Rasy

Jak wstrzyknąć psa

Właściciele psów często mają do czynienia z różnymi chorobami swoich czworonożnych przyjaciół. Czasami jest to łagodna choroba, która nie wymaga nawet dokładnego leczenia. Ale zdarza się również, że leczenie jest niezwykle konieczne. Czasami weterynarz może wykonać zastrzyk i powiedzieć, że wstrzyknięcie należy powtarzać kilka razy dziennie. To wtedy właściciel ma pytanie - aby stale iść do kliniki, aby pies mógł otrzymać zastrzyk, zadzwonić do weterynarza w domu (co może być bardzo kosztowne) lub nauczyć się samodzielnego wykonywania zastrzyków.

Oczywiście wielu hodowców zna potrzebę wstrzyknięcia psa i od dawna nauczyło się radzić sobie z tym zadaniem. Ale nie wszyscy ludzie od dawna zajmują się psami. Przed niektórymi, po raz pierwszy pojawia się potrzeba oddania zwierzęcia. Tutaj pojawia się pytanie - jak zrobić zastrzyk u psa?

Potrzebujesz

Czasami zdarza się, że nie ma możliwości skontaktowania się z doświadczonym specjalistą. A dalsze życie zwierzęcia (lub, co gorsza, zwierzę domowe i jego miot) będzie zależało od szybkiego podawania leku. Wiele osób w tym czasie może się zdezorientować, a wynik takich opowieści jest bardzo żałosny - od śmierci psa po śmierć wszystkich śmieci.

Ale mając pojęcie o procedurze i zdolności radzenia sobie z własnym lękiem, osoba jest w stanie wykonać konieczny zastrzyk z zastrzyku.

Rodzaje zastrzyków

Leki, w zależności od miejsca podania, są dwojakiego rodzaju:

  • do wstrzyknięć domięśniowych (v / m);
  • do wstrzyknięć podskórnych (s / c).

Oczywiście można również znaleźć leki, które są stosowane dożylnie, ale stosowanie takich leków u psów jest niedopuszczalne (z tego powodu, że takie zastrzyki albo zakończą życie zwierzęcia, albo już nie mają znaczenia, ponieważ ma tylko kilka dni życia). Dlatego stosowanie iniekcji domięśniowych i podskórnych jest typowe dla psów.

Jak wybrać strzykawkę

Ważne jest, aby używać odpowiednich strzykawek. Dlatego przed wykonaniem wstrzyknięcia należy dokładnie obliczyć dawkę i wybrać odpowiednią strzykawkę. Ważne będzie również określenie miejsca, w którym należy wstrzyknąć psa. Wybór strzykawki może się różnić ze względu na te czynniki.

Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę rasę psa - próbowanie nakłucia dorosłego Rottweilera strzykawką insulinową jest marnowaniem leków. Jednocześnie próba ukłucia miesięcznego szczeniaka owczarka za pomocą strzykawki o pojemności 10 ml może spowodować śmierć zwierzęcia (rozmiar igły może przekroczyć szerokość szczenięcia, a jeśli pociągnie, konsekwencje będą straszne).

Podczas określania wymaganego rodzaju strzykawki należy polegać na 4 głównych szczegółach: wielkości psa, wieku zwierzęcia, wymaganej ilości leku i właściwościach samego leku.

Wybierz według wieku, rozmiaru

Jeśli właściciel rottweilera musi wstrzyknąć 1 ml leku swojemu pupilowi, lepiej jest wziąć strzykawkę o pojemności 2 cm3 niż strzykawkę insulinową, ponieważ różnica długości igły pomiędzy takimi strzykawkami jest ogromna. W przypadku stosowania leku podawanego domięśniowo, w celu wstrzyknięcia podskórnego psa, istnieje ryzyko, że lek nie tylko nie zadziała, ale także spowoduje alergię lub martwicę tkanki.

Małe rasy, takie jak szpice, lepiej nakłuwać strzykawkami insulinowymi, po konsultacji z lekarzem weterynarii na temat wymaganej dawki leku. Następnie możesz bezpiecznie używać całej długości igły. W przypadku szczeniąt, nawet dużych ras, konieczne jest użycie strzykawki insulinowej, ale igła nie jest całkowicie wsunięta.

Wybór właściwości leku

Czasami trzeba nakłuć lek, który ma tłustą bazę. Próba wstrzyknięcia takiego leku przez strzykawkę insulinową jest skazana na niepowodzenie. Lek o niskim obrocie po prostu zatka igłę i nie zostanie wstrzyknięty. Dlatego w takich przypadkach lepiej jest pracować z dłuższą i grubszą igłą, niż pozostawić zwierzę bez strzału.

Wybór według dawki leku

W tym miejscu należy wyraźnie zrozumieć, że nie będzie można wykonać kilku wstrzyknięć za pomocą różnych strzykawek tego samego typu. Nawet najbardziej cierpliwy pies nie jest w stanie tego znieść. Lepiej jest używać strzykawki o większej pojemności (iw rezultacie iz większą igłą) bardzo ostrożnie, niż kilkakrotnie torturować zwierzę. Często nawet szczenięta odnoszą się spokojnie do pierwszego zastrzyku, którego są właścicielami.

Niezbędne przygotowania

Po wybraniu strzykawki należy otworzyć ampułkę z lekiem. Bez względu na to, jaki rodzaj leku jest oksytocyną, aby stymulować poród lub specyficzne antybiotyki u psów w zastrzykach, ampułkę należy otworzyć. Producenci dołączają specjalną pilniczkę do opakowania leków lub po prostu zaznaczają specjalne miejsce na ampułce, klikając, która po prostu ją łamie.

Ampułka jest otwarta, a następnie, co najważniejsze, nie można pominąć ważnego punktu - wata nasączona alkoholem, należy wytrzeć górną (złamaną) część ampułki - aby usunąć wszystkie możliwe bakterie, które mogłyby dostać się na jej ręce. Oczywiście wiele osób myje ręce przed otwarciem leku, ale nawet umyte ręce nie dają żadnych gwarancji.

Istnieje kilka zasad leczenia leków i są one ważne nie tylko dla psich cwaniaków, ale również dla wszelkich zastrzyków:

  1. Ważne jest, aby ręce wykonujące procedurę były czyste.
  2. Każde nowe wstrzyknięcie leku musi być wykonane sterylną igłą.
  3. W żadnym wypadku nie należy dotykać igły.
  4. Ampułki, nawet zawierające drugą połowę leku, są zabronione do przechowywania.

Jeśli pierwsze punkty pytań specjalnych nie powodują, to ostatnie może spowodować oszołomienie. Jak mogę rzucić ampułkę z połową leku, którego koszt może być równy kosztowi psa? Na szczęście, pozostałości leku można zebrać w nowej strzykawce do następnego wstrzyknięcia - przy odpowiednim przechowywaniu (to jest, przestrzeganiu innych zasad i przechowywaniu strzykawki w lodówce za pomocą nasadki na igle), nie spowoduje to trudności, ale taką strzykawkę można przechowywać nie dłużej niż przez trzy dni.

Czasami zwierzę potrzebuje dawki leku, która przekracza objętość jednej ampułki - wtedy lek z kilku ampułek jest po prostu zbierany do strzykawki o odpowiedniej wielkości.

Po zażyciu leku należy przekręcić strzykawkę igłą w górę i powoli naciskając tłok lekko uderzać plastikiem kilkakrotnie palcem. W ten sposób powietrze ze strzykawki zostaje usunięte, ponieważ jego obecność w leku może zaszkodzić zwierzęciu.

Rodzaje zastrzyków i sposób ich wykonania

Kiedy wszystkie przygotowania zostaną zakończone, możemy spokojnie powiedzieć, że połowa prac została już wykonana. Pozostaje najprostszą, ale kluczową częścią.

Aby zrozumieć, jak prawidłowo wstrzykiwać psa, należy najpierw dokładnie ustalić, gdzie powinien znajdować się ten zastrzyk. Wstrzyknięcia domięśniowe wykonuje się u zwierzęcia w udo, ale podskórne są najczęściej w kłębie (są rzadkie wyjątki, ale są one naprawdę rzadkie i niewielu napotkało je).

Zastrzyki podskórne

Najczęstsza opcja do wstrzykiwań dla psów. Podskórnie wstrzyknięto prawie wszystkie szczepione szczenięta. Aby wykonać taki zastrzyk, musisz wybrać właściwe miejsce.

Najpopularniejszą opcją jest strzał w kłębie.

Gdzie pies więdnie, każdy, kto go głaskał, przynajmniej raz wie, to jest miejsce w górnej części ciała między przednimi łopatkami. Historycznie jest to najbardziej niezawodna metoda podskórnego podawania leku.

Więzy psich psów mają najniższą czułość, która jest po prostu konieczna do ochrony organizmu. Praktycznie bez odczuwania takiego zastrzyku zwierzę pozostaje spokojne i nie drga podczas manipulacji.

Jak zrobić zastrzyk podskórny do psa, nie jest trudno zrozumieć, nawet jeśli musisz to zrobić po raz pierwszy. Łatwo zrozumieć, że nadszedł czas, aby wstrzyknąć lek do organizmu psa.

Aby uzyskać prawidłowe działanie, kłąb podnosi się palcami wolnej ręki (cóż, jeśli ktoś w tym pomaga), a strzykawkę wkłada się pod kątem 45 stopni. Podczas gdy igła jest wprowadzana przez skórę, od strony ciała odczuwany jest pewien opór, a manipulowanie odbywa się z wysiłkiem. Jak tylko igła zacznie się swobodnie poruszać, skóra jest przekazywana i możesz nacisnąć tłok strzykawki, aby wstrzyknąć lek.

Bardzo ważne jest, aby przed oddaniem piesowi strzału w kłębie, upewnić się, że jego skóra jest zdrowa, bez żadnych uszkodzeń. Jeśli skóra w kłębie jest uszkodzona, alternatywą jest ukłucie kolana, ale to miejsce na ciele psa jest znacznie bardziej wrażliwe niż kłębowisko.

Zastrzyki domięśniowe

Zwykła praktyka sugeruje, że lek można podawać zarówno domięśniowo, jak i podskórnie, a druga opcja jest zawsze preferowana (jest bardziej humanitarna w stosunku do psa). Ale niektóre leki wymagają jedynie wstrzyknięcia domięśniowego, a następnie nie ma innej możliwości niż wstrzyknięcie domięśniowo psa.

Jak wykonać zastrzyk domięśniowy u psa? Takie wstrzyknięcia wykonuje się zazwyczaj w udo. W przypadku wstrzyknięć domięśniowych jest to obszar najmniej wrażliwy.

Zanim jednak dostaniesz psa w udzie, musisz pamiętać, że istnieje ryzyko dostania się do zwoju. Wtedy, oczywiście, możliwe są pewne konsekwencje, aż do potrzeby powtarzających się zastrzyków, ale z innymi lekami i do innego celu.

Nie ma szczególnych trudności w tej procedurze, z wyjątkiem powyższego. Wystarczy włożyć igłę do końca i wstrzyknąć lek.

Ogólne zasady

Niezależnie od rodzaju zastrzyku, powinieneś zawsze pamiętać o kilku zasadach:

  1. Smarowanie skóry psa alkoholem lub podobnymi substancjami nie ma sensu. Sama skóra psa ma warstwę przeciwbakteryjną, więc ta czynność będzie zbędna.
  2. Lek powinien być w temperaturze pokojowej. Przed otwarciem ampułki należy odczekać chwilę. Zwierzę odczuje najmniejszy dyskomfort: jeśli lek zostanie wstrzyknięty z temperaturą ciała, nikt nie zabrania trzymania ampułki w dłoniach.
  3. Skóra w miejscu przyszłego wstrzyknięcia powinna być czysta, bez żadnych uszkodzeń. Szczególnie prawdziwe, jeśli chcesz wykonywać iniekcje podskórnie, psy mają tendencję do rozczesywania skóry.
  4. Przed wykonaniem wstrzyknięcia podskórnego należy wybrać odpowiedni kąt i zamocować strzykawkę w dłoni, aby wygodnie wstrzykiwać lek. Ta ostatnia jest prawdziwa, aby wstrzykiwać domięśniowo psy.
  5. Wstrzyknięć domięśniowych u psów nie można podawać na wszystkie części uda. Ważne jest, aby pamiętać węzły nerwowe.

Dawkowanie i szybkość podawania

To pytanie jest prawdopodobnie najłatwiejsze. W szczypcie zawsze możesz skonsultować się z weterynarzem. Należy pamiętać, że istnieją ogólnie przyjęte normy maksymalnej ilości leku podawanego psu. Nie ma znaczenia, czy iniekcję domięśniową podaje się psu lub podskórnie, należy przestrzegać tych zasad. Zasady te są oparte na wadze dorosłego psa, dla szczeniąt dawka będzie znacznie mniejsza niż to, co zwykle można przeczytać w instrukcjach dotyczących preparatu.

Zależność maksymalnej dawki leku od masy psa:

  • Zwierzę o wadze do 2 kg - 1 ml;
  • Psy o wadze od 2 do 10 kg - nie więcej niż 3 ml;
  • Przy masie od 10 do 30 kg dozwolone są 3-4 ml leku;
  • Psy o dużej masie ciała nie powinny wstrzykiwać więcej niż 6 ml leku w jednym miejscu.

Jeśli konieczne jest podawanie większej ilości leku naraz, jest on podawany w oddzielnych strzykawkach i wstrzykiwany w różne miejsca. Przy wprowadzeniu należy pamiętać, że im większa objętość leku, tym wolniej go wstrzykiwać. Zasady te dotyczą zastrzyków domięśniowych u psów, podskórne są nieco inne.

Podstawą wstrzyknięć podskórnych są dwie proste zasady: objętość leku nie powinna przekraczać 80 ml na kilogram wagi zwierzęcia. Szybkość podawania leku nie odgrywa żadnej roli.

Jeśli potrzebujesz użyć wielu strzykawek leku, nie rób tego, jak przy zastrzyku domięśniowym. Nie każda strzykawka jest wstrzykiwana osobno, a po kolei kilka strzykawek jest przymocowanych do jednej igły - dzięki temu dodatkowe dziury w skórze psa nie są najlepszym rozwiązaniem.

Dlatego przed oddaniem strzału w kłębie należy dokładnie obliczyć dawkę leku i dokładnie przygotować. Lepiej jest wyrzucać igły z używanych strzykawek, nie powinieneś uciekać się do wielokrotnego używania.

Nigdy nie pokazuj niepewności swojego psa. Jeśli po raz pierwszy podasz jej zastrzyk i nie wiesz, jak właściwie podać psu domięśniową iniekcję lub wstrzyknięcie podskórne, nie wywołuj podniecenia u zwierzęcia. W tym momencie zbierz cały chłód i bądź pewny siebie. Wtedy pies nie będzie się martwić.

Konsekwencje nieskutecznych zastrzyków

Oczywiście możesz popełnić błąd, wstrzykując zwierzę. Może szarpnąć się i zapobiec wprowadzeniu leku. Wszystko może się zdarzyć. Dlatego lepiej jest monitorować stan zwierzęcia po zabiegu.

Problemy mogą wynikać z:

  • Utykanie. Może to być bolesne uczucie z samej iniekcji lub leku. Jeśli symptom nie zniknie po kilku godzinach, możliwe jest, że jeśli dostaniesz strzał w udo, trafi się gang nerwowy - pies najlepiej pokazuje się weterynarzowi.
  • Niespokojne zachowanie podczas procedury. Mogą być dwa powody - niepewność właściciela w jego działaniach, wyczuwanie paniki psa lub nieudana postawa psa, jest łatwa do naprawienia, połóż wygodnie.
  • Krwawienie po wstrzyknięciu. Zawsze powstaje. Ilość krwi może być ważna. Krótkie krwawienie lub kilka kropel nie stanowi problemu. Czasami krwawienie należy przerwać, umieszczając coś zimnego w miejscu wstrzyknięcia na 20 minut. Jeśli to nie pomoże, lepiej weterynarza szybciej.

Zwierzęta powinny przede wszystkim czuć zaufanie właściciela, jest to bezdyskusyjny fakt. A najstraszniejsze jest dać zastrzyk zwierzęciu po raz pierwszy. Jeśli taka procedura musi być wykonywana co sześć miesięcy, wtedy nie będzie żadnych problemów. Najważniejsze, żeby zachować spokój.

Wideo

W naszym filmie możesz zobaczyć, jak zrobić autoportret dla psa.

Jak wykonać zastrzyk u psa: domięśniowo, w kłębie, w udzie, podskórnie, wideo


Nie zawsze możliwe jest zabranie zwierzęcia do kliniki na zabiegi lub zaproszenie do domu specjalisty weterynaryjnego. Niektóre zabiegi - na przykład wstrzyknięcie podskórne lub domięśniowe, mogą być z łatwością wykonane przez samego właściciela. Wystarczy znać kilka subtelności procedury, dosłownie raz, aby zobaczyć i spróbować nauczyć się samopłukiwania zwierzaka.

Wybór strzykawki do wstrzykiwań

Aby wykonać zastrzyk, ważne jest, aby wybrać odpowiednią strzykawkę, aby zminimalizować dyskomfort i bolesne odczucia, ale jednocześnie prawidłowo i swobodnie wprowadzić lek.

Psy mają bardzo dużą zmienność wielkości, więc rozmiary pobieranych strzykawek są również zmienne. Szczenięta wszystkich ras, ras dekoracyjnych i innych osób o wadze do 8-10 kg do wstrzyknięć, używają strzykawek insulinowych. Mają bardzo cienką i krótką igłę - nie można kontrolować głębokości wtrysku, czyniąc ją na całej długości. Nie należy używać tego rodzaju narzędzia do iniekcji, jeśli objętość wstrzykniętego leku przekracza 1 ml, ma konsystencję oleistą lub tworzy osad po rozpuszczeniu - igła jest łatwo zatkana i nie może być używana zgodnie z przeznaczeniem.

Wraz z wprowadzeniem leków w ilości do 3 ml stosuje się strzykawki o odpowiedniej objętości - 2 (3) m 3. Istnieją również cienkie igły, które umożliwiają przebicie skóry przy najmniejszym obrażeniu. Igły te można przestawić na duże strzykawki, ponieważ w opakowaniu z igłami 5, 10 lub 20 ml o przyzwoitej objętości, które pozwalają na stosowanie u dużych psów. W przypadku kamieni ozdobnych takie igły będą nadmiernie traumatyczne.

Podczas wkładania igieł o zwykłej wielkości ważne jest, aby kontrolować głębokość nakłucia fałdu mięśniowego lub skóry - 1-2 cm, w zależności od wielkości zwierzęcia.

Ogólne zalecenia dotyczące procedury

  1. Wszelkie preparaty w postaci roztworów do wstrzykiwań i wlewów powinny być stosowane wyłącznie w celach weterynaryjnych - każde samodzielne leczenie jest zabronione!
  2. Umyć ręce przed zabiegiem. Miejsca nakłucia nie można leczyć ze względu na specjalną naturalną ochronę antybakteryjną skóry.
  3. Zawsze lepiej jest wykonać zabieg razem, zwłaszcza jeśli zwierzę jest duże.
  4. Dotknięcie igłą nie jest pożądane w żadnych okolicznościach. Podczas magazynowania leków znajdujących się już w strzykawce, należy nosić ochronną czapkę u góry.
  5. Punktów wstrzykiwania nie należy umieszczać na stanach zapalnych skóry, z objawami ropienia, obrzękiem, krwiakami i / lub podwyższoną temperaturą miejscową.
  6. Nie należy wstrzykiwać zimnych leków, które zostały niedawno wyjęte z lodówki. Dość ampułki trzymać w pięści i ciepła do temperatury ciała.
  7. Nie można używać ampułek z preparatami, których nazwa została skasowana lub nieczytelna, lub upłynęły okresy przechowywania. Osoba, która będzie podawać lek musi być w 100% pewna, że ​​to właśnie powinno być podane.
  8. Nie należy przyjmować leków należących do różnych grup farmakologicznych i mających różne efekty w jednej strzykawce! Po zmieszaniu chemiczna struktura końcowej mieszaniny może się zmienić i uzyskać zupełnie inny sposób działania na poziomie trucizny.
  9. W przypadku konkretnego wstrzyknięcia do strzykawki, roztwór przygotowuje się w dawce wymaganej dla pojedynczej pojedynczej dawki. Nacisk na tłok musi być pewny i pewny, czego nie można zrobić po wprowadzeniu tylko części leku. Istnieje również ryzyko przedawkowania.
  10. Przed rozpoczęciem wprowadzania roztworów olejowych należy upewnić się, że strzykawka nie przebiła naczynia. Po włożeniu igły do ​​warstwy mięśniowej należy pociągnąć tłok i upewnić się, że igła nie pobiera krwi z naczynia. Tylko pod tym warunkiem może wejść do leczenia. Jeśli krew - musisz zmienić punkt wprowadzenia. Jeśli substancje oleiste dostaną się do krwi, zwierzę umrze.
  11. Jeśli właściciel odczuwa nadmierną litość, niepewność lub wątpliwości, lepiej odmówić wstrzyknięcia i powierzyć zwierzaka specjalistom.
  12. Niektóre roztwory lecznicze mają ścisłą specyfikę w odniesieniu do drogi podawania. Konieczne jest upewnienie się, że instrukcje dotyczące leku lub arkusza z przypisami lekarskimi dotyczące miejsca i metody iniekcji są podane w celu wykluczenia skutków ubocznych roztworów, jeśli nie zostały tam wstrzyknięte.
  13. Objętość pojedynczej dawki w jednym punkcie nie powinna przekraczać 2 ml dorosłego, 1,5 medium i 1 ml małego psa i szczeniaka z podawaniem podskórnym lub domięśniowym. W przypadku bardzo dużych osobników objętość podanego roztworu może osiągnąć 4-6 ml. Jeśli to konieczne, wprowadzenie dużych objętości leku jest podawane dożylnie (jeśli nie jest zabronione przez cechy leku) lub podzielone na kilka wstrzyknięć i zrobić je w różnych miejscach. W przypadku infuzji podskórnej maksymalna objętość wejściowa płynu wynosi do 500 ml.
  14. Im większa objętość wstrzykiwanego roztworu w udzie psa, tym wolniej należy podać: 2 ml wstrzykuje się średnio w 4-5 sekund, 1,5 ml - 2-3 sekundy, 0,5 ml - 1 sekundę. W przypadku wstrzyknięcia podskórnego prędkość nie jest ważna.
  15. Przed wstrzyknięciem należy upewnić się, że całe powietrze zostało usunięte ze strzykawki - naciskać na tłok w pozycji pionowej, aż w igle pojawi się kropla z lekiem. Należy to robić ostrożnie i bez pośpiechu, aby nie wycisnąć za dużo i nie zniekształcić dawki.
  16. W przypadku dużego leczenia zastrzykami, każdą kolejną iniekcję należy wykonać w nowym miejscu, za każdym razem naprzemiennie z lewej i prawej strony. Niektóre leki, jeśli to możliwe, można zastąpić dowolną doustną formą, którą można podać doustnie.
  17. Ważne jest, aby strzelać poprawnie, a nie tylko szybko!

Naprawiamy zwierzaka przed wstrzyknięciem

Bez względu na to, jak spokojny pies wygląda na pierwszy rzut oka - koniecznie trzeba go złapać! Wyjątek stanowią psy kieszonkowe psów, kiedy można po prostu delikatnie ścisnąć kaganiec prosto w dłoń.

W przypadku braku pyska na szczękach umieszcza się pętlę zwykłego bandaża - zawiązanego na jednym obrocie od góry, poniżej, a następnie luźne końce są związane z psem za uszami.

Dla małych psów wygodne jest stosowanie specjalnych torebek mocujących lub owinięcie w koc (ręcznik), pozostawiając jedynie miejsce do wstrzyknięcia. Również małe psy mogą po prostu trzymać asystenta w swoich ramionach.

Bardzo duże psy nie zawsze zgadzają się leżeć po ich stronie. Aby naprawić duże osobniki, musisz związać kołnierz psa z dowolną stabilną pionową powierzchnią, ściśle przylegając do szyi. Następnie asystent zaciska psa między nogami skierowanymi na tylne kończyny, ograniczając próby ruchów.

Wstrzyknięcie domięśniowe

Ten rodzaj iniekcji jest odpowiedni dla drażniących roztworów. W ten sposób wstrzykuje się leki, które powinny powoli wchodzić do krwi po wchłonięciu (np. Antybiotyki lub preparaty witaminowe).

  1. Najlepiej jest kłuć, gdy zwierzę jest unieruchomione w pozycji leżącej, rzadko na brzuchu. Siedzenie jest niewygodne, aby wejść i nie jest zalecane, ponieważ Mięsień uda będzie zbyt napięty.
  2. Mały pies wystarczy, aby wcisnąć w obszar kłębu na stole w takim ustawieniu, aby tylne nogi były bliżej ręki, która będzie kłuła.
  3. Upewnij się, że masz pysk lub specjalną pętlę na dużych szczękach, aby uchronić się od potencjalnego ugryzienia.
  4. Igła powinna być włożona mniej więcej pośrodku tylnej części uda na głębokość 1-1,5 cm od kości (trzeba się po nią po omacku). To będzie najbardziej miękka część mięśnia uda. W dużych skałach dopuszczalna jest głębokość wtrysku do 3 cm (patrz rys.).
  5. Czasami wkłada się ją do łopatki - igłę wprowadza się wzdłuż tylnej krawędzi łopatki do samej grubości mięśni prostopadle do głowy. Ale to miejsce jest używane w bardzo rzadkich przypadkach i częściej u bardzo dużych ras psów, gdy prawdopodobieństwo opróżnienia lub oparcia się o kość jest minimalne (patrz rys.).
  6. Napięte mięśnie bezawaryjnie powinny być przed masażem i zrelaksować się przed wstrzyknięciem.
  7. Strzykawkę usuwa się, miejsce, w którym lek wstrzykuje się, lekko masuje.
  8. Technika wkładania igły nie ma znaczenia, o ile wygodnie jest wstrzykiwać lek natychmiast, nie zmieniając pozycji dłoni i palców.
  9. Sprawdź, czy w miejscu igły znajduje się krew, a następnie uwalnia się tylko zwierzę.

Jak wstrzyknąć psa domięśniowo (technika na wideo):

Wprowadzenie rozwiązań w kłębie

Zastrzyki podskórne są uważane za najbardziej przydatne i najmniej niewygodne. Na karku można wprowadzić duże ilości roztworów leczniczych. Również stąd leki są wchłaniane szybciej.

  1. W rzeczywistości możesz wziąć lek pod skórę absolutnie w dowolnej części ciała. Ale najwygodniejsze i stosunkowo bezpieczne miejsce na zastrzyk psa w kłębie uważa się za miejsce w przybliżeniu w okolicy, gdzie dwa łopatki zbiegają się. Czasami wykonywane w zakładce na przedniej kończynie (patrz rys.)
  2. Za pomocą trzech palców część skóry w pobliżu kłębu zostaje przyciągnięta. Formowana kieszeń w kształcie piramidy. Strzykawka natychmiast trzyma drugą rękę.
  3. Igła jest wkładana pod kciuk u podstawy "piramidy" do poczucia rodzaju "niepowodzenia w pustce" po przebiciu skóry ściśle równoległej do kręgosłupa. Zazwyczaj głębokość igły w fałdzie skóry nie przekracza 1-2 cm, w zależności od wielkości zwierzęcia. Małe rasy, za pomocą strzykawki insulinowej, igłę wkłada się, aż się zatrzyma. Większe rasy lepiej już używać więcej strzykawek.
  4. Po namacalnym "niepowodzeniu w próżni" możesz wejść do lekarstwa.
  5. Igła jest usuwana, fałd jest wygładzany przez lekkie masowanie.
  6. Upewnij się, że miejsce wstrzyknięcia nie krwawi, a następnie uwolnij tylko zwierzę.

Podskórny zastrzyk psa (na wideo):

Płyny dożylne

Wprowadzenie jakichkolwiek rozwiązań do żyły jest dozwolone tylko dla weterynarzy! Takie zastrzyki są zabronione bez odpowiedniego wykształcenia lub praktycznych umiejętności. Jeśli cewnik żylny został zainstalowany u psa, w szczególnych przypadkach weterynarz może zezwolić właścicielom na wstrzykiwanie roztworów za jego pośrednictwem, pokazując właścicielowi, jak to się robi.

Pytanie odpowiedź

Istnieją rozwiązania medyczne, które są podawane na jeden z trzech możliwych sposobów - dożylnie, podskórnie lub do mięśni uda. Są jednak te, które należy wprowadzić wyłącznie w jeden sposób, z kategorycznym zakazem reszty. Leki mają specjalne działanie drażniące i mogą powodować martwicę otaczających tkanek w przypadku niewłaściwego wstrzyknięcia (obumieranie, gnicie). Miejsce jest ściśle określone zgodnie z instrukcjami dla leku!

Jeśli zwierzę jest aktywne, niespokojne lub agresywne i nie jest podane dla procedury, będzie musiało zostać naprawione. Na pewno będziesz musiał założyć pysk lub rzucić pętlę na usta, być może będziesz musiał związać swoje łapy i naprawić zwierzę w pozycji leżącej. Gatunki małych ras można umieszczać w specjalnych torebkach mocujących. Istotą mocowania psa jest nie tylko ochrona przed ukąszeniami i urazami, ale także unieruchomienie zwierzęcia na chwilę, ponieważ niektóre rasy są wystarczająco duże i mają dużą wagę.

Najprawdopodobniej przebił fałd skóry, a roztwór po prostu przelał się (na zewnątrz). Konieczne jest zdjęcie igły i powtórzenie nakłucia jeszcze raz, upewniając się, że igła wypadła tuż pod skórą.

Jeśli zaraz po wstrzyknięciu do łap kończyna zaczęła podciągać się do ciała i nie było na niej wsparcia, wówczas zwierzę boli. Powodem jest zbyt denerwująca reakcja roztworu leczniczego. Zazwyczaj sam stan normalizuje się w ciągu 1-2 dni.

Jeśli nie ma podparcia na nodze i jest to jakby rozluźnione, przeciąga się - możliwe, że igła dotknęła węzeł nerwowy. Konieczne jest wystąpienie do lekarza weterynarii, który przeprowadzi kurs blokowania Novocain, a stan zostanie znormalizowany. Objaw ten nie przejdzie samodzielnie i bez odpowiedniej terapii może wystąpić nieodwracalny niedowład (porażenie kończyn).

Jeśli jest to tylko kropla krwi, wystarczy zwilżyć bawełniany wacik dowolnym roztworem antyseptycznym lub 3% nadtlenkiem wodoru i nałożyć go na kilka minut - krew przestanie płynąć. Dotknął małego naczynia krwionośnego.

Jeśli krew jest bardziej aktywna, przez około 15-20 minut należy przeziębić w miejscu wstrzyknięcia. Jeśli przeziębienie nie działa, musisz pokazać psa weterynarzowi.

Yorkshire terriery charakteryzują się zwiększoną emocjonalnością i działaniem alergicznym na różne leki. W procesie iniekcji w Yorku mogą rozwijać się nie tylko alergie, ale także zwierzęta mogą odłączyć się od świadomości i strachu. Dlatego małe rasy psów wymagają zwiększonej uwagi po podaniu jakiegokolwiek zastrzyku, aby zapewnić pierwszą pomoc, jeśli to konieczne. Lepiej, jeśli weterynarz będzie zaangażowany w zastrzyki u tych ras.

W porządku! Wystarczy nieco cofnąć igłę, aby jej czubek znalazł się z powrotem w ciele mięśni i wstrzyknąć lek.

Naczynie było uszkodzone, powstał krwiak lub ropień (ropne zapalenie). Możesz nakładać balsamy z magnezji lub delikatnie układać siatkę jodową na skórze, ale niezbyt obficie (jod może powodować podrażnienie skóry u psów). Jeśli po 1,5-2 dniach grudka nie zacznie się rozpuszczać, musisz odwiedzić weterynarza.

Jak wstrzyknąć psa domięśniowo - zasady postępowania

Choroba ukochanego psa dla właściciela jest zawsze katastrofą. W przypadku jakichkolwiek objawów niedyspozycji, łapamy zwierzaka i pędzimy do weterynarza. Lekarz, po badaniu i niezbędnych testach, diagnozuje i przepisuje leczenie, którego jednym z głównych składników jest prawie zawsze domięśniowe wstrzykiwanie różnych leków. Jeśli wymagane są dwa lub trzy strzały, weterynarz sam je wykonuje. Często jednak do całkowitego wyleczenia potrzebny jest długi zastrzyk. Aby nie torturować chorego zwierzęcia podczas codziennych wycieczek do kliniki, właściciel powinien mieć możliwość samodzielnego "wstrzyknięcia" zastrzyków. Lekarz weterynarii zawsze nauczy cię, jak podawać domięśniowo psa - powie ci o prawidłowych dawkach, dobierając odpowiednią wielkość strzykawki, technikę zabiegu. A jeśli weterynarz nie jest pod ręką, pomoże ci przygotowany przez niego artykuł.

Dlaczego potrzebujesz takich umiejętności

Możliwość wykonania wstrzyknięcia może być wymagana, gdy:

  • lek należy wstrzyknąć natychmiast;
  • w niedalekiej przyszłości nie ma możliwości pokazania zwierzęcia weterynarzowi;
  • pies jest bardzo zdenerwowany podczas wizyty u "lekarza";
  • Wymagany jest długi cykl leczenia (można zaoszczędzić na wizytach w klinice).

Ważne! Musisz zrozumieć, że istnieją leki, które mogą być podawane przez zastrzyk tylko przez weterynarza. Dotyczy to przede wszystkim szczepionek (w tym wścieklizny). Własnoręczne szczepienia nie są uznawane przez żadną służbę sanitarną. Szczepienia muszą być wykonywane w certyfikowanej klinice, procedura musi być potwierdzona podpisem weterynarza i pieczęcią.

Niezbędne dokumenty potwierdzające szczepienie

Zdolność do szybkiego i poprawnego wykonania zastrzyku nie tylko pozwoli zaoszczędzić pieniądze, czas i nerwy, ale w niektórych sytuacjach pomoże uratować życie psa. Jest to szczególnie ważne w ostrych stanach - zatruciach, silnym bólu spowodowanym urazami i tym podobnych. Na przykład szybko podawana pirydoksyna z objawami zatrucia izoniazydami daje psu wielką szansę na przeżycie. Szczegóły na ten temat można znaleźć w artykule "Z czym psie psy tropią psy?" Jak postępować w przypadku zatrucia ".

Zastrzyki domięśniowe są przepisywane w przypadku prawie wszystkich chorób. W końcu ten sam składnik aktywny, wprowadzony do organizmu w postaci roztworu do wstrzykiwań, "działa" znacznie szybciej niż tabletki, ponieważ przechodzi bezpośrednio do krwi. Ta cecha jest ważna w przypadku chorób związanych z wymiotami - kiedy żaden lek nie może być po prostu wchłonięty z żołądka. Uważnie przestrzegając wszystkich zaleceń specjalisty, szybko opanujesz technikę wykonywania iniekcji domięśniowych - zawsze, gdy to konieczne, możesz pomóc swojemu psu. Podczas wykonywania tej trudnej manipulacji ważne jest, aby wybrać odpowiednie miejsce do wstrzyknięcia, wybrać / przygotować strzykawkę prawidłowo, aby wykonać zabieg technicznie. Omówimy wszystko w bardziej szczegółowy sposób.

Gdzie kłuć - wybierz i przygotuj miejsce

"Put" iniekcji domięśniowej nie jest łatwe, szczególnie gdy właściciel nie ma doświadczenia z tą procedurą. Po raz pierwszy wszyscy się boją - nagle pojawia się kutas w niewłaściwym miejscu, nagle przeszywający nerw, nagle kość, naczynie z igłą. Z psychologicznego punktu widzenia bardzo trudno jest wetknąć strzykawkę w łapę zwierzęcia. Tutaj ważne jest, aby zrozumieć, że nie torturujesz zwierzęcia, ale wręcz przeciwnie - przedłużasz jego życie, dbaj o swoje zdrowie. Postępując zgodnie z naszymi instrukcjami, możesz podać zastrzyk psu. A więc:

Zastrzyki wykonuje się domięśniowo w tylnej nodze. Dokładnie sprawdź stronę zwierzęcia z boku, oceniając objętość mięśni, grubość kości i skóry. Poniżej na zdjęciu wyraźnie widoczny obszar, który powinien być dokładnie sondowany.

Niebieska kropka jest właściwym miejscem.

Bordowe linie to kość miedniczna, kość udowa, piszczel (mała i duża). Wstrzyknięcie domięśniowe należy wykonać u psa w mięśniu uda, w przybliżeniu tam, gdzie widzimy niebieską kropkę na rysunku.

Ważne! Najbezpieczniejszym obszarem jest kość udowa w prawo, jeśli spojrzysz na lewą łapę, jeśli spojrzysz na prawą łapę, to na odwrót. W tej części nie ma dużych naczyń krwionośnych, ścięgien, zakończeń nerwowych, kość znajduje się daleko od miejsca wkłucia igły. Dlatego nawet bez doświadczenia nie ma szans na skrzywdzenie psa.

Igła powinna być włożona w najsilniejszą część mięśnia, łatwo jest ją chwycić - zawsze poczujesz, jak mięśnie toczą się po palpacji. Powyżej / poniżej mięsień jest cieńszy, jest rozciągnięty i twardy. W tych miejscach bardzo trudno jest kłuć - zwierzę będzie zranione, możesz uszkodzić nerw, kość, staw.

Podczas zabiegu konieczne jest rozluźnienie mięśni. Możliwe jest rozładowanie napięcia, jeśli miejsce wstrzyknięcia jest delikatnie masowane, gdy łapa znajduje się w pozycji wygiętej. Przed wprowadzeniem igły nie jest konieczne leczenie miejsca wstrzyknięcia alkoholem - skóra psa wyróżnia się niezawodną warstwą antybakteryjną.

Prawidłowo wybierz strzykawkę

Strzykawki o różnych rozmiarach i wartościach

Chwila jest bardzo ważna. Cięcie igłą i objętość strzykawki dla każdego psa dobierane są indywidualnie.

  • Dla małych ras (do 10 kg) idealne są strzykawki z cienką igłą do 2 ml. Jeśli dawka wstrzykiwanego leku nie przekracza 1 ml, zaleca się stosowanie strzykawek insulinowych. Ale jeśli konieczne jest długotrwałe leczenie, lepiej nie używać ich - mała igła nie wnika głęboko w mięsień, efekt terapeutyczny jest osłabiony.
  • Dla dużych ras odpowiednie strzykawki od 2 ml lub więcej. Aby zmniejszyć liczbę urazów do minimum, można pobrać strzykawkę o większej objętości i igłę ze strzykawki o mniejszej objętości.

Jak pisać, przygotować strzykawkę

Algorytm działania w tym przypadku jest następujący:

  • Uważnie przeczytaj nazwę produktu i dawkę przepisaną przez weterynarza.
  • Umyć dobrze ręce.
  • Przetrzyj fiolkę roztworem dezynfekującym, pociąć go w najcieńszym miejscu, a następnie rozbić.
  • Weź jałową strzykawkę. Ostrożnie, bez dotykania końcówki dłońmi, nałóż na nią igłę. Wybierz rozwiązanie.
  • Usunąć powietrze ze strzykawki.

Jak wstrzyknąć domięśniowo psa

Natychmiast jako kutas oceń, czy jest wystarczająco dużo mięśni. Igła powinna w przybliżeniu w przybliżeniu o jeden centymetr przekłuć skórę, podskórny tłuszcz. W małych rasach, suchych mięśniach, cienkich powłokach skóry - należy wziąć to pod uwagę, aby podczas wstrzyknięcia nie przebijać mięśni. Aby uniknąć tego problemu, zaleca się wyjęcie igły ze strzykawki insulinowej, umieszczając ją na zwykłej odpowiedniej objętości. W przypadku dużych psów, jeśli dawka wstrzykniętego leku jest niewielka, przeciwnie, igłę o pożądanej długości od zwykłej podaje się na strzykawkę insulinową.

Następnie - ostro, z pewnością i bez wątpienia wszczepiamy igłę w mięsień. Gładkie, delikatnie naciśnij tłok. Będzie to wygodniejsze, jeśli uda będą podtrzymywane przez dłoń wolnej ręki - aby mięśnie nie poruszały się pod naciskiem igły i lekarstw. Jeśli potrzebujesz wprowadzić dużą dawkę, a lek jest bolesny w tym samym czasie, wciskamy tłok powoli, równomiernie. Wyciągamy igłę ostrym ruchem dokładnie pod kątem, w którym została wstrzyknięta. Natychmiast po tym delikatnie masujemy miejsce wstrzyknięcia, nie zapominając o chwaleniu psa i traktowaniu go z ulubioną ucztą.

Aby wykonać wstrzyknięcie zgodnie z wszystkimi zasadami:

  • włóż igłę do mięśnia pod kątem prostym;
  • naciśnij powoli tłok strzykawki;
  • po całkowitym wstrzyknięciu strzykawki wydostać się powoli i płynnie;
  • Aby uzyskać lepsze rozprowadzanie leku i łagodzenie bólu, w miejscu wstrzyknięcia potrzebny jest lekki masaż.

Ważne! Podczas wykonywania iniekcji domięśniowej, zawsze trzymaj igłę palcem u podstawy - pozwoli to na wyraźne działanie w przypadku nieprzewidzianych sytuacji:

  • Po wprowadzeniu mięśnia absolutnie nie można przesunąć igły w prawo / lewo - pies będzie bardzo bolesny.
  • Nagle pochowany w czymś solidnym (może kość) - szybko, ale delikatnie pociągnij za igłę.
  • Jeśli krew pojawi się po wstrzyknięciu strzykawki, naczynie zostanie uszkodzone. Wyciągamy igłę, wycieramy ranę dezynfekowanym wacikiem, wkładamy zastrzyk w inne miejsce.
  • Po wstrzyknięciu może rozwinąć się krwiak - w celu jego usunięcia tworzą "siatkę jodową", nanosić magnezję.

Jak wstrzyknąć psa domięśniowo, wyraźnie pokazane i powiedziane w tym filmie:

Główne błędy spowodowane domięśniowym wstrzyknięciem psa opisano w poniższym filmie.

Jak przygotować zwierzę

Zastrzyki psów nie lubią, delikatnie mówiąc. Jak wstrzyknąć psa domięśniowo, aby nie straszyć psa niezrozumiałym, a co gorsze w "znanych" zapachach? Aby to zrobić, musisz spełnić kilka prostych warunków:

  • Przygotuj strzykawkę z góry, pies nie powinien widzieć tego procesu. Jeśli zwierzę jest przestraszone i spięte, bardzo trudno będzie prowadzić igłę.
  • Uspokój psa, ustaw go spokojnie - usiądź obok swojego zwierzaka, pogłaskaj go, podrap go. Idealny czas na zastrzyk byłby po spacerze i jedzeniu, stan psa w tym momencie brzmi: "Chcę się uspokoić i spać". Ale nie wolno nam zapominać, że większość leków należy podawać tuż przed spacerem, przed posiłkiem lub ściśle po śnie - zawsze ściśle przestrzegaj instrukcji i zaleceń specjalisty.
  • Wątpisz, że pies będzie spokojny (nie będzie się ruszał, nie ucieknie) - poproś o pomoc kogoś, kogo zwierzę dobrze zna, pomoże przeprowadzić zabieg. Asystent siedzi naprzeciwko twarzy psa, głaszcze go. Jednocześnie, jeśli dojdzie do przełomu, musi on posiadać zdolność i zdolność do trzymania zwierzęcia w sposób jasny, bezpieczny i bezbolesny.
  • Połóż się na podłodze siłą, chwyć ją szorstko, przytrzymaj - to nie pomoże. Pies będzie bardzo przerażony, mięśnie zacisną się, będzie bardzo trudno kłuć.

Psy, które charakteryzują się agresją, lękliwymi, niezrównoważonymi zwierzętami, odczuwają ból, mogą żądlić właściciela. Dlatego, jeśli nie ma pewności, że zwierzę wytrzyma manipulację, zanim zostanie nakłute, jest ono zdziwione. Jeśli go nie ma, przymocuj usta za pomocą bandażu / paska. Poniższy rysunek pokazuje, jak to naprawić.

Napraw więc usta

Wstrzyknięcie domięśniowe - procedura nie jest najtrudniejsza. Jeśli będziesz uważnie stosować się do wszystkich zaleceń, aby zachować zgodność z jego wdrożeniem, powstaną szczególne problemy. Nauczywszy się podawać domięśniowo psa, możliwe będzie nie tylko obniżenie kosztów leczenia, ale także, w niektórych sytuacjach krytycznych, uratowanie życia ukochanej istoty.

Przekłuj psa w udzie: wszystkie szczegóły procedury (instrukcje krok po kroku)

Odpowiedzialny właściciel powinien móc wstrzyknąć psa w udo, jeśli jeszcze nie posiadasz tej umiejętności - nieźle, możesz się wszystkiego nauczyć. Istnieje wiele powodów, dla których pies musi otrzymać zastrzyki. Teoretycznie można zwrócić się o pomoc do specjalisty za każdym razem, gdy zwierzę potrzebuje zastrzyku, praktycznie - prawie nierealne.

Teoria

Jak wstrzyknąć psa w udo lub w kłębie? Całkiem proste, jeśli znasz teorię. W szczególności w zastrzyku nie ma żadnych trudności a priori, jednak istnieje ryzyko z naruszeniem dawki i zakażenia. Jeśli nie masz doświadczenia, bez pomocy weterynarza, nie powinieneś nawet podejmować prób wstrzyknięcia dożylnego lub IV. Aby ułatwić proces leczenia, cewnik wprowadza się do psów wymagających dożylnych infuzji.

Głównym celem jest najdokładniejsze przestrzeganie dawki leku, w zależności od zaleceń lekarza. Wysoki koszt większości leków zmusza właścicieli do kupowania tańszych odpowiedników, których dawkowanie może być różne. Musisz zrozumieć, że weterynarz pisze, dokładną ilość konkretnego leku lub dawkę substancji czynnej. Jeśli na receptę wskazany jest konkretny lek, a kupiłeś analog, dawkę należy obliczyć niezależnie. W niektórych analogach dawkowanie nie różni się, ale nawet w tym przypadku należy sprawdzić zgodność głównych punktów instrukcji.

Umieszczenie zastrzyku u psa w udzie oznacza osiągnięcie kilku celów:

  • Szybka absorpcja - podczas przepisywania tabletek istnieje szansa, że ​​substancja czynna zostanie wchłonięta w niepełnych ilościach.
  • Precyzyjne dawkowanie - tabletki często muszą być podzielone na części, zmiażdżone, zmieszane z jedzeniem. Wszystkie te manipulacje zmniejszają dokładność dozowania i, zazwyczaj, w dół. Jeśli lek jest wstrzykiwany domięśniowo, masz gwarancję, że wszystkie przepisane leki dostały się do organizmu.

Naturalnie istnieje ryzyko przedawkowania. W leczeniu tabletek możliwe jest również przedawkowanie tabletek, ale w takim przypadku pies może myć jelita, wywoływać wymioty, pić absorbenty itp. Jeśli jednak przedawkowanie leku zostanie wstrzyknięte do mięśnia, wówczas proces detoksykacji jest bardziej skomplikowany i powinien być przeprowadzany tylko przez lekarza.

Następnym punktem, na który należy zwrócić uwagę, jest objętość przepisanej dawki zastrzyku. Nawet bardzo duże psy nie powinny wstrzykiwać więcej niż 5-7 kostek w jednym miejscu. Jeśli naruszysz tę zasadę, z dużym prawdopodobieństwem powstanie grudka w miejscu wstrzyknięcia. Przy dobrym wyniku guzek sam się rozwiąże. Termin jest bardzo indywidualny, od 2-3 dni do kilku miesięcy. Jeśli pęknięcie mięśni wywołało stan zapalny, w miejscu wstrzyknięcia tworzy się ropień (ropny ognisko), który w najlepszym razie szybko otworzy się na zewnątrz, w najgorszym przypadku - musi zostać otwarty i oczyszczony.

Zwróć uwagę! Pomimo powołania lekarza weterynarii, zawsze skonsultuj się z instrukcjami. Wiele leków nie może być ściśle nakłuwanych podskórnie i domięśniowo.

Przygotowanie

Łatwo zrobić zastrzyk prawidłowo, ale musisz przestrzegać kilku zasad. Samo leczenie jest zawsze ryzykowne, nawet jeśli jesteś pewny swoich działań, opinia profesjonalisty nie będzie zbyteczna. Istnieje wiele tak zwanych nieszkodliwych leków, które są przepisywane przez sondaże, na przykład witaminy i roztwory toniku. W rzeczywistości nadmiar witamin jest częściej bardziej niebezpieczny niż ich niedobór, a wiele preparatów tonizujących należy do grupy o nieudowodnionej skuteczności.

Wskazówka: bez względu na to, jak trudna jest sytuacja, jeśli sam wykonujesz zastrzyki, staraj się przestrzegać maksymalnej jałowości.

Objętość strzykawki zależy od wielkości psa i ilości przepisanego leku. Jeśli masz małego psa, a objętość jest mniejsza niż 1 ml - możesz wziąć strzykawkę insulinową. Igła może być włożona na całej długości, a tłok strzykawki insulinowej jest wyposażony w dyszę, która sprawia, że ​​jest gładka. Jeśli pies otrzymuje zastrzyk 5 ml lub więcej, podziel lek na dwie części i zapalenie okrężnicy na obu biodrach.

Reguły

Jak wspomniano powyżej, główną zasadą jest bezpłodność. Zakażenie zawsze jest obarczone tworzeniem ropnia i ciężką chorobą. Biorąc pod uwagę fakt, że iniekcje nie są przepisywane zdrowym zwierzętom, dodatkowa infekcja jest wyjątkowo niepożądana.

Znajdź możliwość umycia rąk, jeśli nierealistyczne jest używanie rękawiczek. Zawsze używaj nowych strzykawek, których opakowanie nie zostało złamane. Jeśli przypadkowo dotknąłeś igły lub naruszyłeś jej sterylność w inny sposób - weź nową strzykawkę. Nie należy używać jednej strzykawki do kilku zdjęć, ponieważ igła nie może być całkowicie zdezynfekowana.

Do wstrzyknięć domięśniowych należy stosować wyłącznie świeże preparaty. Teoretycznie cały lek pozostały w ampułce nadaje się do recyklingu. W praktyce wielu właścicieli i lekarzy weterynarii używa narkotyków z jednej ampułki na kilka ujęć. Okres trwałości leku po otwarciu ampułki należy skonsultować z lekarzem weterynarii. Rozwiązania na żywo nie przechowują więcej niż 72 godziny, nawet przy pełnej sterylności. W przeciwnym razie większość leków może być przechowywana w lodówce, rekrutowana w strzykawce.

W 9 na 10 przypadków powikłania po wstrzyknięciu są wynikiem nieuwagi. To normalne, że ktoś się martwi, szczególnie jeśli zamierzasz celowo skrzywdzić swojego zwierzaka. Spróbuj wykonać sekwencję, która pomaga zminimalizować ryzyko błędu:

  • Nie używaj ampułek, na których nic nie jest napisane.
  • Zawsze sprawdzaj datę ważności ampułki.
  • Zawsze sprawdzaj, czy wygląd leku odpowiada odpowiadającemu elementowi w instrukcjach.
  • Zawsze sprawdzaj instrukcje dotyczące użycia, jest to wskazane w ostrzeżeniu, jeśli leku nie można podawać podskórnie lub domięśniowo. Ten sam akapit zawiera instrukcje, czy lek musi być rozcieńczony, podgrzany, przygotowany itp.

Jeśli jest wskazane w spotkaniu lekarza weterynarii, że musisz wziąć kilka leków w jednej strzykawce, kontynuuj. Samozmienianie leków nie jest zalecane, ponieważ ze względu na reakcję chemiczną można zmniejszyć terapeutyczne działanie leków.

Przygotowanie Ampułki

Najprostszy etap przygotowania, który obejmuje dwa etapy - otwarcie ampułki i zażywanie leku. Kąt przyjmowania leku zależy od ampułki:

  • Ampułki o szyi mniejszej niż 2 mm można odwrócić do góry nogami.
  • Ampułki z szeroką szyjką należy umieścić na stole lub trzymać pod kątem 45 °.
  • Butelki z gumowym korkiem można obracać lub trzymać pod dowolnym dogodnym kątem. Aby lek łatwiej dostał się do strzykawki, należy włożyć do korka kolejną "pustą" igłę (powietrze zostanie wciągnięte przez nią do butelki).

Aby otworzyć ampułkę, stosuje się specjalne ostrze, za pomocą którego wykonuje się głębokie zadrapanie na ampułce. Na większości nowoczesnych ampułek znajduje się pasek wskaźnika lub punkt. Musisz przykleić się do ampułki, powyżej nacięcia / wskaźnika, od siebie. Jeśli szkło nie poddaje się lekkiemu naciskowi, używaj rękawic do ochrony rąk.

Wskazówka: po otwarciu ampułki należy zawsze sprawdzić płyn pod kątem światła, szczególnie w przypadku nierównomiernego zerwania szyi.

Podczas przyjmowania leku w strzykawce często dostaje się powietrze. Nic w tym złego, ale bąbelki muszą wypłynąć. Przekręć strzykawkę igłą w górę, uderz w plastik, a gdy pęcherzyki unoszą się, popchnij trochę tłok. W idealnym przypadku w strzykawce i igle nie powinno pozostać powietrze.

Jak zrobić zastrzyk

Poczuj mięśnie, zwłaszcza jeśli zostały już wstrzyknięte, jeśli nie ma krwiaków i grudek, można podać zastrzyk. Zwróć uwagę na pocieranie mięśni, te działania poprawią przepływ krwi i pozwolą psu nieco się zrelaksować. Jeśli masz temperamentalnego zwierzaka, wstrzyknięcia najlepiej wykonywać po spacerze lub grze. Przed wstrzyknięciem upewnij się, że skóra na udach zwierzęcia jest zdrowa.

Zgodnie z ogólnie przyjętymi zasadami, zastrzyk domięśniowy wykonuje się dokładnie w udzie, ponieważ w tym obszarze zmniejsza się wrażliwość psów, a preparat w dużym mięśniu szybko ustępuje. Jeśli nie masz pewności co do kontroli swojego zwierzaka lub wiesz, że przepisany lek jest bolesny w podawaniu, lepiej jest pozyskać wsparcie członka rodziny lub przyjaciela. Twoim zadaniem jest utrzymanie biodra, asystent musi być sprawdzony, aby pies nie skakał.

Zwróć uwagę! Psy zbyt temperamentne, pierwsze zastrzyki, lepiej zrobić w klinice. Pies może złamać igłę, która już została włożona, jeśli mięśnie są silnie zestresowane.

Przed wstrzyknięciem nie jest konieczne obcięcie lub golenie włosów (jest tak w przypadku konieczności wstrzyknięcia dożylnego). Ani skóra, ani wełna nie muszą być dalej przetwarzane. Igła jest wsuwana przez wełnę. Już zebrany w strzykawce, lek musi być trzymany w zaciśniętej dłoni, aby trochę się rozgrzać.

Skórę i włosy w miejscu wstrzyknięcia nie trzeba przecierać alkoholem ani dezynfekować w inny sposób. Przytrzymaj strzykawkę kilka minut w pięści, aby ogrzać lek. Temperatura leku powinna być jak najbardziej komfortowa (36-39 °), szczególnie jeśli lek jest przechowywany w lodówce.

Staraj się, aby lek był tak płynny, jak to tylko możliwe. Problemy mogą powstać, jeśli używasz strzykawki bez ssącej dyszy. Jest trudny do wprowadzenia i produkty ropopochodne - na tłok muszą mocno naciskać. Po wstrzyknięciu igła jest również usuwana płynnie i powoli (jeśli pies wpadnie w panikę, lepiej szybko wyjąć igłę). Chwal psa, nagradzaj go smakołykiem i ostrożnie potrzyj miejsce wstrzyknięcia, aby lek szybciej ustępował.

Jak zrobić zastrzyk u psa

Pies może zachorować zupełnie nieoczekiwanie z najbardziej banalnego powodu. Często, aby zapewnić zwierzętom odpowiednią pomoc, właściciel musi wiedzieć, jak wstrzykiwać sobie domięśniowo lub podskórnie, nie czekając na przybycie weterynarza. Umiejętność samodzielnego wstrzykiwania zwierzęcia szybko złagodzi ból lub wyeliminuje inne negatywne objawy, a także pozwoli zaoszczędzić czas i pieniądze, jeśli potrzebujesz długiego cyklu leczenia. Aby to zrobić, poznaj prawidłową technikę wstrzykiwania i zapamiętaj zasady wykonywania tej procedury.

Podstawowe zasady wtrysku

Przed podaniem zastrzyku dla psa należy prawidłowo określić, który lek należy podać iw jakiej ilości. Może to być tylko lek przepisany przez weterynarza lub taki, który był już wcześniej używany w podobnych sytuacjach.

Drugim ważnym warunkiem jest spokojny stan psa. Jeśli zwierzę nie jest podane z powodu żartobliwego nastroju lub odwrotnie, nie pozwala się zbliżyć, ponieważ boi się strzykawki, ktoś musi go trzymać podczas zabiegu. W przeciwnym razie igła może pęknąć, a pozostała końcówka w korpusie będzie bardzo trudna do usunięcia. Dlatego musisz mentalnie dostosować swój zwierzak - udar, uspokoić.

Ponadto wstrzyknięcie psa wymaga przestrzegania pewnych zasad:

  • nie używaj ponownie igły ani nie dotykaj jej rękami;
  • Nie wolno mieszać kilku leków w jednej strzykawce, chyba że jest to przepisane przez weterynarza lub instrukcje;
  • otwarta ampułka jest zabroniona do przechowywania - jeśli jej objętość jest większa niż jedna dawka, pozostałości są zbierane przez dawkę w różnych strzykawkach i umieszczane w lodówce nie dłużej niż przez 3 dni;
  • przed wprowadzeniem leku jest ogrzewany w rękach do temperatury pokojowej.

Skóra psa przed iniekcją nie jest leczona, ponieważ zaopatrzona jest we własną warstwę antybakteryjną. Ale nie powinno dojść do naruszenia integralności skóry w miejscu wstrzyknięcia.

Bezpośrednie przygotowanie do wstrzyknięcia jest następujące:

  1. Dokładnie umyć i wytrzeć ręce alkoholem lub środkiem dezynfekującym.
  2. Otwórz ampułkę, weź lek do strzykawki.
  3. Podnieś igłę i ruchy tłoka uwalniają powietrze ze strzykawki, aż pojawi się kropla leku.

Ponadto technika wstrzykiwania zależy od wymaganej drogi podawania leku - domięśniowo lub podskórnie.

Ważne! Podstawowe wymagania dotyczące wdrożenia procedury wstrzykiwania leku psom to sterylność, właściwe miejsce wstrzyknięcia i zgodność z dawką. Konieczne jest jasne zrozumienie, gdzie i ile należy wprowadzić zwierzę.

Zastrzyki podskórne

Jeśli w przypisie do leku lub zaleceń lekarza weterynarii wskazano, że należy wstrzyknąć podskórnie psa, igłę wstrzykuje się pod skórę (nie penetrując mięśnia) na kłębie, bark lub udo wewnętrzne. Wybierając miejsce wstrzyknięcia, należy pamiętać, że kłąb jest najmniej wrażliwy, ale bardzo gęsty i gruby. Natomiast wewnętrzna powierzchnia ud jest bardzo miękka, ale przeniknięta dużą liczbą naczyń, które można łatwo przebić igłą. Dlatego, w przypadku braku doświadczenia, lepiej jest dać psu zastrzyk podskórny w kłębie lub ramieniu. Jeśli leczenie trwa długo, a lek daje silny ból po podaniu, zaleca się nakłuwanie na przemian - w kłębie, jedno i drugie ramię.

Jak zrobić zdjęcie psa w kłębie

Kłąb - miejsce między łopatkami, które z natury jest przeznaczone do ochrony psa podczas walk z innymi zwierzętami. Dlatego skóra jest szorstka i mało wrażliwa. Nakłada to pewne wymagania na wstrzyknięcie - aby nie zgiąć igły, wstrzykuje się ją wolniej niż zwykle.

Przed oddaniem psa do strzału w kłębie ważne jest prawidłowe określenie miejsca wstrzyknięcia. Ponieważ obszar ten jest ograniczony przez szyję, niemożliwe jest przebicie skóry zbyt wysoko, w przeciwnym razie zostanie ona uszkodzona przez kołnierz, co jest niebezpiecznym podrażnieniem, infekcją i rozwojem procesu zapalnego.

Procedura jest przeprowadzana zgodnie z tym schematem:

  • skóra jest zaciśnięta w fałd i zdjęta z góry;
  • igła jest umieszczona na dole fałdu, tuż nad miejscem, w którym skóra odsunęła się od ciała, pod kątem 45 °;
  • głębokość penetracji igły jest kontrolowana tak, że wchodzi ona tylko do przestrzeni podskórnej (będzie to wskazywało na ustąpienie oporu skóry);
  • następnie zwolnij lek naciskając tłok.

Konieczne jest uważne skupienie się na tym procesie, aby nie przebić drugiej strony fałdy i nie uwalniać leku. Zaletą jest brak nerwów i ważnych naczyń w kłębie, więc nie można skrzywdzić psa.

Technika wstrzyknięć do innych miejsc

Ponieważ sposób podskórnego podawania leku jest zawsze taki sam i nie zależy od miejsca wstrzyknięcia, należy go wykonać w taki sam sposób, jak wstrzyknięcie do kłębu psa. Różnice mogą wynikać jedynie ze sposobu nakłucia skóry - im jest ona gęstsza, tym wolniej należy włożyć igłę. Tempo wstrzyknięcia samego leku do wstrzyknięcia podskórnego nie ma znaczenia.

Inne miejsca wprowadzenia leku pod skórę to:

  • zgięcie kolana;
  • wewnętrzna część uda.

W rzadkich przypadkach, zgodnie z indywidualnymi wskazaniami, pies jest wstrzykiwany pod łopatką.

Teoretycznie iniekcję podskórną można umieścić na całym ciele zwierzęcia. Ale jeśli weźmiesz pod uwagę szereg cech fizjologicznych i ryzyko powikłań, lepiej nakłuć tylko kłąb i ramię.

Ważne! Psy są bardzo wrażliwe na niepewność i nerwowość właściciela. Dlatego przy formułowaniu zastrzyku konieczne są klarowność i szybkość wykonywania wszystkich czynności.

Wstrzyknięcia domięśniowe (w udo)

Antybiotyki i związki wolno wchłaniające są wstrzykiwane do tkanki mięśniowej. Ponieważ takie zastrzyki są prawie zawsze umieszczane w udach, termin "domięśniowe wstrzyknięcie psa" jest używane przez weterynarzy bardzo rzadko i mniej znajomo dla hodowców psów niż określenie "wstrzyknięcie do uda".

Podczas wykonywania tej procedury należy przestrzegać następujących zasad:

  • Wstrzykiwanie psa do uda nie powinno odbywać się w ubraniu - jeśli jest ucisk, należy najpierw rozciągnąć łapę, lekko ją zgiąć i uspokoić (zrelaksować) psa;
  • igła jest wprowadzana do mięśnia pod kątem prostym;
  • głębokość wprowadzania igłą dla psów do 10 kg wynosi 0,6-1,5 cm, dla bardziej masywnych - 1,3-3,5 cm;
  • wybierając miejsce nakłucia, należy pamiętać, że nie wszystkie punkty nadają się do tego - ważne jest, aby nie wchodzić w pnie nerwu w grubości mięśni.

Przed iniekcją domięśniową psa należy znaleźć właściwe miejsce, badając mięśnie między kością piszczelową a stawem biodrowym, aby określić ich położenie i gęstość skóry. Ten obszar jest uważany za najbardziej odpowiedni do wstrzyknięcia - będzie minimalnie bolesny.

Aby uzyskać bardziej szczegółowe i wizualne przestudiowanie procedury, zaleca się obejrzenie instruktażowego filmu wideo na temat wstrzykiwania psa domięśniowo. Obserwując manipulację weterynarza, możesz łatwo i szybko nauczyć się techniki wstrzykiwania.

Możliwe powikłania

Problemy po wstrzyknięciu mogą wystąpić, nawet jeśli wszystko zostało wykonane prawidłowo. Igła uszkadza tkanki, czy to skórę, mięśnie, czy naczynia w nich. Dlatego pojawienie się niewielkiej ilości krwi jest zjawiskiem całkowicie naturalnym i nie stanowi żadnego zagrożenia. Trzeba go tylko zetrzeć, zwilżając bandaż środkiem dezynfekującym. Aby powstrzymać cięższe krwawienie, zaleca się stosowanie przeziębienia przez 15-25 minut. Jeśli to nie pomoże, należy skontaktować się z lekarzem weterynarii.

Szereg innych efektów może mieć ukłucie psa na mięśnie, w tym:

  • powstawanie krwiaka z powodu nadmiernego krwotoku pod skórą, na które należy nanosić siatkę jodową lub magnezję (przez 20 minut);
  • uderzenie igłą w nerw, po którym zwierzę odczuje ból, utykanie, zaciśnięcie lub pociągnięcie łapy, co wymaga leczenia od weterynarza, z reguły, blokady noworodkowej;
  • pojawienie się krwi w strzykawce jest również wynikiem wpadnięcia do naczynia krwionośnego, po czym należy usunąć igłę, zetrzeć krew i wstrzyknąć nową igłę w inne miejsce;
  • podanie niewłaściwego leku lub naruszenie metody podawania (domięśniowo zamiast dożylnie) jest korygowane poprzez nakłucie miejsca wstrzyknięcia roztworem Ringera lub nowokwasy.

Specjalne podejście jest wymagane do wprowadzenia leków, które charakteryzują się zwiększoną chorobowością zastrzyków. Aby zminimalizować dyskomfort u psa, musisz:

  • umieścić każdy zastrzyk w innym miejscu;
  • zmniejszyć stężenie leku za pomocą rozpuszczalników;
  • stosować leki przeciwbólowe (Novocain, lidokaina).

Jeżeli przepisuje się kilka leków w tym samym czasie, konieczne jest podzielenie ich na bardzo ważne i drobne. Ten ostatni może być używany z mniejszą regularnością, przynajmniej po raz pierwszy, w celu zmniejszenia obciążenia ciała i psychiki psa. W trudnych sytuacjach zaleca się umieszczenie cewnika w łapce, aby zmniejszyć uszkodzenie mięśni. Ale taki plan leczenia powinien zostać opracowany przez doświadczonego weterynarza.

Wykonanie zastrzyku na nodze psa wymaga cierpliwości, nie użycia siły i nie próbowania wpływania z płaczem. Głaszcząc się i rozmawiając ze zwierzęciem, powinieneś łatwo rozciągnąć łapę i spokojnie zrobić zastrzyk. Nie możesz się denerwować i wpadać w panikę - zwierzę to poczuje. Musimy działać odważnie i pewnie. Jeśli trudno jest to zrobić samodzielnie, możesz skorzystać z pomocy osoby, której pies również ufa, lub trenować z wyprzedzeniem.

Możesz również zadać pytanie lekarzowi weterynarii personelu naszej strony, który odpowie na nie tak szybko, jak to możliwe, w polu komentarzy poniżej.

Czytaj Więcej O Psach

Mój pies stróżujący

Rasy Dog Blog - My WatchdogWszystkie rasy psów ze zdjęciami i nazwamiNa świecie istnieje kilka dziesiątek tysięcy ras psów, które różnią się nie tylko wielkością, ale także długimi włosami, nawykami, charakterem i warunkami życia.

Szczepienie psów

Rasy We wszystkich cywilizowanych krajach szczepienie psów jest koniecznym warunkiem ich utrzymania. Bez szczepienia nie zabierzesz psa na trasę, nie będzie on mógł brać udziału w konkursach i wystawach.

Jak rozczesać pudla

Rasy Pudel ma piękne włosy, które zrzucają bardzo mało. Ale za płaszczem przedstawicieli rasy trzeba się opiekować. Bez regularnego czesania, kręcone włosy zaplątują się w ciasne węzły i rajstopy, które ostatecznie trzeba będzie ciąć nożyczkami.