Szczepienia

Seter irlandzki - rasa myśliwska

Obecnie setery irlandzkie nie mają sobie równych pod względem liczby inwentarza żywego wśród psów typu psów typu wyspowego. Seter irlandzki jest popularnym myśliwym w wielu krajach na całym świecie, w tym w WNP. Co więcej, doskonałe cechy robocze są połączone w nim z niesamowitym pięknem. Mówi się, że "w pracy" wśród torfowisk i pól wygląda piękniej niż na każdej prestiżowej wystawie. A w ojczyźnie czerwonego setera uważany jest za narodowy skarb i cenny jak oko. Tylko w Irlandii większość linii plemiennych to robotnicy - to dziedziczni myśliwi.

Zdjęcie: Irish Red Setter

Seter irlandzki

Historia rasy

Nazwa rasy pojawiła się po raz pierwszy w mediach drukowanych w latach 1570-1576. Na przykład w badaniu "De Kanibyu Britannisi" Dr. Cayus. W książce naukowiec podaje obszerną klasyfikację brytyjskich psów i opisuje, w jaki sposób pomagali ludziom.

Uważa się, że termin "setery" ukrył całą grupę psów wykorzystywanych do polowania na zwierzynę. Jej zadaniem było zlokalizowanie zdobyczy i przyciągnięcie tam właścicieli.

Byli to przedstawiciele różnych ras, których z czasem stał się jednorodny typ. Przodkowie Settera Irlandzkiego to Pointers, Bloodhounds, Spaniels i Wolfhounds. Jednak nie zostało to jeszcze potwierdzone. Wygląda na to, że przodkowie tej rasy pozostaną tajemnicą.

Stój spokojnie!

Dlaczego setery wyglądają tak pięknie na polowaniu? Sekret tkwi w ich markowym stojaku. Po wyczuciu gry w zaroślach pies zamarza, wyciąga się do przodu i czeka z napięciem. Co ciekawe, zanim setery leżały na ziemi przed grą, ponieważ technologia łowiecka była inna. Ptaki przyłapano na sieciach - a psy musiały się położyć, żeby nie drapać ciężarków. Nawiasem mówiąc, od czasownika "kłamstwo" i rosyjskie słowo "policjanci" został utworzony

Kaprysy bogatych

W 1805 roku ukazała się brytyjska encyklopedia cyniczna Sidengama Edwardsa. Jest to pierwsza książka, w której można wziąć pod uwagę przodków większości ras w Wielkiej Brytanii. Na jednej z ilustracji widać trzy psy w różnych kolorach. Zgadują typy współczesnych seterów, w tym Irlandczyków.

W XVII wieku popularne stało się polowanie na ptaki sportowe, dlatego szczególną uwagę poświęcono gatunkom myśliwskim. Ale interesowali się nimi tylko ludzie bogaci: mogli sobie pozwolić na hodowlę psów i nie szczędzili funduszy na polepszenie stanu zwierząt. To dzięki irlandzkim panom kundlowali zamienili się w czworonożnych profesjonalnych myśliwych.

Oczywiście bogaci nie dbali o wygląd zwierząt domowych. Jakość pracy - to było najważniejsze! Ale wielu dżentelmenów prowadziło szczegółowe pamiętniki o psach. W tym miejscu zapisano szczegółowo informacje dotyczące treningu psów, ich odżywiania, zachowania i umiejętności. A od 1973 roku pojawiły się tradycyjne książki plemienne z rodowodami i danymi o kryciu.

Z szalem na szyi

Prawie każdy pan miał swoją własną hodowlę. Hodowane w nich rasy uważano za wyjątkowe i niepowtarzalne - bogacz był dumny ze swoich pupili. Ponadto właściciele często posiadali prywatne tereny łowieckie, w których psy mogły rozwijać umiejętności. Natychmiast usuwaj słabe, nieposłuszne i głupie psy, które nie radzą sobie z zadaniami.

W rzeczywistości "jedyne w swoim rodzaju" zwierzęta różniły się tylko kolorami. W XVII wieku szczególnie popularne stały się linie czerwono-białych seterów należące do Lordsa Waterforda, Gore'a, Dillona, ​​Clencarthy'ego, de Freina i hrabiego Lismore. Mówi się, że potomkowie tych zwierząt żyli w XIII wieku i byli przystosowani do polowania na irlandzkich bagnach i wzgórzach.

Ale główny powód popularności seterów czerwonobrunatnych jest inny: były wyraźnie widoczne na tle runa podczas polowania, czego nie można powiedzieć o całkowicie czerwonych zwierzakach. Monotonne psy są często zawieszone na szyi za pomocą białego szala, aby nie zniknęły z pola widzenia. Ponadto, myśliwy bali się z dystansu, aby zmylić setera czerwonego z lisem.

Co znaczy setter?

Nazwa rasy pochodzi od angielskiego zestawu słów. W slangu myśliwskim oznacza to "stój spokojnie, stań się stojakiem". Dlatego wszystkie długowłose psy policyjne od dawna nazywają się seterami.

Jak są podzielone skały

Pojawienie się i dystrybucja czerwonych seterów wiąże się z działaniami wystawienniczymi ich właścicieli. Gra stała się zauważalnie mniejsza, więc polowanie nie przyniosło już tej samej radości. Ale majestatyczne zwierzaki wciąż były obiektem adoracji. Okazało się, że psy z czerwonym płaszczem wyglądają lepiej i bardziej zyskują na wybiegu. Tak więc w pogoni za modą, rasa została ostatecznie utworzona.

Pierwsza wystawa odbyła się w 1859 roku w Newcastle. Następnie brytyjskie odmiany seterów, w tym Red Irish, zostały przedstawione w tej samej klasie. W pokazie wzięło udział około 60 psów. Ale rok później rasy zostały podzielone na kolor, ponieważ w każdym kolorze było zbyt wiele osobników. Każda rasa ma swoją nazwę od małej ojczyzny.

W 1882 r. Prawnik Cecil Moore, lubiący hodować setery irlandzkie, założył klub hodowlany. Standard został zatwierdzony w Dublinie w 1885 roku. Został opublikowany rok później.

Znalazłem siebie

Słynny seter Palmerston urodził się w 1862 roku w hodowli, która słynęła z pracy psów. Dojrzał, ale nie udowodnił, że jest na polowaniu. Właściciel hodowli Cecile Moore kazał zatopić dorosłego psa, ponieważ nie oczekiwał, że wygra. Pies został uratowany przez innego hodowcę - Hilliarda. Zobaczył znanego psa prowadzącego do rzeki i kupił go za grosze.

Kilka lat później Palmerston został mistrzem rasy. Uratowany zwierzak nie był dobry w polowaniu, ale miał idealny typ, którego tęsknili hodowcy. Brał udział w konkursach aż do swojej śmierci i dał początek kilku rasom. A dzięki swojemu synowi Harriovanowi irlandzcy setery stali się popularni na całym świecie.

Tak jak w przypadku wszystkich ras usługowych, hodowla Irlandczyków została podzielona na dwie gałęzie: roboczą i wystawienniczą. Aby odnieść sukces na podium, nie trzeba było błyszczeć na łowiskach i boiskach sportowych.

Trwało to do 1910 roku. Następnie w Irlandii i Anglii postanowiono nie dopuszczać do pokazów bez sprawnego dyplomu. Teraz ta rekomendacja jest akceptowana przez hodowców z Belgii i Włoch. British Irish Setter Club w 1998 r. Opracował zasady testowania dla zwierząt domowych. A standard określa teraz rasę jako pasjonującą polowania.

W latach 30. okazało się, że podczas hodowli irlandzkich seterów popełniono straszliwy błąd. Wiele psów miało postępującą atrofię siatkówki. Przy tej chorobie pies zaczął słabo widzieć o zmierzchu, a potem zupełnie stracił wzrok. Ponadto objawy choroby oczu manifestowały się u szczeniąt w wieku 12 tygodni. Okazało się, że winę za wszystko ponosił gen recesywny, którego nosicielem była Rheola Benedict, znana wówczas producentka czasu. Potrzeba było kilkudziesięciu lat, aby zidentyfikować nosicieli genu i usunąć je z hodowli.

Zdobywca serc

Seter irlandzki nie jest przypadkiem nazywany najpiękniejszym psem myśliwskim. Wyobraź sobie zwierzę o ciemnobrązowych oczach, bardzo inteligentne, miłe i wyraziste. Jest dobrze zbudowany, ma wydłużone ciało i długie nogi, dzięki czemu szybko się porusza. Na polowaniu porusza się swobodnie i energicznie, a jego stanowisko jest wyraziste, bez napięcia.

Ale dla większości współczesnych właścicieli to nie cechy łowieckie mają znaczenie, ale wygląd zwierzęcia. Wizytówką rasy jest gruby, długi imbirowy płaszcz. Świeci ładnie i rzuca w słońcu.

Standard nie pozwala na plamy koloru czarnego w futrze zwierzątka, ale dozwolone są małe białe plamki na klatce piersiowej, gardle, palcach i głowie. Na ogonie, uszach, piersiach i łapach powinny znajdować się śliczne ręczniki z jedwabistymi kosmykami, a na przedzie nóg i głowa wełny, wręcz przeciwnie, jest krótka.

Rozmiar

Wysokość w kłębie dorosłego setera irlandzkiego wynosi 57-66 centymetrów dla mężczyzn i 54-63 centymetrów dla suk. Waga - około 32 kg u samców i 27 kilogramów u samic (patrz pełny opis rasy - Norma i charakterystyka).

Długość życia

Średnio setery irlandzkie żyją przez 11-16 lat, ale są podatne na raka, epilepsję, choroby oczu i inne problemy zdrowotne - głównie na wzdęcia. Jest to stan zagrażający życiu, który zagraża wszystkim psom głęboką klatkę piersiową, ale szczególnie seterów.

Mimo że Wielka Brytania zrobiła wiele, by utrzymać linię roboczą seterów, podczas pierwszej i drugiej wojny światowej cechy psów nie były testowane. Wiele szkółek zostało zdewastowanych, więc "Irlandczycy" o jasnych właściwościach myśliwskich zaczęli rzadziej się pojawiać. Od tego czasu zwyciężyła rasa psów wystawowych i domowych.

Postać irlandzkiego setera

Polowanie na podniecenie wiąże się z pewnymi trudnościami w jego treści. Jest to dość odważny i energiczny pies, więc dla miłośników mierzonego i spokojnego życia nie nadaje się. Zwierzę potrzebuje joggingu i gier, długich spacerów i wycieczek do natury. Aby ograniczyć niezależne usposobienie "Irlandczyków", trzeba ciężko pracować.

Przy odpowiednim treningu posłuszny faworyt będzie życzliwy, serdeczny i sympatyczny. Podczas podróży zwierzak pokaże spokój i równowagę. W domu z przyjemnością spotka się z właścicielami po pracy i będzie przyjazny każdemu gościowi. Ze względu na naturalną towarzyskość, rasa dobrze dogaduje się z niespokojnymi dziećmi i nieznanymi psami.

Z tego samego powodu, dobrych strażników nie można uzyskać od seterów. Wszyscy ludzie, bez wyjątku, zwierzaki będą postrzegane jako przyjaciele. Tak, a on nie będzie mógł nosić straży, z powodu nudy i samotności wolałby spać i tęsknić za jakimkolwiek złodziejem. Jeden plus: kiedy zadzwonisz do drzwi, wielu seterów szczeka ogłuszająco - to może odstraszyć podejrzanego gościa.

Opieka i edukacja

Ponieważ seter jest dość sprytny i dobroduszny, typowy trening z powtórzeniem i ćwiczeniem nie ma żadnego efektu. Ten niezależny pies nie lubi szorstkiej obsługi i monotonii. Potrzebujemy miękkiego podejścia i systemu nagród za pomocą karmy i hałaśliwej pochwały. Zajęcia powinny być regularne.

Konieczne jest również nauczenie szczenięcia niektórych procedur od najmłodszych lat. Długie włosy powinny być regularnie czesane. Ale dni kąpieli lepiej ustawić tak mało, jak to możliwe, aby zachować piękno włosów. Nawiasem mówiąc, podczas linienia, co dzieje się dwa razy w roku, nie znajdziesz zwykłego wełnianego dywanu na meblach, ponieważ setery irlandzkie nie mają krótkiego podszerstka.

Pamiętaj, aby przyciąć włosy między palcami nóg. Włosy tutaj są najbardziej delikatne i cienkie. U aktywnego zwierzaka włosy na łapkach szybko się brudzą i sklejają w matach. Nie tylko powodują dyskomfort, ale mogą również uszkodzić elektrody.

Stan pazurów musi być również monitorowany. Zwierzę woli biegać po ziemi niż po asfalcie. Możliwe, że nawet z aktywnym trybem życia pazury będą się mielić dość wolno. Zbyt długie będą zakłócać ruch i mogą rosnąć w tkankę miękką łapy.

Wiszące uszy często są ofiarą zapalenia ucha, więc zaleca się sprawdzać je dwa razy w miesiącu. Jeśli oko w środku jest różowe i bez silnego zapachu, wszystko jest w porządku. Aby ułatwić pielęgnację uszu, możesz usunąć wełnę od wewnątrz i przyciąć na zewnątrz. Jeśli pies wymaga kąpieli, upewnij się, że woda nie wpadła do małżowiny usznej. Lepiej jest go przykryć watą zanurzoną w wazelinie.

W apartamencie prezydenckim

Jednym z najbardziej znanych właścicieli setera irlandzkiego był prezydent USA Harry Truman. Jego pupilek, nazywany Mike, osiadł w Białym Domu zaraz po mianowaniu właściciela na wysokie stanowisko. Idąc za Trumanem, Richard Nixon zakochał się w seterach. Pies prezydencki o imieniu King Timaho bardzo przyczynił się do wzrostu popularności rasy na całym świecie.

Mówi się, że setery irlandzkie dojrzewają bardzo powoli. Tylko przez dwa lata taki pies jest uważany za dorosłego. Ale ze wszystkich jej krewnych jest najbardziej przyjazna i towarzyska. Ponadto rasa jest lepsza niż inne setery podlegające szkoleniom. Nic dziwnego, że docenili to nawet amerykańscy prezydenci.

Szczenięta Irish Setter sprzedawane są średnio od 15 000 rubli. Jednakże, jeśli jego rodzice są zwycięzcami prestiżowych wystaw, koszt może wynosić od 40 000 rubli i więcej.

Rasy psów: Seter irlandzki

Szlachetny stawanie się, wrodzona inteligencja, gładkie linie zewnętrzne i niezwykły spokój to setery irlandzkie, jeden z najwybitniejszych przedstawicieli angielskich psów wskazujących.

Pochodzenie rasy

Pierwsza wzmianka o tej rasie pochodzi z XVI wieku. Wtedy to czarno-białe setery angielskie, przodkowie współczesnych irlandzkich czerwonych seterów, zostały wyhodowane z udziałem wskazujących. Uważa się, że psy, psy szkockie i irlandzkie spaniele wodne również biorą udział w ich pojawieniu się.

Angielska arystokracja huczała ze swoimi psami myśliwskimi i potrzebowała psa przyjaciela obdarzonego szczególnymi cechami, takimi jak:

  • silny, ale nie masywny wygląd;
  • średnia wielkość i harmonia proporcji;
  • brak strachu (przed strzały i wody);
  • umiejętność pracy wśród gęstych zarośli;
  • doskonały słuch i spryt;
  • wytrzymałość i miłość do pracy.

Zdolność do klejenia w wysokich zaroślach zakładała obecność gęstej wełny, podszerstka i elastycznej skóry na poduszkach. Hodowcy nie porozumiewali się ze sobą i, konkurując, stworzyli znaczną liczbę linii hodowlanych.

To jest interesujące! Aby dojść do konsensusu w sprawie wymagań dotyczących rasy, w 1873 roku hodowcy założyli pierwszy klub seterów w Anglii, aw 1882 roku w Irlandii. Dyskusja na temat rasy zakończyła się pojawieniem jej oficjalnego opisu w 1886 roku, a pod koniec wieku było pięć z wielu linii rasowych.

Od 1877 r. Setery irlandzkie (z naciskiem na zewnątrz) angażowały się w Stanach Zjednoczonych, gdzie z czasem wszystkie zwierzęta hodowlane podzielono na 2 klasy - pokazy i psy pracujące. W naszym kraju, starając się utrzymać jakość pracy seterów, hodowcy otrzymywali psy spełniające międzynarodowe standardy i optymalne kryteria behawioralne.

Opis, pojawienie się setera irlandzkiego

Jeśli nie znasz rasy, wystarczy obejrzeć reklamę o paszy Chappi, gdzie seter odgrywa główną rolę. Zapamiętasz jego arystokratyczny wygląd, długą inteligentną twarz, nieruchome ruchy i jaskrawoczerwone błyszczące włosy.

Standardy rasy

Ostatni standard został zatwierdzony przez FCI wiosną 2001 roku i określa setera jako rasę, atletycznie skomponowanego psa o zrównoważonych proporcjach. Życzliwość, sympatia, wgląd, pomysłowość, energia i oddanie mają swój charakter.

To jest interesujące! Wysokość w kłębie: kobiety - 55-62 cm, mężczyźni - 58-67 cm, długa i sucha głowa z rozwiniętym guzkiem potylicznym. Przejście od czoła do kufy, a także brwi, jest dobrze określone. Średnio głęboka kufa kończy się ciemnobrązowym / czarnym nosem.

Równe szczęki pokazują zgryz nożycowy. Oczy są małe, z ciemną nutą lub ciemnobrązową tęczówką. Uszy są średnie, opadające, osadzone nisko i przylegające do głowy.

Szyja jest muskularna i umiarkowanie długa. Klatka piersiowa głęboka, umiarkowanie wąska z przodu. Schab lekko wygięty i umięśniony. Przednie nogi są ścięte, tylne nogi są muskularne i wydłużone. Małe łapy z mocnymi palcami dobranymi w kulkę. Ogon jest proporcjonalny do ciała, nisko osadzony, mocny u podstawy, zwęża się ku końcowi. Przechowuje zwykle na linii grzbietu lub nieco niżej.

Podszerstek jest gruby, ale nie gruby. Strzyżenie o różnej długości i gęstości. Najmniej długie włosy na głowie (w tym kufa i przednie łapy). Ciało pokryte jest miękkimi i gęstymi włosami średniej długości. Pióra (na uszach, łapach, dolnej linii i ogonie) są gładkie, długie i jedwabiste. Wełna rośnie między palcami. Kolor futra jest nasycony: od kasztanowca do prawie czerwonego. Mogą być białe znaczenia (w postaci "gwiazd" i linii) na twarzy, klatce piersiowej i palcach.

Podczas biegania seter trzyma wysoko głowę, przesuwając nogi (przód) i pchając tylne nogi z wielką siłą. Zarówno krzyżowanie kończyn, jak i ich odchylenie od ruchów prostoliniowych nie są dozwolone.

Postać irlandzkiego setera

Wola rodu objawia się, gdy opanuje go instynkt łowiecki, osadzony głęboko w genach. Na każdym spacerze pies z niecierpliwością wyłapie potencjalną grę, zrywając smycz i uciekając przed właścicielem.

Dlatego musisz szkolić swojego kudłatego przyjaciela w podstawowych zespołach, z których najtrudniejszym jest wołanie o "mnie". Reakcja na nie powinna być bezdyskusyjna i natychmiastowa. Możesz potrzebować pomocy doświadczonego trenera psów.

Aktywność setera zostaje usunięta przez długie przebiegi (najlepiej w otwartych obszarach). Gdy polecenie "do mnie" zostanie wykonane perfekcyjnie, możesz przejść do spacerów po parku i lesie.

To jest interesujące! Setery są polecane do sprawności, pływania, freestyle'u, frisbee i pływania. Gra w aport stanie się bardzo organiczna: pies uwielbia przeciągać porzucone przedmioty. Skoki wzwyż powinny być wykluczone.

Często seter, wchodząc w polowanie, jest podekscytowany i staje się agresywny. W takim przypadku pies wstydzi się i (jeśli to konieczne) lekko uderzy w kaszę ze zwiniętą gazetą. Bicie zwierzęcia za pomocą ręki i smyczy jest zabronione. Dobrze karmiony i nakarmiony seter irlandzki staje się spokojnym i kochającym członkiem twojej rodziny. Setery są bardzo dobroduszne wobec dzieci.

Długość życia

Podobnie jak wielu członków plemienia psów, seter irlandzki żyje od 12 do 15 lat. Jeśli odpowiednio się nim opiekujesz, karmisz go zdrową żywnością i monitorujesz jego zdrowie, długość życia może wzrosnąć o kolejne pięć lat.

Treści Seter irlandzki w domu

Twój pupil zakorzeni się zarówno w mieszkaniu miejskim, jak i wiejskim domu. Najważniejsze to zapewnić psu poważny wysiłek fizyczny i nie trzymać go w ulicznej wolierze. Rasa jest słabo rozwiniętym podszerstkiem, a przy mrozach możliwe wychłodzenie organizmu.

Uważają, że seter nie toleruje samotności.

Opieka, higiena

Pokaż codziennie wełnę czesaną. Inne - w razie potrzeby, szczególnie w okresach linienia. Stary podszerstek zapobiega oddychaniu skóry, zwiększając ryzyko infekcji bakteryjnych.

Częste mycie nie jest zalecane: detergenty i woda usuwają naturalne smarowanie naskórka. Przy złej pogodzie można nosić kombinezon ochronny i specjalne obuwie, które jednak zapobiega ścieraniu się pazurów.

Psa bez ambicji mistrza można wyciąć. Z reguły włosy na uszach i brzuchu spadają pod nożyczki: jest to dobry środek zapobiegawczy przeciwko matom. U zwierząt wystawowych przycina się tylko futro między palcami.

Słabym punktem są uszy. Są codziennie kontrolowane i sprzątane co tydzień, jeśli jest ciemna patyna. Infekcja często przenika do ucha po przepłynięciu setera w naturalnym stawie.

Oczy czyszczone są wacikiem zanurzonym w roztworze kwasu borowego lub mocnej herbaty. Kiedy zapalenie błony śluzowej oczu lub pogorszenie widzenia u zwierząt, przejdź do weterynarza. Czasami można szczotkować swoje czworonożne zęby specjalną pastą dla psów.

Dieta - co karmić irlandzkiego setera

Ci, którzy często wybierają się na polowanie, wolą karmić fabrykę swoich zarabiających ze względu na wygodę. Niektórzy właściciele mieszają różne rodzaje żywności, dając suche jedzenie na śniadanie i naturalne produkty na kolację. W każdym razie przydatne będą kursy suplementów witaminowych i mineralnych.

Istnieje różnica między dietą dorosłego i rosnącego psa. Szczenięta potrzebują pokarmu białkowego i dużej ilości wapnia zawartego w mleku i niskotłuszczowym twarogu. Cóż, jeśli są w domu lub gospodarstwie. Około połowa dziennego porcja niemowląt powinna paść na produkty mięsne.

Ważne! Doświadczeni hodowcy zdecydowanie odradzają trzymanie psów na suchej karmie, nawet w najwyższej klasie, a udział produktów mięsnych (tylko dla seterów!) Sugeruje ograniczenie 25% całkowitej zawartości pokarmu.

Gdy zęby zaczną być cięte, uzupełnij menu miękką chrząstką (nie zapominając o witaminach). Jeśli porzuciłeś paszę przemysłową, przez 6-9 miesięcy zwiększ zakres serwowanych potraw, w tym:

  • zboża (ryż, gryka, jęczmień) w bulionie mięsnym;
  • ryby morskie;
  • mięso, podroby i chrząstka;
  • kurczak;
  • warzywa / owoce i zboża.

Choroby, wady rasowe

Irlandzki seter jest obdarzony doskonałym zdrowiem od urodzenia, chyba że ujawnią się typowe wady rasowe.

Najczęściej te kasztanowce mają skłonność do zapalenia ucha i zapalenia skóry, a także następujących dolegliwości:

  • skręcenie żołądka / jelit - zaburzenie to wiąże się z nadmiernym karmieniem przed spacerem lub ćwiczeniem;
  • niedoczynność tarczycy jest patologią tarczycy spowodowaną niedoborem hormonów;
  • padaczka występuje częściej niż inne rasy myśliwskie;
  • czerniak i kostniakomięsak;
  • powiększenie przełyku (wrodzone);
  • dysplazja stawu biodrowego (dziedziczna i wiek);
  • spondyloza - uszkodzenie kręgosłupa z powodu pojawienia się procesów kolczystych;
  • dyslokacja (wrodzona) - rzadko występuje;
  • przerostowa osteodystrofia - patologia stawów i tkanki kostnej.

Ważne! Czasami diagnozuje się PRA (progresywny zanik siatkówki), co powoduje całkowitą utratę wzroku. Odpowiedzialni hodowcy przeprowadzają test DNA dla szczeniąt i ich rodziców w celu wykrycia czynnika skłonności do PRA.

Kup Seter irlandzki - porady, rekomendacje

Jeśli potrzebujesz psa, weź szczeniaka od pracujących rodziców. Jeśli zamierzasz wygrywać tytuły i tytuły - zwróć uwagę na mioty z show-championów.

Lepiej jest szukać towarzysza łowiectwa w klubach łowieckich, gdzie znają wszystkich seterów, których przodkowie obejmują zwierzęta o doskonałych danych roboczych. Zwykle są to psy z linii krajowych.

Gdzie kupić, na co zwrócić uwagę

Jeśli dopiero zaczynasz hodowlę psów, poszukaj dziewczyny. Jest bardziej posłuszna niż chłopiec. Wybór szczeniaka, ocena jego zachowania (zadziorny, spokojny, czuły, nietowarzyski, straszny). Pamiętaj, aby spojrzeć w oczy: wygląd szczeniaka to jego osobliwa wizytówka. Wyrażenie kufy, podobnie jak cechy charakteru, pozostanie ze zwierzęciem do końca jego dni.

To jest interesujące! Jeśli nie masz pewności co do własnego spostrzeżenia, poproś o pomoc znajomego lub weterynarza. Przynajmniej odrzucają słabe dziecko.

W Rosji jest niewiele szkółek (mniej niż 20), które hodują seterów irlandzkich. Szkółki znajdują się w Moskwie, Władywostoku, Wołgogradzie, Krasnojarsku, Istrii i na Ukrainie (Kijów). Niektóre z nich nie tylko wdrażają seterów, ale także szkolą je, przygotowując je na dni łowieckie.

Cena psa Seter irlandzki

Dolny przedział cenowy dla Rosji wynosi około 20 tysięcy rubli. W Moskwie koszt setera irlandzkiego może wynieść nawet 38 tysięcy rubli. W Kazachstanie rasowe okazy seterów oferowane są za jedyne 100 USD, na Ukrainie - za 10-12 tysięcy rubli.

Opinie właścicieli

Właściciele seterów zgadzają się, że ich niesamowicie piękni studenci potrzebują intensywnego szkolenia. Bez niego kochający wolność pies traci swoje punkty orientacyjne i jest gotów uciec od ciebie, wyczuwając lekki zapach gry.

Dużo czasu poświęcamy na szkolenie zespołu "ja", a pozostałe zespoły nie uczą się tak szybko, jak byśmy tego chcieli. Proces edukacji ułatwia bliski przyjacielski kontakt z właścicielem, który należy ustalić z poziomu szczeniaka.

Gdy tylko ustali się wzajemne zrozumienie, pies będzie słuchał właściciela w pół słowa i robi wszystko, aby uczynić go szczęśliwym. Jedną z głównych zalet setera irlandzkiego jest jego bezwzględna łagodność i przyjazne nastawienie do obcych.

Irish Red Setter - opis rasy, charakterystyka, opieka, zdjęcia seterów irlandzkich i wiele innych

Setery irlandzkie są dumą swojego kraju i rasy, która zdobyła światową sławę. Piękne, wydajne, inteligentne - te cechy i stały się podstawą popularności tych psów. Te piękne psy są ozdobione billboardami, są usuwane w reklamach i filmach.

Galeria ras psów - zdjęcia seterów irlandzkich

Historia rasy irlandzkiego setera

Miejsce urodzenia psów jest uważane za Irlandię. To tam w XVIII wieku hodowano tę rasę w celu polowania na terenach bagiennych i stepowych. Po wielu latach zaczęto ją oceniać na podstawie danych zewnętrznych i prezentować na różnych wystawach. Kolor również nie był od razu tym samym, co teraz wiadomo. Wcześniej przedstawiciele tej rasy dopuszczali zanieczyszczenia lub niezupełnie czysty kolor.

Jako niezależna rasa seter irlandzki został określony dopiero w połowie XIX wieku. Pierwotnie był używany wyłącznie do polowań. Przez długi czas nie był uważany za psa rodzinnego z powodu swojej nieposłusznej natury, jednak później hodowcy zauważyli to niedociągnięcie i podjęli jego korektę. Dlatego dzisiaj irlandzki seter jest całkowicie pozbawiony agresywności.

W różnych krajach jego popularność wynikała z zupełnie innych powodów. Na przykład w Stanach Zjednoczonych rozkwit setera irlandzkiego jako idealnego psa dla rodziny rozpoczął się po tym, jak dwóch prezydentów z rzędu, Truman i Nixon, często pokazywali się publicznie z ich zabawnymi czerwono-czerwonymi zwierzakami.

Jako pies myśliwy, seter jest idealny do polowania w wodzie i na bagnach. Szybki, zwinny i wytrzymały pies bez żadnych problemów iz wielką radością uczestniczy w polowaniu na raidy, funty i przynosi grę.

Rasa opis Seter irlandzki, cechy charakterystyczne

Jako pies towarzysz, irlandzki seter zyskuje 9 na 10 punktów. Jest całkowicie nieagresywny. Żyje w świecie, w którym każdy przyjaźni się ze sobą i nie ma w nim nienawiści ani gniewu. Jest przywiązany do człowieka. Uwielbia gry, dobrze dogaduje się z dziećmi. Nie możemy postawić wszystkich 10 na 10 tylko dlatego, że setery mają swój charakter, a częściowo niezależność. Nie można osiągnąć od niego całkowitego posłuszeństwa, zawsze zastrzega sobie prawo wyboru: zgadzać się z nim na swoje żądania, czy nie. W pewnym wieku nadpobudliwość setera irlandzkiego może prowadzić do tego, że będzie bałagan w domu lub mieszkaniu i kradnie jedzenie. Aby tak się nie stało, wystarczy dać zwierzęciu niezbędną uwagę, aby zaspokoić potrzebę poruszania się z długimi spacerami, i, oczywiście, aby kochać, kochać i kochać ponownie.

Trudno wyobrazić sobie tego dobrodusznego stworzonka, z całym sercem kochającego wszystkich członków jego rodziny, w wolierze lub, co gorsza, na smyczy. Dawno minęły czasy, gdy głównym celem tej rasy było polowanie. Dziś seter irlandzki jest psem rodzinnym, który cieszy oko aktywnością i witalnością.

Postaci setery irlandzkie

Seter irlandzki ma spokojną, dobroduszną, ale nieco swoistą postać. Energiczny i aktywny, chce tego samego właściciela. Pozbawiony agresji wobec psów i innych osób, seter irlandzki zabiera wszystkich i wszystkich za swojego przyjaciela, od którego nie oczekuje żadnej sztuczki. Pomimo dużego rozmiaru, nigdy nie będziesz w stanie zrobić z niego strażnika i niesamowitego strażnika. Dla nieznajomych nie jest podejrzany. W jego genach po prostu go tam nie ma.

Chociaż psy tej rasy nie różnią się od nieskazitelnego posłuszeństwa, wielu właścicieli mówi o niezwykłej inteligencji i zdolności do subtelnego reagowania na to, co dzieje się wokół. Sprytne, dosłownie ludzkie, łagodne i miłe oczy nadają irlandzkiemu seterowi rodzaj aury czułości.

Ten pies jest bardzo dobry u dzieci. Ona nigdy nie pozwoli sobie, nawet przypadkowo popchnąć lub przestraszyć dziecko. Seter bardzo dobrze dogaduje się z innymi zwierzętami, zwłaszcza jeśli dojrzewa, żyjąc z nimi w tym samym domu.

Jest szybki, energiczny, z doskonałą odpowiedzią. Jednocześnie nie jest agresywny, przyjacielski, posłuszny, lojalny. Dobrze radzi sobie z dziećmi, rzadko pokazuje agresję, ale w przypadku ataku w jego kierunku może pokazać walczące cechy!

Rasa standardowa seter irlandzki

  • Seter Irlad
  • Standard FCI N 120 z 04.02.2001
  • Kraj pochodzenia: Irlandia.
  • Data publikacji oryginału tego standardu: 13.03.2001.
  • Zastosowanie: mops i pies rodzinny.
  • Klasyfikacja FCI: 7 grupa, pies strzelający i psy.
  • Sekcja 2 - Brytyjskie i irlandzkie wskaźniki i setery. Przeprowadzane są testy terenowe.
  • Wygląd ogólny: kolorowy, sportowy pies, pełen godności, z łagodnym wyrazem twarzy. Zrównoważony i proporcjonalny.
  • Zachowanie i temperament: namiętny, inteligentny, energiczny, delikatny i delikatny pies.
  • Głowa: długa i wąska, nie szorstka i nie szeroka między uszami. Kufa i czaszka o tej samej długości, równoległe linie.
    • Obszar czaszkowy:
      • Czaszka: owalna (od ucha do ucha). Wolumetryczny. Occiput jest dobrze zdefiniowany. Opracowano łuk brwiowy.
      • Przejście od czoła do twarzy jest dobrze zdefiniowane.

    • Twarz:
      • Nos: Nos ma ciemny mahoń, ciemny orzech lub czarny. Nozdrza szerokie.
      • Kufa: dość głęboka, raczej kwadratowa na końcu. Od przejścia z czoła do twarzy aż po czubek nosa - długa. Fafle nie zwisają.
      • Szczęki: prawie tej samej długości.
      • Zęby: zgryz nożycowy.
      • Oczy: ciemne orzechowe lub ciemnobrązowe, niezbyt duże.
      • Uszy: średniej wielkości. Miękki w dotyku. Ustaw niski poziom. Powiesić zgrabnie, dopasować blisko głowy.

  • Szyja: wystarczająco długo. Bardzo muskularny. Nie za grube, lekko łukowate. Bez tendencji do zawieszania się.
  • Ciało / ciało: proporcjonalne do wielkości psa.
  • Klatka piersiowa: głęboka klatka. Raczej wąskie z przodu. Żebra są dobrze rozwinięte, pozostawiając wystarczająco dużo miejsca na płuca.
  • Lędźwie: muskularne, lekko wysklepione.
  • Ogon: średniej długości. Proporcjonalny do wielkości ciała psa. Ustaw raczej nisko. Mocne u podstawy, sięga do stawu skokowego. Jest on przenoszony na poziomie grzbietu lub poniżej.
  • Kończyny
    • Kończyny przednie:
      • Łopatki: dobrze kątowane, głębokie, dobrze spłaszczone z tyłu.
      • Łokcie: luźne, nie wywinięte i nie schowane w środku.
      • Kończyny przednie: proste i żylaste, z dobrą kością.

    • Kończyny tylne: szerokie i mocne. Długie i umięśnione od biodra do stawu skokowego, od stawu skokowego do łapy są krótkie i mocne.
      • Kolano: dobrze zdefiniowane.
      • Staw skokowy: nie obrócony do wewnątrz i nie wyrzucony.
      • Łapy: małe, dobrze zrośnięte, palce silne, łukowate i ściśle przylegające do siebie.

  • Ruch: swobodny, szeroki ruch, głowa noszona wysoko. Przednie nogi, gdy się dobrze poruszają, są przenoszone do przodu, ale nie podnoszą się wysoko.

    Tylne nogi poruszają się płynnie z dużą siłą. Przekraczanie nóg podczas poruszania się jest niedopuszczalne.

  • Wełna: na głowie, na przedniej części nóg, na górnej części uszu, krótka i miękka. Na innych częściach ciała i nogach o umiarkowanej długości, sąsiadujących i jak najdalej bez loków i fal.
    • Uszy na końcu uszu są długie i jedwabiste; z tyłu nóg są długie i miękkie. Wystarczająca ilość wełny na brzuchu, tworząc ręczniki, które przechodzą przez klatkę piersiową i gardło.
    • Między łapami na łapach jest futro.
    • Na ogonie jest wystarczająco długich włosów, krótszych do końca ogona.
    • Wszystkie wyciągi są proste i równe.

  • Kolor: bogaty kasztan, bez domieszki czarnych, białych śladów na klatce piersiowej, gardle, palcach lub małej "gwieździe" na czole lub wąskiej opasce lub miejscu na nosie lub kufie nie jest dyskwalifikujący.
  • Wzrost seterów irlandzkich:
    Wysokość w kłębie:

    • Mężczyźni - od 58 cm do 67 cm.
    • samice - od 55 do 62 cm.

  • Wady: wszelkie odchylenia od powyższych pozycji należy uznać za wadę, a waga tej wady jest proporcjonalna do wielkości odchylenia od normy.
  • Uwaga: mężczyźni powinni mieć 2 jądra w pełni zstępujące do moszny.

Wideo: Rasy psów - Seter irlandzki

Catering Setery irlandzkie

Jeśli istnieje potrzeba, aby dać psu rybę, ściśle kontroluj brak kości w niej, co może zranić usta lub gorzej, utknąć w gardle i spowodować ropienie.

To, co karmić szczenięta irlandzkiego setera, jest bardzo ważne, ponieważ w dzieciństwie położono fundamenty pod dalsze zdrowe i aktywne życie. Dlatego do karmienia małych seterów lepiej jest kupić specjalną żywność, w której równowaga potrzebnych substancji będzie odpowiednia dla wieku. Samodzielne przygotowanie doskonałego menu dla małego szczeniaka jest dość trudne. Jeśli nadal chcesz sam gotować, skonsultuj się z weterynarzem lub doświadczonym hodowcą psów tej rasy.

Rasa psów Seter irlandzki nie jest kapryśny do nakarmienia. Najważniejsze to nie wrzucać do niej żywności i stale zapewniać swobodny dostęp do wody. Nadmierne karmienie zdecydowanie szkodzi zdrowiu zwierzęcia. Jeśli nie wiesz, czy źle lub źle się odżywia, obserwuj go przez cały czas: ile spożywa w normalnym stanie, jeśli podejrzewasz chorobę, natychmiast udaj się do lekarza.

Zapalenie skóry w tej rasie psów występuje bardzo często, z powodu ich obecności, jako chemia gospodarcza i niesprawdzona dieta lub żywność o niskiej jakości. Nie eksperymentuj z jedzeniem.

Troska o setery irlandzkie i trzymanie psów

Podstawowe zasady opieki:

  • Tak więc, ponieważ pies jest dość duży, wymaga spacerów na świeżym powietrzu, aktywnych gier, dużej przestrzeni i swobody poruszania się.
  • Konieczne jest regularne czesanie, co najmniej 2 razy w tygodniu, w przeciwnym razie pojawią się splotki wełny, które będą przeszkadzały psu i pogorszyły jego wygląd.
  • Kąpiel jest korzystnie regularna, ale nieczęsta, w razie potrzeby. Idealnie, raz na 2-3 tygodnie. Wyjątkiem jest deszczowa pogoda, brud na ulicy - w tym przypadku zarówno szczenięta irlandzkiego setera, jak i dorośli wymagają mycia po każdym spacerze, przynajmniej selektywnie. A żeby przynosił mniej brudu i nie zamrażał łapek, futro między palcami jest okresowo skracane. Co do reszty, nie potrzebuje regularnych fryzur. A wełna podczas linienia nie przywiera do niczego, ale spada na podłogę. Regularne czyszczenie minimalizuje jego ilość w pokoju.
  • W kontekście tematu dbania o irlandzkiego setera ważne jest, aby wspomnieć, że są to psy bardzo czyste, dlatego konieczne jest monitorowanie czystości ich toalety, miejsc do spania i naczyń.

Edukacja i szkolenie setera irlandzkiego

Szkolenie irlandzkich seterów to kompletna praca, która może wymagać pomocy profesjonalistów lub doświadczonych hodowców. Najtrudniejszym krokiem jest rozwinięcie bezdyskusyjnego posłuszeństwa dla zespołu Ko Me. Pozostałe polecenia, a nawet sztuczki są łatwo przekazywane psom.

Psy irlandzkie ustawiają wszystko poprawnie, jeśli trening jest spójny i podzielony na etapy. Musisz zacząć od prostych poleceń: chodź, usiądź, chodź do mnie.

Po tym, jak faworyt wykona elementarny program, możesz przejść do bardziej złożonych poleceń, na przykład łącząc znane już z nim osoby lub dodając coś nowego.

Spacery

Seter irlandzki nie będzie wystarczał na codzienne chodzenie dziesięć minut w potrzebie i siedzi w czterech ścianach. Taki styl życia negatywnie wpłynie na zdrowie psa. Dlatego trzeba z wyprzedzeniem przygotować się na długie spacery i wycieczki do natury. W końcu Irlandczycy są obdarzeni wrodzonym instynktem łowieckim, który wymaga mobilności, wysiłku fizycznego i przebywania na świeżym powietrzu.

Szczepienia dla seterów irlandzkich

Szczepienia przeprowadza się przeciwko następującym chorobom:

  • plaga drapieżników lub narkomanów;
  • parwowirusowe zapalenie jelit - parwowirus patogenu;
  • zakaźne zapalenie wątroby - patogen hepatnawirusa;
  • paragrypa;
  • wścieklizna
  • leptospiroza;
  • koronawirus;
  • trichofitoza.

Kiedy wykonać pierwsze szczepienie?

  • W ciągu 2 miesięcy pierwsze szczepienie. Po wstrzyknięciu szczeniaka nie można myć, przekarmić i wystawić na ulicy. Odporność po pierwszej szczepionce rozwija się w ciągu 12 dni, okres ten staje się najbardziej niebezpieczny dla dziecka. Osoba potrzebuje dużo wysiłku, aby złagodzić stan szczeniaka. Po pierwszym szczepieniu szczenięta mają wysoką temperaturę ciała, ogólne osłabienie i biegunkę.
  • Po 3 tygodniach szczenię otrzymuje drugie szczepienie, ale z tą samą szczepionką. Z reguły po drugim szczepieniu pies czuje się znacznie lepiej, ale w ciągu 12 dni powinien być chroniony przed innymi zwierzętami, przed przeciągami i nie powinien wychodzić. Po tym czasie spacery są dozwolone.
  • W wieku 6 miesięcy szczenię zaszczepiono przeciwko wściekliźnie i kompleksowej szczepionce przeciwko kilku chorobom. Zabrania się szczepienia w przypadku zmiany zębów psa. Musisz poczekać, aż wszystkie zęby zostaną wymienione, a następnie zaszczepić dziecko.
  • W wieku jednego roku pies otrzymuje kompleksową szczepionkę.
  • Następnie, raz w roku, pies powinien zostać zaszczepiony tą samą kompleksową szczepionką.

Jak szczepić szczeniaka?

Przed szczepieniem powinien zbadać psa, zmierzyć jego temperaturę ciała i tylko wtedy, gdy wszystko jest w porządku, wykonać zastrzyk. Szczepienia umieszcza się w szyi lub w udzie psa. Cały skład zaszczepionych przez weterynarza szczepień musi zapisać w paszporcie psa. Wskazuje również datę szczepienia, a następnie sam właściciel będzie znał spodziewaną datę następnego szczepienia.

Zaburzenia, objawy i leczenie irlandzkiego setera

Przy odpowiedniej opiece i zdrowej bazie genetycznej, długość życia setera irlandzkiego waha się od 12-14 lat. Ze względu na sprawiedliwość należy zauważyć, że zdarzały się przypadki, gdy czworonożce opuszczały tęczę w wieku 16 lat. Uparte udomowienie pierwotnie pracującego psa daje jego "owoce". Praktycznie każdy "dodatkowy punkt" do wyglądu odbiera zdrowie od rasy.

  • Zapalenie ucha - skłonność do choroby wiąże się z typem uszu.
  • Inwersja jelita lub żołądka jest nabytą patologią, najczęściej związaną z gęstym karmieniem przed spacerem lub ćwiczeniem.
  • Dysplazja stawów biodrowych - zarówno wiekowych, jak i dziedzicznych.
  • Spondyloza jest zmianą kręgosłupa, ze względu na tworzenie ostrych procesów.
  • Wrodzone zwichnięcia - zdarzają się sporadycznie, rodzice "wadliwego miotu" są odrzucani.
  • Epilepsja - jest częstsza niż inne rasy myśliwskie. Nie można odgadnąć związku dziedzicznego, jedyną rzeczą, na której można polegać, jest słowo hodowcy i weryfikacja danych wprowadzonych do rodowodu.
  • Dziedziczny postępujący zanik siatkówki (PRA) - występuje często, prowadząc do ślepoty. U kompetentnych hodowców rodzice i szczenięta irlandzkiego setera poddają się testowi DNA pod kątem obecności czynnika skłonności do PRA.
  • Niedoczynność tarczycy jest patologią spowodowaną brakiem hormonów tarczycy.
  • Przerostowa osteodystrofia to patologia wpływająca na stawy i sąsiadującą część kości. Zwykle zmiany dotykają kości łokciowej, promienia, małych i dużych goleni.

Techka ma setery irlandzkie

Co powinien wiedzieć właściciel suczki?

  • Pierwsza ruja u seterów ma miejsce w wieku sześciu miesięcy. Jest to bardzo wczesny okres rozwoju szczeniaka, podczas którego nie jest on gotowy do zniesienia i karmienia pełnoprawnego potomstwa. Najlepiej zacząć krycia podczas trzeciego ciepła. Stanie się to rok po pierwszym.;
  • czas trwania rui - 20-22 dni, czasem nawet do miesiąca;
  • częstotliwość rui - 1-2 razy w roku w odstępie 6-9 miesięcy;
  • oznaki rui - obrzęk zewnętrznych narządów płciowych psa, plamienie;
  • częste oddawanie moczu - muszą chodzić częściej niż zwykle;
  • oznaki psychologiczne - zmieniające zachowanie psa - z agresywnego na ospały;
  • być może zmiana apetytu i pies pije więcej wody;
  • często suky zaczynają się przelewać przed upałem;
  • intensywnie polizać pętlę.

Jak zauważyć początek rui?

Zbliżając się do rui można zobaczyć podczas spaceru z psem. Zachowanie może się zmienić, często pies staje się aktywny, żartobliwy i niegrzeczny, lub odwrotnie - wygląda na nieszczęśliwego i ospałego. Suka robi częste oceny - zapach "przynęta" dla psów, częstsze oddawanie moczu. Pętla staje się coraz bardziej opuchnięta, z naciskiem widać rozładowanie jasnoróżowego lub niejasnego różu. Jeśli zauważysz zmianę w zachowaniu psa, nie bądź leniwy i codziennie sprawdzaj psa pod kątem pojawienia się rui, kopiąc z serwetką lub pętlą z papieru toaletowego u suki. Różowawe wydzielanie i będzie początkiem rui - zaznacz ten dzień w zeszycie psa.

Przepływ pierwszej rui u psa.

  • Pierwsza ruja u psów nie jest taka sama jak poniżej.
  • Może być krótszy lub dłuższy niż zwykły okres wycieku.
  • Suka ma albo słabe objawy gorąca, albo, odwrotnie, bardzo ciężkie wyładowanie.
  • Pierwsza ruja może nagle zostać przerwana, a po pewnym czasie może zacząć się od nowa.
  • Z pętli może wydobywać się śluz, zapach, który przyciąga samców, a sam ruja zacznie się po pewnym czasie.
  • Staraj się nie przegapić czasu rozpoczęcia pierwszej, a później drugiej rui, w celu prawidłowego określenia przerw między rui, znać ich daty i czas trwania.


Środki ostrożności podczas rui.

Jeśli nie jesteś zainteresowany otrzymywaniem szczeniąt od psa, powinieneś zachować środki ostrożności podczas rui:

  • Pójść psa TYLKO na smyczy: nawet najbardziej posłuszna osoba może po prostu uciec, nie zwracając uwagi na drużyny;
  • Nie pozwól, aby pies wszedł do psa mężczyzny: w przypadku współżycia seksualnego, przeciąganie ich jest prawie niemożliwe;
  • na spacerze w dosłownym znaczeniu tego słowa NIE WYRAŻAM OCZU od psa, nawet kupując chleb w namiocie, wykluczając lub minimalizując kontakt z samcami;
  • istnieje niebezpieczeństwo, że pies stanie się zimny podczas zimy, najlepszym sposobem na ochronę siebie jest nie chodzenie bardzo długo w zimne dni i używanie ubrań dla psów;
  • jeśli twój pies żyje w trybie swobodnym na twoim terytorium, to od początku rui zamknij psa w wolierze.

Gody Seterów Irlandzkich

Najlepiej dziergać sukę przez 2 lata, a także psy. W ciągu ostatnich dwóch lat mężczyźni w żadnym wypadku nie mogą być dzianinami. Zdrowie wczesne życie seksualne nie dodaje psa ani potomstwa.

  • Zanim lepkie zwierzęta będą musiały dobrze chodzić, ale karma nie powinna. Lepiej jest poznawać psy na neutralnym terytorium, aby mogły się spotkać i uciekać, a następnie doprowadzić do terytorium psa.
  • Krycie jest zawsze konieczne tylko u samca psa. W rzeczywistości akt miłości może pojawić się podczas randkowania, więc nie ingeruj w ten proces.

Jesteś na terytorium psa. Najprawdopodobniej żadna interwencja nie będzie wymagana, a suka, grając wystarczająco dużo z samcem, pozwoli kadrze zostać wytrwałym konkurentem.

Po wytrysku jest szczypanie. Mężczyzna może być na dziwce lub stać z powrotem do niej. Zwierzęta same to odkryją. Jeśli jednak dana kobieta próbuje uciec lub położyć się - nie pozwól jej trochę ją przytulić. Spróbuj też nie straszyć psów.

Zdarza się, że po kryciu klejenie się nie pojawia i pies natychmiast traci zainteresowanie samicą.

Nie bądź warta szansy na osiadłego, jeśli planujesz używać go podczas polowania w czasie ciąży. W tym czasie pies staje się zupełnie nieodpowiedni do wykonywania swoich obowiązków. Ponadto nie może wytrzymać dużego obciążenia.

Setery irlandzkie: Ciąża i poród

Od dnia pierwszego krycia do porodu natychmiast przechodzi od 56 do 72 dni. Wskazane jest, aby zwrócić uwagę na dzień krycia, aby wiedzieć, jak długo trwa ciąża u psów. Zbyt wczesny i zbyt późny poród często prowadzi do śmierci miotu, więc w obu powyższych przypadkach należy zwrócić się o pomoc do wykwalifikowanego lekarza weterynarii. Okres ciąży u psów może być zmniejszony z powodu małej liczby potomstwa.

Liczba szczeniąt wzrasta, gdy pies osiąga wiek 3-4 lat, a następnie ponownie się zmniejsza. Czas trwania ciąży u psów nie jest zbyt długi, aby ustalić, że pies jest w ciąży, nie jest tak łatwo.

Oczywiste objawy ciąży u psów pojawiają się na dość późnych etapach. Ani sondowanie, ani pojawienie się kota we wczesnym etapie ciąży nie powie właścicielowi, czy związana suka czeka na potomstwo, czy nie. Pierwsze objawy dotyczą nie tyle wyglądu, co stanu psychicznego, a więc zachowania ciężarnej suki. Pies z reguły staje się spokojniejszy, częściej pokazuje pieszczoty i wymaga pieszczot od ludzi wokół. Czasami zwierzę może nawet nie wydawać się całkiem zdrowe.

Jeśli ciąża przebiega normalnie, specjalista może ustalić ciążę podczas sondowania w trzecim tygodniu. Pod koniec miesiąca brzuch psa znacznie się zwiększa, w piątym tygodniu gruczoły mleczne rozjaśniają się i rozjaśniają. Krótko przed porodem, biust zrzuca brzuch. Charakterystyczną cechą zbliżającej się porodu jest obfite uwolnienie z pętli, żółtawe lub zielonkawe.

Przygotuj także "zestaw do dostawy", aby wszystko, co potrzebne jest pod ręką, powinno zawierać:

  • stare poszwy na kołdry lub duże jednorazowe pieluchy (60 * 90), na których suka będzie miała na sobie sukienkę (preferowane są pieluszki jednorazowe - mniej prania i większa czystość);
  • dużo małych miękkich ścierek, wyprasowanych gorącym żelazkiem, ze starej pościeli (wycieranie szczeniąt);
  • sterylne serwetki z gazy (zwykle bez potrzeby, usta szczeniaka są suszone kawałkiem płótna, do którego w rzeczywistości zabiera się szczenię);
  • długopis, notatnik, waga i grube nici wełniane lub wstążki (lepiej użyć nici dentystycznej, ponieważ samica rozdarła wełniane nici i usuwa je);
  • miska na afterbirth;
  • pudełko lub miseczka dla szczeniąt z podkładką grzewczą (owinięcie w pieluszkę) - w przypadku, gdy suka zachowuje się niespokojnie w pracy i istnieje ryzyko utraty szczeniąt... najlepszą opcją jest suka rodząca szczenięta w sutkach;
  • sterylne nożyczki i zacisk medyczny (nie trzeba gotować, na początku porodu umieścić w słoiku z dowolnym alkoholem);
  • baton mleczny;
  • antyseptyczny, lepszy spray (aluminium, Ksidikol, Septonex) do leczenia pępowiny.


Oprócz zestawu do resuscytacji szczeniąt:

  • Kordiamina do stymulacji czynności serca (dla nowonarodzonej kropli na język);
  • butla z tlenem (słaby oddech szczeniaka), kosztuje około 400 rubli w aptekach;
  • mały gumowy podgrzewacz;
  • mała lewatywa do ssania śluzu z ust bardzo słabego szczeniaka.

Również oznaczenie czasu urodzenia szczeniąt i notesu zajmie godziny, aw ważnym miejscu znajduje się numer telefonu weterynarza. Wspaniale jest także mieć wagi do ważenia nowonarodzonych szczeniąt. Ciężar szczenięcia przy narodzeniu, między innymi szczegółami uszu, należy również zapisać w zeszycie.

Suki zazwyczaj mają od 58 do 63 lat po południu. Duże mioty rodzą się wcześniej, a małe mioty nieco później.

Przed ujeciem dobrze jest dać suce niezbyt silną substancję przeczyszczającą, aby oczyściła jelita.

Różne pytania dotyczące rasy seterów irlandzkich

Czy seter może być psem stróżującym?

Nie, seter prawdopodobnie nie ochroni cię - ta rasa nie jest agresywna w stosunku do ludzi. Jednakże, gdy dzwoni dzwonek, setery szczekają głośno i silnie, tak że nieznajomy nie może zrozumieć, że masz dobrego setera lub poważnego, groźnego psa.
Czy setery są samotne?
Tak, raz lub dwa razy w roku setery wyrzucają z ciała umiarkowaną ilość wełny. Ozdabianie piór na brzuchu, nogach i ogonie prawie się nie rozlewa. W porównaniu do psów pasterskich i labradorów, setery tracą tylko niewielką ilość wełny. Ogromną zaletą marionetki setera jest to, że wełna nie unosi się w powietrzu, nie zatrzymuje się na ubraniach i meblach (jak psy o krótkich włosach), ale spada na podłogę, toczy się w małe pęki, które można podnieść z podłogi i wyrzucić. Jeśli odkurzysz przynajmniej raz na dwa dni, nie zauważysz, że twój seter zrzuca.

Powiązane rasy

Seter angielski

Seter angielski jest zaskakująco miłym i przyjaznym psem, elegancki i pełen wdzięku, z arystokratyczną powierzchownością, świetnymi instynktami łowieckimi i wysoką wydajnością. Jest to wspaniały pies myśliwski o unikalnym, "kocim" stylu śledzenia zdobyczy, niezwykle szybki i dobrze zarządzany. W zwykłym życiu jest także dobry i skromny, ma szybką naukę i dobre maniery wrodzone. Jest energiczny, ale nie inwazyjny, będąc najlepszym przykładem wesołego przyjaciela i wspaniałego psa do towarzystwa, niestrudzonego towarzysza jego właściciela.

Rasa seterów angielskich jest tak wyjątkowa i nie pretensjonalna, że ​​nie wymaga szczególnej uwagi w zakresie opieki, odżywiania czy konserwacji. Przedstawiciele tej rasy są absolutnie odpowiedni dla wszystkich standardowych zaleceń dotyczących utrzymania średnich psów myśliwskich: wskaźników, seterów, dużych spanieli i innych.

Odzież dla seterów irlandzkich

W przypadku złej pogody, kombinezon setera może wykonać dobrą robotę. Uszyty z trwałej, wodoodpornej tkaniny, produkt utrzyma włosy psa w czystości i suchości.

Kupowanie odzieży dla setera irlandzkiego jest teraz łatwe. Wiele sklepów sprzedających ubrania dla zwierząt ma w swoim asortymencie stylowe i piękne rzeczy dla psów każdej rasy.

Dog Nicknames: Nazwy dla seterów irlandzkich

Większość ludzi woli wybrać krótkie dźwięczne imię dla swojego psa.

Będziesz musiał wymawiać imię psa wiele razy dziennie, a jeśli będzie zbyt długi, będzie to nudne.

Wybierając, do czego zadzwonić, seter irlandzki może być prowadzony dwoma metodami.

  • Pierwszy i najprostszy: otwórz listę najbardziej odpowiednich nazw dla tej rasy i wybierz tę, którą najbardziej lubisz.
  • Drugim jest pozyskanie niezwykłej nazwy z innych źródeł, na przykład z mitologii lub literatury, zadzwoń do psa po ulubionej celebry lub wymyśl swoje własne, ekskluzywne imię.

Filmy z seterami irlandzkimi

  • Fluke
  • Lucky
  • Szczęśliwy brakujący

Recenzje właściciela dotyczące setera irlandzkiego


Jakiś czas temu byłem szczęśliwym posiadaczem psa rasy seterów irlandzkich. Teraz nie mieliśmy już Lakki przez długi czas, ona uciekła, ale miejmy nadzieję, że gdzieś ona istnieje i jest w dobrych rękach. Jest to pies o jaskrawym czerwonym lub pomarańczowym kolorze, niesamowicie piękny, ale często wygląda na szczupły. Nie jest to jednak zaskakujące, ponieważ seter jest psem myśliwskim, dużo biegnie i czerpie z niego przyjemność.

Dbanie o setera irlandzkiego nie jest tak łatwe jak dla innych ras. Faktem jest, że ta dama z charakterem. Nie jesteśmy profesjonalistami, nie znamy subtelności treningu, ale po prostu kochaliśmy naszego psa i dbaliśmy o niego jak najlepiej. Muszę powiedzieć, że nie było bezdyskusyjnego posłuszeństwa, podczas spaceru pies nie spieszył się z właścicielem, nie lubił chodzić na smyczy, silnie ciągnął za smycz i na przykład nie zawsze było mi łatwo chodzić z naszą Lakki.

Mój mąż jest łowcą, kupiliśmy psa, aby polować z nią na kaczkę. Dobrze pokazała swoje właściwości myśliwskie: szybko przyzwyczaiła się do strzału, wyjęła kaczkę z wody, złapała zranione zwierzę. Bardzo boi się burz. I uciekła na Nowy Rok: panika wystraszyła strzały petard i uciekła, gdziekolwiek spojrzeli.

Natura psa jest miła, możesz bezpiecznie wyjść z dziećmi, dogadać się z naszym kotem, bardzo kochać jej kocięta, dosłownie je pielęgnować - polizać, upewnić się, że nie sięgają daleko. Polecam tę rasę do akwizycji, ale, moim zdaniem, nie jest to najlepsza rasa psów pod względem umiejętności posłuszeństwa i treningu.

Oczywiście trzymanie takiego psa w mieszkaniu nie jest najlepszą opcją dla psa. Jest myśliwym w szpiku kostnym, jej potrzeby w codziennych biegach są ogromne. Ona potrzebuje otwartych przestrzeni i dużo czasu na chodzenie. Ale jeśli z woli losu ten seter okazał się być w twoim domu - gratulacje, oprócz piękna i elegancji, otrzymałeś nieograniczoną miłość do siebie.

Seter irlandzki prześladuje cię swoją miłością w całym mieszkaniu, a jedynym sposobem na uspokojenie jego zapału jest naprawdę wystarczająco dużo czasu na jogging. Tylko dobry bieg, pies będzie w stanie zostawić cię w spokoju dokładnie do snu i zyskać siłę na następny bieg.

Pod każdym innym względem jest to wspaniały wesoły pies, bez żadnych szczególnych trudności w treści. Najważniejsze to nie zapomnieć - jest myśliwym, będzie ścigać ptaki, przeszuka wszystkie parki i place pod kątem najbardziej "pachnących" resztek materii organicznej i przyjemnie się w nich zatopi, zanurzając się w niesamowitym "kadzidełku".

Ale jednocześnie zapewni ci tyle radości, że nie będziesz żałować przez chwilę, że podjąłeś decyzję o założeniu irlandzkiego setera. Zabawny, wesoły, miły, zwinny i niesamowicie wdzięczny pies. Przyjemność kontemplowania tej czerwonej bestii jest podobna do przyjemności malowania wielkich artystów.

Wybór rasy irlandzkiego setera

  • Jeśli potrzebujesz psa, weź szczeniaka od pracujących rodziców. Jeśli zamierzasz wygrywać tytuły i tytuły - zwróć uwagę na mioty z show-championów.
    • Lepiej jest szukać towarzysza łowiectwa w klubach łowieckich, gdzie znają wszystkich seterów, których przodkowie obejmują zwierzęta o doskonałych danych roboczych. Zwykle są to psy z linii krajowych.

  • Jeśli dopiero zaczynasz hodowlę psów, poszukaj dziewczyny. Jest bardziej posłuszna niż chłopiec.
  • Wybór szczeniaka, ocena jego zachowania (zadziorny, spokojny, czuły, nietowarzyski, straszny). Pamiętaj, aby spojrzeć w oczy: wygląd szczeniaka to jego osobliwa wizytówka. Wyrażenie kufy, podobnie jak cechy charakteru, pozostanie ze zwierzęciem do końca jego dni.
  • Jeśli nie masz pewności co do własnego spostrzeżenia, poproś o pomoc znajomego lub weterynarza. Przynajmniej odrzucają słabe dziecko.
  • W Rosji jest niewiele szkółek (mniej niż 20), które hodują seterów irlandzkich. Szkółki znajdują się w Moskwie, Władywostoku, Wołgogradzie, Krasnojarsku, Istrii i na Ukrainie (Kijów). Niektóre z nich nie tylko wdrażają seterów, ale także szkolą je, przygotowując je na dni łowieckie.


Zanim kupisz szczeniaka, powinieneś zdecydować się na kilka pytań:

  • planujecie kontynuować angażowanie się w działania wystawiennicze (jeśli tak, to rodowód, natura i cena) będą ważnymi parametrami wyboru szczeniaka;
  • pies jest wybrany do polowania lub będzie tylko zwierzęciem (od niego zależy miejsce wyboru i potrzeba trenowania psa);
  • jaką płcią powinien być szczeniak (samice są bardziej sympatyczne od samców i mogą przynieść potomstwo, ale jeśli dodatkowe wysiłki hodowlane nie są potrzebne, to być może lepiej jest wziąć psa płci męskiej);
  • zastanowić się nad warunkami psa, ponieważ trwa to wiele lat, a wiele zależy od dobrej opieki.

Przy wyborze należy obserwować zachowanie szczenięcia i zwracać uwagę na następujące punkty:

  • czy szczeniak jest w kontakcie: szczęśliwie pasuje, macha ogonem, albo zupełnie nie odpowiada;
  • jak zachowuje się szczeniak, jeśli zawołasz go do siebie, pójdzie za tobą;
  • jak zachowuje się szczeniak, jeśli jest delikatnie odwrócony i kładąc dłoń na swojej piersi, cicho powstrzymuje go przed odwracaniem się przez pół minuty (to pokazuje chęć szczeniaka do posłuszeństwa lub dominacji);
  • Możesz sprawdzić gotowość szczeniaka do uporządkowania (przyciągnij uwagę szczeniaka jakimkolwiek przedmiotem, a następnie odrzuć przedmiot);
  • sprawdź słyszenie szczeniaka i reakcję na głośny dźwięk.

Koszt seterów irlandzkich - cena szczeniąt

  • Dolny przedział cenowy dla Rosji wynosi około 20 tysięcy rubli.
  • W Moskwie koszt setera irlandzkiego może wynieść nawet 38 tysięcy rubli.
  • W Kazachstanie rasowe okazy seterów oferowane są za jedyne 100 USD, na Ukrainie - za 10-12 tysięcy rubli.

Ile kosztuje szczenię irlandzkiego setera w Avito?

Aktualne ceny szczeniąt Setery irlandzkie w Rosji można obejrzeć w reklamach pod linkiem:
https://www.avito.ru/rossiya/sobaki/setter?q=%D0%98%D1%80%D0%BB%D0%B0%D0%BD%D0%B4%D1% % D0% B8% D0% B9 +% D1% 81% D0% B5% D1% 82% D1% 82% D0% B5% D1% 80

Wniosek

Seter irlandzki dla tych, którzy kochają zajęcia na świeżym powietrzu i swoje zwierzątko. Ten pies jest bardzo przywiązany do właściciela i będzie stale wymagał uwagi, uczucia, miłości.

Jeśli nie możesz finansowo zapewnić temu psu przyzwoitego standardu życia lub nie możesz fizycznie dać mu czasu i energii - nie torturuj tego zwierzęcia, bez względu na to, jak bardzo chcesz je mieć.

Czytaj Więcej O Psach

Trzymanie psa na smyczy

Szczepienia Warto powiedzieć, że zawartość na smyczy nadaje się tylko dla psów stróżujących. Nie powinieneś zawierać psów myśliwskich lub towarzyszy. Może to prowadzić do rozwoju stresu i nerwicy.

Buldog francuski: zdjęcie, charakter, opieka i utrzymanie

Szczepienia Charakterystyka rasy Buldog francuskiBuldog francuski to malutki reproduktor o ostrym sposobie myślenia i wesołym usposobieniu.Słynie z dobrego zdrowia, rzadko jest narażone na różne choroby, nie przyniesie Ci żadnych szczególnych problemów pielęgnacyjnych, nie wymaga dużo przestrzeni, ale będzie dobrą ochroną i ulubionym dla Ciebie.

Co karmić Labradora: dieta. Szczenięta Labrador

Szczepienia Labradory są bardzo towarzyskimi psami i towarzyszą swoim panom wszędzie, a także pielęgnują swoje dzieci. Zazwyczaj są wybredni w jedzeniu i mogą jeść tak samo jak ludzie.