Treść

Alabai - opis rasy i charakteru owczarka środkowoazjatyckiego

Odmiana Alabai lub turkmeńska owczarka środkowoazjatyckiego jest starą rasą, która pojawiła się na terytorium Rosji i przez długi czas aż do lat 2000. była numerem jeden w popularności w kraju. Alabai znany jest ze spokojnego, ale nieustraszonego temperamentu, który stoi na swoim miejscu i nie wycofuje się.

Początkowo wykorzystywano je jako psy pasterskie, aby chronić zwierzęta przed dużymi drapieżnikami. Ich wytrzymałość i umiejętność miażdżenia wilków nadawały im przydomek "Wilczarz".

Alabai to duża i jedna z najbardziej umięśnionych ras psów. Długość ciała jest nieco większa niż na wysokości. Sierść jest prosta, szorstka, krótka lub średniej długości z grubym podszerstkiem. Kolor wełny ma szeroki zakres od bieli i szarości do pręgowania, czekolady i niebieskiego.

Wiszące uszy, małe, często przycięte. Ogon jest szabla, również zwykle zadokowany. Pies ma szeroką klatkę piersiową i potężne mięśnie ramion. Plecy są szerokie, umiarkowanie długie, mocne. Biodra są potężne, charakteryzują się lekkim wysokim oparciem. Skóra na twarzy jest gruba i może się marszczyć.

Historia rasy

Owczarek środkowoazjatycki jest najstarszą rasą psów, której historia sięga 4000 lat. Niewiele wiadomo o prawdziwym pochodzeniu rasy, ale wielu uważa ją za przodka mastifa tybetańskiego.

Te psy są "popularne" na wielu obszarach Rosji, Iranu i Afganistanu. Byli także kochani i doceniani w Kazachstanie, Kirgistanie, Uzbekistanie, Turkmenistanie i Tadżykistanie.

Ta niezależna rasa od stuleci chroniła pasterzy koczowniczych i ich stada. Podobne psy towarzyszyły Mongołom, gdy atakowały Europę Wschodnią i Środkową, i prawdopodobnie przyczyniły się do powstania wielu europejskich psów pasterskich.

Jednak ta rasa jest rzadko spotykana poza Azją Środkową, a nawet w Rosji jest dziś w spadku, ustępując miejsca popularności rasy owczarka kaukaskiego.

Charakter alaby

Owczarek środkowoazjatycki, Alabai, jest spokojnym, niewzruszonym i odważnym psem stróżującym. Jest to niezależna, samowystarczalna rasa, nie przyzwyczajona do odwrotu. Te psy szanują i zachowują się dobrze z członkami rodziny, ale zawsze powinny być pod nadzorem dzieci.

Poza domem często próbują dominować nad innymi psami i są podejrzliwi wobec obcych. Są to psy stróżujące i działają z reguły jako takie. Alabai lubi szczekać w nocy, a to może być problem, jeśli masz bliskich sąsiadów.

Właściwa socjalizacja jest obowiązkowa dla alabaya, chyba że jest używana jako pasterz. Pasterze dogadują się z kotami, psami i innymi zwierzętami, o ile nie stanowią zagrożenia dla nich lub dla rodziny.

Alabai to pies rodzinny, który uwielbia codzienną interakcję z osobą. Ale te psy stróżujące nie są dla wszystkich. Potrzebują inteligentnego właściciela, który rozumie ich charakter strażniczy. Ta rasa nie jest dla nieśmiałych lub miękkich właścicieli.

Głównym celem szkolenia tych psów jest osiągnięcie statusu lidera. Jest to naturalny instynkt psów, aby żyć w stadzie, a kiedy żyją z ludźmi, stadem dla nich jest rodzina. W trzodzie lub rodzinie zawsze powinien być tylko jeden lider, gdy wszystkie zasady i obowiązki są jasno określone i ustalone.

Ponieważ psy pasterskie komunikują się z warknięciem, a ostatecznie ukąszenia, wszyscy ludzie powinni mieć pozycję w paczce wyżej niż pies. Decyzje powinny podejmować wyłącznie ludzie, a nie psy. To jedyny sposób na zbudowanie właściwych relacji z Alabai.

Rozmiar rasy

Wzrost samców i samic to odpowiednio 65-78 cm i 60-70 cm. Masa Alabay wynosi 55-79 kg u mężczyzn i 50-65 kg u kobiet. Niektóre samce mają znacznie większy wzrost i wagę.

Zdrowie

Alabai jest podatny na dysplazję stawu biodrowego i wiele innych problemów genetycznych, które występują u dużych ras. Psy te mogą również powodować wzdęcia i plamienie jelit.

Alabai (owczarek środkowoazjatycki): zdjęcie

Historia

Owczarek środkowoazjatycki (Alabai) to rasa, której pochodzenie dotyczy regionów środkowoazjatyckich: od Morza Kaspijskiego po Chiny i od południa Uralu po granice Afganistanu. Jednak wśród kynologicznych naukowców nadal nie ma zgody co do tego, na jakim terytorium jest historyczna ojczyzna rasy.

Przez około czterdzieści wieków rasa była kształtowana i rozwijana przez naturalną hodowlę w życiu plemion i ludów zamieszkujących te regiony. Przez cały czas swojego istnienia pies rasy przeszedł okrutny dobór naturalny. Takie trudne warunki życia ukształtowały solidny charakter u osobników rasy i uczyniły je nieustraszonymi, fizycznie silnymi i wyrachowanymi.

Na terenie naturalnego siedliska rasy owczarek środkowoazjatyckich wykonywali głównie stróża i stada zwierząt domowych. Jednak w naszych czasach liczba osobników rasy wykonujących takie prace gwałtownie spadła, ale nadal są one znalezione na odległych pastwiskach Uzbekistanu i Kazachstanu.

Owczarki środkowoazjatyckie są typowymi molosozami, rasą psów, których przodkami są psy marynarskie Asyrii i Egiptu, które później wyemigrowały do ​​Grecji, następnie do Apeninów, a następnie osiedliły się w całej Europie.

Działalność fabryczna z osobnikami rasy rozpoczęła się w latach trzydziestych ubiegłego wieku na terenie ZSRR. Rasa rozpoznawana przez Międzynarodową Federację Canine FCI. W dziewiętnastym dziewiątym trzytygodniu przyjęto normę określającą parametry rasy. Obecnie dostępne jest nowe wydanie tego standardu.

Opis cech charakterystycznych rasy

Owczarek środkowoazjatycki lub według innej nazwy rasy - Alabai, jest reprezentowany przez pewne siebie, silne i nieustraszone osobniki o wyraźnym instynkcie ochronnym i opiekuńczym. Głównym celem takich psów jest wykonywanie funkcji stróżujących, a także kontrola i ochrona zwierząt w stadzie opiekuńczym.

Dzisiaj wykonywanie obowiązków związanych z bezpieczeństwem - jest to główna wymagana jakość alabaya. Najważniejszą cechą psów rasy jest to, że wykazują one agresję i siłę użycia tylko wtedy, gdy powstaje sytuacja stanowiąca zagrożenie dla własności właściciela lub klienta, a także podczas inwazji na obszar chroniony. W innych sytuacjach ci pasterze są dość lojalni wobec ludzi, chociaż obawiają się obcych.

Chociaż wszystkie niezbędne umiejętności walki są nieodłączne od owczarka środkowoazjatyckiego, charakteryzuje go raczej spokojna i spokojna dyspozycja. Gatunki rasy nie są tak gwałtowne i agresywne, jak ich krewni - rasy psów pasterskich rasy kaukaskiej. Niemniej jednak należy wziąć pod uwagę ich pragnienie dominowania w relacjach z innymi. Dlatego wczesne szkolenia i wychowanie są ważne dla osób rasy.

Osoby tej rasy bardzo łatwo uczą się materiału i są chętne do treningu. Są z reguły w dobrych stosunkach z innymi zwierzętami żyjącymi w domu, w tym kotami i psami. Jednak alabai jest agresywne w stosunku do innych psów, dlatego konieczne jest przestrzeganie koniecznych środków ostrożności podczas chodzenia po ulicy i innych miejscach publicznych.

Alabai kontra lew.

Wygląd

Ponieważ Alabai są przedstawicielami molosy, rasy są reprezentowane przez silne osobniki o dużych rozmiarach: mężczyźni - wzrost mierzony w kłębie do siedemdziesięciu dziewięciu centymetrów, ale nie mniej niż sześćdziesiąt dziewięć centymetrów; waga do osiemdziesięciu kilogramów, ale nie mniej niż pięćdziesiąt sześć kilogramów. Kobiety - wzrost do siedemdziesięciu centymetrów, ale nie mniej niż sześćdziesiąt trzy; waga od czterdziestu dwóch do sześćdziesięciu sześciu kilogramów.

Masywna głowa jest sadzona na krótkiej, potężnej szyi. Ciemne oczy są zaokrąglone. Małe wiszące uszy mają trójkątny kształt, są niskie i z reguły są zatrzymywane przez tradycję. Tułów jest mocny z dobrze rozwiniętymi mięśniami, szeroką klatką piersiową i mocnym prostym grzbietem z lekko dobranym brzuchem. Ogon szabla jest najczęściej przerywany.

Rasy psów są proste, mocne i grube. Istnieją dwa rodzaje pokrycia wełną: długie włosy, siedem, osiem centymetrów długości i krótkie włosy, trzy centymetry długości. Standard pozwala na kilka rodzajów kolorów: biały, czerwony, szary, płowy, czarny, brązowy i pręgowany.

Doskonały strażnik i towarzysz: pies Alabai

Alabai jest pieskiem stróżującym, zdarzało się to historycznie. Uważa się, że rasa ta pojawiła się kilka tysięcy lat temu z mieszania pasterskich psów koczowników z mastifami tybetańskimi i mongolskimi pasterzami. Rasy psów Alabai był używany do ochrony stad, przyczep kempingowych i mieszkań. To inteligentne zwierzę może stać się wiernym i oddanym przyjacielem.

Alabai jest pieskiem stróżującym, zdarzało się to historycznie

Charakterystyka rasy

Oficjalnie rasa Alabai została włączona do klasyfikacji w 1993 r., A już w 2010 r. Zatwierdzono jej nowy standard. Według jego kanonów, psy alabai powinny mieć zgryz nożycowy, szeroką i mocną głowę z krótkimi obciętymi uszami, małe oczy, których kolor może różnić się od jasnobrązowego do ciemnego, płaskiego czoła i mięsistych ust. Ciemna pigmentacja warg i powiek jest ceniona wyżej.

Kiedy alabai jest mały, w wieku 7 dni od urodzenia, muszą zatrzymać uszy i ogon. Ogon jest odcięty, pozostawiając jedną trzecią, a uszy są całkowicie odcięte, usuwając prawie cały zewnętrzny przedsionek. Jeśli zdarza się, że psy alabai dorastają, a ich ogon i uszy z jakiegoś powodu pozostają nieobcięte, warto skonsultować się z weterynarzami przed podjęciem decyzji o operacji.

Pies Alabai jest dość wysoki, z silnym, lekko rozciągniętym ciałem. Jej szyja powinna być krótka i mocna, a jej klatka piersiowa - głęboka, z zaokrąglonymi, silnymi żebrami. Płaska lub lufowa skrzynia uważana jest za wadę. Pies ma proste, szerokie przednie łapy, umięśnione śródręcza i duże klocki zebrane w kulkę. Charakterystyczną cechą tylnych kończyn jest lekko wyprostowany kąt i równoległy zestaw.

Samiec i suka różnią się rozmiarem. Mężczyzna większy. W kłębie może osiągnąć wysokość od 70 do 90 cm i więcej. Suki mogą mieć 5-19 cm poniżej. Ich minimalna wysokość to 65 cm.

Owczarek środkowoazjatycki (wideo)

Galeria: Pies Alabai (25 zdjęć)

Kolor zwierząt

Psy Alabai mogą mieć dość szeroką gamę kolorów. Kolor może składać się z jednego lub kilku kolorów.

Kolor monochromatyczny jest często biały, czarny, czerwony lub brązowy. Często główny kolor wełny uzupełniają białe obszary, na przykład na klatce piersiowej, kufie, szyi lub łapach. Biały Alabai wygląda dość imponująco, przypominając niedźwiedzia polarnego. Jest szczególnie ceniony wśród fanów tej rasy. Zazwyczaj u takich psów krawędzie warg, powiek i nosa są koloru brązowego lub czarnego. Barwione czarne i czarne włosy psa mogą być monochromatyczne lub mieć brązową, białą, szarą lub brązową opaleniznę. Kolor czerwony występuje w różnych odcieniach: czerwono-czerwony, jasno-czerwony, jaskrawoczerwony, złoty-czerwony, płowy. To nie jest cała lista.

Uważa się, że rasa ta pojawiła się kilka tysięcy lat temu z mieszania pasterskich psów koczowników z mastifami tybetańskimi i mongolskimi pasterzami

Oryginalnie wygląda na opaleniznę. W tym przypadku jaśniejsze oznaczenia występują na czarnej, szarej lub brązowej wełnie, na przykład w postaci plamek nad oczami, na pysku, gardle lub klatce piersiowej, na przednich i tylnych nogach, u nasady ogona.

U psów z wielokolorowym płaszczem na płaszczu tworzony jest wzór, stworzony w różnych kolorach. Czarny płaszcz składa się z dwóch kolorów, a mianowicie głównego czerwonego, szarego, brązowego lub czarnego chepraku pokrywającego go. Czarny płaszcz może rozpoczynać się od głowy i szyi. Szczenięta nabierają go w końcu po zmianie włosów szczenięcia.

Główny kolor futra tygrysa alabayeva jest brązowy, żółty, płowy lub szary. Poprzecznie ciemne pasma są zamknięte w pierścienie na klatce piersiowej, grzbiecie, kończynach, ogonie i znikają w przybliżeniu w okolicy pachwiny. Dla większości psów futro na twarzy jest ciemne i tworzy maskę. Czasem wełnę tygrysią rozcieńcza się białymi obszarami. Miękki lub częściowo brakujący kolor jest uważany za wadę.

Kolory Alabai mogą składać się z kombinacji plam o różnych kolorach i rozmiarach. Na przykład na białych włosach na uszach, wokół oczu, na tułowiu i na ogonie mogą występować czarne, czerwone lub szare plamy. I przeciwnie, lekkie plamy znajdują się na ciemnym tle.

Tak zwany kolor wilka wygląda pięknie. Jest brązowa lub zonarno-czerwona. W bazie, wełna takich pasterzy środkowoazjatyckich jest jasna, potem żółta, jaśniejsza, a na końcu czarna lub, przeciwnie, światło. Brązowe psy wyróżniają się wełną w odcieniach czerni i brązu. U szczeniąt po plecach pojawia się ciemna smuga, która znika po linieniu. Z kolei dominują kolory brązowe u psów zonar-czerwonych.

W zależności od rodzaju zwierzęcia, wełna może mieć średnią lub krótką długość.

W zależności od rodzaju zwierzęcia, wełna może mieć średnią lub krótką długość.

Alabaev postaci

Pies Alabai jest rodzajem zwierzęcia. Cechuje go odwaga i wytrzymałość, spokój i równowaga, pełne godności zachowanie. Owczarki środkowoazjatyckie są dumne. Dlatego musisz zrobić wystarczająco dużo wysiłku, aby zaczęli szanować właściciela. Nie wolno lekceważyć faktu, że pies musi zostać przeszkolony. Pomoże to osiągnąć harmonię w relacjach z nią i uniknąć wielu problemów.

Przez wieki przedstawicielami rasy byli strażnicy. Dlatego obawiają się nieznanych ludzi i psów, co może powodować pewne niedogodności podczas spaceru, szczególnie jeśli w pobliżu jest wiele bezpańskich zwierząt. W takim przypadku psy nigdy nie będą atakować nieznajomego i najpierw przestraszyć go z warczeniem. Jeśli zagrożenie jest realne, a gest pokazany przez psa nie miał wpływu na rzekomego wroga, pasterz może go po cichu i natychmiast zaatakować. Przedstawiciele rasy robią to w szczególny sposób: najpierw próbują strącić nogi swoją wagą, a potem gryzą, natychmiast odbijają się i powtarzają atak.

Może się wydawać, że te zwierzęta nie są w ogóle dla rodziny. Ale w domu budzący grozę Alabai stają się spokojni i kochający pokój. Nie wykazują agresji wobec innych zwierząt, dobrze traktują dzieci, bawią się i chodzą z nimi. Zadaniem dorosłych jest nauczenie dzieci zachowania się ze zwierzakiem.

Samice tej rasy są spokojniejsze niż mężczyźni. Ale najlepszą opcją jest trzymanie parą różnej płci w fabule.

Wszystko o rasie (wideo)

Dog care

Owczarki środkowoazjatyckie są bezpretensjonalne i tolerują zarówno ciepło, jak i zimno. Najlepiej byłoby je zachować, mając własne podwórko, gdzie można zbudować ptaszarnię i umieścić w niej budkę. Mieszkanie w mieście nie jest najlepszym miejscem dla takiego psa. Ci, którzy nadal decydują się na takie zwierzątko, warto dokładnie przemyśleć miejsce jego przetrzymywania. Pies powinien spać na odpowiedniej dla niego macie, z dala od okien i baterii, aby uniknąć przegrzania lub przeziębienia.

Zwierzę powinno natychmiast pokazać swoje miejsce i nauczyć go spać. Dlatego łatwiej będzie utrzymać pokój w czystości. Będziesz musiał sprzątać codziennie: odkurzając leżak i podłogę, wykonując czyszczenie na mokro. Raz w tygodniu miot musi być myte. Wszystko to zapewni psu komfort i zdrowie.

Odpowiedzialność za utrzymanie higieny samego psa spoczywa również na właścicielach. To proste: wełna alabayev ma tendencję do nie przyciągania brudu i wyglądu, dzięki temu jest zadbana i czysta.

Ta rasa rzuca obficie wiosną. Płaszcz zwierzęcia wyglądał atrakcyjnie, zwierzę trzeba czesać. Aby to zrobić, użyj średnio mocnego pędzla, który nie musi być mocno dociskany. Proces czesania usunie brud, po czym można kontynuować zabieg grubym grzebieniem o zaokrąglonych zębach. Czesące się psy powinny być w kierunku wzrostu wełny. Lepiej uczyć szczenięta od dzieciństwa. Ponadto zaleca się regularne sprawdzanie i czyszczenie oczu, uszu i pazurów podczas ich wzrostu.

Czasami zwierzę musi kąpać się w łazience. Podczas kąpieli nie możesz używać szamponów przeznaczonych dla ludzi, musisz kupić tylko specjalne, dla psów, wybierając istotę według rodzaju wełny. Procedury kąpieli należy wykonywać nie częściej niż 1 raz w miesiącu. Po kąpieli płaszcz powinien dobrze wyschnąć. Aby przyspieszyć proces, możesz użyć suszarki do włosów.

Nie najmilszym obowiązkiem jest chodzenie po psach. Zwiedzanie jest konieczne co najmniej 2 razy dziennie przez kilka godzin. Konstytucja rasy wymaga ćwiczeń fizycznych i aktywności fizycznej, więc prosty spacer powinien obejmować wspinaczki, biegi, zjazdy i inne obciążenia. Bez tego Alabai nie rozwinie się w pełne wdzięku i potężne zwierzę, aw przyszłości brak aktywności fizycznej wpłynie na zdrowie i zachowanie.

W jedzeniu owczarki środkowoazjatyckie są dość bezpretensjonalne. Warto jednak rozważyć dla nich zbilansowaną dietę. Gotowy paszy trzeba wybrać jakość, przeznaczony dla dużych psów i premium. Zwolennicy naturalnej żywności powinni włączyć do diety niskotłuszczowe mięso, ryby morskie, podroby, warzywa i zboża. Konieczne jest karmienie psa z umiarem, bez przekarmiania go i nie dawania zbyt mało jedzenia.

Alabai Owczarek środkowoazjatycki

Owczarek środkowoazjatycki, czyli Alabai, jest dużym psem, z którego wieje z siłą i mocą. Rasa ta przeszła setki lat selekcji naturalnej i otrzymała od swoich przodków wszystkie najlepsze cechy ochronne i walczące. Ponadto jest dumnym i kochającym wolność psem z Azji Środkowej, który wymaga obecności pewnego doświadczenia od właściciela. Jakie są cechy rasy i jak trudno jest utrzymać to zwierzę?

Pochodzenie rasy

Potomkowie Alabai to najstarsze rasy środkowoazjatyckie - tybetański mastif, psy pasterskie koczowniczych plemion i walczące psy z Mezopotamii. Naukowcy znaleźli dowody na to, że owczarki środkowoazjatyckie istnieją już 2000 lat przed naszą erą. Potem były potężnymi zwierzętami z krótkimi pyskami i silnymi szczękami.

Przez cały okres istnienia Alabai odznaczali się doskonałymi właściwościami ochronnymi. Zostały one aktywnie wykorzystane do ochrony dużych obiektów i postawione na straży. Ich umiejętności i umiejętności są niezbędne do ochrony zwierząt przed drapieżnikami. Psy bez strachu wdały się w walkę, a jednocześnie zwyciężyły. Alabai są doskonałymi myśliwymi, którzy mogą pomóc w wydobyciu bestii, znacznie większej niż ich wielkość - niedźwiedzia, dzika, a nawet słonia.

W latach trzydziestych XX wieku rozpoczęto aktywną pracę nad rasą Alabai na terytorium ZSRR. Pod koniec XX wieku pojawił się gatunek owczarka środkowoazjatyckiego - "Turkmen Alabai". Rasa przyzwyczaiła się i do dziś jest uważana za najlepszego psa stróżującego.

Charakterystyczne rasy Alabai

Posiadając masywną konstrukcję, Alabai nadal nie wygląda na niezręczną. W jego ciele obserwuje się wszystkie proporcje, ruchy są harmonijne. Ma mięśnie wolumetryczne, ale bez ulgi, dobrze rozwiniętą klatkę piersiową. Żołądek psów zebranych, szczupły. Wyraźnie podświetlony odcinek lędźwiowy. Skóra jest gęsta, elastyczna.

Przedstawiciele tej rasy są dość wysokie - mężczyźni w kłębie w przedziale od 75 cm, kobiety, od 65 cm, u samic tors jest bardziej wydłużony w porównaniu z samcami. Wzrost przekraczający normę jest mile widziany, jeśli zachowane zostaną wszystkie proporcje ciała i zwierzęcia. Waga waha się w przedziale 75-80 kg.

Zewnętrzne cechy charakterystyczne Alabai są następujące:

  • Alabajew ma dużą prostokątną głowę, z gładkim przejściem od przedniej części do pyska, ale wyraźne czoło grzebienie na zewnątrz dodaje mu ostrości.
  • Kufa psów tej rasy jest dość masywna, praktycznie nie ma zwężenia do nosa. Szczęki środkowoazjatyckie są mocne, z grubymi wargami i dużymi zębami, pokryte jasną białą emalią.
  • Kończyny, tylne, z przodu, bezpośrednie, z rozwiniętymi mięśniami i zaokrąglonymi, ciężkimi łapami.
  • Alabai ma bardzo gęste włosy z obfitym podszerstkiem. Standardy rasy pozwalają psom mieć krótką, ciasną sierść i mają długość do 10 cm, w tym przypadku tworzą rodzaj grzywy, krzaczastego ogona, spodni na łapach i holowania w okolicy ucha.
  • Ogon alabajewa jest gruby, ma wysokie podest. W większości przypadków szczenięta zatrzymują uszy i ogon w pierwszym dniu po urodzeniu. Odbywa się to od niepamiętnych czasów, aby pozbawić zwierzątka najbardziej niezabezpieczonych obszarów drapieżnych zwierząt. Ale dzisiaj działania te nie są obowiązkowe, ponieważ oceny wystawowe absolutnie nie mają wpływu na brak lub obecność końcówek uszu lub ogona. Czasami są osoby urodzone z krótkim ogonem.
  • Oczy rodowodów są małe, dalekie, zwykle wyglądające ostrożnie i nieco ostrożne. Nos w dowolnym kolorze jest czarny.

Istnieje kilka kolorów owczarka środkowoazjatyckiego: czarny, płowy, szary, pręgowany i czerwony. Małżeństwo to wełna w odcieniach czekolady i niebieskim, jak również dowolna ich kombinacja.

Cechy charakteru psów Alabai

Natura zadekretowała, że ​​alabai ma wielką siłę, jest wytrzymały, nieustraszony i jednocześnie może podejmować decyzje na własną rękę. Badania wykazały, że te zwierzęta mają bardzo wysoką inteligencję. Wszystkie te cechy w kompleksie sprawiają, że psy są uniwersalne - mogą wypasać bydło, chronić, a także pełnić funkcję ochronną. Ponadto w ojczyźnie tych psów są wykorzystywane do walki.

W nich instynkt paczek leżał od wieków i spokojnie słuchają tych, którzy są wyżsi od nich w hierarchii. Ale mimo to bardzo kochający wolność.

Przedstawiciele tej rasy mogą być trzymani w środowisku miejskim oraz w wiejskim domu. Właściciele zwierząt powinni jednak mieć świadomość, że alabay toleruje zniewolenie zwierząt domowych, więc nie warto trzymać go w sieci.

Te groźnie wyglądające psy mają złożony charakter, który wymaga specjalnego podejścia. Aby chronić dom był bardziej niezawodny, konieczne jest uruchomienie dwóch osób w tym samym czasie - mężczyzn i kobiet. Będą dobrze ze sobą współdziałać i doskonale się uzupełniają. Suki mają zwiększoną ostrożność, często szczekają na obiekt zagrożenia, gdy znajduje się w odległości. Są jednak bardziej podatni na posłuszeństwo i wykonują świetną pracę z zespołami.

Mężczyźni są bardziej lekkomyślni iw tym samym czasie, w razie niebezpieczeństwa, pokazują całą swoją agresję, działając bez ostrzeżenia. Aby chronić terytorium, nie trzeba brać kilku mężczyzn, ponieważ zgodnie z prawami stada, prędzej czy później zaczną walczyć o przywództwo. Wojna często kończy się krwią. Suki również będą się zachowywać w ten sposób, ale ich walka nie jest tak gwałtowna.

Zadowolona rasa psów Alabai na zdjęciu

Zwierzęta czystorasowe mają bardzo rozwinięty instynkt hodowlany, więc właściciel samicy musi koniecznie robić na drutach, co najmniej 3-4 razy, w przeciwnym razie nie będzie kontrolowana i może wykazywać bezprzyczynową agresję. Samce, które nauczyły się dziwki z rynnami, potrafią zdziałać cuda - niszcząc płoty, przeskakując najwyższe bariery. Aby je zachować, potrzebujesz wysokiego ogrodzenia i łańcucha.

Sadząc tę ​​"potężną broń", właściciel musi natychmiast udowodnić swoją wyższość. Pies musi zrozumieć od pierwszego, że właściciel domu jest mężczyzną. Jeśli umiejętności szkolenia tych psów nie, należy zwrócić się o pomoc do profesjonalnego psa. Specjalista może uczynić ze zwierzęcia nie tylko konia pociągowego, ale także psa towarzyszącego, który może dogadać się ze wszystkimi członkami rodziny, nawet małymi, i jest tolerancyjny wobec innych zwierząt.

Alabai są bardzo łatwo obrażeni i pamiętają ofensywę przez długi czas, więc nie trzeba ich karcić i karać bez ważnego powodu.

Interesujące będzie również przeczytanie recenzji o alabai.

Funkcje opieki dla Alabai

Posiadając pewną niezależność, Alabai nie należą do psów łańcuchowych, a to zobowiązuje właścicieli do podjęcia pewnych działań. Nie wymagające specjalnej opieki, psy nadal muszą przestrzegać pewnych zasad:

  • brać długie spacery;
  • bawić się ze zwierzakiem;
  • żywić się w określonym miejscu, obserwując okres czasu;
  • czas na szczepienie;
  • czasami czesanie wełny, jest to szczególnie ważne w okresie obfitego wiosennego zrzucania.

Owczarek środkowoazjatycki ma stałą potrzebę wysiłku fizycznego. Aby wyrzucić energię, pies musi dużo ruszać się, uciekać. To pomoże w długim chodzeniu. Ponadto konieczne jest wyjście na spacer, na którym zwierzę można wyciągnąć ze smyczy bez zagrożenia dla zwierząt domowych i innych.

Alabayam koniecznie wymaga uwagi właścicieli. Jeśli nie komunikujesz się z nim, zwierzę może czuć się samotne, opuszczone i niepotrzebne.

Zdjęcia szczeniąt alabai

Jeśli chodzi o treść, dla większego komfortu pies powinien mieć wolierę. Można go kupić w formie gotowej, zamówić lub wznieść samodzielnie. W każdym razie pies poczuje się lepiej, będąc w ciasnym mieszkaniu, a nie na smyczy. Wskazane jest, aby zapewnić ogrodzenie i specjalną budę. Zwierzę będzie mogło, kiedy zechce, rozciągnąć swoje łapy, poruszyć się lub odpocząć pod dachem kabiny. Ponadto, będzie miało ono owocny wpływ na stan psychiczny zwierzęcia, ponieważ alabai posadzone na łańcuchu staje się bardziej niezrównoważone, częściej wykazuje agresję i cały czas próbuje się uwolnić.

Jeśli pies jest w wolierze, nie zapominaj o regularnym chodzeniu. Tylko w ten sposób zwierzę może uzyskać potrzebny ładunek. Jeśli nie ma odpowiednich warunków dla utrzymania przedstawiciela tej rasy, to może warto wybrać psa, który nie wymaga instalacji woliery?

Czytaj także:

Co karmić alaby

Zanim stanie się właścicielem tak potężnego psa, warto wiedzieć, co należy karmić? Rzeczywiście, zdrowie, normalny rozwój i doskonałe samopoczucie zwierzęcia zależą od pełnowartościowej diety.

Istnieje opinia, że ​​psy żyjące w naturalnych warunkach powinny być karmione w ten sam sposób, w jaki żyłyby, żyjąc w przyrodzie. Przede wszystkim jednak zwierzę musi być karmione na dwóch obowiązkowych warunkach - żywność musi być świeża, a karmienie powinno odbywać się dwa razy dziennie, w tym samym czasie. Tryb powinien być ustawiony na wiek szczenięcia.

Na zdjęciu Alabai z kochanką

Jedzenie dzieci i dorosłych psów jest inne. Młode zwierzęta nie trawią pokarmów zawierających dużą ilość kalorii. Szczeniąt nie można podawać w porcjach przekraczających normę, ponieważ nauczy to psa jeść więcej, niż potrzebuje. To następnie niekorzystnie wpłynie na pracę przewodu żołądkowo-jelitowego, a nawet całego organizmu. I dodatkowo doprowadzi do otyłości.

Od 1,5 do 2 tygodni szczenięta mogą być zwabione ciepłym mlekiem krowim z dodatkiem surowych jaj kurzych. Żywność dla niemowląt powinna mieć płynną konsystencję. Dieta powinna obejmować zupy mięsne i warzywne, płatki zbożowe, gotowane pokrojone warzywa, twarożek, jogurt, mielone mięso. Jako naturalna witamina uzupełnia odpowiedni olej rybny, świeże zioła, buraki i marchewki.

W menu zwierzęcia powinny znaleźć się produkty zawierające jak najwięcej białka - mleko i produkty mleczne, różne mięsa, ryby morskie, niektóre rodzaje zbóż - kasza gryczana, ryż, płatki owsiane, proso. Możliwe jest uwzględnienie tłuszczów pochodzenia zwierzęcego w diecie alabay, ale lepiej jest odrzucić tłuszcze roślinne, ponieważ organizm psów tej rasy praktycznie ich nie asymiluje.

Alabai potrzebuje soli, dlatego konieczne jest solenie pokarmu psa (nie więcej niż 20 gramów dziennie). Podobnie jak inne drapieżniki, w menu tych zwierząt domowych głównym pokarmem powinno być mięso, może być z domowych lub dzikich zwierząt. Do mięsa dodaje się warzywa, zboża, chleb (szary lub czarny). Pokarm dorosłych zwierząt jest wzbogacony witaminami i pierwiastkami śladowymi w taki sam sposób, jak niemowlęta. Nie możesz dać alabayam ostrych kości i jedzenia, doprawionego przyprawami.

Przeczytaj więcej o tym, jak karmić alabaya.

Zdjęcie alaby

Spójrz na te niesamowite zdjęcia alabay.

Wideo alabaya

Ile kosztuje szczenięta z Azji Środkowej

Oczywiście, przede wszystkim cena szczeniąt każdej rasy zależy od tego, jak wysoka jest ich popularność i czy są rzadkie. Psy o takim charakterze i znacznych rozmiarach są najczęściej przyjmowane ze względów bezpieczeństwa, a najczęściej w parach - chłopca i dziewczynki. Oczywiście taki związek przynosi potomstwo, najczęściej nieplanowane. Szczenięta nie mają rodowodów, więc można je tanio kupić, ich cena waha się od trzech do pięciu tysięcy rubli.

Szczenięta, które mają rodowód, będą kosztować więcej - od 10 do 15 tysięcy rubli. Jeśli dziecko jest kupowane od znanych hodowców, urodzonych z tytułu rodziców, jego cena zaczyna się od 20 000 rubli i więcej. Zanim kupisz, musisz zważyć zalety i wady, biorąc pod uwagę cechy rasy Alabai, odpowiednie warunki i niezwykłą naturę zwierzaka.

Psy rasy Alabai (owczarek środkowoazjatycki): jak wybrać i podnieść "ogoniasty ochroniarz"

Owczarek środkowoazjatycki zajmuje trzecie miejsce na liście najsilniejszych psów na świecie. Tylko Nowa Fundlandia i św. Bernard mogli "wyprzedzić" imponującą wielkość puszystej bestii. Brązowy orientalny przystojny wygrał zasłużenie, ponieważ pierwszą i najważniejszą cechą rasy Alabai jest wrodzony instynkt strażniczy. Owczarki środkowoazjatyckie nie muszą być nauczane, aby być dobrą strażniczką, to umiejętność we krwi.

Wizualnie alabai przypomina niedźwiedzie polarne: duże, w białym puszystym "futrze", z krótkimi małymi uszami i zwężonymi oczami. Pożądane jest obijanie przyjemnej w dotyku wełny, ale niesamowity wygląd i rozmiar wilczura sprawiają, że wyciągasz rękę w porę. Rasa ta należy do najstarszych: współczesne psy środkowoazjatyckie - wynik ewolucji gatunku, który trwał kilka tysiącleci. O jakiejkolwiek sztucznej selekcji w tym przypadku nie rozmawiamy. Rasa "oczyszczona" i rozprzestrzenia się niezależnie - w rzeczywistości bez pomocy człowieka.

Charakterystyczne rasy Alabai

Jeśli chcesz odtworzyć drzewo genealogiczne Alabaya, a następnie w drodze na samą górę, na której znajdują się nowocześni przedstawiciele gatunku, możesz znaleźć prawie wszystkie rasy psów pasterskich i walczących ze wschodnioazjatyckimi psami. W imponujący sposób nie tylko staje się: natura zwierzęcia jest w pełni zgodna z jego niesamowitymi rozmiarami. Jest nieustraszony, niezależny od okoliczności, a do końca wierny temu, kogo uważa za swego pana.

  • Waga Przy okazji wygląda Alabai, od razu staje się jasne: to nie jest pies, ale prawdziwe cielę. A może nawet byka. Przeciętnie chłopcy alabajscy ważą około 70 kg. Jest trochę lżejszy niż dziewczyna, której waga może osiągnąć 65 kg, ale z reguły waha się ona około 50 kg.
  • Wzrost W kłębie dojrzały samiec może osiągnąć 70 cm, pies w pełni dorasta tylko o trzy lata. Do tego czasu nadal trwa formowanie przedstawiciela gatunku, co oznacza, że ​​psa nie można uznać za dojrzałego. Samice owczarka środkowoazjatyckiego z reguły są niższe niż samce. Ich średnia wysokość to 67 cm, ale jest też imponująca. W Azji Centralnej można spotkać psy pasterskie, których wzrost w kłębie dochodzi do 90 cm.
  • Kolor Wiele odmian ras może mieć inny kolor. Niemal wszystkie kolory są dopuszczalne, z wyjątkiem jednego - mieszania kolorów niebiesko-szarego i brązowego.
  • Długość życia. Alabai żyje od 11 do 15 lat, co według standardów psów jest wystarczająco długie.
  • Postać. Wrażenie na innych wynika nie tylko z wielkości dorosłego alabaya, ale także z głównych cech jego charakteru: odwagi, dumy i odwagi. Te psy są w stanie stanąć samodzielnie. Drugą stroną medalu jest agresja wobec innych członków plemienia. Ta cecha jest włączona do owczarek środkowoazjatyckich na poziomie genetycznym, została ukształtowana, a także instynkt obronny, przez wiele tysiącleci. Często wilczarze turkmeńskie są wybierane jako psy towarzyszące. Szybko przywiązują się do ludzi, stają się pełnoprawnymi członkami ludzkiego "plemienia". Kochają dzieci swoich właścicieli, ale są nieufni wobec obcych.
  • Intelekt Azjaci są całkiem sprytni. W pięciostopniowej skali ich poziom rozwoju intelektualnego jest oceniany przez solidną czwórkę.
  • Bezpieczeństwo i potencjał strażniczy. Grzechem jest szukanie najlepszej ochrony dla siebie i swojej własności. Pies doskonale czuje terytorium, które zostało mu przydzielone do ochrony. I pamiętajcie, nigdy nie pozwólcie niepożądanemu gościowi na ten kawałek ziemi.

Tabela wiekowa wzrostu i wagi

Dla każdego hodowcy psów czworonożne zwierzę jest jak dziecko. Trzeba go obserwować, dbać o niego, dbać o niego i szybko go podejmować w przypadku problemów zdrowotnych. Tabela z danymi orientacyjnymi (uśrednionymi) pomoże rozpoznać poprawność i terminowość rozwoju szczeniaka owczarka środkowoazjatyckiego.

Tabela - Stosunek wysokości i wagi alabai w pierwszym roku życia

Standard zewnętrzny

Pierwszy standard rasy "Wilczarz turecki" został zatwierdzony w 1990 roku w ojczyźnie dużych psów - w Turkmenistanie. Standard owczarka środkowoazjatyckiego został opracowany nieco później. Zrozumienie wyglądu idealnego przedstawiciela rasy pomoże przy stole.

Tabela - Zewnętrzny standard wilczura tureckiego

Historia pochodzenia i ciekawe fakty

Owczarek środkowoazjatycki Alabai jest narodowym skarbem Turkmenistanu. Oznacza to, że szczenięta rasowe są surowo zabronione do przewozu przez granicę państwa. Stąd logiczny wniosek: psy sprzedawane w naszym kraju to tylko przemyt. Jednak to Alabai nie przestaje być popytem i popularne wśród zapalonych hodowców psów, właścicieli domów wiejskich w przestrzeni poradzieckiej.

Uważa się, że historia rasy Alabai uformowała się około czterech tysięcy lat temu. Psy poruszały się z miejsca na miejsce wraz z koczowniczymi plemionami. Ich zadaniem była ochrona majątku plemiennego i zwierząt gospodarskich. Przeciwnikami były dzikie wilki, dlatego przetrwali tylko najsilniejsi przedstawiciele rasy. Zainteresowanie badaczy wilczurami turkmeńskimi wzbudziło zainteresowanie dopiero pod koniec XVIII wieku. Naukowcy podjęli kilka prób doprowadzenia bardziej posłusznego i posłusznego typu zwierząt. Ale nie zrobili tego: wszystkie próby były daremne.

Nawiasem mówiąc, gruba skóra i gęste, gęste włosy są cechami nabytymi dzięki koczowniczemu życiu. W procesie ewolucji ciało psa nabrało istotnych cech: owady nie mogły gryźć przez grubą skórę, a ciepły futro nie pozwalało mu zamarznąć w zimie, by umrzeć z powodu wysokich temperatur latem.

7 ciekawych chwil

Pies CAO (skrót od "Owczarek środkowoazjatycki", często znajdujący się w literaturze przedmiotu) lubi uciekać z podwórka. A opinie właścicieli potwierdzają ten fakt. Alabai szukają przygód, a zatem, jeśli chcą, wykopują dwa konta - i idą na spacer. Czasami jednak ich łapy nie docierają do kopania: wystarczy, aby zwinny pies przeskoczył przez płot, aby być wolnym. Bliższe spojrzenie na przedstawicieli rasy pomoże w pozostałych siedmiu interesujących faktach o Alabai.

  1. Idealne słyszenie. Uważa się, że wilczarze tureckie mają doskonały słuch. Nawet komar nie przelatuje obok nich niezauważony. Umiejętność słyszenia i rozpoznawania najmniejszego szelestu to kolejna cecha genetyczna tworzona przez przedstawicieli rasy ze względu na wiekowe koczownicze życie.
  2. Kolor "Olśniewający". "Ala" w tłumaczeniu na język rosyjski oznacza "motley", a "buy" oznacza "rich".
  3. Późna klasyfikacja. Co zaskakujące, rasa "Owczarek środkowoazjatycki" została oficjalnie wpisana do klasyfikacji dopiero w 1993 roku ubiegłego wieku. A standard rasy został uzgodniony jeszcze później - w 2010 roku.
  4. "Starożytny" wiek rasy. Niektórzy badacze, którzy badają występowanie wilczura turkmeńskiego, są przekonani, że rasa ma co najmniej 5000 lat.
  5. Mieszanie krwi. Alabai, które można dziś zaobserwować, są wynikiem naturalnego krzyżowania się mastifów i puszystych psów, które żyły w nomadycznych plemionach. Według drugiej wersji alabai pochodzi od mastifa i mongolskiego pasterza.
  6. Uznanie przywódców. Aby pies zaczął szanować swojego mistrza, drugi będzie musiał bardzo się postarać. Takie psy rozpoznają tylko ludzi o wyraźnych cechach przywódczych. Jeśli hodowca nie jest pewny, że potrafi zdominować swojego zwierzaka, lepiej nie zadzieraj z alabaem.
  7. "Plusz" jako wizytówka. Kupując szczeniaka z wilczura turkmeńskiego, pamiętaj o wyglądzie jego wełnianej przykrywki. Wełna powinna przypominać wysokiej jakości plusz. Jest to ważna cecha odróżniająca zwierzę czyste.

Odmiany

Wewnątrz rasy alabai są podzielone na tzw. Gatunki aborygeńskie i hybrydy. Pierwsze są wynikiem życia koczowniczego. Drugi - wynik nieudanej selekcji, która została przeprowadzona w czasach Związku Radzieckiego. Istnieją cztery rodzime gatunki i co najmniej dwa gatunki. Bardziej szczegółowo, każdy z nich jest opisany w poniższej tabeli. Punktem wyjścia jest gładkowłose Turkmen Alabai, który jest uważany za rasę pierwotną.

Tabela - Aborygenów i typowe rodzaje wilczura turkmeńskiego

Inny pogląd nieuwzględniony w tabeli to tak zwany turecki Alabai. Jest stosunkowo młody, niedawno zaczął pojawiać się na rynku. Historia pojawiania się gatunku pozostaje tajemnicą, nawet dla profesjonalistów. Ponadto w Turkmenistanie istnieje gatunek - długowłosy Alabai. To prawda, że ​​nie jest oficjalnie uznany. Dlatego psy pasterskie środkowoazjatyckie z długimi włosami w tym kraju, jeśli wierzysz w dokumenty, to kundle.

Wymagania dotyczące treści i żywienia

Kupowanie wilczura turkmeńskiego do trzymania w mieszkaniu jest absolutnie niewłaściwą opcją. Jeśli nie powiemy więcej: ograniczenia w mieszkaniach w budynkach mieszkalnych to kpina ze zwierząt. Pies musi mieszkać na terenie wiejskiego domu lub kamienicy. Mieszkanie go zniszczy. Upewnij się, że nawet życie w łańcuchu poza klatką jest lepsze dla przedstawiciela tego gatunku niż życie w małym mieszkaniu i ograniczone życie na zewnątrz.

  • Zwichnięcie hodowli. Jednym z najczęstszych pytań na forach dla psów jest coś takiego: "Dlaczego alabai ignoruje psią budę?". To naprawdę się dzieje. Powód - w złym miejscu psa do domu. W przypadku alabaju niezwykle ważne jest, aby mieć dobry wgląd w terytorium 24 godziny na dobę. Jeśli wilczur źle spojrzy na obszar, w którym został przydzielony do ochrony, po prostu nie wejdzie do kabiny.
  • Wymagane chodzenie Dotyczy to również zwierząt domowych mieszkających w mieszkaniach miejskich oraz przedstawicieli CAO, którzy mieszkają w klatkach na wolnym powietrzu. Co najmniej dwie godziny dziennie lub co drugi dzień z psem, którego musisz chodzić. On bardzo potrzebuje aktywnej rozrywki.
  • Łatwa pielęgnacja. Opieka nad Alabai jest bardzo prosta. Konieczne jest kąpanie zwierzęcia nie częściej niż raz w roku. Czesanie - tylko w okresie linienia. Od pilnych - rutynowe szczepienia, regularne badania wzroku w kierunku zapalenia spojówek. Te piękności uwielbiają kopać ziemię, która często dostaje się do oczu, wywołuje stan zapalny.

Funkcje opieki dla kobiet

Jeśli zdecydujesz się rozpocząć hodowlę alabai na sprzedaż lub chcesz przynajmniej spróbować swoich sił w tej trudnej dziedzinie, oceń swoją siłę. Zasady kojarzenia są dość zrozumiałe. Ale czy możecie po przyjściu na świat szczeniaków znaleźć tych, którzy chcą zdobyć to małe szczęście, które za sześć miesięcy będzie miało taką samą wielkość jak dobrze odżywione cielę? Resztę odpowiedzi znajdziesz w tabeli.

Tabela - Upał, krycie, ciąża i poród w alabai

Zasady żywienia

Dieta odpowiednia dla owczarka środkowoazjatyckiego może być przygotowana niezależnie. Najważniejsze - zrozumieć, że jedzenie musi być zgodne z aktywnym stylem życia, który prowadzi zwierzę. Węglowodany w diecie powinny być niewielkie, zwłaszcza jeśli pies jest młody. Jeśli zauważysz, że pies zaczął gwałtownie przybrać na wadze, popraw jego menu. W przeciwnym razie sytuacja obfituje w otyłość.

  • Naturalne żywienie. Historycznie, Azjaci są typem zwierząt czworonożnych, którzy preferują naturalne pożywienie. Ich dieta powinna składać się z produktów mięsnych, płatków zbożowych i błonnika, obfitujących w owoce i warzywa. Pamiętaj, aby zaoferować mleko dla psów. Ale jeśli odmawia produktów mlecznych - nie przerażające, nie są one obowiązkowe. Podobnie jak ryby, których również nie można włączyć do diety.
  • Feed jako alternatywa. Jeśli zdecydujesz się porzucić naturalną żywność i nakarmić Owczarek środkowoazjatycki sztucznym pokarmem, jest to całkiem do przyjęcia. Ale w tym przypadku pamiętaj: jeśli masz do czynienia z szczeniakiem lub starszym Alabai, kup mu jedzenie klasy "super premium". Jeśli zwierzę jest młode i pełne energii, doskonałe żywienie będzie pasować idealnie. Karmienie niższej klasy dla owczarek środkowoazjatyckich jest niedopuszczalne.

Pytania szkoleniowe

W wielu źródłach napisano, że postać azjatyckich "niedźwiedzi" nie jest najłatwiejsza i że te hulki można trenować z skrzypieniem. Trzeba przyznać, że podnoszenie alabaya nie jest łatwym zadaniem. Są więc trzy główne punkty, o których powinieneś pamiętać.

  1. Dojrzewanie i nawrót. W wieku ośmiu miesięcy do roku szczeniak jest w wieku dojrzewania. W tej chwili jest szczególnie nieposłuszny i uparty. Sytuacja może się powtórzyć w wieku dwóch do dwóch i pół roku, ale niech ci to nie przeszkadza. Nieposłuszeństwo i brak autorytetu gospodarza to zjawisko przejściowe.
  2. Lider z natury. Alabai jest liderem z natury i może zrezygnować z tego miejsca tylko dla tych, których cechy przywódcze będą jaśniejsze i bardziej zauważalne. Nie dziwcie się, bo te psy od stuleci prowadziły stada i stada. Nie opuszczaj rąk, ale wiedz: bardzo trudno jest zostać niewolnikiem tego, który prowadził.
  3. Agresja żywnościowa. Szczególnie charakterystyczne dla młodych przedstawicieli rasy. Dla wielu hodowców psów reakcja agresywna przed karmieniem staje się kamieniem węgielnym. Pomoc w rozwiązaniu problemu może być tylko ciągła systematyczna praca, pokazując zwierzakowi fakt, że podajesz jedzenie, a nie lodówkę czy talerz.

Choroby i leczenie

"Czyste" psy rasowe zazwyczaj nie są podatne na choroby. Jedyną rzeczą, która może rozwinąć się w przedstawicielach czystej rasy, jest dysplazja stawowa. A potem w godnym wieku. Jeśli mówimy o "wyrafinowanych" gatunkach, szczególnie tych, które zostały sztucznie wyhodowane, to istnieje predyspozycja do konkretnych dolegliwości.

  • Choroby stawów. Najczęstszą przyczyną takich problemów zdrowotnych jest brak aktywności, siedzący tryb życia i niezrównoważone menu, na które właściciel nie zwrócił należytej uwagi na kompilację.
  • Ataki serca i arytmie. Choroby te pochodzą z braku aktywności fizycznej - braku aktywności. Ona z kolei jest generowana przez zwierzę żyjące w mieszkaniu.
  • Nadwaga. Otyłość jest kolejną konsekwencją nieaktywnego trybu życia. Teraz rozumiesz, dlaczego tak ważne jest, aby spacerować z udomowionym "niedźwiedziem" przez długi czas, dużo i regularnie? Chodzenie nie jest kaprysem, ale istotną koniecznością.

Oprócz tych chorób istnieje wiele dolegliwości genetycznych. Stół pomoże rozpoznać je na czas, aby w porę zapewnić przyjacielowi pomocnika niezbędną pomoc lekarską.

Tabela - Choroby genetyczne Alabayeva i ich objawy

Rasa Alabai: zadowolone dorosłe psy, szczenięta, zdjęcia

Owczarek środkowoazjatycki (Alabai) wywodzi się ze skrzyżowania tybetańskich mastifów z pasterzami z Azji Środkowej i pasterzami mongolskimi. Alabai hodowano przez dobór naturalny w celu ochrony przyczep kempingowych i mieszkań. Oficjalnie rasa została sklasyfikowana w 1993 r., Aw 2010 r. Wprowadzono nowy standard.

W wyniku tysięcy lat hodowli wyselekcjonowano psy o określonych cechach - gęsta wełna, która chroniła przed nagłymi spadkami w wysokich i niskich temperaturach, o grubej i mocnej skórze, aby oprzeć się ukąszeniom drapieżników. Pies musiał posiadać wielką siłę i wytrzymałość, aby chronić własność właścicieli.

Głównymi cechami charakteru rasy Alabai są spokój i pewność siebie, brak nadmiernej agresywności, pomimo ostrożnego stosunku do obcych. Rodzaj psów rasy Zdjęcie Alabai.

Jak wybrać szczeniaka Alabai

Szczenięta najlepiej kupować od profesjonalnych hodowców lub w szkółkach, ponieważ w przeciwnym razie można uzyskać skrzyżowanie chorego szczeniaka. Najpierw musisz wiedzieć, jaka była liczba szczeniąt w miocie. Jeśli jest ich więcej niż pięć, istnieje niebezpieczeństwo pojawienia się różnych chorób w przyszłości. Pożądane jest, aby matka nie była dłuższa niż osiem lat.

Weź szczeniaka pasterza w wieku 1,5 do 2 miesięcy, pamiętaj, aby sprawdzić dokumenty na psa i przeprowadzonych szczepień. Pies rasowy ma lśniący, gruby płaszcz o pluszowym wyglądzie, długi może być oznaką mieszania się z kaukaskim pasterzem. Pies musi być zabawny, zwinny z dobrym apetytem, ​​mieć zdrowy wygląd. Fotografia środkowoazjatycka Shepherd Alabai.

Wybierając szczeniaka należy zwrócić uwagę na następujące znaki, zdjęcia:

  • zbyt szczupłe lub grube szczenięta mogą być chore;
  • łzawienie oczu, kaszel i kichanie są oznakami choroby;
  • uszy muszą być czyste w środku;
  • Zdrowy pies ma mokry nos.

Standardy rasy Alabai, Zdjęcie:

  • szczeniak musi mieć zgryz nożycowy;
  • mają szeroką, potężną głowę, pochyłe czoło;
  • grube i mięsiste usta;
  • wysoki ogon, który rozszerza się u podstawy;
  • owalne łapy, sprasowane w kulkę;
  • uszy i ogony zatrzymują się 3-4 dni po urodzeniu.

Cechy psa Alabai są widoczne na zdjęciu.

Pies ma zróżnicowany kolor - od czerni i bieli, czerni, brązu, pręgowania do bieli i czerwieni. W przypadku koloru białego i szarego, nos może być jasno zabarwiony, co nie jest standardem w przypadku innych kolorów owczarka środkowoazjatyckiego.

Zdjęcie przedstawia Owczarek środkowoazjatycki w kolorze czarno-białym.

Obsługa i pielęgnacja Zdjęcie alaby

Pies ma bezpretensjonalną treść, dobrze czuje się przy nagłych zmianach temperatury. Najlepszą opcją do życia w alabay będzie duża woliera z budką. Dla owczarka środkowoazjatyckiego konieczny jest wielki wysiłek fizyczny, więc długie codzienne spacery są obowiązkowe.

Opieka nie różni się szczególnie złożonością, ponieważ jej wełna praktycznie nie zanieczyszcza swoich właściwości. Jednak na wiosnę, podczas okresu linienia, pies powinien być regularnie czesany. Konieczne jest również sprawdzenie i czyszczenie uszu w odpowiednim czasie, aby przeciąć pazury 2 razy w miesiącu.

Zasilanie

Karmienie alaba powinno być zrównoważone, ponieważ ta rasa ma tendencję do chorób stawów. Dlatego dieta powinna zawierać dużą ilość wapnia.

Szczenię ma ścisły tryb żywienia, 2-3 posiłki dziennie. Dieta powinna zawierać następujące produkty: twarożek, jajka, kefir, ryż, kasza gryczana. Z mięsa - wątroby, żołądka, serca, nerek, chudego mięsa wołowego. Warzywa mogą być bardzo różnorodne, z wyjątkiem ziemniaków.

Dorosły Alabai otrzymuje pokarm 2 razy dziennie w tym samym czasie. Dieta obejmuje cielęcinę, wołowinę, chude ryby morskie, kasza gryczana, kasza ryżowa, warzywa, surowe i gotowane. Drób i wieprzowina nie są zalecane.

Pies musi mieć stały dostęp do wody, do której należy mieć oddzielną miskę. Pojemniki na żywność są umieszczane na specjalnym stojaku, aby zwierzę nie opuściło głowy, ale rozciąga się w górę. Stopniowo wysokość stojaka regulowana jest odpowiednio do wzrostu psa. Nie zaleca się podawania rurkowych kości i słodyczy.

Szkolenie

Uważa się, że psy rasy Alabai są trudne do wyszkolenia, dlatego od 3 miesiąca życia szczeniak zaczyna uczyć się komend "nie", "położyć się", "usiąść". Proces edukacji kształtowany jest przez pozytywne emocje, potrzeby gry, komunikację z innymi psami, członkami rodziny. Używa metody imitacji i motywacji.

Podczas szkolenia konieczne jest osiągnięcie złożenia i wykonania poleceń. Jednak nie można zastosować trudnych środków, ponieważ Alabai jest mściwym psem i łatwo można z nim stracić kontakt. Musisz także nauczyć nie reagować na zewnętrzne bodźce i kontrolować agresywne zachowanie wobec innych psów. Dlaczego szczeniak chodzi po różnych trasach i zachęca do komunikacji.

Zalety i wady rasy Alabai

  • Pies ma zrównoważony charakter, dobrze radzi sobie z dziećmi i uwielbia się z nimi bawić.
  • Jeśli w domu są małe dzieci, najlepiej jest zacząć suknię alabajską, która ma spokojniejszą postać.
  • Posiada odwagę, wytrzymałość, potrafi walczyć z drapieżnikiem o wiele większym niż większość alabaya, więc ta rasa jest ceniona jako strażnik.
  • Pomimo tego, że są dobrymi strażnikami, nigdy nie atakują nieznajomego.
  • Niezależność, krnąbrność rasy Owczarka środkowoazjatyckiego to brak rasy, z powodu takich cech charakteru trudno się nauczyć.
  • Wykazują zwiększoną agresywność wobec innych psów, dlatego konieczne jest chodzenie z kołnierzem.

Zdjęcie pokazuje różne cechy rasy psów Alabai.

Photo Pies Alabai z opisem

Alabai jest jedną z ras psów, których pochodzenie i "narodowa" przynależność wywołują ostre spory od ponad dekady. W oficjalnym statusie "odmiany turkmeńskiej owczarka środkowoazjatyckiego" niemal każde słowo jest kwestionowane. Jednak pomimo wszystkich trudności klasyfikacyjnych, fakt, że alabai jest nieustraszonym i silnym zwierzęciem, poświęconym właścicielowi i jego rodzinie pozostaje niezaprzeczalny.

Mistrz jego terytorium

Fotografia duży dorosły alabai pies

Alabai to naprawdę bardzo duży pies. Jego wysokość w kłębie może sięgać 70-78 cm. Zewnętrznie jest to typowa molossoida: wielkogłowy, o krótkiej szyi, z szeroką klatką piersiową, potężnym ciałem i łapami, z absolutną koncepcją terytorialności i prawie zupełnym brakiem możliwości szybkiego przejścia od jednego zadania do drugiego. W przeciwieństwie do oficjalnego statusu Owczarka środkowoazjatyckiego ("owczego" psa), Alabai to raczej wilczur - pies pasterski, pasterz, wyróżniający się niezależnością, agresywnością wobec obcych i wyjątkową siłą fizyczną.

Typowy przedstawiciel rasy

Kolor przedstawicieli tej rasy może być bardzo różny: biały, czarny, brązowy, beżowy, z plamami i tygrysem. Długość grubej, twardej wełny może wynosić od 3 do 7 cm, a uszy i ogon wilczarza są zwykle przycięte.

Śnieżnobiała wełna alabay ma zdolność do samoczyszczenia

Kolor brązowo-biały z przeciętną długością wełny

Beżowy i biały przystojny Alabai

Postać psa, pierwotnie zaprojektowana do ochrony stad i właścicieli przed atakiem dzikich zwierząt, jest nieustraszona i bezkompromisowa. W obronie swojego terytorium i wszystkiego, co na nim jest, alabay będzie walczył do ostatniego tchu. Zdarzają się przypadki, kiedy pies rzeczywiście przyjął polecenie śmierci, próbując zniechęcić stado wilków z bydła należącego do właściciela.

Znając charakter psa, należy wziąć pod uwagę, że każdy inny pies zagraniczny będzie uważany za wroga na terytorium podlegającym jurysdykcji Alabai. Jedynym bezwarunkowym tabu jest atak na osobę. Historycznie, osoby o jakichkolwiek przejawach agresji wobec ludzi zostały odrzucone u przedstawicieli tej rasy.

Alabai jest bardzo spokojnym i zrównoważonym psem

Pomimo faktu, że Alabai nie walczą z psami, w niektórych regionach Azji Środkowej biorą udział w symbolicznych konkursach psów. Zwycięzcą takich walk jest pies, prawidłowo chwytający przeciwnika za kłąb i trzymający go. W takim przypadku przegranemu nie grozi poważne obrażenie lub śmierć.

Możesz być pewien - ostateczna rozgrywka będzie kosztować "małą krew"

Ale nie zapominaj, że alabai jest potężnym przeciwnikiem

Wykształcenie psa to bezdyskusyjne posłuszeństwo wobec właściciela, oparte na szacunku dla niego jako lidera stada. Nie ma sensu łamać charakteru dumnego i pewnego siebie zwierzęcia, a następnie oczekiwać posłuszeństwa.

Ludzie mówią o nich "jeszcze nie człowiek, ale już nie pies"

Niezawodna ochrona i bezpieczeństwo

Zdjęcia szczenięta rasy psów Alabai

Nawet mały alabaychik wygląda bardzo poważnie i patrzy na ciebie. Podczas edukowania przyszłego wilczura ta samoocena będzie musiała zostać wzięta pod uwagę. Prymitywna kara w postaci fizycznego wpływu raczej nie doprowadzi do pożądanych rezultatów. Z reguły szczeniak, który poniósł karę w milczeniu, rzuci okiem na brwi i będzie z dumą poruszał się tak daleko, jak to możliwe, aby tam się wycofać w nieprzejednanej ciszy. W tym scenariuszu dalsze szkolenie może być całkowicie pozbawione sensu. Jedyna możliwa kara za poważne naruszenie lub niesubordynację może trząść się za kłębem. Takie przyjęcie edukacyjne w trakcie matek Alabay.

"Czworo synek i kochana córeczka", a fakt, że jest ich trochę więcej, nie stanowi problemu

Od dzieciństwa ścigali ich

Nawet jeśli nie ma mamy, sami ją zdobędziemy.

Najważniejsze w edukacji dziewczynek o twardych nosach jest konsekwencja i stałość. Jeśli nie możesz, to nigdy nie możesz: żartobliwie ugryźć właściciela, skubać butów i mebli, usiąść przy stole czekając na materiały informacyjne i wiele więcej, które dotyka szczeniąt i irytuje dorosłych psów.

Ja tu rządzę i wszystko powinno być według mnie

Nie napisano roku, tygodnia ani postaci na twarzy

Białe szczeniaczki alabai

Czarno-białe i beżowe i białe szczenięta

Szkoła Alabai musi uczyć się od pierwszych dni pobytu w domu, że jego krok jest niższy niż właściciel i członkowie jego rodziny w hierarchii. Wiarygodność przywódcy stada nie wynika z kary i zakazów, ale z codziennej opieki nad szczeniakiem, w tym karmienia, chodzenia i szkolenia.

Byłem prawie obrażony, ale wciąż masz szansę na poprawę

Dumny temperament daje o sobie znać

I nie zrozumiesz, kto jest bardziej karany, szczeniaka czy właściciela

Cały czas i energia spędzona na wychowaniu psa jest niczym w porównaniu z wynikiem. Wykształcony i oddany pies stanie się członkiem rodziny i dumą właściciela.

Który pies jest lepszym wilczarzem kaukaskim lub Turkmenem Alabai

Zacznijmy od tego, spróbujmy się dowiedzieć, kim jest ten owczarek środkowoazjatycki, alabai, wilczarz turecki, tobet, siekaj, kozakuj. Nie ma wątpliwości, że jest to bardzo stara rasa pasterza (pasterza), ale nie całkiem owczarka. Rasa ta jest szeroko rozpowszechniona w krajach Azji Środkowej i na Zakaukaziu i służy głównie do ochrony i ochrony oraz, zgodnie z opisem słynnego podróżnika Marco Polo, "są używane w polowaniu na dzikie zwierzęta i jako siła pełzająca".

Może to być koń

Alabai, w Turkmenistanie - wilczarze turkmeńskie, w Uzbekistanie - Alapary, są uznawane za narodowy skarb i są zakazane na wywóz bez oficjalnego zezwolenia.

Czarny Turkmeński krótkowłosy i długowłosy Alabai

Długi gruby płaszcz - dobra ochrona przed zimnem i deszczem ze śniegiem.

Jednak nazwa wilczura turkmeńskiego została zakwestionowana przez kilku ekspertów psów i towarzystwa psów przez ponad rok. Zgodnie z ich wersją rasa pierwotnie była umieszczona jako wilczarz kazachski (Tobet), a Turkmenowie i Uzbekowie od dawna nazywali te wilczarze kazachskim - kozakiem.

Wilczarz turecki Alabai (znany również jako Kazakh Tobet) wyróżnia się grubymi włosami o długości 10 cm i dobrze rozwiniętą tkanką podskórną, która w warunkach braku wody i pożywienia pełni funkcję przechowywania i reguluje temperaturę ciała.

Pomimo pozornej niezdarności, masywny i umięśniony pies potrafi poruszać się sprężyście, szybko i swobodnie.

Masywność nie przeszkadza przejawianiu zwinności i szybkości

Turkmen alabai ma naturę nieufną, ale nie złośliwą, i wykazuje agresję dopiero po ostrzeżeniu - mężczyźni warczą, a dziwki szczekają częściej u osób z zewnątrz. Rasa ta jest uważana za jedną z najbezpieczniejszych dla ludzi.

Alabai nieufny, ale nie agresywny

Jeśli porównamy wilczarze rasy kaukaskiej i turkmeńskiej, to ogólnie zaakceptujemy, że Alabai chroni tylko przed bestią, a Kaukaski przed bestią i człowiekiem. Taka specjalizacja ras rozwinęła się historycznie. Na Kaukazie psy służyły do ​​ochrony osiedli przed nagłym atakiem wroga i drapieżnych zwierząt, podczas gdy w Azji Środkowej psy pasterskie były agresywnie odrzucane przez ludzi. Z tym wiąże się wybuchowy temperament Kaukazów i spokojna równowaga Azjatów.

Jeśli chodzi o inne cechy fizyczne lub intelektualne, wszystko zależy bardziej od genetyki i warunków uwięzienia i wychowania niż od cech rodowodowych.

Oglądałeś wybrane zdjęcia psa z Alabai. Więcej zdjęć można zobaczyć w dziale Zwierzęta.

Czytaj Więcej O Psach

Ile suchych pokarmów daje pies

Treść Wielu właścicieli psów ma do czynienia z pytaniem, ile suchej karmy daje pies dziennie, aby była pełna i nie przejadała się. Jest to szczególnie ważne, gdy pies ma tendencję do otyłości i problemów zdrowotnych.

Pies nie je i nie pije

Treść Apetyt jest jednym z ważnych wyznaczników zdrowia psa. A jeśli twój pies nagle zaczął odmawiać jedzenia - to jest powód, by przeprowadzić przyjemne badania i dowiedzieć się, co jest nie tak.

Jak nazwać owczarka niemieckiego

Treść Od dawna Owczarek niemiecki, jako odmiana psów walczących, przypisuje się takim cechom jak wola, inteligencja, poświęcenie. Zanim zaczniesz zwierzaka, musisz oczywiście pomyśleć o dobrym pseudonimie.