Treść

Padaczka u psów

Padaczka u psów domowych jest dość rozpowszechnioną chorobą, która wymaga terminowej i prawidłowej diagnozy, a także kompetentnego, wysoce skutecznego schematu leczenia. Przewlekła neurologiczna patologia nazywana epilepsją jest predyspozycją organizmu zwierzęcia do nagłego pojawienia się drgawek napadowych.

Treść artykułu:

Czym jest epilepsja

Manifestacja u psa napadów pojedynczych i specyficznych dla epilepsji jest spowodowana obecnością określonych reakcji żywego organizmu na zachodzące w nim procesy. Według współczesnych koncepcji weterynaryjnych padaczka można przypisać heterogenicznym grupom patologii, których objawy kliniczne charakteryzują się powtarzającymi się napadami drgawkowymi. Podstawą patogenezy padaczki są napadowe napady, które występują w neuronalnych komórkach mózgu.

To jest interesujące! Powtarzające się napadowe stany różnego pochodzenia, w tym zaburzenia nastroju i świadomości, a także rozwój otępienia i psychozy epileptycznej, w połączeniu ze strachem, tęsknotą i agresywnością są typowe dla chorób neurologicznych.

Jeżeli istnieje udowodniony związek między występowaniem napadów padaczkowych a patologią pochodzenia somatycznego, ustalono rozpoznanie padaczki objawowej. Praktyka weterynaryjna pokazuje, że niektóre przypadki napadów drgawkowych mogą być skomplikowane w przebiegu choroby pochodzenia somatycznego lub neurologicznego, a także urazów mózgu.

Wady wrodzone w procesie funkcjonowania mózgu są najczęściej przyczyną pierwotnej epilepsji u psów, a dziedziczna predyspozycja do choroby powoduje, że patologia jest dość powszechna u niektórych ras, w tym u pasterza i collie, seterów i retrieverów, św. Bernardyna i psów gończych, jamników i pudli, bokserów i sznaucerów. i teriery. Suki częściej chorują na epilepsję niż mężczyźni, a ryzyko rozwinięcia się patologii jest wyższe u psów wykastrowanych lub wysterylizowanych.

Czynniki wywołujące rozwój wtórnej padaczki można przedstawić za pomocą:

  • infekcje: zapalenie mózgu, tężec i dżuma;
  • toksyczne działanie ołowiu, arsenu i strychniny;
  • urazowe uszkodzenie mózgu;
  • porażenie prądem;
  • ukąszenia jadowitych węży;
  • narażenie na jad owada;
  • brak niektórych pierwiastków śladowych lub witamin;
  • niskie stężenie glukozy;
  • zaburzenia hormonalne;
  • helminthiasis.

Uszkodzenie mózgu może być spowodowane nawet krótkotrwałym niedożywieniem lub niewielkim obrażeniem podczas rozwoju prenatalnego zwierzęcia.

Wrodzona padaczka objawia się przede wszystkim w wieku pół roku, a napady nabytej patologii występują pod negatywnym wpływem czynników zewnętrznych, niezależnie od wieku zwierząt domowych. Neurologiczne podstawy patologii można rozpatrywać z punktu widzenia naruszenia procesów hamowania i wzbudzania w tkankach mózgu.

To jest interesujące! Pojawienie się napadu padaczkowego jest najczęściej wywoływane przez niekorzystne skutki, takie jak stresujący stan, zmęczenie lub przepracowanie, bardzo silne czynniki emocjonalne i niepowodzenie hormonalnego tła.

Podrażnienie nerwowe może powodować nadmierne wydzielanie śliny, zwiększoną perystaltykę jelit i ruchliwość żołądka, brak działania innych narządów lub układów. W czasie intensywnego wyładowywania komórki nerwowe wydają znaczne ilości pożywienia i neuroprzekaźników, co szybko wywołuje ich ucisk i osłabienie standardowej aktywności mózgu.

Objawy epilepsji u psa

Najpoważniejszym objawem patologii jest rozwój napadu padaczkowego, który jest reprezentowany przez etapy prekursorowe, icctal i postictal. W pierwszym przypadku stan zwierzęcia charakteryzuje się nerwowym zachowaniem i żałobnym jękiem, lękiem i dość obfitym ślinotokiem.

Następnym etapem jest utrata przytomności, a także pochylenie głowy do tyłu, któremu towarzyszy napięcie mięśniowe, maksymalne rozszerzenie źrenic i głośny, szybki oddech. Na szczycie takiego ataku następuje uwolnienie pienistej śliny i gryzienie języka, mimowolne oddawanie moczu lub opróżnianie jelit. Na etapie poetyckim zachodzą procesy regeneracyjne, ale zwierzę może mieć poczucie dezorientacji i lekkiego ślinotoku.

To jest interesujące! Napady częściowe występują u psów niezbyt często i można je określić jako dziwne i niezwykłe zachowanie, nietypowe dla zwierząt domowych.

W praktyce weterynaryjnej rozróżnia się również formy, którym towarzyszą drobne, częściowe lub częściowe napady padaczkowe. Do małego ataku lub ropnia, charakteryzującego się krótkotrwałą utratą przytomności z zachowaniem stabilnej równowagi.

Częściowe napady padaczkowe charakteryzują się pojawieniem się drgawek wyłącznie na pewnej części tkanki mięśniowej. W tym samym czasie odnotowuje się drżenie kończyn lub szczęk, niemotywowane zwoje głowy lub całego ciała. Pojawienie się napadów częściowych z reguły towarzyszy wtórnej padaczce i jest w stanie szybko przekształcić się w napady uogólnionego typu.

Pierwsza pomoc w leczeniu padaczki

Jeśli podejrzewasz napad padaczkowy, twoje zwierzę będzie musiało zapewnić całkowity odpoczynek, usuwając wszelkie drażniące i stresujące czynniki. Według weterynarzy wskazane jest umieszczenie chorego zwierzęcia w ciemnym i cichym pokoju. Aby zminimalizować ryzyko poważnych obrażeń psa podczas ruchów konwekcyjnych, zaleca się umieszczenie pod nim miękkiej ściółki lub małego materaca. Dobry wynik pierwszej pomocy zapewnia aktywna wentylacja z dopływem świeżego powietrza do pomieszczenia, a także ostrożne zwilżanie skóry zwierzęcia wodą o temperaturze pokojowej.

Historia stanu epileptycznego będzie wymagać większej uwagi ze strony właściciela zwierzęcia. Z reguły napad zatrzymuje się po około półgodzinie, ale jeśli stan konwulsyjny trwa dłużej, to pies musi otrzymać kwalifikowaną pomoc weterynaryjną w specjalistycznej klinice.

Czas trwania ataku i jego wskaźniki dotkliwości zależą bezpośrednio od tego, w jaki sposób kompetentnie udzielona zostanie pierwsza pomoc i wszystkie leki przepisane przez weterynarza w celu najbardziej efektywnego złagodzenia stanu drgawkowego. Aby przetransportować do kliniki zwierzę podrzucające i niespokojne podczas ataku jest najlepsze na dużym kocu.

To jest interesujące! Potwierdzając diagnozę, właściciel psa z epilepsją w historii może potrzebować opanowania niezależnego domięśniowego podawania leków przeciwdrgawkowych i innych środków adekwatnych do ciężkości choroby.

Diagnoza i leczenie

Identyfikacja epilepsji u zwierząt domowych wymaga wizualnej kontroli psa, a także wyznaczenia przedstawionych środków diagnostycznych:

  • badanie krwi i moczu w celu określenia ilości resztkowego azotu i glukozy;
  • pomiary stężenia ołowiu i wapnia w płynach biologicznych;
  • analiza kału pod kątem braku helmishiasis;
  • analiza płynu mózgowo-rdzeniowego w celu określenia wskaźników ciśnienia, składu komórkowego i stężenia białka;
  • badania ultrasonograficzne;
  • badania rentgenowskie;
  • elektroencefalogram do celów oceny stanu emocjonalnego ekspertów.

Szczególną uwagę zwraca się na badanie rodowodu psa, a także na określenie dziedzicznej predyspozycji do padaczki. Diagnoza pozwala odróżnić wrodzoną postać choroby od patologii nabytego lub wtórnego typu, a także pomaga zidentyfikować czynniki prowokujące. Brak współistniejących chorób i skomplikowanych chorób somatycznych umożliwia w większości przypadków dokładne ustalenie genetycznej przyczynowości choroby. Padaczka w procesie diagnostycznym powinna być odróżniona od patologii aparatu przedsionkowego, a także chorób móżdżku lub problemów z nerwem słuchowym.

Niestety, całkowite wyleczenie psa, nawet na tle prawidłowo i na czas przepisanych leków, nie jest przestrzegane, ale jest gwarancją znacznej poprawy jakości życia zwierzęcia. Powszechnie stosowane leki objawowe obejmują środki uspokajające i uspokajające, takie jak fenytoina, diazepam, fenobarbital i prymidon.

To jest interesujące! Leczenie przeciwpadaczkowe stanu epileptycznego u zwierząt domowych jest stosowane wyłącznie do celów weterynarza, przy ścisłym przestrzeganiu dawkowania i pod ogólną kontrolą stanu.

Z kontrowersji pod względem stosowności powołania z drgawkami leki obejmują bromki, których stosowanie może powodować pojawienie się raczej złożonych chorób skóry. Jednakże bromek sodu jest często podawany psom z historią dysfunkcji nerek. Po podaniu doustnym "Tazepam", dobrze eliminuje objawy nerwicy, a także "Heksamidynę".

Zapobieganie epilepsji

Napady padaczkowe występują pod wpływem wielu czynników prowokujących, które należy całkowicie wykluczyć z życia zwierzęcia. Pies powinien być chroniony przed ekscytującymi wydarzeniami, w tym wizytami na wystawach i konkursach, a także koniecznością minimalizacji liczby intensywnych szkoleń. Chodzenie powinno być wystarczająco długie, ale przeprowadzane tylko w znajomym i swobodnej atmosferze.

Terapia epilepsja obejmuje planowanie i przyleganie do zwierzęcia, a także monitorowanie ogólnego stanu jego zdrowia. Obecność w historii psa nawet pojedynczego epileptycznego stanu obejmuje regularne konsultacje weterynaryjne i przestrzeganie wszystkich terminów.

Ważnym krokiem w leczeniu padaczki jest normalizacja diety z następującymi zaleceniami:

  • karmienie zwierzęcia jest pożądane w celu urozmaicenia roślinami strączkowymi, kaszę owsianką, sardynkami, gotowaną marchewką i kapustą;
  • żywność powinna być podawana psu ściśle według ustalonego reżimu, w postaci ciepła;
  • część podanej żywności musi odpowiadać wieku i cechom zwierząt;
  • w codziennej diecie powinno być wystarczająco dużo magnezu, manganu i witaminy "B6";
  • należy ograniczyć ilość mięsa i innych pokarmów białkowych, a także słone produkty spożywcze w diecie chorego psa;
  • suplementy witaminowe i mineralne do diety są wyznaczane wyłącznie przez lekarza weterynarii i są wybierane ściśle indywidualnie, w zależności od stanu zdrowia zwierzęcia;
  • Najlepszym rozwiązaniem byłoby przeniesienie zwierzęcia do gotowego paszy o wysokiej jakości, która zawiera szybko rozszczepialne składniki białkowe.

Obowiązkowe jest wykluczenie czynników traumatycznych pod względem stanu emocjonalnego, a także wykluczenie psów z tej patologii z krycia.

To jest interesujące! Wysoka skuteczność profilaktyczna ma akupunkturę wykonaną na dziesięciu głównych wrażliwych punktach, a przeprowadzanie takich sesji przez jeden miesiąc jest dobrym dodatkiem do tradycyjnych leków.

Zagrożenie dla ludzi

Epilepsja jest chorobą bezdotykową, a dość powszechny pogląd, że po każdym ataku, umierające komórki mózgowe powodują, że pies jest niebezpieczny dla ludzi i nieadekwatny, jest nieuzasadniony. Napady padaczkowe u psa są nie mniej niebezpieczne niż podobna patologia, która rozwija się u ludzi.

Wraz z innymi przewlekłymi dolegliwościami padaczka będzie wymagać podania skutecznego leku dla psa, ponieważ brak odpowiedniej terapii może spowodować poważne konsekwencje.

Padaczka u psów - objawy i leczenie

W jednym z poprzednich artykułów omówiliśmy szczegółowo najczęstsze przyczyny skurczów u psów. Jednym z punktów tej dużej listy jest dość niezwykła choroba tego rodzaju, której konwulsyjne objawy są swoistym symptomem. Padaczka u psów: leczenie - jak powstrzymać ataki i jak przedłużyć jakość życia swojego zwierzaka - temat naszego dzisiejszego artykułu. Po drodze opowiedzimy nie tylko o leczeniu padaczki, ale także dotkniemy przyczyn, dla których rozwija się choroba, a także uzupełnimy obraz kliniczny o inne objawy, które najczęściej występują u psów.

Czy dużo czytasz? Wybierz podtytuł

Ataki epilepsji u psów - patogeneza

Padaczka jest chorobą spowodowaną naruszeniem połączeń między neuronowych w mózgu, w przeważającej większości przypadków charakteryzujących się pojawieniem się regularnych drgawek u zwierzęcia.

Charakter objawów epilepsji jest dotychczas słabo poznany, nie tylko u psów i innych zwierząt, ale także u ludzi. Jednak główna hipoteza opisująca występowanie nieskoordynowanych spontanicznych skurczów poszczególnych grup mięśni i innych objawów wyjaśnia proces patologiczny przez niespójne pojawianie się i przekazywanie impulsów między komórkami nerwowymi mózgu. Jak zauważyliśmy powyżej, dokładne mechanizmy tego zjawiska nie zostały dostatecznie zbadane. Być może niektóre substancje regulujące prawidłową transmisję impulsów, zwane neuroprzekaźnikami, mają niewłaściwą równowagę chemiczną, więc komórki nerwowe zachowują się nieskoordynowane. Co więcej, zjawisko to nie pojawia się stale, ale z reguły regularnie. Dlatego jednym z objawów padaczki u psów jest częstość napadów.

Warto zauważyć, że kiedy epilepsja napadowa pojawia się u psa po raz pierwszy, a później diagnoza ta zostanie potwierdzona, zwierzę będzie wykazywać okresowe objawy drgawek. W przypadku wszystkich innych warunków ataki te będą się zwiększać z czasem i zwiększać.

Epilepsja zwykle rozpoczyna się u psów w wieku od 6 miesięcy do 5 lat. Najtrudniejszy okres wieku wynosi 2-3 lata. W przyszłości objawy pozostają przez resztę życia.

Ponadto warto zauważyć, że u psów występuje coś takiego jak idiopatyczna padaczka. Do manifestacji pierwszych epizodów choroby potrzebny jest powód - nacisk, który wywoła pierwsze drgawki. Takie naciśnięcie w procesie obserwacji psa można wykryć, jednak w większości przypadków takiego wyzwalacza nie można znaleźć. W tym przypadku epilepsja u psa jest uznawana za idiopatyczną.

"Dlaczego epilepsja występuje u psów?" - przyczyny choroby

Kiedy zwierzę skarży się właścicielowi na pojawienie się drgawek okresowych po raz pierwszy do zbadania, głównym zadaniem weterynarza będzie ustalenie przyczyny epilepsji u psów, tak aby można było uniknąć leczenia lub nawet wyciszyć je. Tylko takie podejście do leczenia tej złożonej choroby może najskuteczniej odciążyć psa cierpiącego. Jeśli zostanie przeprowadzona tylko terapia objawowa, jak na przykład w przypadku padaczki idiopatycznej u psów, napady będą się powtarzać w każdym przypadku, a dawki leków przeciwdrgawkowych będą musiały zostać zwiększone.

Pierwotna padaczka

Prawdziwa lub prawdziwa padaczka jest dziedziczną i nieuleczalną chorobą. Zarówno u ludzi, jak iu innych zwierząt, w tym u psów, odkryto wiele genów, które z powodu mutacji wewnątrzgałkowych mogą powodować ataki epileptyczne u każdego z członków potomstwa. Jak zauważyliśmy powyżej, choroba nie objawia się bezpośrednio po urodzeniu. Gen odpowiedzialny za pojawianie się pierwszych oznak może przez długi czas pozostawać w stanie uśpienia i tylko pod wpływem pewnych wyzwalaczy może się ujawnić. Jak wiadomo, u psów najkorzystniejszy wiek wynosi 0,5-5 lat.

Jeśli chodzi o wyzwalacze, czyli przyczyny, które stymulują przebudzenie genów, obejmują one zjawiska i stany, które mogą powodować pojawienie się wtórnej padaczki.

Wtórna padaczka

Ten rodzaj choroby jest czasem nazywany nabytym lub wrodzonym. Czasami, jeśli znasz dokładną przyczynę napadów padaczkowych, na przykład w przypadku hipoglikemii, możesz się ich pozbyć na zawsze.

W procesie życia pies może przeżyć incydent, który jest mechanicznie zdolny do zakłócenia funkcjonalności neuronów i połączeń między neuronami w mózgu, co ostatecznie powoduje regularne napady padaczkowe.

Takie incydenty mogą być:

Powolne przewlekłe choroby i stany, które prowadzą do niedoboru białek, tłuszczów i węglowodanów w ciele psa, na przykład niedostateczne żywienie, niewydolność nerek, niewydolność wątroby i inne.

  • Wodogłowie - kropla mózgu.
  • Zatruwanie psa solami ołowiu, arsenu, strychniny.
  • Niektóre ostre choroby zakaźne - mięsożerne mięsożerne.
  • Hipoglikemia - niewystarczające poziomy cukru we krwi u zwierząt.
  • Urazowe uszkodzenie mózgu.
  • Niewydolność serca.
  • Marskość wątroby.
  • Nowotwory w mózgu.

Objawy epilepsji u psów, których leczenie wymaga specjalnego podejścia, z reguły trudniej jest zwierzętom mieć czystą krew. Ponadto, u psów z rodowodami, niedoczynność tarczycy jest często uznawana za dodatkową wtórną przyczynę epilepsji, stan związany z niewydolnością tarczycy.

Co wywołuje napad padaczkowy?

Jak wiadomo, epilepsja charakteryzuje się okresowymi objawami drgawek. Nie wiadomo jeszcze, jakie specyficzne okoliczności powodują manifestację każdego kolejnego ataku, ale wiele psów wykazuje skłonność do drgawek w okresach pobudliwości.

Właściciele często zgłaszają, że napady padaczkowe u ich psów często występują podczas gry w piłkę, ścigania kota lub w innym momencie najaktywniejszej aktywności fizycznej i emocjonalnej. Należy zauważyć, że u psów małych ras objawy epilepsji występują w momencie największej manifestacji uczucia i uwagi ich właścicieli, na przykład, gdy spotykają się pod koniec dnia pracy. W tym przypadku szczególnie często wymieniane są rasy pekińczyk i terier.

Zdarzają się przypadki manifestacji choroby podczas snu. Skręcanie się łapami i ruchy żucia żuchwy podczas napadu u śpiącego psa przypomina sytuację, w której zwierzę ma sen. Jednak zdrowy sen spowodowany napadami padaczkowymi wyróżnia niezdolność do budzenia psa.

"Pies ma drgawki podobne do epilepsji" - jak odróżnić objawy

Kiedy mówiliśmy o przyczynach drgawek u psów, wskazaliśmy, że napady podobne do padaczki mogą występować w różnych chorobach i stanach patologicznych, które nie są bezpośrednio związane z epilepsją. Jednak w pierwszych manifestacjach konwulsyjnych zmartwieni właściciele zaczynają wierzyć, że ich zwierzę ma chorobę epileptyczną.

Inni właściciele, wręcz przeciwnie - z różnych powodów nie zauważają pojawiania się ataków i przez długi czas. Jest taki paradoks, nie dlatego, że są złymi właścicielami zwierząt. Epilepsja, zarówno pierwotna, jak i wtórna, ma kilka rodzajów objawów klinicznych, które charakteryzują się różnym stopniem złożoności.

Aby nasi czytelnicy mogli właściwie zobaczyć epilepsję u psów, w celu dalszego powstrzymania ataków przy pomocy skutecznego leczenia, przedstawiamy najpopularniejsze typy ataków z opisem ich cech zewnętrznych.

Uogólniona forma, czyli jak epilepsja występuje u psów w najcięższym przypadku

Przy tego rodzaju ataku, który najczęściej obserwuje się w prawdziwej epilepsji, przebieg objawów przebiega w dwóch następujących po sobie etapach:

  • Etap tonowy. Charakteryzuje się nagłą utratą przytomności psa. Zwierzę upada, wyciąga łapy i nie można ich zgiąć za pomocą ludzkich sił. Często w tym momencie oddech ustaje. Czas trwania etapu nie przekracza jednej minuty.
  • Etap klonowy Pies wciąż jest nieprzytomny, ale zaczynają się monotonne skurcze mięśni wszystkich czterech kończyn, a szczęki często zaczynają się zamykać i otwierać. Oczy zwierzęcia są całkowicie zamknięte lub pokryte. Uczniowie są rozszerzeni i prawie nie reagują na światło. Ślina płynie z jamy ustnej, obserwuje się mimowolne wypróżnianie pęcherza i opróżnianie pęcherza.

Uogólniona forma epilepsji występuje najczęściej u psów.

Niewielki atak

Ta forma epilepsji u psów jest czasami nazywana absansem, analogicznie do tej samej manifestacji ataku u ludzi. Właśnie ta forma choroby u psów jest niezwykle trudna do wykrycia ze względu na krótki czas trwania i szczególne objawy. W ciągu kilku sekund dochodzi do utraty przytomności, na którą pies nie ma nawet czasu na upadek, jeśli jest w spoczynku. Mięśnie nie kurczą się, a objawów, które może zauważyć świadomy właściciel, nie ma znaczenia, że ​​tak powiem, spojrzeć na jeden punkt z zaokrąglonymi oczami i brakiem reakcji na bodźce zewnętrzne. Pies wydaje się zamarzać na chwilę, jakby ktoś go "zatrzymał". W niektórych przypadkach, jak widać wyraźnie w Pekinie i Buldogu, gałki oczne mogą się obracać.

Częściowy atak

Często przy tej formie ataku rozpoczyna się uogólniona forma. Na początku pies ma nieregularne skurcze poszczególnych grup mięśni w określonej części ciała. Mogą to być kończyny, mięśnie szyi i pleców, mięśnie twarzy.

Atak częściowy lub behawioralny

Ta forma epilepsji otrzymała taką nazwę ze względu na swoistość objawów, które są ograniczone przez zachowanie zwierzęcia, charakteryzowane jako obce i nietypowe:

  • Pies zaczyna smagać wargami i zgrzytać zębami.
  • Częste skurcze żucia mięśni żuchwy.
  • Nieodparta agresja, nawet dla ich właścicieli.
  • Wrzeszcząc i wyjąc.
  • Ciągłe próby ukrywania przed wszelką uwagą ze świata zewnętrznego.
  • Utrata orientacji w znanych miejscach. Można odnieść wrażenie, że pies jest tutaj po raz pierwszy w życiu.

Oprócz reakcji behawioralnych objawy padaczki częściowej u psów często towarzyszą:

  • Wymioty i biegunka.
  • Spastyczne skurcze mięśni brzucha, któremu towarzyszy napięcie i silny ból.
  • Zwiększone pragnienie lub apetyt.
  • Tymczasowa utrata wzroku.
  • Nadmierne ślinienie, które wraz z agresywnym zachowaniem psa powoduje, że myślisz, że zwierzę jest zakażone wścieklizną.

Częściowe ataki epilepsji u psów pojawiają się z reguły po uogólnionej postaci choroby i mogą trwać od kilku minut do kilku godzin.

Napady wielokrotne lub mieszane

Pies konsekwentnie obserwował niektóre ataki, wymienione powyżej przez krótki okres czasu - nie więcej niż kilka minut.

Stan padaczkowy

Złożony stan przypominający wielokrotne ataki, ale trwający długo - od pół godziny lub dłużej.

Padaczka u psa - leczenie w domu

Jak już wielokrotnie zauważyliśmy, epilepsja u tego gatunku zwierząt jest raczej poważnym stanem, niemożliwym do zdiagnozowania niezależnie bez doświadczenia i specjalnych środków. Drgawki u psów, w tym utrata przytomności, jak również szereg wspólnych i częściowych objawów, mogą wskazywać na ogromną liczbę bardzo różnych patologii, od braku potasu w organizmie do rozwoju nowotworowego guza w mózgu.

Dlatego, jeśli chodzi o leczenie padaczki u psa w domu, należy rozumieć, że diagnoza musi być prawidłowo wykonana. W takim przypadku, oprócz przyjmowania leków przepisanych przez weterynarza, podczas ataków możesz w jakiś sposób pomóc swojemu zwierzęciu. Więc jeśli pies ma atak epilepsji, co powinienem zrobić?

  • Atak może się zdarzyć w każdej chwili, ale właściciele, znając swoje psy, mogą już w przybliżeniu przewidzieć i zapobiec sytuacji, która może wywołać chorobę. Jeśli nie zostanie to zrobione, w momencie pojawienia się symptomów padaczki należy zachować milczenie wokół zwierzęcia. Należy pamiętać, że głośne i nagłe dźwięki mogą nasilić i przedłużyć atak.
  • W niektórych przypadkach odwołanie się do psa, któremu nadano przydomek, może pomóc w wyjęciu go ze stanu epileptycznego.
  • Podczas ataku, któremu towarzyszy silna redukcja mięśni, w ciele gromadzi się duża ilość ciepła. Jak wiadomo, psy nie mają gruczołów potowych, a proces usuwania ciepła poprzez fizjologiczne wzmocnienie oddychania z językiem wychodzącym z oczywistych powodów jest w tej chwili niemożliwy. Aby uniknąć przegrzania się ciała psa, co jest szczególnie niebezpieczne dla długowłosych ras, można uzyskać wiele wsparcia poprzez wachlowanie zwierzęcia gazetą lub skierowanie na nią wentylatora. Możesz również zwilżyć podeszwy kończyn i brzuch wodą w temperaturze pokojowej, ale w żadnym wypadku - nie lodowaty.
  • Jeśli zatrzymasz ataki epilepsji u psów, leczenie w domu nie będzie trwało dłużej niż 30 minut, należy natychmiast skontaktować się z instytucją weterynaryjną. Najlepszym rozwiązaniem byłoby - zadzwonić do lekarza w domu.
  • Po uogólnionej postaci często obserwuje się przedłużony napad częściowy. Mając to na uwadze, zwierzę lepiej ograniczyć ruch granic klatki lub pokoju. W przeciwnym razie pies może spowodować nie tylko szkody materialne, ale także zaszkodzić zdrowiu.
  • W czasie ataku, jeśli w mieszkaniu trzymane są inne psy, należy je usunąć z cierpiącego zwierzęcia. W przeciwnym razie mogą go zaatakować.
  • Ręce i inne części ciała należy trzymać z dala od szczęk psa. Należy pamiętać, że w takich chwilach sam pies nie jest kochanką. Co więcej, jeśli dana osoba jest w stanie połknąć język podczas ataku, to u psów takie zjawisko nigdy nie spotkało się w praktyce weterynaryjnej.

Ponadto bardzo przydatne jest prowadzenie pamiętnika, w którym należy określić czas wystąpienia kolejnego ataku, czas jego trwania, a także możliwe przyczyny, które go spowodowały. Może to obejmować dowolne zjawisko, które w jakiś sposób dotknęło zwierzę - zmiana diety, szczepienia, odradzanie, zbyt aktywna gra, kontakt z innymi zwierzętami i tak dalej. Ta informacja nie tylko pomoże właścicielowi w dalszym zapobieganiu pojawianiu się kolejnych ataków, ale także weterynarzowi, aby przepisać bardziej skuteczne leczenie farmakologiczne.

Należy zauważyć, że izolowane i bardzo rzadkie napady padaczkowe u psów (1-2 razy w roku), co do zasady, nie wymagają leczenia, jeśli patologiczny proces nie postępuje.

"Jak leczyć epilepsję u psów?" - podstawowe zasady terapii

Jeśli znajdziesz główną przyczynę ataków, główne leczenie zostanie skierowane na jego wykluczenie. W tym przypadku możliwe jest całkowite pozbycie się psa cierpienia. Ale zdarza się to dość rzadko, choćby dlatego, że takie wyrafinowane metody diagnostyczne, jak MRI czy EEG, nie są wszędzie stosowane, a także są drogie.

Bez względu na to, czy znaleziono przyczynę, czy pies ma idiopatyczną padaczkę, to i tak określone zostaną określone leki. Ich zadaniem jest zmniejszenie częstotliwości, wagi i czasu trwania ataków.

Leki, które mogą zatrzymać epizody epilepsji u psa podczas leczenia, są zwykle podawane w formie doustnej. Mogą to być tabletki, kapsułki, drażetki i nie tak często - rozwiązania do użytku wewnętrznego. Takie podejście upraszcza leczenie padaczki u psów w domu.

Każde zwierzę reaguje inaczej na leki. Lekarz weterynarii może potrzebować wypróbować różne rodzaje lub kombinacje leków, aby znaleźć schemat, który będzie bardziej skuteczny dla konkretnego psa.

Najczęściej stosowanymi lekami do opanowania napadów padaczkowych w weterynarii są fenobarbital i bromek potasu. Fundusze te mogą być przepisywane jako monoterapia lub w połączeniu ze sobą. Leki należy przyjmować codziennie w tym samym czasie. Niepowodzenie w harmonogramie przyjęć i zaniechań może prowadzić do poważniejszych objawów choroby. Leczenie będzie na całe życie.

Inne tabletki na padaczkę dla psów

Ponadto w leczeniu padaczki u psów stosuje się droższe leki, takie jak felbamat, gabapentyna, lewetyracetam i stosunkowo nowy zonisamid leku. W celu szybkiego złagodzenia długotrwałego ataku najczęściej stosuje się iniekcje valium jako leczenie awaryjne.

Na końcu tego materiału chciałbym odpowiedzieć na jedno z najczęściej zadawanych pytań: jak długo żyją psy z epilepsją? Trudno jest powiedzieć coś jasno, wiele zależy od przyczyny choroby i, oczywiście, od postępu patologii. Jak pokazuje praktyka, w przypadku przestrzegania przez właściciela wszystkich zaleceń lekarza prowadzącego, w tym szybkiego przyjmowania leków i zapobiegania sytuacjom prowokującym atak, psy z epilepsją żyją wystarczająco długo. Innymi słowy, w tym przypadku na chorobę nie ma istotnego wpływu oczekiwana długość życia.

Jeśli nasi czytelnicy nadal mają pytania dotyczące leczenia lub innych cech padaczki u psów, a także jak powstrzymać atak, możesz zapytać ich w komentarzach do tego artykułu lub w naszej oficjalnej grupie VKontakte. Uważaj na swoje zwierzęta i nie choruj.

Padaczka u psów

Epilepsja u psów jest chorobą spowodowaną powtarzającą się nadmierną anomalną aktywnością elektryczną neuronów mózgu i brakiem równowagi pomiędzy procesami pobudzenia i hamowania.

Napad padaczkowy może być spowodowany ekspozycją na każdy zdrowy mózg. W tym przypadku zwierzę doświadcza ataku w wyniku przeciążenia. Jednak padaczka można mówić tylko wtedy, gdy drgawki stają się monotonne, a jednocześnie nie są sprowokowane chorobami ogólnoustrojowymi.

Rodzaje epilepsji u psów

Wśród chorób psów epilepsja stanowi około 5% wszystkich wizyt u weterynarza. Istnieje kilka rodzajów epilepsji:

  • Idiopatyczny;
  • Reaktywny;
  • Objawowe;
  • Kryptogeniczny.

Rozważmy je bardziej szczegółowo.

Epilepsja idiopatyczna u psów

Jest to epilepsja, w której nie można ustalić prawdziwej przyczyny powstawania drgawek. Podczas badania zwierzę nie ma strukturalnych patologii, nie ma zakaźnego początku i nie ma ciężkich współistniejących organopatologii.

Głównie epilepsja idiopatyczna występuje u psów w wieku 1-5 lat. Często napady występują w nocy lub podczas odpoczynku. Występują one w postaci konwulsji toniczno-klonicznych. Między atakami zwierzę nie ma objawów choroby.

Epilepsja idiopatyczna występuje u wszystkich ras psów, ale w większym stopniu predysponuje ją do:

  • Golden Retriever;
  • Labrador - Retriever;
  • Pudel;
  • Keeshund;
  • Beagle;
  • Owczarek niemiecki;
  • Jamnik;
  • Seter irlandzki;
  • Cocker Spaniel

Co ciekawe, rasa psów Sheltie nie jest predysponowana do padaczki, jednak z tą chorobą charakteryzuje się słabą jakością idiopatyczną padaczką (rodzinna padaczka idiopatyczna przedniego płata).

Objawowa padaczka

Ten typ epilepsji charakteryzuje się obecnością strukturalnej patologii mózgu, na przykład:

  • Wrodzone wady rozwojowe (na przykład: wodogłowie);
  • Blizna;
  • Krwotok;
  • Neoplasia;
  • Akumulacja choroby.

Kliniczne objawy padaczki objawowej są napadami częściowymi, które występują z wtórnym uogólnieniem lub bez niego. Podejrzewa się o występowaniu napadów przed 1 rokiem życia i późniejszym niż 5 lat lub o znanej historii urazu, odroczeniu neuroinfekcji itp.

Epilepsja kryptogenna

Ten typ padaczki jest rozważany w przypadku strukturalnych, nieidentyfikowalnych uszkodzeń mózgu. Często zwierzę z padaczką kryptogenną może być oporne na leczenie przeciwdrgawkowe. Przyczyny: urazy, w tym. ogólne, nie powodujące zmian strukturalnych w mózgu, które są wykrywane w CT / MRI, jak również skutków długotrwałej niedotlenienia podczas znieczulenia. Predyspozycje są podobne do zwierząt z objawową padaczką.

Reaktywna padaczka

Występuje z toksycznym lub metabolicznym wpływem na zdrowy mózg. W tym samym czasie nie ma żadnych strukturalnych patologii. Padaczka w tym przypadku towarzyszy tylko chorobie podstawowej, a napady ustępują po jej wyleczeniu. Reaktywna padaczka jest podatna na psy w każdym wieku, płci i rasie.

Rodzaje napadów

Napady epileptyczne u psów należy odróżnić od dyskinez (ruchy mimowolne). Prawdziwa epilepsja jest typowa:

  • Utrata kontroli: zwierzę w momencie ataku nie jest w stanie wykonywać poleceń, nie reaguje na wezwanie, nie kontroluje pozycji ciała w przestrzeni i jego zachowania.
  • Epizodyczne ataki ataków: drgawki zaczynają się nagle i kończą nagle, podczas gdy obecność wyzwalacza jest charakterystyczna dla dyskinez.
  • Powracający obraz kliniczny: drgawki są monotonne od pierwszego napadu (z wyjątkiem napadów częściowych, z zastrzeżeniem aktywacji nowych ognisk epileptycznych).

Wyróżnia się następujące typy napadów:

1. Pierwotne uogólnione napady padaczkowe.

Charakterystyka padaczki idiopatycznej i reaktywnej, z obiema półkulami mózgu zaangażowanymi w proces patologiczny. W przypadku nagłej utraty przytomności pojawia się w związku z pojawieniem się drgawek. Istnieje kilka rodzajów pierwotnie uogólnionych napadów:

  • Tonic;
  • Clonic;
  • Tonic-clonic;
  • Myoclonic;
  • Absansa.

Najczęstsze konwulsje toniczno-kloniczne występujące w dwóch fazach:

Manifestacja fazy tonicznej:

  • Napięcie (sztywność) wszystkich mięśni;
  • Utrata orientacji i świadomości;
  • Upadek;
  • Opisthotonus;
  • Prostowanie kończyn;
  • Nieregularne oddychanie, być może jego brak, sinica;
  • Ślinienie, defekacja, oddawanie moczu.

Manifestacja fazy klonalnej:

  • wioślarstwo lub drżenie kończyn;
  • ruchy żucia (drżenie dolnej szczęki).

2. Napady częściowe.

Charakteryzują się padaczką objawową i kryptogenną, wywodzą się z grupy neuronów zlokalizowanych w określonym obszarze (ognisku) kory mózgowej i mają objawy kliniczne w zależności od dotkniętego ogniska. Zazwyczaj fokus jest wykrywany na EEG. Istnieje kilka rodzajów napadów częściowych:

  • Proste częściowe napady padaczkowe. Można to uznać za aurę przed uogólnionym epipristum. Jest klinicznie objawia się przez skurcz jednej grupy mięśniowej.
  • Skomplikowane częściowe zatarcie. Występuje z utratą przytomności, zmniejszoną aktywnością ruchową, może objawiać się uderzeniem warg, połykaniem, bezcelowym chodzeniem (automatyzm).
  • Wtórne uogólnienie napadów częściowych. Proste i złożone napady częściowe mogą przekształcić się w uogólnione napady padaczkowe, gdy patologiczny impuls rozszerza się na całą kręgi półkul mózgowych. Klinicznie takie napady ujawniają początek częściowego napadu padaczkowego, ale z biegiem czasu (zwykle nie więcej niż 2-3 minuty) rozwijają się w uogólnione napady padaczkowe.

Dla każdego napadu padaczkowego charakteryzuje się "etapowe" proces:

  1. Stadium prodromalne jest prekursorem napadu padaczkowego. Nie zawsze zauważane przez właścicieli zwierząt domowych, trwa od kilku godzin do kilku dni. W tym przypadku występuje ogólne osłabienie, wokalizacja, brak zmiany w elektrycznej aktywności mózgu;
  2. Aura - trwa od kilku sekund do kilku minut. Spowodowane przez naruszenie przewodnictwa elektrycznego w mózgu. W tym przypadku zwierzęta chowają się, szukają właścicieli, są poruszone, czasami pojawiają się wymioty;
  3. Napady drgawek (ictus);
  4. Postictal stage - słabość po ataku, dezorientacja, ataksja, ślepota, głuchota. Odzyskiwanie w ciągu kilku minut, rzadziej w przypadku długich i poważnych ataków - dni.

Rozpoznanie padaczki u psów

Aby potwierdzić diagnozę epilepsji, neurolog przeprowadza serię manipulacji:

  1. Przeżywanie historii: kiedy pojawiły się pierwsze napady, czas trwania stadiów, częstotliwość napadów, istnieje prowokator napadów, wszelkie ostatnie zmiany (apetyt / waga / pragnienie, itp.);
  2. Badanie neurologiczne: ocena reakcji postawy i posocznicy, diagnoza zaburzeń nerwów czaszkowych;
  3. OKAK (ogólny kliniczny test krwi) w celu określenia wtórnej padaczki w obecności bakteryjnego lub wirusowego zapalenia mózgu;
  4. BHAK (biochemiczne badanie krwi) w celu odróżnienia prawdziwej epilepsji od encefalopatii;
  5. Badanie krwi w celu określenia poziomu kwasów żółciowych: specjalny test do diagnozy nieprawidłowych naczyniowych zaburzeń układu mięśniowo-szkieletowego;
  6. Oznaczanie stężenia glukozy we krwi w celu diagnozy hipo-hiperglikemii;
  7. Ocena poziomu hormonów tarczycy (T4, TSH) w celu wykrycia niedoczynności tarczycy u psów;
  8. Pomiar ciśnienia krwi w celu kontrolowania nadciśnienia;
  9. Analiza płynu mózgowo-rdzeniowego w celu ustalenia przyczyny napadów w obecności nieprawidłowości w skanach MR mózgu;
  10. Diagnostyka PCR / ELISA: plaga drapieżników, neosporoza, borelioza, erlichioza, toksoplazmoza;
  11. CT, MRI - diagnostyka wzrokowa uszkodzeń mózgu;
  12. Elektroencefalogram w celu określenia obecności i lokalizacji ogniska padaczkowego;

Leczenie padaczki u psów

Taktyka leczenia epilepsji zależy od rodzaju choroby.

Objawowa padaczka

Celem leczenia jest kontrola choroby podstawowej. Ten typ padaczki często towarzyszy nowotworom mózgu, wodogłowiu i innym zaburzeniom struktury tkanki nerwowej, wynikającym z urazów głowy. Leczeniem w tym przypadku jest operacja. Operacje neurochirurgiczne są wykonywane w celu usunięcia guzów mózgu i fragmentów kości w wyniku TBI, operacji obejścia. Równolegle należy mianować leki przeciwdrgawkowe.

Reaktywna padaczka

Podobnie, objawowe, kontrola podstawowej choroby jest głównym zadaniem leczenia. Najczęściej występuje w porcie anomalii wątroby. Leczenie chirurgiczne - nakładanie się naczynia patologicznego (przetoki). Jeśli padła reaktywna padaczka na tle zatrucia lub jakiegokolwiek innego zatrucia, wtedy gdy toksyna została usunięta z organizmu, zwierzę odzyskało.

Epilepsja idiopatyczna

Kontrola terapeutyczna jest osiągana przez przyjmowanie leków przeciwdrgawkowych (fenobarbitalu, lewetiracetamu i bromków). Istnieje również wiele leków przeciwpadaczkowych drugiej linii - zonisamid, gabapentyna i inne. Wybierając lek, kieruje się obecnością współistniejących organopatologii, na przykład: fenobarbital jest niebezpieczny dla hepatopatii. Ponadto, zwierzę otrzymujące środek przeciwpadaczkowy musi okresowo sprawdzać jego poziom we krwi. Stosowanie leków przeciwdrgawkowych może powodować letarg, apatię i zwiększony apetyt w pierwszych tygodniach stosowania.

Istnieją różnice między wybranymi lekami. Psy są początkowo leczone fenobarbitalem, pod nieobecność przeciwwskazań. Często stosuje się w tym samym czasie kilka leków przeciwdrgawkowych - pozwala to uzyskać lepszą kontrolę nad napadami padaczkowymi i zminimalizować efekty uboczne każdego z leków.

Osobno należy zwrócić uwagę na zwierzęta przychodzące na przyjęcie w stanie epileptycznym. Pacjenci ci są poddawani intensywnej terapii w celu złagodzenia napadów, przepisano pozajelitowe leki przeciwdrgawkowe, sondę nosowo-gardłową lub rurkę gastrostomijną stosuje się do podawania doustnego, a ciśnienie wewnątrzczaszkowe mierzy się, aby zapobiec rozwojowi obrzęku mózgu.

Zwierzęta w epistatus powinny być pod nadzorem specjalistów przez całą dobę, aby uniknąć śmierci choroby. W leczeniu szpitalnym zwierzę otrzymuje codzienne badania krwi, ocenę codziennej diurezy, monitorowanie serca, natlenienie krwi, ocenę ciśnienia krwi, utrzymywanie temperatury ciała i uzupełnianie potrzeb żywieniowych organizmu.

Pierwsza pomoc w leczeniu padaczki u psa

Pierwsza pomoc ma zapewnić bezpieczeństwo samego zwierzęcia: umieścić coś miękkiego pod głową, jeśli to możliwe pod całym ciałem.

Jeśli to możliwe, trzymaj głowę psa na boku, aby wymioty lub ślina nie dostały się do krtani, a zwierzę nie dusi się (jeśli to możliwe).

Otwarcie szczęk jest surowo zabronione, siła ich kompresji jest zbyt wysoka, możesz zranić zarówno zwierzę, jak i siebie. Mocowanie języka do psa ma swoją własną charakterystykę, dlatego nie tonie podczas ataku i nie może powodować uduszenia.

Wykluczyć obecność ostrych dźwięków i światła, wszystko to powoduje dodatkową aktywność mózgu.

Jeśli atak nie zostanie przerwany na dziesięć do trzydziestu minut, musisz zadzwonić do weterynarza w domu lub, jeśli to możliwe, dostarczyć zwierzę do kliniki.

Jeśli po ataku lub serii, stan zwierzęcia został przywrócony lub jest względnie normalny, konieczne jest pokazanie psa specjaliście, ponieważ istnieje niebezpieczeństwo przejścia do stanu epileptycznego.

Ważne jest, aby wiedzieć: nie ma domowego leczenia padaczki, można jedynie złagodzić stan psa w momencie ataku epilepsji. Zrozumieć naturę napadów, narkotyków, a ich dawkowanie może być tylko specjalistą weterynaryjnym.

Rokowanie u pacjentów z padaczką

Czas życia zwierzęcia z epilepsją zależy od wielu czynników: czasu pojawienia się pierwszego ataku, przyczyny napadów padaczkowych, reakcji na leczenie przeciwdrgawkowe, nasilenia napadów drgawek itp.

Autor artykułu:
weterynarz
Smirnova Olga Vladimirovna

Padaczka u psów - przyczyny, jak leczyć, co robić

Padaczka u psów jest dość powszechna. Powód - zaburzenie mózgu. Z powodu zmian w komórkach neurologicznych pojawiają się niekontrolowane, powtarzalne działania, które nie są charakterystyczne dla zwierzęcia.

Treść artykułu:

Znaki

Obecnie podświetlonych zostanie kilka znaków, które wskazują na możliwą chorobę padaczki. Dokładną diagnozę ustala się dopiero po pełnym zbadaniu psa.

pobieranie krwi zwierząt, identyfikację związanych z chorobą serca, mózgu, układu hormonalnego, można zainstalować formy padaczki - prawdziwe lub objawowe - wywołane procesy patologiczne w organizmie.

Jeśli właściciel zwierzęcia zaobserwuje w zachowaniu którykolwiek z poniższych objawów, w żadnym przypadku nie powinien sam wykonywać leczenia. Po pierwsze, wymagane jest szybkie pokazanie chorego zwierzęcia specjalistom.

Tylko w tym przypadku możesz liczyć na całkowite wyleczenie zwierzęcia lub optymalne złagodzenie jego stanu (w jego prawdziwej formie).

Objawy mogą wystąpić u każdej osoby, niezależnie od jej wieku, płci czy rasy.

W ciężkich przypadkach:

W pierwszym etapie (tonik) - wtedy zwierzę natychmiast traci przytomność. Łapy, ciasne, wyciągnięte prosto, nie mogą się zgiąć. Istnieje czasowe wstrzymanie oddechu. Ten etap trwa nie dłużej niż 45-60 sekund.

Zaburzenia koordynacji


Ruchy zwierzęcia stają się niepewne, a chód "zatacza się". Pies może "nie pasować do zakrętów" - z tego powodu jego nerwowość dramatycznie wzrasta.

Ten znak może również mówić o urazach i nowotworach mózgu, schorzeniach aparatu przedsionkowego.

Utrata przytomności

Jest krótkotrwały i jest obserwowany podczas napadu padaczkowego. Jeśli weźmiemy pod uwagę ten sam objaw bez odniesienia do epilepsji, to będzie mówić o niepowodzeniach w sercu, płucach.

W padaczce epilepsji utracie przytomności towarzyszy najsilniejsze napięcie mięśniowe i krótki "stop" oddechu psa.

Po tym okresie występują chaotyczne ruchy kończyn na tle zwiększonej śliny i mimowolne opróżnianie jelit i pęcherza.

Konwulsje i drgawki


Wszyscy wiemy, jak wyglądają. Zwierzę w tym samym czasie jest w napięciu i nie reaguje na bodźce zewnętrzne. Cechą epilepsji jest okres jej manifestacji, który zaczyna się od sześciu miesięcy życia zwierzęcia.

W tym szczególnym momencie szczeniak może doświadczyć mimowolnych ruchów, które wyglądają jak drgawki. Nie jest to choroba, ale jest konsekwencją szybkiego wzrostu młodego organizmu. Wielu z nas zaobserwowało podobne objawy podczas snu zwierzęcia.

Jest to podobne do biegania - pies "marzy" o polowaniu. Jeśli się obudzisz, natychmiast opamiętaj się i popatrz na siebie z wymownym spojrzeniem. W przypadku ataku epilepsji to zachowanie nigdy nie jest przestrzegane.

Wstępna diagnoza zależy od nasilenia objawów. Im silniejsze i bardziej aktywne są objawy epilepsji, tym łatwiejsza jest diagnoza choroby.

Wśród subtelnych napadów padaczkowych są tzw. Częściowe i częściowe. Padaczka powinna być rozpatrywana w całości. Tak więc nerwowość może być spowodowana obecnością innych osób w domu lub chorobą właściciela.

Ale jeśli zwierzę jest niespokojne, próbuje ukryć się w ciemnym, ustronnym miejscu ("efekt dziury") i nieustannie "narzeka" na niedyspozycję, to nadchodzi nieuchronny atak.

Jeśli znajdziesz coś takiego w zachowaniu psa, zrób to łatwo i odwiedź specjalistę. Być może jest to na czas leczenia kliniki weterynaryjnej będzie kluczem do pełnego odzyskania zwierzęcia.

Tak, chore serce psa, które może być przyczyną objawów podobnych do epilepsji, nie będzie mogło długo czekać na twoją pomoc.

Jak oczywiste


Nie można tego nazwać osobną chorobą. Jest to konsekwencja patologicznych procesów w ciele zwierzęcia, powodujących zaburzenia w mózgu.

Istnieje ponad 40 rodzajów padaczki, które powstają z różnych przyczyn. Nie we wszystkich przypadkach można ustalić idiopatyczną (prawdziwą) przyczynę napadów.

Dokładna obserwacja zachowania zwierzęcia pomaga w ponad połowie przypadków w ustaleniu podstaw ataków i kontrolowaniu ich wyglądu.

Epilepsja idiopatyczna u psów jest dziedziczną zmianą w funkcjonowaniu komórek nerwowych kory mózgowej. Manifestowane w wieku 6 miesięcy - 3 lata. Nie jest leczone, ale przy odpowiednim doborze leków możesz przejąć kontrolę.

Okres remisji może trwać długo, liczba ataków jest zmniejszona do 2-3 rocznie. Istnieje epilepsja wtórna.

Zwierzę podatne na drgawki wygląda zupełnie zdrowo. Wyjątki są wtórnymi przyczynami w postaci ostrej (ciężkie zatrucie, zakażenie).

Przed atakiem zwierzęta zachowują się inaczej:

  • Zmiany zachowania, pies, który biegał, może przestać patrzeć na jeden punkt.
  • Nieuzasadnione podniecenie, szklany wygląd.
  • Częściej atak rozpoczyna się bez żadnych znaków. Może wystąpić w dowolnym momencie, nawet we śnie.

Przyczyny

  • Poważne siniaki lub urazy głowy.
  • Choroby zakaźne lub wirusowe.
  • Choroby narządów wewnętrznych (serce, nerki, wątroba).
  • Guzy i ciężkie zatrucia.

Padaczka może występować u dowolnego zwierzęcia w wyniku stresu, hipotermii i przejściowego (przemijającego).

Jest nieuleczalna, ale objawy należy odróżnić od drgawek występujących u psów z wielu powodów (wysoka gorączka, ostry ból z kolką nerkową). Można go odróżnić tylko od lekarza. Oba znaki są bardzo podobne.

Wygląda

  • Zwierzę spada na bok.
  • Drżenie z drgawek, drganie kończyn, rozciąganie, sztywność ciała, silne napięcie mięśni.
  • Oczy patrzą na jeden punkt, wydają się szkliste. W niektórych przypadkach losowo obracaj.
  • Pojawia się mimowolne opróżnianie układu moczowego i jelit.
  • Wymioty i spieniona ślina wypływają z jamy ustnej.
  • Czas trwania ataku waha się od kilku sekund do 5-15 minut. Po tym zwierzę jest zdezorientowane, przestraszone.

Niektórzy natychmiast zasypiają, inni chętnie rzucają się na jedzenie lub wodę. W tym czasie zwierzę lepiej nie dotykać, jeśli istnieje możliwość, aby go uspokoić.

Ataki

Mały


Zwierzę niesie go na nogi. Czas trwania wynosi kilka sekund, podczas gdy pies zamarza, oczy mogą się tarzać.

Właścicielowi rzadko udaje się zauważyć, że coś jest nie tak, ponieważ szybko przychodzi do siebie, a jej późniejsze zachowanie jest prawie takie samo jak zwykle.

Częściowe

Znaki są obserwowane tylko w jednej części ciała psa, na przykład po prawej stronie. Wyglądają jak stwardnienie mięśni i chaotyczny ruch kończyn.

Częściowe

Jego diagnoza jest dość trudna, ponieważ wiąże się z halucynacjami. Zwierzęta mają największy lęk przed próbą zabicia się, jak gdyby uciekając.

Pies zaczyna bić się o ścianę, wyskakiwać przez okno lub pędzić pod kołami samochodu.

Zdarza się to wszędzie. Mięśnie kończyn są zredukowane, na szyi, twarzy psa.

Behawioralny

To imię otrzymał dzięki temu, że zwierzę zachowuje się niezwykle:

  • Pies nagle zaczyna jęczeć lub wyć.
  • Pokazuje niewytłumaczalną agresję wszystkim, nawet swojemu panu.
  • Mimowolne ruchy szczęki (uderzenia).
  • Próby ukrycia się.
  • Utrata orientacji w znanych miejscach.

Oprócz nietypowych zachowań mogą temu towarzyszyć nieprawidłowości fizjologiczne:

  1. Mimowolne upuszczenie z żołądka i pęcherza.
  2. Pragnienie, ciągły głód.
  3. Bolesne skurcze w otrzewnej.
  4. Ślinienie.
  5. Tymczasowa utrata wzroku.
  6. Czas trwania takiego stanu wynosi od minuty do kilku godzin.

Działania właściciela


Konieczne jest zabezpieczenie miejsca, w którym znajduje się chore zwierzę. W tym stanie pies nie kontroluje się i może zostać zraniony przez coś.

Leczenie


Polega na doborze konkretnego leku i dawkowania. To zależy od częstotliwości i intensywności ataku. To indywidualna postać. Musimy pamiętać, że choroba nie jest leczona, można jedynie zmniejszyć częstotliwość ataków i ich intensywność.

Pod Twoją nieobecność zapewnij bezpieczne miejsce dla swojego zwierzaka, na wypadek ataku, aby nie zrobić sobie krzywdy. Dobrze jest mieć strzykawkę z lekiem przeciwdrgawkowym, jeśli trwa dłużej niż zwykle.

Środki ludowe bezużyteczne. Możesz tylko zwiększyć remisję.

Poprawa stanu chorego zwierzęcia i wydłużenie jego długości bez żadnych skutków ubocznych.

Zmniejszenie ryzyka nawracających drgawek i osiągnięcie stadium długoterminowej remisji bez jednoczesnego przyjmowania leków, łagodzenia drgawek u zwierząt.

Leczenie koniecznie zaczyna się od wizyty w klinice weterynaryjnej. Właściciel zwierzęcia nie jest w stanie dokładnie zdiagnozować i ustalić przyczyny choroby.

Zwierzę musi ograniczyć wysiłek fizyczny, ponieważ może sprowokować atak.

Pies potrzebuje więcej odpoczynku. Konieczne jest wybranie miejsca do odzyskania. Powinien być ciepły, bez jaskrawego oświetlenia, z dala od ruchu ludzi i zwierząt.

Dieta jest ważna. Konieczne jest ograniczenie spożycia mięsa i wyłączenie go z karmy o sztucznych smakach.

Leki


Uwaga, proszę! Wszystkie następujące leki (to część powszechnie stosowanych leków) są stosowane ściśle zgodnie z zaleceniami lekarza weterynarii. Tylko on może prawidłowo i optymalnie wybrać najbardziej odpowiedni lek i obliczyć jego pojedynczą dawkę.

Również częstotliwość i czas przyjmowania. Jego decyzja będzie bezpośrednio zależała od przyczyny epilepsji (postaci), wieku i płci psa, wagi i powiązanych chorób.

  • Fenobarbital - przeciwdrgawkowy, stosowany jest również Primidon.
  • Sibazon - podawany dożylnie. Łagodzi lęk i rozluźnia mięśnie.
  • Tazepam - doustnie. Jest lekiem przeciwdrgawkowym, łagodzącym objawy nerwicy.
  • Heksamidyna - boryka się z objawami epilepsji.
  • Valium - stosowany w stanach epileptycznych.
  • Adrenalina - 0,1% i Novocain - 0,5%. Ich wprowadzanie odbywa się przez płyn mózgowo-rdzeniowy psa.
  • Preparaty witaminowe. Na przykład niedobór B6 powoduje konwulsje nawet u ludzi.

Ważne wiedzieć


Leczenie padaczki u psów powinno być całkowicie zakończone tylko w postaci wtórnej lub objawowej. W takim przypadku leczenie ma na celu głównie wyeliminowanie przyczyny choroby:

  • Zniszczenie i usunięcie pasożytów.
  • Przywrócenie prawidłowej czynności serca, mózgu, tarczycy.
  • Normalizacja wapnia, cukru, tlenu we krwi.
  • Zwiększona odporność na stres.

Przy prawdziwej (genetycznie odziedziczonej) postaci choroby całkowite wyleczenie jest niemożliwe. Ale dzięki odpowiednio dobranym preparatom i okresowym badaniom zwierzęcym remisja staje się długa - do 6 lat.

Jeśli pozwolisz chorobie rozwinąć się i nie podejmiesz żadnych kroków, aby ją leczyć, pies może doświadczyć tak zwanego stanu epileptycznego.

W tym przypadku serce zwierzęcia ma ogromny ładunek, niedotlenienie i obrzęk mózgu, śpiączka i zatrzymanie oddychania - następuje śmiertelny wynik.

Leczenie padaczki jest twoją odpowiedzią na ich miłość i oddanie. Uważaj, aby nie mieć czasu na spotkanie i rozpoczęcie pełnego leczenia, które uratuje życie i zdrowie psa.

Epileptyki nie są rzadkie. Szczególnie cierpiące zwierzęta cierpią na chorobę. Jeśli był atak, ale przed nim pies był zdrowy, najprawdopodobniej ten atak jest związany z zupełnie inną chorobą.

Po ataku


Zwykle zwierzę jest zmęczone, wyczerpane, w przypadku, gdy kurcze trwały długo. Krótko mówiąc, pies może zacząć zachowywać się nieodpowiednio, lepiej, że w tym momencie nie było nikogo w pokoju, z wyjątkiem głównego właściciela.

Pamiętaj, aby otworzyć okno, wprowadzić świeże powietrze do pomieszczenia, uspokoić je łagodnymi słowami.

Jeśli pies choruje na epilepsję, nie można go wyleczyć, ale zminimalizowanie skurczów jest realne. Lekarz przepisuje leki, muszą być zażywane w określonych godzinach.

Szata leczenie


Jakie są konsekwencje, jeśli nie zwracasz uwagi na zwierzę? Życie psa jest w twoich rękach, potraktuj poważnie leczenie. Zazwyczaj lekarz przepisuje leki w postaci tabletek, musi koniecznie wskazywać na prawidłowe stosowanie leku.

Otrzymał receptę, kupił leki, teraz koncentruje się na leczeniu. Będzie to trudne, trzeba wybrać dogodny czas na przyjmowanie leków, może być ich kilka.

Jeśli naruszysz przepisy lekarskie, to najpierw daj leki zgodnie z określonym planem, a potem je naruszysz, przez takie działania skazujesz zwierzę na mąkę.

W wyniku lenistwa może się rozpocząć epileptik - są to ataki, które występują z dużą częstotliwością, długotrwałe napady padaczkowe.

Niemożliwe jest dobrowolne zaprzestanie podawania leku lub zwiększenie dawki - zmniejszenie dawki. Taki krok może spowodować uzależnienie fizyczne.

Pies po ataku doświadcza powtarzających się drgawek, choroba bardzo wyczerpuje ciało, prowadząc do śmierci. Nie pozwól temu, pies jest członkiem rodziny, zaopiekuj się nim, tak jak o swoich bliskich.

Zasilanie


Padaczka jest złożoną chorobą wymagającą starannego leczenia. Pies powinien otrzymywać tylko zdrową żywność. Ogólnie rzecz biorąc, konieczne jest całkowite wyeliminowanie z diety wszystkich suplementów diety, które zaczynają karmić tylko dietetyczną żywność.

Pies nie powinien jeść dużo soli, starać się gotować jedzenie o niskiej zawartości. Jest przeciwwskazane, ale jedzenie bez tego produktu jest wyjątkowo bez smaku, nadal chcesz się rozpieszczać.

Nie podawaj mięsa, mięsa, ryb. Rośliny strączkowe nie powinny być obecne w diecie. Pij z umiarem, ale nie trzeba go ograniczać. Po ataku epilepsji, pies musi otrzymać trochę wody.

Lekarze weterynarii twierdzą, że przyjmowanie leków, odpowiednie odżywianie, pomaga ograniczyć napady padaczkowe do minimum. Ułatwi to życie zwierzęciu.

Co może


Żywność powinna być bogata w błonnik, mleko, trochę mięsa 1 lub 2 razy w miesiącu, a także produkty rybne. Jest koniecznie gotowane, nie podawaj zwierzęciu surowego.

Aby twój pies cierpiał na epilepsję, prowadził normalne życie, nie różnił się od swoich bliskich - konieczna jest ostrożna opieka. Pies po ataku epilepsji powinien otrzymać więcej uwagi niż zwykle.

Staraj się nie podnosić głosu, nie wyłączać jasnego światła, otwierać okna, jest to ważne, więc zwierzę szybciej przyjdzie. Lekarstwa należy podawać ściśle zgodnie z zaleceniami, nie wymyślając niczego, życie zwierzęcia jest w twoich rękach.

Staraj się przestrzegać diety, zazwyczaj weterynarz powinien ją przepisać, ale w naszych klinikach jest to luksus, niewielu ludzi zajmuje się opracowywaniem diet dla psów, więc możesz bez obaw używać tego, co jest przedstawione w artykule.

Właściciele zwierząt, którzy spełniają wszystkie wymagania lekarza, twierdzą, że rzeczywiście, biorąc leki mogą zmniejszyć napady, wyeliminować je z życia psa.

Istnieją dowody, że poczyniono obserwacje na temat psów otrzymujących leki zgodnie z zaleceniami oraz tych, które właściciel zmniejszał dawkę bez konsultacji z lekarzem.

Pierwszy żył cały rok bez napadów. Ten, który zmniejszył wymaganą dawkę, doświadczał ataków dwa razy w ciągu 9 miesięcy. Jak rozumiesz, wszystko zależy od twojej cierpliwości, chęci pomocy swojemu zwierzakowi.

Zwierzę nie jest zabawką, jeśli przywiózł zwierzaka, wzięło na swoje barki ogromną odpowiedzialność za swoje życie i zdrowie.

Jedna historia

Dzieli się z naszym przyjacielem. Jest związany z epilepsją. Sześć miesięcy temu Julia zachorowała - mój krasnal jamnik. Wszystko zaczęło się tak. Stała się niespokojna, jęknęła i próbowała wczołgać się pod kanapę. Kiedy ją wyciągnąłem, zauważyłem, że ma dużo ślinotoków.

Gdy tylko włożyła psa do ściółki, zaczęła skurczyć się i zobaczyłem, że biała tkanina była zabarwiona na czerwonawy kolor. Okazuje się, że biedaczka ugryzła się w język.

Podczas ataku wkurzyła się, a po niej leżała długo i niemrawo. Oczywiście, ja i Julia natychmiast rzuciliśmy się do lekarza.

W klinice


Od weterynarza nauczyłem się dużo o tej chorobie. Okazuje się, że można ją odziedziczyć - działa czynnik genetyczny. Przyczyny tego niepowodzenia są mało zbadane.

W tym przypadku ataki są obserwowane niezależnie od nabytych chorób i pojawiają się w młodym wieku i powracają przez całe życie psa.

Jest to prawdziwa lub prawdziwa epilepsja i nie jest wyleczona. My tylko poradzimy sobie z jej przejawami i ułatwiamy życie naszemu zwierzakowi.

Weterynarz naprawdę mnie ucieszył, kiedy powiedział, że jak tylko problemy z sercem minie, te straszne symptomy znikną.

Kolejny pacjent


Gdy siedziałem w kolejce, zacząłem rozmowę z kobietą - kochanką miniaturowej pekińskiej dziewczyny. Jej pies miał również ataki epilepsji. Powstały natychmiast po urodzeniu i trwały około dwóch miesięcy.

Powodem był spadek zawartości wapnia we krwi. Jak tylko jego poziom został znormalizowany przez leki zawierające wapń (przepisane przez lekarza po testach), pies wrócił do normy.

Wiedza


To nie jest tak straszne, jak się wydaje. Musisz tylko przyjść do weterynarza i dokładnie zbadać swojego zwierzaka. Po ustaleniu przyczyny choroby - wrodzonej lub nabytej, zostanie przepisane najbardziej optymalne leczenie.

Obejmuje to stosowanie leków łagodzących skurcze. Rodzaj leku i jego dawkowanie określa się na podstawie wagi psa i jego ogólnego stanu - wieku, ciąży i współistniejących chorób.

Weterynarz (dzięki niemu) ostrzegł mnie, że nie można w żaden sposób zrobić samoleczenia, że ​​nastąpił fatalny wynik, gdy zbyt "inteligentni" właściciele przyjęli tę misję.

Wyjaśnił mi również, że podczas epilepsji konieczne jest ograniczenie aktywności fizycznej i przestrzeganie diety zawierającej umiarkowane spożycie produktów mięsnych. A jakie historie spotkały się z twoim zwierzakiem?

Czytaj Więcej O Psach

Co ma sen - analiza snów

Treść TreśćWedług książki ze snami szczeniak symbolizuje przyjaźń. Aby uzyskać szczegółową interpretację snu o szczeniaku, rozważ szczegóły snu. Ważne informacje: typ i kolor szczeniaka jest mały, biały, czarny, martwy; Zachowanie szczeniaka we śnie - gra, szczeka, gryzie, pije.<

Pies na psach

Treść To też jest interesujące!Kiedy suka osiąga dojrzałość, jej ciało sygnalizuje, że jest gotowa do poczęcia i rodzenia potomstwa. Przy cyklicznej periodyczności u psa rozwija się ruja, podczas której jego jajeczko jest gotowe do zapłodnienia przez męską spermę poprzez stosunek seksualny.