Karmienie

Jak leczyć dysplazję stawu biodrowego u psów

Dysplazja to choroba, w której głowa kości nieprawidłowo przylega do panewki. Prowadzi to do całkowitego lub częściowego zniszczenia lub zmiany stawów, co może doprowadzić do paraliżu kończyn.

Dysplazja stawów

Dysplazja u psów nie jest wrodzoną wadą. Ale predyspozycje genetyczne są często przyczyną choroby.

Stawy biodrowe są bardziej powszechne. Ze względu na specyfikę budowy ciała psa na nich podczas ruchu jest największym obciążeniem. Rzadka dysplazja stawów łokciowych, jeszcze rzadziej kolano.

Psy dużych ras są narażone na ryzyko: retriever, rottweiler, St. Bernards, Great Danes, psy pasterskie i tak dalej. Objawy choroby są częściej wykrywane pod koniec okresu zwiększonego wzrostu - w ciągu 12-18 miesięcy. Szybki zestaw masy mięśniowej o niewystarczających kościach kostnych w połączeniu z wysiłkiem fizycznym jest dużym prawdopodobieństwem wystąpienia patologii. Określić rozwój stawów u szczeniąt do 6 miesięcy można wykonać tylko na podstawie prześwietlenia

Sytuacja jest krytyczna - eksperci zauważają, że liczba czworonożnych zwierząt z dysplazją znacznie wzrosła. Pozwolić na rozmnażanie takich psów ustało całkiem niedawno.

Przyczyny choroby

Przyczyny dysplazji stawów biodrowych u psów to nie tylko genetyka i wzrost mięśni w okresie dojrzewania. Niepoprawna zawartość czworonogów może wywołać tę patologię. Mianowicie:

  • duża ilość mięsa w diecie lub jej brak;
  • niskiej jakości pasza przemysłowa;
  • nadwaga;
  • nadmiar lub niedobór suplementów diety zawierających wapń, fosfor, witaminy C, D;
  • urazy (siniaki, skręcenia, skręcenia, złamania);
  • siedzący tryb życia;
  • nadmierna aktywność fizyczna.

Szczenię odżywianie zrównoważone, dostaje ładunek zgodnie z wiekiem. A rodzice nie chorowali. Niestety - nie gwarantuje to, że nie pojawi się u Twojego zwierzaka.

Główne objawy

Pierwsze objawy dysplazji stawów u psów mogą pojawić się już po 6 miesiącach. Wszystko zależy od rasy i od tego, jak szybko zwierzęta rosną. Jednak kości są ostatecznie tworzone tylko przez rok. Wtedy złącza staną na miejscu. Czasami zaleca się, aby weterynarze nie martwili się z wyprzedzeniem.

Być może objawy, które się pojawiły, są jedynie przejściowymi skutkami wieku. Ale nadal uważaj na swojego zwierzaka. Im szybciej zauważysz zmiany w zachowaniu, ruchu i strukturze ciała zwierzęcia i skonsultujesz się z lekarzem, tym lepiej. Leczenie choroby na początkowych etapach będzie znacznie skuteczniejsze niż zaniedbane przypadki. Pozwoli to uniknąć traumatycznych operacji.

Właściciel rozpoznaje dysplazję na oku jest prawie niemożliwe. Ale być może pies ma następujące objawy:

  • niestabilny chód, kołysząc się z boku na bok;
  • niemożność wspinania się i schodzenia po schodach;
  • kulawizna na początku ruchu lub po ćwiczeniach;
  • okresowa kulawizna - znika na kilka dni, po czym ponownie się pojawia;
  • pies wstaje z pozycji leżącej lub siedzącej;
  • na spacerze zwierzę szybko się męczy, często zatrzymuje się na odpoczynek;
  • podczas biegu pies jest odpychany przez dwie tylne nogi w tym samym czasie;
  • nienaturalnie obraca łapy w pozycji na brzuchu;
  • obrzęk, pieczęć i ból przy dotykaniu stawów;
  • asymetria ciała - zanik mięśni kończyn tylnych, miednica zwęża, obciążenie spada z przodu ciała.

Diagnostyka

Do diagnozowania dysplazji można weterynarza. Najpierw bada psa, ocenia jego ruchy. Następnie dotknij stawu pod kątem zapalenia, zgrubienia i deformacji. Przeprowadza testy diagnostyczne (test Ortolaniego, test Bardensa), ujawniając obecność pisków, kliknięć, tarć, bólu.

Po badaniu lekarz przepisze badanie rentgenowskie.

Aby pies się nie poruszył, przeprowadza się go tylko w znieczuleniu. Wtedy będzie można ocenić staw bez wsparcia mięśni. Ważny punkt - pozycja miednicy i kończyn tylnych powinna być symetryczna.

Aby być całkowicie pewnym diagnozy, nie wystarczy spojrzeć na wynikowy obraz. Specjalista musi być w stanie odczytać go poprawnie. Ocena połączenia następuje według 6 kryteriów (kąty, wskaźniki, charakterystyki niektórych powierzchni). Weterynarz za pomocą kątomierza kładzie obraz, mierzy wielkość kątów. A następnie tabela oblicza punkty dla każdego przedmiotu. Ich suma i liczba odchyleń od normy określają stopień dysplazji.

Czasami zamiast fluoroskopii są przepisywane skany TK. Metody są równie przydatne, ale CT jest droższe.

Jeżeli dane z badań są niewystarczające, stosuje się metodę artroskopii. Endoskop wkłada się przez nakłucie, kierując je do dotkniętego obszaru. Dzięki niemu możesz szczegółowo zbadać połączenie. A obecność sondy-palpatora pozwala ocenić jej strukturę. Procedura jest dość kosztowna i nie jest wykonywana wszędzie.

Zakres choroby

Istnieje 5 stopni dysplazji stawów u psów:

  1. I - nie ma żadnych naruszeń w połączeniu. Nie wymaga żadnych działań.
  2. B - podejrzenie dysplazji, stan graniczny. Wymaga regularnych inspekcji, przestrzegania zasad i odpowiedniego odżywiania.
  3. C - łagodne, drobne naruszenia. Dysplazja już się pojawiła, konieczne jest kontrolowanie procesu.
  4. D - stan umiarkowanego nasilenia. Choroba postępuje, konieczne jest leczenie. I dalsze środki na wystąpienie nawrotu.
  5. E - ciężki stopień dysplazji. Tylko leczenie wspomagające.

Leczenie

Całkowicie pozbyć się psa z powodu choroby nie może. Jednak zapobieganie dalszemu rozwojowi i poprawa jakości życia zwierząt domowych pomoże na czas skomplikowane leczenie.

Istnieją dwa typy: zachowawczy i chirurgiczny.

W przypadku leczenia zachowawczego lekarz weterynarii przepisuje następujące leki:

  • leki przeciwzapalne (Quadrisol-5, Rimadyl, Deracoxib, itp.);
  • przeciwskurczowe - do łagodzenia bólu (fenylbutazon, no-shpa, aspiryna, ibuprofen, itp.);
  • chondroprotektory - do regeneracji tkanek stawowych i chrzęstnych (Stride, Pentosan, Adekvan, Hondrolon, itp.).

Dodatkowo zalecane są kompleksy witaminowo-mineralne i suplementy diety zawierające glukozaminę i chondroitynę.

Dawkowanie leków i ich połączenie zależy od stanu zwierzęcia, stopnia zaawansowania choroby. Określony tylko przez weterynarza. Samo leczenie nie jest konieczne i stosuje środki ludowe.

Fizjoterapia daje dobry efekt:

  • ozokeryt;
  • terapia parafinowa;
  • magnetyczne, laseroterapia;
  • masaż

Możliwe jest stosowanie leków homeopatycznych (Hondartron, Discus compositum, Akti Vet). Uaktywniają własne siły ciała. Zapewnij efekt wspomagający. Aby poradzić sobie z poważnym uszkodzeniem stawów stawowych, homeopatia nie jest w stanie tego zrobić.

Tradycyjna terapia nie doprowadzi do przywrócenia uszkodzonej chrząstki. Daje efekt tymczasowy - pomaga złagodzić ból, eliminować kulawiznę. Ma sens tylko we wczesnych stadiach patologii.

Jeśli choroba będzie postępować, pomoże tylko interwencja chirurgiczna. Podczas zabiegu chirurgicznego następuje regulacja kształtu głowy kości udowej. Należy upewnić się, że pasuje on do wszystkich parametrów panewki. Złożoność operacji zależy od stopnia uszkodzenia. Może być konieczne usunięcie tylko niewielkiej części chrząstki. W przypadku poważniejszych wad są przeprowadzane:

  1. Potrójna osteotomia to operacja złożona, w trakcie której zainstalowana jest specjalna płytka. Musi zmienić kąt panewki tak, aby głowa kości otrzymała największy obszar podparcia i nie wypadała ze stawu. Prowadzone szczenięta po ukończeniu tworzenia szkieletu. Ta metoda nie dotyczy dysplazji o stopniu D i E, a także z towarzyszącym zapaleniem stawów.
  2. Endoprotetyka - uszkodzony fragment zostaje całkowicie zastąpiony przez protezę tytanową. Po pomyślnym wyniku operacji pies wróci do normy.
  3. Wycięcie głowy i szyi kości udowej, pełne lub częściowe. Operacja z długim okresem rehabilitacji. W rezultacie staw jest w pełni przywrócony, a pies może bezpiecznie poruszać się bez żadnych sztucznych kończyn.

Te operacje wymagają dużego doświadczenia i wiedzy.

Zapobieganie

Pomyśl o tym, wybierając dużego szczeniaka. Hodowca jest zobowiązany dostarczyć dokumenty potwierdzające, że ojciec i matka zostali przebadani na obecność dysplazji, wyniki są negatywne (stopień A). Ale nawet absolutnie zdrowi rodzice nie są gwarancją, że twoje zwierzę nie ma choroby.

Pierwsza kontrola pod kątem zapobiegania powinna nastąpić w ciągu 5 miesięcy. Nawet jeśli nie ma patologii, lepiej powtórzyć badanie w ciągu roku i wykonać zdjęcie rentgenowskie.

Obserwuj dietę swojego zwierzaka. Menu musi być zrównoważone. Zbyt dużo jedzenia doprowadzi do otyłości. I to jest dodatkowy ładunek na stawach.

Nadmierna aktywność fizyczna w okresie zwiększonego wzrostu jest przeciwwskazana u szczeniaka. Kości nie są jeszcze mocne. Nie wystawiaj psa na dodatkowe ryzyko.

Załaduj wybierz według wieku. Siedzący tryb życia również prowokuje rozwój dysplazji.

Jeśli choroba została już zidentyfikowana, pływanie to dobra aktywność. W wodzie wszystkie grupy mięśniowe działają, a nacisk na stawy jest zredukowany. Chodzenie z psem jest lepsze na trawniku. Chore psy należy trzymać w domu.

Subskrybuj nasz kanał w Zen!

Dysplazja psów

Dysplazja to choroba podstępna przekazywana z pokolenia na pokolenie. Istnieją wersje, których przyczyną rozwoju mogą być urazy, niezdrowa dieta lub niewystarczające ćwiczenia, ale predyspozycje genetyczne odgrywają oczywiście rolę wiodącą. Pasja dla dużych ras psów zrobiła krzywdę: nie chcąc stracić zysków, hodowcy nie bardzo sumiennie traktowali uboju i sterylizacji zwierząt patologiami.

W rezultacie sytuację można nazwać katastrofą - dysplazję stawów coraz częściej stwierdza się nie tylko u psów po 1,5 roku, ale u szczeniąt do 6 miesięcy.

Opis choroby

Dysplazja jest chorobą, która powoduje deformację i zniszczenie stawowej, a następnie tkanki kostnej układu mięśniowo-szkieletowego. Nieprawidłowo uformowany staw lub uszkodzony w wyniku urazu, gdy przerwa między głową a panewką jest zbyt duża, przy stałym tarciu, dosłownie "zjada" tkankę chrzęstną, wywołując najsilniejsze bóle. Następnie proces wpływa na kość, ostatecznie pozbawiając psa możliwości pełnego poruszania się, prowadząc aktywny tryb życia.

To jest interesujące! Najczęściej choroba ta dotyka stawów biodrowych. Jest na nich, aby przejść do największego obciążenia podczas biegania, skakania, gdy zwierzę jest zmuszone do pchnięcia jego masy, aby zakończyć ruch.

Jeden lub wszystkie stawy łokciowe są mniej dotknięte, co powoduje kulawizny na przednich łapach. Pies odmawia wykonania niektórych poleceń, na przykład "Daj mi łapę", "Dół" - podczas biegu po schodach nie pozwala dotknąć dotkniętego miejsca. Możesz zauważyć chorobę i stan zapalny na zakręcie, pojawienie się guzków.

Najbardziej narażone są "kolana", ale to nie sprawia, że ​​problem jest mniej znaczący. Dysplazja na tylnych łapach często pojawia się po upadku, uderzeniu, urazie kolana, dzięki czemu łapa może się podkręcić i zwisać. Self-joint, aby uniknąć konsekwencji, amator nie będzie działać, potrzebujesz pomocy specjalistów. Ale to nie gwarantuje całkowitego wyzdrowienia. Ból i kulawość mogą pojawić się ponownie w każdej chwili.

Zużyta chrząstka powinna zapobiegać kontaktowi kości i uszkodzeniom. Złuszczający, kostka zapada się, zmieniają się stawy, nie tylko szpecą łapy, ale także wstrzymują ruch.

Jeśli choroba rozpocznie atak na jeszcze nie uformowane, rosnące ciało szczeniąt, patologie będą zauważalne szybko, będą miały wpływ nie tylko na stawy, ale także cały układ mięśniowo-szkieletowy. Zazwyczaj naruszenia wykrywane są w wieku 1,5 roku, gdy pies zyskuje masę mięśniową, staje się trudniejszy, a zatem zwiększa się obciążenie łap.

Ważne! Im wcześniej wykryje się chorobę, tym łatwiej jest uratować zwierzę, aby dostosować schematy leczenia i zapobiegania zaostrzeniom. Jeśli w "anamnezie" są pacjenci z "krewnymi dysplazji", najlepiej jest podać informacje o bezpiecznym przejściu testu na chorobę przez rodziców szczenięcia.

Jeśli podejrzewasz zaburzenie genetyczne, warto wykonać badanie rentgenowskie stawów, w którym łatwo jest wykryć dysplazję nawet w początkowej fazie.

Które psy są zagrożone

Duże, masywne psy, które mogą chronić właściciela, spędzać dużo czasu na świeżym powietrzu, towarzyszyć człowiekowi w bieganiu, chodzeniu, wędrowaniu, pilnowaniu terytorium, są zawsze poszukiwane. Ale moda nie przechodzi na psy, których obowiązkiem jest bycie tylko towarzyszem, osobą społecznie zorientowaną, zwykłym przyjacielem ludzi w każdym wieku.

Niestety, właśnie takie psy cechuje dysplazja: retrievery, labradory, św. Bernardyny, dusze, rottweilery, malamuty, owczarki środkowoazjatyckie i podobne rasy zwykle cierpią z powodu zniszczenia stawów.

Wyjaśnia to rosnąca masa ciała, wzmożony wzrost i przyrost masy w momencie, kiedy kości nie są wystarczająco silne, gdy istnieje duże ryzyko kontuzji i rozciągnięcia, gdy gra się zbyt aktywnie.

Objawy dysplazji u psów

Początkowo szczeniak nie jest zbyt chętny do wzięcia udziału w zabawie, bez której wczoraj nie mógł wyobrazić sobie życia, zmęczył się i poszedł spać, pokazując, że chce iść do domu, podczas spaceru, bał się zejść po schodach lub wspiąć się na nie. Od czasu do czasu wydaje się bezwładny, który może przejść po odpoczynku. Hodowcy psów z doświadczeniem zaczynają wydawać alarm już na tym etapie, spiesząc do weterynarzy.

Jeśli zwierzę ma prawie stałe utykanie, zaczyna przewracać się, jakby kołysząc się, biegając, kładąc swoje łapy w nietypowy sposób, próbując odepchnąć się od ziemi obiema tylnymi nogami, na przykład specjaliści powinni natychmiast się spieszyć. Nawet ten, który pierwszy raz zrobił czworonożnego przyjaciela, zauważył te symptomy.

Boli psa, który się porusza, biegnie, często kładzie się, ciągnie i skręca łapy. W tym momencie plomby w obszarze stawów są już wyraźnie widoczne, zwierzę nie pozwala na ich dotykanie w celu kontroli. U dzieci z wczesnym rozwojem choroby staje się bardzo zauważalna asymetria, nietypowa rasa. Po pokonaniu stawu biodrowego lub stawu kolanowego szczeniak przenosi ładunek na przednie łapy, dzięki czemu stają się bardziej masywne, lepiej rozwinięte.

Ważne! Po zauważeniu niektórych z tych objawów podstępnej choroby, musisz pokazać zwierzę weterynarzowi, aby go zbadać. Pomoże to ustalić, która stal jest dysplazja, jak i jak możesz pomóc psu w normalnym życiu.

W tym przypadku mięśnie tylnej części ciała ulegają atrofii. Nie tylko sprawdzając, ale nawet głaszcząc psa, można znaleźć pieczęcie w stawach. Bolesność powoduje, że pies ucieka od próbowania go pieścić i może powodować agresję.

Metody diagnostyczne

Nie tylko dobry specjalista w leczeniu zwierząt, ale także doświadczony hodowca psów, hodowca dużych ras psów nie będzie miał trudności w diagnozowaniu dysplazji podczas badania. Nawet fakt, że zwierzę nie lubi być ściskane przez małą łapę na kroczu, powinien być ostrzeżony. Ponadto łatwo jest wyczuć stan zapalny lub zagęszczony, z już rosnącym obszarem tkanki zmiany.

Kiedy łapa jest wygięta, słychać charakterystyczny dźwięk: kliknięcie, chrupnięcie, czasami można wyczuć tarcie głowy stawu na kości. To są pierwsze objawy, które nie muszą oznaczać choroby, ale mówią o jej wczesnym początku, predyspozycji do dysplazji.

Weterynarz będzie musiał zrobić prześwietlenie chorego miejsca, aby zobaczyć, jak daleko choroba minęła. Aby to zrobić, prawie zawsze podaje się zastrzyk, który odrętwia kostkę i zapobiega przemieszczaniu się (znieczulenie, znieczulenie). W końcu nie można zmusić szczenięcia czy psa nastolatka do kłamania bez ruchu, gdy jest tak wielu nieznajomych, przedmiotów, a sytuacja wygląda groźnie.

Właściciel musi być przygotowany na tę procedurę, aby uspokoić przyjaciela, pokazać, że jest bezpieczny, a ten, któremu ufa, nie pozostawi go samego. Lewa, kaganiec to obowiązkowe warunki wizyty w klinice, niektóre zwierzęta reagują bardzo agresywnie na białe płaszcze po pierwszym szczepieniu, więc nie powinieneś zapominać o elementarnych środkach bezpieczeństwa pośród wszystkich niepokojów.

Bolesna, wymagająca znieczulenia procedura jest poddawana przez psa, aby zobaczyć, jak wpływa na tkankę od wewnątrz. Nazywa się artroskopia: miniaturowy aparat fotograficzny, endoskop, jest wprowadzany do stawu przez nakłucie. Można więc uzyskać bardzo obiektywny obraz porażki dysplazji. Sprzęt do tej procedury jest dostępny tylko w dużych klinikach, więc robią to daleko od wszędzie.

Litera "A" w diagnozie będzie oznaczać całkowite dobre samopoczucie, to znaczy, że tkanka nie zostanie naruszona.

"B" w werdykcie oznacza predyspozycje do zmian patologicznych, co oznacza zwiększoną uwagę na zwierzaka, ciągłe kontrole, przestrzeganie zalecanego trybu życia i diety w celu zatrzymania tego procesu.

Ważne! Koszt usługi jest wysoki, ale wyniki nie wywołają najmniejszych wątpliwości.

Jeśli weterynarz pisze literę "C" - dysplazja już podjęła przyczynę, stawy są dotknięte, ale proces może być pod kontrolą.

"D" - choroba postępuje, trzeba traktować psa, aby złagodzić jego stan, przywrócić zdolność normalnego poruszania się, a następnie stale angażować się w profilaktykę, aby nie doszło do nawrotu.

Litera "E" oznacza poważne uszkodzenie tkanki stawowej, może być jedynie leczeniem podtrzymującym.

Poważny stan psa jest najczęściej spowodowany złym stanem zdrowia lub niechęcią właścicieli, aby mieć oko na zwierzaka, na który pies musi się uważać. Choroba niezauważona, odmowa pomocy weterynarzom, niewłaściwa dieta, brak właściwej opieki oraz warunki prawidłowego wzrostu i rozwoju przyczyniają się do bardzo szybkiego, agresywnego przebiegu genetycznie uwarunkowanej choroby.

Leczenie dysplazji stawów u psów

Wielu właścicieli psów obawia się, że niemożliwe jest wyleczenie dysplazji. Odmawiają szczeniakowi, który ma chorobę, czasami wyrzucając go na ulicę i skazując na włóczęgostwo i szybką śmierć.

Ale nawet patologię widoczną we wczesnym wieku można i należy leczyć. Jeśli zignorujesz kulawiznę, bolesność łap, częste zmiany nastroju u szczeniaka i jego niezbyt aktywne zachowanie, przez 6 miesięcy może być po prostu sparaliżowany, każdy ruch spowoduje mu ból. A przy zwiększonym przybieraniu na wadze (zwierzę pozostaje duże, rośnie aktywnie, je z apetytem i nie może wydawać kalorii) jest zagrożone śmiercią z powodu otyłości i powiązanych problemów.

Zarówno młode, jak i dorosłe psy są zazwyczaj leczone zachowawczo. Terapię prowadzą wyłącznie lekarze weterynarii, wybierając leki, fizjoterapię, rozwijając niezbędne zespoły żywieniowe i treningowe. Często wymagany jest zastrzyk z lekami, które łagodzą stany zapalne i ból (chondroprotektory).

Przy każdym stopniu dysplazji dobry efekt przejawia się w fizjoterapii i łagodnym treningu z dobrze regulowanym obciążeniem. Nie możesz pozwolić, by pies przestał się poruszać, będzie jeszcze gorzej dla twojego zdrowia. Jogging obok właściciela, mały jogging na płaskim terenie, gry w piłkę, pływanie i pływanie pomogą w normalnym rozwoju mięśni, zatrzymać zapalenie kości i stawów.

Ważne! Weterynarze z pewnością powiedzą, co i w jakiej ilości suplementy powinny być zawarte w diecie. Istnieje wiele witamin, które mogą mieć pozytywny wpływ na stan tkanki kostnej.

Oprócz leczenia zachowawczego oferowane jest również leczenie chirurgiczne, ale sztuczny staw jest bardzo drogi, nie każdy właściciel psa może sobie pozwolić na tak kosztowną operację. Ponadto, ta metoda ma zastosowanie tylko w przypadkach, gdy zwierzę jest już w pełni uformowane, ta metoda nie będzie działać dla młodych psów.

Dysplazja to choroba przewlekła, a nie pojedynczy lek, żadna operacja nie może całkowicie wyleczyć zwierzęcia. Dlatego powinieneś zrobić wszystko, co możliwe, aby choroba nie zaczęła się rozwijać. Jeśli zostanie ujawniony, warto stosować się do wszystkich zaleceń lekarzy, dążąc do długotrwałej i stabilnej remisji.

Zapobieganie chorobom

Tylko stuprocentowe zdrowie rodziców może być rodzajem gwarancji, że straszliwa choroba nie dotknie psa.

Według ekspertów, zwierząt kundelowatych, kundle nigdy nie cierpią na dysplazję, bez względu na to, jak duże są. Ale krzyżowanie się kundli z czystymi zwierzętami, w których choroba jest ukryta w genach, prowadzi do jej pojawienia się w następnym pokoleniu.

Bezczynność zaniedbań osoby może być czynnikiem prowokującym do pchnięcia do początku dysplazji. Chęć lepszego karmienia zwierzątka, dawania kawałka grubszego, słodszego, nie zapominając o ogromnej ilości kości, aby było coś do czyszczenia zębów i zabawy, a jednocześnie - brak czasu na długie spacery - wszystko to prowadzi do nadmiaru wapnia, otyłości pierwszy etap choroby.

Nadmierny wysiłek fizyczny, obrażenia w trakcie gry, walki, które często są prowokowane przez psy, które nie są zbyt inteligentne, również mogą się rozpocząć. Szczenięta bardzo łatwo mają podwichnięcia i skręcenia, które są również czynnikami prowokującymi. Jeśli zdecydujesz, że wszystko samo zniknie, nie wyprostuj stawu, unieruchamiając łapę, a wkrótce zwierzę po prostu nie będzie w stanie normalnie chodzić.

Ważne! Jeśli pies jest trzymany na ulicy, w klatce na wolnym powietrzu lub na łańcuchu, nie oznacza to wcale, że ma wystarczająco dużo ładunku. Pies musi chodzić, aktywnie się ruszając, co najmniej 2 - 3 godziny dziennie, brak ruchu, a także jego nadmiar, źle wpływa na zdrowie psa.

Kupując dużego psa, musisz pamiętać, jaką odpowiedzialność ponosi dana osoba. Wiele problemów zdrowotnych u zwierząt pojawia się z powodu faktu, że ich właściciele zdecydowali, że opieka ma jedynie karmić i podlewać zwierzę, zapominając o spacerach, treningu, edukacji.

Dysplazja u psów: objawy, leczenie i efekty dysplazji stawu biodrowego

Zdjęcie z vd-vet.ru

Dysplazja stawów biodrowych u psów jest diagnozą, którą należy poważnie potraktować i nie opóźniać leczenia do późniejszego czasu. Nawet najmniejsze odchylenia od normy powinny być sygnałem pobudki do działania. Właściwa i terminowa diagnoza - pierwsza rzecz, którą należy rozpocząć.

Określenie rozpoznania dysplazji

Pod względem medycznym dysplazja stawów biodrowych (HID) jest deformacją panewki. Duża szczelina tworzy się pomiędzy jamą stawową a głową kości. Podczas ruchu kość zaczyna niewłaściwie przylegać do stawu, ocierać się o nią. W rezultacie tkanka kostna złuszcza się, zmienia jej strukturę, staje się krucha. Choroba prowadzi do częściowego lub całkowitego zniszczenia tkanek stawowych, utraty funkcji motorycznych.

Weterynarze rozróżniają 5 kategorii choroby:

  1. I - brak patologii, tkanki stawowej bez uszkodzenia.
  2. B - istnieje predyspozycja do TBS.
  3. C - dysplazja w początkowej fazie.
  4. D - umiarkowane nasilenie.
  5. E - poważny stan, granica z chorobą zwyrodnieniową stawów.

Po wykryciu dysplazji TBS w czasie i po rozpoczęciu prawidłowego leczenia, nasilenie choroby można zmniejszyć, procesy degeneracyjne można zatrzymać, a cierpienie zwierzęcia można złagodzić.

Przyczyny i istota patologii

Dokładne określenie przyczyn dysplazji TBS jest niemożliwe. Weterynarze są skłonni uwierzyć, że jest to choroba genetyczna. Ale czynniki takie jak siedlisko zwierzęcia, odżywianie i reżim mogą wpływać na przebieg choroby. Szczególnie uważni powinni być hodowcy psów ras dużych, takich jak:

  • Labradory
  • St. Bernards
  • Nowa Fundlandia
  • Owczarki
  • Dog niemiecki
  • Nurkowie
  • Rottweilery
  • Chow Chow

Specyfika dysplazji TBS polega na tym, że pierwsze objawy pojawiają się średnio 12-18 miesięcy po urodzeniu psa. W rzadkich przypadkach zdiagnozowano chorobę u półrocznych szczeniąt.

Oprócz czynnika dziedzicznego, możliwymi przyczynami rozwoju dysplazji stawu biodrowego u psów mogą być:

  • Szybki wzrost tkanki kostnej i stawowej w pierwszych sześciu miesiącach życia szczenięcia.
  • Nadmiar lub brak wapnia w diecie psa.
  • Brak wapnia w organizmie może być spowodowany brakiem fosforu w diecie. To fosfor jest odpowiedzialny za dostarczanie wapnia do tkanki kostnej.
  • Przedawkowanie witamin B1, C i D. Wprowadzaj ostrożnie w diecie ryżu zwierzęcego, gryki, wątróbki wieprzowej (B1), twarogu, jaj, owoców morza, oleju rybnego (D) i monitoruj poziom witaminy C w paszach.
  • Z powodu otyłości psa może dojść do zniszczenia stawów.
  • Nie nadużywaj wysiłku fizycznego. Zwłaszcza w okresie wzrostu psa, gdy tkanki kostne i stawowe aktywnie się rozwijają, szkielet zostaje uformowany i wzmocniony.
  • Deformacja stawów biodrowych może być spowodowana brakiem ruchu, siedzącym trybem życia u psa.
  • Choroba często występuje po skręcenia, skręcenia, złamań kości. Bądź czujny na zdrowie psa, jeśli ostatnio doznała obrażeń.

Aby wykluczyć możliwość wystąpienia dysplazji, zwierzę musi mieć wszystko, co jest niezbędne do jego zdrowego rozwoju: zrównoważoną dietę, prawidłowy tryb dnia, opiekę i uwagę właściciela.

Objawy dysplazji stawu biodrowego

Stawy biodrowe u psów są jednym z najbardziej wrażliwych stawów u zwierząt. Podczas skoków i biegu jest to ta część, która poddawana jest największej presji i amortyzacji. Zdrowy pies nie odczuwa dyskomfortu i bólu nawet podczas wyczerpujących treningów. Zwierzę z rozpoznaniem dysplazji TBS cierpi z powodu każdego ruchu, który powoduje ucisk na stawy biodrowe, czy to najbardziej elementarne próby wstania lub poruszenia łapą.

Zdjęcie z petscouldtalk.blogspot.ru

Dokładne określenie choroby na oko jest prawie niemożliwe, ale weterynarze identyfikują szereg symptomów, na które warto zwrócić uwagę:

  • Chód się zmienia: zwierzę utyka, potrząsa ciałem, jego łapy zginają się.
  • Pies nie wytrzymuje wcześniejszego, nawykowego wysiłku fizycznego, odpoczywa po chodzeniu, bieganiu, skakaniu.
  • Istnieje syndrom "królika": podczas biegu pies odpycha się od razu dwoma tylnymi łapami.
  • Trudności w poruszaniu: prawie się podnosi, opada i wznosi się po drabinie, przeskakuje ciężko na tylnych nogach.
  • Podczas snu lub odpoczynku na brzuchu, pies przyjmuje nienaturalne pozy (nogi są silnie zwrócone w różnych kierunkach - pozy żaby).
  • TBS prowadzi do deformacji nie tylko tkanek kostnych i stawowych, ale także mięśni. Szczenięta z tą diagnozą wykazują asymetrię sylwetki: dużą klatkę piersiową, mocne przednie nogi, wąską miednicę i słabe tylne nogi.
  • Kiedy naciskasz na obszarze stawu, pies odczuwa ból i dyskomfort.

Objawy te mogą być alarmującym sygnałem, pobudzającym do dalszych działań. Uruchomienie tej choroby jest niemożliwe. Najpoważniejsze konsekwencje są możliwe.

Rozpoznanie i test na dysplazję u psów

Każdy uważny właściciel zauważy odchylenia w zachowaniu swojego zwierzaka, ale tylko weterynarz może dokładnie zrozumieć, co dzieje się z psem. Zauważyłeś objawy dysplazji? Pośpiesz się do lekarza!

Zdjęcie z seismo-garant.ru

Kolejnym etapem jest prześwietlenie rentgenowskie, które dokładnie określa diagnozę i stopień deformacji tkanki kostnej i stawowej. Ta procedura wymaga całkowitego unieruchomienia, ale prawie niemożliwe jest zmuszenie psa do zajęcia określonej pozycji i nie ruszania się. Dlatego zwierzę podaje się znieczulenie.

A najbardziej informatywną metodą jest artroskopia. Poprzez nakłucie w jamie brzusznej wprowadza się mikro-kamerę, która wnika w samo centrum obszaru problemowego i z dokładnością do milimetra pokazuje stan i strukturę tkanki chrzęstnej. Zabieg bezbłędnie ujawnia stopień uszkodzenia stawów, determinuje stopień dysplazji. Przeprowadzana jest wyłącznie w znieczuleniu w nowoczesnych klinikach z zaawansowanym sprzętem.

W przypadku psów z predyspozycją do dysplazji w wieku od 6 do 8 miesięcy, intensywny trening i aktywność fizyczna są przeciwwskazane. Na wciąż nieuformowanych stawach może wystąpić mikrotrauma, która dalej prowadzi do TBS.

Leczenie dysplazji stawów biodrowych u psów

Weterynarze są zgodni: trudno jest wyleczyć dysplazję stawów biodrowych, szczególnie jeśli jest ona wykryta na późnym etapie. Ale to nie oznacza, że ​​choroba powinna dryfować. Bez odpowiednich środków, dysplazja rozwija się w zapalenie kości i stawów - rozpad tkanki chrzęstnej, zwyrodnienie stawów. Pies staje się całkowicie nieruchomy. Aby zapobiec takiemu skutkowi, weterynarze przepisują leczenie, które koncentruje się na powstrzymaniu choroby, spowolnieniu i zatrzymaniu procesów patologicznych.

Pies z dysplazją TBS u weterynarza, zdjęcie z petinsuranceleads.net

Jakie jest leczenie

Terapia lekami

Aby przywrócić tkankę chrzęstną, weterynarze przepisują chondroprotektory - leki mające na celu powstrzymanie zmian patologicznych w stawach. Ale działanie leku jest skuteczne tylko w początkowych stadiach choroby. Lek podaje się domięśniowo lub do samego stawu.

Homeopatia

Stosowanie leków homeopatycznych ma działanie wspomagające, profilaktyczne. Leki ziołowe nie mogą powstrzymać poważnego patologicznego uszkodzenia stawów i kości. Tylko weterynarz powinien wybrać leki homeopatyczne. Niezależne stosowanie narkotyków może prowadzić do najsmutniejszych konsekwencji.
Lek, który jest zalecany przez ekspertów, to Discus Compositum. Jest przepisywany psom w wieku poniżej 9 miesięcy. Lek należy przyjmować od pierwszych tygodni życia dwa razy w tygodniu. Wstrzyknięcie domięśniowe zmienia się na podskórne. Powierz procedurę specjalistom!

Fizjoterapia

Weterynarze często przepisują takie procedury, jak laseroterapia i promieniowanie elektromagnetyczne. Akcja ma na celu ocieplenie stawu. Ale nie zawsze takie leczenie przynosi pozytywne rezultaty.

Zdjęcia z zverideti.ru

Istnieje wiele przeciwwskazań, gdy narażenie na działanie lasera i magnesu może zaszkodzić. Zabieg przeprowadzany jest pod nadzorem lekarza weterynarii. Specjalista maluje harmonogram sesji i ich czas trwania. Bez amatora!

Żywienie medyczne

Weterynarze zalecają stosowanie leków z glukozaminy i chondroityny, ukierunkowanych na odzyskanie uszkodzonej tkanki chrzęstnej i kostnej. Górny opatrunek stosowany jest nie tylko w początkowej fazie rozwoju choroby, ale także w chorobie zwyrodnieniowej stawów. Cechą wprowadzenia karmienia w diecie jest to, że należy ją dodać do diety od pierwszych tygodni życia szczenięcia. I nie zapominając o wapniu i fosforze, które spełniają swoje ważne funkcje. Jeden nie ingeruje.

Techniki chirurgiczne

Terapia taka jest uważana za najbardziej skuteczną, działa lokalnie - w obszarze patologii. Dokładne wyeliminowanie ogniska choroby jest w stanie przywrócić psa do zwykłego aktywnego życia.

Pies podczas zabiegu w leczeniu dysplazji TBS, zdjęcie z justmedia.ru

Istnieją trzy główne operacje.

Artroplastyka

Istotą procedury jest całkowite lub częściowe usunięcie głowy i szyi kości udowej. Operacja odpowiadająca 4 lub w etapie 5, podczas gdy procesy są nieodwracalne rozwija się patologia choroby zwyrodnieniowej stawów. Weterynarzy zaleca się przeprowadzić operację szczeniąt młodszych niż 6 miesięcy - w tym czasie organizm odzyskuje szybciej tkankę lepiej zregenerowana.

Potrójna osteotomia

Wynikiem zabiegów chirurgicznych jest poprawa kąta panewki stawu biodrowego, który styka się z głową kości. Operację przypisuje się szczeniętom w wieku 9-10 miesięcy, gdy powstaje szkielet, kości i chrząstka. Osteotomia jest przepisywana na początkowych i łatwych etapach. 4 i 5 stopni dysplazji TBS, zapalenie kości i stawów w ten sposób nie są leczone.

Endoprotetyka

Podczas zabiegu stawy są zastępowane protezami. Zabieg jest złożony, zarówno w zakresie mechaniki, jak i rehabilitacji ciała. Istnieje ryzyko odrzucenia protez. Ale w większości przypadków artroplastyka wykazuje doskonałe wyniki. Psy wracają do aktywnego życia, biegają, skaczą, wykonują ćwiczenia fizyczne bez bólu.

Zdjęcia z kot-pes.com

Profilaktyka dysplazji u psów

Proces ten może zachodzić zarówno na poziomie genetycznym, jak i na skutek niewłaściwej diety i stylu życia. Oto 5 podstawowych środków zapobiegawczych, aby pomóc w uniknięciu dysplazji stawu biodrowego u psów:

1. Bądź szczególnie ostrożny i uważny na szczeniaka w pierwszych sześciu miesiącach jego życia. W tym czasie jego szkielet aktywnie się formuje, kości i stawy rosną. W dużych rasach psów procesy te mogą być zbyt intensywne.

2. W celu zapobiegania i zapobiegania dysplazji, diagnozowania organizmu zwierzęcia, należy postępować zgodnie z procesami rozwojowymi.

3. Nie nadużywaj obfitości białka w diecie psa. Wszystkie elementy muszą być zrównoważone. Białka, tłuszcze, węglowodany, błonnik, probiotyki, witaminy, minerały. Warunek obowiązkowy - wapń + fosfor.

4. Jednym z wrogów jest otyłość. Nadmiar ciężaru przyczynia się do zwiększonego nacisku na stawy.

5. W pierwszych sześciu miesiącach życia nie musisz wykonywać wyczerpujących treningów i wysiłku fizycznego. Pełne poranne i wieczorne spacery wzmocnią mięśnie i nasycą ciało tlenem.

Uważaj na swojego zwierzaka! Jego zdrowie jest Twoim obowiązkiem.

Prawidłowe odżywianie

Zdjęcia z serwisu pleer.ru

Wiele zależy od odżywiania. Dieta psa powinna składać się ze zbilansowanych składników, które w jednym koktajlu uzupełniają się organicznie, pobudzając rozwój i wzbogacenie organizmu witaminami i minerałami.

Jednym z częstych błędów popełnianych przez hodowców jest: Specjalna redukcja kalorii (zastąpienie białka węglowodanami). Ten środek jest stosowany, aby zmusić szczenię do spowolnienia w celu zapobiegania dysplazji. Ale takie działania tylko szkodzą psim ciele. Zwłaszcza w okresie jego aktywnego rozwoju. Dieta prowadzi do odwrotnego efektu - zwierzę szybko przybiera na wadze. A dodatkowe funty stanowią poważne zagrożenie dla wystąpienia dysplazji.

Podstawy dobrego odżywiania

  • Unikaj diet. Pies powinien otrzymywać białka, tłuszcze i węglowodany.
  • Zagotuj buliony. Płynne jedzenie pobudza wydzielanie, szybko odżywia i jest łatwo trawione.
  • Wprowadź do diety wapń z fosforem. Tylko jako duet efektywnie działa wapń, wzmacnia kości i stawy.
  • Od pierwszych tygodni życia dodaj do suplementów diety glukozaminę i chondroitynę, które zapobiegają pojawianiu się dysplazji.
  • Wybierz karmy wzbogacone o wszystkie niezbędne witaminy, minerały, probiotyki. Podnieś wiek i wagę psa. Pokarmy dla dużych ras są wytwarzane według ich formuł, różnią się od karmy dla małych psów.

Obserwuj wagę psa, nie doprowadzaj do otyłości! Dodatkowe funty - zagrożenie dysplazją stawu biodrowego.

Wnioski

Jak pokonać dysplazję stawu biodrowego u psów? Przede wszystkim bądź tego świadomy i bądź psychicznie przygotowany na jego pojawienie się. Według weterynarzy choroba może wystąpić nawet u najbardziej zdrowych zwierząt, które w ciągu pierwszych sześciu miesięcy życia nie wykazywały żadnych nieprawidłowości w rozwoju. Dysplazja jest podstępna, więc uprzedzony jest przedramion!

Co musisz wiedzieć o dysplazji

  • Największe ryzyko patologii występuje u psów dużych i rozciągniętych (na przykład jamniki, retriever).
  • Im szybciej zostanie postawiona diagnoza, tym większe prawdopodobieństwo wyleczenia. Monitoruj status swojego zwierzaka.
  • Dysplazja stawowa występuje z powodu niedożywienia: nadmiernej podaży lub braku witamin, białek, minerałów. Nie torturuj zwierząt dietą.
  • W pierwszych sześciu miesiącach życia nie torturuj szczeniaka wysiłkiem fizycznym. Szkielet jest wrażliwy i podatny na odkształcenia.
  • Najbardziej skuteczną metodą walki jest operacja. Ale jest wykorzystywany na 4. i 5. etapie dysplazji.
  • Przy pierwszych objawach skontaktuj się z weterynarzami. Właściwa diagnoza - 50% sukcesu na drodze do uzdrowienia.

Zdjęcie z porrroda.ru

Z czasem wykryta patologia może zostać zatrzymana, przywrócić funkcje motoryczne. Uważaj na swoje zwierzęta! Jesteś ich jedynym wsparciem i nadzieją.

Dysplazja stawów u leczonych psów

Dysplazja stawów biodrowych u psów: leczenie

Dysplazja to choroba, z którą coraz częściej spotykają się właściciele psów. Ten problem może przekształcić się w prawdziwą tragedię, jeśli właściciel nie zajmie się traktowaniem swojego czworonożnego przyjaciela na czas. Jak rozpoznać chorobę i jak ją leczyć?

Czym jest dysplazja stawów biodrowych u psów?

Dysplazja stawów biodrowych jest chorobą, w której staw jest niszczony. To nieuchronnie prowadzi do zakłócenia układu mięśniowo-szkieletowego psa.

Istnieje 5 stopni i klasyfikacja (według FCI) dysplazji u psów: z 1 (A jest normą), objawy i sama choroba są nieobecne, z 2 (B jest stanem granicznym) i 3 (C jest łagodną postacią) u zwierzęcia występują skręcenia, z 4 ( D - średnia) i 5 (E - surowa) istnieją poważne naruszenia TBS.

W ostatnich dziesięcioleciach wzrosła liczba psów cierpiących na dysplazję. Większość chorób dotyka zwierząt dużych i gigantycznych ras. U małych psów DTBS występuje bardzo rzadko. Głównym niebezpieczeństwem tej choroby jest to, że bez leczenia, a czasem nawet z nią, zwierzę nie będzie w stanie poruszać się samodzielnie.

Przyczyny dysplazji tbs u psów i grupy ryzyka

Najczęstsza dysplazja występuje w następujących rasach psów: psy pasterskie (więcej w języku niemieckim niż we wschodniej Europie), molossi (dog niemiecki, St. Bernard, bullmastiff itp.), Retriever.

Oto główne powody opracowania DTBS:

  • dziedziczność (często psy, które nie zostały przebadane na obecność tej choroby, są zaangażowane w rozmnażanie, co prowadzi do ujawnienia się DTBS u potomstwa);
  • niezrównoważona dieta i nadmierne spożycie (niedobór w diecie wapnia i fosforu, a także nadmiar białka i nadwaga pogorszą rozwój choroby);
  • nadmierne obciążenie (szczenięta w okresie wzrostu do 18 miesięcy są przeciwwskazane silny ładunek, zwłaszcza dotyczy to ras ciężkich i dużych);
  • brak ruchu (szczenięta i młode psy muszą dużo ruszać, aby ich mięśnie i tkanki kostne rozwijały się prawidłowo, ale nie zapominaj, że wszystkie obciążenia do 18 miesięcy muszą być oszczędne);
  • urazy (w niektórych przypadkach dyslokacje lub urazy stawu biodrowego mogą wywoływać rozwój choroby).

Objawy dysplazji stawów biodrowych u psów

Jakie są objawy dysplazji stawów biodrowych u psów? Jeśli zauważysz, że twoje zwierzę zaczęło kuleć (szczególnie po wysiłku), trudno jest szybko wstać i się zmęczyć - to jest powód, aby odwiedzić weterynarza. Zwierzę doświadcza bólu w uszkodzonym stawie, dlatego kładzie więcej i chroni łapy. Często szczenięta z dysplazją leżą w pozie "żaby".

Innym symptomem DTBS jest "ucieczka królika" (podczas biegania pies pochyla się na obu kończynach tylnych jednocześnie). Co do zasady, objawy dysplazji zaczynają pojawiać się u szczeniąt po sześciu miesiącach, ale trafną diagnozę można postawić dopiero po 12 miesiącach.

Diagnostyka i leczenie dysplazji stawów biodrowych u psów

Rozpoznanie dysplazji stawu biodrowego przeprowadza się jedynie poprzez badanie radiograficzne uszkodzonego obszaru. Na zdjęciach lekarz weterynarii określi stopień rozwoju choroby i zasugeruje opcje leczenia.

Jak leczyć dysplazję u psów? Sukces leczenia DTBS zależy od stopnia rozwoju choroby. Istnieją dwa sposoby radzenia sobie z chorobą: zachowawczą i chirurgiczną.

Przy pierwszym przepisanym połknięciu lub wstrzyknięciu chondroprotektorów (szczególnie skuteczne wprowadzenie leku do stawu) i leków przeciwzapalnych.

Metoda chirurgiczna obejmuje kilka różnych metod (w zależności od stopnia zaawansowania choroby): usunięcie głowy kości udowej, potrójne osteotomię i założenie endoprotez (zalecane w ostatnich stadiach dysplazji).

Każdej z metod leczenia towarzyszą środki pomocnicze: masaż, ozokeryt, ogrzewanie, fizjoterapia, pływanie itp.

Profilaktyka dysplazji u psów

Strona główna środek zapobiegawczy

- właściwa praca hodowlana. Hodowcy są zobowiązani do sprawdzenia obecności dysplazji wszystkich producentów, jednak nie zawsze dają pożądany efekt. Powinno być odpowiednio wyhodowane duże rasy szczeniąt. Prawidłowe odżywianie, regularne spacery, utrzymanie masy ciała jest normalne, odpowiednie ćwiczenia fizyczne z wiekiem to dobre zapobieganie HD.

Dysplazja stawów biodrowych u psów

Dysplazja stawów biodrowych jest chorobą charakteryzującą się niedorozwojem panewki i niedopasowaniem powierzchni stawowych. Z powodu niemożności poradzenia sobie z obciążeniem upośledzona jest funkcja kończyny po uszkodzonej stronie. Z biegiem czasu dochodzi do zniszczenia stawu. Duże psy są predysponowane do patologii.

Rodzaje dysplazji stawów biodrowych u psów

Istnieją 2 formy choroby:

  • Wrodzony - z powodu genetycznego.
  • Nabyte, z reguły, związane z traumą (pourazową), nadwagą lub zaburzeniami metabolicznymi.

Dysplazja stawów biodrowych u psów

Często przyczyną choroby są predyspozycje genetyczne. Błędy w pracy hodowlanej prowadzą do rozprzestrzeniania się patologii.

Główne czynniki, które przyczyniają się do rozwoju choroby:

  • Nadwaga. Zwiększone obciążenie elementów stawowych prowadzi do zakłócenia normalnego funkcjonowania, a później - do dysplazji.
  • Częste obrażenia. Trwałe zmiany powodują przewlekłe stany zapalne i wywołują procesy niszczące w stawie, prowadzące ostatecznie do dysplazji.
  • Niezrównoważone odżywianie, stosowanie suchej paszy niskiej jakości. Początek choroby można zaobserwować po krótkim czasie po zmianie diety. Kluczowe punkty to: nadmierne spożycie mięsa, zaburzenie równowagi wapnia i fosforu w organizmie, brak lub nadmiar witaminy D w żywności.

W wyniku tego powstaje różnica w wielkości panewki i części stawowej kości udowej. Z czasem rozwija się choroba zwyrodnieniowa stawów, prowadząc do zniszczenia stawu i upośledzenia jego funkcji.

Dysplazja stawów biodrowych u psów

Pierwsze objawy choroby można zaobserwować u zwierząt w wieku 5-6 miesięcy.

Należą do nich:

  • Częste przyjmowanie postawy leżącej na brzuchu z rozłożonymi kończynami miednicy. Ten objaw jest spowodowany próbami szczeniaka zmniejszania obciążenia i zmniejszania bólu.
  • Zmęczenie podczas wysiłku fizycznego. Zwierzęta są nieaktywne, podczas długich spacerów często robią sobie przerwy i kłamią. Być może rozwój duszności.
  • "Królik ucieka". Z powodu dysfunkcji stawów normalny ruch powoduje dyskomfort dla zwierząt. Aby go zmniejszyć, szczenięta podczas biegania odpychają obie kończyny miednicy w tym samym czasie.

Dysplazja stawów biodrowych u psów podlega korekcji chirurgicznej i medycznej. W większości przypadków wczesna interwencja pozwala zwierzęciu powrócić do normalnego trybu życia, ale dana osoba jest wykluczona z dalszej hodowli z powodu genetycznego dziedziczenia patologii.

Dysplazja stawów biodrowych u psów

W miarę starzenia się zwierzęcia nasilają się procesy niszczenia stawów i nasilają się objawy choroby.

Dla dorosłych są charakterystyczne:

  • Rosnące kulawizny. Z powodu niespójności wymiarów powierzchni stawowych, kulawość po uszkodzonej stronie zwiększa się z wiekiem.
  • Trudne wstawanie. Po odpoczynku pies jest trudny do wstawania, próbuje się na czymś oprzeć, być może spadając, gdy próbuje wstać na łapach.
  • Niestabilne kończyny. Późniejszy objaw wskazujący na zniszczenie większości powierzchni stawowych.
  • Krzywizna w kształcie litery X kończyn miednicy. Niezdolność stawów do radzenia sobie z obciążeniem prowadzi do krzywizny łap, które przyjmują formę litery X (zmniejszonej w środku, rozwieszonej na obwodzie).

Dysplazja stawów biodrowych u psów, objawiająca się w wieku ponad 2 lat, jest trudna do leczenia. Najczęściej psy mają problemy ruchowe do końca życia.

Obustronna dysplazja stawów biodrowych u psów

Dwustronna dysplazja występuje częściej niż jednostronnie. Charakteryzuje się wyraźnym obrazem klinicznym, ponieważ dotyczy obu stawów. W rezultacie zwierzę nie jest w stanie odpowiednio przenieść obciążenia. Dwustronna dysplazja stawów biodrowych u psów jest cięższa niż jednostronna, dlatego ważna jest szybka diagnoza i wczesne leczenie.

Diagnostyka

W przypadku wykrycia objawów dysplazji należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem weterynarii w celu ustalenia diagnozy.

Istnieją techniki obrazowania, które pozwalają potwierdzić obecność choroby i rozpocząć leczenie przed wystąpieniem nieodwracalnych zmian stawów. Do najczęstszych należą diagnostyka rentgenowska, CT, MRI.

Ważne są także różne testy funkcjonalne, które pozwalają lepiej zrozumieć lokalizację procesu patologicznego i stopień jego rozwoju.

Dysplazja stawów biodrowych u psów leczonych

Leczenie farmakologiczne z całkowitym wyleczeniem nie istnieje. Weterynarz, po zdiagnozowaniu, opracowuje schemat leczenia lekami, które hamują rozwój choroby, łagodzą stany zapalne.

Schemat leczenia obejmuje:

  • Chondroprotectors. Są przyjmowane doustnie lub są wprowadzane przez lekarza bezpośrednio do torebki stawowej. Działanie ma głównie na celu zapobieganie niszczeniu tkanek lub jego spowolnieniu, przywrócenie pierwotnej struktury jest prawie niemożliwe.
  • Niesteroidowe leki przeciwzapalne. Mianowany ciężkim uporczywym bólem. Karprofen zawarty w ich składzie jest wysoce selektywny i rzadko powoduje komplikacje nawet przy długotrwałym stosowaniu.

Jeśli u psa rozpoznano dysplazję stawów biodrowych, których leczenie metodami zachowawczymi jest niepraktyczne, podnoszona jest kwestia operacji.

Dysplazja stawów biodrowych u psów

Interwencja chirurgiczna pozwala całkowicie pozbyć się zwierzęcia z objawów choroby. W tym celu dotknięte stawy zastępowane są sztucznymi. Ogólne endoprotezy są wskazane w ciężkich postaciach choroby. Powszechne stosowanie tego rodzaju interwencji jest utrudnione ze względu na wysokie koszty.

W celu zmniejszenia zespołu bólowego można wykonać resekcję artroplastyki. Podczas operacji głowa kości udowej jest usuwana. W rezultacie - brak tarcia i bólu. Efektem ubocznym może być zmiana ruchomości stawów, gdy choroba postępuje. Ta operacja jest tańszą alternatywą dla endoprotez.

Również w przypadkach dysplazji stawów biodrowych u psów wykonuje się potrójną osteotomię.

W jej trakcie kości miednicy są wycinane i specjalne płytki umieszczane są w miejscach rozbioru, w wyniku czego kąt panewki zmienia się i mocniej przykrywa głowę kości udowej.

Obciążenie patologiczne stawu jest zmniejszone, co prowadzi do zniknięcia bólu i przywrócenia funkcji. Operacja ta nie jest wykonywana w przypadku ciężkich postaci choroby, rozwiniętej zwyrodnienia stawów lub obecności osteofitów.

Nasza klinika otrzymuje lekarzy weterynarii - ortopedy, traumatologa - Wasilewę Jewgienię Aleksandrownę i Kriszawowa Iwana Iwanowicza. Możesz umówić się z nimi, dzwoniąc na nasze telefony.

Jeśli twoje zwierzę zostało już zdiagnozowane z dysplazją stawu biodrowego, ale chcesz operować z nami, możesz wysłać nam prześwietlenia lub wyniki MRI pocztą, a nasi chirurdzy doradzą ci w tej operacji.

Dysplazja u psów - profilaktyka i leczenie

Dysplazja u psów - profilaktyka i leczenie

Kontynuując naszą rubrykę, w której rozważamy najczęstsze choroby psów, mówimy o ich zapobieganiu oraz udzielamy porad i zaleceń dotyczących leczenia takich chorób naszych czworonożnych przyjaciół, porozmawiamy dzisiaj o dysplazji u psów.

Zastanów się, co stanowi tę chorobę, omów jej objawy kliniczne, porozmawiaj o zapobieganiu i leczeniu. Przecież dla kogo, jeśli nie dla nas - właścicieli naszego Spartaka, Buranowa i Hilda, dbamy o zdrowie naszych pupili?

Jakie rasy psów są podatne na dysplazję

Jeśli jesteś właścicielem dużego psa rasowego, zdecydowanie powinieneś być czujny, ponieważ to przedstawiciele takich ras, którzy najczęściej cierpią z powodu różnych chorób genetycznych, w tym zniszczenia stawów biodrowych, które medycyna weterynaryjna nazywa dysplazją. Psy pasterskie, retriever, Bernardyny, Labradory i inne psy dużych ras są głównie zagrożone.
powrót do zawartości ↑

Czym jest dysplazja i skąd się bierze

Choroba taka jak dysplazja ma genetyczną naturę występowania, innymi słowy po prostu nie można zarażać się tą chorobą.

Jeśli jednak dieta waszego czworonożnego przyjaciela jest błędna, i nie będzie zbilansowanego stosunku fosforu i wapnia, albo będziecie zbyt porwani suchym pokarmem, lub odwrotnie - przekarmienie psa surowym mięsem - może również rozwinąć się choroba doprowadzi do zniszczenia stawu biodrowego. Dlatego właściciele takich "dużych" psów powinni monitorować wagę swoich pupili, ponieważ obecność dodatkowych kilogramów nie sprawi, że pies będzie zdrowszy. Należy również pamiętać, że nadmierne ćwiczenia mogą również prowadzić do rozwoju dysplazji, nawet u psów najbardziej zdrowych. Dlatego właściciele psów chcą życzyć sobie jednego - traktować swoje zwierzęta tak, jakby traktowały się same, gdyby były psami...
powrót do zawartości ↑

Rozpoznanie dysplazji u psów

Więc leży pies, pacjent z dysplazją

Dysplazję z reguły diagnozuje się u psów w wieku 1-1,5 roku.

Jednak niszczycielskie procesy samych stawów zaczynają się manifestować znacznie wcześniej, po prostu takie widoczne objawy, jak uśpione zwierzę, szybkie zmęczenie podczas spacerów, bieganie "królika" - pies podczas biegu jest odpychany od ziemi w tym samym czasie przez dwie tylne nogi, zwyczaj leżenia na brzuchu, rozprzestrzenia się łapy na bokach zwykle rozwijają się i stają się zauważalne w wieku 1,5-2 lat życia twojego psa. Im szybciej zwrócisz uwagę na takie objawy, tym szybciej skonsultujesz się z weterynarzem o poradę i pomoc, tym większe szanse, że nie będziesz musiał sprowadzać psa na niepełnosprawność.

Jeśli chodzi o diagnostykę weterynaryjną w kierunku dysplazji, zanim lekarz weterynarii postawi ostateczną diagnozę i wyklucza możliwość wystąpienia innych chorób (na przykład kulawizna psa może być wyjaśniona nie tylko przez dysplazję, ale także przez zwichnięcie stawów, które mogą być wrodzone lub nabyte ), zleci ci pełne badanie, zdać testy, przeprowadzić diagnostykę ultrasonograficzną i prześwietlenia stawów.
Dopiero po tym, gdy wszystkie obiektywne dowody na dysplazję znajdą potwierdzenie medyczne, możemy porozmawiać o tym, jak leczyć dysplazję.

Oto pies, u którego zdiagnozowano dysplazję:

powrót do zawartości ↑

Jak leczyć dysplazję u psów

Stawy u psa z dysplazją

Przez 15-20 lat medycyna weterynaryjna nie znała innego sposobu leczenia dysplazji, np. Eutanazji chorych zwierząt. Argumentowano bardzo prosto - ponieważ choroba ma genetyczne korzenie, aby nie psuć podłoża genetycznego, chore zwierzęta muszą zostać poddane eutanazji, aby nie wpłynęły na genotyp swojej rasy i nie przyczyniły się do narodzin chorych.

Obecnie leczenie dysplazji jest mniej radykalne i bardziej humanitarne w stosunku do psów.

Nikt nie oferuje uśpienia takich zwierząt, są one po prostu przepisywane na różne leki (chondoprotektory podawane dożylnie pod nadzorem lekarza) i terapia (podgrzewanie stawów parafiną, ozokerytem, ​​ekspozycja na promieniowanie magnetyczne i laserowe) w celu zatrzymania postępu choroby.

Co do leku takiego jak Rimadyl (wielu właścicieli psów z dysplazją twierdzi, że ten lek został przepisany dla ich zwierząt domowych), chcę być szczery i prawdziwy - Rimadil, w tym przypadku, działa jak środek znieczulający, Niestety nie eliminuje przyczyn choroby i nie bierze udziału w leczeniu. Dlatego polegaj na tym, że przyjmując ten lek, wyleczysz swojego psa z dysplazji - bardzo pochopnie. Aby złagodzić ból stawów - tak, ale nie w celu wyeliminowania dysplazji...

Całkowicie lecząca się dysplazja u psów jest możliwa tylko przy pomocy chirurgii i stosowania drogich protez, które zastąpią ból stawów.
powrót do zawartości ↑

Profilaktyka dysplazji u psów

Chociaż na początku naszej publikacji mówiliśmy o tym, że dysplazja ma genetyczne tło dla rozwoju choroby, środki zapobiegawcze wciąż mogą pomóc nam uniknąć kolizji z tą chorobą.

Na przykład weterynarze zalecają psom dużych ras, które są podatne na rozwój dysplazji, dostarczają suplementów zawierających chondroetynę i glukozaminę - są w stanie powstrzymać rozwój dysplazji. Podobnie właściciele psów muszą monitorować dietę zwierząt i monitorować jej wagę.

Unikaj nadmiernego wysiłku fizycznego i pamiętaj, że twój pies nie jest jeleniem, który może być zaprzęgnięty do jazdy zimą, a nie biegaczem długodystansowym, ale zwierzęciem, które potrzebuje twojej miłości i troski.

Niech twoje zwierzęta nigdy nie zachorują!

Czekam na Wasze opinie i komentarze, dołącz do naszej grupy VKontakte!

Dysplazja u psów: przyczyny, objawy i leczenie

Dysplazja stawów biodrowych u psów jest coraz częściej rejestrowana. Psy dużych ras lub o dużej masie ciała są najbardziej podatne na to, ponieważ powoduje to obciążenie układu mięśniowo-szkieletowego. Zużyte stawy i nadmierna aktywność fizyczna. Czym jest dysplazja, jak się objawia i jak pomóc ukochanemu czworonożnemu przyjacielowi?

Czym jest dysplazja

Dysplazja u psów charakteryzuje się zmianami zwyrodnieniowymi w stawach biodrowych. Oznacza to, że są one stopniowo niszczone, co powoduje wielki ból zwierzęcia. Każdy ruch, nawet najbardziej nieistotny, jest prawdziwą torturą dla czworonożnego członka rodziny.

Rozpoznajcie, że pies będzie miał dysplazję jeszcze we wczesnym wieku szczenięcym. To pozwala na rozpoczęcie leczenia tak wcześnie, jak to możliwe, co pozwoli psu zachować aktywność fizyczną przez długi czas. Jak rozpoznać, że szczeniak lub dorosły pies ma ryzyko cierpienia z powodu dysplazji?

Normalnie (u zdrowego zwierzęcia) głowa kości udowej jest idealnie dopasowana do zagłębienia na miednicy, są one w bliskim kontakcie ze sobą. W przypadku dysplazji pies ma przerwę (pustą przestrzeń) między głową a jamą. Podczas ruchu dochodzi do tarcia, w wyniku czego powierzchnie stawowe są wymazywane i niszczone.

Przyczyny dysplazji u psów

Dysplazja Tbs u podatnych psów nie będzie wrodzona, patologia zawsze rozwija się po urodzeniu. Bardzo często zdiagnozować tę dolegliwość we wczesnym wieku: pierwsze podejrzenia weterynarza mogą pojawić się w wieku sześciu miesięcy, jednak wzrost tkanki kostnej i chrzęstnej kończy się gdzieś za półtora roku.

W tym okresie można już z całą pewnością powiedzieć, czy pies ma problemy z układem ruchowym. Ale dlaczego występuje u psów dysplazja stawu biodrowego?

Głównym powodem rozwoju dysplazji tbs jest predyspozycja genetyczna. Na poziomie genetycznym skłonność do patologii układu mięśniowo-szkieletowego przenoszona jest na dziecko.

Ale są również czynniki predysponujące, które mogą wywołać rozwój patologii. Jeśli zajmiesz się szczeniakiem od małego wieku, możesz uniknąć problemów ze stawami biodrowymi.

  • Niewłaściwe karmienie. Większość owrzodzeń wynika z nieodpowiedniej diety zwierząt. Jeśli szczenię karmi się tylko mięsem lub mlekiem (wyłącznie pokarmem białkowym) lub karmią się kiepską jakością, nie można uniknąć problemów z łapami.
  • Nadmiar wapnia i fosforu. Tak, te pierwiastki śladowe są niezbędne dla rosnącego ciała, wzmacniają kości i tkankę chrzęstną. Jednakże, jeśli przekarmią, wówczas tkanka kostna "pokona", chrząstka stanie się zbyt gęsta (elastyczność zostanie utracona). I zamiast efektu amortyzacji, podczas biegania i skakania zwierzę uszkadza stawy.
  • Szybki lub bardzo duży przyrost masy ciała. Dodatkowe kilogramy są tylko dodatkowym obciążeniem dla układu mięśniowo-szkieletowego i mięśni. A jeśli pies nadal biegnie i próbuje skakać, nie można uniknąć problemów ze stawami.
  • Nadmierny trening i ćwiczenia. Zwłaszcza w wieku szczenięcym lub starszym, kiedy kości i stawy są wrażliwe.
  • Jako kompletne przeciwieństwo poprzedniej pozycji - niska aktywność. Jeśli miękisz w ogóle nie chodzi, idzie tylko na ulicę, aby wykonać swoją pracę, wtedy jego stawy z pewnością rozwiną się niepoprawnie.
  • Urazy, w tym skręcenia lub zwichnięcia. Dlatego tak ważne jest, aby dziecko nie poruszało się na śliskiej podłodze (i na ulicy na lodzie). Pokryj podłogi (linoleum, parkiet, laminat, kafelki) dywanami, aby zwierzę nie "rozciągało się" na podłodze, gdy biegnie po grze.

Predyspozycje do rasy

Każdy pies może mieć dysplazję, ale istnieje pewne predyspozycje. Niektóre rasy chorują bardziej niż inne. Mianowicie, duże, masywne i wysokie psy, ponieważ mają obciążenie układu mięśniowo-szkieletowego, są znacznie bardziej poważne niż psy średnie i małe.

Często cierpią też psy, które mają duży wysiłek fizyczny (serwis, sanki). Czym jest ta rasa? Wielcy Duńczycy, św. Bernardyni, nowicjusze, owczarki, rottweilery, labradory i golden retriever, malamuty, nurkowie i inni członkowie szczekającej rodziny.

Objawy

Rozpoznanie objawów dysplazji nie jest trudne, ale diagnozę można potwierdzić dopiero po wykonaniu dodatkowych badań. Najbardziej wydajne jest promieniowanie rentgenowskie. Zdjęcie pokaże szczelinę między stawowymi powierzchniami kości lub już rozpoczętą degeneracją. Istnieją jednak widoczne objawy kliniczne, które właściciel może zauważyć bez prześwietlenia.

Możesz podejrzewać, że coś jest nie tak, jeśli zwierzę zaczęło utykać lub chwieje się podczas chodzenia ("wkłada" miednicę).

  • Zwróć uwagę, jak pies biegnie. Jeśli jest odpychany przez obie nogi tylne, to jest to sygnał, że coś jest nie tak z kończynami. Jest to uważane za nieprawidłowe ustawienie łap.
  • Zastanówmy się, czy zwierzę często odpoczywa podczas spaceru. Działa mniej, gra mniej i coraz częściej próbuje się położyć lub usiąść. Zauważalne jest, że z trudem daje mu się aktywność fizyczna.
  • W ruchach była pewna sztywność. Na przykład bardzo trudno było zejść i zejść po schodach), a czasami wstać z podłogi. Nawet podnoszenie psiej łapy staje się wyzwaniem.
  • Pies leży niespodzianie, rozprzestrzeniając się w różnych kierunkach chorych łap. Co więcej, można zauważyć, jak ładunek z uszkodzonych kończyn przenosi się na zdrowe. Dlatego zdrowe łapy stają się bardziej masywne (ze względu na fakt, że cała praca jest im redystrybuowana), ale pacjenci, wręcz przeciwnie, "tracą na wadze", zanik mięśni.
  • W dysplazji tbs, dotknięte stawy puchną, puchną, stają się niezwykle bolesne, gdy są dotykane i dotykane.

Leczenie psów z dysplazją

Leczenie dysplazji u psów należy rozpocząć jak najwcześniej. Istnieją 2 główne rodzaje terapii: chirurgiczne i medyczne. I tylko weterynarz musi zdecydować, jak leczyć pacjenta. Uwzględnia się stopień uszkodzenia, wiek zwierzęcia i jego wagę.

W leczeniu zachowawczym weterynarz przepisuje chondroprotektory (przyspieszające odbudowę tkanki chrzęstnej), przeciwskurczowe (w celu zmniejszenia bólu), przeciwzapalne, witaminy i suplementy odżywcze, które przyspieszają odzyskanie tkanki. Konieczne jest zrewidowanie diety, jeśli to konieczne, umieścić psa na diecie, tak aby stracić nadwagę.

Fizjoterapia pomaga złagodzić ból, łagodzi stany zapalne, pomaga szybciej przywrócić tkankę chrzęstną. Dobrze jest zrobić masaż (tylko profesjonalista powinien to zrobić, aby nie skrzywdzić psa). Fizjoterapia jest dobra, a pływanie i bardzo ostrożny powolny bieg. Jednak natychmiast zbanowany powinien uzyskać aktywny bieg i dowolne skoki.

Jeśli terapia jest bezsilna lub stopień uszkodzenia jest tak silny, że nie pomogą żadne leki i fizjoterapia, weterynarz zaleci operację. Konieczne jest tylko prześwietlenie rentgenowskie przed nią w celu oceny nasilenia patologii.

Istnieją 3 wyjścia z sytuacji: wycięcie głowy kości udowej i szyi, osteotomia (zmiana dołu stawowego, tak, że kość "dostaje się" do niej) i endoproteza (proteza tytanowa). W każdym z tych przypadków konieczna jest długotrwała rehabilitacja, ale po niej pies nie odczuwa najmniejszego dyskomfortu, biegnie i skacze szczęśliwie.

Zapobieganie

  • Nie obciążaj swojego dziecka, nie każ mu biegać i dużo skakać. A także nie blokuj go w domu, ograniczając jego wolność. Zabezpiecz podłogę w domu, aby okruchy nie rozciągały się na podłodze, jak żaba.
  • Przestrzegaj diety. Wzbogacaj wszystkie niezbędne witaminy i minerały, ale pamiętaj, że nadmierne spożywanie pokarmów białkowych oraz zwiększona podaż wapnia i fosforu mogą uszkodzić rosnące ciało.
  • Nie ścigaj zwierzęcia, nie rób skoków. I rozmawiamy nie tylko o szczeniętach, ale także o dorosłych psach.
  • Przed zabraniem szczeniaka, należy zdać test na dysplazję u psów (oboje rodziców) i uzyskać wynik negatywny. Hodowca musi mieć na rękach oficjalny dokument, który powinien być oznaczony literą "A" (nie ma żadnych patologicznych zmian w tkance chrzęstnej). To oczywiście nie gwarantuje, że pies nie będzie miał dysplazji w przyszłości, ale ryzyko rozwoju patologii jest znacznie niższe.

Dysplazja psów u psów: przyczyny, objawy i leczenie

Duże rasy psów często cierpią z powodu poważnej choroby - dysplazji stawów. Patologia dostarcza zwierzęciu bólu i dyskomfortu.

Kulawe i zniekształcające zapalenie stawów są poważnymi konsekwencjami późnej diagnozy choroby u zwierzęcia. Powiemy Ci, jak zauważyć postęp choroby u twojego przyjaciela i kiedy musisz skontaktować się z weterynarzem, aby przedłużyć życie psa i pozbyć się bólu.

Przyczyny dysplazji stawów

Dysplazja stawów u psów, na przykład u psów pasterskich, rottweilerów i collie, jest genetycznie określona. Obecność chorób stawów rodziców zwierząt domowych może służyć jako pierwszy sygnał do badania dziecka. Ale nawet zdrowi rodzice nie mogą zagwarantować braku choroby.

Muskularna sylwetka szczenięcia dużej rasy w młodym wieku intensywnie rośnie, a miękkie kości, bez możliwości stwardnienia, są poddawane ciągłej deformacji. Tak więc choroba rozwija się u absolutnie zdrowych dzieci.

Głównymi przyczynami dysplazji u psów są:

  • Niewłaściwe odżywianie. Niezrównoważony odbiór mięsa, tanie jedzenie powoduje naruszenie chrząstki w rosnącym ciele, przyczyniając się do choroby.
  • Nadmiar wapnia i fosforu w diecie. Niekontrolowane stosowanie suplementów do wzrostu kości może powodować zaburzenie równowagi mikroelementów w organizmie.
  • Otyłość. Tendencja do choroby zwiększa wysoką masę ciała zwierzęcia.
  • Intensywne szkolenie. Duże obciążenie niedojrzałego szczeniaka może wywołać rozwój choroby.
  • Mała mobilność. Jeśli dziecko chodzi bardzo mało, jego stawy nie otrzymują wymaganego ładunku, zaczynają się deformować.
  • Urazy kończyn. Wszelkie siniaki, skręcenia lub złamania mogą powodować problemy dla zwierząt domowych w przyszłości.

Znając przyczyny rozwoju choroby, konieczne jest poznanie traumatycznych czynników, na które wystawiono szczenię, a jeśli istnieje co najmniej jeden z nich, skonsultować się z weterynarzem w celu uzyskania porady. Niemożliwe jest zapobieganie rozwojowi choroby, ale wczesne rozpoznanie choroby uratuje przyjaciela przed silnym bólem i kulawizną.

Objawy dysplazji stawów

Objawy dysplazji stawów u psów mogą występować zarówno we wczesnym wieku w okresie od 4 do 12 miesięcy, jak i już u dorosłych zwierząt. Podczas identyfikacji pierwszych objawów, a także diagnozowania choroby u rodziców zwierząt lub szczeniąt tego samego miotu, należy niezwłocznie skontaktować się ze specjalistą w celu ustalenia rozpoznania.

Dysplazja stawów u psów objawia się następującymi objawami (patrz zdjęcie poniżej listy: A - zdrowe staw, b - z dysplazją):

  • kulejąc szczeniaka, lekki bezwładny;
  • szczeniak nie skacze natychmiast, ale zaczyna chodzić;
  • "Uruchamianie" kulawizny;
  • kulawizna po wysiłku;
  • ona jest pokryta spacerami, szczeniak siada i nie chce iść dalej;
  • odmowa wchodzenia po schodach, trudności z wstawaniem;
  • "Królik" biegnie - pies jest odpychany podczas biegania z dwoma nogami naraz;
  • nienaturalne położenie nóg podczas snu;
  • asymetria ciała - górna część ciała staje się bardziej masywna, z wąską miednicą;
  • obrzęk i obrzęk stawów,
  • bolesna reakcja podczas badania stawów.

Przez długi czas choroba może się nie objawiać, ale pamiętaj, że wczesna diagnoza choroby pomoże zwierzęciu żyć bez bólu i komplikacji.

Leczenie dysplazji u psów

Sposób leczenia choroby określa lekarz w zależności od stopnia uszkodzenia, wagi zwierzęcia, stylu życia, rasy i diagnozy.

W leczeniu dysplazji stawów biodrowych wyróżnia się metody zachowawcze i chirurgiczne.

Leczenie dysplazji stawów metodą konserwatywną u psów odbywa się za pomocą następujących leków:

  1. Chondroprotectors. Substancje, które przywracają tkankę chrzęstną, podaje się dożylnie, domięśniowo, w postaci tabletek i proszków.
  2. Przeciwskurczowe. Zredukuj ból.
  3. Leki przeciwzapalne. Zmniejszyć obrzęk i obrzęk tkanek.
  4. Suplementy diety zawierające glukozaminę i chondroitynę, które regenerują tkankę chrzęstną.

Jeśli diagnozuje się dysplazję w stosunku do otyłości, konieczne jest zrewidowanie diety psa i zmniejszenie kaloryczności, dodanie umiarkowanych obciążeń fitosanitarnych. Pamiętaj, aby pomóc swojemu zwierzakowi w suplementacji witaminami.

Wraz z ryzykiem rozwoju i diagnozowania choroby we wczesnym stadium, szanse powikłań można zmniejszyć, stosując żywienie. Wskazane jest wyłączenie z diety przemysłowej suchej karmy i skupienie się na naturalnym odżywianiu.

Zmniejsz ilość czystych białek i zastąp je węglowodanami. W przeciwnym razie spowoduje otyłość psa, co również prowokuje do rozwoju choroby. Dlatego dostarcz szczeniaka miękkimi, odpowiednimi ładunkami. Pływanie jest bardzo przydatne.

Fizjoterapia będzie skuteczna. Dobrze wspomaga masaż, ozokeryt, laser i magnetoterapię, kąpiele parafinowe.

W Niemczech często stosuje się leki homeopatyczne, ale lekarz musi ustalić plan leczenia. W tym celu należy stosować leki do wstrzykiwania Cel i dyskiem Composite. Konieczne jest ich stosowanie przez długi czas i pod nadzorem lekarza, ale skuteczność drogich leków jest kontrowersyjna i nie jest potwierdzona badaniami.

Najskuteczniejszą metodą leczenia jest chirurgiczna korekcja worka stawowego. Ta metoda jest stosowana, gdy nie pomagają procedury zachowawcze. Obsługuj duże rasy psów w szpitalu zamknięte i otwarte metody. W zależności od stopnia uszkodzenia lekarz zmienia torebkę stawową lub mocuje staw ze śrubą. Możliwe jest zastosowanie endoprotez.

Profilaktyka dysplazji u psów

Zapobieganie dysplazji stawu biodrowego polega na utrzymaniu odpowiedniej diety i umiarkowanego stresu na stawach szczeniąt.

Właściciele zwierząt z tą chorobą zawsze są zainteresowani prognozami: jakie jest ryzyko dysplazji stawów biodrowych u psów? Jeśli dziecko jest szybkie i aktywne, wczesna diagnoza i zapobieganie chorobie pomoże mu przez długi czas zachować zdolność ruchu i witalności. Jedyną niezawodną metodą leczenia jest chirurgia. On na pewno chroni dziecko przed bólem, kulawizną i ciężkim zapaleniem stawów. Ponadto szczenięta z taką diagnozą nie nadają się do hodowli.

Drugie pytanie, które interesuje ludzi, to: jak długo żyją psy z dysplazją stawu biodrowego? Tutaj odpowiedź będzie znacznie łatwiejsza. Choroba jest uwarunkowana genetycznie i nie wpływa na długość życia. Oznacza to, że przy odpowiedniej opiece nad zwierzakiem, będzie on mógł żyć długo i szczęśliwie.

Jeśli zwierzę ma pierwsze objawy choroby, należy jak najszybciej zgłosić się do specjalisty w celu diagnozy. I pamiętaj, że ta choroba nie jest wyrokiem dla dziecka, ale tylko testem, który tylko ty możesz mu pomóc przetrwać. Kochaj swoje dziecko, zapomnij o nim, a on ci podziękuje za twoje oddanie.

Dysplazja stawów biodrowych u psów: objawy i leczenie

Dysplazja (z greckiego dis - zniszczenia, plasia - edukacja, wygląd). Dysplazja stawów biodrowych jest bardzo częstą chorobą wśród psów. Jeśli ta choroba zostanie rozpoczęta, spowoduje to, że pies utyka, doświadczając ciągłego bólu.

Czasami takie zwierzę trzeba nawet uśpić. Niestety, pierwsze objawy tej choroby pojawiają się u szczenięcia po roku życia, więc nie ma przepisu na hodowlę psów, aby wybrać szczeniaka, o którym można by z całkowitą pewnością stwierdzić, że nie będzie miał w przyszłości dysplazji stawu biodrowego.

Choroba ta występuje najczęściej w dużych rasach psów.

Szczenięta tych ras, w porównaniu z ich małymi towarzyszami, kiedy aktywnie rosną, szybko przybierają na wadze i często nie mają wystarczającej ilości pokarmu. Mają przeciążenie więzadła okrągłego, które utrzymuje kość udową, w wyniku czego rozwija się dysplazja stawu biodrowego.

Przyczyny

Główną przyczyną dysplazji stawu biodrowego jest wrodzona predyspozycja szczeniaka. Jeśli ktoś z rodziny cierpi na tę chorobę, należy zacząć stosować środki zapobiegawcze od pierwszych dni życia zwierzęcia. Inne powody:

  • Przeniesiony szczeniak trauma urodzenia.
  • Niedorozwój mięśni stawu biodrowego.
  • Zapalenie lub atrofia okrągłego więzadła uda.
  • Niezrównoważone odżywianie u psów. Brak witamin i wapnia w diecie.
  • Urazy. Uszkodzenie stawu i niewłaściwe leczenie może prowadzić do jego dysplazji.

Objawy

  1. Jedna łapa szczeniaka jest krótsza od drugiej.
  2. Pies nie polega na chorej kończynie.
  3. Przednie nogi zaczynają się rozwijać intensywniej, zauważalny jest słaby rozwój tylnej części ciała.
  4. Nadmiar fałdu skóry na udzie.

  • Pies po dotknięciu jej uda wzdryga się i skomli.
  • Podczas palpacji biodra pies jęczy, czasami nawet dźwięk tarcia stawu jest słyszalny podczas ruchu.
  • Podczas ćwiczeń występuje różnica w aktywności.

    Jeśli na początku zajęć szczenię jest energiczne i energicznie biega, to w środku nagle często zatrzymuje się i siada do odpoczynku, prędkość biegu spada.

  • Konieczne jest zwrócenie uwagi na poranek lub po długim odpoczynku, wstawanie na szczenię stóp.

    Jeśli prawie nie wstanie na tylnych nogach lub, stojąc i stojąc przez kilka sekund, ponownie siadając zmęczony, może pojawić się objaw dysplazji stawu biodrowego.

    Asymetria w podnoszeniu wysokości stawów podczas chodzenia. Wygląda na to, że chory staw jest luźny, wydaje się, że został zapomniany.

    Leczenie

    Obecnie żadne leczenie dysplazji stawów biodrowych u psów nie zapewnia całkowitego wyleczenia tej dolegliwości. Istnieją różne metody leczenia i leki, które opóźniają proces chorobowy. 100% na wyleczenie psa z powodu dysplazji może być tylko interwencją chirurgiczną z użyciem wysokiej jakości protez.

    Leczenie dysplazji stawu biodrowego u psów ma trzy rodzaje: lecznicze, fizjoterapeutyczne i chirurgiczne.

    • Aby wyeliminować zespół bólowy, należy stosować zastrzyki z nowokainą.
    • Leki łagodzące stany zapalne.
    • Zastrzyki z chondroprotektorami. Takie zastrzyki są wprowadzane do stawu chorego psa. Mogą być przepisywane i dostarczane wyłącznie przez wykwalifikowanego lekarza weterynarii.

    Witaminy: leki i suplementy zawierające chondroitynę i glukozaminę.

    Fizjoterapia polega na:

    • Rozgrzewka stawu biodrowego za pomocą parafiny lub ezocerytu.
    • Ekspozycja laserowa.
    • Promieniowanie elektromagnetyczne w stawie pacjenta.
    1. Pictinectomy - esencją tej operacji jest to, że chirurg naciąga mięsień przywodziciela. Osłabia to wewnętrzne ciśnienie wywierane na udo. Operację tę przeprowadzają tylko szczenięta w wieku poniżej sześciu miesięcy.
    2. Potrójna osteotomia miednicy. Bardzo skomplikowana operacja. Wykonują go tylko profesjonalni chirurdzy. Kość udowa jest odwrócona, aby głowa udowa lepiej dotykała panewki. Następnie są płytki mocujące. Niewłaściwa obsługa spowoduje niepełnosprawność psa.
    3. Pełna wewnętrzna proteza stawu biodrowego. Ta metoda jest stosowana w przypadku dysplazji stawu biodrowego, przekształcając się w wysoce rozwiniętą artrozę lub inne wskazania. Ta metoda jest koniecznym środkiem, gdy inne metody leczenia nie pomogą. Pełne protezy są praktykowane na psach, których wiek osiągnął rok.
    4. Osteotomia międzykrętarzowa. Służy do korygowania prawidłowego kąta pomiędzy szyjką a trzpieniem uda.
    5. Obcięcie głowy stawu pacjenta, a następnie utrwalenie za pomocą specjalnych więzadeł utrwalających. Jego istotą jest to, że chirurg usuwa głowę uda, a kość jest przyczepiona do miednicy psa za pomocą specjalnych więzadeł. Ta metoda chirurgiczna ma zastosowanie w tym przypadku dla średnich zwierząt, o wadze nie większej niż 15 kg, z dobrze rozwiniętymi tylnymi łapami. Zabiegi dla osób powyżej 15 kilogramów doprowadziły do ​​tego, że po kilku tygodniach staw ponownie wyleciał i stan psa poprawił się.

    Zapobieganie

    • Wyławianie chorych osób z hodowli.
    • Odżywianie pełne witamin i wapnia.
    • Właściwy zestaw ćwiczeń, eliminujący skoki, ciągnący opony samochodowe i biegnący w głębokim śniegu.

    Zgodnie z nowoczesnymi zasadami hodowli psów, nie można hodować psów z jakąkolwiek postacią dysplazji.

    Kobiety są dozwolone tylko w specjalnie regulowany sposób (tutaj główną rolę odgrywa rzadkość osobnika) i tylko z niewielkim stopniem dysplazji stawu biodrowego.

    Czytaj Więcej O Psach

    Dlaczego marzy się o dużym psie

    Karmienie Pies jest niezawodnym przyjacielem i zabawnym towarzyszem, z którym nigdy nie będzie nudny i samotny. Duży pies jest także najlepszym strażnikiem i obrońcą na świecie. Po co marzyć o dużym psie, jakie wydarzenia zapowiadają taki "pies"?

    Jak przyciąć pazury psa

    Karmienie Właściwa opieka nad zwierzętami jest niezwykle ważna. Jedną z niezbędnych umiejętności każdego właściciela jest obcinanie gwoździ. Niezależnie od tego, czy jesteś szczęśliwym posiadaczem szczenięcia Yorkshire terrier czy nie mniej szczęśliwym posiadaczem przyjaznego kundla, jak wyciąć pazury psa w domu, musisz się uczyć.