Szczepienia

Jak zrobić zastrzyk u psa

Pies może zachorować zupełnie nieoczekiwanie z najbardziej banalnego powodu. Często, aby zapewnić zwierzętom odpowiednią pomoc, właściciel musi wiedzieć, jak wstrzykiwać sobie domięśniowo lub podskórnie, nie czekając na przybycie weterynarza. Umiejętność samodzielnego wstrzykiwania zwierzęcia szybko złagodzi ból lub wyeliminuje inne negatywne objawy, a także pozwoli zaoszczędzić czas i pieniądze, jeśli potrzebujesz długiego cyklu leczenia. Aby to zrobić, poznaj prawidłową technikę wstrzykiwania i zapamiętaj zasady wykonywania tej procedury.

Podstawowe zasady wtrysku

Przed podaniem zastrzyku dla psa należy prawidłowo określić, który lek należy podać iw jakiej ilości. Może to być tylko lek przepisany przez weterynarza lub taki, który był już wcześniej używany w podobnych sytuacjach.

Drugim ważnym warunkiem jest spokojny stan psa. Jeśli zwierzę nie jest podane z powodu żartobliwego nastroju lub odwrotnie, nie pozwala się zbliżyć, ponieważ boi się strzykawki, ktoś musi go trzymać podczas zabiegu. W przeciwnym razie igła może pęknąć, a pozostała końcówka w korpusie będzie bardzo trudna do usunięcia. Dlatego musisz mentalnie dostosować swój zwierzak - udar, uspokoić.

Ponadto wstrzyknięcie psa wymaga przestrzegania pewnych zasad:

  • nie używaj ponownie igły ani nie dotykaj jej rękami;
  • Nie wolno mieszać kilku leków w jednej strzykawce, chyba że jest to przepisane przez weterynarza lub instrukcje;
  • otwarta ampułka jest zabroniona do przechowywania - jeśli jej objętość jest większa niż jedna dawka, pozostałości są zbierane przez dawkę w różnych strzykawkach i umieszczane w lodówce nie dłużej niż przez 3 dni;
  • przed wprowadzeniem leku jest ogrzewany w rękach do temperatury pokojowej.

Skóra psa przed iniekcją nie jest leczona, ponieważ zaopatrzona jest we własną warstwę antybakteryjną. Ale nie powinno dojść do naruszenia integralności skóry w miejscu wstrzyknięcia.

Bezpośrednie przygotowanie do wstrzyknięcia jest następujące:

  1. Dokładnie umyć i wytrzeć ręce alkoholem lub środkiem dezynfekującym.
  2. Otwórz ampułkę, weź lek do strzykawki.
  3. Podnieś igłę i ruchy tłoka uwalniają powietrze ze strzykawki, aż pojawi się kropla leku.

Ponadto technika wstrzykiwania zależy od wymaganej drogi podawania leku - domięśniowo lub podskórnie.

Ważne! Podstawowe wymagania dotyczące wdrożenia procedury wstrzykiwania leku psom to sterylność, właściwe miejsce wstrzyknięcia i zgodność z dawką. Konieczne jest jasne zrozumienie, gdzie i ile należy wprowadzić zwierzę.

Zastrzyki podskórne

Jeśli w przypisie do leku lub zaleceń lekarza weterynarii wskazano, że należy wstrzyknąć podskórnie psa, igłę wstrzykuje się pod skórę (nie penetrując mięśnia) na kłębie, bark lub udo wewnętrzne. Wybierając miejsce wstrzyknięcia, należy pamiętać, że kłąb jest najmniej wrażliwy, ale bardzo gęsty i gruby. Natomiast wewnętrzna powierzchnia ud jest bardzo miękka, ale przeniknięta dużą liczbą naczyń, które można łatwo przebić igłą. Dlatego, w przypadku braku doświadczenia, lepiej jest dać psu zastrzyk podskórny w kłębie lub ramieniu. Jeśli leczenie trwa długo, a lek daje silny ból po podaniu, zaleca się nakłuwanie na przemian - w kłębie, jedno i drugie ramię.

Jak zrobić zdjęcie psa w kłębie

Kłąb - miejsce między łopatkami, które z natury jest przeznaczone do ochrony psa podczas walk z innymi zwierzętami. Dlatego skóra jest szorstka i mało wrażliwa. Nakłada to pewne wymagania na wstrzyknięcie - aby nie zgiąć igły, wstrzykuje się ją wolniej niż zwykle.

Przed oddaniem psa do strzału w kłębie ważne jest prawidłowe określenie miejsca wstrzyknięcia. Ponieważ obszar ten jest ograniczony przez szyję, niemożliwe jest przebicie skóry zbyt wysoko, w przeciwnym razie zostanie ona uszkodzona przez kołnierz, co jest niebezpiecznym podrażnieniem, infekcją i rozwojem procesu zapalnego.

Procedura jest przeprowadzana zgodnie z tym schematem:

  • skóra jest zaciśnięta w fałd i zdjęta z góry;
  • igła jest umieszczona na dole fałdu, tuż nad miejscem, w którym skóra odsunęła się od ciała, pod kątem 45 °;
  • głębokość penetracji igły jest kontrolowana tak, że wchodzi ona tylko do przestrzeni podskórnej (będzie to wskazywało na ustąpienie oporu skóry);
  • następnie zwolnij lek naciskając tłok.

Konieczne jest uważne skupienie się na tym procesie, aby nie przebić drugiej strony fałdy i nie uwalniać leku. Zaletą jest brak nerwów i ważnych naczyń w kłębie, więc nie można skrzywdzić psa.

Technika wstrzyknięć do innych miejsc

Ponieważ sposób podskórnego podawania leku jest zawsze taki sam i nie zależy od miejsca wstrzyknięcia, należy go wykonać w taki sam sposób, jak wstrzyknięcie do kłębu psa. Różnice mogą wynikać jedynie ze sposobu nakłucia skóry - im jest ona gęstsza, tym wolniej należy włożyć igłę. Tempo wstrzyknięcia samego leku do wstrzyknięcia podskórnego nie ma znaczenia.

Inne miejsca wprowadzenia leku pod skórę to:

  • zgięcie kolana;
  • wewnętrzna część uda.

W rzadkich przypadkach, zgodnie z indywidualnymi wskazaniami, pies jest wstrzykiwany pod łopatką.

Teoretycznie iniekcję podskórną można umieścić na całym ciele zwierzęcia. Ale jeśli weźmiesz pod uwagę szereg cech fizjologicznych i ryzyko powikłań, lepiej nakłuć tylko kłąb i ramię.

Ważne! Psy są bardzo wrażliwe na niepewność i nerwowość właściciela. Dlatego przy formułowaniu zastrzyku konieczne są klarowność i szybkość wykonywania wszystkich czynności.

Wstrzyknięcia domięśniowe (w udo)

Antybiotyki i związki wolno wchłaniające są wstrzykiwane do tkanki mięśniowej. Ponieważ takie zastrzyki są prawie zawsze umieszczane w udach, termin "domięśniowe wstrzyknięcie psa" jest używane przez weterynarzy bardzo rzadko i mniej znajomo dla hodowców psów niż określenie "wstrzyknięcie do uda".

Podczas wykonywania tej procedury należy przestrzegać następujących zasad:

  • Wstrzykiwanie psa do uda nie powinno odbywać się w ubraniu - jeśli jest ucisk, należy najpierw rozciągnąć łapę, lekko ją zgiąć i uspokoić (zrelaksować) psa;
  • igła jest wprowadzana do mięśnia pod kątem prostym;
  • głębokość wprowadzania igłą dla psów do 10 kg wynosi 0,6-1,5 cm, dla bardziej masywnych - 1,3-3,5 cm;
  • wybierając miejsce nakłucia, należy pamiętać, że nie wszystkie punkty nadają się do tego - ważne jest, aby nie wchodzić w pnie nerwu w grubości mięśni.

Przed iniekcją domięśniową psa należy znaleźć właściwe miejsce, badając mięśnie między kością piszczelową a stawem biodrowym, aby określić ich położenie i gęstość skóry. Ten obszar jest uważany za najbardziej odpowiedni do wstrzyknięcia - będzie minimalnie bolesny.

Aby uzyskać bardziej szczegółowe i wizualne przestudiowanie procedury, zaleca się obejrzenie instruktażowego filmu wideo na temat wstrzykiwania psa domięśniowo. Obserwując manipulację weterynarza, możesz łatwo i szybko nauczyć się techniki wstrzykiwania.

Możliwe powikłania

Problemy po wstrzyknięciu mogą wystąpić, nawet jeśli wszystko zostało wykonane prawidłowo. Igła uszkadza tkanki, czy to skórę, mięśnie, czy naczynia w nich. Dlatego pojawienie się niewielkiej ilości krwi jest zjawiskiem całkowicie naturalnym i nie stanowi żadnego zagrożenia. Trzeba go tylko zetrzeć, zwilżając bandaż środkiem dezynfekującym. Aby powstrzymać cięższe krwawienie, zaleca się stosowanie przeziębienia przez 15-25 minut. Jeśli to nie pomoże, należy skontaktować się z lekarzem weterynarii.

Szereg innych efektów może mieć ukłucie psa na mięśnie, w tym:

  • powstawanie krwiaka z powodu nadmiernego krwotoku pod skórą, na które należy nanosić siatkę jodową lub magnezję (przez 20 minut);
  • uderzenie igłą w nerw, po którym zwierzę odczuje ból, utykanie, zaciśnięcie lub pociągnięcie łapy, co wymaga leczenia od weterynarza, z reguły, blokady noworodkowej;
  • pojawienie się krwi w strzykawce jest również wynikiem wpadnięcia do naczynia krwionośnego, po czym należy usunąć igłę, zetrzeć krew i wstrzyknąć nową igłę w inne miejsce;
  • podanie niewłaściwego leku lub naruszenie metody podawania (domięśniowo zamiast dożylnie) jest korygowane poprzez nakłucie miejsca wstrzyknięcia roztworem Ringera lub nowokwasy.

Specjalne podejście jest wymagane do wprowadzenia leków, które charakteryzują się zwiększoną chorobowością zastrzyków. Aby zminimalizować dyskomfort u psa, musisz:

  • umieścić każdy zastrzyk w innym miejscu;
  • zmniejszyć stężenie leku za pomocą rozpuszczalników;
  • stosować leki przeciwbólowe (Novocain, lidokaina).

Jeżeli przepisuje się kilka leków w tym samym czasie, konieczne jest podzielenie ich na bardzo ważne i drobne. Ten ostatni może być używany z mniejszą regularnością, przynajmniej po raz pierwszy, w celu zmniejszenia obciążenia ciała i psychiki psa. W trudnych sytuacjach zaleca się umieszczenie cewnika w łapce, aby zmniejszyć uszkodzenie mięśni. Ale taki plan leczenia powinien zostać opracowany przez doświadczonego weterynarza.

Wykonanie zastrzyku na nodze psa wymaga cierpliwości, nie użycia siły i nie próbowania wpływania z płaczem. Głaszcząc się i rozmawiając ze zwierzęciem, powinieneś łatwo rozciągnąć łapę i spokojnie zrobić zastrzyk. Nie możesz się denerwować i wpadać w panikę - zwierzę to poczuje. Musimy działać odważnie i pewnie. Jeśli trudno jest to zrobić samodzielnie, możesz skorzystać z pomocy osoby, której pies również ufa, lub trenować z wyprzedzeniem.

Możesz również zadać pytanie lekarzowi weterynarii personelu naszej strony, który odpowie na nie tak szybko, jak to możliwe, w polu komentarzy poniżej.

Jak wstrzyknąć psa domięśniowo - zasady postępowania

Choroba ukochanego psa dla właściciela jest zawsze katastrofą. W przypadku jakichkolwiek objawów niedyspozycji, łapamy zwierzaka i pędzimy do weterynarza. Lekarz, po badaniu i niezbędnych testach, diagnozuje i przepisuje leczenie, którego jednym z głównych składników jest prawie zawsze domięśniowe wstrzykiwanie różnych leków. Jeśli wymagane są dwa lub trzy strzały, weterynarz sam je wykonuje. Często jednak do całkowitego wyleczenia potrzebny jest długi zastrzyk. Aby nie torturować chorego zwierzęcia podczas codziennych wycieczek do kliniki, właściciel powinien mieć możliwość samodzielnego "wstrzyknięcia" zastrzyków. Lekarz weterynarii zawsze nauczy cię, jak podawać domięśniowo psa - powie ci o prawidłowych dawkach, dobierając odpowiednią wielkość strzykawki, technikę zabiegu. A jeśli weterynarz nie jest pod ręką, pomoże ci przygotowany przez niego artykuł.

Dlaczego potrzebujesz takich umiejętności

Możliwość wykonania wstrzyknięcia może być wymagana, gdy:

  • lek należy wstrzyknąć natychmiast;
  • w niedalekiej przyszłości nie ma możliwości pokazania zwierzęcia weterynarzowi;
  • pies jest bardzo zdenerwowany podczas wizyty u "lekarza";
  • Wymagany jest długi cykl leczenia (można zaoszczędzić na wizytach w klinice).

Ważne! Musisz zrozumieć, że istnieją leki, które mogą być podawane przez zastrzyk tylko przez weterynarza. Dotyczy to przede wszystkim szczepionek (w tym wścieklizny). Własnoręczne szczepienia nie są uznawane przez żadną służbę sanitarną. Szczepienia muszą być wykonywane w certyfikowanej klinice, procedura musi być potwierdzona podpisem weterynarza i pieczęcią.

Niezbędne dokumenty potwierdzające szczepienie

Zdolność do szybkiego i poprawnego wykonania zastrzyku nie tylko pozwoli zaoszczędzić pieniądze, czas i nerwy, ale w niektórych sytuacjach pomoże uratować życie psa. Jest to szczególnie ważne w ostrych stanach - zatruciach, silnym bólu spowodowanym urazami i tym podobnych. Na przykład szybko podawana pirydoksyna z objawami zatrucia izoniazydami daje psu wielką szansę na przeżycie. Szczegóły na ten temat można znaleźć w artykule "Z czym psie psy tropią psy?" Jak postępować w przypadku zatrucia ".

Zastrzyki domięśniowe są przepisywane w przypadku prawie wszystkich chorób. W końcu ten sam składnik aktywny, wprowadzony do organizmu w postaci roztworu do wstrzykiwań, "działa" znacznie szybciej niż tabletki, ponieważ przechodzi bezpośrednio do krwi. Ta cecha jest ważna w przypadku chorób związanych z wymiotami - kiedy żaden lek nie może być po prostu wchłonięty z żołądka. Uważnie przestrzegając wszystkich zaleceń specjalisty, szybko opanujesz technikę wykonywania iniekcji domięśniowych - zawsze, gdy to konieczne, możesz pomóc swojemu psu. Podczas wykonywania tej trudnej manipulacji ważne jest, aby wybrać odpowiednie miejsce do wstrzyknięcia, wybrać / przygotować strzykawkę prawidłowo, aby wykonać zabieg technicznie. Omówimy wszystko w bardziej szczegółowy sposób.

Gdzie kłuć - wybierz i przygotuj miejsce

"Put" iniekcji domięśniowej nie jest łatwe, szczególnie gdy właściciel nie ma doświadczenia z tą procedurą. Po raz pierwszy wszyscy się boją - nagle pojawia się kutas w niewłaściwym miejscu, nagle przeszywający nerw, nagle kość, naczynie z igłą. Z psychologicznego punktu widzenia bardzo trudno jest wetknąć strzykawkę w łapę zwierzęcia. Tutaj ważne jest, aby zrozumieć, że nie torturujesz zwierzęcia, ale wręcz przeciwnie - przedłużasz jego życie, dbaj o swoje zdrowie. Postępując zgodnie z naszymi instrukcjami, możesz podać zastrzyk psu. A więc:

Zastrzyki wykonuje się domięśniowo w tylnej nodze. Dokładnie sprawdź stronę zwierzęcia z boku, oceniając objętość mięśni, grubość kości i skóry. Poniżej na zdjęciu wyraźnie widoczny obszar, który powinien być dokładnie sondowany.

Niebieska kropka jest właściwym miejscem.

Bordowe linie to kość miedniczna, kość udowa, piszczel (mała i duża). Wstrzyknięcie domięśniowe należy wykonać u psa w mięśniu uda, w przybliżeniu tam, gdzie widzimy niebieską kropkę na rysunku.

Ważne! Najbezpieczniejszym obszarem jest kość udowa w prawo, jeśli spojrzysz na lewą łapę, jeśli spojrzysz na prawą łapę, to na odwrót. W tej części nie ma dużych naczyń krwionośnych, ścięgien, zakończeń nerwowych, kość znajduje się daleko od miejsca wkłucia igły. Dlatego nawet bez doświadczenia nie ma szans na skrzywdzenie psa.

Igła powinna być włożona w najsilniejszą część mięśnia, łatwo jest ją chwycić - zawsze poczujesz, jak mięśnie toczą się po palpacji. Powyżej / poniżej mięsień jest cieńszy, jest rozciągnięty i twardy. W tych miejscach bardzo trudno jest kłuć - zwierzę będzie zranione, możesz uszkodzić nerw, kość, staw.

Podczas zabiegu konieczne jest rozluźnienie mięśni. Możliwe jest rozładowanie napięcia, jeśli miejsce wstrzyknięcia jest delikatnie masowane, gdy łapa znajduje się w pozycji wygiętej. Przed wprowadzeniem igły nie jest konieczne leczenie miejsca wstrzyknięcia alkoholem - skóra psa wyróżnia się niezawodną warstwą antybakteryjną.

Prawidłowo wybierz strzykawkę

Strzykawki o różnych rozmiarach i wartościach

Chwila jest bardzo ważna. Cięcie igłą i objętość strzykawki dla każdego psa dobierane są indywidualnie.

  • Dla małych ras (do 10 kg) idealne są strzykawki z cienką igłą do 2 ml. Jeśli dawka wstrzykiwanego leku nie przekracza 1 ml, zaleca się stosowanie strzykawek insulinowych. Ale jeśli konieczne jest długotrwałe leczenie, lepiej nie używać ich - mała igła nie wnika głęboko w mięsień, efekt terapeutyczny jest osłabiony.
  • Dla dużych ras odpowiednie strzykawki od 2 ml lub więcej. Aby zmniejszyć liczbę urazów do minimum, można pobrać strzykawkę o większej objętości i igłę ze strzykawki o mniejszej objętości.

Jak pisać, przygotować strzykawkę

Algorytm działania w tym przypadku jest następujący:

  • Uważnie przeczytaj nazwę produktu i dawkę przepisaną przez weterynarza.
  • Umyć dobrze ręce.
  • Przetrzyj fiolkę roztworem dezynfekującym, pociąć go w najcieńszym miejscu, a następnie rozbić.
  • Weź jałową strzykawkę. Ostrożnie, bez dotykania końcówki dłońmi, nałóż na nią igłę. Wybierz rozwiązanie.
  • Usunąć powietrze ze strzykawki.

Jak wstrzyknąć domięśniowo psa

Natychmiast jako kutas oceń, czy jest wystarczająco dużo mięśni. Igła powinna w przybliżeniu w przybliżeniu o jeden centymetr przekłuć skórę, podskórny tłuszcz. W małych rasach, suchych mięśniach, cienkich powłokach skóry - należy wziąć to pod uwagę, aby podczas wstrzyknięcia nie przebijać mięśni. Aby uniknąć tego problemu, zaleca się wyjęcie igły ze strzykawki insulinowej, umieszczając ją na zwykłej odpowiedniej objętości. W przypadku dużych psów, jeśli dawka wstrzykniętego leku jest niewielka, przeciwnie, igłę o pożądanej długości od zwykłej podaje się na strzykawkę insulinową.

Następnie - ostro, z pewnością i bez wątpienia wszczepiamy igłę w mięsień. Gładkie, delikatnie naciśnij tłok. Będzie to wygodniejsze, jeśli uda będą podtrzymywane przez dłoń wolnej ręki - aby mięśnie nie poruszały się pod naciskiem igły i lekarstw. Jeśli potrzebujesz wprowadzić dużą dawkę, a lek jest bolesny w tym samym czasie, wciskamy tłok powoli, równomiernie. Wyciągamy igłę ostrym ruchem dokładnie pod kątem, w którym została wstrzyknięta. Natychmiast po tym delikatnie masujemy miejsce wstrzyknięcia, nie zapominając o chwaleniu psa i traktowaniu go z ulubioną ucztą.

Aby wykonać wstrzyknięcie zgodnie z wszystkimi zasadami:

  • włóż igłę do mięśnia pod kątem prostym;
  • naciśnij powoli tłok strzykawki;
  • po całkowitym wstrzyknięciu strzykawki wydostać się powoli i płynnie;
  • Aby uzyskać lepsze rozprowadzanie leku i łagodzenie bólu, w miejscu wstrzyknięcia potrzebny jest lekki masaż.

Ważne! Podczas wykonywania iniekcji domięśniowej, zawsze trzymaj igłę palcem u podstawy - pozwoli to na wyraźne działanie w przypadku nieprzewidzianych sytuacji:

  • Po wprowadzeniu mięśnia absolutnie nie można przesunąć igły w prawo / lewo - pies będzie bardzo bolesny.
  • Nagle pochowany w czymś solidnym (może kość) - szybko, ale delikatnie pociągnij za igłę.
  • Jeśli krew pojawi się po wstrzyknięciu strzykawki, naczynie zostanie uszkodzone. Wyciągamy igłę, wycieramy ranę dezynfekowanym wacikiem, wkładamy zastrzyk w inne miejsce.
  • Po wstrzyknięciu może rozwinąć się krwiak - w celu jego usunięcia tworzą "siatkę jodową", nanosić magnezję.

Jak wstrzyknąć psa domięśniowo, wyraźnie pokazane i powiedziane w tym filmie:

Główne błędy spowodowane domięśniowym wstrzyknięciem psa opisano w poniższym filmie.

Jak przygotować zwierzę

Zastrzyki psów nie lubią, delikatnie mówiąc. Jak wstrzyknąć psa domięśniowo, aby nie straszyć psa niezrozumiałym, a co gorsze w "znanych" zapachach? Aby to zrobić, musisz spełnić kilka prostych warunków:

  • Przygotuj strzykawkę z góry, pies nie powinien widzieć tego procesu. Jeśli zwierzę jest przestraszone i spięte, bardzo trudno będzie prowadzić igłę.
  • Uspokój psa, ustaw go spokojnie - usiądź obok swojego zwierzaka, pogłaskaj go, podrap go. Idealny czas na zastrzyk byłby po spacerze i jedzeniu, stan psa w tym momencie brzmi: "Chcę się uspokoić i spać". Ale nie wolno nam zapominać, że większość leków należy podawać tuż przed spacerem, przed posiłkiem lub ściśle po śnie - zawsze ściśle przestrzegaj instrukcji i zaleceń specjalisty.
  • Wątpisz, że pies będzie spokojny (nie będzie się ruszał, nie ucieknie) - poproś o pomoc kogoś, kogo zwierzę dobrze zna, pomoże przeprowadzić zabieg. Asystent siedzi naprzeciwko twarzy psa, głaszcze go. Jednocześnie, jeśli dojdzie do przełomu, musi on posiadać zdolność i zdolność do trzymania zwierzęcia w sposób jasny, bezpieczny i bezbolesny.
  • Połóż się na podłodze siłą, chwyć ją szorstko, przytrzymaj - to nie pomoże. Pies będzie bardzo przerażony, mięśnie zacisną się, będzie bardzo trudno kłuć.

Psy, które charakteryzują się agresją, lękliwymi, niezrównoważonymi zwierzętami, odczuwają ból, mogą żądlić właściciela. Dlatego, jeśli nie ma pewności, że zwierzę wytrzyma manipulację, zanim zostanie nakłute, jest ono zdziwione. Jeśli go nie ma, przymocuj usta za pomocą bandażu / paska. Poniższy rysunek pokazuje, jak to naprawić.

Napraw więc usta

Wstrzyknięcie domięśniowe - procedura nie jest najtrudniejsza. Jeśli będziesz uważnie stosować się do wszystkich zaleceń, aby zachować zgodność z jego wdrożeniem, powstaną szczególne problemy. Nauczywszy się podawać domięśniowo psa, możliwe będzie nie tylko obniżenie kosztów leczenia, ale także, w niektórych sytuacjach krytycznych, uratowanie życia ukochanej istoty.

Jak zrobić zastrzyk u psa. Zastrzyki dla psów.

Jak zrobić zastrzyk, wstrzyknięcie psa? Każdy właściciel może samodzielnie wstrzyknąć lub wstrzyknąć psa domięśniowo i podskórnie. W tym artykule nauczymy cię, jak dawać zastrzyki u psów, a mianowicie wstrzyknięcie domięśniowo i podskórnie. Tak, ci, którzy nie wiedzą, że zastrzyk i zastrzyk - to samo. Kostka i mililitr (ml) są również takie same. Płyny do iniekcji, a raczej ich objętość, nie są mierzone w miligramach, ale w mililitrach.

Co to jest zastrzyk?

Wstrzyknięcie lub wstrzyknięcie to metoda wstrzykiwania leków do organizmu psa poprzez przekłuwanie i wstrzykiwanie leku przez igłę do pewnych tkanek. Istnieją ograniczenia dotyczące ilości (objętości) wstrzykniętego leku. Z reguły wiąże się to nie tylko z ograniczeniem ilości, ale również z właściwościami samego preparatu (podrażnienie tkanek itp.). Istnieją również inne szczegółowe zasady dotyczące zastrzyków, zastrzyków dla psów, które należy znać przed rozpoczęciem praktyki lekarskiej.

Dlaczego warto nauczyć się robić zdjęcia?

Umiejętność samodzielnego wstrzykiwania pozwala być niezależnym, oszczędza czas i pieniądze, może uratować życie zwierzęcia i przyjaciela w nagłym wypadku. Ponadto możesz zarabiać, pomagając innym.

Pierwsza zasada to sterylność, prawidłowe miejsce podawania i wyraźne dawki.
Musisz jasno określić, co chcesz wprowadzić do psa, za pomocą zastrzyku, gdzie i ile.

Zalecenia lekarza można znaleźć takie redukcje:
V / m oznacza domięśniowo, zwykle w udo;
s / c - oznacza podskórnie, zwykle w kłębie.

Wybieramy strzykawkę do wstrzyknięcia, nie wszystkie strzykawki są odpowiednie dla psów

Wstrzyknięcie wykonuje się za pomocą jałowej strzykawki, specjalnie dobranej do jednego lub więcej kryteriów.
W przypadku iniekcji domięśniowych u psów, konieczne jest wybranie strzykawki w zależności od wielkości pacjenta, ponieważ rozmiary u różnych ras są bardzo różne u psów. Dla miniaturowych psów, a także dla psów do 10 kg, najlepiej używać strzykawek "insulinowych". Są one jednak odpowiednie tylko wtedy, gdy wymagana objętość do wstrzyknięcia wynosi nie więcej niż 1 ml (strzykawka na insulinę zawiera tylko 1 ml). Mają najbardziej ludzką średnicę dla takich psów. Nie jest konieczne monitorowanie głębokości wprowadzania, ponieważ długość igły jest mała i igłę można wprowadzić na całej długości, jeśli mówimy o dorosłych małych psach, a nie szczenięta, dla których nie ma to zastosowania, a głębokość włożenia igły wymaga monitorowania. W przypadku większych psów lepiej jest używać strzykawek na 2 lub więcej mililitrów (ml), w zależności od tego, ile leku należy wprowadzić. Ponieważ długość igły w tych strzykawkach jest dłuższa niż w przypadku "insuliny" i pozwala dotrzeć do tkanki mięśniowej. Aby zmniejszyć chorobowość po wprowadzeniu igły, można użyć igły z mniejszej strzykawki, a zatem do strzykawki o pojemności 5 ml można umieścić igłę ze strzykawki o pojemności 2 ml, której średnica igły jest mniejsza, a długość igły jest wymagana. Strzykawki "insulinowe" mogą nie być odpowiednie z jakiegokolwiek powodu. Jeśli lek ma być podawany tylko domięśniowo (co jest zwykle wskazane w adnotacji, takiej jak Dimedrol), użycie krótkiej igły ze strzykawką "insulinową" u dużych psów nie pozwoli na dotarcie do warstw mięśniowych, a lek dostanie się podskórnie, a to może podrażnić i osłabić tkankę. Ponadto, wybierając strzykawkę, należy wziąć pod uwagę płynność leku, ze względu na jego lepkość. Niektóre leki w weterynarii są produkowane na bazie oleju (długo działające antybiotyki) i taki lek jest bardzo trudny do wstrzyknięcia przez igłę strzykawki "insulinowej", nie jest łatwo zamrozić i zatkać cienkie igły strzykawek "insulinowych", dlatego używają igły o rząd wielkości większych lub zmieniających się wprowadzenie do podskórnego, jeśli to możliwe.

W przypadku wstrzyknięć podskórnych (które są lepiej zrozumiałe pod nazwą "w kłębie"), można użyć różnych strzykawek o różnej średnicy i długości igły, w zależności od ilości leku wymaganej do wstrzyknięcia i jego właściwości fizycznych. Ale w oparciu o wymaganą objętość i właściwości leku, należy w miarę możliwości preferować strzykawkę z mniejszą igłą. Lub możesz przenieść igłę z mniejszej strzykawki do dużej strzykawki. W przypadku lepkich preparatów oleistych wygodniej jest używać igieł ze strzykawki o pojemności 2-3 ml i więcej.

Skaluj na strzykawce. Określ cenę podziału

Jak pokazano na powyższym zdjęciu, istnieje 8 podstawowych typów strzykawek, które mogą być używane przez psy. Teraz naszym zadaniem jest dowiedzieć się, jak określić, ile mililitrów leku będzie odpowiadać jednej lub drugiej kresce w skali strzykawki. Oznacza to, że nauczymy się ustalać cenę dzielenia strzykawki, aby nie pozbawiać pacjenta koniecznych kropli istotnego leku i nie wprowadzać więcej, jeśli lek jest poważny i potencjalnie niebezpieczny.

Strzykawka na insulinę mieści tylko 1 ml, zdjęcie pokazuje, jak poruszać się zgodnie ze skalą.

Zbieramy lek w strzykawce

  • Ręce powinny być czyste. Strzykawka - sterylna.
  • Potrzebne są igły sterylne dla każdego nowego wprowadzenia.
  • Nie dotykaj sterylnej igły dłońmi.
  • Nie należy stosować leków z wcześniej otwartych ampułek.

Aby zaoszczędzić drogie leki, można je wysterylizować w kilku strzykawkach jednocześnie w różnych strzykawkach i przechowywać je w lodówce nie dłużej niż przez 3 dni (rozgrzać je przed podaniem).

Upewnij się, że dokładnie nazwa leku, który musisz wprowadzić, jest zapisana na ampułce.

Na ampułce nazwa leku i data jego ważności muszą być jasno napisane, niemożliwe jest użycie ampułki z wymazaną nazwą, nawet jeśli wyraźnie pamiętasz, że jest to lek, którego potrzebujesz.

Ampułki mogą być mylone w pudełkach, szczególnie przez niedoświadczonych właścicieli lub gdy zastrzyki są podawane naprzemiennie przez różnych ludzi.

Niektóre fiolki z lekami należy wstrząsnąć przed użyciem, przeczytaj uważnie instrukcje na ten temat.

Otwórz ampułkę za pomocą specjalnego pliku i zawiń w bawełniany wacik, odetnij końcówkę, naciskając końcówkę w kierunku od siebie. Nowoczesne ampułki mają wskaźnik koła lub specjalny pierścień. Jeśli naciśniesz końcówkę ampułki w przeciwnym kierunku niż krąg, wyłamie się bez wypełniania. Jednak w niektórych domowych ampułkach kręgi te służą, prawdopodobnie, do piękna i nadal muszą być cięte. Włóż igłę do ampułki i powoli zbierz wymaganą ilość leku. Dla wygody ampułki o średnicy szyjki mniejszej niż 2 mm można odwrócić do góry dnem.

Następnie, odkładając ampułkę na bok i umieszczając strzykawkę w dłoni za pomocą igły, naciskając na tłok, usuń powietrze i nadmiar leku ze strzykawki.
Wszystko gotowe do wprowadzenia!

Upewnij się, że lek można podawać domięśniowo lub podskórnie, że można go podawać psu!

Można to zrobić z zalecenia lekarza lub z instrukcji dotyczących leku. Niektóre leki nie powinny być podawane w określony sposób. Tkaniny mogą wymrzeć. Wtedy znajdziesz wiele problemów i kosztów. Na przykład Dimedrol podaje się tylko domięśniowo (lub dożylnie), a chlorku wapnia nie można podawać domięśniowo lub podskórnie, tylko dożylnie. Essentiale N (lek stosowany w wątrobie), jeśli zostanie spożyty podskórnie, spowoduje taką samą martwicę jak difenhydramina.

Nie należy mieszać leków w jednej strzykawce, jeśli lekarz tego nie zaleci!

Doprowadzi to do wytrącania się, jeśli leki będą niezgodne chemicznie, zwiększone miejscowe podrażnienie lub pojawienie się efektu toksycznego w wyniku reakcji krzyżowej między lekami i powstawania nowych substancji - produktów reakcji. Jeśli po zmieszaniu preparatów kolor się zmienił i / lub opadł osad, należy uważać na stosowanie takiej mieszaniny.

Pamiętaj! Skóra w miejscu wkłucia igły musi być zdrowa!

Domięśniowo - gdzie i jak?

Podawanie domięśniowe obejmuje wprowadzenie do głębin tkanki mięśniowej i mięśni. Najlepsze miejsca na ciele psa to okolice biodra, rzadziej ramię. Najczęściej robią to w udach (nawiasem mówiąc, wśród właścicieli bardziej zrozumiałe jest "robienie tego w udzie" niż "rób to domięśniowo", więc lekarz w przepisach dotyczących jasności zrozumienia często musi pisać "w udo")

Podczas wstrzykiwania do uda ważne jest, aby zrozumieć:

    • Mięsień nie powinien być napięty, jeśli zwierzę jest "ściśnięte", uspokój je i masuj udo palcami. Łapa lekko zgięta.
    • Nasmarować alkoholem itp. skóra nie jest konieczna. Zwierzęta mają silną warstwę przeciwbakteryjną na skórze, oczywiście, jeśli skóra w miejscu zamierzonego wstrzyknięcia jest zdrowa, bez oznak zapalenia.
    • Najważniejsze to nie dotykać igły dłońmi.
    • Lek powinien mieć temperaturę pokojową i lepszą temperaturę ciała (37-39 stopni Celsjusza)
    • Nie wszystkie punkty uda mogą być wstrzyknięte. Zadbaj o pnie nerwów w mięśniu.
    • Strzykawka do wstrzykiwań powinna mieć właściwy kierunek.

Niewielki pies (do 10 kg) wstrzykuje się do mięśni nie głębiej niż 0,7-1,5 cm, igłę wstrzykuje się większym psom na głębokość od 1,5 do 3,5 cm Strzykawkę należy przyjąć natychmiast, aby po wstrzyknięciu nie nastąpiła rearanżacja. palce wygodnie naciskały na tłok.

Na schemacie: wskazano zielone obszary, w których pies może podać iniekcję domięśniową.

  • Nasmarować alkoholem itp. skóra nie jest konieczna. Zwierzęta mają silną warstwę przeciwbakteryjną na skórze.
  • Najważniejsze to nie dotykać igły dłońmi.
  • Lek powinien mieć temperaturę pokojową i lepszą temperaturę ciała (37-39 stopni Celsjusza)
  • Po wstrzyknięciu pod skórę najmniejsze szanse dostania się w niewłaściwe miejsce.
  • Strzykawka do wstrzykiwań powinna mieć właściwy kierunek.

Pociągnij fałd skóry do góry i u podstawy zagięcia, na własne palce, pod kątem 45 stopni, nakłuć igłę nie głębiej niż podskórnie. Kiedy przesuniesz igłę w skórze, poczujesz opór jej ruchu. Gdy tylko igła "zawiedzie" (opór ustaje), oznacza to, że znajduje się pod skórą, możesz nacisnąć tłok i uwolnić lek. Ważne jest, aby nie przekłuwać fałdu i nie wstrzykiwać sobie lub po prostu wylewać lek po drugiej stronie. Na schemacie wskazano niebieskie miejsca wstrzyknięć podskórnych u psów.

Wideo na temat "Jak zrobić zastrzyk dla psa". Zastrzyki dla psów

Na wideo: technika zastrzyków (zastrzyki) psa.

Jak szybko można podawać lek? Ile możesz umieścić w jednym miejscu?

Po podaniu domięśniowym mamy dwa ograniczenia. Z jednej strony zwierzę nie daje nam czasu do namysłu, jeśli jest niespokojne lub agresywne, z drugiej strony duża ilość leku powoduje większą rozwarstwienie mięśni, a zatem zwiększa traumatyczny efekt wstrzyknięcia. Jeśli nie wiesz, to każda iniekcja jest mikrourazem. W przypadku małych psów (do 2 kg) maksymalną ilość leku do podania domięśniowego należy uznać za objętość większą niż 1 ml. Dla psów 2-10 kg - maksymalna ilość leku do wstrzyknięcia domięśniowego - 2-3 ml; dla psów 10-30 kg - 3-4 ml; dla większych psów domięśniowo w jednym miejscu nie należy podawać więcej niż 5-6 ml leku. Jeśli istnieje taka potrzeba, niezbędna ilość leku jest podzielona na kilka części, biorąc pod uwagę powyższe ograniczenia i wstrzykuje się w kilka różnych miejsc. Im większa objętość leku, tym mniejsza powinna być szybkość jego wprowadzania. Tak więc, na każde 1 ml objętości leku, należy spędzić 2-3 sekundy, 0,5 ml na 1 sekundę.

Podskórnie. Szybkość podawania do wstrzyknięcia podskórnego nie odgrywa żadnej roli. W jednym miejscu nie zaleca się wprowadzania więcej niż 60-90 ml / kg wagi. Dlatego wszystkie duże objętości roztworów są wstrzykiwane podskórnie, w porównaniu z możliwościami iniekcji domięśniowych. Jeśli musisz wprowadzić dużą ilość leku (na przykład sól fizjologiczną), wykonaj kilka zastrzyków w różnych miejscach. Możesz także użyć systemu do zakraplacza, aby nie zbierać 10-20-30 strzykawek. Jeśli planowane jest użycie strzykawek, to igła jest umieszczana w jednym miejscu i przez nią, pozostawiając igłę w miejscu, tylko nowe strzykawki są połączone bez wyciągania igieł, aby nie tworzyć niepotrzebnych "dziur".

Jeśli rozważałeś wszystkie powyższe, nie bój się, a co najważniejsze - nie wahaj się. Pies bardzo odczuwa wewnętrzny nastrój właściciela i liczy na niego jako lidera. Jeśli lider jest zdezorientowany, wpadnie w panikę i sama podejmie decyzje. Uczyń to jasno i szybko. Zapomnij o litości na chwilę. Pamiętaj, że jesteś tylko dobry. Jest to jedyny sposób na zastrzyk w ludzki i bezbolesny sposób. Niepewność obniża jakość wykonania i sprawia, że ​​procedura jest bardziej traumatyczna. Możesz ćwiczyć z wyprzedzeniem, aby Twoja ręka przyzwyczaiła się do tego, jak to jest właściwe i wygodne, aby trzymać strzykawkę na miękkiej poduszce.

Bolesność po wstrzyknięciu, kulawizna po wstrzyknięciu

Przy odpowiednim sformułowaniu i nie drażniącym leku, dyskomfort powstaje z igły przechodzącej przez tkanki. Zwierzę może być niespokojne. W zależności od temperamentu i psychiki zwierzęcia, a także od jego cech działania, nawet wprowadzenie nie drażniącego leku może wywołać burzę negatywnych emocji. Nie bój się tego. Nie ma związku z żadnym trafieniem "nie ma". Istnieją drażniące preparaty tkankowe, które powodują silny dyskomfort. Na przykład, bez spa, antybiotyków itp. Kiedy kompatybilne leki można mieszać z miejscowymi środkami znieczulającymi, aby zmniejszyć dyskomfort. Dlatego lidokaina jest zalecana do stosowania z niektórymi antybiotykami, ponieważ noworodka jest złagodzona. Ale bardzo często jako dodatek przeciwbólowy stosuje się roztwór nowosyny (0,5% roztwór). Aby zmniejszyć ból, można mieszać lek z kompatybilnym niedrażniącym rozpuszczalnikiem, na przykład roztworem soli lub Ringera, wodą do wstrzykiwań. Bolesność znacznie się zmniejszyła. Kompatybilność z takimi rozpuszczalnikami można również znaleźć w instrukcjach dotyczących preparatu.

Jeśli potrzebujesz długiego kursu leków do wstrzykiwań

W przypadku poważnych chorób lub w okresie rehabilitacji po poważnych operacjach może być konieczny długi czas iniekcji. Jeśli pies jest w stanie i chce jeść, niektóre preparaty muszą zostać zastąpione tabletkami i podane w środku, przedyskutuj je z weterynarzem. Jeśli na początku nie ma psa, wykonaj wszystkie zastrzyki, a po apetycie postępuj zgodnie z zaleceniami poprzedniego zdania. Jednak nadal istnieją leki, które nie są dostępne w tabletkach i można je wstrzyknąć tylko strzykawką. Jak być? Najpierw obserwuj, co ich leki powodują wielki dyskomfort. Jeśli lek jest bolesny, należy wykonać każdą nową iniekcję w nowym miejscu, zastępując łapy wstrzyknięciami domięśniowymi, zmniejszając ból leku, stosując dodatkowe rozpuszczalniki lub znieczulenia miejscowe (novocaine, lidokaina). W tej chwili, zawsze o znaczeniu terapeutycznym, istnieją pierwszorzędne i drobne leki, których częstotliwość można zmniejszyć po raz pierwszy, można to również wykorzystać. Niektóre leki można podawać dożylnie, ponieważ często w ciężkich przypadkach cewnik jest wkładany do łap psa przez 3-5 dni. Może to zmniejszyć stres związany z urazami mięśni. Chociaż kompetentni i doświadczeni lekarze powinni opracować dla ciebie odpowiednią strategię leczenia, tak aby nie "zalać" psa 10-20 narkotykami do iniekcji, ale wprowadzić je na przemian na przemian i konsekwentnie w oparciu o terapeutyczne znaczenie leku w tej chwili.

Krew po zastrzyku

Każde wstrzyknięcie jest mikrourazem z możliwym naruszeniem integralności naczyń krwionośnych, co objawia się pojawieniem się pewnej ilości krwi na skórze. Niewielka ilość nie bierze pod uwagę. W przypadku dużej ilości krwi należy zastosować miejscowe przeziębienie przez 20 minut, aby zatrzymać krwawienie. Jeśli to nie pomoże, zadzwoń do weterynarza.

Pies naciska swoją łapę

Może to być spowodowane drażniącymi lekami. Nie martw się, przejdzie. Niebezpiecznie jest, gdy łapa ściąga jak bicz. W konsekwencji igła może dostać się do wiązki nerwów. Skonsultuj się z lekarzem i przygotuj się na kurs blokad Novocain, zwykle wszystko znika (ale wymagane są blokady). Blokada Novocainic - wokół bolesnego miejsca ze specjalną mieszaniną opartą na nowokainie, aby skutecznie zmniejszyć stan zapalny i jego konsekwencje dla uszkodzonych tkanek.

Pies się opiera

Psy są podatne na przemoc i interferencje z zewnątrz. Dlatego obsesja i kłopotliwość podczas zabiegów muszą zostać zredukowane. Zbliżać się do zwierzęcia bez podniecenia i drżenia. Niosą Państwo zdrowie. Czego się boisz i martwisz! Konieczne jest wygodne przymocowanie małego psa bokiem do operatora (osoby wykonującej wstrzyknięcie) i najlepiej położyć dużą na boku. Właściciele, którzy dobrze czują swoje zwierzęta, raczej spokojnie biorą zwierzę w swoje ręce i / lub odwracają ich uwagę głaskaniem. Osoba, która trzyma w ręku strzykawkę, nie musi ciągnąć swojej łapy ani skóry. Łapa jest ostrożnie chwytana, rozchylana, a igła jest wkładana kosztem "jednego". A kiedy pies zrozumie, lek zostanie dostarczony.

Zbyt uparte, zwłaszcza małe psy, lub bolesne wstrzyknięcie może wymagać owinięcia w koc lub użycia specjalnej torby, pozostawienia tylko jednej lub obu tylnych nóg za darmo lub miejsca do podawania podskórnego. Jeśli duży pies stawia opór lub wykazuje agresję, sprawdzona jest następująca metoda mocowania: smycz lub lina przymocowana do kołnierza jest przywiązana do jakiegoś nieruchomego i bezpiecznie przymocowanego przedmiotu, tak blisko (od obiektu do szyi), aby uniemożliwić psu ruch z jego przednimi łapami, po plecach część jest stała (pies nie jest już w stanie ugryźć, ponieważ szyja jest wyraźnie związana) i procedura jest wykonywana.

I pamiętajcie: im dłużej majstrujemy, tym mniej cierpliwości pozostaje u pacjentów.

Błędne zachowanie ze strony właścicieli, zwłaszcza u mężczyzn, gdy próbują oni tłumić opór zwierzęcia siłą (instynktem naturalnym), to tylko nasila podrażnienie zwierzęcia i człowieka.

Tylko uczucie i cierpliwość, tylko uczucie. Powodzenia!

Jak zrobić psa do iniekcji

W artykule porozmawiam o tym, jak zrobić pies zastrzyk w domu samodzielnie. Opiszę, jak wstrzyknąć psa do kłębka podskórnie, domięśniowo. Pozwól mi wyjaśnić, dlaczego zwierzę może utykać po wstrzyknięciu.

Jak i gdzie umieścić zastrzyki psa

Czworonożni przyjaciele, a także ludzie podatni na choroby. Do leczenia wielu chorób stosowanych leków w postaci zastrzyków. Środki na taką dostawę są bardziej skuteczne i szybkie.

Może być konieczne wykonywanie takich manipulacji kilka razy dziennie. W związku z tym występuje niedogodność w tak częstym transporcie zwierząt domowych do kliniki weterynaryjnej.

Kwestia wstrzykiwania leku zwierzęciu w domu staje się istotna. Aby to zrobić, właściciel zwierzęcia musi opanować umiejętność wystawiania psa. Nie jest to wcale trudne. Wystarczy przeprowadzić manipulację, a technika zostanie opanowana.

W przypadku wszystkich rodzajów zastrzyków istnieją pewne zasady dotyczące przeprowadzania, które muszą być przestrzegane:

  1. Określić lek, dawkę i sposób jego podania, zanim butelka leku i strzykawka zostaną otwarte.
  2. Do wstrzyknięcia konieczne jest stosowanie tylko sterylnych jednorazowych strzykawek. Każdy lek należy umieścić w nowej strzykawce. Ich wielokrotne użycie jest niedopuszczalne.
  3. Wielkość strzykawki dobiera się z masy ciała zwierzęcia i ilości leku do wstrzyknięcia. Im cieńsza igła i mniejsza strzykawka, tym mniej traumatyczna będzie procedura dla psa.
  4. Niemożliwe jest zmieszanie dwóch leków w jednej strzykawce. Jeśli chcesz wprowadzić kilka wstrzyknięć, musisz je nakłuć różnymi strzykawkami w różnych częściach ciała zwierzęcia.
  5. Otwieranie ampułki z lekiem nie podlega przechowywaniu. Jeśli producent określił okres ważności iniekcji po otwarciu opakowania, można go przechowywać w sterylnej strzykawce w lodówce.
  6. Lek przed wprowadzeniem, jeśli był przechowywany w lodówce, konieczne jest ogrzanie w dłoniach.
  7. Przed wstrzyknięciem konieczne jest uspokojenie zwierzęcia. Jeśli zwierzę nie może być spacyfikowane samemu, konieczne jest uzyskanie pomocy od drugiej osoby, która może trzymać psa podczas wstrzyknięcia.

Kroki wtrysku:

  • Myć ręce mydłem. Jeśli to możliwe, należy leczyć miejsce wstrzyknięcia.
  • Przygotuj zastrzyk. Weź lek do strzykawki. Wypuść całe powietrze ze strzykawki naciskając tłok.
  • Wstrzyknij lek.

Jak zrobić szczeniaka do wstrzykiwań podskórnych

Wstrzyknięcie podskórne oznacza, że ​​należy umieścić lek pod skórą, bez wpływu na mięśnie. Te strzały są umieszczone w kłębie, po wewnętrznej stronie uda, na ramieniu.

Należy zauważyć, że grubość skóry w tych obszarach psów jest różna. Sam cienki i wrażliwy na wewnętrznej powierzchni uda, wymaga ostrożnego podawania leku. Natomiast w kłębie skóra jest gęsta i gęsta. Wstrzyknięcie jest najmniej bolesne dla zwierzęcia.

Staraj się nie wystraszyć zwierzęcia i nie zranić go.

Wstrzyknięcie podskórne jest następujące:

  • Skóra w miejscu wstrzyknięcia jest zaciśnięta palcami i oderwana.
  • Igła jest wprowadzana pod kątem 45 stopni prawie u podstawy ciała, w miejscu, w którym skóra po rozciągnięciu odsunęła się od ciała.
  • Lek należy wstrzykiwać do przestrzeni podskórnej. Po dotarciu końcówki igły rezystancja z wkładania igły nie będzie odczuwalna. Lek należy podawać wystarczająco wolno, naciskając tłok strzykawki.
  • Po wstrzyknięciu można delikatnie masować miejsce wstrzyknięcia, aby uzyskać lepszą dystrybucję.

Jak zrobić strzał w kłębie lub między łopatkami

Jest to wstrzyknięcie podskórne. Kłąb znajduje się u psa między łopatkami. Skóra jest tutaj raczej szorstka, dlatego aby nie złamać igły, należy ją wstrzykiwać powoli.

Przed wprowadzeniem leku musisz zdecydować, gdzie posiekać. Blisko szyi jest niepożądane, ponieważ W tym miejscu umieszcza się kołnierz i smycz, które mogą pocierać i ranić ranę.
Lekarstwo w kłębie należy podawać we wszystkich wstrzyknięciach podskórnych.

Jak umieścić domięśniowy lek w udzie

Podstawowe zasady wstrzyknięć domięśniowych:

  • możesz wejść tylko w niezaciśnięte mięśnie. Jeśli watchdog jest napięty, musisz się zrelaksować (wyprasować);
  • wskazane jest umieszczenie pyska na pysku przed wstrzyknięciem w celu uniknięcia ugryzienia;
  • strzykawkę wkłada się do uda pod kątem prostym, około 1 cm w głąb, w okolicę połowy uda.
Bądź ostrożny podczas wstrzykiwania domięśniowego.

Etapy manipulacji są takie same jak przy podawaniu podskórnym, tylko że nie musisz opóźniać skóry.

Przyczyny kulawizny po wstrzyknięciu

Czasami po zabiegu pies może utykać na jedną łapę lub nawet przeciągnąć za siebie nogi. Jest kilka powodów:

  • występowanie stanu zapalnego, nacieki, zapadnięcia i ropnie z powodu nieprzestrzegania zasad antyseptyki i inscenizacji;
  • podawanie bolesnego leku, takiego jak antybiotyk;
  • szczypanie lub uszkodzenie nerwu.
Jeśli pies zacznie się wiotczeć po wstrzyknięciu, należy go pokazać specjalistom.

Jeśli pies jest kulawy, może to być spowodowane nie tylko nowymi procedurami, ale także sygnalizowaniem innej choroby. Jest kilka przyczyn kulawości u psa.
Ból po antybiotykach przejdzie w ciągu kilku dni, a nerwowy szczypanie lub proces zapalny powinny być leczone na czas.

Szczenię można również podawać dożylnie lub kroplomierzem, takie zabiegi są zwykle wykonywane w klinice weterynaryjnej.
W artykule mówiłem o tym, jak dać psu zastrzyk w domu niezależnie. Opisano, jak wprowadzić leku do psa w kłębie, podskórnie, domięśniowo. Wyjaśniła, dlaczego pies może utykać po zabiegu.

Jak wstrzyknąć psa

Właściciele psów często mają do czynienia z różnymi chorobami swoich czworonożnych przyjaciół. Czasami jest to łagodna choroba, która nie wymaga nawet dokładnego leczenia. Ale zdarza się również, że leczenie jest niezwykle konieczne. Czasami weterynarz może wykonać zastrzyk i powiedzieć, że wstrzyknięcie należy powtarzać kilka razy dziennie. To wtedy właściciel ma pytanie - aby stale iść do kliniki, aby pies mógł otrzymać zastrzyk, zadzwonić do weterynarza w domu (co może być bardzo kosztowne) lub nauczyć się samodzielnego wykonywania zastrzyków.

Oczywiście wielu hodowców zna potrzebę wstrzyknięcia psa i od dawna nauczyło się radzić sobie z tym zadaniem. Ale nie wszyscy ludzie od dawna zajmują się psami. Przed niektórymi, po raz pierwszy pojawia się potrzeba oddania zwierzęcia. Tutaj pojawia się pytanie - jak zrobić zastrzyk u psa?

Potrzebujesz

Czasami zdarza się, że nie ma możliwości skontaktowania się z doświadczonym specjalistą. A dalsze życie zwierzęcia (lub, co gorsza, zwierzę domowe i jego miot) będzie zależało od szybkiego podawania leku. Wiele osób w tym czasie może się zdezorientować, a wynik takich opowieści jest bardzo żałosny - od śmierci psa po śmierć wszystkich śmieci.

Ale mając pojęcie o procedurze i zdolności radzenia sobie z własnym lękiem, osoba jest w stanie wykonać konieczny zastrzyk z zastrzyku.

Rodzaje zastrzyków

Leki, w zależności od miejsca podania, są dwojakiego rodzaju:

  • do wstrzyknięć domięśniowych (v / m);
  • do wstrzyknięć podskórnych (s / c).

Oczywiście można również znaleźć leki, które są stosowane dożylnie, ale stosowanie takich leków u psów jest niedopuszczalne (z tego powodu, że takie zastrzyki albo zakończą życie zwierzęcia, albo już nie mają znaczenia, ponieważ ma tylko kilka dni życia). Dlatego stosowanie iniekcji domięśniowych i podskórnych jest typowe dla psów.

Jak wybrać strzykawkę

Ważne jest, aby używać odpowiednich strzykawek. Dlatego przed wykonaniem wstrzyknięcia należy dokładnie obliczyć dawkę i wybrać odpowiednią strzykawkę. Ważne będzie również określenie miejsca, w którym należy wstrzyknąć psa. Wybór strzykawki może się różnić ze względu na te czynniki.

Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę rasę psa - próbowanie nakłucia dorosłego Rottweilera strzykawką insulinową jest marnowaniem leków. Jednocześnie próba ukłucia miesięcznego szczeniaka owczarka za pomocą strzykawki o pojemności 10 ml może spowodować śmierć zwierzęcia (rozmiar igły może przekroczyć szerokość szczenięcia, a jeśli pociągnie, konsekwencje będą straszne).

Podczas określania wymaganego rodzaju strzykawki należy polegać na 4 głównych szczegółach: wielkości psa, wieku zwierzęcia, wymaganej ilości leku i właściwościach samego leku.

Wybierz według wieku, rozmiaru

Jeśli właściciel rottweilera musi wstrzyknąć 1 ml leku swojemu pupilowi, lepiej jest wziąć strzykawkę o pojemności 2 cm3 niż strzykawkę insulinową, ponieważ różnica długości igły pomiędzy takimi strzykawkami jest ogromna. W przypadku stosowania leku podawanego domięśniowo, w celu wstrzyknięcia podskórnego psa, istnieje ryzyko, że lek nie tylko nie zadziała, ale także spowoduje alergię lub martwicę tkanki.

Małe rasy, takie jak szpice, lepiej nakłuwać strzykawkami insulinowymi, po konsultacji z lekarzem weterynarii na temat wymaganej dawki leku. Następnie możesz bezpiecznie używać całej długości igły. W przypadku szczeniąt, nawet dużych ras, konieczne jest użycie strzykawki insulinowej, ale igła nie jest całkowicie wsunięta.

Wybór właściwości leku

Czasami trzeba nakłuć lek, który ma tłustą bazę. Próba wstrzyknięcia takiego leku przez strzykawkę insulinową jest skazana na niepowodzenie. Lek o niskim obrocie po prostu zatka igłę i nie zostanie wstrzyknięty. Dlatego w takich przypadkach lepiej jest pracować z dłuższą i grubszą igłą, niż pozostawić zwierzę bez strzału.

Wybór według dawki leku

W tym miejscu należy wyraźnie zrozumieć, że nie będzie można wykonać kilku wstrzyknięć za pomocą różnych strzykawek tego samego typu. Nawet najbardziej cierpliwy pies nie jest w stanie tego znieść. Lepiej jest używać strzykawki o większej pojemności (iw rezultacie iz większą igłą) bardzo ostrożnie, niż kilkakrotnie torturować zwierzę. Często nawet szczenięta odnoszą się spokojnie do pierwszego zastrzyku, którego są właścicielami.

Niezbędne przygotowania

Po wybraniu strzykawki należy otworzyć ampułkę z lekiem. Bez względu na to, jaki rodzaj leku jest oksytocyną, aby stymulować poród lub specyficzne antybiotyki u psów w zastrzykach, ampułkę należy otworzyć. Producenci dołączają specjalną pilniczkę do opakowania leków lub po prostu zaznaczają specjalne miejsce na ampułce, klikając, która po prostu ją łamie.

Ampułka jest otwarta, a następnie, co najważniejsze, nie można pominąć ważnego punktu - wata nasączona alkoholem, należy wytrzeć górną (złamaną) część ampułki - aby usunąć wszystkie możliwe bakterie, które mogłyby dostać się na jej ręce. Oczywiście wiele osób myje ręce przed otwarciem leku, ale nawet umyte ręce nie dają żadnych gwarancji.

Istnieje kilka zasad leczenia leków i są one ważne nie tylko dla psich cwaniaków, ale również dla wszelkich zastrzyków:

  1. Ważne jest, aby ręce wykonujące procedurę były czyste.
  2. Każde nowe wstrzyknięcie leku musi być wykonane sterylną igłą.
  3. W żadnym wypadku nie należy dotykać igły.
  4. Ampułki, nawet zawierające drugą połowę leku, są zabronione do przechowywania.

Jeśli pierwsze punkty pytań specjalnych nie powodują, to ostatnie może spowodować oszołomienie. Jak mogę rzucić ampułkę z połową leku, którego koszt może być równy kosztowi psa? Na szczęście, pozostałości leku można zebrać w nowej strzykawce do następnego wstrzyknięcia - przy odpowiednim przechowywaniu (to jest, przestrzeganiu innych zasad i przechowywaniu strzykawki w lodówce za pomocą nasadki na igle), nie spowoduje to trudności, ale taką strzykawkę można przechowywać nie dłużej niż przez trzy dni.

Czasami zwierzę potrzebuje dawki leku, która przekracza objętość jednej ampułki - wtedy lek z kilku ampułek jest po prostu zbierany do strzykawki o odpowiedniej wielkości.

Po zażyciu leku należy przekręcić strzykawkę igłą w górę i powoli naciskając tłok lekko uderzać plastikiem kilkakrotnie palcem. W ten sposób powietrze ze strzykawki zostaje usunięte, ponieważ jego obecność w leku może zaszkodzić zwierzęciu.

Rodzaje zastrzyków i sposób ich wykonania

Kiedy wszystkie przygotowania zostaną zakończone, możemy spokojnie powiedzieć, że połowa prac została już wykonana. Pozostaje najprostszą, ale kluczową częścią.

Aby zrozumieć, jak prawidłowo wstrzykiwać psa, należy najpierw dokładnie ustalić, gdzie powinien znajdować się ten zastrzyk. Wstrzyknięcia domięśniowe wykonuje się u zwierzęcia w udo, ale podskórne są najczęściej w kłębie (są rzadkie wyjątki, ale są one naprawdę rzadkie i niewielu napotkało je).

Zastrzyki podskórne

Najczęstsza opcja do wstrzykiwań dla psów. Podskórnie wstrzyknięto prawie wszystkie szczepione szczenięta. Aby wykonać taki zastrzyk, musisz wybrać właściwe miejsce.

Najpopularniejszą opcją jest strzał w kłębie.

Gdzie pies więdnie, każdy, kto go głaskał, przynajmniej raz wie, to jest miejsce w górnej części ciała między przednimi łopatkami. Historycznie jest to najbardziej niezawodna metoda podskórnego podawania leku.

Więzy psich psów mają najniższą czułość, która jest po prostu konieczna do ochrony organizmu. Praktycznie bez odczuwania takiego zastrzyku zwierzę pozostaje spokojne i nie drga podczas manipulacji.

Jak zrobić zastrzyk podskórny do psa, nie jest trudno zrozumieć, nawet jeśli musisz to zrobić po raz pierwszy. Łatwo zrozumieć, że nadszedł czas, aby wstrzyknąć lek do organizmu psa.

Aby uzyskać prawidłowe działanie, kłąb podnosi się palcami wolnej ręki (cóż, jeśli ktoś w tym pomaga), a strzykawkę wkłada się pod kątem 45 stopni. Podczas gdy igła jest wprowadzana przez skórę, od strony ciała odczuwany jest pewien opór, a manipulowanie odbywa się z wysiłkiem. Jak tylko igła zacznie się swobodnie poruszać, skóra jest przekazywana i możesz nacisnąć tłok strzykawki, aby wstrzyknąć lek.

Bardzo ważne jest, aby przed oddaniem piesowi strzału w kłębie, upewnić się, że jego skóra jest zdrowa, bez żadnych uszkodzeń. Jeśli skóra w kłębie jest uszkodzona, alternatywą jest ukłucie kolana, ale to miejsce na ciele psa jest znacznie bardziej wrażliwe niż kłębowisko.

Zastrzyki domięśniowe

Zwykła praktyka sugeruje, że lek można podawać zarówno domięśniowo, jak i podskórnie, a druga opcja jest zawsze preferowana (jest bardziej humanitarna w stosunku do psa). Ale niektóre leki wymagają jedynie wstrzyknięcia domięśniowego, a następnie nie ma innej możliwości niż wstrzyknięcie domięśniowo psa.

Jak wykonać zastrzyk domięśniowy u psa? Takie wstrzyknięcia wykonuje się zazwyczaj w udo. W przypadku wstrzyknięć domięśniowych jest to obszar najmniej wrażliwy.

Zanim jednak dostaniesz psa w udzie, musisz pamiętać, że istnieje ryzyko dostania się do zwoju. Wtedy, oczywiście, możliwe są pewne konsekwencje, aż do potrzeby powtarzających się zastrzyków, ale z innymi lekami i do innego celu.

Nie ma szczególnych trudności w tej procedurze, z wyjątkiem powyższego. Wystarczy włożyć igłę do końca i wstrzyknąć lek.

Ogólne zasady

Niezależnie od rodzaju zastrzyku, powinieneś zawsze pamiętać o kilku zasadach:

  1. Smarowanie skóry psa alkoholem lub podobnymi substancjami nie ma sensu. Sama skóra psa ma warstwę przeciwbakteryjną, więc ta czynność będzie zbędna.
  2. Lek powinien być w temperaturze pokojowej. Przed otwarciem ampułki należy odczekać chwilę. Zwierzę odczuje najmniejszy dyskomfort: jeśli lek zostanie wstrzyknięty z temperaturą ciała, nikt nie zabrania trzymania ampułki w dłoniach.
  3. Skóra w miejscu przyszłego wstrzyknięcia powinna być czysta, bez żadnych uszkodzeń. Szczególnie prawdziwe, jeśli chcesz wykonywać iniekcje podskórnie, psy mają tendencję do rozczesywania skóry.
  4. Przed wykonaniem wstrzyknięcia podskórnego należy wybrać odpowiedni kąt i zamocować strzykawkę w dłoni, aby wygodnie wstrzykiwać lek. Ta ostatnia jest prawdziwa, aby wstrzykiwać domięśniowo psy.
  5. Wstrzyknięć domięśniowych u psów nie można podawać na wszystkie części uda. Ważne jest, aby pamiętać węzły nerwowe.

Dawkowanie i szybkość podawania

To pytanie jest prawdopodobnie najłatwiejsze. W szczypcie zawsze możesz skonsultować się z weterynarzem. Należy pamiętać, że istnieją ogólnie przyjęte normy maksymalnej ilości leku podawanego psu. Nie ma znaczenia, czy iniekcję domięśniową podaje się psu lub podskórnie, należy przestrzegać tych zasad. Zasady te są oparte na wadze dorosłego psa, dla szczeniąt dawka będzie znacznie mniejsza niż to, co zwykle można przeczytać w instrukcjach dotyczących preparatu.

Zależność maksymalnej dawki leku od masy psa:

  • Zwierzę o wadze do 2 kg - 1 ml;
  • Psy o wadze od 2 do 10 kg - nie więcej niż 3 ml;
  • Przy masie od 10 do 30 kg dozwolone są 3-4 ml leku;
  • Psy o dużej masie ciała nie powinny wstrzykiwać więcej niż 6 ml leku w jednym miejscu.

Jeśli konieczne jest podawanie większej ilości leku naraz, jest on podawany w oddzielnych strzykawkach i wstrzykiwany w różne miejsca. Przy wprowadzeniu należy pamiętać, że im większa objętość leku, tym wolniej go wstrzykiwać. Zasady te dotyczą zastrzyków domięśniowych u psów, podskórne są nieco inne.

Podstawą wstrzyknięć podskórnych są dwie proste zasady: objętość leku nie powinna przekraczać 80 ml na kilogram wagi zwierzęcia. Szybkość podawania leku nie odgrywa żadnej roli.

Jeśli potrzebujesz użyć wielu strzykawek leku, nie rób tego, jak przy zastrzyku domięśniowym. Nie każda strzykawka jest wstrzykiwana osobno, a po kolei kilka strzykawek jest przymocowanych do jednej igły - dzięki temu dodatkowe dziury w skórze psa nie są najlepszym rozwiązaniem.

Dlatego przed oddaniem strzału w kłębie należy dokładnie obliczyć dawkę leku i dokładnie przygotować. Lepiej jest wyrzucać igły z używanych strzykawek, nie powinieneś uciekać się do wielokrotnego używania.

Nigdy nie pokazuj niepewności swojego psa. Jeśli po raz pierwszy podasz jej zastrzyk i nie wiesz, jak właściwie podać psu domięśniową iniekcję lub wstrzyknięcie podskórne, nie wywołuj podniecenia u zwierzęcia. W tym momencie zbierz cały chłód i bądź pewny siebie. Wtedy pies nie będzie się martwić.

Konsekwencje nieskutecznych zastrzyków

Oczywiście możesz popełnić błąd, wstrzykując zwierzę. Może szarpnąć się i zapobiec wprowadzeniu leku. Wszystko może się zdarzyć. Dlatego lepiej jest monitorować stan zwierzęcia po zabiegu.

Problemy mogą wynikać z:

  • Utykanie. Może to być bolesne uczucie z samej iniekcji lub leku. Jeśli symptom nie zniknie po kilku godzinach, możliwe jest, że jeśli dostaniesz strzał w udo, trafi się gang nerwowy - pies najlepiej pokazuje się weterynarzowi.
  • Niespokojne zachowanie podczas procedury. Mogą być dwa powody - niepewność właściciela w jego działaniach, wyczuwanie paniki psa lub nieudana postawa psa, jest łatwa do naprawienia, połóż wygodnie.
  • Krwawienie po wstrzyknięciu. Zawsze powstaje. Ilość krwi może być ważna. Krótkie krwawienie lub kilka kropel nie stanowi problemu. Czasami krwawienie należy przerwać, umieszczając coś zimnego w miejscu wstrzyknięcia na 20 minut. Jeśli to nie pomoże, lepiej weterynarza szybciej.

Zwierzęta powinny przede wszystkim czuć zaufanie właściciela, jest to bezdyskusyjny fakt. A najstraszniejsze jest dać zastrzyk zwierzęciu po raz pierwszy. Jeśli taka procedura musi być wykonywana co sześć miesięcy, wtedy nie będzie żadnych problemów. Najważniejsze, żeby zachować spokój.

Wideo

W naszym filmie możesz zobaczyć, jak zrobić autoportret dla psa.

Czytaj Więcej O Psach

Moskiewski organ nadzorujący

Szczepienia Charakterystyka moskiewskiego watchdoga jest przydatna tym, którzy chcą zostać właścicielami szczeniaka tej rasy. Proces usuwania był bardzo trudny. W tym celu użyto kilku psów jednocześnie.

Mini Labrador, czy istnieje rasa?

Szczepienia Być może widziałeś ogłoszenie sprzedaży miniaturowych labradorów lub słyszałeś o tym jakieś pogłoski. Możesz być zaskoczony, jeśli naprawdę istnieją. Krótka odpowiedź na to pytanie brzmi "tak i nie".