Karmienie

Jak wykonać zastrzyk u psa: domięśniowo, w kłębie, w udzie, podskórnie, wideo


Nie zawsze możliwe jest zabranie zwierzęcia do kliniki na zabiegi lub zaproszenie do domu specjalisty weterynaryjnego. Niektóre zabiegi - na przykład wstrzyknięcie podskórne lub domięśniowe, mogą być z łatwością wykonane przez samego właściciela. Wystarczy znać kilka subtelności procedury, dosłownie raz, aby zobaczyć i spróbować nauczyć się samopłukiwania zwierzaka.

Wybór strzykawki do wstrzykiwań

Aby wykonać zastrzyk, ważne jest, aby wybrać odpowiednią strzykawkę, aby zminimalizować dyskomfort i bolesne odczucia, ale jednocześnie prawidłowo i swobodnie wprowadzić lek.

Psy mają bardzo dużą zmienność wielkości, więc rozmiary pobieranych strzykawek są również zmienne. Szczenięta wszystkich ras, ras dekoracyjnych i innych osób o wadze do 8-10 kg do wstrzyknięć, używają strzykawek insulinowych. Mają bardzo cienką i krótką igłę - nie można kontrolować głębokości wtrysku, czyniąc ją na całej długości. Nie należy używać tego rodzaju narzędzia do iniekcji, jeśli objętość wstrzykniętego leku przekracza 1 ml, ma konsystencję oleistą lub tworzy osad po rozpuszczeniu - igła jest łatwo zatkana i nie może być używana zgodnie z przeznaczeniem.

Wraz z wprowadzeniem leków w ilości do 3 ml stosuje się strzykawki o odpowiedniej objętości - 2 (3) m 3. Istnieją również cienkie igły, które umożliwiają przebicie skóry przy najmniejszym obrażeniu. Igły te można przestawić na duże strzykawki, ponieważ w opakowaniu z igłami 5, 10 lub 20 ml o przyzwoitej objętości, które pozwalają na stosowanie u dużych psów. W przypadku kamieni ozdobnych takie igły będą nadmiernie traumatyczne.

Podczas wkładania igieł o zwykłej wielkości ważne jest, aby kontrolować głębokość nakłucia fałdu mięśniowego lub skóry - 1-2 cm, w zależności od wielkości zwierzęcia.

Ogólne zalecenia dotyczące procedury

  1. Wszelkie preparaty w postaci roztworów do wstrzykiwań i wlewów powinny być stosowane wyłącznie w celach weterynaryjnych - każde samodzielne leczenie jest zabronione!
  2. Umyć ręce przed zabiegiem. Miejsca nakłucia nie można leczyć ze względu na specjalną naturalną ochronę antybakteryjną skóry.
  3. Zawsze lepiej jest wykonać zabieg razem, zwłaszcza jeśli zwierzę jest duże.
  4. Dotknięcie igłą nie jest pożądane w żadnych okolicznościach. Podczas magazynowania leków znajdujących się już w strzykawce, należy nosić ochronną czapkę u góry.
  5. Punktów wstrzykiwania nie należy umieszczać na stanach zapalnych skóry, z objawami ropienia, obrzękiem, krwiakami i / lub podwyższoną temperaturą miejscową.
  6. Nie należy wstrzykiwać zimnych leków, które zostały niedawno wyjęte z lodówki. Dość ampułki trzymać w pięści i ciepła do temperatury ciała.
  7. Nie można używać ampułek z preparatami, których nazwa została skasowana lub nieczytelna, lub upłynęły okresy przechowywania. Osoba, która będzie podawać lek musi być w 100% pewna, że ​​to właśnie powinno być podane.
  8. Nie należy przyjmować leków należących do różnych grup farmakologicznych i mających różne efekty w jednej strzykawce! Po zmieszaniu chemiczna struktura końcowej mieszaniny może się zmienić i uzyskać zupełnie inny sposób działania na poziomie trucizny.
  9. W przypadku konkretnego wstrzyknięcia do strzykawki, roztwór przygotowuje się w dawce wymaganej dla pojedynczej pojedynczej dawki. Nacisk na tłok musi być pewny i pewny, czego nie można zrobić po wprowadzeniu tylko części leku. Istnieje również ryzyko przedawkowania.
  10. Przed rozpoczęciem wprowadzania roztworów olejowych należy upewnić się, że strzykawka nie przebiła naczynia. Po włożeniu igły do ​​warstwy mięśniowej należy pociągnąć tłok i upewnić się, że igła nie pobiera krwi z naczynia. Tylko pod tym warunkiem może wejść do leczenia. Jeśli krew - musisz zmienić punkt wprowadzenia. Jeśli substancje oleiste dostaną się do krwi, zwierzę umrze.
  11. Jeśli właściciel odczuwa nadmierną litość, niepewność lub wątpliwości, lepiej odmówić wstrzyknięcia i powierzyć zwierzaka specjalistom.
  12. Niektóre roztwory lecznicze mają ścisłą specyfikę w odniesieniu do drogi podawania. Konieczne jest upewnienie się, że instrukcje dotyczące leku lub arkusza z przypisami lekarskimi dotyczące miejsca i metody iniekcji są podane w celu wykluczenia skutków ubocznych roztworów, jeśli nie zostały tam wstrzyknięte.
  13. Objętość pojedynczej dawki w jednym punkcie nie powinna przekraczać 2 ml dorosłego, 1,5 medium i 1 ml małego psa i szczeniaka z podawaniem podskórnym lub domięśniowym. W przypadku bardzo dużych osobników objętość podanego roztworu może osiągnąć 4-6 ml. Jeśli to konieczne, wprowadzenie dużych objętości leku jest podawane dożylnie (jeśli nie jest zabronione przez cechy leku) lub podzielone na kilka wstrzyknięć i zrobić je w różnych miejscach. W przypadku infuzji podskórnej maksymalna objętość wejściowa płynu wynosi do 500 ml.
  14. Im większa objętość wstrzykiwanego roztworu w udzie psa, tym wolniej należy podać: 2 ml wstrzykuje się średnio w 4-5 sekund, 1,5 ml - 2-3 sekundy, 0,5 ml - 1 sekundę. W przypadku wstrzyknięcia podskórnego prędkość nie jest ważna.
  15. Przed wstrzyknięciem należy upewnić się, że całe powietrze zostało usunięte ze strzykawki - naciskać na tłok w pozycji pionowej, aż w igle pojawi się kropla z lekiem. Należy to robić ostrożnie i bez pośpiechu, aby nie wycisnąć za dużo i nie zniekształcić dawki.
  16. W przypadku dużego leczenia zastrzykami, każdą kolejną iniekcję należy wykonać w nowym miejscu, za każdym razem naprzemiennie z lewej i prawej strony. Niektóre leki, jeśli to możliwe, można zastąpić dowolną doustną formą, którą można podać doustnie.
  17. Ważne jest, aby strzelać poprawnie, a nie tylko szybko!

Naprawiamy zwierzaka przed wstrzyknięciem

Bez względu na to, jak spokojny pies wygląda na pierwszy rzut oka - koniecznie trzeba go złapać! Wyjątek stanowią psy kieszonkowe psów, kiedy można po prostu delikatnie ścisnąć kaganiec prosto w dłoń.

W przypadku braku pyska na szczękach umieszcza się pętlę zwykłego bandaża - zawiązanego na jednym obrocie od góry, poniżej, a następnie luźne końce są związane z psem za uszami.

Dla małych psów wygodne jest stosowanie specjalnych torebek mocujących lub owinięcie w koc (ręcznik), pozostawiając jedynie miejsce do wstrzyknięcia. Również małe psy mogą po prostu trzymać asystenta w swoich ramionach.

Bardzo duże psy nie zawsze zgadzają się leżeć po ich stronie. Aby naprawić duże osobniki, musisz związać kołnierz psa z dowolną stabilną pionową powierzchnią, ściśle przylegając do szyi. Następnie asystent zaciska psa między nogami skierowanymi na tylne kończyny, ograniczając próby ruchów.

Wstrzyknięcie domięśniowe

Ten rodzaj iniekcji jest odpowiedni dla drażniących roztworów. W ten sposób wstrzykuje się leki, które powinny powoli wchodzić do krwi po wchłonięciu (np. Antybiotyki lub preparaty witaminowe).

  1. Najlepiej jest kłuć, gdy zwierzę jest unieruchomione w pozycji leżącej, rzadko na brzuchu. Siedzenie jest niewygodne, aby wejść i nie jest zalecane, ponieważ Mięsień uda będzie zbyt napięty.
  2. Mały pies wystarczy, aby wcisnąć w obszar kłębu na stole w takim ustawieniu, aby tylne nogi były bliżej ręki, która będzie kłuła.
  3. Upewnij się, że masz pysk lub specjalną pętlę na dużych szczękach, aby uchronić się od potencjalnego ugryzienia.
  4. Igła powinna być włożona mniej więcej pośrodku tylnej części uda na głębokość 1-1,5 cm od kości (trzeba się po nią po omacku). To będzie najbardziej miękka część mięśnia uda. W dużych skałach dopuszczalna jest głębokość wtrysku do 3 cm (patrz rys.).
  5. Czasami wkłada się ją do łopatki - igłę wprowadza się wzdłuż tylnej krawędzi łopatki do samej grubości mięśni prostopadle do głowy. Ale to miejsce jest używane w bardzo rzadkich przypadkach i częściej u bardzo dużych ras psów, gdy prawdopodobieństwo opróżnienia lub oparcia się o kość jest minimalne (patrz rys.).
  6. Napięte mięśnie bezawaryjnie powinny być przed masażem i zrelaksować się przed wstrzyknięciem.
  7. Strzykawkę usuwa się, miejsce, w którym lek wstrzykuje się, lekko masuje.
  8. Technika wkładania igły nie ma znaczenia, o ile wygodnie jest wstrzykiwać lek natychmiast, nie zmieniając pozycji dłoni i palców.
  9. Sprawdź, czy w miejscu igły znajduje się krew, a następnie uwalnia się tylko zwierzę.

Jak wstrzyknąć psa domięśniowo (technika na wideo):

Wprowadzenie rozwiązań w kłębie

Zastrzyki podskórne są uważane za najbardziej przydatne i najmniej niewygodne. Na karku można wprowadzić duże ilości roztworów leczniczych. Również stąd leki są wchłaniane szybciej.

  1. W rzeczywistości możesz wziąć lek pod skórę absolutnie w dowolnej części ciała. Ale najwygodniejsze i stosunkowo bezpieczne miejsce na zastrzyk psa w kłębie uważa się za miejsce w przybliżeniu w okolicy, gdzie dwa łopatki zbiegają się. Czasami wykonywane w zakładce na przedniej kończynie (patrz rys.)
  2. Za pomocą trzech palców część skóry w pobliżu kłębu zostaje przyciągnięta. Formowana kieszeń w kształcie piramidy. Strzykawka natychmiast trzyma drugą rękę.
  3. Igła jest wkładana pod kciuk u podstawy "piramidy" do poczucia rodzaju "niepowodzenia w pustce" po przebiciu skóry ściśle równoległej do kręgosłupa. Zazwyczaj głębokość igły w fałdzie skóry nie przekracza 1-2 cm, w zależności od wielkości zwierzęcia. Małe rasy, za pomocą strzykawki insulinowej, igłę wkłada się, aż się zatrzyma. Większe rasy lepiej już używać więcej strzykawek.
  4. Po namacalnym "niepowodzeniu w próżni" możesz wejść do lekarstwa.
  5. Igła jest usuwana, fałd jest wygładzany przez lekkie masowanie.
  6. Upewnij się, że miejsce wstrzyknięcia nie krwawi, a następnie uwolnij tylko zwierzę.

Podskórny zastrzyk psa (na wideo):

Płyny dożylne

Wprowadzenie jakichkolwiek rozwiązań do żyły jest dozwolone tylko dla weterynarzy! Takie zastrzyki są zabronione bez odpowiedniego wykształcenia lub praktycznych umiejętności. Jeśli cewnik żylny został zainstalowany u psa, w szczególnych przypadkach weterynarz może zezwolić właścicielom na wstrzykiwanie roztworów za jego pośrednictwem, pokazując właścicielowi, jak to się robi.

Pytanie odpowiedź

Istnieją rozwiązania medyczne, które są podawane na jeden z trzech możliwych sposobów - dożylnie, podskórnie lub do mięśni uda. Są jednak te, które należy wprowadzić wyłącznie w jeden sposób, z kategorycznym zakazem reszty. Leki mają specjalne działanie drażniące i mogą powodować martwicę otaczających tkanek w przypadku niewłaściwego wstrzyknięcia (obumieranie, gnicie). Miejsce jest ściśle określone zgodnie z instrukcjami dla leku!

Jeśli zwierzę jest aktywne, niespokojne lub agresywne i nie jest podane dla procedury, będzie musiało zostać naprawione. Na pewno będziesz musiał założyć pysk lub rzucić pętlę na usta, być może będziesz musiał związać swoje łapy i naprawić zwierzę w pozycji leżącej. Gatunki małych ras można umieszczać w specjalnych torebkach mocujących. Istotą mocowania psa jest nie tylko ochrona przed ukąszeniami i urazami, ale także unieruchomienie zwierzęcia na chwilę, ponieważ niektóre rasy są wystarczająco duże i mają dużą wagę.

Najprawdopodobniej przebił fałd skóry, a roztwór po prostu przelał się (na zewnątrz). Konieczne jest zdjęcie igły i powtórzenie nakłucia jeszcze raz, upewniając się, że igła wypadła tuż pod skórą.

Jeśli zaraz po wstrzyknięciu do łap kończyna zaczęła podciągać się do ciała i nie było na niej wsparcia, wówczas zwierzę boli. Powodem jest zbyt denerwująca reakcja roztworu leczniczego. Zazwyczaj sam stan normalizuje się w ciągu 1-2 dni.

Jeśli nie ma podparcia na nodze i jest to jakby rozluźnione, przeciąga się - możliwe, że igła dotknęła węzeł nerwowy. Konieczne jest wystąpienie do lekarza weterynarii, który przeprowadzi kurs blokowania Novocain, a stan zostanie znormalizowany. Objaw ten nie przejdzie samodzielnie i bez odpowiedniej terapii może wystąpić nieodwracalny niedowład (porażenie kończyn).

Jeśli jest to tylko kropla krwi, wystarczy zwilżyć bawełniany wacik dowolnym roztworem antyseptycznym lub 3% nadtlenkiem wodoru i nałożyć go na kilka minut - krew przestanie płynąć. Dotknął małego naczynia krwionośnego.

Jeśli krew jest bardziej aktywna, przez około 15-20 minut należy przeziębić w miejscu wstrzyknięcia. Jeśli przeziębienie nie działa, musisz pokazać psa weterynarzowi.

Yorkshire terriery charakteryzują się zwiększoną emocjonalnością i działaniem alergicznym na różne leki. W procesie iniekcji w Yorku mogą rozwijać się nie tylko alergie, ale także zwierzęta mogą odłączyć się od świadomości i strachu. Dlatego małe rasy psów wymagają zwiększonej uwagi po podaniu jakiegokolwiek zastrzyku, aby zapewnić pierwszą pomoc, jeśli to konieczne. Lepiej, jeśli weterynarz będzie zaangażowany w zastrzyki u tych ras.

W porządku! Wystarczy nieco cofnąć igłę, aby jej czubek znalazł się z powrotem w ciele mięśni i wstrzyknąć lek.

Naczynie było uszkodzone, powstał krwiak lub ropień (ropne zapalenie). Możesz nakładać balsamy z magnezji lub delikatnie układać siatkę jodową na skórze, ale niezbyt obficie (jod może powodować podrażnienie skóry u psów). Jeśli po 1,5-2 dniach grudka nie zacznie się rozpuszczać, musisz odwiedzić weterynarza.

Jak zrobić zdjęcie psa w kłębie niezależnie, wizualne wideo weterynarza

Zwierzę pieszczoszne w dowolnym momencie może potrzebować pomocy w nagłych wypadkach. Dlatego musisz wiedzieć, jak i gdzie wstrzyknąć psa, aby wykonać tę prostą manipulację w domu. Wstrzyknięcie do kłębu może uratować zwierzę od gorączki, ataku alergii, nieznośnego bólu, uduszenia, a czasami śmierci.

Kiedy robić zastrzyki w domu

Mastering za pomocą techniki iniekcji jest najcenniejszą umiejętnością w życiu. "Czy możesz dać psu dobry strzał w kłębie?" Weterynarze często pytają właścicieli swoich pacjentów. Odpowiedź jest często negatywna. I to jest dziwne, ponieważ umiejętność posługiwania się strzykawką pomaga w wielu sytuacjach:

  • jeśli to konieczne, natychmiast wstrzyknij lek;
  • w przypadku braku szansy na spotkanie lub skontaktowanie się z lekarzem;
  • w przypadku stresu u zwierząt domowych podczas wizyty w klinice weterynaryjnej;
  • jeśli chcesz zaoszczędzić pieniądze na opłacenie usług medycznych;
  • z terminowymi szczepieniami;
  • Jeśli to możliwe, zarabiaj pieniądze, oddając strzały znajomym zwierzętom.

Samoszczepienia, które nie zostały potwierdzone podpisem weterynarza i pieczęcią, nie są uznawane za ważne.

Miejsce wstrzyknięcia

Aby przeprowadzić manipulację medyczną, trzeba uzupełnić nie tylko cierpliwość i determinację, ale także pewne informacje. Najpierw musisz dowiedzieć się, gdzie są kłębki psów.

Znajduje się na początku grzbietu, między łopatkami. To miejsce, w którym skóra gromadzi się w fałdach i łatwo unosi, a pies usycha. Chwytając jej zęby, suka niedźwiadków.

Wstrzyknięcia do skrzyżowania szyi i pleców są uważane za najbardziej wygodne, bezpieczne i bezbolesne. Roztwory lecznicze są szybko wchłaniane z okolicy szyi. Tutaj możesz wstrzyknąć dużą ilość leczniczych płynów - do 500 ml.

Niż kutas

Objętość strzykawki określa się na podstawie dawki leku, jego właściwości i wymiarów zwierzęcia. Najpopularniejszymi narzędziami są "dvushki" (2 ml) i "pięć" (5 ml). Liczby na nich oznaczają "kostki": 1 cm3 odpowiada 1 ml leku.

Zbierając roztwór w strzykawce, musisz uważać nie tylko na liczby w jego skali, ale także na podziały między nimi. Należy pamiętać, że 0,2 ml na "dwustronny" - są to dwa działy, a na "pięć" - jeden.

Maksymalna ilość wstrzykniętego jednorazowo leku podskórnego - 90 ml na 1 kg wagi. Błąd przy dawce antybiotyku lub innego silnego leku jest obarczony poważnymi konsekwencjami.

Zaleca się nakłucie kłęby niewielkiej rasy za pomocą "dvushki" lub strzykawki insulinowej. Ich cienkie igły zapewniają najmniejszy dyskomfort wrażliwemu pacjentowi. Wyjątek stanowią skoncentrowane lepkie preparaty.

Szybsza igła pozwoli im wejść do "piątki".

Wstrzyknięcie podskórne: warunki i wymagania

Jak nakłuwać lekarstwo w kłębie psa? Głównym przykazaniem wykonawcy tej procedury jest "nie szkodzić". Aby to wykonać, minimalizacja dyskomfortu pacjenta pozwoli na wyraźne przestrzeganie następującego algorytmu:

  1. Przygotuj lek do wstrzykiwań. Podgrzać roztwór do temperatury 37 ° - 39 ° C - temperaturę ciała psa, w pojemniku z ciepłą wodą lub ręką.
  2. Otwórz ampułkę: pilnuj szkła i przełam głowę. Aby uniknąć obrażeń, chroń palce za pomocą bawełnianego lub gazikowego wkładu. Ampułki ostatniej generacji nie muszą się składać: złamanie odbywa się na oznaczonym na nim markerze koloru - kółku lub punkcie.
  3. Zadbaj o ostrość igły. Jeśli musiałbyś przekłuć gumowy korek butelki z lekiem, mógłby stępić końcówkę lub zatykać kanał igły. Lepiej wymień go na nowy.
  4. Weź roztwór leku do strzykawki. Używając ciśnienia tłoka, wydmuchaj z niego bąbelki powietrza. Wykonuj tę operację powoli i ostrożnie, aby utrzymać wymaganą dawkę leku.
  5. Z pewnym siebie i miłym głosem zadzwoń do swojego zwierzaka. Jeśli naprawdę interesuje Cię, jak prawidłowo wstrzykiwać podskórnie psa w kłębie, nie zaniedbuj tego zalecenia. Wrażliwe zwierzę natychmiast "zeskanuje" twoją nerwowość, panikę, a wtedy trudno będzie sobie z tym poradzić.
  6. W okolicy łopatek, gdzie pies więdnie, zdejmij fałd skórny, przebij go pod kątem 45 ° igłą pod palcem i wprowadź roztwór do wstrzykiwań.
  7. Nie przekręcać strzykawki podczas wstrzyknięcia, aby zobaczyć, ile leku zostało w niej. Każdy nieostrożny ruch podczas zabiegu może poważnie uszkodzić tkankę nabłonkową.
  8. Usuń igłę bez zwalniania fałdu skórnego.
  9. Nie ma konieczności smarowania miejsca wstrzyknięcia roztworem dezynfekującym zawierającym alkohol, przed lub po zabiegu: natura zadbała o antyseptyczną ochronę skóry psów. Alkohol lub nadtlenek wodoru będą prowadzić do ich wysychania, co może utrudnić gojenie się mikrourazu po wstrzyknięciu.

Wskaźniki nieodwracalnie wykonanej manipulacji - badanie palpacyjne małego guzka w miejscu wstrzyknięcia, brak obrzęku, krwi, krwiak. Przejdź od wiedzy teoretycznej do wizualnej metody nauczania pozwoli na wideo "Jak wstrzyknąć psa w kłębie."

Działania zapobiegawcze

Podczas każdej inwazyjnej procedury ważne jest zapobieganie powikłaniom. Nie każdy pracownik służby zdrowia może osiągnąć ten cel. Aby obejść się bez konsekwencji, postępuj zgodnie z zaleceniami pracowników szaf manipulacyjnych:

  1. Wstrzyknąć za pomocą sterylnych narzędzi i umyć ręce, aby uniknąć częstych powikłań u psów po szczepieniu - powstawanie guza na kłębie.
  2. Farmaceutyki, które mogą powodować poważne podrażnienia, mieszać z anestetykami. Popraw swoje działania zgodnie z instrukcjami dołączonymi do apteki. Wskazuje na ich zgodność z innymi lekami i możliwość wstrzyknięcia podskórnego.
  3. Jeśli objętość ampułki jest większa niż wymagana do wykonania jednego wstrzyknięcia, należy pobrać cały preparat medyczny ze strzykawki i przechowywać go w lodówce. Możesz skorzystać z dostawy roztworu przez trzy lub cztery dni, za każdym razem zmieniając igłę.
  4. Podczas manipulacji uważaj na dwa główne zagrożenia: przekłuwanie skóry przez fałd i wstrzykiwanie roztworu do palca. Nie ma niebezpieczeństwa dostania się do dużego naczynia lub nerwu w regionie szkaplerza.
  5. Dostarcz momenty psychologiczne. Jeśli zwierzę jest agresywne, umieść na nim kaganiec. Zablokuj nieśmiałego szczeniaka za pomocą smyczy. Nie wstrzykiwać nieoczekiwanie zwierzęciu. Przed manipulacją porozmawiaj z nim, przyjacielski skok na szyi.

Rehabilitacja z powikłaniami

Każdy może popełnić błąd, zwłaszcza początkujący. Jeśli tak się stało, skorzystaj z następujących zaleceń:

  1. Zimny ​​okład nałożony na miejsce porażenia pomoże zatrzymać drobne krwawienie w ciągu 10-15 minut.
  2. Utykanie psa po szczepieniu zwykle ustępuje bez pomocy medycznej w ciągu 2-3 dni. Jeśli zwierzę nie nadepnie na łapę i nie pociągnie za sobą, blokada novokainy będzie mogła normalizować się pod kierunkiem weterynarza.
  3. Aby uwolnić zwierzę od bolesnego szoku poprzez wprowadzenie niepotrzebnie zwiększonej dawki lub stężenia leku, musisz zabić miejsce manipulacji noworodną (0,25% lub 0,5%), roztworem Ringera lub wodą do wstrzyknięć.
  4. Jeśli u psa występuje guzek w kłębie po wstrzyknięciu, możliwe, że utworzył się tam ropień. Zatrzymaj proces zapalny pomoże balsam magnezji. Bardziej przystępny cenowo - siatka jodowa na skórze. Staraj się nie przesadzać z ilością jodu: może podrażnić psa. Jeśli pies w kłębie nie będzie miał guzka w ciągu kilku dni, nic nie zostanie zrobione, ale pokaż zwierzę weterynarzowi.

Zrozum: twoja szczekająca towarzyszka nie ma powodu, aby nie bać się strzałów. W końcu nie może odgadnąć dobrych intencji swojego dwunogiego przyjaciela. Dlatego po bolesnej procedurze nie zapomnij pochwalić psa. Przygotuj zwierzęciu apetyczną nagrodę, pozytywny odruch musi być wspierany słowem i czynem.

Jak zrobić zdjęcie psa w kłębie: ważne i użyteczne informacje

Mając minimalną wiedzę teoretyczną, można wykonać zastrzyk psa w kłębie. Prawdopodobnie wielu ludzi myśli o tym, dlaczego powinni robić zastrzyki na własną rękę, ponieważ weterynarz powinien leczyć zwierzęta. Zgadza się, tylko gdy zwierzę otrzymuje kilka zastrzyków dziennie, czy mądre jest zabieranie go do kliniki za każdym razem?

Teoria

Każdy właściciel może wykonać zastrzyk u psa w kłębie (podskórnie) lub w udo (domięśniowo), nawet jeśli nie masz doświadczenia. Wszystko czego potrzebujesz to teoria i trochę odwagi. Uwierz mi, strzał w kłąb jest najbardziej bezbolesnym rodzajem zastrzyku. Bez doświadczenia i wiedzy praktycznej nie jest konieczne przyjmowanie dożylnych zastrzyków i zakraplaczy, chociaż ta procedura nie jest tak "straszna", jak się wydaje. W przypadku zastrzyku dożylnego głównym zagrożeniem są preparaty, które spalają skórę lub mięśnie w kontakcie. Aby prawidłowo wykonać strzał w kłębie, należy wziąć pod uwagę kilka punktów naraz, a pierwszym z nich jest prawidłowe obliczenie dawki substancji czynnej.

W przypadku leków o tej samej nazwie handlowej dawka może być różna. Ponadto prawie każdy lek ma analogi, mogą one różnić się dawką i składem zaróbek. Istnieją analogi, których substancja czynna jest różna, ale ma taki sam efekt terapeutyczny. Biorąc pod uwagę tę różnorodność, należy sprawdzić u lekarza weterynarii, w których jednostkach odbywa się wyznaczenie: ilość konkretnego leku lub dawkę substancji czynnej.

Wskazówka: aby zaoszczędzić, wielu lekarzy zaleca kupowanie leków o wyższej dawce i rozcieńczanie ich przed wstrzyknięciem soli fizjologicznej lub noworodny.

Główne zagrożenia i powikłania po wstrzyknięciach są związane z przedawkowaniem. Gdy lek przyjmuje się w formie tabletek, nawet po przedawkowaniu, istnieje określony plan działania, który ma pomóc: wywołać wymioty, przepłukać jelita, pić absorbenty itp. Przedawkowanie leku, podawane bezpośrednio pod skórę, szybko ustąpi i da pierwsze objawy przedawkowania (zatrucia).

Równie ważnym punktem, choć nie tak niebezpiecznym jak przedawkowanie leku, jest objętość wstrzykniętego leku. Hipotetycznie, z ujęciem pod skórą, przy jednym podejściu można wlać 20 lub więcej kostek leku. Czy guzek po wstrzyknięciu w kłębie zależy od ciała psa, ale najprawdopodobniej się pojawi. Na początku pieczęć będzie miękka, podobna do galaretki, po czym będzie się zmniejszać i stawać się trudniejsza. Przy korzystnym wyniku, ten guz ustąpi sam, ale termin jest niepewny od kilku tygodni do 3-4 miesięcy. Jeśli ciało psa jest osłabione (ponieważ traktuje się go za coś), wówczas pieczęć w kłębie po wstrzyknięciu może zostać przekształcona w ropień. Prawdopodobieństwo jest szczególnie wysokie, jeśli małe podanie zostało podane małemu psu. Kiedy ropień pojawia się kilka problemów na raz:

  • W zajętym miejscu nie można już podawać leków. Lekarz doradzi, gdzie nakłuć następujące zastrzyki, ale najprawdopodobniej będzie to fałd skórny w okolicy kolana. Należy powiedzieć, że u niektórych psów skóra jest bardzo podciągnięta, dlatego kłębek i fałd na kolanie są w rzeczywistości jedynymi miejscami, w których można wykonać bolesny zastrzyk.
  • Ropień zwykle towarzyszy ropne zapalenie, które może rozwinąć się w bardzo poważne problemy (aż do zatrucia krwi), jeśli ciało zwierzęcia jest osłabione. Dla odniesienia, każde leczenie, szczepienie, a nawet wstrzyknięcie preparatów witaminowych oznacza osłabienie organizmu. Aby zapobiec powikłaniom, ropień jest otwierany i czyszczony, następnie leczony maściami przeciwzapalnymi, a obrzęk jest usuwany za pomocą balsamów z dimexidum, a pies otrzymuje kurację antybiotykową.

Zwróć uwagę! Ropień i proces nekrotyczny po wstrzyknięciu podskórnym można rozpocząć, jeśli wstrzyknięty lek jest przeznaczony wyłącznie do wstrzyknięcia domięśniowego lub dożylnego.

Przygotowanie

Ostatnią konsekwencją tego, że naruszenie dawki jest obarczone, jest brak efektu terapeutycznego i przerwany przebieg leczenia. Większość leków działa tylko wtedy, gdy ich koncentracja w ciele osiąga określone granice. Jeśli dawka jest zbyt wysoka, zatrucie jest możliwe, a jeśli jest zbyt niskie, czas jest opóźniony przed pierwszymi wynikami terapeutycznymi. Ta konsekwencja po raz kolejny potwierdza, że ​​samoleczenie jest ryzykowne i że musisz postępować zgodnie z instrukcjami lekarza prowadzącego.

Kiedy lekarz przepisze receptę, zwykle zaleca, które strzykawki są lepiej stosowane i ile podejść do podjęcia leku. Na przykład, jeśli przepisano pacjentowi wstrzyknięcie 20 kostek leku pod skórę, lepiej jest użyć zakraplacza lub ukłuć strzykawką w kilku miejscach o 5-7 kostkach (w zależności od wielkości psa). Jeśli nie otrzymałeś tych spotkań, musisz sam wybrać:

  • Strzykawka insulinowa jest wygodna i praktyczna, ale tylko bardzo mały pies nadaje się do wstrzyknięcia podskórnego. Cienka, elastyczna igła strzykawki insulinowej po prostu wygnie się lub złamie na grubej skórze kłębu. Oczywiście, jeśli nie masz alternatywy, możesz nakłuć taką strzykawkę, ale musisz jeszcze bardziej dociągnąć skórę.
  • Strzykawka iniekcyjna - długość i grubość igły zależy od objętości, dlatego nie należy zażywać dużych strzykawek bez specjalnej potrzeby. Jeśli chcesz nakłuć 10-20 kostek leku w kilku miejscach, mądrzej jest wziąć jeszcze strzykawkę i mniejszą igłę.

Ważne! Podczas pobierania i pomiaru skup się tylko na skali strzykawki. Jeśli w strzykawce po iniekcji pozostało trochę leku, nie trzeba go przebijać ani nakłuwać następnym razem.

Nie ma potrzeby wstrzykiwania dodatkowej dawki, nawet jeśli część leku nie dostała się pod skórę, tylko następnym razem lek będzie trochę wolniejszy.

Reguły

Pierwszą i podstawową zasadą jest czystość. Oczywiście nie mówimy o sterylności, tak jak w sali operacyjnej, ale należy przestrzegać podstawowych zasad higieny. Jedyne, co można i powinno się przeoczyć to obróbka skóry i wełny. Skóra nie musi się obrabiać i golić wełnę. Naturalne smarowanie skóry i wełny ma właściwości przeciwdrobnoustrojowe. Jeśli leczenie jest przepisane przez lekarza weterynarii, musisz wyjaśnić, który konkretny środek antyseptyczny zastosować, ponieważ alkohol wysusza skórę. Jeśli sam traktujesz swojego zwierzaka i wątpisz w trafność leczenia, lepiej zetrzeć miejsce wstrzyknięcia betadyną.

W przypadku wstrzyknięć dożylnych, przed wstrzyknięciem, skóra jest leczona, a włosy są golone.

Obowiązkowe zasady dotyczące aseptyki i środków antyseptycznych obejmują:

  • Jeśli leczysz nieznanego psa, używaj rękawic lub innych środków do ochrony rąk.
  • Zawsze zaleca się używanie kagańca, ponieważ nawet zwierzęta mogą reagować na ból spowodowany niestandardowymi środkami.
  • Używaj tylko nowych strzykawek i igieł.
  • Przed wstrzyknięciem strzykawka i szlam nie muszą być przetwarzane lub myte - podczas gdy są zamknięte, są sterylne.
  • Przy dwóch stawkach z jednej strzykawki należy użyć wymiennych igieł.

Nie mniej ważne są zasady przechowywania leków, ponieważ jeśli leczy się psa w domu, istnieją dwa zagrożenia naraz:

  • Zepsuty lek może stać się toksyczny, to znaczy zamiast leku wstrzykniesz truciznę swojemu zwierzakowi.
  • Zepsuty lek może stracić właściwości lecznicze - przerwanie w trakcie leczenia.

Nawet jeśli nie masz możliwości pójścia do weterynarza, możesz zadzwonić lub skonsultować się z lekarzem za pośrednictwem Internetu. Kupując lek, zawsze możesz poprosić o instrukcje (jeśli nie jest dołączone), które zawierają zalecenia dotyczące przechowywania. W większości przypadków pozostałości leku nie są zalecane, chociaż w rzeczywistości niektóre leki można z powodzeniem przechowywać w szczelnym pojemniku, zimnym i ciemnym przez maksymalnie 5 dni.

Jedyne, czego nie powinieneś robić, to przechowywać lek w otwartej ampułce, a zniszczenie substancji czynnej pochodzi z kontaktu z tlenem. Wyjątek dotyczy prawie wszystkich leków opartych na żywych bakteriach - nawet w strzykawkach są one zwykle przechowywane nie dłużej niż 48-72 godziny. Jeśli nie wiesz, jak przechowywać lek, nie możesz uzyskać porady i nie ma instrukcji w instrukcji, mądrzej jest pozbyć się resztek i użyć nowej ampułki do każdego wstrzyknięcia.

Wskazówka: jeśli jedna ampułka zawiera lek, który wystarczy na dwie iniekcje, natychmiast zażyj lek w kilku strzykawkach. Nie ma potrzeby zbierania całego leku w jednej strzykawce z zamiarem uczynienia psa dwoma strzałami, ponieważ jeśli się zerwie, nie można celowo naciskać na tłok i wprowadzić nadmiernej dawki.

Większość wstrzykiwanych leków wlewa się do ampułek ze znacznikami. Aby otworzyć taką ampułkę, wystarczy nacisnąć nieco ponad wskaźnikiem. Ze względów bezpieczeństwa zawsze dociskaj szyję. Jeśli końcówka się nie oderwie, użyj ostrza (zazwyczaj w każdej paczce ampułek) lub pilnika do paznokci. Jeśli szyja nie ustępuje, staraj się chronić dłonie, ponieważ ampułki są często miażdżone, a ich fragmenty łatwo przenikają przez skórę.

Po zażyciu leku może się okazać, że w strzykawce znajdują się pęcherzyki powietrza. Przedtem wybierz jeszcze 1-2 przegrody, następnie podnieś strzykawkę tak, aby igła skierowana była w górę i stuknij strzykawkę palcem. Nie trzeba mocno uderzać, można rozbić bańki na mniejsze. Lepiej kilka razy ostro, ale nie trudno kliknąć. Gdy tylko wszystkie bąbelki unoszą się, delikatnie pchnij tłok, aż całe powietrze wyleci i kilka kropel leku wydostanie się na igłę.

Jak zrobić zastrzyk

Musisz zebrać skórę w kłębie w fałdce i podciągnąć ją, więc upewnij się, że miejsce wstrzyknięcia nie jest podrażnione i zdrowe. Dopuszczalne są zadrapania i drobne zadrapania, ponieważ wstrzyknięcie może być większe lub niższe. W przypadku egzemy lub płaczącej rany w kłębie nie można podać zastrzyku. Jeśli z poprzedniego wstrzyknięcia w kłębie utworzyła się grudka lub ropień, nie zaleca się powtarzania wstrzyknięć. Jak wspomniano powyżej, wstrzyknięcia podskórne można wykonywać w fałd skóry w pobliżu kolana, ale to miejsce jest mniej wygodne i bardziej wrażliwe. Wstrzyknięcia podskórne wykonuje się dokładnie w kłębie, ponieważ:

  • W procesie ewolucji skóra w kłębie stała się bardziej gruba i grubsza.
  • Skóra na kłębie przeniosła zakończenia nerwowe.
  • W łonie pod kłębem dość duża przestrzeń (worek), co zmniejsza ryzyko powstawania stożków i krwiaków.

Wskazówka: jeśli to możliwe, użyj strzykawek z gumowymi nakładkami na tłokach, ponieważ ich kurs jest gładszy, co oznacza, że ​​po wstrzyknięciu będzie mniejszy dyskomfort.

Przed wstrzyknięciem należy rozpraszać, zrelaksować się i uspokoić zwierzę tak bardzo, jak to możliwe. Po raz pierwszy pies może nie rozumieć, co zamierzasz zrobić, ale nie będziesz w stanie powtórzyć procedury bez problemów i emocji. Lepiej od razu podejść do problemu, z punktu widzenia uczciwości, porozmawiać z psem, pokazać jej strzykawkę, nie żałować, ale zachęcać.

Większość czworonogów wie, że robienie zastrzyków jest nieprzyjemne, ale odczuwa dyskomfort, jeśli właściciel się o to poprosi. W przypadku pierwszego doświadczenia zaleca się pozyskanie wsparcia innej osoby. Nie należy natychmiast chwytać psa siłą, ale asystent może go porysować i odwrócić. Podobne zalecenie dotyczy użycia kufy - lepiej, żeby zwierzę nie miało okazji ugryźć cię od strachu, niż ugryźć i martwić się.

Skórę w kłębie należy zebrać w dużą fałdę, tak aby nie wypadła z dłoni. Pociągając skórę do góry, upewnij się, że zwierzę nie boli. Roztłucz kłucie zwierzęcia jedną ręką, a w drugiej rozgrzej strzykawkę (zwłaszcza jeśli lek był w lodówce). Igła iniekcyjna musi być trzymana pod kątem 45 ° (w dół) lub równolegle do kręgosłupa.

Skóra w kłębie jest przewiercana dość trudno, dlatego stosowanie strzykawek insulinowych dla dużych psów jest nieistotne. Kiedy skóra przeszyje, poczujesz, że opór nagle ucichł. Wsuwając igłę nieco głębiej, można nacisnąć tłok. Po wprowadzeniu leku igłę należy ostrożnie usunąć, przytrzymując skórę, ponieważ może ona "rozciągnąć" ostrym szarpnięciem. Rozprowadź kłębek lekkimi ruchami masującymi i chwal zwierzę.

Jak wstrzyknąć psa domięśniowo - zasady postępowania

Choroba ukochanego psa dla właściciela jest zawsze katastrofą. W przypadku jakichkolwiek objawów niedyspozycji, łapamy zwierzaka i pędzimy do weterynarza. Lekarz, po badaniu i niezbędnych testach, diagnozuje i przepisuje leczenie, którego jednym z głównych składników jest prawie zawsze domięśniowe wstrzykiwanie różnych leków. Jeśli wymagane są dwa lub trzy strzały, weterynarz sam je wykonuje. Często jednak do całkowitego wyleczenia potrzebny jest długi zastrzyk. Aby nie torturować chorego zwierzęcia podczas codziennych wycieczek do kliniki, właściciel powinien mieć możliwość samodzielnego "wstrzyknięcia" zastrzyków. Lekarz weterynarii zawsze nauczy cię, jak podawać domięśniowo psa - powie ci o prawidłowych dawkach, dobierając odpowiednią wielkość strzykawki, technikę zabiegu. A jeśli weterynarz nie jest pod ręką, pomoże ci przygotowany przez niego artykuł.

Dlaczego potrzebujesz takich umiejętności

Możliwość wykonania wstrzyknięcia może być wymagana, gdy:

  • lek należy wstrzyknąć natychmiast;
  • w niedalekiej przyszłości nie ma możliwości pokazania zwierzęcia weterynarzowi;
  • pies jest bardzo zdenerwowany podczas wizyty u "lekarza";
  • Wymagany jest długi cykl leczenia (można zaoszczędzić na wizytach w klinice).

Ważne! Musisz zrozumieć, że istnieją leki, które mogą być podawane przez zastrzyk tylko przez weterynarza. Dotyczy to przede wszystkim szczepionek (w tym wścieklizny). Własnoręczne szczepienia nie są uznawane przez żadną służbę sanitarną. Szczepienia muszą być wykonywane w certyfikowanej klinice, procedura musi być potwierdzona podpisem weterynarza i pieczęcią.

Niezbędne dokumenty potwierdzające szczepienie

Zdolność do szybkiego i poprawnego wykonania zastrzyku nie tylko pozwoli zaoszczędzić pieniądze, czas i nerwy, ale w niektórych sytuacjach pomoże uratować życie psa. Jest to szczególnie ważne w ostrych stanach - zatruciach, silnym bólu spowodowanym urazami i tym podobnych. Na przykład szybko podawana pirydoksyna z objawami zatrucia izoniazydami daje psu wielką szansę na przeżycie. Szczegóły na ten temat można znaleźć w artykule "Z czym psie psy tropią psy?" Jak postępować w przypadku zatrucia ".

Zastrzyki domięśniowe są przepisywane w przypadku prawie wszystkich chorób. W końcu ten sam składnik aktywny, wprowadzony do organizmu w postaci roztworu do wstrzykiwań, "działa" znacznie szybciej niż tabletki, ponieważ przechodzi bezpośrednio do krwi. Ta cecha jest ważna w przypadku chorób związanych z wymiotami - kiedy żaden lek nie może być po prostu wchłonięty z żołądka. Uważnie przestrzegając wszystkich zaleceń specjalisty, szybko opanujesz technikę wykonywania iniekcji domięśniowych - zawsze, gdy to konieczne, możesz pomóc swojemu psu. Podczas wykonywania tej trudnej manipulacji ważne jest, aby wybrać odpowiednie miejsce do wstrzyknięcia, wybrać / przygotować strzykawkę prawidłowo, aby wykonać zabieg technicznie. Omówimy wszystko w bardziej szczegółowy sposób.

Gdzie kłuć - wybierz i przygotuj miejsce

"Put" iniekcji domięśniowej nie jest łatwe, szczególnie gdy właściciel nie ma doświadczenia z tą procedurą. Po raz pierwszy wszyscy się boją - nagle pojawia się kutas w niewłaściwym miejscu, nagle przeszywający nerw, nagle kość, naczynie z igłą. Z psychologicznego punktu widzenia bardzo trudno jest wetknąć strzykawkę w łapę zwierzęcia. Tutaj ważne jest, aby zrozumieć, że nie torturujesz zwierzęcia, ale wręcz przeciwnie - przedłużasz jego życie, dbaj o swoje zdrowie. Postępując zgodnie z naszymi instrukcjami, możesz podać zastrzyk psu. A więc:

Zastrzyki wykonuje się domięśniowo w tylnej nodze. Dokładnie sprawdź stronę zwierzęcia z boku, oceniając objętość mięśni, grubość kości i skóry. Poniżej na zdjęciu wyraźnie widoczny obszar, który powinien być dokładnie sondowany.

Niebieska kropka jest właściwym miejscem.

Bordowe linie to kość miedniczna, kość udowa, piszczel (mała i duża). Wstrzyknięcie domięśniowe należy wykonać u psa w mięśniu uda, w przybliżeniu tam, gdzie widzimy niebieską kropkę na rysunku.

Ważne! Najbezpieczniejszym obszarem jest kość udowa w prawo, jeśli spojrzysz na lewą łapę, jeśli spojrzysz na prawą łapę, to na odwrót. W tej części nie ma dużych naczyń krwionośnych, ścięgien, zakończeń nerwowych, kość znajduje się daleko od miejsca wkłucia igły. Dlatego nawet bez doświadczenia nie ma szans na skrzywdzenie psa.

Igła powinna być włożona w najsilniejszą część mięśnia, łatwo jest ją chwycić - zawsze poczujesz, jak mięśnie toczą się po palpacji. Powyżej / poniżej mięsień jest cieńszy, jest rozciągnięty i twardy. W tych miejscach bardzo trudno jest kłuć - zwierzę będzie zranione, możesz uszkodzić nerw, kość, staw.

Podczas zabiegu konieczne jest rozluźnienie mięśni. Możliwe jest rozładowanie napięcia, jeśli miejsce wstrzyknięcia jest delikatnie masowane, gdy łapa znajduje się w pozycji wygiętej. Przed wprowadzeniem igły nie jest konieczne leczenie miejsca wstrzyknięcia alkoholem - skóra psa wyróżnia się niezawodną warstwą antybakteryjną.

Prawidłowo wybierz strzykawkę

Strzykawki o różnych rozmiarach i wartościach

Chwila jest bardzo ważna. Cięcie igłą i objętość strzykawki dla każdego psa dobierane są indywidualnie.

  • Dla małych ras (do 10 kg) idealne są strzykawki z cienką igłą do 2 ml. Jeśli dawka wstrzykiwanego leku nie przekracza 1 ml, zaleca się stosowanie strzykawek insulinowych. Ale jeśli konieczne jest długotrwałe leczenie, lepiej nie używać ich - mała igła nie wnika głęboko w mięsień, efekt terapeutyczny jest osłabiony.
  • Dla dużych ras odpowiednie strzykawki od 2 ml lub więcej. Aby zmniejszyć liczbę urazów do minimum, można pobrać strzykawkę o większej objętości i igłę ze strzykawki o mniejszej objętości.

Jak pisać, przygotować strzykawkę

Algorytm działania w tym przypadku jest następujący:

  • Uważnie przeczytaj nazwę produktu i dawkę przepisaną przez weterynarza.
  • Umyć dobrze ręce.
  • Przetrzyj fiolkę roztworem dezynfekującym, pociąć go w najcieńszym miejscu, a następnie rozbić.
  • Weź jałową strzykawkę. Ostrożnie, bez dotykania końcówki dłońmi, nałóż na nią igłę. Wybierz rozwiązanie.
  • Usunąć powietrze ze strzykawki.

Jak wstrzyknąć domięśniowo psa

Natychmiast jako kutas oceń, czy jest wystarczająco dużo mięśni. Igła powinna w przybliżeniu w przybliżeniu o jeden centymetr przekłuć skórę, podskórny tłuszcz. W małych rasach, suchych mięśniach, cienkich powłokach skóry - należy wziąć to pod uwagę, aby podczas wstrzyknięcia nie przebijać mięśni. Aby uniknąć tego problemu, zaleca się wyjęcie igły ze strzykawki insulinowej, umieszczając ją na zwykłej odpowiedniej objętości. W przypadku dużych psów, jeśli dawka wstrzykniętego leku jest niewielka, przeciwnie, igłę o pożądanej długości od zwykłej podaje się na strzykawkę insulinową.

Następnie - ostro, z pewnością i bez wątpienia wszczepiamy igłę w mięsień. Gładkie, delikatnie naciśnij tłok. Będzie to wygodniejsze, jeśli uda będą podtrzymywane przez dłoń wolnej ręki - aby mięśnie nie poruszały się pod naciskiem igły i lekarstw. Jeśli potrzebujesz wprowadzić dużą dawkę, a lek jest bolesny w tym samym czasie, wciskamy tłok powoli, równomiernie. Wyciągamy igłę ostrym ruchem dokładnie pod kątem, w którym została wstrzyknięta. Natychmiast po tym delikatnie masujemy miejsce wstrzyknięcia, nie zapominając o chwaleniu psa i traktowaniu go z ulubioną ucztą.

Aby wykonać wstrzyknięcie zgodnie z wszystkimi zasadami:

  • włóż igłę do mięśnia pod kątem prostym;
  • naciśnij powoli tłok strzykawki;
  • po całkowitym wstrzyknięciu strzykawki wydostać się powoli i płynnie;
  • Aby uzyskać lepsze rozprowadzanie leku i łagodzenie bólu, w miejscu wstrzyknięcia potrzebny jest lekki masaż.

Ważne! Podczas wykonywania iniekcji domięśniowej, zawsze trzymaj igłę palcem u podstawy - pozwoli to na wyraźne działanie w przypadku nieprzewidzianych sytuacji:

  • Po wprowadzeniu mięśnia absolutnie nie można przesunąć igły w prawo / lewo - pies będzie bardzo bolesny.
  • Nagle pochowany w czymś solidnym (może kość) - szybko, ale delikatnie pociągnij za igłę.
  • Jeśli krew pojawi się po wstrzyknięciu strzykawki, naczynie zostanie uszkodzone. Wyciągamy igłę, wycieramy ranę dezynfekowanym wacikiem, wkładamy zastrzyk w inne miejsce.
  • Po wstrzyknięciu może rozwinąć się krwiak - w celu jego usunięcia tworzą "siatkę jodową", nanosić magnezję.

Jak wstrzyknąć psa domięśniowo, wyraźnie pokazane i powiedziane w tym filmie:

Główne błędy spowodowane domięśniowym wstrzyknięciem psa opisano w poniższym filmie.

Jak przygotować zwierzę

Zastrzyki psów nie lubią, delikatnie mówiąc. Jak wstrzyknąć psa domięśniowo, aby nie straszyć psa niezrozumiałym, a co gorsze w "znanych" zapachach? Aby to zrobić, musisz spełnić kilka prostych warunków:

  • Przygotuj strzykawkę z góry, pies nie powinien widzieć tego procesu. Jeśli zwierzę jest przestraszone i spięte, bardzo trudno będzie prowadzić igłę.
  • Uspokój psa, ustaw go spokojnie - usiądź obok swojego zwierzaka, pogłaskaj go, podrap go. Idealny czas na zastrzyk byłby po spacerze i jedzeniu, stan psa w tym momencie brzmi: "Chcę się uspokoić i spać". Ale nie wolno nam zapominać, że większość leków należy podawać tuż przed spacerem, przed posiłkiem lub ściśle po śnie - zawsze ściśle przestrzegaj instrukcji i zaleceń specjalisty.
  • Wątpisz, że pies będzie spokojny (nie będzie się ruszał, nie ucieknie) - poproś o pomoc kogoś, kogo zwierzę dobrze zna, pomoże przeprowadzić zabieg. Asystent siedzi naprzeciwko twarzy psa, głaszcze go. Jednocześnie, jeśli dojdzie do przełomu, musi on posiadać zdolność i zdolność do trzymania zwierzęcia w sposób jasny, bezpieczny i bezbolesny.
  • Połóż się na podłodze siłą, chwyć ją szorstko, przytrzymaj - to nie pomoże. Pies będzie bardzo przerażony, mięśnie zacisną się, będzie bardzo trudno kłuć.

Psy, które charakteryzują się agresją, lękliwymi, niezrównoważonymi zwierzętami, odczuwają ból, mogą żądlić właściciela. Dlatego, jeśli nie ma pewności, że zwierzę wytrzyma manipulację, zanim zostanie nakłute, jest ono zdziwione. Jeśli go nie ma, przymocuj usta za pomocą bandażu / paska. Poniższy rysunek pokazuje, jak to naprawić.

Napraw więc usta

Wstrzyknięcie domięśniowe - procedura nie jest najtrudniejsza. Jeśli będziesz uważnie stosować się do wszystkich zaleceń, aby zachować zgodność z jego wdrożeniem, powstaną szczególne problemy. Nauczywszy się podawać domięśniowo psa, możliwe będzie nie tylko obniżenie kosztów leczenia, ale także, w niektórych sytuacjach krytycznych, uratowanie życia ukochanej istoty.

Jak zrobić zastrzyk u psa

Pies może zachorować zupełnie nieoczekiwanie z najbardziej banalnego powodu. Często, aby zapewnić zwierzętom odpowiednią pomoc, właściciel musi wiedzieć, jak wstrzykiwać sobie domięśniowo lub podskórnie, nie czekając na przybycie weterynarza. Umiejętność samodzielnego wstrzykiwania zwierzęcia szybko złagodzi ból lub wyeliminuje inne negatywne objawy, a także pozwoli zaoszczędzić czas i pieniądze, jeśli potrzebujesz długiego cyklu leczenia. Aby to zrobić, poznaj prawidłową technikę wstrzykiwania i zapamiętaj zasady wykonywania tej procedury.

Podstawowe zasady wtrysku

Przed podaniem zastrzyku dla psa należy prawidłowo określić, który lek należy podać iw jakiej ilości. Może to być tylko lek przepisany przez weterynarza lub taki, który był już wcześniej używany w podobnych sytuacjach.

Drugim ważnym warunkiem jest spokojny stan psa. Jeśli zwierzę nie jest podane z powodu żartobliwego nastroju lub odwrotnie, nie pozwala się zbliżyć, ponieważ boi się strzykawki, ktoś musi go trzymać podczas zabiegu. W przeciwnym razie igła może pęknąć, a pozostała końcówka w korpusie będzie bardzo trudna do usunięcia. Dlatego musisz mentalnie dostosować swój zwierzak - udar, uspokoić.

Ponadto wstrzyknięcie psa wymaga przestrzegania pewnych zasad:

  • nie używaj ponownie igły ani nie dotykaj jej rękami;
  • Nie wolno mieszać kilku leków w jednej strzykawce, chyba że jest to przepisane przez weterynarza lub instrukcje;
  • otwarta ampułka jest zabroniona do przechowywania - jeśli jej objętość jest większa niż jedna dawka, pozostałości są zbierane przez dawkę w różnych strzykawkach i umieszczane w lodówce nie dłużej niż przez 3 dni;
  • przed wprowadzeniem leku jest ogrzewany w rękach do temperatury pokojowej.

Skóra psa przed iniekcją nie jest leczona, ponieważ zaopatrzona jest we własną warstwę antybakteryjną. Ale nie powinno dojść do naruszenia integralności skóry w miejscu wstrzyknięcia.

Bezpośrednie przygotowanie do wstrzyknięcia jest następujące:

  1. Dokładnie umyć i wytrzeć ręce alkoholem lub środkiem dezynfekującym.
  2. Otwórz ampułkę, weź lek do strzykawki.
  3. Podnieś igłę i ruchy tłoka uwalniają powietrze ze strzykawki, aż pojawi się kropla leku.

Ponadto technika wstrzykiwania zależy od wymaganej drogi podawania leku - domięśniowo lub podskórnie.

Ważne! Podstawowe wymagania dotyczące wdrożenia procedury wstrzykiwania leku psom to sterylność, właściwe miejsce wstrzyknięcia i zgodność z dawką. Konieczne jest jasne zrozumienie, gdzie i ile należy wprowadzić zwierzę.

Zastrzyki podskórne

Jeśli w przypisie do leku lub zaleceń lekarza weterynarii wskazano, że należy wstrzyknąć podskórnie psa, igłę wstrzykuje się pod skórę (nie penetrując mięśnia) na kłębie, bark lub udo wewnętrzne. Wybierając miejsce wstrzyknięcia, należy pamiętać, że kłąb jest najmniej wrażliwy, ale bardzo gęsty i gruby. Natomiast wewnętrzna powierzchnia ud jest bardzo miękka, ale przeniknięta dużą liczbą naczyń, które można łatwo przebić igłą. Dlatego, w przypadku braku doświadczenia, lepiej jest dać psu zastrzyk podskórny w kłębie lub ramieniu. Jeśli leczenie trwa długo, a lek daje silny ból po podaniu, zaleca się nakłuwanie na przemian - w kłębie, jedno i drugie ramię.

Jak zrobić zdjęcie psa w kłębie

Kłąb - miejsce między łopatkami, które z natury jest przeznaczone do ochrony psa podczas walk z innymi zwierzętami. Dlatego skóra jest szorstka i mało wrażliwa. Nakłada to pewne wymagania na wstrzyknięcie - aby nie zgiąć igły, wstrzykuje się ją wolniej niż zwykle.

Przed oddaniem psa do strzału w kłębie ważne jest prawidłowe określenie miejsca wstrzyknięcia. Ponieważ obszar ten jest ograniczony przez szyję, niemożliwe jest przebicie skóry zbyt wysoko, w przeciwnym razie zostanie ona uszkodzona przez kołnierz, co jest niebezpiecznym podrażnieniem, infekcją i rozwojem procesu zapalnego.

Procedura jest przeprowadzana zgodnie z tym schematem:

  • skóra jest zaciśnięta w fałd i zdjęta z góry;
  • igła jest umieszczona na dole fałdu, tuż nad miejscem, w którym skóra odsunęła się od ciała, pod kątem 45 °;
  • głębokość penetracji igły jest kontrolowana tak, że wchodzi ona tylko do przestrzeni podskórnej (będzie to wskazywało na ustąpienie oporu skóry);
  • następnie zwolnij lek naciskając tłok.

Konieczne jest uważne skupienie się na tym procesie, aby nie przebić drugiej strony fałdy i nie uwalniać leku. Zaletą jest brak nerwów i ważnych naczyń w kłębie, więc nie można skrzywdzić psa.

Technika wstrzyknięć do innych miejsc

Ponieważ sposób podskórnego podawania leku jest zawsze taki sam i nie zależy od miejsca wstrzyknięcia, należy go wykonać w taki sam sposób, jak wstrzyknięcie do kłębu psa. Różnice mogą wynikać jedynie ze sposobu nakłucia skóry - im jest ona gęstsza, tym wolniej należy włożyć igłę. Tempo wstrzyknięcia samego leku do wstrzyknięcia podskórnego nie ma znaczenia.

Inne miejsca wprowadzenia leku pod skórę to:

  • zgięcie kolana;
  • wewnętrzna część uda.

W rzadkich przypadkach, zgodnie z indywidualnymi wskazaniami, pies jest wstrzykiwany pod łopatką.

Teoretycznie iniekcję podskórną można umieścić na całym ciele zwierzęcia. Ale jeśli weźmiesz pod uwagę szereg cech fizjologicznych i ryzyko powikłań, lepiej nakłuć tylko kłąb i ramię.

Ważne! Psy są bardzo wrażliwe na niepewność i nerwowość właściciela. Dlatego przy formułowaniu zastrzyku konieczne są klarowność i szybkość wykonywania wszystkich czynności.

Wstrzyknięcia domięśniowe (w udo)

Antybiotyki i związki wolno wchłaniające są wstrzykiwane do tkanki mięśniowej. Ponieważ takie zastrzyki są prawie zawsze umieszczane w udach, termin "domięśniowe wstrzyknięcie psa" jest używane przez weterynarzy bardzo rzadko i mniej znajomo dla hodowców psów niż określenie "wstrzyknięcie do uda".

Podczas wykonywania tej procedury należy przestrzegać następujących zasad:

  • Wstrzykiwanie psa do uda nie powinno odbywać się w ubraniu - jeśli jest ucisk, należy najpierw rozciągnąć łapę, lekko ją zgiąć i uspokoić (zrelaksować) psa;
  • igła jest wprowadzana do mięśnia pod kątem prostym;
  • głębokość wprowadzania igłą dla psów do 10 kg wynosi 0,6-1,5 cm, dla bardziej masywnych - 1,3-3,5 cm;
  • wybierając miejsce nakłucia, należy pamiętać, że nie wszystkie punkty nadają się do tego - ważne jest, aby nie wchodzić w pnie nerwu w grubości mięśni.

Przed iniekcją domięśniową psa należy znaleźć właściwe miejsce, badając mięśnie między kością piszczelową a stawem biodrowym, aby określić ich położenie i gęstość skóry. Ten obszar jest uważany za najbardziej odpowiedni do wstrzyknięcia - będzie minimalnie bolesny.

Aby uzyskać bardziej szczegółowe i wizualne przestudiowanie procedury, zaleca się obejrzenie instruktażowego filmu wideo na temat wstrzykiwania psa domięśniowo. Obserwując manipulację weterynarza, możesz łatwo i szybko nauczyć się techniki wstrzykiwania.

Możliwe powikłania

Problemy po wstrzyknięciu mogą wystąpić, nawet jeśli wszystko zostało wykonane prawidłowo. Igła uszkadza tkanki, czy to skórę, mięśnie, czy naczynia w nich. Dlatego pojawienie się niewielkiej ilości krwi jest zjawiskiem całkowicie naturalnym i nie stanowi żadnego zagrożenia. Trzeba go tylko zetrzeć, zwilżając bandaż środkiem dezynfekującym. Aby powstrzymać cięższe krwawienie, zaleca się stosowanie przeziębienia przez 15-25 minut. Jeśli to nie pomoże, należy skontaktować się z lekarzem weterynarii.

Szereg innych efektów może mieć ukłucie psa na mięśnie, w tym:

  • powstawanie krwiaka z powodu nadmiernego krwotoku pod skórą, na które należy nanosić siatkę jodową lub magnezję (przez 20 minut);
  • uderzenie igłą w nerw, po którym zwierzę odczuje ból, utykanie, zaciśnięcie lub pociągnięcie łapy, co wymaga leczenia od weterynarza, z reguły, blokady noworodkowej;
  • pojawienie się krwi w strzykawce jest również wynikiem wpadnięcia do naczynia krwionośnego, po czym należy usunąć igłę, zetrzeć krew i wstrzyknąć nową igłę w inne miejsce;
  • podanie niewłaściwego leku lub naruszenie metody podawania (domięśniowo zamiast dożylnie) jest korygowane poprzez nakłucie miejsca wstrzyknięcia roztworem Ringera lub nowokwasy.

Specjalne podejście jest wymagane do wprowadzenia leków, które charakteryzują się zwiększoną chorobowością zastrzyków. Aby zminimalizować dyskomfort u psa, musisz:

  • umieścić każdy zastrzyk w innym miejscu;
  • zmniejszyć stężenie leku za pomocą rozpuszczalników;
  • stosować leki przeciwbólowe (Novocain, lidokaina).

Jeżeli przepisuje się kilka leków w tym samym czasie, konieczne jest podzielenie ich na bardzo ważne i drobne. Ten ostatni może być używany z mniejszą regularnością, przynajmniej po raz pierwszy, w celu zmniejszenia obciążenia ciała i psychiki psa. W trudnych sytuacjach zaleca się umieszczenie cewnika w łapce, aby zmniejszyć uszkodzenie mięśni. Ale taki plan leczenia powinien zostać opracowany przez doświadczonego weterynarza.

Wykonanie zastrzyku na nodze psa wymaga cierpliwości, nie użycia siły i nie próbowania wpływania z płaczem. Głaszcząc się i rozmawiając ze zwierzęciem, powinieneś łatwo rozciągnąć łapę i spokojnie zrobić zastrzyk. Nie możesz się denerwować i wpadać w panikę - zwierzę to poczuje. Musimy działać odważnie i pewnie. Jeśli trudno jest to zrobić samodzielnie, możesz skorzystać z pomocy osoby, której pies również ufa, lub trenować z wyprzedzeniem.

Możesz również zadać pytanie lekarzowi weterynarii personelu naszej strony, który odpowie na nie tak szybko, jak to możliwe, w polu komentarzy poniżej.

Czytaj Więcej O Psach

Rzadkie rasy psów: szczegółowa recenzja (+ zdjęcia)

Karmienie Wiele rzadkich ras psów ciągle jest na uszach, są podziwiane z powodu nieznajomości specyfiki, ciekawości lub statusu. Wszystkie nieznane zmartwienia i przeraża osobę, taka postawa przyniosła postęp, wszystko powinno być w umiarkowaniu.