Rasy

Dog niemiecki - zdjęcia i cechy rasy, opieka

Myślę, że wielu miłośników psów zgodzi się, że dog niemiecki jest światem psów Apollo. Dumny, niezależny, elegancki, był zawsze wspaniałym towarzyszem człowieka. Dowiedzmy się więcej o tej niesamowitej rasie.

Historia pochodzenia

Od czasów starożytnych już od XIV wieku zaczynają się wzmianki o rasie dogów. Psy nie nosiły tego imienia, ale w każdym z krajów nazwano je inaczej. Nie ma zgody co do ich pojawienia się na terytorium Europy, ale większość właścicieli psów uważa, że ​​stało się tak dzięki temu, że nawigatorzy przywozili psy tej rasy na kontynent z odległych wysp.

Od tego czasu pod mostem płynęło dużo wody, a niemiecki dog niemiecki nabył swój obecny typ psa dopiero w 1880 r., Kiedy rasa została oficjalnie uznana. Potem i do dzisiaj standard rasy przeszedł kilka zmian. W wyniku długiej i żmudnej pracy selekcyjnej wyhodowano nowoczesnego psa, z wieloma wielbicielami na całym świecie.

Opis rasy Dog niemiecki

Dog niemiecki to jedna z największych, a dokładniej mówiąc, wysokich ras. Większość z nas wie, że ten pies wygląda bardzo imponująco i nie każdy odważy się przejść obok, nie martwiąc się o swoje zdrowie. I na próżno, ponieważ za surowym i bezkompromisowym wyglądem kryje się anielska dusza.

Dzięki temu harmonijnemu dodatkowi ciała, ten gigant odpowiada następującej charakterystyce:

  1. Wzrost psa wynosi 80-90 cm, średni wzrost suki wynosi 75 cm.
  2. Psy mogą ważyć do 90 kg.
  3. Suka ma rozciągnięty format ciała, ale dla psa powinna mieć proporcje kwadratu.
  4. Głowa jest duża, spłaszczona po bokach, dobrze wypełniona. Przejście od czoła do nosa jest jasno określone.
  5. Pies ma 42 zęby, z ukąszeniem nożyczek, podobnie jak większość ras.
  6. Nos czarny, z wyjątkiem marmurowego psa.
  7. Oczy są mroczne, żywe, inteligentne. W marmurach dozwolone jest rozjaśnianie, a u psów niebieskich spór jest dozwolony.
  8. Uszy duże, opadające, jeśli nie poddane zatrzymaniu; posadzone wysoko.
  9. Szyja psa pozostaje pionowa i lekko pochylona do przodu z aktywnym ruchem. Rozwijane są mięśnie karku, co nadaje mu potężny wygląd.
  10. Opis rasy mówi, że tył psa powinien być prosty, lekko zgięty na ogonie.
  11. Ogon jest średniej długości, lekko wzniesiony podczas ruchu, ale bajgiel nie jest skręcony.
  12. Przednie i tylne nogi są gładkie, bardzo mocne.
  13. Sierść jest krótka, napięta do skóry, skłonna do zrzucania.

Ważne! Z pewnością będziesz zaskoczony, gdy dowiesz się, że Wielki Duńczyk rośnie i tworzy się do 20-24 miesięcy. Jest znacznie dłuższy niż większość ras psów.

Kolory z Great Dane

Pewnie już zastanawiasz się, jakie kolory są charakterystyczne dla Doga? Psy są równie dobre, ciemne i lekkie, a standard rasy zaleca następujące kolory:

  1. Marmur-piesek, jest biały, jest arlekinem. Te psy charakteryzują się białym płaszczem, który jest równomiernie rozmieszczony, na całym ciele są czarne plamki o różnych rozmiarach z rozdartymi brzegami.
  2. Kolor pręgowany wygląda bardzo efektownie - na czerwonym tle w chaotyczny sposób są szaro-czarne pasy.
  3. Blue Great Dane wygląda świetnie. Jego wełna jest bardziej jak szara, a tylko pod odpowiednim kątem ma niebieską falę.
  4. Auburn (płowy) to ten sam pręgowany, ale bez pasków.
  5. Czarny Great Dane, podobnie jak niebieski, może być całkowicie barwiony lub mieć małe białe plamki na klatce piersiowej i palcach.

Hodowla postaci Dog niemiecki

Hodowcy tych sprytnych i zaskakująco pokojowych zwierząt zgodzą się, że dog niemiecki i dzieci są najbardziej nierozłącznymi przyjaciółmi. Pomimo swojej wielkości i znacznej wagi, pies, będąc obok bezbronnego dziecka, delikatnie się nim opiekuje i nigdy nie rani. Ale zabawa z dorosłymi może się zdarzyć, że jest zawstydzająca - nie zdając sobie sprawy z jego siły, pies z radością może łatwo powalić człowieka.

Ważne! Niezwykle pozytywne cechy charakteru można się spodziewać tylko u osobników czystej krwi, ale krzyżowanie z innymi psami daje szczenięta o osłabionej psychice. Takie psy mogą następnie wzrastać zarówno agresywnie, jak i tchórzliwie.

Trening wielkich dunów

Dog niemiecki, który wykonuje nie tylko rolę towarzysza, ale także ochroniarza, rzadko jest szkolony, by chronić właściciela. Te psy są spokojne i raczej trudno jest im rozwinąć agresję i nie jest to konieczne - w tym celu są inne rasy. Ta rasa psów wymaga jedynie przejścia ogólnego szkolenia, które obejmuje:

  • szkolenie poleceń, aby usiąść, położyć, siedzenie, blisko, głos, przyjdź do mnie, daj, naprzód, bariera, fu, nie może;
  • temat aportirovka;
  • nauka na kołnierzu i smyczy, kufa;
  • szkolenie psa, aby spokojnie przeprowadził kontrolę zębów, kończyn;
  • spokojny stosunek do strzału, głośne dźwięki.

Ważne! Dog niemiecki jest świetnym trenerem, jeśli zaczniesz go na czas. Pierwsze ćwiczenia muszą rozpocząć się w wieku dwóch miesięcy. Odpowiedzialny stosunek do edukacji swojego zwierzaka, możesz wyhodować doskonałego, przystosowanego społecznie i kontrolowanego psa.

Opieka i konserwacja

Udowodniono, że opieka nad tym dużym przedstawicielem psa nie jest wcale trudna, jak niektórzy błędnie myślą. Pies będzie wystarczający na kilka długich i aktywnych spacerów dziennie, aby czuć się szczęśliwym i nie niszczyć wszystkiego w mieszkaniu. Przy okazji, o tej wspaniałej wieści - Dog niemiecki może żyć w małym pokoju, ponieważ nie zajmuje dużo miejsca. Po przejściu, zwija się na swoim miejscu i nie przeszkadza domownikowi.

Aby mieć przyjemność komunikowania się z takim psem potrzeba trochę:

  • kołnierz;
  • smycz;
  • kufa
  • dwie miski;
  • śmieci;
  • grzebień;
  • Szampon dla psów.

Za pomocą tego prostego arsenału możesz zacząć szukać hodowców tej rasy. Nawiasem mówiąc, najlepszy wiek dla dziecka, aby przenieść się do nowego domu to 2 miesiące.

Rasa zdrowia niemiecki dog

Szkoda, ale takie piękne i pełne wdzięku psy, takie jak dog niemiecki, mają problemy zdrowotne i żyją tylko 7-9 lat. Aby nie narazić zwierzęcia na niepotrzebne niebezpieczeństwa, ważne jest, aby w odpowiednim czasie udzielić mu szczepień zapobiegawczych. Dorosły pies jest robiony raz w roku w tym samym czasie.

Wśród chorób często występują:

  1. Rozciąganie brzucha, które często prowadzi do śmierci. Dzieje się tak, gdy po pełnym posiłku pies zaczyna się aktywnie poruszać. Struktura żołądka powoduje blokadę jelita (skręt żołądka) i gazy, gromadzące się wewnątrz, hamują ruchliwość. Dlatego tak ważne jest, aby zwierzak odpoczywał po jedzeniu przez co najmniej 30 minut.
  2. Worms zarażają te psy. Są szczególnie niebezpieczne dla szczeniąt. Już w wieku trzech tygodni możesz zacząć regularne zapobieganie pasożytom.
  3. Problemy z stawami i kręgosłupem w tej rasie nie są rzadkie. Najczęściej zdeformowane odcinki szyjne i lędźwiowe, zwłaszcza u starszych psów. Szczenięta mogą rozwijać wrodzoną dysplazję.
  4. Niektóre są podatne na powieki. Dzieje się tak, gdy tak zwana "surowa" struktura czaszki - osłabienie i rozluźnienie mięśni na ciele i to na twarzy.
  5. Kolor również niesie potencjalne niebezpieczeństwo, a dokładniej, geny występujące w niektórych z nich. Właściciele niebieskiego psa powinni być przygotowani na to, że ich zwierzę może mieć problemy z układem odpornościowym. Marmurowi przedstawiciele rasy często cierpią na bezpłodność, głuchotę i ślepotę.

Ważne! Właściciele, którzy postanowili wysterylizować sukę, powinni wiedzieć, że po operacji jest ona zagrożona nietrzymaniem moczu i jest to nieuleczalne.

Co karmić

Takie duże rozmiary psów sugerują ideę dużej ilości spożywanego przez nie jedzenia. Tak więc właściciel, kupując szczeniaka, powinien zrozumieć, o co mu chodzi, ponieważ teraz budżet powinien zostać przydzielony jeszcze jednemu członkowi rodziny.

Aby utrzymać zdrowe więzadła i mięśnie w prawidłowym stanie, należy zadbać o pełną paszę, która oprócz właściwego stosunku białek, tłuszczów i węglowodanów powinna być bogata w witaminy i pierwiastki śladowe niezbędne dla psa. Bez tego kompleksu, dog niemiecki będzie wyglądać bolesnie, a jego żywotność zmniejszy się dramatycznie.

Aby połączyć cały zestaw substancji niezbędnych dla psa, na naturalnej żywności jest bardzo trudne. O wiele łatwiej jest karmić gotowe suche jedzenie. Na opakowaniu musi być wskazanie, że żywność zawiera ważne dla tych psów chondroprotector - substancję, która promuje prawidłowe tworzenie i działanie stawów. Takich jak Eminent Adult Large Breed lub Happy dog.

Dieta szczeniąt, nastolatków i dorosłych psów jest inna, więc powinieneś kupić jedzenie odpowiednie dla wieku.

Ważne! Karma sucha dla psa powinna być bardzo wysokiej jakości, nie niższa niż premia.

Druga opcja karmienia jest naturalna. Nakarm szczeniaka w regularnych odstępach czasu. Od dwóch do ośmiu miesięcy należy ograniczyć tłuszcze w diecie, zastępując je białkami, jest to konieczne, aby pies nie przytył bardzo szybko, ponieważ zwiększa to obciążenie stawów i może tworzyć się nieprawidłowo.

Szczenięta powinny być podane:

  • sfermentowane produkty mleczne (twarożek, serwatka, niskotłuszczowy kefir);
  • zboża (ryż, płatki owsiane, kukurydza, gryka;
  • chrząstki wołowe i przycinanie mięsa;
  • omlet z żółtka jaja (przepiórka, kurczak);
  • ryby morskie bez skóry i kości (jeśli nie są uczulone);
  • gotowane i świeże warzywa (marchew, buraki, papryka, cukinia, ogórki, pomidory).

Gdy tylko szczeniak uzyska oficjalny status dorosłego psa, jego dieta będzie głównie warzywami, mięsem i zbożami. Produkty zawierające wapń, ryby i jaja można podawać tylko raz w tygodniu.

Wielki Duńczyk wideo

Czy zgadzasz się, że zanim kupisz szczeniaka, powinieneś dowiedzieć się jak najwięcej o rasie, jej cechach, zaletach i wadach? Ten film jest dla Ciebie:

Zdjęcie Great Dane

Po obejrzeniu zdjęcia doga, na pewno pokochasz tę rasę, a może nawet chcesz mieć takiego prawdziwego przyjaciela.

Recenzje o rasie Dog niemiecki

Valery: "Mój Archie zaskoczył mnie od pierwszych miesięcy. Nigdy nie widziałem tak szybko rosnącego psa. W ciągu dnia jego waga wzrosła o 500 gramów, a przy 8 już ważył 50 kg. Oczywiście, aby moje dziecko dobrze przybrało na wadze, zrobiłem co mogłem, żeby rozwinąć jego menu. Dorastałem po prostu wspaniałym psem, z zazdrością innych. "

Alevtina: "Miałem kiedyś psa pasterskiego, który uważałem za idealnego psa, ale po tym, jak przyszła do mnie Gretta (Blue German Dane), całkowicie zmieniłem zdanie. Ten pies nie jest hałaśliwy, nie tak zwinny i aktywny jak pasterz (a to bardzo ważne, gdy jestem zajęty). Ponadto psy są bardzo inteligentne, mają spokojne usposobienie, wcale nie są agresywne. Więc nie słuchaj negatywnych recenzji, bo najlepszymi psami są "najlepsi".

Ilya: "Nigdy nie myślałem, że zostanę dogiem. Ale całkiem niespodziewanie, moi przyjaciele dali mi marmurowego psa. To była miłość od pierwszego wejrzenia. Jak żyłem bez mojego wiernego i lojalnego towarzysza? Wypełnił pustkę w moim życiu, nadając jej znaczenie. "

Cena szczeniaka

Aby zostać szczęśliwym posiadaczem dog niemiecki, powinieneś wybrać przedszkole specjalizujące się w hodowli tej rasy. Można się spodziewać, że cena dla niemowląt będzie raczej duża, ponieważ te psy mają swoje specyficzne niuanse w hodowli, które przynoszą hodowcom wiele problemów finansowych i moralnych. Wszystko to jest wliczone w cenę psów.

Więc ile są szczenięta Doga? Cena dla nich nie jest taka sama dla różnych hodowców. Średnio dla szczeniaka z wszystkimi niezbędnymi dokumentami, budy żądają od 15 tysięcy rubli. do 60 tysięcy rubli.

Dog niemiecki: historia, charakter, standard i cechy treści (+ zdjęcia)

Trudno wyobrazić sobie piękniejszego psa niż dog niemiecki. Historia powstania tej rasy jest fascynująca, giganci doświadczyli wielu epizodów sławy, ale zdarzają się również tragedie. Mimo wszystko, Wielcy Duńczycy są blisko ludzi od niepamiętnych czasów i po dzień dzisiejszy.

Tło historyczne

Skąd pochodzi pochodzenie rasy? To pytanie jest czasami kontrowersyjne, powodując poważne niepokoje w psim świecie. Faktem jest, że eksperci nie mogą dojść do porozumienia w sprawie pierwszych przodków psów w kształcie psów. Mastify są potomkami molossi - nie ma wątpliwości, ale naukowcy spierają się o miejsce pochodzenia molossi.

Istnieją dwie główne wersje:

  • Wszyscy Molosy są potomkami starożytnych tybetańskich psów, ogromnych, silnych, dość silnych i agresywnych psów. Bydło tych gigantów pochodzi ze wschodu Europy, a dokładniej z tybetańskich szczytów. Dowody na istnienie tybetańskich dogmatów można znaleźć wszędzie... od Syrii po Persję i Nepal. Naturalnie, najczęściej, twarz gigantów pojawiała się podczas wykopalisk na terytoriach Bliskiego Wschodu. Najstarsze świadectwo tybetańskiego psa pochodzi z VII wieku pne, co sugeruje, że Molosy są przodkami wszystkich psów.
  • Danie Wielkie to potomkowie psów starogermańskich. Ta wersja, co dziwne, pochodzi od niemieckich naukowców. Chodzi o V wiek pne, a dokładniej o okres narodzin pradawnych plemion germańskich. Jeśli jednak przeanalizujemy hipotezę "według kości", konkluzja jest taka, że ​​eksperci niemieckiego psa chcą zobaczyć "swoją prawdę" i ostatecznie przydzielić traktaty do swojego kraju.

Łatwo zgadnąć, że pierwsza wersja jest bardziej fundamentalna i rozsądna, dlatego jest akceptowana na całym świecie. Ryty skalne są oczywistym dowodem na podobieństwo psów, ale w nauce opisy słowne lub odkryte szczątki są cenniejsze. Opisy Molosów można znaleźć w annałach starożytnych Persów, którzy cenili życie gigantycznych psów bardziej niż ludzi. W Indiach Molosy pełnili role zarówno oficjalną, jak i religijną. Anubis - Bóg, który eskortował ludzi do innego świata, opisany jest jako człowiek z głową szakala, ale wielu naukowców skłonnych jest wierzyć, że bóstwo jest uosobieniem bezlitosnego molosa.

To jest interesujące! Psy w kształcie psa nazywane były molossi, po ich rozprowadzeniu w Epiru. Wielkie czworonogi były czynnie rozwiedzione i wykorzystywane do polowań przez plemiona Molosów. W rzeczywistości, dzięki psom, plemiona były znane w całej Europie Wschodniej.

Na terenie starożytnych Chin ważną rolę odgrywały także czworonogi. Małe psy były własnością szlachty, ale Duńczycy byli wykorzystywani do określonych celów. Najważniejsze jest to, że ogromne plantacje ryżu były uważane za święte ziemie, a polowanie było na nich zabronione. Był niuans - handel był zabroniony dla ludzi, prawo milczało o polowaniu z pomocą psów.

Wielcy Duńczycy zmieniali swoją "działalność zawodową" wraz z rozwojem świata, jest to dość przewidywalne. Pomimo mysliwych i bezpiecznych cech, Molosy pozostawily najbardziej znaczaca pozycje w historii wojen. Jest naukowo potwierdzone, że psy, przykute łańcuchem, maszerowały na Egipt wraz z piechotą Persji. Również Molosy służyły jako żołnierze w wojnie grecko-perskiej, bojownicy o czterech nogach również walczyli po stronie perskiej. Jak wiecie, pewni siebie Persowie stracili długoterminową konfrontację, a Grecja weszła w strefę poranną.

Od rozwoju Grecji Molosy przybyły do ​​Rzymu. W imperium i rozpoczął burzliwy świt rasy. Wojowniczy Rzymianie wysoko cenili siłę i agresję psów. Tetrapody były wykorzystywane w kampaniach wojskowych, aw czasie pokoju, ogoniaste zabawiły publiczność, walcząc na arenach. Krwawa rozrywka stworzyła godną pozazdroszczenia reputację gladiatorów, bez względu na to, jak okrutnie by to zabrzmiało, ten okrutny okres dał Dogamowi bilet na przyszłość.

To jest interesujące! Aleksander Wielki odegrał znaczącą rolę w szerokim rozpowszechnianiu starożytnych traktatów. Król i dowódca nie tylko czytali czworonożnych bojowników, ale także prowadzili kompetentną "strategię marketingową". Tylko psy zostały przeniesione na ręce innych ludzi i tylko za duże pieniądze. Z czasem technika ta doprowadziła do wzrostu popytu i popularności linii hodowlanej.

Jednym z ostatnich znaczących wydarzeń wojskowych w historii Traktatu była bitwa Celtów i Rzymian. Pomimo faktu, że imperium używało swoich molossi, celtyccy wielcy duńczycy zapewniali godne spotkanie żołnierzom. Pole bitwy zostało zalane przez rzeki krwi, ponieważ celtyckie psy okazały się godnymi wojownikami, a nawet przewyższały wroga o liczbę.

Wraz z rozwojem społeczności światowej, wynalazkiem broni i technologii, psy przestały być używane w bitwach, a Molosy przeniosły się do klasy łowieckiej. Oczywiście, nie wszyscy byli w stanie nakarmić olbrzyma, więc jeśli został on zdobyty, jego umiejętności "wycisnęły maksimum". Wszędzie tam, gdzie nie używali traktatu, psy polowały na duże zwierzęta, jeździły wózkami z ładunkiem, chroniły obszary chronione i gospodarstwa rolne, uczestniczyły w demonstracyjnym przynęcie, chroniły niewolników, a nawet służyły jako środek egzekucji.

Przy równiku XIX wieku rasa staje się własnością dworów królewskich. Frazes staje się skuteczny, że tak duży i szlachetny pies może być utrzymywany tylko przez zamożną osobę we wszystkich słabościach. Kolejnym skokiem w historii było przyjęcie przepisów dotyczących ras czystorasowych. Natychmiast po rozpoznaniu znaczenia sytuacji, Dogi podzielono na linie Ulm, English, Virtenberg, Danish, Hunting and Royal (szczególnie duże psy).

W 1866 roku duńscy hodowcy postanowili oddzielić swoje psy na osobną rasę, ale jak się okazało, spisany standard zasadniczo przeczył opisowi klasycznego dog niemiecki z Niemiec. Przez pewien czas duńskie i niemieckie psy nawet rywalizowały na wystawach, ale dla pierwszego zakończyły się całkowitym zniknięciem, a dla drugiego - umocnieniem ich pozycji. W 1878 roku, pomimo oczywistych różnic w kolorach, strukturze i na zewnątrz, wszystkie linie zostały zidentyfikowane jako nowa rasa psów Dog niemiecki. Oczywiście decyzja nie została przemyślana do końca, ponieważ część zwierząt nie pasowała do żadnych standardów.

Pomimo oburzenia, pod koniec lat 70. XIX wieku powstał oficjalny i zunifikowany standard rasy dogów. Ogromne wysiłki ekspertów, jasno sformułowany opis rasy, wsparcie polityczne i pedantyzm Niemców zebrały swoje żniwo, ekscytacja została stłumiona, a trenerzy psów nastawili się na standaryzację dostępnych zwierząt. W 1988 r. Powstał Klub Doga Niemieckiego, być może w żadnej takiej organizacji nie ma dokładniejszej dokumentacji pochodzenia rasy. W archiwach towarzystwa znajduje się wiele zdjęć, zapisy wszystkich planowanych węzłów, projekty, plany, książki i czasopisma dotyczące rasy.

Great Dane kwitły z roku na rok. W czasach wielkich wojen, kiedy zwierzęta innych ras były na skraju wyginięcia, Dog niemiecki był nieufny jako ogromna wartość. Praca plemienna zwolniła kilka razy, ale nie zatrzymała się. Zewn'trzna sfinalizowano, standard zostaΠ dostosowany iw połowie XX wieku rasa bez przeszkód została uznana przez caΠy Źwiat i weszΠa do drugiej grupy FCI (International Cynological Federation).

Gatunki rasy

Przed opisaniem normy konieczne jest dokonanie małej dygresji. Ze względu na brak doświadczenia wielu miłośników psów dzieli się niemieckimi psami w kolorach. Na przykład nazywają czarno-białego przedstawiciela rasy Dog niemiecki, pręgowany lub czarny niemiecki, piaskowy Duńczyk itd. Często pojawiają się odpowiedzi na pytania, na czym polega różnica pomiędzy dogiem a angielskim, duńskim, brazylijskim... Problem braku tak podstawowej wiedzy w małej dystrybucji gigantycznych psów.

Wyjaśnijmy sytuację, gdybyś nie rozumiał różnicy między powyższymi gatunkami.

  • Dog niemiecki jest jedyną rasą spośród wszystkich wymienionych, która różni się wizualnie od Mastiffa. Świetne psy są pełne wdzięku, powściągliwe, dość przyjazne i dziś są uważane za towarzyszy.
  • Angielski mastif - to angielski mastiff. Duży, ciężki, o szerokich kościach typ akwaforty. Ich klasyczny płowy kolor z ciemną maską jest rozpoznawalny na całym świecie.
  • Dogo Argentino to duży, poważny pies. Ma więcej podobieństw z Mastifem lub Bulldogiem. Przedstawiciele rasy wyróżniają się wyjątkowo białym kolorem i rozgłosami, ze względu na agresję z niewłaściwym wychowaniem.
  • Dog niemiecki - te nie istnieją, istnieje duński pies (nie ma rasy), średniej wielkości, płowy kolor, w konstytucji przypominającej mastifa.
  • Pies tybetański - protoplasta Molosów, który kilkakrotnie potrzebował sprzeciwu. Klasyczny Mastif z długimi włosami. Rasa ma dość poważny charakter, wymaga bardzo drogiej opieki.
  • Pies kanaryjski - jest jak skrzyżowanie Mastiffa z Pit Bull Terrierem. Główne różnice z Dogiem: średnie, sportowe (łatwiejsze) dodatek, decydujący charakter, wysoko rozwinięte cechy obronne.
  • Dogue de Bordeaux - znany również jako francuski mastif. Duże, szerokie, mocne psy o rudawo brązowym kolorze. Główne cechy wyróżniające to zakres kolorów wełny, liczne fałdy skóry, budowa czaszki.
  • Dog niemiecki - ulubiony przez wielu Phil Brasileiro. Niezależny, dość uparty pies o gigantycznych rozmiarach. Strażnik, ochroniarz, towarzysz i wierny przyjaciel doświadczonych właścicieli.

Wygląd

Wielki Duńczyk to Apollo z psiego świata... jest harmonijny, elegancki i arystokratyczny do końca ogona. Kształt psa łączy w sobie siłę i szlachetność, wszystkie cechy sylwetki podkreślają status rasy. Wizualne różnice między zwierzętami różnych płci są dobrze określone, mężczyźni są znacznie wyższy i bardziej męski, poza tym, dla suk, powiedzmy, rozszerzony format ciała. Zastrzeżenie wynika z faktu, że suka karmi potomstwo, a szczenięta z kolei powinny mieć swobodny dostęp do sutków matki. Waga psów nie jest określona przez standard i jest proporcjonalna do wzrostu, przybliżona struktura dla samców wynosi 54-90 kg, dla suk 45-59 kg. Wzrost jest określony przez oficjalny opis:

  • Mężczyźni: 80-90 cm.
  • Kobiety: 72-84 cm.

Górna rama wzrostu określona jest nie bez celu. Stosowanie przerośniętych psów w czynnościach hodowlanych nie jest zalecane, ponieważ zbyt duże potomstwo może utrudniać proces porodu i wprowadzać negatywne cechy do puli genowej przyszłych pokoleń tej rasy.

Niesamowite! Największy dog, złapany w 2013 roku w Księdze Rekordów Guinnessa, mieszkał w Stanach Zjednoczonych. Normalna rodzina zwierząt hodowlanych wynosiła 118 cm w kłębie i 2,24 metra, jeśli pies wstał na tylnych łapach. Niestety gigant o imieniu Zeus żył zaledwie 5 lat i zmarł w starszym wieku w 2014 roku.

Standard rasy

  • Głowa jest proporcjonalna, duża, o ostrych konturach. Czoło jest dość wysokie i płaskie, mostek nosowy jest szeroki i wyraźny, długość kufy wynosi około 1/2 długości od potylicy do nosa. Pagórek potylicy jest umiarkowanie rozwinięty, czaszka jest potężna i przestronna, wyimaginowana linia rozciągająca się na czole, równolegle do równego grzbietu nosa. Koniec kufy jest prostokątny, nie należy zwężać tylnej części nosa, patrząc od góry. Patrząc z przodu, głowa wygląda nieco zwężona w okolicy policzka. Orbity są dobrze zdefiniowane, ale nie zawieszają się i nie wyróżniają się, kości policzkowe i policzki są umiarkowanie wyrażone, usta są umiarkowanie "surowe", gęste i wyglądają schludnie. Przód warg saggy, kończy prostokątną sylwetkę pyska. Pigmentacja skrajnej linii warg odpowiada kolorowi nosa lub czerni.
  • Zęby - mocne, ustawione równomiernie i mocno, blisko w prawym kęsie bez przerwy. Usta zamykają się całkowicie, zęby chowają język i siekacze warg. Standardowo przyjmijmy, że brak przedtrzonowców (1) występuje tylko na dolnej szczęce, ale preferowana jest pełnowartościowa formuła dentystyczna.
  • Nos - duży, regularny kształt z szerokimi nozdrzami. Kolor nosa zależy od koloru, najlepiej od czarnej pigmentacji. U psów o niebieskim zabarwieniu wełny dopuszcza się pigmentację łupków, w przypadku przedstawicieli rasy o kolorze marmuru, nos może być isabellą (miąższem) lub plamami pigmentowymi.
  • Oczy są średniej wielkości, ustawione prosto i dość blisko. Nacięcie w kształcie migdałów nie powinno wyglądać pochyło. Sprytnie, ciekawie, przyjaźnie. Tęczówka jest korzystnie ciemnobrązowa. W marmurowych okazach dopuszcza się heterochromię lub nieznaczne rozjaśnienie koloru oczu. U psów o kolorze niebieskim dopuszczalne jest również rozjaśnienie brązowego koloru tęczówki. W dowolnym kolorze, blade, matowe i żółte oczy są niepożądane.
  • Uszy - duże, obniżone. Czubki uszu przylegają do policzków, dłuższe uszy nie są uważane za wadę. Koniec chrząstki jest zaokrąglony, podstawa jest bardziej sztywna, co zapewnia uszy, gdy pies jest zainteresowany. Dokowanie nie jest zalecane, zwłaszcza jeśli chodzi o międzynarodową karierę wystawienniczą.
  • Ciało - format kwadratowy (w przypadku suków dozwolony jest typ prostokątny). Szyja jest dość długa, wysoko osadzona z nachyleniem do przodu, szyją i linią zgięcia są wyraźne, fałdy skóry (zawieszenie) są niepożądane. Skrzynia jest obszerna, prawidłowy owalny kształt, w najniższym miejscu osiąga łokcie, żebra są zaokrąglone i cofnięte. Przednia część mostka jest muskularna, z dobrze rozwiniętym kilem (forbrustum). Od szyi do obręczy barkowej szyja rozszerza się znacznie i przechodzi w wyraźne kłębowisko. Od kłębu grzbiet jest prosty lub z lekkim spadkiem do krótkiej, mocnej, lekko wypukłej skóry. Zad zakończony silnym grzbietem, muskularny, gładko przechodzi do podstawy ogona. Linia pachwinowa jest umiarkowanie zaciśnięta, ale powinna dobrze zaznaczać zgięcie przejścia w mostek.
  • Kończyny - gładkie, wysportowane z "suchymi" mięśniami. Ramiona są rozwinięte, nieco dłuższe niż dobrze nachylone łopatki, łokcie dociskane do mostka i skierowane do tyłu, przedramię ściśle prostopadłe do podłoża i równolegle do siebie. Nadgarstki wyróżniają się z ogólnej sylwetki przednich łap i wyglądają mocniej niż pozostałe stawy. Śródręcza są lekko nachylone do podłoża patrząc z boku. Tylne nogi są umięśnione silniej niż z przodu, uda wydłużone, ustawione prawie pionowo. Kolana są mocne i umieszczone pod ciałem, nogi wydłużone, przechodzące w silne i dobrze zaznaczone, skierowane do tyłu stawy skokowe. Stawy skokowe są prawie prostopadłe do podłoża. Ręce są zebrane w bryłę, palce są zakrzywione, pazury krótkie, z najbardziej ciemną pigmentacją (najlepiej).
  • Ogon - tak prosty, jak to możliwe, o ile stawy skokowe, mocne u podstawy, zwężają się ku końcowi. W stanie podniecenia pędzi na poziomie kręgosłupa lub wyżej, wygięty szabla. Loki, fałdy, sęki, nadmierny upadek lub zbyt wysoki zestaw są uważane za wadę.

Rodzaj płaszcza i koloru

Płaszcz jest jednowarstwowy, krótki, jednakowej długości, obcisły, umiarkowanie sztywny, gruby. Kolory Niemieckie psy są ograniczone do pięciu kolorów i ich odcieni:

  • Czarny - Czysty czarny, czarny i biały, i biały i czarny dostrzegający Great Masters. Kolor płaszcza jest również ważny.
  • Niebieski - najbardziej równy i nasycony kolor z niebieskim odcieniem, białe plamki są dozwolone.
  • Marmur (czarny i biały) - najbardziej przejrzysty, bez plamek. Pierwotna szarość jest dopuszczalna, ale niepożądana.
  • Fawn - dozwolona jest ciemna maska, ale nie białe znaczenia ani plamki.
  • Pręgowany - pożądany jest najbardziej kontrastowy wzór, białe plamy nie są dozwolone.

Tematem koloru, a dokładniej jego nieobecności, są psy albinos. Niestety, dla rasy taka wada nie jest rzadkością, zwłaszcza jeśli krycia nie są przeprowadzane pod kontrolą klubów plemiennych. Szczenięta dogów pozbawionych pigmentacji, najczęściej głuche i nosicielami kilku chorób genetycznych. Wada, a dokładniej jej częstotliwość, wiąże się z chciwością pozbawionych skrupułów hodowców. Próbując uzyskać niebieskookie potomstwo, do hodowli wybrano maksymalne białe psy. Ze względu na tryb czasowy, dosłownie kilka lat po "boomie na niebieskookich traktatach", wyspecjalizowane schroniska w Stanach Zjednoczonych zostały zmuszone do masowej akceptacji osób odmawiających albinosy.

Charakter i trening

Królewski charakter psów niemieckich jest niezgodny z agresją lub nadpobudliwością. Wielkie zwierzęta głęboko szanują siebie i innych, często wyglądają przemyślnie i pokazują siłę tylko wtedy, gdy jest to absolutnie konieczne. Pomimo swojej wielkości, rasa jest świetna dla rodziny z dziećmi. Arystokratyczne zwierzątko jest tolerancyjne dla innych zwierząt, zarówno w domu, jak i na wybiegu.

Pozytywna charakterystyka rasy oznacza wysokiej jakości i terminową edukację dogów. Należy rozumieć, że pół-roczne zwierzę ma imponującą wagę i siłę fizyczną, więc szkolenie głównych zespołów powinno zostać przeniesione do najwcześniejszego możliwego wieku. Oczywiście, dla niewrażliwego dzieciaka, zespoły okażą się dość skomplikowaną nauką, ale właściciel powinien być cierpliwy i wytrwały.

Trening dog niemiecki dla doświadczonego właściciela psa nie powinien być trudny, ponieważ rasa ma dobrą pamięć. Jednak podczas treningu należy wziąć pod uwagę osobliwości zwierzęcia, jego naturalną powolność. Równie ważna jest ścisła regulacja ładunków u szczeniąt i nastolatków. Przeciążenie szczeniaka, nie zauważając jego zmęczenia podczas gry lub ćwiczenia, ryzykujesz uszkodzenie stawów, które są już zagrożone.

Konserwacja i pielęgnacja

Giganci od dawna nie należą do kategorii psów służbowych, więc kupno szczeniaka w celu ochrony domu lub udziału w zawodach sportowych nie jest tego warte. Treść dogów obejmuje życie w mieszkaniu lub domu. Sąsiednią działkę można wykorzystać do wypoczynku, ale pies nie powinien mieszkać w klatce na wolnym powietrzu lub na ulicy. Główne wady rasy - linienie i "ślinienie się" wynikają ze sposobu trzymania. Pomimo krótkich włosów straży, Dogi rzuca dość zauważalnie, a jeśli weźmiesz pod uwagę wielkość psa, powinieneś liczyć na małe włosy wszędzie. Ślady śliny pozostawione na meblach i ubraniach można również uznać za wadę, ale dla prawdziwych koneserów rasy nie jest to tak ważne.

W codziennej pielęgnacji zwierząt domowych musi zawierać:

  • Żywność wysokiej jakości - nakarmić Doga ze stołu lub co będzie absolutnie niemożliwe. Niezrównoważona dieta sprawi, że nawet młody Doga będzie kaleką. Jeśli nie jesteś gotowy, aby dokładnie monitorować bilans diety i stan psa na co dzień, lepiej wybrać żywność przemysłową dla niemieckich psów.
  • Badanie wzroku - psy są podatne na wiele chorób okulistycznych, których pierwsze objawy są zauważalne tylko podczas profesjonalnego badania. Oprócz regularnych wizyt w klinice, należy zwrócić uwagę na stan błon śluzowych oczu i przezroczystość ciała szklistego.
  • Kontrola uszu jest szczególnie ważna dla psów z nieskrzypowanymi uszami. W przypadku przedostania się wilgoci lub zanieczyszczenia przedsionków ucha jest możliwe.
  • Pielęgnacja zębów - regularne kontrole szkliwa, czyszczenie świeżym wykwitem, w razie potrzeby usuwanie stanów zapalnych jamy ustnej i usuwanie kamienia nazębnego.
  • Skracaj pazury - w okresie dojrzewania, gdy obciążenia i spacery wymagają normalizacji, pazury nie mogą się naturalnie zużywać. Cięcie odbywa się tylko za pomocą gilotyny do cięcia dużych psów.
  • Badanie łokci na łokcie, łysienie i podrażnienie skóry między palcami.
  • Pielęgnacja - szczotkowanie miękką szczoteczką kilka razy w tygodniu i codziennie szczotkowanie gumową szczotką podczas zrzucania. Kąpiel 2-3 razy w roku. Jeśli to możliwe, pies nie powinien być myte częściej, ponieważ skóra nie jest chroniona przez podrzędnego, a rasa ma tendencję do zapalenia skóry.

Zdrowie

Niestety, im większy pies, tym mniej żyje, a średnia długość życia niemieckich psów wynosi zaledwie 8 lat. Ponadto, giganci są podatni na dość szeroki zakres różnorodnych dolegliwości. Typowe choroby rasowe to:

  • Patologie przewodu pokarmowego - skręt jelita lub żołądka, obrzęk otrzewnej.
  • Problemy układu mięśniowo-szkieletowego - dysplazja stawów łokciowych i biodrowych.
  • Choroba oczu - odwrócenie lub skręcenie powiek, zaćma, jaskra.
  • Niewydolność serca - kardiomiopatia rozstrzeniowa, zwężenie zastawki aortalnej.
  • Hormonalne nieprawidłowości, często zawsze niedoczynność tarczycy.
  • Nowotwory - rak kości (mięsak kości), łagodne nowotwory skóry (histiocytoma).
  • Problemy skórne - ziarniniak, nużyca, zapalenie skóry różnego pochodzenia.

Pies: rodzaje i cechy psów

Charakterystyczny wygląd tych psów nie myli ich z żadną inną rasą. Mówimy o szlachetnych gigantach mastifów. Wspaniałe, piękne zwierzęta tylko z ich wymiarami mogą wzbudzać strach, co możemy powiedzieć, jeśli zaczną szczekać. Należy jednak zauważyć, że w rzeczywistości psy są dobroduszne, zrównoważone i wcale nie agresywne. Federacje psów uznały kilka odmian psów. Znajdziesz ich recenzję w naszym materiale.

Niemiecki

Dog niemiecki jest jedną z największych ras psów na świecie. Rodowici Niemcy osiągają 80-90 cm w kłębie, kobiety 72-84 cm, waga tych gigantów jest imponująca - mężczyźni ważą do 90 kg, a kobiety - do 59.

Pierwotnym celem rasy było polowanie na duże dzikie zwierzęta. Dziś jest towarzyszem psa, strażnikiem i dozorcą.

Zgodnie ze standardową charakterystyką rasy, dog niemiecki ma długą i wąską główkę proporcjonalną do wielkości ciała. Zestaw na pięknej, długiej, muskularnej szyi.

  1. Kufa ma kształt prostokąta, nos jest szeroki, oczy są średniej wielkości, owalne.
  2. Uszy są ustawione wysoko, średnio.
  3. Format jego ciała jest kwadratowy, kobiety mogą być lekko rozciągnięte. Polędwica jest nieco zakrzywiona, grzbiet jest krótki. Skrzynia szeroka, sięga do kolan. Brzuch jest dobrze schowany.
  4. Kończyny są mocne, proste, zakończone szczelnie zamkniętymi okrągłymi nogami.
  5. Sierść jest bardzo krótka, lśniąca, gęsta. Kolor może być tygrysem, płowy, marmur, czarny, niebieski.

Z natury wielbicielka niemieckiej dog, łagodny, czuły, towarzyski, zrównoważony. Jest inteligentny i obdarzony doskonałą pamięcią.

Przedstawiciele tej rasy żyją nie długo - siedem lub osiem lat. Szczenięta można kupić w cenie 450-1550 dolarów.

Pomimo ogromnych rozmiarów, uważa się, że niemiecki pies, lub, jak to się czasem nazywa, dog niemiecki, nadaje się do trzymania w mieszkaniu - często jest nawet nazywany "największym psem na świecie". Właściciel musi jednak być przygotowany na to, że pies będzie potrzebował codziennego, długotrwałego wysiłku fizycznego. Według hodowców, zwierzę wymaga stałej uwagi, więc nie nadaje się dla zbyt zapracowanych ludzi jako zwierząt domowych. Nie zaczynaj go i niedoświadczonych właścicieli.

Przy okazji, czasami słychać, że ten pies nazywa się królewski. Oficjalnie ta rasa nie istnieje.

Argentyńczyk

Wielki Duńczyk z Argentyny lub, jak to często nazywane jest Dogo Argentino, jest atletycznym psem o doskonałych właściwościach myśliwskich, bojowych i wartowniczych.

W przeciwieństwie do innych psów, Argentyńczyk nie jest zbyt wysoki - samce dorastają do 68 cm, samice - do 65. Masa psów waha się od 40 do 45 kg. Jednak? Pomimo tego, że są zbyt duże, psy te mają przerażający wygląd, głównie ze względu na potężny wyraz kufy i potężnych szczęk.

Dogo Argentino ma mocną muskulaturę, szerokie plecy, mocne lędźwie i masywne piersi. Jego głowa jest mocna i potężna, nie ma kątów. Ma szerokie nozdrza, grube wargi, wysoko osadzone uszy o średniej długości, oczy w kształcie migdałów. Głowa jest przymocowana do ciała mocną, prostą, muskularną szyją. Kończyny psa są proporcjonalne do wielkości ciała, dobrze rozwinięte, pionowe. Łapy są okrągłe.

Sierść jest krótka, gładka i miękka w dotyku. Jego kolor może być tylko biały. Standard pozwala na obecność jednego czarnego punktu wokół oka, wyraźnie regulując jego wielkość - nie więcej niż 10% obszaru głowy.

Mastif zagrażający na zewnątrz jest zwodniczy. Z temperamentu jest przyjazny i wesoły. Dobroduszny wobec ludzi, wierny swojemu panu. Agresja może wystąpić tylko wtedy, gdy jest podniesiona jako taka.

Dogo Argentino jest pożądane, aby zatrzymać ludzi, którzy już mają do czynienia z dużymi psami. Będzie mógł mieszkać w mieszkaniu, ale z zastrzeżeniem zasady - codzienne spacery z ćwiczeniami.

Dogo argentino żyje średnio 10-14 lat. Dla rodowodowych hodowców szczeniąt proszą od 400 do 1800 dolarów.

Kanaryjski

Sprawdzanie rasy psów jest kontynuowane przez opis przedstawiciela Wysp Kanaryjskich. Łatwo rozpoznać po charakterystycznych pręgowanych i płowych kolorach i czarnej masce na twarzy. Wyhodował go na wyspach Tenefa i Gran Canaria. Używany z celem pasterza.

Samce osiągają wysokość w kłębie 60-66 cm, samice - 56-62 cm, a ich waga wynosi od 40 do 65 kg. Długość ciała tych masywnych psów jest większa niż wysokość. Mają dużą, masywną, kwadratową głowę. Kufa z szerokim nosem i oczami w kształcie migdałów. Uszy są średnie, szeroko rozstawione. Po owinięciu przypominają one płatek róży. Szyja jest prosta, długa, muskularna. Kończyny są proste i proporcjonalne. Łapy są okrągłe, podobnie jak u kota.

Sierść jest krótka, płaska, bez podszerstka.

Jak większość psów, Canarian ma charakter dobroduszny i czuły. Może być nieufny wobec obcych, ale nigdy niepotrzebnie nie wykazywać agresji. Pies ma stabilny układ nerwowy i wysoką inteligencję, a zatem nie wykonuje niezrównoważonych działań. Szczeka tylko w bardzo wyjątkowych przypadkach.

"Kanarki" są zwykle trzymane w mieszkaniach lub domach prywatnych.

Średnia długość życia psów rasy kanaryjskiej to 9-11 lat. Pies można kupić w cenie 1200-3000 dolarów.

Bordeaux

Dogue de Bordeaux to bardzo stara rasa wyhodowana we Francji. Są to duże psy o przysadzistym ciele i dużej wadze - do 90 kg. Minimalna waga zalecana w normie to 50 kg. Wysokość w kłębie tych psów wynosi 58-68 cm.

Ciało psa pokryte jest pomarszczoną skórą, która tworzy wiele fałd. Jej ciało jest muskularne, sportowe. Skrzynia szeroka. Głowa jest duża, z szerokim czołem i krótka, usiana fałdami pyska. Uszy są małe, opadające. Oczy owalne, brązowe odcienie. Nos jest szeroki. Głowa znajduje się na krótkiej szyi mięśniowej. Kończyny skrócone, mocno rozwinięte, pionowe.

Wełna jest krótka, gęsta. Dopuszcza się monofoniczny kolor różnych odcieni czerwieni. Na twarzy może być ciemna maska. Na łapach i klatce piersiowej - biała plama.

Podobnie jak większość psów, przedstawiciel Bordeaux często nawet nie musi robić nic w obronie domu lub właściciela, jego przerażające spojrzenie powie mu. Jednak, podobnie jak w innych przypadkach, budzący grozę wygląd to tylko osłona, za którą kryje się uprzejmy i wesoły usposobienie. Jest otwarty na cztery stopy, towarzyski, lojalny, zrównoważony.

Mastif Bordeaux może zawierać tylko doświadczonego właściciela. Do utrzymania odpowiednich warunków w mieszkaniu, ale właściciel potrzebuje dużo czasu, aby przeznaczyć na aktywne spacery. Ten pies nie będzie odpowiedni na chistyul - obficie ślini.

Średnia długość życia przedstawicieli tej rasy wynosi 10-12 lat. Decydując się na zakup szczeniaka, bądź gotów zapłacić za niego 450-1000 dolarów.

Brazylijczyk

Dog niemiecki jest lepiej znany pod nazwą Fila Brasileiro. Jest to duży przedstawiciel Molossos, osiągający 60-75 cm w kłębie, o wadze od 40 do 90 kg. Dokładne pochodzenie psów nie jest znane, ale istnieją informacje, że byli używani jako myśliwi, pasterze, strażnicy, prześladowcy niewolników. Dziś, dzięki odpowiedniemu wychowaniu i szybkiej socjalizacji, Phil Brasileiro dorasta w doskonałych psach drużynowych i domowych zwierzakach.

Z wyglądu "Brazylijczycy" przypominają nieco argentyńskie psy. Są silne, muskularne, masywne. Ich głowa jest duża, ale pod względem wielkości jest proporcjonalna do ciała. Kufa jest długa. Uszy nie są wysoko osadzone, długie i wiszące. Oczy - w postaci migdałków lub trójkątów. Kończyny równoległe, proste.

Wełna jest krótka i średniej długości. Jest gęsty, twardy i błyszczący. Kolor jest najczęściej czarny, biały, brązowy. Możliwe są różne odmiany.

Dzięki temperamentowi, te psy są przyjazne, lojalne, odważne, zdecydowane, czujne, zrównoważone. Są nieufni wobec obcych, dzieci są tolerowane.

Średnia długość życia wynosi 12-13 lat. Cena szczeniąt zaczyna się od 400 $.

Angielski

Przegląd tego, co są dogi, kończymy opisem angielskiej rasy. Jej przedstawiciele rosną do gigantycznych rozmiarów - wysokości 70-80 cm, masy - 80-90 kg. Są to właściciele mocnych i masywnych kości. Ich format jest nieco rozciągnięty. Głowa jest kwadratowa, masywna i szeroka. Kufa jest krótka. Nos jest szeroki, spłaszczony. Uszy są wysokie i szerokie, trójkątne z zaokrąglonymi końcami. Oczy są małe i zaokrąglone. Kończyny są dobrze rozwinięte, masywne i muskularne.

Sierść psa u Mastifa angielskiego jest krótka, prosta i gruba. Według koloru, najbardziej powszechna mieszanka płowy z morelą, srebrem, tygrysem.

Dzięki temperamentowi psy te są inteligentne, odważne, zrównoważone, lojalne, cierpliwe. Z osobami postronnymi zachowuj ostrożnie. Z dziećmi czującymi. Nie lubią gier, ale nie mogą się obejść bez komunikacji z osobą. Kora tylko w wyjątkowych przypadkach. Nie okazują agresji ludziom, wolą tylko trzymać ich z daleka od swojego wyglądu.

Doświadczeni właściciele w przestronnych apartamentach i domach z warunkami długich spacerów mogą zachować dobrodusznych zdrowych ludzi.

Średnia długość życia Doga to 9-10 lat. Szczenięta można kupić w cenie 500-1000 dolarów.

Każda z odmian mastifa zasługuje na uwagę i zainteresowanie. Pomimo ich wielkości, co często powoduje niedogodności dla ich właścicieli, są to doskonałe zwierzęta domowe, przyjaciele, członkowie rodziny. Ich równowaga i lojalność są imponujące. Możesz bezpiecznie kupować je w rodzinach z dziećmi, ponieważ zwierzę nigdy nie odważy się urazić dziecka, ale wręcz przeciwnie, stanie się jego niezawodnym obrońcą. Łatwo je trenować, a opieka jest łatwa.

Być może jedyną wadą tej rasy jest krótki okres życia. Właściciele psów będą musieli zaakceptować fakt, że ich zwierzę nie będzie w stanie przetrwać nawet 10 lat. Ponadto, właściciele muszą się przygotować, aby poświęcić dużo czasu na czworonożnych i dać wiele środków materialnych na jego utrzymanie.

Czytaj Więcej O Psach

welsh-corgi.by

Rasy Ogony Corgi są dyskusyjne, ale prawie każdy, kto ma mały kontakt z tą rasą, zadaje to samo pytanie: "Dlaczego ten pies ma krótki ogon, a ten ma długi ogon?"Dlaczego niektóre corgi mają długie ogony, inne mają krótkie ogony, a niektóre mają coś pomiędzy?

Mój pies stróżujący

Rasy Dog Blog - My WatchdogImiona dla jamnika chłopca i dziewczynyNajlepszy ze wszystkich, gdy pseudonim podatku niesie pewne znaczenie, ponieważ zwierzęta te są rozróżniane przez ich bystrość i oddanie dla ich właściciela.

Objawy i leczenie gronkowca u psów

Rasy Staphylococcus u psów jest ostrą chorobą zakaźną. Jego patogeny są różnymi rodzajami ziarniaków, w tym złotym. Te bakterie mają sferyczny kształt, a ich akumulacja przypomina kiść winogron.