Rasy

Alabai - opis rasy i charakteru owczarka środkowoazjatyckiego

Odmiana Alabai lub turkmeńska owczarka środkowoazjatyckiego jest starą rasą, która pojawiła się na terytorium Rosji i przez długi czas aż do lat 2000. była numerem jeden w popularności w kraju. Alabai znany jest ze spokojnego, ale nieustraszonego temperamentu, który stoi na swoim miejscu i nie wycofuje się.

Początkowo wykorzystywano je jako psy pasterskie, aby chronić zwierzęta przed dużymi drapieżnikami. Ich wytrzymałość i umiejętność miażdżenia wilków nadawały im przydomek "Wilczarz".

Alabai to duża i jedna z najbardziej umięśnionych ras psów. Długość ciała jest nieco większa niż na wysokości. Sierść jest prosta, szorstka, krótka lub średniej długości z grubym podszerstkiem. Kolor wełny ma szeroki zakres od bieli i szarości do pręgowania, czekolady i niebieskiego.

Wiszące uszy, małe, często przycięte. Ogon jest szabla, również zwykle zadokowany. Pies ma szeroką klatkę piersiową i potężne mięśnie ramion. Plecy są szerokie, umiarkowanie długie, mocne. Biodra są potężne, charakteryzują się lekkim wysokim oparciem. Skóra na twarzy jest gruba i może się marszczyć.

Historia rasy

Owczarek środkowoazjatycki jest najstarszą rasą psów, której historia sięga 4000 lat. Niewiele wiadomo o prawdziwym pochodzeniu rasy, ale wielu uważa ją za przodka mastifa tybetańskiego.

Te psy są "popularne" na wielu obszarach Rosji, Iranu i Afganistanu. Byli także kochani i doceniani w Kazachstanie, Kirgistanie, Uzbekistanie, Turkmenistanie i Tadżykistanie.

Ta niezależna rasa od stuleci chroniła pasterzy koczowniczych i ich stada. Podobne psy towarzyszyły Mongołom, gdy atakowały Europę Wschodnią i Środkową, i prawdopodobnie przyczyniły się do powstania wielu europejskich psów pasterskich.

Jednak ta rasa jest rzadko spotykana poza Azją Środkową, a nawet w Rosji jest dziś w spadku, ustępując miejsca popularności rasy owczarka kaukaskiego.

Charakter alaby

Owczarek środkowoazjatycki, Alabai, jest spokojnym, niewzruszonym i odważnym psem stróżującym. Jest to niezależna, samowystarczalna rasa, nie przyzwyczajona do odwrotu. Te psy szanują i zachowują się dobrze z członkami rodziny, ale zawsze powinny być pod nadzorem dzieci.

Poza domem często próbują dominować nad innymi psami i są podejrzliwi wobec obcych. Są to psy stróżujące i działają z reguły jako takie. Alabai lubi szczekać w nocy, a to może być problem, jeśli masz bliskich sąsiadów.

Właściwa socjalizacja jest obowiązkowa dla alabaya, chyba że jest używana jako pasterz. Pasterze dogadują się z kotami, psami i innymi zwierzętami, o ile nie stanowią zagrożenia dla nich lub dla rodziny.

Alabai to pies rodzinny, który uwielbia codzienną interakcję z osobą. Ale te psy stróżujące nie są dla wszystkich. Potrzebują inteligentnego właściciela, który rozumie ich charakter strażniczy. Ta rasa nie jest dla nieśmiałych lub miękkich właścicieli.

Głównym celem szkolenia tych psów jest osiągnięcie statusu lidera. Jest to naturalny instynkt psów, aby żyć w stadzie, a kiedy żyją z ludźmi, stadem dla nich jest rodzina. W trzodzie lub rodzinie zawsze powinien być tylko jeden lider, gdy wszystkie zasady i obowiązki są jasno określone i ustalone.

Ponieważ psy pasterskie komunikują się z warknięciem, a ostatecznie ukąszenia, wszyscy ludzie powinni mieć pozycję w paczce wyżej niż pies. Decyzje powinny podejmować wyłącznie ludzie, a nie psy. To jedyny sposób na zbudowanie właściwych relacji z Alabai.

Rozmiar rasy

Wzrost samców i samic to odpowiednio 65-78 cm i 60-70 cm. Masa Alabay wynosi 55-79 kg u mężczyzn i 50-65 kg u kobiet. Niektóre samce mają znacznie większy wzrost i wagę.

Zdrowie

Alabai jest podatny na dysplazję stawu biodrowego i wiele innych problemów genetycznych, które występują u dużych ras. Psy te mogą również powodować wzdęcia i plamienie jelit.

Alabai (owczarek środkowoazjatycki): zdjęcie

Historia

Owczarek środkowoazjatycki (Alabai) to rasa, której pochodzenie dotyczy regionów środkowoazjatyckich: od Morza Kaspijskiego po Chiny i od południa Uralu po granice Afganistanu. Jednak wśród kynologicznych naukowców nadal nie ma zgody co do tego, na jakim terytorium jest historyczna ojczyzna rasy.

Przez około czterdzieści wieków rasa była kształtowana i rozwijana przez naturalną hodowlę w życiu plemion i ludów zamieszkujących te regiony. Przez cały czas swojego istnienia pies rasy przeszedł okrutny dobór naturalny. Takie trudne warunki życia ukształtowały solidny charakter u osobników rasy i uczyniły je nieustraszonymi, fizycznie silnymi i wyrachowanymi.

Na terenie naturalnego siedliska rasy owczarek środkowoazjatyckich wykonywali głównie stróża i stada zwierząt domowych. Jednak w naszych czasach liczba osobników rasy wykonujących takie prace gwałtownie spadła, ale nadal są one znalezione na odległych pastwiskach Uzbekistanu i Kazachstanu.

Owczarki środkowoazjatyckie są typowymi molosozami, rasą psów, których przodkami są psy marynarskie Asyrii i Egiptu, które później wyemigrowały do ​​Grecji, następnie do Apeninów, a następnie osiedliły się w całej Europie.

Działalność fabryczna z osobnikami rasy rozpoczęła się w latach trzydziestych ubiegłego wieku na terenie ZSRR. Rasa rozpoznawana przez Międzynarodową Federację Canine FCI. W dziewiętnastym dziewiątym trzytygodniu przyjęto normę określającą parametry rasy. Obecnie dostępne jest nowe wydanie tego standardu.

Opis cech charakterystycznych rasy

Owczarek środkowoazjatycki lub według innej nazwy rasy - Alabai, jest reprezentowany przez pewne siebie, silne i nieustraszone osobniki o wyraźnym instynkcie ochronnym i opiekuńczym. Głównym celem takich psów jest wykonywanie funkcji stróżujących, a także kontrola i ochrona zwierząt w stadzie opiekuńczym.

Dzisiaj wykonywanie obowiązków związanych z bezpieczeństwem - jest to główna wymagana jakość alabaya. Najważniejszą cechą psów rasy jest to, że wykazują one agresję i siłę użycia tylko wtedy, gdy powstaje sytuacja stanowiąca zagrożenie dla własności właściciela lub klienta, a także podczas inwazji na obszar chroniony. W innych sytuacjach ci pasterze są dość lojalni wobec ludzi, chociaż obawiają się obcych.

Chociaż wszystkie niezbędne umiejętności walki są nieodłączne od owczarka środkowoazjatyckiego, charakteryzuje go raczej spokojna i spokojna dyspozycja. Gatunki rasy nie są tak gwałtowne i agresywne, jak ich krewni - rasy psów pasterskich rasy kaukaskiej. Niemniej jednak należy wziąć pod uwagę ich pragnienie dominowania w relacjach z innymi. Dlatego wczesne szkolenia i wychowanie są ważne dla osób rasy.

Osoby tej rasy bardzo łatwo uczą się materiału i są chętne do treningu. Są z reguły w dobrych stosunkach z innymi zwierzętami żyjącymi w domu, w tym kotami i psami. Jednak alabai jest agresywne w stosunku do innych psów, dlatego konieczne jest przestrzeganie koniecznych środków ostrożności podczas chodzenia po ulicy i innych miejscach publicznych.

Alabai kontra lew.

Wygląd

Ponieważ Alabai są przedstawicielami molosy, rasy są reprezentowane przez silne osobniki o dużych rozmiarach: mężczyźni - wzrost mierzony w kłębie do siedemdziesięciu dziewięciu centymetrów, ale nie mniej niż sześćdziesiąt dziewięć centymetrów; waga do osiemdziesięciu kilogramów, ale nie mniej niż pięćdziesiąt sześć kilogramów. Kobiety - wzrost do siedemdziesięciu centymetrów, ale nie mniej niż sześćdziesiąt trzy; waga od czterdziestu dwóch do sześćdziesięciu sześciu kilogramów.

Masywna głowa jest sadzona na krótkiej, potężnej szyi. Ciemne oczy są zaokrąglone. Małe wiszące uszy mają trójkątny kształt, są niskie i z reguły są zatrzymywane przez tradycję. Tułów jest mocny z dobrze rozwiniętymi mięśniami, szeroką klatką piersiową i mocnym prostym grzbietem z lekko dobranym brzuchem. Ogon szabla jest najczęściej przerywany.

Rasy psów są proste, mocne i grube. Istnieją dwa rodzaje pokrycia wełną: długie włosy, siedem, osiem centymetrów długości i krótkie włosy, trzy centymetry długości. Standard pozwala na kilka rodzajów kolorów: biały, czerwony, szary, płowy, czarny, brązowy i pręgowany.

Photo Pies Alabai z opisem

Alabai jest jedną z ras psów, których pochodzenie i "narodowa" przynależność wywołują ostre spory od ponad dekady. W oficjalnym statusie "odmiany turkmeńskiej owczarka środkowoazjatyckiego" niemal każde słowo jest kwestionowane. Jednak pomimo wszystkich trudności klasyfikacyjnych, fakt, że alabai jest nieustraszonym i silnym zwierzęciem, poświęconym właścicielowi i jego rodzinie pozostaje niezaprzeczalny.

Mistrz jego terytorium

Fotografia duży dorosły alabai pies

Alabai to naprawdę bardzo duży pies. Jego wysokość w kłębie może sięgać 70-78 cm. Zewnętrznie jest to typowa molossoida: wielkogłowy, o krótkiej szyi, z szeroką klatką piersiową, potężnym ciałem i łapami, z absolutną koncepcją terytorialności i prawie zupełnym brakiem możliwości szybkiego przejścia od jednego zadania do drugiego. W przeciwieństwie do oficjalnego statusu Owczarka środkowoazjatyckiego ("owczego" psa), Alabai to raczej wilczur - pies pasterski, pasterz, wyróżniający się niezależnością, agresywnością wobec obcych i wyjątkową siłą fizyczną.

Typowy przedstawiciel rasy

Kolor przedstawicieli tej rasy może być bardzo różny: biały, czarny, brązowy, beżowy, z plamami i tygrysem. Długość grubej, twardej wełny może wynosić od 3 do 7 cm, a uszy i ogon wilczarza są zwykle przycięte.

Śnieżnobiała wełna alabay ma zdolność do samoczyszczenia

Kolor brązowo-biały z przeciętną długością wełny

Beżowy i biały przystojny Alabai

Postać psa, pierwotnie zaprojektowana do ochrony stad i właścicieli przed atakiem dzikich zwierząt, jest nieustraszona i bezkompromisowa. W obronie swojego terytorium i wszystkiego, co na nim jest, alabay będzie walczył do ostatniego tchu. Zdarzają się przypadki, kiedy pies rzeczywiście przyjął polecenie śmierci, próbując zniechęcić stado wilków z bydła należącego do właściciela.

Znając charakter psa, należy wziąć pod uwagę, że każdy inny pies zagraniczny będzie uważany za wroga na terytorium podlegającym jurysdykcji Alabai. Jedynym bezwarunkowym tabu jest atak na osobę. Historycznie, osoby o jakichkolwiek przejawach agresji wobec ludzi zostały odrzucone u przedstawicieli tej rasy.

Alabai jest bardzo spokojnym i zrównoważonym psem

Pomimo faktu, że Alabai nie walczą z psami, w niektórych regionach Azji Środkowej biorą udział w symbolicznych konkursach psów. Zwycięzcą takich walk jest pies, prawidłowo chwytający przeciwnika za kłąb i trzymający go. W takim przypadku przegranemu nie grozi poważne obrażenie lub śmierć.

Możesz być pewien - ostateczna rozgrywka będzie kosztować "małą krew"

Ale nie zapominaj, że alabai jest potężnym przeciwnikiem

Wykształcenie psa to bezdyskusyjne posłuszeństwo wobec właściciela, oparte na szacunku dla niego jako lidera stada. Nie ma sensu łamać charakteru dumnego i pewnego siebie zwierzęcia, a następnie oczekiwać posłuszeństwa.

Ludzie mówią o nich "jeszcze nie człowiek, ale już nie pies"

Niezawodna ochrona i bezpieczeństwo

Zdjęcia szczenięta rasy psów Alabai

Nawet mały alabaychik wygląda bardzo poważnie i patrzy na ciebie. Podczas edukowania przyszłego wilczura ta samoocena będzie musiała zostać wzięta pod uwagę. Prymitywna kara w postaci fizycznego wpływu raczej nie doprowadzi do pożądanych rezultatów. Z reguły szczeniak, który poniósł karę w milczeniu, rzuci okiem na brwi i będzie z dumą poruszał się tak daleko, jak to możliwe, aby tam się wycofać w nieprzejednanej ciszy. W tym scenariuszu dalsze szkolenie może być całkowicie pozbawione sensu. Jedyna możliwa kara za poważne naruszenie lub niesubordynację może trząść się za kłębem. Takie przyjęcie edukacyjne w trakcie matek Alabay.

"Czworo synek i kochana córeczka", a fakt, że jest ich trochę więcej, nie stanowi problemu

Od dzieciństwa ścigali ich

Nawet jeśli nie ma mamy, sami ją zdobędziemy.

Najważniejsze w edukacji dziewczynek o twardych nosach jest konsekwencja i stałość. Jeśli nie możesz, to nigdy nie możesz: żartobliwie ugryźć właściciela, skubać butów i mebli, usiąść przy stole czekając na materiały informacyjne i wiele więcej, które dotyka szczeniąt i irytuje dorosłych psów.

Ja tu rządzę i wszystko powinno być według mnie

Nie napisano roku, tygodnia ani postaci na twarzy

Białe szczeniaczki alabai

Czarno-białe i beżowe i białe szczenięta

Szkoła Alabai musi uczyć się od pierwszych dni pobytu w domu, że jego krok jest niższy niż właściciel i członkowie jego rodziny w hierarchii. Wiarygodność przywódcy stada nie wynika z kary i zakazów, ale z codziennej opieki nad szczeniakiem, w tym karmienia, chodzenia i szkolenia.

Byłem prawie obrażony, ale wciąż masz szansę na poprawę

Dumny temperament daje o sobie znać

I nie zrozumiesz, kto jest bardziej karany, szczeniaka czy właściciela

Cały czas i energia spędzona na wychowaniu psa jest niczym w porównaniu z wynikiem. Wykształcony i oddany pies stanie się członkiem rodziny i dumą właściciela.

Który pies jest lepszym wilczarzem kaukaskim lub Turkmenem Alabai

Zacznijmy od tego, spróbujmy się dowiedzieć, kim jest ten owczarek środkowoazjatycki, alabai, wilczarz turecki, tobet, siekaj, kozakuj. Nie ma wątpliwości, że jest to bardzo stara rasa pasterza (pasterza), ale nie całkiem owczarka. Rasa ta jest szeroko rozpowszechniona w krajach Azji Środkowej i na Zakaukaziu i służy głównie do ochrony i ochrony oraz, zgodnie z opisem słynnego podróżnika Marco Polo, "są używane w polowaniu na dzikie zwierzęta i jako siła pełzająca".

Może to być koń

Alabai, w Turkmenistanie - wilczarze turkmeńskie, w Uzbekistanie - Alapary, są uznawane za narodowy skarb i są zakazane na wywóz bez oficjalnego zezwolenia.

Czarny Turkmeński krótkowłosy i długowłosy Alabai

Długi gruby płaszcz - dobra ochrona przed zimnem i deszczem ze śniegiem.

Jednak nazwa wilczura turkmeńskiego została zakwestionowana przez kilku ekspertów psów i towarzystwa psów przez ponad rok. Zgodnie z ich wersją rasa pierwotnie była umieszczona jako wilczarz kazachski (Tobet), a Turkmenowie i Uzbekowie od dawna nazywali te wilczarze kazachskim - kozakiem.

Wilczarz turecki Alabai (znany również jako Kazakh Tobet) wyróżnia się grubymi włosami o długości 10 cm i dobrze rozwiniętą tkanką podskórną, która w warunkach braku wody i pożywienia pełni funkcję przechowywania i reguluje temperaturę ciała.

Pomimo pozornej niezdarności, masywny i umięśniony pies potrafi poruszać się sprężyście, szybko i swobodnie.

Masywność nie przeszkadza przejawianiu zwinności i szybkości

Turkmen alabai ma naturę nieufną, ale nie złośliwą, i wykazuje agresję dopiero po ostrzeżeniu - mężczyźni warczą, a dziwki szczekają częściej u osób z zewnątrz. Rasa ta jest uważana za jedną z najbezpieczniejszych dla ludzi.

Alabai nieufny, ale nie agresywny

Jeśli porównamy wilczarze rasy kaukaskiej i turkmeńskiej, to ogólnie zaakceptujemy, że Alabai chroni tylko przed bestią, a Kaukaski przed bestią i człowiekiem. Taka specjalizacja ras rozwinęła się historycznie. Na Kaukazie psy służyły do ​​ochrony osiedli przed nagłym atakiem wroga i drapieżnych zwierząt, podczas gdy w Azji Środkowej psy pasterskie były agresywnie odrzucane przez ludzi. Z tym wiąże się wybuchowy temperament Kaukazów i spokojna równowaga Azjatów.

Jeśli chodzi o inne cechy fizyczne lub intelektualne, wszystko zależy bardziej od genetyki i warunków uwięzienia i wychowania niż od cech rodowodowych.

Oglądałeś wybrane zdjęcia psa z Alabai. Więcej zdjęć można zobaczyć w dziale Zwierzęta.

Rasa Owczarek środkowoazjatycki: piękne zdjęcia z wyglądu szczeniąt i dorosłych psów alabai. Galeria.

Owczarki środkowoazjatyckie lub Alabai od dawna znane są w Eurazji. Psy te były od dawna przechowywane w celu ochrony zwierząt i mieszkań, a także w przypadku przyczep kempingowych, aw niektórych przypadkach jako siła ciężaru. Takie zróżnicowane wykorzystanie owczarka środkowoazjatyckiego wynikało z jego wyjątkowych cech fizycznych: ogromnej siły i ogromnych rozmiarów.

Będąc ukształtowanym w ekstremalnych warunkach naturalnych, Alabai wchłonęły cechy prawdziwego łowcy i cechy wytrzymałości. Nic dziwnego, że mieszkańcy krajów Azji Środkowej nazywają tego psa wilczarzem.

Alabays wyróżnia duża budowa ciała, rozwinięte mięśnie i gęsta, ale ruchliwa skóra. Przedstawiciele tej rasy są zatrzymani przez ogon i uszy. Charakterystyczną cechą alabaju jest jego powolne dojrzewanie, które następuje po 3 latach.

Prosta i twarda wełna alabya, z grubym podszerstkiem, charakteryzuje się różnorodnością kolorów. Owczarki środkowoazjatyckie mogą być czarne i szare, czerwone i brązowe, płowe, a nawet tygrysie.

Świetne zdjęcia rasy alabaya, jednego z największych psów na świecie, zostały zaprezentowane Twojej uwadze.

Dalej wyglądasz piękne zdjęcia szczeniąt Owczarka środkowoazjatyckiego:

Alabai

Alabai - szczegółowy opis rasy psów, zdjęć, filmów, cech treści i historii pochodzenia rasy

Spis treści:

  • Kraj pochodzenia: Azja Środkowa.
  • Klasyfikacja: Grupa 2. Pinczery, sznaucery, molosy, psy pasterskie górskie i szwajcarskie. Sekcja 2. Molosy. Podsekcja 2.2.: Psy górskie.
  • Użyj: pasterz, strażnik i strażnik: służy do ochrony i ochrony zwierząt gospodarskich, przyczep kempingowych i domu właściciela.
  • Barwa: Charakteryzuje się czarną, białą, szarą, brązową, imbirową lub jasnożółtą sierścią. Są osobniki pręgowane, piego i nakrapiane kolorem. Kolory wątroby, czekolady i niebieskiego nie są dozwolone.
  • Ogólne wrażenie: Ciało jest ciężkie, ogromne, proporcjonalne i muskularne. To jeden z największych psów, idealny dla ogromnego psa.
  • Wymiary: Wysokość w kłębie: Psy - od 65 cm do 70 cm, samice - od 62 cm do 65 cm, waga od 40 do 80 kilogramów.
  • Szkolenie: szkolenie musi zostać zastąpione przez edukację. Jeśli kilka razy z rzędu, aby pies powtórzył to samo polecenie, zignoruje je. Ponieważ owczarki środkowoazjatyckie są używane do ochrony i ochrony, muszą mieć silny charakter i siłę umysłu. W celu ustalenia, czy te cechy mają psa, są testowane.
  • Aktywność fizyczna: konieczne jest ciągłe ładowanie psa, aby umożliwić mu udział w bitwach.
  • Charakter: Mocny i nieustraszony. Niezależny, kochający wolność i pewny siebie. Bardzo sprytny. Szkoła, bądź posłuszna hierarchii.
  • Spis treści: W mieszkaniu miejskim i na działce. Nie na smyczy.
  • Dieta: Jedzenie jest wybredne: zjada wszystko. Ale nadal musisz upewnić się, że dieta jest zrównoważona.
  • Pielęgnacja: Cotygodniowe szczotkowanie konieczne.
  • Livable: Alabai - psy stadne. Doskonale pamiętają psy, z którymi dorastały. Lojalni przyjaciele.
  • Choroby: Alabai - doskonale zdrowa rasa psów. Wrodzone wady, choroby i problemy nie wpływają na niego. Alabai ma głównie choroby zakaźne.
  • Długość życia: do 20 lat.

Pochodzenie rasy

Alabai jest szeroko rozpowszechniony w krajach Azji Środkowej - w jego historycznej ojczyźnie. Nikt nie wie, kiedy pojawił się Alabai, ale mówią, że należy do najstarszych psów. Nie został usunięty przez sztuczną selekcję. Jest rasą rdzenną.

Alabai ma kilka nazwisk. Najczęściej nazywa się ją Pasterzem Środkowo Azjatyckim lub Azjatyckim.

W Turkmenistanie Alabai to nazwa wilczura tureckiego. Wilczarz turecki i konie rasy Akhal-Teke są narodowym skarbem państwa. Zabrania się wywozu z kraju.

W Kazachstanie alabaju jest nieodłączną nazwą tobet. Tutaj od dawna strzegli stada owiec. Ostatnio liczba tobetów maleje.

Rasa ta łączy cechy psa pasterskiego, psa bojowego i czarnego wilka tybetańskiego, dzięki czemu jest wspaniałym pasterzem i stróżem. Jest ściśle związany z mongolskimi pasterzami i mastifami tybetańskimi.

W Związku Radzieckim w latach trzydziestych ubiegłego wieku rozpoczęła się fabryka z tą rasą. Alabai polegał masowo, aby chronić obiekty państwowe. Ale te prace zostały porzucone ze względu na złożoną psychologię owczarek środkowoazjatyckich.

W 1990 roku Państwowe Stowarzyszenie Rolno-Przemysłowe Turkmeńskiej SRR zatwierdziło standard rasy Wilczarz Turkmeński.

W 1993 r. Ustanowiono standard rasy, który przyjął normę krajową z 1989 r. Standard obowiązywał do 2010 roku.

W 2000 r. Wprowadzono drobne zmiany w standardzie, łagodząc wymagania dotyczące ukąszenia psa i koloru.

W 2010 r. Komisja ds. Standardów RKF Champion zatwierdziła nową wersję standardu.

Alabai zajmuje ósme miejsce w dziesiątce największych psów. A największym przedstawicielem rasy jest Buldożer Pies. Jego właścicielem jest Alexander Khudyakov ze Stawropola.

W pierwszej dziesiątce największych psów, owczarki środkowoazjatyckie zajmują zaszczytne ósme miejsce. A największym z zarejestrowanych przedstawicieli rasy jest pies o nazwie Bulldozer, który waży 125 kilogramów. Osiąga dwa metry, gdy staje na tylnych łapach. Mężczyzna mieszka ze swoim mistrzem Aleksandrem Chudjakowem w regionie Stawropola. Pozwala dzieciom mistrza jeździć na plecach.

Wygląd

Dla Alabya ​​charakterystyczna jest szeroka, masywna głowa z płaskim czołem i obszernym pyskiem, potężne ciało o szerokim grzbiecie. Oczy ciemnego koloru, daleko od siebie.

Uszy wiszące trójkątne, nisko osadzone. Można zatrzymać.

Łapy są mocne, mają potężne kości.

Ogon jest szabla, pomijany, z reguły zadokowany.

Sierść jest twarda i prosta z grubym podszerstkiem. Dzieli się na 2 rodzaje: długie (7-8 cm) i krótkie (3-4 cm).

Portret psychologiczny

Owczarek środkowoazjatycki jest zwierzęciem szkolnym. Dlatego trudno jest trzymać go w domu. Ponadto są przyzwyczajeni do hierarchii. Cóż, jeśli pies przejmuje przywódcę osoby, a nie odwrotnie. Alabai ma bardzo rozwinięte zdolności intelektualne: potrafi zastanowić się i podjąć własną decyzję, która często nie pokrywa się z planami właściciela. Wymaga szacunku dla siebie. Nie ufaj nieznajomym.

W przeciwieństwie do innych psów, nie patrzy w dal, gdy patrzą mu w oczy.

Pies nigdy nie odwróci wzroku, jeśli ktoś na niego spojrzy. Owczarek środkowoazjatycki nie może być zmuszony do wykonania woli właściciela. Będzie albo wrogiem, albo przyjacielem. Alabai nie będzie służyć "za materiały", ale z wielką przyjemnością iz godnością otrzyma uczciwie zarobioną nagrodę.

Zdolność do ekonomicznego wydawania sił.

Walczy tylko w przypadku oczywistego zagrożenia chronionego obiektu lub przy próbie naruszenia granic chronionego obszaru. Na neutralnym terytorium psy Azji Środkowej są spokojne.

Konserwacja i pielęgnacja

Jeśli zdecydujesz się na rozpoczęcie alabaju, powinieneś traktować go jak równego partnera i szanować go: nie toleruje złego nastawienia do samego siebie. Potem traci swoją surowość i staje się bardzo słodkim i lojalnym przyjacielem, partnerem, towarzyszem i obrońcą.

Chociaż Alabai charakteryzuje się ogromnym rozmiarem, świetnie się czuje w mieszkaniu. A jego osobisty spisek jest rajem. Bezpretensjonalna opieka.

Dodatkowe palce u psów muszą zostać usunięte. Jeśli ogon jest gruby i wysoko osadzony, wówczas zostaje zatrzymany.

Polityka cenowa

Średnia cena dla szczeniąt to 19 234 ruble.

Cena: Średnia cena dla szczeniąt to 19 234 ruble.

Pies Alabai, charakterystyczny dla rasy i recenzje

Owczarek środkowoazjatycki, czyli Alabai, charakteryzuje rasę, recenzje, standardy i cechy tej najstarszej rasy psów, której historyczne rozmieszczenie jest bardzo popularne wśród narodów Azji Środkowej, zobaczymy w tym artykule.

Trochę o psach rasy Alabai: tło historyczne

Historyczna nazwa rasy Alabai nie jest całkowicie poprawna. Alabai ma pewien kolor psa, prawidłową nazwą rasy jest owczarek środkowoazjatycki. Jednak nazwa psa rasy Alabai (zdjęcie) utknęła, a obecni hodowcy używają tego terminu. Owczarek środkowoazjatycki jest najstarszą rasą psów na świecie. Opis rasy można znaleźć w dokumentach z czasów prehistorycznych sprzed tysięcy lat.

Początkowo psy rasy Alabai pochodzą z centralnych regionów Azji. Inną popularną nazwą rasy jest wilczur, czyli dusiciel wilków. Celem psa była ochrona i ochrona żywego inwentarza, który ma znaczenie dla dnia dzisiejszego. Owczarki środkowoazjatyckie uważają, że rasa Alabai jest najbardziej niezawodna w ochronie zwierząt gospodarskich, ponieważ pies odważnie i bezwzględnie chroni swoje terytorium przed nieproszonymi gośćmi. Warto zauważyć, że w Turkmenistanie rasowy owczarek środkowoazjatycki lub Turkmen Alabai uważany jest za narodowy skarb i zakazano mu eksportu poza terytorium republiki. W innych krajach, takich jak Uzbekistan, rasowe Owczarki Środkowoazjatyckie mają inną nazwę - buribossar, aw Kazachstanie - tobet.

W piśmiennictwie nie ma informacji, że alabai (zdjęcia) gatunki pochodzące z Khyi i naturalnej hodowli i selekcji przez cztery tysiące lat, posiada rozległą powierzchnię podziału Morza Kaspijskiego do Chin, a przez południowych Uralu do Afganistanu. Rasa psów Alabai, charakterystyczna dla cech naturalnych:

  • wielka siła;
  • szorstka skóra;
  • potężne szczęki;
  • doskonały aparat oddechowy;
  • cechy walki zwycięzcy.

Alabai to pies, który jest nieodzowną pomocą w ochronie domu pasterzy i innych obiektów w różnych warunkach klimatycznych.

Ogólne wrażenia i standard rasy

Od lipca 1990 r. Państwowa Agencja Rolna Republiki Turkmenistanu została oficjalnie zarejestrowana na alabai.

Standard rasy został zatwierdzony przez Międzynarodową społeczność osób zajmujących się psami w 1993 roku jako Owczarek środkowoazjatycki. Ogólny standard hodowli osób:

  • wielkość samców do 70 cm, samic do 65 cm;
  • typ konstytucyjny - nierówny;
  • szkielet jest masywny, z dobrze rozwiniętym układem mięśniowym;
  • gruba skóra, elastyczna i sprężysta, z dobrze rozwiniętą tkanką podskórną;
  • zrównoważony stan nerwowy i psychiczny;
  • mężczyźni są znacznie potężniejszymi i masywniejszymi sukami;
  • aktywna reakcja obronna.

Turkmen Alabai: cechy rasy charakteryzują się odwagą, instynktem ochronnym, umiejętnością przeciwstawiania się agresji, wytrwałością i odwagą, doskonałą wytrzymałością i odpornością na ból. Wszystkie wymienione cechy rasy pozwalają nam polecić Owczarek środkowoazjatycki jako psa stróżującego.

Wygląd alabaya: opis rasy

Głowa alabya ​​jest masywna, czaszka szeroka, proporcjonalna do ciała, co odpowiada płci, z dobrze zatłoczoną przestrzenią pod oczami. Przejście czaszki od czoła do nosa jest ledwo zauważalne. Łuk brwiowy jest wyraźny i symetryczny. Papugi są krótkie i stanowią około 1/3 długości głowy. Z profilu czaszka wygląda jak tępy klin o znacznym górnym przemieszczeniu. Dolne szczęki są lepkie.

Zęby białe, mocne, duże, szerokie u podstawy, blisko siebie. Siekacze są rozmieszczone w linii z blokadą typu gilotynowego.

Uszy Alaby są małe i niskie. Ulga w uszach jest regulowana prawami określonych stanów.

Oczy małe, okrągłe, szeroko oddalone od siebie, wprost proporcjonalne. Kolor oczu może mieć różne odcienie, współmierne do koloru płaszcza lub nieco ciemniejsze. Wygląd jest ponury, niedowierzający, ale pewny.

Szyja jest krótka, muskularna i mocna, o okrągłym przekroju.

Ciało psa jest potężne, długość jest większa niż wysokość w kłębie. Skrzynia jest szeroka, długa i okrągła, z przedłużeniem na ramionach. Kręgosłup piersiowy jest nieco wyższy niż w talii. Oś kręgosłupa jest stabilna, szeroka, z lekko zakrzywionym końcem. Pas jest szeroki, muskularny, prosty.

Ogon psa ma wygląd szabli, zwykle zadokowany.

Przednie i tylne kończyny psa są mocne, o mocnej strukturze kości. Kąty przegubowe są średnie. Łapy są zwarte, mają silny owalny kształt.

Waga dorosłego psa waha się od 40 do 85 kg i więcej.

Cechy charakteru Turkmen Alabai

Strach jest nieznany tym psom, a odwaga i odwaga są głównymi cechami owczarka środkowoazjatyckiego. Powodem tego są cechy charakteru rozwinięte od tysiącleci w rasie, które sprawiają, że alabaj bez wahania atakuje wroga, gdy narusza jego integralność terytorialną. Pomimo przerażającego wyglądu Turkmen Alabai, charakterystyka rasy jest taka, że ​​kieruje całą swoją agresją na inne psy, dlatego osoba nie powinna bać się wilczarza.

Nie oznacza to jednak, że nieproszony gość zostanie zignorowany przez psa stróżującego. Jest genetycznie inkorporowane, że Pasterz Środkowoazjatycki jest najbardziej aktywny wieczorem i w nocy, pokazując wszystkie jego cechy straży i straży. Pod osłoną nocy nie należy naruszać cudzej własności, którą "dusiciel wilków" niezawodnie chroni.

W kręgu członków rodziny ten pies zachowuje się uroczo i słynie z wesołości, radosnego charakteru. Nie ma bardziej interesującego towarzysza spaceru niż Turkmen Alabai. Pies (zdjęcie poniżej) jest bardzo posłuszny i uprzejmy. Jest jednak jeden problem: psy innych ludzi stanowią powód do niepokoju, z którymi Pasterzowi Azji Środkowej jeszcze się nie udało.

Dzięki śmiertelnemu uścisku alabai bez uprzedniego powiadomienia wroga (ukąszenia, szczekanie, itp.) Może złapać głowę zewnętrznego psa i przegryźć czaszkę. Dlatego powinieneś z wyprzedzeniem dbać o bezpieczeństwo, wybierając odpowiednie miejsce do chodzenia.

W domu, gdy Alabai jest w kręgu jego stada, ten pies stróżujący nie obraża nawet kurczaka, który niezawodnie chroni i blokuje wszelkie próby wymknięcia się z podwórka pana. Te cechy strażnicze sprawiają, że pies jest po prostu niezbędnym pomocnikiem w ochronie i ochronie zwierząt domowych.

Inną atrakcyjną cechą wilczura turkmeńskiego są jego zdolności intelektualne. Podczas wydawania komend serwisowych na alabay pies decyduje o sobie i decyduje, czy wykonać komendy właściciela. Przykładem są częste przypadki, gdy pasterz, po zobaczeniu inwazji nieproszonych gości (wilków), wydaje polecenie ochrony swojej trzody. Sprytny pies sam określa bezpieczną odległość, aw przypadku naruszenia granicy terytorialnej reaguje błyskawicznie na drapieżnika. Jednakże takiej woli nie należy zachęcać, a tym samym tworzyć w psie niezależność i samodzielność. Sprzeciw wobec właściciela rasy może negatywnie wpłynąć w przyszłości. Od czasu szczeniąt właściciel Owczarka środkowoazjatyckiego powinien mieć czas na ciężką pracę nad podniesieniem psa i konsekwentne trenowanie swojego zwierzaka.

Edukacja i cechy szkolenia Owczarka środkowoazjatyckiego

Głównym warunkiem wychowania wilczura turkmeńskiego jest wytrwałość i wytrwałość ze strony właściciela. Spokój i cierpliwość to główne cechy hodowcy Turkmen Alabai. Szczenięta psów rodowodowych są bardzo przyjazne i chętnie przyjmują wszystkie nowe polecenia, kontaktując się z właścicielem z oddaniem i miłością, co ułatwia psom treningowym.

Jeśli jednak hodowca dostał psa dojrzewającego, przyzwyczajonego do niesubordynacji, możesz przekwalifikować go z wielkim wysiłkiem lub skorzystać z pomocy doświadczonego tresera psa. Po wykazaniu słabości właściciel traci kontrolę nad psem i nie może być mowy o niekwestionowanym posłuszeństwie.

Aby powstrzymać agresję Turkmen Alabai wobec innych psów, konieczne jest, nawet w wieku szczenięcym, nauczenie owczarka dobrego sąsiedztwa z innymi przedstawicielami rasy psów. Aby to zrobić, konieczne jest prowadzenie wspólnych spacerów, aw przypadku agresji natychmiast ją stłumić. Jest to bardzo ważne, jeśli twój czworonożny przyjaciel będzie w przyszłości reprezentował swoją rasę na różnych wystawach i psich festiwalach.

Zasady utrzymania i opieki nad rasą

Zauważono, że przedstawiciele rasy Turkmen Alabai są bardzo bezpretensjonalni i niewymagający warunków ich życia. Naturalnie, taki gigant powinien izolować miejsce zamieszkania. W tym przypadku jest to przestronna woliera na terenie twojego gospodarstwa domowego. Naturalny instynkt dla swobodnego życia w górach lub stepach z pewnością będzie miał wpływ na przyszłość, ponieważ żądza psa na życie koczownika położona jest na poziomie genetycznym. Dlatego konieczne jest, aby pies miał możliwość korzystania z bezpłatnych spacerów po podwórku tak często, jak to możliwe. Trzymanie owczarka środkowoazjatyckiego w mieszkaniu w mieście to powolna śmierć dla psa.

Szczególną uwagę należy zwrócić na wyżywienie Owczarka środkowoazjatyckiego. W okresie formowania, który kończy się po 3-4 latach, konieczne jest monitorowanie wystarczającej ilości wapnia w żywności, co jest bardzo ważne dla tak masywnego psa jak Turkmen Alabai.

Oczywiście, karmienie swojego zwierzaka nie jest łatwym zadaniem. Aby pies był energiczny i spełniał wszystkie zadania, konieczne jest nasycenie go pokarmem białkowym i witaminowo-mineralnym. Odpowiednio dobrana żywność to nie tylko energia psa, ale także jego zewnętrzne cechy. Możesz uzyskać wykwalifikowaną pomoc w doborze składników odżywczych, kontaktując się z wyspecjalizowanymi hodowlami, które hodują rasy Owczarek środkowoazjatycki.

Częste choroby i ich leczenie

Najsłabszym i najbardziej bezbronnym miejscem Turkmen Alabai są stawy kończyn. Wszystkie rodzaje artretyzmu, artroza, zapalenie mięśni, zapalenie ścięgna i inne choroby części stawowych - główne zagrożenie dla rasy. Wynika to z dużej wagi i zwiększonego obciążenia. Można jednak zmniejszyć ryzyko w przypadku, gdy pies jest stale na świeżym powietrzu i otrzymuje niezbędną ilość witamin i suplementów mineralnych w diecie.

Utrzymanie w dobrym stanie lub ograniczenie mobilności może prowadzić do zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, jest to obarczone rozwojem takich chorób jak zawał mięśnia sercowego, arytmia serca i inne choroby. Anomalie genetyczne to wnętrostwo u mężczyzn i niepłodność u kobiet.

Jeśli pies ma problemy z pracą układu hormonalnego, jest to odzwierciedlone w wyglądzie. Wełna staje się nudne, bolesne oczy, a alabai staje się nieaktywny, aw niektórych przypadkach agresywny stwór. Obowiązkowa wizyta u weterynarza jest głównym warunkiem utrzymania tak dużego psa.

Wybór szczeniaka z Alabamy w Turkmencie

Wybór szczeniaka, który spełniałby wszystkie twoje wymagania i życzenia z wyglądu, nie jest łatwym zadaniem. Ta rasa ma dużą heterogeniczność, która może mieć wpływ na standardy w przyszłości. Konieczne jest dokładne zbadanie rodowodu zwierzęcia i zwrócenie uwagi na wygląd jego rodziców i dziadków.

Ten Turkmen Alabai można kupić od wiarygodnych i sprawdzonych hodowców, którzy cenią sobie reputację swojego rodowodu. Nabycie rasy elitarnej kosztuje oczywiście dużo pieniędzy. Dlatego przyszły właściciel Turkmen Alabai powinien omówić wszystkie za i przeciw, a dopiero potem nabyć psa, który przyniesie radość wszystkim członkom rodziny.

Interesujące fakty

  1. Tam, gdzie mieszka Turkmen Alabai, nie ma skorpionów, pająków i węży.
  2. Wśród największych psów Owczarek środkowoazjatyckich znajduje się 8 miejsce.
  3. Z języka tureckiego słowo Alabai jest tłumaczone jako wielobarwne.
  4. Największym psem w historii rasy był Buldożer o wadze 125 kg i wysokości 2 m. Dzienna porcja takiego "dziecka" wynosiła 5 kg wyselekcjonowanego mięsa i 10 kg płatków.

Jeśli nie zmieniłeś zdania, aby rozpocząć hodowlę dla siebie, poszukaj odpowiedzialnych hodowców.

Owczarek środkowoazjatycki Alabai: charakterystyczny dla rasy psów

Charakterystyka rasy: Alabai (owczarek środkowoazjatycki) to starożytna rasa psów, którym udało się zachować oryginalny wygląd i cechy, które zostały im przekazane od swoich przodków. Dziś, podobnie jak wiele lat temu, jest jedną z najbardziej poszukiwanych, odkąd ugruntowała swoją pozycję jako wspaniałego towarzysza, dobrego opiekuna, czuły i lojalnego członka rodziny.

Alabai Breed: historyczne fakty

Wcześniej przodkowie Alabastija rywalizowali w turniejach. Według źródeł historycznych Aleksander Wielki zabrał ze sobą psy rasy środkowoazjatyckiej w kampaniach podboju. Psy służyły mu wiernie, zadając znaczne obrażenia wrogom.

Patrząc na dawne wizerunki przedstawicieli tej rasy, można dostrzec podobieństwo do mastifów. Mieli taką samą dużą głowę, krótki pysk, fałdy na czołach, gruby wisiorek na szyi i twardą wełnę. Dominujący szary, czarny, czarny podpalany kolor. Psy odznaczały się wielką siłą, więc były używane do ochrony szlachetnych ludzi.

Jednak nie ma dokładnych historycznych dowodów na to, kiedy i jak pojawił się owczarek środkowoazjatycki. Według jednej z wersji jej przodkowie byli rasami pasterskimi i wojskowymi, zresztą nie jest wykluczone, że krew wilka tybetańskiego płynie w żyłach psa. Być może z tego powodu jest to doskonały myśliwy, pasterz i stróż. Ze swej natury rasa Alabai przypomina pasterza i pasterza pasterskiego.

Historia ras: Alabai jest prawdopodobnie najstarszą rasą na świecie, której przodkowie byli uważani za psy molossi i tybetańskie, które żyły przed naszą erą. Uważa się, że formowanie się Alabayeva rozpoczęło się na terytorium pochodzącym z kontynentu azjatyckiego i Morza Kaspijskiego na zachodzie, a kończącego się w pobliżu chińskiej granicy na wschodzie. Obecnie psy te są szeroko rozpowszechnione w Azji Centralnej. Pierwszy opis rasy Owczarek środkowoazjatycki oczywiście różnił się od tego, co skompilowano w naszych czasach. Jedyną rzeczą, która pozostała niezmieniona, jest charakter bojowy, nieustraszoność i umiejętność policzenia swoich sił bez marnowania ich na próżno.

Początkowo zwierzęta te służyły ochronie żywego inwentarza, polowaniu, odpieraniu ataków wrogów, więc musiały być silne i odporne. Takie cechy zostały zaszczepione u psów. Źródła historyczne twierdzą, że w starożytności ktoś był odpowiedzialny za każde alabai, odpowiedzialne za jego wychowanie. Z biegiem lat najlepsze zostały wybrane spośród wszystkich przedstawicieli rasy, pozostałe zostały odrzucone. Najlepsze były odważne, silne okazy, które nie wykazywały agresji w stosunku do osoby, która nie spieszyła się zarówno z dorosłymi, jak i dziećmi. Głównym zadaniem owczarków była ochrona wiosek przed atakiem dzikich zwierząt. Pod ich nadzorem mężczyźni opuścili swoje rodziny, idąc na polowanie. Obecna charakterystyka psa Alabai potwierdza, że ​​rasa ta jest przetestowana na czas i stworzona do życia z ludźmi.

Błędem byłoby mówić, że hodują tylko jeden rodzaj azjatycki. Państwa Tadżykistanu, Kazachstanu, Afganistanu, Kirgistanu, Uzbekistanu, Turcji, Mongolii, Tybetu i innych państw pracowały nad ulepszeniem rasy. Najbliższymi krewnymi Azjatów są kaukaskie, mongolskie psy pasterskie, tybetańskie i hiszpańskie psy.

W zależności od miejsca pochodzenia psa różnią się formatem. Najbardziej imponujący wzrost owczarka środkowoazjatyckiego, wyhodowanego w Turcji. Osoby te mają harmonijny dodatek, szybką przyczepność, wytrzymałość. Przedstawiciele Tadżykistanu mają cięższą konstytucję. Waga takiego alabai może osiągnąć 70 kg i więcej. Mają długie, gęste włosy i przypominają wyglądem Bernardyna. Kopie kazachskie są najbliższe standardu.

Owczarek środkowoazjatycki Alabai: rozmiary (wzrost, waga) i kolory

Standard hodowli: Owczarek środkowoazjatycki ma standard FCI nr 335, który został przyjęty w dniu 09.02.2011 r. Data publikacji aktualnego standardu: 13.10.2010

Klasyfikacja rasowa: Grupa 2. Pinczery, sznaucery, molosy, psy górskie i szwajcarskie. Sekcja 2.2 Molosy / psy górskie.

Cechy rasy: Opisując alabay, należy zauważyć, że jest to duży, mocny, harmonijnie złożony pies z rozwiniętymi mięśniami. Mężczyźni wyglądają masowo.

Długość ciała nieznacznie przekracza wysokość w kłębie. Ogólnie format ciała jest lekko rozciągnięty. Głowa psa pasterskiego jest masywna, ale proporcjonalna do ciała i ma kształt prostokąta. Część przednia jest płaska, długa, z rozwiniętym guzem potylicznym, jednak z powodu wyraźnej muskulatury bulwa jest niepozorna. Nos jest duży, czarny, ale dopuszcza się standard i więcej światła (biały i jasnożółty kolor). Kufa matowa, prostokątna, umiarkowanie długa, nie zwężająca się ku nosowi. Tył nosa jest szeroki, czasem z oszustem. Usta są grube, pigmentowane. Szczęki są szerokie, mocne, z mocnymi, ciasno dopasowanymi zębami. Zgryź proste, nożycowe, gęste. Kości policzkowe są długie, rozwinięte, nie wpływają na kształt czaszki. Oczy są owalne, średniej wielkości, szeroko rozstawione, ciemnobrązowe lub brązowe. W oczach czyta się pewność siebie i poczucie własnej wartości. Uszy są średniej wielkości, w kształcie litery V, nisko osadzone; krawędź ucha znajduje się na linii oczu lub tuż pod nią.

W niektórych krajach w młodym wieku, uszy alabay są przycinane.

Szyja jest umiarkowanie długa, muskularna, z niską wydajnością. Dla tej rasy charakteryzuje się odwodnieniem. Plecy są szerokie, muskularne, z krótką, szeroką i lekko wypukłym policzkiem. Klatka piersiowa jest głęboka, dobrze rozwinięta; przedni koniec wystaje nieznacznie. Brzuch schowany. Ogon jest raczej gruby, wysoko osadzony; półksiężyc lub skręcony w pierścień. W stanie spokojnym jest pominięty, w wzbudzeniu wznosi się do linii grzbietu. W niektórych krajach ogon zatrzymuje się w pierwszych dniach po urodzeniu. Przednie łapy, patrząc od przodu, są proste i równoległe. Łopatki są długie, ściśle przylegają do klatki piersiowej. Łapy są okrągłe, masywne, z grubymi klockami. Patrząc od tyłu, tylne kończyny są proste, ustawione nieco szersze niż przednie. Szerokie biodra, muskularne. Łapy są okrągłe, z grubymi, masywnymi klockami. Skóra jest gruba, elastyczna.

Zgodnie z normą, owczarek środkowoazjatycki ma gruby, prosty, twardy płaszcz i dobry podszerstek. Na głowie i przedniej części kończyn płaszcz jest gładki i krótki, na kłębie jest dłuższy. Charakterystyka alabay wskazuje, że różne rasy wełny są nieodłączne w tej rasie. U niektórych psów długość włosów strażniczych wynosi 3-5 cm, w innych 7-10 cm, w drugim długie włosy tworzą grzywę na szyi, pióra za uszami, na grzbietach kończyn i ogona.

Kolory alabya ​​mogą być dowolne, z wyjątkiem brązowego, niebieskiego i czarnego.

Wzrost:

Mężczyźni - 70 cm; suczki - 65 cm.

Waga:

Mężczyźni - 50 kg; samice - 40 kg.

Czasami waga owczarka środkowoazjatyckiego może wynosić 60-80 kg, co jest dopuszczalne przez normę. Preferowany jest duży wzrost o harmonijnej budowie ciała.

Charakterystyczne cechy owczarka Alabai są dobrze widoczne na tym zdjęciu:

Charakter rasy Owczarek środkowoazjatycki Alabai

Charakter (zachowanie) psa: Od wieków charakterystyka rasy Alabai nie uległa zmianie. Dawno temu pies był znany jako odważny, wytrzymały, a jednocześnie spokojny i pogodny. Zwierzę ma wysoce rozwinięty instynkt obronny, dlatego, na pierwszym miejscu, takie zwierzę było trzymane w celu ochrony domu i zwierząt. Opisując Owczarek środkowoazjatycki, zawsze wspomniano, że rasa jest dość agresywna, podejrzliwa wobec obcych. Jest to wielkie zagrożenie dla tych, którzy wkroczyli na terytorium właściciela lub z jej punktu widzenia, jest niebezpieczne. Ponadto Alabai może wykazywać agresję wobec innych zwierząt, które nie żyją z nim na tym samym terytorium. Pomimo wagi i powagi rasy, psy pasterskie Azji Środkowej kochają dzieci, a według trenerów psów mogą pełnić rolę opiekunek. Chętnie bawią się z małymi dziećmi i służą im jako niezawodna ochrona. Możesz jednak zostawić dziecko ze zwierzęciem tylko wtedy, gdy jest do niego przyzwyczajone.

Zgodnie z zachowaniem alabai, są spokojni, nie zajęci, mogą wykonywać pracę (trenować), nie będąc rozpraszanym przez czynniki drugorzędne.

Warto zauważyć, że przedstawiciele rasy zaczynają wykazywać szczególną aktywność w nocy, którą odziedziczyli po przodkach na poziomie genetycznym. Przez długi czas psy były używane do ochrony zwierząt przed dzikimi zwierzętami. Dzisiaj ta jakość nie traci na aktualności, ponieważ będąc świetnymi strażnikami, w nocy, oni, a także w ciągu dnia, chronią członków rodziny i prywatną własność właścicieli.

Charakter alabay w domu jest bardzo przyjazny. Zazwyczaj zwierzak (jeśli mu to nie przeszkadza) jest wesoły i zabawny. Z przyjemnością założy firmę w gry na świeżym powietrzu, biegnie, bawi się swoimi wybrykami. Delikatnie traktuje inne zwierzęta, ale nigdy nie przejdzie obojętnie obok innych psów. Ważne jest, aby wziąć pod uwagę potencjalnych właścicieli rasy, ponieważ zwierzę ma szybki i śmiertelny uścisk. Z tego powodu powinno się chodzić na smyczy i pysku lub trzymać i nie wypuszczać z okolicy. Wielu właścicieli owczarek środkowoazjatyckich zapewnia jej przestronną wolierę.

Oto wybór zdjęć Owczarka środkowoazjatyckiego:

Instynkt terytorialny jest wysoce rozwinięty w owczarzu środkowoazjatyckim. Psi trenerzy nazywają to "psem na całe życie", ponieważ jest to niezawodny przyjaciel i obrońca. To dość odważne i odporne zwierzę o silnej budowie ciała. Łączy w sobie harmonijne umiejętności walki, opanowanie, spokój.

Ta rasa jest bezpretensjonalna, ale imponujący rozmiar alabaju wymaga konserwacji w wiejskim domu, zwierzę nie będzie bardzo wygodne w mieszkaniu z powodu braku miejsca. Ta okoliczność może negatywnie wpłynąć na jego charakter.

Po podjęciu decyzji o wyhodowaniu psa Alabai, przyszły właściciel powinien wiedzieć, że kochające wolność, krnąbrne, dumne zwierzę nigdy nie stanie się sługą, nie będzie słuchać (jeśli uzna, że ​​jest poniżej jego godności) nawet dla najbardziej atrakcyjnej nagrody. Jednak z przyjemnością postaram się to uczciwie zarobić własnymi siłami. Gospodarze powinni traktować Azjatę jako równorzędnego partnera, okazywać rygor i szacunek, eliminując arogancję i agresję.

Poniżej zdjęcie dorosłego Owczarka środkowoazjatyckiego:

Interesujące fakty na temat rasy psów Alabai:

  • Fakt, że przodkowie rasy istniały w epoce brązu, dowiedzieli się archeolodzy ze statuetki psa znalezionego podczas wykopalisk, bardzo podobnego do tego zwierzęcia. Jej uszy i ogon, co dziwne, zostały obcięte.
  • Drugie imię Owczarka Australijskiego - "Alabai" jest tłumaczone jako "wielobarwne". Wynika to z faktu, że pies danej rasy może mieć kilka odcieni wełny w tym samym czasie. Czasami ludzie są okropnym zwierzęciem zwanym "Wilczarz".
  • Przodkowie Alabaeva, znani ze swoich walecznych cech, brali udział w turniejach gladiatorów.
  • Później w Azji Centralnej przedstawiciele rasy byli narażeni na walki psów, w których ważna była nie tylko ciężar i wysokość alabaya, ale także natura zwierzęcia.
  • Kolejnym interesującym faktem na temat rasy Alabai jest to, że pies ten jest uważany za jedną z najbardziej schludnych ras, ponieważ nawet jeśli trzymana jest w klatce na wolnym powietrzu bez specjalnych środków do prania, jej wełna wygląda pięknie i jest zadbana. Wynika to z jego zdolności do samooczyszczania.
  • Owczarki albańskie zdobyły popularność nie tylko w walce, ale także w imponującej wadze. Tak więc odnotowano wzrost jednego z członków rasy, osiągając 2 mi ważąc 125 kg.
  • Zaleca się, aby kynologowie kształcili i trenowali takie zwierzątko dla wszystkich członków rodziny, ponieważ pozwoli im to stać się bliskimi przyjaciółmi i zostać przyjaciółmi niedowierzającego zwierzęcia.
  • Z natury pies jest mściwy i drażliwy, dlatego należy unikać podnoszenia, krzyczenia, chamstwa i surowych środków.

Jaka jest rasa psów Alabai, patrz zdjęcie poniżej:

Na naszej stronie możesz obejrzeć film o owczarkach środkowoazjatyckich, o tym, jak przebiega ich szkolenie oraz o cechach treści:

Rasa Alabai: zadowolone dorosłe psy, szczenięta, zdjęcia

Owczarek środkowoazjatycki (Alabai) wywodzi się ze skrzyżowania tybetańskich mastifów z pasterzami z Azji Środkowej i pasterzami mongolskimi. Alabai hodowano przez dobór naturalny w celu ochrony przyczep kempingowych i mieszkań. Oficjalnie rasa została sklasyfikowana w 1993 r., Aw 2010 r. Wprowadzono nowy standard.

W wyniku tysięcy lat hodowli wyselekcjonowano psy o określonych cechach - gęsta wełna, która chroniła przed nagłymi spadkami w wysokich i niskich temperaturach, o grubej i mocnej skórze, aby oprzeć się ukąszeniom drapieżników. Pies musiał posiadać wielką siłę i wytrzymałość, aby chronić własność właścicieli.

Głównymi cechami charakteru rasy Alabai są spokój i pewność siebie, brak nadmiernej agresywności, pomimo ostrożnego stosunku do obcych. Rodzaj psów rasy Zdjęcie Alabai.

Jak wybrać szczeniaka Alabai

Szczenięta najlepiej kupować od profesjonalnych hodowców lub w szkółkach, ponieważ w przeciwnym razie można uzyskać skrzyżowanie chorego szczeniaka. Najpierw musisz wiedzieć, jaka była liczba szczeniąt w miocie. Jeśli jest ich więcej niż pięć, istnieje niebezpieczeństwo pojawienia się różnych chorób w przyszłości. Pożądane jest, aby matka nie była dłuższa niż osiem lat.

Weź szczeniaka pasterza w wieku 1,5 do 2 miesięcy, pamiętaj, aby sprawdzić dokumenty na psa i przeprowadzonych szczepień. Pies rasowy ma lśniący, gruby płaszcz o pluszowym wyglądzie, długi może być oznaką mieszania się z kaukaskim pasterzem. Pies musi być zabawny, zwinny z dobrym apetytem, ​​mieć zdrowy wygląd. Fotografia środkowoazjatycka Shepherd Alabai.

Wybierając szczeniaka należy zwrócić uwagę na następujące znaki, zdjęcia:

  • zbyt szczupłe lub grube szczenięta mogą być chore;
  • łzawienie oczu, kaszel i kichanie są oznakami choroby;
  • uszy muszą być czyste w środku;
  • Zdrowy pies ma mokry nos.

Standardy rasy Alabai, Zdjęcie:

  • szczeniak musi mieć zgryz nożycowy;
  • mają szeroką, potężną głowę, pochyłe czoło;
  • grube i mięsiste usta;
  • wysoki ogon, który rozszerza się u podstawy;
  • owalne łapy, sprasowane w kulkę;
  • uszy i ogony zatrzymują się 3-4 dni po urodzeniu.

Cechy psa Alabai są widoczne na zdjęciu.

Pies ma zróżnicowany kolor - od czerni i bieli, czerni, brązu, pręgowania do bieli i czerwieni. W przypadku koloru białego i szarego, nos może być jasno zabarwiony, co nie jest standardem w przypadku innych kolorów owczarka środkowoazjatyckiego.

Zdjęcie przedstawia Owczarek środkowoazjatycki w kolorze czarno-białym.

Obsługa i pielęgnacja Zdjęcie alaby

Pies ma bezpretensjonalną treść, dobrze czuje się przy nagłych zmianach temperatury. Najlepszą opcją do życia w alabay będzie duża woliera z budką. Dla owczarka środkowoazjatyckiego konieczny jest wielki wysiłek fizyczny, więc długie codzienne spacery są obowiązkowe.

Opieka nie różni się szczególnie złożonością, ponieważ jej wełna praktycznie nie zanieczyszcza swoich właściwości. Jednak na wiosnę, podczas okresu linienia, pies powinien być regularnie czesany. Konieczne jest również sprawdzenie i czyszczenie uszu w odpowiednim czasie, aby przeciąć pazury 2 razy w miesiącu.

Zasilanie

Karmienie alaba powinno być zrównoważone, ponieważ ta rasa ma tendencję do chorób stawów. Dlatego dieta powinna zawierać dużą ilość wapnia.

Szczenię ma ścisły tryb żywienia, 2-3 posiłki dziennie. Dieta powinna zawierać następujące produkty: twarożek, jajka, kefir, ryż, kasza gryczana. Z mięsa - wątroby, żołądka, serca, nerek, chudego mięsa wołowego. Warzywa mogą być bardzo różnorodne, z wyjątkiem ziemniaków.

Dorosły Alabai otrzymuje pokarm 2 razy dziennie w tym samym czasie. Dieta obejmuje cielęcinę, wołowinę, chude ryby morskie, kasza gryczana, kasza ryżowa, warzywa, surowe i gotowane. Drób i wieprzowina nie są zalecane.

Pies musi mieć stały dostęp do wody, do której należy mieć oddzielną miskę. Pojemniki na żywność są umieszczane na specjalnym stojaku, aby zwierzę nie opuściło głowy, ale rozciąga się w górę. Stopniowo wysokość stojaka regulowana jest odpowiednio do wzrostu psa. Nie zaleca się podawania rurkowych kości i słodyczy.

Szkolenie

Uważa się, że psy rasy Alabai są trudne do wyszkolenia, dlatego od 3 miesiąca życia szczeniak zaczyna uczyć się komend "nie", "położyć się", "usiąść". Proces edukacji kształtowany jest przez pozytywne emocje, potrzeby gry, komunikację z innymi psami, członkami rodziny. Używa metody imitacji i motywacji.

Podczas szkolenia konieczne jest osiągnięcie złożenia i wykonania poleceń. Jednak nie można zastosować trudnych środków, ponieważ Alabai jest mściwym psem i łatwo można z nim stracić kontakt. Musisz także nauczyć nie reagować na zewnętrzne bodźce i kontrolować agresywne zachowanie wobec innych psów. Dlaczego szczeniak chodzi po różnych trasach i zachęca do komunikacji.

Zalety i wady rasy Alabai

  • Pies ma zrównoważony charakter, dobrze radzi sobie z dziećmi i uwielbia się z nimi bawić.
  • Jeśli w domu są małe dzieci, najlepiej jest zacząć suknię alabajską, która ma spokojniejszą postać.
  • Posiada odwagę, wytrzymałość, potrafi walczyć z drapieżnikiem o wiele większym niż większość alabaya, więc ta rasa jest ceniona jako strażnik.
  • Pomimo tego, że są dobrymi strażnikami, nigdy nie atakują nieznajomego.
  • Niezależność, krnąbrność rasy Owczarka środkowoazjatyckiego to brak rasy, z powodu takich cech charakteru trudno się nauczyć.
  • Wykazują zwiększoną agresywność wobec innych psów, dlatego konieczne jest chodzenie z kołnierzem.

Zdjęcie pokazuje różne cechy rasy psów Alabai.

Czytaj Więcej O Psach

Choroba wątroby u psów

Rasy Przed rozmową o chorobach wątroby u psów właściciele zwierząt powinni zdawać sobie sprawę z ich roli i funkcji, jaką wątroba wykonuje w ciele psa.Ze względu na różnorodne i złożone funkcje w organizmie wątroba jest jednocześnie organem trawienia, krążenia krwi i metabolizmu.

Alergie u psów: objawy, objawy, zdjęcia

Rasy Troskliwy właściciel zrobi wszystko, aby uratować zwierzaka przed udręką związaną z rozwojem choroby. Co się stanie, jeśli twój zwierzak cierpi na zaburzenie, które wyraża się w wrażliwości organizmu na drażniące, powodując swędzenie skóry zwierzęcia i zostaje pokryte wysypką lub zmienia jej kolor?

Labrador: pełny opis rasy

Rasy Labradory są dziś jedną z najpopularniejszych ras psów.Jeśli jako opis musisz odebrać jedno słowo, to słowo będzie przyjacielem.Jak powstała ta rasa psów, jak się nimi odpowiednio opiekować, jak długo żyją, ile kosztują w różnych krajach i ile Labrador może zjeść dziennie, nauczysz się tego w tym artykule.