Treść

Belgian Shepherd Groenendael - Rasa psów hodowlanych

Belgian Shepherd można nazwać wyjątkowym: od wyglądu po wyjątkowe zdolności umysłowe i fizyczne. Głównym kryterium wyboru jest inteligencja.

Opis standardowy i rasowy

Wysokość w kłębie: mężczyźni 61-66 cm, kobiety - 55-60 cm;

Waga: mężczyźni 30-37 kg, kobiety - 25-30 kg.

Kolor: długa, gruba, czarna wełna.

Dodatkowe cechy: energia, mobilność, poświęcenie, wysoka inteligencja. Wyprowadzone dla stałej aktywności fizycznej, co oznacza, że ​​są niezbędną aktywnością fizyczną. Ze względu na swoją naturę pies musi nieustannie odczuwać jego znaczenie, dlatego wymaga częstych pochwał i odpowiedzialnych zadań.

Historia Belgian Shepherd

Pod koniec XIX wieku hodowla psów Nichols Roz została wyhodowana w belgijskim mieście Gruenendaal, a jej nazwa pochodzi od złoża i stała się przodkiem wszystkich pasterzy belgijskich. Pasterz był pierwotnie używany jako strażnik i pasterz.

Charakter i temperament

Grunendal to najbardziej oddana rasa, charakteryzująca się niesamowitą szybkością, siłą, wytrzymałością i doskonałym zdrowiem.

Kolejną cechą charakteru jest nadmierna energia wywołana instynktem psów pasterskich. W związku z tym ta rasa nie jest odpowiednia dla osób, które były nieobecne przez długi czas w domu, pozostawiając zwierzę nieaktywne. Nudząc się, zwierzę domowe może zacząć samodzielnie bawić się, co z pewnością zakończy się zniszczeniem mienia. Nawiasem mówiąc, nuda jest głównym powodem, dla którego psy pasterskie nie powinny być trzymane w mieszkaniu.

Grunendal ma idealny temperament. To zależy od wielu czynników, takich jak dziedziczność, nauka i socjalizacja.

Pasterz jest nieskończenie przyjazny, co czyni ją świetną przyjaciółką dla dzieci i innych członków rodziny. Ale taka życzliwość nie obejmuje zagrożenia, które powstało dla właściciela lub jego bliskich, co powoduje, że zwierzę staje w obronie bez wahania.

Ponadto belgijski jest "właścicielem" terytorium, które często staje się przyczyną konfliktu z tymi, którzy "choćby trochę" zaatakowali jego własność. Aby uniknąć takich konfliktów, hodowcy psów zalecają rozpoczęcie szkolenia tak szybko, jak to możliwe.

Szkolenie i edukacja Grünändal

Każdego dnia pies potrzebuje co najmniej dwóch godzin energicznej aktywności fizycznej. Jeśli lubisz spacery lub jogging, twój pasterz będzie zadowolony z przebywania w pobliżu.

Szczeniaka tej rasy należy uczyć od wczesnego dzieciństwa do obcych dźwięków, zapachów, różnych terenów. Jest bardzo nieśmiały, choć ciekawy.

Grunendal jest doskonale wyszkolony i dokładnie wykonuje polecenia hosta.

W wieku od 9 tygodni do 4 miesięcy szczeniak potrzebuje ćwiczeń fizycznych i 15-20 minut ćwiczeń umysłowych rano i wieczorem. Konieczne jest rozpoczynanie od prostych zadań, na przykład rzucanie piłki dziecku i poproszenie go, aby przyniósł ją z powrotem.

W wieku 4-6 miesięcy pies potrzebuje co najmniej pół kilometra i 20-30 minut ćwiczeń umysłowych dwa razy dziennie. Począwszy od szóstego miesiąca życia, trening powinien trwać co najmniej 40 minut rano i wieczorem każdego dnia.

Po roku pies musi biegać codziennie przez co najmniej 1,5 kilometra. Należy jednak unikać twardych powierzchni, takich jak asfalt i beton.

Grunendahl jest niesamowicie inteligentny i doskonale nadaje się do edukacji. Aby odnieść sukces w szkoleniu, właściciel musi zdobyć jego zaufanie i szacunek. Gniew, zastraszanie lub siła fizyczna nie mogą być zastosowane do tej rasy.

Z całą siłą i pewnością siebie Gruenendael jest niezwykle wrażliwy, co oznacza, że ​​ostre zachowanie gospodarza może zaszkodzić jego temperamentowi. Najlepszym sposobem komunikowania się z właścicielem psa jest połączenie kolejnych zespołów i nagród za prawidłowe zachowanie.

Konserwacja i pielęgnacja

Grunendal to rasa, która powinna mieszkać w przestronnym domu z bezpłatnym dostępem do ulicy, gdzie z kolei powinna być zbudowana ogrodzona woliera. Pozwoli to uniknąć ucieczki i prześladowania rowerzystów, biegaczy i samochodów.

Grunendal potrzebuje pełnej zbilansowanej diety. Karm go 2 razy dziennie o określonej porze. Najlepszym wyborem jest wysokiej jakości sucha karma. Średnia porcja to 1-1,5 kubka w recepcji. Należy jednak zauważyć, że wielkość porcji zależy od wieku, wielkości, budowy, stopnia aktywności i metabolizmu psa. Dlatego do karmienia każdego osobnika należy podchodzić indywidualnie.

Jeśli karmisz psa naturalnymi produktami, powinieneś dodać do diety dodatkowe witaminy i minerały, a także przestrzegać podstawowych zasad: obecności białka (mięso, jaja, mleko), węglowodanów (owsianka) oraz tłuszczy roślinnych i zwierzęcych.

Grunendahl nie wymaga specjalnej opieki. Zaleca się kąpać tę rasę niezbyt często, używając specjalnego szamponu. Konieczne jest przeczesanie płaszcza psa za pomocą specjalnej szczotki z rzadkimi zębami, aby zapobiec tworzeniu się opadłych grudek. Konieczne jest dokładne dopasowanie do wzrostu wełny: dorośli raz w tygodniu, szczenięta 2 razy w tygodniu.

Ścinanie psa jest surowo zabronione - może ono zepsuć wygląd sierści. Tylko włosy na łapach między opuszkami palców są przycięte.

Leczenie uszu i oczu powinno odbywać się za pomocą wacika zamoczonego w przegotowanej ciepłej wodzie.

Zdrowie i długość życia

Grunendal charakteryzuje się dobrym zdrowiem, ale ma skłonność do dysplazji stawów biodrowych lub łokciowych. Kupując szczeniaka tej rasy, musisz upewnić się, że rodzice nie mieli problemów ze stawami.

Inną poważną chorobą dziedziczną jest epilepsja. W przypadku zauważenia drgawek lub drgawek w ciele - konieczne jest pilne wskazanie zwierzęciu weterynarzowi dokładnych zaleceń dotyczących diagnozy i leczenia.

Gruenendal jest podatny na taką chorobę, jak postępująca atrofia siatkówki, która może doprowadzić do całkowitej ślepoty zwierzęcia.

Rzadką, ale bardzo niebezpieczną chorobą jest niedoczynność tarczycy - nienormalnie niski poziom hormonu wytwarzanego przez tarczycę. Charakteryzuje się niepłodnością, otyłością, hamowaniem umysłowym. Płaszcz psa zaczyna opadać, a skóra staje się sztywna. Niemożliwe jest wyleczenie, ale przy odpowiedniej codziennej terapii zwierzę może żyć pełnią życia.

Podobnie jak mężczyzna, ten pasterz ma predyspozycje do raka. Ponadto gruenendaal podlega różnym reakcjom alergicznym (zarówno na pokarm, jak i niektóre leki). Z powodu niewłaściwego odżywiania psy tej rasy mogą rozwinąć się wzdęcia lub wzdęcia.

Długość życia Grünendal wynosi 10-12 lat.

Ile i gdzie mogę kupić

Koszt grunendalu jest dość wysoki. W naszym kraju są dobre żłobki, w których można kupić szczenięta pierwszej klasy.

Cena szczeniaka: od 1000 $.

Zdjęcia rasy

Jeszcze kilka zdjęć Groenendaals, abyś mógł ocenić, jak słodkie są te psy.

Rasy psów: Belgian Shepherd

Belgian Shepherd Dog (Belgium sherhrd) jest jedną z ras pasterskich psów, do której, zgodnie z klasyfikacją ICF, należą odmiany Grünendal, Malinois, Lackenoy i Tervuren. Na terenie niektórych krajów każda z tych odmian jest uważana za odrębną rasę.

Pochodzenie rasy

Pod koniec dziewiętnastego wieku belgijski weterynarz i profesor Adolf Riyouli usiłował wyhodować pasterską rasę krajową opartą na psach tego samego typu, które mają uszy średniej wielkości i stojące, ale różnią się kolorem sierści i długością sierści. Pomimo zaleceń profesora Riyula, by oprzeć hodowlę na typowych cechach wełny, preferowano kolor:

  • półdługowaty pasterz powinien mieć czarny kolor - gryunendal;
  • Krótkowłosy Owczarek powinien mieć żółtobrązowy lub węglowy kolor - Malinois;
  • długowłosy pasterz powinien mieć popielaty kolor - lakenoy.

Odmiana Groenendael została wyhodowana przez hodowcę psów Rose i otrzymała nazwę na cześć miasta, które stało się jego rodzinnym miastem. Wyhodowana odmiana Tervuren ma również swoją nazwę na cześć osady, w której mieszkał pierwszy hodowca tej rasy. Malinois został nazwany na cześć francuskiego miasteczka Malin, a odmiana Laquinoy zawdzięcza swoją nazwę królewskiemu zamkowi Läken, w pobliżu którego osiedlili się pasterze, hodując rasę z grubej i mocnej wełny.

Opis owczarka belgijskiego

Owczarki belgijskie wszystkich czterech gatunków w chwili obecnej należą do dość dużych ras oficjalnych.

Połącz najpopularniejsze, podstawowe cechy najlepszych psów poszukujących i pasterskich.

Wygląd

Rasa ma umiarkowane linie, charakteryzuje się harmonijną proporcjonalnością, inteligencją i bezpretensjonalnością, doskonale dostosowaną do zawartości w wolierze na świeżym powietrzu.

Wszystkie odmiany belgijskiego pastucha są odporne na różne sezonowe zmiany pogody i niekorzystne warunki pogodowe. Ta rasa ma harmonijny kształt i dumne lądowanie głowy, co stwarza wrażenie bardzo eleganckiej fortecy psa.

Standardy rasy

Zgodnie z klasyfikacją FCI, Belgian Shepherd Dog należy do pierwszej grupy hodowlanej, Shepherd Dog. Pies jest oceniany w naturalnej postawie, a najważniejsze parametry to:

  • format kwadratowy;
  • umiejscowienie skrzyni na wysokości łokcia;
  • wylot na całej długości jest równy lub nieco większy niż długość głowy.

Główne standardy każdego typu Owczarek belgijski obejmują:

  • z czystym plastikiem, proporcjonalną i długą, raczej suchą głową z gładkim i płytkim przejściem od linii czoła do kufy;
  • obszar czaszki jest średniej szerokości, proporcjonalny, z kwadratową częścią czołową, nieznaczoną łukami brwiowymi i umiarkowanym zatrzymaniem;
  • kufa jest średniej długości, z dobrą pełnością pod oczami i stopniowym zwężeniem do okolicy nosa;
  • usta są suche i cienkie, z bardzo wyraźną i charakterystyczną pigmentacją;
  • mocne zęby o białym zabarwieniu, umiejscowione na prawidłowo wykształconych szczękach, z ugryzieniem "kleszcze" lub "nożyce";
  • oczy są średniej wielkości, bez silnego zanurzenia i nadmiernego wysunięcia, o lekko migdałowym kształcie, ciemnobrązowy, z powiekami mającymi czarny pigment;
  • uszy o małych rozmiarach, o wysokim kroju, o wyraźnym trójkątnym kształcie, z zaokrągloną skorupą i twardą chrząstką stojącą;
  • dobrze określone, z niewielkim wydłużeniem, raczej pionowe, z dobrym umięśnieniem i szyją sięgającą do ramion, nie ma zawieszenia, a "wyjście" jest dobrze widoczne;
  • ciało potężne, ale bez obciążenia, kwadratowe, o długości od ramion do pośladków równych w przybliżeniu wysokości zwierzęcia w kłębie;
  • z prostą górną linią i jasnym obwodem ramieniowym odcinek lędźwiowy jest krótki i szeroki, z dość dobrą umięśnieniem;
  • obszar grzbietu jest muskularny i krótki, z dobrze umięśnionym i lekko nachylonym, niezbyt szerokim zadem;
  • powierzchnia klatki piersiowej nie jest szeroka i ma wystarczającą głębokość, charakteryzuje się łukowym złączem w górnej części żeber;
  • ogon, dobrze osadzony na mocnej i rzucającej się w oczy podstawie, średniej długości, nie krótszy niż staw skokowy, swobodnie zwisający w spoczynku i lekko wznoszący się podczas ruchu.

Przednie nogi psa są równoległe, patrząc od przodu, z zaokrąglonymi nogami i ciemnymi, mocnymi pazurami. Kończyny tylne są potężne, ale bez grawitacji, z zaokrąglonymi nogami i wygiętymi palcami.

To jest interesujące! Zgodnie z ustalonymi standardami, rozmiar dorosłego psa wynosi średnio 61-62 cm, a samica 57-58 cm, o masie odpowiednio 25-30 kg i 20-25 kg.

Odmiany

Do chwili obecnej cztery główne gatunki nie są rozróżniane na osobne rasy, ale należą do belgijskiego psa pasterskiego, który różni się znacznie na zewnątrz:

  • Groenendael jest jedną z najbardziej niezwykłych i wszechstronnych odmian używanych jako strażnik i pies policyjny nadający się do pracy w urzędzie celnym. W czasie I wojny światowej odmiany służyły jako ratownik, saper lub człowiek rozbiórki. Osobliwością tej odmiany jest obecność niebiesko-czarnej i miękkiej wełny, która jest dłuższa w szyi i tworzy luksusowy kołnierz. Zgodnie z normami koloryzacja węglowa powinna być nieodłącznie związana z nosem, pazurami, wargami i powiekami. Oczy są ciemnobrązowe;
  • Tervuren to odmiana charakteryzująca się twardymi i krótkimi włosami na głowie, a także długim płaszczem na innych częściach ciała, szczególnie w klatce piersiowej i szyi. Kolor zgodny ze standardami rasy, musi być czerwony z węglem. Jednak w ostatnich latach pojawia się coraz więcej przypadków, które mają płaszcz w odcieniach czerwieni z czarną maską. W tym przypadku mile widziany jest ciepły czerwony kolor, a psy o niewystarczająco jasnym zabarwieniu nie twierdzą, że są oceniane jako "doskonałe";
  • Malinois to popularna odmiana, która może być doskonałym towarzyszem, stróżem i ochroniarzem. Ciało dorosłego psa jest średniej wielkości z wystającymi i dobrze zaznaczonymi mięśniami odciążającymi. Płaszcz gruby i z zauważalną gęstością. Jest czarna i dobrze zdefiniowana maska, która zakrywa usta, powieki i twarz, a główny kolor płaszcza powinien być płowy. Standardy rasy umożliwiły obecność białej piersi;
  • Laekenois - charakteryzuje się czerwoną barwą z pewnym czernieniem, która przejawia się głównie w obszarze kufy i na ogonie. Płaszcz, jakby trochę zaniedbany. Obecność niewielkiej ilości białego koloru w klatce piersiowej, a także na palcach kończyn tylnych. Ten typ owczarka belgijskiego nie jest zbyt popularny wśród krajowych hodowców psów, ale uważa się, że to Laquenois ma najgładszy charakter spośród wszystkich typów "Belgów".

Ważne! Wybierając gatunek na wystawy i hodowlę, należy pamiętać, że przeprowadzanie jakichkolwiek krzyżówek międzygatunkowych jest zabronione, z wyjątkiem sytuacji niemożliwych do pokonania i obecności zgody wydanej przez oficjalną radę rasy.

Owczarek belgijski

Owczarek belgijski, niezależnie od gatunku, ma bardzo bezpośredni i żywy, inteligentny i pytający wygląd. Z charakteru - jest to bardzo aktywny i inteligentny pies o doskonałych właściwościach ochronnych.

Absolutnie wszyscy "Belgowie" mają doskonałą pamięć, która ułatwia przeniesienie nawet długich kursów specjalnego treningu i edukacji. Pies tej rasy musi koniecznie odczuwać "silną rękę" swojego właściciela, ale obecność nadmiernego chamstwa w hodowli jest niedopuszczalna, ponieważ może wywołać rozwój tchórzostwa lub silnej neurastenii u zwierząt domowych.

Owczarka belgijskiego nie można nazwać rasą zbyt przyjazną, ale taka rasa jest w pełni zdolna do kontrolowania swojej agresywności. "Belgijczyk" jest często obojętny wobec obcych, chyba że obcy próbuje zaatakować przestrzeń psa lub właściciela.

Długość życia

Średnia żywotność belgijskiej odmiany wynosi około jedenastu lub dwunastu lat, co jest wystarczająco dobrą porą dla zwierząt rasowych i rasowych. Niemniej jednak właściwa opieka i przestrzeganie warunków przetrzymywania pozwala zwierzęciu żyć i pozostać aktywnym nawet do piętnastu lat.

Content Belgian Shepherd House

Szczenięta owczarka belgijskiego są bardzo ruchliwe, wyróżniają się aktywnością i niezwykłą ciekawością, dlatego pojawienie się takiego zwierzaka w domu musi być wcześniej przygotowane. Najlepszy ze wszystkich, pies takiej rasy czuje się w dość przestronnej ulicznej wolierze, ale nawet w warunkach mieszkalnych to zwierzę nie spowoduje żadnych szczególnych problemów.

Opieka i higiena

Pomimo faktu, że opieka nad "Belgiem" jest niezwykle indywidualna i zależy bezpośrednio nie tylko od specyfiki, ale także od cech konkretnej osoby, istnieje wiele ogólnych zaleceń, które pozwalają na zachowanie zdrowia takiego psa przez wiele lat.

Przede wszystkim właściwa pielęgnacja wymaga regularnej pielęgnacji sierści zwierzęcia, która ma wystarczającą długość i grubość. Regularne czesanie lub czesanie włosów, pozwala na usuwanie martwych włosów i masowanie skóry, co jest szczególnie ważne podczas okresu linienia.

Ważne! Czesanie ras długowłosych odbywa się dwa lub trzy razy w tygodniu za pomocą specjalnych szczotek do masażu. Wiosną i latem nie należy lekceważyć właściwego traktowania włosów zwierząt domowych przed pasożytami zewnętrznymi.

Oprócz sierści należy zwrócić szczególną uwagę na stan uszu, oczu, zębów i pazurów. Uszy i oczy powinny być systematycznie sprawdzane i, jeśli to konieczne, oczyszczane. Zęby są czyszczone specjalnymi pastami do zębów, co zapobiega powstawaniu kamienia nazębnego. Okresowo możesz dać psu specjalne kości do żucia. Pazury są przycinane dość regularnie, za pomocą specjalnych pazurów.

W pełni dba o zdrowie fizyczne i długowieczność belgijskiego Pasterza jest niemożliwe bez zapewnienia takiemu zwierzakowi częstych i bardzo aktywnych spacerów. Zwiedzanie "Belgii" jest wymagane przynajmniej kilka razy dziennie, przydzielając co najmniej kilka godzin na takie wydarzenie. Podczas codziennych spacerów należy bawić się z psem, używając do tego piłki lub innych zabawek.

Jak nakarmić belgijskiego pasterza

Szczególną uwagę należy zwrócić na karmienie szczenięcia owczarka belgijskiego, co pozwoli uzyskać dobrze rozwinięte, silne i zdrowe zwierzę. Białko musi zostać spożyte przez psa w postaci surowej wołowiny, bez kości, żywej i filmu. Mięso jest pocięte na nie za małe kawałki. Konieczne jest również karmienie psiej ryb oceanicznych dorszy, w tym rdzawca, dorsza i plamiaka. Filety rybne są również krojone na małe kawałki. Dania mięsne są korzystnie uzupełniane warzywami, które używają sałaty liściastej, cukinii i marchwi.

Jak pokazuje praktyka, zboża są opcjonalne, to jest opcjonalne jedzenie, ale w razie potrzeby można dać gryczaną belgijską owcę z dodatkiem niewielkiej ilości oleju roślinnego.

Aby usprawnić proces trawienia, należy uzupełnić dietę o potrawy z fermentowanego mleka, w postaci mieszanki opartej na 1% kefiru i 5% twarogu, a także bio-kefiru lub bio jogurtu.

Karmienie Owczarka Belgijskiego może być nie tylko produktem naturalnym, ale także suchą paszą przemysłową. Tak zwane "suszenie" dobiera się zgodnie z wiekiem i stanem fizjologicznym zwierzęcia. Producenci produkują racje przeznaczone do karmienia psów aktywnych i dorosłych, a także suk w ciąży i karmiących.

Wysokiej jakości gotowe racje, z reguły, są całkowicie zbilansowane, więc nie będziesz musiał uzupełniać ich witaminami i minerałami. Ale karmienie psa "naturalka" ma na celu wprowadzenie do codziennej racji specjalnych kompleksów witaminowo-mineralnych.

Choroby i wady rasowe

Najczęściej spotykane wady "Belgów" można przedstawić:

  • agresywny lub tchórzliwy temperament;
  • płat nosowy, usta i powieki z pigmentacją;
  • trochę przekroczenia;
  • jasny odcień oczu;
  • nadmiernie proste ramiona;
  • osłabione, spłaszczone stawy skokowe;
  • bardzo luźne łapy;
  • ogon bardzo wysoki lub zaczepiony;
  • brak podszerstka;
  • szary kolor, zbyt ciepłe lub rozmyte odcienie;
  • nierówna lub zbyt mała maska.

Dyskwalifikujące są wyraźne wady, które można uznać za obecność:

  • wyraźny przodozgryz lub przekąska;
  • wiszące lub sztucznie osadzone uszy;
  • krótki ogon, zadokowany lub amputowany ogon;
  • białe plamki w nieautoryzowanych miejscach;
  • niekontrolowana lub nadmierna agresywność;
  • nadmierna nerwowość i tchórzostwo.

Najczęstsze choroby ras, na które narażeni są przedstawiciele rasy pasterskiej, to:

  • epilepsja lub drgawki;
  • wzdęcia lub skręty jelit;
  • dysplazja stawu łokciowego lub biodrowego;
  • reakcje alergiczne;
  • pojawienie się nadwagi;
  • zaćma.

Jak pokazuje praktyka, przy należytej staranności, jak również przy przestrzeganiu reżimu zapobiegania i szczepień, "Belgowie" mają wystarczającą wytrzymałość i bardzo rzadko zachorują. Jednak szczepienie psów jest obowiązkowe. Przed szczepieniem, około dziesięciu dni, konieczne jest podanie zwierzęcia przeciw robakom.

W półtora miesiąca podaje się szczepionkę PuRPY-novibak, dwa tygodnie po pierwszym szczepieniu, dawcę zaszczepiono lepto-novibac, a po sześciu miesiącach, po zmianie zęba, lekarz jest zaszczepiony lepto-novibak i NOBIVAK-RABI.

Wychowanie i szkolenie

Rozwój cech użytkowych psa jest wynikiem prawidłowego wychowania i regularnego treningu z czworonożnym zwierzakiem. Tervurenas nie są zalecane dla niedoświadczonych psów, ponieważ mają zbyt wyraźną osobowość i ostry, niezwykły umysł.

W warunkach nieudolnych działań taki sprytny zwierzak szybko staje się "przywódcą", co bardzo utrudnia porozumiewanie się z psem i szkolenie go. Jednak wszystkie psy rasy Belgian Shepherd są bardzo dobrze wyszkolone i szybko uczą się wykonywać wszystkie wymagane polecenia.

Trening to oparty na nauce i celowy, metodyczny, a także systematyczny wpływ na psa, który pozwala rozwijać określone, niezbędne umiejętności i umiejętności w swoim zwierzaku.

Aby proces szkolenia Owczarka Belgijskiego zakończył się sukcesem, konieczne jest połączenie sygnałów sterujących z pozytywnym wzmocnieniem, które można uznać za łaskę i domek z psimi przysmakami.

Szczególną uwagę należy zwrócić na ogólny kurs szkolenia, którego różnicą jest obecność surowych wymagań w zakresie zarządzania zwierzętami i wykonywania umiejętności rozwiniętych przez psa.

Właśnie w procesie edukacji wczesnoszkolnej pastuch belgijski rozwija wszystkie umiejętności dyscyplinujące zwierzę i pozwala kontrolować jego zachowanie nie tylko w codziennym użyciu, ale także w specjalnych czynnościach.

To jest interesujące! Należy zauważyć, że "Belgowie" wszystkich odmian mogą z łatwością opanować nie tylko ogólny kurs szkolenia i służby ochrony, ale także bardzo łatwo przejść szkolenie zwinności i wielu innych typów sportowych.

Kup belgijski pasterz

Zdecydowanie nie zaleca się kupowania żadnego rodzaju Owczarek belgijski od hodowcy bez licencji lub "z rękami". Między innymi bardzo trudno jest niezależnie określić charakter rodowodu wszystkich czterech odmian "belgijskiego", dlatego wskazane jest, aby wybrać zwierzaka za pomocą doświadczonego specjalisty psa.

Przejęcie rasy musi zostać porzucone przez leniwych i siedzących ludzi, ponieważ belgijscy pasterze potrzebują regularnych, wystarczających obciążeń fizycznych i psychicznych, a przy braku uwagi i braku niezbędnej aktywności szybko manifestuje się destrukcyjne zachowanie zwierzęcia.

Na co zwrócić uwagę

Wielu pozbawionych skrupułów hodowców często nie poświęca wystarczającej uwagi hodowaniu zwierząt od pierwszych dni życia, a podczas hodowli psów rasowych kieruje się jedynie dobrym rodowodem.

Efektem tej działalności jest wdrożenie niewytrenowanych, dzikich i tchórzliwych szczeniąt, które następnie są bardzo trudne do wychowania lub szkolenia.

Szczenięta powinny zostać odstawione od matki i przyzwyczaić się do nowych warunków życia w wieku około jednego miesiąca. Szczególną uwagę należy zwrócić na warunki nie tylko matki, ale także szczeniąt. Obszar przydzielony musi być suchy, dobrze oświetlony i czysty.

Ważne! Zaleca się poprosić o całkowitą liczbę szczeniąt w wybranym miocie. Im mniejsza ilość, tym silniejsze są same dzieci, które z reguły otrzymują wystarczającą ilość pokarmu od swojej matki.

Należy pamiętać, że zdrowe zwierzę musi być aktywne i energiczne, ma dobry apetyt. Sierść szczeniaka powinna być raczej gruba, z charakterystycznym blaskiem, a oczy i uszy powinny być czyste, bez widocznych patologicznych wydzielin. Między innymi przy wyborze "belgijskiego" należy wziąć pod uwagę fakt, że niestety epilepsja i dysplazja są chorobami wrodzonymi, dlatego nie są one leczone.

Cena psa rasy Belgian Shepherd

Koszt szczeniaka może być bardzo różny. Ceny z reguły zależą bezpośrednio od tego, jak dobrze utytułowani rodzice są wykorzystywani w kryciu, od popularności hodowcy, a także od "klasyki" szczeniaka, jego wieku i wielu innych czynników.

Na terenie naszego kraju, obecnie najbardziej rozpowszechnionymi i popularnymi wśród hodowców są odmiany Groenendaal i Malinois, które można łatwo kupić w szkółkach. Pojedynczy hodowca zajmuje się hodowlą lenozaurów i tervurenów, więc kolejki są ustawione na takie odmiany i trudno je kupić.

Koszt powszechnych odmian jest dość przystępny. Na przykład możesz kupić miesięczny szczeniak gründänd przez reklamę lub "z rękami" za około 15-20 tysięcy rubli. Są też szczenięta z hodowli losowej lub amatorskiej i kosztem 10 tysięcy rubli, ale rodowód i całkowicie zdrowe zwierzę z wyspecjalizowanego przedszkola, nadającego się na wystawy i hodowlę, będzie kosztować potencjalnego nabywcę 35-50 tysięcy rubli lub więcej.

Opinie właścicieli

Owczarek belgijski ze swej natury potrzebuje dużej ilości miejsca na aktywność fizyczną. Przechowując je w środowisku mieszkalnym, konieczne jest zapewnienie takiego zwierzaka długich spacerów, a także dodatkowych ćwiczeń.

To jest interesujące! Belgijskie psy pasterskie charakteryzują się mocnymi i bardzo odpornymi psami, posiadającymi wystarczająco silną odporność i doskonałe zdolności adaptacyjne do różnych warunków pogodowych.

"Belgowie" każdej odmiany urzekają swoją łaską, wrodzoną inteligencją i niezwykłym umysłem. Taki zwierzak będzie doskonałym towarzyszem i lojalnym strażnikiem. Pomimo pozornej "jednolitości" charakteru, każdy typ belgijskiego psa pasterskiego ma swoje indywidualne cechy:

  • Gruenendaal to wrażliwy, bezpretensjonalny, o dociekliwym umyśle, odmiana idealna do wszelkiego rodzaju "pracy z psami", zaczynając od konkurencji i kończąc na różnych akcjach ratowniczych;
  • Tervuren będzie znakomitym strażnikiem, nigdy nie atakującym bez wyraźnego powodu, ale wyraźnie znającym wszystkie swoje obowiązki;
  • Malinois należy do psów z wyraźnymi cechami ochronnymi i ochronnymi, a także jest najbardziej silnym psychicznie, dominującym ze wszystkich "Belgów";
  • Laqueno jest uważane za najbardziej dobroduszne, posłuszne i spokojne ze wszystkich odmian, dlatego najczęściej jest nabywane przez rodziny z dziećmi i osoby w wieku emerytalnym.

Według doświadczonych hodowców psów i profesjonalnych opiekunów psów, zanim zaczniesz uczyć się i trenować "belgijski", należy ustanowić relację zaufania między właścicielem a zwierzęciem domowym, która pozwoli psu poczuć się i przyzwyczaić do władzy.

Przy najmniejszej słabości, Belgijski Pasterz często manifestuje się w umyślnym charakterze, dlatego trzeba bardzo rozsądnie podchodzić do kwestii szkolenia.

Czarny przystojny Gruenenda

Czarne, długie włosy, czarująca twarz, inteligentne oczy, wesoła dyspozycja, łagodna natura, morze uroku, miłości i lojalności... To wszystko o nim - przystojnym Gruenendale. W Rosji jest niewiele psów tej rasy, ale niewątpliwie zasługują one na więcej uwagi. Jakie są dobre grunandali?

Historia rasy

Pod koniec XIX wieku hodowcy psów z różnych krajów rozpoczęli prace nad hodowlą ras narodowych owczarków i doprowadzeniem ich do określonego standardu. Najczęściej eksperci próbowali przezwyciężyć naturalną różnorodność i sztywno standaryzować rasę. W Belgii poszedł w drugą stronę.

Adolf Rel, profesor Kuregem Veterinary School, uważany jest za założyciela czystej hodowli belgijskich pasterzy, którą rozpoczął w 1891 roku. W tym samym roku, 29 września, powstał Belgijski Klub Owczarków, a już 15 listopada odbyła się pierwsza wystawa, podczas której zaprezentowano 117 psów z różnych regionów Belgii. Jednocześnie postanowili rozwinąć rasę w kilku kierunkach.

Na Walnym Zgromadzeniu 3 kwietnia 1892 r. Klub Owczarek Belgijskich (Club du Chien de Berger Belge), założony 29 września 1891 r., Zatwierdził standard opracowany przez profesora Adolfa Relema. Ten pierwszy standard został opublikowany w cotygodniowym polowaniu i wędkarstwie z 24 marca 1892 roku i opisał następujące typy:

"Ponieważ długość, rodzaj i kierunek (wzrost) włosów są różne, chwila ta zostanie zaakceptowana jako kryterium podziału rasy na trzy typy: długowłosą, szorstkowłosą i krótkowłosą."

Od momentu pojawienia się i do chwili obecnej, wszystkie te trzy rodzaje wełny spotykamy we wszystkich zmieniających się standardach...

... Na początku 1898 r. Magazyn "Polowanie i wędkarstwo" opublikował komunikat:

Belgian Shepherd Club postanowił otworzyć nową klasę na następujących wystawach, zaprojektowanych wyłącznie dla czarnych długowłosych owczarków belgijskich. Ten typ jest konsekwentnie reprodukowany we krwi pokrewieństwa, odtąd pod patronatem klubu jako typ długowłosego Belgijskiego Pasterza. "

Jean-Marie Vanbutsele

"Rodzaje belgijskiego pasterza". Historia. Genetyka. Wewnętrzna różnorodność, przetłumaczona przez M. Yugova

Owczarek belgijski jako rasa został zarejestrowany w belgijskiej "Genealogical Book" w 1901 roku, a standard rasy został w pełni ustalony w 1910 roku. Obecnie rozpoznawane są następujące typy psów belgijskich: Malinois, Lackenois, Tervuren i Groenendael.

Galeria zdjęć: Belgian Shepherd Types

Ojcem założycielem belgijskiego Pasterza Groenendael jest Nicholas Roz, który w 1893 roku otworzył przedszkole. W jednym z miotów okazało się czarne szczenięta, które wpadły na pomysł, aby zdobyć nowy gatunek belgijskiego pasterza. Szczenięta otrzymały imię Picard d'Ucler i Petite i są przodkami wszystkich żyjących dzisiaj Gruenendali.

Picard d'Ucler i Petite są założycielami rasy Groenendael

Kiedy pojawiło się pytanie, jak nazwać nowy gatunek rasy, Nicholas Roz, jako osoba praktyczna, nadał jej nazwę swojej małej restauracji Grunendal (Zielona Dolina) wyłącznie w celach promocyjnych. Ale nazwa była piękna, pies też nie był zły, więc nazwa rasy została zatwierdzona i została oficjalnie uznana przez międzynarodową organizację psów 16 czerwca 1909 roku.

31 marca 1910 r. Odbyło się zgromadzenie założycielskie klubu Groenendael pod przewodnictwem Vital Tenret. Celem tego klubu była ochrona Groenendaals. Powody założenia tego klubu, pomimo istnienia Berger Belge Club, zostały zgłoszone w Journal des Eleveurs (Animal Husbandry) w 1910 roku:

"To wspaniałe, że grupa profesjonalistów próbuje odtworzyć długowłose owce Tervueren. W porządku, ale poza tym, przekraczają Tervueren z Groenendaels (oczywiście, aby zakończyć koniec inbredu). W miotach rodzą się czarne, sarny i barwne kolory. Co będą odtworzyć te psy w przyszłości? Nikt nie wie, czy dadzą one szczenięta jelenia, czarne czy kolorowe. Pracowaliśmy piętnaście lat, aby uzyskać piękną rasę, Gruenendaal, a teraz niektórzy hodowcy niszczą tę pracę poprzez hodowlę mieszanych osobników. "

Jean-Marie Vanbutsele

"Rodzaje belgijskiego pasterza". Historia. Genetyka. Wewnętrzna różnorodność, przetłumaczona przez M. Yugova

Gruenendaly, podobnie jak inni pasterze belgijscy, zaczęli być przyzwyczajeni do pracy w policji, gdzie mają ugruntowaną pozycję.

Wśród pierwszych belgijskich psów policyjnych był Gruenendael Rip, który dobrze zaprezentował się w służbie

Podczas Pierwszej Wojny Światowej Groenendaals byli aktywnie wykorzystywani w działaniach wojennych. Nieśli wiadomości, wyciągali rannych z pola walki, przynosili amunicję do karabinów maszynowych. To samo wydarzyło się podczas II wojny światowej.

Niemcy w hodowli czarnej rasy psów pasterskich używali Grünendealy. Chociaż ich psy zaczęły kaganiec, eksperymenty te zostały przerwane, ale krew Grünendale płynie w czarnych owczarkach niemieckich.

Dzisiaj, na potrzeby policji i wojska, używają one innego rodzaju belgijskiego pasterza - Malinois, ale Gruenendali nie pozostawali bezczynni, służą również w policji i jednostkach ratowniczych (w tym w wodach).

We Francji Groenendaals są również wykorzystywane jako psy ratownicze na morzu.

Jest to również pies sportowy, z którym możesz brać udział w zawodach w zwinności, kanikrosie, frisbee, posłuszeństwie i, jeśli to możliwe, w służbie pasterza.

Instynkt pasterskiego psa służy również do szkolenia psów przewodników dla niewidomych z Gruenendali.

Zewnętrzny, temperament, postać Grünendelai

Gruenendaal to średniej wielkości pies roboczy, zwarty, elegancki, ale jednocześnie silny, o sprytnym, żywym i dociekliwym wyrazie kufy.

Wrażliwe wysokie uszy i sprytny, dociekliwy wyraz kufy

Tabela: Grunendal - główne parametry

  • Mężczyźni - 62 cm
  • suki - 58 cm

(dopuszczalne dwa centymetry poniżej lub cztery - powyżej)

  • Mężczyźni - 25-30 kg
  • kobiety - 20-25 kg

Idealny Groenendael to sprytny, odważny, bardzo mobilny pies poświęcony rodzinie. Umiejętności genetyczne w obserwacji owiec sprawiają, że jest doskonałym stróżem z naturalną nieufnością wobec obcych. Jeśli pies nie jest wystarczająco przygotowany i zsocjalizowany, ta nieufność może prowadzić do agresywnego zachowania. W tym samym czasie dobrze uspołeczniony i wyszkolony Groenendael jest niezawodnym obrońcą swojej rodziny i mienia i nie atakuje bez powodu. Jest także serdeczny i przyjazny ludziom, których zna.

Wygląd Gruenendale sprawił, że te psy stały się ulubionymi postaciami dzieł fantasy. Możesz je znaleźć na okładkach i ilustracjach książek, w grach komputerowych, na płytach z gotycką muzyką itp.

Obrazy Grünendale są często używane w dziełach fantasy i gotyckich.

Gruenendali dobrze dogaduje się z dziećmi i dobrowolnie i chętnie opiekuje się maluchami. Kochający i lojalny, Groenendael zawsze chroni "swoje" dzieci, ale ważne jest, aby rodzice oglądali ich zabawę, zwłaszcza gdy dzieci bawią się z przyjaciółmi. Pies może popełnić błąd i postrzegać zbyt głośne i aktywne gry jako atak na swój podopieczny i próbować go chronić. Właściwe szkolenie pomoże uniknąć takich sytuacji.

Gruenendali lepiej dogadują się z dziećmi, jeśli dorastają z nimi od szczeniaka. To samo dotyczy innych zwierząt, szczególnie psów i kotów - dorastanie razem może uczynić ich prawdziwymi przyjaciółmi. Chociaż dorosły Groenendael może dogadać się z nowym kotkiem, szczeniakiem lub innym zwierzęciem z odpowiednim podejściem - w końcu zwiększy to tylko liczbę jego podopiecznych. Ale to nie znaczy, że twój grunendahl nie będzie ścigał zwierząt innych ludzi.

Wideo: wszystko o grunendalu

Jak wybrać szczeniaka

Aby uzyskać zdrowy i rasowy pies, nigdy nie kupuj szczeniaka od niesprawdzonego i nieodpowiedzialnego hodowcy lub na rynku. Poszukaj renomowanej hodowli, w której psy hodowlane są sprawdzane pod kątem braku chorób genetycznych i innych, a także gwarantują czystość rasy.

Lepiej wybrać średni temperament z miotu szczeniąt, to znaczy nie brać zbyt agresywnie (będą potrzebować bardzo silnej ręki) i zbyt nieśmiałe (jest mało prawdopodobne, że wyrosną na dobrych obrońców, choć mogą stać się dobrymi przyjaciółmi).

Wybierając szczeniaka, obserwuj go, aby ocenić jego temperament.

Dlatego lepiej jest obserwować, jak szczenięta zachowują się w zwykłych warunkach. Zwróć także uwagę na to, jak zachowuje się matka szczeniąt, dzięki czemu poznasz temperament psa, który przekazała swojemu potomstwu.

To wspaniałe, jeśli możesz dowiedzieć się czegoś o tym, jak bracia i siostry szczeniaka, którym się opiekowałeś, dorastają i zachowują się z poprzednich miotów. Wszystko to pomoże ocenić, jak twój szczeniak będzie, gdy dorośnie.

Konserwacja i pielęgnacja

Grunendal jest przystosowany do każdych warunków pogodowych, nie boi się deszczu, śniegu i mrozu. Jest to bardzo zwinny pies, który prawie zawsze jest w ruchu, więc lepiej trzymać go na zamkniętym podwórku z możliwością wolnego wybiegu, ale upewnij się, że nie może wyjść na ulicę. Z wielką przyjemnością Gruenendaal będzie ścigał się za rowerzystami, samochodami, motocyklami, obcymi kotami itd.

Grunendahl nie boi się śniegu, mrozu, deszczu, więc na ulicy czuje się znacznie lepiej niż w domu

Ze wszystkich cech tej rasy energia znajduje się na szczycie listy tego, co należy wziąć pod uwagę przed nabyciem szczenięcia. Gruenendaal jest psem roboczym i musi zostać załadowany. Początkowo belgijscy pasterze pilnowali stada przez cały dzień. Ten instynkt nie znika tylko dlatego, że dziś żyją w domu. Dlatego jeśli nadal przechowujesz swój grunendal w mieszkaniu, daj mu co najmniej godzinę intensywnych ćwiczeń dziennie lub lepiej, nawet więcej.

Grunendaal potrzebuje co najmniej godziny intensywnych ćwiczeń dziennie.

Gruenendaal jest bardzo inteligentny i wymaga odmiany, aby się nie nudzić. Nie nadaje się dla osób, które pracują przez wiele godzin i nie mogą trenować swojego psa w ciągu dnia. Gruenendael potrzebuje również wielu zabawek, które może zrobić w razie twojej nieobecności, ponieważ jeśli pies znajdzie coś według własnego uznania, najprawdopodobniej ci się to nie spodoba.

Grunendal wymaga również dużo czasu i uwagi. Psy tej rasy nie lubią być same, chcą zrobić coś z rodziną, a także czuć się spokojnym, gdy wszyscy członkowie rodziny znajdują się w obszarze widoczności i pod kontrolą.

Psy powinny mieć własne zabawki, z którymi mogą ćwiczyć, gdy nie można na nie zwrócić uwagi.

Jeśli Groenendael mieszka w mieszkaniu, potrzebuje pełnowartościowego spaceru z możliwością trenowania i biegania dla własnej przyjemności. Dlatego, jeśli nie ma warunków do aktywnego chodzenia i aktywności w pobliżu domu, lepiej dostać psa innej rasy.

Higiena

Gruenandali należą do ras długowłosych, ale opieka nad nimi nie sprawia większego kłopotu. Pomimo grubości sierści i grubości podkładu, który chroni psa przed mrozem i złymi warunkami pogodowymi, łatwo się nim opiekować. Wszak samo podłoże nie wypada samorzutnie, ale jest opóźnione, a struktura wełny jest taka, że ​​brud nie przywiera do niej (a jeśli tak się stanie, to po wyschnięciu znika). Dlatego wystarczy raz w tygodniu rozczesać grundendal, a szczenięta i psy dorosłe dwa razy.

Nie zaleca się mycia Gruenendaals szamponami, ponieważ powoduje to bardzo szybką degradację wełny - staje się miękka, cienka i matowa. Jeśli Twój pies został rozproszony w coś bardzo "odornego", wówczas można go myć, ale za pomocą bardzo niewielkiej ilości specjalnego detergentu (tylko w celu zmywania brudu i usunięcia nieprzyjemnego zapachu, nie musisz uzyskiwać piankowych czapek). Jeśli twój Groenendael mieszka na ulicy, to praktycznie nie jest konieczne kąpanie go, a jeśli w mieszkaniu, to oczywiście musisz umyć swoje łapy po przejściu. Użyj do czystej wody bez dodatku szamponu. Ponadto Grünendal pływa z przyjemnością w ciepłym sezonie w rzece lub jeziorze.

W ciepłym sezonie, Groenendael pływa z przyjemnością w rzece lub jeziorze

Grunendały nie są ścinane, ponieważ wpływa to na ich wygląd. Ale możesz skrócić zbyt długie włosy między palcami (ale nie zimą).

Pamiętaj, aby mieć oko na uszy i oczyścić je, jeśli to konieczne, a także regularnie przecierać oczy czystą wodą.

Zasilanie

Aby utrzymać zdrowie i dobry wygląd, Gründendam potrzebuje zrównoważonej diety. Musisz zdecydować, w jaki sposób to zrobisz - naturalną żywnością lub suchą. Jeśli wolisz suchą karmę, dokładnie je wybierz, skonsultuj się z weterynarzem i innymi właścicielami psów tej rasy. Tania żywność o niskiej jakości może zaszkodzić zdrowiu Twojego psa, a czasem nawet bez korekty. Przykładem odpowiedniej karmy dla psów są Orijen, Piccolo, Applaws, Acana, Grandorf, Wolfsblut i Native Poop.

W sieci ogólnoświatowej istnieje bardzo dobry niekomercyjny (wolontariusz) zasób dotyczący karmy dla psów i kotów "Karm swoje zwierzątko prawidłowo". Zapewnia szczegółową analizę każdego kanału w jego komponentach. Jeśli nie znajdziesz żadnego kanału, możesz wysłać prośbę o analizę i uzyskać odpowiedź.

Jeśli wolisz karmić psa naturalnymi produktami, jego dieta powinna być zrównoważona:

  1. Mięso powinno być chude, wołowina, jagnięcina, indyk można podawać na surowo, wieprzowinę i kurczaka gotować tylko.
  2. Daj nam dietę, grykę i ryż są szczególnie cenne.
  3. Zdobądź specjalne kości dla psów w sklepie zoologicznym - pomagają utrzymać zęby w porządku i zwalczają kamień nazębny.

Specjalne kości - nie tylko smakołyk, pomagają zwalczać kamień nazębny

Karmione psy potrzebują dwa razy dziennie. I bez słodyczy i wędzonych mięs.

Ciąża i poród

Ciąża u psów trwa od 58 do 66 dni. Jej termin zależy od wieku psa i liczby szczeniąt w miocie.

Zgodnie z zewnętrznymi objawami, niemożliwe jest ustalenie, czy pies zaszła w ciążę przez pierwsze cztery tygodnie. Po skojarzeniu zmienia się charakter nawykowego zachowania psa - może być letargiczny i smutny, lub odwrotnie, agresywny i niespokojny; jeść i pić dużo lub odmówić jedzenia. Ale to nie są objawy ciąży, zdarza się to po zwykłym upale na tle zmian hormonalnych.

W piątym tygodniu obserwuje się nie tylko behawioralne, ale również fizyczne zmiany. Tak więc, oprócz tego, że suka staje się niespokojna, jej sutki puchną, uzyskując bladoróżowy kolor, siara może działać, z pochwy wydziela się wydzielina śluzowa. W szóstym tygodniu brzuch nieznacznie się zwiększa, a pies zaczyna budować gniazdo. Ale nawet w tym czasie nie można mieć absolutnej pewności, że suka jest w ciąży, ponieważ objawy te mogą być objawami fałszywej ciąży. Dopiero w siódmym lub ósmym tygodniu można być pewnym rozpoczęcia ciąży, ponieważ w tym czasie można już sondować szczenięta i poczuć ich poruszenie.

Ciąża u psów zwykle przebiega normalnie, ale właściciel musi zapewnić zwierzęciu dodatkową opiekę, ponieważ wiele czynników wpływa na prawidłowy rozwój prenatalny młodych i kondycję fizyczną ich matki: wystarczającą aktywność fizyczną, właściwe zrównoważone odżywianie i brak robaków.

W szopie w miocie jest od sześciu do dziesięciu szczeniąt.

Trzeba zwrócić szczególną uwagę na psa:

  1. Ciężarna suka powinna chodzić przez co najmniej dwie godziny dziennie. Po trzydziestym dniu pies powinien być chroniony przed nagłymi ruchami i ciężkimi ładunkami. Dlatego wszystkie zajęcia i gry na świeżym powietrzu z twoim gruenendaelem powinny zostać zatrzymane - tylko spokojne spacery. Co więcej, im dłuższy okres ciąży, tym krótsza odległość powinnaś pokryć i częściej dać psu odpoczynek.
  2. Konieczne jest wytrawienie pasożytów jelitowych przed skojarzeniem psa, ale jeśli nie zostało to zrobione, należy przygotować preparaty dla robaków 10-15 dni po kryciu i nie później niż w trzydziestym dniu, ponieważ może to niekorzystnie wpłynąć na szczenięta.
  3. Jeśli karmisz swojego psa naturalnym pokarmem, od momentu krycia do końca karmienia musisz dodać do diety suplementy wapnia: glicerofosforan wapnia, fosforan wapnia lub glukonian wapnia. Dawki: od 0,1 g dziennie po kryciu i stopniowo wzrastające do 1 g pod koniec ciąży. Podczas karmienia szczenięta dają również 1 g dziennie. Można zastępować podobne dawki mączki mięsno-rybnej lub kostnej.
  4. Jeśli podasz swojemu psu gotowy pokarm, wybierz opcję zwykłej karmy dla kobiet w ciąży i suk karmiących. Pamiętaj, aby skonsultować się z weterynarzem, może być konieczne podanie dodatkowych witamin.
  5. Na Gruenendae jest od sześciu do dziesięciu szczeniąt, w zależności od wieku psa - im młodsza i starsza jest suczka, tym mniej jej miotu. Porody zwykle odbywają się bez patologii, ale musisz być przygotowany na niespodziewane. Dlatego lepiej jest zgodzić się z weterynarzem z wyprzedzeniem, aby był gotowy do przyjścia w każdej chwili, jeśli coś pójdzie nie tak.

Natychmiast przed porodem, suka staje się bardzo niespokojna, odmawia jedzenia, układa gniazdo (łzy śmieci), zapycha się w ciemne, zaciszne miejsca lub, przeciwnie, chodzi po piętach właściciela, prosząc o pomoc. Tę pomoc musisz zapewnić szczególnie aktywnie, jeśli jest to pierwsze narodziny. Pies, który rodzi się więcej niż raz, można po prostu obserwować, pomagając w razie potrzeby:

  1. Przede wszystkim pies musi być przygotowany na poród:
    • umyj brzuch, krocze, uda wewnętrzne i zewnętrzne narządy płciowe ciepłą wodą z mydłem;
    • wytrzyj do sucha;
    • ogon ogonowy.
  2. Miejsce porodu powinno znajdować się w zacisznym zakątku, z dala od przeciągów. Do pościeli lepiej używać jednorazowych chłonnych pieluch. Przygotuj kilka z nich, ponieważ podczas porodu miot będzie musiał zostać zmieniony, aby pies i noworodki nie leżały w wilgoci. Powinno być wystarczająco dużo miejsca, aby suka mogła rozciągnąć się na całą długość.
  3. Przygotuj się z wyprzedzeniem:
    • serwetki z gazy i tkaniny;
    • 5% nalewki jodu;
    • zdezynfekowane nożyczki i gotowany len do wiązania pępowiny;
    • gorąca przegotowana woda.

Szczenięta Groenendael rodzą się zwykle bez żadnych problemów.

Jeśli poród jest normalny, musisz tylko obserwować i brać szczeniaki (szczególnie te drugie, gdy pies ma już niewielką siłę). Jeśli poród jest trudny, lepiej zadzwonić do weterynarza. W normalnym porodzie suka łamie sam owrzodzenie, przekąski na pępowinie i zjada ostatnią. Musisz tylko zdezynfekować pępowinę z nalewki jodowej i oczyścić usta szczenięcia z płynu owodniowego i śluzu:

  1. Aby to zrobić, weź gazik z wymazem, włóż go do ust szczeniaka i natychmiast go usuń - cały nadmiar zostanie natychmiast wchłonięty.
  2. Wtedy szczeniak musi zostać oddany matce, aby ją polizała.
  3. Pomóż umieścić szczeniaka w sutkach: uwolnij sutek z futra, naciśnij lekko, aby wyróżnić siarkę i zamocuj szczeniaka.

Upewnij się, że pies nie zmiażdży swoich młodych, podczas gdy skurcze będą kontynuowane. W skrajnych przypadkach, w pozostałej części dostawy, można umieścić je w pudełku ze ściółką i butelką z ciepłą wodą. Ułóż je tak, aby pies mógł widzieć i słyszeć ich dzieci, w przeciwnym razie będzie nerwowo, że nie przyniesie korzyści ogólnej aktywności.

Po urodzeniu całkowicie zmień ściółkę i umieść miskę wody obok gniazda. Jeśli pies zjadł poród, to w ciągu dnia nie trzeba go podawać.

Edukacja i szkolenie Grünendelais

Gruenendaal jest poważnym psem pracującym, dlatego należy ćwiczyć go regularnie od wczesnego wieku szczeniąt.

Przede wszystkim konieczne jest uspołecznienie psa, zwłaszcza jeśli mieszka on w mieście. Aby to zrobić, jeździć częściej ulicami, jeździć środkami transportu publicznego, chodzić do różnych pomieszczeń, iść do weterynarza, brać udział w wystawach, nawet jeśli nie uczestniczysz jeszcze w nich. Wszystko to pomoże psu nauczyć się prawidłowego zachowania i spokoju w każdej sytuacji.

Gruenendaal jest inteligentnym i wysoce profesjonalnym psem, ale ma także niezależny umysł. Aby odnieść sukces w jego treningu, musisz zdobyć zaufanie i szacunek bez używania krzyków, zastraszania lub siły fizycznej. Z całą swoją pewnością i siłą, Groenendael jest bardzo wrażliwy, a jego charakter i temperament mogą zostać zerwane, czasem nieodwracalnie, przez ostre traktowanie. Lepsze wychowanie i szkolenie łączą rozsądną wytrzymałość, spójne reguły i nagrody za prawidłowe zachowanie.

Grünandali uwielbiają gry na świeżym powietrzu, na przykład Frisbee

Grunendahl wymaga co najmniej godzinnej aktywności dziennie, którą można wykonywać za pomocą ulubionych treningów, pracy z posłuszeństwem lub gier. Grunendaal nie dba o to, co robić, jeśli tylko z tobą. Lubi grać w frisbee i inne gry wyszukiwania. Jeśli lubisz chodzić lub pobiegać, Twój pies z przyjemnością dotrzyma ci towarzystwa. Podczas spacerów Grünéndali lubią biegać w kółko - objawia się to w naturze pasterzy.

Jeśli zdecydujesz się wziąć udział w zawodach w różnego rodzaju sportach dla psów, Twój pies będzie zadowolony z treningu i wykonywania z pasją. A jeśli masz okazję wyszkolić go w tym, do czego jest przeznaczony - służbie pasterza - twój Grünendahl pokaże, do czego jest zdolny.

Szczególną uwagę należy zwrócić na szczenięta szkoleniowe. Ważne jest, aby nie przesadzić. Po tym, jak szczeniak otrzyma niezbędne szczepienia, można go zabrać na poligon. Harmonogram szkoleń może wyglądać następująco:

  1. Szczenięta do czterech miesięcy wystarczą na treningi dwa razy w tygodniu. Rano i wieczorem powinni codziennie grać na podwórku przez 15-20 minut. Możesz rzucić im piłkę, aby nauczyli się ją przynosić.
  2. Od czterech do sześciu miesięcy, cotygodniowe zajęcia z posłuszeństwa, codzienne spacery na odległość 500-800 metrów i gry na podwórku są konieczne.

Konieczne jest kultywowanie i trenowanie grünändal od najmłodszych lat.

Komunikacja z dziećmi i innymi zwierzętami domowymi

Odpowiednio wykształceni i zsocjalizowani Gruenendale dobrze dogadują się z dziećmi, zwłaszcza jeśli są wychowywani razem, ale z powodu instynktu pasterza, mogą mieć tendencję do podążania za dzieckiem na piętach i zbierania dzieci w stos jak stado. Musisz wyjaśnić swojemu grünendahl, że takie zachowanie jest niedopuszczalne.

Zawsze ucz dzieci, jak radzić sobie z psem, i zawsze monitoruj wszelkie interakcje między psem a małymi dziećmi, aby nie ciągnęły się za uszami, ogonem lub włosami, a pies ich nie gryzie. Naucz swoje dziecko, aby nigdy nie zbliżał się do psa podczas snu lub jedzenia. Żadnemu psu nie powinno się zostawiać bez opieki z dzieckiem.

Gruenendali lepiej dogadują się z innymi psami i kotami, gdy są wychowywane z szczeniakami. Czasami stają się najlepszymi przyjaciółmi kotów i innych zwierząt i będą chronić ich jako członków rodziny. Gruenendali może być agresywny w stosunku do innych zwierząt, które nie są częścią rodziny. Jeśli chcesz, aby twój pies dogadał się z innymi zwierzętami, powinieneś zacząć wcześnie, aby przedstawić ją im i nagrodzić za odpowiednie zachowanie. Jeśli twój pies nie komunikował się z innymi zwierzętami i dziećmi, Twoim obowiązkiem jest sprawowanie nad nim kontroli w ich obecności.

Zdrowie gunendaly

Gruenandali - bardzo zdrowe psy. Osiągnięto to poprzez dobór zwierząt przede wszystkim pod kątem jakości pracy, a nie dekoracji. Ale wciąż są choroby, na które mogą być narażone. Dzieje się tak najczęściej w przypadku niewłaściwego odżywiania i interakcji z psem, a także nadmiernego wysiłku fizycznego, szczególnie w młodym wieku. Pamiętaj o podaniu koniecznych szczepień swoim psom.

Szczepienia dla psów, oznaczone * - obowiązkowe, ** - zalecane

Czytaj Więcej O Psach

Mój pies stróżujący

Treść Dog Blog - My WatchdogCo karmić szczeniakaKażdy nowy właściciel małego czworonożnego przyjaciela jest najbardziej zainteresowany kwestią karmienia szczeniaka. W końcu, im bardziej piśmienna będzie dieta, tym zdrowszy będzie pies.

Mój pies stróżujący

Treść Dog Blog - My WatchdogCo karmić owczarka niemieckiegoDuże psy wymagają bardziej starannego doboru menu i diety, ponieważ zużywają ogromną ilość energii, często używanej do pilnowania lub polowania.

Choroby zakaźne psów niebezpiecznych dla ludzi

Treść Niestety, nasi wierni czworonożni przyjaciele podlegają wielu niebezpiecznym chorobom zakaźnym, wirusowym i bakteryjnym. Właściciele, hodowcy psów muszą pamiętać, że niektóre czysto psie infekcje, choroby inwazyjne, w pewnych okolicznościach, mogą być przenoszone na ludzi.