Rasy

Jedną z najczęstszych chorób przewodu pokarmowego jest zapalenie żołądka u psów.

Wśród chorób przewodu pokarmowego u psów, zapalenie błony śluzowej żołądka jest jednym z wiodących miejsc. Choroba ma charakter polietylogiczny, ale częściej z powodu błędu w żywieniu. Rozpoznanie opiera się na obrazie klinicznym, badaniach laboratoryjnych i badaniu endoskopowym. Leczenie chorób jest złożone i obejmuje, oprócz leków, dietę terapeutyczną.

Przeczytaj w tym artykule

Przyczyny zapalenia błony śluzowej żołądka

Według specjalistów weterynarii następujące przyczyny prowadzą do stanu zapalnego błony śluzowej żołądka:

  • Zakłócenie karmienia. Ta grupa czynników obejmuje żywność ze stołu, monotonne menu, karmienie zimnym lub gorącym jedzeniem, suche jedzenie o niskiej jakości.
  • Zatrucie: zatrucie pokarmowe, spożycie pestycydów, długotrwałe stosowanie niektórych leków o działaniu drażniącym.
  • Ciała obce w żołądku.
  • Problemy stomatologiczne.
  • Procesy zapalne w wątrobie, trzustce.

Weterynarze uważają również, że przewlekły stres jest przyczyną zapalenia żołądka u psów. Pod wpływem negatywnego czynnika psycho-emocjonalnego dochodzi do naruszenia produkcji kwasu solnego i enzymów, co prowadzi do choroby.

Objawy u psów

Obraz kliniczny towarzyszący procesowi zapalnemu w żołądku psów jest następujący:

  • odrzucenie jedzenia, wzmożone pragnienie;
  • wymioty, w wymiotach mogą znaleźć niestrawione pozostałości żywności, zanieczyszczenia krwi;
  • odbijanie;
  • nieświeży oddech;
  • niewielki wzrost temperatury ciała;
  • tablica szara lub biała na języku;
  • naruszenie fotela - zaparcie, biegunka;
  • przygnębiony, ospały stan zwierzaka;
  • przy palpacji otrzewnej, pies jest zaniepokojony, żołądek jest spuchnięty.

Objawy kliniczne w dużej mierze zależą od rodzaju i postaci choroby.

Rodzaje chorób

W praktyce weterynaryjnej, zgodnie z naturą przebiegu procesu zapalnego, zwykle rozróżnia się ostrą i przewlekłą postać choroby. Istnieją również rodzaje zapalenia błony śluzowej żołądka dotyczące kwasowości soku żołądkowego. Specjaliści wyróżniają choroby mocznicowe, eozynofilowe, atroficzne i plazmocytowe ze względu na występowanie i specyficzne cechy procesu zapalnego.

Struktura psów przewodu pokarmowego

Ostry i przewlekły

Ostre zapalenie żołądka obserwuje się z reguły w kontakcie z obcym przedmiotem, przyjmując leki (aspirynę, ibuprofen itp.), Zatrucie pokarmowe. Jednocześnie odnotowuje się ostrą odmowę jedzenia, wymioty, depresję zwierzęcia, podwyższoną temperaturę ciała.

Przewlekła postać choroby rozwija się z naruszeniem zasad i norm żywienia, chorób zębów i dziąseł. Obraz kliniczny jest mniej wyraźny. Zwierzę cierpi na przewlekłe zaparcia i biegunkę, pojawia się odbijanie, nieprzyjemny zapach z ust, częste wymioty. Hipertermia z reguły nie jest przestrzegana.

Hyperacid

Pod względem kwasowości soku żołądkowego rozróżnia się postać hiperakwasu, postać kwasową i kwasową. W przypadku zapalenia nadkwasowokomórkowego obserwuje się wzrost kwasowości. Niedotlenienie żołądka występuje na tle neutralnej kwasowości. Kwasowi bezwodnemu towarzyszy prawie całkowity brak kwasu solnego i enzymów trawiennych w składzie soku żołądkowego.

Uremic

Ta postać zapalenia żołądka jest spowodowana występowaniem w ciele poważnych chorób układu wydalniczego. Chorobie nerek towarzyszy zatrucie produktami rozkładu białek całego organizmu, w tym żołądka.

Lymphoplasmacytic

Przenikanie limfocytów i komórek plazmatycznych do błony śluzowej żołądka prowadzi do rozwoju zapalenia żołądka w komórkach plazmatycznych. Przyczyną tego zjawiska są zaburzenia immunologiczne, czynniki bakteryjne - Helicobacter, Campylobacter itp.

Atroficzny

Przyczyną atrofii błony śluzowej narządu jest z reguły sucha karma, odżywiająca się jedynie produktami mięsnymi. Klinicznym objawem atroficznego zapalenia żołądka jest nie tylko wymioty, ale także stała biegunka z powodu naruszenia trawienia.

Eozynofilowy

Tej postaci zapalenia żołądka towarzyszy wysoki poziom eozynofili we krwi i pogrubienie tkanki łącznej żołądka. Najczęstszą przyczyną przebiegu choroby eozynofilowej są inwazje pasożytnicze i reakcje alergiczne.

Rodzaje zapalenia błony śluzowej żołądka u psów i ich objawy można znaleźć w tym filmie:

Metody diagnostyczne

Rozpoznanie ustala się kompleksowo na podstawie obrazu klinicznego, badań krwi (wykrywa się leukocytozę, zmiany równowagi kwasowo-zasadowej wskazującej na odwodnienie), endoskopii i biopsji. Jeśli podejrzewa się obce ciało, przeprowadza się badanie RTG żołądka. W celu identyfikacji pasożytniczej przyczyny choroby wyznacza się badanie koprologiczne.

Leczenie psów

Środki terapeutyczne mają na celu zwalczanie przyczyny zapalenia. W złożonym leczeniu weterynarzy zażywają narkotyki i przepisują specjalną dietę terapeutyczną.

Terapia lekami

W ostrej postaci choroby leki przeciwwymiotne, na przykład Zerukal, są przepisywane zwierzęciu w pierwszej kolejności. Odwodnienie spowodowane wymiotami eliminuje się przez dożylny wlew roztworów buforowych.

Jeśli zatrucie jest przyczyną zapalenia, pies wykonuje płukanie żołądka. Ból w ostrym zapaleniu błony śluzowej żołądka ustępuje po domięśniowym wstrzyknięciu leku Baralgin, Spazgan.

Kolejnym krokiem w leczeniu tej choroby jest wyznaczenie leków, które przywracają kwasowość w żołądku. W przypadku niedotlenionego i beztlenowego zapalenia żołądka stosuje się mieszaninę kwasu chlorowodorowego, pepsyny i wody. W przypadku, gdy zwierzę ma zwiększoną kwasowość, przepisano leki zobojętniające, na przykład Almagel, Phosphalugel.

W przypadku, gdy bakterie Helicobacter biorą udział w rozwoju stanu zapalnego, weterynarz stosuje leki przeciwbakteryjne, na przykład Baytril, Tsifran. Często stosuje się sulfonamidy żołądkowe, takie jak Biseptol. W przypadku eozynofilowej postaci choroby z powodzeniem stosuje się kortykosteroidy, takie jak prednizon.

W celu poprawienia trawienia enzymów spożywczych można przepisać Festal, Creon itp. Jeśli zapaleniu żołądka towarzyszy biegunka, lekarz weterynarii przepisuje lek ściągający na biegunkę. Przewlekłe zaparcia wymagają stosowania środków przeczyszczających.

Po wykryciu atonicznej postaci choroby, weterynarz przepisuje chorego na lek Metoclopramide. Lek stymuluje aktywność ruchową żołądka, przyczyniając się do prawidłowego funkcjonowania organizmu.

Po wykryciu ciała obcego w żołądku wykonuje się gastrotomię.

Co karmić podczas zaostrzeń

Skuteczne leczenie choroby nie jest możliwe bez odżywiania klinicznego. Po 24-godzinnej diecie głodowej, chore zwierzę przechodzi na specjalny tryb żywienia. Często karmienie - co najmniej 5 razy dziennie. W zaostrzeniu choroby czworonożny przyjaciel karmi się tylko wilgotnym pokarmem. Podczas okresu zaostrzenia nie jest dozwolona sucha karma. Normalna porcja jest zmniejszona o 20%.

W pierwszych dniach dozwolone są śluzowate bulwy na wodzie z ryżu i płatków owsianych. Kasze są wstępnie rozdrabniane. Chore zwierzę można włączyć do diety niskotłuszczowego twarogu. Wraz ze wzrostem zdrowia należy urozmaicić dietę chudym mięsem.

Jedzenie podczas pogorszenia powinno być posiekane, ciepłe. Duże kawałki nie są dozwolone.

Zasady żywieniowe i żywieniowe w zapobieganiu

Aby zapobiec tej chorobie, weterynarz może przepisać specjalną żywność medyczną, w zależności od rodzaju zapalenia żołądka. Zapobieganie tej chorobie można uzyskać, stosując wyłącznie dietę premium i super premium w diecie.

Jeśli pies spożywa naturalną żywność, nie wolno jeść ze stołu, wędzonych, smażonych, solonych i konserwowych. Zabronione jest podawanie zwierzęciu produktów słodkich i mącznych. Zapobieganie zapaleniu żołądka u zwierząt to racjonalnie zrównoważona dieta i tryb żywienia, odpowiadający kategorii wiekowej zwierzęcia.

Zapalenie błony śluzowej żołądka u psów jest spowodowane różnymi przyczynami, z których najważniejszym jest błąd w żywieniu. Różne formy tej choroby wymagają wykwalifikowanej diagnozy i zintegrowanego podejścia do leczenia.

Przydatne wideo

W przypadku chorób przewodu pokarmowego u psów, zobacz wideo:

Jedną z najczęstszych chorób przewodu pokarmowego jest zapalenie żołądka u psów. Niebezpieczne zapalenie płuc u psów: jak nie pomylić z zimnem i...

Psy Choroby wewnętrzne u psów. Infekcje i pasożyty.. Jedną z najczęstszych chorób przewodu pokarmowego jest zapalenie żołądka u psów.

Jedną z najczęstszych chorób przewodu pokarmowego jest zapalenie żołądka u psów. Niebezpieczne zapalenie płuc u psów: jak nie pomylić z zimnem i...

Zapalenie żołądka u psa: objawy, leczenie

Zapalenie błony śluzowej żołądka u psa jest stanem zapalnym błony śluzowej żołądka. U tych zwierząt choroba jest diagnozowana co najmniej u ludzi. Przyczyny patologii są liczne. Określa to przebieg i wybór metod i środków terapii.

Zapalenie żołądka u psa: jaki rodzaj leczenia wybrać

Dlaczego u psów rozwija się zapalenie żołądka?

Przyczyny, dla których błona śluzowa żołądka jest zaogniona u zwierząt domowych, są dość zróżnicowane. Podobnie jak u ludzi, choroba wywoływana jest przez bakterię Helicobacter pylori. Ponadto prowokuj chorobę:

  • bezpłatny plan karmienia;
  • monotonia diety i rozpowszechnienie w niej niskiej jakości żywności;
  • żywność nieprzeznaczona do karmienia psów - kiełbasy i ciasta, wędliny, konserwy;
  • plagi robaków - larwy niektórych gatunków pasożytów przyklejają się do błony śluzowej żołądka i wydzielają trucizny drażniące ściany narządu;
  • nadmierna reakcja organizmu na niektóre substancje;
  • choroby jamy ustnej, niewłaściwe leczenie stomatologiczne i ich brak;
  • zakłócenia w funkcjonowaniu układu dokrewnego;
  • przewlekłe patologie - na przykład choroba wątroby;
  • leczenie lekami, w tym lekami niesteroidowymi;
  • zatrucie substancjami toksycznymi lub złej jakości żywnością;
  • jedzenie zbyt zimne lub zbyt gorące.

Uwaga, proszę! Zapalenie błony śluzowej żołądka często rozwija się u przedstawicieli ras długowłosych. Po lizaniu w żołądku gromadzą kępki wełny, niestrawione jedzenie. Powoduje to podrażnienie błony śluzowej narządu. Kolejnym czynnikiem ryzyka jest tani pasz.

Długowłose psy częściej cierpią na zapalenie błony śluzowej żołądka.

Właściciele psów muszą mieć oko na swoje zwierzęta na zewnątrz. Spożywanie resztek jedzenia i innych produktów żywnościowych o nieznanym pochodzeniu jest również czynnikiem ryzyka.

Formy żołądka żołądka u psów

W zależności od objawów choroby występują takie rodzaje zapalenia błony śluzowej żołądka, jak:

  • Erosive. Występuje z powstawaniem owrzodzeń na powierzchni błony śluzowej. Uważa się, że jest to spowodowane przez stres, jak wykryto u psów z dużych miast.
  • Eozynofilowy. W połączeniu z pogrubieniem tkanki łącznej i zwiększeniem poziomu eozynofilów. Jedną z możliwych przyczyn jest reakcja alergiczna, a także infekcje pasożytnicze, którym towarzyszy zwiększony poziom eozynofilów.
  • Atroficzny. W tym przypadku zmniejsza się grubość ścian żołądka. Natura występowania u weterynarza nie została jeszcze zidentyfikowana. Zgodnie z jedną hipotezą patologia ta wywołuje czynnik dziedziczny, ponieważ najczęściej zanik ścian żołądka obserwuje się u psów rasy husky.
  • Komórka limfocytowa. W towarzystwie infiltracji błon śluzowych, czasem - podskórnej i mięśniowej. Powód jest również niejasny. Według jednej z wersji jest to niewłaściwa reakcja układu odpornościowego na niektóre składniki żywności - konserwanty, gluten, białka zwierzęce. Pewna rola jest również przypisana czynnikowi genetycznemu, ponieważ ta postać zapalenia żołądka często rozwija się w poszczególnych rasach - na przykład Shar-Pei, seter irlandzki, owczarek niemiecki.

W zależności od poziomu kwasowości zapalenie żołądka dzieli się na:

  • nadkwas (zwiększona kwasowość);
  • hypoacid (kwasowość jest niska);
  • anacid (wydzielanie żołądkowe nie jest wytwarzane).

Z natury przebiegu jest przewlekłe i ostre zapalenie błony śluzowej żołądka.

Seter irlandzki często cierpi na zapalenie żołądka związane z limfoplazmozą

Charakterystyczne objawy zapalenia żołądka

Wiele typów chorób występuje z tymi samymi objawami, a mianowicie:

  • wymioty, które trwają tydzień lub dłużej, śluz, żółć występuje w wymiocinach;
  • zmniejszony apetyt;
  • utrata masy ciała;
  • letarg, apatia;
  • gorączka, zwłaszcza w ostrej postaci;
  • biegunka;
  • możliwy wzrost węzłów chłonnych;
  • nieprzyjemny zapach z ust.

Podczas badania wykrywa się biały kwiat na języku. Kał staje się ciemny. Z powodu bólu pies może reagować agresywnie na próby dotykania brzucha.

Przy zapaleniu błony śluzowej żołądka pies nie chce jeść i traci na wadze

Konsekwencje zapalenia błony śluzowej żołądka

Zwierzę z zapaleniem żołądka wymaga leczenia. Jeśli rozpoczniesz chorobę, prowadzi to do poważnych konsekwencji dla zwierzęcia. Substancje odżywcze z pożywienia są słabo wchłaniane. W rezultacie organizm traci witaminy i minerały, co wpływa na aktywność, wygląd i zdrowie, traci wagę. Po pewnym czasie może rozwinąć się wrzód żołądka i rak.

Diagnostyka

Podczas wizyty lekarz weterynarii pyta właściciela o objawy choroby, czas ich wystąpienia, bada historię choroby. W celu wyjaśnienia diagnozy przeprowadzane są następujące badania:

  • gastroskopia;
  • biopsja tkanki ściany żołądka;
  • analiza infekcji pasożytami i bakteriami;
  • fluoroskopia;
  • badanie ultrasonograficzne;
  • badanie krwi, mocz i inne.

Do prawidłowej diagnozy niezbędne są testy laboratoryjne i sprzętowe.

Leczenie zapalenia żołądka

Leczenie, z pewnymi wyjątkami, odbywa się w domu. Aktywność psa nie jest ograniczona, jeśli nie są zbyt słabe. Jeśli inna choroba stała się przyczyną - na przykład infekcja pasożytnicza, potrzebna jest odpowiednia terapia.

Czym są antybiotyki i czym one są

Leki są wybierane w zależności od przyczyny zapalenia żołądka:

  • Zapalenie błony śluzowej żołądka wywołane przez patogen Helicobacter. Do leczenia zachowawczego za pomocą trichopolu i amoksycyliny, przepisanego jednocześnie. Ta kombinacja potęguje właściwości leków. Leczenie farmakologiczne polega na stosowaniu środków zobojętniających kwas w celu zmniejszenia kwasowości, gastroprotektorów, czyli środków chroniących błony śluzowe przed uszkodzeniem. Kurs terapeutyczny - co najmniej 21 dni.

Helicobacter przepisywany jest kursem antybiotyków po zakażeniu bakterią.

  • Eozynofilowe zapalenie żołądka. Kortykosteroidy (prednizon) i leki immunosupresyjne (azatiopryna) są przepisywane chorym zwierzętom. Z alergią produkty homeopatyczne są czasami skuteczne.
  • Zanikowe zapalenie żołądka. Regularne wymioty pomagają zwiększyć funkcje motoryczne żołądka (metoklopramid, cisapryd), erytromycynę.
  • Zapalenie żołądka jest ostre. W przypadku ciężkiego odwodnienia pies zostaje wysłany do szpitala. W przypadku częstych wymiotów płyn i leki podaje się pozajelitowo (omijając przewód żołądkowo-jelitowy). Woda podawana jest dopiero po jednym lub dwóch dniach. Gastroprotektory w tej postaci nie dają wyników. W ciężkich przypadkach zaleca się ranitydynę lub inne leki blokujące receptory H2-histaminy. Stosując wstrzyknięcia do infuzji wstrzykuje się roztwór Ringera. Anoreksja i obfite wymioty powodują hipokaliemię, a następnie zastosować roztwór chlorku potasu. Jeśli objawy utrzymują się po 5-7-dniowej terapii, podejrzewa się przewlekłe zapalenie żołądka, chorobę ogólnoustrojową lub niesprawny kontakt z substancją drażniącą.

Taktyka leczenia zależy od przyczyny choroby.

  • Nieżyt żołądka przewlekły. Wymioty i biegunka w okresie zaostrzenia szybko odwadniają ciało, które jest najbardziej niebezpieczne. Picie i jedzenie podawane są w taki sam sposób, jak w przypadku ostrego nieżytu żołądka. Jeśli diagnoza ujawniła guz, stenozę, ciała obce, owrzodzenia, użyj metod chirurgii. Częste i obfite wymioty są zatrzymywane za pomocą leków przeciwwymiotnych, takich jak chloropromazyna. Spowolnienie opróżniania żołądka, refluks dwunastkowy, zwężenie odźwiernika - wskazania do stosowania metoklopramidu. Syntetyczne prostaglandyny przyspieszają gojenie się błony śluzowej. Leki immunosupresyjne są wskazane, jeśli terapia dietetyczna wydaje się nieskuteczna, glikokortykoidy - w przypadku patologii zależnej od układu immunologicznego.
  • Lymphoplasmacytic gastritis. Choroba o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu jest leczona w domu. Jeśli choroba wywołuje poważne uszkodzenie tkanek jelita, enteropatię i utratę białek, zwierzę całkowicie przenosi się do żywienia pozajelitowego, a następnie do mono-diety. Aby wspomóc remisję, pokazano dietę opartą na wysoko strawnych pokarmach, z ograniczoną liczbą źródeł składników odżywczych. Po ustabilizowaniu się stanu prowadzone są dodatkowe badania. Odwodnienie eliminuje się za pomocą Ringera-mleczanu lub jego analogów. Leczenie farmakologiczne to powołanie kortykosteroidów. Pozytywny wynik można osiągnąć za pomocą środków homeopatycznych.

Do leczenia alergicznych postaci zapalenia błony śluzowej żołądka za pomocą kortykosteroidów.

Dietoterapia dla zapalenia żołądka

Psy, podobnie jak ludzie, potrzebują zapalenia błony śluzowej żołądka w celu odżywiania, ponieważ wpływają na narządy trawienne.

Uwaga, proszę! Dieta jest wybierana tylko przez weterynarza, w zależności od przyczyn i stadium choroby.

Ostre zapalenie błony śluzowej żołądka

Przez pierwsze 24 godziny zwierzę nie jest karmione, przy braku wymiotów podać tylko napój. Następny dzień pokazuje 5 posiłków dziennie, a zwykła porcja jest zmniejszona o 20%. Jedzenie powinno być tylko wilgotne. Sucha żywność w tym okresie jest przeciwwskazana. Pierwsze 2-3 dni dają tylko tłuczony ryż, tłuszcze, płatki owsiane, skrobię. Ilość białka i składników tłuszczowych jest zredukowana do minimum. Najlepszymi źródłami białka w tym okresie są produkty mleczne i rośliny. Karmienie wznowiono po 24-36 godzinach. Duże kawałki nie są dozwolone. Po 3-4 dniach stopniowo powracają do normalnej diety.

Owsianka - jeden z głównych produktów na początku diety

Tabela 1. Dozwolone i zakazane produkty na ostre zapalenie błony śluzowej żołądka.

  • mięso innych zwierząt ma żylasty i bogaty w tłuszcz;
  • mięso konserwowe i wędzone;
  • kiełbasa.
  • kalafior;
  • gotowane ziemniaki;
  • buraki;
  • marchewka.
  • groch;
  • biała kapusta;
  • rzepa;
  • szczaw
  • barszcz;
  • zupa;
  • rosół na ryby lub mięso.
  • mleko;
  • twarożek o kwaśnym smaku;
  • kwaśne mleko;
  • kefir.
  • inne produkty mleczne;
  • ostre i słone odmiany sera.

Dieta medyczna dla przewlekłego stanu zapalnego

Dieta staje się obowiązkowa przez całe życie zwierzęcia. W tym samym czasie dieta powinna być kompletna, z wystarczającą ilością witamin i minerałów.

Podczas normalnego wydzielania w dniach zaostrzeń karmienie odbywa się zgodnie z Tabelą 1. Sól jest czasowo wykluczana w celu zmniejszenia jej agresywnego działania na ściany żołądka. Te same zalecenia są istotne, jeśli choroba postępuje w kontekście nadmiernego wydzielania soku żołądkowego. Dzienna stawka żywności podzielona jest na 6 przyjęć.

W przypadku zapalenia żołądka produkty gotuje się lub gotuje na parze.

Zmniejszone wydzielanie soku żołądkowego wymaga włączenia do diety produktów stymulujących wytwarzanie kwasu solnego. Smażone, ale bez strupu i danie jest dozwolone. Do diety określonej w Tabeli 1 dodać melonową miąższ - dynię, cukinię, zioła, warzywa i masło, twardy tarty ser, omlet białek z serem, herbatniki. Dopuszcza się buliony z ryb i mięsa o obniżonej zawartości tłuszczu. Nie możesz podać chorego zwierzęcia, które jest trudne do strawienia.

Przy zmniejszonym wydzielaniu są dozwolone wolne od mięsa brzeczki.

Jeśli przyczyna zapalenia błony śluzowej żołądka stała się składnikiem uczulającym, należy znaleźć przyczynę źródłową i wykluczyć kontakt z nią. Pies przenosi się na dietę oszczędzającą, jak wskazano w Tabeli 1. Gdy stan zwierzęcia ustabilizuje się, zwróci się zwykłą dietę, ale alergen powodujący znaczącą przyczynę zostanie wyeliminowany i zastąpiony antyalergicznym odpowiednikiem.

Karma dietetyczna

W przypadku psów z tą chorobą opracowano specjalne produkty. Wśród nich są:

  • Gastro Intestinal Dog, Royal Canin. Produkt jest stosowany jako żywienie kliniczne. Przebieg terapii wynosi 3 tygodnie. W ciężkich postaciach choroby czas trwania diety może być dłuższy. Kompozycja zawiera prebiotyki, rozdrobnione ziarna ryżu, miazgę buraczaną. Omega-3 i inne kwasy niezbędne dla organizmu są również wykorzystywane do wspomagania zdrowia układu trawiennego. Producent oferuje dodatkowo konserwy do różnych diet z tej samej linii. Dla najmłodszych stworzono subline Junior, która może być używana od 2 miesięcy.
  • Purina Veterinary Diets EN Gastrointestinal. Lek opiera się na lekkostrawnych produktach, zawiera minimalną ilość tłuszczu, aby zmniejszyć obciążenie narządów trawiennych. Tak więc, kompozycja zawiera olej koksowy, prebiotyczną inulinę dla polepszenia mikroflory jelitowej, kwasów omega-3 i rozpuszczalnego błonnika pokarmowego. Również zawarte w linii konserw. Pokarm wykorzystywany jest zarówno dla dorosłych, jak i dla szczeniąt.
  • Dieta na receptę Canine i / d Low Fat, Hills. Ta żywność zawiera korzeń imbiru, który ma właściwości kojące i prebiotyczne włókna, które poprawiają skład flory jelitowej.

Wszystkie trzy karmy oparte są na mięsie drobiowym, zawierają ryż, kukurydzę w takiej czy innej postaci.

W przypadku psów z zapaleniem żołądka stworzono specjalne linie do karmienia.

Zapobieganie zapaleniu żołądka u psów

Podstawą profilaktyki jest prawidłowe i kompletne odżywianie - nie ma znaczenia, czy jest to produkt naturalny czy gotowy do produkcji fabrycznej. Konieczne jest opracowanie harmonogramu karmienia i przestrzeganie go w każdych okolicznościach. Właściciel musi pouczyć psa i nie pozwolić mu podnosić jedzenia na ulicy. Powinieneś zapomnieć o karmieniu ze swojego stołu. Jeśli występują niebezpieczne objawy, natychmiast zwróć się o pomoc weterynaryjną. Terminowe leczenie ostrego zapalenia błony śluzowej żołądka zmniejsza prawdopodobieństwo rozwoju przewlekłej postaci i nadmiaru do wrzodu trawiennego.

Dog Gastritis

Zapalenie błony śluzowej żołądka jest stanem zapalnym błony śluzowej żołądka, któremu towarzyszy restrukturyzacja jego struktury, naruszenie funkcji wydzielniczej, motorycznej i hormonalnej.

Zgodnie z jego przebieg, zapalenie żołądka u psów jest ostre i przewlekłe. Choroba może wystąpić ze zwiększeniem kwasowości (nadkwaśne zapalenie żołądka), spadkiem (niedotlenieniem żołądka) lub bez kwasu solnego w soku żołądkowym (żołądkowe zapalenie żołądka). U psów czasami zdarzają się przypadki, gdy kwas żołądkowy i pepsyna (ahilia) są nieobecne w soku żołądkowym.

Przyczyny zapalenia żołądka u psów

Ostre zapalenie błony śluzowej żołądka występuje u psa w wyniku:

  • Szybkie i chciwe jedzenie, choroby zębów (próchnica u psów) i błona śluzowa jamy ustnej (zapalenie jamy ustnej u psów).
  • Karmienie psów gorącymi, zimnymi (mrożonymi) lub zepsutymi pokarmami (kwaśne, spleśniałe, zepsute, zawierające trujące substancje).
  • Przekarmianie psa, jedzenie pokarmu nieodpowiedniego do diety psa - wędzone mięso, kiełbaski, parówki, kiełbaski, słodycze i inne przysmaki dla ludzi.
  • Przejście procesu zapalnego z narządów trawiennych (przełyku, jelit, wątroby lub trzustki).

Przewlekłe zapalenie żołądka u psa wynika z ekspozycji błony śluzowej żołądka na czynniki egzogenne i endogenne.

Do czynników egzogenicznych prowadząc do przewlekłego zapalenia żołądka u psów, specjaliści weterynarii to:

  • Zakłócenie karmienia.
  • Karmienie psa zbyt gorącym, zimnym, podrażniającym mechanicznie i chemicznie pokarmem.
  • Alergie pokarmowe (alergie pokarmowe u zwierząt).
  • Choroby inwazyjne (robaki u psów).
  • Długotrwałe stosowanie leków drażniących błonę śluzową żołądka (leki sulfonamidowe, antybiotyki, glukokortykoidy itp.).
  • Stres neuropsychologiczny.
  • Nie wyleczyć ostrego zapalenia żołądka.

Wpływ czynników endogenicznych:

  • Choroby zapalne jamy brzusznej.
  • Przewlekłe choroby zakaźne.
  • Choroby endokrynologiczne (cukrzyca u zwierząt, choroby tarczycy, niewydolność kory nadnerczy itp.).
  • Choroby metaboliczne (hypowitaminoza - hypowitaminoza C u psów, hypowitaminoza B1 u psów, hypowitaminoza B2 u psów, hipowitaminoza B6 u psów, hypowitaminoza B12 u psów, brak pierwiastków śladowych).
  • Niedobór żelaza.
  • Choroby prowadzące do niedotlenienia tkanek (niewydolność sercowo-naczyniowa i oddechowa, rozedma płuc, zapalenie oskrzeli u psów).
  • Autointoksykacja i wydzielanie toksycznych substancji przez błonę śluzową żołądka (kwasica ketonowa w cukrzycy, niewydolność nerek).
  • Dziedziczność.
  • W ostatnich latach częstą przyczyną zapalenia błony śluzowej żołądka jest nadmierne i częste karmienie psów psami, które zawierają wiele innych szkodliwych dla organizmu psów.

Patogeneza. Zapalenie błony śluzowej żołądka, które powstało u psa, wywołuje odruchowe zaburzenia aktywności nie tylko samego żołądka, ale także związanych z nim narządów - jelit, wątroby, trzustki. Pod wpływem zwiększonego podrażnienia i zwiększonej wrażliwości interoreceptorów żołądkowych u psa dochodzi do naruszenia funkcji wydzielniczej, motorycznej i innych funkcji żołądka. U chorego psa może wystąpić zwiększenie wydzielania, a następnie spadek. Skład i ilość soku żołądkowego, jego kwasowość zależy od rozpowszechnienia procesu zapalnego w żołądku i stanu pobudliwości jego gruczołów.

Początkowy skurcz odźwiernika lub zwieracza sercowego, napięcie lub rozluźnienie ścianek żołądka podnieca centrum wymiotowania, powodując bum i wymioty u psa. Naruszeniu czynności wydzielniczej i ruchowej żołądka towarzyszy zaburzenie ewakuacji treści z żołądka do jelita, mikrobiologiczne i gnicie jedzenia spożywanego z tworzeniem toksycznych substancji dla organizmu (kwasów, gazów, tlenków itp.) I toksyn mikrobiologicznych, które dodatkowo zwiększają podrażnienie ścianek żołądka.

Perystaltyka jelit jest opóźniona odruchowo, zwiększa się odurzenie, a podrażnienie błony śluzowej jelita za pomocą toksycznej treści pokarmowej powoduje zapalenie jelit i silny ból, niepokój u zwierzęcia. Toksyny żołądkowe i jelitowe, wchłaniane, wchodzą do wątroby, naruszają jej wiele funkcji. Ogólne zatrucie pojawiające się u psa niekorzystnie wpływa na funkcje wielu narządów i tkanek organizmu psa.

Patologiczne - zmiany anatomiczne.

W ostrym zapaleniu błony śluzowej żołądka błonka jest rozlana, obrzęknięta, rozluźniona, z małymi i dużymi fałdami. Przy badaniu błony śluzowej widoczne są zaczerwienienia, punkcikowe i wypryskowe krwawienia, erozja lub rozgałęzianie naczyń krwionośnych. Zapalne obszary ściany żołądka są czasami pokryte grubą, lepką, lekko mętną cieczą lub śluzowo-ropnym naciekiem, który zawiera komórki nabłonka i limfocyty.

W przewlekłym zapaleniu błony śluzowej żołądka obserwuje się przerost gruczołów i proliferację tkanki łącznej. Błonę śluzową zagęszcza się miejscami, nierówno guzowaty, warty.

Objawy

W ostrym zapaleniu błony śluzowej żołądka właściciele psów obserwują jej depresję. Temperatura ciała wzrasta o 0,5-2 stopnie. Pierwsza maleje, a następnie znika apetyt. Chory pies po jedzeniu lub woda rozwija wymioty, wymioty składają się z cząstek karmy zmieszanych ze śliną i śluzem żołądka, czasami właściciele znajdują żółć i krew w wymiocinach (wymioty u psa). Nieprzyjemny, kwaśny zapach emanuje z ust psa. Pies ma beknięcie i pragnienie. Podczas badania jamy ustnej na grzbiecie języka obserwuje się białawą lub szarą płytkę nazębną. Podczas obmacywania brzucha i okolicy żołądka naprężamy ścianę brzucha i odczuwamy wielki ból. Podczas palpacji w jamie brzusznej pies bardzo się martwi, wykazuje agresywność, warczy lub pije. Częsta defekacja, masa płynna w kale. W rzadkich przypadkach u psów występuje zaparcie (zaparcie u psa), które później zastępuje biegunka (biegunka u psa).

Ostremu zapaleniu żołądka u psa może towarzyszyć intensywne pragnienie, obfite wydzielanie śliny (w ślinotokach psa), objawy odwodnienia.

W przewlekłym zapaleniu błony śluzowej żołądka właściciele chorego psa wykazują wyniszczenie, zmniejszenie lub zmienny apetyt. W zapaleniu żołądka z prawidłowym lub zwiększonym wydzielaniem psy wykazują tendencję do zaparć, a w niewydolności wydzielniczej biegunka, dudnienie i wzdęcie są obserwowane. Wełna i włosy mają matowy odcień, tracą połysk, skóra staje się sucha, lekko elastyczna, na niej występuje dużo łupieżu.

Widoczne błony śluzowe stają się blade, często z żółtaczkowym odcieniem. Pies ma nierozsądne, niezwiązane z odbiorem karmy chęć wymiotowania i wymiotowania. Poprawa ogólnego stanu psa zmienia się z okresami pogorszenia. W przewlekłej postaci zapalenia żołądka temperatura ciała jest normalna.

Weterynaryjni specjaliści są diagnozowani z zapaleniem błony śluzowej żołądka na podstawie charakterystycznych objawów klinicznych, wyników analizy zawartości żołądka (zawartość żołądka, ogólna kwasowość i zawartość kwasu chlorowodorowego), badań kaprologicznych, dyfrakcji rentgenowskiej żołądka za pomocą substancji nieprzepuszczalnych dla promieni rentgenowskich (objawy wydzielania hiper- lub hypo-wydzielania, ulga śluzówkowa z pogrubieniem fałd), USG i biopsji błony śluzowej.

Leczenie zapalenia żołądka musi rozpocząć się od zidentyfikowania i wyeliminowania przyczyny, która doprowadziła do zapalenia żołądka. Właściciel psa musi niezależnie analizować dietę i właściwe karmienie swojego psa. W przypadku wtórnego zapalenia żołądka leczenie chorego psa należy skierować na pierwotną (pierwotną) chorobę.

W ostrym zapaleniu błony śluzowej żołądka zaleca się trzymanie psa na głodnej diecie przez 1-2 dni, ale woda psa nie jest ograniczona. Podczas diety na czczo żołądek przemywa się 1% roztworem chlorku sodu, 0,05% roztworem kwasu mlekowego lub 0,01% roztworem nadmanganianu potasu (lekko różowego). Środki te, a także roztwory furatsiliny i furazolidonu stosowane do formułowania lewatyw. Za pomocą lewatywy toksyczne masy kałowe są usuwane z jelit chorego psa, podczas gdy w tym samym czasie uzyskujemy dezynfekcję jamy jelitowej.

Dobry efekt leczniczy jest podawany w lewatywach wlewów i wywarów z ziół leczniczych - nagietka, babki, rumianku, ognistej rośliny, lnu, itp.

Podczas odwadniania organizmu psa przepisuje się kroplomierz.

Aby przywrócić i chronić błonę śluzową żołądka jest przepisany - Almagel, de-nop, fosfalyugel i inne leki.

Przy zmniejszonej zawartości kwasu chlorowodorowego w soku żołądkowym, pies przez 20-30 minut przed karmieniem zapytaj ½ -1 łyżka naturalnego lub sztucznego soku żołądkowego. W przypadku niedotlenienia żołądka, chorego psa można podać w soku z babki lancetowatej ½-1st. łyżka 3-4 razy dziennie przez 15-30 minut przed karmieniem lub rośliną 1-2 łyżeczki 2-3 razy dziennie przez 20-40 minut przed karmieniem. Kurs leczenia tych leków właściciel psa będzie musiał spędzić około miesiąca. Jednocześnie przepisane są preparaty witaminowe - kwas askorbinowy, tiamina, pirodoksyna, witamina B12, kwas nikotynowy, multiwitaminy (witaminy dla psów).

W przypadku nadkwasowatego zapalenia błony śluzowej żołądka (duża zawartość kwasu chlorowodorowego) stosuje się sztuczną sól Karlovy Vary -1-2g na psa 3 razy dziennie z ciepłą wodą. Przepisać leki antycholinergiczne, biwęglowodór, besalol, bellagin, bellastezin, bellataminal lub tabletki żołądkowe z wyciągiem z belladonny. Leki te podaje się na ½-1 tabletki 2-3 razy dziennie po karmieniu psa. Ukazano zastosowanie zawiesiny żołądka w ½ - 1 łyżce stołowej 4-6 razy na dobę po jednej godzinie od podania. Almagel jest również skuteczny.

Po diecie głodowej pies karmi się śluzowcami z lnu lub ryżu, płynną owsianką śliwkową z ryżu i płatków owsianych. Owsianka gotowana jest w wodzie lub bulionie mięsnym. Przez 2-3 dni do diety psa wprowadza się ciepłe jaja surowe (lepsze od kurcząt właścicieli gospodarstw domowych i gospodarstw chłopskich), 1-3 razy dziennie. Od 3-4 dni do owsianki lub bulionu dodaje się 1-2 łyżki mielonej wołowiny lub mielonej wołowiny. Karmienie chorego psa odbywa się w małych porcjach 4-6 razy dziennie. Przez 5-7 dni, po ustąpieniu objawów zapalenia błony śluzowej żołądka, w diecie psa znajdują się produkty z kwaśnego mleka: kefir, jogurt, acidophilus, bifidok, bifilife, twarożek. Gotowane drobno pokrojone warzywa - kapusta, marchew, buraki, rzepa, ziemniaki są wprowadzane do diety nie wcześniej niż 7-10 dni leczenia w małych ilościach. Lepiej jest dodać je do zupy lub owsianki. Pokarm dietetyczny dla psów to chleb żytni. To musi być zawarte w diecie chorych psów we wczesnych stadiach terapii dietetycznej.

W przypadku zaparć, oprócz soli z Karlowych Warów, psom można podawać doustnie 5-25 g siarczanu sodu lub magnezu, olej rycynowy lub wazelinę w dawce 5-30 ml na odbiór.

Aby poprawić trawienie i lepsze wchłanianie składników pokarmowych, psy otrzymują preparaty enzymatyczne. W przypadku bezbarwnego i niedotlenionego zapalenia żołądka, abomin jest stosowany w tabletce ½-1 podczas karmienia 3 razy dziennie przez 3-7 dni. W przewlekłej postaci zapalenia żołądka przebieg leczenia trwa około miesiąca.

Mezim forte, chory pies, poprosić o 1-3 tabletki na dzień przed karmieniem przez 14 dni lub dłużej. Natychmiast połóż na ½ -1 łyżeczce 3 razy dziennie podczas lub po karmieniu przez 2-4 tygodnie.

Pankreatyna - 0,1-0,5 g 3 razy dziennie. Pepsyna (pepsid) przed karmieniem 0,2-0,5 g 2-3 razy dziennie. Świąteczny (trawienny) dla ½-2 tabletek podczas posiłku lub po otrzymaniu pokarmu 3 razy dziennie, przebieg leczenia wynosi 14 dni lub dłużej.

Panzinorm Forte może być stosowany we wszystkich postaciach zapalenia żołądka. Jest on ustalany podczas karmienia na ½ -1 tabletek 3 razy dziennie przez 14 dni lub dłużej.

Jeśli chory pies rozwija uporczywe i częste wymioty, wówczas reglan (raglan) może być stosowany jako środek przeciwwymiotny. Jest podawany psu domięśniowo lub dożylnie w dawce 1-5 ml na dobę. Dawka podzielona jest na 3 równe części (0,5 -2-3 razy dziennie). W tym samym celu specjaliści weterynarii stosują zofran.

W leczeniu zapalenia błony śluzowej żołądka spowodowanego przez szczególną patogenną mikroflorę stosuje się antybiotyki: lewomycynę, baytril, enroksil itp. Oraz preparaty sulfanilamidowe - enteroseptol, sulgin, ftalazol, septrim itp. W standardowych dawkach.

Imodium ma dobry efekt, który jest podawany psu 1-2 kapsułki dziennie przez 3-5 dni.

Właściciele psów muszą przestrzegać obowiązujących zasad dotyczących trzymania psów. Właściciele nie powinni drastycznie zmieniać swojej diety. Psy powinny cieszyć się regularnymi spacerami. Aby w porę wyeliminować anomalie zębów i przeprowadzić leczenie chorób jamy ustnej. Konieczne jest regularne odrobaczanie psa, a także, zgodnie z harmonogramem, szczepienia zwierząt w stosunku do wspólnego w regionie, w którym psy żyją z chorobami zakaźnymi.

Leczenie zapalenia błony śluzowej żołądka u psów

Przyczyny, objawy, leczenie zapalenia błony śluzowej żołądka u psów

Zwierzęta, podobnie jak ludzie, są podatne na różne choroby narządów wewnętrznych, a taka choroba, jak zapalenie żołądka, nie jest wyjątkiem. Zapalenie błony śluzowej żołądka jest stanem zapalnym błony śluzowej żołądka, który powoduje u pacjenta duży dyskomfort, a nawet ból. Zapalenie żołądka u psów nie jest rzadkim zjawiskiem, a to dlatego, że właściciele nie zawsze podążają za reżimem i kulturą jedzenia swojego zwierzaka. Zobaczmy, co może spowodować tę nieprzyjemną chorobę u twojego ukochanego zwierzaka.

Przyczyny zapalenia błony śluzowej żołądka

  • dieta nieregularna i nieregularna
  • zatrucie zwierzęcia z zepsutym jedzeniem
  • robaki
  • infekcja
  • leki (antybiotyki itp.)

Objawy zapalenia żołądka u psów.

Pies, w przeciwieństwie do osoby, nie może narzekać na bóle brzucha, ale istnieją oznaki, dzięki którym można wykryć obecność tej choroby.

W przypadku ostrego zapalenia żołądka pies nagle zaczyna wymiotować, wymiotować, może być zmieszany z krwią. Ponadto zwierzę odmawia jedzenia i od aktywnego spędzania czasu. W ostrym zapaleniu błony śluzowej żołądka obserwuje się również wzrost temperatury ciała.

Wrzodziejące zapalenie błony śluzowej żołądka u psów ma te same objawy, co ostre, dlatego bardzo łatwo jest je pomylić. W każdym przypadku dokładna diagnoza powinna zostać przeprowadzona przez lekarza weterynarii. Często, z wrzodziejącym zapaleniem żołądka, ślady krwi znajdują się w kale zwierzęcia.

W przewlekłym zapaleniu żołądka u psów objawy nie są wyraźne i mogą nawracać. Często właściciele nie przywiązują do nich większego znaczenia, bo już następnego dnia zwierzę wygląda zupełnie zdrowo.

Leczenie zapalenia żołądka u psów.

Najpierw musisz znaleźć przyczynę zapalenia żołądka. Często przyczyną ostrego zapalenia błony śluzowej żołądka jest infekcja lub zatrucie zwierzęcia. W tym przypadku zwierzę potrzebuje głodnej diety w ciągu dnia. Następnie przepisuj niskotłuszczową i lekkostrawną dietę. Z leków przepisywanych leków, które mają działanie przeciwbólowe, przeciw kwasowe i otaczające, takie jak almogel. Po wykryciu infekcji przepisywane są leki przeciwwirusowe.

Przewlekłe zapalenie żołądka jest o wiele trudniejsze do zidentyfikowania niż ostre lub wrzodziejące, ponieważ objawy szybko mijają. W międzyczasie problem istnieje, a zwierzę potrzebuje naszej pomocy. Przewlekłe zapalenie żołądka u psów zaczyna się rozwijać w wyniku niedożywienia. W przeciwieństwie do osoby, pies nie może wybrać produktów, które będzie jadł. Dlatego naszym zadaniem jest, aby dieta psa była nie tylko pożywna, ale także tak zrównoważona i zdrowa, jak to tylko możliwe.

Konieczne jest przestrzeganie diety, nie przekarmianie, w celu monitorowania świeżości produktów. Nie powinno to zbyt często zmieniać paszy, a także nie zaleca się karmienia psa wyłącznie pokarmem. Uważaj na wystarczającą ilość płynów. Pamiętaj, że zdrowie naszych pupili zależy bardziej od nas, dbaj o swoje zwierzęta, kochaj je i odpowiedzą ci tak samo.

Przydatne wideo # 8212; jak karmić psa suchym jedzeniem

OCHRONA ZDROWEGO TRAWIENIA

Wśród chorób psów i kotów jednym z pierwszych miejsc jest zapalenie żołądka i jelit o różnej etiologii. Do najczęstszych przyczyn tej choroby należą: zaburzenia żywienia (brak potrzeb fizjologicznych, nagłe zmiany w jedzeniu, żywność o niskiej jakości, karmienie za zimne, gorące lub drażniące pożywienie), stres. Często zapalenie żołądka i jelit jest konsekwencją chorób infekcyjnych i inwazyjnych.

Ostra postać zapalenia żołądka i jelit rozwija się dość szybko. Objawami choroby może być zmniejszenie lub brak apetytu. Temperatura w górnej granicy normalnej lub zwiększona. Wzdęcia, zwiększona perystaltyka, lęk, kolka. Kał jest ciekły, cuchnący, zawiera wiele niestrawionych pozostałości pożywienia, śluz, może być oleisty (steatorrhea). Zwierzę jest niespokojne, przyjmuje postawę przymusową, może wykazywać agresję. Ściana brzucha jest napięta i bolesna. Ze względu na częste biegunki występuje odwodnienie zwierzęcia. Jest to szczególnie niebezpieczne dla szczeniąt i kociąt, ponieważ ich objawy rosną bardzo szybko. Skóra traci elastyczność, płaszcz staje się matowy, błony śluzowe są blade, niebieskawe i pojawiają się objawy niewydolności sercowo-naczyniowej.

Ostra postać choroby może stać się przewlekła. W tym samym czasie obserwuje się letarg, matowy i potargany płaszcz, anemiczne błony śluzowe. Mogą występować wzdęcia, odbijanie się, wymioty. W wymiotach - cząstki paszy, śluz, żółć. Kał jest przeważnie płynny, zawiera dużo śluzu i niestrawione cząstki paszy. W przewlekłym zapaleniu błony śluzowej żołądka i zapaleniu żołądka i jelit biorą udział wątroba i inne układy organizmu, o czym świadczą wskaźniki biochemicznych badań krwi chorych zwierząt.

Przy pierwszych oznakach choroby należy skontaktować się z lekarzem weterynarii. Jeśli zakażenie i infekcja robakami są wykluczone, dieta i leki są zazwyczaj przepisywane. Skutecznym i bezpiecznym lekarstwem na wiele chorób zapalnych przewodu pokarmowego u zwierząt są złożone leki homeopatyczne VERACOL i LIARSIN.

VERACOL szybko hamuje stany zapalne i normalizuje pracę wszystkich części jelita. Lek jest szczególnie skuteczny w początkowej fazie choroby. Jego zaletą jest także bezwzględne bezpieczeństwo dla organizmu zwierząt, niezależnie od ich wieku i stanu, a także możliwość samodzielnego stosowania leku jako narzędzia pierwszej pomocy (nawet przed wyjazdem do weterynarza).

VERACOL ma specyficzny wpływ na przewód pokarmowy:
- ma działanie przeciwzapalne i przeciwskurczowe, szybko przywraca ruchliwość jelit;
- przywraca funkcjonalną zdolność podśluzowej warstwy błony śluzowej jelit, zapobiega procesom zwyrodnieniowo-dystroficznym; - przywraca barierę jelitową;
- ma działanie bakteriostatyczne na strepto i staphylococcus, hamuje wzrost warunkowo patogennej mikroflory;
- przywraca funkcję wątroby, która często cierpi na choroby żołądkowo-jelitowe.

Wskazania do stosowania:
# 149 Ostra i przewlekła biegunka.
# 149 Zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie żołądka i jelit, Włącznie. etiologia zakaźna.
# 149 Meteorism, kolka jelitowa.
# 149Disturbacja w wyniku błędów w żywieniu, zatruciach.
# 149 Zaburzenie sekrecji gruczołów jelita cienkiego i grubego.

Schemat stosowania leku VERACOL w leczeniu chorób przewodu pokarmowego u małych zwierząt domowych do obserwacji.

W celu zapobiegania chorobom żołądkowo-jelitowym zaleca się stosowanie preparatu Liarsin. Lek stymuluje komórki układu odpornościowego w podśluzówce jelita, co pozwala zwierzęciu szybko dostosować się do zmian w diecie i przyjmowaniu pokarmów o niskiej jakości. Czas trwania profilaktycznego kursu LIARSINA powinien wynosić co najmniej 2-3 tygodnie, z pojedynczą dawką dobową. Możliwości terapeutyczne i profilaktyczne tego leku mają bardzo szeroki zakres. Przywraca nie tylko detoksykację, ale także funkcje trawienne i wydalnicze wątroby.

LIARSIN ma następujący efekt:
- przywraca procesy metaboliczne w organizmie, poprawia funkcje detoksykacji systemów;
- skuteczny hepatoprotektor, przywraca funkcję wątroby, stymuluje procesy regeneracyjne w niej;
- przywraca przewód pokarmowy, funkcjonalny stan błony śluzowej jelit;
- poprawia funkcję trzustki i nerek.

Wskazania do stosowania:
- Choroby zapalne i zwyrodnieniowe wątroby:
# 149 marskość wątroby;
# 149 zapalenie wątroby;
# 149 dystrofię tłuszczową itp.
- Choroby przewodu żołądkowo-jelitowego:
# 149gastrit;
# 149 zapalenie żołądka i jelit;
# 149 dyspepsja, w tym toksyczna;
- Zapobieganie chorobom związanym z wiekiem.

Schemat stosowania leku Liarsin w leczeniu małych zwierząt domowych.

Kompleksowe leki homeopatyczne VERACOL i LIARSIN są produkowane w dwóch postaciach: roztworu do wstrzykiwań i tabletek. W profilaktyce lub długotrwałym leczeniu wygodniej będzie zażywać tabletki, w ostrych przypadkach lub przy wymiotach - bardziej skuteczne jest stosowanie wstrzykiwanych form leków. Iniekcje działają szybko, zawartość jednej ampułki (2 ml) jest odpowiednią dawką dla większości dorosłych zwierząt, a liczba ampułek w opakowaniu (5 szt.) W większości przypadków wystarcza na przebieg leczenia. Badania kliniczne potwierdziły, że stosowanie złożonych preparatów homeopatycznych VERACOL i LIARSIN umożliwia zwiększenie skuteczności terapii i skrócenie czasu leczenia chorób narządów trawiennych o 2 razy.

Kvasova E.A. mokry lekarz, Slavetskaya MB Ph.D. Moskwa

Moskwa:

8-916-381-16-85

8-965-439-06-21

Przewlekłe zapalenie żołądka u psów i kotów

Przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka to zapalenie błony śluzowej żołądka, charakteryzujące się powolnymi procesami patologicznymi z okresowymi zaostrzeniami. Klinicznie charakteryzuje się okresowymi wymiotami, czasami zmiennością apetytu, nieprzyjemnym zapachem z ust zwierzęcia.

Choroba może być powikłana przez nadżerki i owrzodzenia, a następnie zapalenie błony śluzowej żołądka nazywa się erozyjną lub wrzodową. Jeśli dotknęło to wcześniejszych starych zwierząt, to w ostatnich latach coraz częściej chorują młode psy wielu ras, samców (Lhasa apso, miniaturowe pudle itp.).

Przewlekłe podrażnienie błony śluzowej żołądka prowadzi do jej stanu zapalnego, który może rozprzestrzenić się na warstwę podśluzówkową. Przedłużona stymulacja antygenowa powoduje zmianę w odporności i alergii organizmu i może być przyczyną autoimmunologicznego przewlekłego zapalenia żołądka.

Do rozwoju przewlekłego zapalenia błony śluzowej żołądka predysponuje do długotrwałego narażenia na czynniki, które powodują ostre zapalenie żołądka. Może być wywołany przez jelitowe robaki, leki (zwłaszcza rimadil, który często nie jest używany przez dłuższy czas, glukokortykoidy). Ogromną rolę w występowaniu przewlekłego zapalenia błony śluzowej żołądka odgrywa karmienie zwierząt suchą lub mokrą karmą komercyjną, której sztuczne składniki w szczególności drażnią cały przewód żołądkowo-jelitowy i śluzówkę żołądka. Duże znaczenie ma zmniejszenie odporności organizmu psa lub kota, a także predyspozycje dziedziczne.

Dianoza jest kompleksowo oparta na historii, obrazie klinicznym i danych laboratoryjnych. Przewlekłe zapalenie żołądka charakteryzuje się niestrawionymi wymiotami, często zabarwionymi żółcią, grudkami krwi lub zmienioną krwią w postaci "fusów z kawy", szczególnie ze zwiększoną kwasowością żołądka. Wymioty mogą występować codziennie lub okresowo, zwykle po posiłku lub płynie. Jego częstotliwość wzrasta wraz z postępem choroby. Długotrwałe wymioty mogą prowadzić do rozwoju refluksu żołądkowo-przełykowego, zapalenia przełyku i zapalenia płuc z powodu podrażnienia błony śluzowej przełyku przez kwaśną zawartość. W przypadku zapalenia żołądka o niskiej kwasowości żołądkowej biegunka jest bardziej charakterystyczna, ponieważ składniki białkowe diety nie są w pełni strawione. Innymi oznakami choroby mogą być anoreksja, melena, biegunka. W zapaleniu żołądka o zwiększonej kwasowości może wystąpić zaparcie z powodu skurczu odźwiernika.

Z kolei należy wyróżnić kilka postaci przewlekłego zapalenia błony śluzowej żołądka - powierzchowne, przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka z limfocytarnym, plazmocytowym naciekiem zapalnym, zoisynofilowe zapalenie żołądka, ziarniniakowe zapalenie żołądka, zanikowe zapalenie błony śluzowej żołądka. Najdokładniejszą diagnozą i wykluczeniem innych patologii może być biopsja.


Przewlekłe zapalenie żołądka: kruchość charakterystyczna i
dołek, wyraźny obrzęk podeszwowy rolek,
atrofia i torbielowata transformacja gruczołów.

Wskaźniki ogólnych badań krwi i moczu są zwykle prawidłowe, z wyjątkiem przypadków choroby ogólnoustrojowej. W krwotocznym zapaleniu żołądka można wykryć niedokrwistość.

W ciężkim odwodnieniu odnotowuje się oznaki zapadnięcia. Eozynofilia jest obserwowana z konkretną zmianą, hipoproteinemią - z zaawansowaną chorobą z wyraźną utratą białka. Podczas przeprowadzania testu flotacji kał wykrywa pasożyty jelitowe.

Dzięki prześwietleniu rentgenowskiemu narządów jamy brzusznej możliwe jest wykrycie nieprzepuszczalnych dla ciała obcego ciał, powiększenie żołądka i obecność w nim płynu w zwężeniu odźwiernika. Badanie radiokontrastowe pomoże wyjaśnić przyczynę opóźnionego opróżniania żołądka (zwężenie i inne wady rozwojowe). W przypadku gastroskopii wraz z charakterystyką makroskopową (zanikowe zapalenie żołądka, przerzedzenie błony śluzowej, z której wystają naczynia warstwy podśluzówkowej), można wykonać biopsję. Biopsję należy wykonać, nawet jeśli błona śluzowa jest w normie. Jeśli po przeprowadzeniu badań diagnoza nie jest jasna, wskazana jest diagnostyczna laparotomia, szczególnie jeśli występują oznaki uszkodzenia podśluzówki i innych warstw ściany żołądka.

Leczenie przewlekłego zapalenia żołądka

Najbardziej niebezpieczne okresy zaostrzenia przewlekłego zapalenia błony śluzowej żołądka, kiedy wymioty i biegunka mogą szybko odwodnić zwierzę. W szpitalu leczenie jest przeprowadzane w razie potrzeby, terapia infuzyjna. Z częstymi wymiotami, podawanie pokarmu, wody, leków przez usta jest wykluczone na 1-2 dni.

Po ustaniu wymiotów wznawia się częste karmienie małymi porcjami. Lepiej jest podawać gotowany ryż i niskotłuszczowy twaróg oraz ograniczyć spożywanie białka i tłustych potraw w przypadku alergii pokarmowych, aby wykluczyć alergeny pokarmowe. W obecności wrzodów i / lub erozji są one leczone. W obecności procesu autoimmunologicznego i braku efektu terapii dietetycznej stosuje się glukokortykoidy (prednizon 0,7 mg / kg na dobę).

Terapia infuzyjna jest zalecana do celów zastępczych, w oparciu o potrzeby fizjologiczne i ciągłą utratę płynów. W przypadku anoreksji, której towarzyszy hipokaliemia, konieczne jest podawanie chlorku potasu (0,35 g / kg dożylnie).

Leczenie chirurgiczne jest wskazane w obecności guza ziarniniakowego, zwężenia odźwiernika i wykrywania ciał obcych, których nie można usunąć endoskopowo, a także wrzodziejących zmian w ścianie żołądka.

Leki przeciwwymiotne (metoklopramid, chlorpromazyna) są stosowane w przypadkach naruszenia metabolizmu wody i elektrolitów z powodu częstych lub obfitych wymiotów.

Metoklopramid (0,1 mg / kg doustnie 3-4 razy na dobę) jest wskazany do powolnego opróżniania żołądka lub obecności refluksu dwunastnicy. Lek jest przeciwwskazany w zwężeniu żołądka odźwiernika.

Syntetyczne prostaglandyny (mizoprostol) stosuje się w celu przyspieszenia gojenia błony śluzowej. Są przeciwwskazane w ciąży.

Leki immunosupresyjne (azatiopryna, 1,5-2 mg / kg mc. Na dobę, doustnie) są stosowane z nieskutecznością terapii dietetycznej i glikokortykosteroidów u pacjentów z postacią choroby zależną od układu odpornościowego. Podczas stosowania tego ostatniego monitoruj formułę leukocytów. Jednym z ich efektów ubocznych jest tłumienie białej kiełki krwi.

W leczeniu przewlekłego zapalenia błony śluzowej żołądka u zwierząt, a także w leczeniu wielu innych chorób długotrwałych, metoda klasycznej homeopatii, która radzi sobie z najbardziej złożonymi postaciami choroby, sprawdziła się dobrze.

Po zahamowaniu zaostrzenia przewlekłego zapalenia błony śluzowej żołądka, wraz z udzieleniem pomocy lekarskiej, konieczna jest dieta.

Wraz ze zniknięciem objawów klinicznych eozynofilowego zapalenia żołądka we krwi obwodowej zmniejsza się liczba eozynofilów. Konieczne jest monitorowanie równowagi wodno-elektrolitowej i kwasowo-zasadowej oraz wykluczanie leków i produktów żywnościowych, które prowadzą do podrażnienia błony śluzowej lub reakcji alergicznych.

W przewlekłym przebiegu choroby możliwe są nawroty wymiotów, progresja i przejście od formy powierzchownej do zanikowej, rozwój erozji i wrzodów oraz inne jej formy.

Czytaj Więcej O Psach

Dlaczego marzysz o psach szczeniąt?

Rasy Sny, w których znajdują się szczenięta psa, mogą być interpretowane poprawnie tylko z ogólnym kontekstem i specyficznymi cechami szczeniaka. Ważny jest również kolor i rasa zwierzęcia.

Mój pies stróżujący

Rasy Dog Blog - My WatchdogGładkie psy rasyKiedy zaczynasz psa w domu, chcesz, aby była wiernym przyjacielem i ulubieńcem wszystkich siódemek. Pieski o gładkich włosach idealnie do tego pasują, dbanie o nie zajmuje dużo czasu, najczęściej mają one przeciętny rozmiar i spokojny charakter.