Szkolenie

Jak wykonać zastrzyk u psa: domięśniowo, w kłębie, w udzie, podskórnie, wideo


Nie zawsze możliwe jest zabranie zwierzęcia do kliniki na zabiegi lub zaproszenie do domu specjalisty weterynaryjnego. Niektóre zabiegi - na przykład wstrzyknięcie podskórne lub domięśniowe, mogą być z łatwością wykonane przez samego właściciela. Wystarczy znać kilka subtelności procedury, dosłownie raz, aby zobaczyć i spróbować nauczyć się samopłukiwania zwierzaka.

Wybór strzykawki do wstrzykiwań

Aby wykonać zastrzyk, ważne jest, aby wybrać odpowiednią strzykawkę, aby zminimalizować dyskomfort i bolesne odczucia, ale jednocześnie prawidłowo i swobodnie wprowadzić lek.

Psy mają bardzo dużą zmienność wielkości, więc rozmiary pobieranych strzykawek są również zmienne. Szczenięta wszystkich ras, ras dekoracyjnych i innych osób o wadze do 8-10 kg do wstrzyknięć, używają strzykawek insulinowych. Mają bardzo cienką i krótką igłę - nie można kontrolować głębokości wtrysku, czyniąc ją na całej długości. Nie należy używać tego rodzaju narzędzia do iniekcji, jeśli objętość wstrzykniętego leku przekracza 1 ml, ma konsystencję oleistą lub tworzy osad po rozpuszczeniu - igła jest łatwo zatkana i nie może być używana zgodnie z przeznaczeniem.

Wraz z wprowadzeniem leków w ilości do 3 ml stosuje się strzykawki o odpowiedniej objętości - 2 (3) m 3. Istnieją również cienkie igły, które umożliwiają przebicie skóry przy najmniejszym obrażeniu. Igły te można przestawić na duże strzykawki, ponieważ w opakowaniu z igłami 5, 10 lub 20 ml o przyzwoitej objętości, które pozwalają na stosowanie u dużych psów. W przypadku kamieni ozdobnych takie igły będą nadmiernie traumatyczne.

Podczas wkładania igieł o zwykłej wielkości ważne jest, aby kontrolować głębokość nakłucia fałdu mięśniowego lub skóry - 1-2 cm, w zależności od wielkości zwierzęcia.

Ogólne zalecenia dotyczące procedury

  1. Wszelkie preparaty w postaci roztworów do wstrzykiwań i wlewów powinny być stosowane wyłącznie w celach weterynaryjnych - każde samodzielne leczenie jest zabronione!
  2. Umyć ręce przed zabiegiem. Miejsca nakłucia nie można leczyć ze względu na specjalną naturalną ochronę antybakteryjną skóry.
  3. Zawsze lepiej jest wykonać zabieg razem, zwłaszcza jeśli zwierzę jest duże.
  4. Dotknięcie igłą nie jest pożądane w żadnych okolicznościach. Podczas magazynowania leków znajdujących się już w strzykawce, należy nosić ochronną czapkę u góry.
  5. Punktów wstrzykiwania nie należy umieszczać na stanach zapalnych skóry, z objawami ropienia, obrzękiem, krwiakami i / lub podwyższoną temperaturą miejscową.
  6. Nie należy wstrzykiwać zimnych leków, które zostały niedawno wyjęte z lodówki. Dość ampułki trzymać w pięści i ciepła do temperatury ciała.
  7. Nie można używać ampułek z preparatami, których nazwa została skasowana lub nieczytelna, lub upłynęły okresy przechowywania. Osoba, która będzie podawać lek musi być w 100% pewna, że ​​to właśnie powinno być podane.
  8. Nie należy przyjmować leków należących do różnych grup farmakologicznych i mających różne efekty w jednej strzykawce! Po zmieszaniu chemiczna struktura końcowej mieszaniny może się zmienić i uzyskać zupełnie inny sposób działania na poziomie trucizny.
  9. W przypadku konkretnego wstrzyknięcia do strzykawki, roztwór przygotowuje się w dawce wymaganej dla pojedynczej pojedynczej dawki. Nacisk na tłok musi być pewny i pewny, czego nie można zrobić po wprowadzeniu tylko części leku. Istnieje również ryzyko przedawkowania.
  10. Przed rozpoczęciem wprowadzania roztworów olejowych należy upewnić się, że strzykawka nie przebiła naczynia. Po włożeniu igły do ​​warstwy mięśniowej należy pociągnąć tłok i upewnić się, że igła nie pobiera krwi z naczynia. Tylko pod tym warunkiem może wejść do leczenia. Jeśli krew - musisz zmienić punkt wprowadzenia. Jeśli substancje oleiste dostaną się do krwi, zwierzę umrze.
  11. Jeśli właściciel odczuwa nadmierną litość, niepewność lub wątpliwości, lepiej odmówić wstrzyknięcia i powierzyć zwierzaka specjalistom.
  12. Niektóre roztwory lecznicze mają ścisłą specyfikę w odniesieniu do drogi podawania. Konieczne jest upewnienie się, że instrukcje dotyczące leku lub arkusza z przypisami lekarskimi dotyczące miejsca i metody iniekcji są podane w celu wykluczenia skutków ubocznych roztworów, jeśli nie zostały tam wstrzyknięte.
  13. Objętość pojedynczej dawki w jednym punkcie nie powinna przekraczać 2 ml dorosłego, 1,5 medium i 1 ml małego psa i szczeniaka z podawaniem podskórnym lub domięśniowym. W przypadku bardzo dużych osobników objętość podanego roztworu może osiągnąć 4-6 ml. Jeśli to konieczne, wprowadzenie dużych objętości leku jest podawane dożylnie (jeśli nie jest zabronione przez cechy leku) lub podzielone na kilka wstrzyknięć i zrobić je w różnych miejscach. W przypadku infuzji podskórnej maksymalna objętość wejściowa płynu wynosi do 500 ml.
  14. Im większa objętość wstrzykiwanego roztworu w udzie psa, tym wolniej należy podać: 2 ml wstrzykuje się średnio w 4-5 sekund, 1,5 ml - 2-3 sekundy, 0,5 ml - 1 sekundę. W przypadku wstrzyknięcia podskórnego prędkość nie jest ważna.
  15. Przed wstrzyknięciem należy upewnić się, że całe powietrze zostało usunięte ze strzykawki - naciskać na tłok w pozycji pionowej, aż w igle pojawi się kropla z lekiem. Należy to robić ostrożnie i bez pośpiechu, aby nie wycisnąć za dużo i nie zniekształcić dawki.
  16. W przypadku dużego leczenia zastrzykami, każdą kolejną iniekcję należy wykonać w nowym miejscu, za każdym razem naprzemiennie z lewej i prawej strony. Niektóre leki, jeśli to możliwe, można zastąpić dowolną doustną formą, którą można podać doustnie.
  17. Ważne jest, aby strzelać poprawnie, a nie tylko szybko!

Naprawiamy zwierzaka przed wstrzyknięciem

Bez względu na to, jak spokojny pies wygląda na pierwszy rzut oka - koniecznie trzeba go złapać! Wyjątek stanowią psy kieszonkowe psów, kiedy można po prostu delikatnie ścisnąć kaganiec prosto w dłoń.

W przypadku braku pyska na szczękach umieszcza się pętlę zwykłego bandaża - zawiązanego na jednym obrocie od góry, poniżej, a następnie luźne końce są związane z psem za uszami.

Dla małych psów wygodne jest stosowanie specjalnych torebek mocujących lub owinięcie w koc (ręcznik), pozostawiając jedynie miejsce do wstrzyknięcia. Również małe psy mogą po prostu trzymać asystenta w swoich ramionach.

Bardzo duże psy nie zawsze zgadzają się leżeć po ich stronie. Aby naprawić duże osobniki, musisz związać kołnierz psa z dowolną stabilną pionową powierzchnią, ściśle przylegając do szyi. Następnie asystent zaciska psa między nogami skierowanymi na tylne kończyny, ograniczając próby ruchów.

Wstrzyknięcie domięśniowe

Ten rodzaj iniekcji jest odpowiedni dla drażniących roztworów. W ten sposób wstrzykuje się leki, które powinny powoli wchodzić do krwi po wchłonięciu (np. Antybiotyki lub preparaty witaminowe).

  1. Najlepiej jest kłuć, gdy zwierzę jest unieruchomione w pozycji leżącej, rzadko na brzuchu. Siedzenie jest niewygodne, aby wejść i nie jest zalecane, ponieważ Mięsień uda będzie zbyt napięty.
  2. Mały pies wystarczy, aby wcisnąć w obszar kłębu na stole w takim ustawieniu, aby tylne nogi były bliżej ręki, która będzie kłuła.
  3. Upewnij się, że masz pysk lub specjalną pętlę na dużych szczękach, aby uchronić się od potencjalnego ugryzienia.
  4. Igła powinna być włożona mniej więcej pośrodku tylnej części uda na głębokość 1-1,5 cm od kości (trzeba się po nią po omacku). To będzie najbardziej miękka część mięśnia uda. W dużych skałach dopuszczalna jest głębokość wtrysku do 3 cm (patrz rys.).
  5. Czasami wkłada się ją do łopatki - igłę wprowadza się wzdłuż tylnej krawędzi łopatki do samej grubości mięśni prostopadle do głowy. Ale to miejsce jest używane w bardzo rzadkich przypadkach i częściej u bardzo dużych ras psów, gdy prawdopodobieństwo opróżnienia lub oparcia się o kość jest minimalne (patrz rys.).
  6. Napięte mięśnie bezawaryjnie powinny być przed masażem i zrelaksować się przed wstrzyknięciem.
  7. Strzykawkę usuwa się, miejsce, w którym lek wstrzykuje się, lekko masuje.
  8. Technika wkładania igły nie ma znaczenia, o ile wygodnie jest wstrzykiwać lek natychmiast, nie zmieniając pozycji dłoni i palców.
  9. Sprawdź, czy w miejscu igły znajduje się krew, a następnie uwalnia się tylko zwierzę.

Jak wstrzyknąć psa domięśniowo (technika na wideo):

Wprowadzenie rozwiązań w kłębie

Zastrzyki podskórne są uważane za najbardziej przydatne i najmniej niewygodne. Na karku można wprowadzić duże ilości roztworów leczniczych. Również stąd leki są wchłaniane szybciej.

  1. W rzeczywistości możesz wziąć lek pod skórę absolutnie w dowolnej części ciała. Ale najwygodniejsze i stosunkowo bezpieczne miejsce na zastrzyk psa w kłębie uważa się za miejsce w przybliżeniu w okolicy, gdzie dwa łopatki zbiegają się. Czasami wykonywane w zakładce na przedniej kończynie (patrz rys.)
  2. Za pomocą trzech palców część skóry w pobliżu kłębu zostaje przyciągnięta. Formowana kieszeń w kształcie piramidy. Strzykawka natychmiast trzyma drugą rękę.
  3. Igła jest wkładana pod kciuk u podstawy "piramidy" do poczucia rodzaju "niepowodzenia w pustce" po przebiciu skóry ściśle równoległej do kręgosłupa. Zazwyczaj głębokość igły w fałdzie skóry nie przekracza 1-2 cm, w zależności od wielkości zwierzęcia. Małe rasy, za pomocą strzykawki insulinowej, igłę wkłada się, aż się zatrzyma. Większe rasy lepiej już używać więcej strzykawek.
  4. Po namacalnym "niepowodzeniu w próżni" możesz wejść do lekarstwa.
  5. Igła jest usuwana, fałd jest wygładzany przez lekkie masowanie.
  6. Upewnij się, że miejsce wstrzyknięcia nie krwawi, a następnie uwolnij tylko zwierzę.

Podskórny zastrzyk psa (na wideo):

Płyny dożylne

Wprowadzenie jakichkolwiek rozwiązań do żyły jest dozwolone tylko dla weterynarzy! Takie zastrzyki są zabronione bez odpowiedniego wykształcenia lub praktycznych umiejętności. Jeśli cewnik żylny został zainstalowany u psa, w szczególnych przypadkach weterynarz może zezwolić właścicielom na wstrzykiwanie roztworów za jego pośrednictwem, pokazując właścicielowi, jak to się robi.

Pytanie odpowiedź

Istnieją rozwiązania medyczne, które są podawane na jeden z trzech możliwych sposobów - dożylnie, podskórnie lub do mięśni uda. Są jednak te, które należy wprowadzić wyłącznie w jeden sposób, z kategorycznym zakazem reszty. Leki mają specjalne działanie drażniące i mogą powodować martwicę otaczających tkanek w przypadku niewłaściwego wstrzyknięcia (obumieranie, gnicie). Miejsce jest ściśle określone zgodnie z instrukcjami dla leku!

Jeśli zwierzę jest aktywne, niespokojne lub agresywne i nie jest podane dla procedury, będzie musiało zostać naprawione. Na pewno będziesz musiał założyć pysk lub rzucić pętlę na usta, być może będziesz musiał związać swoje łapy i naprawić zwierzę w pozycji leżącej. Gatunki małych ras można umieszczać w specjalnych torebkach mocujących. Istotą mocowania psa jest nie tylko ochrona przed ukąszeniami i urazami, ale także unieruchomienie zwierzęcia na chwilę, ponieważ niektóre rasy są wystarczająco duże i mają dużą wagę.

Najprawdopodobniej przebił fałd skóry, a roztwór po prostu przelał się (na zewnątrz). Konieczne jest zdjęcie igły i powtórzenie nakłucia jeszcze raz, upewniając się, że igła wypadła tuż pod skórą.

Jeśli zaraz po wstrzyknięciu do łap kończyna zaczęła podciągać się do ciała i nie było na niej wsparcia, wówczas zwierzę boli. Powodem jest zbyt denerwująca reakcja roztworu leczniczego. Zazwyczaj sam stan normalizuje się w ciągu 1-2 dni.

Jeśli nie ma podparcia na nodze i jest to jakby rozluźnione, przeciąga się - możliwe, że igła dotknęła węzeł nerwowy. Konieczne jest wystąpienie do lekarza weterynarii, który przeprowadzi kurs blokowania Novocain, a stan zostanie znormalizowany. Objaw ten nie przejdzie samodzielnie i bez odpowiedniej terapii może wystąpić nieodwracalny niedowład (porażenie kończyn).

Jeśli jest to tylko kropla krwi, wystarczy zwilżyć bawełniany wacik dowolnym roztworem antyseptycznym lub 3% nadtlenkiem wodoru i nałożyć go na kilka minut - krew przestanie płynąć. Dotknął małego naczynia krwionośnego.

Jeśli krew jest bardziej aktywna, przez około 15-20 minut należy przeziębić w miejscu wstrzyknięcia. Jeśli przeziębienie nie działa, musisz pokazać psa weterynarzowi.

Yorkshire terriery charakteryzują się zwiększoną emocjonalnością i działaniem alergicznym na różne leki. W procesie iniekcji w Yorku mogą rozwijać się nie tylko alergie, ale także zwierzęta mogą odłączyć się od świadomości i strachu. Dlatego małe rasy psów wymagają zwiększonej uwagi po podaniu jakiegokolwiek zastrzyku, aby zapewnić pierwszą pomoc, jeśli to konieczne. Lepiej, jeśli weterynarz będzie zaangażowany w zastrzyki u tych ras.

W porządku! Wystarczy nieco cofnąć igłę, aby jej czubek znalazł się z powrotem w ciele mięśni i wstrzyknąć lek.

Naczynie było uszkodzone, powstał krwiak lub ropień (ropne zapalenie). Możesz nakładać balsamy z magnezji lub delikatnie układać siatkę jodową na skórze, ale niezbyt obficie (jod może powodować podrażnienie skóry u psów). Jeśli po 1,5-2 dniach grudka nie zacznie się rozpuszczać, musisz odwiedzić weterynarza.

Przekłuj psa w udzie: wszystkie szczegóły procedury (instrukcje krok po kroku)

Odpowiedzialny właściciel powinien móc wstrzyknąć psa w udo, jeśli jeszcze nie posiadasz tej umiejętności - nieźle, możesz się wszystkiego nauczyć. Istnieje wiele powodów, dla których pies musi otrzymać zastrzyki. Teoretycznie można zwrócić się o pomoc do specjalisty za każdym razem, gdy zwierzę potrzebuje zastrzyku, praktycznie - prawie nierealne.

Teoria

Jak wstrzyknąć psa w udo lub w kłębie? Całkiem proste, jeśli znasz teorię. W szczególności w zastrzyku nie ma żadnych trudności a priori, jednak istnieje ryzyko z naruszeniem dawki i zakażenia. Jeśli nie masz doświadczenia, bez pomocy weterynarza, nie powinieneś nawet podejmować prób wstrzyknięcia dożylnego lub IV. Aby ułatwić proces leczenia, cewnik wprowadza się do psów wymagających dożylnych infuzji.

Głównym celem jest najdokładniejsze przestrzeganie dawki leku, w zależności od zaleceń lekarza. Wysoki koszt większości leków zmusza właścicieli do kupowania tańszych odpowiedników, których dawkowanie może być różne. Musisz zrozumieć, że weterynarz pisze, dokładną ilość konkretnego leku lub dawkę substancji czynnej. Jeśli na receptę wskazany jest konkretny lek, a kupiłeś analog, dawkę należy obliczyć niezależnie. W niektórych analogach dawkowanie nie różni się, ale nawet w tym przypadku należy sprawdzić zgodność głównych punktów instrukcji.

Umieszczenie zastrzyku u psa w udzie oznacza osiągnięcie kilku celów:

  • Szybka absorpcja - podczas przepisywania tabletek istnieje szansa, że ​​substancja czynna zostanie wchłonięta w niepełnych ilościach.
  • Precyzyjne dawkowanie - tabletki często muszą być podzielone na części, zmiażdżone, zmieszane z jedzeniem. Wszystkie te manipulacje zmniejszają dokładność dozowania i, zazwyczaj, w dół. Jeśli lek jest wstrzykiwany domięśniowo, masz gwarancję, że wszystkie przepisane leki dostały się do organizmu.

Naturalnie istnieje ryzyko przedawkowania. W leczeniu tabletek możliwe jest również przedawkowanie tabletek, ale w takim przypadku pies może myć jelita, wywoływać wymioty, pić absorbenty itp. Jeśli jednak przedawkowanie leku zostanie wstrzyknięte do mięśnia, wówczas proces detoksykacji jest bardziej skomplikowany i powinien być przeprowadzany tylko przez lekarza.

Następnym punktem, na który należy zwrócić uwagę, jest objętość przepisanej dawki zastrzyku. Nawet bardzo duże psy nie powinny wstrzykiwać więcej niż 5-7 kostek w jednym miejscu. Jeśli naruszysz tę zasadę, z dużym prawdopodobieństwem powstanie grudka w miejscu wstrzyknięcia. Przy dobrym wyniku guzek sam się rozwiąże. Termin jest bardzo indywidualny, od 2-3 dni do kilku miesięcy. Jeśli pęknięcie mięśni wywołało stan zapalny, w miejscu wstrzyknięcia tworzy się ropień (ropny ognisko), który w najlepszym razie szybko otworzy się na zewnątrz, w najgorszym przypadku - musi zostać otwarty i oczyszczony.

Zwróć uwagę! Pomimo powołania lekarza weterynarii, zawsze skonsultuj się z instrukcjami. Wiele leków nie może być ściśle nakłuwanych podskórnie i domięśniowo.

Przygotowanie

Łatwo zrobić zastrzyk prawidłowo, ale musisz przestrzegać kilku zasad. Samo leczenie jest zawsze ryzykowne, nawet jeśli jesteś pewny swoich działań, opinia profesjonalisty nie będzie zbyteczna. Istnieje wiele tak zwanych nieszkodliwych leków, które są przepisywane przez sondaże, na przykład witaminy i roztwory toniku. W rzeczywistości nadmiar witamin jest częściej bardziej niebezpieczny niż ich niedobór, a wiele preparatów tonizujących należy do grupy o nieudowodnionej skuteczności.

Wskazówka: bez względu na to, jak trudna jest sytuacja, jeśli sam wykonujesz zastrzyki, staraj się przestrzegać maksymalnej jałowości.

Objętość strzykawki zależy od wielkości psa i ilości przepisanego leku. Jeśli masz małego psa, a objętość jest mniejsza niż 1 ml - możesz wziąć strzykawkę insulinową. Igła może być włożona na całej długości, a tłok strzykawki insulinowej jest wyposażony w dyszę, która sprawia, że ​​jest gładka. Jeśli pies otrzymuje zastrzyk 5 ml lub więcej, podziel lek na dwie części i zapalenie okrężnicy na obu biodrach.

Reguły

Jak wspomniano powyżej, główną zasadą jest bezpłodność. Zakażenie zawsze jest obarczone tworzeniem ropnia i ciężką chorobą. Biorąc pod uwagę fakt, że iniekcje nie są przepisywane zdrowym zwierzętom, dodatkowa infekcja jest wyjątkowo niepożądana.

Znajdź możliwość umycia rąk, jeśli nierealistyczne jest używanie rękawiczek. Zawsze używaj nowych strzykawek, których opakowanie nie zostało złamane. Jeśli przypadkowo dotknąłeś igły lub naruszyłeś jej sterylność w inny sposób - weź nową strzykawkę. Nie należy używać jednej strzykawki do kilku zdjęć, ponieważ igła nie może być całkowicie zdezynfekowana.

Do wstrzyknięć domięśniowych należy stosować wyłącznie świeże preparaty. Teoretycznie cały lek pozostały w ampułce nadaje się do recyklingu. W praktyce wielu właścicieli i lekarzy weterynarii używa narkotyków z jednej ampułki na kilka ujęć. Okres trwałości leku po otwarciu ampułki należy skonsultować z lekarzem weterynarii. Rozwiązania na żywo nie przechowują więcej niż 72 godziny, nawet przy pełnej sterylności. W przeciwnym razie większość leków może być przechowywana w lodówce, rekrutowana w strzykawce.

W 9 na 10 przypadków powikłania po wstrzyknięciu są wynikiem nieuwagi. To normalne, że ktoś się martwi, szczególnie jeśli zamierzasz celowo skrzywdzić swojego zwierzaka. Spróbuj wykonać sekwencję, która pomaga zminimalizować ryzyko błędu:

  • Nie używaj ampułek, na których nic nie jest napisane.
  • Zawsze sprawdzaj datę ważności ampułki.
  • Zawsze sprawdzaj, czy wygląd leku odpowiada odpowiadającemu elementowi w instrukcjach.
  • Zawsze sprawdzaj instrukcje dotyczące użycia, jest to wskazane w ostrzeżeniu, jeśli leku nie można podawać podskórnie lub domięśniowo. Ten sam akapit zawiera instrukcje, czy lek musi być rozcieńczony, podgrzany, przygotowany itp.

Jeśli jest wskazane w spotkaniu lekarza weterynarii, że musisz wziąć kilka leków w jednej strzykawce, kontynuuj. Samozmienianie leków nie jest zalecane, ponieważ ze względu na reakcję chemiczną można zmniejszyć terapeutyczne działanie leków.

Przygotowanie Ampułki

Najprostszy etap przygotowania, który obejmuje dwa etapy - otwarcie ampułki i zażywanie leku. Kąt przyjmowania leku zależy od ampułki:

  • Ampułki o szyi mniejszej niż 2 mm można odwrócić do góry nogami.
  • Ampułki z szeroką szyjką należy umieścić na stole lub trzymać pod kątem 45 °.
  • Butelki z gumowym korkiem można obracać lub trzymać pod dowolnym dogodnym kątem. Aby lek łatwiej dostał się do strzykawki, należy włożyć do korka kolejną "pustą" igłę (powietrze zostanie wciągnięte przez nią do butelki).

Aby otworzyć ampułkę, stosuje się specjalne ostrze, za pomocą którego wykonuje się głębokie zadrapanie na ampułce. Na większości nowoczesnych ampułek znajduje się pasek wskaźnika lub punkt. Musisz przykleić się do ampułki, powyżej nacięcia / wskaźnika, od siebie. Jeśli szkło nie poddaje się lekkiemu naciskowi, używaj rękawic do ochrony rąk.

Wskazówka: po otwarciu ampułki należy zawsze sprawdzić płyn pod kątem światła, szczególnie w przypadku nierównomiernego zerwania szyi.

Podczas przyjmowania leku w strzykawce często dostaje się powietrze. Nic w tym złego, ale bąbelki muszą wypłynąć. Przekręć strzykawkę igłą w górę, uderz w plastik, a gdy pęcherzyki unoszą się, popchnij trochę tłok. W idealnym przypadku w strzykawce i igle nie powinno pozostać powietrze.

Jak zrobić zastrzyk

Poczuj mięśnie, zwłaszcza jeśli zostały już wstrzyknięte, jeśli nie ma krwiaków i grudek, można podać zastrzyk. Zwróć uwagę na pocieranie mięśni, te działania poprawią przepływ krwi i pozwolą psu nieco się zrelaksować. Jeśli masz temperamentalnego zwierzaka, wstrzyknięcia najlepiej wykonywać po spacerze lub grze. Przed wstrzyknięciem upewnij się, że skóra na udach zwierzęcia jest zdrowa.

Zgodnie z ogólnie przyjętymi zasadami, zastrzyk domięśniowy wykonuje się dokładnie w udzie, ponieważ w tym obszarze zmniejsza się wrażliwość psów, a preparat w dużym mięśniu szybko ustępuje. Jeśli nie masz pewności co do kontroli swojego zwierzaka lub wiesz, że przepisany lek jest bolesny w podawaniu, lepiej jest pozyskać wsparcie członka rodziny lub przyjaciela. Twoim zadaniem jest utrzymanie biodra, asystent musi być sprawdzony, aby pies nie skakał.

Zwróć uwagę! Psy zbyt temperamentne, pierwsze zastrzyki, lepiej zrobić w klinice. Pies może złamać igłę, która już została włożona, jeśli mięśnie są silnie zestresowane.

Przed wstrzyknięciem nie jest konieczne obcięcie lub golenie włosów (jest tak w przypadku konieczności wstrzyknięcia dożylnego). Ani skóra, ani wełna nie muszą być dalej przetwarzane. Igła jest wsuwana przez wełnę. Już zebrany w strzykawce, lek musi być trzymany w zaciśniętej dłoni, aby trochę się rozgrzać.

Skórę i włosy w miejscu wstrzyknięcia nie trzeba przecierać alkoholem ani dezynfekować w inny sposób. Przytrzymaj strzykawkę kilka minut w pięści, aby ogrzać lek. Temperatura leku powinna być jak najbardziej komfortowa (36-39 °), szczególnie jeśli lek jest przechowywany w lodówce.

Staraj się, aby lek był tak płynny, jak to tylko możliwe. Problemy mogą powstać, jeśli używasz strzykawki bez ssącej dyszy. Jest trudny do wprowadzenia i produkty ropopochodne - na tłok muszą mocno naciskać. Po wstrzyknięciu igła jest również usuwana płynnie i powoli (jeśli pies wpadnie w panikę, lepiej szybko wyjąć igłę). Chwal psa, nagradzaj go smakołykiem i ostrożnie potrzyj miejsce wstrzyknięcia, aby lek szybciej ustępował.

Jak zrobić zastrzyk u psa

Każdy właściciel psa martwi się, jeśli zwierzę źle się czuje. Pies może zachorować w każdej chwili. Powodem są przeterminowane jedzenie, kleszcze, zjedzone na spacer, ekskrementy innych zwierząt i kontakt z chorym zwierzęciem. Właściciel powinien mieć możliwość wstrzyknięcia psa. Czasami nie ma czasu na czekanie na weterynarza. Wiedza będzie przydatna, będziesz w stanie zapewnić zwierzęciu pierwszą pomoc przed przybyciem lekarza weterynarii i usunąć zespół bólowy.

Co powinno wiedzieć o zastrzyki psa

Jeśli podejrzewasz, że choroba psów nie spieszy się z samoleczeniem. Zwierzę domowe jest zobowiązane do okazania weterynarzowi, który po przeprowadzeniu kontroli podejmie decyzję o koniecznym leczeniu. Pierwsze choroby łatwo można leczyć pigułkami, a drugie - zastrzykami. Leczenie nie ogranicza się do pojedynczego wstrzyknięcia, przyjmuje się, że zabieg jest codzienny i wielokrotny. Nie zawsze wygodne jest przenoszenie psa do kliniki weterynaryjnej, ważne jest, aby móc samemu wstrzykiwać psa w domu.

Lekarz weterynarii powie ci, jak to zrobić, gdzie, o której porze dnia, przed posiłkiem lub po, i wielu innych tajemnicach. Zapamiętaj zalecenia lekarza, dowiedz się, co jest napisane na opakowaniu leku. Ważne jest, aby nie mylić metody podawania leku. Jeśli jest napisane, że lek wstrzykuje się domięśniowo, wstrzykujemy go do mięśnia. Po dokładnym przestudiowaniu instrukcji możliwe było kontynuowanie wstrzyknięć.

Ważne jest, aby w czasie manipulacji pies zachowywał spokój. Jeśli zwierzę jest w zabawnym nastroju, porusza się, prawdopodobnie igła złamie się i utknie. Jest to bardzo bolesne, niemożliwe jest wyciągnięcie go samemu. Często zwierzęta boją się zastrzyków i nie pozwalają właścicielowi. W takim przypadku wykonaj wspólny strzał. Pies musi być postawiony na boku, pierwsza osoba trzyma łapy, a druga wykonuje zastrzyk. W większości przypadków zwierzęta nie stawiają oporu, rozumiejąc potrzebę leczenia.

Aby psychicznie przygotować zwierzę do zabiegu, pies powinien udawać, uspokajać. Po wstrzyknięciu poczęstuj się.

Idziemy zrobić zastrzyk dla psa:

  1. Umyj ręce, przygotuj strzykawkę i otwórz ampułkę.
  2. Ampułkę wyciera się wstępnie alkoholem, pilniczek trzyma się w cienkim miejscu ampułki i głowa jest zerwana. Nowe ampułki są już napełnione, musisz oderwać głowę.
  3. Kiedy lek jest zbierany w strzykawce, ważne jest, aby usunąć powietrze. Strzykawkę trzyma się igłą i naciska na tłok, aż kropla leku pojawi się na końcu igły. Jeśli działanie nie zostanie wykonane, wstrzyknięcie będzie bardzo bolesne.

Pamiętaj, że nie możesz przyjmować leków na przeziębienie. Zaleca się przyjmowanie leku w temperaturze pokojowej, dopuszczalne jest trzymanie ampułki w dłoni. Tak więc pies łatwiej przyjmuje lek. Nie wiesz, gdzie zrobić zastrzyk psa? Istnieją dwie możliwości: pod skórą lub do mięśnia.

Wstrzyknięcie podskórne

W przypadku wstrzyknięcia podskórnego kłębek i miejsce w pobliżu kolana są uważane za odpowiednie. Skóra w kłębie psa nie jest tak wrażliwa jak w innych miejscach, głównym celem tego miejsca jest walka i ochrona. Wstrzyknąć podskórnie psa do wykonania w kłębie. Skóra w określonym miejscu jest gęsta i gęsta, igła prawdopodobnie pęknie. Nie możesz szybko wejść do igły, wykonuj akcję powoli. Wykonując wstrzyknięcie pod skórę, pamiętaj:

  • Miejsce wstrzyknięcia nie wymaga dezynfekcji, zwierzęta mają doskonałą naturalną warstwę przeciwbakteryjną;
  • Nie dotykaj igły rękami, aby nie przenosić infekcji;
  • Temperatura leku nie jest niższa niż temperatura pokojowa;
  • Trzymaj strzykawkę we właściwej pozycji;
  • Prawdopodobieństwo, że strzał spadnie w niewłaściwe miejsce, jest nieobecne. W kłębach nie ma żadnych nerwów i ważnych naczyń, nie można skrzywdzić psa.

Aby wykonać wstrzyknięcie do psa w kłębie, konieczne będzie opóźnienie fałdu skóry pomiędzy łopatkami, uwolnienie igły z włosów, trzymanie igły pod kątem 45 stopni i włożenie jej pod skórę. Igła wstrzykuje się do połowy i powoli zaczyna uwalnianie leku. Po zakończeniu, trzymając fałd skóry palcami, wyciągnij igłę. Podczas wykonywania wstrzyknięcia należy uważać, aby nie przebić fałdy skóry, wlewając lek z zewnątrz.

Gdy podskórny wlew leku nie ma znaczenia prędkość. Ilość danych wejściowych jest ważna. Na 1 kg wagi zwierząt przypada nie więcej niż 60-90 ml leku na jedno miejsce wstrzyknięcia.

Wstrzyknięcie domięśniowe

Oprócz zastrzyków podskórnych, pies może umieścić strzał w mięśniu. W podobny sposób podaje się antybiotyki i leki wolno wchłaniające. Odpowiednim miejscem wstrzyknięcia jest okolice biodra, czasami ramię. Kiedy robisz zastrzyk domięśniowy dla psa, pamiętaj:

  1. Mięsień powinien być całkowicie zrelaksowany. Spróbuj uspokoić zwierzę, udar, delikatnie masuj obszar wstrzyknięcia. Łapa lekko ugięta.
  2. Nie ma potrzeby stosowania miejsca wstrzyknięcia w leczeniu alkoholem.
  3. Nie wolno dotykać igły rękami, prawdopodobieństwo infekcji jest wysokie.
  4. Pożądane jest, aby temperatura leku wynosiła 37 stopni.
  5. Igła jest wprowadzana pod kątem 90 stopni, nieco głębiej niż połowa.

Sposób wstrzyknięcia psa domięśniowo zależy od wielkości zwierzęcia. W przypadku małych psów o wadze do 10 kg, igła jest wprowadzana nie głębiej niż półtora centymetra. Większe psy są wstrzykiwane igłą nie głębszą niż 3,5 cm. Spróbuj najpierw prawidłowo trzymać strzykawkę, aby nie zmieniać pozycji ramion.

Podając domięśniowo, przewidywane są trudności. Jeśli igła natknie się na twardą, pociągnij ją z powrotem. Być może przeniknęło to zbyt głęboko. Pojawienie się krwi wskazuje na przebicie naczynia. Igła jest wyjęta, przetarta krwią za pomocą bawełnianego wacika, a strzał jest podawany w innym miejscu.

Po uderzeniu w nerw, pies może utykać po wstrzyknięciu. Jeśli pojawi się krwiak, pomóż w aplikacji jodu lub 20 minutom ekspozycji na magnezję.

Nie jest łatwo wstrzyknąć domięśniowo psa. Po pierwsze, nie ma czasu na myślenie. Po drugie, zastrzyk zawsze prowadzi do mikrourazy tkanki mięśniowej, jeśli wiele leku ma być wlewana, co prowadzi do rozwarstwienia mięśni. Ważna jest szybkość podawania leku. Im więcej musisz wejść, tym wolniejsza akcja. Około wstrzyknięcie 0,5 ml leku trwa 1 sekundę.

Nie wahaj się, pies odczuwa strach i panikę. Im więcej do myślenia, tym bardziej ekscytujący nastrój zwierzęcia. Staraj się działać odważnie i pewnie. Nie opuszczaj miejsc litości. Aby trenować swoją rękę, spędź serię treningów na poduszce.

Możliwe nieprawidłowości po wstrzyknięciu

Gdyby można było odpowiednio wstrzyknąć psa, nadal mogą pojawić się problemy. Kiedy igła penetruje tkankę, pies odczuwa dyskomfort, staje się drażliwy i niespokojny. Leki o działaniu drażniącym zaleca się mieszać z lekami znieczulającymi, aby uniknąć dyskomfortu. W instrukcji dla leku przepisywana zgodność z innymi lekami.

Wstrzyknięcie jest rodzajem urazu tkankowego. Pojawienie się krwi jest możliwe, gdy igła narusza integralność naczyń krwionośnych. Jeśli niewielka ilość krwi wydziela się w miejscu wstrzyknięcia, nie ma strachu. Przetrzyj obszar wacikiem zwilżonym alkoholem. Jeśli krew jest obfita, spróbuj zatrzymać ją przez 20 minut na zimno. Warto martwić się, że jeśli krwawienie nie ustaje, wymagana jest pomoc weterynarza.

Po wstrzyknięciu leku zwierzę jest w stanie nacisnąć łapę. Jest to standardowe zjawisko, nie martw się zbytnio. Jednak uważnie obserwuj zwierzęta. Jeśli zwierzę pociągnie za łapę, oznacza to, że zawiodłeś w wiązce nerwów. Będziemy musieli przejść u weterynarza kurs właściwego leczenia. Ta komplikacja jest leczona blokadą Novocainic.

Kiedy dajesz ukłucie ukochanemu psu, bądź cierpliwy. Nie możesz krzyczeć na psa i próbować zmiażdżyć opór siłą. Zwierzę zaczyna się martwić silniej, jest mało prawdopodobne, że będzie możliwe wstrzyknięcie. Zwierzę musi czuć zaufanie właściciela i dobry nastrój. Obracaj psa, mów, nie krosuj strzykawką. Delikatnie za łapy, rozwiń i włóż igłę. Gdy pies zrozumie, co się stało, lek zostanie już dostarczony do miejsca przeznaczenia.

Jak wstrzyknąć psa domięśniowo - zasady postępowania

Choroba ukochanego psa dla właściciela jest zawsze katastrofą. W przypadku jakichkolwiek objawów niedyspozycji, łapamy zwierzaka i pędzimy do weterynarza. Lekarz, po badaniu i niezbędnych testach, diagnozuje i przepisuje leczenie, którego jednym z głównych składników jest prawie zawsze domięśniowe wstrzykiwanie różnych leków. Jeśli wymagane są dwa lub trzy strzały, weterynarz sam je wykonuje. Często jednak do całkowitego wyleczenia potrzebny jest długi zastrzyk. Aby nie torturować chorego zwierzęcia podczas codziennych wycieczek do kliniki, właściciel powinien mieć możliwość samodzielnego "wstrzyknięcia" zastrzyków. Lekarz weterynarii zawsze nauczy cię, jak podawać domięśniowo psa - powie ci o prawidłowych dawkach, dobierając odpowiednią wielkość strzykawki, technikę zabiegu. A jeśli weterynarz nie jest pod ręką, pomoże ci przygotowany przez niego artykuł.

Dlaczego potrzebujesz takich umiejętności

Możliwość wykonania wstrzyknięcia może być wymagana, gdy:

  • lek należy wstrzyknąć natychmiast;
  • w niedalekiej przyszłości nie ma możliwości pokazania zwierzęcia weterynarzowi;
  • pies jest bardzo zdenerwowany podczas wizyty u "lekarza";
  • Wymagany jest długi cykl leczenia (można zaoszczędzić na wizytach w klinice).

Ważne! Musisz zrozumieć, że istnieją leki, które mogą być podawane przez zastrzyk tylko przez weterynarza. Dotyczy to przede wszystkim szczepionek (w tym wścieklizny). Własnoręczne szczepienia nie są uznawane przez żadną służbę sanitarną. Szczepienia muszą być wykonywane w certyfikowanej klinice, procedura musi być potwierdzona podpisem weterynarza i pieczęcią.

Niezbędne dokumenty potwierdzające szczepienie

Zdolność do szybkiego i poprawnego wykonania zastrzyku nie tylko pozwoli zaoszczędzić pieniądze, czas i nerwy, ale w niektórych sytuacjach pomoże uratować życie psa. Jest to szczególnie ważne w ostrych stanach - zatruciach, silnym bólu spowodowanym urazami i tym podobnych. Na przykład szybko podawana pirydoksyna z objawami zatrucia izoniazydami daje psu wielką szansę na przeżycie. Szczegóły na ten temat można znaleźć w artykule "Z czym psie psy tropią psy?" Jak postępować w przypadku zatrucia ".

Zastrzyki domięśniowe są przepisywane w przypadku prawie wszystkich chorób. W końcu ten sam składnik aktywny, wprowadzony do organizmu w postaci roztworu do wstrzykiwań, "działa" znacznie szybciej niż tabletki, ponieważ przechodzi bezpośrednio do krwi. Ta cecha jest ważna w przypadku chorób związanych z wymiotami - kiedy żaden lek nie może być po prostu wchłonięty z żołądka. Uważnie przestrzegając wszystkich zaleceń specjalisty, szybko opanujesz technikę wykonywania iniekcji domięśniowych - zawsze, gdy to konieczne, możesz pomóc swojemu psu. Podczas wykonywania tej trudnej manipulacji ważne jest, aby wybrać odpowiednie miejsce do wstrzyknięcia, wybrać / przygotować strzykawkę prawidłowo, aby wykonać zabieg technicznie. Omówimy wszystko w bardziej szczegółowy sposób.

Gdzie kłuć - wybierz i przygotuj miejsce

"Put" iniekcji domięśniowej nie jest łatwe, szczególnie gdy właściciel nie ma doświadczenia z tą procedurą. Po raz pierwszy wszyscy się boją - nagle pojawia się kutas w niewłaściwym miejscu, nagle przeszywający nerw, nagle kość, naczynie z igłą. Z psychologicznego punktu widzenia bardzo trudno jest wetknąć strzykawkę w łapę zwierzęcia. Tutaj ważne jest, aby zrozumieć, że nie torturujesz zwierzęcia, ale wręcz przeciwnie - przedłużasz jego życie, dbaj o swoje zdrowie. Postępując zgodnie z naszymi instrukcjami, możesz podać zastrzyk psu. A więc:

Zastrzyki wykonuje się domięśniowo w tylnej nodze. Dokładnie sprawdź stronę zwierzęcia z boku, oceniając objętość mięśni, grubość kości i skóry. Poniżej na zdjęciu wyraźnie widoczny obszar, który powinien być dokładnie sondowany.

Niebieska kropka jest właściwym miejscem.

Bordowe linie to kość miedniczna, kość udowa, piszczel (mała i duża). Wstrzyknięcie domięśniowe należy wykonać u psa w mięśniu uda, w przybliżeniu tam, gdzie widzimy niebieską kropkę na rysunku.

Ważne! Najbezpieczniejszym obszarem jest kość udowa w prawo, jeśli spojrzysz na lewą łapę, jeśli spojrzysz na prawą łapę, to na odwrót. W tej części nie ma dużych naczyń krwionośnych, ścięgien, zakończeń nerwowych, kość znajduje się daleko od miejsca wkłucia igły. Dlatego nawet bez doświadczenia nie ma szans na skrzywdzenie psa.

Igła powinna być włożona w najsilniejszą część mięśnia, łatwo jest ją chwycić - zawsze poczujesz, jak mięśnie toczą się po palpacji. Powyżej / poniżej mięsień jest cieńszy, jest rozciągnięty i twardy. W tych miejscach bardzo trudno jest kłuć - zwierzę będzie zranione, możesz uszkodzić nerw, kość, staw.

Podczas zabiegu konieczne jest rozluźnienie mięśni. Możliwe jest rozładowanie napięcia, jeśli miejsce wstrzyknięcia jest delikatnie masowane, gdy łapa znajduje się w pozycji wygiętej. Przed wprowadzeniem igły nie jest konieczne leczenie miejsca wstrzyknięcia alkoholem - skóra psa wyróżnia się niezawodną warstwą antybakteryjną.

Prawidłowo wybierz strzykawkę

Strzykawki o różnych rozmiarach i wartościach

Chwila jest bardzo ważna. Cięcie igłą i objętość strzykawki dla każdego psa dobierane są indywidualnie.

  • Dla małych ras (do 10 kg) idealne są strzykawki z cienką igłą do 2 ml. Jeśli dawka wstrzykiwanego leku nie przekracza 1 ml, zaleca się stosowanie strzykawek insulinowych. Ale jeśli konieczne jest długotrwałe leczenie, lepiej nie używać ich - mała igła nie wnika głęboko w mięsień, efekt terapeutyczny jest osłabiony.
  • Dla dużych ras odpowiednie strzykawki od 2 ml lub więcej. Aby zmniejszyć liczbę urazów do minimum, można pobrać strzykawkę o większej objętości i igłę ze strzykawki o mniejszej objętości.

Jak pisać, przygotować strzykawkę

Algorytm działania w tym przypadku jest następujący:

  • Uważnie przeczytaj nazwę produktu i dawkę przepisaną przez weterynarza.
  • Umyć dobrze ręce.
  • Przetrzyj fiolkę roztworem dezynfekującym, pociąć go w najcieńszym miejscu, a następnie rozbić.
  • Weź jałową strzykawkę. Ostrożnie, bez dotykania końcówki dłońmi, nałóż na nią igłę. Wybierz rozwiązanie.
  • Usunąć powietrze ze strzykawki.

Jak wstrzyknąć domięśniowo psa

Natychmiast jako kutas oceń, czy jest wystarczająco dużo mięśni. Igła powinna w przybliżeniu w przybliżeniu o jeden centymetr przekłuć skórę, podskórny tłuszcz. W małych rasach, suchych mięśniach, cienkich powłokach skóry - należy wziąć to pod uwagę, aby podczas wstrzyknięcia nie przebijać mięśni. Aby uniknąć tego problemu, zaleca się wyjęcie igły ze strzykawki insulinowej, umieszczając ją na zwykłej odpowiedniej objętości. W przypadku dużych psów, jeśli dawka wstrzykniętego leku jest niewielka, przeciwnie, igłę o pożądanej długości od zwykłej podaje się na strzykawkę insulinową.

Następnie - ostro, z pewnością i bez wątpienia wszczepiamy igłę w mięsień. Gładkie, delikatnie naciśnij tłok. Będzie to wygodniejsze, jeśli uda będą podtrzymywane przez dłoń wolnej ręki - aby mięśnie nie poruszały się pod naciskiem igły i lekarstw. Jeśli potrzebujesz wprowadzić dużą dawkę, a lek jest bolesny w tym samym czasie, wciskamy tłok powoli, równomiernie. Wyciągamy igłę ostrym ruchem dokładnie pod kątem, w którym została wstrzyknięta. Natychmiast po tym delikatnie masujemy miejsce wstrzyknięcia, nie zapominając o chwaleniu psa i traktowaniu go z ulubioną ucztą.

Aby wykonać wstrzyknięcie zgodnie z wszystkimi zasadami:

  • włóż igłę do mięśnia pod kątem prostym;
  • naciśnij powoli tłok strzykawki;
  • po całkowitym wstrzyknięciu strzykawki wydostać się powoli i płynnie;
  • Aby uzyskać lepsze rozprowadzanie leku i łagodzenie bólu, w miejscu wstrzyknięcia potrzebny jest lekki masaż.

Ważne! Podczas wykonywania iniekcji domięśniowej, zawsze trzymaj igłę palcem u podstawy - pozwoli to na wyraźne działanie w przypadku nieprzewidzianych sytuacji:

  • Po wprowadzeniu mięśnia absolutnie nie można przesunąć igły w prawo / lewo - pies będzie bardzo bolesny.
  • Nagle pochowany w czymś solidnym (może kość) - szybko, ale delikatnie pociągnij za igłę.
  • Jeśli krew pojawi się po wstrzyknięciu strzykawki, naczynie zostanie uszkodzone. Wyciągamy igłę, wycieramy ranę dezynfekowanym wacikiem, wkładamy zastrzyk w inne miejsce.
  • Po wstrzyknięciu może rozwinąć się krwiak - w celu jego usunięcia tworzą "siatkę jodową", nanosić magnezję.

Jak wstrzyknąć psa domięśniowo, wyraźnie pokazane i powiedziane w tym filmie:

Główne błędy spowodowane domięśniowym wstrzyknięciem psa opisano w poniższym filmie.

Jak przygotować zwierzę

Zastrzyki psów nie lubią, delikatnie mówiąc. Jak wstrzyknąć psa domięśniowo, aby nie straszyć psa niezrozumiałym, a co gorsze w "znanych" zapachach? Aby to zrobić, musisz spełnić kilka prostych warunków:

  • Przygotuj strzykawkę z góry, pies nie powinien widzieć tego procesu. Jeśli zwierzę jest przestraszone i spięte, bardzo trudno będzie prowadzić igłę.
  • Uspokój psa, ustaw go spokojnie - usiądź obok swojego zwierzaka, pogłaskaj go, podrap go. Idealny czas na zastrzyk byłby po spacerze i jedzeniu, stan psa w tym momencie brzmi: "Chcę się uspokoić i spać". Ale nie wolno nam zapominać, że większość leków należy podawać tuż przed spacerem, przed posiłkiem lub ściśle po śnie - zawsze ściśle przestrzegaj instrukcji i zaleceń specjalisty.
  • Wątpisz, że pies będzie spokojny (nie będzie się ruszał, nie ucieknie) - poproś o pomoc kogoś, kogo zwierzę dobrze zna, pomoże przeprowadzić zabieg. Asystent siedzi naprzeciwko twarzy psa, głaszcze go. Jednocześnie, jeśli dojdzie do przełomu, musi on posiadać zdolność i zdolność do trzymania zwierzęcia w sposób jasny, bezpieczny i bezbolesny.
  • Połóż się na podłodze siłą, chwyć ją szorstko, przytrzymaj - to nie pomoże. Pies będzie bardzo przerażony, mięśnie zacisną się, będzie bardzo trudno kłuć.

Psy, które charakteryzują się agresją, lękliwymi, niezrównoważonymi zwierzętami, odczuwają ból, mogą żądlić właściciela. Dlatego, jeśli nie ma pewności, że zwierzę wytrzyma manipulację, zanim zostanie nakłute, jest ono zdziwione. Jeśli go nie ma, przymocuj usta za pomocą bandażu / paska. Poniższy rysunek pokazuje, jak to naprawić.

Napraw więc usta

Wstrzyknięcie domięśniowe - procedura nie jest najtrudniejsza. Jeśli będziesz uważnie stosować się do wszystkich zaleceń, aby zachować zgodność z jego wdrożeniem, powstaną szczególne problemy. Nauczywszy się podawać domięśniowo psa, możliwe będzie nie tylko obniżenie kosztów leczenia, ale także, w niektórych sytuacjach krytycznych, uratowanie życia ukochanej istoty.

Jak zrobić zastrzyk u psa

Pies może zachorować zupełnie nieoczekiwanie z najbardziej banalnego powodu. Często, aby zapewnić zwierzętom odpowiednią pomoc, właściciel musi wiedzieć, jak wstrzykiwać sobie domięśniowo lub podskórnie, nie czekając na przybycie weterynarza. Umiejętność samodzielnego wstrzykiwania zwierzęcia szybko złagodzi ból lub wyeliminuje inne negatywne objawy, a także pozwoli zaoszczędzić czas i pieniądze, jeśli potrzebujesz długiego cyklu leczenia. Aby to zrobić, poznaj prawidłową technikę wstrzykiwania i zapamiętaj zasady wykonywania tej procedury.

Podstawowe zasady wtrysku

Przed podaniem zastrzyku dla psa należy prawidłowo określić, który lek należy podać iw jakiej ilości. Może to być tylko lek przepisany przez weterynarza lub taki, który był już wcześniej używany w podobnych sytuacjach.

Drugim ważnym warunkiem jest spokojny stan psa. Jeśli zwierzę nie jest podane z powodu żartobliwego nastroju lub odwrotnie, nie pozwala się zbliżyć, ponieważ boi się strzykawki, ktoś musi go trzymać podczas zabiegu. W przeciwnym razie igła może pęknąć, a pozostała końcówka w korpusie będzie bardzo trudna do usunięcia. Dlatego musisz mentalnie dostosować swój zwierzak - udar, uspokoić.

Ponadto wstrzyknięcie psa wymaga przestrzegania pewnych zasad:

  • nie używaj ponownie igły ani nie dotykaj jej rękami;
  • Nie wolno mieszać kilku leków w jednej strzykawce, chyba że jest to przepisane przez weterynarza lub instrukcje;
  • otwarta ampułka jest zabroniona do przechowywania - jeśli jej objętość jest większa niż jedna dawka, pozostałości są zbierane przez dawkę w różnych strzykawkach i umieszczane w lodówce nie dłużej niż przez 3 dni;
  • przed wprowadzeniem leku jest ogrzewany w rękach do temperatury pokojowej.

Skóra psa przed iniekcją nie jest leczona, ponieważ zaopatrzona jest we własną warstwę antybakteryjną. Ale nie powinno dojść do naruszenia integralności skóry w miejscu wstrzyknięcia.

Bezpośrednie przygotowanie do wstrzyknięcia jest następujące:

  1. Dokładnie umyć i wytrzeć ręce alkoholem lub środkiem dezynfekującym.
  2. Otwórz ampułkę, weź lek do strzykawki.
  3. Podnieś igłę i ruchy tłoka uwalniają powietrze ze strzykawki, aż pojawi się kropla leku.

Ponadto technika wstrzykiwania zależy od wymaganej drogi podawania leku - domięśniowo lub podskórnie.

Ważne! Podstawowe wymagania dotyczące wdrożenia procedury wstrzykiwania leku psom to sterylność, właściwe miejsce wstrzyknięcia i zgodność z dawką. Konieczne jest jasne zrozumienie, gdzie i ile należy wprowadzić zwierzę.

Zastrzyki podskórne

Jeśli w przypisie do leku lub zaleceń lekarza weterynarii wskazano, że należy wstrzyknąć podskórnie psa, igłę wstrzykuje się pod skórę (nie penetrując mięśnia) na kłębie, bark lub udo wewnętrzne. Wybierając miejsce wstrzyknięcia, należy pamiętać, że kłąb jest najmniej wrażliwy, ale bardzo gęsty i gruby. Natomiast wewnętrzna powierzchnia ud jest bardzo miękka, ale przeniknięta dużą liczbą naczyń, które można łatwo przebić igłą. Dlatego, w przypadku braku doświadczenia, lepiej jest dać psu zastrzyk podskórny w kłębie lub ramieniu. Jeśli leczenie trwa długo, a lek daje silny ból po podaniu, zaleca się nakłuwanie na przemian - w kłębie, jedno i drugie ramię.

Jak zrobić zdjęcie psa w kłębie

Kłąb - miejsce między łopatkami, które z natury jest przeznaczone do ochrony psa podczas walk z innymi zwierzętami. Dlatego skóra jest szorstka i mało wrażliwa. Nakłada to pewne wymagania na wstrzyknięcie - aby nie zgiąć igły, wstrzykuje się ją wolniej niż zwykle.

Przed oddaniem psa do strzału w kłębie ważne jest prawidłowe określenie miejsca wstrzyknięcia. Ponieważ obszar ten jest ograniczony przez szyję, niemożliwe jest przebicie skóry zbyt wysoko, w przeciwnym razie zostanie ona uszkodzona przez kołnierz, co jest niebezpiecznym podrażnieniem, infekcją i rozwojem procesu zapalnego.

Procedura jest przeprowadzana zgodnie z tym schematem:

  • skóra jest zaciśnięta w fałd i zdjęta z góry;
  • igła jest umieszczona na dole fałdu, tuż nad miejscem, w którym skóra odsunęła się od ciała, pod kątem 45 °;
  • głębokość penetracji igły jest kontrolowana tak, że wchodzi ona tylko do przestrzeni podskórnej (będzie to wskazywało na ustąpienie oporu skóry);
  • następnie zwolnij lek naciskając tłok.

Konieczne jest uważne skupienie się na tym procesie, aby nie przebić drugiej strony fałdy i nie uwalniać leku. Zaletą jest brak nerwów i ważnych naczyń w kłębie, więc nie można skrzywdzić psa.

Technika wstrzyknięć do innych miejsc

Ponieważ sposób podskórnego podawania leku jest zawsze taki sam i nie zależy od miejsca wstrzyknięcia, należy go wykonać w taki sam sposób, jak wstrzyknięcie do kłębu psa. Różnice mogą wynikać jedynie ze sposobu nakłucia skóry - im jest ona gęstsza, tym wolniej należy włożyć igłę. Tempo wstrzyknięcia samego leku do wstrzyknięcia podskórnego nie ma znaczenia.

Inne miejsca wprowadzenia leku pod skórę to:

  • zgięcie kolana;
  • wewnętrzna część uda.

W rzadkich przypadkach, zgodnie z indywidualnymi wskazaniami, pies jest wstrzykiwany pod łopatką.

Teoretycznie iniekcję podskórną można umieścić na całym ciele zwierzęcia. Ale jeśli weźmiesz pod uwagę szereg cech fizjologicznych i ryzyko powikłań, lepiej nakłuć tylko kłąb i ramię.

Ważne! Psy są bardzo wrażliwe na niepewność i nerwowość właściciela. Dlatego przy formułowaniu zastrzyku konieczne są klarowność i szybkość wykonywania wszystkich czynności.

Wstrzyknięcia domięśniowe (w udo)

Antybiotyki i związki wolno wchłaniające są wstrzykiwane do tkanki mięśniowej. Ponieważ takie zastrzyki są prawie zawsze umieszczane w udach, termin "domięśniowe wstrzyknięcie psa" jest używane przez weterynarzy bardzo rzadko i mniej znajomo dla hodowców psów niż określenie "wstrzyknięcie do uda".

Podczas wykonywania tej procedury należy przestrzegać następujących zasad:

  • Wstrzykiwanie psa do uda nie powinno odbywać się w ubraniu - jeśli jest ucisk, należy najpierw rozciągnąć łapę, lekko ją zgiąć i uspokoić (zrelaksować) psa;
  • igła jest wprowadzana do mięśnia pod kątem prostym;
  • głębokość wprowadzania igłą dla psów do 10 kg wynosi 0,6-1,5 cm, dla bardziej masywnych - 1,3-3,5 cm;
  • wybierając miejsce nakłucia, należy pamiętać, że nie wszystkie punkty nadają się do tego - ważne jest, aby nie wchodzić w pnie nerwu w grubości mięśni.

Przed iniekcją domięśniową psa należy znaleźć właściwe miejsce, badając mięśnie między kością piszczelową a stawem biodrowym, aby określić ich położenie i gęstość skóry. Ten obszar jest uważany za najbardziej odpowiedni do wstrzyknięcia - będzie minimalnie bolesny.

Aby uzyskać bardziej szczegółowe i wizualne przestudiowanie procedury, zaleca się obejrzenie instruktażowego filmu wideo na temat wstrzykiwania psa domięśniowo. Obserwując manipulację weterynarza, możesz łatwo i szybko nauczyć się techniki wstrzykiwania.

Możliwe powikłania

Problemy po wstrzyknięciu mogą wystąpić, nawet jeśli wszystko zostało wykonane prawidłowo. Igła uszkadza tkanki, czy to skórę, mięśnie, czy naczynia w nich. Dlatego pojawienie się niewielkiej ilości krwi jest zjawiskiem całkowicie naturalnym i nie stanowi żadnego zagrożenia. Trzeba go tylko zetrzeć, zwilżając bandaż środkiem dezynfekującym. Aby powstrzymać cięższe krwawienie, zaleca się stosowanie przeziębienia przez 15-25 minut. Jeśli to nie pomoże, należy skontaktować się z lekarzem weterynarii.

Szereg innych efektów może mieć ukłucie psa na mięśnie, w tym:

  • powstawanie krwiaka z powodu nadmiernego krwotoku pod skórą, na które należy nanosić siatkę jodową lub magnezję (przez 20 minut);
  • uderzenie igłą w nerw, po którym zwierzę odczuje ból, utykanie, zaciśnięcie lub pociągnięcie łapy, co wymaga leczenia od weterynarza, z reguły, blokady noworodkowej;
  • pojawienie się krwi w strzykawce jest również wynikiem wpadnięcia do naczynia krwionośnego, po czym należy usunąć igłę, zetrzeć krew i wstrzyknąć nową igłę w inne miejsce;
  • podanie niewłaściwego leku lub naruszenie metody podawania (domięśniowo zamiast dożylnie) jest korygowane poprzez nakłucie miejsca wstrzyknięcia roztworem Ringera lub nowokwasy.

Specjalne podejście jest wymagane do wprowadzenia leków, które charakteryzują się zwiększoną chorobowością zastrzyków. Aby zminimalizować dyskomfort u psa, musisz:

  • umieścić każdy zastrzyk w innym miejscu;
  • zmniejszyć stężenie leku za pomocą rozpuszczalników;
  • stosować leki przeciwbólowe (Novocain, lidokaina).

Jeżeli przepisuje się kilka leków w tym samym czasie, konieczne jest podzielenie ich na bardzo ważne i drobne. Ten ostatni może być używany z mniejszą regularnością, przynajmniej po raz pierwszy, w celu zmniejszenia obciążenia ciała i psychiki psa. W trudnych sytuacjach zaleca się umieszczenie cewnika w łapce, aby zmniejszyć uszkodzenie mięśni. Ale taki plan leczenia powinien zostać opracowany przez doświadczonego weterynarza.

Wykonanie zastrzyku na nodze psa wymaga cierpliwości, nie użycia siły i nie próbowania wpływania z płaczem. Głaszcząc się i rozmawiając ze zwierzęciem, powinieneś łatwo rozciągnąć łapę i spokojnie zrobić zastrzyk. Nie możesz się denerwować i wpadać w panikę - zwierzę to poczuje. Musimy działać odważnie i pewnie. Jeśli trudno jest to zrobić samodzielnie, możesz skorzystać z pomocy osoby, której pies również ufa, lub trenować z wyprzedzeniem.

Możesz również zadać pytanie lekarzowi weterynarii personelu naszej strony, który odpowie na nie tak szybko, jak to możliwe, w polu komentarzy poniżej.

Czytaj Więcej O Psach

Jak nazwać mopsa

Szkolenie Mops ma naprawdę wyjątkowy wygląd, więc on lub ona potrzebuje tej samej unikalnej nazwy! Ponadto, nazwa psa może wiele powiedzieć o sobie, o poczuciu humoru, aspiracjach, a nawet charakterze!

Co to jest dermatofitoza i jak ją traktuje się u psów?

Szkolenie Dermatofitoza jest inaczej nazywana porostem. Choroba jest wywoływana przez mikroorganizmy grzybowe. Zarażają niektóre części ciała psa, na których skóra zaczyna się złuszczać, a sierść staje się krucha lub wypada.