Treść

Zapalenie ucha u psów: określić objawy i leczyć w domu

Ze względu na specyficzną strukturę ucha, psy są często podatne na zapalenie ucha. Zapalenie ucha środkowego u psów jest często diagnozowane, a wewnętrzne i zewnętrzne są mniej powszechne.

Choroba sprawia niedogodności dla zwierząt domowych i silny ból. Wizyta u weterynarza pomoże odciążyć psa od niewygodnych wrażeń i nie pozwoli mu rozwinąć się w chroniczną postać. Zaniedbana choroba może przekształcić się w kompletną głuchotę i sprowokować śmierć zwierzęcia domowego.

Korzeniowe przyczyny zapalenia ucha

Zapalenie ucha u psa rodzi się z kilku powodów:

  • Kleszcz uszu jest częstą przyczyną zapalenia ucha u psa. Infekcja, prawdopodobnie od zarażonych zwierząt.
  • Guz staje się prowokatorem zapalenia ucha, jeśli zatka przewód słuchowy i zakłóca "wentylację" ucha.
  • Alergie na pokarmy, smakołyki, lekarstwa i szampon mogą powodować problemy z uchem u psa.
  • Obcy przedmiot złapany w ucho. Często w uchu dostają nasiona roślin, muszki lub źdźbła trawy, powodując zapalenie ucha u psa.

Choroba często rozwija się z powodu niewystarczającej dbałości o uszy zwierzęcia, ale czasami zdarza się odwrotnie, nadmierne czyszczenie uszu prowadzi do zniszczenia warstwy ochronnej, wydzielania sebum i siarki.

Przyczyną może być również słaba odporność, złe zęby i niewydolność hormonalna.

Predyspozycje poszczególnych ras do zapalenia ucha

Niektóre rasy są bardziej podatne na tę chorobę. Najczęściej - psy z dużymi uszami opadającymi: Cocker Spaniel, Basset Hound, Jamnik i inne. Wiszące uszy zasłaniają otwór słuchowy i zakłócają "wietrzenie", które tworzy "raj" dla reprodukcji i życia patogennych drobnoustrojów.

Owczarki wschodnioeuropejskie również często cierpią na tę chorobę. Struktura ucha nie zapobiega wnikaniu kurzu i drobnoustrojów do niego.

Podlegają również ryzyku psy z wyrazistymi fałdami na twarzy, aktywnie pływające i te, które żyją w warunkach wysokiej wilgotności klimatycznej.

Objawy

Właściciel może z łatwością rozpoznać pierwsze objawy zapalenia ucha u psa:

  • często kręci głową, łapie bolące ucho i reaguje na dotyk;
  • po badaniu zauważalne są wyładowania o nieprzyjemnym zapachu i obrzęk;
  • ucho gorące w dotyku;
  • pies leży bardziej, odwraca się od paszy.

Jeśli zauważysz te objawy, należy skonsultować się z lekarzem.

Diagnostyka

Podczas badania lekarz ocenia wizualnie objawy zapalenia ucha u psa: stan przedsionków, nosogardzieli, ust i oczu. Jednocześnie zadaje pytania o karmienie, szczepienia i patologie dostępne.

Pamiętaj, aby przekazać analizę zeskrobek, zrzut z ucha i krwi. Badania laboratoryjne pokażą liczbę bakterii i pasożytów, dowiedzą się, że są przystosowane do narkotyków. A także określić ogólny stan i możliwość alergii.

W niektórych przypadkach uciekaj się do radiografii. Dzieje się tak, jeśli badania nie są wystarczająco informacyjne. Pokazuje obecność lub brak nowotworów i polipów w nosogardzieli. Możliwe jest również wykonanie CT lub MRI, aby wyeliminować możliwość zapalenia mózgu. Niektóre zabiegi można wykonywać w znieczuleniu ogólnym.

Terapia jest zalecana tylko przez wyniki testu. Poinformuj specjalistę, jak leczyć zapalenie ucha ucha u psa. W przeciwnym razie leczenie nie przyniesie rezultatów i pogorszy sytuację.

Rodzaje zapalenia ucha i ich cechy

W zależności od przyczyny zakażenia, zapalenie ucha środkowego przekształca się w różne formy o odmiennych objawach.

Ropny

Ropne zapalenie ucha u psów wyrażane jest przez wydzieliny z kłaczków żółto-zielonej substancji o słodkim słodkim zapachu. Jeśli nie dostaniesz leczenia w odpowiednim czasie, powstaje wyciekające wrzody i zwiększa się prawdopodobieństwo integralności błony bębenkowej, co nieuchronnie prowadzi do głuchoty.

Chroniczny

Ta forma choroby jest wywoływana przez bakterie Staphylococcus i Streptococcus. Zwierzę z taką diagnozą wymaga starannego i długiego leczenia.

Otomycosis

Tak zwane grzybicze zapalenie ucha u psów. Jego rozwój następuje z wielu powodów - obniżonej odporności, reakcji alergicznych, różnych infekcji. Najczęściej jest to wtórna choroba, która objawia się z powodu niewłaściwego leczenia innych form. Ucho staje się czerwone i gorące, zwiększa się wydzielanie siarki i nieprzyjemny, kwaśny zapach. W przypadku braku terapii grzyb rozprzestrzenia się w nabłonku.

Bakteryjny

Rozwój zapalenia ucha u psów jest podobny do grzybiczego. Ale rozprzestrzenianie się na całej powierzchni skóry występuje rzadziej. Takie zapalenie ucha środkowego może być powikłaniem po infekcji wirusowej - zapaleniu skóry lub zapaleniu jelit. W towarzystwie ciągłego swędzenia i wypływu ropy.

Alergiczny

Niemożliwe jest zdiagnozowanie alergicznego zapalenia ucha u psów "na oko", może mieć objawy wszystkich dostępnych postaci. Sprawcami są często żywność, szampony, nawet chemia gospodarcza i pyłki roślin.

Traumatyczne

Przyczyną może być uderzenie w głowę, obrażenia po walce, zadrapania i śmieci w przewodzie słuchowym. Kiedy rana jest zaogniona, patologiczne bakterie zaczynają się rozmnażać, co powoduje, że ucho zaczyna rozpalać się u psa, leczenie powinno rozpocząć się tak szybko, jak to możliwe.

Pasożytniczy

Pchły, kleszcze, zjadacze i inne pasożyty uszkadzają skórę i rozpoczyna się stan zapalny.

Sezonowe

W czasie upałów w psich uszach obserwuje się zwiększoną zawartość siarki, co prowadzi do transformacji uszczelnień siarkowych i rozwoju infekcji bakteryjnej na tym tle.

Leczenie w domu

Czy zapalenie ucha środkowego występuje u psów, niż w domu? Po raz pierwszy możesz złagodzić stan zwierzaka w domu.

Ponieważ można zastosować środki domowe:

  1. W przypadku silnego zadrapania wewnętrzna powierzchnia ucha jest wycierana nadtlenkiem wodoru i starannie wysuszona bandażem z gazy. Zadrapania rozmazane zieloną farbą.
  2. Jeśli ropa nagromadziła się i ucho "zgniecie", należy je dokładnie wyczyścić alkoholem borowym, osuszyć i osuszyć proszkiem streptocydu.
  3. Ciemna tablica może powodować roztocza. W tym przypadku małżowina uszna jest uwalniana z nagromadzeń siarki i rozmazana fenotiazyną.

Manipulacje należy wykonywać bardzo ostrożnie, aby nie powodować podrażnień w dotkniętych obszarach.

Pamiętaj, że samodzielne leczenie zapalenia ucha u psa może prowadzić do poważnych powikłań. Dlatego wizyta u weterynarza jest ważnym środkiem.

Zapalenie ucha

W przypadku złożonego leczenia grzybic zapalenia ucha środkowego preparaty są przepisywane na podstawie mikonazolu, klotrimazolu lub nystatyny.

Aby skorzystać z pokazów takich kropli do uszu dla psów:

  1. Surolan jest lekiem przeciwbakteryjnym, przeciwzapalnym i przeciwpasożytniczym. Możesz zastosować 3-5 kropli dwa razy dziennie. Przebieg leczenia wynosi 2-3 tygodnie.
  2. Aurizon zwalcza bakterie i grzyby. Stosowany raz dziennie, 10 kropli na 1 tydzień, jeśli objawy nie zniknęły, przedłużyć leczenie o ten sam okres. Contra-waiting puppies bitches.
  3. Otonazol - przeciwświądowy środek przeciwgrzybiczy. Stosuje się 3-5 kropli raz dziennie przez 2 tygodnie.
  4. Jeśli zapalenie jest spowodowane przez alergen, krople przeciwhistaminowe są stosowane u psów przeciwko zapaleniu ucha.
  5. Sofradex - 2-3 krople, 3-4 razy dziennie. Bardzo dobrze wpływa na obrzęk i swędzenie.
  6. Anauran - 5 kropli, 2-4 razy dziennie. Niezbędny do obrzęków i swędzenia.

Leczenie ropnego zapalenia ucha u psów najlepiej wykonywać przy użyciu kropli do uszu dla psów z antybiotykiem.

  1. Otibiovet - 4-5 kropli. Na początku rozwoju choroby 3-4 razy dziennie, po 3 dniach, 2-3 razy.
  2. Otipaks - 4 krople, nakładaj 2-3 razy dziennie przez 10 dni.
  3. Anandin, tutaj dawka zależy od wielkości zwierzęcia. Krasnolud wystarczy 3 krople, średnia - 4, a duże skały będą wymagać 5 kropli. Lek stosuje się przez 3-4 dni dwa razy dziennie. Wymagane jest powtarzanie kursu w ciągu tygodnia, chyba że lekarz zaleci inaczej.

Pasożytnicza forma obejmuje leczenie owado-akarycydami.

  1. Bary - 3 krople karłowate, 4 - średnie i 5 - duże psy. Leczenie przeprowadza się dwukrotnie w odstępie tygodnia.
  2. Amitrazynę stosuje się raz na dobę w odstępie 3 dni. Procedura powinna być przeprowadzona przed zniknięciem objawów.

Zapalenie ucha powstałe w wyniku urazu leczy się za pomocą leków gojących się ran:

  1. Otobedin. Ponieważ te krople uszu dla psów są dość toksyczne, uszy są traktowane raz w tygodniu 2-3 kroplami. Po manipulacji uszy są unieruchomione na 20 minut.
  2. Aurikan musi być kroplowany w 5 kroplach dla małych psów, 10-15 - w środku, a od 20 do 30 kropli - dużych. W ciągu tygodnia lek stosuje się codziennie, a następnie dwa razy w tygodniu przez kolejne 25-30 dni.

Aby krople do uszu dla psów działały bardziej efektywnie, musisz przestrzegać kilku zasad:

  • przed zabiegiem, aby przeprowadzić czyszczenie uszu;
  • rozgrzać krople przed użyciem w dłoni;
  • po zaszczepieniu należy zdławić ucho w kierunku kręgosłupa, a następnie delikatnie nacisnąć i lekko masować.

Leczenie leków

Spójrzmy na kilka skutecznych schematów niż leczenie zapalenia ucha u psa. Proponowane przykłady życia pomogą ci w nawigacji i budowaniu odpowiedniego leczenia dla twojego zwierzaka.

Opcja 1

Pacjent: duży pies, waga 40 kg, wiek 4 lata. Skargi właściciela: nie pozwalają na głaskanie głowy, bóle uszu psa. Diagnoza: wysięk ucha zewnętrznego.

  1. Nadtlenek wodoru. Wet wacik, wytrzeć wnętrze małżowiny usznej i przejście. Oczyszczenie ze skórki, ropy i nadmiaru siarki.
  2. Chlorheksydyna. Przetrzyj ucho potraktowane nadtlenkiem dwa tygodnie dziennie.
  3. Bepanten Smaruj wnętrze ucha maścią 2 razy w ciągu 24 godzin, w ciągu dwóch tygodni. W trudnych sytuacjach dozwolone jest używanie Ftorocort lub Lorinden.
  4. Sofradex - wprowadź 3-5 kropli do obu uszu dwa razy dziennie - 14 dni.
  1. Sinuloks lub Clamoxyl. Kłuj udo n raz rano, 5-7 dni, 4 ml każdego.
  2. Suprastin. W kłębie - nakłuwamy 1 ml rano i wieczorem - kurs tygodniowy.
  3. Serrata. Konieczne jest nakłucie dwa razy w odstępie 12 godzin na 1 tabletkę - 10 dni.

Opcja 2

Pacjent: mężczyzna, wiek - 7 lat, waga - 12 kg. Skargi właściciela: pies jest niespokojny, wypływa z ucha. Diagnoza: ropne zapalenie ucha środkowego w fazie przewlekłej.

  1. Nadtlenek - dwa razy dziennie, dwa tygodnie.
  2. Chlorheksydyna - podwójne leczenie przez okres do dwóch tygodni.
  3. Bepanten - dwa razy dziennie przez dwa tygodnie.
  4. Sofradex - 3-5 kropli w ciągu 12 godzin. Przebieg leczenia wynosi dwa tygodnie.

W trudnym położeniu dopuszcza się następującą mieszaninę kropel:

Ceftriakson 1 butelka + dioksydyna 10 ml + 5 ml Novocain 0,5% + suprastin 2 ml + dekstametazon 3 ml + witamina B12 2 ml + dimeksyd 0,5-1 ml. Zawiesinę należy podawać w 3-5 kroplach w obu uszach w odstępach 12-godzinnych. Przebieg leczenia trwa 14 dni.

W nocy konieczne jest nałożenie gaziaka zanurzonego w mieszaninie: 2 ml linkomycyny, 1 ml deksametazonu, suprastiny 1 ml i 2 ml 3 ml preparatu Novocain. Zabieg powinien trwać 10 nocy.

  1. Sinuloks - domięśniowo 3 ml raz, przebieg leczenia - tydzień. Załóżmy, że butelka Cefogram 1 została zmieszana z Lidocaine 8 mg. 2,5 ml zmieszanego leku jest nakłuwane 1-2 razy dziennie.
  2. Suprastin - wkładamy 0,5 ml do zewnętrznej części uda, rano i wieczorem przez 7 dni.
  3. Serrata - podwójna kapsułka - nie dłużej niż 10 dni.
  4. Liarsin - 1 tabletka 2 razy dziennie - 10 dni.
  5. Mezim - przez 12-14 dni, przyjmuj 1 kapsułkę dwa razy dziennie.

Przydatna może być także blokada nowokainy w korzeniu ucha. W tym celu stosuje się Novocain 05%, 7 ml dwa razy dziennie. Czas trwania leczenia wynosi 1 tydzień.

Antybiotyki na zapalenie ucha u psów należy przyjmować z zachowaniem ostrożności, na przykład jeśli błona bębenkowa jest uszkodzona, krople z ototoksycznym antybiotykiem w kompozycji są przeciwwskazane.

Środki zapobiegawcze

Aby nie zastanawiać się, jak leczyć zapalenie ucha u psa, należy uważnie monitorować swojego zwierzaka.

Aby zapobiec takim środkom, należy:

  • regularna kontrola uszu psa;
  • czysty jak brudny;
  • wyrywanie wełny w małżowinie usznej;
  • nigdy nie płucz uszu zdrowego zwierzęcia, zwiększa wilgotność w uchu;
  • w slush i frost, zwierzęta z przewlekłym zapaleniem ucha powinny nosić kapelusz;
  • wizyty w biurze weterynaryjnym co najmniej 2 razy w roku w celu rutynowej kontroli.

Życzymy Twojemu psu szybkiego powrotu do zdrowia.

Wideo

W naszym wideo weterynarz opowiada i pokazuje, jak prawidłowo oczyścić uszy psa.

Przewlekłe zapalenie ucha środkowego u psów leczonych

Zapalenie ucha to zapalenie ucha zewnętrznego u psów. Oznaki kliniczne. Przyczyny zapalenia ucha. Zapobieganie i leczenie.

Zapalenie zewnętrznego przewodu słuchowego (Otitis externa) jest dość powszechną diagnozą w praktyce leczenia psów. Choroba jest oparta na różnych przyczynach, dlatego konieczne jest przeprowadzenie kompleksowej historii oraz gruntowne ogólne i lokalne badanie.

Czynnikami etiologicznymi zapalenia ucha zewnętrznego mogą być roztocza ucha, ciała obce (najczęściej włosie, fasety z jednej lub dwóch stron), nowotwory, uszkodzone kanały uszne, na przykład od ukąszenia, a także choroby autoimmunologiczne, takie jak pęcherzyca i alergie, zwłaszcza atopia i alergie. w żywności i łojotoku i piodermii.

Przewlekłe atopowe zapalenie ucha u psa

Przewlekłe zapalenie ucha środkowego, wskazujące zapalenie gruczołów szyjnych i rumień (zaczerwienienie) ucha u psa

Uszkodzenie przedsionka małżowiny usznej w chorobie autoimmunologicznej (pęcherzyca dolistnego

Czynniki predysponujące: wąski przewód słuchowy, silny kanał słuchowy (pudel, Keri Blue Terrier), maceracja spowodowana wnikaniem wody, wyraźne składanie na głowie i ciężkie, nisko osadzone długie uszy (Cocker Spaniel, amerykański jamnik), a także niewykwalifikowane czyszczenie i usuwanie wełny.

Czynnikami wspomagającymi są infekcja zewnętrznego przewodu słuchowego z powyższych przyczyn i czynników predysponujących. Najważniejszymi patogenami są gronkowce i paciorkowce, pylo-ropne prątki i proteus, dość często występuje także infekcja grzybicza. Najczęściej mówimy o grzybach drożdżakowych Malassezia pachidermatis (dawniej Pityrosporum canis), rzadziej o mikrosporozie i trichoficie. Wraz z tym otitis externa utrzymuje procesy obturacyjne (otohipoma, zmiany zapalne) i zapalenie ucha środkowego.

Charakterystyczne objawy to ból i wysięki z ucha różnego rodzaju wydzielin - surowiczego płynu, ropy i krwi. Zwierzę może potrząsać uszami lub przechylać głowę. Koty mogą naciskać uszy. Podczas badania stwierdza się zaczerwienienie i obrzęk zewnętrznego kanału słuchowego. W ciężkich przypadkach obserwuje się wzrost podmiejskich węzłów chłonnych po uszkodzonej stronie.

W przypadku zapalenia ucha środkowego i zapalenia ucha wewnętrznego występuje ból podczas otwierania ust, trudności w żuciu, głuchota, występuje wydzielina z oczu, zez, zwierzę może obrócić się w kierunku ucha dotkniętego chorobą.

Ankieta. Jest on podzielony na badanie wełny i całej skóry w celu zidentyfikowania podstawowej choroby skóry i rzeczywistego badania ucha. Należy to robić ostrożnie, oszczędzając psa. W zasadzie oba uszy powinny być badane, nawet jeśli wydaje się, że dotyczy tylko jednego. Nasilenie rumienia i obrzęku, rodzaj wydzielania, owrzodzenie i stan błony bębenkowej dają ważne wskazania diagnostyczne i prognostyczne.

Diagnoza. W przypadku ciężkich ropiejących, owrzodzonych i wszystkich postaci o przewlekłym wymieszaniu lub w przypadkach, w których leczenie zostało już wcześniej wykonane, konieczne jest pobranie próbki tamponu w celu przeprowadzenia badań bakteriologicznych i mikologicznych przed użyciem jakichkolwiek leków (jeśli to możliwe, określić również oporność). Pierwsze badanie zewnętrzne za pomocą otoskopu z włożonym lejem zapewni informacje na temat rodzaju i ilości sekretu przedsionkowego, co często pozwala wyciągnąć wnioski na temat patogenów. Kleszcze, jeśli są obecne, można wykryć za pomocą szkła powiększającego. Kleszcze Otodectes cynotis wyglądają jak białe, zaokrąglone, raczej ruchome kropki o długości 1,5 mm.

Na podstawie badania klinicznego wskazana jest następująca klasyfikacja zapalenia ucha środkowego:

Pierwotne zewnętrzne zapalenie ucha występuje w przypadku braku innych chorób.

Wtórne zapalenie ucha zewnętrznego jest integralną częścią podstawowej choroby skóry:

Atopia, alergie pokarmowe (przewlekłe rumieniowo-brodawkowate zapalenie ucha, jamniki i bostonierki w średnim wieku, w tym przypadku wełna często rośnie sama po kilku miesiącach), dziedziczność (idiopatyczna utrata włosów u chłopców daczy w wieku 6-12 miesięcy, tak że tylko p lub wcale), odmrożenia (krawędź uszu i czubek ogona), zatrucia talem (rumień i martwica małżowiny usznej, czasami martwica końców uszu), pęcherzyca i inne choroby autoimmunologiczne (pęcherzykowe lub krostkowe zapalenie skóry z chorobą liściastą lub rumieniową oraz układami i lub toczeń rumieniowaty układowy.

Idiopatyczne zapalenie ucha zewnętrznego nie może być jednoznacznie przypisane ani do pierwszej, ani do drugiej grupy.

Niezależnie od rodzaju zapalenia ucha środkowego przewód słuchowy należy umyć i utrzymywać w czystości: usunąć krwawienie za pomocą klipsa tętniczego lub (tylko jeśli błona bębenkowa jest nienaruszona) za pomocą depilacyjnego kremu kosmetycznego, który powinien być nakładany przez pięć minut. Następnie spłukać miękkim lekko ciepłym roztworem, na przykład Otifree, ze znacznym tworzeniem skórki - z 2% roztworem alkoholu salicylowego-taninowego, wyczyścić przejście bawełnianym wacikiem lub lepiej spłukać strzykawką, która umożliwia wstrzyknięcie płynu z regulowanym ciśnieniem. Za pomocą bawełnianego wacika można przepchnąć przez korytarz tajny korek lub ciało obce, co może spowodować obrażenia błoną bębenkową. Jeśli podejrzewasz perforację błony bębenkowej, możesz użyć tylko lekko ciepłego roztworu soli fizjologicznej, ale także 0,5-1% roztworu chlorheksydyny, takiej jak Hibitan, lub 2% roztworu kwasu octowego. Ciała obce powinny być usuwane przez lejek do ucha za pomocą szczypiec na polipy ucha.

W wyniku rehabilitacji należy zapewnić dobrą widoczność zewnętrznego kanału słuchowego, przy możliwie jak najmniejszym obrażeniu, aby ocenić stan naskórka i błony bębenkowej. W pierwotnym zapaleniu ucha środkowego konieczne jest wyeliminowanie przyczyny choroby, na przykład w celu usunięcia ciała obcego, czynniki predysponujące, takie jak silne oboslost, poprawne, o ile to możliwe, i czynniki wspierające (proces zakaźny) są poddawane leczeniu. W przypadku wtórnego zapalenia ucha środkowego celem leczenia jest wyeliminowanie choroby podstawowej, po której często dochodzi do samoistnego zapalenia ucha zewnętrznego lub prowadzi się miejscowe leczenie objawowe.

W przypadku idiopatycznego zapalenia ucha leczenie ogranicza się do eliminacji czynników predysponujących i tłumienia czynników wspierających.

W rzeczywistości miejscowe leczenie zależy od przyczyny, stanu naskórka i właściwości sekretu:

Zewnętrzne pasożytnicze zapalenie ucha. Łatwo jest go traktować estrami kwasu fosforowego, na przykład Gaselan 2%, jeśli zapalenie ucha rozpoczęło się niedawno i nie jest skomplikowane z powodu zakażenia drobnoustrojami. Konieczne jest postępowanie z wszystkimi psami, a zwłaszcza kotami w gospodarstwie domowym. Aby usunąć kleszcze z płaszcza, psy kąpią się w kąpieli parch lub traktuje się Tiguvonem.

Zewnętrzne rumieniowe zapalenie ucha. Zaczerwienienie kanału słuchowego, czasami zwiększone złuszczanie nabłonka, początkowy etap cięższych postaci. Leki przeciwzapalne, takie jak Ciloprin.

Zewnętrzne surowicze zapalenie ucha. Zwiększone wydzielanie woskowiny. Jeśli nie zostanie przeprowadzone leczenie, powstają skorupy i korki, wówczas rozwija się infekcja bakteryjna. Leczenie za pomocą środków woskowych, takich jak Otifree, a następnie leczenie kroplami zawierającymi antybiotyki i glukokortykoidy, takimi jak Otiprin /

Zewnętrzne ropne zapalenie ucha. Rozwija się z powyższych formularzy. Tłusta, ropna, często cuchnąca tajemnica z powodu osiadania bakterii i / lub grzybów. W przypadku długotrwałej choroby powstaje owrzodzenie błony śluzowej i istnieje niebezpieczeństwo perforacji błony bębenkowej z wnikaniem infekcji do ucha środkowego. Możesz leczyć według własnego uznania 0,1-1% roztworem chlorheksydyny, 5% roztworem powidonu-jodu, 2% roztworem kwasu octowego, 3% roztworem nadtlenku wodoru lub roztworem EDTA-TRIS. Jeśli podejrzewasz perforację błony bębenkowej, przetwarzaj tylko letnią sól fizjologiczną. Kolejne leczenie przez 2-3 tygodnie antybiotykami o szerokim spektrum działania, zgodnie z wynikami antybiogramów i glikokortykosteroidów, takich jak Otosporin i Gentaseptin, lub lekami przeciwgrzybiczymi, takimi jak Fucidin i Pevet. W ciężkich przypadkach, zwłaszcza w przypadku urazu ucha środkowego, należy również wykonać systemowe leczenie antybiotykami, fungicydami i glikokortykosteroidami. Jeśli po 4 tygodniach nie ma poprawy, powinieneś sprawdzić diagnozę i, jeśli to konieczne, zadziałać.

Zewnętrzne zapalenie ucha. Ostatni etap zapalenia ucha zewnętrznego. Pogrubienie fałd małżowiny usznej, brodawkowe formacje w kanale słuchowym, co prowadzi do jego zwężenia, zwykle choroba grzybów Malassezia lub infekcji, często perforacja błony bębenkowej. Pokazana operacja.

W zapobieganiu zapaleniu ucha należy unikać przyczyn, które mogą go prowokować. Raz w tygodniu sprawdzać i przeprowadzać higieniczne leczenie kanału słuchowego.

Samoleczenie może być niebezpieczne dla zwierząt, dlatego konieczne jest przeprowadzenie wewnętrznego badania i konsultacji z lekarzem.

Pierwsza pomoc dla zapalenia ucha środkowego: wlewamy do ucha "Sofradex", "Ottinum" lub "Ottipaki". Krople te nie przyniosą szkody i nie złagodzą bólu, swędzenia.

Jeśli pies mocno przeczesał ucho, utworzyły się skorupy, można je delikatnie usunąć za pomocą wacika z nadtlenkiem wodoru, a roztwór rany poddać działaniu roztworu o jaskrawej zieleni. "Roztrwonione" ucho można ostrożnie sproszkować proszkiem składającym się z jednej części streptocidu i pięciu części kwasu borowego. W podwyższonych temperaturach można podać analgin: 0,5-1 tabletki, w zależności od wagi. I, oczywiście, nie zwlekajcie z wizytą u lekarza.

Okresowa inspekcja pozwoli Ci uniknąć wielu problemów. Jest to skuteczny środek zapobiegania. Oczywiście, pies od dzieciństwa powinien być przyzwyczajony do kontroli i czyszczenia uszu.

Do pielęgnacji uszu dostępny jest duży wybór nowoczesnych produktów: dropsy "Wezim", proszek "Ear powder" "8 w 1" i wiele innych. Konieczne jest ich użycie w razie potrzeby, nie ma potrzeby wycierania czystych uszu. Zbyt gorliwa opieka prowadzi do braku równowagi mikroflory.

Pies, który ma zapalenie ucha środkowego, powinien być pokazany swojemu lekarzowi co najmniej raz w roku. Najlepszą metodą zapobiegania nawrotom jest przestrzeganie zaleceń podczas leczenia i po jego zakończeniu.

Technologia leczenia zapalenia ucha u psów

Badanie fizyczne wymaga zbadania całego ciała, szczególnie skóry i nerwów czaszkowych. Zbadaj skórę pod kątem zniszczonych włosów, obszarów wysmarowanych śliną i rumieniami. Poszukaj objawów zapalenia ucha środkowego (porażenie nerwu twarzowego, zespół Hornera, suche zapalenie rogówki i spojówki) oraz oznaki zapalenia wewnętrznego (przechylenie głowy, oczopląs, ataksja). Zbadaj jamę ustną pod kątem tkliwości, która jest często obserwowana w przypadku rozwiniętego zapalenia ucha środkowego, przewlekłego zapalenia lub nowotworów. Zbadaj uszy pod kątem wrażliwości, zgrubienia i zwapnienia.

Objawy wysiękowe mogą się różnić w zależności od indywidualnego organizmu. Zapalenie ucha wywołane przez Pseudomonas i Proteus, objawia się bólem i wydzielaniem dużej ilości jasnych lub jasnożółtych wydzielin i owrzodzeń nabłonka.

Zakażenie gronkowcem objawia się wydzielaniem z wysięku z żółtawobrązowego do szarego. W przypadku zmian odurzających, wydzielana jest duża ilość brązowego, kaszelowatego wysięku, a wraz z uszkodzeniami drożdżowymi uwalniany jest żółtobrązowy do brązowego wysięk.

Badanie otoskopowe jest konieczne w celu wykrycia ciał obcych i ektopasożytów oraz oceny stopnia zapalenia, charakteru i ilości wydzielin oraz integralności błony bębenkowej. Normalna błona bębenkowa jest półprzezroczysta, błyszcząca, perłowa, szara i lekko wklęsła. U większości psów badanie otoskopowe i mycie uszu odbywa się pod wpływem środków uspokajających. Ketamina (2,2 mg / kg) w połączeniu z diazepamem (0,045 mg / kg) i acepromazyną (0,023 mg / kg) w pojedynczej strzykawce i ta IV jest skuteczna i działa przez 20 minut u większości psów.

Badanie cytologiczne powinno być wykonywane przy wszystkich rodzajach zapalenia ucha. Suchy bawełniany wacik służy do zbierania wysięku z pionowego kanału. Otrzymany materiał zmieszano z olejem mineralnym i obserwowano 40- lub 100-krotny wzrost obecności kleszczy. Następnie drugi wacik jest składany na szkiełko, rozmaz jest podgrzewany i barwiony za pomocą Diff Quick, nowego błękitu metylenowego, Wright / Giemsa lub Gram. Analizuj rozmaz pod wpływem zanurzenia przy 1000-krotnym wzroście obecności bakterii, drożdży oraz komórek zapalnych i nabłonkowych. Oddzielne komórki bakterii lub drożdży można znaleźć w rozmazie z nieuszkodzonego ucha podczas zanurzenia. Psy z zapaleniem ucha zwykle znajdują formy kokcy, gronkowce lub paciorkowce. Staphylococci są zwykle spotykane w postaci diplokoków (2 komórki sklejone).

Pałeczki zwykle Gr- (Pseudomonas, Proteus, Escherichia coli). Malassezia pachydermatis - owalne lub orzechowe Gr + drożdże, które zwykle znajduje się na szkiełku w pobliżu komórek nabłonka. Malassezia jest łatwiej wykrywalna za pomocą cytologii niż kultury. W przypadku wykrycia drożdży podczas badania cytologicznego, główną przyczyną zapalenia ucha można uznać za nadwrażliwość. Jeśli podczas badania cytologicznego zostaną wykryte tylko sztyfty, należy przeprowadzić badanie kultury i oznaczanie wrażliwości na antybiotyki.

Badania kulturowe i wrażliwościowe przede wszystkim pomagają w ustaleniu odporności bakterii na środki stosowane w lokalnej terapii, zwłaszcza jeśli wcześniej prowadzono już miejscową antybiotykoterapię, a G-patogeny znaleziono w cytologii; lub jeśli jest już zapalenie ucha środkowego.

Radiografia daje dobre wyniki w badaniu pacjentów z przewlekłym zapaleniem ucha środkowego, jeżeli lekarz nie jest w stanie stwierdzić, czy podczas badania przedmiotowego występuje zapalenie ucha środkowego; ocenić stopień uszkodzenia w obecności zapalenia ucha środkowego; i określić stopień zwapnienia chrząstki ucha (wskaźnik interwencji chirurgicznej). Radiografia może dać fałszywie ujemny wynik w diagnozie zapalenia ucha środkowego u 25% pacjentów. Tomografia komputerowa i rezonans magnetyczny są bardziej czułymi metodami.

Biopsja jest konieczna, aby potwierdzić rozpoznanie nużycy, jeśli skrobanie i cytologia dały wyniki negatywne lub gdy diagnozowano choroby immunologiczne, alergie, zapalenie gruczołów łojowych gruczołów łojowych lub guzów.

Inne testy diagnostyczne obejmują śródskórne testy alergiczne; próbki antybiotyków z ropnerem; testy endokrynologiczne (na przykład poziomy hormonów tarczycy); skrobanie skóry w obecności roztoczy Demodex, sarkoptic mange i Malassezia; dieta hipoalergiczna; i krosty cytologiczne.

Badanie cytologiczne gruczołów łojowych: grzyb drożdżopodobny (Malassezia pachidermatitis)

Działania na zapalenie ucha zewnętrznego i środkowego.

Celem interwencji w zewnętrznym zapaleniu ucha jest eliminacja, zapobieganie i kontrola głównych czynników; czyszczenie i osuszanie uszu; redukcja stanu zapalnego; i zapobieganie wtórnej infekcji.

Czyszczenie uszu jest konieczne, aby usunąć całą nagromadzoną materię organiczną, aby ułatwić badanie i stosowanie miejscowej terapii. Zniecierpliwione zwierzę leżało z boku. Zbadaj kanał i usuń włosy lub ciała obce kleszczami. Napełnij kanał słuchowy i przykryj ucho zewnętrzne roztworem czyszczącym i masuj kanał przez 2 minuty, a ucho zewnętrzne przez 1 minutę. Usuń nadmiar roztworu i klastery organiczne za pomocą wacika. Staraj się nie używać bawełnianych tamponów, które mogą zranić nabłonek i prowadzić organiczne stada dalej do kanału. Kanał jest płukany ciepłą wodą lub sterylną solą fizjologiczną dwa razy, za pomocą strzykawki z balonem lub strzykawką i cewnikiem do kotów, a następnie cały płyn jest zassany za pomocą 8 francuskich cewników z czerwonej gumy. Powtórzyć badanie otoskopu. Jeśli błona bębenkowa zostanie zerwana, ucho środkowe zostanie wyczyszczone (u 1% pacjentów mogą wystąpić powikłania krótkoterminowe, takie jak pochylenie głowy i oczopląs). Czyszczenie może nie być skuteczne lub niemożliwe w przypadku ciężkiego zwężenia lub obrzęku uszu. Systemowe lub lokalne stosowanie glikokortykosteroidów lub antybiotyków może być konieczne w celu złagodzenia stanów zapalnych i obrzęków przed ostatecznym oczyszczeniem. Konieczne jest kontynuowanie leczenia miejscowego po całkowitym oczyszczeniu i wysuszeniu kanału (odsysanie cieczy). Aby zahamować ziarniaki Gr +, użyj neomycyny, gentamycyny lub chloramfenikolu. Jeśli podczas badania cytologicznego zostaną wykryte torbielowate, należy zastosować polimyksynę, enrofloksacynę, gentamycynę lub amikacynę. Po pęknięciu błony bębenkowej stosuje się enrofloksacynę. W obecności drożdży stosuje się klotrimazol lub mikonazol. Można również użyć 2,5% roztworu kwasu octowego lub srebra sulfadiazyny (1 g proszku w 100 ml wody). Lokalnie stosowane glukokortykoidy łagodzące stany zapalne. Dimetylosulfotlenek wspomaga penetrację glukokortykoidów, takich jak fluocinolon, co zmniejsza rozrost. Należy unikać stosowania substancji ototoksycznych podczas stosowania dimetylosulfotlenku w celu zwiększenia przenikalności i absorpcji substancji. Gospodarze powinni przeprowadzać terapię miejscową 2-3 razy dziennie, masując uszy przez 60 sekund po każdym użyciu. Aby usunąć nadmiar woskowiny, należy używać specjalnych środków do czyszczenia uszu co 3-7 dni.

Dodatkowe badania powinny być przeprowadzane co 2 tygodnie, aby monitorować dynamikę procesu (niezależnie od tego, czy nastąpiła poprawa) oraz przestrzeganie przez pacjenta schematu leczenia i leczenia, a także opracowanie długoterminowego planu leczenia. Potrzebne są badania cytologiczne w celu dalszej oceny odpowiedzi na leczenie.

Na przykład, bakterie i drożdże są nieobecne, ale stan zapalny trwa nadal, można uznać, że głównymi czynnikami są alergiczne zapalenie ucha lub zapalenie ucha z powodu nadmiernego tworzenia się siarki. Jeśli bakterie przetrwają pomimo odpowiedniego leczenia miejscowego, możemy mówić o oporności bakterii na te leki.

Jeśli leczenie nie zakończy się sukcesem, należy podkreślić następujące czynniki: czy pierwotna przyczyna eksterminacji ucha została określona i wyeliminowana lub przejęta pod kontrolą; czy stosuje się schemat leczenia i leczenia; odpowiedniość leczenia; możliwość niecałkowitego leczenia (na przykład brak czyszczenia uszu przed użyciem antybiotyków, brak leczenia całego ciała lub innych zwierząt domowych od pasożytów zewnętrznych), niedostateczne leczenie, przedawkowanie; lub wystąpienie nieodpowiedniej reakcji na substancje lecznicze.

Woskowe rozpuszczalniki służą do czyszczenia uszu. Zawierają środki powierzchniowo czynne lub emulsje, które pomagają rozpuszczać korki siarki, zmiękczają je i pomagają usunąć wysięk. Substancje rozpuszczalne w wodzie zawierają docusate (DSS) lub glikol propylenowy; olej mineralny, lanolina i gliceryna nie należą do substancji rozpuszczalnych w wodzie. Nadtlenek mocznika zmiękcza korki siarki.

Mieszaniny substancji oczyszczających / suszących są rozpuszczalne w wodzie i zawierają rozpuszczalniki woskowe i składniki suszące, takie jak alkohol i alfa-hydroksykwas (mlekowy, salicylowy, jabłkowy), które mają umiarkowane działanie przeciwbakteryjne i przeciwgrzybiczne.

Gospodarzom należy poinstruować, jak oczyścić kanał słuchowy za pomocą specjalnych środków czyszczących i masować chrząstkę ucha przez 1-2 minuty, a następnie usunąć nagromadzoną siarkę lub pozwolić psu się wytrząsnąć. Środki czyszczące działają wydajniej, jeśli płyn pozostaje w uchu przez 15-20 minut. Stosowanie środków czyszczących jest przeciwwskazane w perforacji błony bębenkowej z powodu możliwych działań ototoksicheskogo.

Roztwory do przemywania służą do usuwania zatyczek siarki lub nagromadzeń materii organicznej. Najbezpieczniejsze są woda lub sterylna sól fizjologiczna. Możesz również użyć chlorheksydyny, jodku powidonu, ksenodyny i kwasu octowego.

Chlorheksydyna (0,05%) jest środkiem przeciwdrobnoustrojowym o szerokim spektrum działania, ma długi efekt rezydualny przez 2 dni i nie jest inaktywowana przez substancje organiczne. Może być ototoksyczny, ale według jednego z badań efekt ototoksyczny nie został zaobserwowany nawet po 21 dniach u psów z doświadczalnie perforowaną błoną bębenkową. Jodek powidonu (0,1-1%) jest substancją o działaniu przeciwdrobnoustrojowym o szerokim spektrum działania, chociaż organizmy Gr. Są bardziej stabilne. Pozostawia aktywność resztkową w ciągu 4-6 godzin, ale jest unieczynniony przez substancje organiczne. Może być również ototoksyczny i może powodować alergie kontaktowe u niektórych zwierząt. Ksenodina rozcieńczona 1: 1 wodą ma skuteczny wpływ na oporne szczepy Pseudomonas. Ma długotrwały efekt, powoduje mniejszą reakcję tkankową niż jod powidonu i mniej interakcji z substancjami organicznymi. Ta substancja jest bardziej skuteczna w środowisku wodnym. kwasu octowego (w rozcieńczeniu 1: 2-1: 3) zakwasza środowiska kanał wewnętrzny posiada aktywność przeciwbakteryjną wobec Pseudomonas, Staphylococcus, Streptococcus i E. coli rozpuszcza nagromadzenie substancji organicznych, ale może powodować stany zapalne.

Leki do miejscowej terapii są zwykle stosowane dwa razy dziennie. Często stosowana zasada traktowania brzmi: "Jeśli jest mokra, wysusz ją. Wilgoć, jeśli jest sucha. " Innymi słowy, jeśli uszy są mokre, należy zastosować środki suszące, a jeśli uszy są suche, to na łuszczące się należy nałożyć substancje na bazie oleju, które mają działanie nawilżające.

Leki są często podzielone na leki pierwszego i drugiego wyboru (patrz lista na końcu). Leki pierwszego wyboru (tj. Tresadem, panalog) są stosowane w ostrym lub sporadycznie nawracającym zewnętrznym zapaleniu ucha; zwykle zawierają antybiotyki i kortykosteroidy, niektóre zawierają składniki przeciwgrzybicze. Leki drugiego wyboru (tj. Synotyczne, otomax, enrofloksosin) w przypadkach przewlekłych lub nawrotowych z istotnymi zmianami proliferacyjnymi lub uporczywą mikroflorą. Roztwory lub płyny są często stosowane do bardziej ostrych zmian wysiękowych, ponieważ zmniejsza to przepuszczalność w mniejszym stopniu. Maści i substancje ropopochodne są stosowane w leczeniu bardziej suchego przewlekłego zewnętrznego zapalenia ucha.

Miejscowe podawanie antybiotyków i substancji przeciwgrzybiczych jest konieczne w przypadku większości typów zewnętrznego zapalenia ucha, ponieważ odpowiednie mikroorganizmy mnożą się w kanałach zapalnych. Miejscowe podawanie glikokortykoidów jest przepisywane większości pacjentów, ponieważ mają one działanie przeciwzapalne, zwężające naczynia krwionośne, łagodzą świąd, zmniejszają proliferację i zmniejszają wydzielanie. Dimetylosulfotlenek, lokalny niesteroidowy środek przeciwzapalny, ma również działanie przeciwbólowe, środek osuszający i umiarkowanie przeciwbakteryjny / przeciwgrzybiczy. Dimetylosulfotlenek zapobiega nadmiernemu tworzeniu się tkanki łącznej i ułatwia wchłanianie antybiotyków i glukokortykoidów. Jest często stosowany w połączeniu z fluocinolonem ("Sinotic") w rozwoju alergicznego i proliferacyjnego zewnętrznego zapalenia ucha środkowego. Dimetylosulfotlenek potęguje ototoksyczne działanie innych leków.

Ogólnoustrojowe stosowanie glikokortykosteroidów lub antybiotyków powinno być przepisane w przypadku zapalenia ucha środkowego, rozwiniętego ostrego zapalenia ucha zewnętrznego lub nawracającego lub przewlekłego zapalenia ucha zewnętrznego. Antybiotyki te powinny być skuteczne przeciw gronkowce, paciorkowce i E. coli (tj cefalosporyny 1. generacji, amoksycylina z kwasem klavulinovoy chloramfenikol), oraz Pseudomonas (enrofloksacyny, tikarcylina), ceftiofur w przypadkach przewlekłych, w których inne antybiotyki są nieskuteczne. Izolacja hodowli i oznaczanie czułości są niezbędne do doboru odpowiednich antybiotyków. Prednizolon jest przepisywany w dawce 0,5-1.1 mg / kg / dobę w przypadku ciężkiego stanu zapalnego lub zmian proliferacyjnych, dawka jest stopniowo zmniejszana po 2-3 tygodniach leczenia.

Określone choroby - zewnętrzne bakteryjne zapalenie ucha.

Jeśli badanie cytologiczne ujawni dużą liczbę leukocytów i bakterii, szczególnie jeśli te ostatnie są zlokalizowane wewnątrz leukocytów, można wywnioskować, że bakterie biorą udział w patogenezie zapalenia ucha zewnętrznego. Ostre lub sporadycznie nawracające zapalenie ucha środkowego z uwolnieniem bakterii podczas badania cytologicznego są leczone za pomocą miejscowego stosowania leków, często neomycyny. Chloramfenikol ma również zadowalający efekt jako miejscowy antybiotyk o szerokim spektrum działania, ale nie jest skuteczny przeciwko Pseudomonas. Nie należy stosować gentamycyny w ostrych i sporadycznie powtarzających się przypadkach, aby uniknąć rozwoju oporności na mikroflorę. Przed użyciem antybiotyków należy stosować środki czyszczące / osuszające (wzmacniające działanie miejscowe). Ogólnoustrojowe stosowanie antybiotyków wskazane jest w przypadku znacznego obrzęku tkanek, ogromnej liczby komórek zapalnych podczas badania cytologicznego, owrzodzenia tkanek lub zapalenia skóry wokół małżowiny usznej.

Przy stałym wykrywaniu bakterii podczas badania cytologicznego, zwłaszcza w obecności prętów Gr, można wywnioskować, że mikroflora jest odporna na preparaty miejscowe. Ze stabilnością mikroflory, lekami stosowanymi miejscowo, zawierającymi gentamycynę, lub powstrzymać lokalne i systemowe stosowanie leków przez 3-5 dni, następnie izolować hodowlę i badać pod kątem wrażliwości na antybiotyki.

W przypadku zapalenia ucha środkowego wywołanego przez Pseudomonas stosuje się miejscową polimyksynę B, siarczan kolistyny, amikacynę lub enrofloksacynę lub wybiera się układowy antybiotyk w oparciu o wyniki testu wrażliwości. Dodatkowo można stosować glikokortykoidy, miejscowo lub doustnie. Gdy stabilność Pseudomonas wszystkie antybiotyki w standardowych badaniach powtórzono badanie czułości o silniejszym antybiotyki (np ceftiofuru), lub stosując sulfadiazyny srebra, soli ksenodin, chloroheksydynę lub tris - EDTA lub bez gentamycyny (Tris - EDTA zwiększa skuteczność gentamycyny przeciwko Pseudomonas).

Należy również rozważyć inne podstawowe lub predysponujące czynniki, takie jak atopia, alergie pokarmowe lub zmiany anatomiczne.

Infekcje Malassezia (drożdże).

Malassezia (grzyby drożdżowe) są oportunistycznymi patogenami, które powodują zmiany zapalne. Często głównym problemem są alergie. Środki przeciwgrzybicze obejmują ketokonazol, mikonazol, nystatynę i klotrimazol. Mikonazol jest 10 razy silniejszy niż nystatyna. Aktywność amfoterycyny i tiabendazolu zmienia się w zależności od rodzaju patogenu. Gospodarze powinni również stosować środki czyszczące / suszące co 24-48 godzin. Wskazane jest miejscowe podawanie glukokortykoidów w celu złagodzenia stanu zapalnego. Gdy stosuje się stabilność Malassezia klotrimazol, mikonazol, sulfadiazyny srebra (50:50 miesza się z wodą i stosuje się co 12 godziny), ketokonazol doustny (5-10 mg / kg co 12 godzin przez 2-4 tygodni, wydłużony kształt może być stosowany 5- 10 mg / kg co 48 godzin) lub doustnie itrakonazol (5 mg / kg mc./dobę przez 2-4 tygodnie).

Specjalna obróbka - roztocza ucha Otodectes.

Uszy oczyszcza się, następnie nanosi się substancje aktywne miejscowo lub stosuje się układowe środki roztoczobójcze, traktuje się wszystkie zwierzęta, które miały kontakt z zakażonym zwierzęciem. Pyrethryny, karbaryl i rotenon nie mają wpływu na jaja kleszczy, więc powinny być stosowane przez 21-28 dni, podczas całego cyklu życia kleszcza. Tiabendazol jest skuteczny w zwalczaniu kleszczy na każdym etapie rozwoju, w tym w jajach. Może zaistnieć konieczność leczenia całej powierzchni ciała roztworem lub rozpyleniem na pchły, ponieważ kleszcze mogą przemieszczać się do innej części ciała. Należy również wziąć pod uwagę dezynfekcję środowiska. Iwermektyna wykazuje skuteczne działanie, podobnie jak w przypadku podawania doustnego, a także w przypadku podawania miejscowego i pozajelitowego. Dawkowanie 3 mg / kg raz na tydzień przez 3-4 tygodnie lub 3 mg / kg co 10-14 dni. Nie powinieneś używać collie ivermectin, starych angielskich psów, owczarków australijskich i ich krzyża. Przed użyciem ivermectin powinien być testowany na obecność heartworms.

Demodecosis można uogólnić lub zlokalizować na uszach (szczególnie u kotów). Do leczenia stosuje się tresaderm, roztwór amitrazu w glikolu propylenowym (psy rozcieńczone od 1:30 do 1:60), doustną iwermektynę (0,6 mg / kg co 24 godziny przez 2-3 tygodnie, później wskazane) lub doustnie. Oksym milbemycyny (1 mg / kg co 24 godziny przez 2-3 tygodnie, dalej zgodnie ze wskazaniami).

Alergiczne zapalenie ucha środkowego ma tendencję do przewlekłego przebiegu lub nawrotu. Alergię należy kontrolować za pomocą diety, doustnego stosowania glukokortykoidów, leków przeciwhistaminowych, stosowania kwasów tłuszczowych lub zmniejszania wrażliwości. Chore zwierzęta wymagają wsparcia lokalnej terapii. Początkowo celem terapii jest złagodzenie stanu zapalnego i kontrola rozwoju infekcji wtórnej / oportunistycznej. Powinieneś używać narkotyków pierwszego wyboru, takich jak tresaderma lub panalogue w obecności drobnoustrojów. Jeśli badanie cytologiczne nie wykrywa drobnoustrojów, użyj substancji zapalnych (na przykład synotycznych). Wraz z kontrolą mikroflory bakteryjnej / drożdżowej stosuje się leczenie podtrzymujące, w zależności od stopnia rozwoju choroby. W przypadku podostrego zapalenia ucha środkowego stosuje się środki czyszczące / suszące. Przy umiarkowanym alergicznego zapalenia ucha może być stosowany do leczenia i / lub spoiwa słaby glukokortykoidów (HB 101 i płynu Burova () lub Cort / Astrina a) lub glukokortykoidy / oczyszczające / substancja podsushivayuschee (EPI - uszu lub czyszczenie x). W zaawansowanych przypadkach stosuj silniejsze glukokortykoidy (Synotik). Długotrwałe miejscowe podawanie silnych glukokortykoidów jest przeciwwskazane, ponieważ są one wchłaniane i mają działanie ogólnoustrojowe i powodują rozwój objawów podobnych do zespołu Cushinga. Długotrwałe stosowanie roztworów zawierających antybiotyki może prowadzić do rozwoju oporności na mikroflorę, a także mieć działanie ototoksyczne lub powodować rozwój alergii na substancje lecznicze. Jeśli zwierzę ma skłonność do nawrotu bakteryjnego lub grzybowego alergiczne zapalenie ucha, trezaderm należy stosować co 48 godzin, przez całe życie lub silne zapalenie uszu użyciu Synotic chloramfenikolem (2-4 ml / 8 ml sinotika co 48 godzin, gdy stosuje się zużyciem gumowe rękawice). Malassezia na nawrotu leczenie powinno być oczyszczające / środek suszący 1-3 razy w tygodniu, a konofita roztwór uzupełniono deksametazonu (4 mg / kg) lub ketokonazol doustnie co 48 godzin przez długi czas. Monitorowanie zapalenia ucha środkowego jest podobne do leczenia atopii lub alergii pokarmowych.

Zapalenie ucha zewnętrznego i środkowego.

Zapalenie ucha z powodu nadmiernego tworzenia się woskowiny.

Siarkowe zapalenie ucha związane z endokrynopatią (niedoczynność tarczycy, brak równowagi hormonów płciowych) lub idiopatyczny łojotok. U chorych zwierząt obserwuje się łagodne do umiarkowanego zapalenie i nadmierne nagromadzenie żółtej siarki. Takie zwierzęta mają tendencję do wywoływania wtórnych infekcji drożdżowych lub bakteryjnych. Kontrolę nad czynnikami pierwotnymi należy prowadzić do całkowitego wyleczenia zapalenia ucha. Jeśli to konieczne, zastosuj stałą terapię lokalną; Po utwardzeniu wtórnych drożdży / infekcji bakteryjnej zaleca się leczenie wspomagające glikokortykosteroidami lub glukokortykoidami / środkami wiążącymi, a także regularne mycie ze środkami czyszczącymi / środkami suszącymi lub po prostu środkami osuszającymi.

Specyficzną chorobą jest idiopatyczne zapalne / rozrostowe zapalenie ucha zewnętrznego z Cocker Spanieli.

Istnieją doniesienia, że ​​w innych rasach spanieli znajdują się także idiopatyczne zapalenie / hiperplastyczne zapalenie ucha zewnętrznego. Zapalenie ucha rozwinie się w młodym wieku i stopniowo postępuje, powodując proliferację, zwężenie kanału, zwapnienie chrząstki i staje się stanem zapalnym ucha środkowego. Pacjenci ze zwierzętami zwykle nie są obserwowani inne choroby skóry. Stan ten należy odróżnić od atopii, alergii pokarmowych i idiopatycznego zapalenia gruczołów łojowych ucha w Cocker Spanieli. Wymagana jest aktywna terapia glikokortykosteroidami (miejscowo), niektórzy pacjenci mogą wymagać doustnego podawania glukokortykoidów co 48 godzin w celu kontrolowania choroby. Resekcja bocznego kanału słuchowego nie ma sensu, całkowita resekcja z osteotomią pęcherza bębenkowego jest wskazana dla zwężenia, istotnych zmian proliferacyjnych i zwapnienia chrząstki.

Proliferacyjne zewnętrzne zapalenie ucha.

W przypadku proliferacyjnego zapalenia ucha środkowego konieczne jest aktywne miejscowe stosowanie (deksametazon, betametazon lub fluocinolon) i ogólnoustrojowe stosowanie glukokortykoidów w przypadku wystąpienia stanu zapalnego, a także miejscowe i ogólnoustrojowe stosowanie antybiotyków w celu wyeliminowania głęboko zlokalizowanego zakażenia. Doustne stosowanie prednizolonu rozpoczyna się od 1 mg / kg mc./dobę i stopniowo maleje przez kilka tygodni. Zaleca się całkowitą resekcję kanału słuchowego z osteotomią pęcherza bębenkowego.

Odkryte pływaki dla ucha otitis.

Podstawą zewnętrznego zapalenia ucha środkowego mogą być składniki alergiczne z narzuceniem wtórnego zakażenia bakteryjnego lub grzybiczego (drożdże). Zakażenie jest tłumione za pomocą leków miejscowych, a następnie trwała terapia podtrzymująca jest przepisywana za pomocą leków, takich jak alkohol izopropylowy lub octan glinu. Kwas octowy jest stosowany jako środek przeciwbakteryjny i oczyszczający, w procesie leczenia stosuje się również HB 101 Epiotic HC lub Clear X, a także sterydy na alergie.

Przewlekłe podrażnienie w miejscowym stosowaniu leków - nadwrażliwość kontaktowa. Najczęściej obserwowane reakcje na neomycynę, czasami na glikol propylenowy, w niektórych przypadkach kwas octowy, alkohol, gliceryna, jod powidonu. Badanie cytologiczne wykazało obecność neutrofili; bakterie i grzyby drożdżowe są nieobecne. W przypadku silnego podrażnienia należy usunąć czynnik drażniący i przepisać doustnie glikokortykoidy (0,5-1 mg / kg prednizolonu co 24 godziny przez 3-7 dni). W razie potrzeby należy przełączyć na stosowanie substancji ściągających i miejscową terapię przeciwzapalną. Jeśli to konieczne, użyj chloramfenikolu jako środka przeciwbakteryjnego.

Przedawkowanie objawia się zapaleniem przewodu słuchowego; badanie cytologiczne ujawnia komórki nabłonka. Aby złagodzić stany zapalne, miejscowe stosowanie leków zostaje zatrzymane iw ciągu 24-48 godzin są one oczyszczane za pomocą mieszaniny octu i wody (1: 2-1: 3)

Niebezpieczne zapalenie ucha u psów: co można i czego nie można zrobić

Właściciele czworonożnych przyjaciół często doświadczają problemu procesu zapalnego w narządach słuchu. Przyczyną zapalenia ucha jest wiele - od niskiej odporności po poważne choroby pasożytnicze. Ucho wewnętrzne może być zaognione, więc nie ma mowy o samoleczeniu. Różnorodność postaci choroby, ryzyko ciężkich powikłań, aż do posocznicy u zwierząt, wymagają specjalistycznego podejścia do zalecania skutecznej terapii.

Przeczytaj w tym artykule

Przyczyny zapalenia ucha

Każdego dnia, w obliczu zapalenia w przewodzie słuchowym, weterynarze identyfikują następujące przyczyny zapalenia ucha u psów:

  • Zmniejszona odporność. Słaba reakcja ochronna organizmu prowadzi nie tylko do aktywacji mikroorganizmów oportunistycznych, ale także do wprowadzenia zakaźnych czynników mikrobiologicznych (wirusy, bakterie, patogenne grzyby), prowadząc do reakcji zapalnej.
  • Choroby pasożytnicze. Wśród zwierząt domowych najczęstsze są roztocza ucha z rodzaju Otodectes cynotis, a także podskórny pasożyt Sarcoptosis canum, który także żyje w małżowodzie usznym.

Kleszcze zakłócają integralność skóry, uszkadzają naczynia krwionośne, uwalniają toksyczne produkty odpadowe do otaczających tkanek. Prowadzi to do swędzenia, rozwoju zapalenia ucha u zwierząt. Najczęściej u psów zdiagnozowano otodectes.

  • Reakcje alergiczne. Wraz z rozwojem alergii organizm wytwarza chemikalia, które prowadzą do kruchych naczyń krwionośnych i drażniących zakończeń nerwowych. Łagodne łapy swędzącej okolicy prowadzą do namnażania warunkowo patogennej mikroflory i rozwoju reakcji zapalnej. Często jest to uszy zwierzęcia, zaopatrzone w naczynia krwionośne, które cierpią na reakcję na alergen.
  • Zawartość zwierzęcia w niesprzyjających warunkach. Zimne, wilgotne pomieszczenie z przeciągami, chodzenie przy złej pogodzie, silny wiatr, deszczowa pogoda są częstymi przyczynami rozwoju choroby u psów.
  • Naruszenie zasad higieny i opieki nad zwierzętami. Nieregularne czyszczenie przedsionków z siarki, przedostawanie się wody podczas zabiegów wodnych to częste przyczyny zapalenia ucha u psów. Nasiona i kolce roślin, owadów, małych przedmiotów podczas spaceru prowadzą do naruszenia wentylacji małżowiny usznej, zwiększonej produkcji ochronnej siarki.
  • Nowotwory, brodawczaki, polipy. Edukacja na skórze ma podobny mechanizm do obcych ciał. Zamknięcie kanału słuchowego, polipów lub nowotworów zakłóca normalny obieg powietrza, mogą również spontanicznie zapaść, krwawić, co prowadzi do rozwoju zapalenia w kanale słuchowym. Nowotwory mogą być pierwotne lub powstać w następstwie zapalenia ucha i w tym przypadku mieć charakter drugorzędny.
Nowy wzrost w małżowinie psa
  • Anormalności hormonalne. Chorobom narządów układu dokrewnego - nadnerczy, tarczycy i trzustki, przysadki mózgowej, często towarzyszy naruszenie statusu hormonalnego. Niepowodzenie prowadzi do wysuszenia skóry, swędzenia, łuszczenia, które wywołuje reakcję zapalną.
  • Choroby autoimmunologiczne mogą również być przyczyną zapalenia ucha, gdy organizm zaczyna atakować własne komórki.
  • Urazy. Uszkodzenie małżowiny usznej jest typowe podczas walk między kongenerami. Uszkodzenia mechaniczne (rany, pęknięcia, otarcia) prowadzą do wprowadzenia patogennej mikroflory i rozwoju stanu zapalnego.
  • Obecność w diecie cukru z psów. Długoterminowe badania wskazują, że karmienie zwierzątko słodkimi pokarmami powoduje nadmierne tworzenie się woskowiny, która jest korzystnym środowiskiem dla rozwoju mikroorganizmów.

Czynnikami przyczyniającymi się do rozwoju zapalenia ucha u psów, lekarzy weterynarii są:

  • Gęsty płaszcz w małżowinie usznej. Nadmiar wełny zmniejsza naturalną wentylację kanału słuchowego, zwiększa wilgotność, intensywny rozwój woskowiny. Czynniki te prowadzą do aktywności warunkowo patogennej mikroflory i prowokują zapalenie ucha. Grupa ryzyka obejmuje rasy psów, które wyróżniają się zwiększoną gęstością wełny w obszarze uszu: psy lojalne, sznaucery gigantyczne, setery.
  • Posiada anatomiczną strukturę. Wyprostowane, kłapouchy uszy z dużą liczbą fałd dają czworonożnym właścicielom wiele problemów zdrowotnych. Osobliwa struktura małżowiny usznej - wiszące uszy, wiele fałd skórnych w obszarze ucha zewnętrznego jest idealnym środowiskiem do rozwoju zapalenia. Dzięki tej strukturze zauważono słabą wentylację i mechanizmy samoczyszczenia.

Zagrożone są rasy takie jak sharpei, baset hounds, spaniele i pudle. Właściciele dużych, wyprostowanych przedsionków, owczarków niemieckich, cierpią na zapalenie ucha, ze względu na wolne wejście brudu i drobnoustrojów z powodu dużego rozmiaru uszu.

Porodnaja predyspozycja do choroby ze względu na specyfikę budowy anatomicznej uszu, stopień ich otwartości, obecność wielu fałdów, grube włosy. Według statystyk weterynaryjnych najczęściej cierpią na przykład otitis spaniele, shar pei, owczarki niemieckie, pudle, buldogi, a także wiele ras łowieckich.

Przyjrzyj się anatomii ucha psa i przyczyn zapalenia ucha zewnętrznego w tym filmie:

Objawy choroby u psów

Następujące objawy kliniczne świadczą o procesie zapalnym w małżowodzie ogoniastym zwierzęcia ogoniastego:

  • Pies często kręci głową, przechyla go w stronę ucha pacjenta, nieustannie drapiąc się po uszy z powodu swędzenia.
  • Ropna postać zapalenia ucha często towarzyszy bulgotanie dźwięków, gdy porusza się z głową z powodu nagromadzenia wysięku.
  • Po dotknięciu zwierzę martwi się, płacze i krzyczy.
  • Przy wejściu do kanału słuchowego znajdują się skorupy, strupy, luźna wełna.
  • Obracając ucho zewnętrzne, można zaobserwować zaczerwienienie, obrzęk tkanek. Ilość wytworzonej siarki przekracza jego normalną zawartość. Często znaleziono ropne wydzielanie nieprzyjemnego zapachu. W wysięku może znajdować się krew. Wełna w małżowinie lepka.
  • W dotyku podstawa ucha jest gorąca.
  • Przy niskim poziomie odporności pies może doświadczyć ogólnej hipertermii.
  • Zwierzę traci apetyt. Pragnienie trwa.
  • Stan staje się apatyczny, ospały.
  • Z silnym zespołem bólowym pies staje się agresywny, niespokojny.

Rodzaje i ich cechy

Weterynarze rozróżniają pierwotny i wtórny typ choroby. Niezależna forma zapalenia ucha jest podstawowa. Najczęstsze wtórne zapalenie ucha środkowego, które rozwija się w wyniku kleszcza zarażającego zwierzę domowe, rozwijającego się alergii, nierównowagi hormonalnej itp.

Zewnętrzny, środkowy, wewnętrzny

Zgodnie z anatomicznym rozprzestrzenianiem się procesu zapalnego, występuje choroba ucha zewnętrznego, środkowego i wewnętrznego. Zewnętrzna forma nie wpływa na błonę bębenkową, zapalenie jest zlokalizowane na zewnątrz. Patologia środkowej części kanału słuchowego obarczona jest ubytkiem słuchu dla zwierząt domowych.

Struktura ucha psa

Największym zagrożeniem dla zdrowia, a czasem życia zwierzęcia, jest wewnętrzne zapalenie ucha. Ryzyko zakażenia opon mózgowych, rozwój sepsy z wewnętrzną postacią choroby znacznie wzrasta.

Ropny

Ze względu na zawartość substancji odróżnia się ropne, nieżytowe i wysiękowe zapalenie ucha środkowego. W praktyce weterynaryjnej często zajmują się ropną postacią choroby. W tym przypadku zrzut ma charakter oleisty, nieprzyjemny zapach. Ropny wysięk może przeniknąć do głębokich tkanek, prowadząc do rozwoju zapalenia opon mózgowych, sepsy i zwierząt domowych zagrażających życiu. Nieżytowe zapalenie ucha środkowego jest nieczęste. Gdy wysiękową postacią choroby jest zwiększona produkcja woskowiny usznej.

Fungal

Infekcja narządów słuchu chorobotwórczymi grzybami, otomycozą, charakteryzuje się intensywnym wzorcem uszkodzenia tkanki. Czynniki wywołujące grzybiczą postać choroby szybko przenikają z ucha zewnętrznego do środkowego i wewnętrznego. Obraz kliniczny jest jasny. Zwierzę bardzo się martwi, odczuwa ostry ból.

Bakteryjny

Aktywacja warunkowo patogennej mikroflory, przenikanie bakterii do kanału słuchowego prowadzi do rozwoju bakteryjnej postaci zapalenia ucha. Chorobie często towarzyszy hipertermia. Kontrola wzrokowa ujawnia strupy, strupy, skrzepy krwi.

Alergiczny

Powszechną postacią zapalenia ucha u psów jest alergia. Choroba nie reaguje na antybiotykoterapię. Ponadto oprócz uszu obserwuje się drapanie innych części ciała.

Wandruzja

Specjalna forma choroby jest warta. Zapalenie rozwija się w wyniku proliferacji licznych wzrostów w małżowinie usznej, ostatecznie zamykając przewód słuchowy.

Przewlekłe i ostre

W zależności od intensywności występowania objawów klinicznych lekarze weterynarii rozróżniają ostre i przewlekłe zapalenie ucha środkowego. Postać ostra charakteryzuje się szybkim rozwojem stanu zapalnego i objawia się z reguły silnym zespołem bólowym i gorączką. Przewlekły przebieg występuje z niewyraźnymi objawami i jest typowy dla psów o wysokim poziomie odporności, a także w przypadku alergicznego zapalenia ucha.

Diagnostyka stanu

Po znalezieniu objawów klinicznych charakterystycznych dla patologii ucha, właściciel nie powinien wahać się, aby odwiedzić specjalistę weterynaryjnego. W arsenale lekarza rodzinnego, oprócz wizualnego wykrywania problemu, istnieją następujące metody diagnostyczne:

  • Otoskopia. Badanie kanału słuchowego metodą instrumentalną pozwala określić charakter i lokalizację procesu zapalnego, aby ocenić stan błony bębenkowej. Metoda pozwala wykryć ciało obce, nowotwory, polipy itp.
  • Diagnostyka laboratoryjna. Badanie krwi, badanie mikroskopowe i cytologiczne zeskrobin skóry pozwala zidentyfikować czynnik sprawczy: określić rodzaj roztocza, bakterie, zidentyfikować chorobotwórczy grzyb i określić wrażliwość na antybiotyki.
  • RTG. Metoda pozwala wykrywać nowotwory, polipy.
  • Rezonans magnetyczny i tomografia komputerowa. Nowoczesne metody badawcze są niezbędne do oceny uszkodzenia zapalnego w wewnętrznych strukturach ucha i błon mózgowych.

Leczenie zwierząt domowych

Biorąc pod uwagę różnorodność form i rodzajów stanów zapalnych, surowo zabrania się angażować w samodzielne leczenie w przypadku problemów z uszami czworonożnych przyjaciół. W leczeniu chorego zwierzęcia powinien być wykwalifikowany specjalista na podstawie badań laboratoryjnych.

Co poleci weterynarz

Leczenie zapalenia ucha u psów jest złożone i ma orientację lokalną i ogólną. Miejscowo stosowane krople antybakteryjne i maści o działaniu przeciwzapalnym. Leki łagodzą obrzęk, zmniejszają swędzenie. W praktyce weterynaryjnej przepisane są następujące krople zapalenia przewodu słuchowego: Otipaks, Sofradex, Tsiprovet, Aurizon, Otoferonol, Otinum i inne. Fundusze są wybierane na podstawie pierwotnej przyczyny choroby.

W przypadku postaci bakteryjnej zaleca się stosowanie kropli o działaniu przeciwdrobnoustrojowym i przeciwzapalnym: Otipaks, Anandin, Fugentin, Tsiprovet. W przypadku etiologii grzyba stosuje się Nitrofungin, roztwór klotrimazolu. Jeśli przyczyną choroby są pasożyty, lekarz weterynarii przepisuje z reguły Amitrazin, Aurikan. W przypadku alergicznego zapalenia ucha należy stosować Sofradex.

Krople powinny być przepisywane tylko przez weterynarza, ponieważ niektóre produkty mają antybiotyki o działaniu ototoksycznym i są przeciwwskazane w przypadku uszkodzenia błony bębenkowej.

Ogólny wpływ na organizm z zapaleniem ucha to stosowanie antybiotyków, sulfonamidów w postaci tabletek, wstrzyknięć domięśniowych. Środki przeciwdrobnoustrojowe stosuje się zgodnie z testem wrażliwości. Takie leki jak amoksycylina, ceftriakson (wstrzyknięcie lidokainy), Baytril i inne są skuteczne w przypadku zapalenia ucha środkowego.

W celu poprawienia odporności chorego zwierzęcia prowadzony jest kurs immunomodulatora. Leki takie jak Anandin, Roncoleukin, Gamavit są przepisywane. Dość dobre wyniki daje użycie Tsikloferon, Immunofan.

W takim przypadku, jeśli przyczyną zapalenia ucha są guzy, narośla, polipy, są one usuwane chirurgicznie.

Wolność od stanu zapalnego w domu

Czynności lecznicze mogą być wykonywane przez właściciela i w domu przy ścisłej realizacji wizyt u lekarza weterynarii. Sukces leczenia zależy w dużej mierze od właściwego przygotowania obszaru objętego procesem zapalnym do zażywania narkotyków.

Zanim upuścisz wyznaczone fundusze na swojego zwierzaka, musisz dokładnie oczyścić małżowinę uszną i przepływ brudu, ropne masy, nagromadzenie się woskowiny. W tym celu stosuje się środki antyseptyczne: chlorheksydynę, miramistynę, kwas borowy. Nadtlenek wodoru stosuje się tylko do czyszczenia ucha zewnętrznego.

Specjalne ściereczki nadają się do czyszczenia. Paluszki uszne w higienie zwierząt nie mają zastosowania.

Zapobieganie

W oparciu o wieloletnią praktykę lekarską, weterynarze opracowali zestaw środków zapobiegawczych, które pozwalają właścicielom uniknąć problemów z uszami ich czworonożnych zwierząt:

  • regularnie oczyszczaj kanał uszny z woskowiny, brudu;
  • odciąć gęste włosy w małżowinie usznej;
  • nie dopuszczać zwierząt domowych z hipotermią;
  • podczas procedur higienicznych chronić uszy przed wnikaniem wody;
  • używaj tylko paszy wysokiej jakości;
  • wyeliminować słodkie pokarmy z diety psa;
  • dwa razy w roku do profesjonalnego badania uszu w przychodni weterynaryjnej.

Zapalenie ucha u psa jest chorobą polietiologiczną. Choroba powoduje ból zwierząt domowych. W zaawansowanych przypadkach ryzyko rozwoju zapalenia mózgu i sepsy jest wysokie. Kompleksowa diagnoza pozwala określić główną przyczynę zapalenia. Leczenie choroby powinno odbywać się wyłącznie pod nadzorem lekarza weterynarii.

Przydatne wideo

Aby dowiedzieć się, jak czyścić uszy psa, zobacz ten film:

Psy Choroby wewnętrzne u psów. Infekcje i pasożyty.. Jest on diagnozowany w 85% wszystkich odwołań od właścicieli z podejrzeniem zapalenia ucha środkowego u zwierząt domowych.

Psy Choroby wewnętrzne u psów. Infekcje i pasożyty.. Zapalenie ucha u kotów: objawy ropne i grzybicze.

Psy Choroby wewnętrzne u psów. Infekcje i pasożyty.. Skuteczne leczenie zapalenia ucha u kotów. Choroba ucha środkowego u kotów domowych jest nazywana.

Czytaj Więcej O Psach

Czy to możliwe dla bananów z Nowego Jorku?

Treść

15-09-2017

Czy to możliwe dla bananów z Nowego Jorku?Psy są na ogół podobne do cukrzyków, nie mogą mieć słodkich, nawet słodkich owoców, takich jak winogrona, które są tym samym syropem cukrowym w jagodzie, nie mogą tego wszystkiego robić, jakby nie chciały być rozpieszczane.

Objawy i leczenie cukrzycy u psów

Treść Temat naszego dzisiejszego artykułu: cukrzyca u psów - objawy i leczenie. Weterynarze z dużym doświadczeniem praktycznym opowiedzą o głównych cechach przebiegu choroby u tego gatunku zwierząt, a także podadzą kilka wskazówek dotyczących leczenia.

Labrador Retriever Rasa Opis i charakterystyka

Treść Podsumowanie artykułu:Wielu hodowców psów na świecie preferuje rasę Labrador Retriever. Jest to uniwersalna rasa mająca wiele zalet - dobry charakter, atrakcyjny wygląd, doskonałe wykonanie, poświęcenie dla właściciela.