Treść

Alabai - opis rasy i charakteru owczarka środkowoazjatyckiego

Odmiana Alabai lub turkmeńska owczarka środkowoazjatyckiego jest starą rasą, która pojawiła się na terytorium Rosji i przez długi czas aż do lat 2000. była numerem jeden w popularności w kraju. Alabai znany jest ze spokojnego, ale nieustraszonego temperamentu, który stoi na swoim miejscu i nie wycofuje się.

Początkowo wykorzystywano je jako psy pasterskie, aby chronić zwierzęta przed dużymi drapieżnikami. Ich wytrzymałość i umiejętność miażdżenia wilków nadawały im przydomek "Wilczarz".

Alabai to duża i jedna z najbardziej umięśnionych ras psów. Długość ciała jest nieco większa niż na wysokości. Sierść jest prosta, szorstka, krótka lub średniej długości z grubym podszerstkiem. Kolor wełny ma szeroki zakres od bieli i szarości do pręgowania, czekolady i niebieskiego.

Wiszące uszy, małe, często przycięte. Ogon jest szabla, również zwykle zadokowany. Pies ma szeroką klatkę piersiową i potężne mięśnie ramion. Plecy są szerokie, umiarkowanie długie, mocne. Biodra są potężne, charakteryzują się lekkim wysokim oparciem. Skóra na twarzy jest gruba i może się marszczyć.

Historia rasy

Owczarek środkowoazjatycki jest najstarszą rasą psów, której historia sięga 4000 lat. Niewiele wiadomo o prawdziwym pochodzeniu rasy, ale wielu uważa ją za przodka mastifa tybetańskiego.

Te psy są "popularne" na wielu obszarach Rosji, Iranu i Afganistanu. Byli także kochani i doceniani w Kazachstanie, Kirgistanie, Uzbekistanie, Turkmenistanie i Tadżykistanie.

Ta niezależna rasa od stuleci chroniła pasterzy koczowniczych i ich stada. Podobne psy towarzyszyły Mongołom, gdy atakowały Europę Wschodnią i Środkową, i prawdopodobnie przyczyniły się do powstania wielu europejskich psów pasterskich.

Jednak ta rasa jest rzadko spotykana poza Azją Środkową, a nawet w Rosji jest dziś w spadku, ustępując miejsca popularności rasy owczarka kaukaskiego.

Charakter alaby

Owczarek środkowoazjatycki, Alabai, jest spokojnym, niewzruszonym i odważnym psem stróżującym. Jest to niezależna, samowystarczalna rasa, nie przyzwyczajona do odwrotu. Te psy szanują i zachowują się dobrze z członkami rodziny, ale zawsze powinny być pod nadzorem dzieci.

Poza domem często próbują dominować nad innymi psami i są podejrzliwi wobec obcych. Są to psy stróżujące i działają z reguły jako takie. Alabai lubi szczekać w nocy, a to może być problem, jeśli masz bliskich sąsiadów.

Właściwa socjalizacja jest obowiązkowa dla alabaya, chyba że jest używana jako pasterz. Pasterze dogadują się z kotami, psami i innymi zwierzętami, o ile nie stanowią zagrożenia dla nich lub dla rodziny.

Alabai to pies rodzinny, który uwielbia codzienną interakcję z osobą. Ale te psy stróżujące nie są dla wszystkich. Potrzebują inteligentnego właściciela, który rozumie ich charakter strażniczy. Ta rasa nie jest dla nieśmiałych lub miękkich właścicieli.

Głównym celem szkolenia tych psów jest osiągnięcie statusu lidera. Jest to naturalny instynkt psów, aby żyć w stadzie, a kiedy żyją z ludźmi, stadem dla nich jest rodzina. W trzodzie lub rodzinie zawsze powinien być tylko jeden lider, gdy wszystkie zasady i obowiązki są jasno określone i ustalone.

Ponieważ psy pasterskie komunikują się z warknięciem, a ostatecznie ukąszenia, wszyscy ludzie powinni mieć pozycję w paczce wyżej niż pies. Decyzje powinny podejmować wyłącznie ludzie, a nie psy. To jedyny sposób na zbudowanie właściwych relacji z Alabai.

Rozmiar rasy

Wzrost samców i samic to odpowiednio 65-78 cm i 60-70 cm. Masa Alabay wynosi 55-79 kg u mężczyzn i 50-65 kg u kobiet. Niektóre samce mają znacznie większy wzrost i wagę.

Zdrowie

Alabai jest podatny na dysplazję stawu biodrowego i wiele innych problemów genetycznych, które występują u dużych ras. Psy te mogą również powodować wzdęcia i plamienie jelit.

Alabai (owczarek środkowoazjatycki): zdjęcie

Historia

Owczarek środkowoazjatycki (Alabai) to rasa, której pochodzenie dotyczy regionów środkowoazjatyckich: od Morza Kaspijskiego po Chiny i od południa Uralu po granice Afganistanu. Jednak wśród kynologicznych naukowców nadal nie ma zgody co do tego, na jakim terytorium jest historyczna ojczyzna rasy.

Przez około czterdzieści wieków rasa była kształtowana i rozwijana przez naturalną hodowlę w życiu plemion i ludów zamieszkujących te regiony. Przez cały czas swojego istnienia pies rasy przeszedł okrutny dobór naturalny. Takie trudne warunki życia ukształtowały solidny charakter u osobników rasy i uczyniły je nieustraszonymi, fizycznie silnymi i wyrachowanymi.

Na terenie naturalnego siedliska rasy owczarek środkowoazjatyckich wykonywali głównie stróża i stada zwierząt domowych. Jednak w naszych czasach liczba osobników rasy wykonujących takie prace gwałtownie spadła, ale nadal są one znalezione na odległych pastwiskach Uzbekistanu i Kazachstanu.

Owczarki środkowoazjatyckie są typowymi molosozami, rasą psów, których przodkami są psy marynarskie Asyrii i Egiptu, które później wyemigrowały do ​​Grecji, następnie do Apeninów, a następnie osiedliły się w całej Europie.

Działalność fabryczna z osobnikami rasy rozpoczęła się w latach trzydziestych ubiegłego wieku na terenie ZSRR. Rasa rozpoznawana przez Międzynarodową Federację Canine FCI. W dziewiętnastym dziewiątym trzytygodniu przyjęto normę określającą parametry rasy. Obecnie dostępne jest nowe wydanie tego standardu.

Opis cech charakterystycznych rasy

Owczarek środkowoazjatycki lub według innej nazwy rasy - Alabai, jest reprezentowany przez pewne siebie, silne i nieustraszone osobniki o wyraźnym instynkcie ochronnym i opiekuńczym. Głównym celem takich psów jest wykonywanie funkcji stróżujących, a także kontrola i ochrona zwierząt w stadzie opiekuńczym.

Dzisiaj wykonywanie obowiązków związanych z bezpieczeństwem - jest to główna wymagana jakość alabaya. Najważniejszą cechą psów rasy jest to, że wykazują one agresję i siłę użycia tylko wtedy, gdy powstaje sytuacja stanowiąca zagrożenie dla własności właściciela lub klienta, a także podczas inwazji na obszar chroniony. W innych sytuacjach ci pasterze są dość lojalni wobec ludzi, chociaż obawiają się obcych.

Chociaż wszystkie niezbędne umiejętności walki są nieodłączne od owczarka środkowoazjatyckiego, charakteryzuje go raczej spokojna i spokojna dyspozycja. Gatunki rasy nie są tak gwałtowne i agresywne, jak ich krewni - rasy psów pasterskich rasy kaukaskiej. Niemniej jednak należy wziąć pod uwagę ich pragnienie dominowania w relacjach z innymi. Dlatego wczesne szkolenia i wychowanie są ważne dla osób rasy.

Osoby tej rasy bardzo łatwo uczą się materiału i są chętne do treningu. Są z reguły w dobrych stosunkach z innymi zwierzętami żyjącymi w domu, w tym kotami i psami. Jednak alabai jest agresywne w stosunku do innych psów, dlatego konieczne jest przestrzeganie koniecznych środków ostrożności podczas chodzenia po ulicy i innych miejscach publicznych.

Alabai kontra lew.

Wygląd

Ponieważ Alabai są przedstawicielami molosy, rasy są reprezentowane przez silne osobniki o dużych rozmiarach: mężczyźni - wzrost mierzony w kłębie do siedemdziesięciu dziewięciu centymetrów, ale nie mniej niż sześćdziesiąt dziewięć centymetrów; waga do osiemdziesięciu kilogramów, ale nie mniej niż pięćdziesiąt sześć kilogramów. Kobiety - wzrost do siedemdziesięciu centymetrów, ale nie mniej niż sześćdziesiąt trzy; waga od czterdziestu dwóch do sześćdziesięciu sześciu kilogramów.

Masywna głowa jest sadzona na krótkiej, potężnej szyi. Ciemne oczy są zaokrąglone. Małe wiszące uszy mają trójkątny kształt, są niskie i z reguły są zatrzymywane przez tradycję. Tułów jest mocny z dobrze rozwiniętymi mięśniami, szeroką klatką piersiową i mocnym prostym grzbietem z lekko dobranym brzuchem. Ogon szabla jest najczęściej przerywany.

Rasy psów są proste, mocne i grube. Istnieją dwa rodzaje pokrycia wełną: długie włosy, siedem, osiem centymetrów długości i krótkie włosy, trzy centymetry długości. Standard pozwala na kilka rodzajów kolorów: biały, czerwony, szary, płowy, czarny, brązowy i pręgowany.

Alabai Owczarek środkowoazjatycki

Owczarek środkowoazjatycki, czyli Alabai, jest dużym psem, z którego wieje z siłą i mocą. Rasa ta przeszła setki lat selekcji naturalnej i otrzymała od swoich przodków wszystkie najlepsze cechy ochronne i walczące. Ponadto jest dumnym i kochającym wolność psem z Azji Środkowej, który wymaga obecności pewnego doświadczenia od właściciela. Jakie są cechy rasy i jak trudno jest utrzymać to zwierzę?

Pochodzenie rasy

Potomkowie Alabai to najstarsze rasy środkowoazjatyckie - tybetański mastif, psy pasterskie koczowniczych plemion i walczące psy z Mezopotamii. Naukowcy znaleźli dowody na to, że owczarki środkowoazjatyckie istnieją już 2000 lat przed naszą erą. Potem były potężnymi zwierzętami z krótkimi pyskami i silnymi szczękami.

Przez cały okres istnienia Alabai odznaczali się doskonałymi właściwościami ochronnymi. Zostały one aktywnie wykorzystane do ochrony dużych obiektów i postawione na straży. Ich umiejętności i umiejętności są niezbędne do ochrony zwierząt przed drapieżnikami. Psy bez strachu wdały się w walkę, a jednocześnie zwyciężyły. Alabai są doskonałymi myśliwymi, którzy mogą pomóc w wydobyciu bestii, znacznie większej niż ich wielkość - niedźwiedzia, dzika, a nawet słonia.

W latach trzydziestych XX wieku rozpoczęto aktywną pracę nad rasą Alabai na terytorium ZSRR. Pod koniec XX wieku pojawił się gatunek owczarka środkowoazjatyckiego - "Turkmen Alabai". Rasa przyzwyczaiła się i do dziś jest uważana za najlepszego psa stróżującego.

Charakterystyczne rasy Alabai

Posiadając masywną konstrukcję, Alabai nadal nie wygląda na niezręczną. W jego ciele obserwuje się wszystkie proporcje, ruchy są harmonijne. Ma mięśnie wolumetryczne, ale bez ulgi, dobrze rozwiniętą klatkę piersiową. Żołądek psów zebranych, szczupły. Wyraźnie podświetlony odcinek lędźwiowy. Skóra jest gęsta, elastyczna.

Przedstawiciele tej rasy są dość wysokie - mężczyźni w kłębie w przedziale od 75 cm, kobiety, od 65 cm, u samic tors jest bardziej wydłużony w porównaniu z samcami. Wzrost przekraczający normę jest mile widziany, jeśli zachowane zostaną wszystkie proporcje ciała i zwierzęcia. Waga waha się w przedziale 75-80 kg.

Zewnętrzne cechy charakterystyczne Alabai są następujące:

  • Alabajew ma dużą prostokątną głowę, z gładkim przejściem od przedniej części do pyska, ale wyraźne czoło grzebienie na zewnątrz dodaje mu ostrości.
  • Kufa psów tej rasy jest dość masywna, praktycznie nie ma zwężenia do nosa. Szczęki środkowoazjatyckie są mocne, z grubymi wargami i dużymi zębami, pokryte jasną białą emalią.
  • Kończyny, tylne, z przodu, bezpośrednie, z rozwiniętymi mięśniami i zaokrąglonymi, ciężkimi łapami.
  • Alabai ma bardzo gęste włosy z obfitym podszerstkiem. Standardy rasy pozwalają psom mieć krótką, ciasną sierść i mają długość do 10 cm, w tym przypadku tworzą rodzaj grzywy, krzaczastego ogona, spodni na łapach i holowania w okolicy ucha.
  • Ogon alabajewa jest gruby, ma wysokie podest. W większości przypadków szczenięta zatrzymują uszy i ogon w pierwszym dniu po urodzeniu. Odbywa się to od niepamiętnych czasów, aby pozbawić zwierzątka najbardziej niezabezpieczonych obszarów drapieżnych zwierząt. Ale dzisiaj działania te nie są obowiązkowe, ponieważ oceny wystawowe absolutnie nie mają wpływu na brak lub obecność końcówek uszu lub ogona. Czasami są osoby urodzone z krótkim ogonem.
  • Oczy rodowodów są małe, dalekie, zwykle wyglądające ostrożnie i nieco ostrożne. Nos w dowolnym kolorze jest czarny.

Istnieje kilka kolorów owczarka środkowoazjatyckiego: czarny, płowy, szary, pręgowany i czerwony. Małżeństwo to wełna w odcieniach czekolady i niebieskim, jak również dowolna ich kombinacja.

Cechy charakteru psów Alabai

Natura zadekretowała, że ​​alabai ma wielką siłę, jest wytrzymały, nieustraszony i jednocześnie może podejmować decyzje na własną rękę. Badania wykazały, że te zwierzęta mają bardzo wysoką inteligencję. Wszystkie te cechy w kompleksie sprawiają, że psy są uniwersalne - mogą wypasać bydło, chronić, a także pełnić funkcję ochronną. Ponadto w ojczyźnie tych psów są wykorzystywane do walki.

W nich instynkt paczek leżał od wieków i spokojnie słuchają tych, którzy są wyżsi od nich w hierarchii. Ale mimo to bardzo kochający wolność.

Przedstawiciele tej rasy mogą być trzymani w środowisku miejskim oraz w wiejskim domu. Właściciele zwierząt powinni jednak mieć świadomość, że alabay toleruje zniewolenie zwierząt domowych, więc nie warto trzymać go w sieci.

Te groźnie wyglądające psy mają złożony charakter, który wymaga specjalnego podejścia. Aby chronić dom był bardziej niezawodny, konieczne jest uruchomienie dwóch osób w tym samym czasie - mężczyzn i kobiet. Będą dobrze ze sobą współdziałać i doskonale się uzupełniają. Suki mają zwiększoną ostrożność, często szczekają na obiekt zagrożenia, gdy znajduje się w odległości. Są jednak bardziej podatni na posłuszeństwo i wykonują świetną pracę z zespołami.

Mężczyźni są bardziej lekkomyślni iw tym samym czasie, w razie niebezpieczeństwa, pokazują całą swoją agresję, działając bez ostrzeżenia. Aby chronić terytorium, nie trzeba brać kilku mężczyzn, ponieważ zgodnie z prawami stada, prędzej czy później zaczną walczyć o przywództwo. Wojna często kończy się krwią. Suki również będą się zachowywać w ten sposób, ale ich walka nie jest tak gwałtowna.

Zadowolona rasa psów Alabai na zdjęciu

Zwierzęta czystorasowe mają bardzo rozwinięty instynkt hodowlany, więc właściciel samicy musi koniecznie robić na drutach, co najmniej 3-4 razy, w przeciwnym razie nie będzie kontrolowana i może wykazywać bezprzyczynową agresję. Samce, które nauczyły się dziwki z rynnami, potrafią zdziałać cuda - niszcząc płoty, przeskakując najwyższe bariery. Aby je zachować, potrzebujesz wysokiego ogrodzenia i łańcucha.

Sadząc tę ​​"potężną broń", właściciel musi natychmiast udowodnić swoją wyższość. Pies musi zrozumieć od pierwszego, że właściciel domu jest mężczyzną. Jeśli umiejętności szkolenia tych psów nie, należy zwrócić się o pomoc do profesjonalnego psa. Specjalista może uczynić ze zwierzęcia nie tylko konia pociągowego, ale także psa towarzyszącego, który może dogadać się ze wszystkimi członkami rodziny, nawet małymi, i jest tolerancyjny wobec innych zwierząt.

Alabai są bardzo łatwo obrażeni i pamiętają ofensywę przez długi czas, więc nie trzeba ich karcić i karać bez ważnego powodu.

Interesujące będzie również przeczytanie recenzji o alabai.

Funkcje opieki dla Alabai

Posiadając pewną niezależność, Alabai nie należą do psów łańcuchowych, a to zobowiązuje właścicieli do podjęcia pewnych działań. Nie wymagające specjalnej opieki, psy nadal muszą przestrzegać pewnych zasad:

  • brać długie spacery;
  • bawić się ze zwierzakiem;
  • żywić się w określonym miejscu, obserwując okres czasu;
  • czas na szczepienie;
  • czasami czesanie wełny, jest to szczególnie ważne w okresie obfitego wiosennego zrzucania.

Owczarek środkowoazjatycki ma stałą potrzebę wysiłku fizycznego. Aby wyrzucić energię, pies musi dużo ruszać się, uciekać. To pomoże w długim chodzeniu. Ponadto konieczne jest wyjście na spacer, na którym zwierzę można wyciągnąć ze smyczy bez zagrożenia dla zwierząt domowych i innych.

Alabayam koniecznie wymaga uwagi właścicieli. Jeśli nie komunikujesz się z nim, zwierzę może czuć się samotne, opuszczone i niepotrzebne.

Zdjęcia szczeniąt alabai

Jeśli chodzi o treść, dla większego komfortu pies powinien mieć wolierę. Można go kupić w formie gotowej, zamówić lub wznieść samodzielnie. W każdym razie pies poczuje się lepiej, będąc w ciasnym mieszkaniu, a nie na smyczy. Wskazane jest, aby zapewnić ogrodzenie i specjalną budę. Zwierzę będzie mogło, kiedy zechce, rozciągnąć swoje łapy, poruszyć się lub odpocząć pod dachem kabiny. Ponadto, będzie miało ono owocny wpływ na stan psychiczny zwierzęcia, ponieważ alabai posadzone na łańcuchu staje się bardziej niezrównoważone, częściej wykazuje agresję i cały czas próbuje się uwolnić.

Jeśli pies jest w wolierze, nie zapominaj o regularnym chodzeniu. Tylko w ten sposób zwierzę może uzyskać potrzebny ładunek. Jeśli nie ma odpowiednich warunków dla utrzymania przedstawiciela tej rasy, to może warto wybrać psa, który nie wymaga instalacji woliery?

Czytaj także:

Co karmić alaby

Zanim stanie się właścicielem tak potężnego psa, warto wiedzieć, co należy karmić? Rzeczywiście, zdrowie, normalny rozwój i doskonałe samopoczucie zwierzęcia zależą od pełnowartościowej diety.

Istnieje opinia, że ​​psy żyjące w naturalnych warunkach powinny być karmione w ten sam sposób, w jaki żyłyby, żyjąc w przyrodzie. Przede wszystkim jednak zwierzę musi być karmione na dwóch obowiązkowych warunkach - żywność musi być świeża, a karmienie powinno odbywać się dwa razy dziennie, w tym samym czasie. Tryb powinien być ustawiony na wiek szczenięcia.

Na zdjęciu Alabai z kochanką

Jedzenie dzieci i dorosłych psów jest inne. Młode zwierzęta nie trawią pokarmów zawierających dużą ilość kalorii. Szczeniąt nie można podawać w porcjach przekraczających normę, ponieważ nauczy to psa jeść więcej, niż potrzebuje. To następnie niekorzystnie wpłynie na pracę przewodu żołądkowo-jelitowego, a nawet całego organizmu. I dodatkowo doprowadzi do otyłości.

Od 1,5 do 2 tygodni szczenięta mogą być zwabione ciepłym mlekiem krowim z dodatkiem surowych jaj kurzych. Żywność dla niemowląt powinna mieć płynną konsystencję. Dieta powinna obejmować zupy mięsne i warzywne, płatki zbożowe, gotowane pokrojone warzywa, twarożek, jogurt, mielone mięso. Jako naturalna witamina uzupełnia odpowiedni olej rybny, świeże zioła, buraki i marchewki.

W menu zwierzęcia powinny znaleźć się produkty zawierające jak najwięcej białka - mleko i produkty mleczne, różne mięsa, ryby morskie, niektóre rodzaje zbóż - kasza gryczana, ryż, płatki owsiane, proso. Możliwe jest uwzględnienie tłuszczów pochodzenia zwierzęcego w diecie alabay, ale lepiej jest odrzucić tłuszcze roślinne, ponieważ organizm psów tej rasy praktycznie ich nie asymiluje.

Alabai potrzebuje soli, dlatego konieczne jest solenie pokarmu psa (nie więcej niż 20 gramów dziennie). Podobnie jak inne drapieżniki, w menu tych zwierząt domowych głównym pokarmem powinno być mięso, może być z domowych lub dzikich zwierząt. Do mięsa dodaje się warzywa, zboża, chleb (szary lub czarny). Pokarm dorosłych zwierząt jest wzbogacony witaminami i pierwiastkami śladowymi w taki sam sposób, jak niemowlęta. Nie możesz dać alabayam ostrych kości i jedzenia, doprawionego przyprawami.

Przeczytaj więcej o tym, jak karmić alabaya.

Zdjęcie alaby

Spójrz na te niesamowite zdjęcia alabay.

Wideo alabaya

Ile kosztuje szczenięta z Azji Środkowej

Oczywiście, przede wszystkim cena szczeniąt każdej rasy zależy od tego, jak wysoka jest ich popularność i czy są rzadkie. Psy o takim charakterze i znacznych rozmiarach są najczęściej przyjmowane ze względów bezpieczeństwa, a najczęściej w parach - chłopca i dziewczynki. Oczywiście taki związek przynosi potomstwo, najczęściej nieplanowane. Szczenięta nie mają rodowodów, więc można je tanio kupić, ich cena waha się od trzech do pięciu tysięcy rubli.

Szczenięta, które mają rodowód, będą kosztować więcej - od 10 do 15 tysięcy rubli. Jeśli dziecko jest kupowane od znanych hodowców, urodzonych z tytułu rodziców, jego cena zaczyna się od 20 000 rubli i więcej. Zanim kupisz, musisz zważyć zalety i wady, biorąc pod uwagę cechy rasy Alabai, odpowiednie warunki i niezwykłą naturę zwierzaka.

Photo Pies Alabai z opisem

Alabai jest jedną z ras psów, których pochodzenie i "narodowa" przynależność wywołują ostre spory od ponad dekady. W oficjalnym statusie "odmiany turkmeńskiej owczarka środkowoazjatyckiego" niemal każde słowo jest kwestionowane. Jednak pomimo wszystkich trudności klasyfikacyjnych, fakt, że alabai jest nieustraszonym i silnym zwierzęciem, poświęconym właścicielowi i jego rodzinie pozostaje niezaprzeczalny.

Mistrz jego terytorium

Fotografia duży dorosły alabai pies

Alabai to naprawdę bardzo duży pies. Jego wysokość w kłębie może sięgać 70-78 cm. Zewnętrznie jest to typowa molossoida: wielkogłowy, o krótkiej szyi, z szeroką klatką piersiową, potężnym ciałem i łapami, z absolutną koncepcją terytorialności i prawie zupełnym brakiem możliwości szybkiego przejścia od jednego zadania do drugiego. W przeciwieństwie do oficjalnego statusu Owczarka środkowoazjatyckiego ("owczego" psa), Alabai to raczej wilczur - pies pasterski, pasterz, wyróżniający się niezależnością, agresywnością wobec obcych i wyjątkową siłą fizyczną.

Typowy przedstawiciel rasy

Kolor przedstawicieli tej rasy może być bardzo różny: biały, czarny, brązowy, beżowy, z plamami i tygrysem. Długość grubej, twardej wełny może wynosić od 3 do 7 cm, a uszy i ogon wilczarza są zwykle przycięte.

Śnieżnobiała wełna alabay ma zdolność do samoczyszczenia

Kolor brązowo-biały z przeciętną długością wełny

Beżowy i biały przystojny Alabai

Postać psa, pierwotnie zaprojektowana do ochrony stad i właścicieli przed atakiem dzikich zwierząt, jest nieustraszona i bezkompromisowa. W obronie swojego terytorium i wszystkiego, co na nim jest, alabay będzie walczył do ostatniego tchu. Zdarzają się przypadki, kiedy pies rzeczywiście przyjął polecenie śmierci, próbując zniechęcić stado wilków z bydła należącego do właściciela.

Znając charakter psa, należy wziąć pod uwagę, że każdy inny pies zagraniczny będzie uważany za wroga na terytorium podlegającym jurysdykcji Alabai. Jedynym bezwarunkowym tabu jest atak na osobę. Historycznie, osoby o jakichkolwiek przejawach agresji wobec ludzi zostały odrzucone u przedstawicieli tej rasy.

Alabai jest bardzo spokojnym i zrównoważonym psem

Pomimo faktu, że Alabai nie walczą z psami, w niektórych regionach Azji Środkowej biorą udział w symbolicznych konkursach psów. Zwycięzcą takich walk jest pies, prawidłowo chwytający przeciwnika za kłąb i trzymający go. W takim przypadku przegranemu nie grozi poważne obrażenie lub śmierć.

Możesz być pewien - ostateczna rozgrywka będzie kosztować "małą krew"

Ale nie zapominaj, że alabai jest potężnym przeciwnikiem

Wykształcenie psa to bezdyskusyjne posłuszeństwo wobec właściciela, oparte na szacunku dla niego jako lidera stada. Nie ma sensu łamać charakteru dumnego i pewnego siebie zwierzęcia, a następnie oczekiwać posłuszeństwa.

Ludzie mówią o nich "jeszcze nie człowiek, ale już nie pies"

Niezawodna ochrona i bezpieczeństwo

Zdjęcia szczenięta rasy psów Alabai

Nawet mały alabaychik wygląda bardzo poważnie i patrzy na ciebie. Podczas edukowania przyszłego wilczura ta samoocena będzie musiała zostać wzięta pod uwagę. Prymitywna kara w postaci fizycznego wpływu raczej nie doprowadzi do pożądanych rezultatów. Z reguły szczeniak, który poniósł karę w milczeniu, rzuci okiem na brwi i będzie z dumą poruszał się tak daleko, jak to możliwe, aby tam się wycofać w nieprzejednanej ciszy. W tym scenariuszu dalsze szkolenie może być całkowicie pozbawione sensu. Jedyna możliwa kara za poważne naruszenie lub niesubordynację może trząść się za kłębem. Takie przyjęcie edukacyjne w trakcie matek Alabay.

"Czworo synek i kochana córeczka", a fakt, że jest ich trochę więcej, nie stanowi problemu

Od dzieciństwa ścigali ich

Nawet jeśli nie ma mamy, sami ją zdobędziemy.

Najważniejsze w edukacji dziewczynek o twardych nosach jest konsekwencja i stałość. Jeśli nie możesz, to nigdy nie możesz: żartobliwie ugryźć właściciela, skubać butów i mebli, usiąść przy stole czekając na materiały informacyjne i wiele więcej, które dotyka szczeniąt i irytuje dorosłych psów.

Ja tu rządzę i wszystko powinno być według mnie

Nie napisano roku, tygodnia ani postaci na twarzy

Białe szczeniaczki alabai

Czarno-białe i beżowe i białe szczenięta

Szkoła Alabai musi uczyć się od pierwszych dni pobytu w domu, że jego krok jest niższy niż właściciel i członkowie jego rodziny w hierarchii. Wiarygodność przywódcy stada nie wynika z kary i zakazów, ale z codziennej opieki nad szczeniakiem, w tym karmienia, chodzenia i szkolenia.

Byłem prawie obrażony, ale wciąż masz szansę na poprawę

Dumny temperament daje o sobie znać

I nie zrozumiesz, kto jest bardziej karany, szczeniaka czy właściciela

Cały czas i energia spędzona na wychowaniu psa jest niczym w porównaniu z wynikiem. Wykształcony i oddany pies stanie się członkiem rodziny i dumą właściciela.

Który pies jest lepszym wilczarzem kaukaskim lub Turkmenem Alabai

Zacznijmy od tego, spróbujmy się dowiedzieć, kim jest ten owczarek środkowoazjatycki, alabai, wilczarz turecki, tobet, siekaj, kozakuj. Nie ma wątpliwości, że jest to bardzo stara rasa pasterza (pasterza), ale nie całkiem owczarka. Rasa ta jest szeroko rozpowszechniona w krajach Azji Środkowej i na Zakaukaziu i służy głównie do ochrony i ochrony oraz, zgodnie z opisem słynnego podróżnika Marco Polo, "są używane w polowaniu na dzikie zwierzęta i jako siła pełzająca".

Może to być koń

Alabai, w Turkmenistanie - wilczarze turkmeńskie, w Uzbekistanie - Alapary, są uznawane za narodowy skarb i są zakazane na wywóz bez oficjalnego zezwolenia.

Czarny Turkmeński krótkowłosy i długowłosy Alabai

Długi gruby płaszcz - dobra ochrona przed zimnem i deszczem ze śniegiem.

Jednak nazwa wilczura turkmeńskiego została zakwestionowana przez kilku ekspertów psów i towarzystwa psów przez ponad rok. Zgodnie z ich wersją rasa pierwotnie była umieszczona jako wilczarz kazachski (Tobet), a Turkmenowie i Uzbekowie od dawna nazywali te wilczarze kazachskim - kozakiem.

Wilczarz turecki Alabai (znany również jako Kazakh Tobet) wyróżnia się grubymi włosami o długości 10 cm i dobrze rozwiniętą tkanką podskórną, która w warunkach braku wody i pożywienia pełni funkcję przechowywania i reguluje temperaturę ciała.

Pomimo pozornej niezdarności, masywny i umięśniony pies potrafi poruszać się sprężyście, szybko i swobodnie.

Masywność nie przeszkadza przejawianiu zwinności i szybkości

Turkmen alabai ma naturę nieufną, ale nie złośliwą, i wykazuje agresję dopiero po ostrzeżeniu - mężczyźni warczą, a dziwki szczekają częściej u osób z zewnątrz. Rasa ta jest uważana za jedną z najbezpieczniejszych dla ludzi.

Alabai nieufny, ale nie agresywny

Jeśli porównamy wilczarze rasy kaukaskiej i turkmeńskiej, to ogólnie zaakceptujemy, że Alabai chroni tylko przed bestią, a Kaukaski przed bestią i człowiekiem. Taka specjalizacja ras rozwinęła się historycznie. Na Kaukazie psy służyły do ​​ochrony osiedli przed nagłym atakiem wroga i drapieżnych zwierząt, podczas gdy w Azji Środkowej psy pasterskie były agresywnie odrzucane przez ludzi. Z tym wiąże się wybuchowy temperament Kaukazów i spokojna równowaga Azjatów.

Jeśli chodzi o inne cechy fizyczne lub intelektualne, wszystko zależy bardziej od genetyki i warunków uwięzienia i wychowania niż od cech rodowodowych.

Oglądałeś wybrane zdjęcia psa z Alabai. Więcej zdjęć można zobaczyć w dziale Zwierzęta.

Doskonały strażnik i towarzysz: pies Alabai

Alabai jest pieskiem stróżującym, zdarzało się to historycznie. Uważa się, że rasa ta pojawiła się kilka tysięcy lat temu z mieszania pasterskich psów koczowników z mastifami tybetańskimi i mongolskimi pasterzami. Rasy psów Alabai był używany do ochrony stad, przyczep kempingowych i mieszkań. To inteligentne zwierzę może stać się wiernym i oddanym przyjacielem.

Alabai jest pieskiem stróżującym, zdarzało się to historycznie

Charakterystyka rasy

Oficjalnie rasa Alabai została włączona do klasyfikacji w 1993 r., A już w 2010 r. Zatwierdzono jej nowy standard. Według jego kanonów, psy alabai powinny mieć zgryz nożycowy, szeroką i mocną głowę z krótkimi obciętymi uszami, małe oczy, których kolor może różnić się od jasnobrązowego do ciemnego, płaskiego czoła i mięsistych ust. Ciemna pigmentacja warg i powiek jest ceniona wyżej.

Kiedy alabai jest mały, w wieku 7 dni od urodzenia, muszą zatrzymać uszy i ogon. Ogon jest odcięty, pozostawiając jedną trzecią, a uszy są całkowicie odcięte, usuwając prawie cały zewnętrzny przedsionek. Jeśli zdarza się, że psy alabai dorastają, a ich ogon i uszy z jakiegoś powodu pozostają nieobcięte, warto skonsultować się z weterynarzami przed podjęciem decyzji o operacji.

Pies Alabai jest dość wysoki, z silnym, lekko rozciągniętym ciałem. Jej szyja powinna być krótka i mocna, a jej klatka piersiowa - głęboka, z zaokrąglonymi, silnymi żebrami. Płaska lub lufowa skrzynia uważana jest za wadę. Pies ma proste, szerokie przednie łapy, umięśnione śródręcza i duże klocki zebrane w kulkę. Charakterystyczną cechą tylnych kończyn jest lekko wyprostowany kąt i równoległy zestaw.

Samiec i suka różnią się rozmiarem. Mężczyzna większy. W kłębie może osiągnąć wysokość od 70 do 90 cm i więcej. Suki mogą mieć 5-19 cm poniżej. Ich minimalna wysokość to 65 cm.

Owczarek środkowoazjatycki (wideo)

Galeria: Pies Alabai (25 zdjęć)

Kolor zwierząt

Psy Alabai mogą mieć dość szeroką gamę kolorów. Kolor może składać się z jednego lub kilku kolorów.

Kolor monochromatyczny jest często biały, czarny, czerwony lub brązowy. Często główny kolor wełny uzupełniają białe obszary, na przykład na klatce piersiowej, kufie, szyi lub łapach. Biały Alabai wygląda dość imponująco, przypominając niedźwiedzia polarnego. Jest szczególnie ceniony wśród fanów tej rasy. Zazwyczaj u takich psów krawędzie warg, powiek i nosa są koloru brązowego lub czarnego. Barwione czarne i czarne włosy psa mogą być monochromatyczne lub mieć brązową, białą, szarą lub brązową opaleniznę. Kolor czerwony występuje w różnych odcieniach: czerwono-czerwony, jasno-czerwony, jaskrawoczerwony, złoty-czerwony, płowy. To nie jest cała lista.

Uważa się, że rasa ta pojawiła się kilka tysięcy lat temu z mieszania pasterskich psów koczowników z mastifami tybetańskimi i mongolskimi pasterzami

Oryginalnie wygląda na opaleniznę. W tym przypadku jaśniejsze oznaczenia występują na czarnej, szarej lub brązowej wełnie, na przykład w postaci plamek nad oczami, na pysku, gardle lub klatce piersiowej, na przednich i tylnych nogach, u nasady ogona.

U psów z wielokolorowym płaszczem na płaszczu tworzony jest wzór, stworzony w różnych kolorach. Czarny płaszcz składa się z dwóch kolorów, a mianowicie głównego czerwonego, szarego, brązowego lub czarnego chepraku pokrywającego go. Czarny płaszcz może rozpoczynać się od głowy i szyi. Szczenięta nabierają go w końcu po zmianie włosów szczenięcia.

Główny kolor futra tygrysa alabayeva jest brązowy, żółty, płowy lub szary. Poprzecznie ciemne pasma są zamknięte w pierścienie na klatce piersiowej, grzbiecie, kończynach, ogonie i znikają w przybliżeniu w okolicy pachwiny. Dla większości psów futro na twarzy jest ciemne i tworzy maskę. Czasem wełnę tygrysią rozcieńcza się białymi obszarami. Miękki lub częściowo brakujący kolor jest uważany za wadę.

Kolory Alabai mogą składać się z kombinacji plam o różnych kolorach i rozmiarach. Na przykład na białych włosach na uszach, wokół oczu, na tułowiu i na ogonie mogą występować czarne, czerwone lub szare plamy. I przeciwnie, lekkie plamy znajdują się na ciemnym tle.

Tak zwany kolor wilka wygląda pięknie. Jest brązowa lub zonarno-czerwona. W bazie, wełna takich pasterzy środkowoazjatyckich jest jasna, potem żółta, jaśniejsza, a na końcu czarna lub, przeciwnie, światło. Brązowe psy wyróżniają się wełną w odcieniach czerni i brązu. U szczeniąt po plecach pojawia się ciemna smuga, która znika po linieniu. Z kolei dominują kolory brązowe u psów zonar-czerwonych.

W zależności od rodzaju zwierzęcia, wełna może mieć średnią lub krótką długość.

W zależności od rodzaju zwierzęcia, wełna może mieć średnią lub krótką długość.

Alabaev postaci

Pies Alabai jest rodzajem zwierzęcia. Cechuje go odwaga i wytrzymałość, spokój i równowaga, pełne godności zachowanie. Owczarki środkowoazjatyckie są dumne. Dlatego musisz zrobić wystarczająco dużo wysiłku, aby zaczęli szanować właściciela. Nie wolno lekceważyć faktu, że pies musi zostać przeszkolony. Pomoże to osiągnąć harmonię w relacjach z nią i uniknąć wielu problemów.

Przez wieki przedstawicielami rasy byli strażnicy. Dlatego obawiają się nieznanych ludzi i psów, co może powodować pewne niedogodności podczas spaceru, szczególnie jeśli w pobliżu jest wiele bezpańskich zwierząt. W takim przypadku psy nigdy nie będą atakować nieznajomego i najpierw przestraszyć go z warczeniem. Jeśli zagrożenie jest realne, a gest pokazany przez psa nie miał wpływu na rzekomego wroga, pasterz może go po cichu i natychmiast zaatakować. Przedstawiciele rasy robią to w szczególny sposób: najpierw próbują strącić nogi swoją wagą, a potem gryzą, natychmiast odbijają się i powtarzają atak.

Może się wydawać, że te zwierzęta nie są w ogóle dla rodziny. Ale w domu budzący grozę Alabai stają się spokojni i kochający pokój. Nie wykazują agresji wobec innych zwierząt, dobrze traktują dzieci, bawią się i chodzą z nimi. Zadaniem dorosłych jest nauczenie dzieci zachowania się ze zwierzakiem.

Samice tej rasy są spokojniejsze niż mężczyźni. Ale najlepszą opcją jest trzymanie parą różnej płci w fabule.

Wszystko o rasie (wideo)

Dog care

Owczarki środkowoazjatyckie są bezpretensjonalne i tolerują zarówno ciepło, jak i zimno. Najlepiej byłoby je zachować, mając własne podwórko, gdzie można zbudować ptaszarnię i umieścić w niej budkę. Mieszkanie w mieście nie jest najlepszym miejscem dla takiego psa. Ci, którzy nadal decydują się na takie zwierzątko, warto dokładnie przemyśleć miejsce jego przetrzymywania. Pies powinien spać na odpowiedniej dla niego macie, z dala od okien i baterii, aby uniknąć przegrzania lub przeziębienia.

Zwierzę powinno natychmiast pokazać swoje miejsce i nauczyć go spać. Dlatego łatwiej będzie utrzymać pokój w czystości. Będziesz musiał sprzątać codziennie: odkurzając leżak i podłogę, wykonując czyszczenie na mokro. Raz w tygodniu miot musi być myte. Wszystko to zapewni psu komfort i zdrowie.

Odpowiedzialność za utrzymanie higieny samego psa spoczywa również na właścicielach. To proste: wełna alabayev ma tendencję do nie przyciągania brudu i wyglądu, dzięki temu jest zadbana i czysta.

Ta rasa rzuca obficie wiosną. Płaszcz zwierzęcia wyglądał atrakcyjnie, zwierzę trzeba czesać. Aby to zrobić, użyj średnio mocnego pędzla, który nie musi być mocno dociskany. Proces czesania usunie brud, po czym można kontynuować zabieg grubym grzebieniem o zaokrąglonych zębach. Czesące się psy powinny być w kierunku wzrostu wełny. Lepiej uczyć szczenięta od dzieciństwa. Ponadto zaleca się regularne sprawdzanie i czyszczenie oczu, uszu i pazurów podczas ich wzrostu.

Czasami zwierzę musi kąpać się w łazience. Podczas kąpieli nie możesz używać szamponów przeznaczonych dla ludzi, musisz kupić tylko specjalne, dla psów, wybierając istotę według rodzaju wełny. Procedury kąpieli należy wykonywać nie częściej niż 1 raz w miesiącu. Po kąpieli płaszcz powinien dobrze wyschnąć. Aby przyspieszyć proces, możesz użyć suszarki do włosów.

Nie najmilszym obowiązkiem jest chodzenie po psach. Zwiedzanie jest konieczne co najmniej 2 razy dziennie przez kilka godzin. Konstytucja rasy wymaga ćwiczeń fizycznych i aktywności fizycznej, więc prosty spacer powinien obejmować wspinaczki, biegi, zjazdy i inne obciążenia. Bez tego Alabai nie rozwinie się w pełne wdzięku i potężne zwierzę, aw przyszłości brak aktywności fizycznej wpłynie na zdrowie i zachowanie.

W jedzeniu owczarki środkowoazjatyckie są dość bezpretensjonalne. Warto jednak rozważyć dla nich zbilansowaną dietę. Gotowy paszy trzeba wybrać jakość, przeznaczony dla dużych psów i premium. Zwolennicy naturalnej żywności powinni włączyć do diety niskotłuszczowe mięso, ryby morskie, podroby, warzywa i zboża. Konieczne jest karmienie psa z umiarem, bez przekarmiania go i nie dawania zbyt mało jedzenia.

Alabai lub owczarek środkowoazjatycki

Ta rasa, Turkmen Alabai, ma kilka innych nazw. Nazywa się go zarówno owczarka środkowoazjatyckiego, wilczura tureckiego, jak i po prostu azjatyckiego. Jest to prawdopodobnie najstarszy pies na świecie, który dotarł do nas prawie bez zmian. Inaczej szacowany przez ekspertów wiek tej rasy. Rozpoczyna się od trzech do sześciu tysięcy lat.

Podobnie jak wszystko, co ma starożytną historię, istnieje wiele legend o alabai. Jedna z najstarszych narracji o tym, że jej przodek był mitycznym stworzeniem - turkmeńska bestia Syrthlon, podobna do gigantycznego psa, a zarazem hieny. Był sprytny, przebiegły, mściwy, sprytny i przerażony starymi pasterzami, atakującymi stada. Podczas rutyny Syrtlons wyprowadziły najlepsze psy pasterskie. W ten sposób ich potomkowie pojawili się na stepach. Były to ogromne psy, które miały temperament Syrthlonu i potężny dodatek - alabai.

Przedstawiciele tej rasy są nieufni wobec obcych, wierni i oddani jednemu z ich właścicieli. Alabai pójdzie za nim na krańce świata, odda swoje życie, jeśli będzie to konieczne. Nigdy nie skarży się na ból, nie usłyszysz od niego krzyku ani jęku. Monogamiczny pies, wierny tylko wybranemu, z dumą strzeże wszystkiego, co należy do niego: domu, spisku, krewnych, dzieci.

Będąc oryginalnym i do dnia dzisiejszego psem pasterskim, potężnym, niezależnym i kochającym wolność, alabai nie jest sługą, a nie niewolnikiem człowieka. Pies nie odwróci wzroku, jeśli patrzy bezpośrednio na niego. Ten pies nie może być zmuszony do wykonania woli właściciela. Może być wrogiem lub przyjacielem. Alabai nie będzie "służyć" na mszę, ale akceptuje zdobytą nagrodę z wielką godnością. Ta bestia jest bardzo dumna, często patrzy na mężczyznę z mądrością Wschodu w jego oczach, wybaczając mu za głupotę i arogancję.

Dla psów tej rasy charakteryzuje się dużym rozmiarem, atletyczną budową, nieufnością do obcych. Rodzą się z genetycznym instynktem, który chroni własność ich właściciela. Alabai okazują złośliwość na "jego" terytorium. Zawsze pewni siebie, są niezwykle niezależni i niezależni, jeśli muszą podjąć decyzję.

Milenijne uśpienie leniwych, tchórzliwych psów, z gniewem związanym z osobą, doprowadziło do tego, że stali się podejrzliwi i wściekli na ochronę owiec. Nie pozwalają one na zbliżanie się do stada, którego granice są ustalane osobno. Pracując swobodnie, bez smyczy, Alabai nie okazuje złośliwości ludziom znajdującym się poza strefą, która stanowi zagrożenie dla jego podopiecznych.

Na powstanie tych cech wpłynęła najokrutniejsza wiekowa selekcja naturalna. Gorący klimat pustynny, raczej skąpe jedzenie, brak wody, ciągłe odbicie ataków drapieżników miały wpływ na wygląd i charakter psa, dodawały mu siły i odwagi. Alabai nauczył się oszczędzać energię, a walka z dzikimi zwierzętami poprawiła jego umiejętności walki. Aby bronić trzody, musi najpierw być w stanie się chronić.

Bardzo ważne jest, aby pies chwytał głowę i szyję iw żadnym wypadku nie puszczał. Wadą byłoby, gdyby wzięła wroga w kłębie i poza nią. Alabai musi mieć masywną głowę w czaszce, płynnie przechodzącą w krótką, mocną szyję.

Czoło powinno być płaskie lub lekko zaokrąglone, kufa jest matowa, szeroka, głęboka u podstawy i prawie nie zwężająca się do dużego czarnego nosa. Grube, mięsiste usta powinny całkowicie zamknąć masywną i szeroką dolną szczękę. Nos o jasnym kolorze można wyjaśnić.

Nie będzie w stanie wykonywać swoich funkcji bez silnych kończyn, szerokiej klatki piersiowej, silnej talii i bardzo dobrego układu oddechowego. Łapy alabai są duże i owalne, wilcze pazury powinny zostać usunięte. Ogon ustawiony wysoko, gruby u nasady. nieprzycięte ogony sięgające stawu skokowego i sierpowatego są dozwolone.

Wielkość psa Turkmen Alabayeva nie powinna być mniejsza niż 65 cm, a suki 60 cm. Kolor jest najbardziej zróżnicowany: od białego i czarnego do czarnego i jasnobrązowego z odpowiednim rysowaniem opalenizny, a także płowy, szary, czerwony, cętkowany i trójbarwny.

P.S. Na zdjęciu - Semargla Troyan House (caokun.ru). Champion Rosji, wielokrotny zwycięzca wystaw.

Inne, nie mniej niesamowite rasy psów ze zdjęciami, czekają na Ciebie na osobnej stronie!

Rasa Owczarek środkowoazjatycki: piękne zdjęcia z wyglądu szczeniąt i dorosłych psów alabai. Galeria.

Owczarki środkowoazjatyckie lub Alabai od dawna znane są w Eurazji. Psy te były od dawna przechowywane w celu ochrony zwierząt i mieszkań, a także w przypadku przyczep kempingowych, aw niektórych przypadkach jako siła ciężaru. Takie zróżnicowane wykorzystanie owczarka środkowoazjatyckiego wynikało z jego wyjątkowych cech fizycznych: ogromnej siły i ogromnych rozmiarów.

Będąc ukształtowanym w ekstremalnych warunkach naturalnych, Alabai wchłonęły cechy prawdziwego łowcy i cechy wytrzymałości. Nic dziwnego, że mieszkańcy krajów Azji Środkowej nazywają tego psa wilczarzem.

Alabays wyróżnia duża budowa ciała, rozwinięte mięśnie i gęsta, ale ruchliwa skóra. Przedstawiciele tej rasy są zatrzymani przez ogon i uszy. Charakterystyczną cechą alabaju jest jego powolne dojrzewanie, które następuje po 3 latach.

Prosta i twarda wełna alabya, z grubym podszerstkiem, charakteryzuje się różnorodnością kolorów. Owczarki środkowoazjatyckie mogą być czarne i szare, czerwone i brązowe, płowe, a nawet tygrysie.

Świetne zdjęcia rasy alabaya, jednego z największych psów na świecie, zostały zaprezentowane Twojej uwadze.

Dalej wyglądasz piękne zdjęcia szczeniąt Owczarka środkowoazjatyckiego:

Rasa Alabai: zadowolone dorosłe psy, szczenięta, zdjęcia

Owczarek środkowoazjatycki (Alabai) wywodzi się ze skrzyżowania tybetańskich mastifów z pasterzami z Azji Środkowej i pasterzami mongolskimi. Alabai hodowano przez dobór naturalny w celu ochrony przyczep kempingowych i mieszkań. Oficjalnie rasa została sklasyfikowana w 1993 r., Aw 2010 r. Wprowadzono nowy standard.

W wyniku tysięcy lat hodowli wyselekcjonowano psy o określonych cechach - gęsta wełna, która chroniła przed nagłymi spadkami w wysokich i niskich temperaturach, o grubej i mocnej skórze, aby oprzeć się ukąszeniom drapieżników. Pies musiał posiadać wielką siłę i wytrzymałość, aby chronić własność właścicieli.

Głównymi cechami charakteru rasy Alabai są spokój i pewność siebie, brak nadmiernej agresywności, pomimo ostrożnego stosunku do obcych. Rodzaj psów rasy Zdjęcie Alabai.

Jak wybrać szczeniaka Alabai

Szczenięta najlepiej kupować od profesjonalnych hodowców lub w szkółkach, ponieważ w przeciwnym razie można uzyskać skrzyżowanie chorego szczeniaka. Najpierw musisz wiedzieć, jaka była liczba szczeniąt w miocie. Jeśli jest ich więcej niż pięć, istnieje niebezpieczeństwo pojawienia się różnych chorób w przyszłości. Pożądane jest, aby matka nie była dłuższa niż osiem lat.

Weź szczeniaka pasterza w wieku 1,5 do 2 miesięcy, pamiętaj, aby sprawdzić dokumenty na psa i przeprowadzonych szczepień. Pies rasowy ma lśniący, gruby płaszcz o pluszowym wyglądzie, długi może być oznaką mieszania się z kaukaskim pasterzem. Pies musi być zabawny, zwinny z dobrym apetytem, ​​mieć zdrowy wygląd. Fotografia środkowoazjatycka Shepherd Alabai.

Wybierając szczeniaka należy zwrócić uwagę na następujące znaki, zdjęcia:

  • zbyt szczupłe lub grube szczenięta mogą być chore;
  • łzawienie oczu, kaszel i kichanie są oznakami choroby;
  • uszy muszą być czyste w środku;
  • Zdrowy pies ma mokry nos.

Standardy rasy Alabai, Zdjęcie:

  • szczeniak musi mieć zgryz nożycowy;
  • mają szeroką, potężną głowę, pochyłe czoło;
  • grube i mięsiste usta;
  • wysoki ogon, który rozszerza się u podstawy;
  • owalne łapy, sprasowane w kulkę;
  • uszy i ogony zatrzymują się 3-4 dni po urodzeniu.

Cechy psa Alabai są widoczne na zdjęciu.

Pies ma zróżnicowany kolor - od czerni i bieli, czerni, brązu, pręgowania do bieli i czerwieni. W przypadku koloru białego i szarego, nos może być jasno zabarwiony, co nie jest standardem w przypadku innych kolorów owczarka środkowoazjatyckiego.

Zdjęcie przedstawia Owczarek środkowoazjatycki w kolorze czarno-białym.

Obsługa i pielęgnacja Zdjęcie alaby

Pies ma bezpretensjonalną treść, dobrze czuje się przy nagłych zmianach temperatury. Najlepszą opcją do życia w alabay będzie duża woliera z budką. Dla owczarka środkowoazjatyckiego konieczny jest wielki wysiłek fizyczny, więc długie codzienne spacery są obowiązkowe.

Opieka nie różni się szczególnie złożonością, ponieważ jej wełna praktycznie nie zanieczyszcza swoich właściwości. Jednak na wiosnę, podczas okresu linienia, pies powinien być regularnie czesany. Konieczne jest również sprawdzenie i czyszczenie uszu w odpowiednim czasie, aby przeciąć pazury 2 razy w miesiącu.

Zasilanie

Karmienie alaba powinno być zrównoważone, ponieważ ta rasa ma tendencję do chorób stawów. Dlatego dieta powinna zawierać dużą ilość wapnia.

Szczenię ma ścisły tryb żywienia, 2-3 posiłki dziennie. Dieta powinna zawierać następujące produkty: twarożek, jajka, kefir, ryż, kasza gryczana. Z mięsa - wątroby, żołądka, serca, nerek, chudego mięsa wołowego. Warzywa mogą być bardzo różnorodne, z wyjątkiem ziemniaków.

Dorosły Alabai otrzymuje pokarm 2 razy dziennie w tym samym czasie. Dieta obejmuje cielęcinę, wołowinę, chude ryby morskie, kasza gryczana, kasza ryżowa, warzywa, surowe i gotowane. Drób i wieprzowina nie są zalecane.

Pies musi mieć stały dostęp do wody, do której należy mieć oddzielną miskę. Pojemniki na żywność są umieszczane na specjalnym stojaku, aby zwierzę nie opuściło głowy, ale rozciąga się w górę. Stopniowo wysokość stojaka regulowana jest odpowiednio do wzrostu psa. Nie zaleca się podawania rurkowych kości i słodyczy.

Szkolenie

Uważa się, że psy rasy Alabai są trudne do wyszkolenia, dlatego od 3 miesiąca życia szczeniak zaczyna uczyć się komend "nie", "położyć się", "usiąść". Proces edukacji kształtowany jest przez pozytywne emocje, potrzeby gry, komunikację z innymi psami, członkami rodziny. Używa metody imitacji i motywacji.

Podczas szkolenia konieczne jest osiągnięcie złożenia i wykonania poleceń. Jednak nie można zastosować trudnych środków, ponieważ Alabai jest mściwym psem i łatwo można z nim stracić kontakt. Musisz także nauczyć nie reagować na zewnętrzne bodźce i kontrolować agresywne zachowanie wobec innych psów. Dlaczego szczeniak chodzi po różnych trasach i zachęca do komunikacji.

Zalety i wady rasy Alabai

  • Pies ma zrównoważony charakter, dobrze radzi sobie z dziećmi i uwielbia się z nimi bawić.
  • Jeśli w domu są małe dzieci, najlepiej jest zacząć suknię alabajską, która ma spokojniejszą postać.
  • Posiada odwagę, wytrzymałość, potrafi walczyć z drapieżnikiem o wiele większym niż większość alabaya, więc ta rasa jest ceniona jako strażnik.
  • Pomimo tego, że są dobrymi strażnikami, nigdy nie atakują nieznajomego.
  • Niezależność, krnąbrność rasy Owczarka środkowoazjatyckiego to brak rasy, z powodu takich cech charakteru trudno się nauczyć.
  • Wykazują zwiększoną agresywność wobec innych psów, dlatego konieczne jest chodzenie z kołnierzem.

Zdjęcie pokazuje różne cechy rasy psów Alabai.

Alabai

Alabai - szczegółowy opis rasy psów, zdjęć, filmów, cech treści i historii pochodzenia rasy

Spis treści:

  • Kraj pochodzenia: Azja Środkowa.
  • Klasyfikacja: Grupa 2. Pinczery, sznaucery, molosy, psy pasterskie górskie i szwajcarskie. Sekcja 2. Molosy. Podsekcja 2.2.: Psy górskie.
  • Użyj: pasterz, strażnik i strażnik: służy do ochrony i ochrony zwierząt gospodarskich, przyczep kempingowych i domu właściciela.
  • Barwa: Charakteryzuje się czarną, białą, szarą, brązową, imbirową lub jasnożółtą sierścią. Są osobniki pręgowane, piego i nakrapiane kolorem. Kolory wątroby, czekolady i niebieskiego nie są dozwolone.
  • Ogólne wrażenie: Ciało jest ciężkie, ogromne, proporcjonalne i muskularne. To jeden z największych psów, idealny dla ogromnego psa.
  • Wymiary: Wysokość w kłębie: Psy - od 65 cm do 70 cm, samice - od 62 cm do 65 cm, waga od 40 do 80 kilogramów.
  • Szkolenie: szkolenie musi zostać zastąpione przez edukację. Jeśli kilka razy z rzędu, aby pies powtórzył to samo polecenie, zignoruje je. Ponieważ owczarki środkowoazjatyckie są używane do ochrony i ochrony, muszą mieć silny charakter i siłę umysłu. W celu ustalenia, czy te cechy mają psa, są testowane.
  • Aktywność fizyczna: konieczne jest ciągłe ładowanie psa, aby umożliwić mu udział w bitwach.
  • Charakter: Mocny i nieustraszony. Niezależny, kochający wolność i pewny siebie. Bardzo sprytny. Szkoła, bądź posłuszna hierarchii.
  • Spis treści: W mieszkaniu miejskim i na działce. Nie na smyczy.
  • Dieta: Jedzenie jest wybredne: zjada wszystko. Ale nadal musisz upewnić się, że dieta jest zrównoważona.
  • Pielęgnacja: Cotygodniowe szczotkowanie konieczne.
  • Livable: Alabai - psy stadne. Doskonale pamiętają psy, z którymi dorastały. Lojalni przyjaciele.
  • Choroby: Alabai - doskonale zdrowa rasa psów. Wrodzone wady, choroby i problemy nie wpływają na niego. Alabai ma głównie choroby zakaźne.
  • Długość życia: do 20 lat.

Pochodzenie rasy

Alabai jest szeroko rozpowszechniony w krajach Azji Środkowej - w jego historycznej ojczyźnie. Nikt nie wie, kiedy pojawił się Alabai, ale mówią, że należy do najstarszych psów. Nie został usunięty przez sztuczną selekcję. Jest rasą rdzenną.

Alabai ma kilka nazwisk. Najczęściej nazywa się ją Pasterzem Środkowo Azjatyckim lub Azjatyckim.

W Turkmenistanie Alabai to nazwa wilczura tureckiego. Wilczarz turecki i konie rasy Akhal-Teke są narodowym skarbem państwa. Zabrania się wywozu z kraju.

W Kazachstanie alabaju jest nieodłączną nazwą tobet. Tutaj od dawna strzegli stada owiec. Ostatnio liczba tobetów maleje.

Rasa ta łączy cechy psa pasterskiego, psa bojowego i czarnego wilka tybetańskiego, dzięki czemu jest wspaniałym pasterzem i stróżem. Jest ściśle związany z mongolskimi pasterzami i mastifami tybetańskimi.

W Związku Radzieckim w latach trzydziestych ubiegłego wieku rozpoczęła się fabryka z tą rasą. Alabai polegał masowo, aby chronić obiekty państwowe. Ale te prace zostały porzucone ze względu na złożoną psychologię owczarek środkowoazjatyckich.

W 1990 roku Państwowe Stowarzyszenie Rolno-Przemysłowe Turkmeńskiej SRR zatwierdziło standard rasy Wilczarz Turkmeński.

W 1993 r. Ustanowiono standard rasy, który przyjął normę krajową z 1989 r. Standard obowiązywał do 2010 roku.

W 2000 r. Wprowadzono drobne zmiany w standardzie, łagodząc wymagania dotyczące ukąszenia psa i koloru.

W 2010 r. Komisja ds. Standardów RKF Champion zatwierdziła nową wersję standardu.

Alabai zajmuje ósme miejsce w dziesiątce największych psów. A największym przedstawicielem rasy jest Buldożer Pies. Jego właścicielem jest Alexander Khudyakov ze Stawropola.

W pierwszej dziesiątce największych psów, owczarki środkowoazjatyckie zajmują zaszczytne ósme miejsce. A największym z zarejestrowanych przedstawicieli rasy jest pies o nazwie Bulldozer, który waży 125 kilogramów. Osiąga dwa metry, gdy staje na tylnych łapach. Mężczyzna mieszka ze swoim mistrzem Aleksandrem Chudjakowem w regionie Stawropola. Pozwala dzieciom mistrza jeździć na plecach.

Wygląd

Dla Alabya ​​charakterystyczna jest szeroka, masywna głowa z płaskim czołem i obszernym pyskiem, potężne ciało o szerokim grzbiecie. Oczy ciemnego koloru, daleko od siebie.

Uszy wiszące trójkątne, nisko osadzone. Można zatrzymać.

Łapy są mocne, mają potężne kości.

Ogon jest szabla, pomijany, z reguły zadokowany.

Sierść jest twarda i prosta z grubym podszerstkiem. Dzieli się na 2 rodzaje: długie (7-8 cm) i krótkie (3-4 cm).

Portret psychologiczny

Owczarek środkowoazjatycki jest zwierzęciem szkolnym. Dlatego trudno jest trzymać go w domu. Ponadto są przyzwyczajeni do hierarchii. Cóż, jeśli pies przejmuje przywódcę osoby, a nie odwrotnie. Alabai ma bardzo rozwinięte zdolności intelektualne: potrafi zastanowić się i podjąć własną decyzję, która często nie pokrywa się z planami właściciela. Wymaga szacunku dla siebie. Nie ufaj nieznajomym.

W przeciwieństwie do innych psów, nie patrzy w dal, gdy patrzą mu w oczy.

Pies nigdy nie odwróci wzroku, jeśli ktoś na niego spojrzy. Owczarek środkowoazjatycki nie może być zmuszony do wykonania woli właściciela. Będzie albo wrogiem, albo przyjacielem. Alabai nie będzie służyć "za materiały", ale z wielką przyjemnością iz godnością otrzyma uczciwie zarobioną nagrodę.

Zdolność do ekonomicznego wydawania sił.

Walczy tylko w przypadku oczywistego zagrożenia chronionego obiektu lub przy próbie naruszenia granic chronionego obszaru. Na neutralnym terytorium psy Azji Środkowej są spokojne.

Konserwacja i pielęgnacja

Jeśli zdecydujesz się na rozpoczęcie alabaju, powinieneś traktować go jak równego partnera i szanować go: nie toleruje złego nastawienia do samego siebie. Potem traci swoją surowość i staje się bardzo słodkim i lojalnym przyjacielem, partnerem, towarzyszem i obrońcą.

Chociaż Alabai charakteryzuje się ogromnym rozmiarem, świetnie się czuje w mieszkaniu. A jego osobisty spisek jest rajem. Bezpretensjonalna opieka.

Dodatkowe palce u psów muszą zostać usunięte. Jeśli ogon jest gruby i wysoko osadzony, wówczas zostaje zatrzymany.

Polityka cenowa

Średnia cena dla szczeniąt to 19 234 ruble.

Cena: Średnia cena dla szczeniąt to 19 234 ruble.

Czytaj Więcej O Psach

Jak wyciąć pazury psa

Treść Psy nie lubią przecinać pazurów. Ta procedura nikomu nie sprawia przyjemności, ale bez niej nie można się obejść. Bieganie pazurami przynosi psu wiele niedogodności, a czasem bólu.

Opis rasy Yorkshire terrier

Treść Dziś psy rasy Yorkshire terrier są najbardziej popularne na świecie.Te urocze i inteligentne psy można znaleźć w towarzystwie gwiazd światowych oraz w zwykłej dzielnicy mieszkaniowej dowolnego miasta.