Karmienie

Jak pomóc zwierzęciu: epilepsja u psów

Zwierzęta, niestety, a także ludzie są narażeni na poważne choroby. Padaczka u psa może powodować zamieszanie u właściciela. Aby pomóc zwierzęciu, musisz znać charakterystykę tej dolegliwości i sposób jej leczenia.

Co to jest padaczka u psów

Padaczka jest neurologicznym zaburzeniem mózgu, które powoduje regularne niekontrolowane drgawki w postaci napadów lub drgawek. Stanowi temu może towarzyszyć utrata przytomności. Istnieje opinia, że ​​napady padaczkowe są wynikiem zaburzonej aktywności bioelektrycznej organizmu. I wpływa na układ nerwowy i komórki mózgu.

Atak przebiega w trzech etapach:

  1. Pierwszym z nich jest poprzedni etap, który nazywa się aurą.
  2. Następny etap jest emocjonalny. Wskazuje najbardziej aktywny okres ataku.
  3. Ostatni etap to postictal, który może trwać kilka dni.

Każda z nich ma swoje cechy, które zostaną omówione poniżej.

Przyczyny

Padaczka u psa może być wrodzona lub nabyta. Każdy rodzaj choroby ma swoje własne cechy. Rozważmy je bardziej szczegółowo.

Podstawowa forma

Ten typ padaczki jest wrodzony. Występuje w wyniku zaburzeń genetycznych i jest dziedziczna. Pierwszą manifestację choroby można zaobserwować w wieku od 6 miesięcy do 5 lat. Prawdopodobieństwo epilepsji występuje u wszystkich ras. Ale wśród nich są odmiany najbardziej podatne na tę chorobę. Mianowicie:

  • jamniki;
  • psy;
  • Owczarki niemieckie i belgijskie;
  • Cocker Spaniel;
  • boksery;
  • collie;
  • Setery irlandzkie;
  • golden retriever;
  • labradory;
  • pudle;
  • sznaucery miniaturowe;
  • St. Bernards;
  • twardowłosego teriera;
  • Siberian Huskies.

Drugorzędna forma

Forma wtórna jest diagnozowana, jeśli zidentyfikowana zostanie przyczyna napadów. Choroba jest spowodowana:

  • infekcja infekcji;
  • toksyczne zatrucie;
  • urazowe uszkodzenia głowy, porażenia prądem, ukąszenia owadów lub jadowite węże;
  • obecność pasożytów jelitowych lub robaków;
  • stres układu nerwowego;
  • nieprawidłowa czynność wątroby i nerek;
  • cukrzyca;
  • niewłaściwie zorganizowana żywność, niedobory żywieniowe u zwierząt.

Objawy


Podstawową oznaką padaczki są skurcze mięśni.

Istnieją dwa rodzaje ataków:

  • mały;
  • uogólniony.

Pierwsza odmiana charakteryzuje się umiarkowaną symptomatologią, a mianowicie:

  1. Pies ma niewielkie skurcze mięśni żucia, odchylenie głowy w kierunku szyi, lekkie ślinienie, usta są otwarte.
  2. Zwierzę jest przytomne i zachowuje zdolność poruszania się. Ten stan trwa kilka sekund, po czym pies wraca do normy.

Takie ataki wskazują na początkowy etap choroby, która będzie postępować. A po pewnym czasie przyjmie cięższą formę.

Uogólnione napady są wyrażone przez następujące objawy:

  1. W pierwszym etapie pies zaczyna wykazywać niepokój. Łka, traci orientację, stara się ukryć przed właścicielem. Zwierzę zaczyna nadmiernie ślinić się.
  2. W drugim, emocjonalnym etapie pies upada i traci przytomność. Mięśnie spięte, głowa opiera. Gałka oczna przewraca się, źrenica pozostaje otwarta. Pies często oddycha ciężko. Obserwowane ruchy żuchwy, charakterystyczne dla procesu żucia. Z ust śliny z krwią. Kończyny psa wykonują ruchy przypominające bieganie. Funkcja pęcherza jest osłabiona, mięśnie brzucha zaciskają się. Może to prowadzić do mimowolnego oddawania moczu i defekacji. Czas trwania tego etapu wynosi od 1 do 5 minut.
  3. Następnie zajęcie przechodzi do końcowego etapu postictal. Konwulsje spowalniają, a następnie całkowicie ustają. Pies jest źle zorientowany w kosmosie. Ostrość wzroku zmniejsza się i obserwuje się intensywne wydzielanie śliny. Normalizacja stanu zwierzęcia wymaga długiego okresu - do kilku dni.

Diagnostyka

Pierwszym krokiem jest określenie postaci epilepsji. Aby to zrobić, następujące badania:

  • prześwietlenie czaszki;
  • analiza biochemiczna krwi i moczu;
  • badanie ultrasonograficzne jamy brzusznej;
  • elektrokardiografia - badanie układu sercowo-naczyniowego;
  • elektroencefalogram - pomiar i rejestracja aktywności elektrycznej mózgu.

Również lekarz bierze pod uwagę charakter objawów. Konieczne jest zatem szczegółowe opisanie ataku, przy jednoczesnym wskazaniu czasu jego trwania, zachowania zwierzęcia, poprzednich infekcji i urazów. Jeśli proces diagnostyczny nie ujawni przyczyn, które powodują epilepsję, można wywnioskować, że występuje pierwotna postać choroby.

Leczenie

Padaczka należy do kategorii chorób, z których nie można całkowicie się pozbyć. Leczenie pozwala zmniejszyć liczbę ataków do minimum, a także znacznie poprawić jakość życia psa. Odpowiednio dobrana terapia pozwala uzyskać długotrwałą remisję, w której napady padaczkowe nie występują przez sześć lat.

W drugorzędowej postaci choroby leczenie ma na celu wyeliminowanie przyczyn. Jego celem jest normalizacja aktywności mózgu, serca, tarczycy, wydalanie pasożytów, stabilizacja poziomu cukru, tlenu i wapnia we krwi, wzmocnienie układu nerwowego. Leczenie jest złożone i prowadzone jest w warunkach ambulatoryjnych.

Terapia lekami


Leczenie psów z epilepsją jest wybierane przez weterynarza, w zależności od stanu zwierzęcia.

Leki są przepisywane, jeśli ataki występują z częstotliwością 1 raz w miesiącu i częściej. Dawkowanie jest ustalane przez lekarza weterynarii, w zależności od indywidualnych cech psa. Lekarz bierze pod uwagę pochodzenie choroby, rasę zwierzęcia, płeć i wiek. Bardzo pożądane jest umieszczenie psa w klinice szpitalnej, gdzie będzie ono wykonywane przez całą dobę. Dotyczy to szczególnie zwierząt, których choroba postępuje. Specjaliści będą w stanie zapewnić punktualną pomoc medyczną w przypadku reakcji alergicznej na dany lek.

W każdym razie terapia jest prowadzona za pomocą leków, które mają działanie przeciwdrgawkowe, tylko weterynarz jest w stanie określić, które środki będą najbardziej skuteczne w danym przypadku. Mianowicie:

  1. Fenobarbital - należy do najbardziej poszukiwanych leków. Ale zwierzę w trakcie jego przyjmowania może doświadczać wielu skutków ubocznych: depresyjnego stanu emocjonalnego, zwiększonego głodu i pragnienia, dysfunkcji wątroby. Po zakończeniu leczenia pies jest często niespokojny, cierpi na brak koordynacji i drżenia.
  2. Primidone łagodzi napady padaczkowe, ale nie eliminuje skutków ubocznych. Długotrwałe stosowanie leku powoduje wzrost stężenia enzymów wątrobowych.
  3. Bromek potasu stosuje się w leczeniu zwierząt cierpiących na choroby wątroby.
  4. Sibazon ma relaksujący wpływ na mięśnie, usuwa uczucie lęku. Wprowadzony dożylnie.
  5. Bromek sodu podaje się zwierzętom z dysfunkcją nerek.
  6. Tazepam eliminuje objawy nerwicy. Jest podawany drogą doustną.
  7. 5% roztwór nowosyny i 0,1% roztworu adrenaliny wstrzykuje się przez płyn mózgowo-rdzeniowy.
  8. Heksamidyna usuwa wszelkie objawy choroby. Jest przyjmowany doustnie.

Jeśli skonsultowałeś się z weterynarzem, który przepisał schemat leczenia, ale zdecydowałeś się zostawić zwierzę w domu, musisz być bardzo ostrożny. W trakcie leczenia konieczne jest monitorowanie stanu psa, aby zapewnić pozytywną reakcję na podawany lek. Aby przezwyciężyć tę chorobę, pomogą kompleksy witaminowe, których powołanie prowadzi również weterynarz.

Ważne! Samo podanie leku pacjentowi może prowadzić do poważniejszych konsekwencji niż brak leczenia.

Ciągłe stosowanie leków może powodować rozwój niewydolności nerek. Szczególnie podatne na to zaburzenie są starsze psy. Zauważyć, że ta choroba z leczeniem w domu jest niezwykle trudna. Aby zapobiec negatywnym konsekwencjom, należy regularnie odwiedzać klinikę weterynaryjną, w której lekarz może kontrolować poziom leków we krwi poprzez testowanie.

Pierwsze badanie przeprowadza się na początku kursu. Następujące testy należy wykonać w drugim i trzecim tygodniu leczenia. Następnie kontrolę przeprowadza się po 6 i 12 miesiącach leczenia.

Tradycyjna medycyna

Jedną z alternatywnych możliwości leczenia jest akupunktura, podczas której dziesięć punktów wykorzystuje się na ciele zwierzęcia. Terapię przeprowadza się przez miesiąc, czas trwania każdej sesji wynosi 20 minut. Możesz również użyć tych środków ludowej:

  • włożyć szklankę wypełnioną węglem wodnym i podać psu do picia;
  • łyżeczkę korzenia kozłka wlać szklankę wrzącej wody i nalegać na dwie godziny. Zwierzę domowe podaje 100 ml dwa razy dziennie, powstały środek ma działanie uspokajające.

Warto jednak wziąć pod uwagę, że takie metody nie gwarantują złagodzenia stanu zwierzęcia. Dlatego wskazane jest, aby nie tracić cennego czasu i zabrać psa do konsultacji z weterynarzem, który wybierze optymalny schemat leczenia.

Jak pomóc podczas ataku


Najważniejszą rzeczą podczas napadu padaczkowego jest ochrona zwierzęcia.

  1. Wbrew powszechnemu przekonaniu, nie próbuj otwierać szczęk psa. Możesz więc nie tylko skrzywdzić zwierzę, ale także zranić siebie.
  2. Zadaniem właściciela jest stworzenie spokojnej atmosfery w pokoju. Należy wykluczyć wszelkie źródła hałasu, nie wykonywać gwałtownych ruchów, zamykać okien, aby jasne światło nie przenikało przez pomieszczenie.
  3. Uważaj na wentylację, zwierzę nie powinno być duszno.
  4. Pies może zadławić się wymiotami lub śliną. Aby temu zapobiec, obróć go w bok. Wtedy ślina wypłynie swobodnie z ust. Ta pozycja jest najbezpieczniejsza, pies nie ugryzie języka, a on nie spadnie.
  5. Trzymaj głowę zwierzęcia, ale jednocześnie unikaj ucisku. Jeśli to możliwe, umieść poduszkę, aby zwierzę nie zostało ranne.
  6. Zabierz zwierzę do kliniki lub zadzwoń do weterynarza w domu.
  7. Przewiezienie psa podczas ataku jest dość problematyczne, ponieważ nieustannie pędzi. Aby ułatwić to zadanie, umieść psa na dużym kocu. Następnie dwie osoby powinny zająć przeciwległe końce i przenieść je do samochodu.

Ważne! Jeśli czas trwania ataku przekracza 30-40 minut, pilnie należy szukać pomocy medycznej.

Cechy życia psów z epilepsją


Pies z epilepsją musi odpocząć

Główną różnicą w stylu życia psów cierpiących na epilepsję jest konieczność ciągłego przyjmowania leków. Niemożliwe jest dobrowolne zmniejszenie dawki leków przepisanych przez lekarza weterynarii - może to spowodować atak.

Powinno to zmniejszyć aktywność fizyczną, aby zminimalizować trening. Pies nie powinien odczuwać stresu emocjonalnego, ponieważ będzie to miało negatywny wpływ na układ nerwowy. Zapewnij jej komfort i opiekę.

Epilepsja nie wpływa na długość życia zwierzęcia. Zwierzęta ze zdiagnozowaną epilepsją nie mogą być łączone. Eksperci zalecają ich sterylizację.

Ważne! Ponieważ epilepsja jest dziedziczna, nie można zapobiec potomstwu psów cierpiących na tę chorobę.

Utrzymuj leki przeciwdrgawkowe pod ręką, nawrót może nastąpić w dowolnym momencie. Nawet jeśli ataki nie przeszkadzają psu przez kilka lat. Aby złagodzić stan chorego zwierzęcia pomoże dieta. Ogranicz ilość mięsa i słonych potraw. Produkty te można całkowicie wykluczyć z diety psa, jeśli jest dobrze tolerowany przez ich brak. Daj produkty zwierzęce, w tym witaminę B6, magnez i mangan. Są to: proso, kultury fasoli, sardynki, marchew, kapusta.

Produkty polecane dla psów z chorobą na zdjęciu

Nie należy przyjmować epilepsji jako zdania. Przy odpowiedniej terapii pies nie różni się od zdrowych zwierząt. Jakość jej życia nie jest zmniejszona. Jednak w celu utrzymania zdrowia zwierzęcia konieczne jest zapewnienie mu pomocy medycznej w odpowiednim czasie.

Padaczka u psów

Epilepsja u psów jest chorobą spowodowaną powtarzającą się nadmierną anomalną aktywnością elektryczną neuronów mózgu i brakiem równowagi pomiędzy procesami pobudzenia i hamowania.

Napad padaczkowy może być spowodowany ekspozycją na każdy zdrowy mózg. W tym przypadku zwierzę doświadcza ataku w wyniku przeciążenia. Jednak padaczka można mówić tylko wtedy, gdy drgawki stają się monotonne, a jednocześnie nie są sprowokowane chorobami ogólnoustrojowymi.

Rodzaje epilepsji u psów

Wśród chorób psów epilepsja stanowi około 5% wszystkich wizyt u weterynarza. Istnieje kilka rodzajów epilepsji:

  • Idiopatyczny;
  • Reaktywny;
  • Objawowe;
  • Kryptogeniczny.

Rozważmy je bardziej szczegółowo.

Epilepsja idiopatyczna u psów

Jest to epilepsja, w której nie można ustalić prawdziwej przyczyny powstawania drgawek. Podczas badania zwierzę nie ma strukturalnych patologii, nie ma zakaźnego początku i nie ma ciężkich współistniejących organopatologii.

Głównie epilepsja idiopatyczna występuje u psów w wieku 1-5 lat. Często napady występują w nocy lub podczas odpoczynku. Występują one w postaci konwulsji toniczno-klonicznych. Między atakami zwierzę nie ma objawów choroby.

Epilepsja idiopatyczna występuje u wszystkich ras psów, ale w większym stopniu predysponuje ją do:

  • Golden Retriever;
  • Labrador - Retriever;
  • Pudel;
  • Keeshund;
  • Beagle;
  • Owczarek niemiecki;
  • Jamnik;
  • Seter irlandzki;
  • Cocker Spaniel

Co ciekawe, rasa psów Sheltie nie jest predysponowana do padaczki, jednak z tą chorobą charakteryzuje się słabą jakością idiopatyczną padaczką (rodzinna padaczka idiopatyczna przedniego płata).

Objawowa padaczka

Ten typ epilepsji charakteryzuje się obecnością strukturalnej patologii mózgu, na przykład:

  • Wrodzone wady rozwojowe (na przykład: wodogłowie);
  • Blizna;
  • Krwotok;
  • Neoplasia;
  • Akumulacja choroby.

Kliniczne objawy padaczki objawowej są napadami częściowymi, które występują z wtórnym uogólnieniem lub bez niego. Podejrzewa się o występowaniu napadów przed 1 rokiem życia i późniejszym niż 5 lat lub o znanej historii urazu, odroczeniu neuroinfekcji itp.

Epilepsja kryptogenna

Ten typ padaczki jest rozważany w przypadku strukturalnych, nieidentyfikowalnych uszkodzeń mózgu. Często zwierzę z padaczką kryptogenną może być oporne na leczenie przeciwdrgawkowe. Przyczyny: urazy, w tym. ogólne, nie powodujące zmian strukturalnych w mózgu, które są wykrywane w CT / MRI, jak również skutków długotrwałej niedotlenienia podczas znieczulenia. Predyspozycje są podobne do zwierząt z objawową padaczką.

Reaktywna padaczka

Występuje z toksycznym lub metabolicznym wpływem na zdrowy mózg. W tym samym czasie nie ma żadnych strukturalnych patologii. Padaczka w tym przypadku towarzyszy tylko chorobie podstawowej, a napady ustępują po jej wyleczeniu. Reaktywna padaczka jest podatna na psy w każdym wieku, płci i rasie.

Rodzaje napadów

Napady epileptyczne u psów należy odróżnić od dyskinez (ruchy mimowolne). Prawdziwa epilepsja jest typowa:

  • Utrata kontroli: zwierzę w momencie ataku nie jest w stanie wykonywać poleceń, nie reaguje na wezwanie, nie kontroluje pozycji ciała w przestrzeni i jego zachowania.
  • Epizodyczne ataki ataków: drgawki zaczynają się nagle i kończą nagle, podczas gdy obecność wyzwalacza jest charakterystyczna dla dyskinez.
  • Powracający obraz kliniczny: drgawki są monotonne od pierwszego napadu (z wyjątkiem napadów częściowych, z zastrzeżeniem aktywacji nowych ognisk epileptycznych).

Wyróżnia się następujące typy napadów:

1. Pierwotne uogólnione napady padaczkowe.

Charakterystyka padaczki idiopatycznej i reaktywnej, z obiema półkulami mózgu zaangażowanymi w proces patologiczny. W przypadku nagłej utraty przytomności pojawia się w związku z pojawieniem się drgawek. Istnieje kilka rodzajów pierwotnie uogólnionych napadów:

  • Tonic;
  • Clonic;
  • Tonic-clonic;
  • Myoclonic;
  • Absansa.

Najczęstsze konwulsje toniczno-kloniczne występujące w dwóch fazach:

Manifestacja fazy tonicznej:

  • Napięcie (sztywność) wszystkich mięśni;
  • Utrata orientacji i świadomości;
  • Upadek;
  • Opisthotonus;
  • Prostowanie kończyn;
  • Nieregularne oddychanie, być może jego brak, sinica;
  • Ślinienie, defekacja, oddawanie moczu.

Manifestacja fazy klonalnej:

  • wioślarstwo lub drżenie kończyn;
  • ruchy żucia (drżenie dolnej szczęki).

2. Napady częściowe.

Charakteryzują się padaczką objawową i kryptogenną, wywodzą się z grupy neuronów zlokalizowanych w określonym obszarze (ognisku) kory mózgowej i mają objawy kliniczne w zależności od dotkniętego ogniska. Zazwyczaj fokus jest wykrywany na EEG. Istnieje kilka rodzajów napadów częściowych:

  • Proste częściowe napady padaczkowe. Można to uznać za aurę przed uogólnionym epipristum. Jest klinicznie objawia się przez skurcz jednej grupy mięśniowej.
  • Skomplikowane częściowe zatarcie. Występuje z utratą przytomności, zmniejszoną aktywnością ruchową, może objawiać się uderzeniem warg, połykaniem, bezcelowym chodzeniem (automatyzm).
  • Wtórne uogólnienie napadów częściowych. Proste i złożone napady częściowe mogą przekształcić się w uogólnione napady padaczkowe, gdy patologiczny impuls rozszerza się na całą kręgi półkul mózgowych. Klinicznie takie napady ujawniają początek częściowego napadu padaczkowego, ale z biegiem czasu (zwykle nie więcej niż 2-3 minuty) rozwijają się w uogólnione napady padaczkowe.

Dla każdego napadu padaczkowego charakteryzuje się "etapowe" proces:

  1. Stadium prodromalne jest prekursorem napadu padaczkowego. Nie zawsze zauważane przez właścicieli zwierząt domowych, trwa od kilku godzin do kilku dni. W tym przypadku występuje ogólne osłabienie, wokalizacja, brak zmiany w elektrycznej aktywności mózgu;
  2. Aura - trwa od kilku sekund do kilku minut. Spowodowane przez naruszenie przewodnictwa elektrycznego w mózgu. W tym przypadku zwierzęta chowają się, szukają właścicieli, są poruszone, czasami pojawiają się wymioty;
  3. Napady drgawek (ictus);
  4. Postictal stage - słabość po ataku, dezorientacja, ataksja, ślepota, głuchota. Odzyskiwanie w ciągu kilku minut, rzadziej w przypadku długich i poważnych ataków - dni.

Rozpoznanie padaczki u psów

Aby potwierdzić diagnozę epilepsji, neurolog przeprowadza serię manipulacji:

  1. Przeżywanie historii: kiedy pojawiły się pierwsze napady, czas trwania stadiów, częstotliwość napadów, istnieje prowokator napadów, wszelkie ostatnie zmiany (apetyt / waga / pragnienie, itp.);
  2. Badanie neurologiczne: ocena reakcji postawy i posocznicy, diagnoza zaburzeń nerwów czaszkowych;
  3. OKAK (ogólny kliniczny test krwi) w celu określenia wtórnej padaczki w obecności bakteryjnego lub wirusowego zapalenia mózgu;
  4. BHAK (biochemiczne badanie krwi) w celu odróżnienia prawdziwej epilepsji od encefalopatii;
  5. Badanie krwi w celu określenia poziomu kwasów żółciowych: specjalny test do diagnozy nieprawidłowych naczyniowych zaburzeń układu mięśniowo-szkieletowego;
  6. Oznaczanie stężenia glukozy we krwi w celu diagnozy hipo-hiperglikemii;
  7. Ocena poziomu hormonów tarczycy (T4, TSH) w celu wykrycia niedoczynności tarczycy u psów;
  8. Pomiar ciśnienia krwi w celu kontrolowania nadciśnienia;
  9. Analiza płynu mózgowo-rdzeniowego w celu ustalenia przyczyny napadów w obecności nieprawidłowości w skanach MR mózgu;
  10. Diagnostyka PCR / ELISA: plaga drapieżników, neosporoza, borelioza, erlichioza, toksoplazmoza;
  11. CT, MRI - diagnostyka wzrokowa uszkodzeń mózgu;
  12. Elektroencefalogram w celu określenia obecności i lokalizacji ogniska padaczkowego;

Leczenie padaczki u psów

Taktyka leczenia epilepsji zależy od rodzaju choroby.

Objawowa padaczka

Celem leczenia jest kontrola choroby podstawowej. Ten typ padaczki często towarzyszy nowotworom mózgu, wodogłowiu i innym zaburzeniom struktury tkanki nerwowej, wynikającym z urazów głowy. Leczeniem w tym przypadku jest operacja. Operacje neurochirurgiczne są wykonywane w celu usunięcia guzów mózgu i fragmentów kości w wyniku TBI, operacji obejścia. Równolegle należy mianować leki przeciwdrgawkowe.

Reaktywna padaczka

Podobnie, objawowe, kontrola podstawowej choroby jest głównym zadaniem leczenia. Najczęściej występuje w porcie anomalii wątroby. Leczenie chirurgiczne - nakładanie się naczynia patologicznego (przetoki). Jeśli padła reaktywna padaczka na tle zatrucia lub jakiegokolwiek innego zatrucia, wtedy gdy toksyna została usunięta z organizmu, zwierzę odzyskało.

Epilepsja idiopatyczna

Kontrola terapeutyczna jest osiągana przez przyjmowanie leków przeciwdrgawkowych (fenobarbitalu, lewetiracetamu i bromków). Istnieje również wiele leków przeciwpadaczkowych drugiej linii - zonisamid, gabapentyna i inne. Wybierając lek, kieruje się obecnością współistniejących organopatologii, na przykład: fenobarbital jest niebezpieczny dla hepatopatii. Ponadto, zwierzę otrzymujące środek przeciwpadaczkowy musi okresowo sprawdzać jego poziom we krwi. Stosowanie leków przeciwdrgawkowych może powodować letarg, apatię i zwiększony apetyt w pierwszych tygodniach stosowania.

Istnieją różnice między wybranymi lekami. Psy są początkowo leczone fenobarbitalem, pod nieobecność przeciwwskazań. Często stosuje się w tym samym czasie kilka leków przeciwdrgawkowych - pozwala to uzyskać lepszą kontrolę nad napadami padaczkowymi i zminimalizować efekty uboczne każdego z leków.

Osobno należy zwrócić uwagę na zwierzęta przychodzące na przyjęcie w stanie epileptycznym. Pacjenci ci są poddawani intensywnej terapii w celu złagodzenia napadów, przepisano pozajelitowe leki przeciwdrgawkowe, sondę nosowo-gardłową lub rurkę gastrostomijną stosuje się do podawania doustnego, a ciśnienie wewnątrzczaszkowe mierzy się, aby zapobiec rozwojowi obrzęku mózgu.

Zwierzęta w epistatus powinny być pod nadzorem specjalistów przez całą dobę, aby uniknąć śmierci choroby. W leczeniu szpitalnym zwierzę otrzymuje codzienne badania krwi, ocenę codziennej diurezy, monitorowanie serca, natlenienie krwi, ocenę ciśnienia krwi, utrzymywanie temperatury ciała i uzupełnianie potrzeb żywieniowych organizmu.

Pierwsza pomoc w leczeniu padaczki u psa

Pierwsza pomoc ma zapewnić bezpieczeństwo samego zwierzęcia: umieścić coś miękkiego pod głową, jeśli to możliwe pod całym ciałem.

Jeśli to możliwe, trzymaj głowę psa na boku, aby wymioty lub ślina nie dostały się do krtani, a zwierzę nie dusi się (jeśli to możliwe).

Otwarcie szczęk jest surowo zabronione, siła ich kompresji jest zbyt wysoka, możesz zranić zarówno zwierzę, jak i siebie. Mocowanie języka do psa ma swoją własną charakterystykę, dlatego nie tonie podczas ataku i nie może powodować uduszenia.

Wykluczyć obecność ostrych dźwięków i światła, wszystko to powoduje dodatkową aktywność mózgu.

Jeśli atak nie zostanie przerwany na dziesięć do trzydziestu minut, musisz zadzwonić do weterynarza w domu lub, jeśli to możliwe, dostarczyć zwierzę do kliniki.

Jeśli po ataku lub serii, stan zwierzęcia został przywrócony lub jest względnie normalny, konieczne jest pokazanie psa specjaliście, ponieważ istnieje niebezpieczeństwo przejścia do stanu epileptycznego.

Ważne jest, aby wiedzieć: nie ma domowego leczenia padaczki, można jedynie złagodzić stan psa w momencie ataku epilepsji. Zrozumieć naturę napadów, narkotyków, a ich dawkowanie może być tylko specjalistą weterynaryjnym.

Rokowanie u pacjentów z padaczką

Czas życia zwierzęcia z epilepsją zależy od wielu czynników: czasu pojawienia się pierwszego ataku, przyczyny napadów padaczkowych, reakcji na leczenie przeciwdrgawkowe, nasilenia napadów drgawek itp.

Autor artykułu:
weterynarz
Smirnova Olga Vladimirovna

Padaczka u psów: leczenie i jak powstrzymać ataki?

Padaczka to neurologiczny stan mózgu charakteryzujący się drgawkami i omdleniami. Psy cierpiące na wszystkie rasy. Pierwsze ataki występują w ciągu 6... 18 miesięcy. Pobieranie nie jest niezależną chorobą, ale patologicznym objawem, który powoduje naruszenie procesów indukcji i powstrzymywania impulsów nerwowych.

Występuje padaczka idiopatyczna, nabyta i wyimaginowana. Wrodzona skłonność do drgawek jest konsekwencją tożsamości genetycznej lub porodu. Objawowa (nabyta) padaczka rozwija się z powodu uszkodzenia czaszki i wielu chorób.

Ataki wyimaginowanej epilepsji są charakterystyczne dla innych chorób. Podczas leczenia głównych chorób napady ustają.

Predyspozycje do padaczki są dziedziczone, więc zwierzęta są wyłączone z hodowli. Nie nadają się do pracy, polowań, imprez wystawienniczych. Epilepsja jest chorobą nieuleczalną, ale opracowano techniki minimalizacji liczby ataków i radzenia sobie z nimi.

Rodzaje epilepsji

Wyróżnia się następujące formy ataków epileptycznych u psów:

  • Idiopatyczny (prawdziwy, wrodzony). W większości przypadków możliwe jest zmniejszenie częstotliwości ataków do trzech lub mniej na rok.
  • Nabyte (wtórne, objawowe). Przyczynę ataku można ustalić. Są to choroby zakaźne, urazy czaszki, a także patologia narządów wewnętrznych, zaburzenia metaboliczne, rozwój nowotworów, zatrucie, zatrucie. Skłonny do młodego wzrostu do roku.

Najbardziej prawdopodobną przyczyną napadów padaczkowych w wieku 1... 3 lat jest wrodzona. U psów starszych niż cztery lata epilepsja jest spowodowana patologiami metabolicznymi - zmniejszeniem stężenia cukrów i wapnia we krwi, niewydolnością krążenia i nowotworami.

Jak przebiega atak?

  • Aura lub prekursory fazowe.
  • Faza Ictal - drgawki.
  • Etap poetycki lub faza odzyskiwania.

Podczas aury pies staje się niespokojny, przestraszony, płacze, ślini się, kołysze, ma tendencję do ukrywania się. Stan trwa kilka sekund lub dni.

Faza oczekiwania trwa mniej niż 15 minut, czasami przez kilka chwil i rozwija się w następującej kolejności:

  1. Pies upada.
  2. Głowa pochyla się na bok.
  3. Oczy szkliste, źrenice rozszerzają się.
  4. Są skurcze mięśni łapy i głowy.
  5. Piana ucieka z ust, często z krwią z powodu gryzienia policzków.
  6. Oddech staje się przerywany, pies jęczy.
  7. Nastąpi wydalanie.

Faza odzysku następuje nagle, zwierzę wygląda na zdezorientowane. Krótkotrwała ślepota występuje. Pies jest powolny, czasami zasypia. Czas trwania okresu rekonwalescencji może trwać kilka dni.

Stan padaczkowy

Klasyczny paroksyzm epileptyczny nie zagraża życiu. Faza napadowa, trwająca ponad 30 minut, nazywana jest epilepsją. Stan ten jest niebezpieczny z powodu uduszenia, niewydolności serca i nieodwracalnych zmian w tkance mózgowej. Ciężka hipertermia i rozwijająca się kwasica zagrażają życiu. Wymaga pilnej opieki weterynaryjnej.

Opieka przedmedyczna

Właściciel psa musi działać podczas napadu drgawkowego w następujący sposób:

  1. Połóż psa na podłodze.
  2. Usiądź w pobliżu. Włóż miękką szmatkę pod głowę, aby uniknąć bicia na twardej powierzchni.
  3. Zapewnij ciszę, ewakuuj dzieci i inne zwierzęta z lokalu.
  4. Nie można ograniczyć ruchu psów, próbować otworzyć usta, aby nie zranić psa i siebie. Nie powinieneś się obawiać, że pies ugryzie język, takie urazy szybko się zagoją.
  5. Pod koniec ataku pies powinien zostać przytulony, a większą uwagę należy zwrócić na całkowite wyleczenie.

Jeśli wystąpił stan epileptyczny, pies musi zostać doprowadzony do kliniki weterynaryjnej. Aby zapobiec urazom w czasie konwulsyjnego rzucania, należy zbudować rodzaj noszy z koca, przenieść go do samochodu, a następnie do kliniki. W przeciwnym razie właściciel będzie musiał usunąć atak niezależnie od wstrzyknięcia domięśniowego leku przeciwdrgawkowego. Właściciel psa, który jest świadomy choroby zwierzęcia, musi być w każdej chwili gotowy do udzielenia pomocy w nagłych wypadkach: zawsze mieć pod ręką strzykawkę i środek przeciwdrgawkowy.

Leki, które usuwają napad padaczkowy są silnymi substancjami, więc mogą pojawić się problemy z ich nabyciem. W każdym razie nie można tego zrobić bez konsultacji z wykwalifikowanym specjalistą.

Diagnostyka

Weterynarz, zbierając anamnezę, prosi właściciela zwierzęcia o daty napadów, czasu ich trwania, stosowanych leków, ich dawkowania. Dlatego takie informacje powinny być rejestrowane w dzienniku. Nagranie wideo dotyczące zachowania zwierząt podczas paroksyzmu jest szczególnie pouczające.

Polecam kontrolę diagnostyczną dla zwierzęcia z pojedynczym atakiem. Jeśli paroksyzmy powtarza się, rozpocznij historię medyczną. Przeprowadzić standardowe testy krwi i moczu. Po odszyfrowaniu lekarz dokonuje dokładnej lub wstępnej diagnozy. W tym ostatnim przypadku mogą być wymagane dodatkowe badania.

Leczenie

W przypadku terapii padaczkowej podejmowane są wysiłki w celu wyeliminowania choroby podstawowej, jeśli ją zidentyfikowano. W przypadku postaci idiopatycznej nie ma szans na całkowite wyleczenie. Leczenie farmakologiczne może zmniejszyć częstość i czas trwania napadów i zapewnić godne życie chorego psa. Środki uspokajające, przeciwdrgawkowe wybrane osobiście. Leki przeciwdrgawkowe są klasyfikowane jako silne, więc należy zachować ostrożność podczas ich stosowania. Pominięcie przyjęcia przepisanego leku jest niedozwolone: ​​zespół odstawienia prowadzi do przedłużonych i zwiększonych napadów.

Sukces leczenia zależy od właściwej opieki domowej. To samo powoduje, że drgawki są mniej częste i słabsze, aby zapobiec powikłaniom. Konieczne jest rozważenie zakończenia paroksyzmu jako sukcesu lub jeśli występują rzadziej dwa razy.

Niepoprawna diagnoza nieudanej selekcji leku lub jego dawkowania nie prowadzi do pożądanych rezultatów.

Lista leków

Następujące leki przeciwdrgawkowe są stosowane w leczeniu napadów padaczkowych u psów:

  • Phoenotoin.
  • Fenobarbital.
  • Pirymidon.
  • Diazepam Najbardziej popytu.
  • Bromek potasu.

Nazwa leku przeciwdrgawkowego, jego dawkowanie jest ustalane przez lekarza, a właściciel psa jest w stanie usunąć napad padaczkowy u zwierząt domowych domięśniowym wstrzyknięciem zalecanego leku.

Padaczka u psów

Padaczka u psów domowych jest dość rozpowszechnioną chorobą, która wymaga terminowej i prawidłowej diagnozy, a także kompetentnego, wysoce skutecznego schematu leczenia. Przewlekła neurologiczna patologia nazywana epilepsją jest predyspozycją organizmu zwierzęcia do nagłego pojawienia się drgawek napadowych.

Treść artykułu:

Czym jest epilepsja

Manifestacja u psa napadów pojedynczych i specyficznych dla epilepsji jest spowodowana obecnością określonych reakcji żywego organizmu na zachodzące w nim procesy. Według współczesnych koncepcji weterynaryjnych padaczka można przypisać heterogenicznym grupom patologii, których objawy kliniczne charakteryzują się powtarzającymi się napadami drgawkowymi. Podstawą patogenezy padaczki są napadowe napady, które występują w neuronalnych komórkach mózgu.

To jest interesujące! Powtarzające się napadowe stany różnego pochodzenia, w tym zaburzenia nastroju i świadomości, a także rozwój otępienia i psychozy epileptycznej, w połączeniu ze strachem, tęsknotą i agresywnością są typowe dla chorób neurologicznych.

Jeżeli istnieje udowodniony związek między występowaniem napadów padaczkowych a patologią pochodzenia somatycznego, ustalono rozpoznanie padaczki objawowej. Praktyka weterynaryjna pokazuje, że niektóre przypadki napadów drgawkowych mogą być skomplikowane w przebiegu choroby pochodzenia somatycznego lub neurologicznego, a także urazów mózgu.

Wady wrodzone w procesie funkcjonowania mózgu są najczęściej przyczyną pierwotnej epilepsji u psów, a dziedziczna predyspozycja do choroby powoduje, że patologia jest dość powszechna u niektórych ras, w tym u pasterza i collie, seterów i retrieverów, św. Bernardyna i psów gończych, jamników i pudli, bokserów i sznaucerów. i teriery. Suki częściej chorują na epilepsję niż mężczyźni, a ryzyko rozwinięcia się patologii jest wyższe u psów wykastrowanych lub wysterylizowanych.

Czynniki wywołujące rozwój wtórnej padaczki można przedstawić za pomocą:

  • infekcje: zapalenie mózgu, tężec i dżuma;
  • toksyczne działanie ołowiu, arsenu i strychniny;
  • urazowe uszkodzenie mózgu;
  • porażenie prądem;
  • ukąszenia jadowitych węży;
  • narażenie na jad owada;
  • brak niektórych pierwiastków śladowych lub witamin;
  • niskie stężenie glukozy;
  • zaburzenia hormonalne;
  • helminthiasis.

Uszkodzenie mózgu może być spowodowane nawet krótkotrwałym niedożywieniem lub niewielkim obrażeniem podczas rozwoju prenatalnego zwierzęcia.

Wrodzona padaczka objawia się przede wszystkim w wieku pół roku, a napady nabytej patologii występują pod negatywnym wpływem czynników zewnętrznych, niezależnie od wieku zwierząt domowych. Neurologiczne podstawy patologii można rozpatrywać z punktu widzenia naruszenia procesów hamowania i wzbudzania w tkankach mózgu.

To jest interesujące! Pojawienie się napadu padaczkowego jest najczęściej wywoływane przez niekorzystne skutki, takie jak stresujący stan, zmęczenie lub przepracowanie, bardzo silne czynniki emocjonalne i niepowodzenie hormonalnego tła.

Podrażnienie nerwowe może powodować nadmierne wydzielanie śliny, zwiększoną perystaltykę jelit i ruchliwość żołądka, brak działania innych narządów lub układów. W czasie intensywnego wyładowywania komórki nerwowe wydają znaczne ilości pożywienia i neuroprzekaźników, co szybko wywołuje ich ucisk i osłabienie standardowej aktywności mózgu.

Objawy epilepsji u psa

Najpoważniejszym objawem patologii jest rozwój napadu padaczkowego, który jest reprezentowany przez etapy prekursorowe, icctal i postictal. W pierwszym przypadku stan zwierzęcia charakteryzuje się nerwowym zachowaniem i żałobnym jękiem, lękiem i dość obfitym ślinotokiem.

Następnym etapem jest utrata przytomności, a także pochylenie głowy do tyłu, któremu towarzyszy napięcie mięśniowe, maksymalne rozszerzenie źrenic i głośny, szybki oddech. Na szczycie takiego ataku następuje uwolnienie pienistej śliny i gryzienie języka, mimowolne oddawanie moczu lub opróżnianie jelit. Na etapie poetyckim zachodzą procesy regeneracyjne, ale zwierzę może mieć poczucie dezorientacji i lekkiego ślinotoku.

To jest interesujące! Napady częściowe występują u psów niezbyt często i można je określić jako dziwne i niezwykłe zachowanie, nietypowe dla zwierząt domowych.

W praktyce weterynaryjnej rozróżnia się również formy, którym towarzyszą drobne, częściowe lub częściowe napady padaczkowe. Do małego ataku lub ropnia, charakteryzującego się krótkotrwałą utratą przytomności z zachowaniem stabilnej równowagi.

Częściowe napady padaczkowe charakteryzują się pojawieniem się drgawek wyłącznie na pewnej części tkanki mięśniowej. W tym samym czasie odnotowuje się drżenie kończyn lub szczęk, niemotywowane zwoje głowy lub całego ciała. Pojawienie się napadów częściowych z reguły towarzyszy wtórnej padaczce i jest w stanie szybko przekształcić się w napady uogólnionego typu.

Pierwsza pomoc w leczeniu padaczki

Jeśli podejrzewasz napad padaczkowy, twoje zwierzę będzie musiało zapewnić całkowity odpoczynek, usuwając wszelkie drażniące i stresujące czynniki. Według weterynarzy wskazane jest umieszczenie chorego zwierzęcia w ciemnym i cichym pokoju. Aby zminimalizować ryzyko poważnych obrażeń psa podczas ruchów konwekcyjnych, zaleca się umieszczenie pod nim miękkiej ściółki lub małego materaca. Dobry wynik pierwszej pomocy zapewnia aktywna wentylacja z dopływem świeżego powietrza do pomieszczenia, a także ostrożne zwilżanie skóry zwierzęcia wodą o temperaturze pokojowej.

Historia stanu epileptycznego będzie wymagać większej uwagi ze strony właściciela zwierzęcia. Z reguły napad zatrzymuje się po około półgodzinie, ale jeśli stan konwulsyjny trwa dłużej, to pies musi otrzymać kwalifikowaną pomoc weterynaryjną w specjalistycznej klinice.

Czas trwania ataku i jego wskaźniki dotkliwości zależą bezpośrednio od tego, w jaki sposób kompetentnie udzielona zostanie pierwsza pomoc i wszystkie leki przepisane przez weterynarza w celu najbardziej efektywnego złagodzenia stanu drgawkowego. Aby przetransportować do kliniki zwierzę podrzucające i niespokojne podczas ataku jest najlepsze na dużym kocu.

To jest interesujące! Potwierdzając diagnozę, właściciel psa z epilepsją w historii może potrzebować opanowania niezależnego domięśniowego podawania leków przeciwdrgawkowych i innych środków adekwatnych do ciężkości choroby.

Diagnoza i leczenie

Identyfikacja epilepsji u zwierząt domowych wymaga wizualnej kontroli psa, a także wyznaczenia przedstawionych środków diagnostycznych:

  • badanie krwi i moczu w celu określenia ilości resztkowego azotu i glukozy;
  • pomiary stężenia ołowiu i wapnia w płynach biologicznych;
  • analiza kału pod kątem braku helmishiasis;
  • analiza płynu mózgowo-rdzeniowego w celu określenia wskaźników ciśnienia, składu komórkowego i stężenia białka;
  • badania ultrasonograficzne;
  • badania rentgenowskie;
  • elektroencefalogram do celów oceny stanu emocjonalnego ekspertów.

Szczególną uwagę zwraca się na badanie rodowodu psa, a także na określenie dziedzicznej predyspozycji do padaczki. Diagnoza pozwala odróżnić wrodzoną postać choroby od patologii nabytego lub wtórnego typu, a także pomaga zidentyfikować czynniki prowokujące. Brak współistniejących chorób i skomplikowanych chorób somatycznych umożliwia w większości przypadków dokładne ustalenie genetycznej przyczynowości choroby. Padaczka w procesie diagnostycznym powinna być odróżniona od patologii aparatu przedsionkowego, a także chorób móżdżku lub problemów z nerwem słuchowym.

Niestety, całkowite wyleczenie psa, nawet na tle prawidłowo i na czas przepisanych leków, nie jest przestrzegane, ale jest gwarancją znacznej poprawy jakości życia zwierzęcia. Powszechnie stosowane leki objawowe obejmują środki uspokajające i uspokajające, takie jak fenytoina, diazepam, fenobarbital i prymidon.

To jest interesujące! Leczenie przeciwpadaczkowe stanu epileptycznego u zwierząt domowych jest stosowane wyłącznie do celów weterynarza, przy ścisłym przestrzeganiu dawkowania i pod ogólną kontrolą stanu.

Z kontrowersji pod względem stosowności powołania z drgawkami leki obejmują bromki, których stosowanie może powodować pojawienie się raczej złożonych chorób skóry. Jednakże bromek sodu jest często podawany psom z historią dysfunkcji nerek. Po podaniu doustnym "Tazepam", dobrze eliminuje objawy nerwicy, a także "Heksamidynę".

Zapobieganie epilepsji

Napady padaczkowe występują pod wpływem wielu czynników prowokujących, które należy całkowicie wykluczyć z życia zwierzęcia. Pies powinien być chroniony przed ekscytującymi wydarzeniami, w tym wizytami na wystawach i konkursach, a także koniecznością minimalizacji liczby intensywnych szkoleń. Chodzenie powinno być wystarczająco długie, ale przeprowadzane tylko w znajomym i swobodnej atmosferze.

Terapia epilepsja obejmuje planowanie i przyleganie do zwierzęcia, a także monitorowanie ogólnego stanu jego zdrowia. Obecność w historii psa nawet pojedynczego epileptycznego stanu obejmuje regularne konsultacje weterynaryjne i przestrzeganie wszystkich terminów.

Ważnym krokiem w leczeniu padaczki jest normalizacja diety z następującymi zaleceniami:

  • karmienie zwierzęcia jest pożądane w celu urozmaicenia roślinami strączkowymi, kaszę owsianką, sardynkami, gotowaną marchewką i kapustą;
  • żywność powinna być podawana psu ściśle według ustalonego reżimu, w postaci ciepła;
  • część podanej żywności musi odpowiadać wieku i cechom zwierząt;
  • w codziennej diecie powinno być wystarczająco dużo magnezu, manganu i witaminy "B6";
  • należy ograniczyć ilość mięsa i innych pokarmów białkowych, a także słone produkty spożywcze w diecie chorego psa;
  • suplementy witaminowe i mineralne do diety są wyznaczane wyłącznie przez lekarza weterynarii i są wybierane ściśle indywidualnie, w zależności od stanu zdrowia zwierzęcia;
  • Najlepszym rozwiązaniem byłoby przeniesienie zwierzęcia do gotowego paszy o wysokiej jakości, która zawiera szybko rozszczepialne składniki białkowe.

Obowiązkowe jest wykluczenie czynników traumatycznych pod względem stanu emocjonalnego, a także wykluczenie psów z tej patologii z krycia.

To jest interesujące! Wysoka skuteczność profilaktyczna ma akupunkturę wykonaną na dziesięciu głównych wrażliwych punktach, a przeprowadzanie takich sesji przez jeden miesiąc jest dobrym dodatkiem do tradycyjnych leków.

Zagrożenie dla ludzi

Epilepsja jest chorobą bezdotykową, a dość powszechny pogląd, że po każdym ataku, umierające komórki mózgowe powodują, że pies jest niebezpieczny dla ludzi i nieadekwatny, jest nieuzasadniony. Napady padaczkowe u psa są nie mniej niebezpieczne niż podobna patologia, która rozwija się u ludzi.

Wraz z innymi przewlekłymi dolegliwościami padaczka będzie wymagać podania skutecznego leku dla psa, ponieważ brak odpowiedniej terapii może spowodować poważne konsekwencje.

Padaczka u psów - przyczyny, jak leczyć, co robić

Padaczka u psów jest dość powszechna. Powód - zaburzenie mózgu. Z powodu zmian w komórkach neurologicznych pojawiają się niekontrolowane, powtarzalne działania, które nie są charakterystyczne dla zwierzęcia.

Treść artykułu:

Znaki

Obecnie podświetlonych zostanie kilka znaków, które wskazują na możliwą chorobę padaczki. Dokładną diagnozę ustala się dopiero po pełnym zbadaniu psa.

pobieranie krwi zwierząt, identyfikację związanych z chorobą serca, mózgu, układu hormonalnego, można zainstalować formy padaczki - prawdziwe lub objawowe - wywołane procesy patologiczne w organizmie.

Jeśli właściciel zwierzęcia zaobserwuje w zachowaniu którykolwiek z poniższych objawów, w żadnym przypadku nie powinien sam wykonywać leczenia. Po pierwsze, wymagane jest szybkie pokazanie chorego zwierzęcia specjalistom.

Tylko w tym przypadku możesz liczyć na całkowite wyleczenie zwierzęcia lub optymalne złagodzenie jego stanu (w jego prawdziwej formie).

Objawy mogą wystąpić u każdej osoby, niezależnie od jej wieku, płci czy rasy.

W ciężkich przypadkach:

W pierwszym etapie (tonik) - wtedy zwierzę natychmiast traci przytomność. Łapy, ciasne, wyciągnięte prosto, nie mogą się zgiąć. Istnieje czasowe wstrzymanie oddechu. Ten etap trwa nie dłużej niż 45-60 sekund.

Zaburzenia koordynacji


Ruchy zwierzęcia stają się niepewne, a chód "zatacza się". Pies może "nie pasować do zakrętów" - z tego powodu jego nerwowość dramatycznie wzrasta.

Ten znak może również mówić o urazach i nowotworach mózgu, schorzeniach aparatu przedsionkowego.

Utrata przytomności

Jest krótkotrwały i jest obserwowany podczas napadu padaczkowego. Jeśli weźmiemy pod uwagę ten sam objaw bez odniesienia do epilepsji, to będzie mówić o niepowodzeniach w sercu, płucach.

W padaczce epilepsji utracie przytomności towarzyszy najsilniejsze napięcie mięśniowe i krótki "stop" oddechu psa.

Po tym okresie występują chaotyczne ruchy kończyn na tle zwiększonej śliny i mimowolne opróżnianie jelit i pęcherza.

Konwulsje i drgawki


Wszyscy wiemy, jak wyglądają. Zwierzę w tym samym czasie jest w napięciu i nie reaguje na bodźce zewnętrzne. Cechą epilepsji jest okres jej manifestacji, który zaczyna się od sześciu miesięcy życia zwierzęcia.

W tym szczególnym momencie szczeniak może doświadczyć mimowolnych ruchów, które wyglądają jak drgawki. Nie jest to choroba, ale jest konsekwencją szybkiego wzrostu młodego organizmu. Wielu z nas zaobserwowało podobne objawy podczas snu zwierzęcia.

Jest to podobne do biegania - pies "marzy" o polowaniu. Jeśli się obudzisz, natychmiast opamiętaj się i popatrz na siebie z wymownym spojrzeniem. W przypadku ataku epilepsji to zachowanie nigdy nie jest przestrzegane.

Wstępna diagnoza zależy od nasilenia objawów. Im silniejsze i bardziej aktywne są objawy epilepsji, tym łatwiejsza jest diagnoza choroby.

Wśród subtelnych napadów padaczkowych są tzw. Częściowe i częściowe. Padaczka powinna być rozpatrywana w całości. Tak więc nerwowość może być spowodowana obecnością innych osób w domu lub chorobą właściciela.

Ale jeśli zwierzę jest niespokojne, próbuje ukryć się w ciemnym, ustronnym miejscu ("efekt dziury") i nieustannie "narzeka" na niedyspozycję, to nadchodzi nieuchronny atak.

Jeśli znajdziesz coś takiego w zachowaniu psa, zrób to łatwo i odwiedź specjalistę. Być może jest to na czas leczenia kliniki weterynaryjnej będzie kluczem do pełnego odzyskania zwierzęcia.

Tak, chore serce psa, które może być przyczyną objawów podobnych do epilepsji, nie będzie mogło długo czekać na twoją pomoc.

Jak oczywiste


Nie można tego nazwać osobną chorobą. Jest to konsekwencja patologicznych procesów w ciele zwierzęcia, powodujących zaburzenia w mózgu.

Istnieje ponad 40 rodzajów padaczki, które powstają z różnych przyczyn. Nie we wszystkich przypadkach można ustalić idiopatyczną (prawdziwą) przyczynę napadów.

Dokładna obserwacja zachowania zwierzęcia pomaga w ponad połowie przypadków w ustaleniu podstaw ataków i kontrolowaniu ich wyglądu.

Epilepsja idiopatyczna u psów jest dziedziczną zmianą w funkcjonowaniu komórek nerwowych kory mózgowej. Manifestowane w wieku 6 miesięcy - 3 lata. Nie jest leczone, ale przy odpowiednim doborze leków możesz przejąć kontrolę.

Okres remisji może trwać długo, liczba ataków jest zmniejszona do 2-3 rocznie. Istnieje epilepsja wtórna.

Zwierzę podatne na drgawki wygląda zupełnie zdrowo. Wyjątki są wtórnymi przyczynami w postaci ostrej (ciężkie zatrucie, zakażenie).

Przed atakiem zwierzęta zachowują się inaczej:

  • Zmiany zachowania, pies, który biegał, może przestać patrzeć na jeden punkt.
  • Nieuzasadnione podniecenie, szklany wygląd.
  • Częściej atak rozpoczyna się bez żadnych znaków. Może wystąpić w dowolnym momencie, nawet we śnie.

Przyczyny

  • Poważne siniaki lub urazy głowy.
  • Choroby zakaźne lub wirusowe.
  • Choroby narządów wewnętrznych (serce, nerki, wątroba).
  • Guzy i ciężkie zatrucia.

Padaczka może występować u dowolnego zwierzęcia w wyniku stresu, hipotermii i przejściowego (przemijającego).

Jest nieuleczalna, ale objawy należy odróżnić od drgawek występujących u psów z wielu powodów (wysoka gorączka, ostry ból z kolką nerkową). Można go odróżnić tylko od lekarza. Oba znaki są bardzo podobne.

Wygląda

  • Zwierzę spada na bok.
  • Drżenie z drgawek, drganie kończyn, rozciąganie, sztywność ciała, silne napięcie mięśni.
  • Oczy patrzą na jeden punkt, wydają się szkliste. W niektórych przypadkach losowo obracaj.
  • Pojawia się mimowolne opróżnianie układu moczowego i jelit.
  • Wymioty i spieniona ślina wypływają z jamy ustnej.
  • Czas trwania ataku waha się od kilku sekund do 5-15 minut. Po tym zwierzę jest zdezorientowane, przestraszone.

Niektórzy natychmiast zasypiają, inni chętnie rzucają się na jedzenie lub wodę. W tym czasie zwierzę lepiej nie dotykać, jeśli istnieje możliwość, aby go uspokoić.

Ataki

Mały


Zwierzę niesie go na nogi. Czas trwania wynosi kilka sekund, podczas gdy pies zamarza, oczy mogą się tarzać.

Właścicielowi rzadko udaje się zauważyć, że coś jest nie tak, ponieważ szybko przychodzi do siebie, a jej późniejsze zachowanie jest prawie takie samo jak zwykle.

Częściowe

Znaki są obserwowane tylko w jednej części ciała psa, na przykład po prawej stronie. Wyglądają jak stwardnienie mięśni i chaotyczny ruch kończyn.

Częściowe

Jego diagnoza jest dość trudna, ponieważ wiąże się z halucynacjami. Zwierzęta mają największy lęk przed próbą zabicia się, jak gdyby uciekając.

Pies zaczyna bić się o ścianę, wyskakiwać przez okno lub pędzić pod kołami samochodu.

Zdarza się to wszędzie. Mięśnie kończyn są zredukowane, na szyi, twarzy psa.

Behawioralny

To imię otrzymał dzięki temu, że zwierzę zachowuje się niezwykle:

  • Pies nagle zaczyna jęczeć lub wyć.
  • Pokazuje niewytłumaczalną agresję wszystkim, nawet swojemu panu.
  • Mimowolne ruchy szczęki (uderzenia).
  • Próby ukrycia się.
  • Utrata orientacji w znanych miejscach.

Oprócz nietypowych zachowań mogą temu towarzyszyć nieprawidłowości fizjologiczne:

  1. Mimowolne upuszczenie z żołądka i pęcherza.
  2. Pragnienie, ciągły głód.
  3. Bolesne skurcze w otrzewnej.
  4. Ślinienie.
  5. Tymczasowa utrata wzroku.
  6. Czas trwania takiego stanu wynosi od minuty do kilku godzin.

Działania właściciela


Konieczne jest zabezpieczenie miejsca, w którym znajduje się chore zwierzę. W tym stanie pies nie kontroluje się i może zostać zraniony przez coś.

Leczenie


Polega na doborze konkretnego leku i dawkowania. To zależy od częstotliwości i intensywności ataku. To indywidualna postać. Musimy pamiętać, że choroba nie jest leczona, można jedynie zmniejszyć częstotliwość ataków i ich intensywność.

Pod Twoją nieobecność zapewnij bezpieczne miejsce dla swojego zwierzaka, na wypadek ataku, aby nie zrobić sobie krzywdy. Dobrze jest mieć strzykawkę z lekiem przeciwdrgawkowym, jeśli trwa dłużej niż zwykle.

Środki ludowe bezużyteczne. Możesz tylko zwiększyć remisję.

Poprawa stanu chorego zwierzęcia i wydłużenie jego długości bez żadnych skutków ubocznych.

Zmniejszenie ryzyka nawracających drgawek i osiągnięcie stadium długoterminowej remisji bez jednoczesnego przyjmowania leków, łagodzenia drgawek u zwierząt.

Leczenie koniecznie zaczyna się od wizyty w klinice weterynaryjnej. Właściciel zwierzęcia nie jest w stanie dokładnie zdiagnozować i ustalić przyczyny choroby.

Zwierzę musi ograniczyć wysiłek fizyczny, ponieważ może sprowokować atak.

Pies potrzebuje więcej odpoczynku. Konieczne jest wybranie miejsca do odzyskania. Powinien być ciepły, bez jaskrawego oświetlenia, z dala od ruchu ludzi i zwierząt.

Dieta jest ważna. Konieczne jest ograniczenie spożycia mięsa i wyłączenie go z karmy o sztucznych smakach.

Leki


Uwaga, proszę! Wszystkie następujące leki (to część powszechnie stosowanych leków) są stosowane ściśle zgodnie z zaleceniami lekarza weterynarii. Tylko on może prawidłowo i optymalnie wybrać najbardziej odpowiedni lek i obliczyć jego pojedynczą dawkę.

Również częstotliwość i czas przyjmowania. Jego decyzja będzie bezpośrednio zależała od przyczyny epilepsji (postaci), wieku i płci psa, wagi i powiązanych chorób.

  • Fenobarbital - przeciwdrgawkowy, stosowany jest również Primidon.
  • Sibazon - podawany dożylnie. Łagodzi lęk i rozluźnia mięśnie.
  • Tazepam - doustnie. Jest lekiem przeciwdrgawkowym, łagodzącym objawy nerwicy.
  • Heksamidyna - boryka się z objawami epilepsji.
  • Valium - stosowany w stanach epileptycznych.
  • Adrenalina - 0,1% i Novocain - 0,5%. Ich wprowadzanie odbywa się przez płyn mózgowo-rdzeniowy psa.
  • Preparaty witaminowe. Na przykład niedobór B6 powoduje konwulsje nawet u ludzi.

Ważne wiedzieć


Leczenie padaczki u psów powinno być całkowicie zakończone tylko w postaci wtórnej lub objawowej. W takim przypadku leczenie ma na celu głównie wyeliminowanie przyczyny choroby:

  • Zniszczenie i usunięcie pasożytów.
  • Przywrócenie prawidłowej czynności serca, mózgu, tarczycy.
  • Normalizacja wapnia, cukru, tlenu we krwi.
  • Zwiększona odporność na stres.

Przy prawdziwej (genetycznie odziedziczonej) postaci choroby całkowite wyleczenie jest niemożliwe. Ale dzięki odpowiednio dobranym preparatom i okresowym badaniom zwierzęcym remisja staje się długa - do 6 lat.

Jeśli pozwolisz chorobie rozwinąć się i nie podejmiesz żadnych kroków, aby ją leczyć, pies może doświadczyć tak zwanego stanu epileptycznego.

W tym przypadku serce zwierzęcia ma ogromny ładunek, niedotlenienie i obrzęk mózgu, śpiączka i zatrzymanie oddychania - następuje śmiertelny wynik.

Leczenie padaczki jest twoją odpowiedzią na ich miłość i oddanie. Uważaj, aby nie mieć czasu na spotkanie i rozpoczęcie pełnego leczenia, które uratuje życie i zdrowie psa.

Epileptyki nie są rzadkie. Szczególnie cierpiące zwierzęta cierpią na chorobę. Jeśli był atak, ale przed nim pies był zdrowy, najprawdopodobniej ten atak jest związany z zupełnie inną chorobą.

Po ataku


Zwykle zwierzę jest zmęczone, wyczerpane, w przypadku, gdy kurcze trwały długo. Krótko mówiąc, pies może zacząć zachowywać się nieodpowiednio, lepiej, że w tym momencie nie było nikogo w pokoju, z wyjątkiem głównego właściciela.

Pamiętaj, aby otworzyć okno, wprowadzić świeże powietrze do pomieszczenia, uspokoić je łagodnymi słowami.

Jeśli pies choruje na epilepsję, nie można go wyleczyć, ale zminimalizowanie skurczów jest realne. Lekarz przepisuje leki, muszą być zażywane w określonych godzinach.

Szata leczenie


Jakie są konsekwencje, jeśli nie zwracasz uwagi na zwierzę? Życie psa jest w twoich rękach, potraktuj poważnie leczenie. Zazwyczaj lekarz przepisuje leki w postaci tabletek, musi koniecznie wskazywać na prawidłowe stosowanie leku.

Otrzymał receptę, kupił leki, teraz koncentruje się na leczeniu. Będzie to trudne, trzeba wybrać dogodny czas na przyjmowanie leków, może być ich kilka.

Jeśli naruszysz przepisy lekarskie, to najpierw daj leki zgodnie z określonym planem, a potem je naruszysz, przez takie działania skazujesz zwierzę na mąkę.

W wyniku lenistwa może się rozpocząć epileptik - są to ataki, które występują z dużą częstotliwością, długotrwałe napady padaczkowe.

Niemożliwe jest dobrowolne zaprzestanie podawania leku lub zwiększenie dawki - zmniejszenie dawki. Taki krok może spowodować uzależnienie fizyczne.

Pies po ataku doświadcza powtarzających się drgawek, choroba bardzo wyczerpuje ciało, prowadząc do śmierci. Nie pozwól temu, pies jest członkiem rodziny, zaopiekuj się nim, tak jak o swoich bliskich.

Zasilanie


Padaczka jest złożoną chorobą wymagającą starannego leczenia. Pies powinien otrzymywać tylko zdrową żywność. Ogólnie rzecz biorąc, konieczne jest całkowite wyeliminowanie z diety wszystkich suplementów diety, które zaczynają karmić tylko dietetyczną żywność.

Pies nie powinien jeść dużo soli, starać się gotować jedzenie o niskiej zawartości. Jest przeciwwskazane, ale jedzenie bez tego produktu jest wyjątkowo bez smaku, nadal chcesz się rozpieszczać.

Nie podawaj mięsa, mięsa, ryb. Rośliny strączkowe nie powinny być obecne w diecie. Pij z umiarem, ale nie trzeba go ograniczać. Po ataku epilepsji, pies musi otrzymać trochę wody.

Lekarze weterynarii twierdzą, że przyjmowanie leków, odpowiednie odżywianie, pomaga ograniczyć napady padaczkowe do minimum. Ułatwi to życie zwierzęciu.

Co może


Żywność powinna być bogata w błonnik, mleko, trochę mięsa 1 lub 2 razy w miesiącu, a także produkty rybne. Jest koniecznie gotowane, nie podawaj zwierzęciu surowego.

Aby twój pies cierpiał na epilepsję, prowadził normalne życie, nie różnił się od swoich bliskich - konieczna jest ostrożna opieka. Pies po ataku epilepsji powinien otrzymać więcej uwagi niż zwykle.

Staraj się nie podnosić głosu, nie wyłączać jasnego światła, otwierać okna, jest to ważne, więc zwierzę szybciej przyjdzie. Lekarstwa należy podawać ściśle zgodnie z zaleceniami, nie wymyślając niczego, życie zwierzęcia jest w twoich rękach.

Staraj się przestrzegać diety, zazwyczaj weterynarz powinien ją przepisać, ale w naszych klinikach jest to luksus, niewielu ludzi zajmuje się opracowywaniem diet dla psów, więc możesz bez obaw używać tego, co jest przedstawione w artykule.

Właściciele zwierząt, którzy spełniają wszystkie wymagania lekarza, twierdzą, że rzeczywiście, biorąc leki mogą zmniejszyć napady, wyeliminować je z życia psa.

Istnieją dowody, że poczyniono obserwacje na temat psów otrzymujących leki zgodnie z zaleceniami oraz tych, które właściciel zmniejszał dawkę bez konsultacji z lekarzem.

Pierwszy żył cały rok bez napadów. Ten, który zmniejszył wymaganą dawkę, doświadczał ataków dwa razy w ciągu 9 miesięcy. Jak rozumiesz, wszystko zależy od twojej cierpliwości, chęci pomocy swojemu zwierzakowi.

Zwierzę nie jest zabawką, jeśli przywiózł zwierzaka, wzięło na swoje barki ogromną odpowiedzialność za swoje życie i zdrowie.

Jedna historia

Dzieli się z naszym przyjacielem. Jest związany z epilepsją. Sześć miesięcy temu Julia zachorowała - mój krasnal jamnik. Wszystko zaczęło się tak. Stała się niespokojna, jęknęła i próbowała wczołgać się pod kanapę. Kiedy ją wyciągnąłem, zauważyłem, że ma dużo ślinotoków.

Gdy tylko włożyła psa do ściółki, zaczęła skurczyć się i zobaczyłem, że biała tkanina była zabarwiona na czerwonawy kolor. Okazuje się, że biedaczka ugryzła się w język.

Podczas ataku wkurzyła się, a po niej leżała długo i niemrawo. Oczywiście, ja i Julia natychmiast rzuciliśmy się do lekarza.

W klinice


Od weterynarza nauczyłem się dużo o tej chorobie. Okazuje się, że można ją odziedziczyć - działa czynnik genetyczny. Przyczyny tego niepowodzenia są mało zbadane.

W tym przypadku ataki są obserwowane niezależnie od nabytych chorób i pojawiają się w młodym wieku i powracają przez całe życie psa.

Jest to prawdziwa lub prawdziwa epilepsja i nie jest wyleczona. My tylko poradzimy sobie z jej przejawami i ułatwiamy życie naszemu zwierzakowi.

Weterynarz naprawdę mnie ucieszył, kiedy powiedział, że jak tylko problemy z sercem minie, te straszne symptomy znikną.

Kolejny pacjent


Gdy siedziałem w kolejce, zacząłem rozmowę z kobietą - kochanką miniaturowej pekińskiej dziewczyny. Jej pies miał również ataki epilepsji. Powstały natychmiast po urodzeniu i trwały około dwóch miesięcy.

Powodem był spadek zawartości wapnia we krwi. Jak tylko jego poziom został znormalizowany przez leki zawierające wapń (przepisane przez lekarza po testach), pies wrócił do normy.

Wiedza


To nie jest tak straszne, jak się wydaje. Musisz tylko przyjść do weterynarza i dokładnie zbadać swojego zwierzaka. Po ustaleniu przyczyny choroby - wrodzonej lub nabytej, zostanie przepisane najbardziej optymalne leczenie.

Obejmuje to stosowanie leków łagodzących skurcze. Rodzaj leku i jego dawkowanie określa się na podstawie wagi psa i jego ogólnego stanu - wieku, ciąży i współistniejących chorób.

Weterynarz (dzięki niemu) ostrzegł mnie, że nie można w żaden sposób zrobić samoleczenia, że ​​nastąpił fatalny wynik, gdy zbyt "inteligentni" właściciele przyjęli tę misję.

Wyjaśnił mi również, że podczas epilepsji konieczne jest ograniczenie aktywności fizycznej i przestrzeganie diety zawierającej umiarkowane spożycie produktów mięsnych. A jakie historie spotkały się z twoim zwierzakiem?

Czytaj Więcej O Psach

Malamute kupić

Karmienie Alaskan Malamute jest jedną z najbardziej majestatycznych ras psów.
Możesz kupić Malamute kontaktując się z naszym przedszkolem «MAL PLANET». Cena Malamuta (zarówno szczeniąt, jak i dorosłych) zależy od indywidualnych cech psa i jego pochodzenia.

Myjemy zęby w domu

Karmienie O tym, czy psy szczotkują zęby, jak często trzeba szczotkować psa i jak to robić właściwie, niestety, nie wszyscy właściciele zwierząt myślą o tym. Jednak zdrowie dziecka zależy od utrzymania szczęki w czystości.

Jak karmić Chihuahua w domu

Karmienie Chihuahua jest jak mały pies i bardzo zrównoważona rasa w porównaniu do innych przedstawicieli krasnoluda.Bardzo rzadko można zobaczyć histerycznego psa tej majestatycznej rasy.