Choroby

Rasa psa Hachiko - Akita Inu, jego opis i historia

Rasa psa z filmu "Hachiko: najbardziej lojalny przyjaciel" - Akita Inu. Film oparty jest na prawdziwej historii psa Hachiko - psa, który przez dziesięć lat każdego dnia przychodził na dworzec kolejowy i czekał na swojego zmarłego właściciela.

Film, w którym wcielił się Richard Gere, przyniósł międzynarodową sławę Hachiko. A sam wizerunek psa w Japonii stał się przykładem bezinteresownej miłości i oddania.

Prawdziwa historia Hachiko

Biała rasa Akita Inu urodziła się w 1923 r. Na farmie w japońskiej prefekturze Akita w północnej części wyspy Honsiu. Około rok później właściciel postanowił przekazać go profesorowi rolnictwa na uniwersytecie w Tokio, Hidedesaburo Ueno. Profesor Ueno nadał mu przydomek Hachiko (ósmy).

Każdego ranka, kiedy Ueno szedł do pracy, Hachiko z pewnością podążał za nim i czekał na niego przy drzwiach sąsiedniej stacji Shibuya. Tragedia miała miejsce 21 maja 1925 roku, kiedy Hachiko miała osiemnaście miesięcy. Tego dnia profesor uniwersytetu doznał udaru mózgu. Zmarł i nie wrócił na stację, gdzie czekał na niego pies.

Po śmierci Ueno, Hachiko otrzymała nowych właścicieli, ale za każdym razem uciekał i wracał do swojego starego domu, gdzie mieszkał z profesorem. Kiedy Khatikov zorientował się, że profesor już tam nie mieszka, wrócił na stację. Po tym dniu, za każdym razem dokładnie o godzinie czwartej, kiedy pociąg przyjechał, Hachiko za każdym razem przybywał na stację w nadziei, że zobaczy swojego pana.

Trwało to dzień po dniu, miesiąc po miesiącu przez następne 10 lat. Wiele osób, które codziennie przechodziły przez stację, przynosiło żywność dla Hachiko. Został zauważony przez jednego z byłych studentów Ueno, który dowiedział się o swojej historii od nowych właścicieli. Uczeń był zafascynowany historią Hachiko, a następnie odwiedzał go wiele razy, aby pisać artykuły na temat tego bezinteresownego psa i jego rasy Akita Inu.

W 1933 roku, po opublikowaniu jednego z jego artykułów w Asahi Shimbun, największej japońskiej gazecie, pies stał się narodową sensacją. Nauczyciele i rodzice w całym kraju dali przykład bezinteresownego poświęcenia się swoim dzieciom i uczniom. Jego statua z brązu została zainstalowana przed stacją, a sam Hachiko wziął udział w ceremonii otwarcia. Niestety, podczas II wojny światowej dla celów wojskowych posąg został stopiony. Po zakończeniu wojny, w roku 1948, Takeshi Ando, ​​syn architekta oryginalnego posągu, otrzymał zlecenie na odnowienie pomnika.

Hachiko znaleziono martwego 8 marca 1935 r. Na Shibuya Street. Zmarł na skutek infekcji serca i ostatniego stadium raka, ponadto znaleziono 4 pałeczki yakitori w żołądku (w którym smażono mięso z kurczaka), ale nie były przyczyną śmierci. Po jego śmierci w Japonii ogłoszono dzień żałoby. Szczątki Hachiko są umieszczane jako wypchane zwierzęta w Narodowym Muzeum Nauki, w Parku Ueno w Tokio. Dziś posąg psa nadal stoi przed stacją Shibuya, czekając i mając nadzieję, że jego właściciel wróci do domu.

O Hachiko w 1987 roku wydał także japoński film o nazwie Hachiko Story. Sława Hachiko na arenie międzynarodowej pochodzi z premiery amerykańskiej wersji filmu, który został wydany w 2009 roku z Richardem Gere w roli głównej. Wraz z psem Jack Russell Terrier, Milo jest jedną z najbardziej znanych gwiazd telewizyjnych psów.

Opis i pochodzenie rasy Hachiko Akita Inu

Akita Inu to duży i odważny pies o dość mocnym wyglądzie: z dużą głową i kontrastującymi małymi trójkątnymi oczami, pewny siebie i pewny. Sama obecność potężnej Akity służy jako środek odstraszający dla większości tych, którzy mogą sprawić kłopoty.

Ta rasa słynie z niezmiennej lojalności wobec właścicieli i niesamowitej sympatii dla członków rodziny. Wyobraź sobie niezawodnego i pełnego miłości opiekuna, który będzie podążał za tobą od pokoju do pokoju i którego jedynym celem w życiu jest służenie ci tylko.

Jednak urocze z członkami rodziny, te psy będą na uboczu i milczą podczas wizyty. Akita inu boi się obcych z natury, choć będą na tyle przyjaźnie nastawieni do gości z domu, gdy będą w nim właściciele.

Socjalizacja szczeniąt Akita Inu jest ważną częścią ich treningu, aby złagodzić ich nadmierną ostrożność i podejrzenie innych ludzi i psów. Psy Akita są również znane ze swojego niezwykłego zwyczaju opiekowania się sobą i liżenia ich ciał jak koty.

Historia rasy

Rasa Akita Inu pochodzi od prowincji Akita w północnej Japonii, skąd prawdopodobnie pochodzi. Pierwsze wzmianki o psach Akita pochodzą z XVII wieku, kiedy to strzegły one królewskich rodów i były wykorzystywane do polowania na ptaki.

Ta dzielna rasa została sprowadzona do Ameryki przez kobietę Helen Keller. Japończycy w hołdzie Helen pokazali jej posąg Hachiko, znajdujący się na stacji Shibuya, i opowiedzieli jej swoją historię. Kiedy Helen wyraziła chęć posiadania własnego szczeniaka Akita, szczeniak ten stał się pierwszym przedstawicielem rasy, która została wprowadzona do Ameryki. Keller był zachwycony psem, ale niestety pies zmarł na skutek zarazy. Po zapoznaniu się z tą wiadomością rząd Japonii oficjalnie przedstawił Helen swojemu starszemu bratu.

Po drugiej wojnie światowej powracający amerykańscy żołnierze, którzy stacjonowali w Japonii od 1956 roku, przywieźli o wiele więcej psów Akita. W końcu pojawił się amerykański Akita, który stał się silniejszy i mocniejszy od Japończyków.

Pozostali jednak ci, którzy byli wierni japońskiemu standardowi. Ten podział doprowadził do wieloletniej bitwy, która doprowadziła do opóźnienia w rozwoju amerykańskiego standardu. Wreszcie, w 1972 roku, amerykański Akita został przyjęty do American Kennel Club.

To, o czym nigdy nie dyskutowano, to historyczne i słynne połączenie nieustraszoności i lojalności wobec Akita Inu. Te cechy były kiedyś testowane w parku londyńskim, kiedy tygrysiątka Sumatra została osierocona. ZOO potrzebowało pomocy w formowaniu się szczeniąt iw tym celu wybrano szczeniaka Akita. Specjaliści wiedzieli, że Akita nie będzie się bał i weźmie udział w grach kooperacyjnych, aby pomóc tygrysowi z niezbędnymi lekcjami życia. Ponadto gęste futro Akita chroniłoby je przed ostrymi pazurami, a wrodzona lojalność i żartobliwość lojalności zapewni socjalizację i ochronę zdezorientowanego i osieroconego tygrysa. Akita z powodzeniem zakończył swoje zadanie i "zrezygnował", gdy tygrys osiągnął pełnoletność.

Ten pies jest naprawdę nieustraszony, całkowicie pewny siebie i pokaże niezłomne oddanie rodzinie.

Rozmiar rasy

Wysokość i na zachód od samców Akita Inu wynosi odpowiednio 66-71 cm i 45-59 kg, suk: 61-66 cm i 32-45 kg.

Postać rasy

Akita Inu to odważny i krnąbrny pies, który obawia się obcych, ale jest bardzo lojalny wobec swojej rodziny. Jest zawsze czujna, inteligentna i odważna. Akita jest zwykle agresywna w stosunku do innych psów, szczególnie tych, które są tej samej płci. Akita jest najlepsza dla rodzin z jednym psem.

W rodzinie Akita Inu jest czuły i żartobliwy. Jest stałym towarzyszem wspólnych zajęć rodzinnych. Ten pies uwielbia bawić się zabawkami i różnymi przedmiotami gospodarstwa domowego. Pomimo powszechnego przekonania, że ​​Akita nigdy nie szczeka, w rzeczywistości jest dość głośno i może narzekać i jęczeć, a jeśli to konieczne, szczekać głośno.

Pamiętaj, że osobowość Akity może być przytłaczająca. Ten pies nie jest odpowiedni dla początkujących lub bojaźliwych właścicieli. Ona potrzebuje mocnego i konsekwentnego mistrza, który zapewni wymagany poziom dyscypliny.

Aby uniknąć nudy, psy tej rasy będą potrzebowały dużej ilości ćwiczeń i aktywności fizycznej. W przeciwnym razie, nudzić, może to prowadzić do druzgocących rezultatów.

Naturalny instynkt obronny Akity zwykle staje się agresywny. Dlatego trenowanie i właściwa socjalizacja rasy jest ważna od najmłodszych lat. Pamiętaj też, że ta rasa jest uparta i będziesz potrzebować dość cierpliwości, aby nauczyć ją niezbędnych manier.

Opieka nad rasą

Akita Inu jest wesołym psem i rozkwitnie jako członek aktywnej i kochającej rodziny. Ta rasa nie potrzebuje dużego, ale dużo codziennych ćwiczeń. 30 minut marszu dziennie wystarczy dla Akity, ale spacery powinny być żywe, być może z biegiem. Odwiedziny z psem parkowym prawdopodobnie nie będą dobrym pomysłem, ponieważ Akita może być agresywny w stosunku do innych psów.

Ze względu na wysoki poziom inteligencji tej rasy, będzie potrzebował zmian w codziennym życiu. Jeśli Akita się nudzi, może to prowadzić do problemów behawioralnych, takich jak nadmierne szczekanie, kopanie, żucie i agresja. Weź Akitę na rodzinne imprezy i nie zostawiaj jej samej na długi czas.

Wiarygodne i ogrodzone ogrodzenie na podwórku ma również ogromne znaczenie dla ochrony nieznajomych i nieznajomych, którzy mogą omyłkowo wejść na ich terytorium. W tym samym czasie Akita zwykle nie jest agresywna wobec gości, jeśli w domu są właściciele. Te psy są prawdziwymi ochraniaczami i będą chronić właściciela przed wszystkim, co postrzegają jako zagrożenie.

Szczególną uwagę należy zwrócić na Akitę, gdy rosną szczenięta. Te psy szybko rosną w wieku od czterech do siedmiu miesięcy, co powoduje, że są podatne na zaburzenia kości. Żyją dobrze na wysokiej jakości, niskokalorycznej diecie, która powstrzyma ich przed nadmiernym wzrostem. Ponadto, nie pozwalaj swojemu szczeniakowi biegać i bawić się na twardych powierzchniach, takich jak asfalt, gra na trawie będzie im odpowiadać znacznie lepiej. Unikaj skakania wymuszonego i biegania po twardych nawierzchniach przez co najmniej dwa lata, gdy jego stawy są w pełni ukształtowane.

Dzieci i inne zwierzęta

Dorośli powinni zawsze kontrolować interakcje między psami i dziećmi, szczególnie z tą rasą. Żadne dziecko nie może mieć bardziej lojalnego przyjaciela i opiekuna niż Akita - jednak niewłaściwe leczenie może stać się nieodpowiedzialne i może nawet zagrozić zdrowiu Twojego dziecka. Niezwykle ważne jest, aby nauczyć dziecko szacunku i życzliwości przy każdym kontakcie z psem.

Jednak Akita jest bardziej odpowiedni dla rodzin ze starszymi dziećmi. Te psy powinny żyć w kochającej rodzinie, która będzie tylko jednym psem, ponieważ są agresywne wobec innych psów i zwierząt.

Najważniejsze funkcje Akita Inu

Aby znaleźć zdrowego psa Akita Inu, nigdy nie kupuj szczeniaka od nieznanego hodowcy lub w sklepie zoologicznym. Znajdź odpowiedzialnego hodowcę, który utrzymuje psy w czystości z powodu chorób genetycznych i ma pozytywne recenzje.

  • Akita jest agresywna wobec innych psów i jest szczególnie podatna na agresję tej samej płci.
  • Pozytywna i konsekwentna socjalizacja, wczesne uczenie się jest konieczne dla wszystkich szczeniąt Akita. Jeśli są źle traktowani lub źle traktowani, często stają się agresywni.
  • Akita nie nadaje się dla początkujących właścicieli psów.
  • Akita będzie ścigał inne zwierzęta w domu.
  • Akita silnie wylinka
  • Długotrwały kontakt wzrokowy jest uważany za problem dla wszystkich psów Akita, ponieważ ich reakcja może być agresywna.
  • Szkolenie tych psów może być trudne i wymagać będzie zrozumienia, cierpliwości i doświadczenia. Najlepiej jest pracować z trenerem, który zna się na rasie, ale ważne jest, aby prowadzić niezależne szkolenia.

Hachiko - Akita Inu Cena

Po wydaniu hollywoodzkiego filmu w 2009 roku liczba osób chętnych do zakupu psa rasy Akita Inu wzrosła ponad 10 razy! Ile kosztuje pies Hachiko? Średni koszt Akita Inu w St. Petersburgu i Moskwie wynosi:

  • Bez rodowodu: 15 000 - 30 000 rubli
  • Standard: od 30 000 do 100 000 rubli

Mój pies stróżujący

Dog Blog - My Watchdog

Psy rasowe z filmu "Hachiko"

Prawdopodobnie każdy z nas oglądał film "Hachiko", w którym główną bohaterką był wspaniały, lojalny pies. Ale niewiele osób wie, jaka rasa psa w filmie "Hachiko", jak się nazywa i jaka jest jego cena. Ponieważ taki zwierzak chciałby wszystkich. Rasa psa z filmu "Hachiko" to Akita Inu, uważana za miejsce narodzin Japonii.

Nawiasem mówiąc, w stanie wschodzącego słońca pies ten jest chroniony przez kraj, ceniony za lojalność i odwagę, ochronę rodziny nawet przed grupą ludzi uzbrojonych w broń. To Akita Inu jest kręcony w większości japońskich filmów.

Scenariusz obrazu "Hachiko" był prawdziwą tragedią, która wydarzyła się w Japonii w latach 20. ubiegłego wieku, aw 2009 roku cały świat ją zobaczył. Pies Akita Inu w filmie Hachiko, który w nim zagrał, nieustannie spotykał się z właścicielem, profesorem lokalnego instytutu, z metrem iz powrotem. Ale gdy nauczyciel miał zawał serca, nigdy nie wrócił do domu.

Mimo to Hachiko codziennie powracał na miejsce spotkania w nadziei, że zobaczy gospodarza. Trwało to około ośmiu lat, aż do śmierci zwierzęcia. W Japonii jest nawet pomnik najwierniejszego przyjaciela na świecie.

Zdjęcia psów z filmu "Hachiko"

Jaka jest nazwa rasy, dowiedzieliśmy się, ale jaka jest charakter zwierzaka?

Co ciekawe, Akita Inu od dawna uważana jest za symbol bogactwa i powodzenia, czczona przez wiele stuleci.

Cechy tej rasy to:

  • lojalność i lojalność;
  • nieskończona miłość do dzieci;
  • ochrona przed innymi zwierzętami i ludźmi;
  • cechy strażnicze;
  • wysoki poziom inteligencji;
  • łatwość treningu i ubierania;
  • wytrzymałość;
  • agresja wobec innych zwierząt.

Jeśli chodzi o wygląd, jest to pies średniej wielkości o grubej i długiej sierści w kolorze białym, czerwonym i szarym. Ma wiele wspólnego z wilkami i niedźwiedziami, co widać na zdjęciu.

Fragmenty z filmu "Hachiko"

Cena rasy psów z filmu "Hachiko"

Jeśli chcesz, aby twoje zwierzę miało rodowód, jego cena wyniesie co najmniej 30 tysięcy rubli, a pokazywanie szczeniąt będzie jeszcze droższe. Kupując zwykłego psa z rękami, ale z paszportem i szczepieniami, będziesz musiał zapłacić około 8-10 tysięcy rubli. Ale nawet w tym przypadku lepiej jest zwrócić się do profesjonalnych hodowców.

Akita Inu Breed, opis oddanego psa z filmu "Hachiko"

Wspaniały, wyjątkowy pies Akita Inu dał światu Kraj Wschodzącego Słońca. Przez niemal 4 stulecia hodowla była endemiczna, w tym samym górzystym obszarze w północno-wschodniej Japonii. Przez długi czas był dostępny jedynie powierzchowny opis Akita Inu, były informacje o rasie, że był to pies myśliwski i stróżujący.

Sława i uznanie spadły na "japoński skarb" poprzez wysiłek kina, uwielbienie oddania zwierzęciu: rasa psa z filmu "Hachiko" stała się rozpoznawalna i ukochana.

Co to jest wspaniały pies

Pies Akita Inu to duża rasa, która może polować na dziki, jelenie i niedźwiedzie. Zaskakujące jest to, że w tym samym czasie ma usposobienie dobroduszne, powściągliwe, daje głos tylko w nagłych przypadkach. Być może taka ekspozycja została przekazana jej od jej nauczycieli, mistrzów, którzy kultywowali wschodnią przyjazność i niewzruszoność.

Patrząc na Akita Inu, którego zdjęcie może słusznie ozdobić tanim i pasterskim obrazem, jesteś zdumiony jego pięknem. Harmonijnie zbudowany, potężny pies pokryty jest wspaniałymi włosami - grubymi, puszystymi, o bardzo miękkim wyglądzie. Imponujące są również kolory: najczystsze odcienie czerwieni z efektem sezamu, czysta biel, tygrysiarka.

Duża kufa z okrągłymi uszami, stosunkowo krótka paszcza i lekko odwrócony czubek nosa przypomina nieco niedźwiedzia, jak to ukazuje się w kreskówkach lalek, uosabianych w zabawki. Jest to cud z uważnym spojrzeniem wąskich, zwężonych oczu, które mają orientalny smak. Ma "spodnie" na przednich i tylnych nogach. Najdłuższe futro znajduje się na ogonie, które zawsze składa się w kulę i opiera się na boku.

Na szczególną uwagę zasługują jeszcze trzy cechy psa:

• Powoli dorastają: do 2 lat można cieszyć się spontanicznością nastolatków w wieku szczenięcym;
• Zwierzęta są całkowicie pozbawione charakterystycznego zapachu charakterystycznego dla psów. Porównywane są do czystych kotów.
• Struktura gęstej łapy z szerokimi membranami również przypomina kota i pozwala doskonale pływać.

Aby przywołać Akita Inu, z których każda ma jasną osobowość i charakter - takie doświadczenie jest warte wiele i na pewno będzie odpowiednio docenione w społeczności amatorskiego i profesjonalnego psa.

Standard rasy

Charakterystykę rasy stanowią genotypy małych szpiców i dużych mastifów. W rezultacie Japończycy stali się największym wśród psów szpiczastych: samce Akita-Inu osiągnęły 67 cm, suki 61 cm w kłębie z tolerancjami ± 3 cm, waga ograniczona do 40-50 kg z różnicami płci.

Inne cechy rasy Akita Inu:

• szeroka, głęboka klatka piersiowa;
• potężny kark;
• duża głowa;
• ciało lekko rozciągnięte;
• mocne kości, rozwinięte mięśnie;
• masywne proste plecy;
• napięty brzuch;
• uszy są grube, pokryte grubym futerkiem wewnątrz i na zewnątrz;
• ciemne małe oczy;
• silne szczęki, zgryz nożycowy;
• usta są suche, obcisłe;
• w przypadku kolorów innych niż białe, niezbędna jest obecność efektu urazyro: białe futro na masce kufy, klatki piersiowej i wewnętrznej powierzchni łap.

Pies rasy Akita Inu, wywieziony z Japonii po II wojnie światowej, zapoczątkował rozwój innych linii. Akita amerykańska, w przeciwieństwie do Japończyków, ma czarną maskę.

Płaszcz psa powinien mieć trzy warstwy. Górna warstwa jest najgrubsza i najdłuższa, to jest awn. Następuje sztywne, ale krótsze futro, najbliżej ciała jest puszysty, wypchany podszerstek złożony z cienkich włosów. Warstwowa sierść pozwala przetrwać świetne przeziębienie.

Szczenięta tej rasy kosztują 30000-50000 rubli, w zależności od stopnia zgodności ze standardem.

Cechy charakteru

W Akita Inu żyją kontrowersje. Są cierpliwi, nie mściwi, lojalni wobec właściciela, ciekawi, uwielbiają majsterkować z dziećmi. Błędne podejście do wychowywania zwierzęcia ujawni inne cechy - zwierzę wyłączy się z nieuczciwego związku, agresja i wykazać niezależność do maksimum, zastąpi pobłażliwą towarzyskość z członkami rodziny poprzez cichą alienację.

Akita Inu jest pożądana, aby przyjąć rodzinę jako jedyne zwierzę domowe: ona z wielkim niezadowoleniem postrzega inne zwierzęta, zwłaszcza ich własny rodzaj i płeć. Jest to bardzo wrażliwy pies, który nie chce dzielić się uwagą właściciela z innymi. Wychowanie Japończyków zależy od stopnia zaufania i intymności, ale Akita musi wiedzieć, kto jest odpowiedzialny za ten pakiet. Wtedy proces szkolenia będzie łatwiejszy.

Opieka, zdrowie, porady żywieniowe

Akita Inu jest odporną, mobilną rasą wymagającą uwolnienia energii. Dlatego dwa długie biegi dziennie są dla niej optymalne. Bieganie, pływanie, trenowanie, trening pozwolą Ci zachować zdrowie fizyczne, które z Niej otrzymasz z natury.

Specyfika rasy, o której warto pamiętać podczas wizyty w przychodni weterynaryjnej, jeśli wymagana jest operacja: słaba tolerancja znieczulenia.

Rasa jest podatna na choroby oczu, które mogą pojawić się w starszym wieku: zaćma, jaskra, a także - wzdęcia, dysplazja stawów. Dwóch ostatnich chorób można uniknąć poprzez racjonalną, zrównoważoną dietę, do której zaleca się włączenie ryb i ryżu. Dieta może być zróżnicowana dzięki gotowym paszy najwyższej jakości - suchym lub mokrym, ale należy je podawać osobno od przygotowanych, własnymi rękami. Dorosłe psy jedzą dwa razy dziennie.

Pielęgnacja to cotygodniowa czesanie wełny w okresie linienia częściej - w razie potrzeby. Do mycia szamponem dla psów potrzeba nie więcej niż 2-3 razy w roku. Konieczne jest przycinanie pazurów raz w miesiącu i monitorowanie zębów: szczotkowanie ich lub oferowanie specjalnej delikatności, która przywróci stan zębów do normy.

Pozwolono na trzymanie psa w mieszkaniu, domu, wolierze na świeżym powietrzu. Bez względu na miejsce zatrzymania pies będzie żył około 10-12 lat.

W tym czasie Akita Inu niejednokrotnie znajdzie sposób na wyrażenie lojalności, przywiązania do właściciela i tych, którym właściciel wspiera. Droższa jest ta funkcja z zewnętrzną niewzruszonością. Milczenie zwierzęcia jest bardziej wymowne niż radosne szczekanie innych psów, komunikacja i życie obok tego szlachetnego zwierzęcia przyniesie wiele radości. Zgodna, miękka, jak pluszowa zabawka, z wyjątkowym wyglądem zewnętrznym, zawarta w czołówce najpiękniejszych ras Akita Inu z pewnością będzie przedmiotem Twojej dumy i miłości.

Akita Inu - rasa psa Hachiko (28 zdjęć)

Akita Inu - duża grupa psów pracujących z grupy Szpic, słynącej z bogatej i unikalnej historii. Jest to jedna z najstarszych ras psów - według wyników badań archeologicznych istniały podobne szpicowate psy w drugim tysiącleciu pne. e. Akita Inu jest jedyną japońską rasą, która została uhonorowana za status pomnika przyrody. Japończycy uważają to za narodowy skarb i nazywają się "skarbem Japonii".

Psy Akita Inu, jak również różnorodne obiekty je przedstawiające, w Krainie Wschodzącego Słońca symbolizują dobre samopoczucie, dobre zdrowie i rodzinne szczęście. Japońskie figurki Akita są prezentowane, gdy w domu pojawia się noworodek. Zgodnie z powszechnym przekonaniem, takie prezenty przynoszą dobrobyt i dobroć domowi, a szczęście, zdrowie i długowieczność domownikom. Zwyczajem jest wysyłanie obrazu japońskiego Akita do pacjenta jako życzenia szybkiego powrotu do zdrowia.

Japończycy uważają, że najlepszą drogę do Akita Inu można opisać w zaledwie kilku słowach - "wrodzona waleczność". Psy tej rasy w pełni uzasadniają tę cechę, będąc niedoścignionymi myśliwymi, doskonałymi strażnikami i oddanymi przyjaciółmi człowieka.

Pierwsze pisemne odniesienia do przedstawicieli tej rasy pochodzą z początku XVII wieku. Naukowcy wciąż nie mogą określić dokładnego miejsca pochodzenia rasy, ale niezależnie od tego, skąd pochodzą, geograficzne miejsce jej rozwoju jest rozpoznawane w prefekturze Akita, która znajduje się w północnej części Japonii.

Ten górzysty teren ma raczej surowy klimat, z śnieżnymi i mroźnymi zimami. W tak trudnych warunkach udomowione dzikie psy stały się nieodzownymi pomocnikami, których miejscowi nazywali "matagi-inu", co tłumaczy się jako "pies-łowca". Te odporne, odważne i bardzo silne zwierzęta wykorzystano w polowaniu na duże zwierzęta: antylopy, jelenie, dziki, niedźwiedzie. Dwa z tych psów mogły zatrzymać złapanego niedźwiedzia, którego waga mogła osiągnąć 400 kg, zanim przybył łowca. W nocy służyli jako znakomici strażnicy ludzkich osiedli. Akita Inu - właściciele doskonałej wizji i zapachu. Nie ma informacji, że byli nawet w stanie prowadzić ryby do sieci rybackich. Był też często używany jako pies pasterski, który dobrze strzegł stada przed atakami drapieżników.

Później japońskie akity stały się jeszcze bardziej popularne - zaczęto ich używać do ochrony upraw ryżu, które w tamtym czasie stały się podstawowym pożywieniem, a także do łapania szczurów i myszy, które szkodziły plonom. Następnie psy zaczęły przenosić się do innych regionów i otrzymywać nazwy osad, w których znaleźli schronienie. Tak więc matagi-inu zamieniło się w kazuno-inu, odeat-inu i nambu-inu.

W średniowieczu zrodziła się moda na walki psów, dla których wybrano i wyszkolono najbardziej agresywnych przedstawicieli tej rasy. Potem mieli inne imię - kuvae-inu, co oznacza wojownika psów.

Tak więc, przez pewien okres czasu, Akita Inu próbowano na kilka różnych imion, ale żaden z nich nie opisał wszystkich cech tych niesamowitych psów - i wtedy postanowiono nazwać je nazwą miejsca, z którego pochodzą.

Również japońska Akita często należała do faworytów przedstawicieli królewskiej szlachty i japońskich cesarzy, a odwaga Akity Inu została bardzo doceniona przez japońskich samurajów. Liczba tych psów w domu wykazała status właściciela w społeczności. Ich treść, jak każda inna strona życia Japończyków, była otoczona skomplikowanymi ceremoniami i rytuałami. Rytuał opieki i karmienia japońskiego Akita miał być dokładnie i dokładnie obserwowany.

Z czasem te psy stały się nieodzownymi atrybutami arystokratycznego sposobu życia. Szczególną uwagę zwrócono na kolory smyczy, które określały rangę zwierzęcia i status właściciela. Ponadto każdy pies miał do dyspozycji "sługę", który nosił specjalny mundur udekorowany w określony sposób. Specjalne słownictwo było używane do adresowania psów i mówienia o ich cechach. W całej historii Japonii pozycja Akita Inu pozostała praktycznie niezmieniona w społeczeństwie.

Te psy na drodze musiały przejść wiele prób. Po wybuchu walk o psie walki został zatrzymany przez ówczesnego władcę Tsunayoshi, urodzonego w roku Psa. W 1687 wydał edykt, który chronił wszystkie zwierzęta przed przemocą, zwłaszcza psami. Był pierwszym, który zarejestrował psy w Kraju Wschodzącego Słońca. Zarejestrował również wymiary, cechy fizyczne i kolory płaszcza Akita Inu.

W połowie XIX wieku, w okresie boomu górnictwa złota, kiedy strumienie ludzi wylewały się na spokojne obszary wiejskie, powstało wiele problemów społecznych, w tym rosnąca zbrodnia i zamieszki. Z tego powodu właściciele japońskiego Akita, którzy używali ich jako opiekunów rodzinnych, zaczęli wystawiać agresywne psy o dużych rozmiarach, krzyżując je z psami walczącymi Tosa Inu. Brokerzy europejscy byli szczęśliwi mogąc pomóc Japończykom w tej sprawie, by doprowadzić do przekroczenia mastifów, buldogów, Bernardynów i duńskich psów.

Na początku XX wieku, gdy zakazano wszelkich krwawych sportów, paczki psów, które wcześniej były używane jako psy bojowe, wyrzucano na ulicę, gdzie zostały one opanowane przez epidemię wścieklizny. Nakazano mu zniszczyć wszystkie psy - chore i zdrowe. Po takiej masowej eksterminacji zwierząt rasa Akita Inu znalazła się w równowadze wymarcia. Ale w 1927 r. Sytuację ratował burmistrz Odate, który zorganizował Akita Inu Hozonkai, stowarzyszenie zajmujące się ochroną pierwotnej rasy Akita Inu. W 1931 r. Rasa została uznana za pomnik przyrody w Japonii.

Nadejście II wojny światowej ponownie zagroziło istnieniu rasy. Brak jedzenia, a także potrzeba ciepłych ubrań zmuszały ludzi do zabijania psów. Ale mimo wszystkich trudności, dzięki wytrwałości i doskonałym instynktom myśliwskim, japoński Akita był w stanie przetrwać trudne czasy wojny.

Na całym świecie rasa Akita Inu wiąże się z lojalnością i oddaniem, a powodem tego była prawdziwa historia psa Hachiko, który został postawiony w Tokio jako pomnik.

Słynny Hachiko był białym mężczyzną rasy Akita Inu. Urodził się w mieście Odate w prefekturze Akita w listopadzie 1923 roku. Dwa miesiące po porodzie szczeniak został wysłany do profesora Eisaburo Ueno w Tokio, po czym rozwinął niezwykle silną przyjaźń. Dom profesora znajdował się na przedmieściach stolicy Japonii, niedaleko dworca kolejowego Shibuya, skąd codziennie jeździł do pracy. Wierny przyjaciel Hachiko każdego dnia odprowadzał właściciela na stację i spotykał się tam po pracy. 25 maja 1925 roku, kiedy Hachiko miał rok i sześć miesięcy, jak zawsze czekał na profesora na stacji z 4-godzinnego pociągu. Tego dnia Eisaburo Ueno nie wróciło do domu, na uniwersytecie miał zawał serca, w wyniku którego zmarł. Następnego dnia Hachiko wrócił na stację o zwykłej porze i nadal czekał na powrót swojego pana. Przez długie dziewięć lat zawsze wracał do swojego domu dzień po dniu i czekał na swojego ukochanego mistrza, nie tracąc nigdy nadziei na sekundę. Oczekiwanie na wiernego przyjaciela zakończyło się 8 marca 1934 r., Kiedy to w wieku 11 lat i 4 miesięcy śmierć go wyprzedziła. Hachiko został pochowany obok swojego mistrza na cmentarzu Aoyama. Artykuł o wiernym psie czekającym na jego zmarłego właściciela, 4 października 1932 r., Został opublikowany w gazecie Asahi Shinbun. Historia Hachiko zdobyła serca wszystkich Japończyków. Z biegiem czasu jego nazwisko stało się powszechnie znane, po powrocie do rasy Akita-Inu dawna popularność. Hachiko stał się bohaterem narodowym, a dzień jego śmierci jest dniem żałoby w całej Japonii.

Na podstawie tej niesamowitej historii powstały dwa filmy: "Historia Hachiko" - japoński film nakręcony w 1987 roku i amerykański remake - "Hachiko: The Loyal Friend", wydany w 2009 roku.

Japońska Akita to wyjątkowe połączenie szlachetności, siły, odwagi i niesamowitego poświęcenia dla właścicieli. Będąc jednym z największych japońskich psów szpicowatych, jest dobrze zbudowany, ma muskularne ciało i silny rodzaj konstytucji. Suki Akita Inu mają masę 32-45 kg i wzrostu 58-64 cm, a samce mogą ważyć od 40 do 45 kg i mieć wysokość 64-70 cm. Głowa japońskiego akita jest szeroka i ciężka, kufa krótka, podobna do niedźwiedzia. Mają lekko rozciągnięte ciało, proste plecy i głęboką klatkę piersiową. Małe wyprostowane uszy są pochylone do przodu i znajdują się wzdłuż dekoltu. Małe, trójkątne oczy mają ciemnobrązowy kolor. Zgodnie ze standardami rasy nos powinien być czarny (kolor brązowy jest dozwolony tylko u psów o białym kolorze, ale preferuje się czarny). Wysoko osadzone loki z tyłu ozdobione eleganckim podwójnym lub pojedynczym pierścieniem. Gęsta łapa, jak kot, ma zamknięte palce, co czyni japońską Akitę pięknymi pływakami. Sztywna, wodoodporna wełna pokrywa gruby podszerstek. Kolor dopuszczalny czerwony, pręgowany, biały lub sezam. Wszystkie kolory, z wyjątkiem białego, powinny być zacieniowane przez istotny urager (biały kolor na bokach kufy i policzków, na szyi i pod żuchwą, na brzuchu, na ogonie, a także na wewnętrznej stronie łap). Standardy rasy wymagają, aby kolor był klarowny i czysty.

Nie należy mylić rasy Akita-Inu (znanej również jako japońska Akita) z inną rasą - amerykańska Akita (inna nazwa to duży japoński pies), która powstała w USA po drugiej wojnie światowej w oparciu o Akita-Inu. Akita amerykańska jest większa niż jej japoński odpowiednik i jest nawet jedną z największych ras psów.

Akita Inu wyróżnia się szczególną miłością i oddaniem dla członków rodziny i ich przyjaciół. Jest doskonałą strażniczką swojego domu i, jeśli to konieczne, będzie wspaniałym myśliwym. Japońskie akity są bardzo czyste w domu, dla nich nie jest obce polizać ich łapy i wytrzeć twarze po jedzeniu. Właściciele psów tej rasy powinni pamiętać, że nadal mają wytrzymałość, odwagę, niesamowitą siłę i zręczność myśliwego, więc bardzo ważne jest, aby wziąć pod uwagę wszystkie te cechy, zaczynając trenować swoje zwierzęta w młodym wieku. Psy Akita Inu uczą się bardzo łatwo, ale szybko się nudzą. Często można usłyszeć, że ta rasa ma bardzo uparty charakter, ale w większości przypadków ta cecha jest nabywana w procesie niewłaściwego wychowania.

Akita Inu potrzebuje miłości i szacunku właściciela, a dzięki kreatywnemu podejściu i regularnej praktyce może być doskonałym psem pracującym. Mają silną osobowość i chęć samodzielnej pracy. Japoński Akita jest szczęśliwy, że jest jedynym psem w domu, maksymalnie jednym z nich, i może być dość agresywny w stosunku do innych zwierząt, które nie są członkami rodziny, a zwłaszcza do nieznanych psów. Mając dobre wychowanie, mogą nauczyć się być bardziej tolerancyjni wobec innych zwierząt, ale właściciel powinien być świadomy wrodzonej charakterystyki psów tej rasy, wyrażonej pragnieniem osiągnięcia wyższości nad innymi za pomocą dowolnych środków.

Japońskie akity wymagają umiarkowanych zajęć sportowych, świetnie się czują na ulicy, w wolierze i w mieszkaniu. Wełna nie wymaga specjalnego podejścia - wystarczy ją rozczesać raz lub dwa razy w tygodniu. W okresie sezonowego linienia, gdy pies rzuca gruby podkład, konieczne jest czesanie częściej, trzy lub cztery razy w tygodniu, aby pomóc psu szybko pozbyć się umierającej wełny.

Cena szczeniąt Akita Inu wynosi średnio 1300 $, minimalna cena to 600 $, a maksymalna może osiągnąć 3 500 $.

Rasy psów Akita Inu: cechy uśmiechniętego samurajskiego wychowania

Dużo zostało napisane / sfilmowane książki i filmy o wiernej przyjaźni psa i człowieka. Ale najbardziej pamiętnym i najbardziej wzruszającym ze wszystkich było i pozostaje historia Hachiko. Ten, który po śmierci właściciela przez dziewięć lat codziennie przychodził na stację kolejową, czekał na zmarłego właściciela. W Japonii pies ten stał się narodowym skarbem, a na całym świecie - symbolem nieograniczonego oddania się człowiekowi. Opis rasy Akita Inu pozwoli ci zrozumieć, czy starożytny pies będzie mógł stać się przyjacielem dla ciebie i członków rodziny.

Uważa się, że rasa jest podzielona na dwa różne typy. Pierwszy to "japoński", a drugi - "Amerykanie". Zwolennicy japońskiego Akita "rozpoznają" tylko kilka kolorów. Podczas gdy ich "przeciwnicy" są pewni: amerykański Akita może nosić "futro" od śnieżnobiałego do głębokiej czerni. Dozwolone są nawet warianty, w których "Amerykanie" mają ciemną, monochromatyczną "maskę" na twarzy i nakrapiany futrzany płaszcz. Na zewnątrz oba typy ras również są nieco inne. Zasadniczo w kształcie głowy. Japoński Akita jest jak lis, jego pysk jest lekko wydłużony. Amerykanin ma bardziej rozwarty kształt czaszki, ale jest wyższy w kłębie.

Opis rasy Akita Inu

Pierwszą i najważniejszą cechą rasy Akita Inu jest ograniczenie jej maksymalizacji. Pies natychmiast pokazuje, że ma wschodnią krew. Pies nie będzie ciągnął za smycz, nerwowy na drobiazgi, sprawdzał siłę nerwów właściciela. Publicznie zachowuje się jak arystokrata. I tylko w towarzystwie bliskich daje swobodę emocji, nieskrępowanej wewnętrznej sile, która wciąż przesuwa się nad krawędzią, zmuszając psa do spędzenia wielu godzin ścigających piłkę na podwórku. Takie zwierzęta są nazywane towarzyszami. Są nieufni wobec obcych, ale są gotowi "pocałować na śmierć".

  • Waga Średnia waga dorosłego osobnika waha się od 30 kg do 45 kg.
  • Wzrost Średnia wysokość suk wynosi 50 cm, u samców wysokość w kłębie jest znacznie wyższa - do 72 cm.
  • Kolor Pies rasy Akita Inu reprezentowany jest nie tylko przez czerwony kolor. Te futrzaste piękności mogą być czarne, białe, szare, a nawet pręgowane.
  • Długość życia. Przy odpowiedniej pielęgnacji i prawidłowym odżywianiu pies będzie żył dekadę. Maksymalna długość życia Akita Inu wynosiła 15 lat. Jednak po bombardowaniu Hiroszimy i Nagasaki, cykl życiowy tej rasy zmniejszył się o jedną trzecią. Warto zauważyć, że kobiety zazwyczaj umierają później niż mężczyźni.
  • Postać. Nosiciele rasy mają trudny charakter. Pomimo ich życzliwości i czułości wobec swoich mistrzów, są bardzo uparci. Staje się to główną przyczyną trudności w wychowaniu i szkoleniu czworonożnego przyjaciela.
  • Intelekt W pięciostopniowej skali inteligencja zwierzęcia zasługuje na solidną czwórkę. Są to dość inteligentne i wyrozumiałe psy, które żyjąc w tej samej rodzinie przez długi czas, pamiętają nawyki i przyzwyczajenia ich właścicieli. Dlatego czasami może się wydawać, że zwierzę doskonale cię rozumie.
  • Bezpieczeństwo i potencjał strażniczy. Opinie właścicieli o Akita Inu potwierdzają wysoki poziom bezpieczeństwa i potencjał ochronny. To prawda, złap się na swoim terytorium złodzieja, pies nie będzie walczył z nim na śmierć. W każdy możliwy sposób zablokuje mu drogę i uniemożliwi mu wejście do mieszkania, ale nie straci panowania nad sobą.

Tabela zmian wysokości i wagi

Przedstawiciele starożytnej japońskiej rasy rosną bardzo powoli. W pełni ukształtowany można nazwać tylko psem w wieku trzech lat. Tabela wskaże przybliżoną wysokość i wagę zwierzęcia w różnych przedziałach wiekowych.

Tabela - Standardy wzrostu i masy Akita Inu

Historia pochodzenia i ciekawe fakty

Japończycy zamieszkujący wyspy Honsiu i Hokkaido byli naturalnymi myśliwymi. Nic więc dziwnego, że wyhodowali jedną z najstarszych ras psów na Ziemi - matagi-inu. Przetłumaczone na język rosyjski, ta rasa nazywa się polowanie. Uważa się, że historia rasy Akita Inu rozpoczęła się od matagi.

Te ostatnie otrzymały swoją nazwę od prefektury, w której zostały wycofane. Dlatego od czasu do czasu w niektórych źródłach występują inne nazwy rasy. Na przykład Odate Inu - zgodnie z nazwą dzielnicy Odate, w której znajduje się wspomniana wyżej prefektura.

Urodzony u stóp Fuji

Góra Fuji uważana jest za najwyższy punkt w Japonii. To tutaj, u stóp aktywnego stratowulkanu, na północy wyspy Honsiu znaleziono najstarsze szczątki psów, które, zgodnie z przywróconą charakterystyką naukowców, przypominają współczesnego Akitę. "Inu" po japońsku oznacza "pies". A jeśli dosłownie przetłumaczysz nazwę rasy, otrzymasz "psa z Akita". Warto zauważyć, że hodowla nie ma żadnej wartości w rozwoju rasy. Tylko matka Natura może i powinna podziękować za piękne "puchate".

Mieszanie krwi

Podczas drugiej wojny światowej istniało w Japonii specjalne prawo, które gdyby się pojawiło, rzuciłoby nie tylko gorących obrońców zwierząt, ale także całe cywilizowane społeczeństwo, w głęboki szok. Prawo stanowiło, że czworonożni przyjaciele, którzy nie są uprawnieni do udziału w wojnie, muszą zostać zniszczeni.

Musimy przyznać, że w tych mrocznych czasach stawką były nie tylko psy, ale także miliony ludzi. Aby zachować rasę, Japończycy zaczęli krzyżować Akitę z obcymi psami. Z reguły byli owczarkami niemieckimi, mastifami, wielkimi Duńczykami i św. Bernardynami. Czysty akit po II wojnie światowej pozostał bardzo mały. Ale to dzięki nim przywrócono rasę.

Czy wiesz, że...

Rasa psów Akita Inu jest w rzeczywistości żywą legendą. Wystarczy spojrzeć na uśmiechniętą twarz, aby zrozumieć: ci czworonożni przyjaciele stali się prototypem do tworzenia słynnych internetowych psów-memów.

  • Hachiko oznacza "osiem". Niezwykła numeryczna nazwa profesora Uniwersytetu w Tokio dała jego zwierzaka z jednego prostego powodu: był ósmy z kolei.
  • Pomnik życia. W kwietniu 1934 roku postawiono pomnik w najwierniejszym psie Tokio. Na imprezie bohater okazji był obecny osobiście. W czasie wojny pomnik został stopiony na metal, aw 1948 r. Pomnik został ponownie odrestaurowany. Dziś plac na dworcu, nad którym stoi rzeźba wiernego psa, jest popularnym miejscem spotkań miłośników.
  • Pies na szczęście. Starożytni Japończycy wierzyli, że Akita Inu przyciąga szczęście do domu. Dlatego też komunikacja z czworonożnymi faworytami cesarzy i szlachty była ściśle zgodna z ceremonią. Przez długi czas w kraju wschodzącego słońca działało prawo, zgodnie z którym osoba, która obraziła Akitę, została ukarana z całą surowością.
  • Ratownicy i ochroniarze. W Stanach Zjednoczonych Akit jest używany jako ochroniarz. Psy potwierdzają swoją rangę ochroniarzy podczas dorocznych zawodów. Japończycy szkolą przedstawicieli rasy, aby uczestniczyć w akcjach ratowniczych.

Odmiany

Istnieją dwie odmiany Akita Inu - japońska i amerykańska. Pierwszy to wynik ciężkiej pracy naukowców z psich psów, którzy odnaleźli rasę, która praktycznie wyginęła podczas II wojny światowej. Akita amerykańska jest zasługą hodowców, którzy rozpoczęli pracę nad rasą w latach powojennych, kiedy szczenięta zostały masowo wyeksportowane do Stanów Zjednoczonych.

Japoński

Japońska Akita jest często nazywana trójkątnym psem - ze względu na charakterystyczną strukturę głowy. Rasa jest wydawana przez wąskie małe oczka i nos z lisa. Tabela opowie o odmianach i charakterystycznych cechach japońskiego Akita.

Tabela - rodzaje japońskich Akita Inu

Okresowo szczenięta o śnieżnobiałym kolorze rodzą się w obu gatunkach. Wyróżnia je osobna forma - biała Akita. Głównym wymaganiem jest czysta biała wełna i czarny nos.

Amerykanin

"Amerykanie" wyróżniają się widoczną bronią. Osobniki tego gatunku są większe, wysokie w kłębie. Kilkadziesiąt lat temu rasa, hodowana przez hodowców ze Stanów Zjednoczonych, nosiła inną nazwę - duży japoński pies. Jednak dzisiaj nazwa rasy brzmi jak amerykańska Akita Inu. Warto zauważyć, że to Akita-Amerykanie na terenie Federacji Rosyjskiej są bardzo popularni. Mają bardziej wyraźne cechy bojowników, w razie niebezpieczeństwa mogą chronić nie tylko własność, ale i właściciela.

Wymagania dotyczące treści i żywienia

Wielkość dorosłej Akita Inu, a także prostota rasy w pielęgnacji, pozwalają zachować uśmiechniętego psa nie tylko w wiejskim domu, ale także w mieszkaniu miejskim. Najważniejsze to nie lekceważyć podstawowych zasad, być przygotowanym na to, że dwa razy w roku (zazwyczaj poza sezonem) pies rzuca ciężko.

Jak dbać

Nawet uczeń może opiekować się przedstawicielem najstarszej japońskiej rasy. "Bolesne plamy" to zęby, uszy i wełna. Poniżej - wszystko w porządku.

  • Harmonogram czesania. Wełna - główna zaleta Akity. A jednocześnie - główny problem właściciela. Zimą i latem, gdy zwierzę nie rzuca się, wystarczy je czesać specjalnym pędzlem raz na siedem dni. Jeśli zacznie się okres linienia, trzeba będzie zastosować więcej wysiłku: drapanie psa w tym czasie jest konieczne trzy do czterech razy w tygodniu. W przeciwnym razie wełna będzie zmięta, a na dywanie, fotelach i sofie od czasu do czasu znajdą się wełniane "prezenty". Pielęgnacja zwierząt domowych powinna być nauczana od dzieciństwa. Bardzo trudno jest dorosłym uzyskać fryzurę. Ale psy, przyzwyczajone do procesu od czasu szczenięcia, traktują uwodzenie jako coś zwyczajnego, przyjmowanego za pewnik.
  • Szczotkowanie zębów Zęby - karta rasy. Właściciel powinien dokładnie monitorować, czy są zdrowi, nie są przykryte kamieniami i kwitną. Właściwe żywienie i regularne czyszczenie to klucz do zdrowych zębów. Do realizacji czyszczenia należy kupić szczoteczkę do zębów dla psów. Ale jeśli zwierzę pod każdym względem zaprzecza procedurze higienicznej, lub właściciel nie może, z pewnych powodów, przeprowadzać go regularnie, można to zrobić za pomocą specjalnych sztyftów. Jest to produkt do żucia, który po zjedzeniu co tydzień przyczynia się do usuwania płytki nazębnej u psa, zapobiega tworzeniu się kamieni.
  • Czyszczenie uszu. Jest to kolejna obowiązkowa procedura higieniczna, która musi być przeprowadzana co siedem dni. Osobliwością tej rasy są stojące uszy, podlegające różnym zanieczyszczeniom. Co tydzień, używając zwykłych bawełnianych wacików, przedsionki powinny być czyszczone, starannie przeprowadzając zabieg, aby nie zranić zwierzęcia.

Co karmić

Zasady żywienia obowiązujące w przypadku Akita są praktycznie takie same jak w przypadku innych ras. Przede wszystkim jest to kategoryczna odmowa podania z tabeli. Nawet jeśli zwierzę bardzo prosi. Ale Akita są sprytni i potrafią umiejętnie grać na poczuciu współczucia gospodarza, co w tym przypadku okazuje się zupełnie niewłaściwe.

  • Suche jedzenie. Najlepszym rozwiązaniem jest wysokiej jakości i zbilansowana karma dla przedstawicieli tej konkretnej rasy. Wybór paszy najlepiej wykonywać w obecności weterynarza lub na podstawie jego zaleceń.
  • Naprzemienność żywności i tradycyjnej żywności. W razie potrzeby, suchej karmy i tradycyjnej żywności dla ludzi w diecie Akita mogą być na przemian. Trzy do czterech razy w tygodniu jeden posiłek czworonożnego przyjaciela można zastąpić bulionem warzywnym lub mięsnym gotowanym na białym mięsie (na przykład na bazie piersi z kurczaka), twarogiem, kefirem lub płatkami zbożowymi z dietetycznym mięsem i warzywami.
  • Czysta woda W misce pies powinien zawsze mieć czystą wodę pitną. Nawet jeśli miska jest pełna, co dwa dni woda musi zostać zmieniona na świeżą.

Pytania szkoleniowe

Szkolenie Akita Inu nie jest łatwym zadaniem. Psiny oczywiście sobie z tym radzą. Ale początkujący hodowca psów jest mało prawdopodobny. Rasy japońskiej nie zaleca się zaczynać jako pierworodnego. Wychowanie powinno rozpocząć się we wczesnym wieku bez opóźnień.

  • Mój dom to mój zamek. Ważna zasada, którą powinna zrozumieć Akita od dzieciństwa. Pamiętaj, że rasa została wyhodowana jako myśliwy i strażnik. A geny - rzecz uparta. Dlatego, gdy zabierasz swojego szczeniaka do domu, powiedz mu codziennie i co godzinę, że nie jest to miejsce do polowania, i pamiętaj, aby tworzyć kopie zapasowe słów z demonstracyjnymi działaniami. Pies musi zrozumieć, że dom jest miejscem, w którym kochają, czekają i nigdy nie obrażają.
  • Wczesna socjalizacja. Dominującą cechą Akita Inu jest czujność. Zrozumienie i umiejętność rozróżniania między "dobrym" i "złym" powinno być również nauczone przez psa w wieku szczenięcym. Zadaniem gospodarza jest przyczynienie się do tego. Pies powinien pokazywać więzi rodzinne, stale wizualizując je w formie uścisków i pocałunków. Pomocna będzie również reakcja emocjonalna na tych, którzy okazali się nieproszonym gościem w domu.

Choroby i leczenie

Każda rasa psów ma choroby, na które przedstawiciele konkretnego gatunku są bardziej predysponowani niż inni. Są tacy z Akita Inu. Na pierwszym miejscu na liście dolegliwości rasowych - dysplazja stawu biodrowego. Jeśli pies jest przeznaczony do hodowli i hodowli, to w wieku 24 miesięcy musi zostać wysłany do badania radiograficznego. Pies musi uzyskać zaświadczenie, że zaprzecza, że ​​ma dysplazję. W przeciwnym razie jednostka nie nadaje się do hodowli. Niestety, nie jest to jedyny "ból", który dotyka japońskie psy.

  • Niedoczynność tarczycy. Zaburzenia tarczycy często prowadzą do chorób skóry. Kiedy zwierzę jest obserwowane przez specjalistę, a program medyczny jest bezwarunkowo przestrzegany, funkcja gruczołu tarczowego zostaje przywrócona, a choroby skóry zanikają bez śladu. Udowodniono naukowo, że niedoczynność tarczycy u psów japońskich jest dziedziczna - od matki po łydkę.
  • Wrodzone choroby oczu. Problemy z widzeniem i narządy odpowiedzialne za to są również dziedziczne. Najczęściej u psów tej rasy występują wiek inwersji, zaćma, dysplazja siatkówki. Ślepota może być wynikiem niewłaściwego leczenia lub nadzoru mistrza (a także w wyniku przedwczesnej wizyty u weterynarza). Z tego powodu wszystkim japońskim psom zaleca się wizytę u okulisty raz w roku.
  • Nieprawidłowości erytrocytów. Hodowcy psów powinni zdawać sobie sprawę z tej cechy czworonożnych zwierząt domowych. We krwi, czerwone krwinki K + są w zwiększonej ilości, i to jest normalne. Ignorancja tej cechy prowadzi do formułowania fałszywych diagnoz. Na przykład hiperkaliemia jest stanem, w którym nadmierna ilość potasu jest wykrywana we krwi żyjącej istoty.
  • Inwersja żołądka. Jest to niebezpieczna i powszechna choroba akita-inu. Zapobieganie polega na częstym karmieniu małymi porcjami, zwiększonej aktywności natychmiast po jedzeniu i wstępnym moczeniu suchej karmy w niewielkiej ilości wody.

Najlepszy pseudonim

Imię zwierzęcia musi pasować do jego postaci, być łatwo wymawiane dla właściciela. Przecież potem przez dziesięć lat będziesz musiał wymawiać go dziesiątki razy dziennie. A ponieważ wybrałeś skomplikowaną, ale bardzo piękną nazwę, wymyśl ją z góry na uproszczoną wersję.

Dla "chłopca"

Doświadczeni hodowcy psów zalecają, aby po zakupie szczeniaka abstrakcyjnego nie musieć decydować o jego pseudonimie. Obserwuj psa, nie wymawiaj imienia. Być może niektóre nawyki lub zwyczaje zwierzęcia będą dla ciebie wskazówką lub popędem. Tabela sugeruje najlepsze pseudonimy dla Akita-in "boy" w wersjach wschodniej i europejskiej.

Tabela - Top 20 pseudonimów dla psa akita

Dla "dziewczyny"

Wybór imienia jest warty rozważenia celu psa. Zwierzę lub pies służbowy, zaprojektowany do wykonywania funkcji bezpieczeństwa, nie powinien stać się nośnikiem nazbyt miękkiej nazwy. Nagana i wymowa przydomka odgrywa ważną rolę w kształtowaniu charakteru. A nawet jeśli chodzi o sukę. Tabela sugeruje 20 najpopularniejszych pseudonimów dla dziewczyn "Akita". Być może jeden z tych pseudonimów stanie się rodziną dla twojej rodziny.

Tabela - Top 20 pseudonimów dla Akita - "dziewczyny"

Przegląd zdjęć

Wielu potencjalnych hodowców psów obawia się, w jaki sposób skojarzenia dotyczą dzieci i osób starszych. Drugi problem nie powstaje w zasadzie. W Japonii i Stanach Zjednoczonych psy te są często wykorzystywane w hospicjach, aby utrzymać śmiertelnie chorych starców w dobrym stanie psychicznym. W przypadku dzieci jest nieco trudniejsze. Jeśli dziecko jest częścią rodziny, Akita uzna go za krewnego. Z przyjaciółmi, którzy przyszli odwiedzić, pies będzie ostrożny.

Zdjęcia szczeniąt i psów rasy Akita Inu powodują ciągłe podniecenie, ale ich wygląd jest często zwodniczy.

Koszt i miejsce zakupu

Nie da się odpowiedzieć na pytanie, ile dokładnie ma szczeniak Akita Inu. Średnia cena waha się od 40 000 do 70 000 rubli. Wolny czas można spędzić na wystawach i targach, aby znaleźć "tego samego" szczeniaka dla swojej rodziny. Co prawda, koszt wystawców jest z reguły zbyt wysoki dla przeciętnego nabywcy i może osiągnąć 170 000 rubli (stan na styczeń 2018 r.).

Jeśli nie zamierzasz zdobywać medali ze swoim przyszłym zwierzakiem, możesz kupić psa "bez paszportu". 100% czystość rasy w tym przypadku, nikt nie gwarantuje, ale oszczędności w budżecie rodzinnym będą bardzo widoczne.

Jak wybrać szczeniaka

Jeśli zdecydujesz się sam wybrać szczenię Akita Inu, bez pomocy ekspertów, powinieneś zwrócić uwagę na pięć głównych punktów.

  1. Stosunek lufy i uszu. Biorąc szczeniaka za twarz obiema rękami i lekko podnosząc go, oszacuj, jak uszy wyglądają na tym tle. Ważne jest, aby były proporcjonalne. Zbyt małe lub zbyt duże małżowiny uszne - dowody przemawiające za czystością rasy. Chrząstka przedsionków musi być dość gęsta, nawet gruba.
  2. "Zestrzelony", aby się stać. Poczuj dziecko, z delikatnym naciskiem, poczuj grubość kości. Charakterystyczną cechą Akita - gęsty i duży szkielet. Kości w dotyku powinny wydawać się bardzo mocne. Zwróć uwagę na łapy - muszą być duże, ciężkie.
  3. Wełna "Femur". Wełna szczenięcia różni się jakością od "futra" dorosłego osobnika. Ale jest jedna rzecz: obaj dorośli mają Akita, a dzieci wokół bioder są nieco twardsze niż inne części ciała.
  4. Żartobliwość Szczenięta Akita żyją w każdym znaczeniu tego słowa. Skaczą, wygłupiają się ze swoimi braćmi i siostrami, nie mogą stać spokojnie przez sekundę. Jeśli dziecko, którego wybrałeś, unika swoich bliskich, istnieje ryzyko problemów psychicznych w późniejszym życiu. Oderwanie się od japońskiego psa wcale nie jest osobliwe.
  5. Zdrowie. Aktywność dziecka - papierka lakmusowego jego zdrowia. Powolny i nieaktywny okruch może być czymś chory. Takie rzeczy są trudne do ukrycia. Jeśli wzrokowo z szczeniakiem jest w porządku, zapytaj hodowcę, jakie szczepienia otrzymał, jakie szczepionki zostały do ​​tego wykorzystane. Właściwy hodowca bez przypomnienia poda ci listę szczepionek z pustymi butelkami, abyś mógł kontynuować szczepienie, które zaczął.

Szkółki

Nie można powiedzieć, że żłobki hodowlane Akita Inu są rzadkością w tym kraju. Ale tak naprawdę nie jest ich wiele w Rosji. Największe są rozmieszczone w stolicy, ale japońskie psy wychowują się również w innych rosyjskich miastach:

  • Hodowla Indigo-Smile w St. Petersburgu - http://www.indigo-smile.com/;
  • Hodowla Mai Hoshi w Moskwie - http://mai-hoshi.ru/;
  • Hodowla Milana Light w Penza - http://milanalight.wixsite.com/akita;
  • Hodowla MOOO Zoo-world w Podolsk - http://www.zoomir-club.ru/;
  • Hodowla Hangego Aneta w Ramenskoje - http://www.anetdog.ru/.

Postanawiając uczynić z Akity członka rodziny, zważ wszystkie zalety i wady. Pierwszy czasami więcej. Jest to arystokratyczna powściągliwość zwierzęcia, odporność na stres i radość. Japońskie psy są przyjazne dla ich właścicieli, surowo ze swoimi wrogami. Są bardzo oddani, mają wysoki poziom inteligencji.

Wadą czworonożnego zwierzaka może być siła i zręczność: jeśli właściciel nie ograniczy tych cech, w przyszłości mogą prowadzić do poważnych problemów związanych z uszkodzeniem własności, uspołecznieniem zwierzęcia. Trening dzięki sile szczeniąt Akit nie jest w ogóle odbierany. I nie ma znaczenia, jak nazwie się twój japoński pies Akita Inu, z pewnością stanie się "Hachiko" dla twojej rodziny - najbardziej wiernej i najwierniejszej.

Odpowiedzi: "Bardzo ciekawe, wszędzie, gdzie tkwi twój nos"

Nasz japoński Akita żyje ponad dwa lata. Pies jest miły, bardzo piękny, nie trudny w pielęgnacji, schludny. Na ulicy dzieci z zewnątrz spokojnie się miewają, odpowiednio reagują. Do wszystkich członków rodziny stosuje się płynnie, nie histerycznie, nie inwazyjnie. Lubi być z ludźmi, ale jeden pozostaje spokojnie. Zna swoje miejsce, dogaduje się z kotem i chroni go przed innymi kotami, z którymi zdarzają się starcia. Może zaskoczyć swoją pomysłowością. Nie polecam, aby ludzie byli niezrównoważeni lub wymagali ślepego posłuszeństwa. Ograniczony w wyrażaniu emocji. Jeśli nie lubi osoby, może spróbować chronić właściciela przed kontaktem z nim. Bardzo osobliwy pies. Jesteśmy bardzo kochani i szczęśliwi mogąc się komunikować!

Mamy amerykańskiego Akita, wspaniałego psa, mieszkającego na ulicy. W szczególności naszą cechą jest to, że nie toleruje innych zwierząt. Ale mamy miejsce na spacer po polach. Niezwykle przyjazny dla dzieci, cichy, nie szczeka bez powodu. Aż do półtora roku było głupim dzieckiem, teraz z nim jest łatwe, słucha w ogóle. Ale jeśli gdzieś w pobliżu obecnej suki, stara się uciec.

JUNE BUG D, https://eva.ru/forum/topic/messages/3477649.htm?print=true

Nawiasem mówiąc, wielu rodzi się po filmie "Hachiko". Zrób wielki błąd, bo charakter tej rasy jest zupełnie inny. Ta rasa psów dla wiernych i oddanych chętnych do współpracy z psem. Codzienne szkolenie jest kluczem do sukcesu. Jest to taka rasa, aby móc mieszkać razem, musisz mieć bardzo dużą cierpliwość i kochać swojego zwierzaka. Bardzo ciekawi, będą nosić wszędzie nos, ale jak na spacer, potrzebujesz tyle siły, aby go zatrzymać. Ta rasa ma własną filozofię.

Czytaj Więcej O Psach

Psy, które wyglądają jak wilki

Choroby Udomowienie wilków jest bardzo trudne i niebezpieczne, więc hodowcy próbują hodować hybrydy psów i dzikich wilków, chociaż takie zwierzęta mają nieprzewidywalny charakter.

Mój pies stróżujący

Choroby Dog Blog - My WatchdogGolden retrieverGolden Retriever to legendarna rasa myśliwska, która została wyhodowana przez Brytyjczyków w XIX wieku i początkowo miała na celu odnalezienie zranionej gry.

Wyładowanie z oczu psa: przyczyny i leczenie

Choroby Wyładowanie z oczu psaBardzo często psy mają wydzielinę z oczu o innej naturze. Ale czy warto się martwić i biegać do kliniki weterynaryjnej? Wszystko zależy od stanu tych emisji, od ich koloru, tekstury, ilości.