Treść

Grzyb w uszach psa niż leczyć

Choroby grzybicze zwierząt w praktyce weterynaryjnej są dość powszechne. Nie przynosi to jednak wiele radości specjalistom: od dawna zajmuje się takimi patologiami, jest to trudne, a prawdopodobieństwo wyleczenia nie wynosi w 100%.

Same patogeny powodują komplikacje: na przykład grzyb w uszach psa nie zawsze może należeć do patogennej postaci. Jest możliwe, że w normalnych warunkach jest to po prostu nieszkodliwe drożdże, których patogenność jest spowodowana przez połączenie pewnych czynników środowiskowych i pewnego stanu ciała psa.

Rodzaje grzybów uszu u psów

Z reguły w psich uszach mogą się osadzać dwa rodzaje grzybów: albo są one rodzaju Malassezia, albo Candida.

Malassezia

Ale w większości przypadków mówimy o Malassezia. To bardzo dziwny patogen. W rzeczywistości jest to całkiem normalny grzyb drożdżowy, który w normalnych warunkach nawet nie "myśli" o najróżniejszych chorobach. Dzieje się tak tylko w sytuacjach, gdy odporność zwierzęcia jest poważnie przygnębiona przez coś lub istnieją inne czynniki predysponujące, które są nieszkodliwe w innych warunkach, grzyby mogą powodować dość poważne patologie.

Candido

Należy pamiętać, że przedstawiciele Candida zawsze można znaleźć na skórze nawet doskonale zdrowych zwierząt, które są całkowicie nieobecne objawy choroby. Ponadto warstwa normalnych drożdży pełni rolę ochronną, zapobiegając przenikaniu i rozwojowi niebezpiecznych mikroorganizmów (takich jak gronkowiec).

Ale takie "idylliczne" współistnienie jest możliwe tylko pod warunkiem całkowicie normalnego, zdrowego układu odpornościowego. Jeśli ten ostatni zostanie stłumiony, drożdże mogą "zbłądzić". Ale! Drugą stroną tego samego medalu jest nadaktywny układ odpornościowy (często ma to miejsce w przypadku alergii). Odporność w takich sytuacjach "złośliwie" cieszy się z tłumienia własnego organizmu, który nie jest już zasobem dla drożdży.

Alergie i infekcje drożdżowe

W przypadku przewlekłych reakcji alergicznych zawsze istnieje jeden problem. Faktem jest, że nie tylko "klasyczne" leki przeciwhistaminowe są przepisywane na ich ulgę, ale także przeciwzapalne kortykosteroidy. Te ostatnie są potężnymi lekami, które wykonują doskonałą pracę z ich funkcjami, ale jeśli są używane przez długi czas, następuje znaczne obniżenie odporności. A pierwszym poważnym "dzwonkiem", wskazującym na potrzebę pilnego dostosowania leczenia, jest patologiczna aktywność grzybów. Ale nie tylko kortykosteroidy są winne...

Kiedy weterynarze widzą psy z alergiami i prawdopodobnie wtórnymi infekcjami skóry, często przepisują antybiotyki. Naprawdę nie możesz się bez tego obejść, ale...

Należy zawsze pamiętać, że środki przeciwdrobnoustrojowe o równej skuteczności niszczą mikroflorę pozytywną i chorobotwórczą.

Odpowiednio, w takiej sytuacji drożdże mają doskonałe warunki do ich wzrostu i rozwoju. Ponadto sytuacja może być poważnie skomplikowana przez rozwój reakcji alergicznej na własne drożdże. W takich przypadkach skóra chorego zwierzęcia jest poważnie zaogniona i owrzodzona.

W tym samym czasie ogólny stan psa pogarsza się znacznie i szybko. Zdarzają się przypadki, gdy zwierzęta są całkowicie łyse. Pojawienie się zwierząt domowych w tym samym czasie może zainspirować przerażenie nawet do zatwardziałych miłośników horrorów: ciało psa jest całkowicie łysiejące, pokryte rzadkimi kępkami włosów i ropiejącymi strupami. Odporność zwierzęcia w tym czasie jest osłabiona, dzięki czemu może szybko umrzeć z procesów septycznych.

Objawy zakażenia grzybiczego

Jakie są niektóre objawy infekcji? Ciekawą cechą Malasseziosis jest także to, że można powiedzieć o jego obecności u psa, koncentrując się wyłącznie na zapachu zwierzęcia. Drożdże mają bardzo charakterystyczny smak. Niektórzy hodowcy mówią o "zapachu świeżego chleba", inni - "o smrodzie starego sera". Zwróć uwagę, że w większości przypadków pieczenie nie ma dokładnie zapachu: bardzo nieprzyjemny i cierpki zapach starej pleśni pochodzi od chorego psa (lub "starych skarpetek", jak wierzą inni miłośnicy zwierząt).

Pamiętaj! Dla normalnego, zdrowego psa zapach psa jest nietypowy.

Jeśli twój zwierzak mocno pachnie jakimś dziwacznym serem, to prawie na pewno wskazuje na jakiś rodzaj drożdżakowej infekcji. Kolejnym znakiem (choć nie bardzo charakterystycznym) jest chęć ciągłego drapania i drapania długo cierpiących uszu. Zjawisko to wynika z faktu, że wzrostowi kolonii drożdżowych towarzyszy niezwykle silne swędzenie.

Jest inny problem. Ponieważ pies ciągle przeciera i drapie uszy łapami, zanim je zlizuje, choroba może rozprzestrzenić się na kończyny zwierzęcia. Jeśli system odpornościowy już poważnie ucierpiał, istnieje szansa, że ​​wpłynie to na całą powierzchnię ciała.

Jeśli twoje zwierzę ma takie objawy, uważnie obejrzyj światło jego kanałów słuchowych: w przypadku infekcji drożdżowych często pojawia się gruba, ciemna patyna (jednak równie dobrze można mówić o zarażeniu psa roztoczami). Od niego tak samo emanuje jasny i bogaty zapach pleśni. Oczywiście, te objawy nie wystarczą do postawienia dokładnej diagnozy: tylko weterynarz w dobrze wyposażonej klinice może ją dostarczyć. Robią to za pomocą dwóch metod diagnostycznych: cytologii dotkniętych tkanek i hodowli kultury patogenu na specjalnych pożywkach.

Czy możliwe jest określenie w domu ciężkości konkretnego przypadku? Tak, jest całkiem realny. Trzeba spojrzeć na obszar zniszczenia. Jeśli drożdże uderzyły tylko jedno ucho zwierzęcia, to najprawdopodobniej przypadek nie należy do kategorii poważnych. Przeciwnie, podczas wykrywania kolonii drożdży w uszach i między palcami, pilna potrzeba zabrania psa do weterynarza. Dalsze opóźnienie jest obarczone pogorszeniem patologii i rozwojem bardziej poważnych powikłań.

Szczególnie trudno mieć podatki, setery, wiele spanieli, a także innych właścicieli dużych, miękkich uszu.

Pod nimi rozwijają się duże ogniska zapalne, podczas gdy pies doświadcza silnego bólu i innych nieprzyjemnych wrażeń. Od zwierzęcia pachnie źle (nie tylko pleśń, ale gnijące tkanki). Zwierzę nie śpi dobrze, jego apetyt jest całkowicie lub częściowo utracony, a stopniowo rozwija się wyczerpanie.

Zasady karmienia chorych zwierząt domowych

Doświadczeni lekarze weterynarii uważają, że w leczeniu patologii drożdży nie ma potrzeby koncentrowania się wyłącznie na stosowaniu leków przeciwgrzybiczych. Najważniejszą rolę odgrywa właściwe karmienie zwierzęcia.

W łagodnych przypadkach można wyleczyć psa, prawie bez używania leków. Sekret jest prosty. Drożdże do wzrostu i rozwoju zawsze potrzebują węglowodanów. A dokładniej, cukry proste, które służą grzybom jako główne źródło energii. Odpowiednio, im mniej drożdży otrzymają energię, tym wolniej będą rosnąć, a im łatwiej zwierzę będzie z nimi radzić.

Nie zakładaj, że cukier odnosi się tylko do sacharozy, dodaje się do herbaty i innych słodkich napojów. Różnorodność prostych węglowodanów jest znacznie szersza. Ich źródłem może być na przykład zwykły chleb, który wielu hodowców od czasu do czasu karmi swoje zwierzęta. Kolejny produkt, są bogaci - ziemniaki.

Należy pamiętać, że nie zaleca się karmienia psów ziemniakami, ponieważ produkt ten praktycznie nie jest trawiony w przewodzie pokarmowym.

Z tego powodu zwierzę może rozwinąć ciężkie zaburzenia trawienia, których leczenie jest często opóźnione o kilka tygodni. Co więcej, problemy z przewodem pokarmowym często powodują osłabienie statusu odpornościowego organizmu, a to, jak pamiętamy, otwiera ogromne możliwości patogennym grzybom...

Aby pozbawić drożdży źródła pożywienia, konieczne jest ograniczenie ilości węglowodanów dostarczanych wraz z pokarmem do ciała zwierzęcia. Jeśli podasz swojemu psu warzywa, wybierz produkty zawierające jak najmniej oligosacharydów.

Pszenica, ryż, ziemniaki, kukurydza i inne zboża muszą być wyeliminowane z diety psa. Aby spełnić tę zasadę, należy całkowicie zrezygnować z suchej paszy.

Jeśli zastosujesz się do tej zasady, po kilku miesiącach naturalna mikroflora ciała psa zostanie znormalizowana, kolonie drożdży znikną same. Ponadto niektórzy doświadczeni hodowcy zalecają dodawanie niewielkiej ilości czosnku i oregano do pokarmu chorego psa. Produkty te zawierają substancje szkodliwe dla stanu kolonii drożdży.

Ale! Pamiętaj, że czosnek zawiera związki, które mogą zostać zatrute przez psa.

Tak więc niepotrzebnie nie powinni się angażować. Ponadto produkt ten szybko niszczy całą korzystną mikroflorę jelitową, która często przechodzi w dysbakteriozę.

Leczenie

Oczywiście, tylko jedna dieta, aby uzyskać odzyskiwanie psa, jest trudna, a nawet niemożliwa. Konieczne jest dołożenie wszelkich starań, aby oczyścić całe ciało psa z kolonii patogennych grzybów.

Niestety nie jest to łatwe, a nawet standardowe techniki weterynaryjne mogą zawieść (szczególnie w przypadkach, gdy są niewłaściwie używane). W szczególności prawie niemożliwe jest radzenie sobie z drożdżami poprzez po prostu nasmarowanie dotkniętych obszarów antygrzybiczymi maściami lub kremami. Co więcej, takie działania nie mogą prowadzić do wyzdrowienia, ale do pogorszenia stanu zwierzęcia.

Problem polega na tym, że warstwy umierających drożdży w rzeczywistości służą jako doskonały substrat i pokarm dla ich żywych krewnych. Jeśli nie usuniesz tych warstw i nie wyleczysz uwolnionej skóry, kolonie pasożytów mogą stać się jeszcze większe i silniejsze. Niestety, nie ma zewnętrznych środków do "automatyzacji" tego procesu: musisz zrobić wszystko sam (i ręcznie).

Czyszczenie uszu

Szczególnie ważne jest czyszczenie uszu. Jest to konieczne codziennie, przy użyciu wacików bawełnianych i 1% wodnego roztworu ketokonazolu (to jest na bazie kropli do uszu). Flukonazol ma podobny wpływ, jak również itracozol. Należy pamiętać, że wszystkie te związki, nawet jeśli mają wyraźny efekt przeciwgrzybiczny, same są bardzo trujące.

Nie wypełniaj ich uszami zwierząt domowych, ponieważ te działania mogą prowadzić do poważnego zatrucia.

Jak często trzeba czyścić uszy zwierzęcia? To zależy od ich stanu i pory roku. Tak więc, w lecie będziesz musiał to robić codziennie, przy zimnej pogodzie możesz zmniejszyć liczbę zabiegów profilaktycznych i medycznych do dwóch lub trzech razy w tygodniu.

Ponadto do czyszczenia można stosować zwykłe płatki bawełny i alkoholowy roztwór propolisu (ma to również szkodliwy wpływ na drożdże). Nie trzeba litować dyskietek z watoliną: przy każdym praniu powłokę z uszu należy usuwać ostrożnie i całkowicie. Oczywiście nie pozostawiaj kawałków bawełny w psich uszach. Nie trzeba podawać drożdżom dodatkowego substratu.

Ważne! Jeszcze raz podkreślamy, że wszystkie popularne leki przeciwgrzybicze są z natury silnymi truciznami.

Przetwarzając uszy i sąsiednie obszary, zawsze staraj się trzymać pojedynczą kroplę leku na skórze Twojego zwierzaka. Doustne leki przeciwgrzybicze muszą być stosowane ściśle według instrukcji otrzymanych od weterynarza.

A tak przy okazji, skąd możesz wiedzieć, czy uszy Twojego psa wymagają pilnego czyszczenia? Tutaj wszystko jest proste: zbadaj fragmenty audytoryjne. Jeśli nie ma w nich dużej ilości płytki nazębnej i nie ma w nich ostrych zapachów "psów", to można pominąć jedno czyszczenie. Ale w sytuacjach, w których znaczna ilość płytki drożdżowej nagromadziła się na powierzchni kanałów słuchowych, należy ją usunąć. Nie powinieneś się wahać, ponieważ każdego dnia liczba tabliczek będzie stale rosnąć. I pamiętaj, że bez cierpliwości i wytrwałości w pokonaniu uszu grzyb u psów nie zadziała.

Charakterystyczne objawy i metody leczenia grzybów u psów

Grzyb u psa (grzybica skóry lub grzybica) to choroba, w której skóra jest uszkadzana przez mikroorganizmy. Skóra zmienia kolor, włosy w dotkniętych obszarach wypadają lub zrywają się, pies jest dręczony swędzeniem. Na wczesnym etapie łatwo jest wyleczyć grzyby za pomocą leków, ale tylko weterynarz po dokładnej diagnozie może je przepisać. Terapia będzie skuteczna tylko wtedy, gdy zostanie prawidłowo zidentyfikowany rodzaj grzyba, z którym pies jest zainfekowany.

Przyczyny i metody infekcji

Choroby grzybicze występujące u psów są spowodowane przez dwa rodzaje grzybów - chorobotwórcze i warunkowo patogenne.

Grzyby chorobotwórcze to niebezpieczne mikroorganizmy, które po kontakcie ze skórą przenikają przez skórę i zaczynają się rozwijać. Głównym nośnikiem patogenu są chore zwierzęta, po kontakcie z którymi psy zachorują, nawet z silną odpornością.

Zarodniki grzybów chorobotwórczych od dawna znaleziono w glebie, piasku, trawie, a nawet w pyle. Mogą podnieść się, idąc po zainfekowanym miejscu. Ponadto spory mogą być wniesione przez właściciela na buty lub ubrania, a pies może zachorować, a nawet chodzić po ulicy. Grzyby chorobotwórcze są niebezpieczne, ponieważ niektóre ich odmiany są zakaźne dla ludzi.

Warunkowo patogenne grzyby zawsze zamieszkują skórę lub płaszcz zwierzęcia. W małych ilościach nie są niebezpieczne i nie powodują niepokoju. Drożdżowy grzyb jest przykładem. U psów każdej rasy drożdże stanowią integralną część mikroflory. Ale jeśli odporność zwierzęcia spada, osłabia się po każdej chorobie lub niewłaściwej zawartości - powstaje sprzyjające środowisko do ich rozmnażania. Warunkowo patogenne grzyby rozprzestrzeniają się nie tylko na powierzchni skóry, ale również przenikają do głębszych warstw.

Kto jest bardziej podatny na tę chorobę

Nie można jednoznacznie podzielić psów na dwie grupy - która jest podatna na infekcje, a która nie. Jest grzyb, nawet u zdrowych psów, żyjących w dobrych warunkach i nigdy nie chorych na nic.

Mimo to czynniki, które przyczyniają się do infekcji, można zidentyfikować:

  • predyspozycje genetyczne;
  • słaba odporność;
  • obecność jakichkolwiek chorób przewlekłych;
  • wiek do 1 roku;
  • podatność na alergie;
  • brak dbałości o wełnę, z powodu tego, co zaplątuje się w maty i nie wysycha przez długi czas po zamoczeniu;
  • częste mycie włosów szamponem głębokie oczyszczanie, po którym ochronna mikroflora zostaje zmyta ze skóry.

Objawy choroby

Początkowym objawem zakażenia przez grzyby jest zmiana koloru skóry. W zmianach staje się szary lub czerwony. Na tym etapie rozwoju grzybów u psów trudno zauważyć - objawy są łagodne. Jest to szczególnie ważne w przypadku zwierząt o długich i gęstych włosach. Po pewnym czasie plamy na skórze zaczynają się powiększać, zmieniać, a włosy wypadają.

Główne objawy zakażenia grzybem:

  • ogniskowe przebarwienia skóry u psów. Staje się szary, różowy lub szkarłatny. Liczba miejsc może być dowolna;
  • zmieniając strukturę skóry. Plamy mogą być gruboziarniste, stać się wielowarstwowymi, ale w tym samym czasie wagi się nie rozpadają. W innych przypadkach skóra złuszcza się, złuszcza;
  • miejsce klęski zaczyna się łysnąć. Włosy mogą wypaść stopniowo wraz z mieszkiem włosowym lub może się oderwać - w tym przypadku seta pozostaje w obszarze dotkniętym chorobą;
  • jeśli spojrzysz na włosy, które spadły pod szkłem powiększającym, zauważysz, że cebulka włosów ma płytkę nazębną;
  • zmiana jest swędząca, pies zaczyna swędzić. Im więcej swędzi, tym większe staje się uszkodzenie;
  • Lokalizacja plamek może być dowolna, ale najczęściej pojawiają się one najpierw na łapach, w małżowinie usznym, na głowie.

Łapy mogą być narażone na działanie mokrej pogody po długich spacerach, gdy wełna nie wysycha przez dłuższy czas. Zaczerwienienie obserwuje się między palcami, poduszki stają się grubsze, zagęszczone. Pazury są modyfikowane - zmieniają kolor na żółty, kruszą się, mogą być wygięte. Zwierzę zaczyna lizać łapy, aw niektórych przypadkach bolesne jest atakowanie.

Grzyb w psich uszach jest najczęściej wtórną chorobą. Jego rozwój może wywołać zapalenie ucha środkowego, alergie, zaniedbane procesy zapalne lub brak higieny ucha. Zasadniczo w tym miejscu grzyb jest zlokalizowany w skałach, które mają duże, wiszące uszy pokryte grubymi włosami. Jeśli podniesiesz ucho, łatwo zauważysz skupienie się choroby na jej bezwłosej części.

Swędzenie w przypadku infekcji grzybiczych nie zawsze przeszkadza psu. Czasami tak rzadko swędzi, że właściciel nie zwraca na to uwagi. W takim przypadku choroba staje się zauważalna, gdy dotknięta jest duża powierzchnia ciała i staje się ona widoczna.

Jeśli zwierzę zacznie przenikać skórę do krwi, przed wizytą w klinice weterynaryjnej powinien założyć na szyi specjalny kołnierz w kształcie lejka. W skrajnych przypadkach można podać środek przeciwhistaminowy lub zastosować go na skórę "Zaprzestać swędzenia". Należy zgłosić lekarzowi stosowanie aerozolu, kremu lub maści. Analiza cząstek skóry pobranych z tej strony nie będzie dokładna.

"Zatrzymaj swędzenie" to pierwsza pomoc, która tylko łagodzi objawy. Konieczne jest celowe leczenie grzybów u psów, ale jest to możliwe dopiero po dokładnej diagnozie.

Niektóre typy dermatofitozy są bezobjawowe. Jedynym znakiem może być sucha wełna, która szybko się brudzi i spada do kępek, nawet przy należytej staranności. Jeśli taka sytuacja wystąpi u zwierzęcia domowego, należy je zbadać i wyjaśnić przyczynę.

Diagnostyka

Przed leczeniem grzyba należy ustalić, jaki rodzaj grzyba zakaża zwierzę. Leki, które są odpowiednie do leczenia niektórych odmian, są bezsilne w stosunku do innych.

Oprócz oględzin skóry i włosów zwierzęcia weterynarz używa specjalnej lampy. Pod wpływem jego promieni, dotknięty obszar świeci pięknym zielonym kolorem. Ale ta luminescencja wskazuje tylko na obecność infekcji grzybowej, ale nie na odmianę.

Aby określić odmiany z obszaru dotkniętego chorobą, wykonaj skrobanie i zbadaj je pod mikroskopem. Jeśli lekarz oferuje leczenie bez tej analizy, należy być przygotowanym na to, że terapia będzie nieskuteczna. Aby marnować czas, pieniądze i tortury zwierzęciu z nieskutecznym leczeniem, lepiej jest zmienić klinikę.

Ważne jest, aby określić rodzaj grzyba, ponieważ niektóre jego gatunki są niebezpieczne dla ludzi i trudne do leczenia w stanie zaniedbanym.

W celu uzyskania pełnego obrazu klinicznego wykonuje się biologiczne i bakteriologiczne badanie krwi. Konieczne jest, aby zobaczyć ogólny stan zdrowia psa, aby ustalić przyczynę, z powodu której grzyby zaczęły się aktywnie rozwijać. Jeśli powodem jest osłabienie układu odpornościowego, chorób przewlekłych, występuje pierwotna choroba, która doprowadziła do rozmnażania się grzybów, wówczas należy leczyć grzyby u psów i prowadzić leczenie współistniejącej choroby. W przeciwnym razie choroba po pewnym czasie znów się zamanifestuje i nie będzie innego wyjścia, jak ją leczyć.

Ważne jest, aby ustalić, czy grzyb nie jest spowodowany alergią. W przypadku wystąpienia alergii, bez eliminacji alergenu, nie można pozbyć się grzyba. Foci znikną tylko na chwilę, a następnie zostaną wznowione. Pies będzie wyczerpany, a użyte leki przestaną działać. Niektóre mikroorganizmy szybko dostosowują się do wszelkich leków.

Leczenie

Przede wszystkim weterynarz powinien powiedzieć, czy ten rodzaj grzyba jest niebezpieczny dla ludzi. Jeśli tak, to zwierzę musi zostać odizolowane przed końcem leczenia, a leczenie powinno być przeprowadzane tylko w gumowych rękawicach.

W każdym razie pomieszczenie, w którym żyje pies, powinno być oczyszczone, ściółka powinna zostać umyta, a po wyleczeniu powinna zostać zastąpiona nową. Wszystkie zabawki i produkty pielęgnacyjne również muszą zostać przetworzone.

W przypadku małych zmian przepisać specjalną maść. Nałożono je na uszkodzoną skórę zgodnie z zaleceniami zaleconymi przez lekarza. Po pokonaniu dużej części ciała nie używa się ich z powodu toksycznego działania na organizm. W tym przypadku pies często kąpał się w szamponie przeciwgrzybiczym, a do leczenia przepisywano leki do spożycia.

Aby złagodzić swędzenie, pies otrzymuje leki przeciwhistaminowe, a immunomodulatory są przepisywane w celu zwiększenia odporności organizmu. Długi okres leczenia wymaga stosowania hepatoprotektorów, aby pomóc wątrobie radzić sobie z takim obciążeniem chemicznym.

Zapobieganie

Zdrowy pies jest mniej podatny na choroby grzybowe. Prawidłowe odżywianie, dobry wysiłek fizyczny i regularne pielęgnowanie nie mogą w pełni chronić przed infekcją, ale statystyki pokazują, że przy takim problemie zwierzęta zadbane są rzadziej.

Zbadaj skórę, a włosy powinny być często i, w przypadku jakichkolwiek podejrzeń natychmiast skonsultuj się z lekarzem.

Rodzaje grzybów u psów, leczenie i zapobieganie grzybicom

Rodzaje grzybic i ich patogenów

Infekcja psów z zakażeniem grzybiczym występuje dość często. Prawdopodobieństwo infekcji i rozwój grzybic jest praktycznie niezależne od żywności i warunków przetrzymywania - nie tylko zwierzęta uliczne, ale także ludzie domowi i zadbani mogą być chorzy. Większość z nich nosi ciężką chorobę, szczególnie jeśli działa. Ale nie jest to wcale konieczne, aby poruszyć ten temat, grzyby u psów są dobrze traktowane, dla których istnieją specjalne preparaty w arsenale współczesnej medycyny weterynaryjnej.

Grzyby to patologiczne mikroorganizmy, które mogą wpływać na skórę i jej pochodne, powodować w nich procesy zapalne, a następnie je niszczyć. Najczęściej diagnozowaną chorobą pochodzenia grzybowego u psów jest dobrze znany grzyb owłosiony. Choroba ta występuje w dwóch postaciach, ponieważ jest wywoływana przez grzyby z dwóch różnych rodzajów tritofitonu i mikrosporum. W związku z tym w pierwszym przypadku nazywane jest trichofitozą, w drugim - mikrosporią. Ringworm wpływa na skórę, sierść i pazury psów.

Kandydoza to kolejna patologia, z której często cierpią czworonożne zwierzęta domowe. Jego patogeny są warunkowo patogennymi grzybami drożdżowymi z rodzaju Candida, zwykle zamieszkującymi skórę zwierząt i błony śluzowe jamy ustnej, oczu, nosa, płuc, jelit i pochwy.

Malassezia jest chorobą dermatologiczną psów, jej patogenem jest grzyb Malassezia pachydermatis. Żyje na ciele zdrowych zwierząt, nie okazując się, podczas gdy ich odporność kontroluje i hamuje ich rozmnażanie. Ale kiedy ochrona jest osłabiona, Malassees atakują skórę uszu, powodując zapalenie ucha, a także mogą być aktywowane na skórze między łapami, w pobliżu odbytu i na ogonie, w odbytnicy i pochwie.

Fawus lub strup charakteryzuje się uszkodzeniem skóry, sierści i pazurów psów, czasem narządów miąższowych.

Grzyby najczęściej pasożytują na skórze, łapach i uszach psów.

Ale są też takie, które rozmnażają się w wewnętrznych tkankach i narządach, co prowadzi do poważnego naruszenia ich funkcji, a przy braku szybkiego leczenia, często do śmierci zwierzęcia. Takie patologie są jednak zwykle osłabione przez przewlekłe infekcje, stare lub zubożone zwierzęta.

Przyczyny grzybicy

Najczęściej zwierzęta zarażają się grzybami od chorych członków rodziny, kotów, gryzoni. Ale ektopasożyty mogą również stać się nosicielami patogenów grzybic - pcheł, kleszczy, wszy. Zarodniki grzybów mogą znajdować się na skórze lub błonach śluzowych, będąc uprzednio na ubraniach i butach ludzi, artykułów gospodarstwa domowego, kołnierzyków i smyczy.

Wprowadzenie patogenów do zwierzęcia nie zawsze oznacza rozwój choroby. Jeśli pies ma zdrową, nienaruszoną skórę i silną odporność, wówczas "inwazja" prawdopodobnie pozostanie bez konsekwencji.

Ale jakikolwiek gwałtowny spadek w obronie organizmu jest pretekstem do rewitalizacji i ulepszonej reprodukcji grzybów. Może to nastąpić w wyniku:

  • choroba zakaźna;
  • silne zmęczenie;
  • hipotermia;
  • będąc przygotowanym lub w wilgotnym pomieszczeniu;
  • złe odżywianie;
  • alergie;
  • leczenie niektórymi silnymi lekami.

Ułatwienie penetracji grzybowej maceracji i mikrouszkodzenia skóry. Oprócz osobników z obniżoną odpornością, grzybice często zakażają szczenięta, ponieważ ich system ochronny nie został jeszcze w pełni uformowany, ciężarne suki i zwierzęta po szczepieniu.

Objawy

Chociaż patogeny grzybic są różne, objawy tych chorób są pod wieloma względami podobne do siebie. Tak więc następujące zmiany w wyglądzie i zachowaniu zwierzęcia powinny ostrzec właścicieli:

  • pies często drapie, liże, gryzie niektóre miejsca na ciele lub ciągle próbuje dosięgnąć ucha łapą, ponieważ jest bardzo swędzący;
  • wtedy włosy na nich wypadną lub zerwieją się, powstają łyse łatki (jednak utrata włosów nie jest obowiązkowym objawem grzybicy);
  • skóra w tych obszarach staje się sucha, czerwona lub szara, zaczyna się złuszczać i jest pokryta skorupami szaro-żółtego lub brązowego;
  • z ciała psa zaczyna nieprzyjemnie pachnieć;
  • wewnętrzna powierzchnia ucha lub uszu zaczerwienia się, pęcznieje i pęcznieje, zaczyna odstawać od siarki, surowiczy lub ropny wysięk o kwaśnym zapachu;
  • skóra między palcami i wokół pazurów zaczerwienia się, pokrywa i pęka, a następnie zmieniają kolor, złuszczają, deformują się i pękają.

Objawy te nie są nieodłączne w żadnej z chorób grzybiczych i trudno je zdiagnozować. Dokładnie określić, czy choroba może być tylko weterynarzem.

Przewlekła grzybica

Nie zawsze choroby grzybicze u psów manifestują się tak wyraźnie. Zdarza się również, że są prawie ukryte i trudno jest wizualnie zobaczyć, że zwierzę jest chore. Nadal istnieją pewne oznaki:

  • nie ma łysiny, ale wełna jest bardziej postrzępiona niż zwykle;
  • włosy są matowe, nieporządne, łatwo brudne;
  • na nosie, za uszami, na fałdach łap mogą być małe, pozbawione owłosienia plamy z prawie niezmienioną skórą.

Reszta zwierzęcia wygląda jak zwykle, nie cierpi na brak apetytu, aktywnie porusza się i normalnie śpi.

Diagnoza choroby

Jeśli podejrzewasz, że u psa występuje grzyb, powinieneś natychmiast skontaktować się z przychodnią weterynaryjną. Pomoże to nie tylko ustalić prawidłową diagnozę, ale także przepisać prawidłowe leczenie. Biorąc pod uwagę wiele przyczyn występowania i rozwoju infekcji, badanie pacjenta z czterema palcami powinno być złożone.

Specjalista najpierw zbada skórę zwierzęcia w świetle specjalnej lampy, która sprawia, że ​​niektóre grzyby są widoczne, ale ten test nie może być jedynym. Po pierwsze, ponieważ z wynikiem dodatnim potwierdza jedynie obecność patogenu, ale nie pozwala ustalić jego tożsamości gatunkowej. Po drugie, 40% grzybów nie jest identyfikowanych w ten sposób i może pozostać niezauważone.

Aby uzyskać dokładniejszą diagnozę, lekarz może zalecić takie badania:

  • ogólna lub szczegółowa analiza krwi i moczu w celu oceny stanu zdrowia zwierzęcia w danym czasie;
  • badania krwi na alergeny i biochemię w celu ustalenia podstawowych przyczyn infekcji grzybiczych.

I tylko na podstawie tych danych możliwe jest przepisanie odpowiedniego leczenia. W przeciwnym razie możesz walczyć z grzybem u psów przez lata.

Zasady leczenia

Leczenie grzybów u psów jest zawsze przeprowadzane indywidualnie. W przypadku drobnych zmian zwykle stosuje się maść. Takie leki jak Clotrimazol, Dermatol, Miconazole, Mikoseptin, Yuglon, Yam i inne dają dobry efekt. Jeśli choroba jest tylko wtórną infekcją, wówczas wraz z lekami grzybowymi przepisywane są antybiotyki, na przykład Amoksyklaw, Ceftriakson, Gentamycyna.

Wiele zmian skórnych u zwierząt łatwiej jest leczyć za pomocą specjalnych szamponów, które mają nie mniej wyraźny efekt. Należą do nich Imaverol, Doctor, Nizoral. Jeśli grzyb osiadł w uszach zwierzęcia, użyj kropli amitroziny, lamparta, oricyny.

Oprócz leków przeznaczonych do użytku zewnętrznego, psom przepisuje się tabletki i strzały o działaniu przeciwgrzybiczym. Może to być flukonazol, ketokonazol, griseofulfina.

W przypadku uczulenia, które było przyczyną zakażenia, środek drażniący jest wykluczony. Podlega leczeniu i ustalona podczas badania choroby zwierząt domowych, która osłabia psa i zmniejsza jego odporność. Lekarz może przepisać szybkie immunostymulatory i immunomodulatory. Jedną z opcji leczenia może być szczepienie zwierząt preparatami Mycoderm lub Vacterm, które są również wykorzystywane do celów profilaktycznych. Ponieważ wiele z tych leków jest szkodliwych dla wątroby, pomocne będą także hepatoprotektory. Jednak wszystkie leki powinny być przepisane przez weterynarza, a nie właściciela psa.

Niektóre rodzaje grzybów mogą być niebezpieczne dla ludzi i innych zwierząt domowych (zwłaszcza kotów). W takim przypadku leczenie chorych zwierząt powinno odbywać się w rękawicach medycznych, a ich kontakt z potencjalnymi przedmiotami zakażenia powinien zostać wykluczony. I tylko po wyzdrowieniu mogą wrócić do swojego zwykłego środowiska.

Zapobieganie grzybom

Ochrona psa przed infekcjami grzybiczymi jest dość prosta. Aby to zrobić, potrzebujesz:

  • zapewnić zwierzęciu dobrą opiekę i dobre odżywianie;
  • przechowywać w suchym i czystym pokoju lub wolierze;
  • wykluczają komunikację zwierząt domowych z chorymi i bezpańskimi zwierzętami;
  • regularnie odwiedzaj weterynarza w celu szybkiego diagnozowania i leczenia chorób;
  • nie zaniedbuj szczepień, jeżeli są one pokazywane psu;
  • leczyć wełnę przeciwko pasożytom;
  • zapewnić zwierzęciu niezbędne ćwiczenia, ale nie należy nadmiernie obciążać jego ciała;
  • wylewaj go za pomocą szamponów nie więcej niż jest to zapisane w instrukcjach.

Jak widać, zasady te nie są tak trudne do wdrożenia, ale dla psa mają na myśli zdrowie.

Jeśli znajdziesz błąd, zaznacz fragment tekstu i naciśnij Ctrl + Enter.

Grzyby u psa w uszach: przyczyny, objawy, leczenie

Ostrożnie dbając o swojego czworonożnego przyjaciela, właściciel może napotkać problem, gdy nie zawsze jest możliwe wyczyszczenie uszu przed zanieczyszczeniem. Powstały grzyb w uszach psa powoduje zapalenie - zapalenie ucha.

Powodować podobny patologiczny proces z rodzaju Candida lub Malassezii. Terminowe leczenie weterynarza i rozpoczęte leczenie pozwolą uniknąć poważnych komplikacji, takich jak całkowite lub częściowe uszkodzenie słuchu, rozwój zeza, problemy z przyjmowaniem pokarmu.

Przyczyny grzybów w uszach

Grzyb uszny u psów nazywany jest otomycozą, a patologia ta jest umiejscowiona w okolicy kanału słuchowego. Czynniki wywołujące chorobę to drobnoustroje grzybicze drożdżakowe, które stale znajdują się na skórze zwierząt domowych. W pewnych sytuacjach grzyby rozpoczynają swój aktywny wzrost i rozmnażanie, powodując poważne procesy zapalne.

Zwróć uwagę! Zapalenie ucha grzybiczego (otomycyoza) nie jest zakaźne i nie dotyczy innych zwierząt. Ponadto, otomycoza nie jest straszna dla ludzi.

Głównymi przyczynami infekcji grzybiczych w uszach psa są:

  • Procesy zapalne na skórze psa - w wyniku takich zmian siły odpornościowe znacznie osłabiają się, a na tym tle mikroflora grzybowa rozpoczyna swój aktywny wzrost.
  • Kleszcze uszu są rzadkimi przypadkami, ale mimo to diagnozuje się zapalenie ucha wywołane przez rozwój kleszczy uszu.
  • Reakcje alergiczne w ciele zwierzęcia - w obecności alergenu w codziennej diecie psa alergie na pewne substancje mogą stać się rodzajem trampoliny do dalszego rozwoju grzybów w uchu.
  • Osłabienie mechanizmów obronnych organizmu jest główną przyczyną otomycyozy u psów. W obecności patologicznych procesów w ciele zwierzęcia lub silnego stresu, układ immunologiczny jest osłabiony, a grzyby rozwijają się na skórze i małżowinach usznych.
  • Terapia przeciwdrobnoustrojowa - długotrwałe stosowanie antybiotyków, może powodować otomycozę. Ponadto, mikroorganizmy grzybowe mogą rozprzestrzeniać się w ciele psa. W takich przypadkach, w celu zapobiegania chorobom grzybiczym, eksperci weterynaryjni zdecydowanie zalecają podawanie swojemu psu określonego leku - probiotyku. Wywierają wyraźny efekt prewencyjny, którego celem jest zapobieganie infekcjom grzybiczym.

Zwróć uwagę! Weterynaryjna statystyka medyczna stwierdza, że ​​najczęściej zapalenia w uszach wywołane rozwojem drobnoustrojów grzybiczych występują u psów uszatych z długimi uszami. To po raz kolejny udowadnia, że ​​zdrowie zwierzęcia musi być traktowane z najwyższą uwagą.

Innymi równie ważnymi przyczynami wywołującymi otomycozę są:

  • zmiana miejsca zamieszkania, zmiana właściciela, silny strach;
  • hipotermia - długotrwałe pływanie w chłodnej wodzie, chodzenie w strugach deszczu;
  • długi pobyt w słońcu;
  • zaburzenia odżywiania;
  • zaburzenie endokrynologiczne;
  • zakaźne zmiany i helminthiasis.

Mikroskopijne grzyby Malasseziya, powodują nie tylko zapalenie ucha i zapalenie skóry u psów, ale mogą również powodować rozwój zapalenia błony śluzowej jamy ustnej, nieżytu nosa i patologii w oczach. Przy dołączaniu drugorzędowej patogennej mikroflory pochodzenia bakteryjnego drożdże wywołują dyskomfort w reakcjach zapalnych.

Rodzaj grzybów - Fitosporum, należy do działu promienicy i ma dwie dystrybucje:

  • Malassezia owalny jest gatunkiem zależnym od lipidów, występującym tylko u ludzi i staje się przyczyną łojotokowego zapalenia skóry.
  • Malasseziya patidermatis - lipofilny grzyb, który nie jest zależny od metabolizmu lipidów i występuje u większości przedstawicieli świata zwierząt.

Pierwszym naukowcem, który zidentyfikował ten rodzaj grzyba w osobnej grupie był Francuz Louis Charles Charles Malass. Trudność w pracy z grzybami drożdżowymi tego typu jest skomplikowana ze względu na to, że rozwijają się one niezwykle wolno w porównaniu z innymi gatunkami i wymagają specjalnych środków.

Objawy zapalenia ucha u psów

Pierwsze wyraźne oznaki początku procesu zapalnego są brane pod uwagę, gdy czworonożny zwierzak silnie potrząsa głową. Początkowi choroby towarzyszy silny dyskomfort w postaci swędzenia. Pies drapie jedno ucho, a patogen infekcji grzybowej wnika głębiej, rozprzestrzeniając się na powierzchnię skorupy.

Głównymi objawami wystąpienia otomycykozy są:

  • swędzenie w przewodzie słuchowym zwierzęcia;
  • zwiększony lęk psa;
  • odprowadzanie dużych ilości siarki z kanału słuchowego;
  • zmiana koloru woskowiny, w związku z przystąpieniem mikroflory bakteryjnej;
  • przekrwienie widocznej skóry ucha;
  • występowanie obrzęku i stanu zapalnego;
  • surowicza wydzielina z ucha;
  • nieprzyjemny zapach.

W przypadku przedwczesnej opieki medycznej zewnętrzne formy zapalenia ucha przechodzą do następujących etapów. Tego typu komplikacje są obarczone rozwojem zapalenia ucha środkowego, głuchoty, a w niektórych przypadkach możliwe jest wystąpienie procesu zapalnego w oponach oponowych.

Zwróć uwagę! Dzięki intensywnemu szczotkowaniu uszu pies rozprzestrzenia zarodniki grzyba na resztę ciała. Występują zmiany grzybicze łapy, tułowia i szyi.

Najczęściej rejestrowane otomycyty występują w base-hauntach, pudlach, cocker spanieli, seterach, dalmatyńczykach i bigleyach. Wynika to przede wszystkim z faktu, że takie rasy psów mają zmniejszoną naturalną wentylację przewodu słuchowego, zwiększoną wilgotność, stwarzając idealne warunki do wzrostu i rozmnażania grzybów drożdżopodobnych.Chorogardowe zapalenie ucha nie jest rzadko spotykane u tych psów, które mają fizjologiczną muszlę uszną o dużych rozmiarach. fałdy chrzęstne. W strefie upadku ryzyka - Shar Pei, Rottweilers, Newfoundlands.

Zdarza się również, że właściciel nie zawsze dostrzega rozwój procesu patologicznego. Wynika to z powolnego procesu, a otomycoza przechodzi od stanu ostrego do przewlekłego. Przez całe życie pies od czasu do czasu dręczył się ostrym stanem zapalnym, a następnie okresami remisji. Jednocześnie zaawansowany stan zapalny małżowiny usznej prowadzi do ropni i przerostu błony bębenkowej.

Metody diagnostyczne

Nie jest możliwe postawienie dokładnej diagnozy wyłącznie na temat metod badania zewnętrznego. Wykwalifikowany lekarz może jedynie przyjąć rozwój patologii na podstawie objawów klinicznych.

Aby odróżnić chorobę od zwykłych procesów zapalnych, które nie mają etiologii grzybowej, wystarczy dotknąć podstawy muszli. W przypadku braku bólu i innych zjawisk, mówi, że proces patologiczny nie obejmuje głębokich obszarów małżowiny usznej.

Główną metodą diagnostyczną jest badanie wysięku pobranego pod mikroskopem. Podłoże z ucha nakłada się na szkiełko. Obecność dwóch lub więcej splecionych pasm grzybni, zarodników i owalnych komórek w polu mikroskopowym jest uważana za oznakę początkowych stadiów zakażenia.

Zwróć uwagę! Gdy w polu mikroskopowym znajduje się ponad 10 zarodników grzyba, weterynarze mówią o zaawansowanym stadium patologii.

Innym rodzajem diagnozy jest wykrywanie patogennej mikroflory wyhodowanej z rozmazu w specjalnej pożywce. Wyniki tej metody diagnostycznej są gotowe w dniu 7-11. Jeśli podczas siewu zostanie stwierdzona niewielka ilość zarodników grzybów, leczenie nie jest zalecane, ponieważ jest to normalny stan skóry zwierzęcia.

Leczenie

Podstawą terapii jest wyeliminowanie przyczyny, która zapoczątkowała rozwój grzyba w uszach psa. W częstości przypadków są to reakcje alergiczne i roztocza ucha. Po wykryciu zmiany pierwszego stopnia i łagodnej postaci otomycykozy, leczenie polega na użyciu specjalnych kropli mających na celu zniszczenie grzyba.

Przed rozpoczęciem podawania leków konieczne jest oczyszczenie kanału słuchowego ze specyficznego wydzielania, obfite ilości siarki i ewentualny wysięk.

Aby umyć ucho, użyj ciepłego roztworu soli fizjologicznej lub chlorheksydyny o stężeniu 0,05%. Konieczne jest przeprowadzanie czyszczenia i płukania kilka razy w tygodniu. W przypadku wydzielania dużej ilości wydzieliny konieczne jest przeprowadzenie płukania zewnętrznego przewodu słuchowego za każdym razem przed wprowadzeniem przeciwgrzybiczych kropli do uszu.

Ciepły roztwór do mycia wstrzykiwany w małych ilościach, trzymając ucho psa. Powoli masuj podstawę ucha delikatnymi ruchami. Możesz dać potrząsając uszami psa, aby usunąć resztki roztworu. Użyty materiał - serwetki, waciki, gazę należy starannie zebrać i wyrzucić.

Zwróć uwagę! Rekultywację powierzchni małżowiny usznej w celu oczyszczenia z blaszki miażdżycowej, filmów i skorupy najlepiej przeprowadzić za pomocą specjalnych rozwiązań - Otominy i Otifri, zaprojektowanych specjalnie do tych celów.

Narkotyki

Zaleca się terapię przeciwgrzybiczą, która obejmuje przyjmowanie leków - Oritzin, Tresadem, Oridemil, Nikhlofam. Ponadto ważne jest, aby zapobiec wystąpieniu wtórnej infekcji bakteryjnej iw tym celu stosuje się środki przeciwdrobnoustrojowe - gentamycynę, ceftriakson, amoksyklaw. Terapia wspomagająca polega na przyjmowaniu hepatoprotektorów (leków wspomagających funkcję wątroby) i immunomodulatorach w celu wzmocnienia układu odpornościowego.

Najbardziej popularnymi immunostymulatorami dla psów są:

Jeśli twoje zwierzę zostanie zdiagnozowane z zapaleniem ucha na tle infekcji grzybiczej z dodatkiem patogennej mikroflory bakteryjnej, leczenie będzie bardziej złożone, w tym silne antybiotyki. Wszystko to można zrobić w domu i nie ma potrzeby pozostawania w klinice weterynaryjnej. W niektórych przypadkach przepisuje się kilka środków przeciwdrobnoustrojowych jednocześnie, co pozwala wyeliminować problem i chronić zwierzę przed możliwym nawrotem.

Zwróć uwagę! Prowadząc antybiotykoterapię i wprowadzając immunostymulanty, możliwy jest rozwój uzależnienia. Podobnego efektu można zapobiec, zmieniając leki i określając próg czułości.

Infekcje grzybicze i bakteryjne rozwijają się u psów o osłabionym ciele, niezdolnych do wytrzymania przenikania i rozmnażania mikroflory chorobotwórczej Ważne jest monitorowanie stanu skóry i wszystkich widocznych błon w zwierzęciu, aby uniknąć rozwoju otomycyozy i innych chorób. W przypadku najmniejszych odchyleń w stanie zwierzęcia należy skonsultować się z lekarzem weterynarii w celu uniknięcia rozwoju powikłań.

Czytaj Więcej O Psach

Ugryzienie psa

Treść Kynologowie, oceniając zewnętrzną stronę psa, zawsze sprawdzają, czy jej szczęka i zęby są prawidłowo połączone. Wielu może się wydawać, że ta chwila jest ważna tylko dla psów klasy pokazowej, popisywać się na wystawach, jednak niewłaściwe ukąszenie u psów może powodować różne choroby.

Żywność shih tzu niż karmić psa

Treść Pieska shih tzu to idealny wybór dla wszystkich członków rodziny. Różni się oddaniem i czułością, dogaduje się z dzieckiem bez żadnych problemów, szczęśliwie osiedla się na kolanach starszego właściciela.