki którym można rozpoznać distemper:

  • pies staje się apatyczny, odmawia ulubionego jedzenia;
  • wełna znika, wygląda na zaniedbaną;
  • oczy zmieniają kolor na czerwony, z nich i wyciek z nosa bez koloru i zapachu;
  • przy samym początku choroby temperatura wzrasta (do 40-40,5 stopnia), po czym spada do normy (podobny objaw objawia się w super-ostrej postaci leptospirozy);
  • stolec staje się płynny, kał staje się żółty, widoczne są w nich plamy krwi i niestrawione jedzenie.

Dyskomfort u psów: objawy i leczenie różnią się w zależności od postaci choroby:

  • nerwowy;
  • jelitowy;
  • płucny;
  • skóra (występuje rzadziej niż inne).

W pierwszym przypadku pies zachowuje się agresywnie, skurcze mięśni szyi i kończyn są dodawane do ogólnych objawów.

Forma jelitowa charakteryzuje się białym wykwitem na powierzchni języka, zęby są pokryte małymi ciemnymi plamkami.

W formie płucnej zwierzę łapczywie chciwie, ale nie je, zakłóca go silny kaszel.

Wraz z plagą skóry, obszary pozbawione włosów tworzą pęknięcia i małe pęcherzyki, które powodują dyskomfort.

  • piorunujący (objawy choroby nie występują, pies umiera za dzień);
  • nadmiernie ostry (w połączeniu z gorączką, brakiem apetytu, kończy się śpiączką i śmiercią);
  • ostre (objawy są jasne, ale istnieje szansa na wyleczenie);
  • przewlekłe (czas trwania - kilka miesięcy, ulepszenia i pogorszenie zastępują się nawzajem).

Metody leczenia

Leczenie obejmuje walkę z odwodnieniem i główne objawy choroby. W tym celu pies otrzymuje dożylnie płyny odżywcze (roztwór Ringera, sól fizjologiczną, glukozę).

Leczenie nosa u psów w domu przeprowadza się zgodnie z poniższym schematem (wszystkie dawki należy sprawdzić u lekarza):

  1. W ciągu 10 dni do żyły wstrzyknięto roztwór przez cewnik, który zawiera składniki: kwas askorbinowy 5%, chlorek sodu, glukoza, glukonian wapnia 10%, urotropina 40%, dimedrol 1%.
  2. W celu zapobiegania niedowładowi (częściowemu paraliżowi) Prozerynę podaje się podskórnie z 0,05% (długość kursu wynosi 10 dni). Jeśli paraliż już się rozwinął, Prozerin zostaje zastąpiony przez Strychnine (1% roztwór).
  3. Siarczan magnezu 25% domięśniowo (6-7 dni) i tabletki Furosemid (do 4 dni) zmniejszają ICP (ciśnienie wewnątrzczaszkowe).
  4. Mydocalm stosuje się w celu zmniejszenia napięcia mięśniowego.
  5. W przypadku nerwowej postaci choroby, do mięśnia uda wstrzyknięto roztwór Barbital sodu lub Aminazine 2,5%.
  6. W przypadku drgawkowych napadów drgawkowych (podobnych do padaczkowych) tabletki Pagluferal są przepisywane przez 1,5-2 miesiące.
  7. Aby wzmocnić i stymulować układ odpornościowy, witaminy (B1, B6, B12) podaje się pod skórę przez kilka tygodni.

Uwaga, proszę! Woda powinna być zawsze dostępna dla zwierząt.

Leczenie środków ludowej

Tradycyjne metody mogą być stosowane wyłącznie jako uzupełnienie głównego kursu leczenia. Chory pies jest wysysany z ziołowych wywarów (dziurawca, dziurawiec itp.) 1-2 filiżanki dziennie. Ta metoda usunie toksyny z organizmu i poprawi pracę ośrodkowego układu nerwowego.

Istnieje inna popularna metoda ludowa. Dżuma u psów: traktowanie wódką i jajkiem odbywa się w następujący sposób. Łyżkę wódki miesza się z miodem (1 łyżka) i jajkiem kurze (1 żółtko). Mieszaninę dokładnie miesza się i wlewa do ust zwierzęcia 2-3 razy dziennie (przebieg - 3-4 dni).

WAŻNE! Używanie metod ludowych jest wskazane tylko wtedy, gdy szczenię lub dorosły pies ma silny układ odpornościowy. Taka metoda jest jedynie dodatkiem do tradycyjnego leczenia.

Zapobieganie

Terminowe szczepienie szczeniąt i dorosłych jest głównym i najskuteczniejszym środkiem zapobiegawczym. Pierwsze szczepienie dziecka wykonuje się po 1,5-2 miesiącach, ponowne szczepienie wykonuje się po 4 tygodniach. Dorosłe zwierzęta są szczepione co roku w tym samym czasie, w tym celu: Multikan, Nobivac, Eurikan i inne.

Dżuma jest jedną z najpoważniejszych chorób wśród osób, które mogą uszkodzić zdrowie zwierząt. Wraz z zapaleniem jelit i wścieklizną choroba jest wywoływana przez wirus i może być śmiertelna. Traktuj zdrowie swojego zwierzaka w sposób odpowiedzialny, nie zapomnij umieścić szczepionek na czas i nie pozwól swojemu psu kontaktować się z chorymi zwierzętami.

Dodatkowo obejrzyj film o dyskomforcie psów, objawach i leczeniu w domu:

Dżuma u psów - pierwsze oznaki, objawy i leczenie

Zaraza jest bezlitosną chorobą zakaźną. Ludzkość przeżyła więcej niż jedną epidemię, często pojawiły się pandemie - wtedy walka z "czarną śmiercią" trwała wiele lat, zabierając życie milionom ludzi. Jednak liczba ofiar wśród naszych młodszych braci nie może być liczona - uznano je za nosicieli infekcji i byli najbardziej niechronieni, ponieważ nie mogli sobie pomóc.

Zdjęcie ze strony: VashiPitomcy.ru

Czas minął, lekarze opracowali szczepionkę, aby pozbyć się śmiertelnej infekcji, a jej odkrycie określiło drogi zbawienia. Ale pozostaje faktem: zwierzęta domowe nadal umierają z powodu nieumiejętności, ponieważ ich właściciele nie wiedzą, co i jak leczyć u psów, nie są w stanie rozpoznać symptomów w czasie i tracą cenny czas, gdy sytuacja może zostać naprawiona. Mówiliśmy już o podobnej sytuacji związanej z infekcją piroplazmozą - kolejnym poważnym wyzwaniem dla gospodarza. W tym artykule postaramy się zrozumieć przyczyny wirusa we krwi zwierzęcia i znaleźć odpowiedź na pytanie: czy istnieje jakaś nadzieja na wyleczenie?

Co to jest mięsień żarłoczny u psów: patogeny, objawy i leczenie

Już samo to powoduje strach u większości właścicieli zwierząt domowych - uważa się, że zbawienie jest niemożliwe. Przypadki kończące się odzyskiem zainfekowanego zwierzęcia są niezwykle rzadkie. Pomimo faktu, że istnieją specjalne szczepionki, które chronią zwierzę przed śmiertelnym zakażeniem, a lekarze przeprowadzają skomplikowane procedury mające na celu poprawę stanu czworonożnego pacjenta i dożylne podawanie leków, ryzyko śmierci po zakażeniu jest niewiarygodnie wysokie.

Zdjęcia ze strony: www.pitomec.ru

Aby zrozumieć, co prowadzi do ataku takiej siły na organizm zwierzęcia, przyjrzyjmy się cechom rozwoju stanu patologicznego, poczynając od definicji patogena zarazy lub choroby Carré.

  • Główną przyczyną jest wirus zawierający RNA. Rozprzestrzenia się szybko, wchodząc do krwi i limfy - zwykle przez układ oddechowy lub usta.
  • Po nim mnoży się (w nabłonku przełyku, drogach oddechowych, narządach układu moczowo-płciowego, itp.). Wpływ na ciało zwierzęcia w tym samym czasie prowadzi do niszczących zmian w komórce, przyczynia się do niszczenia zdrowych i pojawienia się patogennej mikroflory, wywołuje poważne zakłócenia narządów wszystkich układów.
  • Organizm dotknięty wirusem staje się boleśnie wrażliwy i podatny na bakterie, wirusy i inne substancje (zarówno niebezpieczne, jak i całkowicie nieszkodliwe), postrzegane jako potencjalne czynniki drażniące. Dlatego leczenie kuraków u psów wymaga apelacji do weterynarza i ciągłego monitorowania stanu zwierzęcia - nawet próby uratowania mogą wywołać pogorszenie.
  • Przezwyciężając barierę oddzielającą układ krwiotwórczy od centralnego układu nerwowego, czynnik sprawczy choroby atakuje mózg i rdzeń kręgowy, powodując ciężkie procesy zapalne. U ciężarnych psów wirus infekuje płód w łonie matki.

Rzadko zarażone zwierzę przez długi czas nie daje niczego z własnej pozycji - objawy kliniczne nie pojawiają się, a właściciel nie wie o ukrytym przebiegu choroby. W takich przypadkach niebezpieczeństwo czai się nie tylko zarażone zwierzę, ale także jego czworonożnych braci, którzy mają z nim kontakt.

Kto jest nosicielem psa i jest on przekazywany ludziom?

Ten wirus masowo atakuje wiele zwierząt. Najczęściej infekują je:

Kto jest zagrożony? Wszystkie psy nie zaszczepione. Szczenięta nie starsze niż 16 tygodni są szczególnie wrażliwe z powodu naruszenia odporności biernej przenoszonej przez mleko matki.

Nosicielem wirusa staje się zwierzę, które uległo zakażeniu i wydziela wiriony podczas okresu inkubacji lub przebiegu klinicznego choroby.

Wcześniej sądzono, że chory pies jest zagrożeniem nie tylko dla jego krewnych, ale także dla ludzi. Teraz okazuje się, że tak nie jest: właściciel nie może martwić się o swoje zdrowie. O wiele ważniejsze jest, aby zwrócić całą uwagę na zwierzaka i zapewnić mu niezawodną ochronę przed wirusem.

Gdzie może być czynnik wywołujący mięsożerną dżumę?

  • W wydzielinie z oczu i nosa.
  • W powietrzu wydobywającym się podczas wydechu.
  • W ślinie.
  • W ekskrementach (w ciągu 10-51 dni).

Najważniejszym zadaniem właściciela jest ochrona zwierzęcia przed chorobą - aby zapobiec jego kontaktowi z zakażonym zwierzęciem, aby monitorować zwierzaka podczas spaceru i chronić go, po zaszczepieniu na czas.

Jak określić distemper u psa: jak manifestuje się w różnych formach

Zdjęcia ze strony: kotopes.ru

Surowość następujących form:

2-3 dni po zakażeniu pojawia się pierwszy objaw - wydzielina z nosa. Mogą być surowe (to znaczy wodniste) na samym początku, po tym, jak stają się białawe lub zielonkawe, z nich wypływa ropa. Po wyschnięciu śluz blokuje otwory nosowe, co prowadzi do zakłócenia naturalnego przepływu powietrza do płuc, powodując obrzęk i stan zapalny. W tym czasie właściciel może zauważyć, jak pies kicha, prycha i próbuje drapać nos, a oddech zwierzęcia staje się ostry, przyspiesza. Inną konsekwencją wirusa w układzie oddechowym jest ropne zapalenie płuc.

Pierwszymi objawami tej postaci zaburzeń u psów są zaburzenia stolca. Jest to nagłe zaparcie lub biegunka (krew jest obecna w kale). Istnieje również wydzielanie mas wymiotnych z domieszką pienistego śluzu, skrzepów żółci i cząstek niestrawionego pokarmu. W przypadku odmowy jedzenia, zwierzę zapada na żółtą lub białą pianę. Główną różnicą między objawami jelitowymi a zapaleniem jelit jest to, że pies próbuje pić, nawet gdy jego stan się pogarsza. Możesz określić chorobę poprzez charakterystyczny kwaskowaty zapach emanujący z ciała zwierzęcia. Możesz spróbować samoblokować żołądek (lepiej powierzyć to lekarzowi) - u zarażonego zwierzęcia jest bolesne i napięte. Również weterynarz może zauważyć zmiany w wielkości wątroby - zwiększa się, co wskazuje na rozwój zapalenia wątroby.

Objawy tej postaci psa (który jest uważany za jeden z najlżejszych) są następujące: powstawanie wysypki na pysku nosa i ust, w uszach, na wewnętrznej powierzchni ud, na brzuchu. Po wysuszeniu grudki zastępuje się skorupami. Na ich miejscu pojawiają się nowe formacje - pęcherzyki, krosty i strupy. Taki rozwój choroby jest szczególnie niebezpieczny dla szczeniąt, którym często towarzyszy uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego. Innym objawem choroby Carre'a w postaci skóry są opuchnięte łapy, powieki, uszy itp. W miejscu obrzęku wydzieliny płynu. Po wyschnięciu tworzą się skórki.

Jeśli pies choruje z dyskomfortem tej postaci, objawy mogą pojawić się nagle. Wszystkie z nich wskazują na ciężko tolerowane procesy zapalne - zapalenie opon mózgowych, zapalenie mózgu, zapalenie rdzenia kręgowego. Możliwy paraliż, występowanie napadów padaczkowych Charakterystyczne objawy mogą wystąpić dopiero w 2-6 tygodniu po zarażeniu zwierzęcia, więc prognozy lekarzy często rozczarowują. Jeśli zwierzę osłabło po chorobie, a jego odporność wynosi zero, objawy pojawiają się bez wcześniejszej gorączki i innych objawów ogólnego zatrucia. Najczęściej obserwowany ból całego ciała, nadwrażliwość, lękliwość, zaburzenia stabilności i koordynacji ruchów. W przypadku zapalenia mózgu obserwuje się wzrost temperatury, zwiększenie przepływu krwi do śluzowych oczu, niezdrowe pobudzenie, szczekanie i wycie w nocy z krótkotrwałą poprawą i sedacją rano. Pies może polować na wyimaginowane muchy, próbować złapać je zębami.

Powyżej przyjrzeliśmy się objawom w różnych postaciach psów, aby wiedzieć, które objawy są pierwszymi objawami choroby. Uogólniony formularz zawiera wszystkie funkcje opisane powyżej. Występuje najczęściej w 90% przypadków. Tak więc powyższy podział można uznać za warunkowy, ponieważ choroba atakuje wszystkie systemy naraz - centralny układ nerwowy, płuca, skórę i przewód pokarmowy.

Jakie są objawy obserwowane u psa z niedoborem (zdjęcie)

Specjaliści mają kilka etapów:

  • W ciągu pierwszych pięciu dni głównym objawem pogorszenia stanu zwierzęcia jest zapalenie spojówek, wydzielina z nosa jest wodnista, biała, zielona. Pies nie może otworzyć oczu, ponieważ są sklejone ropą, istnieje strach przed światłem. Z tego powodu zwierzę osiadło w cieniu, szukając ciemnych, odosobnionych miejsc.

Zdjęcie ze strony: vetserv.ru

  • W jaki sposób w jamie ustnej u psów manifestuje się ostry przebieg choroby i jakie są jej główne objawy? Jest to gwałtowny wzrost temperatury ciała - do 41 stopni, zniekształcony apetyt lub jego brak, silne pragnienie - zwierzę jest ciągle spragnione.

Zdjęcie ze strony: Dogway.ru

  • Dla podostrej postaci charakteryzuje się gorączka, która może trwać do jednego do dwóch tygodni, osłabienie i zmniejszenie ogólnej witalności, suchy i gorący nos, skurcze, strach (pies może bać nawet jego właściciela).

Zdjęcia ze strony: kotopes.ru

  • Objawy (objawy) powikłanej zarazy u psów decydują o jej leczeniu - są bardzo zróżnicowane, oprócz głównych objawów zatrucia mogą wystąpić utrata słuchu, wzrok, porażenie, wzrost narządów wewnętrznych.

Zdjęcie ze strony: Zverivdom.com

Nie zapominaj, że im wcześniej zwrócisz uwagę na zachowanie nietypowe dla twojego zwierzaka, pogorszenie jego zdrowia i zabierzesz go do dobrego lekarza, tym więcej masz szans na uratowanie mu życia. Często zwierzęta, które chorują, mają pewne objawy infekcji - napady padaczkowe, ślepota, drżenie mięśni itp.

Czy zaraza u psów jest leczona i jaki jest jej okres inkubacji?

Wirus nie czuje się u niektórych osób przez 3-4 dni, aw niektórych do 90 dni. To przebiegłość śmiertelnej choroby - dorosły pies lub mały szczeniak już nosi wirion, a jego właściciel nie wie o tym.

Czy leczenie Carré Disease? Tak. Ale wszyscy weterynarze mówią, że nikt nie daje gwarancji, aw większości przypadków tylko na krótko poprawisz stan swojego zwierzaka. Istnieją jednak przykłady, które dają nadzieję - historie tych właścicieli, którym udało się uratować zwierzaka. Czy można pomóc zwierzęciu w stanie krytycznym, kontaktując się ze szpitalem kilka dni po wystąpieniu objawów lękowych? Niestety, twoje opóźnienie jest wyrokiem śmierci dla oswojonej osoby.

Czy istnieje lek, który może wyleczyć psa z golarki, jak go zdobyć? Takie fundusze istnieją, ale są przepisywane tylko przez lekarzy. Niezależne próby uratowania zwierzaka mogą prowadzić do pogorszenia jego zdrowia i zbliżającej się śmierci.

Najczęściej zestaw procedur ma na celu wyeliminowanie śladów zatrucia organizmu zwierzęcia, zmniejszenie stanów zapalnych i zwalczanie zmian zwyrodnieniowych w dotkniętych narządach:

  • Obowiązkowa dieta, w skrajnych przypadkach - poszczenie. W takim przypadku pies powinien zawsze być czystą wodą.
  • Przy silnym wyczerpaniu zaleca się sztuczne karmienie mieszankami odżywczymi bezpośrednio do odbytnicy (poprzedza je klirens jelitowy).
  • We wczesnych stadiach choroby podaje się zastrzyki w celu utrzymania mechanizmów obronnych organizmu i zwalczania infekcji (immunoglobuliny i interferon leukocytów). Stosowane są również leki przeciwhistaminowe i glukokortykoidy. W leczeniu dystrofii psów, antybiotyki są aktywnie wykorzystywane i selekcjonowane w zależności od objawów, witaminy B i C są podawane.
  • W procesach zapalnych wpływających na narządy przewodu pokarmowego zwierzę może otrzymać sztuczny sok żołądkowy przez pewien czas. Wraz z nim lekarz przepisuje leki o działaniu przeciwgorączkowym i przeciwbólowym. Po udoskonaleniu środki przeciwbólowe zastępowane są przez środki ściągające i leki o działaniu przeciwdrobnoustrojowym.
  • Aby zapobiec pladze drapieżników, stosuje się różne szczepionki - niszczą one zarówno czynnik powodujący jedną (jednowartościową), jak i kilka chorób (wielowartościową). Te ostatnie nie są zalecane do kłucia małych szczeniąt - do 6 miesięcy ich ciało jest zbyt wrażliwe.

Zdjęcie ze strony: VashiPitomcy.ru

Najlepsza opcja - leki domowe. Obecnie lekarze weterynarii stosują następujące szczepionki:

Co karmić psa gorączką?

Lekarze zalecają delikatną dietę z wyjątkiem tłustych i trudnych do wchłonięcia pokarmów. Można podać chore zwierzę:

  • mięso mielone z mięsa dietetycznego (może być również po prostu zmielone, unikając spożycia dużych kawałków);
  • wywaru na bazie ryżu z dodatkiem namoczonych krakersów;
  • gotowana wątroba;
  • buliony mięsne - słabe, wołowe lub z kurczaka;
  • mleko.

W pomieszczeniu, w którym znajduje się zarażone zwierzę, powinno być suche i ciepłe. Możesz dezynfekować pomieszczenie przez traktowanie roztworami soli sodowej chloramidu, aldehyd mrówkowy. Miejsce, w którym spał chore zwierzę (ściółka, dywan, leżanka) zostaje zniszczone - spalone.

Czy zaszczepiony pies może zachorować na gorączkę?

Niestety, prawdopodobieństwo złapania śmiertelnego wirusa jest wspaniałe, nawet jeśli zabezpieczyłeś swojego zwierzaka, redukując go do weterynarza na czas. Żaden pojedynczy lek, który istnieje dzisiaj, nie zapewnia stuprocentowej ochrony przed infekcjami - szczególnie jeśli nie stosowałeś się do zasad przygotowania do szczepienia. Zagrożone są również szczenięta - ich ciała nie są wystarczająco silne.

Zaraza jest najmniej niebezpieczna dla dorosłych zwierząt szczepionych. Jednak nie zapominaj o prewencji i miej nadzieję, że dziś lub jutro będziesz "zdmuchnięty" - nie zapominaj, że kontakty ze zwierzętami (nie tylko walki, ale nawet zwykła ciekawość wobec innych takich jak on) z kundelkami są niepożądane. Zabierz szczeniaka na szczepienie, a następnie wstrzyknij ponownie - w celu zmniejszenia ryzyka zakażenia.

Czy warto próbować metod ludowych?

Zdjęcie ze strony: Zverivdom.com

Czy w domu można leczyć gorczycę, jeśli u psa występują objawy choroby, ale nie ufasz lekarzom? Jest wiele opowieści o bohaterskim karmieniu zwierząt koniakiem i wódką. Jednak nie licz na "sprawdzone" środki ludowe - mogą one nie działać w twoim przypadku. Nie zapominaj, że sytuacja jest często zaostrzana przez komplikacje, a pogorszenie stanu Twojego zwierzaka jest łatwiejsze niż kiedykolwiek - nie jesteś lekarzem i nie możesz zareagować na pogorszenie w czasie lub zapobiec temu.

Nasze porady - nie szukaj porady w Internecie, ale skontaktuj się z wykwalifikowanymi specjalistami tak szybko, jak to możliwe. Nie spóźnij się na wizytę u weterynarza: czynnik sprawczy choroby Carré jest najsilniejszym wirusem, zegar działa. W tym artykule powiedzieliśmy ci, czy dana osoba może zarazić się plagą od psa, co zrobić, gdy zwierzę jest chore, a jego stan się pogarsza, jak chronić zwierzę domowe. Twoim zadaniem jest zapobieganie infekcjom.

Pies

Ostra choroba wirusowa o wysokiej śmiertelności, znana jako choroba psów, choroba Carre lub plaga drapieżników, stała się plagą hodowców psów i ich zwierząt domowych od czasu udomowienia tej ostatniej.

Treść artykułu:

Które psy są zagrożone

W Rosji zakaźna gorączka katarowa (febris catarrhalis infectiosa) po raz pierwszy pojawiła się na Krymie (1762), dlatego nazwano ją chorobą krymską. W roku 1905 francuski badacz Carré udowodnił wirusowy charakter choroby, któremu towarzyszyła gorączka, uszkodzenie OUN, zapalenie płuc, katar błony śluzowej i wysypka skórna.

Zarówno dorośli, jak i młode psy mogą zarazić się zarazą, ale najbardziej niebezpieczny wiek wynosi od 2 do 5 miesięcy. Prawie nigdy nie zachorują szczenięta urodzone od zaszczepionych lub oczywiście mające sukę. Rzadko chorzy i szczenięta w wieku mlecznym: o ile nie ma słabej zawartości / karmienia. Odporność na działanie kolostry chroni lęg przez około kilka tygodni po odstawieniu od piersi matki, a następnie wymagane jest szczepienie.

To jest interesujące! Wrażliwość na wirusa jest określana przez rasę. Rasy hodowlane, w tym psy ozdobne, owczarki południowo-rosyjskie / owczarki niemieckie i syberyjskie, są mniej odporne. Najbardziej odporne teriery i boksery.

Ponadto infekcja przyczynia się do awitaminozy, inwazji robaków, niewłaściwego pożywienia, braku ruchu, mokrej pogody i pokrewnej hodowli.

Oporność na wirus

Mięsożerny wirus dżumy, podobnie jak typowy paramyksowirus, zawiera kwas rybonukleinowy i jest odporny na wiele czynników fizykochemicznych. W temperaturach poniżej zera jest w stanie zachować swoje zjadliwe właściwości przez 5 lat.

W organach martwych zwierząt wirus żyje do sześciu miesięcy, we krwi - do 3 miesięcy, w wydzielinach jamy nosowej - około 2 miesięcy. Wirus niszczy niektóre czynniki fizyczne i proste środki dezynfekujące:

  • światło słoneczne i roztwory formaliny / fenolu (0,1-0,5%) - po kilku godzinach;
  • 2% roztwór wodorotlenku sodu - 60 minut;
  • promieniowanie ultrafioletowe lub 1% roztwór lizyolu - w ciągu 30 minut;
  • ogrzewanie do 60 ° C w ciągu 30 minut.

Kiedy gotowanie patogenu umiera natychmiast.

Sposoby infekcji

Dzikie mięsożerne i bezpańskie zwierzęta są rezerwuarem wirusów dżumy psów, a źródłem patogenu są chore i chore psy, a także te, które są w okresie inkubacji. Wirus jest wydalany z organizmu przez kichanie i kaszel (ze śliną i wydzieliną z nosa / oczu), z kałem, moczem i cząstkami martwej skóry. Pies działa jak nosiciel wirusa przez okres do 2-3 miesięcy.

Ważne! Wirus wchodzi do organizmu przez drogi oddechowe (na przykład podczas wąchania) lub przez przewód pokarmowy. Nie tak dawno temu dowiedziono również, że infekcja wirusem wertykalnym jest przekazywana potomstwu przez łożysko zakażonej suki.

Patogen osadza się na psie ściółce, kagańcach, przedmiotach pielęgnacyjnych, a także na ubraniach i butach właściciela. Wraz z nadejściem seksualnego polowania dramatycznie wzrasta szansa na złapanie psiej zarazy. Częstość występowania w pladze mięsożerców jest nie mniejsza niż 70-100%, a śmiertelność (w zależności od postaci choroby) zmienia się w zakresie 25-75%.

Objawy psa distemper

Wirus wchodzi do organizmu, najpierw dociera do regionalnych węzłów chłonnych, a następnie wnika do krwiobiegu i powoduje gorączkę. Następnie patogen przenika do narządów wewnętrznych, a jednocześnie wpływa na centralny układ nerwowy, co prowadzi do poważnych zakłóceń w trawieniu i oddychaniu.

Okres utajony choroby (od zakażenia do początkowych objawów) trwa od 3 do 21 dni. W tym czasie pies wygląda całkiem zdrowo, ale jest w stanie zarażać resztę psów. Wygładzone objawy powodują, że niezwykle trudno jest zdiagnozować i ustalić datę zakażenia dżumą.

Pierwsze oznaki choroby:

  • łagodna depresja, letarg i zmęczenie;
  • zaczerwienienie śluzowych oczu, ust i nosa;
  • zmniejszenie apetytu;
  • jasne wydzielanie z nosa i oczu;
  • częściowe odrzucenie gier / ćwiczeń;
  • lekka biegunka i wymioty (czasami).
  • potargane wełny.

U niektórych zwierząt objawy są mniej wyraźne, w innych - wyraźniej. Na początku wszystkich chorych psów występuje gorączka (39,5-40), która trwa około 3 dni.

To jest interesujące! Po 3 dniach u najsilniejszych zwierząt temperatura spada do normy, choroba się kończy i następuje powrót do zdrowia. U słabych psów temperatura nadal rośnie wraz z ogólnym pogorszeniem stanu zdrowia.

Uczucie układu nerwowego można zaobserwować zarówno w środku choroby, jak i przy pozytywnej dynamice. Plaga mięsożerna często nietypowa lub nieudana, a także charakteryzuje się ostrym, podostrym, podostrym lub przewlekłym przebiegiem.

Formy choroby

Stopień jasności objawów klinicznych determinuje postać choroby, która może być nerwowa, jelitowa, płucna lub skórna (pozaszpitowa). Rozwój określonej postaci dżumy zależy od zjadliwości patogenu i reaktywności organizmu psa. Jedna postać choroby łatwo przechodzi w inną. Ponadto możliwe jest przejawienie się plagi drapieżników w postaci mieszanej.

Postać płucna

W przypadku prądów ostrych, ta forma gorączki jest związana ze wzrostem temperatury (do 39,5 stopnia), który nie zmniejsza się przez 10-15 dni. Skóra lustra nosowo-wargowego wysycha, a na jego powierzchni pojawiają się pęknięcia (nie zawsze).

Ważne! Po 1-2 dniach od skoku temperatury oczy psa zaczynają obficie rozrywać się z tworzeniem się błony śluzowej, a następnie ropne wyładowania: powieki zwierzęcia sklejają się i oczy zamykają.

Zapalenie błony śluzowej nosa rozpoczyna się, gdy ropny wydzielina wypływa z jam nosowych, nozdrza sklejają się, a skorupy pojawiają się w kieszonkowym lustrze nosowo-wargowym. Oddychaniu towarzyszy wąchanie i pojawia się kaszel, najpierw suchy, ale później wilgotny. Po 2-3 tygodniach zaburzenia nerwowe często łączą się z zaburzeniami niedożywienia, które stają się dominujące.

Postać jelitowa

Jeśli główny wpływ wirusa spadnie na układ trawienny, pies nagle traci apetyt, rozwija zapalenie gardła / zapalenie migdałków i wykazuje oznaki kataru (zwykle ostrej) przewodu pokarmowego. Zapalenie błony śluzowej przewodu żołądkowo-jelitowego objawia się nieżytem biegunkowym z wydzielaniem płynu (szaro-żółtego, a następnie brązowego) kałem z domieszką śluzu i krwi.

W jelitowej postaci zarazy obserwuje się okresowe napady wymiotów z śluzową zawartością żółtego koloru. Jeśli odbytnica jest dotknięta, w miejscu, w którym rozpoczęło się zapalenie krwotoczne, w kale znajdują się krwawe wtręty. Również od chorych psów emanuje obrzydliwy zapach.

Nerwowa forma

Po porażce układu nerwowego dochodzi do krótkotrwałego pobudzenia, a nawet lekkiej agresywności.

Dla nerwowej postaci dżumy objawy mięsożerne, takie jak są charakterystyczne:

  • konwulsje toniczno-kloniczne całego ciała;
  • drgawki poszczególnych mięśni, w tym kończyn i ściany brzucha;
  • drganie mięśni mimicznych;
  • brak koordynacji ruchów;
  • napady padaczkowe, przechodzące w niedowład / porażenie kończyn, odbytnicy, zwieracz pęcherza moczowego i nerw twarzowy.

W niektórych przypadkach po poprawie stanu ogólnego następują nawroty, zwykle po 7-9 dniach. Takie nagłe zaostrzenia kończą się, z reguły, śmiercią zwierzęcia.

Forma skóry

W tej postaci choroby wysypka z plagą lub po prostu wysypka skórna rozwija się, gdy małe czerwone kropki dotykają uszu, nozdrzy, okolicy w pobliżu pyska i uda (wewnątrz i na zewnątrz). Plamki stopniowo przekształcają się w błyszczące bąbelki (z żółtym ropnym / surowym nadzieniem) w rozmiarze od ziarna do monety centowej. Następnie bańki pękają i wysychają, tworząc brązowe skorupy.

Ważne! Czas trwania zapylenia u psów jest bardzo zróżnicowany. Łagodne przypadki kończą się wyzdrowieniem w ciągu tygodnia, poważne są opóźnione o miesiące, a nawet lata.

U niektórych chorych psów występuje hiperkeratoza, w której stwierdza się keratynizację naskórka w fałdach stawowych. Czasami w obszarze zewnętrznego kanału słuchowego dochodzi do płaczu.

Diagnoza i leczenie

Przede wszystkim należy wykluczyć choroby podobne do symptomatologii - choroba Aujeszky'ego, salmonelloza, wścieklizna, zakaźne zapalenie wątroby i pastereloza.

Następnie spójrz na obecność objawów takich jak:

  • porażka dróg oddechowych;
  • dwupasmowy wzrost temperatury;
  • katar błony śluzowej oczu / nosa;
  • uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego;
  • biegunka;
  • nadmierne rogowacenie poduszek łapy;
  • czas trwania choroby wynoszący co najmniej 21 dni.

Cztery z tych objawów wystarczają, aby zasugerować, że pies ma mięsożerną zarazę. Na wczesnym etapie częściej występują następujące pięć objawów: światłowstręt, normalna temperatura z podwyższonym apetytem lub temperatura 39 ° C lub więcej z utratą apetytu, kaszel, objawy uszkodzenia układu nerwowego. W przypadku dwóch z pięciu wymienionych objawów można podejrzewać, że istnieją niedobory, a u trzech - postawić diagnozę.

Leczenie farmakologiczne

Kiedy zaraza występuje u psów, wskazana jest kompleksowa terapia skojarzona lekami specyficznymi i objawowymi.

Najbardziej efektywne konkretne środki uznane:

  • avirokan (psy immunoglobulin przeciwko zapaleniu wątroby, dżumie, parwowirusom i zapaleniu jelit u koronawirusa);
  • immunoglobuliny przeciwko mięsożernym i parwowirusowemu zapaleniu jelit;
  • globulina przeciwko zapaleniu jelit, dżumie i zapaleniu wątroby.

Poliwalentne surowce przeciwko dżumie, wirusowemu zapaleniu wątroby i parwowirusowemu zapaleniu jelit okazały się nieco gorsze. Immunostymulanty szeroko stosują immunofan, kinoron, komedon, anandin, cyklonoferon, myksoferon i rybotan.

Ważne! W przypadku ucisku mikroflory bakteryjnej (wtórnej) przepisywane są leki przeciwbakteryjne o przedłużonym działaniu. Leczenie kursami antybiotykami należy przeprowadzić przy użyciu probiotyków, takich jak bifidbakteria, laktobakteria, enterobifidyna, baktisubtil i inne.

Tradycyjne metody leczenia

Doświadczeni miłośnicy psów, bazując na swoim wieloletnim doświadczeniu, nie ufają szczególnie weterynarzom i często odmawiają leczenia, polegając na prostych metodach. W sercu wszystkich leków, dzięki którym psy zostały wyciągnięte prawie z następnego świata, są silne duchy. Jeden z najbardziej popularnych przepisów wygląda tak: dwa razy dziennie, chore zwierzę ze szkła otrzymuje pół szklanki wódki zmieszanej z jednym surowym jajkiem i łyżeczką miodu. Ostatni składnik nie jest ściśle wymagany. Mieszaninę wstrzykuje się do jamy ustnej ze strzykawki lub dużej strzykawki (bez igły).

Ktoś uratował swojego psa od distempera w droższy sposób, używając dobrego koniaku (łyżeczka 2 razy dziennie), inni właściciele kierowali domowym bimbrem (kieliszek rano i wieczorem) i kimś otpaivala psa banalnym ufortyfikowanym winem.

Kolejny cud na bazie wódki, który przywrócił psa do aktywnego życia: 2 ząbki mielonego czosnku + 1 domowe jajko + wódka (100-120 g). Wszystko jest dokładnie wstrząsane i wylewane z łyżki lub strzykawki. Jest to pojedyncza dawka, która jest powtarzana rano i wieczorem.

To jest interesujące! Niektórzy uzdrowiciele łączyli niekompatybilne (alkohol i antybiotyki), ale wyciągali psy ze szponów śmierci. Pacjenci otrzymywali zastrzyki z penicyliny i dwa razy dziennie z 0,5 szklanki wódki, wstrząsanej parą surowych jaj.

Dorosły owczarek niemiecki (z postacią jelitową środka owczego) udał się na domowe wino czerwone, tak jak zwymiotowała w sklepie. Była pijana z winem przez dokładnie dwa dni, nalewając 2 łyżki rano i wieczorem, a po 1-2 godzinach dawała 1 tabletkę noshpy. Ponadto, pies pasterski był stale podlewane wodą (1 łyżka stołowa) przez cały dzień.

Pies, zgodnie z gospodynią, obudził się energicznie już 3 dnia i stopniowo zaczął jeść płynną zupę (choć nie sobą, ale łyżką). Przez 7 dni pasterz otrzymał również pigułkę noshpy i nie potrzebowała antybiotyków. Tydzień później pies był zdrowy. Buliony dziurawca i rumianku pomogą usunąć nagromadzone toksyny z organizmu. Nieźle i wywar z wisienki, zapobiegając rozwojowi poważnych konsekwencji i uspokajając układ nerwowy.

Środki zapobiegawcze

Nie ma bardziej niezawodnego sposobu ochrony psa przed chorymi na niedotlenienie niż w odpowiednim czasie. Szczepionki przeciwszczepienne są podawane psom w wieku 12 tygodni, 6 i 12 miesięcy, a następnie raz w roku przez okres do 6 lat. Każde szczepienie jest poprzedzone procedurą odrobaczania. W konkretnej profilaktyce stosuje się żywe jednowartościowe (VNIIVViM-88, EPM, 668-KF, szczepionka) i skojarzone (szczepionki wielokanałowe, awangardowe, szesnastkowe, nobiwakowe).

Będzie to również interesujące:

I, oczywiście, konieczne jest wzmocnienie odporności zwierzęcia, co jest niemożliwe bez hartowania i dobrego odżywiania. Ważne jest, aby pies był czysty, a przynajmniej umyć jego ściółkę i umyć łapy po spacerze.

Konsekwencje psa distemper

Większość zwierząt, które od dawna cierpiały na dżumę, często aż do końca życia, pozostają śladami destrukcyjnej pracy wirusa w ciele. Może to być:

  • utrata wzroku, węchu i słuchu;
  • przerost źrenicy i blizny na rogówce;
  • niedowład i paraliż;
  • skurcze mięśni;
  • żółknięcie zębów.

Niektóre zwierzęta mają czasami napady padaczkowe, których sprawcą jest również opóźniona choroba. U psów, które były chore, zwykle tworzy się odporność na całe życie, ale wciąż nie wyklucza się ponownej infekcji.

Zagrożenie dla ludzi

Mięsożerny wirus dżumy zaraża nie tylko psy, ale także inne drapieżniki żyjące na wolności (wilki, szopy, lisy) lub na fermach futrzarskich (norki, sable i inne), ale nie ludzi. Dla niego czynnik sprawczy psa nie jest niebezpieczny.

Objawy nieporządek u psów i leczenie w domu: oznaki niedoboru i zagrożenia dla ludzi

Psy to choroba wirusowa, która jest dość odporna na wiele zewnętrznych wpływów. Utrzymuje jędrność w niskiej temperaturze - do dwudziestu czterech stopni ze znakiem minus. W wysokich temperaturach traci funkcjonalność powodującą choroby. Ale możliwe jest również zneutralizowanie wirusa za pomocą 2% roztworu sody kaustycznej, 1% roztworu formaldehydu i roztworu Dempa.

Dog distemper

Młode osobniki są szczególnie wrażliwe na mięśnie - szczenięta w wieku od trzech miesięcy do jednego roku.

W tym okresie następuje zmiana uzębienia, wzrost szkieletu i mięśni jest intensywny, w wyniku czego odporność jest na dość niskim poziomie. Często przyczyną jest zły stan zdrowia i niewłaściwa opieka nad zwierzęciem. Z zasady niemowlęta karmione piersią są chronione przed infekcją, ponieważ przeciwciała przeciwko niemu dostają się do ciała szczenięcia wraz z mlekiem matki, ale są wyjątki.

Często przyczyną destemper staje się zły stan sanitarny.

Rasy psów i temperówki

Dotyczy to wszystkich ras psów.

Dotyczy to całkowicie wszystkich ras. Szczyt patologii występuje wiosną i jesienią. Źródła zakażenia - osoby chore. Przewoźnicy - człowiek, ptak, owad.

Jakie są oznaki i objawy psa z gorączką?

Ukryty prąd wynosi około trzech tygodni.

Kiedy pies jest nieczuły, temperatura ciała wzrasta.

Choroba nie objawia się, a zwierzę nie zmienia zwykłego zachowania. Istnieje kilka form:

  • nadpływające;
  • ostra forma;
  • typ przewlekły;
  • typowa manifestacja;
  • atypowa manifestacja;
  • błyskawica.

Typowe objawy to wzrost temperatury ciała, ale u niemowląt temperatura może nie wzrosnąć. Super-ostra postać oznacza znaczną i ostrą hipertermię ciała, zwierzę przestaje jeść, pojawia się stan śpiączki i przez dwa lub trzy dni zwierzę umiera.

Ostra forma

Postać ostra charakteryzuje się czasem trwania około miesiąca, w zależności od ogólnej odporności zwierzęcia.

Ostra postać choroby charakteryzuje się słabością i apatią u psa.

  • Istnieje stan gorączkowy, temperatura ciała wynosi do czterdziestu jeden stopni, co trwa dziesięć dni lub dłużej.
  • Widoczna słabość, ucisk, apatia.
  • Częściowo lub całkowicie stracił główny refleks.
  • Rozpoczyna się chłód, strach przed głośnym hałasem i światłowstrętem, zwierzę ukrywa się, nie chce się nakarmić.
  • Możliwe nudności i wymioty.
  • Na błonach śluzowych nosa i na zewnętrznej powierzchni widoczne są pęknięcia, pokrywające skorupy.

Uszkodzenie ciała

Charakterystyczne jest, że środek może wpływać na różne systemy ciała. Od tego i symptomy będą nieco różne.

Odżywka u psa może wpływać na różne układy organizmu.

Układ oddechowy

Klęska układu oddechowego charakteryzuje się ropnym wydzielaniem z oczu i jamy nosowej.

Klęska dróg oddechowych charakteryzuje się zablokowaniem kanałów nosowych.

Z powodu ropnej masy kanałów nosowych dochodzi do blokady, w wyniku czego oddychanie jest utrudnione, pies pociąga nosem. Zapalone migdałki, pojawia się histeryczny kaszel. Może wystąpić dalsza biegunka. Temperatura ciała gwałtownie rośnie.

Układ jelitowy

Zmiany jelitowe objawiają się częstym omdleniem, całkowitym brakiem apetytu.

Po porażce układu jelitowego pies często zaczyna pić.

Zwierzę często pije, temperatura jest podwyższona. Ciekły kał o bogatym żółtym zabarwieniu z ostrym, cuchnącym zapachem. Możliwa obecność w kale mas krwi lub pozostałości niestrawionego pokarmu. Z biegiem czasu kał staje się ciemnobrązowy, co wskazuje na powikłanie choroby. Błona śluzowa języka jest pokryta białym nalotem, ciemne plamy pojawiają się na szkliwie zębów. Brodawki lub jamki rozwijają się na podniebieniu, które po odzyskaniu nie znikają nigdzie i pozostają ze zwierzęciem aż do końca życia.

Plaga skóry

Plaga skóry wyraża się w pojawieniu się pęcherzy na "gołych" częściach ciała.

Plaga skórna wyraża się w pojawieniu się pęcherzy.

Temperatura w tej formie przepływu nie podnosi się lub wzrasta do raczej nieistotnego poziomu. Ogólnie rzecz biorąc, pacjent czuje się normalnie i, z wyjątkiem pęcherzy na skórze, nic mu nie przeszkadza. Ten stan rzeczy sugeruje obecność łatwej formy patologii.

Układ nerwowy

Nerwowe pochodzenie tego środka jest wyrażone w znacznym wzroście temperatury ciała, podczas gdy apetyt zostaje zachowany.

Być może początek kulawizny u psa.

  • Zachowanie zwierzęcia ulega zmianie, pojawiają się oznaki załamania nerwowego - agresja, nerwowość, drażliwość.
  • Występują drżenia mięśniowe, skurcze lub konwulsyjne skurcze kurczów. Być może początek kulawości, paraliżu lub niedowładów kończyn - wszystkich czterech, jednego lub kilku. Jeśli paraliż kończyn powoduje paraliż mięśnia sercowego lub oddechowego - nagłą śmierć.
  • Obecność napadów, podobnych do napadów padaczkowych, nieuchronnie prowadzi do śmierci zwierzęcia.
  • Co do zasady, oznaki uszkodzenia nerwowego występują od kilku miesięcy, rzadziej utrzymują się po odzyskaniu zwierzęcia, aż do końca życia, okresowo się manifestując. Zwykle taki stan występuje na końcu dowolnej postaci choroby.

Pierwsze objawy nie rozpoczynają się w czwartym tygodniu lub po pozornej remisji.

Urazy palca

Zdarza się, że gdy pojawią się wszystkie powyższe objawy, niezależnie od rodzaju przepływu środka, opuszki palców mogą stwardnieć. Co więcej, ta cecha jest nieodłączna dla wszystkich typów i może wystąpić na dowolnym etapie choroby.

Koniec palców może stwardnieć.

Cechą szczególną ostrego przebiegu jest zdolność do przejścia na chroniczny typ procesu chorobowego.

Możliwe jest także naprzemienne biegunki i zaparcia. Wielkie wycieńczenie, utrata apetytu lub zmniejszona aktywność i matowe włosy. Wydzieliny do oczu, które wysychają w kącikach oczu i tworzą skorupy. W takim przypadku odzyskiwanie nie występuje, kończy się śmiercią.

Leczenie w domu

Kompleksowe podejście do leczenia jest właściwą drogą do poprawy skuteczności.

Nie ma uniwersalnego środka leczniczego w leczeniu rozpadu, jednak można wybrać kompleks leków, które przy dobrze skoordynowanej interakcji przyczynią się do wyzdrowienia.

Ogólne leczenie w dowolnej formie obejmuje wprowadzenie następujących rozwiązań:

  • urotropina - 40%;
  • glukonian wapnia - 10%;
  • glukoza - 40%;
  • izotoniczny chlorek sodu;
  • Dimedrol - 1%;
  • kwas askorbinowy - 5%.

Leczenie obejmuje wprowadzenie roztworu urotropiny.

Warto zauważyć, że roztwory powinny być przygotowane bezpośrednio przed podaniem, w sterylnych warunkach. Wprowadzono szybkość infuzji 10 dni.

Schemat

Prozerynę stosuje się podskórnie.

  1. Zastosuj podskórną prozerynę, roztwór strychniny do zapobiegania i leczenia niedowładu.
  2. Eliminuje skurcze i skurcze mięśniowe mydocalms.
  3. Zmniejsza ciśnienie śródczaszkowe - roztwór siarczanu magnezu, furosemid.
  4. Uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego eliminuje się poprzez zastosowanie blokady blokującej parowanie, roztworu aminazyny, barbitalu sodowego.
  5. Stan podniecenia zwierzęcia zmniejsza się przez podawanie fenobarbitalu, benzonu, kwasu glutaminowego, kwasu foliowego.
  6. Leczenie trwa nieprzerwanie przez trzy tygodnie.
  7. Równolegle stosuje się podskórne iniekcje z kursu novocaine przez dziesięć dni.
  8. W przypadku napadów padaczkowych zalecane jest leczenie lekiem Finipsin, pagluferal.
  9. Infekcja bakteryjna jest eliminowana przez antybiotykoterapię, która obejmuje leki: chloramfenikol, norsulfazol, streptomycynę, clofaran, kefzol, gentamycynę.
  10. Jako specyficzne leczenie, wstrzykuje się surowicę zawierającą przeciwciała od zwierząt, które były chore, w których doszło do całkowitej remisji.
  11. Aby utrzymać ogólny stan organizmu i wzmocnić układ odpornościowy, zaleca się stosowanie immunomodulatorów i immunostymulantów.
  12. Do celów profilaktycznych zalecane są leki nasercowe - sulfokampococain, cocarboxylase.
  13. Terapia witaminą z grupy B - B1, B6, B12, z jednoczesnym zastosowaniem pantatoma, nikotynamidu.
  14. Ciężkie zatrucia są podatne na dożylne leczenie roztworem Ringera.

Dieta dla psów

Nie zapomnij o specjalnej diecie dla psów.

Karmić psa powinny być małe porcje mięsa mielonego.

  • Karmią drobno posiekane mięso lub mięso mielone, w małych porcjach.
  • Możesz podać surowe jajko, ale nie więcej niż dwa razy w tygodniu.
  • Zaleca się stosowanie niskotłuszczowego twarogu i kefiru.
  • Zaleca się przestrzeganie diety i powrót do zdrowia.
  • Aby uniknąć przejścia do stadium nerwowego choroby można uzyskać wywar z matki.

Szczepienia

Obecnie istnieje skuteczna szczepionka przeciw kamieniowi.

Vanguard - importowana szczepionka przeciw kamieniowi nazębnemu. Sprawdzony.

Krajowy producent - KF-668, EPM. Zaimportowane szczepionki - hexodog, pentodog, vangard, kanvak.

Film o niedoborze u psów

Kupując szczeniaka, hodowca zapewnił, że możliwe jest wytworzenie progestoglikonu iw ciągu 2-3 dni można było wykonać szczepionkę - w klinice weterynaryjnej. W końcu prawie utracony schena. Dziękuję weterynarzu, wyciągnął!

Mój pies właśnie wziął i zmarł. Wtedy weterynarz powiedział, że był środek odurzający, albo natychmiast zabiła psa, albo objawy były ukryte.

po rozpoczęciu działania distemper nie usuniesz go. Już 7 lat, jak wszystkie szczenięta umierają. Żadne szczepionki nie pomagają, ani dieta. Przetwarzanie całego stoczni nie jest możliwe. Pieniądze w tubie.

Przepraszamy za szczenięta - Mutts, nikt nie potrzebuje. Dwie mają zielone oczy - cud natury. Pozostałe cztery mają zwykle kolor oczu, ale wszystko jest piękne. Ciężko jest patrzeć, jak umierają za każdym razem. Nie ma gdzie zakopać się na podwórzu.

Nie chcę zniechęcać ludzi do leczenia roztoczy, ale moim zdaniem wszystkie te leki służą do przelewania pieniędzy. Wirusy nie są leczone. Dlaczego prowadzimy nosem? Dla korzyści.

przestań kopać w ciałach szczeniąt na podwórzu, zrób szczepienie na czas

Ale rzeczywiście, przez to właśnie wkroplenie nadal rozprzestrzeniasz czynnik sprawczy choroby, a przy okazji, nie tylko na twoim podwórku. Wszystkie martwe chore psy muszą być odpowiednio utylizowane. W przeciwnym razie nigdy nie pozbędziesz się wirusa...

Rozprysk jest leczony. Około 15 lat temu nasz szczeniak zachorował. Za radą lekarza weterynarii przewierali naprzemiennie witaminy z grupy B (1,6,12). Prawdopodobnie nastawiony tydzień. Pies wyzdrowiał i zamienił się w cudownego psa. W ubiegłym roku zmarł ze starości.

powiedz mi, jak naprzemiennie? czyli 1 dzień B1 następnego dnia B6 i trzecie B12, więc co?

Witaj, mam rasę psów shytsu Nie wiem, co mój pies ma znak, ale umiera na naszych oczach, zaczął nie jeść i pije tylko wodę, jeśli nawet je natychmiast i wymiotuje krwią, staje się słaby i ledwie może chodzić, proszę o pomoc

Najlepszym lekarstwem na remembers jest wódka.
25-30 ml delikatnie strzykawki do ust. już uratowałem dwa szczeniaki.
karmić po tym świeżym jajku, trochę wstrząsnąć. Powodzenia dla wszystkich.

Jaka jest waga szczeniąt w dawce 25-30 ml?

Zgadzam się, to może i nie zawsze pomaga, ale nasz sąsiad tak bardzo wyleczył owczarka.

Nasz Archi 3 mesyatsa.zabolel tempera, stojące antybiotyki, glyukozoy.ne sodu pomogalo.prochitala gdzieś: kieliszek wódki, domowe jaja, ząbek czosnku, wymieszać wszystko i nie reagują prawie zalivat.schenok już umarł. 2 dni rano nalali mi strzykawki, a potem zacząłem jeść, pić wodę i iść do cichego, myślałem, że nie przeżyję.

I Shepherd Cezar, August 3 roku życia, wszystkie znaki wskazują na temperą choroby, w ubiegłym miesiącu, nic nie jeść, zaczął kuleć, a te dni temperatura wzrosła o 40, zaczął kaszleć, kichanie, wyciek z nosa poleciał matka krwi spowodowane weterynarii, ale lekarz okazał się tak głupi, że popioły zasugerował, że może chce iść z tobą?
to takie głupie, że musisz mówić takie bzdury. a potem zdałem sobie sprawę, że musimy działać samodzielnie, nie spałem przez dwa dni, wspiąłem się po całym Internecie i ponownie przeczytałem wszystko, co mogłem, i upewniłem się, że jedynym sposobem na uratowanie psa jest wódka, jajko i czosnek.. Śpiewaliśmy nasz Cezarik na trzeci dzień, i zobacz wynik. Boże spraw, aby nasz Cezar wyzdrowiał, nie puścimy naszych rąk, potraktujemy go z powodu wszystkich sił, a ty nie puścisz swoich rąk, musisz tylko mieć nadzieję na najlepsze.

Dżuma u psów: objawy, pierwsze oznaki, co leczyć, konsekwencje, czy zaraza jest zakaźna dla kotów, człowiek

Plaga psów jest nazwą narodową, prawdziwą nazwą choroby jest wirusowa plaga drapieżników (HPV). Z nazwy wynika, że ​​nie tylko psy chorują na nią, ale są najbardziej wrażliwe, dlatego choroba wiąże się z psami. Powodem nazwy jest wysoka śmiertelność zwierząt - do 90% w przypadku braku leczenia. Ale nie rozpaczaj, gdy pies jest chory na gorączkę, możliwe jest wyzdrowienie, jeśli właściciel podejmie się leczenia z najwyższą odpowiedzialnością.

Czynnik sprawczy

Wirus zawierający RNA z rodziny Paramyxoviridae z rodzaju Morbillivirus. Zgodnie z charakterystyką antygenową wirus jest bardziej podobny do ludzkiej odry niż dżuma dymienicza średniowiecza. Innymi słowy, surowica odry skutecznie (ale eksperymentalnie) zwalcza psy. Warto zwrócić na to uwagę, ponieważ po tym, jak pies znosi psią odrę, jego odporność na zarazę drapieżników dramatycznie wzrasta.

Wirus jest odporny na wpływy środowiska. Zachowuje zdolność do infekowania w stanie suchym do 4 miesięcy, a na zimno - do 9 miesięcy. Ogrzewanie do 45 o C doprowadzi do śmierci wiriona dopiero po 2 tygodniach, do 60 o C - dopiero po pół godzinie. Tylko ogrzewanie do 100 ° C zabija wirusa w ciągu 1-2 minut. Roztwory formaliny, wybielacza i innych powszechnie stosowanych środków dezynfekujących zabijają wirusa, ale dopiero po 1-3 godzinach ciągłej ekspozycji.

Rozprzestrzenianie się choroby

Niemal wszystkie rodzaje zwierząt mięsożernych cierpią na dżumę. Osobno trzeba odróżnić koty domowe, ponieważ niosą one ICP najłatwiej, w rzeczywistości nie ma ani jednego przypadku przejawienia się choroby. Co więcej, w wyniku badań stwierdzono, że 10-30% wszystkich kotów w różnych krajach świata chorowało i miało przeciwciała we krwi.

Uwaga, proszę! Jeśli pies mieszka w domu z kotem, to w przypadku braku szczepienia, szanse na zachorowanie na gorączkę zwierzęcia są wyższe.

Istnieje warunkowa rasa predyspozycji do choroby. Najciężej atakują psy następujących ras: husky, psy i szczenięta, pudle, pekińczyki, laski i owczarki niemieckie.

Jak powstaje dżuma?

Szczególne niebezpieczeństwo polega na tym, że wirus zaczyna się wyróżniać u chorego zwierzęcia przed wystąpieniem klinicznej manifestacji choroby. Zwierzę również zaraża inne gospodarstwa domowe przez kolejne 7-10 dni po wyleczeniu.

Głównym źródłem wirusa jest chore zwierzę. Po zakażeniu patogen jest wydalany za pomocą:

  • kał;
  • mocz;
  • flegma z płuc;
  • ślina;
  • wydzieliny z gruczołów łzowych;
  • gruczoły potowe;
  • ropa z krostek skóry.

Wirus jest dość stabilny w środowisku, więc infekcja występuje nie tylko poprzez bezpośredni kontakt z chorym zwierzęciem (przez unoszące się w powietrzu kropelki). W kontakcie pośrednim ryzyko zakażenia jest również dość wysokie: poprzez elementy opieki i konserwacji (woda, żywność, zabawki, pościel do spania) lub, na przykład, przez ubrania, w których właściciel (hodowca) skontaktował się z chorym zwierzęciem, a następnie udał się do zdrowego.

Nawiasem mówiąc, dlatego przed rozpoczęciem nowego psa po martwej istocie z destempera konieczne jest zniszczenie wszystkich przedmiotów mających z nim kontakt i utrzymanie kwarantanny przez 3 do 6 miesięcy, aby wirus mógł umrzeć bez nowego źródła pożywienia. Ponadto, aby uniknąć ryzyka, lepiej zabrać następnego szczenięcia natychmiast po szczepieniu.

Prawdopodobieństwo infekcji

Epidemie plagi stają się mniej częste latem, ale generalnie infekcja może wystąpić o każdej porze roku. Wysoka wilgotność wiosną i jesienią wpływa na częstotliwość infekcji. Wpływa również na osłabienie odporności po przeziębieniach perebolevaniya. Zwiększa szansę na HPV, choroby immunosupresyjne (które są trudne do zniesienia), złe żywienie, brak standardów higienicznych w pomieszczeniu.

Przebieg choroby

Patogen często przenika przez błony śluzowe układu oddechowego, wchodzi do układu limfatycznego płuc. Głównym miejscem rozmnażania wirusa są komórki odpornościowe (makrofagi, limfocyty, monocyty) i węzły chłonne. W ciągu pierwszych 7-10 dni wirus obejmuje cały układ odpornościowy organizmu. Z tego powodu HPI jest często komplikowane przez choroby bakteryjne i grzybicze.

Następnie wirus rozprzestrzenia się przez krew i limfę, wchodzi wraz z nią do wszystkich tkanek i narządów. Pomimo systematycznej zmiany chorobowej, choroba często objawia się w postaci 1 lub kilku zespołów, które rozwijają się jednocześnie lub na przemian zastępują siebie nawzajem. Tydzień później zaczyna się infekcja układu nerwowego. Po 3-4 tygodniach zaczynają pojawiać się oznaki uszkodzenia układu nerwowego.

Przewlekły przebieg objawia się również głównie zespołem nerwu chumka. Należą do nich zmiany natury zwierzęcia, paraliż i niedowład, napady padaczkowe. Wraz z dalszym rozwojem choroby, zwierzę umiera z rozległego paraliżu ośrodków nerwu życiowego odpowiedzialnych za bicie serca i oddychanie.

Okres inkubacji i formularze

Okres inkubacji wynosi 2-4 dni, do 2-3 tygodni. Jedynym objawem niedoboru u psów w tym czasie może być letarg i utrata apetytu. Istnieje błyskawiczny, ostry, podostry i przewlekły przebieg. Rozróżnia także choroby płucne, skórne, jelitowe, nerwowe i inne. Osobną formą jest "twardość" - choroba skóry, która objawia się bolesną i wyraźną hiperkeratozą poduszek na łapach.

Błyskawica

Ta forma rozwija się zwykle u nieszczepionych szczeniąt w pierwszych 1-2 miesiącach życia. Ta forma charakteryzuje się brakiem jakichkolwiek objawów innych niż wysoka gorączka. Śmierć zdarza się w ciągu jednego dnia lub nawet kilku godzin, więc w rzeczywistości nie można walczyć z tą formą.

Ostra forma

Ogólnie rzecz biorąc, prąd ostry jest podobny do błyskawicy, tylko bardziej rozciągnięty w czasie. Początkowo temperatura psów wzrasta do 41-42 ° C, apetyt znika, a mogą wystąpić drgawki lub porażenie. W drugim lub trzecim dniu rozwija się śpiączka, a zwierzę umiera.

Postać podostra

Pierwszym objawem zapalenia skóry u psów jest gorączka. Zwykle trwa 1-2 dni, ale można go zaobserwować w ciągu 1-2 tygodni, po gorączce staje się remisyjne (znika i powraca). Na pierwszym etapie można zauważyć depresję, lękliwość, suchy nos i utratę apetytu. Po 2-3 dniach rozwijają się objawy charakterystyczne dla tej choroby.

Objawy

Źródła literatury epizootologicznej rozróżniają 7 różnych zespołów klinicznych:

  • skórna (dermalna plaga);
  • układ oddechowy (postać płucna);
  • oftalmiczny;
  • moczopłciowy;
  • pokarmowe (jelitowe);
  • osteoporotyczny;
  • nerwowy (forma nerwowa).

Ale w praktyce najczęściej:

  • uogólniona postać, w tym wszystkie możliwe objawy (w 90-95% przypadków),
  • pokarmowe, zmieniające się w nerwowe,
  • nerwowy
  • oftalmiczny.

Inne formy występują (zdiagnozowane) niezwykle rzadko.

Zespół skóry

  • Rozwija się w ciągu pierwszych 2-3 dni. Forma skórna może być obecna podczas całego przebiegu choroby, ale często znika po 1-2 tygodniach.
  • Zabieg ten dotyczy skóry, tkanki podskórnej, typową lokalizacją jest wewnętrzna powierzchnia ud i obszar pachwiny. Uszkodzenie jamy brzusznej można zaobserwować, rzadziej - wewnętrzną powierzchnię kończyn przednich i uszu.
  • Pojawiają się czerwone plamki. Później na ich miejscu powstają guzki, a po pęcherzykach, o średnicy 1-10 mm. Są wypełnione surowiczym lub ropnym wysiękiem o barwie żółtozielonej, po pęknięciu bańki, ciecz wypływa i tworzy brązowe skorupy.
  • Po wyleczeniu wszystkie bąbelki znikają bez śladu.

Zespół oddechowy

  • Rozwija jedną z pierwszych lub pierwszych (zamiast postaci skóry) w ciągu 2-3 dni lub tygodni.
  • Dotyczy to górnych, środkowych i dolnych dróg oddechowych, kolejność występowania w chorobach jest z nosa do płuc.
  • Temperatura nieznacznie wzrasta - o 1-1,5 ° C. Gorączka ma dwa szczyty wzrostu temperatury, pierwszy wzrost - na samym początku choroby, z reguły pozostaje niezauważony. Drugi szczyt wznoszenia obserwuje się z wysiękiem z nosa i oczu.
  • Wypływ z nosa, pierwszy surowiczo-śluzowy, następnie staje się ropny. Szybko wysychają, pozostawiając skorupy na nosie i w kanałach nosowych. Powoduje to dyskomfort dla zwierzęcia, pies często kicha, drapie nos łapami lub przedmiotami, próbując je wyczyścić. Z powodu dużego rozładowania pies traci swój zapach.
  • Kaszel jest początkowo suchy, w 3-4 dni staje się mokry. Odgłosy są słyszalne tylko w dużych oskrzeli, a następnie przechodzą do dolnych dróg oddechowych - w oskrzelikach i pęcherzykach płucnych.
  • Przy odpowiednim leczeniu objawy ustępują po 1-2 tygodniach, ale zapach jest przywracany dopiero po 1-2 miesiącach.

Zespół okulistyczny

  • Rozwija się 1-2 tygodnie po infekcji.
  • Zaburzone są gałki oczne, w zaawansowanych przypadkach choroba przechodzi do nerwu wzrokowego, a następnie do wizualnej części mózgu.
  • Najpierw rozwija przekrwienie i obrzęk spojówki. Początkowo obserwuje się surowicze wydzieliny śluzowe z oczu, następnie stają się ropne. Wybory gromadzą się w kącikach oczu, bardzo obfite, po oczyszczeniu pojawiają się ponownie następnego dnia. Jeśli nie zostaną one wytarte, wydzieliny sklejają powieki, dlatego pies często nie może otworzyć oczu.
  • Zwierzę próbuje ukryć się w zaciemnionym miejscu, boleśnie reaguje na światło. Po rozprzestrzenianiu się na głębokie warstwy gałki ocznej (naczyniówka, siatkówka i nerw wzrokowy) pies całkowicie lub częściowo traci wzrok. W tym samym czasie tęczówka nabiera zielonego koloru. Po porażce nerwu wzrokowego jest ekspansja źrenic, nie ma reakcji na światło.
  • Przy szybkim leczeniu, gdy głębsze warstwy gałki ocznej nie ulegają zmianie, następuje całkowite odzyskanie wzroku. W ciężkich przypadkach możliwa jest częściowa lub całkowita utrata wzroku.

Zespół pokarmowy

  • Jelita i żołądek są w stanie zapalnym (zapalenie żołądka i jelit).
  • Zwykle rozwija się w ciągu 1-2 tygodni po zakażeniu zwierzęcia.
  • Typowe objawy to utrata apetytu, częste wymioty i biegunka, które nie są związane z jedzeniem. Biegunka okresowo ustępuje miejsca zaparciom. W wyniku postaci jelitowej u psów i jej objawów rozwija się odwodnienie i wyczerpanie.
  • Po wyleczeniu objawy zapalenia żołądka i jelit znikają bez śladu.

Zespół moczowodowo-moczowy

  • Nerki, pęcherz moczowy, moczowody są w stanie zapalnym.
  • Rzadko obserwuje się rozwój zespołu w 1-2 tygodniu po zakażeniu.
  • Tylko w pojedynczych przypadkach obserwuje się ciężkie zaburzenia układu wydalniczego - gorączkę, utratę apetytu, obrzęk tkanki w mosznie, szyi i głowie. Charakterystyczne objawy - trudności w oddawaniu moczu, we krwi występują domieszki ropy lub krwi.
  • Po wyleczeniu przechodzi stan zapalny układu moczowego.

Zespół osteoporotyczny

  • Wpływ na metafizę długich kości cylindrycznych.
  • Zespół rozwija się tylko u szczeniąt w wieku 6 miesięcy 1-2 tygodnie po zakażeniu.
  • Skład kości i ich naturalny rozwój są osłabione. W wyniku tego następuje deformacja kości i skrzywienie kończyn, chód jest zaburzony, ruch jest utrudniony.
  • Kiedy wyzdrowienie zatrzymuje patologiczne zmiany w kościach, ale ich powrót do stanu naturalnego nie jest już możliwy.

Nerwowa forma

  • Dotknięte są komórki OUN - mózg i rdzeń kręgowy.
  • Najczęściej zaraza nerwowa rozwija się na samym końcu choroby, po 3-4 tygodniach. Jednocześnie można zaobserwować fałszywy "powrót do zdrowia" - okres 6-7 dni, kiedy zwierzę wydaje się zdrowe.

Zespół rozpoczyna się depresją, która jest okresowo zastępowana przez pobudzenie. Często oczopląs jest dodawany do objawów - oscylujących ruchów gałek ocznych (lewo-prawo lub góra-dół).

Wtedy rozwija się brak koordynacji z dysproporcją ruchów, co skutkuje:

  • potrząsając głową;
  • trudności w pokonywaniu elementarnych przeszkód (drabin);
  • częste bezpodstawne upadki na płaskim terenie.

Następnie pojawiają się okresowo pojawiające się toniczne (sztywność) i kloniczne (szybkie ruchy lub drżenie) skurcze mięśni. Zazwyczaj skurcze występują w mięśniach prostowników. Wraz z rozwojem choroby kurcze pokrywają całe ciało psa.

Napad pseudoepileptyczny rozpoczyna się wraz ze wzrostem niepokoju u zwierzęcia. Jeśli zwierzę ma zdolność poruszania się, to biegnie w kółko, nie może się zatrzymać, wpada na otaczające przedmioty. W tym przypadku może być błędne przekonanie, że pies jest ślepy. Obserwuje się nadmierne wydzielanie śliny - obfity wypływ śliny z jamy ustnej.

Potem następuje skurcz mięśni twarzy i toniczny skurcz całego ciała. W tym momencie zwierzę traci przytomność przez 0,5-2 minuty. Napad zostaje zastąpiony konwulsją kloniczną, rytm zwierzęcia, ruchy pływackie, mięśnie twarzy drgają, z tego powodu pies może ugryźć język. Źrenice oczu są nienaturalnie rozszerzone, sporadycznie mimowolne wydalanie moczu, nasienia i kału.

Po ataku pies wstaje i wydaje się, że nie rozumie, co się dzieje. Może nie rozpoznać właściciela, zgubić się w przestrzeni, brak koordynacji, pies niepewnie chodzi, często upada. Jeśli wystąpi drgawkę, gdy zwierzę nie może już się poruszać (porażone kończyny), po ataku pies zasypia.

W miarę postępu choroby drgawki stają się częstsze i dłuższe. Można zaobserwować inny obraz - napady drgawkowe pozostają krótkie, ale niemal natychmiast następuje następna.

Bardzo niekorzystnym symptomem jest nierozsądne wycie. W tym przypadku pies okresowo wyć lub skomla (nie szczeka), takie ataki mają zupełnie inny czas trwania. Można do tego dodać ekscytacji, w której sam pies gryzie ogonem i łapami. Nie wiadomo jeszcze, czy objawy te są prawdziwym objawem cierpienia zwierzęcia.

Przy niekorzystnym wyniku choroba kończy się niedowładem i porażeniem kończyn. Zwykle dotyka jedną lub obie kończyny tylne. Wtedy napady stają się krótsze, pojawia się świadomość zmierzchu, wydaje się, że pies traci rozum. Podsumowując, istnieje zaburzenie oddychania i tachykardia, po którym zwierzę umiera.

Śmiertelność w postaci nerwowej wynosi 80-90%. Istnieje jednak podejrzenie, że współczynnik umieralności jest niższy, ponieważ często właściciele uśpili swoje zwierzęta, nie mogąc znieść ich udręki. Nawet w przypadku wyzdrowienia niektóre oznaki choroby pozostały na stałe (nawracające drgawki, utrata widzenia, kulawizna)! Możliwe jest również nawroty choroby, pomimo faktu, że odporność jest produkowana długa i trwała.

Chroniczna forma

Rozstrój nerwowy u psów może rozwijać się samodzielnie, omijając postać ostrą lub podostrą, ale częściej występuje po widocznym wyleczeniu z ICP. W przypadku nieudanego szczepienia szczeniąt można zaobserwować również przewlekły rozwój choroby.

Przewlekłe nawracające zapalenie mózgu i rdzenia

  • Zwykle występuje u psów w wieku powyżej 5-6 lat.
  • Są dotknięte sekcje mózgu.
  • W tej formie nawroty są zastępowane przez remisje. Z biegiem czasu nawroty zwykle wydłużają się (od 7-9 tygodni do 3 miesięcy). Kiedy mają psa, następuje postępująca atrofia i osłabienie mięśni kończyn (zwykle plecy). W napadach zwierzę trzyma głowę w dół, jest w ciągłym ruchu, wykonując różne ruchy wzdłuż ruchu różnych kończyn.
  • Przewlekła forma, z należytą starannością, możliwa jest poprawa i łagodzenie nawrotów, całkowite wyleczenie jest niemożliwe.

Wielopunktowe przewlekłe zapalenie mózgu i rdzenia

  • Zwykle obserwuje się u psów w wieku 4-8 lat.
  • Są uszkodzone odcinki mózgu i rdzenia kręgowego.
  • Odzyskanie jest niemożliwe, z należytą starannością możesz opóźnić śmierć.

Często z tym zespołem nie ma wcześniejszej ostrej lub podostrej postaci leku. Choroba wyraża się brakiem koordynacji, słabością zwierzęcia, okresowymi nieracjonalnymi upadkami. Znaki stopniowo rosną w długim okresie czasu (do roku). Na jednej lub obu stronach występuje utrata wzroku.

Następnie rozpocznij okresowe napady skurczami, paraliżem kończyn. Następnie rozwija się paraliż tylnych kończyn i całkowita niezdolność zwierzęcia do samodzielnego poruszania się. W końcowym stadium obserwuje się niewydolność oddechową, tachykardię i śmierć zwierzęcia.

Rozliczne, sclerujące zapalenie mózgu

  • Występuje częściej u psów w wieku powyżej 6 lat.
  • Są dotknięte sekcje mózgu.
  • Choroba rozwija się przez kilka miesięcy lub nawet rok, po czym nieuchronnie kończy się śmiercią.

Po pierwsze, występuje stan depresji, okresowo naprzemiennie z podnieceniem i aktywnością motoryczną, z częstymi ruchami okrężnymi. Zwierzę może przyjąć "zamyśloną pozę" - położyć głowę na otaczających przedmiotach i stać godzinami.

W odpowiednim czasie pies traci wzrok, zdolności intelektualne maleją:

  • zwierzak przestaje uznawać swoich właścicieli;
  • wszystkie nabyte umiejętności są tracone;
  • pies nie może odgadnąć elementarnych rzeczy (co zrobić z jedzeniem lub wodą).

Zapalenie mózgu

  • Rozwija się u szczeniąt w wieku od 2 do 6 miesięcy po szczepieniu po 1-2 tygodniach.
  • Są dotknięte sekcje mózgu.
  • Prognoza ostrożna, szanse na wyzdrowienie lub śmierć 50/50.

Początkowo zwierzę ma anoreksję, depresję i gorączkę. Wtedy zmienia się charakter i zachowanie psa. Na przykład, zwierzę staje się agresywne dla wszystkich ludzi i zwierząt wokół niego, a nawet dla właściciela. Lub vice versa, depresję depresyjną można zaobserwować. Pies błąka się bez powodu, jęcząc lub skomląc. Następnie rozwijają się drgawki, zaburza się koordynację, pojawia się ślepota.

Przewlekły zespół skóry (twardość)

  • Manifestowane u psów w każdym wieku.
  • Ma wpływ na klocki na łapę, a tym bardziej na lustro nosa.
  • Zwykle obserwuje się po przeniesieniu ostrej postaci leku. Charakteryzuje się hiperkeratozą nosa i łapek łapy - wzrostem i keratynizacją zewnętrznych warstw skóry. Nazwa "twardość" była postacią środka zaporowego, ponieważ częściej obserwuje się nadmierne rogowacenie poduszek łap.
  • Zrogowaciałe warstwy skóry stają się twarde, szorstkie, stale pękają. Infekcja bakteryjna może rozwijać się w pęknięciach, w takim przypadku bolesne staje się przemieszczanie się zwierzęcia.
  • Dzięki jakościowemu i terminowemu leczeniu formy skóry szanse na wyleczenie wynoszą 80%.

Rezultat jest taki, na co zwracają uwagę właściciele psów, aby zrozumieć, że zwierzę jest chore:

  • surowy ucisk i apatia,
  • utrata apetytu, a czasem brak pragnienia (nie je i nie pije),
  • wysoka temperatura ciała (do 39,6-41 ° C),
  • ropne wydzielanie z oczu i / lub z nosa,
  • niewyjaśnione utykanie,
  • czasami świszczący oddech w płucach (rzadko).

Jeżeli te objawy zostaną wykryte, zwierzę powinno zostać dostarczone jak najszybciej do weterynarza, ponieważ ryzyko śmierci jest wysokie.

Prognoza

Plaga drapieżników jest niezwykle niebezpieczną chorobą. W przypadku braku leczenia śmiertelność zwierząt domowych sięga 80-90%. Skuteczny na wszystkich etapach choroby nie ma określonego leczenia. Istnieją specyficzne serum i immunomodulujące środki antywirusowe, które pomagają w 90% przypadków, ale osobliwość jest taka, że ​​muszą być podawane w pierwszych 1-3 dniach choroby. Dlatego częściej musimy liczyć na odporność na zwierzęta i leczenie objawowe.

Ale przy zapewnieniu wszelkiej możliwej pomocy, prawdopodobieństwo śmierci zwierzęcia w stanie nerwowym nadal wynosi 40-50%. Nawet jeśli zwierzę odzyska zdrowie, możliwe, że wystąpią "konsekwencje" w postaci ślepoty, kulawizny, zmian w charakterze zwierząt domowych lub epilepsji. Aby zwiększyć prawdopodobieństwo pełnego wyzdrowienia, musisz pokonać chorobę, zanim przejdzie ona do stanu nerwowego. Wtedy szanse są wysokie, nie tylko aby pozbyć się zagrożenia śmiercią, ale także całkowicie wyeliminować wszystkie objawy choroby.

Leczenie

Żaden weterynarz nie zagwarantuje natychmiastowego powrotu do zdrowia, jeśli zdiagnozowano chorobę mięsożerną. Im wcześniej właściciel psa zauważy pogorszenie zdrowia swojego zwierzaka, tym większe będą szanse na zbawienie. Leczenie przeprowadza się wyłącznie kompleksowo, w tym ogólną terapię przeciwwirusową, objawową i podtrzymującą. Zabieg nie jest szybki i nie jest tani.

Leczenie obejmuje następujące terapie:

  • etiotropowy, tj. bezpośrednio przeciwwirusowe, mające na celu wyeliminowanie przyczyny choroby (wirusa);
  • objawowe;
  • redukcyjna wymiana, tj. natychmiastowy wpływ na całe ciało (usunięcie ogólnego zatrucia, odwodnienie, wprowadzenie witamin i używek itp.).

Uwaga: wszystkie preparaty wyszczególnione w leczeniu rozpryskiwacza podano wyłącznie w celu uzyskania ogólnych informacji, ponieważ W przypadku nieudanej selekcji schematów leczenia, leki mogą wchodzić w niepożądane reakcje z odpowiednimi konsekwencjami.

Wszystkie leki są podawane w postaci kroplomierzy, jak również wstrzyknięć domięśniowych, dożylnych i podskórnych. Jakakolwiek doustna forma leczenia może być podjęta po normalizacji przewodu pokarmowego i eliminuje popęd emetyczny. Do tego momentu coś, co można przekazać ustom, jest bez znaczenia i niewłaściwe!

Określona terapia

Do leczenia stosuje się surowicę z przeciwciałami krwi już chorych zwierząt (Giscan 5, Vitacan-C). Leki te zapewniają krótkotrwałą ochronę, są najbardziej skuteczne w okresie inkubacji i na początkowym etapie choroby. Niestety, stosowanie surowic anty-zarazy w ostrym zespole nerwowym jest nie tylko nieskuteczne, ale nawet pogarsza objawy i często prowadzi do śmierci zwierząt domowych.

Surowicę podaje się w maksymalnej dopuszczalnej dawce 1-1,5 ml, w zależności od rodzaju surowicy, wagi zwierzęcia i jego zdrowia. Zastrzyki wykonuje się domięśniowo lub podskórnie.

Każda surowica to obce białko, aby zapobiec reakcji alergicznej, zaleca się równoczesne wprowadzenie 0,5-1 ml roztworu dimedrolu 1%.

Terapia niespecyficzna

Aby zapewnić dodatkową odporność na działanie odporności, wstrzykuje się leukocytarne osocze - osocze krwi zdrowych zwierząt, bogatych w leukocyty. Wprowadzić dożylnie w ilości 0,3-0,4 ml / kg wagi psa. Być może podanie domięśniowe i podskórne w osoczu w tym przypadku powoduje dodanie 2-2,5% roztworu nowokainy w ilości 1-2 ml. W przypadku braku specjalnej surowicy przeciwgruźliczej gonma globulin jest stosowana do zastąpienia przeciw odrze - podaje się ją domięśniowo w ilości 1-3 ml na dobę przez 2-3 dni z rzędu.

Ponadto niespecyficzna terapia obejmuje wprowadzenie immunomodulatorów. Immunostymulatory są stosowane w początkowych stadiach, dając pierwszeństwo tym, które:

  • stymulują produkcję interferonu: Maxidine, Ribotan, Fosprenil, Cycloferon, Forvet;
  • stymulują syntezę cytokin: Ribotan, Fosprenil;
  • aktywować proliferację limfocytów: Ribotan, Fosprenil;
  • wykazują działanie przeciwwirusowe: Immunofan, Maxidine, Fosprenil.

Jak widać z listy, Fosprenil ma najszerszy efekt - ten lek jest uważany za najlepszy w weterynarii ze względu na jego właściwości przeciwwirusowe. Podaje się go podskórnie w dawce 0,5-1 ml, ale działa tylko przez pierwsze trzy dni, a następnie jego podawanie jest całkowicie bez znaczenia. I to jest bardzo drogie. Może być podawany dożylnie, ale nadal jest lepszy podskórnie lub domięśniowo, ponieważ często powoduje poważne reakcje alergiczne. Fosprenil dramatycznie zwiększa szanse na wyleczenie.

Objawowe leczenie

W późniejszych stadiach choroby w przypadku braku lub niskiej skuteczności leczenia szczególnego szczególnie ważne staje się leczenie objawowe. Ponieważ objawy HPV są różne, leczenie objawowe powinno być oparte na obecności lub braku objawów i stopnia ich manifestacji.

W podwyższonej temperaturze

Możesz po prostu przyłożyć na głowę i łapy (fałd pachwinowy i pod pachami) na zimno. Wstrzyknięto również domięśniowo koktajl 2 ml dipyronu i 1 ml Dimedrolu (w jednej strzykawce). Ważne jest przestrzeganie priorytetu w zestawie rozwiązań - najpierw analgin, następnie dimedrol.

Z zespołem skóry

Nie ma trudności z przeniesieniem tego etapu, dlatego główne zadania to utrzymanie zwierzęcia w czystości. Plamki i bąbelki leczone środkami antyseptycznymi: nadtlenek wodoru, chlorheksydyna (0,05%). Skorupy delikatnie czyścić wacikiem lub wacikiem nasączonym środkami antyseptycznymi. Aby pies nie mył skóry, można ją położyć na kocu, a na szyi i twarzy - kołnierzyk elżbietański (sprzedawany w aptece weterynaryjnej).

Z infekcją bakteryjną

Plaga mięsożerców bardzo rzadko przebiega w czystej postaci. Wtórna infekcja bakteryjna prawie zawsze łączy się z osłabionym organizmem - to właśnie daje przedłużony wzrost temperatury ciała. Dlatego wymagany jest kurs antybiotykoterapii! Nawet jeśli temperatura ciała nie jest podwyższona, ale diagnoza jest potwierdzona, środki przeciwbakteryjne są nadal przypisane. Wszystkie antybiotyki wstrzykuje się domięśniowo lub, jeśli to konieczne, dożylnie w momencie ustawiania zakraplacza.

Zakres antybiotyków dla drapieżnych zarazy jest dość szeroki, ale najczęściej stosowane są:

Przy przedłużonym leczeniu antybiotykami (co często jest zjawiskiem z dżumą), zarówno patogenna, jak i naturalna mikroflora jelitowa są hamowane. Dlatego, aby go przywrócić, stosuje się Bifidumbacterin. Ale są one wyznaczane dopiero po usunięciu antybiotyków z organizmu - 1-2 dni po zakończeniu kuracji antybakteryjnej i pełnym przywróceniu apetytu.

Z zespołem pokarmowym

Główne zadania to wyeliminowanie wymiotów, biegunki, korelacji równowagi wodnej i elektrolitowej w organizmie. W tym celu stosuje się środki przeciwwymiotne, zobojętniające kwas, środki powlekające.

Leki przeciwwymiotne są podawane - Metoclopramide (Reglan)

Aby przywrócić odwodnienie i stymulować motorykę żołądka, przepisywany jest Regidron (1 opakowanie saszetki rozcieńcza się w 1 litrze wody). Pić zgodnie z zaleceniami lekarza, w zależności od wagi psa.

Koperty: surowe białko jaja, woda ryżowa, oślizgły kisiel.

Chronią ścianę jelita i żołądek przed podrażnieniem podczas jedzenia lub wody. Usuwają również toksyny, a dzięki nim można przygotowywać koktajle, w których dodawane są wszystkie niezbędne preparaty.

Leki przeciwbiegunkowe (Loperamid) podaje się dopiero po wyeliminowaniu objawów infekcji jelitowej.

Po wyczerpaniu i odwodnieniu wstrzykuje się składniki odżywcze, detoksyfikację i zrównoważone roztwory soli: roztwór Ringera, sól fizjologiczną z glukozą 5% lub 40%, Ringer-Locke. Po pewnym czasie można wprowadzić różne roztwory, których objętość będzie równa 7% całkowitej masy ciała zwierzęcia (maksymalnie). W rzeczywistości oceniany jest stan psa, a objętość wstrzykiwanego płynu jest obliczana przez weterynarza w oparciu o stopień zaawansowania choroby.

Przy niskim ciśnieniu żyły mogą ustąpić i nic nie może zostać wstrzyknięte dożylnie. W takim przypadku dopuszcza się podskórne wstrzykiwanie kroplowe lub strumieniowe tych roztworów.

Z zespołem okulistycznym

Oczy czyścić codziennie wacikiem nasączonym chlorheksydyną lub miramistinem. Oczy można również przemyć roztworem kwasu borowego (1-3%) lub garbnikami z garbnikami, wywar z kory dębu, mocną herbatą. Następnie zaszczepiono krople przeciwdrobnoustrojowe: Sofradex lub Maksitrol.

Gdy rogówka jest mętna, stosuje się roztwór dioniny lub roztwór lidazy na 1% Novocain.

Z zespołem oddechowym

Robią kompresy na szyję, ocierają pierś zwierzęcia rozgrzewającymi substancjami.

Leki wykrztuśne (Bronholitin lub Ambroxol). Wykrztuśne dają tylko w przypadku mokrego kaszlu i przy braku wymiotów, gdy pies zaczął jeść.

Lekarstwa przeciwkaszlowe zazwyczaj nie są podawane psom, ale czekają, gdy kaszel sam zamoczy się z powodu antybiotykoterapii.

Do usuwania skurczu oskrzeli - Eufillin.

Ogólnoustrojowe przeciwzapalne i ogólne środki tonizujące: deksametazon (prednizolon) lub Lauretin C.

Nos jest potraktowany roztworem Lugola lub słabym roztworem kwasu borowego (1-3%).

W zespole moczowo-płciowym

Ziołowe leki moczopędne (Fitolizin).

Z trudnością oddaje mocz - No-shpa, chlorowodorek papaweryny.

Gdy moczowód jest zablokowany produktem zapalenia, wykonuje się cewnikowanie.

Kiedy twardość

Łapy na łapach i lusterko do nosa są traktowane wazeliną, olejem z rokitnika, a także leczone środkami złuszczającymi.

Z zespołem neurologicznym

W przypadku silnego bólu należy stosować środki przeciwbólowe: Baralgin, Ketonal, Travmatin.

Gdy jest silnie wzbudzony, podaje się 2,5% roztwór chloropromazyny.

Amitryptylina jest stosowana w celu łagodzenia ataków lękowych.

W przypadku niedowładu i porażenia stosuje się 0,05% roztwór prozerinu.

Aby usunąć zwiększony ton mięśni szkieletowych zastosować Mydocalm.

W przypadkach braku stanu padaczkowego, Cerebrolysin może być stosowany do poprawy krążenia mózgowego.

W celu zmniejszenia ciśnienia wewnątrzczaszkowego i kręgowego za pomocą 25% roztworu siarczanu magnezu lub Lasix (furosemidu).

Warunki przetrzymywania, dieta i leczenie podtrzymujące

Pokój z chorym psem i lepiej - całe mieszkanie powinno być wentylowane. W zimnych porach roku - 2-3 razy dziennie przez 10-15 minut, pożądane jest w oknie letnim nie zamyka. Czyszczenie odbywa się za pomocą środków dezynfekcyjnych (Kreol, Lysol, roztwór wybielacza). Sam pies jest oczyszczany z kału, moczu i innych wydzielin.

Aby wyczyścić zwierzę, użyj wilgotnych chusteczek lub szmat. Powinny być optymalną temperaturą - ciepłą. Ulubione miejsce zwierzaka można przykryć jednorazową pieluchą, a pod nim położyć grubą ceratę. Zużyte serwetki, szmaty, pieluchy nie mogą być prane - natychmiast wyrzuć je, wcześniej zapakowane w plastikowe torby. Lepsze oparzenie.

Nie dopuszczaj do środowiska zwilżonych wydzielinami, wyrzucaj je, pakuj w celofan i lepiej - spalaj.

Konieczne jest poprawienie warunków zatrzymania. Stwórz spokojną atmosferę w domu i usuń wszelkie źródła, aby podniecić zwierzaka. Zasłoń okna zasłonami zaciemniającymi, aby stworzyć ciemność. Dom powinien być cichy, wyłączyć interkom, włączyć telefony komórkowe w cichym trybie. Nie dopuszczaj do hipotermii lub przegrzania zwierzaka. Konieczne jest stworzenie dla niego wystarczającej ilości ćwiczeń (spacerów), ale jednocześnie nieprzeciążenia.

Pies musi być chodzony tylko na smyczy i gdzie nie ma innych zwierząt.

Od rozpoczęcia leczenia pies otrzymuje dietę głodową na jeden dzień. To nie zaszkodzi zwierzęciu, ponieważ organizm musi mieć możliwość oczyszczenia się na tle kropelek i preparatów leczniczych. Zapewniony jest tylko swobodny dostęp do wody i wlewa się do niej roztwory nawadniające (rehydron).

Następnego dnia karmienie rozpoczyna się od śluzowatych kaszek (w bulionie mięsnym lub wodzie) zmieszanych z gotowanym mięsem lub mięsem mielonym. Wielkość porcji zaczyna się od ¼ od normy i zostaje zapełniona w ciągu 3-5 dni. Jest to zapobieganie żołądkom i wymiotom.

Produkty mleczne są wyłączone. Od 5-7 dni można podać acidophilus, ser jogurtowy. To dobrze, jeśli pokrywa się z przyjmowaniem probiotyków po kuracji antybiotykowej.

Od 7-9 dni można po prostu dać gotowane mięso z warzywami, jajkami (najlepiej przepiórczymi), niskotłuszczowym bulionem. Nie zaleca się surowego mięsa w okresie leczenia i odzyskiwania.

Od 10 dni pies powinien być już przeniesiony do normalnej diety.

Pożądane jest podawanie mieszanek bogatych w witaminy i mikroelementy. Do tego możesz użyć specjalnego kanału. W tym samym czasie powinna być wysokokaloryczna.

Niedopuszczalne jest leczenie środków ludowych bez uprzedniej konsultacji z lekarzem. Co więcej, są one nieskuteczne.

Karmienie zwierzaka siłą jest zabronione! W przypadku wymiotów, zamiast jedzenia, przepisuje się krople odżywcze z roztworem glukozy, witaminami i minerałami w ilości 100-300 ml, w zależności od wagi psa. Pies jest przepisywany na kurs preparatów witaminowych niezależnie od obecności lub braku wyczerpania.

  • vitam (najszerszy kompleks witamin i aminokwasów);
  • gamavit (witaminy + immunostymulant).

Oba leki wstrzykuje się podskórnie 1-4 ml, w zależności od wagi psa i przebiegu określonego przez weterynarza.

Zapobieganie

Oczywiście, musisz chronić swojego zwierzaka przed komunikowaniem się z nieznanymi lub podejrzanie niezdrowymi psami. Ale zagwarantowanie, że uratuje się przed tą chorobą w ten sposób, jest trudne. W końcu zwierzę chore na dżumę nie od razu ma objawy kliniczne, a po wyleczeniu patogen dostaje kolejne 1-2 tygodnie.

Tylko szczepienie w młodym wieku gwarantuje brak dramatycznych wydarzeń.

Niedoszacowanie szczepień opiera się na rzadkich przypadkach powikłań wynikających z tego. Należy jednak pamiętać, że takie przypadki są rzadkie, a ta choroba jest niezwykle groźna, dlatego konieczne jest szczepienie zwierzęcia i nie powinno się go przeoczyć. Odporność po szczepieniu nie pojawia się natychmiast, ale dopiero po ponownym szczepieniu po 3-4 tygodniach (jeśli pierwsza szczepionka w życiu została podana przed upływem 12 tygodni).

Istnieją dwa rodzaje szczepionek: z osłabionymi lub zabitymi wirusami. Szczepionki z atenuowanymi wirusami zapewniają bardziej niezawodną ochronę, która utrzymuje się przez rok. Ale jednocześnie możliwe są komplikacje w postaci wysokiej temperatury i obrzęku. Szczepionki z zabitym wirusem nie powodują powikłań, ale odporność utrzymuje się mniej i nie jest tak wyraźna, więc szczepionkę należy powtarzać 2-3 razy w roku.

Leki domowe (złożone):

Ponowne szczepienie 3-4 tygodnie po pierwszym szczepieniu jest pożądane, aby zrobić tę samą szczepionkę po raz pierwszy, aby uniknąć konfliktu szczepów wirusowych, które są częścią różnych leków. Zasada jest pożądana, ale nie fundamentalna.

Zapobieganie powikłaniom

Reakcja szczepionki objawia się na różne sposoby. Częściej nie występują żadne reakcje (szczególnie przy użyciu zabitych wirusów), ale możliwe są lokalne lub ogólnoustrojowe objawy. Miejscową reakcją jest obrzęk i bolesność w miejscu wstrzyknięcia. Reakcja ogólnoustrojowa polega na podniesieniu temperatury do 39,5-40 ° C, przygnębienia zwierzęcia.

Aby uniknąć tych komplikacji, zwierzę jest dokładnie badane przed szczepieniem. Niedopuszczalne jest szczepienie w przypadku ciąży, karmienia szczeniąt, a także przeziębienia i gorączki. Po szczepieniu zwierzę jest ściśle monitorowane, chronione przed nadmiernie niskimi temperaturami, stresem i dużym wysiłkiem fizycznym.

Pytanie-odpowiedź

Czy zaraza psa jest zaraźliwa dla kotów?

I tak i nie. Koty mogą zarazić się, ale nie mają tego dosyć. Odporność na kotów bardzo różni się od psa. W przypadku kotów wirus dżumy psów nie jest bardziej niebezpieczny niż zwykłe przeziębienie dla ludzi. Nawet bez leczenia nie jest on w stanie wyrządzić krzywdzie kotowi, ale jednocześnie Murka może być nosicielem choroby i uwolnić wirusa do środowiska.

Czy plaga psów jest zaraźliwa dla człowieka?

Nie, to nie jest zaraźliwe, nie można zachorować na plagę drapieżników.

Czy śmiertelnik jest śmiertelny?

Zdecydowanie tak. Ponadto, jeśli nieostrożne jest dbanie o zwierzaka, pies ma gwarancję, że umrze. Tylko z pełnym poświęceniem istnieje szansa na uratowanie zwierzęcia.

Czy można złagodzić objawy odżywiania z wódką u psów?

Nie, dawanie wódki zwierzętom jest surowo zabronione. W wyniku zmian jelitowych mają wrzód trawienny i odwodnienie. Wódka jeszcze bardziej wypali śluzówkę jelit, a podczas odwodnienia może po prostu zabić psa.

Jeśli masz jakieś pytania, napisz w komentarzach, a my z przyjemnością odpowiemy na nie w tej sekcji.

55 komentarzy

Czy osoba, przebywająca w pokoju z chorym psem, który ma z nią kontakt, przekazuje wirusa swojemu zwierzakowi, na przykład przenosi się na ubranie?

Cześć, Olga. Istnieje ryzyko infekcji i są one dość duże! Zakażenie psów występuje nie tylko poprzez bezpośredni kontakt, ale także poprzez pośredni kontakt z chorymi lub odzyskującymi zwierzętami - przez zainfekowane obiekty środowiska zewnętrznego (pasza, woda, powietrze, wydalanie chorych zwierząt i różne produkty do pielęgnacji, ubrania hodowców). W ubraniu, w którym była osoba z chorym psem, nie można wejść w kontakt ze zdrowym zwierzęciem, ponieważ ryzyko infekcji jest dalekie od minimalnego! Przy okazji, dlatego, jeśli jeden pies umiera, to kwarantanna powinna być przechowywana przez jakiś czas przed rozpoczęciem nowego, usuwając jednocześnie absolutnie wszystkie środki do opieki nad poprzednim psem chorym.

Cześć. Mops Sabaka stawia swoje tylne nogi. Co robić? Pomoc

Dziękuję za bardzo przydatne informacje. Mieszkamy w Hiszpanii. Zabraliśmy 5 chorych szczeniąt dużego psa. Szczenięta miały około 2 miesięcy. Natychmiast zwróciłem się do weterynarza o pomoc: zrobili testy - okazało się, że jest to niedogot. Dzięki leczeniu udało się pomyślnie ukończyć wszystkie etapy: wyleczyć skórę, a uszy, oczy i infekcje jelitowe zostały wyleczone. Ale z porażką układu nerwowego nie może sobie poradzić. Uszkodzenie tylnych nóg. Z powodu paraliżu zginęły cztery szczenięta. Został sam i każdego dnia jego tylne nogi były słabsze i słabsze. Zjada szczeniaka bardzo dobrze. Staramy się iść dalej: zrobiliśmy specjalnych spacerowiczów. Czy możesz doradzić coś innego?

Porażenie kończyn jest najczęstszym powikłaniem po nerwowej formie plagi drapieżników (najsłynniejszej zarazy). W najlepszym razie stan szczenięcia utrzyma się na takim poziomie, na jakim jest. W najgorszym wypadku paraliż postępuje, a dziecko także umrze.

Oprócz masaży, rozgrzewki i prawdziwych lekcji chodzenia, możesz przebić kurs proserin, witamin z grupy B, glukozę z heksaminą. Ale najprawdopodobniej wszystko będzie nieskuteczne, ponieważ Skutki uszkodzenia układu nerwowego za pomocą zgniotu są nieprzewidywalne. Ale nadal możesz spróbować i spróbować, ponieważ Odnotowano przypadki (choć częściowe).

A jednak: ile czasu upłynęło po wszystkich interwencjach terapeutycznych? Wciąż może warto zakończyć bieg immunomodulatorów, dodać kompleksy witamin (po witaminach z grupy B), stymulanty metaboliczne.

Mam coś do zjedzenia z psem, nic do jedzenia

Aby coś doradzić, potrzebuję odpowiedzi na następujące pytania:
- ile dni pies nie je? podczas gdy ona pije?
- czy są wymioty? jeśli tak, czy jest to związane z pożywieniem i o której porze dnia?
- jaka jest temperatura ciała zwierzęcia?
- zaparcie, biegunka?

Jedynie poprzez otrzymywanie odpowiedzi na te pytania mogę podać odpowiedni komentarz dotyczący praktycznej pomocy medycznej. Są to pytania, które pomagają odróżnić infekcję od niezakaźnych chorób wewnętrznych, a miejsce przeznaczenia będzie od niej zależeć. Na dobre, zwierzę w takim stanie potrzebuje kroplówki dożylnej i podawania leków: generalnie pobudzających, odżywczych, uruchamiających przewód żołądkowo-jelitowy, wątrobę itp.

cześć. jeden kot ma takie objawy, nie może skoczyć na bok, nie może wskoczyć na krzesło lub łóżko, źrenice są rozstawione, a na koniec zaczęła pić krew, a następnie przestała się poruszać i umarła. 4-6 dni później drugi kot miał te same objawy, aż jeden z nich zaczął wrzucamy dzisiaj boki, źrenice rozszerzają się, czy możliwe jest przebicie ludzkiej antybiotyki? Nie ma pieniędzy na zakup kota. (Właśnie miałem 3 psy i 3 koty wyłapały wszystkie z litości) Nie zapomniałem, że normalny taboret kota nie był płynny i jadł, aż śmierć w ogóle nie mogła wzrosnąć. co to za choroba? proszę o pomoc, będę bardzo wdzięczny

Na twarzy wszystkie objawy uszkodzenia układu nerwowego. Jest to albo ciężkie zatrucie, albo infekcja wirusowa, na przykład panleukopenia (katar), forma przypominająca błyskawicę, kiedy również wpływa na układ nerwowy. Konieczne jest mierzenie temperatury ciała poprzez umieszczenie termometru w odbytnicy przez 5 minut: jeśli poniżej 37 - zatrucie, powyżej 39 - zakażenie. Możesz wypróbować antybiotyki (ceftriakson jest normalny), ale jest mało prawdopodobne, że da wynik z tak szybkim rozwojem wydarzeń. Jeśli zatrucie - możesz spróbować wcisnąć kroplówkę, ale znowu przy tej prędkości mało prawdopodobne jest, aby mieć czas na zrobienie czegoś. Jeśli jest to plaga kota - ryzyko choroby i trzeciego zwierzęcia jest wysokie. Dla psów ta infekcja nie jest straszna. Ale jeśli nadal jest to zatrucie, to teoretycznie psy mogą je znaleźć i zjeść - dokładnie sprawdź dom pod kątem potencjalnych trucizn / toksyn.

Witaj szczeniak 3,5 miesiąca. Mieszka na otwartym terenie, wszystko zaczęło się od częściowej utraty apetytu, letargu apatii, dużo pije. Nos był suchy, lekarz pokazywał zastrzyki. Już 6 dni. Prawie nie je. Niedokrwistość, dziąsła z uszami i język są prawie białe. Temperatura skacze. To znaczy, nie. Wyciągnęli we krwi termometr (nie szkarłat, ale nie czarny). Lekarz mówi o jakiejś infekcji i że to może być Chumka. Kroplomierze robią zastrzyki i kłują, ale szczeniak na ogół nie ma siły. Nie ma wymiotów. Parvovirus był chory 1,5 miesiąca temu. Dwa dni przed wystąpieniem choroby zaszczepiono je przeciwko wściekliźnie i robakom. (Wcześniej odrodzili się 1,5 z powrotem). Lekarz powiedział, że to nie z tego powodu. Wierzę, ale wciąż w to wątpię, ponieważ jest to miasto Delhi w Indiach. Proszę powiedz mi, co to może być? A co musisz zrobić, żeby sprawdzić badanie krwi?

Cześć, Szczenię ma wyraźną infekcję wirusową. Oto jak zapalenie jelit i plaga drapieżników, i wiele więcej. Odpowiednie leczenie może być przepisane tylko przez lekarza, który widzi samego psa. Przy silnym postępie infekcji szczeniak nie może uratować. Co on nakłuł? Od szczepienia przeciwko wściekliźnie to nie może być. Badanie krwi na infekcje wirusowe nazywa się PCR - dokładnie powie, jaki rodzaj wirusa ma pies. Dodaj więcej biochemii krwi i ogólną analizę - to ujawni ukryte stany zapalne. Ale trzeba się spieszyć, bo Stan szczeniaka nie jest zbyt dobry, sądząc po twoim opisie.

Cześć, podnieśli dużego psa, kundla, tylne nogi się zaciągają, ale czasami próbują wstać, coś się dzieje, czy są jakieś przypadki wyzdrowienia po przebiegu leczenia, czy też pomoc może pomóc? Kości są całe, może nie zostały znokautowane przez maszynę, ale ona miała chorobę ale apetyt jest dobry i nie ma śladów choroby. Z góry dziękuję.

Cześć, Aby dokładnie określić, czy pies powróci do normalnego stanu, musisz dokładnie wiedzieć, co jest i jest z nim. Pokaż ją weterynarzowi - doświadczony lekarz powie na pewno, czy jest to konsekwencja nerwowej formy zarazy, czy zranienia. Gdyby to była chumka, dobrze byłoby wiedzieć, jak ciężko pies zachorował, czy był leczony i czy to była nerwowa forma. Niestety, nie możemy tego wiedzieć. Jeśli jest to uraz, należy prześwietlić część ciała, którą weterynarz wskazuje, aby sprawdzić integralność kości i stawów. Dopiero po pełnym badaniu możliwe jest podanie przynajmniej niektórych prognoz dotyczących odzysku zwierzęcia.

Dobry wieczór. U psów zdiagnozowano mięsożerne mięsożerne. Pies już skręcił w lewo, tylne nogi nie chodzą dobrze, apetyt jest zły, jest dużo śliny i ciągle wymiotuje. Przepisano prednizolon domięśniowo, Supraks, Betaserk, Serenii. Czy to leczenie jest wystarczające? Na jakim etapie jest teraz choroba u naszego psa? Z korzyści, pamięć jest normalna, temperatura ciała jest normalna. Leczenie trwa 5 dni. Mamy nadzieję na poprawę? Pies 7 lat, rasy West Highland. Dzięki za odpowiedź!

Cześć, Nie wiem, kto zalecił takie leczenie, ale to nie wystarczy. Specjalnie skupiam się na wykrzyknikach - pies musi być umieszczony w zakraplaczu. Jeden z wymienionych leków w żaden sposób nie może w żaden sposób, więc będziesz traktowany przez długi czas, nużący, a nie fakt, że pies nawet ciągnie! Przy takiej terapii wirus mięsożernej dżumy będzie miał konsekwencje szybciej i więcej niż pies odzyska. Droppers Ringer-Locke lub Ringer + glukoza 5% są wymagane, zamiast prednizon - deksametazon, zamiast suprax - ceftriaksonu, sereniyu muszą zostać zastąpione przez cerculate i koniecznie immunomodulatory (gamavit idzie dobrze). Środki przeciwwirusowe, dlaczego nie przepisać? Ich wprowadzenie nie jest już wskazane, oczywiście, konieczne jest usunięcie z organizmu, które wirusy już zrobiły. I nie zwlekaj z tym wszystkim. Tylko przy tak zintegrowanym podejściu można podać przynajmniej niektóre przewidywania i nadzieje na odzyskanie. Zwykle 3-5 kroplówek z odpowiednimi lekami i psem jest już w porządku, a ty masz 5 dni, a stan nie jest bardzo...

Dzień dobry! Trzy tygodnie temu przyszedł ze swoim mężem uliczny szczeniak. Półtora roku temu, buldog francuski zmarł z wiekiem, przez długi czas wybieraliśmy szczeniaka, nie o to chodzi, ale ona tu przyjechała, zdecydowali się odejść.. Pierwszego dnia piraceli "Pirantel", następnego dnia otrzymali pchły, polecieli "Duramun ". Wiek 2-3 miesiące. Po 5 dniach pies zaczął rozpraszać łapy na podłodze, mamy laminat, myśleliśmy, że to zwiększyło tyłek, ale łapy jeszcze tam nie są, ale dzień później zaczęły płynąć ślinotok. Krzesło jest normalne, nie ma wymiotów, dobrze się odżywia. W klinice weterynaryjnej powiedzieli, że było to nieprzyjemne, poszli do nich na 3 dni, dziś dali mi listę leków, które można nakłuć w domu.
Dibazol, tlenek magnezu, witaminy z grupy B wymieniają wszystkie trzy, bitsillinę co trzy dni, cerebrolizynę, immunomodulatory, leki przeciwwirusowe.
Immunomodulator-Lymphomyosot (jest w domu)
antywirusowa-gropiwiryna.
Zaklinacze nie zostali wyznaczeni, doradzają, co jeszcze można pić, przebijać. Pies się trzęsie, okresowo wystaje z czubka języka, lekko się trzęsie. Dzięki za odpowiedź.

Cześć, Możliwe, że doszło do załamania odporności i szczeniak zachorował na szczepionkę. Jeden jest zadowolony, że choroba nie powinna przebiegać tak gwałtownie, jak gdyby wirus stał się naturalny. Niektóre zastrzyki są trudne do wyciągnięcia psa z gorączką, zwykle umieszczamy kroplomierze. Jeśli tylko zastrzyki, wtedy leki powinny być przyjmowane o wiele silniej niż te, które zostały ci przepisane, aby wirus nie miał czasu na zrobienie nieodwracalnych konsekwencji. Zamiast bitsillin - ceftriaksonu (będzie lepiej). Lymphomyosot jest o niczym. Zamień na Gamavit lub jeszcze lepiej na Rybotan. Z leków antywirusowych cycloferon będzie milion razy skuteczniejszy. Dlaczego został wyznaczony dibazol - nie rozumiem. U ludzi jest przepisywany na powolny paraliż, ale tak nie jest. Magnezja, witamina B i cerebrolizyna są dobre. Zwiń podskórnie roztworem Ringer-Locke lub Ringera + glukoza 5% kostek po 25 sztuk rano i wieczorem przez kilka dni. Odzyskiwanie nerwowej postaci zarazy nie nastąpi szybko, bez względu na sposób podawania leków, będziesz musiał być cierpliwy.

Cześć, Powiedz mi, jak mógł zachorować pies? Chłopiec, kundel na łańcuchu, mieszka na dziedzińcu w wiosce. Nie kontaktuje się z psami, je regularne jedzenie 2 razy dziennie. Smutno, głos znika, obniża głowę, nos jest mokry, zwykle temperatura. Odczytuje się okresowo intensywny oddech. Dał tsiprolet i ernit (dla serca, może również serca). Jak inaczej mu pomóc?

Cześć, Wilgotny nos nie zawsze wskazuje normalną temperaturę. Może być poniżej normy, podczas gdy nos jest mokry, ale nie jest to już normalne. Dlatego zawsze należy wykonać pomiary w odbytnicy. Lepiej nie dać się porwać lekarstwom na serce, możesz tylko pogorszyć sytuację, jeśli nie lekceważysz narkotyku i podać / wprowadzić go w zależności od sytuacji. Twój opis nie wystarczy, aby dokładnie powiedzieć, co jest ze zwierzakiem. Może to być:
- robaki;
- zapalenie płuc;
- obrzęk płuc;
- niewydolność serca lub płuc;
- zapalenie oskrzeli;
- jakiekolwiek zakażenie wirusowe lub bakteryjne.

Skontaktuj się z weterynarzem, aby zbadać zwierzę przez specjalistę i, co najważniejsze, aby dotknąć płuc.

Dzień dobry! Mam szczeniaka pykinesa, który zmarł 4,5 miesiąca. W przypadku choroby weterynarz powiedział, że zastępuje zęby i szczeniak może je połknąć. Poszliśmy do innego lekarza, diagnozą jest dyskomfort w jelitach. Szczeniak wymiotuje, biegunka, zapach jest okropny. W czwartym dniu szczeniąt już nie było. Pierwsze pytanie, kto ma rację? Drugi. Szczeniak urodził się 26.12.17. Pierwsze szczepienie wykonano 02/09/18. Drugi to 02.26.018. I dopiero teraz zauważyłem, że szczepionka z pierwszej szczepionki jest ważna do 2019 roku, ale druga jest zaległa. Vanguard Plus 5l był ważny do 30.01.18, a Vanguard cv do 20.02.18. Drugie pytanie może zmniejszyć efekt szczepionki i służyć jako choroba szczenięcia? Z góry dziękuję!

Cześć, Ile pracy, po raz pierwszy słyszę, że pies może zadławić się zębami, gdy się zmieniają. Sądząc po symptomach opisanych przez ciebie i szybkości śmierci psa, może to być również wirusowe zapalenie jelit, a nie tylko jelitowa forma plagi drapieżników.

Istnieją dwa wyjaśnienia tego, co się stało z twoim zwierzakiem.
Pierwsza opcja: efekt szczepionki po prostu nie został zmniejszony, mimo że był spóźniony. Odporność zawaliła się - wtedy zwierzę zachoruje na infekcje, z których jest zaszczepione. Jest to czysto indywidualna reakcja konkretnego organizmu. Prawdopodobnie wystąpił błąd w stanie zdrowia, a szczepionka nie była całkowicie zdrowa. Weterynarz był zobowiązany do przeprowadzenia badania i termometrii przed szczepieniem, a także zapytać, czy coś było nie tak na kilka dni przed planowaną datą podania leku (letarg, wymioty, biegunka, kaszel, itp.). Przy najmniejszym podejrzeniu złego stanu zdrowia szczepienie jest absolutnie niemożliwe!

Druga opcja: szczepionka w ogóle nie działała ze względu na opóźnienie, więc pies zachorował, jak normalne nieszczepione zwierzę. Szczepionkę podaje się trzy razy, a dopiero po trzykrotnym wprowadzeniu otrzymuje się odporność.

Po szczepieniu nie ma więcej opcji na chorobę zwierzęcia we wszystkich opisanych przez ciebie warunkach.

Dobry dzień! Czy istnieje wyraźna różnica między umieraniem a piroplazmozą?

Cześć, Tak, jest. W ostrej postaci piroplazmozy temperatura ciała gwałtownie skacze do 40-42 stopni, błony śluzowe zmieniają kolor na żółty i krwawe zabarwienie moczu (zmienia się jakakolwiek zmiana koloru w kierunku najdrobniejszego zaciemnienia). Kiedy plaga nie wzrasta tak bardzo, mocz nie ulega zmianie, zażółcenie błony śluzowej może już być na końcu przebiegu choroby. Ważnym znakiem diagnostycznym jest mocz!

Dzień dobry! Pies Beagle, dwa lata. Ostatnie dni letargu, utrata apetytu. Wydano krew na testy, zdiagnozowano mięsożerne mięsożerne. Pies jest zaszczepiony! Ostatnie szczepienie wykonano prawie rok temu (pozostało kilka dni). Surowicę Hyxan 5 przepisano podskórnie, antybiotykiem Ceftriaxone i domięśniowo. Czytałem o symptomach choroby. To żenujące, że nie ma innych oznak, z wyjątkiem letargu i utraty apetytu. Co więcej, nawet przed rozpoczęciem leczenia pies stał się bardziej aktywny, zawsze chce wyjść na zewnątrz! Przyciąga grę do swoich przyjaciół, psów. Powiedz mi, proszę, czy może być błąd w diagnozie i jakie są nasze przewidywania?

Cześć, Według jakiej analizy postawiono diagnozę? Plaga drapieżników jest niezwykle rzadka w formie utajonej. Jaka była temperatura ciała? Bardzo mało informacji na temat tego, czy twój pies ma plagę, czy nie, i podaj prognozę. Zaryzykowałbym sugerowanie, że była tylko infekcja wirusowa, a weterynarze po prostu postanowili zagrać w nią bezpiecznie. Lecz przepisane leczenie jest całkiem poprawne (nawet w przypadku zarazy, przynajmniej w przypadku innej infekcji wirusowej).

O szczepieniach. Im dłuższy czas od wprowadzenia szczepionki, tym słabsza szczepionka chroni - to oczywiste. W okresie 11-12 miesięcy po wstrzyknięciu szczepionka prawie nie działa. Dlatego, z czysto praktycznego punktu widzenia, zawsze zalecamy, aby nie czekać na dokładnie 1 rok dziennie, ale aby zrobić ponowne szczepienie nieco wcześniej. Ale w twoim przypadku jest całkiem możliwe, że szczepienie zadziałało, więc domniemana dżuma postępuje z łagodnymi objawami.

Dzień dobry! Pomóżcie proszę. Pies ma wyraźne oznaki niedoboru. Nie je, tylko napoje, stracił wzrok, źrenice są rozszerzone, koordynacja ruchów jest zakłócona. Mieszka na otwartym terenie. Na tym etapie można pomóc zwierzęciu.

Cześć, Zawsze istnieje szansa na uratowanie zwierzęcia, jeśli nie jest to błyskawica i końcowa faza gorąca. Proces ten będzie długi i trudny, ale z właściwym podejściem i pełną dostępnością wszystkich niezbędnych leków, aby uratować psa, oczywiście, możliwe.

Cześć, Szczenię 2 miesiące, jamnik Stałem się chory trzy dni temu: ospały, wymiotujący (10 razy dziennie), biegunka pierwszego dnia żółty śluz z bardzo ostrym zapachem, drugi dzień zielony śluzowaty, dziś stał się ciemnozielony z małymi żyłkami krwi Hemkan, Ceftriakson, glukoza z witaminami, ale stan się pogorszył, co jeszcze możesz zrobić?

Cześć, Państwo nie jest dobre, prognoza jest od ostrożnej do niekorzystnej, ale musimy walczyć! Konieczne jest umieszczenie nawilżających nawilżających kropelek, wstrzyknięcie krwi środków hemostatycznych, środków przeciwwymiotnych (ceru), usunięcie giscanu (często tylko gorzej od surowic) i dodanie fosprenilu, witamin - gamavitu i / lub witamu. Jako bakterie jelitowe najlepiej stosować enterol, ale tylko od momentu, gdy pies przestaje wymiotować. I poczekaj na pozytywną dynamikę.

Mam psa Yorko Teriera przez 2 lata, dwa tygodnie temu widziałem, że zalał jego tylne łapy i nie jadł i nie piotował wody, a potem irvot. Zaczynając, pomyśleliśmy, że potraktowano go azydkiem, a potem lekarz powiedział, że to była plaga. Guskan 5.b12.noshpu.glukozu dał svorotku.a dwa dni temu zaczął jeść trochę. Ale smycz nie porusza się. Co to jest? Czego szukasz?

Cześć, Jeśli jest to dżuma, powinni przepisać droppery, środki przeciwwirusowe, środki wzmacniające i koniecznie środek znieczulający dla układu mięśniowego. Bądź cierpliwy - wyleczenie z plagi drapieżników może trwać bardzo długo. Na rachunku będzie on wyłączony lub nie - tylko czas pokaże. Nerwowa postać tego środka jest raczej nieprzewidywalna i wszystko zależy od tego, jak organizm zareaguje na leczenie.

Cześć, Mamy samoyed husky boy 5 miesięcy. Przygotuj wszystkie zasady. W wieku 4 miesięcy zaczęliśmy mieć skurcze szczęk i piankę z ust kilka razy dziennie, nie było to całe ciało, które się trzęsło, ale tylko szczęka, jakby chomping i pianka wychodziła. Stał się trochę ospały, ale jadł dobrze, nie było wymiotów i krzesło było dobre. Byliśmy leczeni z powodu piroplazmozy, ponieważ weterynarz powiedział, że to z powodu ukąszenia kleszcza, które mieliśmy tuż przed. Zmierzona została nam temperatura - 39,6. Natychmiast po wstrzyknięciu antybiotyku nasze wysięki ustało. A następnego dnia żółtozielone smarki z nosa zaczęły wychodzić i jakby mokry chrząknięcie (które trwało 1 dzień), natychmiast udaliśmy się do weterynarza, przepisali antybiotyk ampicylinę i mycie nosa, jakby z zimna, zaczęliśmy dawać tabletki i płukać. Wszyscy zniknęliśmy gdzieś w ciągu 5 dni. Po 2 tygodniach zaczął lekko skręcać lewą przednią nogę, nawet nie zauważalną z boku. Spędziliśmy pięć dni, zrobiło się trochę mocniej, potem poszliśmy do weterynarza, byliśmy ze środkowego miasta (Miass), powiedziano nam wcześniej, że może to być związane z zarazą i wysłane do wielkiego miasta (Czelabińsk), ponieważ mogą nam w tym pomóc. W klinice wykonaliśmy badania krwi: ogólne, w przypadku porażeniowego testu ELISA i boreliozy Plague. W rezultacie nazwali wyniki i powiedzieli, że wszystko jest w porządku, że to nie była piroplazmoza, ale plaga i my ją mieliśmy, a my mieliśmy tylko resztki, z którymi pies radzi sobie, i że drgania będą trwały przez całe życie i mogą nieznacznie wzrosnąć nie jest wymagane żadne leczenie. W rezultacie, to jest już 4 dni po przyjęciu, nasze drganie staje się coraz silniejsze i już dwie nogi szarpią się z przodu i, moim zdaniem, tył idzie. Nie jęczy, temperatura wynosi około 38,7, mierzymy ją każdego dnia. On jest bardzo aktywny, jak on, on je dobrze, krzesło jest dobre, nie ma niepokoju. Podczas głębokiego snu łapy ustępują nieznacznie, a tylko lewy drga zauważalnie, a gdy po prostu leży i nie śpi, ciało skacze lekko. Push przychodzi jakby z klatki piersiowej lub z górnej części nóg. Działa dobrze i ogólnie, kiedy jest czymś zajęty, nie odczuwa nawet zauważalnego skurczenia, jakby nie było ich w tym momencie. Proszę, nie wiemy, co robić. Obawiamy się, że to nie koniec, nagle jest nadal chory, a my jesteśmy nieaktywni. Cały internet został już wykopany i nigdzie nie odkryto, że ludzie piszą o skręcaniu łap, wszędzie tylko o drgawkach, ale to jest inne, to tylko rytmicznie, co sekundę lub co sekundę stopa drży w tę iz powrotem 24 godziny na dobę, wszystko zaczęło się od jednego co 3-4 sekundy, teraz co 1-2 sekundy. Gdybyśmy wiedzieli, że to wszystko już się skończyło i tak pozostanie z drżeniem, które bezboleśnie, jak zapewniał weterynarz, będziemy szczęśliwi, ale przerażający, nagle nie zachoruje, nagle się rozwija. Powiedz mi, proszę, co myślisz?

Cześć, Niestety, błędem wielu kolegów jest to, że po szczepieniu uważają, że pies nie może zarazić się infekcjami, za które jest szczepiony. Przy wyjściu - może nawet jak! Nie chodzi tu o przełom w odporności czy jakość szczepionki, ale o to, że 100% szczepionek nie zapewnia całkowitej ochrony przed chorobą, ale zawsze pozwala, jeśli ma wyleczyć coś, jest milion razy lżejsza. To jest twój przypadek - zwierzę miało plagę, ale w łagodnej formie. Jednak ze względu na fakt, że diagnoza nie została podjęta natychmiast (tuż po wygaśnięciu nosa, stało się jasne, że nie było tam piroplazmozy), zwierzę otrzymało komplikację typu nerwowego. To nie jest postęp, to już doświadczenie post factum.

Jeśli skurcze są rzeczywiście komplikacją w postaci niedoboru, możesz nieco poprawić stan Gamavitu (immunomodulator + witaminy z grupy B i są one potrzebne) i VetSpokoin (dobrze usuwa skurcze mięśni i zaburzenia nerwowe u zwierząt w postaci łagodnych drgawek lub drgawek). Przyjmij zgodnie z instrukcjami. To będzie jakaś rehabilitacja po odwyku. Można również dodać tylko jedną iniekcję łydki z tetraawitem w celu normalizacji metabolizmu wapnia i przewodnictwa nerwowego. Po przebiegu wszystkich tych leków, wszystko, co pozostanie z objawów, pozostanie. Z minimalnym prawdopodobieństwem może przerastać (jak na przykład u dzieci, często nerwowe tiki i drgania, gdy rosną). Ale w każdym razie nie widzę powodu do niepotrzebnej paniki.

Bardzo wdzięczny za tak znaczącą odpowiedź. Dziękuję bardzo.

Czytaj Więcej O Psach

Dlaczego marzysz o psach szczeniąt?

Choroby Sny, w których znajdują się szczenięta psa, mogą być interpretowane poprawnie tylko z ogólnym kontekstem i specyficznymi cechami szczeniaka. Ważny jest również kolor i rasa zwierzęcia.

Podkreśla edukację szczeniaka

Choroby Po pojawieniu się czworonożnego przyjaciela w domu, należy jak najszybciej zacząć wychowywać szczeniaka, nadając mu pewne umiejętności i standardy zachowania. Przed podniesieniem szczeniaka pozwól mu poczuć się komfortowo w nowym miejscu.

Fałszywe whelping u psów. Leczenie

Choroby Fałszywe whelping w leczeniu psówCo to jest fałszywa ciąża i pseudopatia u psów? Przeczytaj ten artykuł.
Przeczytaj o przyczynach i objawach fałszywej ciąży u psów.
A teraz porozmawiajmy o leczeniu i zapobieganiu fałszywej ciąży u psów.