Szczepienia

Padaczka u psów

Nasi czworonożni przyjaciele mają lepsze zdrowie niż ludzie, nie bez powodu mówią "leczy się jak pies". Ale są też w stanie zachorować, w tym padaczka. Dlaczego epilepsja rozwija się u psów i co powinien zrobić właściciel, gdy jego zwierzę ma napad?

Cechy patologii: czynniki źródłowe i prowokujące

Wśród głównych czynników prowokujących epilepsję u zwierząt domowych, weterynarze emitują napięcie nerwowe. Uważa się, że pobyt zwierzęcia w długiej stresującej sytuacji zwiększa ryzyko ataku.

Ponadto istnieje wrodzony typ patologii i nabyte. Choroba może rozwinąć się po ciężkiej pracy, atakach innych zwierząt, rozłące z ukochanym mistrzem, zmianie rodziny. Oczywiście, różne psy mają różne reakcje na takie sytuacje.

Czym jest epilepsja? Z reguły choroba wiąże się z niepowodzeniem połączeń między neuronami w mózgu, co przejawia się w postaci napadów drgawkowych. Natura patologii nie jest w pełni zrozumiała, dotyczy to nie tylko psów, ale także ludzi. Ale zgodnie z główną hipotezą, nieskoordynowane spontaniczne skurcze różnych grup mięśni rozwijają się na tle niedopasowania impulsu między komórkowymi strukturami mózgu.

Jedną ze szczególnych cech tej patologii u psów jest częstość napadów drgawkowych. Kiedy zwierzę doświadcza pierwszego ataku epileptycznego, a weterynarz potwierdza diagnozę, właściciel powinien się przygotować - choroba może się rozwijać, a następnie drgawki stają się częstsze i intensywniejsze.

Według statystyk, najczęściej pierwotne objawy padaczki u psów pojawiają się w wieku od sześciu miesięcy do 5 lat. Najcięższa patologia znosi zwierzęta 2-3 lata. Następnie objawy choroby utrzymują się do końca życia. Ponadto lekarze często nie potrafią zidentyfikować przyczyny rozwoju padaczki, w którym to przypadku choroba jest uważana za idiopatyczną.

Objawy napadu padaczkowego

Istnieją 4 typy napadów, które występują u zwierząt cierpiących na epilepsję:

  1. Utrata przytomności, konwulsyjne skurcze mięśni są raczej słabe lub całkowicie nieobecne.
  2. Występowanie uogólnionych konwulsyjnych drgawek wpływających na całe ciało, możliwa utrata przytomności.
  3. Rozwój ogniskowych napadów motorycznych, które są często uogólnione. Napady drgawkowe najpierw wpływają na określony obszar ciała, a następnie rozprzestrzeniają się na pobliskie. W rzadkich przypadkach skurcze dotykają wszystkich części ciała zwierzęcia.
  4. Są częściowe konwulsje. Głównym objawem epilepsji w tej sytuacji jest dziwne zachowanie zwierzęcia. Najczęściej pies zaczyna łapać nieistniejące muchy. Ataki mogą być nieobecne lub wpływać na całe ciało zwierzęcia.

Eksperci koncentrują się na tym, co ważne, aby ustalić, czy jest to kwestia zwykłych drgawek czy epilepsji. Ale aby zdiagnozować chorobę powinien być weterynarz, a nie właściciel zwierzęcia.

Napad padaczkowy przebiega zgodnie z następującym algorytmem:

  • zwierzak zaczyna jęczeć, martwić się, szukać ustronnego, cichego miejsca, w którym nikt mu nie przeszkodzi;
  • zwiększa się wydzielanie śliny (ślinotok);
  • występuje konwulsyjny atak, któremu towarzyszy oddawanie moczu i wypróżnianie; dość często podczas ataku zwierzę ugryza język lub część policzka, z powodu bólu, jaki pies skomla, piszczy.

Nawet po ustaniu ataku, zwiększone wydzielanie śliny utrzymuje się, często płyn ślinowy staje się spieniony. Nastrój zwierzęcia może być zarówno przygnębiony, jak i nadmiernie podekscytowany.

Wśród głównych objawów stanu patologicznego są:

  1. Właściciel powinien zwracać uwagę na zwierzaka, jeśli zaczyna drgać mięśnie twarzy - zjawisko to odnosi się do pierwotnych objawów padaczki.
  2. Stopniowo drgawki obejmują całe ciało.
  3. W niektórych przypadkach warunkowi towarzyszy wzrost wskaźników temperatury.
  4. W trakcie ataku kończyny zwierzęcia poruszają się, pies mocno ściska szczękę, a głowa zostaje odrzucona.
  5. Wiewiórki toczą się, źrenice znacznie się rozszerzają.
  6. Jest stridor - oddychanie, któremu towarzyszą gwizdy, syczące dźwięki.

W większości przypadków skurcze występują w nocy i rano. Zwykle właściciele chorego zwierzęcia z czasem mogą przewidzieć rozwój kolejnego ataku. A jeśli ich zwierzę staje się letargiczne, drży i chowa się, wtedy jest powód do zmartwienia.

Pierwsza pomoc dla czworonożnego przyjaciela

Chociaż napad padaczkowy nie zagraża życiu zwierzęcia, może on na poważnie odstraszyć właściciela psa. Ale wręcz przeciwnie, człowiek potrzebuje jasnego umysłu i właściwych działań w tym momencie, więc nie powinieneś wpadać w panikę.

Ponieważ drgawki są nieprzyjemnym wzrokiem, kiedy powstają, pożądane jest, aby usunąć inne zwierzęta i dzieci z pokoju. Ponadto ważne jest, aby usunąć wszystkie przedmioty, które mogą zranić psa. Pod jego głową jest pożądane, aby umieścić małą poduszkę.

Lekarze weterynarii powinni postępować zgodnie z następującymi wskazówkami:

  • jeśli w pobliżu nie było poduszki, możliwe jest podparcie głowy pacjenta;
  • nie jest możliwe ograniczenie ruchliwości zwierzęcia, które się konwulsuje poprzez utrzymywanie części ciała w celu zatrzymania drgawek;
  • eksperci obalili pogląd, że podczas ataku język może wpaść w zwierzę, powodując tym samym uduszenie; w rzeczywistości jest to niemożliwe i nie powinieneś dręczyć zwierzęcia, rozluźniając jego szczękę siłą;
  • jeśli czas trwania ataku wynosi 25 minut lub więcej, należy go pilnie zabrać do biura weterynarza;
  • gdy nie ma możliwości odwiedzenia kliniki, a atak nie ustępuje, pies otrzymuje lekarstwo przeciwdrgawkowe.

Aby lekarz mógł zdiagnozować dokładniej iw krótkim czasie, zaleca się zarejestrowanie danych o wszystkich atakach. Wskazane jest zapisywanie dat, czasu trwania, a także sytuacji, w których zwierzę miało konfiskaty.

Rozpoznanie padaczki u psów

Napady padaczkowe są podobne do drgawek konwulsyjnych, dlatego rozpoznanie jest niezwykle ważne. Aby ustalić diagnozę, lekarz weterynarii zaleca kompleksowe badanie, w tym:

  • EEG (elektroencefalografia) - podczas zabiegu następuje rejestracja impulsów elektrycznych z różnych obszarów mózgu; dziś ta metoda jest najbardziej informatywnym sposobem diagnozowania tej choroby;
  • Rentgen - eliminuje obecność urazów głowy;
  • ultradźwięki narządów otrzewnowych;
  • dawstwo krwi do analizy klinicznej i biochemicznej;
  • elektrokardiografia;
  • tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny.

Ponadto lekarz zbiera szczegółową historię. Właściciel musi opisać stan zwierzęcia tak szczegółowo, jak to możliwe - przed i podczas drgawek. Konieczne jest również skupienie się na ogólnym zdrowiu zwierzęcia i powiązanych chorobach.

Leczenie padaczki

Przede wszystkim właściciel powinien rozumieć, że padaczka jest poważnym naruszeniem, które wymaga odpowiedniego podejścia. A nawet wiedząc o przygotowaniach, które pomagają zwierzętom w tym przypadku, właściciel nie powinien ich używać niezależnie do leczenia zwierząt.

Jeśli jedna kupa pomaga niektórym pigułkom, to inna może spowodować poważne komplikacje. Leki te mają wiele przeciwwskazań i działań niepożądanych, dlatego powinny być przepisywane tylko przez wykwalifikowanego technika.

Istnieje jeszcze jeden niuans, często z epilepsją w celach terapeutycznych, zaleca się przyjmowanie nie jednego, ale kilku leków przeciwdrgawkowych.

Niestety ta choroba, zwłaszcza jej prawdziwa postać, jest nieuleczalna. Dlatego całkowite pozbycie się zwierzęcia z objawami epilepsji jest niemożliwe. Współczesna medycyna oferuje techniki pozwalające zmniejszyć czas trwania ataków i ich liczbę, ale nadal istnieje ryzyko ich pojawienia się.

W przypadku niektórych zwierząt, które otrzymują odpowiednie leczenie, dobre odżywianie i są utrzymywane w dobrych warunkach, napady padaczkowe mogą być nieobecne przez lata, bez ujawniania się w żaden sposób. Wybór leków przeprowadzany jest indywidualnie, więc nie zawsze możliwe jest natychmiastowe wyznaczenie leku, który pomaga w 100%. Może być konieczna zmiana schematu leczenia, a nawet samego leku.

Początkowo przepisuje się minimalną dawkę leku przeciwdrgawkowego, stopniowo zwiększa się aż do uzyskania pożądanego rezultatu. Weterynarze ostrzegają, że jeśli przestaniesz podawać swojemu zwierzęciu lekarstwo lub samodzielnie obniżysz dawkę, możesz pogorszyć epilepsję, powodując częstsze i długotrwałe napady padaczkowe.

Najczęściej lekarze przepisują następujące leki o działaniu przeciwdrgawkowym:

  1. Fenytoina jest skutecznym lekarstwem, które nie ma działania uspokajającego i skutków ubocznych. Ale lek jest szybko usuwany z krwi zwierzęcia, powodując silne pragnienie i obfite oddawanie moczu.
  2. Fenobarbital - charakteryzuje się wysoką wydajnością i szybkim działaniem. Ma jednak długi efekt uspokajający, pies jest stale spragniony i oddaje mocz, staje się poruszony i często irytuje.
  3. Primidone - szybko pomaga, ale ma silny efekt uspokajający, na tle jego spożycia, zwierzę zaczyna jeść i pić dużo. Lek wymaga ścisłego przestrzegania schematu stosowania.
  4. Diazepam jest lekiem, który kontroluje nasilenie napadów i stanu padaczki. W porównaniu z innymi lekami jest bezpieczny i ma wysoką szybkość działania. Ale zapewnia tylko krótkotrwały efekt, nie radzi sobie z silnymi napadami padaczkowymi, zwierzę może stać się niespokojne i porywcze.

Właściciele zwierząt cierpiących na epilepsję powinni zadbać o jej bezpieczeństwo poprzez usunięcie z woliery lub pomieszczeń wszystkich przedmiotów, które pies może zranić.

Epilepsja u psa nie jest zdaniem, a późniejsze życie zwierzęcia zależy w dużej mierze od właściciela. Tak, choroba wymaga leczenia i lepszej opieki nad zwierzętami, ale poza tym pies pozostaje wierny, lojalny przyjaciel, zasługujący na lepsze warunki i relacje.

Padaczka u psów: objawy, rozpoznanie i leczenie

Istnieje opinia, że ​​padaczka u psów jest nieuleczalna, że ​​zwierzę z taką diagnozą z pewnością będzie dręczyć się przez całe życie, dlatego też lepiej od razu uciec się do eutanazji. Niestety, opinia ta jest poparta przez niewystarczająco wykwalifikowanych lekarzy weterynarii, oferujących właścicielom najprostszy sposób. Czy jest szansa na wyleczenie? Czy zwierzę cierpiące na tę chorobę może żyć szczęśliwie iw pełni?

Informacje ogólne

Epilepsji nie można nazwać samą chorobą. Jest to raczej konsekwencja jakiejkolwiek patologii, w wyniku której procesy hamowania i pobudzenia są zakłócane w komórkach mózgowych. W zależności od przyczyn istnieje ponad 40 rodzajów padaczki! Nie zawsze można zrozumieć, dlaczego neuronowa "sieć" mózgu jest "zamknięta". Jednak przy uważnej obserwacji pacjenta ogonowego i skrupulatnej selekcji leków prawdziwą epilepsję można kontrolować w 70% przypadków.

Prawdziwa lub idiopatyczna padaczka u psów jest dziedziczną postacią choroby, w której, bez wyraźnego powodu, zmienia się stopień aktywności neuronów. Z reguły choroba objawia się w wieku od 6 miesięcy do 3 lat. Uważa się, że niemożliwe jest całkowite wyleczenie prawdziwej epilepsji. Jednak w większości przypadków choroba może być faktycznie opanowana poprzez ograniczenie liczby ataków do minimum (1-3 rocznie) lub osiągnięcie stabilnej remisji przez kilka lat.

Padaczka objawowa lub "wtórna" jest konsekwencją zmian w mózgu lub reakcji na negatywne zmiany w organizmie. Powody mogą być bardzo różne:

  • urazowe uszkodzenie mózgu;
  • prawie wszystkie infekcje (wirusy, bakterie);
  • choroby nerek, serca, naczyń krwionośnych, wątroby i innych narządów wewnętrznych;
  • zatrucie;
  • guzy.

Bez względu na rasę, wszystkie psy są podatne na epilepsję, ale częściej dotyczy to mężczyzn. Często właściciele są zainteresowani tym, czy epilepsja jest "taka jak ta" dla psów w wyniku stresu, hipotermii, przepracowania lub innych zdarzeń, które nie prowadzą do przewlekłego przebiegu choroby. Ważne jest, aby odróżnić epilepsję od drgawek. Na przykład napady, które nie są związane z epilepsją, mogą być reakcją na skok temperaturowy, gwałtowny spadek poziomu wapnia we krwi, do ostrego bólu w przypadku niewydolności nerek. Ogólnie rzecz biorąc, objawy zewnętrzne są bardzo podobne i tylko weterynarz może określić przyczynę. Dlatego nie każdy skurcz jest epilepsją.

Objawy epilepsji

Pies pomiędzy atakami, jak osoba cierpiąca na epilepsję, wygląda całkowicie zdrowo (z wyjątkiem przypadków, gdy przyczyną choroby jest TBI, zatrucie, infekcja lub przewlekła choroba). W niektórych przypadkach, przed atakiem, zachowanie zwierzaka zmienia się dramatycznie - apatia, nagła odmowa pójścia dalej (na spacer), blaknięcie szklanym spojrzeniem, nadmierne podniecenie. Ale częściej objawy epilepsji są jak błyskawica: pies właśnie grał / spał / jadł i nagle zaczyna bić w konwulsjach.

Co do zasady ataki epilepsji u psów są następujące:

  • ulubiony spada na bok;
  • szarpnięte łapy i / lub całe ciało, szczęka. Lub rozciąga swoje łapy, jakby był sztywny całym ciałem (mięśnie są bardzo napięte, ciasne);
  • oczy w jednym punkcie lub zlew lub losowo poruszają się;
  • w wielu przypadkach opróżnianie pęcherza, a czasami jelit;
  • spieniona ślina i / lub wymioty płyną z ust, szczęki są mocno ściśnięte.

Możliwe są tylko niektóre z objawów. Atak może trwać tylko kilka sekund lub ostatnie 5-15 minut. Po ataku epilepsji pies może wyglądać nieco zdezorientowany lub bardzo przestraszony, natychmiast zasnąć (nie obudzić się!) Lub zachłannie rzucić się na jedzenie (w tym próbować połknąć niejadalne przedmioty).

Co powinienem zrobić?

To straszne, zwłaszcza za pierwszym razem. Właściciel jest spanikowany z powodu poczucia bezwartościowości. W rzeczywistości możesz i powinieneś pomóc swojemu zwierzakowi, a zatem musisz od razu wziąć się w garść. Od właściciela jest wymagane:

  • chronić psa przed możliwymi obrażeniami. Ponieważ epilepsja u psów nagle się pojawia, pierwszy impuls często powoduje złapanie zwierzęcia w ramię (jeśli pies jest mały) lub przesunięcie go do łóżka, popchnięcie materaca pod psem. Nie musisz tego robić! Po prostu połóż dłoń pod głową zwierzęcia i delikatnie ją przesuwaj, jeśli znajdują się w pobliżu niebezpieczne przedmioty, w pobliżu których może uderzyć pies. Nie wykuwaj, nie naciskaj na podłogę i siebie, to nie skraca czasu ataku, ale możesz. Wystarczy przytrzymać, aby chronić przed uderzeniami na podłodze, ścianach, meblach;
  • zapobiegać uduszeniu. Aby to zrobić, wystarczy umieścić zwierzę na boku, tak aby ślina i / lub wymioty swobodnie płynęły z ust. Czasem w ślinie wyczuwa się krew (pies ugryzł się w język lub policzek). Prawie każdy wie, co robić w tym przypadku - wepchnij czubek łyżki między szczęki, z boku. Ale często właściciele robią to źle, tylko szkodząc psom więcej (bardzo trudno jest nawet spaniec otworzyć szczęki). Dlatego lepiej po prostu umieścić zwierzę na boku, nie próbując wepchnąć czegoś między zęby. W tej pozycji (z boku) język nie zapada się, pies nie gryzie języka, a niewielkie obrażenia są nieszkodliwe.

W 99% przypadków napad ustępuje po kilku minutach. Pouczaj psa, ale nie narzucaj mu swojej komunikacji. Jeśli zwierzę wykazuje agresję - nie skarżą się, zostaw zwierzę w spokoju (świadomość nie wrócił całkowicie do psa, to szybko minie). Zadzwoń do weterynarza i umów się wkrótce (bez konieczności ciągnięcia psa do lekarza natychmiast po ataku, a nawet więcej w tym czasie).

Pierwszy atak prawie zawsze mija w sekundach / minutach i nie stanowi bezpośredniego zagrożenia dla życia psa. Jeśli objawy nie ustępują dłużej niż 15 minut lub jeśli jeden napad zostanie zastąpiony innym, ważne jest, aby natychmiast skonsultować się z lekarzem. Być może ten stan padaczkowy - stan zagrażający życiu!

Diagnostyka

Przed leczeniem epilepsji u psów lekarz musi upewnić się, że diagnoza jest prawidłowa. Czasami drgawki są tak charakterystyczne dla tej dolegliwości, że lekarze weterynarii zaniedbują diagnostykę. Ale leki przepisane na padaczkę są nieskuteczne, a nawet niebezpieczne w innych przypadkach! Dlatego konieczne jest wykonanie EEG, prześwietlenie czaszki (w celu wykrycia ewentualnych urazów), biochemia moczu i krwi, ultradźwięki otrzewnej. Jest wysoce pożądane - EKG i MRI lub CT.

Aby pomóc lekarzowi, musisz szczegółowo opisać przebieg ataku, czas trwania, zachowanie psa przed i po ataku, ogólny stan zwierzęcia (choroby istniejące i minione, urazy). Skuteczność leczenia padaczki u psów zależy bezpośrednio od dokładności i dokładności informacji dostarczonych przez właściciela. Podczas diagnozowania padaczki u ludzi, odczyty EEG są podejmowane bezpośrednio podczas ataku (osoba zostaje poddana badaniu i dosłownie "chwyci moment"). U psów jest to niemożliwe lub trudne do zrealizowania, dlatego przynajmniej werbalnie ważne jest, aby dać lekarzowi weterynarii jak najwięcej dokładnych informacji.

Leczenie padaczki

Niestety, wyleczenie prawdziwej epilepsji jest prawie niemożliwe. Jednak skuteczna terapia pozwoli psu żyć pełnią życia, długiego i szczęśliwego. Najważniejsze jest, aby wybrać odpowiednie lekarstwo na padaczkę u psów, aby uniknąć napadów lub ich zminimalizować. Jest to długi i żmudny proces. Często lekarze weterynarii działają na drodze sądowej - po prostu nie ma innego wyjścia. Lekarz przepisuje lek, zaczynając od dawki minimalnej i stopniowo zwiększając stężenie aż do ustania ataków. Często stosuje się mieszaninę trzech lub więcej leków przeciwdrgawkowych, jeśli monoterapia jest nieskuteczna. Jeśli nie zaobserwujesz poprawy, lek jest zastępowany. I tak dalej, aż pojawi się wyraźna poprawa.

Leki przeciwdrgawkowe mają działania niepożądane. Na przykład w leczeniu epilepsji u psów z finlepsyną prawdopodobnie występuje utrata koncentracji, depresja i senność. Niektóre leki mogą powodować wymioty, biegunkę i inne nieprzyjemne konsekwencje. Lekarz albo zaleci leki objawowe, aby pies łatwiej tolerował proces uzależnienia, albo zastąpił lek tym, który daje nie mniejszy efekt, ale jest lepiej tolerowany.

W żadnym przypadku nie można ostro przestać terapii przeciwdrgawkowej! Nagłe wycofanie leku może doprowadzić do serii silnych ataków! Lek ulega anulowaniu i zastępuje tylko weterynarza, monitorując stan psa przez cały okres leczenia.

Weterynarz zaleci specjalną dietę opartą na pewnym zmniejszeniu ilości białka zwierzęcego. Najlepiej używać gotowych pasz z częściowo strawionym białkiem - są one łatwiejsze w trawieniu. Diazepam jest zwykle stosowany w celu łagodzenia napadów, ale wszystkie indywidualnie - tylko weterynarz może określić, który lek jest odpowiedni dla konkretnego przypadku.

Aby chronić zwierzę przed obrażeniami, wskazane jest, aby dla niego ustawić bezpieczną kryjówkę - postawić wolierę lub zabezpieczyć część pomieszczenia, z której zostaną usunięte wszystkie meble. Pies nie może być zamknięty w klatce, powinien czuć opiekę i komfort! A kiedy nikogo nie ma w pobliżu, bezpieczna, wyposażona obudowa pomoże.

W epilepsji ważne jest, aby nie przeciążać emocjonalnie i fizycznie psa. Jednak zwierzę musi chodzić, komunikować się z innymi współplemieńcami i żyć pełnią życia. Z umiarem (bez zmęczenia) możesz zaangażować się w trening. Zwierzę powinno pływać tylko w płytkich zbiornikach i tylko w towarzystwie właściciela: nawet jeśli nie było ataków przez kilka lat, nawrót jest zawsze możliwy! Dlatego leki przeciwdrgawkowe (przepisane przez weterynarza!) Powinny być zawsze pod ręką. Od hodowli pacjenta z epilepsją zwierzę musi być wykluczone.

Padaczka u psów

Padaczka u psów domowych jest dość rozpowszechnioną chorobą, która wymaga terminowej i prawidłowej diagnozy, a także kompetentnego, wysoce skutecznego schematu leczenia. Przewlekła neurologiczna patologia nazywana epilepsją jest predyspozycją organizmu zwierzęcia do nagłego pojawienia się drgawek napadowych.

Treść artykułu:

Czym jest epilepsja

Manifestacja u psa napadów pojedynczych i specyficznych dla epilepsji jest spowodowana obecnością określonych reakcji żywego organizmu na zachodzące w nim procesy. Według współczesnych koncepcji weterynaryjnych padaczka można przypisać heterogenicznym grupom patologii, których objawy kliniczne charakteryzują się powtarzającymi się napadami drgawkowymi. Podstawą patogenezy padaczki są napadowe napady, które występują w neuronalnych komórkach mózgu.

To jest interesujące! Powtarzające się napadowe stany różnego pochodzenia, w tym zaburzenia nastroju i świadomości, a także rozwój otępienia i psychozy epileptycznej, w połączeniu ze strachem, tęsknotą i agresywnością są typowe dla chorób neurologicznych.

Jeżeli istnieje udowodniony związek między występowaniem napadów padaczkowych a patologią pochodzenia somatycznego, ustalono rozpoznanie padaczki objawowej. Praktyka weterynaryjna pokazuje, że niektóre przypadki napadów drgawkowych mogą być skomplikowane w przebiegu choroby pochodzenia somatycznego lub neurologicznego, a także urazów mózgu.

Wady wrodzone w procesie funkcjonowania mózgu są najczęściej przyczyną pierwotnej epilepsji u psów, a dziedziczna predyspozycja do choroby powoduje, że patologia jest dość powszechna u niektórych ras, w tym u pasterza i collie, seterów i retrieverów, św. Bernardyna i psów gończych, jamników i pudli, bokserów i sznaucerów. i teriery. Suki częściej chorują na epilepsję niż mężczyźni, a ryzyko rozwinięcia się patologii jest wyższe u psów wykastrowanych lub wysterylizowanych.

Czynniki wywołujące rozwój wtórnej padaczki można przedstawić za pomocą:

  • infekcje: zapalenie mózgu, tężec i dżuma;
  • toksyczne działanie ołowiu, arsenu i strychniny;
  • urazowe uszkodzenie mózgu;
  • porażenie prądem;
  • ukąszenia jadowitych węży;
  • narażenie na jad owada;
  • brak niektórych pierwiastków śladowych lub witamin;
  • niskie stężenie glukozy;
  • zaburzenia hormonalne;
  • helminthiasis.

Uszkodzenie mózgu może być spowodowane nawet krótkotrwałym niedożywieniem lub niewielkim obrażeniem podczas rozwoju prenatalnego zwierzęcia.

Wrodzona padaczka objawia się przede wszystkim w wieku pół roku, a napady nabytej patologii występują pod negatywnym wpływem czynników zewnętrznych, niezależnie od wieku zwierząt domowych. Neurologiczne podstawy patologii można rozpatrywać z punktu widzenia naruszenia procesów hamowania i wzbudzania w tkankach mózgu.

To jest interesujące! Pojawienie się napadu padaczkowego jest najczęściej wywoływane przez niekorzystne skutki, takie jak stresujący stan, zmęczenie lub przepracowanie, bardzo silne czynniki emocjonalne i niepowodzenie hormonalnego tła.

Podrażnienie nerwowe może powodować nadmierne wydzielanie śliny, zwiększoną perystaltykę jelit i ruchliwość żołądka, brak działania innych narządów lub układów. W czasie intensywnego wyładowywania komórki nerwowe wydają znaczne ilości pożywienia i neuroprzekaźników, co szybko wywołuje ich ucisk i osłabienie standardowej aktywności mózgu.

Objawy epilepsji u psa

Najpoważniejszym objawem patologii jest rozwój napadu padaczkowego, który jest reprezentowany przez etapy prekursorowe, icctal i postictal. W pierwszym przypadku stan zwierzęcia charakteryzuje się nerwowym zachowaniem i żałobnym jękiem, lękiem i dość obfitym ślinotokiem.

Następnym etapem jest utrata przytomności, a także pochylenie głowy do tyłu, któremu towarzyszy napięcie mięśniowe, maksymalne rozszerzenie źrenic i głośny, szybki oddech. Na szczycie takiego ataku następuje uwolnienie pienistej śliny i gryzienie języka, mimowolne oddawanie moczu lub opróżnianie jelit. Na etapie poetyckim zachodzą procesy regeneracyjne, ale zwierzę może mieć poczucie dezorientacji i lekkiego ślinotoku.

To jest interesujące! Napady częściowe występują u psów niezbyt często i można je określić jako dziwne i niezwykłe zachowanie, nietypowe dla zwierząt domowych.

W praktyce weterynaryjnej rozróżnia się również formy, którym towarzyszą drobne, częściowe lub częściowe napady padaczkowe. Do małego ataku lub ropnia, charakteryzującego się krótkotrwałą utratą przytomności z zachowaniem stabilnej równowagi.

Częściowe napady padaczkowe charakteryzują się pojawieniem się drgawek wyłącznie na pewnej części tkanki mięśniowej. W tym samym czasie odnotowuje się drżenie kończyn lub szczęk, niemotywowane zwoje głowy lub całego ciała. Pojawienie się napadów częściowych z reguły towarzyszy wtórnej padaczce i jest w stanie szybko przekształcić się w napady uogólnionego typu.

Pierwsza pomoc w leczeniu padaczki

Jeśli podejrzewasz napad padaczkowy, twoje zwierzę będzie musiało zapewnić całkowity odpoczynek, usuwając wszelkie drażniące i stresujące czynniki. Według weterynarzy wskazane jest umieszczenie chorego zwierzęcia w ciemnym i cichym pokoju. Aby zminimalizować ryzyko poważnych obrażeń psa podczas ruchów konwekcyjnych, zaleca się umieszczenie pod nim miękkiej ściółki lub małego materaca. Dobry wynik pierwszej pomocy zapewnia aktywna wentylacja z dopływem świeżego powietrza do pomieszczenia, a także ostrożne zwilżanie skóry zwierzęcia wodą o temperaturze pokojowej.

Historia stanu epileptycznego będzie wymagać większej uwagi ze strony właściciela zwierzęcia. Z reguły napad zatrzymuje się po około półgodzinie, ale jeśli stan konwulsyjny trwa dłużej, to pies musi otrzymać kwalifikowaną pomoc weterynaryjną w specjalistycznej klinice.

Czas trwania ataku i jego wskaźniki dotkliwości zależą bezpośrednio od tego, w jaki sposób kompetentnie udzielona zostanie pierwsza pomoc i wszystkie leki przepisane przez weterynarza w celu najbardziej efektywnego złagodzenia stanu drgawkowego. Aby przetransportować do kliniki zwierzę podrzucające i niespokojne podczas ataku jest najlepsze na dużym kocu.

To jest interesujące! Potwierdzając diagnozę, właściciel psa z epilepsją w historii może potrzebować opanowania niezależnego domięśniowego podawania leków przeciwdrgawkowych i innych środków adekwatnych do ciężkości choroby.

Diagnoza i leczenie

Identyfikacja epilepsji u zwierząt domowych wymaga wizualnej kontroli psa, a także wyznaczenia przedstawionych środków diagnostycznych:

  • badanie krwi i moczu w celu określenia ilości resztkowego azotu i glukozy;
  • pomiary stężenia ołowiu i wapnia w płynach biologicznych;
  • analiza kału pod kątem braku helmishiasis;
  • analiza płynu mózgowo-rdzeniowego w celu określenia wskaźników ciśnienia, składu komórkowego i stężenia białka;
  • badania ultrasonograficzne;
  • badania rentgenowskie;
  • elektroencefalogram do celów oceny stanu emocjonalnego ekspertów.

Szczególną uwagę zwraca się na badanie rodowodu psa, a także na określenie dziedzicznej predyspozycji do padaczki. Diagnoza pozwala odróżnić wrodzoną postać choroby od patologii nabytego lub wtórnego typu, a także pomaga zidentyfikować czynniki prowokujące. Brak współistniejących chorób i skomplikowanych chorób somatycznych umożliwia w większości przypadków dokładne ustalenie genetycznej przyczynowości choroby. Padaczka w procesie diagnostycznym powinna być odróżniona od patologii aparatu przedsionkowego, a także chorób móżdżku lub problemów z nerwem słuchowym.

Niestety, całkowite wyleczenie psa, nawet na tle prawidłowo i na czas przepisanych leków, nie jest przestrzegane, ale jest gwarancją znacznej poprawy jakości życia zwierzęcia. Powszechnie stosowane leki objawowe obejmują środki uspokajające i uspokajające, takie jak fenytoina, diazepam, fenobarbital i prymidon.

To jest interesujące! Leczenie przeciwpadaczkowe stanu epileptycznego u zwierząt domowych jest stosowane wyłącznie do celów weterynarza, przy ścisłym przestrzeganiu dawkowania i pod ogólną kontrolą stanu.

Z kontrowersji pod względem stosowności powołania z drgawkami leki obejmują bromki, których stosowanie może powodować pojawienie się raczej złożonych chorób skóry. Jednakże bromek sodu jest często podawany psom z historią dysfunkcji nerek. Po podaniu doustnym "Tazepam", dobrze eliminuje objawy nerwicy, a także "Heksamidynę".

Zapobieganie epilepsji

Napady padaczkowe występują pod wpływem wielu czynników prowokujących, które należy całkowicie wykluczyć z życia zwierzęcia. Pies powinien być chroniony przed ekscytującymi wydarzeniami, w tym wizytami na wystawach i konkursach, a także koniecznością minimalizacji liczby intensywnych szkoleń. Chodzenie powinno być wystarczająco długie, ale przeprowadzane tylko w znajomym i swobodnej atmosferze.

Terapia epilepsja obejmuje planowanie i przyleganie do zwierzęcia, a także monitorowanie ogólnego stanu jego zdrowia. Obecność w historii psa nawet pojedynczego epileptycznego stanu obejmuje regularne konsultacje weterynaryjne i przestrzeganie wszystkich terminów.

Ważnym krokiem w leczeniu padaczki jest normalizacja diety z następującymi zaleceniami:

  • karmienie zwierzęcia jest pożądane w celu urozmaicenia roślinami strączkowymi, kaszę owsianką, sardynkami, gotowaną marchewką i kapustą;
  • żywność powinna być podawana psu ściśle według ustalonego reżimu, w postaci ciepła;
  • część podanej żywności musi odpowiadać wieku i cechom zwierząt;
  • w codziennej diecie powinno być wystarczająco dużo magnezu, manganu i witaminy "B6";
  • należy ograniczyć ilość mięsa i innych pokarmów białkowych, a także słone produkty spożywcze w diecie chorego psa;
  • suplementy witaminowe i mineralne do diety są wyznaczane wyłącznie przez lekarza weterynarii i są wybierane ściśle indywidualnie, w zależności od stanu zdrowia zwierzęcia;
  • Najlepszym rozwiązaniem byłoby przeniesienie zwierzęcia do gotowego paszy o wysokiej jakości, która zawiera szybko rozszczepialne składniki białkowe.

Obowiązkowe jest wykluczenie czynników traumatycznych pod względem stanu emocjonalnego, a także wykluczenie psów z tej patologii z krycia.

To jest interesujące! Wysoka skuteczność profilaktyczna ma akupunkturę wykonaną na dziesięciu głównych wrażliwych punktach, a przeprowadzanie takich sesji przez jeden miesiąc jest dobrym dodatkiem do tradycyjnych leków.

Zagrożenie dla ludzi

Epilepsja jest chorobą bezdotykową, a dość powszechny pogląd, że po każdym ataku, umierające komórki mózgowe powodują, że pies jest niebezpieczny dla ludzi i nieadekwatny, jest nieuzasadniony. Napady padaczkowe u psa są nie mniej niebezpieczne niż podobna patologia, która rozwija się u ludzi.

Wraz z innymi przewlekłymi dolegliwościami padaczka będzie wymagać podania skutecznego leku dla psa, ponieważ brak odpowiedniej terapii może spowodować poważne konsekwencje.

Padaczka u psów - przyczyny, jak leczyć, co robić

Padaczka u psów jest dość powszechna. Powód - zaburzenie mózgu. Z powodu zmian w komórkach neurologicznych pojawiają się niekontrolowane, powtarzalne działania, które nie są charakterystyczne dla zwierzęcia.

Treść artykułu:

Znaki

Obecnie podświetlonych zostanie kilka znaków, które wskazują na możliwą chorobę padaczki. Dokładną diagnozę ustala się dopiero po pełnym zbadaniu psa.

pobieranie krwi zwierząt, identyfikację związanych z chorobą serca, mózgu, układu hormonalnego, można zainstalować formy padaczki - prawdziwe lub objawowe - wywołane procesy patologiczne w organizmie.

Jeśli właściciel zwierzęcia zaobserwuje w zachowaniu którykolwiek z poniższych objawów, w żadnym przypadku nie powinien sam wykonywać leczenia. Po pierwsze, wymagane jest szybkie pokazanie chorego zwierzęcia specjalistom.

Tylko w tym przypadku możesz liczyć na całkowite wyleczenie zwierzęcia lub optymalne złagodzenie jego stanu (w jego prawdziwej formie).

Objawy mogą wystąpić u każdej osoby, niezależnie od jej wieku, płci czy rasy.

W ciężkich przypadkach:

W pierwszym etapie (tonik) - wtedy zwierzę natychmiast traci przytomność. Łapy, ciasne, wyciągnięte prosto, nie mogą się zgiąć. Istnieje czasowe wstrzymanie oddechu. Ten etap trwa nie dłużej niż 45-60 sekund.

Zaburzenia koordynacji


Ruchy zwierzęcia stają się niepewne, a chód "zatacza się". Pies może "nie pasować do zakrętów" - z tego powodu jego nerwowość dramatycznie wzrasta.

Ten znak może również mówić o urazach i nowotworach mózgu, schorzeniach aparatu przedsionkowego.

Utrata przytomności

Jest krótkotrwały i jest obserwowany podczas napadu padaczkowego. Jeśli weźmiemy pod uwagę ten sam objaw bez odniesienia do epilepsji, to będzie mówić o niepowodzeniach w sercu, płucach.

W padaczce epilepsji utracie przytomności towarzyszy najsilniejsze napięcie mięśniowe i krótki "stop" oddechu psa.

Po tym okresie występują chaotyczne ruchy kończyn na tle zwiększonej śliny i mimowolne opróżnianie jelit i pęcherza.

Konwulsje i drgawki


Wszyscy wiemy, jak wyglądają. Zwierzę w tym samym czasie jest w napięciu i nie reaguje na bodźce zewnętrzne. Cechą epilepsji jest okres jej manifestacji, który zaczyna się od sześciu miesięcy życia zwierzęcia.

W tym szczególnym momencie szczeniak może doświadczyć mimowolnych ruchów, które wyglądają jak drgawki. Nie jest to choroba, ale jest konsekwencją szybkiego wzrostu młodego organizmu. Wielu z nas zaobserwowało podobne objawy podczas snu zwierzęcia.

Jest to podobne do biegania - pies "marzy" o polowaniu. Jeśli się obudzisz, natychmiast opamiętaj się i popatrz na siebie z wymownym spojrzeniem. W przypadku ataku epilepsji to zachowanie nigdy nie jest przestrzegane.

Wstępna diagnoza zależy od nasilenia objawów. Im silniejsze i bardziej aktywne są objawy epilepsji, tym łatwiejsza jest diagnoza choroby.

Wśród subtelnych napadów padaczkowych są tzw. Częściowe i częściowe. Padaczka powinna być rozpatrywana w całości. Tak więc nerwowość może być spowodowana obecnością innych osób w domu lub chorobą właściciela.

Ale jeśli zwierzę jest niespokojne, próbuje ukryć się w ciemnym, ustronnym miejscu ("efekt dziury") i nieustannie "narzeka" na niedyspozycję, to nadchodzi nieuchronny atak.

Jeśli znajdziesz coś takiego w zachowaniu psa, zrób to łatwo i odwiedź specjalistę. Być może jest to na czas leczenia kliniki weterynaryjnej będzie kluczem do pełnego odzyskania zwierzęcia.

Tak, chore serce psa, które może być przyczyną objawów podobnych do epilepsji, nie będzie mogło długo czekać na twoją pomoc.

Jak oczywiste


Nie można tego nazwać osobną chorobą. Jest to konsekwencja patologicznych procesów w ciele zwierzęcia, powodujących zaburzenia w mózgu.

Istnieje ponad 40 rodzajów padaczki, które powstają z różnych przyczyn. Nie we wszystkich przypadkach można ustalić idiopatyczną (prawdziwą) przyczynę napadów.

Dokładna obserwacja zachowania zwierzęcia pomaga w ponad połowie przypadków w ustaleniu podstaw ataków i kontrolowaniu ich wyglądu.

Epilepsja idiopatyczna u psów jest dziedziczną zmianą w funkcjonowaniu komórek nerwowych kory mózgowej. Manifestowane w wieku 6 miesięcy - 3 lata. Nie jest leczone, ale przy odpowiednim doborze leków możesz przejąć kontrolę.

Okres remisji może trwać długo, liczba ataków jest zmniejszona do 2-3 rocznie. Istnieje epilepsja wtórna.

Zwierzę podatne na drgawki wygląda zupełnie zdrowo. Wyjątki są wtórnymi przyczynami w postaci ostrej (ciężkie zatrucie, zakażenie).

Przed atakiem zwierzęta zachowują się inaczej:

  • Zmiany zachowania, pies, który biegał, może przestać patrzeć na jeden punkt.
  • Nieuzasadnione podniecenie, szklany wygląd.
  • Częściej atak rozpoczyna się bez żadnych znaków. Może wystąpić w dowolnym momencie, nawet we śnie.

Przyczyny

  • Poważne siniaki lub urazy głowy.
  • Choroby zakaźne lub wirusowe.
  • Choroby narządów wewnętrznych (serce, nerki, wątroba).
  • Guzy i ciężkie zatrucia.

Padaczka może występować u dowolnego zwierzęcia w wyniku stresu, hipotermii i przejściowego (przemijającego).

Jest nieuleczalna, ale objawy należy odróżnić od drgawek występujących u psów z wielu powodów (wysoka gorączka, ostry ból z kolką nerkową). Można go odróżnić tylko od lekarza. Oba znaki są bardzo podobne.

Wygląda

  • Zwierzę spada na bok.
  • Drżenie z drgawek, drganie kończyn, rozciąganie, sztywność ciała, silne napięcie mięśni.
  • Oczy patrzą na jeden punkt, wydają się szkliste. W niektórych przypadkach losowo obracaj.
  • Pojawia się mimowolne opróżnianie układu moczowego i jelit.
  • Wymioty i spieniona ślina wypływają z jamy ustnej.
  • Czas trwania ataku waha się od kilku sekund do 5-15 minut. Po tym zwierzę jest zdezorientowane, przestraszone.

Niektórzy natychmiast zasypiają, inni chętnie rzucają się na jedzenie lub wodę. W tym czasie zwierzę lepiej nie dotykać, jeśli istnieje możliwość, aby go uspokoić.

Ataki

Mały


Zwierzę niesie go na nogi. Czas trwania wynosi kilka sekund, podczas gdy pies zamarza, oczy mogą się tarzać.

Właścicielowi rzadko udaje się zauważyć, że coś jest nie tak, ponieważ szybko przychodzi do siebie, a jej późniejsze zachowanie jest prawie takie samo jak zwykle.

Częściowe

Znaki są obserwowane tylko w jednej części ciała psa, na przykład po prawej stronie. Wyglądają jak stwardnienie mięśni i chaotyczny ruch kończyn.

Częściowe

Jego diagnoza jest dość trudna, ponieważ wiąże się z halucynacjami. Zwierzęta mają największy lęk przed próbą zabicia się, jak gdyby uciekając.

Pies zaczyna bić się o ścianę, wyskakiwać przez okno lub pędzić pod kołami samochodu.

Zdarza się to wszędzie. Mięśnie kończyn są zredukowane, na szyi, twarzy psa.

Behawioralny

To imię otrzymał dzięki temu, że zwierzę zachowuje się niezwykle:

  • Pies nagle zaczyna jęczeć lub wyć.
  • Pokazuje niewytłumaczalną agresję wszystkim, nawet swojemu panu.
  • Mimowolne ruchy szczęki (uderzenia).
  • Próby ukrycia się.
  • Utrata orientacji w znanych miejscach.

Oprócz nietypowych zachowań mogą temu towarzyszyć nieprawidłowości fizjologiczne:

  1. Mimowolne upuszczenie z żołądka i pęcherza.
  2. Pragnienie, ciągły głód.
  3. Bolesne skurcze w otrzewnej.
  4. Ślinienie.
  5. Tymczasowa utrata wzroku.
  6. Czas trwania takiego stanu wynosi od minuty do kilku godzin.

Działania właściciela


Konieczne jest zabezpieczenie miejsca, w którym znajduje się chore zwierzę. W tym stanie pies nie kontroluje się i może zostać zraniony przez coś.

Leczenie


Polega na doborze konkretnego leku i dawkowania. To zależy od częstotliwości i intensywności ataku. To indywidualna postać. Musimy pamiętać, że choroba nie jest leczona, można jedynie zmniejszyć częstotliwość ataków i ich intensywność.

Pod Twoją nieobecność zapewnij bezpieczne miejsce dla swojego zwierzaka, na wypadek ataku, aby nie zrobić sobie krzywdy. Dobrze jest mieć strzykawkę z lekiem przeciwdrgawkowym, jeśli trwa dłużej niż zwykle.

Środki ludowe bezużyteczne. Możesz tylko zwiększyć remisję.

Poprawa stanu chorego zwierzęcia i wydłużenie jego długości bez żadnych skutków ubocznych.

Zmniejszenie ryzyka nawracających drgawek i osiągnięcie stadium długoterminowej remisji bez jednoczesnego przyjmowania leków, łagodzenia drgawek u zwierząt.

Leczenie koniecznie zaczyna się od wizyty w klinice weterynaryjnej. Właściciel zwierzęcia nie jest w stanie dokładnie zdiagnozować i ustalić przyczyny choroby.

Zwierzę musi ograniczyć wysiłek fizyczny, ponieważ może sprowokować atak.

Pies potrzebuje więcej odpoczynku. Konieczne jest wybranie miejsca do odzyskania. Powinien być ciepły, bez jaskrawego oświetlenia, z dala od ruchu ludzi i zwierząt.

Dieta jest ważna. Konieczne jest ograniczenie spożycia mięsa i wyłączenie go z karmy o sztucznych smakach.

Leki


Uwaga, proszę! Wszystkie następujące leki (to część powszechnie stosowanych leków) są stosowane ściśle zgodnie z zaleceniami lekarza weterynarii. Tylko on może prawidłowo i optymalnie wybrać najbardziej odpowiedni lek i obliczyć jego pojedynczą dawkę.

Również częstotliwość i czas przyjmowania. Jego decyzja będzie bezpośrednio zależała od przyczyny epilepsji (postaci), wieku i płci psa, wagi i powiązanych chorób.

  • Fenobarbital - przeciwdrgawkowy, stosowany jest również Primidon.
  • Sibazon - podawany dożylnie. Łagodzi lęk i rozluźnia mięśnie.
  • Tazepam - doustnie. Jest lekiem przeciwdrgawkowym, łagodzącym objawy nerwicy.
  • Heksamidyna - boryka się z objawami epilepsji.
  • Valium - stosowany w stanach epileptycznych.
  • Adrenalina - 0,1% i Novocain - 0,5%. Ich wprowadzanie odbywa się przez płyn mózgowo-rdzeniowy psa.
  • Preparaty witaminowe. Na przykład niedobór B6 powoduje konwulsje nawet u ludzi.

Ważne wiedzieć


Leczenie padaczki u psów powinno być całkowicie zakończone tylko w postaci wtórnej lub objawowej. W takim przypadku leczenie ma na celu głównie wyeliminowanie przyczyny choroby:

  • Zniszczenie i usunięcie pasożytów.
  • Przywrócenie prawidłowej czynności serca, mózgu, tarczycy.
  • Normalizacja wapnia, cukru, tlenu we krwi.
  • Zwiększona odporność na stres.

Przy prawdziwej (genetycznie odziedziczonej) postaci choroby całkowite wyleczenie jest niemożliwe. Ale dzięki odpowiednio dobranym preparatom i okresowym badaniom zwierzęcym remisja staje się długa - do 6 lat.

Jeśli pozwolisz chorobie rozwinąć się i nie podejmiesz żadnych kroków, aby ją leczyć, pies może doświadczyć tak zwanego stanu epileptycznego.

W tym przypadku serce zwierzęcia ma ogromny ładunek, niedotlenienie i obrzęk mózgu, śpiączka i zatrzymanie oddychania - następuje śmiertelny wynik.

Leczenie padaczki jest twoją odpowiedzią na ich miłość i oddanie. Uważaj, aby nie mieć czasu na spotkanie i rozpoczęcie pełnego leczenia, które uratuje życie i zdrowie psa.

Epileptyki nie są rzadkie. Szczególnie cierpiące zwierzęta cierpią na chorobę. Jeśli był atak, ale przed nim pies był zdrowy, najprawdopodobniej ten atak jest związany z zupełnie inną chorobą.

Po ataku


Zwykle zwierzę jest zmęczone, wyczerpane, w przypadku, gdy kurcze trwały długo. Krótko mówiąc, pies może zacząć zachowywać się nieodpowiednio, lepiej, że w tym momencie nie było nikogo w pokoju, z wyjątkiem głównego właściciela.

Pamiętaj, aby otworzyć okno, wprowadzić świeże powietrze do pomieszczenia, uspokoić je łagodnymi słowami.

Jeśli pies choruje na epilepsję, nie można go wyleczyć, ale zminimalizowanie skurczów jest realne. Lekarz przepisuje leki, muszą być zażywane w określonych godzinach.

Szata leczenie


Jakie są konsekwencje, jeśli nie zwracasz uwagi na zwierzę? Życie psa jest w twoich rękach, potraktuj poważnie leczenie. Zazwyczaj lekarz przepisuje leki w postaci tabletek, musi koniecznie wskazywać na prawidłowe stosowanie leku.

Otrzymał receptę, kupił leki, teraz koncentruje się na leczeniu. Będzie to trudne, trzeba wybrać dogodny czas na przyjmowanie leków, może być ich kilka.

Jeśli naruszysz przepisy lekarskie, to najpierw daj leki zgodnie z określonym planem, a potem je naruszysz, przez takie działania skazujesz zwierzę na mąkę.

W wyniku lenistwa może się rozpocząć epileptik - są to ataki, które występują z dużą częstotliwością, długotrwałe napady padaczkowe.

Niemożliwe jest dobrowolne zaprzestanie podawania leku lub zwiększenie dawki - zmniejszenie dawki. Taki krok może spowodować uzależnienie fizyczne.

Pies po ataku doświadcza powtarzających się drgawek, choroba bardzo wyczerpuje ciało, prowadząc do śmierci. Nie pozwól temu, pies jest członkiem rodziny, zaopiekuj się nim, tak jak o swoich bliskich.

Zasilanie


Padaczka jest złożoną chorobą wymagającą starannego leczenia. Pies powinien otrzymywać tylko zdrową żywność. Ogólnie rzecz biorąc, konieczne jest całkowite wyeliminowanie z diety wszystkich suplementów diety, które zaczynają karmić tylko dietetyczną żywność.

Pies nie powinien jeść dużo soli, starać się gotować jedzenie o niskiej zawartości. Jest przeciwwskazane, ale jedzenie bez tego produktu jest wyjątkowo bez smaku, nadal chcesz się rozpieszczać.

Nie podawaj mięsa, mięsa, ryb. Rośliny strączkowe nie powinny być obecne w diecie. Pij z umiarem, ale nie trzeba go ograniczać. Po ataku epilepsji, pies musi otrzymać trochę wody.

Lekarze weterynarii twierdzą, że przyjmowanie leków, odpowiednie odżywianie, pomaga ograniczyć napady padaczkowe do minimum. Ułatwi to życie zwierzęciu.

Co może


Żywność powinna być bogata w błonnik, mleko, trochę mięsa 1 lub 2 razy w miesiącu, a także produkty rybne. Jest koniecznie gotowane, nie podawaj zwierzęciu surowego.

Aby twój pies cierpiał na epilepsję, prowadził normalne życie, nie różnił się od swoich bliskich - konieczna jest ostrożna opieka. Pies po ataku epilepsji powinien otrzymać więcej uwagi niż zwykle.

Staraj się nie podnosić głosu, nie wyłączać jasnego światła, otwierać okna, jest to ważne, więc zwierzę szybciej przyjdzie. Lekarstwa należy podawać ściśle zgodnie z zaleceniami, nie wymyślając niczego, życie zwierzęcia jest w twoich rękach.

Staraj się przestrzegać diety, zazwyczaj weterynarz powinien ją przepisać, ale w naszych klinikach jest to luksus, niewielu ludzi zajmuje się opracowywaniem diet dla psów, więc możesz bez obaw używać tego, co jest przedstawione w artykule.

Właściciele zwierząt, którzy spełniają wszystkie wymagania lekarza, twierdzą, że rzeczywiście, biorąc leki mogą zmniejszyć napady, wyeliminować je z życia psa.

Istnieją dowody, że poczyniono obserwacje na temat psów otrzymujących leki zgodnie z zaleceniami oraz tych, które właściciel zmniejszał dawkę bez konsultacji z lekarzem.

Pierwszy żył cały rok bez napadów. Ten, który zmniejszył wymaganą dawkę, doświadczał ataków dwa razy w ciągu 9 miesięcy. Jak rozumiesz, wszystko zależy od twojej cierpliwości, chęci pomocy swojemu zwierzakowi.

Zwierzę nie jest zabawką, jeśli przywiózł zwierzaka, wzięło na swoje barki ogromną odpowiedzialność za swoje życie i zdrowie.

Jedna historia

Dzieli się z naszym przyjacielem. Jest związany z epilepsją. Sześć miesięcy temu Julia zachorowała - mój krasnal jamnik. Wszystko zaczęło się tak. Stała się niespokojna, jęknęła i próbowała wczołgać się pod kanapę. Kiedy ją wyciągnąłem, zauważyłem, że ma dużo ślinotoków.

Gdy tylko włożyła psa do ściółki, zaczęła skurczyć się i zobaczyłem, że biała tkanina była zabarwiona na czerwonawy kolor. Okazuje się, że biedaczka ugryzła się w język.

Podczas ataku wkurzyła się, a po niej leżała długo i niemrawo. Oczywiście, ja i Julia natychmiast rzuciliśmy się do lekarza.

W klinice


Od weterynarza nauczyłem się dużo o tej chorobie. Okazuje się, że można ją odziedziczyć - działa czynnik genetyczny. Przyczyny tego niepowodzenia są mało zbadane.

W tym przypadku ataki są obserwowane niezależnie od nabytych chorób i pojawiają się w młodym wieku i powracają przez całe życie psa.

Jest to prawdziwa lub prawdziwa epilepsja i nie jest wyleczona. My tylko poradzimy sobie z jej przejawami i ułatwiamy życie naszemu zwierzakowi.

Weterynarz naprawdę mnie ucieszył, kiedy powiedział, że jak tylko problemy z sercem minie, te straszne symptomy znikną.

Kolejny pacjent


Gdy siedziałem w kolejce, zacząłem rozmowę z kobietą - kochanką miniaturowej pekińskiej dziewczyny. Jej pies miał również ataki epilepsji. Powstały natychmiast po urodzeniu i trwały około dwóch miesięcy.

Powodem był spadek zawartości wapnia we krwi. Jak tylko jego poziom został znormalizowany przez leki zawierające wapń (przepisane przez lekarza po testach), pies wrócił do normy.

Wiedza


To nie jest tak straszne, jak się wydaje. Musisz tylko przyjść do weterynarza i dokładnie zbadać swojego zwierzaka. Po ustaleniu przyczyny choroby - wrodzonej lub nabytej, zostanie przepisane najbardziej optymalne leczenie.

Obejmuje to stosowanie leków łagodzących skurcze. Rodzaj leku i jego dawkowanie określa się na podstawie wagi psa i jego ogólnego stanu - wieku, ciąży i współistniejących chorób.

Weterynarz (dzięki niemu) ostrzegł mnie, że nie można w żaden sposób zrobić samoleczenia, że ​​nastąpił fatalny wynik, gdy zbyt "inteligentni" właściciele przyjęli tę misję.

Wyjaśnił mi również, że podczas epilepsji konieczne jest ograniczenie aktywności fizycznej i przestrzeganie diety zawierającej umiarkowane spożycie produktów mięsnych. A jakie historie spotkały się z twoim zwierzakiem?

Czytaj Więcej O Psach

Niemiecki bokser

Szczepienia Niemiecki bokser to wesoły facet o wojowniczym wyglądzie, który wymaga od właścicieli dyscypliny i nieograniczonej miłości. Ten pies może wykonywać większość swoich oficjalnych obowiązków, ale bycie miłym towarzyszem wcale mu nie przeszkadza.

Mój pies stróżujący

Szczepienia Dog Blog - My WatchdogBernardStandardem lojalności psów jest rasa Bernardynów. Odważne psy nie raz ryzykowały życiem ratując zakopanych podróżników pod śniegiem w Alpach Szwajcarskich.

Objawy i leczenie gronkowca u psów

Szczepienia Staphylococcus to bakteria, która może obudzić wiele chorób w jednym organizmie. Żyje w ciele psa w formie utajonej, więc może nie objawiać się przez dość długi czas. Gdy pies zaczyna się denerwować lub jest dotknięty przez środowisko, zwiększa się ryzyko infekcji i poważnych chorób.