Choroby

Przepuklina pępkowa u szczenięcia: przyczyny, objawy kliniczne i diagnoza. Domowe i chirurgiczne leczenie choroby

Przepuklina pępkowa u szczeniąt jest częstą patologią. Wada ta charakteryzuje się wypadaniem narządów wewnętrznych (macicy, pętli jelitowej, sieci) w utworzonym lub fizjologicznym otworze dolnej części brzucha. Najczęściej choroba jest dziedziczna i ma charakter genetyczny.

Przepuklina pępkowa u szczenięcia: przyczyny

Narodzinom zwierzęcia towarzyszy zamknięcie otworu brzusznego, do którego wcześniej przywiązywano pępowinę, która łączy dziecko z macicą. Zazwyczaj pierścień pępowinowy zamyka się całkowicie w ciągu dnia. Skóra brzucha staje się gładka. Ale czasami występuje odchylenie, które przejawia się w zwiększaniu rozmiaru pierścienia lub zmianie jego kształtu. Rezultatem jest rozciągnięcie tkanki łącznej i wypadanie narządów. Ta wada może zniknąć za kilka dni lub stać się warunkiem wstępnym naruszenia narządów wewnętrznych.

Głównymi przyczynami przepukliny pępkowej są:

niski odcień brzucha;

słaba tkanka łączna;

niewłaściwe usunięcie pępowiny;

zwiększone ciśnienie w jamie brzusznej.

Jamniki, bullteriery, krowy, collie, owczarki niemieckie, basenji, pudle, bobiny i pekińczyk mają genetyczną predyspozycję do patologii.

Rodzaje patologii

Edukacja jest wrodzona (dziedziczona jako cecha recesywna) i nabyta. W drugim przypadku guzy powstają pod wpływem czynników zewnętrznych lub cech anatomicznych. Przepukliny pępkowe dzieli się na cztery typy.

Te prawdziwe. Worek przepuklinowy, uformowany przez wypukłą opłucną lub otrzewną, wypada w otwarty pierścień pępowinowy. Zawartość torby jest częścią narządów wewnętrznych.

Fałsz. Są to miękki, pusty wzrost, który napełnia się z upływem czasu.

Kierowany do. Część wypadniętego narządu jest elastyczna i ruchoma, po naciśnięciu łatwo unosi się do pierwotnego miejsca.

Powściągliwy (twardy). Pierścień przepuklinowy szczypie narząd i może powodować pęcznienie i wzrost tkanki.

Objawy przepukliny pępkowej u szczeniąt. Diagnoza choroby

Edukacja to elastyczna miękka konsystencja guza, która występuje w pępku. Nie narusza skóry iw większości przypadków nie powoduje dyskomfortu u psa. Wielkość wzrostu waha się od wielkości grochu do orzecha. Wada jest łatwo wykrywalna i pięknie wizualizowana. Przy ostrożniejszym nacisku możesz wykryć pierścień przepuklinowy.

Wtórne objawy kliniczne nabytej przepukliny obejmują:

zmiana w rytmie oddechowym;

depresja i brak apetytu.

Wstępna diagnoza może umieścić pana, identyfikacji szczeniak Głównym objawem przepukliny pępowinowej - wypukły skóra okrągły kształt - oględziny lub badanie dotykowe. Ostateczny wniosek wysuwa lekarz weterynarii na podstawie badania krwi (ogólnego i biochemicznego) oraz moczu. Jeśli to konieczne, ultradźwięki przewodu pokarmowego.

Leczenie przepukliny pępkowej u szczenięcia: co robić w domu

Po znalezieniu guza, właściciel musi podjąć kroki, aby go leczyć. Ważne! Przed rozpoczęciem jakichkolwiek manipulacji terapeutycznych należy skonsultować się z weterynarzem. W pierwszych dwóch miesiącach życia szczenięcia lekarz może zadecydować o niechirurgicznym przyklejeniu przepukliny, jeśli jest ona redukowalna.

Samopomoc jest możliwa pod warunkiem, że wykształcenie jest małe, a szczeniak jest jeszcze mały. W takich przypadkach stosuje się leczenie paliatywne. Metoda polega na nałożeniu bandaża mocującego na wyrostek, składający się z monety lub ciasnej bryłki waty, zamocowanej kilkoma paskami kleju. Procedura jest przeprowadzana natychmiast po redukcji.

Dobre rezultaty można osiągnąć, stosując ujędrniający masaż wokół pępka. Celem tej procedury jest aktywacja krążenia krwi, złagodzenie skurczów, wzmocnienie ściany brzucha i więzadeł. Pięciominutowe operacje wykonywane są kilka razy dziennie. Technika polega na ugniataniu i stymulowaniu obszaru brzucha.

Najpierw wykonuje się ruchy palcami, które przyczyniają się do rozluźnienia zwierzęcia. Następnie powoli zgodnie z ruchem wskazówek zegara rozpocznij ruchy okrężne. Obserwuj reakcję zwierzęcia - w przypadku bólu zabieg należy natychmiast przerwać. Uwaga, proszę! Masaż jest przeciwwskazany w przypadku infekcji, ran, gorączki i stanów zapalnych.

Pamiętaj, że zwierzę z przepukliną nie powinno stać na tylnych nogach. Możesz wziąć chorego psa w ramiona tylko pod brzuchem.

Metoda leczenia chirurgicznego

Nieprzyjemną konsekwencją patologii może być uszczypnięcie narządów worka przepuklinowego, upośledzenie ukrwienia i martwica, co powoduje, że przepuklina pępkowa u szczenięcia jest obowiązkowa do usunięcia. Obraz kliniczny szczypania obejmuje:

gorączka;

wzrost i zaczerwienienie przepukliny;

szybki oddech i bicie serca;

napięcie i ból podczas badania palpacyjnego;

W przypadku wystąpienia powyższych objawów, niezależna lub przedwczesna ulga może pogorszyć sytuację, aw ciężkich przypadkach może być śmiertelna. Przy najmniejszym podejrzeniu naruszenia właściciel powinien niezwłocznie skontaktować się z lekarzem weterynarii.

Celem operacji jest przywrócenie prawidłowego funkcjonowania organizmu i zapobieganie negatywnym konsekwencjom. Prosta operacja wykonywana jest w znieczuleniu miejscowym za pomocą środków uspokajających. Chirurg tnie skórę, otwiera przepuklinę, a następnie dostosowuje narządy wewnętrzne, pociąga pierścień pępowinowy i szwy. Procedura jest możliwa tylko wtedy, gdy szczenię jest w pełni zaszczepione.

Po operacji zwierzę pokazane jest w bandażach. Kursy antybiotyków, środków przeciwbólowych, witamin i środków immunostymulujących przyczyniają się do gojenia się szwów.

Przepukliny u szczeniąt i psów

Przepukliny u psów na brzuchu i w pachwinie tworzą się ze słabymi mięśniami, nadmiernym ciśnieniem wewnętrznym i wrodzonymi anomaliami. Przepukliny brzuszne wyglądają jak guzy o różnych średnicach, zwykle o regularnym kształcie. Przepuklina składa się z zewnętrznej osłony (ściany brzucha) i zawartości (jelita i inne narządy). Rozróżnić między wielokrotnego użytku (zawartość przenieść swobodnie do jamy) i nieodwracalne (szczypanie kanału) przepukliny. Leczenie wymaga zabiegu chirurgicznego. Ważne jest, aby odpowiednio pomóc psu, aby uniknąć powtarzających się nawrotów.

Treść artykułu

Przyczyny przepukliny

W etiologii przepuklin istnieje kilka głównych czynników, które często nakładają się na siebie. Dość często przepuklina otrzewnej jest wynikiem ran (penetrujących lub tępych uderzeń). Wrodzone anomalie obserwuje się, gdy przepuklina u szczeniąt pojawia się w miejscu kanału pępkowego. U kobiet przepuklina występuje podczas burzliwej pracy, ze wzrostem ciśnienia wewnątrzotrzewnowego. Bez względu na pochodzenie, każda przepuklina ma kilka elementów strukturalnych:

  • przepuklinowy (ściana brzucha, otrzewna);
  • zawartość (pętle jelitowe, sieć, śledziona);
  • kanał przepuklinowy i kanał (otwarcie pępka, rozbieżność mięśni otrzewnej).

Trzy zmiany patologiczne są charakterystyczne dla przepukliny - występu narządu (w przypadku przepuklin ściany brzucha, brzucha wybrzusza się), obecności nabytej (rozbieżności mięśni) lub otwarcia naturalnego (kanału pępowinowego). Do przepukliny niezbędna jest również przepuklina w jamie patologicznej. Protruzja jest charakterystycznym znakiem przepukliny, ale nie zawsze jest obserwowana - u szczeniąt często organy wewnętrzne są wciągane do jamy brzusznej, gdy zmienia się pozycja ciała.

W etiologii powstawania przepuklin u psów występują dwie grupy czynników, które prowadzą do zwiększenia ciśnienia w jamie brzusznej i osłabienia funkcji ścianki brzucha. Ciśnienie wzrasta wraz z nadmiernym obciążeniem (u psów rasy beagle), patologicznym kaszlem, niedrożnością jelit, długotrwałym zaparciem, wymiotami. U psów przepukliny są powszechne w wodobrzusze, pęcherza moczowego, pęcherza moczowego i chorób kanałowych. Silny wzrost ciśnienia pojawia się w okresie burzliwej pracy.

Przyczynami wtórnymi są słabość mięśni brzucha (przepukliny są powszechne u zwierząt z luźną konstytucją, z niewystarczającą aktywnością). W jamnikach i niektórych innych rasach występuje genetyczne predyspozycje do słabego rozwoju tkanki łącznej. Zmniejszony napięcie mięśni występuje u starszych zwierząt, ciężarnych suk. Przepukliny często pojawiają się po operacji na otrzewnej - cięcia wzdłuż białej linii nie goją się dobrze.

Największe zagrożenie dla zwierzęcia tkwi nie w samej przepuklinie, ale w prawdopodobieństwie naruszenia jej zawartości.

Naruszenie zawartości worka przepuklinowego następuje za pomocą dwóch mechanizmów. Przy gwałtownym wzroście ciśnienia wewnątrzkomorowego (zaparcie, kaszel) następuje krótkotrwała ekspansja pierścienia. Więcej narządów wewnętrznych (pętle jelitowe, sieci) przenika do niego niż zwykle. Gdy ciśnienie wróci do normy, kanał jest zwężony, a zawartość jest ograniczona.

Jeśli jelita działa jak zawartość worka przepuklinowego, może wystąpić inny mechanizm ściskający. Pętle jelitowe zawarte w worku przepuklinowym będą stopniowo przelewać się. Uszkodzenie kału prowadzi do upośledzenia krążenia krwi, rozwoju zapalenia tkanki łącznej i martwicy.

Obraz kliniczny i diagnostyka różnicowa

Jeśli przepuklina jest redukowalna i rozwija się bez powikłań, wówczas obraz kliniczny w większości przypadków jest tego samego typu:

  • obrzęk o różnej objętości (na początku patologii jest mały, nie więcej niż 2-3 cm średnicy), okrągły lub gruszkowaty, testovataya lub miękki;
  • w miejscu patologicznego procesu skóra jest ruchliwa;
  • wielkość przepukliny stopniowo rośnie;
  • badanie palpacyjne ujawniło pierścień przepuklinowy;
  • możesz ustawić zawartość w jamie brzusznej;
  • bolesność wyrażona nieznacznie.

Zmiany z nieredukowalnymi przepuklinami są znacznie bardziej patologiczne. Palpacja ujawnia obrzęk, silne napięcie skóry, które trudno jest usunąć. Często podczas badania wykrywane są rany skórne, które po pocięciu ujawniają zrosty do otrzewnej. Ból palpacyjny nie jest wyraźny, nie można również wykryć pierścienia przepukliny. Wyczerpano zaburzenia trawienia. Konieczne jest rozróżnienie tego rodzaju przepukliny od krwiaków, ropni i nowotworów. Z nieredukowalną przepukliną brzuszną zaznaczono wyraźny dźwięk bębnienia.

Naruszenie treści jest obserwowane w 3-5% przypadków. Oprócz objawów typowych dla przepukliny, pies ma określoną klinikę, w zależności od rodzaju dławionego narządu, a także stopień zaciśnięcia naczyń krwionośnych. Temperatura jest najczęściej podwyższona, przy badaniu palpacyjnym odnotowuje się wyraźną bolesną reakcję. Skóra na torebce jest bardzo napięta, nieruchoma. Przy stagnacji żylnej stwierdza się tępość dźwięku bębenkowego. Uwięzienie pętli jelitowych często prowadzi do gromadzenia się gazów, co powoduje dźwięk jasnego bębna.

Przepuklina pachwinowa u psów objawia się stanem wzbudzonym, wyraźnym wzrostem objętości moszny. Podczas badania jądra dochodzi do silnej reakcji bólowej. Przy naruszeniu jelit defekacja jest nieobecna.

U psów przepuklina krocza ma jednolity występ o kształcie okrągłym lub owalnym o średnicy większej niż 4-5 cm. Najczęściej takie przepukliny można redukować. Przy występowaniu bezmoczu pęcherza zauważa się tenesmus.

Metody chirurgii

Praktyka weterynaryjna pokazuje, że jedynym skutecznym leczeniem jest operacja. Zastosowanie opatrunku, plastra przylepnego, opatrunków uciskowych nie przynosi uzdrowienia i pozbycia się problemów. Wszystkie nieinwazyjne techniki prowadzą do komplikacji i często kończą się śmiercią dla zwierząt domowych. W wyniku stosowania drażniących substancji (jodu, terpentyny) dochodzi do zapalenia skóry i ropni.

Lekarze powinni indywidualnie podejść do leczenia każdej przepukliny, biorąc pod uwagę stan otaczających tkanek, rozmiar defektu i torebkę, obecność stanu zapalnego. Interwencja chirurgiczna wykonywana jest z minimalnym uszkodzeniem - nie przecinaj otrzewnej, jeśli przepuklina zostanie zresetowana. Ropiejące procesy muszą koniecznie się zatrzymać, ale bez niepotrzebnego uszkodzenia.

Celem chirurgicznego leczenia przepuklin jest przywrócenie prawidłowej czynności narządów i zapobieganie powtarzającym się powikłaniom.

Aby przygotować zwierzę do operacji, należy go przechowywać przez 12-24 godziny na diecie głodowej. Pół godziny przed interwencją powinieneś zabrać psa na spacer, by uwolnić jelita i pęcherz. W niektórych przypadkach może być wymagane cewnikowanie pęcherza.

W niektórych przypadkach czas operacji jest przesunięty. Tak więc, wraz z rozwojem ostrego ropnego zapalenia w okolicy przepukliny lub w jej pobliżu, interwencja może nie doprowadzić do pożądanych rezultatów. W przypadku naruszenia jelit, wręcz przeciwnie, konieczne jest przeprowadzenie pilnej operacji.

Technika leczenia odwracalnej przepukliny pępkowej:

  1. utrwalenie w pozycji grzbietowej;
  2. znieczulenie ogólne;
  3. skóra wycięta przez przepuklinę;
  4. oddzielić otrzewną na bok 1-2 cm;
  5. ustaw zawartość na otrzewną;
  6. pod kontrolą ściegów palcowych na pierścieniu przepuklinowym;
  7. posyp ranę antyseptycznym proszkiem;
  8. zszytą skórę.

Istnieje kilka technik zaszywania pierścienia przepuklinowego, co pozwala nam zszywać otwory o różnych średnicach i zapobiegać nawrotom o różnym stopniu prawdopodobieństwa. Aby zredukować kanał, można nałożyć sznur do torebki - krawaty są wykonane w odległości 1 cm od otworu.Możesz również połączyć krawędzie za pomocą przerywanych szwów, przebijając otrzewną lub bez jej uszkadzania. Szycie otrzewnej pozwala wzmocnić szew i znacznie zmniejsza ryzyko nawrotu przepukliny, dodatkowo otrzewna zatka pierścień. Istnieje jednak prawdopodobieństwo powstania zrostów i zakłócenia prawidłowego funkcjonowania ciała.

Kiedy zawartość przepuklinowa i otrzewna wyrastają, po rozwarstwieniu skóry, należy obmacać zawartość, aby odsłonić zrosty. W tym obszarze wykonaj małe nacięcie, w które wkłada się palec. Pod jego kontrolą, otrzewna wokół całego spoidła powinna zostać obcięta nożyczkami. Teraz jelita (lub inne treści) są ustawiane i zszywane jak w poprzednich metodach.

Jeśli fuzja jest tworzona nie tylko przez zawartość i otrzewną, ale także przez skórę, wówczas zaleca się usunięcie worka przepuklinowego. Nacięcie wykonuje się wokół obwodu występu - skóra jest przygotowywana z leżących pod nią tkanek. Następnie wykonaj nacięcie w torebce i delikatnie wsuń zawartość do wnęki. Następnie umieść zacisk na szyi przepukliny i przekręć pozostały worek skórką i odciąć nożyczkami. Pozostaje zszycie i leczenie rany.

W przypadku naruszenia, przetnij warstwy skóry, zatrzymaj krwawienie i odetnij otrzewną. Teraz trzeba zrewidować ranę - szacuje się średnicę pierścienia (jeśli jest możliwa zmiana pozycji, jeśli nie, to rozszerza się), ustala się stan dotkniętych narządów (wycina się martwe części jelita). Po leczeniu ran środkami antyseptycznymi zaszyto ścianę brzucha i skórę.

Cechy zapobiegania, a następnie zapobiegania komplikacjom

Aby zapobiec nawrotom i komplikacjom, konieczne jest indywidualne podejście do każdego psa. Kolejna zawartość zależy od jakości operacji. Jeśli szwy zostały zastosowane jakościowo, zapobiegano infekcyjnym powikłaniom, wtedy najczęściej okres pooperacyjny mija cicho.

Objawy po operacji:

  • obrzęk i zaczerwienienie wokół rany;
  • zmniejszone apetyt;
  • perystaltyka jelit osłabiona;
  • bolesność

Psy są przepisywane antybiotykom i sulfonamidom. Śródotrzewnowe podawanie nowosyny i antybiotyków daje dobry efekt. Jest to szczególnie ważne podczas cięcia otrzewnej i operacji na narządach wewnętrznych. Przydatne jest również stosowanie środków uspokajających i przeciwbólowych.

Ważnym ogniwem jest zapobieganie przywieraniu i lizaniu szwów. Aby to zrobić, psy noszą specjalny kołnierz. Zranienie skóry jest regularnie leczone antyseptycznie - jasnozielonym nalotem jodu. Pamiętaj, aby zrekompensować równowagę woda-sól.

Przez pierwsze 3-5 dni okresu pooperacyjnego zalecana jest łagodna dieta. Ciężkie jedzenie jest wykluczone, bulion mięsny (wołowina, kurczak), płyn z owsa i inne zboża stają się podstawą racji. Następnie sfermentowane mleko i inne produkty są stopniowo dodawane do paszy. Powstają dobre warunki (ciepły pokój bez przeciągów dla psów stróżujących), praca za pierwszy miesiąc okresu zdrowienia jest wykluczona.

Co się dzieje i jak leczy się przepuklinę u psa

Jednym z typowych patologii chirurgicznych narządów wewnętrznych u zwierząt jest przepuklina. Choroba może być wrodzona i nabyta. Naruszenie narządów stanowi potencjalne zagrożenie dla zwierząt domowych, ponieważ często komplikuje je martwica i zapalenie otrzewnej. Skuteczne leczenie wymaga operacji. Leczenie zachowawcze nie ma efektu terapeutycznego.

Przeczytaj w tym artykule

Przyczyny

Przepuklina jest wysunięciem narządów wewnętrznych przez otwory naturalne lub patologiczne z powodu pęknięcia tkanek jamy brzusznej (pierścień przepuklinowy). Najczęściej występującą treścią worka przepuklinowego są pętle jelitowe, macica, pęcherz, krezka (epiploon). Praktyka weterynaryjna pokazuje, że choroba może być wrodzona, a także nabyta.

Wrodzony

Najczęściej weterynarze napotykają na wrodzoną przepuklinę wrodzoną. Wrodzone predyspozycje w tym przypadku odgrywają ważną rolę w patofizjologii tego procesu. Przyczyną rozwoju wady wrodzonej jest szeroki kanał pachwinowy, a także nie zarośnięty otwór pępkowy. Wielu hodowców uważa, że ​​niewłaściwa opieka nad nowonarodzonymi szczeniętami podczas porodu może prowadzić do patologii.

Nabyte

Przyczyny nabytej choroby w medycynie weterynaryjnej obejmują:

  • Urazy. Uderzenia, uderzenie w pojazd, upadek z wysokości, mechaniczne uszkodzenia narządów jamy brzusznej podczas walk z krewnymi są najczęstszymi przyczynami rozwoju nabytej przepukliny pachwinowej i pępkowej.
  • Zwiększone ciśnienie w jamie brzusznej. Przewlekłe choroby serca i naczyń krwionośnych, patologie nerek, ciężki patologiczny poród, przewlekłe zaparcia często prowadzą do zwiększenia ciśnienia w otrzewnej i przyczyniają się do wysuwania narządów wewnętrznych.

Czynnikami przyczyniającymi się do rozwoju wady są otyłość, osłabienie napięcia mięśniowego, nadmierne ćwiczenia.

Po operacji

Przepuklina jako powikłanie po operacji brzusznej jest rzadkim zjawiskiem. U psów patologia może rozwinąć się w wyniku uresetrostomii, sterylizacji kobiet, operacji jelit i innych zabiegów chirurgicznych.

Rodzaje przepuklin, ich cechy i objawy

W zależności od lokalizacji problemu w praktyce weterynaryjnej wyróżnia się patologię pępkową, pachwinową, kręgową i przeponą.

Przepuklina lokalizacja: 1 - przepuklina parakostalna; 2 - grzbietowa przepuklina boczna; 3 - przepuklina pachwinowa; 4 - pęknięcie więzadła łonowego czaszki; 5 - przepuklina udowa; 6 - przepuklina pępkowa; 7 - przepuklina brzuszna; 8 - przepuklina mosznowa.

Pępkowy

Najczęściej właściciele mają do czynienia z tą przepukliną u noworodków. Choroba jest wrodzona i objawia się poprzez obniżenie narządów wewnętrznych do pierścienia pępowinowego. Odchylenie od kształtu otworu, zmniejszenie napięcia mięśniowego - główne przyczyny usterki. Rasy psów, takich jak jamniki, pudle, owczarki niemieckie i bulteriery mają genetyczną predyspozycję do tego rodzaju przepukliny.

Przepuklina pępkowa nie jest trudna do wykrycia przez wystawanie w odpowiednim obszarze anatomicznym brzucha u młodego zwierzęcia. Wielkość formacji patologicznej nie przekracza, z reguły, kilku centymetrów, jest miękka w dotyku, bezbolesna. Zawartość przepuklinową można łatwo ustawić, pierścień przepukliny jest wyczuwany palcami.

Boczne badanie radiologiczne jamy brzusznej: przepuklina pępkowa

Osobliwością przepuklin pępkowych u szczeniąt jest to, że większość wad jest usuwana z wiekiem. Rozpoznanie ustala się na podstawie oględzin, obmacywania pierścienia przepuklinowego. Czasami uciekają się do punkcji (w celu przeprowadzenia diagnostyki różnicowej w odniesieniu do ropnia).

Przepuklina pępkowa jest skutecznie leczona zarówno metodami chirurgicznymi, jak i zachowawczymi. Młodym zwierzętom z niewielkimi defektami często towarzyszy terapia paliatywna w formie opatrunków i opatrunków, masaż ujędrniający.

Inguinal

Ten typ patologii, taki jak przepuklina pachwinowa, jest częściej diagnozowany u kobiet. W pierścieniu pachwinowym spadają macica, pęcherz moczowy, a czasem pętle jelitowe. U zwierząt występuje nie tylko występ w okolicy pachwiny, ale ogólny stan pogarsza się: wzrasta temperatura, zwiększa się puls i oddychanie, następuje odrzucenie zespołu pokarmowego i bólowego.

Jeśli wypada pęcherz, obserwuje się bezmocz. Przy palpacji wysuniętego psa może wystąpić mimowolne oddawanie moczu. Jeśli ciężarna macica znajduje się w pierścieniu przepuklinowym, wówczas wysunięcie wzrośnie wraz z rozwojem płodów.

Crotch

Patologia powstaje z powodu naruszenia integralności mięśni warstwy miednicy. Lekarze weterynarii zauważają, że schorzenie to jest charakterystyczne dla nieogrodzonych psów i zwierząt starszych niż 7 lat. Predyspozycję do defektu odnotowano w przypadku skał o krótkim ogonie.

Zaburzenia napięcia mięśniowego, przewlekłe zaparcia, zapalenie narządów miednicy (zapalenie gruczołu krokowego u mężczyzn) są głównymi przyczynami przepukliny krocza. Zawartość worka przepuklinowego w tym typie patologii to pętle jelita grubego, odbytnicy, sieci, gruczołu krokowego, pęcherza moczowego.

W obszarze krocza występuje występ wielkości piłki tenisowej, przemieszczenie odbytu. Pasty guz jest zwykle bezbolesny przy badaniu palpacyjnym.

Chore zwierzę utrudnia oddawanie kału i oddawanie moczu.

Gdy przepuklina jest uduszona, rokowanie jest niekorzystne ze względu na bliską lokalizację odbytnicy. U kobiet ten typ przepukliny prowadzi do aborcji, rozwoju zapalenia otrzewnej i często prowadzi do zgonu.

Weterynarze zdecydowanie doradzają właścicielom, aby rozwiązać problem chirurgicznie przy pierwszych oznakach choroby.

Kręgowiec

Jednym typem przepukliny jest kręgowiec. Wada jest związana z występem struktury chrzęstnej kręgu w świetle kanału kręgowego, któremu towarzyszy zniszczenie włóknistego pierścienia. Co do zasady patologia wpływa na kilka krążków międzykręgowych naraz.

Objawem przepukliny kręgowej jest kulawizna, ograniczony ruch, zespół bólowy, objawy neurologiczne (niedowład i porażenie kończyn, mimowolne oddawanie moczu i defekacja). Chore zwierzę unika długich spacerów, nie bierze udziału w aktywnych grach.

Istnieje ograniczenie ruchu, zwłaszcza podczas podnoszenia po snu i odpoczynku. Pies reaguje negatywnie na głaskanie grzbietu. Zachowawcze leczenie choroby jest nieskuteczne.

Przeponowy

Jeśli przepona jest uszkodzona z powodu urazu lub wrodzonej wady, organy brzuszne przenoszą się do okolicy klatki piersiowej. Najczęściej weterynarze zajmują się przepukliną opłucnej. Wrodzonej dolegliwości zwykle towarzyszy defekt serca.

Przy traumatycznej przepuklinie przeponowej u psa rozwija się obrzęk płuc, zaburzenia oddechowe. Z powodu zakłócenia pracy serca obserwuje się sinicę widocznych błon śluzowych lub ich niedokrwistość w wyniku głodu tlenu. Chory zwierzak ma wymioty, mdłości. Pęknięciu przepony towarzyszy silny ból.

Rodzaje przepuklin u psów i sposoby ich leczenia można znaleźć w tym filmie:

Leczenie i usuwanie poprzez operację

Zachowawcze metody leczenia stosowane są głównie w przypadku małych wad i przepuklin pępkowych u szczeniąt. Patologia jelita, krocza, kręgosłupa i przepony wymaga radykalnych działań w postaci interwencji chirurgicznej.

Operacja zaszywania treści przepuklinowej odbywa się kilkoma metodami. Po 12-godzinnej diecie głodowej, zwierzę zapada w sen narkotyczny, jest ustalane na stole w pozycji grzbietowej. Przeciąć tkankę w pobliżu worka przepuklinowego i wykonać oddzielenie od ścianki brzucha.

Najczęściej specjaliści weterynaryjni uciekają się do zamknięcia otworu przepuklinowego według metody Gutmana, Sapozhnikova, Olivkova. Po zaszyciu worka przepuklinowego umieszcza się węzłowe szwy typu Lamber.

Chirurgia przepuklin pachwinowych

Opieka pooperacyjna to leczenie zewnętrznych szwów środkami antyseptycznymi, szacunek dla odpoczynku. Zwierzęciu przepisuje się dietę, która ostrzega przed zaparciem, jeśli to konieczne, stosuje się środki przeczyszczające.

Leczenie przepukliny kręgowej ogranicza się do laminektomii - usunięcia fragmentu kręgu z kanału kręgowego. Operacja wykonywana jest w znieczuleniu ogólnym i wymaga wysoko wykwalifikowanego chirurga.

Aby dowiedzieć się, jak wykonać operację przepukliny pachwinowej u psa, zobacz ten film:

Zapobieganie

Specjaliści weterynarii i doświadczeni hodowcy w celu zapobiegania chorobie zalecają, aby właściciele przestrzegali następujących zasad i wskazówek:

  • Pozyskaj szczenięta tylko od odpowiedzialnych hodowców.
  • Wybierając dziecko, aby zwracało uwagę na jego zdrowie, należy sprawdzić obecność wypukłości w pępku.
  • Unikaj chronicznych zaparć domowych.
  • Z czasem przeprowadzimy leczenie powiązanych chorób.
  • Kastracja samców zmniejsza ryzyko przepukliny krocza.
  • Zapobiegaj urazom i mechanicznym uszkodzeniom narządów wewnętrznych u psów.

Przepuklina pępkowa u psów jest najczęściej diagnozowana u szczeniąt i młodych zwierząt. Przepuklina pachwinowa, krocza i przepona jest obserwowana z urazami, zwiększonym ciśnieniem wewnątrz jamy brzusznej. Tego typu patologie są obarczone naruszeniem zawartości przepuklinowej.

Przepuklina przeponowa wymaga natychmiastowej interwencji chirurgicznej. Kręg rozwija się w wyniku procesów zwyrodnieniowych w chrzęstnej tkance kręgosłupa. Leczenie zachowawcze jest nieskuteczne, operacja wymaga wysoko wykwalifikowanych lekarzy.

U psów występuje zapalenie żołądka, głównie z powodu niewłaściwego karmienia. Może być ostry, przewlekły, hiperakwasowy, mocznicowy.

Rozpoznanie choroby serca u psa nie jest łatwe. A wszystko dlatego, że przyczyny mogą być wrodzone lub nabyte.

Objawy u psa. Obraz kliniczny choroby charakteryzuje się przede wszystkim niestrawnością.

Przepuklina na brzuchu psa lub szczeniaka - co zrobić i schemat leczenia

W artykule omówię rodzaje przepuklin, dlaczego mogą pojawić się na szczeniaku na brzuchu i co robić. Wymienię objawy tej choroby. Opowiem ci o leczeniu i opiece chorego zwierzaka.

Dlaczego pojawia się przepuklina pępkowa u szczenięcia?

Przepuklina to wypadnięcie organu przez otwór pępkowy. U wielu zwierząt objawia się jako wrodzona wada pępka. Matka w macicy szczeniaka otrzymuje składniki odżywcze przez pępowinę, w trakcie porodu pierścień pępowiny jest ściskany i zamykany w ciągu 24 godzin po urodzeniu.

Szczenięta, u których nie dochodzi do kompresji z powodu niskiego napięcia ściany brzucha lub nieregularnego kształtu pierścienia brzusznego, następnie cierpią na przepuklinę.

U dorosłych psów może się zdarzyć z wielu powodów.

Przyczyny pępowiny u szczeniąt lub psów dorosłych:

  • częste zaparcia;
  • silne wzdęcia;
  • przedłużone wymioty;
  • uszkodzenie otrzewnej;
  • ciężka ciąża;
  • trudny poród.
Przepuklina pępkowa u psa

Jakie zwierzęta są zagrożone

Psy o słabej budowie, prowadzące aktywny tryb życia, podlegają pojawieniu się pępowiny.

Pępowina może pojawić się u psa po operacji brzusznej jelit.

Zabawne i nadmiernie aktywne szczenięta mogą dostać przepuklinę, jeśli przeładowują żołądek w trakcie rozpieszczania.

Rodzaje przepuklin

Przepuklina pępkowa dzieli się na kilka typów:

  • Fałszywa przepuklina wygląda jak miękka piłka. Jeśli go wepchniesz, łatwo wejdzie, a wtedy przestrzeń zostanie wypełniona tłuszczem. Fałszywa średnica większa niż 2 centymetry nie rośnie, nie zmienia koloru i nie boli zwierzęcia. Weterynarz nie może nalegać na usunięcie fałszywego.
  • Prawda może osiągnąć rozmiar jajka kurzego. Jest o wiele bardziej niebezpieczny, części organów wewnętrznych wypadają przez pierścień, na przykład pętlę jelitową lub macicę.
Usuwanie przepukliny u psa

Zgodnie z metodą leczenia dzieli się na dwa rodzaje:

  • Wielokrotne napełnianie ulega naciskowi palców i łatwo wchodzi do środka.
  • Zaciśnięty często często śmiercionośny i powoduje wiele bólu dla zwierzęcia. Zawartość zaciśniętej nie może być regulowana bez ekspozycji chirurgicznej, pierścień zwęża się i zatrzymał przepływ krwi do miejsca narządu, który wypadł.

Objawy choroby

Objawy, na które można zauważyć, że szczeniak ma dużo chorób. Najwierniejszym z nich jest guzek na brzuchu podczas oględzin.

Jeśli część wewnętrznego narządu jest już uwięziona w pierścieniu przepuklinowym, pies wymiotuje, obraża, traci zainteresowanie pokarmem i grami, cierpi na ostry ból w jamie brzusznej.

Diagnostyka

Tylko doświadczony weterynarz może zdiagnozować stożek u psa i jego wygląd. Po zauważeniu opuchlizny na brzuchu szczenięcia konieczne jest natychmiastowe skontaktowanie się z kliniką.

Moment, w którym guz już się rozwinął lub doprowadził do szczypania, można określić na podstawie zachowania zwierzęcia. Pies zaczyna jęczeć, nie pozwala mu dotknąć guza, siada lub leży w nienaturalnej pozycji, oczernia, wymiotuje. Dzięki zaciśniętej tkance może dojść do rozpadu tkanki, pies odczuwa ból, puls przyspiesza, a temperatura ciała wzrasta. Jedynym właściwym sposobem jest skontaktowanie się z kliniką weterynaryjną.

Schemat leczenia

Czas trwania i algorytm leczenia powinny być oceniane według rodzaju przepukliny i wieku psa.

Lekarz określa stopień rozwoju i rodzaj choroby u zwierzęcia na podstawie badania lub USG.

Leczenie regulowanych małych rozmiarów może być dozwolone tylko przez interwencję chirurga u bardzo małych szczeniąt. W przypadku, gdy guzek jest nieistotny i naciśnięty palcem, lekarz wyda specjalny bandaż dla zwierzęcia, który ściśnie żołądek i nie pozwoli na utratę. Takie leczenie pomoże tylko wtedy, gdy lekarz ma pewność, że pierścień sam się skurczy.

Operacja nie trwa długo i nie jest trudna, jednak odbywa się w znieczuleniu ogólnym.

Chora opieka nad zwierzętami

Po operacji lekarz weterynarii przepisuje antybiotyki przeciwzapalne, lekkie leki przeciwbólowe w formie zastrzyków. Rehabilitacja po usunięciu mija szybko.

Możliwe jest przyspieszenie gojenia się szwów za pomocą specjalnych maści, które dezynfekują, łagodzą obrzęk i stan zapalny.

W niektórych przypadkach wyznacz immunostymulanty do szybkiego przywrócenia zdrowia.

Nawrót po zabiegu nie może być. Jednak jako środek zapobiegawczy lepiej jest regularnie odwiedzać weterynarza w celu przeprowadzenia badania.

Co jest niebezpieczne dla psów

Przepuklina zwężona jest śmiertelna i nie można jej poprawić w domu. Przy zwiększonym ucisku w jamie brzusznej, przepływ krwi jest zaburzony, umiera i dochodzi do zgnilizny tkanek narządów wewnętrznych. Proces rozkładu powoduje wejście do krwi chorobotwórczych bakterii i zakażenia krwi.

Naprawa przepuklin psów

Zapobieganie

Odpowiednia profilaktyka zapewni prawidłowe odżywianie i odpowiednie ilości witamin w codziennej diecie psa. Po jedzeniu zaleca się delikatny masaż brzucha u szczeniaka. Masaż powinien odbywać się ruchem okrężnym bez ucisku.

Ponieważ przepuklina jest najczęściej dziedziczną chorobą, węzły i kable z patologią najlepiej nie rozmnażać. Operacja usuwania musi być wykonana wraz ze sterylizacją lub kastracją. Uwaga i troska o zdrowie zwierzaka to klucz do długiego i szczęśliwego życia psa.

Czy przepuklina pępkowa może się rozpuścić? Czy przepuklina pępkowa u psa szczeniaka może się rozpuścić?

Przyczyny

Najczęstszą przyczyną przepuklin pępkowych u szczeniąt jest cecha wrodzona. Najczęściej podczas porodu otwór pępowiny jest ściskany, jednak jeśli ma nieregularny kształt lub większy rozmiar, kompresja może nie wystąpić.

To właśnie prowadzi do powstania przepukliny pępkowej. Niektóre psy są genetycznie predysponowane do przepukliny pępkowej, w tym przypadku może to być wszystkie lub kilka szczeniąt tego samego miotu w tym samym czasie.

Jednak przepuklina nie zawsze jest wrodzona. Czasami przeciążenie mięśni brzucha lub zwiększone ciśnienie w jamie brzusznej prowadzi do jego pojawienia się. Patologia może wystąpić podczas porodu, jeśli matka mocno pociągnie pępowinę.

Przepuklina to wypadnięcie organu do fizjologicznego lub utworzonego otworu w tkankach ciała.

W takim przypadku, jeśli edukacja może zostać ustalona, ​​eksperci nazywają ten stan możliwym do zredukowania. Jednak w przypadku, gdy przepuklina się nie resetuje, wówczas jest ona nieredukowalna.

Przede wszystkim, po przeprowadzeniu badania fizykalnego, lekarz musi określić rodzaj takiej edukacji i dopiero potem przystąpić do dalszej diagnostyki. Ogólne leczenie i konieczność operacji zależą od charakteru wypadania.

W zależności od umiejscowienia nowotworu zwykle rozróżnia się następujące rodzaje przepuklin:

Podczas rozwoju płodu szczeniak otrzymuje składniki odżywcze i tlen przez pępowinę, jest przyczepiony do łożyska. Bezpośrednio przed porodem łożysko nie odżywia płodu, ale jednocześnie dopływ krwi i tlenu trwa bezpośrednio przed porodem.

Po przemieszczeniu się szczeniaka wzdłuż kanału rodnego jego ciało aktywuje proces przygotowania do skurczu ściany brzucha i otwarcia płuc. W miejscu, w którym pępowina jest przymocowana do żołądka, znajduje się pierścień pępowiny.

Bezpośrednio do narodzin dziecka, pierścień jest znacznie zmniejszony, a całkowite zamknięcie następuje w pierwszym dniu życia.

Co powoduje przepukliny? Z jakiegoś powodu często mówi się, że zależy to od poprawności położnictwa, a także od sposobu zabrania nowonarodzonego szczeniaka.

W tym przypadku warto powiedzieć, że pępowina psów została zaprojektowana do ciągnięcia. Na przykład szczeniak, który wychodzi jeden z ostatnich, to znaczy z odległych części macicy, pępowina musi rozciągać się na wystarczającą odległość, aby można było utrzymać naturalny związek między matką a szczeniakiem.

I nawet jeśli wydaje się, że jest na granicy, to nie jest. Pępowina będzie rozciągać się w obszarze, w którym ma najniższą siłę, a to jest około trzech centymetrów od brzucha szczenięcia.

Matka bardzo ostrożnie wylizywała pępowinę, że można się tylko zastanawiać, jak to jeszcze trwa. Sugeruje się, że za pomocą takiego masażu pępowiny można lepiej zamknąć pępowinę i pobudzić mięśnie brzucha.

U dorosłych psów, pierścień przepuklinowy jest zamknięty przez lutowanie, może się rozproszyć z kilku powodów:

  • Wzdęcia.
  • Wymioty lub ciężkie zaparcia.
  • Uraz brzucha.
  • Ciąża i poród.

W rzadkich przypadkach rodzi się zwierzę z cechami anatomicznymi i / lub nieprawidłowymi otworami w jamach, przez które dochodzi do pojawienia się narządów lub części narządów z tworzeniem przepuklin. Zasadniczo wszystkie zarejestrowane patologie nabyte.

Główne przyczyny pojawienia się przepuklin o różnej lokalizacji:

  • niewłaściwe karmienie, słaba opieka i zastraszanie w formie ciosów lub nadmiernego, nienaturalnego stresu;
  • pęknięcia przepony, otrzewnej, pierścienia pachwinowego, ich rozciąganie;
  • zanik sznura pachwinowego;
  • urazy, upadki, bieganie zbyt szybko lub przeskakiwanie przez wysokie przeszkody;
  • u samic niosących duże owoce, zwichnięcie więzadła macicy;
  • regularne przelewanie się pęcherza (na przykład kamica moczowa);
  • nadwaga (szczególnie niebezpieczna otyłość w wieku powyżej 10 lat);
  • jakakolwiek wewnętrzna patologia przepony i otrzewnej;
  • rozbieżność szwów wewnętrznych po operacjach brzusznych, perforacja ubytków podczas operacji, która ostatecznie prowadzi do popychania narządów wewnętrznych do otworów;
  • upada podczas szybkiego biegu;
  • choroby układu sercowo-naczyniowego i płucnego, które zwiększają ciśnienie w jamie brzusznej, co powoduje wysuwanie się narządów wewnętrznych i wzrost otworów w jamie ustnej.

Mówiąc o przyczynach przepuklin pępkowych u szczeniąt Chihuahua i innych ras, lekarze weterynarii nie zgadzają się. Faktem jest, że niektórzy uważają, że przyczyna pojawienia się wydaje się być czynnikiem nieprawidłowo urodzonych, kiedy pępowina jest uszkodzona lub bardzo rozciągnięta.

Inni twierdzą wręcz przeciwnie, że pępowina szczeniąt ma bardzo dużą elastyczność i może rozciągać się na bardzo imponującą długość, ponieważ gdy pies rodzi wiele szczeniąt, ostatni szczeniak będzie musiał mocno rozciągnąć pępowinę.

Po tym wszystkim, matczyne szczenięta wciąż bardzo mocno lizą pępowinę. Wszystko to mówi o jej sile.

Informacje ogólne

Wiadomo, że podczas pobytu w łonie zarodek otrzymuje niezbędne składniki odżywcze, a także tlen i krew przez pępowinę przyczepioną do łożyska.

Miejsce połączenia pępowiny i brzucha nazywa się pępowiną. Jak tylko pies zacznie poród, zapas pokarmu przez łożysko zostaje zatrzymany, krew i tlen przepływają jak poprzednio.

Gdy porusza się wzdłuż kanału rodnego, szczenię płuca stopniowo otwiera się, a ściana brzucha zmniejsza się. Wraz z pojawieniem się szczeniaka na świecie, pierścień pępowinowy powinien się kurczyć, a po dniu po urodzeniu i całkowicie zamknięty.

W tym samym czasie, jeżeli ściana brzucha jest poważnie osłabiona lub sam pierścień pępowaty ulega deformacji, wówczas prawdopodobieństwo powstania przepukliny pępkowej gwałtownie wzrasta.

Przepuklina jest łatwa do wykrycia gołym okiem - na powierzchni brzucha szczeniąt widać wybrzuszenie o zaokrąglonym kształcie. Przepuklina może ustąpić w ciągu kilku dni lub osiągnąć stały rozmiar.

Przepuklina krocza

Przepuklina krocza jest wysunięciem otrzewnej z pętlami jelitowymi między odbytem a pęcherzem u mężczyzn oraz między odbytnicą a macicą u kobiet.

Przepukliny krocza występują u psów w wieku od 5 do 12 lat. U szczeniąt i psów młodszych niż 5 lat, a także miniaturowych ras psów, przepukliny krocza są niezwykle rzadkie.

Objawy Objawy choroby u psa zależą od wieku, ogólnego stanu fizjologicznego psa, stadium rozwoju i jego lokalizacji.

W zależności od lokalizacji przepukliny, eksperci weterynaryjni rozróżniają: przepuklinę brzuszną, grzbietową, kulszową i odbytową. Przepuklina krocza u mężczyzn może być również jedno- i dwustronna.

U kobiet przepuklina krocza jest widoczna pod szczeliną narządów płciowych, jest miękka i bezbolesna w badaniu palpacyjnym. Kiedy pies zostaje uniesiony poza kończyny miednicy, przepuklina zmniejsza się lub znika, a wręcz przeciwnie, zwiększa się wraz z podnoszeniem kończyn w klatce piersiowej.

W powstawaniu przepuklin krocza lekarze weterynarii wyróżniają kilka etapów:

  • Początkowy etap, specjalista weterynarii, zauważa spadek napięcia struktur mięśniowych krocza i ich stopniową atrofię.
  • Drugiemu etapowi towarzyszy pies przez formowanie małego okrągłego obrzęku w okolicy krokowej. Obrzęk psa może zniknąć w miarę poruszania się zwierzęcia.
  • Trzeci etap - pies ma bolesne, nieżarome wybrzuszenie w pobliżu odbytu po jednej lub dwóch stronach.
  • Dodatkowo, z przepukliną krocza, właściciele psa zauważają pogorszenie swojego stanu ogólnego, pies staje się ospały, senny i apatyczny, defekacja staje się bolesna, notuje się przewlekłe zaparcia i obserwuje się trudności z oddawaniem moczu.

Leczenie. Eliminacja pierścienia przepuklinowego u psa odbywa się tylko przy znacznym wysunięciu przepuklinowej treści.

W początkowej fazie rozwoju przepukliny kroczowej specjaliści weterynarii mają zalecaną terapię wspomagającą, której celem powinno być normalizowanie czynności wypróżniania i oddawania moczu chorym psem.

Leczenie chirurgiczne jest zwykle zalecane w trzecim etapie choroby. Po połączeniu znieczulenia i przygotowania pola operacyjnego, chorego psa wykonuje się podłużne nacięcie skóry, torebkę przepuklinową odnajduje się i przygotowuje, obcina, zszywa, chwyta 2-3 cm.

Specjalista weterynarii najpierw przyszywa wierzch worka, następnie 3-4 ściegi dookoła niego i 6-7 szwów w dużym okręgu, w wyniku czego grubą warstwą tkanki weterynarz obniża się głęboko w miednicy.

Później w miejscu operacji powstaje gruba włóknista tkanka łączna, blizna, która zapobiega odkładaniu się narządów i tkanek.

W okresie pooperacyjnym pies jest przepisywany jako środek przeciwzapalny, wzmacniający, enzymy, antybiotyki, zalecana jest specjalna dieta lecznicza i pasza.

Karma dla psów powinna być lekka i dobrze przyswajalna. W pierwszym miesiącu po operacji właściciele powinni unikać dużych obciążeń.

Pies nie powinien być narażony na nadmierne chłodzenie i przegrzanie.

Najczęściej występuje u nowonarodzonych szczeniąt. W pierścieniu pępkowym znajduje się obniżenie narządów wewnętrznych, a zatem powstaje obrzęk o zaokrąglonym kształcie.

Ale dorośli mogą również nabyć taką przepuklinę. Przyczynami są zaparcia, poród, urazy, wzdęcia, skurcze i ciśnienie brzucha.

Wizualnie taka przepuklina jest określana dość łatwo. Na brzuchu psa tworzyły zaokrąglone wybrzuszenie pokryte skórą.

Rozmiar od kilku milimetrów do kilku centymetrów.

Przepuklina składa się z pierścienia przepuklinowego (zwanego także "pierścieniem"), który jest dziurą w ścianie brzusznej. To przez nią wychodzi worek - wnęka, w której znajdują się różne narządy, które mogą przejść przez bramę.

Przy tego typu przepuklinach ściany otrzewnej są raczej wybrzuszone. Obszar lokalizacji jest związany z płcią: u samców położonych między pęcherzem i odbytnicą oraz u samic - pomiędzy obszarem macicy i jelit.

Objawy

Przepuklinę wrodzoną i nabytą można łatwo zauważyć po oględzinach szczenięcia: na żołądku występuje niewielki obrzęk - od kilku mm do kilku centymetrów.

W ciężkich przypadkach jego rozmiar może być równy rozmiarowi kurzego jaja, a nawet większy. Obrzęk ten jest łagodny i łatwo osadza się w otrzewnej.

Bardziej ostrożne badanie palpacyjne pozwala poszukać solidnego pierścienia przepuklinowego. Ale diagnoza przepukliny pępkowej może być wykonana tylko przez weterynarza z odpowiednim doświadczeniem, ponieważ guz na psim brzuchu nie zawsze wskazuje na przepuklinę - w niektórych przypadkach wiąże się z innymi patologiami.

Dlatego przede wszystkim właściciel psa, który podejrzewał, że ma taką chorobę, powinien skontaktować się z weterynarzem.

Przepuklina wrodzona i nabyta jest dość łatwa do zaobserwowania po oględzinach psa: na brzuchu pojawia się niewielki obrzęk, którego wielkość może wynosić od kilku milimetrów do kilku centymetrów.

W zaawansowanych przypadkach przepuklina pępkowa u psów może osiągnąć rozmiar jajka lub więcej. Obrzęk jest miękki, łatwo osadzony w otrzewnej.

Przy dokładniejszym badaniu palpacyjnym możesz wyczuć solidny pierścień przepuklinowy. Jednak tylko doświadczony weterynarz może zdiagnozować rozwój przepukliny pępkowej u szczenięcia, ponieważ guz na żołądku zwierzęcia nie zawsze wskazuje na rozwój przepukliny i może być związany z innymi patologicznymi procesami zachodzącymi w ciele zwierzęcia.

Dlatego pierwszą rzeczą, którą zaleca się zrobić właścicielowi, jeśli podejrzewasz przepuklinę pępkową u psa, jest skontaktowanie się z weterynarzem.

Fałsz

Według stopnia rozbieżności pierścienia przepuklina jest fałszywa i prawdziwa. Fałsz wygląda jak wypukłość w postaci kulki o średnicy 2 cm w pobliżu jamy pępowinowej. Przy badaniu palpacyjnym jest miękki i szybko wygładza. Później wydrążona wypukła kulka wypełniona jest tłuszczem.

To prawda

Taka przepuklina jest bardzo niebezpieczna. Pierścień rozchodzi się i przez niego zaczyna się sterować organ wewnętrzny: jelito, macica, pęcherz.

Przepuklina na brzuchu psa może być tak duża jak pomarańcza. W takim przypadku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem weterynarii.

Podczas badania specjalista oszacuje rozmiar przepukliny i dowie się, jak ruchliwy jest narząd i czy można go skorygować.

Prowadzony

Patologie są klasyfikowane, jeśli to możliwe, do zwrócenia zawartości worka przepuklinowego na miejsce. Jeśli wypadający obszar można zastąpić palcami, wówczas taka przepuklina nazywa się odwracalną.

Niezniszczalny lub twardy

Jeśli zawartość jest solidna i nie może być zwrócona na stronę, wówczas taka przepuklina jest nieodwracalna lub uszczypnięta. Zaciśnięty narząd najpierw zapalny, następnie ze względu na wzrost wielkości pęcznienia, może rozpocząć się śmierć tkanki, jeśli zwierzę nie jest operowane. Zwężenie przepukliny zagraża życiu psa.

Przepuklina pępkowa u szczeniąt jest zwykle tłusta, mała i niebolesna. Ale to nie znaczy, że jest całkowicie bezpieczny.

Jeśli można to zmienić, weterynarz to zrobi, ale pies musi być stale monitorowany. Najlepszym rozwiązaniem jest wczesne zszycie pierścienia pępowinowego, które można przeprowadzić po szczepieniu i równolegle ze sterylizacją, jeśli zwierzę się nie rozmnaża.

Duża przepuklina grozi, że zostanie uszczypnięta, może stać się zaogniona, może bardzo boleć. Pies cierpi na dyskomfort, zaburzenia trawienia, cierpi na zaparcia, wymioty, może wystąpić odmowa jedzenia.

W przypadku uduszenia przepukliny stan psa gwałtownie się pogarsza, staje się ospały, osłabienie, ból brzucha, nudności i wymioty. Brak apetytu, apatia, pies ukrywa się przed ludźmi, ciągle kłamiąc. Jeśli nie podejmiesz szybkiego działania, zwierzę może umrzeć.

Głównym objawem przepukliny pępkowej jest niewielki obrzęk pępka. Kiedy czujesz, że jest miękki w dotyku, nie zaszkodzi szczeniakowi.

Jeśli szczenię owczarka niemieckiego ma przepuklinę, to objawy będą następujące:

  • wysoka temperatura;
  • zwiększenie objętości przepukliny;
  • obrzęk;
  • zaczerwienienie;
  • zapalenie.

Szczeniak staje się ospały, przestaje jeść i wypryskuje, ciągle wymiotuje. Staje w przymusowej postawie z powodu ostrego bólu brzucha. W tym przypadku zwierzę wymaga natychmiastowej operacji. Jeśli nie zabierzesz go do lekarza na czas, szczeniak umrze.

Jeśli mówimy o tym rodzaju przepukliny jako krocza, to najczęściej jest zlokalizowana między odbytem a otworem macicy u suk i między jelitem a pęcherzem u samca.

Najczęstsze przyczyny obrzęku są uważane za następujące:

  • bardzo silne napięcie mięśni otrzewnej;
  • zaburzenia układu trawiennego;
  • stan intoksykacji;
  • osłabienie napięcia mięśniowego otrzewnej;
  • różne choroby i inne.

Bardzo ważne jest nie to, ile pies podejmuje różnorodne wysiłki fizyczne, takie jak intensywne.

Jeśli mówimy o samcach, najczęściej mają guz widoczny w okolicy pod ogonem po obu stronach odbytu. Suki również oznaczają guz w okolicy szczeliny narządów płciowych. W większości przypadków jest miękki i nie powoduje bólu zwierzęcia podczas badania palpacyjnego.

W takim przypadku, jeśli wykształcenie daje zwierzęciu pewien dyskomfort i inne nieprzyjemne odczucia, wówczas wykonywany jest zabieg operacyjny zmierzający do usunięcia bramy przepuklinowej. Odbywa się to w znieczuleniu ogólnym za pomocą skalpela i trwałych niezbędnych środków.

Po blizny po wygojeniu się szwu, utworzy on swoistą barierę, która zapobiegnie późniejszemu wypadaniu narządu.

Objawy, które mogą wskazywać, że pies ma nie-wrodzoną przepuklinę pępkową to:

  • Brak apetytu u psa.
  • Apatia.
  • Zmiany częstości oddechów i częstości akcji serca.
  • Ból podczas dotykania pępkowego regionu psa.
  • Obecność fok i worków podczas wizualnej kontroli otrzewnej,

Dość często przepukliny pępkowe mogą być współwystępującymi chorobami w innych patologiach. Tak więc przepuklina pępkowa bardzo często jest powiązana z przepukliną w worku osierdziowym, niepełnym połączeniem klatki piersiowej oraz z ubytkami ściany brzuszno-brzusznej.

Czasami wrodzone wady serca mogą być związane z wadami pępowinowymi. Często przepuklinom pępkowym towarzyszy wnętrostwo.

W zależności od lokalizacji problemu w praktyce weterynaryjnej wyróżnia się patologię pępkową, pachwinową, kręgową i przeponą.

Pępkowy

Najczęściej właściciele mają do czynienia z tą przepukliną u noworodków. Choroba jest wrodzona i objawia się poprzez obniżenie narządów wewnętrznych do pierścienia pępowinowego.

Odchylenie od kształtu otworu, zmniejszenie napięcia mięśniowego - główne przyczyny usterki. Rasy psów, takich jak jamniki, pudle, owczarki niemieckie i bulteriery mają genetyczną predyspozycję do tego rodzaju przepukliny.

Przepuklina pępkowa nie jest trudna do wykrycia przez wystawanie w odpowiednim obszarze anatomicznym brzucha u młodego zwierzęcia. Wielkość formacji patologicznej nie przekracza, z reguły, kilku centymetrów, jest miękka w dotyku, bezbolesna.

Zawartość przepuklinową można łatwo ustawić, pierścień przepukliny jest wyczuwany palcami.

Osobliwością przepuklin pępkowych u szczeniąt jest to, że większość wad jest usuwana z wiekiem. Rozpoznanie ustala się na podstawie oględzin, obmacywania pierścienia przepuklinowego. Czasami uciekają się do punkcji (w celu przeprowadzenia diagnostyki różnicowej w odniesieniu do ropnia).

Przepuklina pępkowa jest skutecznie leczona zarówno metodami chirurgicznymi, jak i zachowawczymi. Młodym zwierzętom z niewielkimi defektami często towarzyszy terapia paliatywna w formie opatrunków i opatrunków, masaż ujędrniający.

Inguinal

Pierwszymi objawami przepukliny pachwinowej u psa będą wzrost temperatury ciała do 42 stopni i więcej, zwiększony puls i oddychanie, częste zapotrzebowanie na "fałszywe" wypróżnianie, gwałtowny spadek oddawania moczu, brak apetytu, pobudzenie zwierzęcia z powodu silnego bólu.

Jeśli u psa występuje nieredukowalna przepuklina pachwinowa, opisane powyżej objawy są kilkakrotnie wzmacniane, ponieważ zawartość przepukliny bardzo szybko się kurczy i rośnie.

Nie zwracanie uwagi na tę patologię jest trudne - w obszarze otrzewnej zwierzęcia pojawia się mała kulka, której powierzchnię tworzy skóra. Wielkość przepukliny może wynosić od kilku milimetrów do kilku centymetrów.

Ponadto pies może odczuwać następujące objawy:

  • letarg, osłabienie;
  • utrata apetytu;
  • bolesność w obszarze zapalenia;
  • znaczny wzrost częstości akcji serca i zwiększony proces oddychania.

Ale z reguły taki symptomatyczny obraz obserwuje się u zwierząt z przepukliną zaciśniętą.

Objawy kliniczne w przepuklinach krocza zależą od wieku, ogólnego stanu fizjologicznego zwierzęcia, etapu rozwoju i jego lokalizacji.

W zależności od lokalizacji występują: brzuszna, rwa kulszowa, grzbietowa, przepuklina odbytowa. Obrzęk może być jedno- i dwustronny. Objawy zwiększają się stopniowo wraz z postępem choroby. Zwróć uwagę na pojawienie się wypukłości warstwy podskórnej w miejscu torebki przepuklinowej.

Etapy powstawania przepuklin krocza:

  • Na początkowym etapie obserwuje się spadek napięcia struktur mięśniowych krocza, obserwuje się ich stopniowy zanik.
  • Na drugi etap rozwoju patologii charakteryzuje się powstawaniem małego okrągłego miękkiego obrzęku w okolicy krocza. Może zniknąć, gdy pies się porusza.
  • Po przejściu do trzeciego etapu pojawia się bolesne, nieżarome wybrzuszenie w pobliżu odbytu po jednej / dwóch stronach.

Przy stałym nacisku na określony obszar w strukturach mięśniowych przepony miednicznej zachodzą procesy destrukcyjno-zwyrodnieniowe. W miarę postępu tej patologii napięcie słabnie.

Mięśnie nie są w stanie utrzymać naturalnej anatomicznej pozycji narządów wewnętrznych, co doprowadzi do przesunięcia wyjścia odbytnicy. Stopniowo, inne organy są przesunięte, wybrzuszając się do utworzonej przepukliny.

Przepuklina w diagnostyce psów

Podczas wizyty w klinice lekarz weterynarii zbada pacjenta, poczuje brzuch, wyśle ​​psa na badanie ultrasonograficzne, zleci badanie krwi. W stanie ostrym pies natychmiast zostanie umieszczony na stole operacyjnym.

Identyfikacja przepukliny pępkowej i pachwinowej jest łatwa. Charakterystyczne objawy pozwalają zdiagnozować je na wstępnym badaniu. W wątpliwych przypadkach stosuje się ultradźwięki i promienie X w celu wyjaśnienia diagnozy.

Przepuklina międzykręgowa u psów wymaga szczególnej uwagi. Wizualizacja go za pomocą promieni rentgenowskich nie zawsze jest możliwa, dlatego lepiej jest użyć tomografii komputerowej lub MRI. Umożliwi to dokładne poznanie lokalizacji patologicznego procesu, tak aby podczas operacji nie dotykać zdrowych obszarów.

Przed przepisaniem leczenia lekarz musi zdiagnozować organizm, aby postawić prawidłową diagnozę i nie stracić z pola widzenia. Ważne jest również rozróżnienie przepukliny od guza.

Przede wszystkim weterynarz bada przepuklinę palcami, określając jej wielkość. Ta sama metoda pozwala określić jej zawartość i mobilność.

Po przeprowadzeniu badania lekarz powinien zdecydować, czy zwierzę wymaga leczenia, czy też może sam zniknąć (przy niewielkich rozmiarach zdarza się to dość często).

Mała przepuklina, utworzona przez tkankę tłuszczową, może zachować swój rozmiar i strukturę i nie powodować żadnych naruszeń. Takie przepukliny mają małe wrota, dlatego wyklucza się wypadanie narządów.

Czasem usuwa się nawet małą przepuklinę, ale najczęściej dotyczy ona estetycznej strony rzeczy. Często formacja jest usuwana podczas innych planowanych operacji, takich jak sterylizacja.

Jeśli istnieje zwiększone ryzyko, że pętle jelitowe mogą wypaść z otworu lub istnieje duże prawdopodobieństwo naruszenia, wówczas nie można uniknąć leczenia chirurgicznego. Rzadko, ale przepuklina powoduje śmierć zwierzęcia.

Jeśli lekarz usunie przepuklinę wraz z planowaną interwencją, wtedy dzieje się, gdy szczeniak osiągnie wiek 8 tygodni. Ale późniejsza operacja jest lepsza, gdy zwierzę otrzymało już wszystkie niezbędne szczepienia, aby chronić je przed chorobami zakaźnymi.

Leczenie

Na przepuklinę pępkową szczeniaka co robić? Konieczne jest potwierdzenie tej diagnozy u doświadczonego weterynarza, który będzie w stanie ustalić fakt jego obecności, a także określić ogólny stan psa i wybrać skuteczne leczenie.

Niektóre konserwatywne metody leczenia przepukliny są nieskuteczne, dlatego są rzadko stosowane. Rzeczywisty efekt może dać tylko interwencję chirurgiczną.

Najbardziej skuteczną i bezpieczną metodą leczenia w tym przypadku jest operacja. Usunięcie przepukliny pępkowej u psów jest najczęściej przeprowadzane zgodnie z planem, ze sterylizacją i innymi procedurami. W takim przypadku chirurg może pracować na dwóch "scenariuszach" (w zależności od rodzaju przepukliny):

  • Otwór przepuklinowy zostaje otwarty, zrezygnowane narządy zostają wyzerowane, a otwór przepuklinowy zszywany.
  • W przypadku nieredukowalnej przepukliny i procesu martwiczego wykonuje się operacje brzuszne w celu usunięcia zawartości.

Istnieje inna metoda terapii - przyklejanie odwracalnej przepukliny, ale jest ona skuteczna tylko dla młodych szczeniąt.

Co jeśli pies ma przepuklinę pępkową? Powinien potwierdzić diagnozę doświadczonego weterynarza. Specjalista nie tylko stwierdzi obecność przepukliny, ale także ujawni ogólny stan zwierzęcia, a także wybierze skuteczny plan leczenia.

Istnieją konserwatywne metody leczenia przepuklin, ale eksperci rzadko się do nich stosują: są nieskuteczne. Najlepszy wynik daje miara operacyjna.

W tym filmie ekspert powie Ci, jakie są rodzaje przepuklin u psów i jak je odpowiednio leczyć.

Jedynym sposobem na poradzenie sobie z przepukliną jest wyprostowanie i zszycie. Jeśli narządy wewnętrzne nie wpadają do wnęki, weterynarz delikatnie ustawia otrzewną i szyje pępowinę. Nawrót zwykle nie występuje.

Po spożyciu worka przepuklinowego narządów wewnętrznych lekarze muszą odciąć pierścień i sprawdzić zawartość. Jeśli nie występują żadne problemy, wykonywane są działania podobne do pierwszej opcji, uzupełniania i szycie.

W przypadku naruszenia sytuacji komplikuje się ryzyko wystąpienia martwicy. Dotkniętą tkankę należy wyciąć i usunąć. Jest to operacja brzuszna, zagrażająca życiu psa, dlatego właściciele powinni spróbować zrobić to, zanim będzie za późno.

Z chwilą prawidłowego usunięcia przepukliny zwierzę całkowicie odzyskuje i żyje pełnią życia.

Weterynarz testujący przepuklinę może określić nie tylko jej rozmiar, ale także zawartość worka przepuklinowego. Po prawidłowym zdiagnozowaniu lekarz będzie mógł określić metodę leczenia.

Jeśli przepuklina pępkowa jest niewielka i jest dotykalna, można zrezygnować z leczenia zachowawczego. Aby to zrobić, należy wykonać codzienny masaż pierścienia przepuklinowego za pomocą maści przepisanej przez weterynarza.

Pomocne będzie również wstrzyknięcie alkoholu medycznego do mięśni jamy brzusznej wokół pierścienia przepuklinowego.

Po ustaleniu zawartości worka przepuklinowego konieczne jest ogolenie miejsca choroby, a tym samym uwolnienie jej od wełny. Następnie wytrzyj alkoholem lub jodem, dociśnij coś płasko i przyłóż do opatrunku medycznego.

W każdym innym przypadku konieczna będzie interwencja chirurgiczna. Zwłaszcza z duszoną przepukliną pępkową.

Nie martw się - operacja jest prosta, przechodzi szybko i łatwo tolerowana przez psa. Ponadto zwierzę znieczula się lub wykonuje znieczulenie ogólne.

Po zabiegu zostanie zszyte szczeniak, który należy usunąć w ciągu dziesięciu dni. Aby to zrobić, będzie musiał wrócić do weterynarza.

Łatwo jest zobaczyć na brzuchu psa rutynowym oględzinami lub palpacją.

Jeśli przepuklina zostanie wykryta na czas, można ją ustawić na palpację. W tym celu należy umieścić monetę lub inną blaszkę na przepuklinę.

Następnie urządzenie należy zabezpieczyć bandażem i usunąć po dwóch tygodniach. Jest szansa, że ​​przepuklina się zamknie.

Traktuj przepuklinę za pomocą improwizowanych środków iw inny sposób. Na przykład praktyka pocierania alkoholu etylowego w czterech punktach wokół przepukliny.

Jednakże, jeśli określona metoda nie przyniosła rezultatów, konieczne jest uciekanie się do interwencji chirurgicznej. Zwykle operacja usunięcia przepukliny trwa nie dłużej niż godzinę.

Torba jest otwarta i, jeśli nie można ustawić prawej przepukliny, wykonywana jest operacja brzuszna, podczas której nacina się obszar w pobliżu pępka. Tkanki dotknięte martwicą są usuwane, odrzucane fragmenty narządów wewnętrznych są usuwane w odpowiednie miejsca, pępowina jest zszyta.

Po usunięciu szczeniaka ze znieczulenia należy założyć specjalny bandaż. W celu przyspieszonego powrotu do zdrowia szczeniąt zaleca się stosowanie antybiotyków, leków immunostymulujących, probiotyków. Szwy należy usunąć po tygodniu - półtora po zabiegu, aby usunąć przepuklinę.

W niektórych przypadkach przepuklinę pępkową można wyleczyć metodami zachowawczymi. W tym celu stosuje się opatrunki z drażniącymi maściami po umieszczeniu worka przepuklinowego na miejscu, jednak nie zawsze daje to pożądany efekt.

Leczenie przepuklin międzykręgowych u psów jest możliwe dzięki zachowawczym metodom, jeśli choroba jest łagodna. W tym celu wyznaczono fizyczny odpoczynek na okres 1-2 miesięcy, podczas którego przyjmowano niesteroidowe leki przeciwzapalne.

W przyszłości zwierzę otrzymuje przez całe życie chondroprotektory.

Przepuklina krocza jest nazywana wysunięciem jamy brzusznej wraz z pętlami jelitowymi między macicą i jelitem u samic oraz między pęcherzem a odbytem u samców.

Weterynarz diagnozuje przepuklinę pępkową u psa za pomocą oględzin, czasami w ciężkich przypadkach przeprowadza się badanie wewnętrzne. Obowiązkowa będzie także analiza kliniczna moczu i krwi zwierzęcia, w ciężkich przypadkach USG.

W łagodnych przypadkach, co do zasady, u szczeniąt przepuklina może zostać skorygowana przez weterynarza podczas badania, a pierścień pępowinowy zostanie umocowany mocniej niż był. W zaawansowanych przypadkach wymagane będzie dłuższe i bardziej poważne leczenie.

Interwencja chirurgiczna nie jest wykonywana natychmiast, pies przechodzi sesję specjalnych masaży i wcierania w maści, z reguły procedury te trwają od 5 do 7 dni.

Usunięcie przepukliny występuje w znieczuleniu ogólnym. Istnieją dwie metody chirurgii w celu usunięcia przepuklinę pępkową.

W pierwszym przypadku worki przepuklinowe są otwierane po raz pierwszy, a następnie następuje powrót narządów do miejsca i przyszycie pierścienia przepuklinowego.

Po osadzeniu jelita w otrzewnej i nałożeniu szwów na pierścień pępowinowy.

Po zabiegu, pies nosić pooperacyjny klamra są, jako wymagające leków przeciwbólowych (metakan, Rimadyl), antybiotyki (amoksycylinę, penicylinę), immunostymulujące (maksidin, ribotan).

Szew jest zwykle po raz pierwszy w 24 godziny po operacji operowany i nie powoduje u psa dużych niedogodności.

Jeśli stwierdzono przepuklinę u szczenięcia, można ją łatwo zresetować, można ją skleić. Metoda działa tylko w wieku szczeniąt. Dla dorosłych psów szybką i bezpieczną metodą jest operacja.

Jeśli zabieg chirurgiczny przeprowadzany jest zgodnie z planem, zwykle łączy się go ze sterylizacją zwierzęcia lub jakąkolwiek inną interwencją chirurgiczną. W tym przypadku chirurg usunął przepuklinę, odłożył zwłoki na miejsce i zszywał pierścień przepuklinowy.

Czasami operacja musi być przeprowadzona w trybie pilnym. Dzieje się tak podczas szczypania lub diagnozowania martwicy na zdrobnionym organie.

Opieka pooperacyjna

Po operacji zwierzę będzie potrzebowało dodatkowej opieki. Będzie musiał kłuć antybiotyki, środki przeciwbólowe.

W niektórych przypadkach wyznacz immunostymulanty do szybkiego przywrócenia zdrowia. Pierwszy dzień będzie najtrudniejszy zarówno dla zwierzaka jak i jego właściciela.

Kiedy szew zaczyna się leczyć, przestaje dostarczać psu specjalne niedogodności.

Zachowawcze metody leczenia stosowane są głównie w przypadku małych wad i przepuklin pępkowych u szczeniąt. Patologia jelita, krocza, kręgosłupa i przepony wymaga radykalnych działań w postaci interwencji chirurgicznej.

Operacja zaszywania treści przepuklinowej odbywa się kilkoma metodami. Po 12-godzinnej diecie głodowej, zwierzę zapada w sen narkotyczny, jest ustalane na stole w pozycji grzbietowej. Przeciąć tkankę w pobliżu worka przepuklinowego i wykonać oddzielenie od ścianki brzucha.

Na początkowym etapie rozwoju przepukliny krocza można zastosować leczenie podtrzymujące u psów, którego celem jest normalizacja czynności wypróżniania i oddawania moczu.

Konieczne jest wyłączenie czynników, które naruszają trofizm tkanek. Jeśli pies jest poddawany zabiegowi, weterynarze zalecają kastrowanie samców, ponieważ tylko w tym przypadku można wyeliminować pierwotną przyczynę patologii, a w przyszłości można uniknąć nawrotów.

Po sterylizacji kastracja prostaty po około dwóch do trzech miesięcy atrofii.

Gdy pęcherz zostaje uduszony, cewnikowanie cewki moczowej wykonuje się za pomocą cewnika moczowego. W niektórych przypadkach przebij otrzewną, a następnie ustaw ciało.

Co wolisz karmić swoje zwierzęta?

Niemożliwe jest samodzielne ustawienie przepukliny, co może prowadzić do jej naruszenia lub zerwania narządów wewnętrznych. Po operacji pies musi mieć spokojne i ciepłe miejsce, dobrą opiekę, noszenie bandaży, jeśli przepisane przez weterynarza, prawidłowe karmienie.

W ścianie brzucha tworzy się niewielki otwór. Jeśli jest mały, to nazywany jest pierścieniem przepuklinowym, jeśli szeroki - brama, wąska - kanał.

Przez tę dziurę może przejść część skorupy, która prowadzi do jamy brzusznej.

Zapobieganie

Niemożliwe jest przewidzenie pojawienia się przepukliny i zapobieżenie narodzinowi szczenięcia z wadą. Ale jeśli w psu znajduje się przepuklina pępkowa, lepiej jest wykonać operację tak szybko, jak to możliwe, jak tylko lekarz to rozpatrzy.

Wtedy szczeniak będzie miał szansę nie dowiedzieć się, co to jest prawdziwa przepuklina i nie cierpieć z tego powodu, a jej właściciele nie będą mieli problemów z operacją u dorosłego psa.

W młodym wieku zwierzę łatwo toleruje prostą interwencję, czysta rana chirurgiczna goi się szybko, bez tworzenia blizny.

Aby zapobiec pojawieniu się przepukliny pępkowej u Owczarka Niemieckiego, warto wcześniej podjąć środki zapobiegawcze.

Pamiętaj - nowo narodzone szczenięta nie mogą przeciąć pępowiny zbyt blisko brzucha - musisz zostawić kilka centymetrów. Idealnie, wystarczy dwa lub cztery.

Nie pozwalaj dzieciom zbyt wcześnie wstawać na kończynach, szczególnie żeby skakać. W przeciwnym razie może nastąpić przemieszczenie narządów wewnętrznych.

Nie możesz wziąć szczeniaka na przednie lub tylne kończyny, można je podnieść tylko pod brzuchem. Zwłaszcza jeśli w domu są małe dzieci - obserwuj je, bo inaczej zaczną przypadkowo rodzić szczenięta, powodując u nich nieodwracalną szkodę.

Jeśli nadal powstaje przepuklina pępkowa, warto jak najszybciej pokazać weterynarzowi szczenię owczarka niemieckiego. Po dokładnym zbadaniu lekarz doradzi, co najlepiej zrobić w twoim przypadku.

Specjaliści weterynarii i doświadczeni hodowcy w celu zapobiegania chorobie zalecają, aby właściciele przestrzegali następujących zasad i wskazówek:

Czytaj Więcej O Psach

Rasy psów: Owczarek niemiecki

Choroby Owczarek niemiecki to chyba najbardziej znana i popularna rasa psów na świecie. Jest to prawdziwie uniwersalny pies: może być posłusznym towarzyszem, nieustraszonym strażnikiem, doskonałym wrażliwym strażnikiem, a także może wykonywać funkcje wyszukiwania i wyszukiwania.