Szkolenie

Cane Corso Italian - opieka i konserwacja


W sumie wszystkich cech Cana Corso można nazwać uniwersalnym psem. Należy do tych ras, które mimo trendów mody pozostają w szczytowej popularności. Hodowcy i właściciele zauważają, że:

  • zachowane morale, niewzruszona wytrwałość i niezwykła siła przodków;
  • pokazuje agresję tylko wtedy, gdy jest to konieczne;
  • znakomicie "skanuje" i interpretuje gesty, mimikę i zachowania innych oraz reaguje na nie w oparciu o złożoność sytuacji;
  • ma dobre cechy bezpieczeństwa;
  • uwielbia bawić się z dziećmi właścicieli i toleruje ich nadmierną manifestację miłości;
  • zniechęca intruzów jednym spojrzeniem;
  • czarujący i towarzyski, a nie rozmawiający ze wszystkimi członkami rodziny;
  • wielofunkcyjny - może być stróżem, pasterzem i miłym towarzyszem;
  • łatwo wyszkoleni, wykonuje wszystko, czego wymaga od niej właściciel;
  • bezpretensjonalny w treści.

Rasa ma gęstszą skórę niż inni Molosy. Gruboskóry Corso lubi leżeć w kałuży, kopać w ziemi, pływać w rzece. Nie ma nic przeciwko wrzucaniu łapek do miski z wodą. Oczywiście można go od tego odstawić. Trudniej jest sobie radzić z obfitą ślinotokiem, nocnym chrapaniem, chrząkaniem w ciągu dnia i świszczącym oddechem. Jeśli te dźwięki cię denerwują - ta rasa nie jest dla ciebie.

Krótki opis rasy psów z Cannes Corso

  • Bez zajęć: 12-15 000 rub.
  • Klasa PET: 20 000-45 000 rub.
  • Klasa BRID: 45 000-65 000 rub.
  • Klasa POKAŻ: od 65 000 rub.

Średnia długość życia: 10-11 lat, rzadko żyje do 12 lat.

Jak trudny jest namód Corso w konserwacji i pielęgnacji?
Czy czuje się komfortowo w mieszkaniu, czy woli wiejski dom? Czy potrzebuję woliery?
Jak często trzeba kąpać?
Opieka nad płaszczem. Jak często się grzeszy?
Czy jest odpowiedni dla dziecka?
Częstotliwość i czas trwania spacerów
Zabawny Cane Corso
Relacje z członkami rodziny, obcymi, innymi zwierzętami

Korzyści i pozytywna ocena przy wyborze tej rasy

  • Cane Corso jest świetnym opiekunem. Zwierzę będzie chronić nieruchomość i właścicieli przed nieproszonymi gośćmi.
  • Pies jest inteligentny i zdyscyplinowany, łatwo wyszkolony. Szybko chwyta to, czego potrzebuje jej mistrz, i próbuje szybko wykonywać polecenia.
  • Łatwy do treningu.
  • Rasa wygląda spektakularnie i przerażająco. Z takim satelitą nie boi się chodzić, nawet w najbardziej niekorzystnej sytuacji.
  • Dla jego Corso jest łagodny i posłuszny, nieufny wobec innych i stanowi poważne zagrożenie dla nich.
  • Dbałość o przedstawicieli rasy jest minimalna: czesanie wełny podczas przesiewania, aktywnego chodzenia i karmienia.
  • Zwierzę jest mocno przywiązane do jednego właściciela.

Wady rasy

  • Wymaga aktywnego chodzenia. Niespieszny półgodzinny spacer na smyczy będzie wystarczający. Młody człowiek może psuć rzeczy w domu, jeśli zostawisz go samego na długi czas.
  • Jest to duża rasa, której edukacja jest niedopuszczalna. Musisz trenować szczeniaka od najmłodszych lat.
  • Szczenięta wymagają wczesnej socjalizacji. Przedstawiciele rasy są naturalnie nieufni wobec obcych. Jeśli nie chcesz zamykać psa za każdym razem, gdy przyjdą goście, hydraulik lub mechanik, trenuj ją tak szybko, jak to możliwe.
  • Zwierzę we śnie wydaje różne dźwięki (chrapanie, węszenie), które mogą być nieprzyjemne podczas mieszkania w mieszkaniu.
  • Wysoka cena. Nie każdy może sobie pozwolić na czystego szczeniaka. A krzyżówki i szczenięta z nieplanowanych krycia mogą mieć problemy zdrowotne.

Cane Corso: postać psa

Zgodnie z opisem rasy Kanoe-Corso różni się ona typową dla Molosów. Ma takie cechy:

  • równowaga psychiczna jest przewidywalna, nie ma nagłych wybuchów agresji, wie, jak czekać na polecenie;
  • nieograniczone oddanie właścicielowi - przy odpowiednim wychowaniu nawet trzyletnie dziecko może dowodzić ogromnym psem;
  • Mocne cechy straży - postać jest genetycznie wrodzona, aby chronić obwód domu, mieszkania, podwórka i wyglądu obcych reaguje surowo, ale dobrze wyszkolony pies zawsze uwalnia ofiarę, jeśli przestaje się ruszać lub brzmi zespół gospodarzy;
  • połączenie zewnętrznego spokoju i żartobliwego temperamentu - aktywnie angażują się w grę, młody Corso może nawet nie słyszeć poleceń właściciela, ale dorosłe psy zachowują się uspokajająco, można ich pozazdrościć;
  • Uzależnienie postaci od koloru - hodowcy zauważają, że osoby w szarych kombinezonach są bardziej agresywne, jak przedstawiciele rasy koloru tygrysiego. Mają bardziej dominujący charakter.

Zachowanie domu

W domu zostaje z wszystkimi mieszkańcami. Zwykle znajduje wspólny język z dziećmi i innymi zwierzętami domowymi. Ta cecha ma głębokie korzenie. Została zaszczepiona, gdy Corso były psami pasterskimi. Od tego czasu starają się nawiązać kontakt z innymi przedstawicielami fauny. Nawet jeśli najstarszy zwierzak zademonstruje agresję, Corso będzie cierpliwie czekał z powodu, aby się z nim zaprzyjaźnić.

Właściciele twierdzą, że Corso może być nianią dla małych dzieci. Jednak taki wychowawca nie powinien pozostawać bez opieki z dzieckiem. I nie zapomnij nauczyć dzieci zasad postępowania z psem.

Zachowanie ulicy

Przeszłość pasterza odłożyła na bok postać Cana Corso: lubi patronować. Jeśli rodzina zdecyduje się pójść na piknik, zwierzak zrobi wszystko, aby nikt nie zginął. Zawsze będzie kontrolował swoje "stado". W tym samym czasie nie ma zazdrości i egoizmu, co jest rzadkością dla Molosów.

Relacje z nieznajomymi, ochrona właściciela i domu

Dobrze wyszkoleni dorośli spokojnie reagują na przechodniów, inne psy i inne zwierzęta. Rasa ta zachowała umiejętność oceny najmniejszych zmian w zachowaniu innych. Jeśli zaczną zachowywać się agresywnie, Corso zamieni się z sympatycznego towarzysza w gniewnego obrońcę.

Zwykle, jeśli właściciel jest przyjazny obcemu, zachowuje się też spokojnie. Zwykła pozycja dla niej jest pomiędzy mistrzem a nieznajomym. Obserwuje każdy ruch, nie pozwalając się zapomnieć.

Jednak słabo wykształcone psy mogą nie pozwalać obcym na właściciela, pędzić na rowerzystów, biegaczy, przechodniów. Zwierzęta, z którymi trochę chodzą, również mogą się zachowywać. Znudzone zwierzę staje się drażliwe. Zwierzę bez problemu znajdzie coś dla ciebie, ale prawdopodobnie nie polubisz tego.

Opis i konserwacja psów rasy Cane Corso w domu

Cane Corso, czyli włoski mastiff - wielki, pewny siebie pies o wytrwałym, uważnym spojrzeniu i mięśniach grających pod gładką skórą, nie pozostawia złudnym spokojem żadnych złudzeń co stanie się z nieszczęśliwą osobą, która wzięła sobie do głowy, by pokazać najmniejszą agresję w stosunku do swojego pana. Ale zanim zdobędziesz takiego opiekuna, zastanów się trzy razy, czy jesteś gotowy na taką odpowiedzialność, ponieważ opieka nad zwierzętami tej wielkości nie może być łatwa z definicji.

Opis i zdjęcie

Państwo: Włochy

Wysokość w kłębie: samiec -64-68 cm, suka - 60-64 cm (dopuszczalne odchylenia w obu kierunkach nie więcej niż 2 cm)

Waga: samiec - 45-50 kg, samica - 40-45 kg

Długość życia: 10 lat

Kolory: czarny, szary (ciemny lub jasny), żółto-brązowy, czerwony-płowy, ciemna pszenica, płowy (ciemny lub jasny), tygrys (czarny lub brązowy, ciemna maska ​​u płowych lub tygrysich psów nie powinna kończyć się powyżej linii oczu). Małe białe plamki są dozwolone na nosie, klatce piersiowej lub na końcach palców Długość sierści: krótki, gruby, błyszczący, mały podszerstek

Grupa: pies do towarzystwa, pies stróżujący, ochroniarz

Jeśli mówimy o standardzie rasy Cane Corso, pies musi spełniać następujące cechy zewnętrzne:

Głowa: ciężka, szeroka na czaszce, wypukłe czoło, płaskie do tyłu głowy. Nos jest czarny lub w kolorze maski (brak pigmentu w tym obszarze skóry jest uważany za poważną wadę). Kufa jest kwadratowa (długość i szerokość są tego samego rozmiaru, ale czasami szerokość jest nieco większa). Usta zwisają nad dolną szczęką. W przypadku włoskich mastifów charakterystyczna jest mała przekąska o długości nie większej niż 5 mm (dolna szczęka wystaje nieco ponad górną). Oczy są ciemne lub lżejsze, ale z ciemnym obrzeżem, lekko wystające, owalne. Uszy są trójkątne, szerokie u podstawy, opadające.

Ogon: wysoko osadzony, szeroki u podstawy, nie zwinięty lub całkowicie podniesiony, nie powinien być, ale gdy pies jest podekscytowany, podnosi się nieznacznie. Norma zakłada zatrzymanie ogona na poziomie czwartego kręgu, a krótki ogon jest uważany za wadę.

Kończyny: przednie nogi są bardzo mocne i długie, ramiona są masywne. Tylne uda, wyschnięte, staw skokowy umiarkowanie zaznaczony. Włoski mastif porusza się szeroko i pewnie, nie powinno być truchtu z przejściem do amfibii. Wśród odchyleń od opisywanego standardu, pociągających za sobą dyskwalifikację, warto podkreślić:

  • nieadekwatne zachowanie, w szczególności tchórzostwo lub wręcz manifestacja agresji;
  • garb lub, wręcz przeciwnie, dziupla na nosie;
  • nedoku (górna szczęka jest nad dolną);
  • bezbarwne powieki;
  • zez;
  • bez ogona;
  • długa wełna;
  • odwrót od koloru, w tym duże białe plamy.

Należy również zauważyć, że skoro oficjalna historia rasy jest wciąż dość mała, standard nie jest w pełni ukształtowany, różni eksperci mogą wyrażać różne opinie na temat pewnych cech.

Pomimo tego, że wśród przodków Cane Corso są psy walczące, zwierzęta te wyróżniają się życzliwością i zaskakującym oddaniem. Bardzo łatwo nawiązują kontakt z mało znanymi osobami i dobrze dogadują się ze zwierzętami. Niemniej jednak, pomimo ogromnych rozmiarów i wyraźnej masywności, rasy nie można nazwać flegmatyczną - ruch i aktywne ćwiczenia są po prostu niezbędne dla takiego zwierzaka.

Pozostaw takiego zwierzaka w domu przez długi czas - i nie możesz liczyć na integralność twoich rzeczy: zwierzę znajdzie coś do zrobienia i prawdopodobnie nie polubisz wyników takiej gry.

Historia rasy

Przyjrzyj się dokładnie zdjęciu Cane Corso. Nie ma wątpliwości, że przed tobą jest poważny i nieustraszony pies, który w razie potrzeby może stać się niebezpieczną bronią. Tak powstała ta rasa. Pomimo faktu, że oficjalny standard został zatwierdzony jakieś dwadzieścia lat temu, historyczne korzenie rasy należy szukać w starożytności. Uważa się, że ogromne i nowoczesne etruskie psy stróżujące przypominające współczesne traktaty, które zamieszkiwały półwysep Apeninów trzy tysiące lat temu, a także macedońscy (molosowscy), perscy i kartagińscy wojownicy, którzy w pewnym momencie walczyli w różnych okresach historii z Rzymianami szeroko stosowane przez te ostatnie w skoncentrowanej, choć początkowo niezbyt konsekwentnej selekcji.

Trzeba przyznać, że materiał plemienny był naprawdę niesamowity, wystarczy powiedzieć, że psy Molossi były używane przez plemię o tej samej nazwie zarówno do przynęty dla zwierząt, jak i zwierząt wojennych, które były ubrane w zbroję i wysłane do wroga, nie pozostawiając mu żadnych szans. To naprawdę jest włoska rasa.

Starożytni Rzymianie używali dużych psów, które odziedziczyli na różne sposoby - do pilnowania domu, jako pasterz lub nianię, a także do polowania na duże zwierzę (głównie niedźwiedzia) i do walk gladiatorów. Wraz z upadkiem wielkiego imperium gladiatorzy pogrążyli się w przeszłości, ale polowanie zostało zachowane, jednak arystokraci użyli w tym celu bardziej zgrabnych psów, ale niższe klasy cieszyły się zaletami wielkich i silnych zwierząt z wielkim polowaniem. Jednak w tym okresie nie było mowy o jakiejkolwiek selekcji, w rezultacie w pewnym momencie rasa była na skraju wyginięcia.

Dopiero w połowie ubiegłego stulecia, jak się przypomniało, kilku włoskich entuzjastów postanowiło ożywić dawną świetność narodu, w wyniku żmudnej pracy i poszukiwań zachowanych egzemplarzy w 1994 roku, Cane Corso otrzymał oficjalny status.

Ostatnie poprawki do normy zostały wprowadzone w 2003 roku.

Wybór szczeniaka

Szczenięta czystej rasy Cane Corso są bardzo drogie i nie może być innego sposobu, ponieważ przestrzeganie wszystkich formalności niezbędnych do zapewnienia "czystości krwi" (wystawy, ekspertyzy itp.) Nie jest tanią przyjemnością. Ale psy nadal muszą zapewnić normalną konserwację, dobre odżywianie, szczepienia. Niestety wysokie ceny zwierząt zawsze przyciągają ludzi, którzy starają się obniżyć wydatki w każdy możliwy sposób. Zgodność z rasą ze wszystkimi cechami charakterystycznymi takich przedsiębiorców jest najmniej interesująca. Dlatego wybierając szczeniaka, powinieneś wykazać się maksymalną uwagą i ostrożnością.

Z drugiej strony rodowód to tylko papier, który można sfałszować. Szczególnie łatwo jest zakochać się w przynęcie, jeśli nigdy wcześniej nie brałeś udziału w hodowli psów i nie znasz podstawowych zasad. Dlatego przed dokonaniem zakupu konieczne jest szczegółowe sprawdzenie historii żłobka, dokładne sprawdzenie dokumentów rodziców, przekazanie ich specjalistom i upewnienie się, że krycie jest sformalizowane. Podczas wcześniejszej rozmowy z hodowcą porozmawiaj z nim. Poproś o zdjęcia szczeniąt i rodziców, upewnij się, że są oryginalne i nie pochodzą z witryny poświęconej Cane Corso. Posłuchaj, co sprzedawca powie Ci o rasie, porównaj uzyskane informacje z odpowiednimi opisami w Internecie. Z reguły na tym etapie można już zrozumieć, czy ma się do czynienia z prawdziwym entuzjastą (i można kupić zwierzęta tylko od takich osób), czy też przedsiębiorczym przedsiębiorcą, który chce pozbyć się towarów tak szybko, jak to możliwe.

Nawiasem mówiąc, szanujący się hodowcy zawsze zastrzegają sobie możliwość zwrotu zwierzęcia, jeśli z jakiegoś powodu nie odpowiada ono tobie (na przykład nagle okazuje się, że ktoś z domu jest uczulony na sierść psa). Zadaj takie pytanie i spójrz na reakcję. Oczywiście obietnica to nie ożenić się, ale jeśli od razu powiedzą ci coś w rodzaju "mapa to miejsce!", Pomyśl o kupieniu szczeniaka od bardziej sumiennych i odpowiedzialnych ludzi.

Nie kupuj szczeniaka na neutralnym terytorium. Poświęć czas na wizytę u hodowcy, spójrz na rodziców i warunki, w jakich trzymane są psy. Ich wygląd i nastrój będą mówić same za siebie.

Absolutnie nie można kupić żadnego zwierzęcia czystego, a jeszcze bardziej psa dużych ras od nieznanych ludzi na rynku ptaków! Jest to nieodpowiedzialne, a czasem fizycznie niebezpieczne (pamiętaj o żartach na temat mężczyzny przemierzającego rynek niedźwiedzia i bezskutecznie próbującego znaleźć człowieka, od którego kupił szczeniaka Chihuahua sześć miesięcy temu).

I, oczywiście, cena. Dla dobrego hodowcy, psy hodowlane nie są źródłem dochodów, jak przyjemność. Jak już wspomniano, wysokie ceny zwierząt czystorasowych są formułowane obiektywnie, a nie w wyniku "porozumienia kartelu" przez hodowców psów. Cena szczeniąt prawdziwego canoe Corso zwykle zaczyna się od tysiąca dolarów i, w zależności od klasy rodziców i dziecka, może znacznie wzrosnąć. Z drugiej strony, jeśli istnieją drobne usterki (o których trzeba ostrzec), można kupić dobre zwierzę i są one nieco tańsze. Jeśli nie zamierzasz angażować się w hodowlę i jesteś gotowy do sterylizacji psa, ta opcja jest całkowicie do przyjęcia. Ale w każdym przypadku charakter ceny, musisz zrozumieć. A jeśli znajomy (lub nieznany) zaoferuje ci zakup doskonałego szczeniaka za sto dolców, lepiej jest zabrać zwierzę w schronisku, przynajmniej zrobisz dobry uczynek.

Gdzie zatrzymać zwierzaka?

Oczywiście byłoby zbyt kategoryczne stwierdzenie, że Cane Corso nie może być trzymane w warunkach mieszkania w mieście, ale wciąż mogą pojawić się pewne trudności. Chodzi nie tylko o to, że mówimy o bardzo dużym zwierzęciu, które w czterech ścianach przeciętnego małego samochodu będzie po prostu zatłoczone. Mówimy także o niektórych cechach genetycznych charakterystycznych dla tej rasy. Od czasów antycznych laski Corso trzymano nie w miastach, ale raczej w prywatnych domostwach we wsi i, z reguły, dość obszerny ogród otoczony ogrodzeniem ze wszystkich stron służył jako siedlisko dla psa. Cała przestrzeń znajdująca się wewnątrz takiego "konturu" jest uważana przez tego wrodzonego wartownika za jego terytorium, strefę jurysdykcyjną.

Dlatego jeśli mieszkasz z psem tej rasy w domu (nie ma nawet znaczenia, czy jest to mieszkanie czy dom wiejski), zwierzę z dzieciństwa musi wyraźnie określić granice, do których "wpływa" jego wpływ. W przeciwnym razie możesz mieć problemy z przyjmowaniem gości lub odwiedzaniem listonosza lub hydraulika, ponieważ pies będzie szczerze wierzył, że ma prawo pokazać pełną głębię swoich uczuć każdemu, kto fizycznie przekroczył granicę ograniczającą jej przestrzeń.

Ale pies stoczni z Cane Corso uzyskuje się z pewnymi zastrzeżeniami.

Zapewniamy odpowiednią opiekę

Patrząc na ogromny włoski mastif, trudno sobie wyobrazić, że potrzebuje specjalnej troski. Wydaje się, że wystarczy karmić takie zwierzę i dać mu miejsce na energię - to wszystko, co konieczne. W rzeczywistości nie jest to całkowicie prawda. Aby twoje zwierzę wyglądało dobrze i dobrze się czuła, potrzebuje trochę uwagi i uwagi.

Uszy i oczy

Pielęgnacja oczu sugeruje, że nie powinny być kwaśne. Jeśli w wewnętrznym kąciku oka zauważysz grudki, resztki śluzu, suszone skórki - ostrożnie usuń je czystą, miękką szmatką. Powieki czystorasowego Corso canoe nie powinny być saggy i mokre. Jeśli problem będzie się powtarzał, pokaż zwierzę weterynarzowi. Okresowo, co najmniej raz w tygodniu (i na pewno przed wystawą) patrzeć na swojego zwierzaka w uszach. Wszystkie nagromadzone tam zanieczyszczenia muszą być czyszczone mokrą gazą.

Ropa, śluz lub nieprzyjemny zapach z uszu jest powodem, aby pokazać zwierzęciu lekarzowi.

Pielęgnacja

Pomimo tego, że włoskie mastify są gładkie, wciąż czasami trzeba je czesać. Zaleca się przeprowadzanie zabiegu raz w tygodniu przy użyciu sztywnej szczotki. Faktem jest, że te psy rzucają się mocno, więc rozczesywanie pozwoli ci usunąć luźne włosy, a jednocześnie pozbyć się martwych cząstek naskórka.

Przycinanie pazurów

Przycinanie pazurów dużego psa nie jest bardzo łatwą procedurą, ale jeśli pazury nie zetrą się podczas chodzenia, czasami trzeba to zrobić, w przeciwnym razie zwierzę zaczyna odczuwać niedogodności. Jeśli słyszysz charakterystyczne odbicie, które towarzyszy chodzeniu twojego zwierzaka na podłogę - wtedy czas zrobić pedicure. Możliwe są dwie opcje: okresowe zastosowanie tego zadania do kliniki weterynaryjnej lub na przykład do fryzjera dla psa lub uzyskanie niezbędnego narzędzia (kleszcze powinny odpowiadać wielkości pazurów twojego czworonożnego przyjaciela) i nauczenie się, jak zrobić to samemu. W takiej "operacji" nie ma nic trudnego, ważne jest, aby nie chwytać naczynia krwionośnego w górnej części pazura. Poproś specjalistę, aby pokazał ci mistrzowską lekcję, a w przyszłości sam będziesz w stanie poradzić sobie z tym prostym zadaniem.

Pielęgnacja zębów

Na szczęście szczotkowanie zębów Corso Cane może nie być konieczne, jeśli karmisz psa suchym pokarmem i przestrzegasz wszystkich zaleceń dotyczących witaminy i innych suplementów. Na szczęście, ponieważ wciąż nie jest najbardziej ekscytującą rzeczą, aby wspiąć się w usta takiego bandytę. Jednakże, jeśli twoje zwierzę karmione jest naturalnym pokarmem, od czasu do czasu trzeba patrzeć w jego usta, uzbrojone w szczoteczkę do zębów. Aby zminimalizować częstotliwość takich zabiegów, zaleca się regularne rozpieszczanie zwierzęcia różnymi "włosieniami", które są obficie dostępne w specjalistycznych sklepach zoologicznych. Jest to doskonałe zapobieganie tworzeniu się kamieni na zębach.

Kąpiel

Większość psów pływa z przyjemnością, tworząc firmę dla swojego pana na brzegu morza lub nad rzeką. Ale kąpiel jako taka, w formie procedury higienicznej, nie jest w ogóle użyteczna dla ich skóry. Dlatego jeśli Twój pies nie jest w błocie lub nie przygotowujesz się na poważną wystawę, nie musisz go kąpać. Wystarczy umyć brudne łapy i przeczesać wełnę.

Spacerując z psem

W przeciwieństwie do wielu innych dużych ras, Cane Corso jest bardzo aktywny i wysportowany. Jeśli to konieczne, pies ten może siedzieć u Twoich stóp przez długi czas i bez ruchu, ale to wcale nie znaczy, że nie musi się ruszać. Zwłaszcza w młodym wieku, pies musi codziennie zapewniać możliwość biegania, skakania i igraszki, także z innymi psami. Kiedy pies dojrzewa, może zadowolić się codziennymi (najlepiej długimi) spacerami na smyczy, ale przynajmniej czasami pies musi biegać obfitości.

Te chwile muszą być brane pod uwagę w przypadku początkujących hodowców psów, a także nieostrożnych rodziców, którzy posyłają dzieci z przymusem, aby "chodzić z psem".

Funkcje zasilania

Aby zapewnić im energię na sześćdziesiąt funtów wagi, Cane Corso musi dużo jeść. Główną pozycją w diecie tego drapieżnika - oczywiście mięso. Jeśli nie masz ograniczeń w zakresie środków i nie musisz dodawać sosu mięsnego do wiadra owsianki, więc przynajmniej pachnie jak karma dla zwierząt, dieta Twojego zwierzaka wciąż musi być urozmaicona. Oprócz białka, pies potrzebuje również innych składników, dlatego też potrzebne są zboża i warzywa w składzie żywności.

Produkty mleczne, gotowane ryby morskie, podroby (różne wątróbki), a także owoce (niektóre psy je uwielbiają) również muszą być obecne w diecie.

Szczególnym przysmakiem dla bestii jest surowe mięso, jednak aby zabić pasożyty, które mogą w nim być, należy je najpierw trochę zamrozić. Jednak regularne (raz na trzy miesiące) odradzanie się jest nadal konieczne, ponieważ zwierzę może uzyskać robaki z dowolnego obiektu znajdującego się na ulicy.

Nie odmawiaj swojemu psu przyjemności gryzienia kości, ale w żadnym przypadku nie rurkowatej. Zdrowe i bardzo wygodne, alternatywą dla wszystkich powyższych rodzajów żywności jest sucha żywność. W przypadku psów rasowych należy stosować superpremium lub krakersy premium, a nie niższe. Takie karmienie ma wiele zalet, poczynając od zmniejszania problemów z zębami i kończąc na braku potrzeby zastanowienia się, jak karmić psa, jeśli wybierasz się na wycieczkę z nim przez kilka dni. Ale zwierzę hodowane na paszy naturalnej patrzy na bułkę tartą ze zdumieniem, dlatego najlepiej wybrać, w jaki sposób karmić swojego psa od wieku szczenięcia.

Szkolenia i szkolenia

Cane Corso jest wyjątkowo inteligentnym, ale raczej upartym i kapryśnym psem. Jak każdy (lub prawie każdy) zwierzak, z pewnością spróbuje sprawdzić, czy jest liderem paczki. I tutaj jest bardzo ważne, aby nie zostawiać żadnych złudzeń zwierzęciu, ponieważ jeśli twoje przywództwo nie zostanie bez wątpienia uznane, zarówno ludzie, jak i zwierzęta wokół psa i jego właściciela będą nieszczęśliwi i biorąc pod uwagę wielkość psa.

Pomóż swojemu szczeniakowi zrozumieć otaczający go świat. Przedstaw go ludziom, którzy często przebywają w twoim domu, ucz go rozpoznawać jego i innych.

Głównym wskaźnikiem wychowanego psa jest jego posłuszeństwo. Nie trzeba próbować wywoływać złośliwości u zwierząt, nawet jeśli chcesz użyć go jako strażnika. Niezbędne cechy są już włączone do tej rasy, musisz nauczyć się nimi zarządzać. Duży pies jest jak samochód wyścigowy: jeśli nieudolny kierowca stara się docenić wszystkie zalety, wypadek jest nieunikniony, a konsekwencje mogą być bardzo smutne. Ale czy w tym przypadku ktoś kiedyś powiedział komuś, że samochód jest zły? Uwierzcie mi, z psami to ta sama historia. Ponieważ przedmiotem naszego rozważania jest nie tylko duża, ale bardzo duża rasa, lepiej, aby profesjonaliści podjęli szkolenie i trening takiego zwierzęcia. Nauczy twoje ulubione podstawowe komendy dla czworga zwierząt i powie ci, jak skonsolidować "przekazany materiał".

Jeśli zamierzasz korzystać z psa w ściśle określonych celach, poinformuj specjalistę, że kładzie odpowiedni nacisk na rozwijanie tych lub innych pożądanych przez ciebie cech.

Możliwe choroby

Generalnie włoskie mastify nie narzekają na zły stan zdrowia. Wiele zależy od dziedziczności, jak również od tego, jak ostrożnie właściciel obchodzi się z opieką nad swoim zwierzakiem i zapobieganiem różnym chorobom, które mogą na niego wpływać.

Istnieje wiele chorób "psów", ale każda rasa ma swoje własne "problemy".

Wiedząc o problemie, szanujący się właściciele Corso Corso sprawdzają swoje psy przed kryciem i usuwają zwierzęta dotknięte chorobą z hodowli. W tym samym czasie, wczesna diagnostyka może wyleczyć psa lub przynajmniej znacznie złagodzić jego stan, taki pies będzie żył długim i szczęśliwym życiem, zachwycając się jego właścicielem.

Oprócz tych problemów zdrowotnych, psy tej rasy mogą doświadczać reakcji alergicznych, problemów z funkcjonowaniem gruczołu tarczycy, wzdęcia i rzadziej napadów padaczkowych. Narządy wzroku są również zagrożone: zaćma, odwrócenie lub wzdęcie stulecia itd. Większości problemów można uniknąć, uważnie monitorując stan swojego zwierzaka, nie zapominając o regularnych szczepieniach i przestrzegając wszystkich powyższych zaleceń dotyczących konserwacji, odżywiania, pielęgnacji i higieny. Cane Corso to piękne, energiczne, inteligentne i lojalne zwierzę. Jednak tylko doświadczeni i odpowiedzialni hodowcy psów mogą sobie pozwolić na wybór na korzyść tej rasy, mając wystarczającą siłę, cierpliwość, czas i pieniądze, aby zapewnić zwierzęciu odpowiednie warunki i nie zamienić go w potężną broń, która wpadła w nieudolne ręce.

Cane Corso - opis rasy, cechy, opieka, trening, zdjęcie

Cane Corso jest narodową chlubą włoskiej hodowli psów. Historia tej rasy jest interesująca, ponieważ pomimo jej starożytności i wyjątkowości otrzymała oficjalny status zaledwie kilka dekad temu. Co więcej, rasa, podobnie jak ptak Feniks, została dosłownie wskrzeszona z popiołów, ponieważ była na skraju wyginięcia. Dlaczego taki piękny pies został niezasłużenie zapomniany? Aby znaleźć odpowiedź na to pytanie, musisz prześledzić cały proces powstawania rasy.

Zdjęcie: szczeniak Cane Corso

Cane Corso

Historia rasy Cane Corso

Psy molosów, które żyły w starożytnym Rzymie, były przodkami psa Corso. Oni z kolei wywodzą się z dogoo z etruskich psów, macedońskich psów i perskich i kartagińskich psów bojowych. Tak więc przodkowie Cane-Corso nosili straż i służbę wojskową i wyróżniał się imponującym rozmiarem, nieustraszonością i lojalnością wobec człowieka.

Dowodzi tego nazwa rasy. Słowo "Kane" w języku włoskim oznacza "pies", a "Corso" w różnych wersjach - podwórko, strażnik i koń wyścigowy. W każdym razie, już od nazwy jasne jest, że mówimy o psie, który służył jako strażnik i strażnik, a czasami używane w operacjach wojskowych i walkach gladiatorów.

Włosi u jednego psa łączyli wiele umiejętności: pies Corso chronił ich własność, chronił właściciela, bydło hodowlane, w razie potrzeby mógł bawić się z dziećmi lub pomagać w polowaniu na niedźwiedzia. Uniwersalny pies został wymieniony w wielu dziełach włoskiej kultury. Psy przypominające Cane Corso zostały przedstawione w formie posągów, malowane na starożytnych grobowcach, opisane w książkach, a nawet dedykowane im wersety.

Z literackich źródeł sięgających XV wieku spotykamy się po raz pierwszy z wzmianką o rasie Can-Corso, z którą Włosi polowali na niedźwiedzie. O tym, że życie tego kraju było ściśle związane z tą rasą świadczy nieustanna wzmianka o psie w folklorze. Na przykład pojawiło się przysłowie: "Sloth gryzie więcej niż Cana Corso." Zachowane ciekawe obrazy walki psów i lwa. Kochankowie tej rasy kojarzą to wszystko z Can Corso, potwierdzając ciągłość tej rasy z legendarnymi rzymskimi psami.

Problem polega na tym, że w starożytnym Rzymie prymitywne, ale celowe prace selekcyjne prowadzone były w wyspecjalizowanych szkółkach. Ale upadek wielkiego imperium odbijał się w hodowli psów, które zaczęły nosić charakter chaotyczny "ludowy", co niekiedy miało negatywny wpływ na przyszłe potomstwo. Decydującym czynnikiem dla rasy włoskiej było nierozpoznanie nowej arystokracji, która nie chciała trzymać tego dużego psa w swoich podwórkach, dla których chwała zwykłego ludu i wioski była mocno zakorzeniona.

Wszystko to doprowadziło do tego, że jedna rasa zaczęła się rozpadać na różne gatunki, mieszać się z innymi psami i tracić swój rodowód. Było to szczególnie widoczne w charakterze rasy, której cechy zostały przerysowane przez właścicieli według własnego gustu. Na przykład, poszczególni właściciele mogą uprawiać nadmierną agresywność nietypową dla rasy.

Cane-Corso było przeznaczone do bezpłatnego przechowywania w osadach wiejskich, dlatego wraz z rozwojem miast popyt na rasę spadł do krytycznego poziomu. Jest możliwe, że rasa ta zniknie całkowicie, gdyby nie działania włoskich entuzjastów, którzy postanowili ożywić starożytne skały ich narodu. Aby to zrobić, musieli zbierać to dosłownie krok po kroku, podróżując po Włoszech w poszukiwaniu typowych przedstawicieli zagrożonych gatunków.

Zainteresowanie rasą wzbudził badacz Breber, który studiował historię i tradycje włoskiej wsi, a Cane Corso było integralną częścią życia mieszkańców wioski. Artykuł opublikowany przez niego w 1976 roku dał impuls do powstania Towarzystwa Miłośników Cane-Corso, w tym samego Brebera. Historii tego społeczeństwa towarzyszyły wewnętrzne spory, a nawet konflikty między jego przedstawicielami, więc droga do promocji rasy na piedestale sukcesu nie była łatwa.

W tym samym czasie entuzjaści bardzo dużo zrobili, organizowali spotkania hodowców, zapraszali ekspertów z głównych kynologicznych organów w kraju, Włoskiego Związku Kynologicznego. Ich wysiłki zostały nagrodzone uznaniem rasy na poziomie oficjalnym. Stało się to dopiero 20 stycznia 1994 roku. Wcześniej opracowano również standard, ale był on okresowo edytowany, eliminując różne kontrowersyjne kwestie, w szczególności dotyczące ugryzienia trzciny cukrowej.

Towarzystwo Cane Corso udało się osiągnąć nie tylko oficjalne uznanie rasy, ale także uczynić ją niezwykle popularną, ale nie udało jej się odpowiednio zareagować na nagłe zainteresowanie. Szczenięta zaczęły kupować ludzie dalecy od idei hodowli wysokogatunkowej, pojawiła się pogoń za liczbą szczeniąt, daleko od najlepszych przedstawicieli rasy mogły się rozmnażać, a najlepsze, wręcz przeciwnie, mogły pozostać nieużywane. Z taką trudnością odrodzona rasa została umieszczona w strumieniu masowej reprodukcji z utratą jej najlepszych cech.

Jednak proces uznawania rasy już się rozpoczął, aw listopadzie 1996 r. Cane Corso zostało uznane przez FCI. We Włoszech stworzono stowarzyszenie włoskich psów Corso, które od razu postawiło sobie poważny cel: zapobiec rozbieżnościom w standardzie i pojawieniu się innych kryteriów hodowli poza Włochami. Przeprowadzono szereg badań, na podstawie których standard rasy został dostosowany i wszedł w życie 1 stycznia 2003 roku. Ten sam standard stosuje Międzynarodowa Federacja Corso.
Interesujące fakty
Przodkowie Cane Corso byli gladiatorami, którzy toczyli śmiertelne bitwy z lwami i niedźwiedziami.
Typowym przykładem psa do rozpoznania rasy FCI był pies rasy Cane Corso o imieniu Boris.
W Europie kajaki Corso są często używane do ochrony luksusowych butików i sklepów jubilerskich. Obecność Cane Corso jako ochroniarza jest wskaźnikiem prestiżu.
Cane Corso stał się towarzyszem wielu znanych polityków i magnatów naftowych.

Standard rasy: główne cechy Cane Corso

Cane Corso - to duży pies o charakterystycznej muskulaturze. Ciało charakteryzuje się rozciągniętym formatem, gdy jego długość przekracza wysokość w kłębie. Wysokość w kłębie wynosi 64-68 cm dla psów i 60-64 cm dla suk. Waga - odpowiednio 45-50 kg i 40-45 kg.

Głowa jest masywna i wydłużona szeroką czaszką. Czoło jest wypukłe z przodu i bardziej płaskie przy potylicy. Czarny nos z dużymi nozdrzami.

Kufa jest krótsza niż czaszka w przybliżeniu w proporcji 1 do 2, jej szerokość przekracza długość. Usta opadały, zamykając dolną szczękę i tworząc linię profilu kufy. Szczęki szerokie z lekką przekąską.

Oczy owalne, lekko wypukły ciemny kolor. Dozwolony i jaśniejszy kolor oczu, aby dopasować kolor, ale ciemny kolor jest preferowany i obowiązkowo ciemne obrysy. Ekspresja oczu uważna.

Wiszące uszy, wysokie, trójkątne kształty z szeroką podstawą. Często uszy są przycinane jako trójkąt.

Muskularny kark o tej samej długości co głowa.

Ciało wygląda mocne, z wyraźnym kłębem, które przekracza poziom lekko nachylonego zadu. Klatka piersiowa jest bardzo dobrze rozwinięta.

Wysoko osadzony ogon jest bardzo gruby u podstawy, zatrzymany po czwartym kręgu. W stanie wzbudzonym wznosi się, ale nigdy nie przyjmuje pozycji pionowej i nie skręca.

Kończyny przednie są długie i muskularne, z potężnymi barkami i dużymi ościami kości śródręcza. Kończyny tylne mają długie udzie, suchą goleń, umiarkowanie zaznaczone staw skokowy. Ruchy Canoe Corso są szerokie i szerokie.

Sierść jest krótka i błyszcząca, podszerstek jest łagodny.

Kolor dozwolony czarny, różne odcienie szarości i czerwieni, pręgowany. Dopuszczalne są białe znaczenia na klatce piersiowej i łapach. Jeśli kolor nie jest czarny, a nie szary, to na twarzy musi być maska ​​jednego z tych kolorów, ekscytujące oczy.

Należy zauważyć, że ze względu na fakt, że standard został ostatnio przyjęty, a rasa wciąż się tworzy, istnieje kilka rodzajów Kanoe Corso. Spory o niektóre niuanse nadal są prowadzone przez ekspertów na wystawach, w szczególności mówimy o dopuszczalnej szybkości przekąsek. Ciekawym punktem jest także związek koloru z cechami zewnętrznymi. Stanowi to pretekst do zaproponowania wystawienia psów tego samego koloru na oddzielnych pierścieniach, ponieważ czarne psy-Corso na zewnątrz do mastifów, szare - do mastino, płowe - do bokserów i psich terierów.

Postać

Mówiąc szczerze, wygląd Cane Corso budzi szacunek, a nawet nieśmiałość. Rzeczywiście, mocy i sile ciała towarzyszy poważny wyraz kufy. Obcy raczej nie wpadnie na pomysł, by trzymać się lisa Corso z seplenią lub spróbować go pieścić.

Jedną z głównych cech postaci Cane-Corso jest wyraźne oddzielenie wszystkich ludzi i zwierząt wokół niego na przyjaciół i wrogów. Temperament psa jest zrównoważony, pozbawiony zwiększonej agresywności, dlatego nigdy go nie zaatakuje ani nie ugryzie. Ale jeśli czuje inwazję na swoje własne granice, to jest wściekła i może działać z własnej inicjatywy, powstrzymując intruza nawet bez gospodarzy.

To inteligentny i inteligentny pies, który zaskakująco łączy szlachetność ruchów z silną konstytucją. Wydaje się to tym bardziej niezwykłe, że ta rasa zawsze była, jak mówią, blisko ludzi, nie ma aroganckiego arystokratyzmu i jest żywa dusza i bezpośredni temperament włoskiego narodu, który jest widoczny.

Jak prawdziwy Włoch, Cane Corso martwi się o swoją rodzinę, a zwłaszcza jego dzieci. Bezinteresownie oddają się swemu panu i przy całym swoim wyglądzie wykazują chęć służenia mu wiernie. Szybko wypełniają rozkazy, ale ich główną misją nie jest abstrakcyjny trening, ale rola obrońcy i stróża.

Cane-Corso zawsze kontroluje sytuację, z pierwszym porywczym ruchem nieznajomego, dali mu znać, że patrzą na niego uważnie. W przeciwieństwie do wielu innych dużych psów, są one świadome swojej mocy, więc można im pozwolić grać z małymi dziećmi. Cane Corso nie powali dziecka i nie przestraszy go, dla nich najstraszniejszą karą jest płacz dziecka, które jest pod ich opieką.

Cane Corso nie można przekupić przysmakiem ani odwrócić jego uwagi od głównej funkcji - aby chronić swoją rodzinę. Ten pies pójdzie do końca, chroniąc granice i tych, których kocha. Ze względu na wzmożone oddanie i uczucie, które pojawia się u szczeniąt, psy bardzo trudno doświadczają rozłąki z właścicielem. Trzeba dobrze myśleć, że szlachetne serce Can-Corso jest w stanie kochać tylko raz i nie przetrwa zdrady z twojej strony, jeśli wybierzesz tę rasę tylko ze względu na prestiż, a wtedy będziesz gotowy rzucić swojego zwierzaka.

Warto również zauważyć zadziwiającą intuicję tej rasy, która przejawia się w tym, że czuje się ona dobrze zagrożona. Cane Corso potrafią reagować błyskawicznie na agresję od nieznajomego lub psa, ale doskonale rozumieją granice między grą, możliwe niebezpieczeństwo i prawdziwe zagrożenie.

Opieka i konserwacja Cane Corso

Pytania dotyczące właściwej opieki są kluczowe dla zdrowia psa i jego przydatności do dalszej hodowli. Nawet szczenięta o doskonałych rodowodach mogą zostać uznane za nieodpowiednie do pracy pokazowej i do prac hodowlanych, jeśli nieostrożnie traktujesz zawartość psa.

Ogólnie rzecz biorąc, te psy są bezpretensjonalne, ale nadal istnieje wiele trudności. Musisz wcześniej zdecydować o wyborze miejsca, w którym będzie mieszkać twoje zwierzę. Faktem jest, że jego przodkowie byli przyzwyczajeni do życia na ogrodzonych terenach, z reguły na dziedzińcu wsi. Od tego czasu Cane Corso postrzega każde ogrodzenie jako granicę. Innymi słowy, jeśli od dzieciństwa twoje kanoe Corso zwykło biegać przez całe mieszkanie, to uznałoby to całe terytorium za swoje dziedzictwo, a niezwykle trudno będzie ci przekonać go, by nie pokazywał większej uwagi gościom lub mechanikom. Jeśli trzymasz psa na ulicy, pamiętaj, że nasze ostre zimy są dla niej zbyt trudne, dlatego nie zapomnij zapewnić jej wystarczająco ciepłej kabiny. Małe szczenięta w zimne dni najlepiej trzymać w ogrzewanym pomieszczeniu.

Prestiż tej rasy sprawił, że wielu ludzi odrzuca pogląd, że duże psy są bardziej odpowiednie dla prywatnego domu. Dlatego Cane Corso w mieszkaniach miejskich nie są rzadkością. Oczywiście może siedzieć spokojnie przez chwilę i czekać, aż zwrócisz na niego uwagę, ale bez gier i wysiłku fizycznego, zacznie testować siłę różnych elementów wyposażenia wnętrz i materiałów dekoracyjnych twojego mieszkania. Dlatego bardzo przydatne jest organizowanie spacerów z grami, bieganie i rozmawianie z innymi psami.

Innym ważnym punktem jest pielęgnacja wełny, sama w sobie nie jest skomplikowana, wystarczy okresowo czesać ją twardą szczotką. Ale z powodu braku podszerstka pasożyty powodują wiele kłopotów, szybko dostając się na jego skórę. Leczenie pcheł i ciepłej pory roku od kleszczy uratuje twojego psa przed cierpieniem i chorobą.

Z pozostałych procedur higienicznych ważne jest czyszczenie uszu, zwłaszcza jeśli są one przycięte. Szybko gromadzą brud, który należy usunąć za pomocą gazy zanurzonej w specjalnym roztworze.

Karmienie

Ulubioną delikatnością trzciny-corso jest mięso, a to wcale nie jest zaskakujące, ponieważ dla dużego psa jest to po prostu niezbędne dla energii. Nie da się wyhodować niezawodnego ochroniarza na zboża i warzywa. Pies koniecznie potrzebuje napływu białek, ale jednocześnie żywność powinna być zróżnicowana, to znaczy, nawet jeśli możliwości finansowe pozwalają karmić zwierzątko jedynie mięsem i podrobami, trzeba znaleźć miejsce na dietę bardziej przystępną, ale także zdrową. Mówimy o produktach mlecznych, zbożach, warzywach i (jeśli potrafisz przekonać swojego zwierzaka) o owocach i jagodach. Kategorycznie nie zaleca się podawania surowej ryby z kośćmi, w szczególności rzekami, ponieważ zabronione są również różne pasożyty, żywność wędzona, słodycze i żywność z nadmiarem węglowodanów. Przydaje się podawanie dużych kości. Jeśli podajesz surowe mięso dla psa, nie zapomnij o szybkiej prewencji wewnętrznych pasożytów.

Cała ta odmiana może zastąpić dobrą suchą żywność, ale w tym przypadku musisz natychmiast określić, co wybierzesz. Większość psów niechętnie przechodzi z suchej żywności na naturalną i odwrotnie. Ponadto nagłe zmiany są szkodliwe dla układu trawiennego.

Edukacja i szkolenie Cane Corso

Główna zasada wychowania każdego psa i Cane Corso nie jest wyjątkiem, rozważa się początek zajęć w młodym wieku. Nie myśl, że szczeniak jest nadal głupi i odkładaj edukację na później. Może to spowodować utratę ważnego czasu, a wyszkolenie psa z niezbędnymi poleceniami będzie trudne.

Nawet jeśli Cane Corso mieszka w prywatnym domu i nie planujecie z nim uczestniczyć w wystawach i chodzicie na spacery po mieście, powinien on mieć pojęcie o życiu zewnętrznym. To smutne, gdy dorosłe potężne psy boją się odgłosu alarmu lub zeskoczą ze stada ptaków z zaskoczeniem. Szczeniak potrzebuje pomocy, aby poznać świat w całej jego różnorodności.

Niektórzy właściciele popełniają poważny błąd, myśląc, że głównym zadaniem jest wychowanie agresywnego psa. Nie musisz specjalnie organizować szykan z udziałem Can-Corso, chyba że nie idziesz z nim, aby służyć w policji. Lepiej zwrócić większą uwagę na uspołecznienie psa i jego edukację do nienagannego posłuszeństwa. Możesz wziąć udział w ogólnym szkoleniu pod okiem doświadczonego instruktora lub opanować podstawowe polecenia samodzielnie.

Jak wybrać szczeniaka Cane Corso, gdzie kupić?

Moda na rasę Cane Corso w ciągu zaledwie kilku lat sprawiła, że ​​pies ten stał się prestiżowy na całym świecie. Wielu przedsiębiorców skorzystało z tego, aby rozpocząć uproszczoną działalność związaną z szczeniakami. Zachowanie prawdziwego charakteru i wyglądu tego can-corso nie ma dla nich szczególnego znaczenia, a oni chodzą do żonglerki rodowodami i innych brzydkich technik, oszukując łatwowiernych klientów. Niektórym udaje się nawet prześledzić rodowód swoich psów niemal do średniowiecza.

Dlatego, jeśli nie chcesz być zawiedziony i mieć psa o cechach charakteru, które nie są typowe dla rasy zamiast prawdziwego włoskiego, musisz zwrócić uwagę na historię przedszkola, dokładnie przestudiować rodowód, upewnić się, że zawsze ma rację. Takie środki ostrożności wcale nie są trywialne, nawet dla tych, którzy nie są zainteresowani karierą wystawową psa.

Faktem jest, że po przeczytaniu wielu dobrych rzeczy na temat postaci Cany Corso, ludzie ufają mu, że chroni ich dom, własność i, co najważniejsze, dzieci. A kto będzie odpowiedzialny, jeśli z winy najemnego hodowcy dostaniesz psa z niezrównoważoną psychiką?

Bardzo łatwo jest ustalić, kto jest przed tobą: entuzjasta rasy lub po prostu przedsiębiorca, przynajmniej zgodnie z warunkami utrzymywania psów W drugim przypadku, z reguły jest to długopis z komórek, w których przedstawiciele rasy odchodzą, często zaniedbani i źle odżywiani.

Dlatego nigdy nie kupuj szczeniaka na rynku lub, na przykład, z metra. Tak, a wysyłka z innego miasta jest również obarczona nieprzyjemnymi niespodziankami. Jeśli poważnie myślisz o nabyciu przyjaciela przez wiele lat, to nie leniwej i sam pójdź do hodowcy.

Film o rasie

Ceny szczeniąt

Niższy koszt dla szczeniąt Corso to 12-15 000 rubli. Z reguły są to szczenięta bez rodowodu lub od rodziców z rodowodem, ale nie biorące udziału w wystawach. W kategorii szczeniąt rasowych cena modnej rasy wynosi od 25 do 50 000 rubli.

Czytaj Więcej O Psach

Fryzury w Yorku - fotografia i wideo

Szkolenie Jeśli trzymasz Yorkshire terriera, to jeśli chodzi o fryzury, możesz pomyśleć, że masz tylko dwie opcje - krótką fryzurę "pod szczeniakiem" lub długą fryzurę na pokazy.