Karmienie

Kurzhaar - fotografia, opieka i utrzymanie, odżywianie, choroba

Szlachetne zwierzę o wdzięcznej głowie i eleganckim ciele jest kurtshaarem. Pies wyróżnia się wytrzymałością, szybkością i siłą - wszystkie te cechy sprawiają, że jest niezbędnym przyjacielem osoby podczas polowania. Niemiecki Kurzhaar jest prawdziwym arystokratą krwi psa o żywym, inteligentnym spojrzeniu.

Zachowanie tak przystojnego mężczyzny nie jest łatwe, a duża odpowiedzialność za właściciela. Prawdziwi arystokraci wymagają szczególnego podejścia do swojej natury. Dotyczy to odżywiania, opieki, edukacji i szkoleń. W tym artykule rozważymy wszystkie główne punkty, które powinni znać obecni i przyszli właściciele tej rasy.

Charakterystyka rasy

Przywiązanie rodzinne

Postawa wobec dzieci

Związek z nieznajomymi

Skłonność do trenowania

Historia pochodzenia

Continental Pointing Dogs, i to do tej grupy psów, która należy do rasy German Shorthair Pointer, pojawiło się dawno temu. Historia Kurzhaar zaczyna się od hiszpańskich wskaźników, z którymi upolowano ptaki w krajach śródziemnomorskich. Charakterystyczną cechą tych gliniarzy była możliwość zrobienia regału. Charakterystyka rasy zmieniła się nieco w miarę upływu czasu - było to spowodowane ewolucyjnym rozwojem samego polowania. Od sokolnictwa i polowania za pomocą sieci, ludzie przerzucili się na strzelby. W celu wypracowania idealnych cech partnera, hodowcy zaczęli krzyżować hiszpańskie wskaźniki z angielskimi wskaźnikami.

Pierwszy dokument, który ustalił charakterystykę rasy, został opublikowany w 1897 r. - była to "niemiecka księga hodowlana Kurzhaar", z udziałem księcia dworu królewskiego w Hanowerze Albrechta z Solms-Braunfeld. Książę nie szczędził pieniędzy na promocję pracy hodowców. W wyniku ich działalności narodził się uniwersalny pies myśliwski, zdolny do pracy zarówno na lądzie, jak i na wodzie.

Opis rasy Kurzhaar

Nazwa pochodzi od dwóch niemieckich słów: "kurz" - krótki, "das Haar" - włosy, wełna. Są to harmonijnie rozwinięte psy średniej wielkości o krótkich włosach, mocne, zwinne i wytrzymałe. Długotrwała selekcja umożliwiła anatomię zewnętrzną doskonałości anatomicznej. Warunkiem obowiązkowym przynależności do rasy jest dobry zrównoważony charakter. W oczach Kurzhaars odczytuje się umysł i inteligencję.

Rasa standardowa (wygląd)

Rasy psów opisano w trzech międzynarodowych standardach: niemieckim, angielskim i amerykańskim. Istnieją niewielkie różnice w opisach, ale ogólne cechy są identyczne. W naszym artykule przyjęliśmy standard FCI (Niemcy).

  1. Do której grupy psów należy? Kontynentalny makowy "Brack".
  2. Zbuduj Harmonijne, poprawne, z gładkimi liniami hodowlanymi.
  3. Powrót. Muskularny, trwały. Spinous procesów kręgów są ukryte przez muskulatury.
  4. Kończyny. Prosto, równolegle, znajduje się ściśle pod ciałem. Odmienne kąty stawów kolanowych i skokowych.
  5. Łapy. Zestaw równoległy, nie został wyzerowany. Forma - od okrągłej do łyżeczkowatej. Zakrzywione palce pasują ciasno. Szorstkie podkładki. Potężne pazury.
  6. Chód. Zamiatanie. Z prostymi równoległymi ruchami przednich i tylnych nóg.
  7. Szyja Muskularny, harmonijnie złożony. Stopniowo rozszerza się do ciała. Wypukły kark. Skóra w części gardła pasuje ciasno.
  8. Głowa. Z wyraźnymi konturami. Rozmiar i masywność odpowiadają rozmiarowi i płci psa.
  9. Kufa. Długi, mocny, szeroki i głęboki, aby prawidłowo karmić grę. Na linii charakterystyczny dla nosa oszust, który jest wyraźniejszy u mężczyzn. Dopuszczalne proste plecy nosa.
  10. Czoło Z wyraźnie zaznaczonymi grzbietami czoła.
  11. Nos. Lekko wystający z szerokimi ruchomymi nozdrzami. Kolor zależy od koloru psa. Zwykle brązowy. W czarnych, czarnych i dereszowych psach - czarny. Kolor biały pozwala na nosa cielesną lub wypukłą.
  12. Usta. Dobrze pigmentowany, ściśle dopasowany. Prawie gładkie wykończenie warg z przodu, dodatkowo kontur z gładkim wygięciem. Kąt ust jest umiarkowanie zaznaczony.
  13. Ugryzienie Idealny nożyczek. Górne i dolne siekacze są szczelnie zamknięte. Pionowy układ zębów. 42 silne zdrowe zęby.
  14. Uszy. Długość - średnia. Zestaw płaski, wysoki i szeroki. Zawieś się bez skręcania, mocno do głowy. Końcówki są okrągłe, matowe. Ciągnąc do przodu - sięgnij do kącika warg.
  15. Oczy. Rozmiar - średni. Niezbyt głęboko osadzony, nie wystający. Idealnie - ciemnobrązowy. Z ciasnymi powiekami.
  16. Ogon. Średniej długości, osadzony wysoko, zagęszczony u podstawy. Jest zadokowany o połowę. Zawiesza się w spokojnym stanie. Gdy pies się porusza, utrzymuje się poziomo, nie jest mocno zgięty. Nie powinien wznosić się ponad poziom grzbietu.
  17. Skóra. Nie ma fałd, pasuje ciasno.
  18. Płaszcz Sierść jest gruba, krótka, pokrywająca całe ciało. Mocny i szorstki w dotyku. Na uszach i głowie - zauważalnie krótszy i cieńszy. Najdłuższy znajduje się na spodzie ogona.
  19. Kolor Standard FCI przewiduje 6 rodzajów kolorów:
    • Czysta wątroba (brązowy).
    • Wątroby z małymi białymi lub plamistymi oznaczeniami na łapach i klatce piersiowej.
    • Ciemny dereń wątroby, jak konie. Głowa ma kolor wątroby, włosy na ciele mają wątrobę z siwymi włosami. Możliwe plamki lub małe białe plamki. Główny kolor psa - połączenie bieli i wątroby.
    • Lekki kolor wątroby wątrobowej, jak u koni. Wątrobowa głowa. Wełna na ciele z siwymi włosami. W tym kolorze przeważa biała wełna.
    • Krap na ciele i głowa koloru białego i wątrobianego.
    • Kolor czarny, w tych samych kombinacjach i odcieniach, co brązowy (wątroba).
  • Wzrost w kłębie. Zgodnie z niemiecką normą: mężczyźni - 62-66 cm., Suki - 58-63 cm, USA - 55-70 i 45-60 cm., Wielka Brytania - 58-64 i 53-59 cm.
  • Waga. Mężczyźni - 25-31,8 kg, kobiety - 20,4-27,20 kg.
  • Szkielet. Niezbyt cienkie kości. Oceniana jest proporcjonalność szkieletu do ciała psa.

Średnia długość życia niemieckiego kurtshaaru wynosi 12-15 lat. Aktywność fizyczna i polowanie są korzystne dla ogólnego zdrowia i długowieczności.

Charakterystyka rasy Kurzhaar

W niemieckim standardzie nie ma sekcji "Charakter", przyjmujemy główne cechy tej rasy w angielskim standardzie. W Wielkiej Brytanii pies rasy kurzhaar charakteryzuje się łagodnością, posłusznością, chłodem i lojalnością. Pod delikatnością Brytyjczyków rozumiemy zachowanie dżentelmeńskie, to znaczy, że pies traktuje swoich towarzyszy życzliwie iz dobrymi manierami. Jednak miękkość nie oznacza całkowitego złożenia.

Nadmierna nieśmiałość i strach to niedociągnięcia, z powodu których psy są zdyskwalifikowane. Ten sam los czeka hiperaktywne psy neurotyczne. Te kurtshaary nie dopuszczają agresywnego zachowania wobec ludzi. Chociaż mogą wyrazić umiarkowaną agresję wobec swoich współplemieńców.

Rasa została wyprowadzona jako czysto myśliwska, więc nie ma żarliwego przywiązania do jednej osoby - pies musi służyć myśliwym, aby być im posłusznym, przystosować się do różnych ludzi. Taka jest różnica między Kurzhaar i Drathaar, innym przedstawicielem niemieckich helikopterów, którzy wykazują fenomenalne oddanie dla swojego mistrza. Ale to nie przeszkadza Kurziansom dobrze radzić sobie z dziećmi i innymi zwierzętami. Pogarda i powściągliwość nie dotyczą ich.

Opieka i konserwacja

Rasa charakteryzuje się jako niewymagająca szczególnej troski. Z jedną poprawką - rozważ imponujący rozmiar! Pies potrzebuje osobistej przestrzeni odpowiedniej wielkości - miejsca, w którym zwierzę może odpoczywać i spać w spokoju.

Niemiecka krótkowłosa wełna o krótkich włosach praktycznie nie ociepla się, nie dopuszcza do przeciągów w pokoju, a także wkłada kombinezon lub zwierzę podczas spaceru i ćwiczeń na zewnątrz w wilgotnej i zimnej pogodzie. Podczas poruszania pies nie zamarza, ale jeśli przechodzi do kroku, szybko staje się zimny.

Pielęgnacja to cotygodniowe szczotkowanie, kąpiel w razie potrzeby. Nie jest często konieczne kąpanie przy użyciu łagodnych detergentów. Częste procedury uzdatniania wody z obfitym użyciem mydła prowadzą do ługowania naturalnych olejów, które chronią wełnę przed kruchością. Psów sezonowych u tych psów jest silnie zaznaczone. Szczotkuj je codziennie podczas zrzucania.

Psy z aktywnym trybem życia naturalnie wygładzają pazury. Jeśli tak się nie stanie - pazury zostaną odcięte. Aby zapobiec pojawieniu się nieprzyjemnego zapachu z jamy ustnej, płytki nazębnej i kamienia - cotygodniowe czyszczenie zębów. Pamiętaj, aby sprawdzić uszy na obecność zapalenia i chorób zakaźnych. Należy to robić co najmniej raz w tygodniu. Oczyść uszy specjalnymi rozwiązaniami, które wyznaczają weterynarza.

Zdrowie

Rasa różni się dobrym zdrowiem i wytrzymałością. Te psy łatwo przystosowują się do dowolnych warunków klimatycznych, nie boją się zimna i wiatru, wspinają się do wody w poszukiwaniu gry przed pierwszymi przymrozkami. Praktycznie wszystkie choroby są związane z defektami genetycznymi, które powstały w wyniku przyjęcia do hodowli wadliwych psów. Osoby zdrowe genetycznie są aktywne do wieku skrajnej starości. Przychodzi do Kurzhaara po 12 latach.

Lista chorób dziedzicznych jest typowa dla wszystkich dużych ras psów:

  • dysplazja stawu biodrowego;
  • niedoczynność tarczycy
  • von Willebrand-Diana;
  • genetyczna choroba oczu: zanik siatkówki;
  • usta wilka;
  • hemofilia;
  • epilepsja.

Jak ustalić stan zdrowia szczenięcia? Podejmij odpowiedzialnie wybór przedszkola przed zakupem, zapytaj o wyniki testów genetycznych - zmniejszy to ryzyko nabycia chorego zwierzęcia.

  1. Zapewnij swojemu zwierzęciu w pełni zbilansowaną dietę, odpowiednią opiekę i niezbędne ćwiczenia.
  2. Natychmiast zaszczepić.
  3. Regularnie traktuj zwierzaka z pasożytów, używaj środków zapobiegających ukąszeniom pcheł i kleszczom.
  4. Upewnij się, że rodzice szczeniąt zdali testy genetyczne.

Błędy podczas hodowli dużego psa mogą dodatkowo prowadzić do problemów zdrowotnych.

Trening Kurzhaara

Kiedy mówią o szkoleniu kurtshaar - opinie rozchodzą się. Niektórzy eksperci twierdzą, że nauka tej rasy jest przyjemnością. Ci ostatni są przekonani, że psy są źle wyszkolone. Chodzi o to, że rasa została sztucznie wyhodowana na polowanie. Dlatego Kurz chwyta wszystkie zespoły myśliwskie w locie i szybko zapamięta wszystkie sztuczki - to jest w ich genach. Jednak podstawowe umiejętności ogólne nie są dla nich łatwe.

Kurtshaars wyróżniają się wysoką inteligencją, uwielbiają pracować pod kontrolą osoby, ale trudno im jest skoncentrować się na procesie uczenia się - w końcu jest tak wiele ciekawych rzeczy! Hałas samochodów, ludzi i psów przejeżdżających obok, kotów, ptaków - wszystko to rozprasza psa od treningu. Aby prawidłowo podnieść kurczaka, musisz rozpocząć jego trening w bardzo młodym wieku. Zajęcia odbywają się najlepiej w ustronnym miejscu, gdzie nikt i nic nie odciągnie psa od procesu uczenia się. Szkolenie powinno być krótkie, spójne i systemowe.

Wskazówki dotyczące treningu:

  1. Nawiąż ścisły kontakt z psem - powinien ci zaufać.
  2. Unikaj żmudnych ćwiczeń i surowej kary.
  3. Nie używaj siły fizycznej. Kara powinna być słowna, intonacyjna.
  4. Przed treningiem niech szczeniak ucieszy się dla zabawy.
  5. Stopniowo zwiększaj obciążenie.
  6. Tylko profesjonalista, który wie, jak pracować z psami kontynentalnymi, powinien przygotować psa do polowania.

Główna rada: kurtshaars odczuwają nastrój właściciela - musisz szczerze kochać lekcje z psem, spędzać je z przyjemnością.

Karmienie


Odżywianie psów myśliwskich odgrywa ważną rolę w ich rozwoju, jest kluczem do dobrego zdrowia. Powinien być wyważony we wszystkich punktach, wystarczający, ale nie nadmierny - niedopuszczalne jest nadmierne łowienie myśliwych.

W przypadku dorosłych psów dopuszcza się karmę suchą gotową lub naturalną. Wybór pozostaje zawsze dla właściciela. Jeśli mieszkasz w paszy przemysłowej, wybierz "holistyczną" karmę lub "super premium". Ich formuły mają najbardziej zrównoważoną kompozycję naturalną, wzbogaconą o wszystkie niezbędne pierwiastki śladowe, witaminy i minerały.

Najlepszy ze wszystkich kurtshaaram odpowiedni pokarm dla aktywnych ras dużych psów:

  • Wolfsblut Range Lamb Adult;
  • Brit Care Adult Large Breed;
  • NOW Naturalny holistyczny Nowy;
  • Probalance.

Dzienna stawka (500-600 gr.) Jest podzielona na dwie dawki.

Jeśli pozostajesz na naturalnej diecie, pamiętaj, że 50% codziennej diety dużego psa myśliwskiego to mięso i produkty mięsne. Jako źródło mięsa wybierz: kurczaka, indyka, wołowinę, mięso królika i podroby. Żadnych kiełbasek, kiełbasek i wędzonego mięsa z twojego stołu! Pamiętaj, aby w menu uwzględnić świeże i surowe warzywa.

Możesz podawać rybom rzecznym i morskim nie więcej niż raz w tygodniu. Potrzebne są również jaja (najlepiej przepiórki) i produkty mleczne: kefir, naturalny jogurt, niskotłuszczowy twaróg. Do normalnej pracy przewodu żołądkowo-jelitowego podać owsiankę.

Ważne jest, aby zapewnić psu wystarczającą ilość czystej wody. Zwłaszcza jeśli jego dieta składa się z suchej żywności przemysłowej. Naturalne karmienie zapewnia kompleks witaminowy i mineralny. Ilość paszy dla każdej paszy - 1,5-2 litrów.

Wideo

Najczęstszy - jednolity kolor ciemnobrązowy (wątroba). Bez plam i drobin.

Ciemnobrązowy (wątroba) z cętkami i drobnymi plamkami o czysto białym kolorze na piersiach i łapach.

Ciemnoszary-brąz (chalo-wątroba). Wątrobowa głowa, wełna z siwymi włosami. Krap i plamy w całym ciele.

Jasnoszary-brązowy. Głowa jest brązowa. Wełna z siwymi włosami.

Krap na ciele i głowa białych i brązowych kolorów.

Czarny kolor z plamkami.

Opinie właścicieli

Denis: "Dwa lata temu kupiłem tego przystojnego mężczyznę na polowanie. Wyszkolił go w specjalnym ośrodku dla psów. Co mogę powiedzieć? Trzy godziny aktywnego chodzenia z psem dziennie to moja zwykła rutyna. Plus polowanie 2-3 razy w tygodniu. Mieszkam poza miastem, nie mam z tym problemów. Nie wiem, jak obywatele się wydostają. Kurzhaars nie mogą się obejść bez tak dużego obciążenia. "

Stas: "Dla pięknego obrazu podziwia się zewnętrzną część tej rasy, ukrywa się aktywny myśliwy. Podczas spaceru żaden pies ani kot nie są niezauważane przez mojego psa. Nie ma nawet kwestii chodzenia bez smyczy. Bez smyczy z nim można tylko w lesie na polowaniu lub na własnym podwórku z wysokim wytrzymałym ogrodzeniem. "

Ile kosztuje niemiecki szczeniak rasy krótkowłosy?

W Rosji szczeniak kurtshaar można kupić w cenach od 15 do 40 tysięcy rubli. Na Ukrainie ceny wahają się od 7 000 do 14 000 UAH. Koszt psa zależy od jego rodowodu i statusu sprzedawcy. Szczenięta z profesjonalnych żłobków - droższe.

Kurtshaar

Kurzhaar - zabawka w zegarku, która nie zna spokoju. Energia psa idzie pełną parą, wciągając ją w przygody. Jest to uniwersalna rasa myśliwska, której umiejętności są łatwe do znalezienia.

Krótka informacja

  • Nazwa rasy: Kurzhaar
  • Kraj pochodzenia: Niemcy
  • Narodziny rasy: początek XIX wieku
  • Waga: mężczyźni 25-32 kg, kobiety 20-27 kg
  • Wysokość (wysokość w kłębie): mężczyźni 62-66 cm, kobiety 58-63 cm
  • Długość życia: 12-14 lat

Najważniejsze wydarzenia

  • Kurzhaar - prawdziwa masa energii na czterech nogach! Jego minimalne wymagania - godzina aktywnego ćwiczenia, a to nie jest limit.
  • Zwierzęta mogą złapać grę w każdych warunkach, dlatego stają się nieodzownymi towarzyszami kibiców łowieckich.
  • Przedstawiciele rasy nie mogą znieść samotności. Regularna nieobecność właściciela może powodować u psów problemy ze zdrowiem psychicznym.
  • Kurzhaar rzadko pokazuje agresję wobec obcych. Z tego powodu trudno jest go ochronić.
  • Psy zaprzyjaźnią się z dziećmi w każdym wieku. Jednak nie pozostawiaj zabawnej pary bez opieki: zwierzę może przypadkowo popchnąć dziecko.
  • Kurzhaars dobrze dogadują się z innymi zwierzętami, ale powstrzymują się od zapoznania ich z dekoracyjnymi gryzoniami i ptakami.
  • Zwierzęta nie zawsze są wygodne w mieszkaniu. Czują się lepiej w prywatnym domu z przestronnym dziedzińcem, gdzie można dużo rozgrzać.
  • Rasa jest odpowiednia tylko dla doświadczonych hodowców psów.

Kurzhaar - wybór aktywistów, którzy szaleją na punkcie joggingu i chodzenia w towarzystwie czworonożnego przyjaciela. Zabawność i entuzjazm psa sprawiają, że jest świetnym towarzyszem. Zwierzę znajdzie wspólny język zarówno z osobą dorosłą, jak i dzieckiem, dla którego potrzebujesz oko i oko. Kurzhaar nie pozostawi obojętnym myśliwego: ta rasa jest zawsze w swoim żywiole - na ziemi i w wodzie! Pies nie przestraszy się ani okresu godowego kuropatwy, ani silnych poroża jeleni. Jednak nieustraszoność Kurzhaara ustąpi przed szansą, by spędzić cały dzień samotnie. Regularna nieobecność właściciela domu stawia zwierzę w jaskrawym proteście. Przejawia się w zniszczonych przedmiotach wewnętrznych i agresywnych zachowaniach psów.

Charakterystyka rasy

Historia rasy Kurzhaar

Początkowo eksperci od psów wierzyli, że przodkowie Kurzhaarów zamieszkiwali terytorium Niemiec od niepamiętnych czasów. Następnie zostali zatrzymani przez przedstawicieli niemieckiej i austriackiej arystokracji do polowania na ich ziemie. Jednak fakty coraz częściej wskazują, że przodkowie rasy zostali sprowadzeni do Niemiec z basenu Morza Śródziemnego, którzy z kolei pochodzili z krajów słonecznej Azji.

Wynalezienie broni palnej stało się punktem zwrotnym, po którym zmieniła się postawa Europejczyków wobec psów myśliwskich. Przed tą rasą zostały podzielone na trzy rodzaje. Tak więc charty zostały użyte do przynęty na dużą zwierzynę: dziki, wilki lub jelenie. Ogary idealnie pasowały do ​​średnich polowań na zdobycz, zdolnych do rozwinięcia ogromnej prędkości: zające lub króliki. Gliny były cenione za umiejętność znajdowania dzikich ptaków i innych małych zwierząt w gęstych zaroślach.

Był to drugi typ psów myśliwskich należących do Bracco Italiano i hiszpańskiego Pointera (Perdigero Burgos) - przodków Kurzhaara. Pierwsza rasa przyjechała do Niemiec w 15 wieku i od razu stała się podatnym gruntem do przejścia z hanowerskim ogarem. Od początku Kurzhaars odziedziczyli jednolity kolor kawy i doskonałe umiejętności łowieckie do gry o dowolnej wielkości.

Perdigero Burgos - "Hiszpanie", którzy wychowali się na polowanie na kuropatwy, nie mieli mniejszego wpływu. Te psy przybyły do ​​Niemiec trzy wieki później, ale mimo to udało się wnieść swój wkład. Stary niemiecki Poortenberg Pointer, najbliższy przodek Kurzhaara, stał się związkiem hiszpańskiego Pointera i Bracco Italiano.

Założono, że w selekcji ras uczestniczyli nie tylko Bracco Italiano i Perdigero Burgos. Wśród możliwych przodków Kurzhaara wyróżnia się angielski wskaźnik, wskaźnik weimarski, węgierski Vyzhlu, dalmatyńczyk i niemiecki. W tym przypadku zewnętrzna część nie była uważana za główne kryterium doboru próbek do krycia. Ważniejsze były cechy robocze: w tym czasie zdolne psy o wspaniałym charakterze kosztowały prawie więcej niż rasowego konia.

Na początku XVIII wieku kraje europejskie zostały przytłoczone "falą normalizacji" - chęcią hodowców do stworzenia książek hodowlanych dla psów i opracowania kryteriów dla lokalnych ras. W tym samym czasie pojawił się także Drathaar - wynik krzyżowania psów o ostrych włosach z niemieckimi wskazówkami. Aby odróżnić tę ostatnią od Drakhaar, hodowcy postanowili nadać tej rasie nową nazwę. Tak więc niemiecki gładkowłosy wskaźnik stał się kurtshaar. Od drugiej połowy XIX wieku hodowcy nowej rasy zaczęli tworzyć książki hodowlane. Już w 1872 r. Kurzhaar zostały dodane do listy GKC - Niemieckiego Towarzystwa Kynologicznego.

Przedstawiciele tej rasy coraz częściej pojawiali się na wystawach, ale tylko jako psy służbowe. Książę Hanoweru, Albrecht zu Solms-Braunfeld, przedstawił hojną nagrodę wielu hodowcom zwierząt. Z własnej inicjatywy pod koniec XIX wieku opublikowano Księgę hodowlaną niemieckiego Kurzhaara. Zawierał on szczegółowe informacje na temat rasy, jej opis, pierwszy standard oraz listę "testów" łowieckich, z którymi te zwierzęta radzą sobie bez trudności.

Wiarygodne informacje dotyczące pojawiania się Kurzarów w tamtym czasie nie zostały zachowane. Dopiero w 1912 r. Oficjalnie zarejestrowano standard rasy. Przejście ze wskaźnikami sprawiło, że psy były bardziej wyrafinowane i szybkie, co miało pozytywny wpływ na polowanie.

W 1925 r. Przedstawiciele rasy po raz pierwszy zobaczyli ziemie Stanów Zjednoczonych. Charles Thornton - jeden z amerykańskich hodowców - był oczarowany wyglądem i jakością pracy Kurzhaara. To sprawiło, że zabrał ze sobą kilku przedstawicieli rasy i aktywnie kontynuował hodowlę. Już w 1930 roku amerykański Kennel Club rozpoznał i zarejestrował Kurzhaars. Szczyt ich wyboru przypada na połowę XX wieku. Rasa jest coraz częściej spotykana na wystawach i niektórych jej przedstawicielach - i na stronach książek.

Tego samego nie można powiedzieć o hodowli kurtsaharów w Europie. Druga wojna światowa zagroziła dalszemu rozwojowi rasy. Wraz z nabytymi dobrymi hodowcami eksportowanymi do Jugosławii i najlepszymi psami myśliwskimi. Ta chciwość prawie zerwała niemiecki oddział Kurzhaarów: żelazna kurtyna ograniczyła dostęp niemieckich hodowców do godnych członków rasy. W związku z tym hodowcy zostali zmuszeni do odtworzenia liczby kurzarzy za pomocą tych psów, które były do ​​ich dyspozycji.

W 1948 r. English Dog Training Club zarejestrował rasę, odnosząc ją do partnera. Dwadzieścia lat później Kurzhaars stał się jednym z najpopularniejszych psów myśliwskich. Nawet na początku XXI wieku rasa ta zajęła szesnastą pozycję na liście AKC.

Rosja nie była wyjątkiem i zrezygnowała z uroków kurtshaarów. Myśliwi docenili uniwersalne cechy robocze rasy, które pozwalają wyśledzić dowolną grę. Jednak teraz Kurzhaars najczęściej zaprzyjaźniają się jako lojalni i aktywni przyjaciele. Popularność polowań zniknęła, a wraz z nim potrzeba szybkiego towarzysza z doskonałym polotem. Jedyną rzeczą, która pozostała niezmieniona, było pragnienie Kurzhaarsów, by bawić się na świeżym powietrzu i zadowolić właściciela właściwym ćwiczeniem.

Wideo: Kurzhaar

Zewnętrzny kurtshaar

Kurzhaar należy do dużych ras psów. Jest elegancki i wysportowany. Ciało zwierzęcia odznacza się silnymi mięśniami, ale jednocześnie wydaje się lekkie. Każdy szeroki i harmonijny ruch Kurzhaara podkreśla jego szlachetność.

Różnica w wysokości między mężczyznami i kobietami jest niewielka. Zgodnie ze standardem FCI wysokość w kłębie wynosi odpowiednio 62-66 cm i 58-64 cm. Zdefiniowane kryteria dotyczące masy ciała. Samce ważą 29-32 kg, a samice ważą 20-27 kg.

Głowa i czaszka

Wielkość i objętość głowy Kurzhaara odpowiada rozmiarowi i wygląda harmonijnie. Ma wyraźne kontury i raczej suchą strukturę. Patrząc od zwierzęcia pod pewnym kątem, zauważalna jest głowa w kształcie klina. Kości czaszki są stosunkowo szerokie i nadają mu lekką krągłość. Guz z tyłu głowy jest umiarkowany. Wyraźne brwi skontrastowane z płytkim rowkiem na czole.

Kufa

Długa i bardzo szeroka kufra Kurzhaara łagodnie zwęża się w kierunku nosa. Bardziej wskazany u suk, natomiast samce wyróżniają się "garbem". Zatrzymaj się gładko; nos wystaje nieznacznie. Jego płatek jest koloru brązowego, czarnego (u czarnych i dereszowych lub czarnych osobników) lub beżowego (u psów białych) w kolorze. Dopuszczalna i marmurowa pigmentacja. Usta nebrylyastie, ale stwórz zmarszczkę w kącikach ust.

Płaskie, wiszące uszy psa są wysokie i szeroko rozstawione. Mają zaokrąglone końcówki, które sięgają do kącików ust Kurzhaara. Reprezentują "złoty środek": niezbyt cienki lub mięsisty. Przednia część uszu przylega do policzków zwierzęcia, jeśli nie jest w stanie wzbudzenia.

Oczy

Oczy z zestawu Kurzhaara ustawione ukośnie, różnią się średnim rozmiarem. Powieki napięte, tworząc owalne nacięcie. Tęczówka oczu jest pigmentowana ciemnobrązowym odcieniem (u młodych zwierząt - światło).

Szczęki i zęby

Silne szczęki zwierzęcia tworzą zgryz nożycowy. Zęby "siedzą" pionowo, siekacze szczelnie zamknięte. W obecności pełnego uzębienia.

Szyja kurtshaar jest dość długa, aby zharmonizować się z wyglądem psa. Płynnie się rozszerza i ustawia się pod kątem 40 °. Wygina się w górnej części, ma wypukłą szyję. Skóra na gardle nie zwisa.

Obudowa

Kurzhaar ma muskularne plecy, więc procesy kręgosłupa nie są wyczuwalne. Zad jest pochyły w kierunku ogona, dość szeroki i długi. Klatka piersiowa Kurzhaara jest głęboka i rozwinięta. Stawy łokciowe znajdują się na poziomie umiarkowanie długiego mostka. Żebra tworzą łuk. Dolna linia jest delikatnie zakrzywiona, przesuwając się w podciągnięty brzuch.

Ogon

Zwęża się ku końcowi, będąc grubym u podstawy. Wysoko ustawione, zadokowane o 50%, aby Kurzhaar mógł wziąć udział w polowaniu. Podczas ruchu ogon utrzymuje się poziomo, ale zawiesza się stromo, gdy zwierzę jest spokojne.

Kończyny przednie

Kończyny znajdują się pod ciałem psa, równolegle do siebie. Nachylone łopatki mięśniowe dobrze przylegają do klatki piersiowej, tworząc kąty 100 ° z ramionami. Łokcie znajdują się głęboko pod ciałem, tworząc niewielką lukę. Proste przedramiona mają silne kości i mięśnie. Śródręcza nie są zawieszone. Łapy mogą być owalne lub okrągłe. Palce kończą pazury i szorstkie podkładki.

Kończyny tylne

Cechą charakterystyczną są wyraźne kąty stawów. Uda Kurzhaara są bardzo muskularne i szerokie. Piszczele są dwa razy dłuższe od stępu. Te ostatnie przechodzą w równoległe łukowate łapy. Palce są zbierane, kończą się mocnymi pazurami. Klocki ostre.

Sposób poruszania się

Kurzhaar porusza się śmiało, popychając tylnymi nogami i wyrzucając umiarkowanie przednie. Podczas chodzenia i biegania pies zachowuje dumną postawę. Zabójstwo - jednoczesne wyrzucenie kończyny tylnej lub przedniej jest niedopuszczalne.

Płaszcz

Rasa charakteryzuje się krótkim i twardym płaszczem, równomiernie pokrywającym ciało. Długość włosa na ciele zwierzęcia sięga 1,5-2 cm, głowa i uszy psa pokryte są bardziej miękkimi i krótszymi (do 1 cm) włosami.

Kolor

Standard przewiduje następujące kolory kurtshaar:

  • biały z brązowymi plamkami;
  • kawa z szarą;
  • kawa nakrapiana;
  • kawa stała;
  • kawa i piebald;
  • czarno-biały.

Im ciemniejszy kolor kurtshaaru, tym lepiej.

Kurzhaar: historia, charakter i charakterystyka rasy (+ zdjęcie)

Najbardziej znaną z "wielkiej trójki" niemieckich myśliwych i światowej sławy towarzysza jest niepowtarzalny Kurtshaar. Jego "kuzyni" Drathaar i Langhaar są również szeroko znani w Niemczech, ale na poziomie światowym mistrzostwa w Kurtshaar są bezdyskusyjne. Dziś niemiecki pies myśliwski uważany jest za pierwszorzędnego myśliwego i zwierzę domowe. Warto zauważyć, że przodkowie Kurtshaarów byli wykorzystywani w polowaniach, kiedy nie było broni, ptaki zostały złapane za pomocą sieci lub przy pomocy skrzydlatych drapieżników.

To jest interesujące! W tłumaczeniu z języka niemieckiego Kurtshaar jest traktowany jako krótkowłosy, a rasa ma co najmniej trzy dodatkowe imiona: krótkowłosy, niemiecki i leworęczny.

Tło historyczne

Od XVI do XVII wieku rasa była uważana za czysto niemiecką. Potwierdza to szeroko rozpowszechniona hodowla zwierząt łownych w Niemczech, liczne odniesienia w literaturze kynologicznej i "ślady" pozostawione w sztuce. Historia rasy przed XVI w. Jest bardzo mglista. W ciągu ostatnich 10 lat zebrano wiele dowodów na to, że Wskaźniki żyły na ziemiach Skandynawii, a nawet w starożytnej Azji. Wiadomo również, że psy były używane zgodnie z ich przeznaczeniem - w polowaniu na ptaki.

To jest interesujące! Zgodnie z założeniami hodowców psów rasy Hanower, rozpowszechnione w Niemczech w XV wieku, uczestniczyły we wczesnej hodowli. Być może to właśnie z ogarów współczesnej niemieckiej wskazówki Kurzhaar nabrało jednolitego koloru kawy.

Mimo doskonałych umiejętności pracy i stabilnej psychiki, rasa w pełni rozwinięta, otrzymała dopiero od drugiej połowy XVIII wieku. W 1750 r. Wynaleziono dwulufowy karabin myśliwski, który wszedł w szerokie zastosowanie. Od tego momentu łowca nie musiał doganiać ptaka, mógł zabić grę z dużej odległości. Gra dla ptaków łownych trwała przez cały rok, to znaczy, że nawet zimą myśliwy musiał przejść do zranionego zwierzęcia. Oczywiście, w tym czasie nawet nie marzyli o kombinezonach termicznych, a nawet o gumowych butach. Pies myśliwski Kurzhaar przybył na ratunek, i bez cienia wątpliwości, a nawet z przyjemnością, rzucił się do lodowatej wody i wyjął ranne zwierzę z gęstych trzcin.

Pod koniec XVII wieku zaczęto importować z Hiszpanii do Niemiec doskonałych łowców kuropatw, psów rasy Perdiguero de Burgos. Już rozpowszechniona linia rodowodu wczesnych niemieckich glin, aktywnie kojarzyła się z hiszpańską głową psów. W rezultacie rasa uzyskała szerszy i mocniejszy szkielet, zachowując swoją zwinność, szybkość i wrażliwość. Stopniowo linia rodu przyszła na ten sam typ powierzchni i otrzymała nazwę - Old German Wurttemberg Pointer.

To jest interesujące! W ślad za ideą narodową, która powstała w Niemczech w połowie XIX wieku, praca hodowlana nad hodowlą Kurtshaaru nabrała specjalnego, można powiedzieć, patriotycznego znaczenia.

Już w 1872 r. Powstała pierwsza księga stadnin, w której weszli najlepsi przedstawiciele rasy największych klubów. Jednak po przyjęciu standardu rasy trenerzy psów musieli czekać, ponieważ psy z różnych regionów miały zauważalne różnice na zewnątrz. Dopiero w 1879 roku eksperci czołowych klubów, którzy skierowali swoje wysiłki w jednym kierunku, stworzyli i zatwierdzili oficjalny opis niemieckiej rasy Kurtshaar. Do roku 1912 standard był aktywnie uzupełniany, ponieważ aktywna praca hodowlana z udziałem niemieckich wskaźników wymagała korekty.

Krzyżowanie pozwalało złagodzić ciężkie kości psów, co miało pozytywny wpływ na zręczność i wytrzymałość. Nawiasem mówiąc, opis nie jest uważany za kompletny, a dziś rasa aktywnie się rozwija i poprawia. Głównym celem współczesnych hodowców jest zmniejszenie ryzyka chorób dziedzicznych, zachowując cechy zewnętrzne i robocze.

Światowe uznanie, a zarazem szeroko rozpowszechniona rasa, rozpoczęła się w 1925 roku. Pierwsi przedstawiciele tej rasy, uwięzieni w Ameryce, zostali docenieni przez psy i kluby myśliwskie. Należy zauważyć, że na terytorium Rosji pies rasy Kurtshaar stopniowo zyskiwał popularność. Krótkoocy, bardzo aktywne psy, były gorsze w "ocenach preferencji" od silnych, uporczywych i, co najważniejsze, nawykowych lajków.

Wygląd

Obraz Kurzhaara, nawet odciśnięty na zdjęciu, wiąże się z energią i siłą. Przedstawiciele tej rasy spełniają równie dobrze funkcje robocze, zarówno w wieku młodym, jak i starszym. Średniej wielkości można uznać za dodatkową zaletę, ponieważ pies w pełni wchodzi w warunki mieszkania.

Standard, niemiecki pies wskazujący, opisywany jest jako szlachetny, wytrzymały, szybki i zwinny pies. Jest silna struktura, pełna wdzięku postawa, wytrzymałość, szerokie i pewne ruchy. Każda cecha Kurzhaara powinna podkreślać ogólny szlachetny wygląd. Płeć widoczna jest wizualnie, suki są mniejsze, bardziej zgrabne, ale nie wyglądają na kruche. Średnia masa ciała waha się od 20 do 27 kg dla samic, dorosłe samce ważą 25-32 kg. Wzrost ustalony według standardu:

  • Mężczyzna: 62-66 cm
  • Suka: 58-63 cm.

Standard rasy

  • Głowa - rozmiar zależy od płci psa. Bez względu na podłogę głowa jest "sucha", osadzona i noszona szlachetnie, sylwetka jest konturowana prostymi, harmonijnymi liniami. Grzbiet głowy jest umiarkowanie wyraźny (nie tak bardzo jak u Pointera), czoło jest raczej szerokie, umiarkowanie zaokrąglone, podzielone przez rowek średniej głębokości. Orbity są dobrze określone, kości policzkowe i mięśnie twarzy są dobrze rozwinięte, a policzki napięte. Przejście do tyłu nosa jest umiarkowane. Nos z małym krokiem (szczególnie widoczny u samców), kufa jest głęboka i szeroka, usta są "miękkie". Dopuszczalny jest prosty nos, linia wklęsła uważana jest za wadę dyskwalifikującą. Końcówka kufy ma kształt litery U, brzeg wargi jest prawie płaski. Wargi są zgrabne, mięsiste, ale nie surowe, całkowicie chowają siekacze, pigmentacja jest pełna, bogata, w kolorze nosa.
  • Zęby są duże, idealnie równe, mocno osadzone, blisko bez luki, zgryz jest prawidłowy, formuła dentystyczna pełna, uchwyt mocny, ale "miękki".
  • Nos jest kwadratowy, ekstremalny punkt wystaje nieco poza wizualną skrajną linię kufy, nozdrza są dobrze otwarte, ciągle w ruchu. Kolor płatka nosowego jest określony przez podstawowy kolor tego koloru - czarne i czarne czarne nosa, brązowe odcienie, psy z dominującym białym pasem jasnobrązowym, wątrobą lub plamkami.
  • Oczy - małe, w kształcie migdałów, wewnętrzne rogi opuszczone do tyłu nosa, niezbyt głębokie, wyraziste. Spójrz uważnie, sprytnie. Powieki są gęste, całkowicie chowają spojówkę i biel oka, pigmentacja jest nasycona, pełna. Kolor oczu w brązowej palecie, preferowany jest bogaty kolor ciemnobrązowy.
  • Uszy - trójkątny kształt z tępym wierzchołkiem. Postav szeroki i wysoki. W spoczynku, uszy są przyciśnięte do głowy, gdy pies jest zainteresowany, skierowany do przodu, a czubki uszu docierają do kącików warg. Chrząstka ucha jest średniej grubości, raczej elastyczna, ale nie powinna być skręcona ani zgięta w stanie spoczynkowym.
  • Ciało - długość ciała od ramion do zadu jest nieco większa niż wysokość w kłębie. Skóra jest "sucha", całkowicie wolna od fałdów. Szyja wdzięcznego zestawu, rozciąga się do obręczy barkowej, mięśnie są dobrze rozwinięte, wyraziste. Klatka piersiowa ma średnią szerokość i maksymalną głębokość, ściągnięte żebra nie powinny wyglądać jak beczka. Kark i kły rozwinęły się, wypukłe, mocne plecy mają linię opadającą na zad. Schab jest umiarkowany, zad i skośny. Linia brzucha z dobrze zaznaczonym "podkopaniem", napięta.
  • Kończyny - przednie są harmonijnie umieszczone pod ciałem, łopatki są dobrze rozwinięte i wymawiane w ruchu. Ramiona są długie, łokcie odłożone, mocno przyciśnięte do klatki piersiowej. Śródręcze prostopadłe do podłoża, dopuszczalne umiarkowane ukosowanie. Tylne nogi w zębatce są wyciągnięte za linię zadu, biodra są umiarkowanie wydłużone i muskularne. Kolana pod naturalnym, wyraźnym kątem. Staw skokowy i stęp dość szeroki, silny. Pędzle zaokrąglone lub rozciągnięte do owalnego kształtu, skierowane ściśle do przodu. Palce są dobrze zebrane, odwrócone. Pazury i poduszki łap są w pełni pigmentowane, aby pasowały do ​​koloru podstawowego.
  • Ogon - szeroki, silny naturalnej długości lub zadokowany. W swojej naturalnej postaci ogon nie ma węzłów ani fałd, osiąga staw skokowy, linia jest prosta lub szabla. Dla psów pracujących ogon jest zatrzymywany o 1/2 (czasami krótszy). Postav wysoki, w stanie spoczynku ogon jest opuszczony, w pracy pędzi na linii grzbietu i powyżej, ale nie pionowo. Zadokowany ogon nie powinien się zginać.

Rodzaj płaszcza i koloru

Zewnętrzna warstwa jest dość szorstka, bardzo gęsta, całkowicie chowa i chroni skórę, bez podszerstka. Na twarzy i uszach płaszcz jest nieco krótszy, w obszarze bryczesów dłuższy.

Kolor i jego funkcja są łatwiejsze do rozważenia punkt po punkcie:

  • Preferowany jest Brown, w tym ciemne, jasne i białe plamki / plamki. Oznaczenia znajdują się na klatce piersiowej i kończynach.
  • Bogaty brąz z pełnymi drobinkami (zmarszczki) - najbardziej udany wzór dla pracujących psów. W tym kolorze wewnętrzne obszary są zwykle jaśniejsze - brzuch, grzbiet łap. Na głowie konieczne jest występowanie ciemnego koloru.
  • Jasnobrązowy - podobny do wyżej opisanego, kolor dziobaty z ciemną głową, ale z dominującym białym kolorem na ciele.
  • Biały lub czarny kolor podstawowy, oznaczenia i plamki są brązowe.

Zwróć uwagę! W dowolnym kolorze, powiedzmy żółtawą opaleniznę, małą plamkę na wargach i biały rowek na twarzy.

Trzech "braci" i ich różnice

Jak wspomniano powyżej, w psim świecie, Kurzhaar, Drathaar i Langhaar są uważane za rasy blisko spokrewnione. Różnica między niemieckim Psem wskazującym a Langhaar jest oczywista - druga ma długi płaszcz. Jednakże, jak pokazuje praktyka, różnice między Kurzhaar i Dratharah są dla wszystkich dalekie od klarowności, rasy te często są mylone nawet z danymi zewnętrznymi.

Pomimo bliskiego związku każdy pies ma charakterystyczne cechy:

  • Drathaary należą do bruditu, czyli brodatych psów, twarz Kurtshaara pokryta jest krótkimi włosami. To samo można powiedzieć o wełnianym płaszczu w ogóle, a Drathaary - o półdługich włosach.
  • Drathaars są bardziej agresywne w upale (na polowaniu), ale fakt ten należy wziąć pod uwagę, gdy rozważa się rasę do utrzymania mieszkania. Przy braku chodzenia pies może wykazywać agresję poza pracą. Kurzhaars mają bardziej rodzinny charakter, ale także potrzebują dużo.
  • Wysokość psów jest prawie taka sama, ale wizualnie, Drathaar jest większy.
  • Kurzhaar jest bardziej skłonny do uczenia się, ponieważ jest chętny do wszystkiego, co właściciel aktywnie oferuje. Drathara musi kształcić polegając wyłącznie na działaniu instynktów.
  • Według myśliwych, nie ma żadnej szczególnej różnicy w psach, a wybór powinien zależeć od regionu zamieszkania i sposobu utrzymania, Drathaars są bardziej odporne na zimno.

Charakter i trening

Szczenięta Kurzhaar są nie tylko źródłem nieskończonej energii, ale także myślą o dzieciach. Przyjmując wystarczający ładunek i "pokarm dla mózgu", czworonogowie nigdy nie zaszkodzą meblom ani waszym rzeczom osobistym. Rasa charakteryzuje się zgodnym zachowaniem, jednak cecha ta staje się widoczna dopiero po nawiązaniu kontaktu między czworonożnym mężczyzną.

Niemieccy gliniarze są nacechowani niespokojnością i szorstkością, ale generalnie mają raczej przyjazny charakter. Kurzhaar jest świetnym sportowcem w nurkowaniu, oferując aport, szukając ukrytych przedmiotów, zwinności i innej psiej zabawy. Na tle wybuchu emocji, charakterystyka rasy spełnia standard, pies zawsze pozostaje szlachetny i pełen godności.

Kurzhaars są bardzo przywiązani do właściciela i jego rodziny. Rasa charakteryzuje się lojalnością wobec dzieci i innych zwierząt. Stosunek do obcych jest umiarkowanie defensywny i zależy od emocji gospodarza. Niemieccy policjanci nie nadają się do ochrony stoczni, ale mogą "pokazać zęby" w przypadku rzeczywistego zagrożenia.

Ważne! Ptaki, nawet egzotyczne, są ofiarami Kurzhaarów. Nie ryzykuj i nie zacznij gryzonia lub łasicy.

Podnoszenie szczeniąt Kurzhaar jest zawsze związane z tłumieniem naturalnego instynktu łowieckiego. Co więcej, zadaniem nie jest wyeliminowanie chęci znalezienia gry, ale nauczenie psa samokontroli. Główne wady rasy są zawsze związane z niskim poziomem podporządkowania. Obraz biegnący wzdłuż ulicy Kurtshaar jest znany wielu - głowa jest rzucona w niebo, usta są otwarte, język jest na ramieniu... i niech cały świat, samochody i przechodnie czekają. Oczywiście takie sytuacje są nie do przyjęcia, jeśli tylko zagrażają życiu zwierząt domowych, statystycznie większość gliniarzy, psów i chartów w warunkach miasta ginie pod kołami pojazdów.

Szkolenie Kurtshaar jest dość długim i żmudnym ćwiczeniem, zważywszy na potrzebę szkolenia i chodzenia wyłącznie na smyczy (przynajmniej na początkowym etapie). Aby twój oddział nie marzył o ucieczce, musi zrekompensować instynkt łowiecki, w wieku szczeniąt gry stanowią alternatywę. Podejście Kurtshaara oznacza także jego aktywną socjalizację, czworonożne musi odpowiednio odnosić się nawet do dojrzałych psów tej samej płci.

Konserwacja i pielęgnacja

Biorąc pod uwagę krótką wełnę, utrzymywanie Kurzhaara na zewnątrz jest dopuszczalne tylko w ciepłym sezonie. Czystość i średnie wymiary zapewniają stosunkowo bezproblemowe mieszkanie w mieszkaniu. W obu przypadkach pies potrzebuje aktywnego, codziennego chodzenia i obciążeń.

Dbanie o Kurzhaar nie jest uciążliwe, jedynym aspektem, który wymaga zwiększonej uwagi, jest stan uszu. Dzięki szybkiemu czyszczeniu sierści i rozsądnemu podejściu do kąpieli skóra psa pozostaje zdrowa. Zęby, oczy i pazury wymagają inspekcji i profilaktyki.

Ważne! Polowaniu z Kurzhaar towarzyszą poważne obciążenia, w tym zanurzenie w zimnej wodzie. Jako ochronę psa przed zanieczyszczeniami, urazami i przechłodzeniem stosuje się specjalistyczne kombinezony dla ras łowieckich.

Głównym czynnikiem wpływającym na ogólne zdrowie jest prawidłowe i zrównoważone odżywianie Kurzhaar. Na wielu forach hodowlanych zaleca się karmienie szczeniaka Kurtshaar naturalną żywnością, a w wieku jednego roku przejście do suchej karmy. Powód jest bardzo prosty, granulowany pokarm jest wygodny w użyciu podczas polowania. Jeśli twoje zwierzę nie twierdzi, że pracuje w polu, możesz karmić dorosłego Kurzhaara produktami naturalnymi i przemysłowymi bez uszczerbku na zdrowiu.

Zdrowie

Średnia długość życia Kurtshaar jest określona ramą 12-14 lat. W przypadku psów myśliwskich ładunek i polowanie mają pozytywny wpływ na zdrowie i długowieczność zwierząt domowych. Warto zwrócić uwagę, że pracujące psy potrzebują poważniejszej kontroli przy pojawianiu się robaków i kleszczy. Większość leków profilaktycznych ma spektrum działania ograniczonego do "miejskich" typów pasożytów.

Choroby charakterystyczne dla Kurzhaara są związane zarówno z genetyką, jak iz aktywnym trybem życia:

  • Inwersja żołądka lub fragment jelitowy jest nabytym stanem zagrażającym życiu. Najczęściej przyczyną wzdęć jest obciążenie po jedzeniu. Więzadła nie wytrzymują ciężaru żołądka ani jelit, a fragment narządu jest owinięty (zachodzi nakładanie). Dosłownie w ciągu kilku godzin w narządach z zaburzonym krążeniem krwi rozpoczyna się proces odrzucania martwych tkanek (martwica), a następnie sepsa (wysycenie krwi bakteriami i toksynami) i pies umiera. Państwo zostaje zatrzymane tylko w sposób operacyjny.
  • Dysplazja stawów biodrowych, nabyta i wrodzona. Choroba wiąże się z nieprawidłową strukturą stawu, w nabytej postaci deformacja występuje z powodu przedwczesnej odnowy tkanki chrzęstnej. W zależności od zaniedbania choroba jest leczona (powściągliwa) lub operacyjnie (staw jest zrekonstruowany).
  • Zakłócenie układu hormonalnego, najczęściej niedoczynność tarczycy - patologia spowodowana niedoczynnością tarczycy, a co za tym idzie, brak hormonów.
  • Zapalenie ucha - zapalenie jamy ucha, podzielone na wewnętrzne i zewnętrzne. W zależności od rozległości zmiany, pies jest leczony ambulatoryjnie (krople) lub potrzebuje pomocy weterynarza.
  • Surowy wyprysk - zmiany skórne, w postaci stale płaczącej rany. Na początkowym etapie powoduje silne swędzenie, po tym dotknięty obszar skóry staje się łysy i moczyć. Aby uzyskać prawdziwie skuteczny zabieg, konieczne jest skrobanie skóry, identyfikacja patogenu i stosowanie preparatów weterynaryjnych o wąskim spektrum. Ważne jest również zachowanie odporności psa, ponieważ nawroty najczęściej wiążą się ze zmniejszeniem ogólnego tonu ciała.
  • Pęknięty ziarniniak - jak sama nazwa wskazuje, uszkodzenie skóry jest bezpośrednio związane z lizaniem części ciała, zwłaszcza przednich łap. Przyczyny źródłowe mogą się różnić, ale samotność uważana jest za najbardziej popularną. Łapy lizanie psów od nudy i stresu. Ponadto choroba może mieć charakter bakteryjny, to znaczy z powodu swędzenia. Nie ma skutecznego leczenia tej choroby, jedynym zaleceniem jest zapewnienie psu komfortu i stałej społeczności. Wsparcie farmakologiczne jest istotne, gdy proces zapalny już się rozpoczął.
  • Choroba von Willebranda - w połączeniu z ryzykiem nagłego krwawienia naczyniowego. Choroba występuje na tle niedoboru vWD we krwi. Nie znaleziono skutecznego leczenia choroby. Psy cierpiące na tę chorobę są wyłączone z hodowli. Czasami niedobór vWD można wykryć nawet u szczenięcia, wykonując określone badania krwi.
  • Czerniak jest chorobą onkologiczną, której towarzyszy regeneracja komórek barwnikowych i tworzenie złośliwego guza.
  • Problemy z oczami - zaćma, która przechodzi do jaskry bez leczenia. Odwrócenie lub wywinięcie powieki powoduje podrażnienie błony śluzowej rzęs lub nadmierne narażenie.
  • Padaczka jest chorobą przewlekłą charakteryzującą się nagłymi napadami padaczkowymi, w których pies sam nie może się kontrolować. Częstotliwość i cykliczność ataków są niekontrolowane. Skuteczne leczenie nie jest wymyślone. Istnieją techniki pomagające psu cierpiącemu na atak, który powinien znać każdy właściciel zwierzęcia z epilepsją.

Czytaj Więcej O Psach

Co to jest retriever

Karmienie Ten retriever zasługuje na przyzwoity pogrzeb.Wielki czarny pies przestał szczekać i spojrzał na nią z niedowierzaniem.Najstarszy jest golden retriever, który jest uważany za lidera.

Mój pies stróżujący

Karmienie Dog Blog - My WatchdogWszystkie rasy psów ze zdjęciami i nazwamiNa świecie istnieje kilka dziesiątek tysięcy ras psów, które różnią się nie tylko wielkością, ale także długimi włosami, nawykami, charakterem i warunkami życia.