Karmienie

Padaczka u psów

Nasi czworonożni przyjaciele mają lepsze zdrowie niż ludzie, nie bez powodu mówią "leczy się jak pies". Ale są też w stanie zachorować, w tym padaczka. Dlaczego epilepsja rozwija się u psów i co powinien zrobić właściciel, gdy jego zwierzę ma napad?

Cechy patologii: czynniki źródłowe i prowokujące

Wśród głównych czynników prowokujących epilepsję u zwierząt domowych, weterynarze emitują napięcie nerwowe. Uważa się, że pobyt zwierzęcia w długiej stresującej sytuacji zwiększa ryzyko ataku.

Ponadto istnieje wrodzony typ patologii i nabyte. Choroba może rozwinąć się po ciężkiej pracy, atakach innych zwierząt, rozłące z ukochanym mistrzem, zmianie rodziny. Oczywiście, różne psy mają różne reakcje na takie sytuacje.

Czym jest epilepsja? Z reguły choroba wiąże się z niepowodzeniem połączeń między neuronami w mózgu, co przejawia się w postaci napadów drgawkowych. Natura patologii nie jest w pełni zrozumiała, dotyczy to nie tylko psów, ale także ludzi. Ale zgodnie z główną hipotezą, nieskoordynowane spontaniczne skurcze różnych grup mięśni rozwijają się na tle niedopasowania impulsu między komórkowymi strukturami mózgu.

Jedną ze szczególnych cech tej patologii u psów jest częstość napadów drgawkowych. Kiedy zwierzę doświadcza pierwszego ataku epileptycznego, a weterynarz potwierdza diagnozę, właściciel powinien się przygotować - choroba może się rozwijać, a następnie drgawki stają się częstsze i intensywniejsze.

Według statystyk, najczęściej pierwotne objawy padaczki u psów pojawiają się w wieku od sześciu miesięcy do 5 lat. Najcięższa patologia znosi zwierzęta 2-3 lata. Następnie objawy choroby utrzymują się do końca życia. Ponadto lekarze często nie potrafią zidentyfikować przyczyny rozwoju padaczki, w którym to przypadku choroba jest uważana za idiopatyczną.

Objawy napadu padaczkowego

Istnieją 4 typy napadów, które występują u zwierząt cierpiących na epilepsję:

  1. Utrata przytomności, konwulsyjne skurcze mięśni są raczej słabe lub całkowicie nieobecne.
  2. Występowanie uogólnionych konwulsyjnych drgawek wpływających na całe ciało, możliwa utrata przytomności.
  3. Rozwój ogniskowych napadów motorycznych, które są często uogólnione. Napady drgawkowe najpierw wpływają na określony obszar ciała, a następnie rozprzestrzeniają się na pobliskie. W rzadkich przypadkach skurcze dotykają wszystkich części ciała zwierzęcia.
  4. Są częściowe konwulsje. Głównym objawem epilepsji w tej sytuacji jest dziwne zachowanie zwierzęcia. Najczęściej pies zaczyna łapać nieistniejące muchy. Ataki mogą być nieobecne lub wpływać na całe ciało zwierzęcia.

Eksperci koncentrują się na tym, co ważne, aby ustalić, czy jest to kwestia zwykłych drgawek czy epilepsji. Ale aby zdiagnozować chorobę powinien być weterynarz, a nie właściciel zwierzęcia.

Napad padaczkowy przebiega zgodnie z następującym algorytmem:

  • zwierzak zaczyna jęczeć, martwić się, szukać ustronnego, cichego miejsca, w którym nikt mu nie przeszkodzi;
  • zwiększa się wydzielanie śliny (ślinotok);
  • występuje konwulsyjny atak, któremu towarzyszy oddawanie moczu i wypróżnianie; dość często podczas ataku zwierzę ugryza język lub część policzka, z powodu bólu, jaki pies skomla, piszczy.

Nawet po ustaniu ataku, zwiększone wydzielanie śliny utrzymuje się, często płyn ślinowy staje się spieniony. Nastrój zwierzęcia może być zarówno przygnębiony, jak i nadmiernie podekscytowany.

Wśród głównych objawów stanu patologicznego są:

  1. Właściciel powinien zwracać uwagę na zwierzaka, jeśli zaczyna drgać mięśnie twarzy - zjawisko to odnosi się do pierwotnych objawów padaczki.
  2. Stopniowo drgawki obejmują całe ciało.
  3. W niektórych przypadkach warunkowi towarzyszy wzrost wskaźników temperatury.
  4. W trakcie ataku kończyny zwierzęcia poruszają się, pies mocno ściska szczękę, a głowa zostaje odrzucona.
  5. Wiewiórki toczą się, źrenice znacznie się rozszerzają.
  6. Jest stridor - oddychanie, któremu towarzyszą gwizdy, syczące dźwięki.

W większości przypadków skurcze występują w nocy i rano. Zwykle właściciele chorego zwierzęcia z czasem mogą przewidzieć rozwój kolejnego ataku. A jeśli ich zwierzę staje się letargiczne, drży i chowa się, wtedy jest powód do zmartwienia.

Pierwsza pomoc dla czworonożnego przyjaciela

Chociaż napad padaczkowy nie zagraża życiu zwierzęcia, może on na poważnie odstraszyć właściciela psa. Ale wręcz przeciwnie, człowiek potrzebuje jasnego umysłu i właściwych działań w tym momencie, więc nie powinieneś wpadać w panikę.

Ponieważ drgawki są nieprzyjemnym wzrokiem, kiedy powstają, pożądane jest, aby usunąć inne zwierzęta i dzieci z pokoju. Ponadto ważne jest, aby usunąć wszystkie przedmioty, które mogą zranić psa. Pod jego głową jest pożądane, aby umieścić małą poduszkę.

Lekarze weterynarii powinni postępować zgodnie z następującymi wskazówkami:

  • jeśli w pobliżu nie było poduszki, możliwe jest podparcie głowy pacjenta;
  • nie jest możliwe ograniczenie ruchliwości zwierzęcia, które się konwulsuje poprzez utrzymywanie części ciała w celu zatrzymania drgawek;
  • eksperci obalili pogląd, że podczas ataku język może wpaść w zwierzę, powodując tym samym uduszenie; w rzeczywistości jest to niemożliwe i nie powinieneś dręczyć zwierzęcia, rozluźniając jego szczękę siłą;
  • jeśli czas trwania ataku wynosi 25 minut lub więcej, należy go pilnie zabrać do biura weterynarza;
  • gdy nie ma możliwości odwiedzenia kliniki, a atak nie ustępuje, pies otrzymuje lekarstwo przeciwdrgawkowe.

Aby lekarz mógł zdiagnozować dokładniej iw krótkim czasie, zaleca się zarejestrowanie danych o wszystkich atakach. Wskazane jest zapisywanie dat, czasu trwania, a także sytuacji, w których zwierzę miało konfiskaty.

Rozpoznanie padaczki u psów

Napady padaczkowe są podobne do drgawek konwulsyjnych, dlatego rozpoznanie jest niezwykle ważne. Aby ustalić diagnozę, lekarz weterynarii zaleca kompleksowe badanie, w tym:

  • EEG (elektroencefalografia) - podczas zabiegu następuje rejestracja impulsów elektrycznych z różnych obszarów mózgu; dziś ta metoda jest najbardziej informatywnym sposobem diagnozowania tej choroby;
  • Rentgen - eliminuje obecność urazów głowy;
  • ultradźwięki narządów otrzewnowych;
  • dawstwo krwi do analizy klinicznej i biochemicznej;
  • elektrokardiografia;
  • tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny.

Ponadto lekarz zbiera szczegółową historię. Właściciel musi opisać stan zwierzęcia tak szczegółowo, jak to możliwe - przed i podczas drgawek. Konieczne jest również skupienie się na ogólnym zdrowiu zwierzęcia i powiązanych chorobach.

Leczenie padaczki

Przede wszystkim właściciel powinien rozumieć, że padaczka jest poważnym naruszeniem, które wymaga odpowiedniego podejścia. A nawet wiedząc o przygotowaniach, które pomagają zwierzętom w tym przypadku, właściciel nie powinien ich używać niezależnie do leczenia zwierząt.

Jeśli jedna kupa pomaga niektórym pigułkom, to inna może spowodować poważne komplikacje. Leki te mają wiele przeciwwskazań i działań niepożądanych, dlatego powinny być przepisywane tylko przez wykwalifikowanego technika.

Istnieje jeszcze jeden niuans, często z epilepsją w celach terapeutycznych, zaleca się przyjmowanie nie jednego, ale kilku leków przeciwdrgawkowych.

Niestety ta choroba, zwłaszcza jej prawdziwa postać, jest nieuleczalna. Dlatego całkowite pozbycie się zwierzęcia z objawami epilepsji jest niemożliwe. Współczesna medycyna oferuje techniki pozwalające zmniejszyć czas trwania ataków i ich liczbę, ale nadal istnieje ryzyko ich pojawienia się.

W przypadku niektórych zwierząt, które otrzymują odpowiednie leczenie, dobre odżywianie i są utrzymywane w dobrych warunkach, napady padaczkowe mogą być nieobecne przez lata, bez ujawniania się w żaden sposób. Wybór leków przeprowadzany jest indywidualnie, więc nie zawsze możliwe jest natychmiastowe wyznaczenie leku, który pomaga w 100%. Może być konieczna zmiana schematu leczenia, a nawet samego leku.

Początkowo przepisuje się minimalną dawkę leku przeciwdrgawkowego, stopniowo zwiększa się aż do uzyskania pożądanego rezultatu. Weterynarze ostrzegają, że jeśli przestaniesz podawać swojemu zwierzęciu lekarstwo lub samodzielnie obniżysz dawkę, możesz pogorszyć epilepsję, powodując częstsze i długotrwałe napady padaczkowe.

Najczęściej lekarze przepisują następujące leki o działaniu przeciwdrgawkowym:

  1. Fenytoina jest skutecznym lekarstwem, które nie ma działania uspokajającego i skutków ubocznych. Ale lek jest szybko usuwany z krwi zwierzęcia, powodując silne pragnienie i obfite oddawanie moczu.
  2. Fenobarbital - charakteryzuje się wysoką wydajnością i szybkim działaniem. Ma jednak długi efekt uspokajający, pies jest stale spragniony i oddaje mocz, staje się poruszony i często irytuje.
  3. Primidone - szybko pomaga, ale ma silny efekt uspokajający, na tle jego spożycia, zwierzę zaczyna jeść i pić dużo. Lek wymaga ścisłego przestrzegania schematu stosowania.
  4. Diazepam jest lekiem, który kontroluje nasilenie napadów i stanu padaczki. W porównaniu z innymi lekami jest bezpieczny i ma wysoką szybkość działania. Ale zapewnia tylko krótkotrwały efekt, nie radzi sobie z silnymi napadami padaczkowymi, zwierzę może stać się niespokojne i porywcze.

Właściciele zwierząt cierpiących na epilepsję powinni zadbać o jej bezpieczeństwo poprzez usunięcie z woliery lub pomieszczeń wszystkich przedmiotów, które pies może zranić.

Epilepsja u psa nie jest zdaniem, a późniejsze życie zwierzęcia zależy w dużej mierze od właściciela. Tak, choroba wymaga leczenia i lepszej opieki nad zwierzętami, ale poza tym pies pozostaje wierny, lojalny przyjaciel, zasługujący na lepsze warunki i relacje.

Napady epilepsji u psa: objawy, przyczyny, leczenie

Epilepsja występuje nie tylko u ludzi, zwierzęta są narażone na tę chorobę.

Epizody epilepsji u psów mogą wystąpić z powodu dysfunkcji neurologicznej występującej w korze mózgowej. Przyczyn tej choroby jest wiele.

Psy najbardziej podatne na epilepsję

Według statystyk najczęściej napady epileptyczne cierpią na jamniki, owczarki niemieckie i belgijskie, golden retrievery, bokserzy, pudle, cocker spaniele, psy gończe, sznaucery miniaturowe, collie, husky syberyjskie, labradory, setery irlandzkie i terierów.

Jeśli zwierzę nie należy do żadnej z tych ras, nie oznacza to, że na pewno nie będzie chorował. Każdy pies może cierpieć na epilepsję.

Najczęściej pierwsze napady padaczkowe u psów występują nawet przed rokiem. Ale nie zawsze. Starsze zwierzęta mogą również cierpieć z powodu tej choroby.

Pierwotna padaczka

Wrodzona lub pierwotna padaczka może wystąpić u zwierząt domowych od sześciu miesięcy do pięciu lat. Głównymi objawami choroby są konwulsje toniczno-kloniczne, którym towarzyszą ślina, mimowolne oddawanie moczu, utrata przytomności. Atak trwa kilka minut. Po nim pies nie ma koordynacji, nudnej uwagi i zmiany zachowania.

Z reguły ataki tej padaczki powtarzają się raz na 3-4 tygodnie. Między nimi pies czuje się świetnie.

Pierwotna padaczka jest spowodowana dziedzicznością. Spaniele, bokserzy, sznaucery, foksteriery, bernardyny, syberyjskie husky i collie są najczęściej dotknięte.

Wtórna padaczka

Ta padaczka pojawia się w wyniku choroby zwierzęcia lub urazu. Do skutków tych należą zatrucia substancjami toksycznymi lub metalami ciężkimi, porażeniem prądem, ukąszeniami zatrutych gadów, przeszłymi chorobami zakaźnymi (dżuma lub zapalenie mózgu), pasożytami jelitowymi, przeciążeniem układu nerwowego lub uszkodzeniem mózgu. Niewłaściwe odżywianie może również odgrywać rolę w postawieniu tej diagnozy.

Choroby padaczkowe

Psy mają epilepsję z wielu powodów. Ta choroba może być dziedziczona. Jeśli pies ma genetyczną predyspozycję do choroby, procent prawdopodobieństwa napadu jest bardzo wysoki.

Innym czynnikiem w występowaniu choroby są zaburzenia, które występują podczas rozwoju płodu zwierzęcia. Często ta choroba staje się obrzmiała w mózgu.

Epilepsja idiopatyczna dotyka psy w wieku od 1 do 3 lat. Występuje, gdy liczba neuroprzekaźników w tkankach jest znacznie mniejsza niż norma. Impulsy nerwowe często nie osiągają celu, kumulują się, co prowadzi do silnego przeciążenia układu nerwowego.

Ataki epilepsji mogą występować u psów w wieku powyżej 4 lat. Przyczyną ich występowania są nowotwory w mózgu, przerzuty lub zaburzenia metaboliczne.

Przekazywane choroby zakaźne mogą również przyspieszać rozwój choroby. Choroby te obejmują plagę drapieżników i zapalenie mózgu.

Hipokalcemia i hipoglikemia, nawet upośledzony metabolizm glikoprotein może prowadzić do napadów padaczkowych.

Choroby układu sercowo-naczyniowego, arytmia, niewydolność nerek i wątroby są czynnikami, które mogą prowadzić do epilepsji u psa.

Obecność robaków w ciele zwierzęcia może również wywoływać drgawki, szczególnie jeśli ma predyspozycje do choroby. W trakcie ich aktywności życiowej robaki wypuszczają toksyny, które negatywnie wpływają na układ nerwowy zwierzęcia.

Czynniki zewnętrzne, które mogą wywołać rozwój choroby

Sprzyjają pojawieniu się chorób, takich jak padaczka u psów, przyczyny mogą być bardzo różne. O niektórych właścicielach czworonożnych przyjaciół nawet nie podejrzewa.

Nawet niewłaściwa dieta może prowadzić do rozwoju choroby. Przede wszystkim niezwykle ważne jest prawidłowe karmienie zwierzęcia w sposób zrównoważony, tak aby uzyskać wszystkie niezbędne makro- i mikroelementy, witaminy i minerały. Powinieneś upewnić się, że pies zjadł tyle, ile potrzeba, nie możesz pozwolić na przekarmienie. Nie powinno to również być niedostateczne. Karma musi być wysokiej jakości.

Nadmierne obciążenie zwierzęcia może prowadzić do rozwoju choroby, nie tylko fizycznej, ale także nerwowej.

Pies może zostać zatruty przez toksyny, metale ciężkie lub chemikalia. Najczęściej ataki zaczynają się od substancji takich jak strychniny i fosforoorganiczne.

Uszkodzenie padaczki może również prowadzić do uszkodzenia mózgu. Należą do nich ciężkie uderzenia w głowę, urazy podczas porodu, a także niewłaściwa obsługa szczeniaka.

W wyniku porażenia prądem u psa mogą wystąpić ataki epilepsji. Jeśli zwierzę zostanie ukąszone przez owady lub węże, których trucizna wpływa na układ nerwowy, może również prowadzić do choroby.

Rodzaje napadów padaczkowych

Drgawki padaczki u psa mogą mieć cztery różne typy, które są ważne dla wszystkich posiadaczy czworonożnych przyjaciół.

  • Zwierzę traci przytomność. W ogóle nie ma skurczów lub są one bardzo słabe.
  • Uogólnione konwulsje toniczno-kloniczne motoryczne. Z reguły rozprzestrzeniają się po całym ciele, a zwierzę może nawet stracić przytomność.
  • Ogniskowe skurcze motoryczne. Mogą być z generalizacją lub bez niej. W tym przypadku drgawki występują w jednym obszarze ciała, a następnie przechodzą do następnego. Nie zawsze kurcze obejmuje całe ciało zwierzęcia.
  • Częściowe napady złożone. Jednym z głównych objawów tego typu jest zmiana w zachowaniu zwierząt domowych. Obserwuje się nietypowe zachowanie. Większość zwierząt zaczyna łapać owady w powietrzu. Ten rodzaj napadu może wystąpić z napadami lub bez nich lub może obejmować całe ciało zwierzęcia.

Objawy epilepsji

Ważne jest, aby prawidłowo zidentyfikować napad padaczkowy i nie mylić go ze zwykłymi drgawkami, ponieważ nie zawsze mówią o tej chorobie.

Często napady są oznakami jakiejś choroby. Po prawidłowym zdiagnozowaniu i wyleczeniu zwierzęcia, właściciele uwolnią go od mimowolnych skurczy mięśni.

Niezależna diagnoza nie jest zalecana. W tym celu lepiej skontaktować się ze specjalistyczną kliniką weterynaryjną. A więc, jak epilepsja występuje u psów? Objawy, które mówią o tym są następujące:

  • Niepokój Zwierzę może zacząć skomleć, będzie biegać w poszukiwaniu schronienia lub będzie chowało się w cichym miejscu. Warto zwrócić uwagę na ślinienie. Zostanie zwiększony.
  • Kolejne konwulsje będą następować. Niemal zawsze towarzyszy im opróżnianie pęcherza i jelit. Często, z powodu skurczów, zwierzę może gryźć język lub policzek, co będzie skowytać lub piskować.
  • Wtedy skurcze ustąpią, ale ślinienie pozostaje podwyższone, czasami ślina może nawet pienić się. Pies może być przygnębiony lub zbyt poruszony.

Pierwszymi objawami epilepsji u psów są drgawki mięśni kufy. Stopniowo skurcze rozprzestrzeniają się na całe ciało. Zwierzę może stracić przytomność. Często dochodzi do wzrostu temperatury ciała. Łapy zwierzęcia są stale w ruchu, szczęki są szczelnie zamknięte, głowa jest odrzucana, oczy się toczą, a źrenice są bardzo rozszerzone. Oddech psa w tym momencie jest głośny i bardzo ciężki.

Najczęściej ataki choroby występują w nocy i rano. Właściciele z doświadczeniem, którzy wiedzą, czym jest padaczka u psów, objawy nadchodzącego ataku można przewidzieć na długo przed ich wystąpieniem. Pies staje się ospały, wstrząśnięty, a także stara się przejść na emeryturę.

Czy można leczyć epilepsję?

Padaczki nie można wyleczyć. Ale możesz ułatwić życie swojemu zwierzakowi. Stopniowo właściciele uczą się określać podejście do ataku w ciągu kilku godzin lub nawet dni. Leki przyjmowane na czas pomogą zwierzęciu uniknąć napadów padaczkowych.

Leczymy padaczkę

Należy pamiętać, że jeśli objawy padaczkowe są wykrywane przez zwierzę domowe, leczenie u psów nie jest takie samo jak u ludzi. Narkotyki przepisane ludziom mają toksyczny wpływ na zwierzęta, a podawanie ich zwierzętom jest niebezpieczne.

Najpierw musisz pilnie skontaktować się ze specjalistą. Tylko weterynarz może prawidłowo określić obecność choroby, takiej jak epilepsja u psów (objawy i leczenie których opisujemy szczegółowo w naszym przeglądzie). Po zbadaniu zwierzęcia będzie on przepisał wymagane leki przeciwdrgawkowe.

U weterynarza

Kiedy hodowcy psów spotykają się z takim zjawiskiem jak "epilepsja" u psów, leczenie, sposób zatrzymania napadów to główne kwestie, które ich interesują. Ale samoleczenie jest niebezpieczne. Musisz natychmiast skontaktować się z lekarzem weterynarii.

Wszystkie leki są wybierane indywidualnie. Najpierw musisz przeprowadzić anamnezę.

Weterynarz powinien znać rasę psa, jego płeć i wiek, wszystkie szczepienia, a także objawy choroby. Ważne jest, aby wskazać rodzaj napadów, dokładnie kiedy to się stało.

Właściciel powinien pamiętać dokładnie tak dokładnie, jak to możliwe, kiedy mają miejsce ataki. Być może są one poprzedzone karmieniem, chodzeniem lub jakimś innym bodźcem. Lekarz musi wiedzieć, czy zwierzę jest chore. Być może cierpiał na chorobę zakaźną, grzybiczą lub pasożytniczą. Konieczne jest wskazanie, czy zwierzę było leczone i w jaki sposób.

Po zebraniu wywiadu zaplanowano pełne badanie na zwierzętach domowych. Weterynarz może również zamówić badanie czaszki, aby dowiedzieć się, czy doszło do urazów głowy i zbadania mięśni pod kątem obecności obszarów z atrofią.

Lekarz dokładnie bada odruchy zwierzęcia, jego wzrok i same źrenice, bada nerwy czaszkowe i wrażenia dotykowe. Konieczne są badania krwi i moczu, czasami wykonuje się MRI i prześwietlenia czaszki.

Po przeprowadzeniu wszystkich procedur i potwierdzeniu rozpoznania "padaczki" u psów, leczenie jest ustalane indywidualnie. Lekarz przepisuje leki, określa ich dawkowanie i częstotliwość stosowania, wyjaśnia, jak dać zwierzęciu pierwszą pomoc w przypadku drgawek. Doradza również w zakresie normalizacji żywienia zwierząt.

Narkotyki

Leki przepisywane przez weterynarzy na padaczkę pierwotną u psa są lekami przeciwdrgawkowymi. Najpopularniejsze to kilka leków:

"Fentonin". Jest bardzo skuteczny i nie ma skutków ubocznych. Ale lek jest szybko usuwany z organizmu, powodując pragnienie i, w konsekwencji, częste oddawanie moczu.

"Fenobarbital". Również wysoce skuteczne i szybko działające leki. Minusy: zwiększone działanie moczopędne, powoduje pragnienie, zwiększa drażliwość zwierzęcia.

"Primidon". Wysokowydajne, szybko działające leki, które również powodują pragnienie i apetyt. Dostępne tylko w formie tabletek.

"Diazepam". Szybkie działanie bez efektów ubocznych. Działanie leku w krótkim okresie. Zwiększa drażliwość i nerwowość zwierzęcia.

Jeśli nie pomaga żaden rodzaj leków, lekarze weterynarii zwykle przepisują fenobarbital bromkiem sodu lub potasu.

Jeśli u psów występuje choroba, taka jak padaczka (opisywaliśmy objawy i leczenie w ten sposób), właściciele powinni pamiętać: ta choroba jest nieuleczalna, leki i ich dawkowanie nie zawsze mogą pomóc po raz pierwszy. Ważne jest, aby zwierzę zostało w pełni zbadane. Tylko w tym przypadku weterynarz będzie mógł wybrać najbardziej skuteczny lek.

Atak Co powinienem zrobić?

Podczas ataku wskazane jest przytrzymanie głowy, obrócenie jej na bok, aby zwierzę nie zadławiło się jego śliną. Czasami zwierzę nie odwraca głowy. W tym przypadku lepiej zostawić wszystko tak, jak jest, i po prostu podążać.

Nie trzeba próbować trzymać języka ani otwierać ust rękami lub przedmiotami. Nie da się jednak otworzyć szczęk, a język i tak nie upadnie.

Ponadto nie jest konieczne, aby w chwili ataku podać lek na zwierzę domowe lub go wypić.

Pożądane jest umieszczenie głowy zwierzęcia na miękkiej ściółce. Można oczywiście próbować położyć głowę na kolanach, ale istnieje możliwość, że zwierzę po prostu ugryzie właściciela.

Upewnij się, że w pobliżu nie ma żadnych przedmiotów, które mogłyby urazić zwierzę w przypadku drgawek. Zapewnij świeże powietrze otwierając okno lub odpowietrznik.

Również w czasie ataku w pokoju nie powinny być dzieci i inne zwierzęta.

Jeśli atak trwa pół godziny lub towarzyszy mu wzrost temperatury, należy zabrać zwierzaka do kliniki weterynaryjnej. Do transportu zwierzę musi być owinięte w koc. Lub możesz zadzwonić do lekarza w domu.

Pies po ataku epilepsji potrzebuje samotności, zapewnia mu całkowity odpoczynek.

Podsumowując

Przyczyny tej choroby mogą być liczne, zarówno wrodzone, jak i nabyte. Nie bój się, jeśli zdiagnozujesz epilepsję u psów. Leczenie, jak zatrzymać napady, co dalej i jak pomóc swojemu zwierzakowi - wszystkie te pytania, odpowiedź można znaleźć u weterynarza.

Wymagane jest pełne sprawdzenie zwierzęcia, wybór właściwych leków i obserwacja go. Z biegiem czasu, właściciel będzie mógł zobaczyć oznaki zbliżania się napadów i z czasem dostarczyć niezbędne lekarstwa dla zwierzęcia, tym samym ratując go przed cierpieniem.

Padaczka u psów: co zrobić, jak uratować czworonożnego przyjaciela

Każdy właściciel jest zawsze zdenerwowany, gdy jego ukochany zwierzak ma problemy zdrowotne. Często ludzie nie wiedzą, jak pomóc czworonożnemu członkowi rodziny. W tym artykule omówimy tak poważną chorobę neurologiczną, jak epilepsja. Jakie objawy wskazują, że pies cierpi na epilepsję, jakie są przyczyny choroby, jak pomóc i czy możliwe jest leczenie domowe - w naszym artykule znajdziesz odpowiedzi na te ważne pytania.

Co to jest padaczka u psów

Epilepsja objawia się nieoczekiwanymi i niekontrolowanymi napadami padaczkowymi, które mogą wystąpić z utratą przytomności lub bez niej. Może to być zarówno choroba niezależna, jak i objawowa (wynikająca z innych problemów zdrowotnych, urazów).

Ataki występują w postaci małych drgawek ciała czworonoga lub w postaci silnych drgawek. Może być szarpanie jak każda część ciała osobno, a całe ciało całkowicie.

Epilepsja może występować u psów różnych ras iw różnym wieku. Jest zdiagnozowany w 5-5.7% czterech nóg. Z reguły po raz pierwszy drgawki drgawkowe (w przypadku choroby genetycznej) występują w wieku od sześciu miesięcy do pięciu lat.

Weterynarze opracowali listę ras predysponowanych do wystąpienia tej choroby. Należą do nich:

  • polowanie - labrador, seter irlandzki, jamnik, pies gończy, collie, golden retriever;
  • walka - bokser;
  • obsługa - St. Bernard, Belgijskie i Niemieckie Owczarki;
  • dekoracyjny - pudel, sznaucer, terier;
  • jeźdźcy - Siberian Huskies.
Co ciekawe, podobnie jak u ludzi, u czworonogów częściej zdiagnozowana jest padaczka u mężczyzn. Wcześniej eksperci w dziedzinie weterynarii wierzyli, że jedynym rozwiązaniem na wystąpienie epilepsji zwierzęcej jest spanie, ponieważ zarówno ona, jak i jej właściciele będą dręczeni przez całe życie.

Jednak współczesna medycyna weterynaryjna ma odmienne zdanie - przy uważnej obserwacji psa i właściwej selekcji leków, padaczka może być kontrolowana w 70% przypadków.

Chociaż, oczywiście, nie ma mowy o całkowitym wyzdrowieniu. I tylko niemożność uzyskania kontroli nad napadami może służyć jako powód do eutanazji zwierząt.

Rodzaje i przyczyny

Weterynarze izolują od czworonogów dwa typy padaczki ze względu na rodzaj występowania:

  1. Prawda (idiopatyczna) - wynikająca z predyspozycji genetycznej, czyli pies był już chory.
  2. Fałszywe lub nabyte - opracowane z powodu różnych czynników.
Przyczyny epilepsji u psów to ogromna ilość, a także konsekwencje. Wymieniamy tylko te główne:

  • nowotwór mózgu;
  • infekcje (zapalenie mózgu, zapalenie skóry, itp.);
  • toksyczne zatrucie;
  • uraz głowy;
  • porażenie prądem;
  • ukąszenie węża, owad;
  • zaburzenia nerek i wątroby;
  • hipoglikemia;
  • pasożyty;
  • niezdrowa dieta;
  • długotrwały stres w układzie nerwowym.

Etapy i objawy

Możliwe jest ustalenie, że zwierzę ma padaczkę za pomocą kilku charakterystycznych objawów, a konkretnie w wyniku szczególnego przebiegu napadu. Może to być poprzedzone zmianą zachowania zwierzęcia - w ciągu kilku dni odczują zakłócenia snu, przygnębienie nastroju itd. W samym ataku rozróżnia się trzy etapy:

  1. "Aura" to początkowy etap, podczas którego czworonożni zachowuje się nerwowo, podniecenie, ma więcej śliny niż zwykle, jęczy bez wyraźnego powodu, drży, lęki, próbuje zapchać się w ustronnym miejscu. Ten etap trwa kilka minut lub kilka dni.
  2. Ictal jest faktycznym stadium napadu, charakteryzującego się utratą przytomności, skostnieniem kończyn, toczeniem się oczu, rozszerzonymi źrenicami, częstym i głośnym oddechem, skurczami kończyn, zgięciem i wydłużeniem łap, pienistym wydalaniem śliny, mimowolnym oddawaniem moczu i wydalaniem, piszczeniem, skomleniem. Ten stan obserwuje się przez jedną do pięciu minut.
  3. Postiktal - ostatni etap, kiedy zachowanie zwierzęcia charakteryzuje się dezorientacją, depresją, zamętem, sennością lub odwrotnie, lękiem, niepokojem. Czas trwania etapu wynosi od kilku godzin do kilku dni.

Istnieje choroba, której przyczyna nie jest ustalona, ​​zwana "odwrotnym kichaniem", charakteryzująca się skurczami brzucha i klatką piersiową, a także głośnymi oddechami. Czasami właściciele martwią się, gdy patrzą, jak ich zwierzak nerwowo drży z kończyn lub żałośnie płacze podczas snu. Ten stan nie jest nienormalny, to normalne zachowanie zwierzęcia w głębokim śnie.

We wszystkich nie niebezpiecznych warunkach pies wie, gdzie jest, kto jest obok niego. Podczas epilepsji umysł zwierzęcia jest zamglony, wydaje się, że jego mózg i pamięć, przez krótki czas, odłączyły się. Dokładnie określić ciężkość zwierzęcia może tylko lekarz.

Co robić podczas ataku

Każdy miłośnik psów będzie musiał wiedzieć, jak powstrzymać ataki epilepsji u psów i jakie leczenie jest konieczne dla chorego zwierzęcia. Szczególnie ważne jest, aby znać właścicieli psów, których rasy są predysponowane do znoszenia.

Od razu zauważamy, że pierwszą rzeczą, którą musi zrobić właściciel, to uspokoić się i zjednoczyć. To jedyny sposób, by pomóc zwierzęciu. Najważniejsze: wiedzieć, że napady krótkoterminowe nie stanowią zagrożenia dla życia zwierzęcia, a w 99% przypadków kończą się na pięć minut, a czworonożny sam w sobie nie jest niebezpieczny. Oto kroki, które musi podjąć gospodarz podczas napadu padaczkowego:

  1. Stwórz psa w komfortowych warunkach, chroniąc go przed głośnymi, przeszywającymi dźwiękami, jasnym światłem, kontaktem z dziećmi i innymi zwierzętami. Możesz zmoczyć kończyny chłodną wodą, wpuścić świeże powietrze do pomieszczenia, przekartkować zwierzę tak, aby było chłodniejsze.
  2. Aby czterokierunkowe bicie w konwulsjach pozwalało uniknąć dodatkowego zranienia, należy albo podeprzeć głowę, albo podłożyć pod nią miękką ściółkę. Nie warto całkowicie trzymać psa. Nie otwieraj też jej szczęk i nie dotykaj ust.
  3. Pod koniec faktycznego etapu ataku otocz zwierzę sympatią i spokojem.

Diagnostyka

Po pierwszym napadzie drgawkowym zwierzę musi zostać pokazane lekarzowi weterynarii, który zaplanuje badanie. Dopiero po jednym ataku lekarz nie wyciąga żadnych wniosków. Leczenie w domu można przepisać po stwierdzeniu epilepsji u psa i powtarzających się napadów padaczkowych. Weterynarz rozpoczyna historię zwierzęcia, gdzie według właściciela rejestruje wszystkie okoliczności, w których występują ataki, a które ich poprzedzają, częstotliwość i czas trwania. Z reguły prosi właściciela, aby prowadził specjalny dziennik, w którym te informacje będą oznaczone. Również zachowanie psa pasuje do opowieści przed atakiem i podczas niej.

Podano wskazówki do analizy:

  • krew i mocz (ogółem);
  • na poziomie pozostałości azotu w moczniku;
  • na poziomach glukozy we krwi;
  • na poziomie ołowiu i wapnia;
  • na obecność pasożytów.
W zależności od wyników tych analiz mogą być wymagane dodatkowe badania:

  • tomografia komputerowa;
  • gromadzenie płynu mózgowo-rdzeniowego;
  • radiografia czaszki;
  • elektroencefalogram.

Jak leczy się?

Dla tych psów, które rzadko doświadczają słabych skurczów, terapia nie jest potrzebna. Konieczne będzie jedynie obserwowanie i prawidłowe zachowanie gospodarza podczas drgawek. W przypadku psów, u których występują skurcze raz w miesiącu lub częściej, przepisuje się je na tabletki na padaczkę, które mają na celu zmniejszenie częstotliwości i siły napadów padaczkowych. Wśród leków przepisanych dla psów są:

  • Fenytoina;
  • Fenobarbital;
  • Primidone;
  • Diazepam (Valium).

Właściciel będzie musiał stale monitorować stan zwierzęcia, a także poziom leku pobranego z jego krwi. Samo-anulowanie leku lub zmiana jego dawki jest zabronione.

Akupunktura może być traktowana jako dodatkowa metoda leczenia.

Prognoza i konsekwencje

Oczywiście każdy właściciel chorego zwierzęcia jest zainteresowany głównym pytaniem: jak długo żyją psy z epilepsją? Nie można udzielić jednoznacznej odpowiedzi. Życie czworonożnego zwierzęcia zależy od kilku czynników:

  • powody, które prowokowały chorobę;
  • siła napadowa;
  • postęp choroby;
  • zgoda właściciela na instrukcje lekarza;
  • warunki życia.
Generalnie, jeśli właściciel zastosuje się do zaleceń, prawidłowo i na czas dostarczy tabletki przeciwdrgawkowe, wyraźnie kontroluje poziom leku we krwi, dba o naturalną zbilansowaną dietę i odpowiednie spożycie witamin i minerałów, następnie padaczka nie wpływa znacząco na życie czworonożnego członka rodziny.

Zdarzają się przypadki, w których terapia farmakologiczna pozwoliła całkowicie pozbyć się ataków, zapomnieć o nich przez kilka lat lub doprowadzić do znacznego zmniejszenia ich częstotliwości - do jednego do trzech razy w roku.

Zapobieganie

Nie można zapobiec epilepsji genetycznej. Odpowiedzialni właściciele chorych zwierząt powinni unikać krycia i rozmnażania.

Jeśli podczas obserwacji można było dokładnie ustalić, jakie czynniki powodują drgawki, należy je wyeliminować z życia zwierzęcia.

Psy epileptyczne powinny być chronione przed stresem, gdy tylko jest to możliwe przez całe życie. Oczywiście o każdym uczestnictwie w wystawach, konkursach i innych wydarzeniach publicznych nie może być mowy.

Epilepsja jest poważną chorobą u psów, której nie można wyleczyć, ale wymaga leczenia. Przy prawidłowym przepisywaniu leków przeciwdrgawkowych, przestrzeganiu zaleceń lekarza przez lekarza, tworzeniu wygodnych warunków dla czworonożnego członka rodziny, zwierzę może żyć w spokoju, w pełni i dość długo. W bezwzględnej większości przypadków "czarna choroba" u zwierząt może być kontrolowana.

Padaczka u psów: jak zminimalizować skutki napadów i zmniejszyć ich liczbę

Padaczka jest chorobą wywołaną zaburzeniem mózgu. Pod wpływem zmian strukturalnych lub troficznych w komórkach mózgu u psów występują niekontrolowane, powtarzające się napady padaczkowe, którym towarzyszy w niektórych przypadkach utrata przytomności. Padaczka u psów nie jest uleczalna, więc zadaniem właściciela jest złagodzenie drgawek i ewentualnie zmniejszenie ich częstotliwości.

Etiologia chorób i predyspozycji skał

Padaczka jest spowodowana naruszeniem połączeń między neuronowych w mózgu, w wyniku czego u psów występują regularne napady padaczkowe. Dokładne przyczyny choroby nie są obecnie badane. Patologia jest związana z zaburzeniami przekazywania impulsów między komórkami mózgu. Według naukowców komórki nerwowe zachowują się nieskoordynowane ze względu na brak pewnych substancji w ciele, które regulują przenoszenie impulsów.

W epilepsji mózg jest upośledzony, co powoduje ciężkie drgawki u psów.

Pierwsze drgawki pojawiają się w wyniku drgawek wywołujących drgawki. Przy pierwszych przejawach drgawek weterynarz próbuje zdiagnozować przyczynę choroby. Leczenie objawowe nie jest właściwe, ponieważ ataki będą w każdym przypadku powtarzane, a dawka leków będzie musiała być ciągle zwiększana.

U psów występują dwie formy epilepsji:

  1. Pierwotna (lub prawdziwa) - dziedziczna nieuleczalna patologia. Choroba rozwija się na poziomie genetycznym, ze względu na mutacje wewnątrzgałkowe. Manifestacje nie rozpoczynają się natychmiast po urodzeniu. Przez pewien czas gen jest w stanie uśpienia i przejawia się pod wpływem pewnych czynników w wieku od sześciu miesięcy do pięciu lat.
  2. Wtórne (lub nabyte) - według większości lekarzy, ta forma jest uleczalna. W różnych okresach życia pies może przeżyć incydenty, które spowodują mechaniczne zniszczenie funkcji neuronów i połączeń między neuronami w mózgu. Staje się to przyczyną napadów padaczkowych.

Przewlekłe choroby i stany, które prowadzą do niedoboru tłuszczy, białek i węglowodanów w organizmie, mogą wywołać napad padaczki wtórnej. Może to prowadzić do niezrównoważonego odżywiania, wątroby, niewydolności nerek.

Choroby te obejmują:

Padaczka jest często konsekwencją pewnych chorób, takich jak wodogłowie.

  • wodogłowie;
  • zatrucie ołowiem, arsen, strychnina;
  • distemper;
  • hipoglikemia;
  • urazowe uszkodzenie mózgu;
  • marskość;
  • zapalenie mózgu;
  • niewydolność serca;
  • rak mózgu;
  • trujące ukąszenia owadów;
  • długotrwały stres.

Padaczka może być psem dowolnej rasy, ale niektóre z nich mają predyspozycje do napadów. Psy, jamniki, owczarki niemieckie i belgijskie, bokser, collie, angielski cocker spaniel, golden retriever, irlandzki seter, labrador, pudel, sznaucer, st. Bernard, husky, terier są najczęściej dotknięte napadami.

Manifestacje padaczki u psów

Głównym objawem padaczki jest nagłe niekontrolowane zajęcie.

Może pojawić się w dowolnym momencie i składa się z trzech elementów:

Napad padaczkowy składa się z trzech etapów: aury, stadium emocjonalnego i stadium posturalnego.

  • Aura - stan poprzedzający atak. Pies doświadcza nerwowego podniecenia, zaczyna jęczeć, ślinę wydobywa się z jamy ustnej. Pies próbuje ukryć się przed właścicielem. Czas trwania tego etapu zależy od indywidualnych cech zwierzęcia. Może to być kilka minut lub kilka dni.
  • Stadium Ictal - pies upada nieprzytomny, odrzuca głowę, napina mięśnie. Oczy toczą się, głowa zaczyna drgać, oddech staje się ciężki, częsty. Kończyny zaczynają mimowolnie wykonywać ruchy, jak podczas biegu. Piana z ust pochodzi z krwią zmieszaną z pogryzionym językiem lub policzkiem. Podczas drgawek pies rozwija mimowolne oddawanie moczu i wypróżnianie. Pies piszczy.
  • Postikalnaya - pod koniec ataku u psa pojawia się zamieszanie, dezorientacja w przestrzeni, błądzenie, chwilowa utrata widzenia. Poza atakiem u psów występuje na różne sposoby. Niektórzy szybko odzyskują zmysły, potem przez długi czas są w stanie apatii, inni są w stanie podekscytowania i nie mogą znaleźć dla siebie miejsca.

To ważne. Czasami atak epilepsji trwa 30-40 minut. Tak długi czas ataku stanowi poważne zagrożenie dla życia psa i wymaga obowiązkowego monitorowania i terapii.

Najcięższe napady występują u psów w wieku 1,5-2 lat, a leczenie w tym okresie jest najbardziej skuteczne. Właściwe leczenie może zmniejszyć liczbę napadów do jednego lub dwóch na rok.

Co robić podczas ataku

Samo atak na życie nie jest więc powodem do paniki i lęku przed kondycją psa, którego właściciel nie jest tego wart. Ale taki obraz może wystraszyć dzieci lub inne zwierzęta, więc lepiej je usunąć z pokoju. Podczas ataku zadaniem właściciela jest wyeliminowanie możliwości zranienia psa.

Jeśli pies ma napad, usuń wszystkie przedmioty, które mogą spowodować obrażenia, i postaraj się umieścić poduszkę pod głową.

Weterynarze zalecają następujące:

  • Trzymaj głowę psa lub umieść pod nią coś miękkiego.
  • Nie próbuj ograniczać ruchu psa, zmuszając go do zatrzymania drgawek.
  • Wbrew powszechnemu przekonaniu, niebezpieczeństwo połknięcia języka podczas ataku i uduszenia jest niemożliwe. Dlatego nie ma potrzeby otwierania szczęk podczas okresu napadowego.
  • Jeśli atak został opóźniony o więcej niż 25 minut, psa należy pilnie zabrać do kliniki.
  • Jeśli nie można natychmiast odwiedzić kliniki z przedłużonym dopasowaniem, pacjentowi podaje się środek przeciwdrgawkowy.

To ważne. Weterynarzom zaleca się zapisywanie wszystkich dat, czasu trwania ataków i wydarzeń poprzedzających je, przygotowania do wywiadu i wyboru taktyki leczenia.

Diagnostyka i leczenie epilepsji

Pierwotna padaczka jest stwierdzana w ciele psa metodą wykluczenia. Zwierzę sprawdza się pod kątem obecności innych chorób, których konsekwencjami są drgawki. Jeśli te choroby nie zostaną potwierdzone, lekarz diagnozuje padaczkę.

Po ataku powinieneś zdecydowanie znaleźć przyczynę epilepsji, ponieważ weterynarz wyznaczy kilka egzaminów.

Przeprowadzono następujące badania, aby zidentyfikować prawdziwą epilepsję:

  • Biochemiczne i kliniczne badania krwi.
  • Badanie refleksologiczne.
  • Ultradźwięki.
  • Badanie krwi na obecność hormonów i kwasów żółciowych.
  • MRI mózgu.
  • Elektroencefalogram.
  • RTG klatki piersiowej.

Metody i narzędzia, które wyleczyły padaczkę, obecnie nie istnieją, więc zadaniem terapii jest kontrolowanie napadów padaczkowych, zmniejszanie ich szkodliwego wpływu na organizm i zapobieganie przewlekłym napadom zagrażającym życiu (epistatus).

Obecnie nie można trwale wyleczyć padaczki, ale niektórym lekom można zapobiec napadom.

Reakcja na przepisane leki jest również indywidualna, dlatego czasami pożądany lek jest wybierany metodą pobierania próbek. W wyniku dalszych procedur lekarz wybiera kombinację i schemat leków, które najbardziej skutecznie wpłyną na pacjenta. Konkretny lek i częstotliwość jego odbioru są wybierane indywidualnie.

Bezpośrednie wskazania do terapii lekowej to:

  1. Odstępy między atakami mniej niż 30 dni.
  2. Napady seryjne (więcej niż 1 raz dziennie).
  3. Zapisano co najmniej jeden epistatus.
  4. Pies po ataku jest długo przywracany, obserwuje się naruszenia zachowania.

Najczęściej fenobarbital (Pagluferal) i bromek potasu są przepisywane w celu kontrolowania napadów padaczkowych w połączeniu lub jako monopreparaty. Biorąc tabletki codziennie, niepowodzenia w harmonogramie przyjmowania są niedozwolone, a nawet mogą prowadzić do poważnych ataków. Wadą fenobarbitalu jest jego działanie uspokajające.

Aby zapobiec atakom, należy stosować Phenobarbital, Pagluferal i inne leki.

Następujące leki są również stosowane w leczeniu padaczki:

  • Feniton. Używany w celu zatrzymania drgawek, ma działanie uspokajające. Szybko wydalony z organizmu.
  • Primidone Różni się szybkim działaniem i długotrwałym efektem. Wady: zwiększone pragnienie i częste oddawanie moczu.
  • Diazepam Zmniejsza liczbę drgawek. Nie zapewnia pożądanego działania w przypadku długotrwałych drgawek.
  • Fenazepam. Jest przepisywany na stan epileptyczny.
  • Finlepsin. Skutecznie zmniejsza częstotliwość ataków.
  • Karbamazepina. Ma wyraźny efekt przeciwdrgawkowy. Nie działa w przypadku niewielkich napadów.

Leki są przepisywane w minimalnych dawkach i stopniowo doprowadzają je do tych, w których zmniejsza się liczba i czas trwania napadów.

Proszę o uwagę. Niezależne podawanie leków i ich anulowanie lub zmiana z własnej inicjatywy jest niedopuszczalne. Nagłe zmiany leków mogą prowadzić do stanu epileptycznego, a nawet do śmierci zwierzęcia.

Porady dotyczące opieki nad psami

Stan psa z epilepsją zależy całkowicie od zachowania jego właściciela. Zwierzę domowe musi być stale pod nadzorem weterynarza i przyjmować przepisane przez niego leki. Co więcej, stosowanie leków przeciwdrgawkowych nie jest anulowane, nawet przy późniejszym braku napadów.

Pies cierpiący na epilepsję potrzebuje pieszczoty, zrelaksowanej atmosfery i większej uwagi.

Chore zwierzę potrzebuje spokojnej atmosfery, większej uwagi i pieszczot. Życie psa epileptycznego musi być mierzone i ściśle według harmonogramu. Nagłe zmiany w środowisku mogą wywoływać stres.

Atak epilepsji może się zdarzyć w dowolnym momencie, więc w mieszkaniu musi być zapewniona bezpieczna przestrzeń dla psa. Na czas, gdy pies jest zmuszony pozostać w domu sam, musisz wyznaczyć róg w pokoju bez mebli, aby nałożyć na niego poduszkę

Proszę o uwagę. Preparaty do łagodzenia drgawek w celu udzielenia pierwszej pomocy zwierzęciu powinny być zawsze pod ręką, nawet jeśli napady nie były obserwowane przez długi czas. Nawrót padaczki może wystąpić w dowolnym momencie.

Nie trzymaj psa w więzieniu, aby skrócić czas chodzenia. Epilepsja nie zakłóca normalnego życia zwierzęcia. Pies odczuje senność, ale w okresach bezsenności może bawić się i komunikować z właścicielem jako całkowicie zdrowe zwierzę. Ale zbyt duży ładunek chory pies nie jest potrzebny.

Zmniejsza się ilość mięsa i ryb w diecie, dodaje się więcej błonnika i produktów mlecznych.

Podczas spacerów musisz zrobić lekki dressing (możesz nauczyć swojego zwierzaka, aby usiadł w drużynie lub dać łapę), niezbyt aktywne gry. Jeśli pies lubi pływać, trzeba wybrać płytkie zbiorniki wodne.

Psy epileptyczne muszą być odpowiednio i zrównoważone. Chore zwierzę powinno otrzymywać tylko wysokiej jakości, zdrową żywność. Weterynarze zalecają wyeliminowanie suchej karmy, szczególnie w przypadku tanich marek, takich jak Trapeza. Jedzenie przygotowuje się przy minimalnej ilości soli.

Nie możesz dać psu wędzonym produktom, fasolom. Ostro ogranicz ilość mięsa i ryb, ponieważ organizm powinien otrzymać niewielką ilość białka. Surowe mięso i ryby są przeciwwskazane, można je podawać tylko w postaci gotowanej. Podstawą diety powinny być pokarmy bogate w błonnik, mleko, kefir, twarożek.

Posiłkom koniecznie towarzyszy spożycie kompleksów witaminowo-mineralnych. W epilepsji organizm szczególnie potrzebuje magnezu, manganu i witamin z grupy B.

Rokowanie w epilepsji i życiu psów

Niektórzy właściciele, których psy chorują na epilepsję, postanawiają spać, ponieważ nie są gotowi na całe życie. Czasami ta decyzja wynika z niemożności uzyskania przepisanych leków. Preparaty do leczenia padaczki są dostępne na receptę i nie zawsze można je kupić na receptę od weterynarza. Trudno jest leczyć i utrzymywać psa epilepsyjnego, ale prognozy jego życia są całkiem korzystne. Przy odpowiednim leczeniu pies praktycznie nie różni się od zdrowych krewnych.

Jeśli będziesz uważnie przestrzegać wszystkich instrukcji weterynarza, pies z epilepsją będzie żył przez całe życie.

Pewnym problemem jest zawartość takiego psa w rodzinie z dziećmi, ponieważ dziecko może przestraszyć się zwierzęcia, a problemy psychologiczne zaczną się już u niego. Jeśli dziecko ma więcej niż trzy lata, powinieneś spróbować wyjaśnić mu stan psa i uspokoić go. Ale lepiej jest zabrać dzieci z pokoju podczas napadów.

Długość życia psów z epilepsją jest dość długa. Przy odpowiedniej opiece i przyjmowaniu niezbędnych leków epilepsja praktycznie nie ma wpływu na oczekiwaną długość życia.

Epilepsja u psów jest poważną chorobą, z którą musisz się nauczyć. Zwierzę doświadcza dość poważnego cierpienia, więc właściciel musi wykazać się maksymalną troską i uwagą, aby złagodzić je i poprawić jakość życia psa.

Obejrzyj wideo na temat napadów padaczkowych u psa. Jeśli twoje zwierzę miało napad, natychmiast skontaktuj się z weterynarzem.

Padaczka genetyczna i nabyta u psów: leczenie, przyczyny, oznaki i sposoby zatrzymania drgawek

Nagłe drgawki u zwierząt są przerażającym widokiem, a wielu właścicieli wpada w panikę, jeśli mają epilepsję.

Czy zwierzę może żyć w pełni z tą chorobą? Jakie są przyczyny rozwoju choroby? Epilepsja u psów: objawy i leczenie zostaną szczegółowo omówione później.

Epilepsja: przyczyny i czynniki

Epilepsja jest konsekwencją zaburzenia neurologicznego, które występuje w mózgu zwierzęcia. Istnieją dwie formy choroby:

  • pierwotny (genetyczny);
  • wtórne (nabyte).

W pierwszym przypadku atak występuje u osób w wieku od sześciu miesięcy do trzech lat. Do tej pory naukowcy nie są w stanie dokładnie określić, w jaki sposób przekazywana jest ta forma choroby.

Przyczyny epilepsji u psów typu wtórnego (nabytego) mogą być całkiem różne:

  • zatrucie toksyczne (arsen, strychnina, ołów itp.);
  • zaburzenia metaboliczne (niski poziom cukru, niedobór enzymów itp.);
  • niewydolność nerek lub wątroby;
  • urazy (szczególnie ciężkie siniaki czaszki);
  • infekcja (dżuma, piroplazmoza, toksoplazmoza i inne);
  • niektóre węże i ukąszenia owadów;
  • zatrucie spowodowane przez wewnętrzne pasożyty;
  • niedobór magnezu, witamin i innych substancji;
  • nowotwory w mózgu.

Uwaga, proszę! Padaczka może rozwinąć się u psa dowolnej rasy. Najczęściej choroba objawia się u młodych zwierząt (w tym przypadku czynnik genetyczny jest bardziej prawdopodobny).

U zwierząt starszych niż 5 lat padaczka jest zwykle konsekwencją urazu lub innej choroby.

Padaczka u psów: leczenie, jak powstrzymać ataki

Atak odbywa się w 4 etapach:

  • zmiany w zachowaniu (kilka dni lub godzin przed atakiem);
  • "Aura";
  • faktyczne zajęcie (etap napadowy);
  • postictal stage.

Objawy epilepsji u psów i stadium początkowe

Przed atakiem zwierzę zachowuje się niespokojnie, cierpi na bezsenność, bóle głowy. Początek napadu nazywa się "Aura": pies jest poruszony, drży, próbuje się ukryć lub uciec, skamle i ślini się swobodnie.

Faza rzeczywistego ataku (ictal) trwa do 3 minut. Podczas tego zwierzę upada, oddycha ciężko, mięśnie mimowolnie i silnie kurczą się, nogi drżą, oczy toczą się. Są to charakterystyczne oznaki epilepsji u psów. Podczas napadu zwierzę może gryźć język, dlatego krew jest domieszana do śliny. Skurcze prowadzą do mimowolnej defekacji.

Post po zakończeniu leczenia napada epileptycznie. Podczas tego zwierzę jest zdezorientowane, idzie od rogu do rogu, nie rozpoznaje właścicieli. Niektóre osoby są tymczasowo ślepe.

Ważne! Postualny etap ma miejsce na różne sposoby: niektóre zwierzęta śpią, inne zachowują się niespokojnie, marszczą i mieszają się z boku na bok.

Objawy epilepsji u psów różnią się w zależności od rodzaju napadu:

  1. Uogólniony atak - pies upada nieprzytomny, kończyny stają się "kamieniem". Po 10-30 sekundach łapy zaczynają się poruszać, zwierzę wykonuje ruchy żujące. W tym samym czasie źrenice rozszerzają się, ślina obficie płynie, zwierzę może się samo nawilżyć. Ten rodzaj ataku zwykle wskazuje na formę podstawową.
  2. Mały napad padaczkowy (absans) - ten typ jest rzadki. Oczy psa są wybrzuszone, czasami mogą się tarzać.
  3. Częściowe zajęcie - zaczyna się tylko w jednej części ciała. Skurcze mięśni, mogą mimowolnie obrócić głowę. Ten typ często rozwija się w uogólniony.
  4. Częściowe zajęcie (behawioralne) - pies zachowuje się dziwnie i niezwykle, może doświadczyć strachu lub innych emocji. Tego typu towarzyszą halucynacje, więc zwierzę chowa się, pokazuje agresję, wyć i demonstruje inne niezwykłe zachowanie.
  5. Wielokrotne ataki - w krótkim okresie powtarzały kilka ataków z rzędu.
  6. Stan padaczkowy - trwa dłużej niż 30 minut, świadomość nie zostaje przywrócona, stan ten zagraża życiu.

Co zrobić, jeśli atak się rozpoczął?

Padaczka u psów: leczenie, sposób zatrzymania napadów zostanie szczegółowo opisany poniżej. Jeśli twoje zwierzę ma napad, szybko pozbądź się dzieci i zwierząt domowych z pokoju. Staraj się umieścić psa na miękkiej powierzchni, usuń z niego przedmioty, które mogą zostać zranione podczas napadu. Nie dotykaj ust zwierzęcia i nie próbuj łapać języka - zwierzę nie kontroluje samego siebie i może Cię ugryźć. Przyciemnij światło w pokoju, zmocz brzuch zwierzęcia zimną wodą.

Ważne! Zapisz początek i koniec zajęcia. Po jego zakończeniu zabierz zwierzę do kliniki weterynaryjnej (powinno to być zrobione, nawet jeśli atak trwa dłużej niż pół godziny).

Jeśli twoje zwierzę miało wcześniej napady, przygotuj wcześniej leki przeciwdrgawkowe (weterynarz poda ci nazwę i dawkę) i wrzuć je do mięśnia podczas następnego ataku.

Leczenie padaczki u psów

Epilepsji nie można wyleczyć na zawsze, ale z pomocą leków można zminimalizować ryzyko wystąpienia napadów padaczkowych. Leczenie padaczki u psów odbywa się za pomocą leków:

  • Fenobarbital (hamuje aktywność ośrodkowego układu nerwowego);
  • Bromek potasu (stosowany w ciężkich przypadkach);
  • Pagluferal (lek przeciwdrgawkowy);
  • Cavinton (poprawia krążenie krwi w mózgu);
  • Enap (obniża ciśnienie krwi do normalnego poziomu, jest również stosowany w leczeniu dirofilarii);
  • Magnezja (rozszerza naczynia krwionośne, działa przeciwdrgawkowo);
  • Ketanov (za ból).

Leczenie padaczki u psów w domu odbywa się zgodnie ze schematem, który wybiera tylko weterynarz. Kurs jest wyznaczany po zbadaniu zwierzęcia i badaniu czasu trwania i charakteru ataków. Leki są wybierane stopniowo, począwszy od minimalnej dawki. Są stopniowo zwiększane (celem jest maksymalizacja czasu między napadami).

Uwaga, proszę! Pies cierpiący na epilepsję przyjmuje leki na całe życie.

Jak utrzymać psa cierpiącego na epilepsję?

Pokój powinien być bezpieczny, ponieważ nie można przebywać z nim przez całą dobę. Jeśli konieczne jest pozostawienie zwierzęcia w spokoju, należy wcześniej usunąć wszystkie ostre, łamliwe i inne niebezpieczne przedmioty, ponieważ w dowolnym momencie może wystąpić napad drgawkowy.

Zwierzę domowe cierpiące na tę chorobę jest przeciwwskazane do nadmiernego wysiłku emocjonalnego i fizycznego. Ciągle monitoruj stan swojego psa: jeśli nagle zaczęła się martwić, natychmiast zadzwoń do lekarza, który ją obserwuje. Pokarmy zawierające magnez i witaminę B powinny być zawarte w pożywieniu zwierzęcia.

Padaczka nie jest zdaniem. Jeśli weterynarz sprawnie wybrał schemat leków, przez długi czas zapomnisz o napadach, a twoje zwierzę będzie żyło długo i pełno. Ale nie zapominaj, że atak może się zdarzyć w dowolnym momencie, więc zanotuj wszelkie zmiany w zachowaniu swojego zwierzaka.

Dodatkowo obejrzyj film o diagnostyce i leczeniu padaczki u psa:

Czytaj Więcej O Psach

Jak wstrzyknąć psa

Karmienie Właściciele psów często mają do czynienia z różnymi chorobami swoich czworonożnych przyjaciół. Czasami jest to łagodna choroba, która nie wymaga nawet dokładnego leczenia. Ale zdarza się również, że leczenie jest niezwykle konieczne.

Buldog francuski: zdjęcie, charakter, opieka i utrzymanie

Karmienie Charakterystyka rasy Buldog francuskiBuldog francuski to malutki reproduktor o ostrym sposobie myślenia i wesołym usposobieniu.Słynie z dobrego zdrowia, rzadko jest narażone na różne choroby, nie przyniesie Ci żadnych szczególnych problemów pielęgnacyjnych, nie wymaga dużo przestrzeni, ale będzie dobrą ochroną i ulubionym dla Ciebie.

Historia rasy Yorkshire terrier

Karmienie Breed Yorshir Terrier jest wciąż bardzo młody, ale udało mu się już zdobyć serca wielu ludzi na całym świecie. Te psy są obecnie jednym z najpopularniejszych psów domowych i dekoracyjnych.