Szkolenie

Jak wygląda pies szpic?

Nie wszyscy uwierzą, że urocza puszysta z lisią twarzą, jak na przykład Pomorzanka, może być potomkiem wytrzymałych i dużych północnych psów. Przez długi czas hodowcy rozwinęli tę ideę i zaangażowali się w badania nad pochodzeniem szpica. Teoria została potwierdzona, udowodniono, że przodkowie tej rasy psów w epoce neolitu żyli na ziemiach należących do krajów północnych czasów współczesnych, w szczególności Norwegii i Finlandii. Dowodem był pochówek starożytnych krewnych szpiców, odkrytych przez archeologów.

Pochodzenie rasy

Istnieją inne założenia dotyczące pochodzenia szpica. Niektórzy badacze są przekonani, że te psy były dość powszechnymi zwierzętami domowymi, nawet w starożytnych Chinach i starożytnym Egipcie.

Jako dowód naukowcy wykorzystują rysunki psów znalezione na przedmiotach stworzonych przez ludy tych krajów. Ich zdaniem zwierzęta przedstawione na zdjęciach są bardzo podobne do współczesnego szpica.

Ale opinia publiczna uznała, że ​​teoria północnego pochodzenia rasy została poparta bardziej przekonującymi dowodami.

Starożytni szpice różniły się od współczesnych krewnych swoim rozmiarem i atletyczną budową. Ludzie, zauważając ich wytrzymałość i siłę, używali tych zwierząt przez pewien czas jako psy zaprzęgowe. Kiedyś na południu Szpice zaczęły służyć jako strażnicy. Monitorowali oni własność zwykłych obywateli jako psy stróżujące, a nawet wykorzystywano ich w organach państwowych. Oprócz silnego ciała, starsze psy miały również ładny wygląd, który dali swoim współczesnym potomkom. To ona była przyczyną prób stworzenia miniaturowego szpica.

Ludzie wciąż potrafili sprowadzać takie psy wielkości pomieszczenia. W rezultacie szlachetne damy i arystokracja już w średniowieczu zakochiwały się w tych cudownych stworzeniach i zwijały je jako zwierzęta domowe.

Mieszkańcy Niemiec w średnim wieku również zaczęli interesować się Szpicem iw XV wieku zaczęli swoją hodowlę. Pojawienie się psów z Niemiec bardzo przypomina współczesnego psa tej rasy. Średniowieczni hodowcy w wielu krajach zajmowali się rozwojem szpiców, a do XVIII wieku rasa ta została niemal całkowicie ukształtowana i stała się popularna na całym świecie. Współcześni eksperci dadzą palmę w hodowli i stworzeniu niemieckiego szpicla, ponieważ to niemieccy znawcy psów dążyli do uzyskania bardziej miniaturowych i wyrafinowanych proporcji tej rasy.

Po Niemcach Anglicy zaangażowali się w uprawę dekoracyjnego szpica. Rozwój tej rasy w Anglii rozpoczął się dzięki królowej Wiktorii. To ona sprowadziła puszyste niemowlęta do swojego kraju, a wielu poddanych chciało te same zwierzęta, co ich ukochany władca. W 1970 r. English Dog Club oficjalnie uznał Szpic Pomorski za odrębną i samowystarczalną rasę. Większość psów tej rasy została przywieziona do Anglii z Niemiec, a kobiety z wyższych sfer zajmowały się hodowlą i rozwojem gatunku.

Głównym celem rasy szpic pomorski było uzyskanie mniejszych i mniejszych psów. Angielscy hodowcy nawet podzielili tę rasę na dwa gatunki, różniące się wagą. Dokonano tego dla łatwej klasyfikacji osobników, różnica w wadze wynosiła siedem funtów.

Drugim celem było uzyskanie różnych kolorów, ponieważ pierwszy szpic był czarny lub biały. Na podstawie tego trendu powstały nawet żłobki, które wyhodowały pewien kolor w Szpice, na przykład beżowy.

We Francji wyhodowali także średnich Pomorzan. Mieli długie szpiczaste kagańce i grube włosy, które były bardzo podobne do ich starożytnych przodków. Duży i mały szpic pomorski jest dość podobny do francuskiego, ale ma lżejsze i bardziej wyrafinowane ciało.

W Ameryce szpice zrobiły prawdziwą sensację, a miejscowi hodowcy zaczęli zajmować się badaniem i hodowlą tych stworzeń. Czarne, czekoladowe i białe kolory wzbudziły wówczas większe zainteresowanie. Również hodowcy byli bardzo zainteresowani szpicem w kolorze niebieskim, ale był bardzo trudny w hodowli i zachowywaniu genów.

W trakcie pracy amerykańskich specjalistów zidentyfikowano szereg cech tej rasy:

  1. Biały szpic został uznany za największy wśród krewnych.
  2. Próby znacznego zmniejszenia liczebności przedstawicieli rasy prowadzą do nieodwracalnych defektów, zaburzeń w proporcjach pesikova i mają negatywny wpływ na potomstwo.

Większość żłobków, w których podejmowano próby hodowania szpiców, została założona przez kobiety z wyższych sfer.

Historia Szpicu Pomorskiego jest dość interesująca. Wyróżniając się w północnej części Europy, przenieśli się jako psy zaprzęgowe i stróżujące do Europy Środkowej, gdzie stopniowo przekształcali się z groźnych i mocnych psów w miniaturowe zwierzaki szlachetnych pań.

Obecnie szpice karłowate - to elitarna rasa, uczestnicy różnych wystaw i pokazów. Pomimo niewielkich rozmiarów i warunków panujących w pomieszczeniach psy te zachowały dumne usposobienie, odwagę i aktywność swoich przodków.

Galeria: Pies rasy szpic (25 zdjęć)

Główne cechy pomorskie dziecka

Zgodnie z amerykańskim standardem wysokość w kłębie karłowatego Spitza wynosi dwadzieścia sześć centymetrów.

W Rosji deklaruje się standard FCI, który został przyjęty przez międzynarodową federację psów. Według FCI, psy tej rasy mają osiemnaście - dwadzieścia dwa centymetry w kłębie. Obudowa szpiców przypomina kwadrat, czyli jego długość i wysokość korelują ze sobą nawzajem.

Psy tej rasy mają mocną i muskularną sylwetkę, a także lekką i pełną wdzięku figurę.

Standard rasy:

  • Kształt głowy i twarzy przypomina lisa. Grzbiet głowy jest najszerszy, następnie czaszka zwęża się w kierunku nosa. Nie powinno być ostrego przejścia, zwężenie następuje stopniowo. Stosunek kufy i czaszki wynosi od dwóch do czterech.
  • W brązowym Szpicie nos jest brązowy, a reszta jest czarna. Usta, przylegające do szczęki, mają ten sam kolor co nos.
  • Ugryzienie - nożyczek, pincere też dozwolone.
  • Oczy skośne, owalne.
  • Uszy są jak stojące trójkąty równoramienne, położone blisko siebie.
  • Silna szyja, niezbyt długa. Pokryty gęstym włosem w postaci obroży lub grzywki.
  • Skrzynia jest dobrze rozwinięta, żołądek jest podciągnięty.
  • Ogon jest średniej długości, pokryty bardzo długimi i gęstymi włosami. Znajduje się tak, że wydaje się, że leży na grzbiecie psa.
  • Kończyny przednie są małe i okrągłe. Wszystkie gatunki mają czarne pady, z wyjątkiem brązowego szpica, mają ten sam kolor co wełna.
  • Tylne łapy są mocne, dobrze rozwinięte.

Wełna składa się z dwóch warstw.

  • Długie włosy - okładka.
  • Gruby, pluszowy, przypominający wata - podszycie.
  • Na głowie, uszach i przednich łapach włosy składają się z krótkich włosów.
  • Gruba grzywa zdobi szyję i ramiona.

Hodowcy średniowiecza uzyskali jednak od Spitzu szeroką gamę kolorów, a nowi hodowcy kontynuowali udaną pracę. W tej chwili są takie kolory:

  • Czarny
  • Biały
  • Brown.
  • Rude Kolor ten jest bardzo zróżnicowany, są szpice pomarańczowe, kremowe, brzoskwiniowe i wiele innych odmian tego koloru.
  • Szary
  • Czarny z oparzeniami.
  • Spotted. W tym kolorze główny kolor jest biały, a ciało jest ozdobione plamami w odcieniach czerwieni, brązu, szarości i czerni.

Charakter i charakter psów tej rasy

Spitz jest jedną z najbardziej uroczych ras na świecie. Właściciele tych cudownych stworzeń często wpadają w zachwycające spojrzenia przechodniów, kiedy zabierają swojego zwierzaka na spacer. Patrząc na Spitza można powiedzieć, że są to puszyste lokatorki, które potrafią tylko przytulać się z właścicielem i pieścić. Ale wygląd jest zwodniczy, a pomorski pies jest prawdziwym dowodem tego stwierdzenia.

Spitz wygląda jak pies kanapowy, w głębi serca jest prawdziwym odważnym wojownikiem i pragnie wyczynów i gier. Dlatego rasy tej nie można uznać za pokój, w pełnym znaczeniu tego pojęcia. Taki pies nigdy nie zgodzi się po prostu kłamać i siedzieć cały dzień, uwielbia aktywne gry i spacery. Spitz jest prawdziwym badaczem, nawet w domu nie chce siedzieć spokojnie. Wielu właścicieli takiego zwierzaka zauważyło jego nadmierną aktywność i żartobliwość. Szczególnie Pomeranets uwielbia wykonywać polecenie "aport", jest gotowy do niestrudzonego biegania za kijami i zabawkami, aby zwrócić je swojemu panu, a potem pośpieszy ponownie szukać porzuconego obiektu.

Szpice są podejrzliwe wobec obcych i nie czują entuzjazmu, jeśli próbują je pogłaskać lub pogłaskać. Oczywiście rasa nie była hodowana dla ochrony, ale często wydaje się, że pies nie zgadza się z jej rolą i często zachowuje się jak pradawni przodkowie, jak gdyby był silnym i dużym psem.

Szkolenie i edukacja

Szpice są dobre w treningu, ponieważ lubią ładnie robić właścicieli. Z wielkim entuzjazmem eksplorują nowe zespoły.

Bardzo rzadko właściciele Spitzów starają się odkryć ze zwierzęciem cały zestaw istniejących przyjęć i poleceń, jako że prowadzą go jako towarzysza i przyjaciela.

Główne wymagania w zakresie edukacji tej rasy psów - aby nauczyć go posłuszeństwa właściciela, a mianowicie, przestał szczekać na komendę i zawsze przyszedł na wezwanie.

Profesjonalni trenerzy psów celebrują nie tylko inteligencję szpica, ale także jego wgląd, który może służyć tobie złą usługą. Jeśli pies poczuje niepewność w głosie właściciela, odmówi wykonania poleceń, aw przyszłości po prostu je zignoruje. Nie musisz zwracać uwagi na urok swojego zwierzaka, a następnie możesz go doprowadzić do szacunku i posłuszeństwa. Oczywiście, bycie właścicielem zabawnego i słodkiego pieszczocha jest przyjemne i honorowe, ale kiedy dowiadujesz się o jego trudnym charakterze, pomysł zdobycia szpica nie wygląda tak różowo jak poprzednio.

Zacznij opiekować się szpicem od wczesnego wieku.

Po pierwsze, daj mu miejsce, w którym będzie mógł spać i spędzać czas bez przeszkadzania właścicielom, jeśli są czymś zajęci.

Od dwóch miesięcy szczeniąt tej rasy należy nauczyć chodzić. Najpierw chodź dwadzieścia minut dziennie, a następnie zacznij zwiększać czas. Aby pies mógł swobodnie myć zęby, rozczesać płaszcz i kąpać się, powinien nauczyć się tych procedur, gdy jest jeszcze szczeniakiem.

Szpic jest bardzo puszystym psem, a jego wełniany płaszcz wymaga starannej pielęgnacji. Gdy szczeniak dojrzewa, jego futro stopniowo zmienia się w nowe. Pomarańcze rodzą się, pokryte krótkimi, gładkimi włosami, a następnie wydłużane w ciągu dwóch do trzech tygodni. Po dwóch miesiącach życia, u psów zaczyna powstawać podszerstek i rośnie grzywa. Trzy-miesięczny szpic przypomina bardziej puszystą piłkę niż psa. Potem nadchodzi czas pierwszego wylinki.

Jeśli właściwie dbasz o swojego zwierzaka, wtedy strzępy wełny rozproszone po całym mieszkaniu nie zagrażają ci. Podszerstek dobrze utrzymuje opadnięte włosy, a odpowiedzialni właściciele, którzy wykonują codzienne czesanie, ratują swój dom przed kumulacją włosów.

Ceny dla szczeniąt karłowatych pomarańczy są bardzo różne. Młode z miotu elitarnych producentów będą kosztować od pięćdziesięciu do stu pięćdziesięciu tysięcy rubli.

Szczeniak od skromniejszych rodziców będzie kosztować od trzydziestu do pięćdziesięciu tysięcy rubli. Ludzie są znacznie drożsi od mężczyzn. Muchy są droższe niż psy podobne do lisów.

Zasadniczo pomarańcze są przenoszone na nowych właścicieli ze wszystkimi dokumentami i rodowodem, ale istnieje możliwość zakupu szczenięcia bez nich. Będzie cię to kosztować około dziesięciu - piętnastu tysięcy rubli.

Pomimo nieporównywalnego temperamentu i czasami trudnego charakteru, szpic może stać się wiernym towarzyszem i przyjacielem dla swojej osoby. Psy tej rasy są bardzo przywiązane do właściciela i jego rodziny.

Pies hoduje ze zdjęciami

Trudno wyobrazić sobie współczesny świat bez psa - najstarszego zwierzęcia domowego na świecie. Przodków psów uważa się za wilka i kilka gatunków szakali, a pytanie, czy osoba wilka człowieka lub inicjatywa do życia obok osoby należała do wilka, jest nadal otwarta.

W każdym razie znaleźli się w głębi stuleci i około stu tysięcy lat droga człowieka i psa jest nierozerwalnie związana przez ścisłe więzy zaufania i przyjaźni.

Początek relacji człowieka z psem

Pierwsza relacja między człowiekiem a psem opierała się raczej na wzajemnych korzyściach: zwierzęta żyjące w pobliżu ludzkich mieszkań mogły zawsze liczyć na resztki pożywienia, a człowiek otrzymał w zamian niezawodnego strażnika, który zazdrośnie strzegł obszaru żerowania. Dlatego ochronę człowieka i jego własności można uznać za pierwszy zawód psa.

Starożytni ludzie, ulepszając metody pozyskiwania żywności, docenili cechy łowieckie psa i zdołali wykorzystać je na swoją korzyść.

Wraz z rozwojem hodowli bydła, zaczęto przyciągać psy do wypasu i strzeżenia bydła, a czworonożny przyjaciel z honorem opanował kolejne zadanie, kontynuując pełnienie funkcji pielęgniarki i ogrzając osobę swoim ciepłem, co znacznie zwiększyło wzajemne szanse przeżycia.

Człowiek ewoluował, a psy zmieniały się wraz z nim: pojawiły się nowe odmiany, różniące się rozmiarem, kształtem, kolorem i zachowaniem. Charakterystyczne cechy pozwoliły na sklasyfikowanie psów i podzielenie ich na rasy.

Obecnie na świecie istnieje około 500 ras psów, które powstały samodzielnie lub zostały uzyskane w wyniku selekcji.

Najstarsze rasy psów

W 2004 roku, na podstawie badań DNA, naukowcy byli w stanie zidentyfikować 14 najstarszych ras psów, których genotyp wykazał najmniejszą różnicę w stosunku do dzikiego wilka. Liczba osób starszych to: pekińczyk, Siberian Husky, Chow-Chow, Shar Pei, Chart afgański, Alaskan Malamute i inne rasy, które powstały od 2 do 4 tysięcy lat temu.

Ale pies faraona lub norweski Elkhound nie były tak stare, jak uważano.

Ponadto analiza DNA ujawniła najbliższych krewnych w rasach: na przykład Greyhound i Whippet, Collie i Sheltie, Bern Sheepdog i Great Swiss Mountain Dog.

Rola psów w życiu człowieka

Trudno nie doceniać społecznego znaczenia psa w społeczeństwie ludzkim:

  • Psy pasterskie (owczarek kaukaski, owczarek środkowoazjatycki, Welsh Corgi, Border Collie i wiele innych) były wykorzystywane przez ludzi do wypasu i ochrony bydła i drobiu od stuleci;
  • psy zaprzęgowe (Yakut husky, husky, samoyed dog) - niezbędna siła do przewożenia ludzi i towarów w warunkach Dalekiej Północy;
  • psy myśliwskie (charty, policjanci, psy gończe, spaniele, retriever) mają wyjątkowe poczucie intencji i są przeznaczone do różnych rodzajów polowań;
  • psy ratownicze (owczarek niemiecki, Nowa Fundlandia, św. Bernard) służą w górach, na wodzie, znajdują ludzi pod gruzami i grubą warstwą śniegu;
  • Psy pomocnicze (Labrador Retriever, Rottweiler, Sznaucer olbrzymi) były używane przez kilkaset lat jako psy przewodnikowe (psy asystujące) dla osób niepełnosprawnych.

Trudno sobie wyobrazić, co mogło się przydarzyć ludzkości w średniowieczu, podczas inwazji na szczury, nie należy do serii szczurów-psów: lisich terierów, sznaucerów i praskich krysarikow.

Nawet psy najpierw wyleciały w kosmos: światowej sławy husky, Belka i Strelka, wniosły olbrzymi wkład w eksplorację kosmosu, a później, w otoczeniu chwały i honoru, dożyły wieku dojrzałego.

Nieoceniony wkład psów w życie ludzi można opisać bez końca. Każda rasa jest wyjątkowa na swój sposób, a obecnie większość psów zaczyna, bez względu na ich pierwotny cel, jako zwierzęta domowe.

Psy - zwierzęta domowe

Ze względu na naturę lub okoliczności życiowe osoby, która jest zmuszona prowadzić samotne życie, pies może nie tylko ożywić życie, ale także stać się najwierniejszym przyjacielem i towarzyszem.

Przez długi czas kryły się ozdobne psy obok osoby, która była uosobieniem bogactwa i wskaźnikiem statusu społecznego: chiński grzywacz, rosyjski pies pasterski, pomorski, angielski terier zabawkowy, pekińczyk - wszystkie te urocze psy w końcu stały się centrum hosta wszechświata.

Wśród psów są tak zwane rasy uniwersalne, takie jak sznaucery, wyhodowane w Niemczech, czy retrieverki, łowcy z natury, ale zaskakująco delikatne i inteligentne psy, idealne dla domu i rodziny. Cudowny, kudłaty Komondor (Pasterz Węgierski) jest pasterzem z powołania, ale czuje się świetnie w mieszkaniu w mieście i jest bardzo przywiązany do swojego pana.

Utrzymanie niektórych ras psów wymaga dużej odpowiedzialności ze strony właścicieli. Na przykład angielski buldog: ten prawdziwy dżentelmen stracił z czasem walory jego walki i pod wieloma względami zmienił się w bardzo wrażliwą rasę. I odwrotnie, Alabai (owczarek środkowoazjatycki), zahartowany przez początkowo trudne warunki egzystencji, jest gotów umrzeć dla właściciela i nie wiadomo, jak daleko pies może odejść, gdy wyczuje potencjalne zagrożenie.

Dlatego wybór psa jest poważnym i celowym krokiem, opartym nie na chwilowym pragnieniu zdobycia dotykającej puszystej bryły, ale odpowiedzialnej decyzji, od której zależeć będzie życie i dalszy los czworonożnego przyjaciela.

Wszystkie rasy psów. Imię i nazwisko, opis każdej rasy, zdjęcie, film

Jak wybrać rasę psa

Wybór czworonożnego przyjaciela musi być traktowany poważnie, zwłaszcza jeśli jest to twoje pierwsze doświadczenie. Kupno psa to ważna i odpowiedzialna decyzja. Pojawienie się zwierzaka w domu wymaga cierpliwości, wolnego czasu i dodatkowych kosztów finansowych. Jego charakter, umiejętność trenowania, skłonność do chorób zależy od wybranej rasy psa.

Definiowanie celów

Zanim kupisz zwierzaka, zdecyduj, jaki cel robisz. Czy wybierasz zwierzaka, stróża lub towarzysza? Odpowiedz na kilka pytań, które pomogą Ci wybrać rasę czworonożnego zwierzaka:

  • Czy to twój pierwszy raz, kiedy dostałeś psa? Jeśli tak, to musisz być bardziej ostrożny przy wyborze rasy, zwracaj uwagę na wierne, wyważone i łatwe w pielęgnacji zwierzęta: Boston Terrier, Golden Retriever, Pug, Schipperk, Tibetan Spaniel;
  • Czy inne zwierzęta domowe mieszkają w twoim domu? Masz w swoim mieszkaniu małe ryby, papugę i kota, a potem przyjazne, towarzyskie i ciche rasy psów: cavalier king charles spaniel, clamber spaniele, coton de tulear, italian spinone;
  • Czy ty lub ktokolwiek z członków Twojej rodziny cierpi na alergię na sierść zwierzęcą? Sytuacja będzie wyjątkowo nieprzyjemna, jeśli po uzyskaniu czworonożnego przyjaciela okaże się, że jesteś uczulony na sierść psa. Dlatego musisz o tym wcześniej pomyśleć i wybrać zwierzaka z hipoalergicznych ras: chiński grzywacz, kudłaty pies, labrapudel, portugalski pies wodny;
  • Czy masz dzieci? Ile lat? Jeśli masz małe dziecko, wybór zwierzaka należy traktować bardzo poważnie, ponieważ niektóre rasy psów nie radzą sobie dobrze z dziećmi. Dlatego twój wybór powinien być ograniczony do przyjaznych i towarzyskich ras: beagle, brodaty collie, angielski spaniel-zabawka, sznaucery miniaturowe. Warto zastanowić się, czy dobrze jest dać psa w prezencie.

Wybór płci psa

Kupując zwierzaka, miej na uwadze ważny niuans: mężczyźni i kobiety potrzebują innej opieki. Psy są bardziej oddane niż płeć przeciwna. Są łatwiejsze do trenowania, bardziej posłuszne. Jednak kobiety przynoszą właścicielom dużo problemów z regularnym upałem, nieplanowaną lub fałszywą ciążą. Dlatego jeśli Twoje plany nie obejmują szczeniąt hodowlanych, rozważ operację sterylizacji psa.

Mężczyźni są bardziej uparci emocjonalnie, mają tendencję do zajmowania dominującej pozycji, a zatem wymagają bardziej rygorystycznego szkolenia. Psy aktywnie interesują się samicami przez cały rok.

Wiek zwierzęcia

Zakup szczeniaka lub dorosłego psa ma swoje zalety i wady. Konieczne jest wychowanie dziecka, przyzwyczajenie go do procedur higienicznych, do toalety. Z drugiej strony, twój pupil szybko przyzwyczai się do ciebie, do nowego środowiska i norm, które przekazałeś.

Podwyższony, dorosły pies nie pozwoli sobie zrobić kałuża na środku pokoju ani żuć swoich butów. Ale przyzwyczajenie się do nowych właścicieli i domu może zająć długi i bolesny czas. Pies może tęsknić za byłymi właścicielami, odmówić jedzenia i demonstracji nieposłuszeństwa.

Jednak Twoja cierpliwość i miłość do nowego zwierzaka, niezależnie od jego wieku, przyniosą oczekiwany rezultat.

Psy - strażnicy

Czy chcesz kupić zwierzaka, aby chronić swój dom? Nie wszystkie rasy psów nadają się do tej roli. Tak więc, psy myśliwskie są zupełnie nieprzystosowane do tego, a walki z nimi hodowane specjalnie do walk, mają ciepłe uczucia dla wszystkich ludzi bez wyjątku, co jest niedopuszczalne dla psa stróżującego.

Aby ochrona prywatnego domu była idealna:

Dzięki ochronie apartamentu znakomicie sobie radzisz:

Psy myśliwskie

Jeśli wybierzesz czworonożnego przyjaciela na wspólne polowanie, wybierz rasę zwierząt domowych:

Psy myśliwskie można przechowywać w dużym domu lub w mieszkaniu miejskim. Ponieważ są nadpobudliwe, potrzebują codziennych aktywnych długich spacerów.

Ozdobne psy

Dekoracyjne zwierzęta są idealne do mieszkania w mieszkaniu. Większość psów jest mała i przyjazna. Wybierając dekoracyjnego czworonożnego przyjaciela, zwróć uwagę na:

Należy podnosić ozdobne zwierzęta domowe, tak jak wszystkie rasy psów. Muszą wpoić podstawowe umiejętności behawioralne.

Wybór zwierzaka nauczyć się charakterystyki określonej rasy, zasady opieki nad szczeniętami, tendencja do choroby. Bądź rozsądny w tej kwestii, a zyskasz oddanego i pełnego miłości przyjaciela.

Jak wygląda pies

Patrzę teraz na wiele ras i nie pasuje mi to do głowy, dlaczego osoby niepełnosprawne są zrobione z pracujących psów? (

W basset houda fałdy skóry, które powodują uczucie, stały się wyraźnie głębsze. Z tego względu prawdopodobieństwo wystąpienia infekcji jest większe. Nie mogłem zrozumieć, jak ta istota zwisająca na ziemię może biegać na polowanie))

Nowoczesne pinczery Dobermana mają słabe serce. Mają również problemy z krzepnięciem krwi i dysplazją stawów biodrowych.

Zaledwie 100 lat temu św. Bernard był silniejszy i bardziej wysportowany. Dziś jest ciężki i niezgrabny, zarośnięty gęstymi włosami.

Bokser zmienił twarz i szyję. W rezultacie rasa ta jest teraz bardziej podatna na epilepsję.

Jamnik wyciągnął jeszcze więcej! Niech wygląda interesująco, ale zwierzę zwiększa obciążenie kręgów.

Jak ma wełnę tej rasy! Ze względu na nadmierną długość i grubość zwierzę jest bardzo wrażliwe na wzrost temperatury. A ten collie często cierpi na dysplazję stawu biodrowego.

Owczarek niemiecki stał się niższy, co negatywnie wpływa na jego mobilność. Jest to szczególnie widoczne w starszym wieku.

Mopsy mają trudności z oddychaniem i wysokim ciśnieniem krwi. Plus, zapalenie skóry może tworzyć się w fałdach skóry.

Wybór bullterierów doprowadził do deformacji czaszki. Z tego powodu psy mają problemy ze słuchem. Nawet dla nich choroby nerek i serca są typowe.

Saluki cierpią na dolegliwości oka, dla nich istnieje wysokie prawdopodobieństwo zachorowania na onkologię. Rasa ta jest również bardzo wrażliwa na słońce, ponieważ ma wyjątkowo delikatną skórę.

Bulldogowie cierpią na prawie wszystkich hodowców. Stały się nienaturalnie duże czaszki, z powodu tego, co urodzenie kończy cesarskie cięcie. Krótszy nos jest źródłem problemów z oddychaniem.

Tak więc w przypadku większości ras, na przykład, nasz Akita Inu już nie przypomina bardzo groźnego drapieżnika z przeszłości, który służył Japończykom do ochrony i polowania na duże zwierzęta przez tysiące lat. Teraz jest to słodkie stworzenie, do którego prawie każdy przechodzień wyciąga ręce

Pytanie brzmi - czy warto przepłacać dla ras podatnych na choroby? Czy nie lepiej zabrać kundla ze schronu, który stanie się najbardziej lojalnym przyjacielem!

Czy podoba ci się ta historia? Dodajemy plusy i dzielimy się z przyjaciółmi!

Oczywiście wszystko nie jest proste. Wybrałem rasę o pewnym charakterze i została ona zachowana w Akita. To był długi i świadomy wybór. Ich najbardziej złożona i uparta natura, względne problemy zdrowotne. Nie są szczególnie bolesne, z wyjątkiem alergii, ale rozwiązuje to również odpowiednio dobrana żywność. Wybraliśmy dla siebie bezzieleniową holistyczną jagnięcinę i indyki (jeśli ktoś jest zainteresowany, dorosła duża jagnięcina Petvita), ponieważ pies nie ma ani jednego problemu zarówno na zewnątrz, jak i według analiz. Oczywiście są wybredni i przestępcy, ale wszystko jest wychowywane.

Zawsze dokładnie rozważaj swoje wybory. Nie zawsze warto być doprowadzonym do obrazu.

Który pies wybierzesz i dlaczego lub po prostu wybierasz?

Psy w dni powszednie

  • Top na górze
  • Pierwszy na górze
  • Topical Top

51 komentarzy

I kosztem zmian w skałach przez 100 lat. następnie następuje selekcja na korzyść klasy pokazowej. Jeśli spojrzysz na to, jak wyglądają laboratoria robotnicze, aussie, border collie lub owczarek niemiecki (więcej ras nie przychodzi na myśl), to są zupełnie inne.

Porównaj współczesne rasy z ich przodkami od początku XX wieku. nie do końca poprawne. Bądźmy szczerzy, 1915 r., A ludzie są trupami martwi od "krwawej biegunki" i "gorączki", diagnoza nie była równa. I wepchnięcie psa do aparatu rentgenowskiego, by wykryć dysplazję stawów biodrowych, jakoś nie zdarzyło się ludziom. Dlatego mówiąc, że tutaj byli zdrowi, ale teraz pacjenci nie mogą.

Mam golden retriever, rasa ma nieco ponad 100 lat. Oczywiście nie są zbytnio zmodyfikowane, ale jak każda sztucznie wyhodowana rasa mają dysplazję, są również podatne na alergie. Ale postać. Z psiej dziewczyny okazało się wspaniałym towarzyszem. Które z hukiem spostrzega ludzką mowę) Wybrałem rasę na długi czas (zatrzymałem się na złotkach, ponieważ był to pierwszy pies), szukałem mojego psa przez długi czas, w tym zwykłego kundla w schronach. Niestety nie miałem zbyt wiele czasu na szczeniaka, więc szukałem dorosłego psa. I znalazła jej Lady Dee - staruszkę, która odmówiła pomocy młodej kobiecie (psy rodowodowe także nie są akceptowane, wyrzucone i pozostawione, by same się bronić).

Dodajemy plus? Nie musisz błagać, jesteś mylony z zasobem.

bzdury, aby porównać psy w różnym wieku z różną jakością zdjęcia w różnych pudełkach.

Ogólnie uważam, że konieczna jest zmiana systemu wystaw i ocen. Dodaj kontrolę nad psychiką i jakością pracy. Na przykład nowicjusz powinien być w stanie przejść przez dowolnego psa, tak myślę. Popraw niektóre standardy, a w innych jest bardziej rygorystycznie sprawdzać zgodność. Na przykład masa zadeklarowana w normie - wielu próbuje usunąć duże pączki, zwiększając obciążenie stawów i serca. Ale niestety, do tego trzeba wszystko zmienić, w tym sędziów i organizatorów federacji, a to wymaga małej rewolucji.

Nie ma standardowej wagi, ponieważ pies może być bardzo cienki, ale ma ciężki kręgosłup. Istnieje pojęcie stanu.

Nie jest to standard wagowy, ale waga podana w standardzie to FCI lub RKF, chociaż zwykle jest to ten sam standard po prostu tłumaczony na język rosyjski. Warunek jest oddzielnym przedmiotem.

Tutaj bierzemy na przykład rasę Welsh Corgi Pembroke. Standardowy RKF [1] mówi, co następuje:

u mężczyzn -10-12 kg (od 22 do 26 stóp);

suki -9- 11 kg (od 20 do 20 stóp).

Przychodzimy na wystawę, wystawiają młodą kobietę, która waży 11,5 kg, a ten pies otrzymuje ocenę doskonałą i CAC. Czy to prawda, czy nie?

Ponieważ wystawy odbywają się w corgi, nie wiem. Nigdy nie widziałem niestety. Widziane Australijczycy, Goldeny i Niemcy, nie są ważeni. I patrzy na stan.

A na wystawach corgi ważył? Jeśli tak, to być może ekspert kupił / źle / nie ma już wyboru. Jeśli nie, to ekspert dokładnie sprawdził stan psa i ocenił go na podstawie tego, ale nie neguje to faktu, że można go kupić / źle / nie ma już wyboru.

Hmm, wtedy straciłem dar jasnego wyjaśnienia, albo myślimy ściśle w różnych płaszczyznach. Spróbuję zepsuć schody, może to pomoże pokonać moją więzią języka:

1) Wystawy nie są ważone, nie mierzą wysokości. Chociaż jest napisane w standardzie - wybrałem corgi tylko jako bliskiej i znanej rasy.

2) Istnieje tendencja - w wielu rasach - do zwiększania wagi psów, do hodowania takich słodkich bułeczek. Którego rodzaju słodkie misie, ale już zauważalnie cięższe niż standard rasy. W tym samym corgi są mężczyźni i 18 i 20 kilogramów.

3) Uważam, że takie nadwyżki ciężaru są silną wadą, w praktyce powinna istnieć dyskwalifikacja. Ale najwyraźniej większość ludzi zaangażowanych w eksponaty nie sądzi.

A co najważniejsze - nie sądzę, że wszystko zostało kupione. Myślę, że to bardzo bliskie koło, które jest warzone we własnym soku. Każdy zna wszystkich i ten sam pies może dać zupełnie inne znaki nieznanemu i znajomemu handlerowi.

Po ponownym przeczytaniu twoich komentarzy, z moją wiadomością o stanie chciałem powiedzieć, że teraz eksperci polegają na stanie. Wiele ras nawet nie przepisuje wagi w standardach FCI, tylko wzrost pozostaje. I na przykład w Border Collie nawet wzrost nie jest zarejestrowany "ideałem dla mężczyzn jest wzrost takich i takich, suki są nieco niższe."

Jeśli chodzi o corgi (podobnie jak w laboratoriach ten sam problem z wagą), mega rasa jest popularna, oczekuje się, że zaczynają wychodzić poza standard. Nie sądzę, że to prawda, ale tutaj jest już kwestia hodowców.

Jeśli bezpośrednio wyciśniesz moje przemyślenia na ten temat, istnieją dwa trendy - przyrost masy ciała i hipertropizacja cech rasy. I decyzje sędziów, które wspierają te trendy. Porównując pracowników granic i wystawy, widzimy, że wystawa jest bar- dziej jednorodna, ale zauważalnie cięższa i wolniejsza. Chociaż nie na tyle, aby być przerażonym, ale istnieje tendencja.

Ale co zmienić - nie wiem, aby zaostrzyć zasady, aby uzyskać jaśniejsze standardy? Mimo to wszystko opiera się na ludziach.

Przede wszystkim wszystko zależy od hodowców, ponieważ eksperci stają się nie tylko ekspertami z ulicy.

Sytuacja jest smutna. Ale załóżmy, że nie ma sensu kupować Border Collie, Corgiego, niemieckiego, Retriever'a (kogokolwiek) w Rosji, jeśli nie robisz z nimi żadnej pracy (nie sport, ale codzienna / sezonowa praca), więc w Rosji psy pokazowe są bardziej popularne. tak samo jak zwierzęta domowe "na kanapie".

Jest to możliwe, ale to jest biznes.

Ale możesz stworzyć zdrowy standard. Ale do tego trzeba zrozumieć problem.

Zdrowy standard nie jest korzystny.

Cóż, dziwne, rozumiem branżę i tak dalej. Ale właściciele muszą kochać swoje zwierzęta lub czynić ludzi, którzy nie lubią swoich psów na wystawach?

I tutaj, myślę, pytanie jest jeszcze bardziej subtelne. Ludzie często gotują w tej kuchni od lat, produkując własny smak i pewien talent. Oko jest zamazane, brakuje mu świeżego spojrzenia, a poczucie własnej ważności nie pozwala rozpoznać słuszności chłopca, krzycząc, że król jest nagi.

Jest to jednak tylko moje przypuszczenie i możliwe, że jest zbyt żrący, ale trochę obraźliwe jest obserwowanie rozwoju psów wystawowych.

Zgadzam się z tobą, szkoda, że ​​żyjące istoty cierpią

Czy teraz nie ma kontroli umysłu? Dla AGR, ponieważ diskval natychmiast daje

Tak naprawdę to wstyd z owczarniami, czy widzę je częściej niż inne, czy xs, ale tylna oś i zawieszenie psa są naprawdę zauważalne, wkrótce będą ciągnąć brzuch po ziemi. ale były ponad pół metra wysokości 10 lat temu, jakby były teraz tylko Dagestanis i innymi małpami hodowanymi.

W Rosji są robotnicy niemieckiej linii. I nie mają nisko lądujących nóg. Tylko kilka z nich. Każdy potrzebuje pokazu (((

Mam na myśli to, że pamiętając dzieciństwo, kiedy zobaczyłeś czerwonawego czarnego psa o ostrym pysku i który był nazywany owczarzem niemieckim, bałeś się jej i był całkiem uzasadniony, że była wysokim, długonogim i potężnym psem, a teraz patrzysz i rozumiesz, że ten biedny owczarek całego psa Pocierałem jajka na asfalcie, ponieważ jest on opuszczony jako "czysty" wcześniej, a to jest smutne. Owczarek niemiecki był więc bardzo pięknym psem, długimi, mocnymi nogami, prostym grzbietem, ostrym pyskiem, ale teraz tylko czerwono-czarny kolor i ostry pysk pozostały dla osła ciągnącego się po ziemi, grzbiet jest wciśnięty. patetyczny widok

Myślę, że pamiętam z dzieciństwa, jak wielu, wciąż wspomnień o owczarzu wschodnioeuropejskim, a nie niemieckim.

W moim dzieciństwie, Niemiec był całkowicie czarny)) teraz mój przyjaciel ma dwóch Niemców pracujących dla hodowli - starszy, krótkowłosy, ogromny, szykowny pies, jego drugi syn jest długim liniowcem. I bez skromności "priors".

Nie twierdzę, że tak zwani "robotnicy" mogli pozostać tacy sami jak oni, ale "zwykli" ci, których widzisz na smyczy na ulicy. To spieprzone, Dagestanis prawdopodobnie zazdrościł niskiego klirensu.

Ponieważ międzynarodowe standardy uległy zmianie. Nie ma go nawet w Rosji. Początkowo Niemcy mieli niższe lądowanie na tylnych kończynach tylko w prawidłowej pozycji. I dlaczego jest ich dużo, ponieważ zgodnie z pomysłem pasują psy wystawowe (i tam wszystko jest dostosowane do standardu FCI). Pracownicy niezwykle rzadko (wszystko zależy od eksperta na wystawie) otrzymują ocenę "rozwodu".

Wygląda okropnie, dlaczego to robisz? Jak na takich łapach możesz chodzić. Ale generalnie nigdy nie widziałem takich owczarków przy życiu. Ogólnie, ten pies nie jest teraz popularny, dzięki Bogu, ale widziałem go kilka razy na ulicy i wyglądały dobrze.

Nawet jeśli zobaczysz psa ze zdjęciem, nie zrozumiesz. Tak, plecy stały się bardziej pochyłe, ale na zdjęcie pies był po prostu zgięty w takiej pozycji, by patrzeć w kąciki nóg. Nie takie straszne))

Mamy szlacheckiego szlachcica :) Podniosłem szczeniaka i kocham trzeci rok. Kupowanie ręki nie rośnie, a tak wiele biedaków wędruje.

Zgadzam się. Wziąłem ze schronienia. Rasa - "Pasterz Pomojevka" lub "Pasterz Shrotskaya". :) Ponieważ jest podobny do niemieckiego, ale kolor jest inny. Bardzo piękne. Nie mogę jeszcze dodawać zdjęć.

Ieh, a ja nie mogę dołączyć zdjęcia)) rasa jest podobna, Kopodoroka Bulkodav :)

Obecnie mamy pasterza, labradora, a ostatnio także teriera.

Pasterz przyszedł do nas osobiście, albo został wyrzucony, albo zgubiony, właściciele nie znaleziono, zostaliśmy, aby żyć.

Labrador został zabrany właścicielom, którzy go nie potrzebowali, ale był to świadomy wybór, ponieważ kilka miesięcy wcześniej nasz pierwszy labr był martwy, a pasterz był znudzony.

Kilka dni temu terier zabawkowy poddał się w dobre ręce. Również zabrane. Chciałem czegoś małego, ponieważ nasza młoda zmarła w zeszłym roku, a bez sofy pies przygnębia. Nikt nie przychodzi nocą, by deptać i polizać twarz. Nuda.

Tak, rasa bardzo się zmieniła.

Te same Labradory zostały zmiażdżone. Nasz pierwszy Labrador był szeroki, tęgi, potężny.

Nonshny bardziej chuda, głowa nie jest tak szeroka. A teraz większość.

Owczarki są naprawdę niższe. O ile czytam, ich część tylna była specjalnie "zredukowana" podczas selekcji. Dlaczego nie wiem, obejrzałem jakiś program, rozmawiałem i pokazałem, jak zmieniła się rasa.

Nasza dziewczyna jest psem pasterskim, ma teraz 17 lat, ostatni rok jest zły.

Z dvorterierov mamy koty. :)

Nieco ponad 12 lat temu wybrałem Pinczer miniaturowy. Był cudowny zdrowy pies. Nie działa, ale dla duszy. Zeszłego lata niestety zmarł, serce i starość. Na pół opłakiwaliśmy i zabraliśmy jamnika. Dlaczego ona? Chcieliśmy mieć małą i gładką, ale inną rasę, żeby nie porównywać psów. Dużo słyszałam o chorobie jamników. Zobaczmy, jak będzie z naszym.

Mam rasowego - mopsa. Ale został wycofany z rąk, złych ludzi zdradził go (dwa razy), wydał go tak po prostu. Wziąłem to, po prostu chciałem zacząć mops, myślałem, że kupię szczeniaka klubowego, ale wziąłem go. bez dokumentów itp. Nie żałuję mojego wyboru przez minutę, uwielbiam mojego Stepana. Aby rasa mogła być nieszczęśliwa.

Ale dlaczego? Nie po raz pierwszy spotykam się z takimi statystykami?
Czy to "naśladowanie"? Albo konsekwencja, negatyw, selekcja (alias kazirodztwo, problem z nowymi genami, czy cokolwiek innego). Ogólnie. Dlaczego? Szkoda, że ​​jestem neutralny wobec psów (koty są dla nas wszystkim).
Bardzo obraźliwe jest obserwowanie: (
Czy istnieje zdrowy trend? :) A przynajmniej stabilny pod względem braku degradacji?
p.s.: czy to nie jest błąd, ale funkcja? (sarkazm), a koty, kosmici zmieniają DNA psów, wrogów?))

Mam koty, ale artykuł jest naprawdę bardzo interesujący, bardzo dziękuję autorowi! To niesamowite, jak od 100 lat zmieniły się rasy. W dzieciństwie miałem stare karty (zdjęcia) z psami, a ja nie zdawałem sobie sprawy - co tak bardzo mnie martwi we współczesnych psach rasowych.

Niestety, selekcja zawsze doprowadziła do tego, że wraz z poprawą pożądanych cech nagromadziły się negatywne konsekwencje. To jest jak dziedziczne choroby rodziny królewskiej. Ale nie wszyscy myślą o tym. A potem odkryj, że twój ulubiony Stafford ma serce. Ale w końcu, gdy dana osoba dostaje psa, najczęściej zdarza się to jako zakup akcesoriów, jak samochód. A jednak, że ten model ma słabe zawieszenie, a ona grzeje z elektrykiem. Czasem wiemy o tym i zgadzamy się tolerować minusy w zamian za możliwość posiadania go, czasami nagle dowiadujemy się o chorobie przyjaciela. Ponadto wiele zwierząt dzisiaj nie jest właściwie przechowywanych, skupia się na stronach budynków mieszkalnych, a nie w psiarniach.

Dużo napisałeś i to jest błąd. Hodowanie a priori prowadzi do stabilności (jest to minimalny próg), aw najlepszym przypadku - do poprawy niektórych cech (maksymalny wynik). Złoty środek będzie taki: z 8 szczeniąt, 3roy miał wspaniałą pracę serca (na przykład), a po dziesięciu latach pracy, było to 4 o tej samej 8 bez utraty pierwotnej jakości. Zachowanie średniego poziomu zwierząt gospodarskich, oto krótki opis głębokiego tematu. Problem polega na tym, że domyślnie nie ma selekcji, nasz RKF i ich odpowiedniki na świecie są po prostu hultsters, prymitywnym biznesem.  PS: Autor jest dobry, złapał istotę, setki ras po prostu zabitych w pogoni za łupem i kaprysem!

Jest oczywiste, że hodowcy nie są bardzo zainteresowani zachowaniem tylko zdrowego pokolenia. Ale choroby nieodłącznie związane z rasami pojawiają się także z powodu braku świeżej krwi, jak w zamkniętych rodzinach.

I tak, firma nie dba o zdrowie zwierząt domowych.

Świeża krew krzyżuje się z innymi liniami, co więcej, są one po prostu niezbędne po pewnym czasie, a bliskie związki na początku ujawniają wszystkie wady, muszą być również wykorzenione, trudne, żmudne, chrzan przynosi dochody, dla psów sprzedają się, tylko uboju. Rozumiesz, hodowcy (tak zwani) dzierżą na podstawie wyglądu, to idiotyzm, dobrze, jak wybrać Puchar Świata w boksie patrząc na jego bitsuha. Nie ma, wybór. Są entuzjaści, zazwyczaj fanatycy pracujących ras (powiedzmy, laptopy czy nory), tylko że nie ma miejsca na masową sprzedaż. Taka jest rzeczywistość.

Opis rasy i charakteru Shar Pei

Opis rasy Shar Pei wymienionej na tej stronie zawiera ogólne cechy charakterystyczne, które będzie posiadał przyszły pies. Obecnie ten rodzaj czworonożnych przyjaciół jest bardzo popularny. W tym samym czasie ludzie nie zastanawiają się, jaką postać ma Shar-Pei, jakie wady i zalety ma pies. Poniżej opisano wygląd i charakter rasy Shar Pei ze wskazówkami na temat wyboru szczeniaka.

Wybór rasy ma ogromne znaczenie: w każdym z nich kultywowano pewne cechy od stuleci - nie tylko zewnętrzne, ale także behawioralne. Wybierając konkretną rasę, możesz z dużą pewnością stwierdzić, jakie cechy będzie posiadać twój pies.

Shar Pei to rasa psa pochodzącego z Chin. Jego historia sięga czasów starożytnych: naukowcy uważają, że psy te istniały już 3000 lat temu!

Jak wygląda pies Shar Pei na zdjęciu?

Unikatowa wyjątkowość Sharpeya wynika z jego niezwykłego wyglądu: każdy, kto kiedykolwiek widział tego psa, nie będzie w stanie pomylić jej z żadną inną! Poniżej na tej stronie możesz zobaczyć, jak wygląda pies Shar Pei, ponieważ są to zdjęcia i szczegółowe opisy. Obfitość fałd w całym ciele, zwłaszcza na twarzy, w połączeniu z małymi uszami daje psu bardzo zabawny wygląd. Istnieją pośrednie dowody, że w czasach starożytnych Shar Pei brali udział w bitwach, ale później używali ich jako psów stróżujących i myśliwskich.

Aby zrozumieć informacje na piśmie, warto przyjrzeć się wyglądowi chapreya na zdjęciu:

Jak wybrać szczeniaka Shar Pei?

Zanim wybierzesz Shar Pei, musisz jasno zrozumieć, dlaczego i dlaczego potrzebujesz tego psa. Z natury Shar Pei - inteligentny pies, zrównoważony, szlachetny i znający swoją własną wartość. Rasa charakteryzuje się nieufnością wobec obcych, nie zawsze lojalnych wobec innych psów, ale jednocześnie niekończącym się oddaniem rodzinie, w której pies żyje.

Ale kochając swoich właścicieli, Shar Pei niekoniecznie będzie szczęśliwy, gdy spotka swoich gości. Raczej pies zawsze będzie się pilnować, więc staraj się jak najszybciej rozpocząć proces socjalizacji. Zanim wybierzesz szczeniaka Shar Pei, powinieneś nauczyć się jak najwięcej informacji o jego rodzicach.

Charakterystyczną cechą Shar Pei jest to, że podobnie jak Chow Chow ma niebiesko-czarny język, podniebienie i dziąsła.

Wełna Sharpey składa się z trzech rodzajów:

Koń (10 mm, włosy twarde, szorstkie i grube);

Pędzel (długość wełny od 1 do 2,5 cm);

i "nosić" wełnę (jej długość jest większa niż 2,5 cm).

Przyszły właściciel szczeniaka Shar Pei powinien pamiętać, że należy zwrócić większą uwagę na skórę zwierzęcia, szczególnie pod fałdami. Ponadto, psy te mają tendencję do alergii, zwłaszcza żywności.

Co spowodowało 100 lat "poprawy" ras psów

Wiek "ulepszania" ras czystych zmienił niegdyś zdrowe psy w zdeformowane zwierzęta.

Istnieje opinia, że ​​psy hodowane w czystej krwi mają szczególne cechy i ogólnie wyglądają ładniej. Ale ostatnio zdjęcia z książki z 1915 r. - V.E. Mason "Breeds of All Nations" (hodowla wszystkich narodów W. E. Mason), - żywo pokazujący, jak w ciągu ostatniego stulecia zmieniły się gatunki wszystkich znanych ras psów. Widać wyraźnie, że odwieczne prace selekcyjne nad "poprawą" ras miały szkodliwy wpływ na wygląd i zdrowie psów rasowych.

1. Bull Terrier był pięknym sportowym psem. Bez brzydkiego pyska i wiszącego brzucha. Nowa forma czaszki doprowadziła do problemów z zębami i postępującą głuchotą. Ponadto pies ma wrodzone zwichnięcie stawu łokciowego i częste oparzenia słoneczne.

2. Porównanie pokazuje, że basset stał się znacznie niższy, a jego uszy są znacznie wydłużone w porównaniu z psem na fotografii sprzed stu lat. Od zmniejszenia się kończyn tylnych, pies otrzymał jeszcze większe problemy z plecami i dysplazję stawu biodrowego. Z tego powodu zwierzę szybko przybiera na wadze, co tylko pogarsza jego chorobę. Trwałe problemy z oczami - od jaskry do ektopii ("wiśniowe oko"). Może duże uszy wyglądają uroczo, ale dają psu wielką niedogodność.

3. Współczesny bokser ma teraz więcej problemów z przegrzewaniem, ponieważ kufa stała się jeszcze krótsza i bardziej odwrócona niż poprzednio. Skrócenie pyska prowadzi do problemów z zębami i słuchu. Wiele szczeniąt rodzi się głuchych na jedno lub oba uszy. Często występuje entropia (wiek stulecia). Istnieje kilka innych zaburzeń związanych z zachowaniem ich wyglądu - zwężeniem zastawki aortalnej i arytmogenną kardiomiopatią prawej komory, niedoczynnością tarczycy i wzdęciem brzucha.

4. Buldog angielski, gwiazda plakatu Churchilla dla plakatów bezpieczeństwa, stał się prawdziwym potworem poprzez selekcję. Dziś jest to jeden z najbardziej bolesnych psów. W rzeczywistości nie ma czegoś takiego jak zdrowy buldog: dysplazja stawu biodrowego, wrodzone zwichnięcie stawu łokciowego, niedorozwój tchawicy, zapalenie skóry z fałdami skóry, zespół brachycefaliczny, entropia... Utrzymanie rasy uniemożliwiło poród bez interwencji medycznej. Średnia długość życia wynosi tylko 6,25 lat.

5. Nawet owczarek niemiecki, który często był wzorcem "prawdziwego" psa, poniża. W książce "Breeds of All Nations" opisano standardowe 25-30 kg. Dzisiaj jest to bardzo ciężki pies. Stąd natychmiast występują problemy z kręgosłupem i tylnymi nogami. Dysplazja stawu łokciowego i biodrowego, choroba krążków międzykręgowych, kulawizna. Oprócz cukrzycy, zaćmy i wszelkiego rodzaju nowotwory. Gdy psy tej rasy zdołały pokonać przeszkody na wysokości 2,6 metra, ale teraz ich zad jest obniżony, pies stał się kanciasty, a klatka piersiowa wystaje z koła - odpowiednio, owczarek niemiecki nie ma takich fizycznych wskaźników.

6. Mopsy otrzymane od mężczyzny jako ogon wykręcony więcej niż dwukrotnie, niż przedtem, co według Musculusa może doprowadzić do paraliżu. Krótka kufa i pomarszczona skóra często prowadzą do przegrzania. Mopsy, podobnie jak wszystkie brachycefaliczne, mają ogromne problemy z oddychaniem i są predysponowane do chorób układu oddechowego. Skrócona twarz zawsze prowadzi do problemów z zębami i infekcjami fałdu skórnego na twarzy. Charakteryzują się otyłością. Mózgowe zapalenie mózgu jest chorobą genetyczną. Objawami tej choroby są konwulsje, utrata orientacji, ślepota, śpiączka i śmierć. Jednak mopsy mogą cierpieć na epilepsję, która nie jest związana z zapaleniem mózgu.

7. St Bernard przeszedł najsilniejsze zmiany: raz znokautowana, sportowa rasa ma teraz wiele problemów z przegrzaniem i jest bardziej podatna na różne choroby. Bernardyn bardzo przybrał na wadze. Ta sama dysplazja stawu łokciowego i biodrowego, zwichnięcie rzepki, rozdęcie brzucha. Często zdarza się wrodzona głuchota i epilepsja. Ponadto hodowcy znacznie zwiększyli jego skórę. Z tego powodu psy szybko się przegrzewają. Ze wszystkimi konsekwencjami. I zaćma, "wiśniowe oko", inwersja i odwrócenie stulecia.

8. Zdjęcia jamnika pokazują, jak silne są proporcje nóg i ciała zwierzęcia w porównaniu z przeszłością, co oznacza większe ryzyko i podatność na choroby krążków międzykręgowych. Jamnik ma zmniejszone tylne nogi, co natychmiast powoduje problemy z nogami i kręgosłupem. Jamniki znacznie szybciej zyskują na wadze. Problemy z krążkami międzykręgowymi mogą spowodować kalectwo psa.

Carolin Kisko, sekretarz Związku Kynologicznego, zauważa, że ​​istnieją złe i dobre przykłady pracy hodowlanej. To zależy częściowo od tego, jak zorganizowana jest ta praca.

Oto, co powiedziała reporterowi MailOnline: "Praca nad wyborem z psami to stosunkowo nieuregulowana branża, a wraz z każdym odpowiedzialnym hodowcą, który hoduje zdrowe zwierzęta, zawsze są tacy, którzy hodują psy za pieniądze i próbują wzmocnić pewne cechy ras, które są zgodne z modą i są pożądane.. Często ignorują zasady dotyczące zdrowia psów w standardach rasowych i wszystkie inne kryteria.

Istnieją jasne zasady i kontrole weterynaryjne na wystawach - tak, że niezdrowe i przerośnięte psy nie otrzymują nagród. Zatwierdzony przez Kennel Club Program Hodowlany Gwarantowanych Hodowców jest jedynym, który prawidłowo ustala standardy i kontroluje hodowców. Poza tym programem nie możemy kontrolować hodowców, chronić psów ani prowadzić kupujących szczeniaki.

Kupujący szczenięta powinien zawsze patrzeć nie tylko na szczeniaka, ale także na rodziców, i unikać tych psów, których rodzice mają jakiekolwiek przerostowe właściwości - na przykład nadmiernie krótki pysk, nadmiernie pomarszczoną skórę lub nadwagę. "

Jak wygląda rasa basset hound?

Basset hound ma niezapomniany wygląd - ogromne wiszące uszy, fałdy skóry na głowie, szyi i łapy stale melancholijny wygląd. Patrząc na smutne oczy tych psów i nieco komiczny wyraz pyska, trudno uwierzyć, że ta rasa została wyhodowana jako pies myśliwski. Pies, mimo swoich krótkich łap, godzinami podnieca z podniecenia, uwielbia szukać czegoś, ma doskonały zapach, więc jest szczęśliwy, że wytropił i gonił zranione zwierzę, nie zwracając uwagi ze względu na swój niewielki wzrost.

Zewnętrzne oznaki rasy

Nazwa pochodzi od dwóch angielskich słów "bass" - niski (lub jamnik) i "hound" - pies gończy. Taki pozornie apatyczny pies trudno sobie wyobrazić w pogoni za grą. Ale w rzeczywistości jest to bardzo ciekawy pies, którego zainteresowanie polowaniem jest po prostu gigantyczne.

Basset Hound należy do grupy psów myśliwskich Basset, małych psów gończych. Jeden rodzaj basset został przywieziony z Francji do Wielkiej Brytanii, gdzie rasa została doprowadzona do obecnego standardu. W połowie XIX wieku baseny stały się bardzo popularne w Anglii, w 1883 roku powstał nawet klub miłośników tej rasy psów.

Ogary nadal były wybierane, aw pierwszej połowie XX wieku zarejestrowano amerykański typ bassetu. Ogólnie rzecz biorąc, różnice między gatunkami są niewielkie, przeważnie są w kolorze sierści.

Główne cechy psa rasowego:

  • gładka gruba warstwa;
  • długi tułów;
  • fałdy skóry na szyi i nad brwiami;
  • krótkie i lekko zakrzywione łapy;
  • dość napięta.
  • ogon jest zawsze skierowany do góry i pokryty grubymi włosami;
  • duży czubek nosa jest czarny;
  • brązowe oczy;
  • długie, opadające uszy pokryte miękkim w dotyku płaszczem;
  • pod oczami jest wisząca skóra.

Galeria: basset hound (25 zdjęć)

Cechy charakteru

Pierwszą rzeczą, na którą należy zwrócić uwagę, jest życzliwość tych psów. Traktują wszystkich z dobrocią, są bardzo serdeczni, przyjaźni, całkowicie nieagresywni i szybko stają się przyjaciółmi każdego członka rodziny.

Mogą jednak dotknąć i zirytować swojego mistrza, ponieważ są one dość uparte, a każde zamówienie musi zostać rozpatrzone przed wykonaniem egzekucji. Czasem po prostu nie chcą wykonywać poleceń, a jeśli właściciel zaczyna naciskać na niego, będzie udawał, że nic nie słyszy.

Pies jest bardzo towarzyski, uwielbia przebywać z ludźmi, być w centrum uwagi, bawić się z dziećmi z przyjemnością, dogadać się, a nawet zaprzyjaźnić się z innymi zwierzętami, ale lubi szacunek, nie toleruje znajomości i chamstwa w swojej postawie, obraża się i zaczyna uparcie.

Ale strażnik z basem jest zły. Maksymalne, co zrobi, to skrzywdzi obcego, choć bardzo głośno, ale nie będzie w stanie ochronić właściciela ani jego własności, nie jest to zgodne z jego instynktem.

Basset - bardzo aktywne i niestrudzone psy, potrzebują długich spacerów z podskakującymi nogami i skokami, są gotowi na cały dzień. Ale jeśli to konieczne, zwłaszcza w miejscach publicznych, pies zachowuje się bardzo posłusznie, nawet arystokratycznie.

Zalety rasy

  • Życzliwość, łagodność charakteru. Są bardzo przywiązani do właściciela i traktują go z pewną obawą, a jednocześnie nieustannie domagają się zwrócenia na nie uwagi.
  • Są inteligentni i dobrze wyszkoleni. Podobnie jak wszystkie psy, najłatwiej jest je wyszkolić, gdy są jeszcze szczeniętami, ponieważ dorośli są zbyt uparci.
  • W przeciwieństwie do innych ras, zamiast być zazdrosnym o właścicieli dzieci, wręcz przeciwnie, chroń ich.

Wady Basset

  • Jeśli są obrażeni, stają się nieposłuszni i uparci.
  • Nienawidzą samotności, więc jeśli pozostaną sami przez dłuższy czas, obgryzają meble i tapetę, by zemścić się i przyciągnąć uwagę.

Treści dla psów

Rasa ta jest bezpretensjonalna i nie spowoduje niepotrzebnych kłopotów dla właścicieli. Przynajmniej nie więcej niż inne psy. Wystarczy przestrzegać kilku zasad, a twój pies będzie zadbanym i zdrowym psem.

Codzienna opieka

  • Uszy tej rasy są dumą, więc musisz uważnie je obserwować. Bardzo często z ich uszu, ze względu na duże rozmiary, pojawiają się różnego rodzaju kłopoty - infekcje pasożytnicze, woda dostaje się, szybko się brudzą, a nawet pocą. Kontrolę uszu należy przeprowadzać tak często, jak to możliwe. Natychmiast oczyść jakikolwiek drobny brud. Aby przewietrzyć uszy worka, możesz podnieść je i przytrzymać w pozycji otwartej przez kilka minut. Nic nie powinno wypływać z uszu, nie powinno być żadnych zaczerwienień i nieprzyjemnego zapachu. Jeśli przejawi się co najmniej jeden z objawów, nie musisz czekać na pogorszenie - biegnij do weterynarza!
  • Kufa. Niestety, te psy ciągle się ślinią, dlatego zaleca się czyszczenie ust zwykłą serwetką, przynajmniej po posiłku.

Moc

Podstawą pokarmu powinno być białko, czyli surowe lub gotowane, aż do połowy gotowego mięsa - wołowiny, kurczaka, można podawać podroby. Częścią diety powinny być warzywa, zioła, owsianka. Dwa razy w tygodniu można karmić basset hound kurze jaja, produkty mleczne. W żadnym wypadku nie należy podawać mu roślin strączkowych, mąki, przypraw, smażonych, wędzonych i oczywiście słodyczy. Możesz karmić suchą żywność nie niższą niż klasa premium.

Bassety są podatne na otyłość, która napotyka wiele nieprzyjemnych konsekwencji, więc musisz ściśle monitorować ilość jedzenia, którą pies zużywa, aw żadnym wypadku nie ulec smutkowi w jego oczach, gdy prosi o materiały informacyjne. Ta rasa nie odmawia żadnych kawałków jedzenia, więc musisz ściśle przestrzegać reżimu żywienia i nie podawać przysmaków lub jedzenia z twojego stołu między posiłkami. Szczenięta karmione są sześć razy dziennie, dorosły pies wystarcza trzy razy.

Miska na jedzenie powinna znajdować się na stojaku, tak aby pies nie obniżył swojej głowy podczas jedzenia - może to prowadzić do deformacji kręgów szyjnych.

Choroby

Najczęstsza choroba bassetu - problemy kręgosłupa i stawy, spowodowane otyłością. Dlatego należy zwrócić szczególną uwagę na żywienie. Ponadto musisz chodzić z psem dwa razy dziennie, ale nie przesadzaj z aktywnością fizyczną, naprzemiennie biegając spokojnie. Basset hound nie może być skakany z wysokości i długo chodzić po schodach, inaczej mogą rozwinąć się patologie układu mięśniowo-szkieletowego.

Basy nie tolerują hipotermii, więc w zimnych porach na spacer trzeba nosić kombinezon lub inne ubrania, aw domu miejsce psa powinno być oddalone od przeciągów.

Kolejną uciążliwością, która czeka na basseta podczas spaceru, są kleszcze, szczególnie od wiosny do jesieni, u szczytu aktywności tych owadów. Ugryzienie przez kleszcza wiąże się z okropnymi chorobami, z drogim i długotrwałym leczeniem, które nie zawsze kończy się pomyślnie.

Kleszcze są śmiertelnym zagrożeniem dla zwierząt, więc raz w miesiącu musisz trwale leczyć psa kleszczem.

Jeśli monitorujesz zdrowie psa, dajesz mu wystarczającą aktywność fizyczną, przestrzegasz reżimu żywienia i, oczywiście, traktujesz go z uczuciem i miłością, przez wiele lat będziesz mieć silnego, niezawodnego i bardzo życzliwego przyjaciela.

Czytaj Więcej O Psach

Top 10 ras psów do mieszkania - wybierz z najlepszych

Szkolenie Warunki przetrzymywania - jeden z kluczowych czynników prawidłowego rozwoju i edukacji psa. W prywatnym domu każda rasa będzie się dobrze czuła. Ale nie każdy czworonożny zwierzak zapuści korzenie w mieszkaniu.

Top 10 ras psów do mieszkania - wybierz z najlepszych

Szkolenie Warunki przetrzymywania - jeden z kluczowych czynników prawidłowego rozwoju i edukacji psa. W prywatnym domu każda rasa będzie się dobrze czuła. Ale nie każdy czworonożny zwierzak zapuści korzenie w mieszkaniu.

Golden retriever

Szkolenie Wyhodowane zwierzęta złotowłose są symbolem dobrego samopoczucia. Są zwykle przedstawiane na ganku dobrze utrzymanego domu, w kręgu szczęśliwej rodziny. I rzeczywiście, "złoty" (to znaczy złoty) retriever jest naprawdę psem rodzinnym.