Treść

Robaki u psa: objawy, leczenie i zapobieganie

Jeśli pies szybko traci na wadze, zachowuje doskonały apetyt, nie chce się bawić i ma zabawy, ma problemy z wypróżnianiem - są to objawy pojawienia się robaków. Uszkodzenie Helminth jest niebezpieczne dla zwierzęcia. Sytuacja wymaga natychmiastowej reakcji.

Helminths dotyczą zarówno osób młodych, jak i dorosłych. Jednak najbardziej niebezpieczna infekcja dla szczeniąt. Po pierwsze wpływa na rozwój psa. Po drugie, osłabia odporność. Po trzecie, jelita cienkie nie mogą pomieścić ogromnej liczby robaków, co szybko prowadzi do przeszkody, pęknięcia i śmierci zwierzęcia. Zapobieganie i leczenie są obowiązkowe, ponieważ często zależy od zdrowia nie tylko zwierzęcia, ale także osoby.

Przyczyny i objawy

Ważne jest, aby znać czynniki prowokujące, aby zapobiec rozwojowi choroby. Jeśli nie można uniknąć infekcji, rozpoznanie pierwszych objawów pomoże szybko rozpocząć leczenie.

Sposoby infekcji

Worms wykazują niesamowitą witalność. Są odporne na zmiany temperatury i różne warunki "zimowania". Robaki przechodzą złożony cykl życiowy, zanim dotrą do organizmu końcowego gospodarza. Czekając na swój czas, jajka znajdują się w glebie, na trawie, w wodzie, na innych zwierzętach. Nosicielami lub pośrednimi żywicielami są pchły, ryby i bydło. Dlatego pasożyty u psa domowego mogą pojawić się na jeden z pięciu sposobów.

  1. Mięso Najczęstszą przyczyną infekcji u ludzi i zwierząt jest jedzenie surowego lub źle przetworzonego mięsa. Przyszłe potomstwo pasożytów pozostaje w tkance mięśniowej, a gdy znajduje się w ciele ostatecznego nosiciela, rozpoczyna aktywny cykl życiowy.
  2. Ciąża Przed pojawieniem się lepkich, robaki są koniecznie wydalane, ponieważ pasożyty są przenoszone podczas rozwoju wewnątrzmacicznego z matki na młodą. Również robaki dostają się do ciała szczenięcia podczas laktacji.
  3. Woda Larwy lub jaja zazwyczaj nie pływają same na otwartej wodzie. Pasożyty żyją w pośrednich żywicielach - małych skorupiakach, ślimakach, rybach. Podczas kąpieli w stawie pies może wypić wodę i zarazić się nią.
  4. Pasożyty. Może wydawać się dziwne, że niektóre pasożyty są źródłem innych, ale to prawda. Pchły, gryzące zjadacze i komary, które powodują dyskomfort, mogą "obdarzyć" jajogłówkiem psa, gdy zostanie ugryziony lub połknięty w jamie ustnej.
  5. Brud Opcjonalnie, zwierzę domowe musi chodzić w kałuży, aby złapać infekcję. Wystarczy grać w piłkę w deszczową pogodę. Kawałki zanieczyszczeń przyklejonych do zabawki stanowią potencjalne zagrożenie w przypadku połknięcia.

Helminthiasis to popularna nazwa infekcji robakami pasożytniczymi. Istnieją różne rodzaje robaków u psów, które zgodnie z międzynarodową klasyfikacją są różnych typów. Zwierzęta cierpią z powodu nicieni i cestodów, czyli odpowiednio z okrągłych i tasiemców.

Roundworm obejmuje glisty (toksascaride, canocoxocar), dirofilaria, tęgoryjce. Zwykle są to białe lub jasnobrązowe robaki przypominające nici. Mogą się osadzać w różnych organach zwierzęcych, ale najczęściej znajdują się w jelicie. Najniebezpieczniejsze robaki serca (dirofilaria), które są wprowadzane do organizmu przez ukąszenie komara. Jedną z form dirofilarii są podskórne pasożyty, które nie zagrażają życiu psa, ale powodują choroby skóry.

Cestody to długo rozdrobnione robaki, które mogą osiągnąć 10 m długości. Wystarczy jeden fragment, aby rozwinąć helminthiasis. Rodzaj tasiemca obejmuje płazińce lub przywry (trematody), wpływające na wątrobę. Najczęściej długość trematodes psa nie przekracza 2 cm.

W tabeli pokrótce opisano najczęstsze choroby spowodowane przez robaki.

Tabela - patogeny Helminthiasis

Objawy

W zależności od rodzaju i cyklu życia robaków, zarażone zwierzę wykazuje różne objawy. W niektórych przypadkach nie jest tak łatwo zrozumieć, że pies ma pasożyty: objawy są nieobecne lub słabo widoczne. Larwy mogą żyć w ciele nawet przez kilka lat, nie pokazując się. W tym przypadku objawy są często podobne do innych chorób - zatrucia, przeziębienia, gorączki. Najczęstszymi objawami zakażenia są następujące objawy:

  • wymioty (w niektórych przypadkach z robakami);
  • zwiększony apetyt;
  • szybka utrata masy ciała;
  • trudności w połykaniu;
  • biegunka (czasami ze śluzem lub krwią);
  • przedłużone zaparcia;
  • letarg;
  • wzdęcia;
  • swędzenie w odbycie (pies "jedzie" po papieżu);
  • bladość błon śluzowych;
  • brak połysku wełny;
  • choroby skóry;
  • wyładowanie z oczu.

Konsekwencje

Istnieje pięć głównych szkodliwych czynników, które znacząco osłabiają zdrowie zwierzęcia aż do śmierci.

  1. Wyczerpanie. Pasożyty żyją kosztem żywiciela, a większość składników odżywczych wchodzących do organizmu trafia do nich. W rezultacie pies staje się chudy i stale doświadcza głodu. Jeśli robaki zaatakowały szczeniaka, ma powolny wzrost, rozwój, aktywność.
  2. Odurzenie. Pasożyty wydzielają do krwi zwierzęcia produkty ich życiowej aktywności powodujące zatrucie. Prowadzi to do zmniejszenia mechanizmów obronnych i niepowodzenia metabolicznego.
  3. Uderzenie narządu. Przy ciasnych robakach w jelitach dochodzi do blokady i zerwania, co zawsze prowadzi do natychmiastowej śmierci. To samo może się zdarzyć w każdym narządzie (wątroba, serce, płuco) o dużym rozmiarze pasożyta.
  4. Alergia. Często obecność w ciele robaków powoduje reakcje alergiczne, w szczególności zapalenie skóry.
  5. Infekcje. Worms dosłownie wnikają w ściany organów, pozostawiając otwarte rany. Prowadzi to do anemii, a czasem do krwawienia wewnętrznego. Ponadto, przy obniżonej odporności, infekcje powodujące stan zapalny i choroby przewlekłe popadają w rany.

Leczenie

Jeśli podejrzewasz obecność robaka, pies musi zostać przedstawiony lekarzowi weterynarii, aby przejść badania stolca i krwi. Po znalezieniu określonego rodzaju robaków rozpocznij leczenie.

Możesz pobrać robaki niezależnie, bez profesjonalnej diagnostyki. Jeśli właściciel zauważył białe nici na stołku zwierzęcia, konieczne jest podanie mu środka przeciwrobaczego.

Środki ludowe

Nie wszyscy właściciele mogą uzyskać natychmiastową opiekę weterynaryjną. W takich przypadkach sam musisz potraktować zwierzę. Istnieje kilka popularnych sposobów na wydalanie robaków.

  • Nasiona dyni. Bezpieczne narzędzie, które dostarcza organizmowi korzystnych substancji. Jako środek zapobiegawczy należy okresowo mieszać posiekane nasiona do żywności. Możesz również podać olej z pestek dyni przez dwa do trzech tygodni.
  • Czosnek. Dokładnie pocierać i dodawać do kanału. Niektórzy właściciele dają rozdrobnione goździki z chlebem. Duża liczba podrażniających błon śluzowych.
  • Pietruszka Możesz dodać posiekane świeże zioła do jedzenia. Jednak ze względu na ostry zapach, pies może odmówić jedzenia. Dlatego gotuj pokruszone liście przez trzy minuty i wlej je razem z bulionem do foremek lodowych. Dodaj zamrożoną kostkę do jedzenia każdego dnia.
  • Wormwood. Dodaj niewielką szczyptę suchej trawy do mokrej karmy raz dziennie przez trzy dni. Należy zachować ostrożność, ponieważ piołun zawiera silne olejki eteryczne.
  • Ocet jabłkowy Użyty jest tylko produkt naturalny. Daj jedną łyżeczkę rano na pusty żołądek.

W przeciwieństwie do plotek o cudownym uzdrowieniu wódką, ta metoda przyniesie więcej szkody niż pożytku. Alkohol jest niebezpieczny dla zwierząt w dowolnej ilości. Ciało jest już zatrute odpadami robaków, więc nie ma sensu dodawać jeszcze więcej toksyn. Jedyny pozytywny wynik, jaki można uzyskać w ten sposób, to uwolnienie pewnej liczby robaków pasożytujących w naturalny sposób.

Leki

W celu szybkiego i skutecznego leczenia po zbadaniu zwierzęcia, leki przeciwrobacze są przepisywane specjalnie dla psów. Narkotyki można wytwarzać w trzech typach.

  1. Zawieszenia. Syropy są łatwe w użyciu, szczególnie jeśli musisz podać lek swojemu szczeniakowi. Niektóre płyny, na przykład "glistnik", są wytwarzane w sposób naturalny. Produkt podaje się za pomocą konwencjonalnej lub dołączonej do opakowania fiolki dozownika strzykawkowego.
  2. Pigułki Istnieje szeroka gama leków w postaci stałej przeznaczonych dla szczeniąt i dorosłych. W niektórych przypadkach możliwe jest podanie psa remedium dla osoby, najpierw obliczając dawkę. Na przykład Praziquantel działa dobrze z przywry, które można kupić w zwykłej aptece.
  3. Krople. Najprostsze w użyciu narzędzie. Nałożyć na suchą skórę kłębu lub z powrotem, ale tak, aby zwierzę nie mogło zlizywać leku. Leczenie prewencyjne odbywa się raz w miesiącu. Narzędzie eliminuje nie tylko robaki na różnych etapach rozwoju, ale także pchły i kleszcze.

Środki zapobiegawcze

Obowiązkowe zapobieganie wszystkim zwierzętom domowym. Nie ma znaczenia, czy pies mieszka w czystym mieszkaniu, czy w budce na ulicy. Helminths można nałożyć na buty, ubrania, a także na ziemię. Psy, dosłownie wtykające wszędzie nos, mogą wykryć pasożyta podczas komunikowania się z innymi osobami, kontaktu z odchodami innych ludzi, jedzenia trawy.

Profilaktykę przeprowadza się za pomocą robaków cztery razy w roku, utrzymując zwierzę na zewnątrz i często chodząc. Jeśli pies przez większość czasu leży na kanapie, leczenie można przeprowadzić dwa razy w roku. Ponadto robaki powinny być odrzucane w następujących przypadkach:

  • przed każdym szczepieniem;
  • przed kryciem i nadejściem ciąży;
  • w wieku trzech tygodni od urodzenia (pierwsze odrobaczenie);
  • jeśli podejrzewa się infekcję.

Nie zaleca się wytępienia suki w ciąży lub karmiącej, psa, który przeżył operację, uraz lub chorobę zakaźną. Leki Helminth są toksyczne i mogą osłabić zdrowie przy osłabionej odporności. Leczenie stercza w tych okresach powinno odbywać się pod nadzorem lekarza.

Młode osobniki są szczególnie podatne na robaki, dlatego odradzanie jest wymagane od trzech do czterech tygodni po urodzeniu. W celu wytworzenia odporności lek przeciwrobacze podaje się ponownie w szóstym lub siódmym tygodniu rozwoju.

Worms w psie - helminthiasis

Helminthiasis (lat Helminthisis) - bardzo wiele chorób pasożytniczych wywołanych przez robaki. Pasożytnicze robaki lub robaki mogą być reprezentowane przez tasiemce, tasiemce, przywry lub przywry z grupy płazińców, a także obleńców lub nicieni.

Treść artykułu:

Co to jest niebezpieczna helminthiaza

Wielu właścicieli psów nie omyłkowo odsyła chorych na choroby wymagające leczenia, co jest błędną opinią, ponieważ niektóre nowoczesne i dość poważne choroby są spowodowane wyłącznie robakami pasożytniczymi. Pasożytnicze robaki znajdujące się w jelicie wywołują rozwój krwotoków i obrzęków, pojawienie się silnego bólu w jamie brzusznej i wymioty.

Problemy związane z rozwojem stercza u psa prezentowane są przez:

  • przechwytywanie robaków jelitowych, które dostają się do organizmu człowieka lub zwierzęcia wraz z pożywieniem;
  • ogólne, czasem całkiem poważne i szybkie wyczerpanie zwierzęcia;
  • wprowadzenie nowych bakterii do narządów wewnętrznych zwierzęcia i "wypuszczenie" aktywnych patogenów obecnych w organizmie, jeszcze przed manifestacją inwazji robaków;
  • rozwój niektórych chorób zakaźnych, spowodowany ogólnym osłabieniem odporności psa;
  • zatrucia narządów lub tkanek zwierzęcia toksycznymi odpadami robaków;
  • rozwój rozległych reakcji alergicznych;
  • ogólne opóźnienie wzrostu i zahamowanie rozwoju;
  • rozwój żółtaczki pod wpływem robaków żyjących w systemie żółciowym zwierzęcia.

Najpoważniejsze patologie obejmują uszkodzenia spowodowane przez robaki w innych narządach wewnętrznych, w tym w wątrobie i płucach, a także w tkance mózgowej. Konsekwencje wystąpienia robactwa mogą być bardzo poważne, reprezentowane przez załamanie i utratę widzenia, silne uduszenie lub napady padaczkowe, niedrożność jelit lub śmierć.

Ważne! Najtrudniejszą reakcją na objawy helmishiasis są szczenięta, a także zwierzęta o obniżonej odporności i psy w wieku, które mają przewlekłe patologie różnego rodzaju w genezie.

Bardzo wiele robaków pasożytniczych w ciele czworonożnych zwierząt domowych może być łatwo i szybko przeniesionych na gospodarza.

Przyczyny Helminthiasis

Początkowo musisz określić prawidłowy wiek swojego zwierzaka. Szczenięta psów większości małych ras pozostają w wieku do sześciu miesięcy, a duże - do roku. Parametr ten jest często decydujący, ponieważ wszelkie robaki dla zdrowia i ogólnego stanu pięcioletniego psa i trzymiesięcznego szczeniaka są odzwierciedlone bardzo różnie.

Ponadto, większość dorosłych osób jest w stanie łatwiej znieść leczenie lub tak zwane odrobaczanie, a dla najmniejszych zwierząt domowych procedura ta czasami kończy się w bardzo tragiczny sposób, nawet śmierć.

Z tego powodu powinieneś zdawać sobie sprawę z niebezpieczeństw takich wewnętrznych pasożytów, jak również w odpowiednim czasie zdiagnozować ich obecność w ciele psa i skutecznie i skutecznie pozbyć się robactwa.

Ważne! Główne sposoby infekowania psów są reprezentowane przez żywe wektory choroby w postaci kontaktu z chorymi zwierzętami, kleszczami lub pchłami, a także wizyty zwierząt domowych w miejscach, w których istnieje wysokie ryzyko kontaktu z przedmiotami, które są obficie obsiane robakami lub ich jajkami.

Jak pokazują liczne badania, tylko okresowe i odpowiednio wdrożone odrobaczenie zwierzaka może być gwarancją dobrego zdrowia i pełnego rozwoju psa, niezależnie od jego podstawowych cech rodowych lub cech wieku.

Rodzaje robaków

W ciele psa najczęściej pasożytuje na kilku głównych typach robaków, reprezentowanych przez glisty (nicienie), jak również przywry (trematody) i łańcuchy (cestody).

Glisty

  • Toxosara sanis - robaki o długości ciała 150 mm, białawe, o mocno zaostrzonych końcach. Żywe robaki znalezione w kale mogą być zwinięte w ciasną spiralną lub sprężynującą nitkę. Zakażenie może wystąpić wewnątrzmacicznie, w mleku matki lub w kontakcie z zakażonymi powierzchniami. Jajka zachowują pełną aktywność przez cały rok;
  • Tochasris leonna - robaki, które żyją w jelitach, ale forma larwalna rozwija się tylko w żołądku, po czym nie migruje, dzięki temu może spowodować niezbyt znaczną szkodę dla twojego zwierzaka;
  • Ansinality canninum - małe, żółtawe nicienie, których długość nie przekracza 20 mm, a koniec głowy ma wyraźne zaokrąglenie. Aparat w ustach robaka jest ogromny w porównaniu do jego ogólnego rozmiaru, reprezentowanego przez kilka rzędów bardzo ostrych zębów w kształcie haka;
  • Uninaria sentenohlála są stosunkowo małymi wielkościami pasożytów, których długość nie przekracza 20 mm. Gatunek charakteryzuje się ekstremalną płodnością i żarłocznością, a także niemal powszechnym rozmieszczeniem. Aparat doustny jest reprezentowany przez parę ostrych płytek, które łatwo mogą uszkodzić jelita czworonożnego zwierzęcia;
  • Diofilaria - białawe nicienie typowego typu, z obecnością bardzo charakterystycznego zwężenia w części końcowej. Samica pasożytniczego robaka różni się w większych rozmiarach, które osiągają długość 150 mm. Stadium larwalne jest małe, z zaokrąglonym przednim końcem. Zwierzę jest zarażone ugryzieniem komara.

Płaskie robaki

  • Dirilidium сaninum jest typowym przedstawicielem tasiemców, których ciało jest reprezentowane przez oddzielne segmenty. Wewnątrz dużego zwierzęcia długość takiego robaka może wynosić 150 cm, a dojrzałe segmenty opuszczające kał wysychają dość szybko, po czym pękają, a jaja dostają się do żołądka psa z owadami wysysającymi krew;
  • Eshinosossus to mały robak pasożytniczy, a długość dorosłego osobnika rzadko przekracza 5,0 mm. Cechą aparatu do cięcia jamy ustnej jest obecność kilkudziesięciu bardzo ostrych haków, znacznie uszkadzających przewód pokarmowy psa i często powodujących śmierć nie tylko szczeniąt, ale także najmłodszych;
  • Diphyllóbrium latum to olbrzymia pnącza o długości do dziesięciu metrów składająca się z kilkuset stosunkowo dużych "segmentów". Infekcja psa występuje w procesie spożywania niezagrożonych, surowych ryb;
  • Oristhorchida są przywrami o małych rozmiarach, różniącymi się obecnością pary przyssawek doustnych i otrzewnowych. Główna lokalizacja pasożytniczego robaka występuje wewnątrz pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych psa, a także w tkankach wątroby lub trzustki.

Szczególnie dotknięte są zwierzęta zakażone niezwykle niebezpiecznymi przywrami, które w krótkim czasie mogą nie tylko zakłócić funkcjonowanie narządów wewnętrznych, ale także całkowicie zniszczyć zdrowe tkanki.

Objawy helminthiasis

Objawy helmishiasis bezpośrednio zależą od specyficznych cech robaków, które uderzyły w zwierzę:

  • okrągłe robaki Tochosa casis u psa powodują raczej ciężkie objawy oddechowe, reprezentowane przez kaszel i duszność. Z płuc niektóre larwy przez krwioobieg wchodzą do narządów wewnętrznych, gdzie są inaktywowane. Inną częścią pasożyta jest kaszel, a następnie połknięcie przez zwierzęta i jest w przewodzie pokarmowym, gdzie ma miejsce rozwój dorosłych i ich rozmnażanie;
  • Pseudemiczne robaki pandemiczne przenikają przez ściany jelit, gdzie żywią się fragmentami błon śluzowych i krwi, co powoduje rozwój anemii i skurczów, a także zauważalne procesy zapalne. Zwierzę zostaje zainfekowane przez skórę, a stadium larwalne ślimaka migruje do oskrzeli i tkanki płucnej, po czym kaszle i łatwo wchodzi w przewód pokarmowy. W obecności robaków w płucach pies ma oczywiste problemy z oddychaniem, w tym duszność, świszczący oddech i ciężki kaszel;
  • infekcja z Uncinia sentocerhala powoduje niedokrwistość i zaburzenia trawienia, w tym utrzymującą się krwawą biegunkę. Dorosłe i żywe robaki tego gatunku rzadko wyróżniają się razem z kałem. Czasami te pasożyty mogą przenikać pod skórą, powodując rozwój swędzenia i pokrzywki, ale w takiej sytuacji szybko umierają w warunkach bardzo niewygodnych warunków temperaturowych;
  • robaki Dirofilaria prowokują rozwój różnych patologii układu sercowo-naczyniowego, których objawy mogą być reprezentowane przez tachykardię, bardzo szybkie zmęczenie, niewydolność serca i kaszel. Stadium larwalne krążące w krwioobiegu może powodować zmiany w prawie każdym narządzie, a ich lokalizacja w sercu często powoduje zgon;
  • porażce Dirilidium ñaninum towarzyszą poważne objawy, reprezentowane przez wyraźne zapalenie jelit, zatrucie i biegunkę, a także utrata apetytu i dość częste ciężkie wymioty. Jak pokazuje praktyka weterynaryjna, uszkodzenie jelit powoduje jego niedrożność;
  • Diphyllobothrium lathum uszkadza przewód pokarmowy, uwalniając wysoce toksyczne substancje dla zwierząt, a brak kompetentnej i terminowej terapii staje się głównym powodem szybkiego wzrostu wyczerpania i niedokrwistości, różnych ciężkich zaburzeń żołądka lub jelit.

Przy pierwszym podejrzeniu obecności wszelkiego rodzaju robaków u psa, niezwykle ważne jest przeprowadzenie szeregu podstawowych środków diagnostycznych, które pozwalają prawidłowo wybrać indywidualny i najbardziej skuteczny schemat leczenia dla zwierzęcia.

Diagnoza i leczenie

Leczenie infestacji robakami będzie wymagało bardzo poważnego i kompetentnego podejścia do wyboru terapii. Tabletki pasożytniczych robaków są przepisywane przez lekarza weterynarii dopiero po ustaleniu diagnozy i potwierdzeniu jej na podstawie raportu laboratoryjnego lub badania odchodów zwierząt na obecność jaj robaków. Kiedy dochodzi do masowej infekcji lub przeludnienia robaków, robaki są w stanie same wyjść, ale laika nie może prawidłowo, tylko za pomocą zewnętrznych znaków, określić rodzaj robaków.

Wszystkie leki przeciwrobacze mają bardzo różny mechanizm działania na czynnik uszkadzający, w tym niedrożność żywienia lub skuteczne porażenie tkanek nerwowo-mięśniowych robaków:

  • Formularz tabletki Milbemaks - najczęściej stosowany do rutynowego odrobaczania psa przed corocznym szczepieniem. Narzędzie podaje się zwierzętom rano, na pusty żołądek. Powtórne odrobaczanie przeprowadza się ściśle zgodnie z instrukcjami dołączonymi do preparatu i przeprowadza się od siedmiu dni do kilku tygodni. Podstawę leku stanowi substancja chemiczna zdolna do działania na dojrzałe nicienie i cestody, a także stadium larwalne, dzięki czemu środek można zaklasyfikować jako uniwersalny;
  • zawieszenie lub tabletka "Drontal" - mająca na celu uwolnienie czworonożnego pupila z nicieni. Podstawą leku jest tradycyjny pyrantel, który niszczy jedynie dorosłą postać robaków jelitowych. Lek może wywołać oporność na robaki i narodziny potomstwa, najbardziej oporne na aktywną część leku.

Aby zminimalizować ryzyko uzależnienia pasożytniczych robaków od narkotyków wykorzystywanych do odrobaczania, zaleca się przepisywanie psom różnych leków, a także zwracanie wystarczającej uwagi na środki zapobiegawcze.

Ważne! Pamiętaj, że nowoczesne i sprawdzone w czasie monopreparaty, które działają wyłącznie na określony typ robaków, często wykazują wyższy poziom skuteczności niż uniwersalne środki przeznaczone do odrobaczania psa.

Zapobieganie robakom u psów

Niemożliwe jest zapewnienie czworonożnego zwierzaka z pełną ochroną przed robakami. W związku z tym nawet skały wewnątrz budynków, które wykorzystują domowe tace do korygowania naturalnych potrzeb, mogą zostać zainfekowane przez brudne obuwie zewnętrzne.

Dlatego ważnym i ważnym warunkiem utrzymania zdrowia i wysokiej jakości życia psa jest nadal prawidłowe i systematyczne zapobieganie:

  • na kilka tygodni przed planowanym terminem godowym, weterynarz podaje leki przeciwrobacze;
  • pierwsze odrobaczenie szczenięcia powinno nastąpić w ciągu około dwóch tygodni lub miesiąca zwierzęcia;
  • nie należy lekceważyć głównych planowanych procedur, które obejmują obowiązkowe stosowanie środków przeciwpasożytniczych;
  • Właściwa ochrona i regularne leczenie zwierzęcia przed pasożytami zewnętrznymi zmniejszy ryzyko zakażenia pasożytami jelit.

Ważne! Robaki pasożytnicze są szczególnie niebezpieczne dla bardzo małych szczeniąt lub psów o osłabionej odporności, dlatego takie zwierzęta powinny być wyposażone w najbardziej skuteczne i kompetentne środki zapobiegawcze, które zminimalizują ryzyko zakażenia robakami pasożytniczymi.

Chodzenie z psem jest wskazane, aby przeprowadzać z dala od składowisk odpadów i obszarów zbyt zanieczyszczonych, zawsze chroniąc zwierzę przed kontaktem z bezdomnymi, dzikimi lub chorymi zwierzętami.

Zagrożenie dla ludzi

Ciało ludzkie może stać się siedliskiem dla dwóch lub trzech różnych rodzajów pasożytniczych robaków, zlokalizowanych w tkankach jelit i serca, oskrzeli i płuc, a także w wątrobie, żołądku i jelitach.

Będzie to również interesujące:

Ludzie są w stanie transmitować tylko niektóre z robaków, ze względu na różnicę w temperaturze ciała zwierzęcia i osoby. Najczęstszym rodzajem robaków pasożytniczych u psów i bardzo niebezpiecznych dla ludzi są echinokoki, migrujące z krwioobiegiem do tkanek wątroby i śledziony, mózgu i rdzenia kręgowego, nerek, struktur kostnych i mięśniowych, a także cyst i guzów w narządach wewnętrznych często wywoływanych przez tego robaka przyczyna śmierci.

Pies ma robaki, co robić? Rodzaje, objawy, leczenie, zapobieganie.

Odłóż na bok kanapki i skończyć herbatę szybciej. Nasz artykuł poświęcony jest ważnemu, ale niezwykle nieapetycznemu tematowi: psy mają robaki, co robić? Nie spiesz się z paniką. Opiszemy szczegółowo, jak postępować w tej nieprzyjemnej sytuacji. Weź również pod uwagę rodzaje robaków, objawy i sposoby zakażenia zwierzęcia, rodzaje profilaktyki.

Porozmawiajmy w języku lekarzy weterynarii

Robaki lub robaki są endopasożytami, ponieważ ich siedliskiem są narządy wewnętrzne zwierzęcia. Przenikanie do organizmu nosiciela nazywa się inwazją, a choroby wynikające z aktywności robaków nazywane są infekcjami wywołanymi przez robaki. Poniżej szczegółowo omówimy najczęstsze choroby wywoływane przez robaki. Na razie - kilka ogólnych informacji.

Jakie są niebezpieczne robaki

Błędem jest sądzić, że wewnętrzne robaki są zlokalizowane tylko w narządach trawiennych. Niektóre gatunki czują się świetnie w tchawicy, drogach żółciowych, węzłach chłonnych, uszkodzeniu naczyń krwionośnych. A to nie jest pełna lista. Bieganie stercza może być śmiertelne, robaki są szczególnie niebezpieczne dla szczeniąt i osłabionych psów.

Czy mogę dostać robaki od psa

Jesteśmy zmuszeni udzielić pozytywnej odpowiedzi. Co więcej, ryzyko infekcji jest obustronne, mamy więcej wspólnego z rodziną psów, niż wydaje się na pierwszy rzut oka.

Ale pies nie jest tak straszny, jak jest namalowany. Większość pasożytów ma przynależność gatunkową. Najpopularniejsza "historia grozy" - glista psa. Mamy dobre wieści! Po uwolnieniu do ludzkiego organizmu wiele psich robaków umiera lub "przechodzi" bez powodowania szkód. Chodzi o różnicę temperatur. U zdrowego człowieka wiadomo, że wynosi 36,6 ° C, a u psa 38,5 ° C. W przypadku robaków chłodzenie to jest porównywalne do epoki lodowcowej.

Zwykle u ludzi i psów występuje kilka rodzajów płazińców. Tylko bąblowica (patogen - tasiemiec zarodkowy Echinococcus) jest przenoszona bezpośrednio z zwierzęcia na człowieka. Aby zarazić się łańcuchem, zwierzę musi jeść mięso zainfekowanej owcy. W warunkach współczesnych miast, obraz nie jest tak częsty. Obserwuj środki zapobiegawcze (o których również mówimy) i nie wahaj się całować swojego zwierzaka w mokrym nosie.

Rodzaje robaków

Tylko doświadczony pasożytolog może znaleźć różnorodne robaki atakujące naszych czworonożnych przyjaciół. Najczęstszymi "gośćmi" psa są okrągłe i płaskie robaki. Te ostatnie są podzielone na dwie grupy: taśmę i przywry.

Nicienie: okrągłe robaki

Te robaki mają kształt wrzeciona. Większość nicieni nie potrzebuje "pośredniego domu", gdy szuka przewoźnika (bezpośredni cykl rozwoju). Z odchodami chorych zwierząt, jaja glisty wchodzą do środowiska, rozwijają się w glebie do etapu inwazyjnego.

Okrągłe robaki u psów, co robić? Uważnie obserwuj stan zwierzaka i po pojawieniu się pierwszych objawów zwróć się o pomoc lekarską.

Często nicieniaki

Choroba

Mechanizm rozwoju i szkód

Objawy

Toksokaroza (choroba szczeniąt) i toksakarioza (choroba psów dorosłych)

• larwy poruszają się wraz z krwią, powodując uszkodzenie oskrzeli, płuc, wątroby;

• przekształcić się w dojrzałego osobnika w jelicie cienkim, uszkadzając jego błonę śluzową;

• nosić wirusy i bakterie;

• czasami wczołgać się do dróg żółciowych, uszkodzić trzustkę;

• Przy dużej akumulacji robaków istnieje duże prawdopodobieństwo śmierci szczenięcia z powodu pęknięcia jelit.

• perwersyjne preferencje smakowe;

• biegunkę śluzową zastępuje się zaparciem;

• dziąsła są blade lub żółtaczkowe;

• z dużą liczbą pasożytów - wymioty z robakami;

• zapalenie oskrzeli i zapalenie płuc podczas wdychania;

• krzywica, rozwój i przyrost masy;

• okrągły zespół brzucha z ogólną grubością;

• ciemne inkluzje na tęczówce (w ten sposób osiadają migrujące larwy).

Uncinariosis

• uszkodzenie atrium, płuc, oskrzeli i tchawicy;

• zranić ściany jelit;

• produkty przemiany materii - trucizna dla psa.

• ciężkie, częste wymioty;

• biegunka, prawdopodobnie z krwią;

• łysienie wokół oczu;

• niedokrwistość (bladość błon śluzowych).

Diastofilaria

(nicienie wpływające na serce)

• inwazja występuje, gdy komar zostaje ugryziony przez nosiciela;

• dojrzewanie występuje w mięśniu sercowym (prawostronna) i przyległych naczyniach;

• powodują zablokowanie naczyń krwionośnych.

Trichocephalosis

(robak - whipworm)

• pasożyt w jelicie grubym, niszcząc jego ściany;

• produkować toksyny powodujące anemię;

• spowodować krwawienie włośniczkowe.


Sposoby infekcji:

  • kontakt - bezpośrednio od chorych zwierząt, poprzez śmieci lub przedmioty do pielęgnacji;
  • ustny - podczas jedzenia brudnej żywności. Pies może podnieść kawałek porzucony w ziemi lub wypić z kałuży;
  • szczenięta są często zarażone przez matkę (wewnątrzmaciczne lub podczas karmienia);
  • przez skórę - larwy nieciężaru i tęgoryjca mogą uszkodzić skórę psa.

Cestodes: tasiemce

Robaki pasowe wyglądają jak kluski. Nie tylko produkują toksyny, ale także powodują wrzodziejące uszkodzenia narządów wewnętrznych, przyczepiając się do ich ścian za pomocą twardych chitynowych haczyków. Pies ma robaki, co robić? Jak rozpoznać cestody?

Objawy

Kliniczne oznaki uszkodzenia przez różne trupy są do siebie bardzo podobne.

  • Zaburzenia żołądkowo-jelitowe: płynne, śluzowe stolce o specyficznym zapachu;
  • wymioty: przy masie wymiotnej mogą pojawiać się fragmenty robaków (przypominają ryż);
  • zaburzenia nerwowe;
  • swędzenie w odbycie. Pies często czołga się na podłodze piątego punktu - skontaktuj się z weterynarzem. Więc pies ma albo robaki, albo blokadę gruczołów odbytu;
  • pies szybko się męczy, unika aktywnych gier;
  • błony śluzowe tracą jasność, stają się białawe;
  • ropne wydzielanie z oczu;
  • wełna traci gładkość, rośnie jak skrzepy.

Sposoby infekcji

Do rozwoju, cestodes potrzebują hosta pośredniego. Wchodzą do ciała tymczasowego przewoźnika ze środowiska. Pies zaraża się jedzeniem zainfekowanego mięsa, połykaniem owadów, wąchaniem kału chorych zwierząt.

Cestody wektorowe to:

  • gryzonie - alweokokoza;
  • małe bydło (owce) - bąblowica;
  • duże i małe zwierzęta rogate - hydrotagenna tenioza;
  • zające, króliki - piziformny taeniasis;
  • wszy, pchły, zjadacze - dipyldioza;
  • ptaki, gryzonie - mezocestoidoza.

Trematodes: Flukes

Ciało trematody wygląda jak liść, wyposażony w dwa przyssawki (jamy ustnej i brzusznej). Trematod wyróżnia się wieloetapowym cyklem rozwojowym ze zmianą kilku gospodarzy, obowiązkowym uwalnianiem jaj do wody. Infekcja psa występuje podczas jedzenia ryb, żab i kijanek.

Objawy

Oprócz powyższych objawów można zaobserwować inwazję trematodów u psów:

  • gorzki zapach z ust (mówi, że wątroba jest uszkodzona);
  • wzrost temperatury;
  • reakcje, tak jak w przypadku ciężkiego zatrucia pokarmowego.

Diagnostyka robaków u psów

Przy najmniejszym podejrzeniu inwazji robaków, konieczne jest zdawanie testów. Wizualny brak robaków w odchodach nie jest wskaźnikiem zdrowia psa!

  • rano odchody są zbierane do analizy z różnych miejsc "kupy";
  • materiał do badań musi zostać dostarczony do laboratorium tak szybko, jak to możliwe. Co godzinę "w słoiku" spada jego zawartość informacyjna. Maksymalny okres przechowywania w lodówce wynosi 24 godziny;
  • jeśli pierwsza analiza dała wynik negatywny, lepiej powtórzyć ją jeszcze 2-3 razy (w odstępie 1-3 dni). Nawet specjalne urządzenia wykrywają obecność robaków tylko wtedy, gdy "złapią" moment ich reprodukcji.

Weterynarz może również przepisać plwocinę, mocz, badanie krwi.

Pies robak co robić: leczenie

Po rozpoznaniu lekarz opracuje plan leczenia uzależnień od narkotyków. Wielu hodowców, nie zdając sobie sprawy z powagi sytuacji, wybiera własną lekarstwo (przeciw robakom). Zapomnij o porady farmaceutów i zalecenia przyjaciół! Do leczenia narkotyków zastosowano wąskie spektrum działania, które uderzyło w określony typ robaków i jest wysoce toksyczne. Tylko specjalista będzie w stanie obliczyć dawkę i wziąć pod uwagę wszystkie przeciwwskazania!

Środki zapobiegawcze

Niestety nie można w pełni chronić czworonożnego przyjaciela. Nawet bez wychodzenia z pokoju pies może zbierać robaki. Sam przyniesiesz swojego zwierzaka na podeszwie buta, brudnych rąk, jedzenia lub wody. Ale systematyczne przestrzeganie prostych zasad czasami zmniejsza ryzyko infekcji.

  • Mycie łap i "mycie" po spacerze powinno stać się nawykiem. Psy uwielbiają wszystko węszyć, a jaja robaków mogą przykleić się do wełny.
  • Nie pozwalaj swojemu psu podnosić jedzenia z ziemi, pić brudnej wody, zbierać śmieci.
  • Nie podawaj psu niesprawdzonego surowego mięsa i ryb. Jeśli nie masz pewności, że produkty przeszły kontrolę laboratoryjną, lepiej poddać je obróbce cieplnej.
  • Miska i elementy opieki muszą być spersonalizowane i utrzymywane w czystości. Nie zapomnij umyć ich po każdym użyciu.
  • Nie dopuścić do pojawienia się pasożytów skórnych.
  • Okresowe testowanie kału na obecność robaków i krwi dla kardioparytów pomoże wykryć chorobę we wczesnym stadium.

Jak podawać przeciwrobacze

Obserwując harmonogram planowanego odrobaczania, praktycznie nie pozostawiasz szans na helminti. Robaki zostaną zniszczone, zanim będą miały czas na ukończenie pełnego cyklu rozwoju.

Dorosły pies:

  • Zwierzęta z rocznego i starszego środka przeciwrobaczego raz na 3 miesiące (nie częściej, ale nie mniej!).
  • Upewnij się, że robaki są "napędzane" przed szczepieniem (przez 14 dni, w razie potrzeby - dwa razy). W przeciwnym razie szczepienie po prostu nie zadziała.
  • 2 tygodnie przed kryciem suka zostaje odrobaczona.
  • Wybór leku powierza weterynarza. W celu zapobiegania należy stosować przeciwrobacze o szerokim spektrum działania. Współczesne leki mają oszczędny wpływ na ciało psa, ale są bezlitosne dla całej listy robaków.
  • Dawka zależy od dokładnej wagi psa (nie na oku!), Jest przeciwwskazane, aby zmienić ją według własnego uznania.
  • Podawanie leku jest lepsze rano, przed pierwszym karmieniem. Nie dodawaj lekarstw do ogólnej paszy, a raczej zawiń ją w mały kawałek mięsa mielonego.
  • Ważne jest nie tylko zniszczenie robaków, ale także uratowanie zwierzęcia od martwych osobników. Pomoże to uniknąć zatrucia. Po godzinie można podać łagodny środek przeczyszczający (ciekła parafina: 3 ml na 1 kg wagi).
  • Po 12 godzinach zaleca się karmienie psa dowolnym absorbentem (enterosgel, węgiel aktywowany).
  • Jeśli zobaczysz martwe robaki w kale, za dwa tygodnie będzie wymagane kolejne leczenie.
  • Leki ludzkie (pyrantel, piperazyna), popularne w czasach radzieckich, od dawna przeniosły palmę do weterynaryjnych środków przeciwrobaczych (mebelmaks, kanikantel).
  • Lek należy czasami zmieniać, aby uniknąć efektu uzależnienia od pasożytów.

Szczenię:

  • Po raz pierwszy młode mają działanie przeciwrobacze w wieku 3 tygodni i powtarzają procedurę w 31 dniu życia.
  • Następny kurs przeprowadza się przed pierwszym szczepieniem (2-2,5 miesiąca) i przed drugim szczepieniem.

Nie "dekorowaliśmy" artykułu obrazami robaków. Jeśli chcesz, możesz łatwo je znaleźć w Internecie. Ale autor z dumą oświadcza, że ​​podczas pracy wykorzystano osobiste doświadczenie i sprytne książki:

I.Melnikov "Leczenie i żywienie psów"

O. Rogov "Veterinary Handbook for Dog Owners"

Helminthiasis (robaki) u psów

Helminthiasis jest prawdopodobnie najczęstszą chorobą u psów. Jego głównym niebezpieczeństwem jest to, że prawie niemożliwe jest odizolowanie zwierzęcia od potencjalnego zagrożenia - robaków. Jeśli uważasz, że statystyki, odsetek zainfekowanych zwierząt jest dość duży - wynosi około 30%.

Robaki są śmiertelnymi pasożytami, ignorowanie ich obecności w ciele zwierzęcia może prowadzić do śmierci. Wszystkie rodzaje psów są chore na helminthiasis, bez wyjątku. Jeśli jednak dorosły jest bardziej podatny na to zagrożenie, robaki u szczeniąt wywołują poważne obawy.

Rodzaje robaków

Robaki można podzielić na trzy duże grupy: glisty lub nicienie, tasiemce lub cestody, a także trematody - tak zwane przywry.

Nicienie obejmują ponad 80 tysięcy gatunków robaków. Jednak nie wszystkie z nich pasożytują w ciele psa. Najpopularniejszymi i najbardziej niebezpiecznymi przedstawicielami tego gatunku są:

  • Toxascarose - lekkie i długie robaki o długości do 20 cm, które dostają się do organizmu z powodu jedzenia traw przez zwierzęta. Toksyasaridiozy tworzą w ciele psa następującą drogę: jaja robaków stają się larwami, które wraz z krwią są przenoszone do serca i płuc. Następnie robaki wnikają do oskrzeli, kaszlują i wracają do ciała wraz ze śluzem wykrztuśnym. Ponadto robaki w miesiącu stają się dorosłymi, zdolnymi do życia w jelitach. Pasożyty te są niezwykle niebezpieczne, ponieważ mogą powodować pęknięcie jelit.
  • Toxascaridioses to małe robaki, które powodują również pęknięcie jelit. Zakażenie zachodzi w sposób podobny do toksykarnarozy. Ten gatunek pasożyta atakuje młode osobniki, psy, które osiągnęły wiek dojrzały, są bardziej odporne na te robaki.
  • Tęgoryjce - małe robaki, które nie osiągają długości większej niż dwa centymetry. Pasożyty te dostają się do organizmu poprzez rany pokarmowe lub skórne. Kontynuacja aktywności życiowej tych robaków pozwala krwi zwierzęcia. Długi pobyt tęgoryjca w ciele może prowadzić do hemolizy. Te robaki pasożytują w dwunastnicy.
  • Dirofilaria - pasożyty, których jaja dostają się do organizmu poprzez ukąszenia owadów. Wcześniej te robaki były nieobecne na naszym terytorium z powodu niekorzystnych warunków klimatycznych dla nich, ale dzisiaj ten gatunek jest dość powszechny wyłącznie z powodu komarów - ich głównych nosicieli. Diastofilaria wybiera serce jako miejsce ich życiowej aktywności, co może powodować katastrofalne konsekwencje. Bardzo trudno jest pozbyć się robaków sercowych, więc proces terapii jest bardzo trudny.

Trematody, znane również jako przywry, namnażają się w ciele zwierzęcia z dużą szybkością. Pasożyty te występują najczęściej u psów.

  • Opisthorchiasis - małe pasożyty, które nie osiągają długości większej niż jeden centymetr. Głównie w rybach lub małżach. Te robaki żyją w wątrobie psa, trzustce i woreczku żółciowym. Dzięki przyssawkom, przywrady zagłębiają się w powyższe narządy i powodują zakłócenia w ich pracy. Wyjątkowo niebezpieczne dla zdrowia.
  • Paragonimozy - płazińce o rozmiarach od pięciu milimetrów do centymetrów. Występuje również w wodach morskich i słodkowodnych. Ten rodzaj pasożyta jest niebezpieczny, ponieważ wchodzi do płuc i sprzyja powstawaniu torbieli.
  • Alariosis - robaki o długości kilku milimetrów. Żyją w słodkiej wodzie i, odpowiednio, w żywych istotach żyjących w słodkiej wodzie, na przykład żabach. Harioza przechodzi przez przeponę, płuca i tchawicę. Następnie robaki są w jelitach, gdzie zaczynają się rozmnażać.

Tasiemce, zwane również cestodami, to płazińce. Niektórzy przedstawiciele tego gatunku mogą mieć ogromną długość - do dziesięciu metrów. Psy są najczęściej dotknięte następującymi cestodami:

  • Dipilidioza - robaki, które mogą osiągnąć długość do 40 centymetrów. Zainfekowany przez owady. Dipilidioza przylega do ścian jelita z powodu obecności przyssawek i specjalnych haczyków, uszkadzając błonę śluzową i wywołując stan zapalny.
  • Echinokokoza - małe robaki, szczególnie niebezpieczne dla młodych psów i szczeniąt. Pasożyty znajdują się w niegotowanym mięsie. Podobnie jak dipilidiozy, uszkadzają jelita za pomocą haczyków, wywołując wiele problemów ze zdrowiem psa.
  • Diphyllobotrioses to największe robaki o długości do dziesięciu metrów. Zawarte głównie w surowej ryby. W habitacie wybiera się jelita. Ich odpady są toksyczne, a przez to niezwykle niebezpieczne dla zwierząt.

Worms of helminth infection

  • Najczęstszą metodą infekcji robakami pasożytniczymi jest jedzenie lub po prostu lizanie psa wszelkich skażonych pokarmów lub przedmiotów. Robaki mogą być zawarte w brudnej wodzie, więc warto jak najwięcej chronić psa przed nieplanowaną kąpielą. W rzeczywistości, jaja pasożytnicze mogą być wszędzie - na obuwiu, w innych psich taboretach, a nawet na trawie w pobliżu domu.
  • Do przenoszenia robaków wystarczają pchły. Dlatego też, znajdowanie pcheł u psów, lekarze weterynarii, z reguły domagają się odrobaczenia. Faktem jest, że pchły zazwyczaj rozprzestrzeniają płaskie robaki. W procesie lizania wełny pies często połyka te pasożyty, tym samym zapewniając robaki bezpośrednią drogą do jelit.
  • Worms można również przekazywać z matki na szczenięta bezpośrednio w macicy. Robaki mogą także dostać się do ciała szczenięcia podczas karmienia. Dlatego przed każdym kryciem lepiej odrobaczać psy, a zwłaszcza kobiety.

Pełne ubezpieczenie siebie i swojego zwierzaka przed infekcją pasożytami jest prawie niemożliwe. Można jednak znacznie zmniejszyć ryzyko wystąpienia robactwa, nie pozwalając psu jeść śmieci na ulicach, pić brudną wodę z podejrzanych zbiorników wodnych, a także jeść surowe ryby rzeczne.

Objawy obecności robaków u psów

Następujące objawy często wskazują na obecność robaków w ciele psa:

  • uporczywe niestrawność żołądka, luźne stolce mogą występować naprzemiennie z regularnymi zaparciami;
  • częste odruch wymiotny;
  • silne czkawka po jedzeniu;
  • nagła utrata masy ciała na tle zwiększonego apetytu, w niektórych przypadkach częściowa lub całkowita odmowa jedzenia bez podania przyczyny;
  • rozwój różnych chorób skóry, takich jak zapalenie skóry;
  • może mieć matową i luźną sierść;
  • letarg, apatia, brak chęci do poruszania się;
  • w niektórych przypadkach niedokrwistość;
  • pogorszenie wyglądu zwierzęcia;
  • trudności wynikające z tego, że pies próbuje połknąć żywność;
  • swędzenie wokół odbytu;
  • od czasu do czasu pies może próbować złagodzić swędzenie, wykonywać dziwne ruchy, trąc pośladki na podłodze, "jeździć na księdzu".

Jeśli choroba poważnie się rozwinęła, to w kale iw pobliżu odbytu psa można zobaczyć poszczególnych przedstawicieli robaków lub ich jaj. Mogą być zarówno martwi, jak i żywi. Jeśli infekcja zostanie zignorowana przez długi czas, pies może nawet zacząć wymiotować robakami.

Jeśli podejrzewa się inwazję u młodych psów lub szczeniąt, może to być określone przez pewne zewnętrzne objawy, w tym silne wzdęcia i nadmiernie wystające żebra. Również uważny właściciel zwierzęcia zauważy, że obecność robaków w ciele zwierzęcia zwykle wywołuje różne odchylenia w diecie. Szczenię może mieć apetyt nienormalny pod względem wieku i wielkości, a ponadto, oprócz jadalnych produktów, może również wchłaniać niejadalne przedmioty. Podobnie jak w przypadku dorosłych, szczenięta nadal wyglądają dość cienko. Jeśli choroba u młodego psa nie została zauważona przez długi czas i udało jej się znacznie rozwinąć, może nastąpić całkowita lub częściowa odmowa jedzenia, letarg, niechęć do chodzenia i odrzucenie wysiłku fizycznego. Przy dalszym zaniedbaniu choroby, jak dorosły, szczeniak może zacząć rozrywać robaki, w niektórych przypadkach może wystąpić niedrożność jelit, co może prowadzić do śmierci zwierzęcia. Jeśli w ciele szczeniąt nie ma tylu robaków, ich obecność może powodować krzywicę, a nawet zatrzymać procesy wzrostu w ciele psa.

Podstępność helminthiasis polega głównie na tym, że robaki w ciele psa nie mogą się zamanifestować. Co więcej, nawet jeśli odkryjesz, że w odchodach twojego psa nie ma robaków, nawet to nie może być gwarancją zdrowia twojego zwierzaka. Po pierwsze, jeśli ostatnio pojawiły się infekcje robakami pasożytniczymi, mogą one nie pojawiać się natychmiast w kale, a po drugie, można je znaleźć nie tylko w jelitach, a zatem niekoniecznie muszą znajdować się w kale. Dlatego jednorazowa analiza nie wystarczy. Aby w pełni zweryfikować nieobecność lub obecność robaków w ciele psa, testy należy przeprowadzić w kilku etapach. Powtórzenie testów prawie całkowicie wyklucza możliwość błędu diagnostycznego.

Zapobieganie helminthiasis

Zapobieganie helmishiasis jest ważne, jeśli tylko dlatego, że prawdopodobieństwo zakażenia robakami jest wyjątkowo wysokie. Ponadto, jak w większości przypadków, pozbycie się robaków będzie znacznie droższe niż podjęcie środków ostrożności. Leczenie nie gwarantuje, że po zabiegu ciało będzie całkowicie oczyszczone z robaków.

Ale nie popadaj w skrajności i zamień resztę życia zwierzęcia w samotne uwięzienie w mieszkaniu i całkowitą izolację. Co więcej, aby chronić zwierzę, musisz także siedzieć w domu - wszak pasożyty można znaleźć na obuwiu. Najlepszym rozwiązaniem jest zapobieganie możliwym nieprzewidywalnym posiłkom na ulicy i zapobieganie zażywaniu narkotyków przez robaki, co najmniej raz na trzy miesiące.

Jeśli chodzi o jedzenie psa, surowe mięso, trawa, nieumyte warzywa, owoce i jagody, a także ryby rzeczne mogą zawierać robaki. Również zwierzę może zachorować na infekcję, zjedzenie czegoś na ulicy lub skontaktowanie się z zakażonymi zwierzętami. Przyczyną choroby może być również zwykła woda z kałuży.

Zanim podasz psom mięso, należy je obsypać parą. Ta opcja "gotowania" jest najbardziej optymalna, ponieważ duża ilość składników odżywczych jest tracona podczas gotowania. Mięso można również włożyć do zamrażarki na kilka dni - po tym czasie nie będzie stanowiło żadnego zagrożenia. Ryby powinny być gotowane. Jeśli pies spożywa warzywa lub owoce, należy je dokładnie umyć.

Niezwykle ważne jest również zapobieganie tej chorobie przez leki. Pierwsze odrobaczenie przeprowadza się, gdy szczeniak osiągnie wiek. Następnie procedurę należy powtarzać co 3 miesiące. Przed kryciem samica jest trawiona w ciągu dwóch tygodni. Aby uniknąć zanieczyszczenia szczeniąt, odrobaczanie powinno odbywać się kilka tygodni po porodzie.

Leczenie helmintozy u psów

Jeśli zauważyłeś u swojego zwierzaka co najmniej kilka oznak obecności robaków w ciele, musisz użyć leków przeciw robakom. Warto jednak wiedzieć, że pojedyncze użycie leku nie uchroni Cię przed problemem. Antigeltel'ik należy stosować ponownie, około kilka tygodni po rozpoczęciu leczenia. Jeśli robaki są w ciele psa przez długi czas, a ich liczba jest dość wysoka, możliwe jest ogólne zatrucie ciała zwierzęcia. Jeśli stan zwierzęcia po zażyciu leku pogorszył się lub po prostu nie poprawił się, należy podać pacjentowi środek chłonny i natychmiast zabrać go do kliniki. Opcja 100% win-win, jednak skonsultować się z lekarzem, nawet jeśli objawy helminthiasis są znalezione.

Robaki u psów

Helminthiasis dotyka nawet najbardziej czystego i zadbanego psa, więc walka z pasożytami to nie tylko regularne mycie i ochrona przed znajomymi z ulicy, ale także inne ukierunkowane działania i zwiększona uwaga ze strony właściciela. W jaki sposób robaki mogą pojawiać się na psach, jak je rozpoznawać i usuwać - o czym jest mowa w dalszej części artykułu.

Sposoby infekcji robakami

W większości przypadków pies zaraża się robakami poprzez połknięcie jaj. Ale istnieje inny sposób infekcji - przenoszony przez ukąszenia owadów żywiących się krwią. Ponadto penetracja pasożyta jest możliwa poprzez uszkodzenie skóry zwierzęcia. Nowonarodzone szczenięta są łatwo zarażone od matki - nosiciela infestacji robakami.

Jaja robaków mogą być spożyte przez zwierzę domowe, jeśli:

  • właściciel nie przywiązuje wystarczającej uwagi do higienicznej strony życia czworonożnego przyjaciela;
  • pies nie prowadzi profilaktycznego odrobaczania;
  • zwierzę spożywa surowe mięso i ryby;
  • pies często chodzi bez opieki (wątpliwe "znajomości", picie z kałuży, spożywanie różnych szczątków itd. jest możliwe);
  • inne zwierzęta, które mają robaki, mieszkają w mieszkaniu.

W innych korzystnych warunkach zwierzę może zarazić się nawet w domu, wąchając buty właściciela, który przyszedł z ulicy.

Do wiadomości: żaden pies nie jest ubezpieczony przeciwko robakom, ale grupa ryzyka obejmuje zwierzęta o obniżonej odporności, szczenięta, psy łowne i domowe.

Jakie są niebezpieczne robaki dla psów

W przypadku nieleczenia robaki u psów mogą ostatecznie prowadzić do poważnych konsekwencji, w tym:

  • osłabienie odporności i opóźnienie wzrostu i rozwoju spowodowane niedostatecznym przyjmowaniem składników odżywczych w ciele zwierzęcia;
  • wyczerpanie psychiczne psa z powodu ciągłego swędzenia, bólu, dyskomfortu;
  • wstąpienie zakażenia na tle zmniejszonych sił ochronnych, rozwój licznych chorób;
  • poważne zatrucie organizmu zwierzęcia toksycznymi produktami przemiany pasożytów, rozwój reakcji alergicznych.

Helminths prowadzą do chorób wątroby, mózgu, serca, płuc i innych narządów. Ignorowanie objawów robaków u psa jest obarczone rozwojem żółtaczki, ataku serca, epilepsji, niedrożności jelit, krwotoku w mózgu, utraty wzroku i innych konsekwencji, a nawet śmierci.

Ważne: według statystyk ponad 60% psów domowych jest zarażonych robakami. W tym przypadku zarażone zwierzęta wyglądają klinicznie zdrowo, więc właściciele nie zawsze podejrzewają, że ukochane zwierzę jest chore.

Objawy robaków u psów

Na początku choroby raczej trudno jest ustalić obecność robaków u psa. Objawy zarostowacza zaczynają się pojawiać, gdy pasożyty rozmnażają się i powodują znaczne uszkodzenie ciała. W tym przypadku właściciel może znaleźć w odchodach psa zarówno same robaki, które wydostały się z jelita, jak i ich jaja w postaci drobnych ziaren.

Jednak nie zawsze można zobaczyć robaki gołym okiem lub ich jajami. Podejrzenie helminthiasis u zwierząt jest możliwe z następujących objawów:

  • pies traci wagę z dobrym apetytem;
  • wełna stała się matowa;
  • zwierzę liże odbyt i / lub pociera odbyt na podłodze;
  • zwierzę oddycha ciężko, pojawia się kaszel;
  • rozdęty brzuch (szczególnie w wieku szczeniąt);
  • trudności z defekacją na przemian z biegunką;
  • brak apetytu;
  • wymioty;
  • wysypki skórne.

Ważne: jeśli wykryjesz te objawy, musisz najpierw skontaktować się z weterynarzem. Te same oznaki mogą mówić o rozwoju innych zaburzeń, dlatego nie można podać leków pasożytom na podstawie tylko wymienionych objawów.

Jakie rodzaje robaków mają psy?

Jakie są objawy przejawów helminthiasis u zwierząt domowych - zależy od rodzaju robaków. Poniższa tabela zawiera krótki opis najczęściej występujących pasożytów.

Rozpoznanie helminthiasis

Jeśli podejrzewasz obecność robaka, powinieneś skontaktować się z kliniką weterynaryjną w celu uzyskania informacji diagnostycznych. Rozpoznanie robaków u psów jest laboratoryjnym badaniem krwi i kału. Analizy dają możliwość nie tylko identyfikacji obecności pasożytów, ale także określenia ich przynależności gatunkowej.

Wielu właścicieli uważa, że ​​do rozpoznania helminthiasis wystarczy oddać odchody zwierzęcia. Jednak niektóre robaki, które żyją w sercu lub w płucach, mogą zostać wykryte tylko w wyniku badania krwi zwierząt. Zaletą analizy immunoenzymatycznej (ELISA) lub reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR). Te metody są uważane za najbardziej przydatne.

Jeśli podejrzewasz postać płucną lub sercową stercza, lekarz może zlecić badanie rentgenowskie i / lub USG serca.

Ostrzeżenie: nawet jeśli właściciel wie, jak wygląda dany pasożyt, po znalezieniu robaków w odchodach psa, konieczne jest podanie kału do diagnozy. Jest możliwe, że inne robaki będą obecne w ciele zwierzęcia.

Leczenie robaków u psów

Leczenie robaków u psów ma na celu zniszczenie pasożytów i ich larw, eliminację objawów choroby, zwiększenie odporności zwierzęcia. Terapia zależy od rodzaju robaków: w większości przypadków stosowania leków, ale czasami konieczne jest uciekanie się do interwencji chirurgicznych (bąblowicy, drożdżakowicy).

Leczenie farmakologiczne

Najpopularniejszą formą narkotyków są tabletki robaków, ale istnieją leki przeciw robakom w postaci zawiesiny i krople do użytku zewnętrznego. Ta ostatnia opcja niszczy nie tylko robaki (głównie glisty), ale także owady krwiopijne - pchły i kleszcze.

Spośród substancji czynnych wchodzących w skład leków przeciw robakom, preferowane są prazykwantel, iwermektyna, moksydektyna, imidaklopryd i selemektyna.

Oprócz leków, które są bezpośrednio ukierunkowane na zwalczanie robaków, specjalista może przepisać leki, które zapobiegają blokowaniu się naczyń krwionośnych przez martwe pasożyty - leki przeciwzakrzepowe. Ponadto pies wykazuje kompleksy witaminowe, immunostymulanty. W razie konieczności można przepisać antybiotyki, leki przeciwgorączkowe, detoksykację i inne leki. Leki i leczenie czworonogów są wybierane indywidualnie.

Leczenie chirurgiczne

W trudnych przypadkach, aby pozbyć się robaków, pies wymaga leczenia chirurgicznego. Operacja wykonywana jest w znieczuleniu ogólnym, a jednocześnie wraz z robakami lekarz usuwa część dotkniętej tkanki miękkiej (z formą skóry).

Wymagane są wstępne przygotowania - diagnoza zwierzęcia, czasem farmakoterapia. Po usunięciu robaków, zwierzę jest przepisywane specjalne leczenie mające na celu utrzymanie ciała i zapobieganie rozwojowi powikłań i dodanie infekcji.

W przypadku dirofilariozy sercowej stosuje się interwencję endoskopową - robaki usuwa się z przedsionków, tętnic pod kontrolą USG i echokardiogramu.

Jak odrobaczać psy

Aby całkowicie i bez komplikacji wydalić robaki od psa domowego, musisz przestrzegać pewnych zasad.

  • Diagnostyka przed pasmem w klinice weterynaryjnej.
  • Uważnie przeczytaj instrukcje dotyczące narkotyków od robaków.
  • Z reguły lek podaje się rano i na pusty żołądek, aby uniknąć wymiotów (jeśli nie ma innych zaleceń).
  • Przed otrzymaniem zwierzaka należy go traktować z owadów (kilka dni).
  • W procesie niszczenia pasożytów pies musi dużo pić - należy zadbać o to, aby w misce była czysta woda.
  • Pożądana jest ochrona wątroby przed toksynami wydzielanymi przez umierające robaki podczas leczenia. Musisz wiedzieć z wyprzedzeniem, z weterynarzem, jakie leki można stosować.
  • Konieczne jest, aby zwierzę opróżniało jelita w ciągu najbliższych godzin. W przeciwnym razie musisz dać swojemu zwierzakowi środek przeczyszczający.
  • Pamiętaj o ponownym leczeniu po 10-14 dniach.

Podczas odrobaczania należy uważnie monitorować stan psa. Przy znacznej akumulacji pasożytów podczas ich masowej śmierci, zwierzę może doświadczać ciężkiego zatrucia: wymioty, zmętnienie świadomości, drgawki. Ten stan wymaga leczenia w klinice (dożylne podawanie leku) pod nadzorem specjalisty.

Środki zapobiegawcze

W pełni zapobiec zakażeniu psa robakami, niestety, nie będzie działać. Jednak możliwe jest znaczne zmniejszenie ryzyka wystąpienia robactwa przy pomocy elementarnych środków zapobiegawczych.

  • Wykonuj w odpowiednim czasie odrobaczanie zwierzaka, obserwując czas i dawkę.
  • Okresowo oddawać kał na infekcje robakami, nawet w przypadku braku odpowiednich objawów.
  • Wyklucz z diety surowe ryby i flaki. Surowe mięso do przetwarzania wrzącej wody.
  • Nie pozwól, aby pies pił z kałuż i otwartych zbiorników, zbieraj kawałki jedzenia na ulicy.
  • Terminowe wykrywanie i niszczenie owadów wysysających krew. Traktuj zwierzę środkami zewnętrznymi.
  • Unikaj niepotrzebnego "randkowego" zwierzaka.
  • Regularnie myj łoże psa, myj wodę i miskę pożywienia.

Czy mogę dostać robaki od psa

Osoba i inne zwierzęta domowe mogą łatwo zostać zarażone przez psa z niektórymi rodzajami robaków, na przykład, bąblowicą. Jaja robaków wchodzą do ciała po rozmowie z psem nie umytymi rękami, spod paznokci. Mogą przenikać przez błony śluzowe, na przykład, jeśli osoba pociera nos lub kicha.

Aby uniknąć infekcji, musisz wyeliminować całowanie swojego zwierzaka, za każdym razem po rozmowie umyć ręce mydłem i ograniczyć jego położenie w mieszkaniu, nie pozwalając mu iść do łóżka lub do stołu. Ponadto częste czyszczenie na mokro środkami dezynfekcyjnymi pomoże zmniejszyć ryzyko infekcji.

Kiedy dać psu kurację dla robaków

Po raz pierwszy pies jest odrobaczany w wieku około 3 tygodni. Następnie podaje się lekarstwo na robaki w zależności od szczepienia - 2-3 tygodnie przed szczepieniem, a następnie pół roku. Wraz z wiekiem zaleca się podawanie psów robaków przeciwrobaczych raz na 3-6 miesięcy, a także na 2-3 tygodnie przed szczepieniem. Odradzanie psów powinno odbywać się przed planowanym kryciem, a także po rui. Zwierzęta w ciąży nie dają leków przeciwrobaczych.

Należy pamiętać, że do całkowitego zniszczenia robaków u psów, lek należy podawać dwa razy, z przerwą 10-14 dni. To zniszczy dorosłe pasożyty i te, które wyjdą w tym czasie z larw.

Jak zbierać kał do analizy

Aby wykonać analizę kału na obecność robaków, wystarczy wziąć niewielką ilość psich odchodów i zabrać je do laboratorium. Kał można umieścić w pojemniku (specjalne pojemniki są sprzedawane w zwykłych aptekach) lub, w skrajnych przypadkach, w plastikowym worku. Jeśli nie jest to możliwe od razu, można przechowywać materiał przez 1-2 dni w temperaturze nie wyższej niż 30 ° C (najlepiej - 3-10 ° C). Aby wykryć larwy robaków, nie jest konieczne, aby kał był świeży.

Czasami wymagane jest wykonanie serii sekwencyjnych analiz kału na robakach. W takim przypadku należy usunąć kał po każdym opróżnieniu jelit psa. Diagnostyka seryjna zwiększa wiarygodność wyników.

Jak dać tablet z robaków do psa

Często właściciele psów mają problemy z postacią tabletek od robaków - zwierzak uporczywie nie chce połknąć pigułki. Jeśli pies jest mały, możesz spróbować siłą wsunąć lek jak najdalej w usta. W przypadku dużych ras może to być obarczone nieprzyjemnymi konsekwencjami dla gospodarza.

W praktyce stosowane są następujące opcje:

  • zmiażdżyć pigułki i dodać do jedzenia;
  • podawać w postaci proszku, opadając jak najdalej na język;
  • rozpuścić lek w niewielkiej ilości płynu, wybrać strzykawkę (bez igły) i wstrzyknąć zwierzęciu do ust;
  • ukryć lek w małym kawałku jedzenia (mięso, ryby, kiełbasa) i zorganizować grę z przysmakami;
  • użyj specjalnego urządzenia - tabletu.

Jeśli wybrana zostanie metoda z żywnością, to przed podaniem pigułki robakom do psa, musisz przytrzymać zwierzę przez pewien czas na głodzie. Ponadto w misce umieszcza się dość dużo jedzenia: po pierwsze, zwiększa to prawdopodobieństwo, że pies całkowicie połknie lek, a po drugie, duża ilość jedzenia może wywołać wymioty.

Robaki u psów stanowią problem i zagrożenie, wpływające nie tylko na zdrowie i życie zwierząt, ale także na ich właścicieli. Uwaga na futrzane zwierzątko to gwarancja spokoju i dobrego samopoczucia właścicieli.

Czytaj Więcej O Psach

Zatrzymanie uszu Staffordshire Terrier

Treść Lepiej jest zadbać o problem uszu bąblowania w Staffordshire Terrier w młodym wieku.Zaleca się wykonywanie operacji w dzieciństwie, ponieważ wtedy istnieje większe prawdopodobieństwo, że zapobiegniesz powikłaniom i osiągniesz pożądany rezultat.

Mój pies stróżujący

Treść Dog Blog - My WatchdogAmerykański Pit Bull TerrierMartwy chwyt i niesamowity wygląd kryją się za całkowicie odpowiednim i odpornym psem. Amerykański Pit Bull Terrier tylko w nieudolnych rękach zamienia się w okropną broń.

Szczepienie psów

Treść We wszystkich cywilizowanych krajach szczepienie psów jest koniecznym warunkiem ich utrzymania. Bez szczepienia nie zabierzesz psa na trasę, nie będzie on mógł brać udziału w konkursach i wystawach.